# Dziennik Urzędowy C 51/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 51 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 506 marca 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 51

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 506 marca 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | III   Akty przygotowawcze |
| | Komitet Regionów |
| | 66. sesja plenarna w dniach 11 i 12 października 2006 r. |
| 2007/C 051/01 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski fundusz dostosowania do globalizacji | 1 |
| 2007/C 051/02 | Opiniia Komitetu Regionów w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej | 7 |
| 2007/C 051/03 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie pakietu nt. rozszerzenia 2005/ELAR/001 oraz w sprawie komunikatu Komisji: Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu | 16 |
| 2007/C 051/04 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zielonej księgi w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii oraz komunikatu Komisji Plan działania w sprawie biomasy oraz komunikatu Komisji Strategia UE na rzecz biopaliw | 23 |
| 2007/C 051/05 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie partnerstw publiczno-prywatnych oraz prawa wspólnotowego dotyczącego zamówień publicznych i koncesji | 27 |
| 2007/C 051/06 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Wdrożenie europejskich paktów terytorialnych: wniosek o rewizję porozumień i umów trójstronnych | 31 |
| 2007/C 051/07 | Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Sytuacja małoletnich obcokrajowców bez opieki — Rola i propozycje władz lokalnych i regionalnych | 35 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

III   Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

66. sesja plenarna w dniach 11 i 12 października 2006 r.

2007/C 051/01

Opinia Komitetu Regionów w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski fundusz dostosowania do globalizacji

1

2007/C 051/02

Opiniia Komitetu Regionów w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej

7

2007/C 051/03

Opinia Komitetu Regionów w sprawie pakietu nt. rozszerzenia 2005/ELAR/001 oraz w sprawie komunikatu Komisji: Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu

16

2007/C 051/04

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zielonej księgi w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii oraz komunikatu Komisji Plan działania w sprawie biomasy oraz komunikatu Komisji Strategia UE na rzecz biopaliw

23

2007/C 051/05

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie partnerstw publiczno-prywatnych oraz prawa wspólnotowego dotyczącego zamówień publicznych i koncesji

27

2007/C 051/06

Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Wdrożenie europejskich paktów terytorialnych: wniosek o rewizję porozumień i umów trójstronnych

31

2007/C 051/07

Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Sytuacja małoletnich obcokrajowców bez opieki — Rola i propozycje władz lokalnych i regionalnych

35

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

III Akty przygotowawcze

Komitet Regionów

66. sesja plenarna w dniach 11 i 12 października 2006 r.

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/1 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/1

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski fundusz dostosowania do globalizacji

(2007/C 51/01)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające Europejski fundusz dostosowania do globalizacji COM(2006) 91 wersja ostateczna — 2006/0033 (COD),

uwzględniając decyzję Rady Unii Europejskiej z dnia 27 marca 2006 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w tej sprawie zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję swego Przewodniczącego z dnia 22 lutego 2006 r. o powierzeniu Komisji ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej przygotowania opinii w tej sprawie,

uwzględniając swoją opinię w sprawie komunikatu Restrukturyzacje i zatrudnienie — antycypacja i towarzyszenie restrukturyzacjom na rzecz poprawy zatrudnienia: rola Unii Europejskiej (COM(2005) 120 końcowy (CdR 148/2005 fin),

uwzględniając swoje rezolucje w sprawie priorytetów Komitetu Regionów na rok 2006 (CdR 275/2005),

uwzględniając projekt opinii przyjęty dnia 3 lipca 2006 r. (CdR 137/2006 rev. 1) (sprawozdawca: Irene OLDFATHER, deputowana do parlamentu szkockiego, UK/PES),

na 66. sesji plenarnej w dniach 11-12 października 2006 r. (posiedzenie z dnia 11 października) przyjął następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

| 1.1 | Uważa, że konieczny socjalny charakter europejskiej gospodarki — wystarczający poziom ochrony w dziedzinach takich jak bezrobocie, emerytury i inne świadczenia społeczne oraz pewien stopień ochrony zatrudnienia — powinien zostać zachowany, lecz zmodernizowany na właściwym szczeblu europejskim, krajowym lub regionalnym zgodnie z zasadą pomocniczości, tak aby zapewnić konkurencyjność gospodarki europejskiej i aby mogła ona sprostać problemom demograficznym i związanym z globalizacją. |
| --- | --- |

1.1

Uważa, że konieczny socjalny charakter europejskiej gospodarki — wystarczający poziom ochrony w dziedzinach takich jak bezrobocie, emerytury i inne świadczenia społeczne oraz pewien stopień ochrony zatrudnienia — powinien zostać zachowany, lecz zmodernizowany na właściwym szczeblu europejskim, krajowym lub regionalnym zgodnie z zasadą pomocniczości, tak aby zapewnić konkurencyjność gospodarki europejskiej i aby mogła ona sprostać problemom demograficznym i związanym z globalizacją.

| 1.2 | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję utworzenia funduszu dostosowania do globalizacji (EGF), poprzez który Wspólnota mogłaby pokazać swoją solidarność z pracownikami dotkniętymi zwolnieniami wynikającymi ze zmian w handlu światowym. Uważa, że pomoc pracownikom indywidualnym w przekwalifikowaniu, tak aby mogli w przyszłości znaleźć zatrudnienie, nie stanowi „subsydiowania pracy”, lecz zmniejsza ciężar bezrobocia dotykającego jednostki i państwo, maksymalizuje wykorzystanie istotnego zasobu gospodarczego i przyczynia się do zwiększenia wiedzy o globalizacji i poziomu jej akceptacji oraz do wzrostu elastyczności rynku pracy. Uznaje, że wiele przypadków restrukturyzacji w UE wynika ze zmian technologicznych lub ze zmian w upodobaniach konsumentów, które nie są związane z handlem światowym i z tego względu nie kwalifikowałyby się do pomocy z EGF. Propozycja Komisji ogranicza więc zakres dostępności EGF do przypadków, gdy można wykazać powiązanie między utratą zatrudnienia a znaczącymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym. Komitet uważa, że w celu rozwiązania problemów wynikających z utraty miejsc pracy ze względu na relokację przedsiębiorstw w ramach UE należy wykorzystywać zwłaszcza istniejące instrumenty w powiązaniu ze środkami z funduszy strukturalnych. Komitet jest przekonany, że zasada współfinansowania i finansowania dopasowanego powinna być stosowana także w odniesieniu do EGF w celu zapewnienia prawdziwej motywacji w działaniu na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

1.2

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję utworzenia funduszu dostosowania do globalizacji (EGF), poprzez który Wspólnota mogłaby pokazać swoją solidarność z pracownikami dotkniętymi zwolnieniami wynikającymi ze zmian w handlu światowym. Uważa, że pomoc pracownikom indywidualnym w przekwalifikowaniu, tak aby mogli w przyszłości znaleźć zatrudnienie, nie stanowi „subsydiowania pracy”, lecz zmniejsza ciężar bezrobocia dotykającego jednostki i państwo, maksymalizuje wykorzystanie istotnego zasobu gospodarczego i przyczynia się do zwiększenia wiedzy o globalizacji i poziomu jej akceptacji oraz do wzrostu elastyczności rynku pracy. Uznaje, że wiele przypadków restrukturyzacji w UE wynika ze zmian technologicznych lub ze zmian w upodobaniach konsumentów, które nie są związane z handlem światowym i z tego względu nie kwalifikowałyby się do pomocy z EGF. Propozycja Komisji ogranicza więc zakres dostępności EGF do przypadków, gdy można wykazać powiązanie między utratą zatrudnienia a znaczącymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym. Komitet uważa, że w celu rozwiązania problemów wynikających z utraty miejsc pracy ze względu na relokację przedsiębiorstw w ramach UE należy wykorzystywać zwłaszcza istniejące instrumenty w powiązaniu ze środkami z funduszy strukturalnych. Komitet jest przekonany, że zasada współfinansowania i finansowania dopasowanego powinna być stosowana także w odniesieniu do EGF w celu zapewnienia prawdziwej motywacji w działaniu na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

| 1.3 | Stwierdza, że prawidłowe przewidywanie, planowanie i właściwe strategie inwestycyjne, w tym inwestycje w kapitał ludzki, stanowią odpowiednie podejście długoterminową, które pozwoli sprostać wyzwaniu globalizacji, podczas gdy cele i zakres finansowania funduszu EGF (według definicji ze szczytu prezydencji brytyjskiej w grudniu 2005 r.) ograniczają się do zajmowania się negatywnymi konsekwencjami zmian strukturalnych w handlu światowym poprzez interwencje a posteriori. |
| --- | --- |

1.3

Stwierdza, że prawidłowe przewidywanie, planowanie i właściwe strategie inwestycyjne, w tym inwestycje w kapitał ludzki, stanowią odpowiednie podejście długoterminową, które pozwoli sprostać wyzwaniu globalizacji, podczas gdy cele i zakres finansowania funduszu EGF (według definicji ze szczytu prezydencji brytyjskiej w grudniu 2005 r.) ograniczają się do zajmowania się negatywnymi konsekwencjami zmian strukturalnych w handlu światowym poprzez interwencje a posteriori.

| 1.4 | Podkreśla ogólny pozytywny wpływ globalizacji na wzrost i zatrudnienie we Wspólnocie i z tego względu zwraca uwagę na fakt, że fundusz łagodzący negatywne skutki globalizacji powinien mieć do swojej dyspozycji odpowiednie środki. Komitet Regionów sugeruje więc, aby pułap wydatków rocznych został ustalony na 1000 milionów euro, o ile jest to zgodne z postanowieniami perspektyw finansowych na lata 2007-2013. |
| --- | --- |

1.4

Podkreśla ogólny pozytywny wpływ globalizacji na wzrost i zatrudnienie we Wspólnocie i z tego względu zwraca uwagę na fakt, że fundusz łagodzący negatywne skutki globalizacji powinien mieć do swojej dyspozycji odpowiednie środki. Komitet Regionów sugeruje więc, aby pułap wydatków rocznych został ustalony na 1000 milionów euro, o ile jest to zgodne z postanowieniami perspektyw finansowych na lata 2007-2013.

| 1.5 | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają aktywną rolę w zakresie łagodzenia skutków masowych zwolnień. Z tego powodu uważa, że powinny one uczestniczyć w ubieganiu się o środki z tego funduszu. Przyjmuje jednak do wiadomości, że wymagane zatwierdzenie przez państwa członkowskie takiego ubiegania się będzie odbierane jako pośrednie potwierdzenie powagi sytuacji i zobowiąże te państwa do wzięcia odpowiedzialności za jej rozwój. Fundusz EGF nie może podważać odpowiedzialności państw członkowskich za znalezienie ich własnej odpowiedzi na restrukturyzację gospodarki. |
| --- | --- |

1.5

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne odgrywają aktywną rolę w zakresie łagodzenia skutków masowych zwolnień. Z tego powodu uważa, że powinny one uczestniczyć w ubieganiu się o środki z tego funduszu. Przyjmuje jednak do wiadomości, że wymagane zatwierdzenie przez państwa członkowskie takiego ubiegania się będzie odbierane jako pośrednie potwierdzenie powagi sytuacji i zobowiąże te państwa do wzięcia odpowiedzialności za jej rozwój. Fundusz EGF nie może podważać odpowiedzialności państw członkowskich za znalezienie ich własnej odpowiedzi na restrukturyzację gospodarki.

| 1.6 | Dostrzega, że łączenie zakresów odpowiedzialności funduszu EGF i funduszy strukturalnych nie jest ani zamierzone, ani możliwe, ani też pożądane (biorąc pod uwagę uciążliwe i czasochłonne procedury programowania i zarządzania oraz audytu) i że państwa członkowskie będą musiały w swoich zgłoszeniach wykazać brak takiego nakładania się oraz komplementarność różnych instrumentów finansowych. Przyjmuje do wiadomości, że fundusz EGF nie zajmuje się ogólnym rozwojem regionu, lecz możliwością masowych zwolnień w poszczególnych firmach, pojmując jednocześnie, że takie wydarzenia mogą mieć szerszy wpływ na sytuację w regionie poprzez wpływ na dostawców, którzy z kolei mogą stanowić istotny czynnik rozwoju regionalnego. |
| --- | --- |

1.6

Dostrzega, że łączenie zakresów odpowiedzialności funduszu EGF i funduszy strukturalnych nie jest ani zamierzone, ani możliwe, ani też pożądane (biorąc pod uwagę uciążliwe i czasochłonne procedury programowania i zarządzania oraz audytu) i że państwa członkowskie będą musiały w swoich zgłoszeniach wykazać brak takiego nakładania się oraz komplementarność różnych instrumentów finansowych. Przyjmuje do wiadomości, że fundusz EGF nie zajmuje się ogólnym rozwojem regionu, lecz możliwością masowych zwolnień w poszczególnych firmach, pojmując jednocześnie, że takie wydarzenia mogą mieć szerszy wpływ na sytuację w regionie poprzez wpływ na dostawców, którzy z kolei mogą stanowić istotny czynnik rozwoju regionalnego.

| 1.7 | Dostrzega, że w odróżnieniu od funduszy strukturalnych, nie będzie „sprawiedliwego podziału” środków funduszu EGF w oparciu o relatywne poziomy rozwoju; zamiast tego występować będzie koncentracja środków tam, gdzie rzeczywiście będą miały miejsce zwolnienia. |
| --- | --- |

1.7

Dostrzega, że w odróżnieniu od funduszy strukturalnych, nie będzie „sprawiedliwego podziału” środków funduszu EGF w oparciu o relatywne poziomy rozwoju; zamiast tego występować będzie koncentracja środków tam, gdzie rzeczywiście będą miały miejsce zwolnienia.

| 1.8 | Uznaje, że chociaż ostatecznym beneficjentem jest indywidualny pracownik, wdrożenie działań funduszu EGF (np. realizacja usług doradczych) nie będzie się odbywało poprzez indywidualnych pracowników, lecz poprzez władze lub przedsiębiorstwa lokalne/regionalne/krajowe. |
| --- | --- |

1.8

Uznaje, że chociaż ostatecznym beneficjentem jest indywidualny pracownik, wdrożenie działań funduszu EGF (np. realizacja usług doradczych) nie będzie się odbywało poprzez indywidualnych pracowników, lecz poprzez władze lub przedsiębiorstwa lokalne/regionalne/krajowe.

| 1.9 | Przypomina stwierdzenie komisarza, że fundusz EGF „musi być instrumentem interwencji szybkiej i niebiurokratycznej”. Wyraża więc ubolewanie, że proponowane procedury podejmowania decyzji, według których każda interwencja EGF musi zostać zatwierdzona indywidualnie i w kolejnych częściach przez władze budżetowe UE (Radę i Parlament), działają na niekorzyść szybkiej reakcji, niezbędnej zarówno z moralnego, jak i obiektywnego punktu widzenia. |
| --- | --- |

1.9

Przypomina stwierdzenie komisarza, że fundusz EGF „musi być instrumentem interwencji szybkiej i niebiurokratycznej”. Wyraża więc ubolewanie, że proponowane procedury podejmowania decyzji, według których każda interwencja EGF musi zostać zatwierdzona indywidualnie i w kolejnych częściach przez władze budżetowe UE (Radę i Parlament), działają na niekorzyść szybkiej reakcji, niezbędnej zarówno z moralnego, jak i obiektywnego punktu widzenia.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

Zalecenie 1

Motyw 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (5) | Działanie finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia nie powinno otrzymywać pomocy finansowej z innych instrumentów finansowych Wspólnoty. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(5)

Działanie finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia nie powinno otrzymywać pomocy finansowej z innych instrumentów finansowych Wspólnoty.

| (5) | Działanie finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia może
  nie powinno otrzymywać uzupełniającą pomoc finansową
  pomocy finansowej z innych instrumentów finansowych Wspólnoty. |
| --- | --- |

(5)

Działanie finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia może
  nie powinno otrzymywać uzupełniającą pomoc finansową
  pomocy finansowej z innych instrumentów finansowych Wspólnoty.

Uzasadnienie

| — | Fundusze strukturalne UE zapewniają współfinansowanie mechanizmów krajowych, które umożliwiają państwom członkowskim podjęcie działania w przypadku masowych zwolnień. Jednakże mechanizmy te niekoniecznie mają formę działań o krótkim lub średnim okresie trwania. Powinna zatem istnieć możliwość, by działania finansowane w ramach EGF uzupełniały pomoc płynącą z innych instrumentów finansowych wspólnoty w krótkim okresie czasu. |
| --- | --- |

—

Fundusze strukturalne UE zapewniają współfinansowanie mechanizmów krajowych, które umożliwiają państwom członkowskim podjęcie działania w przypadku masowych zwolnień. Jednakże mechanizmy te niekoniecznie mają formę działań o krótkim lub średnim okresie trwania. Powinna zatem istnieć możliwość, by działania finansowane w ramach EGF uzupełniały pomoc płynącą z innych instrumentów finansowych wspólnoty w krótkim okresie czasu.

| — | Ponadto 5. motyw oryginalnego tekstu wydaje się być sprzeczny z art. 5 ust. 2 lit. d), który stwierdza, że wniosek o finansowanie z EGF „zawiera następujące informacje: konkretne działania, które mają być finansowane, z podziałem na szacunkowe koszty, w tym informacje dotyczące ich komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych”. |
| --- | --- |

—

Ponadto 5. motyw oryginalnego tekstu wydaje się być sprzeczny z art. 5 ust. 2 lit. d), który stwierdza, że wniosek o finansowanie z EGF „zawiera następujące informacje: konkretne działania, które mają być finansowane, z podziałem na szacunkowe koszty, w tym informacje dotyczące ich komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych”.

Zalecenie 2

Motyw 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (6) | Pomoc wspólnotowa może być udzielona jedynie na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego. Komisja powinna zapewnić równe traktowanie wniosków przedłożonych przez państwa członkowskie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(6)

Pomoc wspólnotowa może być udzielona jedynie na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego. Komisja powinna zapewnić równe traktowanie wniosków przedłożonych przez państwa członkowskie.

| (6) | Pomoc wspólnotowa może być udzielona jedynie na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego, działającego w porozumieniu z zainteresowanymi władzami lokalnymi i/lub regionalnymi zgodnie z wewnętrznymi uregulowaniami konstytucyjnymi w poszczególnych państwach członkowskich. Komisja powinna zapewnić równe traktowanie wniosków przedłożonych przez państwa członkowskie, lecz rozkład geograficzny wydatków funduszu nie będzie brany pod uwagę przy podejmowaniu decyzji. |
| --- | --- |

(6)

Pomoc wspólnotowa może być udzielona jedynie na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego, działającego w porozumieniu z zainteresowanymi władzami lokalnymi i/lub regionalnymi zgodnie z wewnętrznymi uregulowaniami konstytucyjnymi w poszczególnych państwach członkowskich. Komisja powinna zapewnić równe traktowanie wniosków przedłożonych przez państwa członkowskie, lecz rozkład geograficzny wydatków funduszu nie będzie brany pod uwagę przy podejmowaniu decyzji.

Uzasadnienie

W poprawce podkreśla się, że władze lokalne i regionalne, tak jak i państwa członkowskie, odgrywają aktywną rolę w łagodzeniu negatywnych konsekwencji globalizacji. Ponieważ w rozporządzeniu mierzy się wpływ na regiony w celu ustalenia, czy EGF powinien mieć zastosowanie, władze regionalne i lokalne powinny uczestniczyć w działaniach EGF zgodnie z zasadą pomocniczości.

Pomoc powinna być przyznawana według kryteriów określających warunki jej udzielania. Komisja powinna opierać się wszelkim naciskom państw członkowskich co do „sprawiedliwego podziału”.

Zalecenie 3

Art. 2

Kryteria interwencji

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wkład finansowy z Funduszu jest zapewniony, gdy istotne zmiany strukturalne w kierunkach światowego handlu prowadzą do poważnych zakłóceń gospodarczych, a szczególnie ogromnego wzrostu przywozu do UE, postępującego spadku udziału rynkowego UE w danym sektorze lub przemieszczaniu się działalności gospodarczej do państw trzecich, skutkiem czego jest:






  (a) | co najmniej 1 000 zwolnień w przedsiębiorstwie, włącznie z pracownikami zwalnianymi u jego dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, w regionie, w którym bezrobocie mierzone na poziomie NUTS III, jest wyższe niż średnia UE lub średnia krajowa
  lub |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wkład finansowy z Funduszu jest zapewniony, gdy istotne zmiany strukturalne w kierunkach światowego handlu prowadzą do poważnych zakłóceń gospodarczych, a szczególnie ogromnego wzrostu przywozu do UE, postępującego spadku udziału rynkowego UE w danym sektorze lub przemieszczaniu się działalności gospodarczej do państw trzecich, skutkiem czego jest:

(a)

co najmniej 1 000 zwolnień w przedsiębiorstwie, włącznie z pracownikami zwalnianymi u jego dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, w regionie, w którym bezrobocie mierzone na poziomie NUTS III, jest wyższe niż średnia UE lub średnia krajowa

lub

| (b) | co najmniej 1 000 zwolnień, w okresie 6 miesięcy, w jednym lub więcej przedsiębiorstw w sektorze, mierzonych na poziomie NACE 2, stanowiących co najmniej 1 % regionalnego zatrudnienia mierzonego na poziomie NUTS II. |
| --- | --- |

(b)

co najmniej 1 000 zwolnień, w okresie 6 miesięcy, w jednym lub więcej przedsiębiorstw w sektorze, mierzonych na poziomie NACE 2, stanowiących co najmniej 1 % regionalnego zatrudnienia mierzonego na poziomie NUTS II.

Wkład finansowy z Funduszu jest zapewniony, gdy istotne zmiany strukturalne w kierunkach światowego handlu prowadzą do poważnych zakłóceń gospodarczych, a szczególnie ogromnego wzrostu przywozu do UE, postępującego spadku udziału rynkowego UE w danym sektorze lub przemieszczaniu się działalności gospodarczej do państw trzecich, skutkiem czego jest:

| (a) | co najmniej 1 000
  500 zwolnień w przedsiębiorstwie, włącznie z pracownikami zwalnianymi u jego dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, w regionie, w którym bezrobocie mierzone na poziomie NUTS III, jest wyższe niż średnia UE lub średnia krajowa;
  lub |
| --- | --- |

(a)

co najmniej 1 000
  500 zwolnień w przedsiębiorstwie, włącznie z pracownikami zwalnianymi u jego dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, w regionie, w którym bezrobocie mierzone na poziomie NUTS III, jest wyższe niż średnia UE lub średnia krajowa;

lub

| (b) | co najmniej 500
  1 000 zwolnień, w okresie 12
  6 miesięcy, w jednym lub więcej przedsiębiorstw w sektorze, mierzonych na poziomie NACE 2, stanowiących co najmniej 1 % regionalnego zatrudnienia lub gdy regionalne zatrudnienie mierzone
  mierzonego na poziomie NUTS II obniżyło się w tym samym okresie o co najmniej 10%; |
| --- | --- |

(b)

co najmniej 500
  1 000 zwolnień, w okresie 12
  6 miesięcy, w jednym lub więcej przedsiębiorstw w sektorze, mierzonych na poziomie NACE 2, stanowiących co najmniej 1 % regionalnego zatrudnienia lub gdy regionalne zatrudnienie mierzone
  mierzonego na poziomie NUTS II obniżyło się w tym samym okresie o co najmniej 10%;

| (c) | gdy kryteria ilościowe wskazane w lit. lit. a) i b) nie są spełnione, Komisja może w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach dopuścić składanie przez państwo członkowskie wniosku o interwencję EGF. |
| --- | --- |

(c)

gdy kryteria ilościowe wskazane w lit. lit. a) i b) nie są spełnione, Komisja może w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach dopuścić składanie przez państwo członkowskie wniosku o interwencję EGF.

Uzasadnienie

Kryteria należy zmienić, aby stosowanie funduszu stało się bardziej elastyczne. Jest także ważne, by rozporządzenie zawierało klauzulę ochronną pozwalającą na wykorzystanie kryterium politycznego przy rozważaniu kwalifikowania się wniosków o interwencję.

Zalecenie 4

Art. 5 ust. 1

Zastosowania

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwo członkowskie przedkłada Komisji wniosek o wkład z EFG
  [...] | 1.   Państwo członkowskie, po konsultacji z właściwymi władzami lokalnymi i/lub regionalnymi oraz partnerami społecznymi, przedkłada Komisji wniosek o wkład z EFG
  [...] |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwo członkowskie przedkłada Komisji wniosek o wkład z EFG

[...]

1.   Państwo członkowskie, po konsultacji z właściwymi władzami lokalnymi i/lub regionalnymi oraz partnerami społecznymi, przedkłada Komisji wniosek o wkład z EFG

[...]

Uzasadnienie

Władze lokalne i regionalne oraz wspólnoty będą dotknięte konsekwencjami zwolnień i zamknięcia przedsiębiorstw, dlatego powinny uczestniczyć w przygotowywaniu strategii zaradczych. Z tego względu powinny uczestniczyć w procesie składania wniosków, przynajmniej w celu zapewnienia komplementarności między działaniami podejmowanymi na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim.

Zalecenie 5

Art. 5 ust. 6

Zastosowania

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 5.   Komisja zapewnia równe traktowanie wniosków przedstawionych przez państwa członkowskie. | 5.   Komisja zapewnia równe traktowanie wniosków przedstawionych przez państwa członkowskie, lecz ogólny sposób rozdzie
  lenia wydatków Funduszu pod względem geograficznym nie będzie brany pod uwagę. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

5.   Komisja zapewnia równe traktowanie wniosków przedstawionych przez państwa członkowskie.

5.   Komisja zapewnia równe traktowanie wniosków przedstawionych przez państwa członkowskie, lecz ogólny sposób rozdzie
  lenia wydatków Funduszu pod względem geograficznym nie będzie brany pod uwagę.

Uzasadnienie

Pomoc powinna być przyznawana według potrzeb określonych na podstawie kryteriów jej udzielania. Komisja powinna opierać się jakimkolwiek naciskom ze strony państw członkowskich domagających się „sprawiedliwego podziału”.

Zalecenie 6

Art. 6

Komplementarność, zgodność i koordynacja

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 5)   Państwo członkowskie zapewnia, by konkretne działania otrzymujące wkład finansowy zgodnie z Funduszem nie otrzymywały pomocy z innych instrumentów finansowych Wspólnoty. | 5)   Państwo członkowskie zapewnia, by konkretne działania otrzymujące wkład finansowy zgodnie z Funduszem mogły również otrzymywać pomoc
  nie otrzymywały pomocy z innych instrumentów finansowych Wspólnoty. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

5)   Państwo członkowskie zapewnia, by konkretne działania otrzymujące wkład finansowy zgodnie z Funduszem nie otrzymywały pomocy z innych instrumentów finansowych Wspólnoty.

5)   Państwo członkowskie zapewnia, by konkretne działania otrzymujące wkład finansowy zgodnie z Funduszem mogły również otrzymywać pomoc
  nie otrzymywały pomocy z innych instrumentów finansowych Wspólnoty.

Uzasadnienie

Artykuł 15 ust. 1 tekstu proponowanego przez Komisję wyraźnie odnosi się do możliwości „komplementarności” z innymi instrumentami finansowymi wspólnoty (tzn. funduszami strukturalnymi i EFS), które mogą zostać wykorzystane w przypadku zwolnień na dużą skalę.

Zalecenie 7

Art. 12

Procedura budżetowa

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Jeżeli Komisja uzna, że powinien być przekazany wkład finansowy z funduszu, przedkłada do organu budżetowego wniosek o zatwierdzenie środków do kwoty określonej zgodnie z art. 10.
  [...]
  2.   Komisja przedkłada organowi budżetowemu jednocześnie kilka wniosków.
  [...]
  3.   Po udostępnieniu środków przez organ budżetowy Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wkładu finansowego. | 1.   Jeżeli Komisja uzna, że powinien być przekazany wkład finansowy z funduszu, zatwierdzi środki
  przedkłada do organu budżetowego wniosek o zatwierdzenie środków do kwoty określonej zgodnie z art. 10.
  [...]
  2.   Komisja informuje organ budżetowy
  przedkłada organowi budżetowemu jednocześnie kilka wniosków.
  [...]
  3.   Po udostępnieniu środków przez organ budżetowy Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wkładu finansowego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Jeżeli Komisja uzna, że powinien być przekazany wkład finansowy z funduszu, przedkłada do organu budżetowego wniosek o zatwierdzenie środków do kwoty określonej zgodnie z art. 10.

[...]

2.   Komisja przedkłada organowi budżetowemu jednocześnie kilka wniosków.

[...]

3.   Po udostępnieniu środków przez organ budżetowy Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wkładu finansowego.

1.   Jeżeli Komisja uzna, że powinien być przekazany wkład finansowy z funduszu, zatwierdzi środki
  przedkłada do organu budżetowego wniosek o zatwierdzenie środków do kwoty określonej zgodnie z art. 10.

[...]

2.   Komisja informuje organ budżetowy
  przedkłada organowi budżetowemu jednocześnie kilka wniosków.

[...]

3.   Po udostępnieniu środków przez organ budżetowy Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wkładu finansowego.

Uzasadnienie

Potrzeba uzyskania zgody na każdy wniosek zarówno ze strony Parlamentu, jak i Rady spowoduje opóźnienia procesu, który ma zapewnić bezpośrednie, krótkoterminowe wsparcie, a zamiar zatrzymania wniosków aż do czasu, gdy możliwe będzie ich złożenie w większej liczbie jeszcze bardziej go opóźni. Komisja powinna mieć oddelegowane upoważnienie do samodzielnego podejmowania decyzji i jednocześnie na bieżąco informować organ budżetowy o sposobie wydatkowania Funduszu.

Zalecenie 8

Art. 16 ust. 2

Sprawozdanie roczne

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Sprawozdanie zostanie przekazane do wiadomości partnerom społecznym. | 2.   Sprawozdanie zostanie przekazane do wiadomości partnerom społecznym, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Sprawozdanie zostanie przekazane do wiadomości partnerom społecznym.

2.   Sprawozdanie zostanie przekazane do wiadomości partnerom społecznym, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Uzasadnienie

Ze względu na to, że wyniki osiągane dzięki funduszowi dotyczą bezpośrednio władz lokalnych i regionalnych, są one również istotne dla KR-u. Ważne jest zachowanie szerokich konsultacji i przejrzystości w stosunku do instytucji europejskich i partnerów społecznych, którzy przyczynią się do powodzenia projektu.

Zalecenie 9

Art. 17 ust. 2

Ocena

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Wyniki oceny zostaną przekazane do wiadomości organowi budżetowemu i partnerom społecznym. | 2.   Wyniki oceny zostaną przekazane do wiadomości organowi budżetowemu
  Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i partnerom społecznym. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Wyniki oceny zostaną przekazane do wiadomości organowi budżetowemu i partnerom społecznym.

2.   Wyniki oceny zostaną przekazane do wiadomości organowi budżetowemu
  Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i partnerom społecznym.

Uzasadnienie

Ze względu na to, że wyniki osiągane dzięki funduszowi dotyczą bezpośrednio władz lokalnych i regionalnych, są one również istotne dla KR-u. Ważne jest zachowanie szerokich konsultacji i przejrzystości w stosunku do instytucji europejskich i partnerów społecznych, którzy przyczynią się do powodzenia projektu.

Zalecenie 10

Budżet

Maksymalna kwota wydatków z funduszu wynosi 500 mln
  1 mld EUR rocznie według cen bieżących, o ile jest to zgodne z postanowieniami perspektyw finansowych na lata 2007-2013.

Uzasadnienie

Jest mało prawdopodobne, by kwota przewidziana na budżet była wystarczająca, wziąwszy pod uwagę szacowaną liczbę pracowników odczuwających co roku skutki delokalizacji związanej ze zmianami w kierunkach światowego handlu. Podwojenie maksymalnej kwoty wydatków wydaje się zatem usprawiedliwione i niewątpliwie mieści się w zazwyczaj niewykorzystanej części budżetu Wspólnoty.

Bruksela, 11 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/7 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/7

---

Opiniia Komitetu Regionów w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej

(2007/C 51/02)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (COM(2005) 646 końcowy — 2005/0260 (COD)),

uwzględniając decyzję Rady z dnia 7 lutego 2006 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w tej sprawie zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję swojego przewodniczącego z dnia 16 lutego 2006 r. o powierzeniu Komisji ds. Kultury, Edukacji i Badań Naukowych przygotowania opinii w tej sprawie,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej, zmienioną dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r.,

uwzględniając swoją opinię w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie przyszłości europejskiej polityki regulacyjnej w dziedzinie mediów audiowizualnych (1) (CdR 67/2004 fin) (2),

uwzględniając swoją opinię w sprawie Czwartego raportu Komisji dotyczącego stosowania dyrektywy 89/552/EWG „Telewizja bez granic” (3) (CdR 90/2003 fin) (4),

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie „Telewizji bez granic” (2003/2033(INI)),

uwzględniając piąte sprawozdanie Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie stosowania dyrektywy 89/552/EWG „Telewizja bez granic” (COM(2006) 49 wersja ostateczna),

uwzględniając siódmy komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie stosowania art. 4 i 5 dyrektywy 89/552/EWG „Telewizja bez granic”, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 97/36/WE, w latach 2003-2004 (COM(2006) 459 wersja ostateczna),

uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczący przeglądu interoperacyjności usług w zakresie interaktywnej telewizji cyfrowej zgodnie z komunikatem COM(2004) 541 z dnia 30 lipca 2004 r. (COM(2006) 37 wersja ostateczna),

uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów Europejskie przepisy regulacyjne i rynki łączności elektronicznej w 2005 roku (raport nr 11) (COM(2006) 68 wersja ostateczna),

uwzględniając projekt opinii (CdR 106/2006 rev.2) przyjęty dnia 20 czerwca 2006 r. przez Komisję ds. Kultury, Edukacji i Badań Naukowych, (sprawozdawca: Karl-Heinz LAMBERTZ, premier Wspólnoty Niemieckiej w Belgii (BE/PSE)),

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1) | Od wydania dyrektywy w roku 1989 i jej zmiany w roku 1997 rozwój technologiczny wciąż idzie naprzód. W szczególności technologia cyfrowa i konwergencja mediów sprawiły, że konieczne stało się dostosowanie obowiązujących ram prawnych. W przyszłości będzie możliwe rozpowszechnianie cyfrowych treści komunikacyjnych różnymi drogami transmisji, a co za tym idzie, zapewnienie odbiorcom obszernej oferty informacyjnej i rozrywkowej za pośrednictwem dowolnych urządzeń konsumenckich. |
| --- | --- |

1)

Od wydania dyrektywy w roku 1989 i jej zmiany w roku 1997 rozwój technologiczny wciąż idzie naprzód. W szczególności technologia cyfrowa i konwergencja mediów sprawiły, że konieczne stało się dostosowanie obowiązujących ram prawnych. W przyszłości będzie możliwe rozpowszechnianie cyfrowych treści komunikacyjnych różnymi drogami transmisji, a co za tym idzie, zapewnienie odbiorcom obszernej oferty informacyjnej i rozrywkowej za pośrednictwem dowolnych urządzeń konsumenckich.

| 2) | Przepisy prawa muszą uwzględniać ten rozwój choćby po to, by uniknąć zakłóceń konkurencji pomiędzy klasycznymi usługami telewizyjnymi i innymi usługami medialnymi. Komitet Regionów i Parlament Europejski wielokrotnie popierały dostosowanie obecnej dyrektywy telewizyjnej do zmian strukturalnych i rozwoju technologicznego oraz wzywały do wprowadzenia podstawowych przepisów dla wszystkich usług medialnych. |
| --- | --- |

2)

Przepisy prawa muszą uwzględniać ten rozwój choćby po to, by uniknąć zakłóceń konkurencji pomiędzy klasycznymi usługami telewizyjnymi i innymi usługami medialnymi. Komitet Regionów i Parlament Europejski wielokrotnie popierały dostosowanie obecnej dyrektywy telewizyjnej do zmian strukturalnych i rozwoju technologicznego oraz wzywały do wprowadzenia podstawowych przepisów dla wszystkich usług medialnych.

| 3) | Właśnie ze względu na kluczowe znaczenie, jakie media audiowizualne mają dla utrzymania różnorodności kulturowej i rozwoju pluralistycznego społeczeństwa w Europie, europejskie ramy prawne należy dopasować w taki sposób, aby umożliwić i wspierać dalszy pozytywny rozwój mediów. Media mają w ogóle szczególne znaczenie dla zachowania różnorodności i tożsamości kulturowej na szczeblu regionalnym i lokalnym. Ponadto istnienie mediów regionalnych i lokalnych przyczynia się do rozpowszechniania odpowiednich treści, a często także języków mniejszości. |
| --- | --- |

3)

Właśnie ze względu na kluczowe znaczenie, jakie media audiowizualne mają dla utrzymania różnorodności kulturowej i rozwoju pluralistycznego społeczeństwa w Europie, europejskie ramy prawne należy dopasować w taki sposób, aby umożliwić i wspierać dalszy pozytywny rozwój mediów. Media mają w ogóle szczególne znaczenie dla zachowania różnorodności i tożsamości kulturowej na szczeblu regionalnym i lokalnym. Ponadto istnienie mediów regionalnych i lokalnych przyczynia się do rozpowszechniania odpowiednich treści, a często także języków mniejszości.

| 4) | Urozmaicone oferty elektroniczne, z którymi użytkownik stale ma do czynienia, na różne sposoby doprowadziły do zmian w postrzeganiu przekazu handlowego. Z tego powodu w zmienionej dyrektywie proponuje się wprowadzenie ograniczeń ilościowych reklamy w takim stopniu, na ile jest to właściwe i odpowiednie. Niemniej należy ustanowić pewne ograniczenia jakościowe zapewniające niezależność redakcyjną i programową medialnych usług audiowizualnych, która jest niezbędna dla budowania demokracji na szczeblu krajowym i regionalnym. Należy przy tym uwzględnić w odpowiednim stopniu interesy młodzieży i ochrony konsumentów, |
| --- | --- |

4)

Urozmaicone oferty elektroniczne, z którymi użytkownik stale ma do czynienia, na różne sposoby doprowadziły do zmian w postrzeganiu przekazu handlowego. Z tego powodu w zmienionej dyrektywie proponuje się wprowadzenie ograniczeń ilościowych reklamy w takim stopniu, na ile jest to właściwe i odpowiednie. Niemniej należy ustanowić pewne ograniczenia jakościowe zapewniające niezależność redakcyjną i programową medialnych usług audiowizualnych, która jest niezbędna dla budowania demokracji na szczeblu krajowym i regionalnym. Należy przy tym uwzględnić w odpowiednim stopniu interesy młodzieży i ochrony konsumentów,

przyjął na 66. sesji plenarnej w dniach 11-12 października 2006 r. (posiedzenie z dnia 11 października) następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

W odniesieniu do zakresu stosowania dyrektywy

| 1.1 | Przyjmuje z zadowoleniem rozszerzenie zakresu dyrektywy. Ze względu na rosnącą konwergencję wszystkie usługi medialne trzeba podporządkować określonym minimalnym normom w zakresie ochrony małoletnich i ochrony godności ludzkiej, a jednocześnie wspierać utwory twórców europejskich i niezależnych oraz prawa do krótkich relacji informacyjnych o wydarzeniach o znaczeniu publicznym. |
| --- | --- |

1.1

Przyjmuje z zadowoleniem rozszerzenie zakresu dyrektywy. Ze względu na rosnącą konwergencję wszystkie usługi medialne trzeba podporządkować określonym minimalnym normom w zakresie ochrony małoletnich i ochrony godności ludzkiej, a jednocześnie wspierać utwory twórców europejskich i niezależnych oraz prawa do krótkich relacji informacyjnych o wydarzeniach o znaczeniu publicznym.

| 1.2 | Jednakże jest zdania, że wniosek Komisji nie jest wystarczający pod tym względem i z powodu technicznej konwergencji, powodującej w coraz większym stopniu także konwergencję pod względem treści, uważa, że konieczny jest dalej idący rozwój dyrektywy telewizyjnej w kierunku dyrektywy neutralnej w stosunku do platform, obejmującej wszelkie treści rozpowszechniane drogą elektroniczną, które wykorzystują także ruchome obrazy. |
| --- | --- |

1.2

Jednakże jest zdania, że wniosek Komisji nie jest wystarczający pod tym względem i z powodu technicznej konwergencji, powodującej w coraz większym stopniu także konwergencję pod względem treści, uważa, że konieczny jest dalej idący rozwój dyrektywy telewizyjnej w kierunku dyrektywy neutralnej w stosunku do platform, obejmującej wszelkie treści rozpowszechniane drogą elektroniczną, które wykorzystują także ruchome obrazy.

| 1.3 | Opowiada się za tym, aby usługi medialne, które oprócz dźwięku lub tekstu wykorzystują również ruchome obrazy, spełniały także minimalne normy w zakresie ochrony małoletnich i godności ludzkiej, a nie podlegały jedynie regulacjom prawa gospodarczego, np. dyrektywie o handlu elektronicznym. |
| --- | --- |

1.3

Opowiada się za tym, aby usługi medialne, które oprócz dźwięku lub tekstu wykorzystują również ruchome obrazy, spełniały także minimalne normy w zakresie ochrony małoletnich i godności ludzkiej, a nie podlegały jedynie regulacjom prawa gospodarczego, np. dyrektywie o handlu elektronicznym.

W odniesieniu do stopniowanej regulacji

| 1.4 | Uważa, że przyjęta przez Komisję stopniowana regulacja pomiędzy linearnymi i nielinearnymi audiowizualnymi usługami medialnymi z punktu widzenia różnych możliwości wyboru i kontroli przez użytkowników jest właściwa i popiera podporządkowanie wszystkich usług medialnych określonym podstawowym normom. |
| --- | --- |

1.4

Uważa, że przyjęta przez Komisję stopniowana regulacja pomiędzy linearnymi i nielinearnymi audiowizualnymi usługami medialnymi z punktu widzenia różnych możliwości wyboru i kontroli przez użytkowników jest właściwa i popiera podporządkowanie wszystkich usług medialnych określonym podstawowym normom.

W odniesieniu do zasady kraju nadawcy

| 1.5 | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja trzyma się zasady kraju nadawcy, apeluje jednakże o bardziej skuteczne możliwości działania dla kraju odbiorcy w przypadku, gdy dostawca medialnych usług audiowizualnych prowadzi swoją działalność wyłącznie lub głównie na terytorium państwa członkowskiego inne niż państwo nadawcy. |
| --- | --- |

1.5

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja trzyma się zasady kraju nadawcy, apeluje jednakże o bardziej skuteczne możliwości działania dla kraju odbiorcy w przypadku, gdy dostawca medialnych usług audiowizualnych prowadzi swoją działalność wyłącznie lub głównie na terytorium państwa członkowskiego inne niż państwo nadawcy.

W odniesieniu do mechanizmów samokontroli

| 1.6 | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja opowiada się za wprowadzeniem mechanizmów samokontroli i wzywa państwa członkowskie do wspierania odpowiednich regulacji. |
| --- | --- |

1.6

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Komisja opowiada się za wprowadzeniem mechanizmów samokontroli i wzywa państwa członkowskie do wspierania odpowiednich regulacji.

| 1.7 | Opowiada się jednak, ze względu na zakres kompetencji, za pozostaniem przy tej regulacji. Z uwagi na różnorodność kulturową i pomocniczość należy zrezygnować z wytycznych co do mechanizmów samokontroli w państwach członkowskich i regionach w zakresie treści. |
| --- | --- |

1.7

Opowiada się jednak, ze względu na zakres kompetencji, za pozostaniem przy tej regulacji. Z uwagi na różnorodność kulturową i pomocniczość należy zrezygnować z wytycznych co do mechanizmów samokontroli w państwach członkowskich i regionach w zakresie treści.

W odniesieniu do prawa do krótkich relacji

| 1.8 | Opowiada się za tym, aby w celu zagwarantowania transgranicznego przepływu informacji i swobodnego dostępu do informacji zapewniono w przyszłości prawo do krótkich relacji informacyjnych. Przyczynia się to zdecydowanie do różnorodności poglądów, a także do transgranicznego informowania o istotnych wydarzeniach z innych regionów. Ponadto w ten sposób dostosowuje się regulacje w sprawie telewizji do odpowiedniego porozumienia Rady Europy. |
| --- | --- |

1.8

Opowiada się za tym, aby w celu zagwarantowania transgranicznego przepływu informacji i swobodnego dostępu do informacji zapewniono w przyszłości prawo do krótkich relacji informacyjnych. Przyczynia się to zdecydowanie do różnorodności poglądów, a także do transgranicznego informowania o istotnych wydarzeniach z innych regionów. Ponadto w ten sposób dostosowuje się regulacje w sprawie telewizji do odpowiedniego porozumienia Rady Europy.

| 1.9 | Ponownie opowiada się za tym, aby prawo do krótkich relacji informacyjnych było zagwarantowane także w przypadku podmiotów nadających w językach mniejszości. |
| --- | --- |

1.9

Ponownie opowiada się za tym, aby prawo do krótkich relacji informacyjnych było zagwarantowane także w przypadku podmiotów nadających w językach mniejszości.

W odniesieniu do wspierania produkcji europejskich i niezależnych

| 1.10 | Przyjmuje z wyraźnym zadowoleniem utrzymanie systemu limitów w celu wsparcia europejskich produkcji, ponieważ przyczyniają się one w istotny sposób do zachowania i rozwoju regionalnego poczucia tożsamości; apeluje jednakże o bardziej rygorystyczne i jednolite stosowanie tego systemu. |
| --- | --- |

1.10

Przyjmuje z wyraźnym zadowoleniem utrzymanie systemu limitów w celu wsparcia europejskich produkcji, ponieważ przyczyniają się one w istotny sposób do zachowania i rozwoju regionalnego poczucia tożsamości; apeluje jednakże o bardziej rygorystyczne i jednolite stosowanie tego systemu.

| 1.11 | Uważa, że niezbędne jest zobowiązanie się państw członkowskich, aby w ramach realnych możliwości i za pomocą odpowiednich środków zadbały o to, by także będący pod ich jurysdykcją dostawcy nielinearnych usług medialnych wspierali produkcję i dostęp do utworów europejskich i niezależnych. |
| --- | --- |

1.11

Uważa, że niezbędne jest zobowiązanie się państw członkowskich, aby w ramach realnych możliwości i za pomocą odpowiednich środków zadbały o to, by także będący pod ich jurysdykcją dostawcy nielinearnych usług medialnych wspierali produkcję i dostęp do utworów europejskich i niezależnych.

W odniesieniu do przepisów dotyczących reklamy

| 1.12 | Jest zdania, że złagodzenie przepisów w sprawie dozwolonego po raz pierwszy w projekcie dyrektywy lokowania produktu w programach jest zbyt daleko posunięte, co niesie ze sobą poważne zagrożenia dla niezależności redakcyjnej, nawet mimo próby zapobieżenia temu przez art. 3 h ust. 1 lit. a) wniosku. |
| --- | --- |

1.12

Jest zdania, że złagodzenie przepisów w sprawie dozwolonego po raz pierwszy w projekcie dyrektywy lokowania produktu w programach jest zbyt daleko posunięte, co niesie ze sobą poważne zagrożenia dla niezależności redakcyjnej, nawet mimo próby zapobieżenia temu przez art. 3 h ust. 1 lit. a) wniosku.

| 1.13 | Utrzymuje, że zawarte w art. 11 regulacje w sprawie odstępów pomiędzy przerwami na reklamę i w art. 18 w kwestii ograniczenia czasu reklamowego przypadającego na godzinę przestały być stosowne i w związku z tym zachęca do silniejszego złagodzenia ilościowych przepisów dotyczących reklamy w odniesieniu do dostawców usług linearnych. |
| --- | --- |

1.13

Utrzymuje, że zawarte w art. 11 regulacje w sprawie odstępów pomiędzy przerwami na reklamę i w art. 18 w kwestii ograniczenia czasu reklamowego przypadającego na godzinę przestały być stosowne i w związku z tym zachęca do silniejszego złagodzenia ilościowych przepisów dotyczących reklamy w odniesieniu do dostawców usług linearnych.

| 1.14 | Dostrzega jednak w przypadku skreślenia tych przepisów konieczność wprowadzenia zakazu przerywania przez reklamę programów dla dzieci i programów informacyjnych. |
| --- | --- |

1.14

Dostrzega jednak w przypadku skreślenia tych przepisów konieczność wprowadzenia zakazu przerywania przez reklamę programów dla dzieci i programów informacyjnych.

| 1.15 | Zaleca zmianę przepisu, zgodnie z którym spoty emitowane pojedynczo powinny pozostać wyjątkiem, tak aby możliwe było odstępstwo od niego uzasadnione względami merytorycznymi. |
| --- | --- |

1.15

Zaleca zmianę przepisu, zgodnie z którym spoty emitowane pojedynczo powinny pozostać wyjątkiem, tak aby możliwe było odstępstwo od niego uzasadnione względami merytorycznymi.

W odniesieniu do niezależności krajowych organów regulacyjnych

| 1.16 | Popiera przewidywaną niezależność krajowych organów regulacyjnych, przy czym jest zdania, iż organizacja nadzoru nad mediami musi pozostać w gestii państw członkowskich i regionów o suwerennym ustawodawstwie, zwłaszcza wtedy gdy publiczne radio i telewizja są ukształtowane w sposób pluralistyczny. |
| --- | --- |

1.16

Popiera przewidywaną niezależność krajowych organów regulacyjnych, przy czym jest zdania, iż organizacja nadzoru nad mediami musi pozostać w gestii państw członkowskich i regionów o suwerennym ustawodawstwie, zwłaszcza wtedy gdy publiczne radio i telewizja są ukształtowane w sposób pluralistyczny.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

Zalecenie 1

Punkt 2, zmiana art. 1 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2) | art. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
  „Artykuł 1
  Do celów niniejszej dyrektywy:






  a) | »medialna usługa audiowizualna« oznacza usługę w rozumieniu art. 49 i 50 Traktatu, której zasadniczym celem jest dostarczanie ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez, w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych, ogółowi ludności poprzez sieci łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;” |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2)

art. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów niniejszej dyrektywy:

a)

»medialna usługa audiowizualna« oznacza usługę w rozumieniu art. 49 i 50 Traktatu, której zasadniczym celem jest dostarczanie ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez, w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych, ogółowi ludności poprzez sieci łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;”

| 2) | art. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
  „Artykuł 1
  Do celów niniejszej dyrektywy:






  a) | »medialna usługa audiowizualna« oznacza usługę w rozumieniu art. 49 i 50 Traktatu, której zasadniczym celem jest także dostarczanie ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez, w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych, ogółowi ludności poprzez sieci łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;, włącznie z towarzyszącym im teletekstem. Usługa taka nie obejmuje gier hazardowych wiążących się z ustalaniem stawek mających wartość pieniężną w grach losowych, łącznie z loteriami i zakładami wzajemnymi;
  ” |
| --- | --- | --- |

2)

art. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów niniejszej dyrektywy:

a)

»medialna usługa audiowizualna« oznacza usługę w rozumieniu art. 49 i 50 Traktatu, której zasadniczym celem jest także dostarczanie ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez, w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych, ogółowi ludności poprzez sieci łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;, włącznie z towarzyszącym im teletekstem. Usługa taka nie obejmuje gier hazardowych wiążących się z ustalaniem stawek mających wartość pieniężną w grach losowych, łącznie z loteriami i zakładami wzajemnymi;
  ”

Uzasadnienie

Właśnie z powodu technicznej konwergencji, powodującej w coraz większym stopniu także konwergencję pod względem treści, niewłaściwe jest uwzględnienie jedynie medialnych usług, których zasadniczym celem jest dostarczanie ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez. Aby zapobiegać zakłóceniom konkurencji, stosowne jest raczej podporządkowanie wszystkich usług medialnych posługujących się także ruchomymi obrazami minimalnym normom określonym w art. 3 d-h. Przemawia za tym choćby fakt, że coraz bardziej płynne stają się granice pomiędzy usługami medialnymi, których głównym celem jest dostarczenie obrazów ruchomych z dźwiękiem lub bez, a usługami medialnymi posługującymi się dodatkowo także ruchomymi obrazami z dźwiękiem lub bez (jak np. prasa elektroniczna lub radio rozpowszechniane drogą internetową). Nie da się także uzasadnić, dlaczego usługi medialne, które oprócz obrazów ruchomych wykorzystują w równym lub przeważającym stopniu dźwięk lub tekst, nie podlegają minimalnym normom w zakresie ochrony małoletnich i godności ludzkiej, a miałyby podlegać jedynie regulacjom prawa gospodarczego, jak np. dyrektywie o handlu elektronicznym.

Dyrektywa powinna obejmować także teletekst towarzyszący medialnym usługom audiowizualnym. Teletekst wchodzi już w zakres obecnie obowiązującej dyrektywy. Z tego względu powinien on być wyraźnie wspomniany w art. 1 lit. 1.

Z uwagi na potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego, zapobieganie przestępstwom oraz ochronę konsumentów gry hazardowe nie stanowią normalnej działalności gospodarczej. Zgodnie z przepisami dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego (e-Commerce) jest zatem konieczne, by także w dyrektywie w sprawie medialnych usług audiowizualnych jasno wskazać, że jej przepisy dotyczące ułatwień w zakresie działalności transgranicznej nie obejmują żadnego rodzaju gier losowych. Dyrektywa w sprawie medialnych usług audiowizualnych nie zawiera wprawdzie wyraźnego odniesienia do gier losowych, niemniej nie da się wykluczyć, że może ona objąć usługi gier hazardowych poprzez przewidywane rozszerzenie jej zakresu stosowania na nielinearne medialne usługi audiowizualne. Z tego względu art. 1 lit. a) należy uzupełnić zdaniem pochodzącym z art. 1 ust. 5 dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego, który wymienia wyjątki niewchodzące w zakres owej dyrektywy.

Zalecenie 2

Punkt 2, zmiana art. 1 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 1 lit. c)







  c) | „nadawanie programów telewizyjnych” lub „nadawanie telewizyjne” oznacza linearną medialną usługę audiowizualną, w przypadku której dostawca usług medialnych decyduje o momencie w czasie, w którym określona audycja jest emitowana i ustala układ programu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 1 lit. c)

c)

„nadawanie programów telewizyjnych” lub „nadawanie telewizyjne” oznacza linearną medialną usługę audiowizualną, w przypadku której dostawca usług medialnych decyduje o momencie w czasie, w którym określona audycja jest emitowana i ustala układ programu;

Artykuł 1 lit. c)

| c) | „nadawanie programów telewizyjnych” lub „nadawanie telewizyjne” oznacza linearną medialną usługę audiowizualną, w przypadku której dostawca usług medialnych decyduje o momencie w czasie, w którym określona audycja jest emitowana i ustala układ programu;
  „usługa linearna” (tj. nadawanie programów telewizyjnych) oznacza medialną usługę audiowizualną, która polega na transmisji, w formie niezakodowanej bądź zakodowanej, programów telewizyjnych do odbioru przez nieokreśloną liczbę potencjalnych widzów, do których są transmitowane lub przekazywane jednocześnie te same obrazy, bez względu na stosowaną technikę przekazu obrazu; |
| --- | --- |

c)

Uzasadnienie

Bardziej precyzyjną definicję terminu „usługa linearna” umożliwia odwołanie się do wywodów ETS dotyczących terminu „nadawanie programów telewizyjnych” w wyroku Trybunału w sprawie Mediakabel. Dla lepszego rozgraniczenia terminów „usługa linearna” i „usługa nielinearna” należy ponadto przytoczyć przykłady wskazane przez Komisję Europejską w samym uzasadnieniu do wniosku dotyczącego dyrektywy (por. pkt 5 krótkiego objaśnienia wniosku w dokumencie COM(2005) 646) oraz przykłady rozgraniczenia zawarte w nieoficjalnym dokumencie Komisji z lutego 2006 r.

Zalecenie 3

Punkt 2, zmiana art. 1 lit. h)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 1 lit. h)







  h) | „kryptoreklama” oznacza przedstawianie za pomocą słów lub obrazów towarów, usług, nazwy, znaku towarowego lub działalności producenta towarów lub osoby świadczącej usługi w programach, gdzie przedstawianie takie jest zamierzoną czynnością nadawcy mającą pełnić funkcję reklamy i może wprowadzić odbiorców w błąd co do swojego rzeczywistego charakteru. Przedstawianie takie uznaje się za zamierzone w szczególności wówczas, gdy jest dokonywane w zamian za zapłatę lub podobne wynagrodzenie; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 1 lit. h)

h)

„kryptoreklama” oznacza przedstawianie za pomocą słów lub obrazów towarów, usług, nazwy, znaku towarowego lub działalności producenta towarów lub osoby świadczącej usługi w programach, gdzie przedstawianie takie jest zamierzoną czynnością nadawcy mającą pełnić funkcję reklamy i może wprowadzić odbiorców w błąd co do swojego rzeczywistego charakteru. Przedstawianie takie uznaje się za zamierzone w szczególności wówczas, gdy jest dokonywane w zamian za zapłatę lub podobne wynagrodzenie;

Artykuł 1 lit. h)

| h) | „kryptoreklama” oznacza przedstawianie za pomocą słów lub obrazów towarów, usług, nazwy, znaku towarowego lub działalności producenta towarów lub osoby świadczącej usługi w programach, gdzie przedstawianie takie jest zamierzoną czynnością nadawcy
  dostawcy medialnych usług audiowizualnych mającą pełnić funkcję reklamy i może wprowadzić odbiorców w błąd co do swojego rzeczywistego charakteru. Przedstawianie takie uznaje się za zamierzone w szczególności wówczas, gdy jest dokonywane w zamian za zapłatę lub podobne wynagrodzenie bądź gdy towar, usługa, nazwa, znak towarowy lub działalność jest eksponowana w niedopuszczalny sposób. Eksponowanie jest niedopuszczalne, jeżeli nie jest uzasadnione redakcyjnymi wymogami danego programu, zwłaszcza w celu przedstawienia rzeczywistości; |
| --- | --- |

h)

„kryptoreklama” oznacza przedstawianie za pomocą słów lub obrazów towarów, usług, nazwy, znaku towarowego lub działalności producenta towarów lub osoby świadczącej usługi w programach, gdzie przedstawianie takie jest zamierzoną czynnością nadawcy
  dostawcy medialnych usług audiowizualnych mającą pełnić funkcję reklamy i może wprowadzić odbiorców w błąd co do swojego rzeczywistego charakteru. Przedstawianie takie uznaje się za zamierzone w szczególności wówczas, gdy jest dokonywane w zamian za zapłatę lub podobne wynagrodzenie bądź gdy towar, usługa, nazwa, znak towarowy lub działalność jest eksponowana w niedopuszczalny sposób. Eksponowanie jest niedopuszczalne, jeżeli nie jest uzasadnione redakcyjnymi wymogami danego programu, zwłaszcza w celu przedstawienia rzeczywistości;

Uzasadnienie

Po rozszerzeniu zakresu stosowania zakaz kryptoreklamy powinien on obejmować odpowiednio wszystkich dostawców medialnych usług audiowizualnych, a nie tylko nadawców telewizyjnych. W tym celu w art. 1 lit. h) słowo „nadawca” należy zastąpić terminem „dostawca medialnych usług audiowizualnych”.

Definicję zakazanej kryptoreklamy zawartą w art. 1 lit. h) należy doprecyzować, odwołując się do punktu 33 komunikatu wyjaśniającego Komisji w sprawie reklamy telewizyjnej (kryterium niedopuszczalnego eksponowania). W ten sposób, poprzez uzupełnienie art. 3 lit. h), ściśle określone warunki, pod jakimi dopuszczalne jest dostarczanie produktów na potrzeby produkcji audiowizualnych, zostaną dokładnie opisane.

Zalecenie 4

Punkt 4, dodanie nowej litery c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | c) | w art. 2a dodaje się następujący ust. 4:
  „W przypadku usług nielinearnych państwa członkowskie mogą zastosować środki przewidziane zgodnie z art. 3 ust. 3-5 oraz art. 12 ust. 3 dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywa w sprawie handlu elektronicznego).”; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

w art. 2a dodaje się następujący ust. 4:

„W przypadku usług nielinearnych państwa członkowskie mogą zastosować środki przewidziane zgodnie z art. 3 ust. 3-5 oraz art. 12 ust. 3 dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywa w sprawie handlu elektronicznego).”;

Uzasadnienie

Komitet Regionów opowiada się za zasadą kraju pochodzenia jako główną zasadą dyrektywy. Niemniej jednak państwa członkowskie powinny dalej zachować możliwość zapobiegania propagowaniu treści o charakterze skrajnie prawicowym. Wprawdzie państwo członkowskie mogłoby podjąć działania przeciwko tego rodzaju treściom w usługach linearnych na podstawie art. 2a ust. 2 lit. a), niemniej w przypadku usług nielinearnych powstałaby luka prawna, jako że występujące wcześniej możliwości działania na podstawie dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego zostałyby wyparte poprzez dyrektywę w sprawie medialnych usług audiowizualnych. Z tego względu należy umożliwić państwom członkowskim wprowadzanie zakazów w przypadku usług nielinearnych jak dotychczas na podstawie dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego. W tym celu w nowym art. 2a ust. 4 należy zawrzeć wyraźny przepis, że w przypadku usług nielinearnych państwa członkowskie mogą podejmować działania zgodne z art. 3 ust. 3-5 oraz art. 12 ust. 3 dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego.

Zalecenie 5

Punkt 5, zmiana art. 3 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 3 ust. 3
  Państwa Członkowskie wspierają systemy współregulacji w dziedzinach koordynowanych niniejszą dyrektywą. Systemy te muszą być tak skonstruowane, aby były szeroko akceptowane przez główne zainteresowane strony i przewidywały skuteczne wykonanie. | Artykuł 3 ust. 3

  W celu wdrażania i egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie wspierają systemy samoregulacji i współregulacji w dziedzinach koordynowanych niniejszą dyrektywą. Systemy te muszą być tak skonstruowane, aby były szeroko akceptowane przez główne zainteresowane strony w każdym państwie członkowskim i przewidywały skuteczne wykonanie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 3 ust. 3

Państwa Członkowskie wspierają systemy współregulacji w dziedzinach koordynowanych niniejszą dyrektywą. Systemy te muszą być tak skonstruowane, aby były szeroko akceptowane przez główne zainteresowane strony i przewidywały skuteczne wykonanie.

Artykuł 3 ust. 3

W celu wdrażania i egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie wspierają systemy samoregulacji i współregulacji w dziedzinach koordynowanych niniejszą dyrektywą. Systemy te muszą być tak skonstruowane, aby były szeroko akceptowane przez główne zainteresowane strony w każdym państwie członkowskim i przewidywały skuteczne wykonanie.

W celu wdrażania i egzekwowania przepisów niniejszej dyrektywy

samoregulacji i

w dziedzinach koordynowanych niniejszą dyrektywą

główne

w każdym państwie członkowskim

Uzasadnienie

Należy pozostawić możliwość wdrażania dyrektywy poprzez samoregulację i współregulację. Z tego względu w przepisach dyrektywy, a pomocniczo również w motywach, należy wyjaśnić, że możliwa jest także samoregulacja, o ile ostateczna odpowiedzialność spoczywa na państwie, które zachowuje odpowiednie możliwości interwencji. Ponadto należy jasno stwierdzić, że określenie „szeroko akceptowane” odnosi się do szerokiej akceptacji na szczeblu poszczególnych państw członkowskich, a nie na poziomie wspólnotowym.

Zalecenie 6

Punkt 6, zmiana art. 3b

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 3b
  1.   Państwa Członkowskie zapewniają, że, do celów krótkich relacji informacyjnych, nadawcy mający siedzibę w innych Państwach Członkowskich nie są pozbawieni dostępu, na uczciwych, rozsądnych i niedyskryminujących zasadach, do wydarzeń budzących duże zainteresowanie odbiorców, które są transmitowane przez nadawcę podlegającego ich jurysdykcji.
  2.   Krótkie relacje informacyjne mogą być wybierane swobodnie przez nadawców z sygnału transmitującego nadawcy, przy czym muszą oni przynajmniej podać ich źródło. | Artykuł 3b
  1.   Państwa Członkowskie zapewniają, że, do celów krótkich relacji informacyjnych, nadawcy mający siedzibę w innych Państwach Członkowskich nie są pozbawieni dostępu, na uczciwych, rozsądnych i niedyskryminujących zasadach, do wydarzeń budzących duże zainteresowanie odbiorców, które są transmitowane przez nadawcę podlegającego ich jurysdykcji.
  , lub którego program jest nadawany w języku mniejszości.
  2.   Krótkie relacje informacyjne mogą być wybierane swobodnie przez nadawców z sygnału transmitującego nadawcy, przy czym muszą oni przynajmniej podać ich źródło, bądź też prawo dostępu do wydarzenia w celu transmisji otrzymać mogą sami nadawcy zgodnie z prawem państwa członkowskiego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 3b

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, że, do celów krótkich relacji informacyjnych, nadawcy mający siedzibę w innych Państwach Członkowskich nie są pozbawieni dostępu, na uczciwych, rozsądnych i niedyskryminujących zasadach, do wydarzeń budzących duże zainteresowanie odbiorców, które są transmitowane przez nadawcę podlegającego ich jurysdykcji.

2.   Krótkie relacje informacyjne mogą być wybierane swobodnie przez nadawców z sygnału transmitującego nadawcy, przy czym muszą oni przynajmniej podać ich źródło.

Artykuł 3b

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, że, do celów krótkich relacji informacyjnych, nadawcy mający siedzibę w innych Państwach Członkowskich nie są pozbawieni dostępu, na uczciwych, rozsądnych i niedyskryminujących zasadach, do wydarzeń budzących duże zainteresowanie odbiorców, które są transmitowane przez nadawcę podlegającego ich jurysdykcji.
  , lub którego program jest nadawany w języku mniejszości.

2.   Krótkie relacje informacyjne mogą być wybierane swobodnie przez nadawców z sygnału transmitującego nadawcy, przy czym muszą oni przynajmniej podać ich źródło, bądź też prawo dostępu do wydarzenia w celu transmisji otrzymać mogą sami nadawcy zgodnie z prawem państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

W kontekście różnorodności regionalnej i kulturowej sprawą o kluczowym znaczeniu jest to, aby nadawcy telewizyjni nadający program w języku mniejszości mieli zapewniony dostęp do wydarzeń budzących duże zainteresowanie odbiorców. Z tego punktu widzenia znajdują się oni w sytuacji porównywalnej z sytuacją nadawców telewizyjnych mających swoją siedzibę w innym państwie członkowskim.

Z punktu widzenia pluralizmu opinii, umożliwienie dostępu tylko do istniejącego sygnału wydaje się rozwiązaniem niewystarczającym. Dyrektywa powinna raczej pozostawiać państwom członkowskim decyzję co do tego, czy prawo do nadawania krótkich relacji informacyjnych ma być realizowane poprzez prawo dostępu fizycznego, czy też dostęp do sygnału. Treść art. 3b ust. 2 należy zatem uzupełnić o prawo fizycznego dostępu zgodnie z prawem poszczególnych państw członkowskich.

[Przyp. tłum.: Ostatni akapit uzasadnienia nie dotyczy polskiej wersji tego dokumentu, ponieważ polski odpowiednik słowa „Vermittler”, którego skreślenie w art. 3b ust. 2 postulują autorzy poprawki, nie występuje w polskiej wersji dokumentu Komisji.]

Przyp. tłum.: Ostatni akapit uzasadnienia nie dotyczy polskiej wersji tego dokumentu, ponieważ polski odpowiednik słowa „Vermittler”, którego skreślenie w art. 3b ust. 2 postulują autorzy poprawki, nie występuje w polskiej wersji dokumentu Komisji

Zalecenie 7

Punkt 6, zmiana art. 3e

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 3e
  Państwa Członkowskie zapewniają za pomocą odpowiednich środków, że medialne usługi audiowizualne i handlowe przekazy audiowizualne rozpowszechniane przez dostawców podlegających ich jurysdykcji nie zawierają jakiegokolwiek podburzania do nienawiści ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wyznanie lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. | Artykuł 3e
  Państwa Członkowskie zapewniają za pomocą odpowiednich środków, że medialne usługi audiowizualne i handlowe przekazy audiowizualne rozpowszechniane przez dostawców podlegających ich jurysdykcji nie zawierają jakiegokolwiek podburzania do nienawiści ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wyznanie lub światopogląd
  przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną ani też w żaden inny sposób nie naruszają godności ludzkiej. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 3e

Państwa Członkowskie zapewniają za pomocą odpowiednich środków, że medialne usługi audiowizualne i handlowe przekazy audiowizualne rozpowszechniane przez dostawców podlegających ich jurysdykcji nie zawierają jakiegokolwiek podburzania do nienawiści ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wyznanie lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Artykuł 3e

Państwa Członkowskie zapewniają za pomocą odpowiednich środków, że medialne usługi audiowizualne i handlowe przekazy audiowizualne rozpowszechniane przez dostawców podlegających ich jurysdykcji nie zawierają jakiegokolwiek podburzania do nienawiści ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wyznanie lub światopogląd
  przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną ani też w żaden inny sposób nie naruszają godności ludzkiej.

światopogląd

przekonania

ani też w żaden inny sposób nie naruszają godności ludzkiej

Uzasadnienie

W interesie jednolitych standardów ochrony konieczna jest harmonizacja z przepisami prawa pierwotnego, tj. art. 13 TWE. Ponadto z pewnością nie można pominąć ochrony nadrzędnej wartości godności ludzkiej zapisanej w art. 1 Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

Zalecenie 8

Punkt 6, zmiana art. 3h

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 3h
  1.   Medialne usługi audiowizualne, które są sponsorowane, lub które zawierają lokowanie produktu, muszą spełniać następujące wymagania:
  [...]






  c) | Widzowie muszą być jasno poinformowani o istnieniu umowy sponsorowania i/lub zastosowaniu lokowania produktu. Programy sponsorowane muszą być jasno oznaczone jako takie za pomocą nazwy, znaku firmowego i/lub jakiegokolwiek innego symbolu sponsora, takiego jak odniesienie do jego produktu(-ów) lub usług(i) lub do jego charakterystycznego znaku zamieszczonego we właściwy sposób na początku, w trakcie i/lub na końcu programu. Programy zawierające lokowanie produktu muszą być w odpowiedni sposób oznaczone na początku programu, tak aby uniknąć jakiegokolwiek nieporozumienia u widzów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 3h

1.   Medialne usługi audiowizualne, które są sponsorowane, lub które zawierają lokowanie produktu, muszą spełniać następujące wymagania:

[...]

c)

Widzowie muszą być jasno poinformowani o istnieniu umowy sponsorowania i/lub zastosowaniu lokowania produktu. Programy sponsorowane muszą być jasno oznaczone jako takie za pomocą nazwy, znaku firmowego i/lub jakiegokolwiek innego symbolu sponsora, takiego jak odniesienie do jego produktu(-ów) lub usług(i) lub do jego charakterystycznego znaku zamieszczonego we właściwy sposób na początku, w trakcie i/lub na końcu programu. Programy zawierające lokowanie produktu muszą być w odpowiedni sposób oznaczone na początku programu, tak aby uniknąć jakiegokolwiek nieporozumienia u widzów.

[...]

4.   Programy informacyjne i dotyczące spraw bieżących nie mogą być sponsorowane i nie mogą zawierać lokowania produktu. Medialne usługi audiowizualne przeznaczone dla dzieci oraz programy dokumentalne nie mogą zawierać lokowania produktu.

Artykuł 3h

1.   Medialne usługi audiowizualne, które są sponsorowane, lub które zawierają lokowanie produktu, muszą spełniać następujące wymagania:

[...]

| c) | Widzowie muszą być jasno poinformowani o istnieniu umowy sponsorowania i/lub zastosowaniu lokowania produktu. Programy sponsorowane muszą być jasno oznaczone jako takie za pomocą nazwy, znaku firmowego i/lub jakiegokolwiek innego symbolu sponsora, takiego jak odniesienie do jego produktu(-ów) lub usług(i) lub do jego charakterystycznego znaku zamieszczonego we właściwy sposób na początku, w trakcie i/lub na końcu programu. Programy zawierające lokowanie produktu muszą być w odpowiedni sposób
  wyraźnie oznaczone zarówno na początku, jak i na końcu programu, tak aby uniknąć jakiegokolwiek nieporozumienia u widzów. |
| --- | --- |

c)

Widzowie muszą być jasno poinformowani o istnieniu umowy sponsorowania i/lub zastosowaniu lokowania produktu. Programy sponsorowane muszą być jasno oznaczone jako takie za pomocą nazwy, znaku firmowego i/lub jakiegokolwiek innego symbolu sponsora, takiego jak odniesienie do jego produktu(-ów) lub usług(i) lub do jego charakterystycznego znaku zamieszczonego we właściwy sposób na początku, w trakcie i/lub na końcu programu. Programy zawierające lokowanie produktu muszą być w odpowiedni sposób
  wyraźnie oznaczone zarówno na początku, jak i na końcu programu, tak aby uniknąć jakiegokolwiek nieporozumienia u widzów.

[...]

4.   Programy informacyjne i dotyczące spraw bieżących nie mogą być sponsorowane.
  i nie mogą zawierać lokowania produktu. Medialne usługi audiowizualne przeznaczone dla dzieci oraz programy dokumentalne nie mogą zawierać lokowania produktu;
  Lokowanie produktu może mieć miejsce tylko w filmach kinowych i telewizyjnych.

Uzasadnienie

W przeciwieństwie do dotychczasowego stanu prawnego projekt dyrektywy umożliwia po raz pierwszy wprowadzenie lokowania produktu w formie audiowizualnych komunikatów komercyjnych. To złagodzenie surowych przepisów dotyczących oddzielenia reklamy od programu idzie za daleko. Nie uwzględnia się w wystarczającym stopniu związanych z tym zagrożeń dla autonomii programów i niezależności redakcyjnej. Projekt dyrektywy wyklucza lokowanie produktu w przypadku pewnych audycji. Odnosi się to jednak tylko do programów informacyjnych i dotyczących spraw bieżących, programów dla dzieci oraz filmów dokumentalnych. W ten sposób dopuszcza się lokowanie produktu np. w programach, które zajmują się ochroną konsumenta lub też informują o podróżach albo produktach. Wynikających stąd zagrożeń nie są w stanie zażegnać przepisy art. 3 h ust. 1 lit a) projektu dyrektywy. Dotychczasowa praktyka wykazała, że lokowanie produktów w programie wpływa na kształt tego programu. Z drugiej strony nie można zaprzeczyć, że klasyczna reklama przekracza swoje granice, a lokowanie produktów w pewnych formach przekazu, np. w filmach fabularnych, jest już od dawna rozpowszechnione. Z tego powodu Komitet opowiada się za ograniczoną formą lokowania produktu w filmach kinowych i telewizyjnych. Już obecnie, np. w produkcjach amerykańskich, mamy systematycznie do czynienia z lokowaniem produktu.

W zamian za częściowe dopuszczenie lokowania produktów, przepisy zawarte w art. 3, ust. 1 lit. c) wniosku Komisji, dotyczące oznaczania programów, w których występuje takowe lokowanie, powinny zostać zaostrzone poprzez wymóg ciągłego oznaczenia tego rodzaju programów, tak aby również widzowie oglądający tylko część takowego programu mieli jasność co do stosowanych w nim praktyk reklamowych. W takim wypadku można również dopuścić lokowanie produktów w serialach rozrywkowych, pod warunkiem że nie są one adresowane do dzieci.

oznaczania

Zalecenie 9

Punkt 10, zmiana art. 11

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 10) | art. 11 otrzymuje następujące brzmienie:
  „Artykuł 11
  2.   Transmisja filmów wyprodukowanych dla telewizji (z wyłączeniem serii, seriali, lekkich programów rozrywkowych i programów dokumentalnych), utworów kinematograficznych, programów dziecięcych i programów informacyjnych może być przerwana przez reklamę i/lub telezakupy raz na każdy okres 35 minut.
  Nie można przerywać przez reklamę lub telezakupy transmisji uroczystości religijnych.” |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

10)

art. 11 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 11

2.   Transmisja filmów wyprodukowanych dla telewizji (z wyłączeniem serii, seriali, lekkich programów rozrywkowych i programów dokumentalnych), utworów kinematograficznych, programów dziecięcych i programów informacyjnych może być przerwana przez reklamę i/lub telezakupy raz na każdy okres 35 minut.

Nie można przerywać przez reklamę lub telezakupy transmisji uroczystości religijnych.”

| 10) | art. 11 otrzymuje następujące brzmienie:
  „Artykuł 11
  2.   Transmisja filmów wyprodukowanych dla telewizji (z wyłączeniem serii, seriali, lekkich programów rozrywkowych i programów dokumentalnych) oraz, utworów kinematograficznych, programów dziecięcych i programów informacyjnych może być przerwana przez reklamę i/lub telezakupy raz na każdy okres 35
  30 minut.
  Nie można przerywać przez reklamę lub telezakupy transmisji uroczystości religijnych ani programów dziecięcych i programów informacyjnych.” |
| --- | --- |

10)

art. 11 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 11

2.   Transmisja filmów wyprodukowanych dla telewizji (z wyłączeniem serii, seriali, lekkich programów rozrywkowych i programów dokumentalnych) oraz, utworów kinematograficznych, programów dziecięcych i programów informacyjnych może być przerwana przez reklamę i/lub telezakupy raz na każdy okres 35
  30 minut.

oraz

, programów dziecięcych i programów informacyjnych

35

30

Nie można przerywać przez reklamę lub telezakupy transmisji uroczystości religijnych ani programów dziecięcych i programów informacyjnych.”

ani programów dziecięcych i programów informacyjnych

Uzasadnienie

Proponowane złagodzenie ograniczeń dałoby dostawcom usług medialnych większą elastyczność w zakresie organizacji swoich programów. Z drugiej jednak strony, w uzupełnieniu wniosku Komisji niezbędne jest zakazanie przerywania na reklamy programów dla dzieci i programów informacyjnych. W odniesieniu do programów dla dzieci spowodowane jest to potrzebą ochrony młodych widzów, ponieważ dzieci nie są jeszcze w stanie odróżnić w dostatecznym stopniu reklamy od programu ani właściwie ocenić przekazów reklamowych. W przypadku programów informacyjnych jest to uzasadnione szczególną funkcją, jaką pełnią one w kształtowaniu niezależnej opinii.

Zalecenie 10

Punkt 20, dodanie tekstu do art. 23b

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 20) | dodaje się art. 23b w następującym brzmieniu:
  „Artykuł 23b
  1.   Państwa Członkowskie gwarantują niezależność krajowych organów regulacyjnych i zapewniają, że korzystają one ze swoich uprawnień w sposób bezstronny i przejrzysty.
  2.   Krajowe organy regulacyjne przekazują sobie nawzajem i Komisji informacje niezbędne do stosowania przepisów niniejszej dyrektywy.” |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

20)

dodaje się art. 23b w następującym brzmieniu:

„Artykuł 23b

1.   Państwa Członkowskie gwarantują niezależność krajowych organów regulacyjnych i zapewniają, że korzystają one ze swoich uprawnień w sposób bezstronny i przejrzysty.

2.   Krajowe organy regulacyjne przekazują sobie nawzajem i Komisji informacje niezbędne do stosowania przepisów niniejszej dyrektywy.”

| 20) | dodaje się art. 23b w następującym brzmieniu:
  „Artykuł 23b
  1.   Państwa Członkowskie, bez uszczerbku dla swoich przepisów dotyczących publicznych dostawców medialnych usług audiowizualnych, gwarantują niezależność krajowych organów regulacyjnych, a tam gdzie one istnieją
  — regionalnych organów regulacyjnych,
  i zapewniają,
  zapewniając, że korzystają one ze swoich uprawnień w sposób bezstronny i przejrzysty.
  2.   Krajowe organy regulacyjne przekazują sobie nawzajem i Komisji informacje niezbędne do stosowania przepisów niniejszej dyrektywy.” |
| --- | --- |

20)

dodaje się art. 23b w następującym brzmieniu:

„Artykuł 23b

1.   Państwa Członkowskie, bez uszczerbku dla swoich przepisów dotyczących publicznych dostawców medialnych usług audiowizualnych, gwarantują niezależność krajowych organów regulacyjnych, a tam gdzie one istnieją
  — regionalnych organów regulacyjnych,
  i zapewniają,
  zapewniając, że korzystają one ze swoich uprawnień w sposób bezstronny i przejrzysty.

, bez uszczerbku dla swoich przepisów dotyczących publicznych dostawców medialnych usług audiowizualnych,

, a tam gdzie one istnieją

— regionalnych organów regulacyjnych,

i zapewniają,

zapewniając,

2.   Krajowe organy regulacyjne przekazują sobie nawzajem i Komisji informacje niezbędne do stosowania przepisów niniejszej dyrektywy.”

Uzasadnienie

Niezależność krajowych organów regulacyjnych ma podstawowe znaczenie i należy ją przyjąć z zadowoleniem. Organizacja nadzoru nad mediami musi jednak pozostać w gestii państw członkowskich i regionów o suwerennym ustawodawstwie. Ponadto art. 23 b nie może wpływać na status publicznego radia i telewizji ani też obligatoryjnie poddawać wszystkich nadawców zewnętrznej kontroli. Dotyczy to przede wszystkim państw członkowskich i regionów, które zgodnie ze swymi konstytucjami kształtują publiczne radio i telewizję w sposób pluralistyczny i poddają te dziedziny jedynie kontroli wewnętrznej i ograniczonemu nadzorowi prawnemu państwa.

Gwarancje bezstronności i przejrzystości należy rozszerzyć również na ewentualne regionalne organy regulacyjne istniejące lub mogące powstać w regionach, które mają uprawnienia ustawodawcze w dziedzinie komunikacji, oraz w państwach członkowskich o systemie federalnym lub posiadających wspólnoty autonomiczne. Nie zmienia to uprawnień krajowych organów regulacyjnych, ale ma na celu poszerzenie gwarancji bezstronności i przejrzystości również na poziom lokalny, w poszanowaniu zasady pomocniczości zapisanej w Traktacie z Maastricht.

Bruksela, 11 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  COM(2003) 784 wersja ostateczna

1

(2)  DzU C 318 z 22.12.2004, s. 30.

2

(3)  COM(2002) 778 wersja ostateczna

3

(4)  DzU C 256 z 24.10.2003, s. 85.

4

---

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/16 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/16

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie pakietu nt. rozszerzenia 2005/ELAR/001 oraz w sprawie komunikatu Komisji: „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu”

(2007/C 51/03)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając
  komunikat Komisji: „Bałkany Zachodnie na drodze do UE: umacnianie stabilności i dobrobytu” (COM(2006) 27 wersja ostateczna),

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 27 stycznia 2006 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w tej sprawie zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję swego Przewodniczącego z 28 lutego 2006 r. o powierzeniu Komisji ds. Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej przygotowania opinii na temat strategii Komisji Europejskiej w sprawie postępów w ramach procesu rozszerzenia,

uwzględniając
  Pakiet w sprawie rozszerzenia 2005 (2005/ELAR/001),

uwzględniając swoją opinię w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Chorwacją, według której należy skoncentrować się na państwach biorących udział w procesie stabilizacji i stowarzyszenia: Albanii, Bośni i Hercegowinie, Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii oraz Serbii i Czarnogórze wraz z Kosowem — z wyłączeniem Chorwacji (CdR 499/2004 fin),

uwzględniając swoją opinię w sprawie roli władz lokalnych i regionalnych UE w procesie demokratyzacji na Bałkanach Zachodnich (CdR 101/2003 fin) (1),

uwzględniając swoją opinię w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Dialog na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE a krajami kandydującymi” (CdR 50/2006 rev 1),

uwzględniając wspólną deklarację dla prasy UE/Bałkany Zachodnie ministrów spraw zagranicznych państw członkowskich UE, państw przystępujących, państw kandydujących i potencjalnych kandydatów do przystąpienia pochodzących z Bałkanów Zachodnich, które odbyło się w Salzburgu 11 marca 2006 r. i w którym została potwierdzona europejska perspektywa postrzegania państw Bałkanów Zachodnich, a członkostwo w Unii Europejskiej zostało zatwierdzone, zgodnie z wynikami szczytu UE w Salonikach w 2003 r., jako ostateczny cel,

uwzględniając„Pakt stabilizacyjny dla Europy Południowo-Wschodniej” utworzony przez Komisję Europejską i 40 krajów i organizacji partnerskich 10 czerwca 1999 r. jako instrument służący zapobieganiu konfliktom i odbudowie Bałkanów,

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 16 marca 2006 r. (2) w sprawie dokumentu strategicznego Komisji w sprawie rozszerzenia,

uwzględniając wnioski końcowe z konferencji „Rola władz lokalnych i regionalnych Unii Europejskiej w umacnianiu demokracji na Bałkanach Zachodnich”, Prisztina, 22 czerwca 2005 r. CdR 145/2005,

uwzględniając wnioski końcowe z konferencji Komisji ds. Konstytucyjnych i Sprawowania Rządów w Europie „Wkład władz lokalnych i regionalnych w ochronę mniejszości i politykę walki z dyskryminacją”, która odbyła się 17 marca 2006 r. w Wiedniu (Austria),

uwzględniając Europejską kartę małych przedsiębiorstw oraz sprawozdanie w sprawie wdrażania Europejskiej karty małych i średnich przedsiębiorstw w Mołdawii i krajach zachodniobałkańskich, SEC 2006 (283),

uwzględniając projekt opinii (CdR 115/2006 rev. 1) przyjęty dnia 22 czerwca 2006 r. przez Komisję ds. Stosunków Zewnętrznych i Współpracy Zdecentralizowanej (sprawozdawca: Franz Schausberger, AT/EPP),

a także mając na uwadze, co następuje:

Komitet Regionów poświęcił już jedną opinię wyłącznie Chorwacji. Zatem niniejsza opinia skupi się na pozostałych państwach należących do Bałkanów Zachodnich, tj. Albanii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii oraz Serbii wraz z Kosowem,

jednomyślnie przyjął na 66. sesji plenarnej w dniach 11-12 października 2006 r. (posiedzenie z dnia 11 października) następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

1.1   Uwagi ogólne

Komitet Regionów

| 1.1.1 | uważa dalszy rozwój Bałkanów za wspólny europejski projekt pokojowy w pełni odpowiadający ideom przyświecającym ustanowieniu Wspólnot oraz podkreśla, że Bałkany Zachodnie, jako integralna część rodziny europejskiej, powinny — za sprawą swoich własnych wysiłków oraz ze wsparciem Unii Europejskiej — na zawsze stać się strefą pokoju, wolności, bezpieczeństwa oraz dobrobytu; |
| --- | --- |

1.1.1

uważa dalszy rozwój Bałkanów za wspólny europejski projekt pokojowy w pełni odpowiadający ideom przyświecającym ustanowieniu Wspólnot oraz podkreśla, że Bałkany Zachodnie, jako integralna część rodziny europejskiej, powinny — za sprawą swoich własnych wysiłków oraz ze wsparciem Unii Europejskiej — na zawsze stać się strefą pokoju, wolności, bezpieczeństwa oraz dobrobytu;

| 1.1.2 | uważa, że uporanie się z przeszłością jest punktem wyjścia do pojednania między krajami, narodami i grupami etnicznymi Bałkanów Zachodnich; w związku z tym podkreśla, że zainteresowane państwa są zobowiązane do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (ICTY); |
| --- | --- |

1.1.2

uważa, że uporanie się z przeszłością jest punktem wyjścia do pojednania między krajami, narodami i grupami etnicznymi Bałkanów Zachodnich; w związku z tym podkreśla, że zainteresowane państwa są zobowiązane do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (ICTY);

| 1.1.3 | podkreśla, że członkostwo w Unii Europejskiej obejmuje nie tylko jednolity rynek i swobodny przepływ osób, ale także podzielane przez narody Unii Europejskiej wartości poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości; |
| --- | --- |

1.1.3

podkreśla, że członkostwo w Unii Europejskiej obejmuje nie tylko jednolity rynek i swobodny przepływ osób, ale także podzielane przez narody Unii Europejskiej wartości poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości;

| 1.1.4 | z zadowoleniem zauważa postępy w zakresie reform politycznych i gospodarczych, będące wynikiem otwarcia europejskich perspektyw dla krajów Bałkanów Zachodnich w 2003 roku w Salonikach oraz potwierdza, że społeczność europejska poczuwa się do odpowiedzialności za te kraje; |
| --- | --- |

1.1.4

z zadowoleniem zauważa postępy w zakresie reform politycznych i gospodarczych, będące wynikiem otwarcia europejskich perspektyw dla krajów Bałkanów Zachodnich w 2003 roku w Salonikach oraz potwierdza, że społeczność europejska poczuwa się do odpowiedzialności za te kraje;

| 1.1.5 | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że sprawy państw Bałkanów Zachodnich są omawiane, zarówno we wszystkich radach ministrów, jak również w Radzie (zagadnienia ogólne) i że wyniki zostaną zebrane w czerwcu 2006 r.; |
| --- | --- |

1.1.5

przyjmuje z zadowoleniem fakt, że sprawy państw Bałkanów Zachodnich są omawiane, zarówno we wszystkich radach ministrów, jak również w Radzie (zagadnienia ogólne) i że wyniki zostaną zebrane w czerwcu 2006 r.;

| 1.1.6 | z zadowoleniem odnosi się do negocjacji w sprawie układów o stabilizacji i stowarzyszeniu (USS) z Serbią i Czarnogórą oraz Bośnią i Hercegowiną; |
| --- | --- |

1.1.6

z zadowoleniem odnosi się do negocjacji w sprawie układów o stabilizacji i stowarzyszeniu (USS) z Serbią i Czarnogórą oraz Bośnią i Hercegowiną;

| 1.1.7 | wyraża nadzieję, że negocjacje w sprawie układu o stabilizacji i współpracy (USS) z Serbią będą niezwłocznie wznowione, kiedy tylko ze strony serbskich partnerów negocjacyjnych zostanie znów spełniony warunek ku temu; |
| --- | --- |

1.1.7

wyraża nadzieję, że negocjacje w sprawie układu o stabilizacji i współpracy (USS) z Serbią będą niezwłocznie wznowione, kiedy tylko ze strony serbskich partnerów negocjacyjnych zostanie znów spełniony warunek ku temu;

| 1.1.8 | z zadowoleniem przyjmuje otwarcie negocjacji w sprawie układu o stabilizacji i współpracy z Czarnogórą w dniu 26 września 2006 r.; |
| --- | --- |

1.1.8

z zadowoleniem przyjmuje otwarcie negocjacji w sprawie układu o stabilizacji i współpracy z Czarnogórą w dniu 26 września 2006 r.;

| 1.1.9 | zwraca uwagę na fakt, że państwa Bałkanów Zachodnich są bardzo zróżnicowane pod względem struktury i tradycji, a częściowo również na poziomie regionalnym i lokalnym; również poziom ich rozwoju jest znacznie zróżnicowany, co trzeba w należnym stopniu wziąć pod uwagę w procesie transformacji, stabilizacji i demokratyzacji. |
| --- | --- |

1.1.9

zwraca uwagę na fakt, że państwa Bałkanów Zachodnich są bardzo zróżnicowane pod względem struktury i tradycji, a częściowo również na poziomie regionalnym i lokalnym; również poziom ich rozwoju jest znacznie zróżnicowany, co trzeba w należnym stopniu wziąć pod uwagę w procesie transformacji, stabilizacji i demokratyzacji.

| 1.1.10 | uznaje program roboczy Chorwacji jako kraju przewodniczącego w procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej (SEECP) na okres od maja 2006 r. do maja 2007 r., którego powodzenie ostatecznie zależy od konstruktywnej współpracy państw Bałkanów Zachodnich i który jest ważnym krokiem w realizacji europejskiej perspektywy dla tego regionu. |
| --- | --- |

1.1.10

uznaje program roboczy Chorwacji jako kraju przewodniczącego w procesie współpracy w Europie Południowo-Wschodniej (SEECP) na okres od maja 2006 r. do maja 2007 r., którego powodzenie ostatecznie zależy od konstruktywnej współpracy państw Bałkanów Zachodnich i który jest ważnym krokiem w realizacji europejskiej perspektywy dla tego regionu.

1.2   Zasadnicze perspektywy rozszerzenia

| 1.2.1 | podkreśla istniejącą perspektywę europejską dla państw Bałkanów Zachodnich, której ostatecznym celem jest członkostwo w Unii Europejskiej; dlatego też obecna debata o zasadniczych perspektywach rozszerzenia nie odnosi się do Bałkanów Zachodnich. Tempo rozszerzenia musi uwzględniać zdolność absorpcyjną Unii; |
| --- | --- |

1.2.1

podkreśla istniejącą perspektywę europejską dla państw Bałkanów Zachodnich, której ostatecznym celem jest członkostwo w Unii Europejskiej; dlatego też obecna debata o zasadniczych perspektywach rozszerzenia nie odnosi się do Bałkanów Zachodnich. Tempo rozszerzenia musi uwzględniać zdolność absorpcyjną Unii;

| 1.2.2 | dostrzega znaczenie, bogactwo i wartość, jakie Bałkany Zachodnie, poszczególne państwa i narody, wniosą do Unii Europejskiej jako całości; |
| --- | --- |

1.2.2

dostrzega znaczenie, bogactwo i wartość, jakie Bałkany Zachodnie, poszczególne państwa i narody, wniosą do Unii Europejskiej jako całości;

| 1.2.3 | ponownie wyraża swe przekonanie, że konieczne jest prowadzenie debaty dotyczącej podstawowych celów oraz granic Unii Europejskiej, włącznie z możliwymi formami współpracy z krajami sąsiednimi (np. polityka sąsiedztwa czy też uprzywilejowane partnerstwa). Oznacza to, że państwa, przed którymi — jak dotąd — nie otworzyły się perspektywy członkostwa, otrzymują propozycje wyraźnie określonych europejskich stosunków na płaszczyźnie gospodarczej, politycznej i strategicznej. Stanowi to część strategii przekazywania tym państwom zachęcających sygnałów, która to strategia zakłada ich stopniowe zintegrowanie ze strukturą polityczną i gospodarczą Europy; |
| --- | --- |

1.2.3

ponownie wyraża swe przekonanie, że konieczne jest prowadzenie debaty dotyczącej podstawowych celów oraz granic Unii Europejskiej, włącznie z możliwymi formami współpracy z krajami sąsiednimi (np. polityka sąsiedztwa czy też uprzywilejowane partnerstwa). Oznacza to, że państwa, przed którymi — jak dotąd — nie otworzyły się perspektywy członkostwa, otrzymują propozycje wyraźnie określonych europejskich stosunków na płaszczyźnie gospodarczej, politycznej i strategicznej. Stanowi to część strategii przekazywania tym państwom zachęcających sygnałów, która to strategia zakłada ich stopniowe zintegrowanie ze strukturą polityczną i gospodarczą Europy;

| 1.2.4 | popiera wystosowanie przez Parlament Europejski wniosku do Komisji o przedłożenie do 31 grudnia 2006 r. sprawozdania dotyczącego zdolności absorpcji przy uwzględnieniu charakteru i obszaru geograficznego Unii Europejskiej oraz deklaruje gotowość wniesienia wkładu w opracowanie na ten temat sprawozdania z inicjatywy własnej Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

1.2.4

popiera wystosowanie przez Parlament Europejski wniosku do Komisji o przedłożenie do 31 grudnia 2006 r. sprawozdania dotyczącego zdolności absorpcji przy uwzględnieniu charakteru i obszaru geograficznego Unii Europejskiej oraz deklaruje gotowość wniesienia wkładu w opracowanie na ten temat sprawozdania z inicjatywy własnej Parlamentu Europejskiego;

| 1.2.5 | podkreśla znaczenie, jakie ma akceptacja społeczeństwa dla procesu rozszerzenia zarówno w państwie kandydującym, jak i w obecnych państwach członkowskich; niemniej podkreśla, że nie powinno to stanowić dodatkowego kryterium przystąpienia do Unii. |
| --- | --- |

1.2.5

podkreśla znaczenie, jakie ma akceptacja społeczeństwa dla procesu rozszerzenia zarówno w państwie kandydującym, jak i w obecnych państwach członkowskich; niemniej podkreśla, że nie powinno to stanowić dodatkowego kryterium przystąpienia do Unii.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

Komitet Regionów

2.1   Stabilna demokracja na poziomie lokalnym i regionalnym: pluralizm w społeczeństwie

| 2.1.1 | podkreśla, że kluczem do trwałej stabilności jest stworzenie demokratycznie umocowanych i wyposażonych w niezbędne środki finansowe instytucji politycznych oraz powołanie do życia sprawnych władz na poziomie lokalnym i regionalnym, gdyż zapewniają one stosowanie zasad pomocniczości, demokracji oddolnej i partnerstwa oraz poszanowanie podstawowych wolności obywateli; |
| --- | --- |

2.1.1

podkreśla, że kluczem do trwałej stabilności jest stworzenie demokratycznie umocowanych i wyposażonych w niezbędne środki finansowe instytucji politycznych oraz powołanie do życia sprawnych władz na poziomie lokalnym i regionalnym, gdyż zapewniają one stosowanie zasad pomocniczości, demokracji oddolnej i partnerstwa oraz poszanowanie podstawowych wolności obywateli;

| 2.1.2 | podkreśla, że układy o stabilizacji i współpracy, przygotowujące do przyszłego członkostwa w UE, mogą przynieść trwałe rezultaty jedynie przy silnym zaangażowaniu władz regionalnych i lokalnych; |
| --- | --- |

2.1.2

podkreśla, że układy o stabilizacji i współpracy, przygotowujące do przyszłego członkostwa w UE, mogą przynieść trwałe rezultaty jedynie przy silnym zaangażowaniu władz regionalnych i lokalnych;

| 2.1.3 | zaleca państwom Bałkanów Zachodnich podpisanie lub ratyfikowanie (3) Europejskiej konwencji ramowej o współpracy transgranicznej, Europejskiej karty języków regionalnych i języków mniejszości oraz Europejskiej karty samorządu lokalnego oraz zapewnienie odpowiedniego zastosowania ich postanowień; to ostatnie dotyczy również Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych; |
| --- | --- |

2.1.3

zaleca państwom Bałkanów Zachodnich podpisanie lub ratyfikowanie (3) Europejskiej konwencji ramowej o współpracy transgranicznej, Europejskiej karty języków regionalnych i języków mniejszości oraz Europejskiej karty samorządu lokalnego oraz zapewnienie odpowiedniego zastosowania ich postanowień; to ostatnie dotyczy również Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych;

| 2.1.4 | wzywa państwa Bałkanów Zachodnich do wypełnienia zobowiązań, jakich podjęły się na regionalnej konferencji ministrów Europy Południowo-Wschodniej w sprawie skutecznego demokratycznego sprawowania rządów na szczeblu lokalnym i regionalnym (Zagrzeb, 24-25 października 2004 r.) i do przygotowania się do kolejnej konferencji, która ma się odbyć w Skopje („Była Jugosłowiańska Republika Macedonii”) w dniach 8-9 listopada 2006 r. pod auspicjami paktu stabilizacyjnego dla Europy Południowo-Wschodniej i Rady Europy; |
| --- | --- |

2.1.4

wzywa państwa Bałkanów Zachodnich do wypełnienia zobowiązań, jakich podjęły się na regionalnej konferencji ministrów Europy Południowo-Wschodniej w sprawie skutecznego demokratycznego sprawowania rządów na szczeblu lokalnym i regionalnym (Zagrzeb, 24-25 października 2004 r.) i do przygotowania się do kolejnej konferencji, która ma się odbyć w Skopje („Była Jugosłowiańska Republika Macedonii”) w dniach 8-9 listopada 2006 r. pod auspicjami paktu stabilizacyjnego dla Europy Południowo-Wschodniej i Rady Europy;

| 2.1.5 | wzywa państwa Bałkanów Zachodnich do wzmocnienia władz poniżej szczebla krajowego w sensie zasady pomocniczości, stworzenia niezbędnych do tego ram prawnych oraz oddania do dyspozycji regionów i władz lokalnych środków niezbędnych do sprawowania przez nie zwierzchnictwa (w rozszerzonym zakresie); |
| --- | --- |

2.1.5

wzywa państwa Bałkanów Zachodnich do wzmocnienia władz poniżej szczebla krajowego w sensie zasady pomocniczości, stworzenia niezbędnych do tego ram prawnych oraz oddania do dyspozycji regionów i władz lokalnych środków niezbędnych do sprawowania przez nie zwierzchnictwa (w rozszerzonym zakresie);

| 2.1.6 | wzywa rząd i stowarzyszenia regionów i władz lokalnych w rejonie Bałkanów Zachodnich do wspólnych działań i podjęcia inicjatyw i programów w zakresie zwiększania zdolności — jest to niezbędne do skutecznego wypełniania zadań regionów i władz lokalnych; przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Rady Europy w sprawie ustanowienia Centrum ds. Reform Samorządów Lokalnych i wzywa Komisję do wzięcia pod uwagę nawiązania partnerstwa z tym Centrum w celu skutecznego wdrażania programów pomocowych; |
| --- | --- |

2.1.6

wzywa rząd i stowarzyszenia regionów i władz lokalnych w rejonie Bałkanów Zachodnich do wspólnych działań i podjęcia inicjatyw i programów w zakresie zwiększania zdolności — jest to niezbędne do skutecznego wypełniania zadań regionów i władz lokalnych; przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Rady Europy w sprawie ustanowienia Centrum ds. Reform Samorządów Lokalnych i wzywa Komisję do wzięcia pod uwagę nawiązania partnerstwa z tym Centrum w celu skutecznego wdrażania programów pomocowych;

| 2.1.7 | zachęca do umożliwiania i wspierania udziału wszystkich grup ludności, szczególnie zaś mniejszości, w życiu publicznym, we wszystkich organach politycznych i strukturach administracyjnych oraz przedsiębiorstwach publicznych oraz do zintensyfikowania dialogu między społecznościami, szczególnie na obszarach zamieszkanych przez ludność mieszaną, co wymaga opracowania i wdrożenia średniookresowych planów strategicznych; |
| --- | --- |

2.1.7

zachęca do umożliwiania i wspierania udziału wszystkich grup ludności, szczególnie zaś mniejszości, w życiu publicznym, we wszystkich organach politycznych i strukturach administracyjnych oraz przedsiębiorstwach publicznych oraz do zintensyfikowania dialogu między społecznościami, szczególnie na obszarach zamieszkanych przez ludność mieszaną, co wymaga opracowania i wdrożenia średniookresowych planów strategicznych;

| 2.1.8 | zaleca skorzystanie z doświadczenia państw członkowskich w zakresie ich polityki poszanowania praw człowieka oraz ochrony praw mniejszości; jedynie polityka i przepisy przewidujące działanie na niewielką skalę, zaakceptowane przez ludność i przez nią realizowane, mogą zapewnić długoterminową stabilność; |
| --- | --- |

2.1.8

zaleca skorzystanie z doświadczenia państw członkowskich w zakresie ich polityki poszanowania praw człowieka oraz ochrony praw mniejszości; jedynie polityka i przepisy przewidujące działanie na niewielką skalę, zaakceptowane przez ludność i przez nią realizowane, mogą zapewnić długoterminową stabilność;

| 2.1.9 | w procesie przystąpienia do UE dostrzega istotny bodziec do zaakceptowania wspólnego życia obok siebie różnych grup ludności; wskazuje na fakt, że rozwiązanie problemów związanych z grupami ludności wymaga indywidualnego podejścia w każdym wypadku ze względu na skomplikowaną sytuację prawną i zróżnicowaną strukturę zamieszkania; |
| --- | --- |

2.1.9

w procesie przystąpienia do UE dostrzega istotny bodziec do zaakceptowania wspólnego życia obok siebie różnych grup ludności; wskazuje na fakt, że rozwiązanie problemów związanych z grupami ludności wymaga indywidualnego podejścia w każdym wypadku ze względu na skomplikowaną sytuację prawną i zróżnicowaną strukturę zamieszkania;

| 2.1.10 | dla zrównoważonego wykorzystania środków z Unii Europejskiej uważa za nieodzowne włączenie regionów, władz lokalnych i ich stowarzyszeń przedstawicielskich w krajach Bałkanów Zachodnich w proces opracowywania i wdrażania programów wspólnotowych oraz przekazanie im (współ)odpowiedzialności zgodnie z ich możliwościami administracyjnymi; zwraca uwagę na wyasygnowane przez Unię w latach 2000-2006 środki finansowe w wysokości ok. 5,4 miliarda euro, mające służyć wspieraniu reform politycznych i gospodarczych; podkreśla istotną wagę kontynuowania wsparcia finansowego w celu umacniania i dalszego trwania partnerstw w działaniach poświęconych tworzeniu zdolności przede wszystkim poprzez instrument pomocy przedakcesyjnej, a w nadchodzącym okresie finansowania 2007-2013 oczekuje ponownie odpowiedniego dofinansowania dla Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

2.1.10

dla zrównoważonego wykorzystania środków z Unii Europejskiej uważa za nieodzowne włączenie regionów, władz lokalnych i ich stowarzyszeń przedstawicielskich w krajach Bałkanów Zachodnich w proces opracowywania i wdrażania programów wspólnotowych oraz przekazanie im (współ)odpowiedzialności zgodnie z ich możliwościami administracyjnymi; zwraca uwagę na wyasygnowane przez Unię w latach 2000-2006 środki finansowe w wysokości ok. 5,4 miliarda euro, mające służyć wspieraniu reform politycznych i gospodarczych; podkreśla istotną wagę kontynuowania wsparcia finansowego w celu umacniania i dalszego trwania partnerstw w działaniach poświęconych tworzeniu zdolności przede wszystkim poprzez instrument pomocy przedakcesyjnej, a w nadchodzącym okresie finansowania 2007-2013 oczekuje ponownie odpowiedniego dofinansowania dla Bałkanów Zachodnich;

| 2.1.11 | opowiada się za wspieraniem dialogu przedstawicieli władz regionalnych i lokalnych na Bałkanach Zachodnich z Komitetem Regionów; potwierdza swą gotowość wniesienia konkretnego wkładu — np. poprzez wspólne komisje konsultacyjne — w tworzenie instytucji i wzmacnianie możliwości administracyjnych krajowych związków władz regionalnych i lokalnych; uważa, że należy spełniać prośby regionów i władz lokalnych Bałkanów Zachodnich o informacje z zakresu praktyki administracyjnej, doradztwa w kwestiach politycznych oraz pomocy technicznej; |
| --- | --- |

2.1.11

opowiada się za wspieraniem dialogu przedstawicieli władz regionalnych i lokalnych na Bałkanach Zachodnich z Komitetem Regionów; potwierdza swą gotowość wniesienia konkretnego wkładu — np. poprzez wspólne komisje konsultacyjne — w tworzenie instytucji i wzmacnianie możliwości administracyjnych krajowych związków władz regionalnych i lokalnych; uważa, że należy spełniać prośby regionów i władz lokalnych Bałkanów Zachodnich o informacje z zakresu praktyki administracyjnej, doradztwa w kwestiach politycznych oraz pomocy technicznej;

| 2.1.12 | wzywa do zaangażowania Komitetu Regionów, regionów państw członkowskich oraz instytucji oświatowych (4) i europejskich organizacji regionalnych, jak np. Stowarzyszenia Europejskich Regionów Przygranicznych, posiadających odpowiednie doświadczenie w stworzenie Wyższej Szkoły Reformy Administracji Publicznej, działającej w skali regionu (COM 2006/27, str. 13); zaleca szkolenia w dziedzinach: „decentralizacja i regionalizacja”, „tworzenie administracji regionalnej i lokalnej oraz zarządzanie nią”, „międzyregionalna współpraca transgraniczna” czy „zarządzanie różnorodnością (diversity management)”; |
| --- | --- |

2.1.12

wzywa do zaangażowania Komitetu Regionów, regionów państw członkowskich oraz instytucji oświatowych (4) i europejskich organizacji regionalnych, jak np. Stowarzyszenia Europejskich Regionów Przygranicznych, posiadających odpowiednie doświadczenie w stworzenie Wyższej Szkoły Reformy Administracji Publicznej, działającej w skali regionu (COM 2006/27, str. 13); zaleca szkolenia w dziedzinach: „decentralizacja i regionalizacja”, „tworzenie administracji regionalnej i lokalnej oraz zarządzanie nią”, „międzyregionalna współpraca transgraniczna” czy „zarządzanie różnorodnością (diversity management)”;

| 2.1.13 | z zadowoleniem przyjmuje rezultaty regionalnego okrągłego stołu, który odbył się 30 maja 2006 r. w Belgradzie w ramach paktu stabilności. Jego uczestnicy uzgodnili, że przyjmą na siebie odpowiedzialność za nową formę współpracy regionalnej; deklaruje swoją gotowość do uczestnictwa w regionalnych radach kooperacji (RCC), które w 2008 r. zastąpią pakt stabilności i do dzielenia się swym doświadczeniem na szczeblu regionalnym i lokalnym; |
| --- | --- |

2.1.13

z zadowoleniem przyjmuje rezultaty regionalnego okrągłego stołu, który odbył się 30 maja 2006 r. w Belgradzie w ramach paktu stabilności. Jego uczestnicy uzgodnili, że przyjmą na siebie odpowiedzialność za nową formę współpracy regionalnej; deklaruje swoją gotowość do uczestnictwa w regionalnych radach kooperacji (RCC), które w 2008 r. zastąpią pakt stabilności i do dzielenia się swym doświadczeniem na szczeblu regionalnym i lokalnym;

2.2   Współpraca regionalna i transgraniczna

| 2.2.1 | uważa transgraniczną współpracę regionów i władz lokalnych na Bałkanach Zachodnich w dziedzinie polityki, kultury, spraw socjalnych i gospodarki nie tylko za bodziec do stymulowania lokalnej i krajowej gospodarki, lecz jako konkretny sposób przyczyniania się do wzajemnego zrozumienia i zaufania w regionie i pomocy w unikaniu konfliktów na tle etnicznym; |
| --- | --- |

2.2.1

uważa transgraniczną współpracę regionów i władz lokalnych na Bałkanach Zachodnich w dziedzinie polityki, kultury, spraw socjalnych i gospodarki nie tylko za bodziec do stymulowania lokalnej i krajowej gospodarki, lecz jako konkretny sposób przyczyniania się do wzajemnego zrozumienia i zaufania w regionie i pomocy w unikaniu konfliktów na tle etnicznym;

| 2.2.2 | wzywa władze regionalne i lokalne w Unii Europejskiej do dzielenia się konkretnymi doświadczeniami z politykami regionalnymi i lokalnymi i administracjami w państwach Bałkanów Zachodnich w ramach projektów bliźniaczych (twinningowych) (5), programów wymiany i seminariów; również doświadczenia władz regionalnych i lokalnych w państwach, które przystąpiły do UE w 2004 r., są szczególnie pouczające; wzywa Komisję, aby informacje na temat istniejących projektów bliźniaczych były rozpowszechniane poprzez krajowe punkty kontaktowe szczególnie wśród władz regionalnych i lokalnych w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

2.2.2

wzywa władze regionalne i lokalne w Unii Europejskiej do dzielenia się konkretnymi doświadczeniami z politykami regionalnymi i lokalnymi i administracjami w państwach Bałkanów Zachodnich w ramach projektów bliźniaczych (twinningowych) (5), programów wymiany i seminariów; również doświadczenia władz regionalnych i lokalnych w państwach, które przystąpiły do UE w 2004 r., są szczególnie pouczające; wzywa Komisję, aby informacje na temat istniejących projektów bliźniaczych były rozpowszechniane poprzez krajowe punkty kontaktowe szczególnie wśród władz regionalnych i lokalnych w państwach członkowskich;

| 2.2.3 | sugeruje spotkania przedstawicieli europejskich stowarzyszeń regionalnych i lokalnych, urzędników wybieranych szczebla regionalnego i lokalnego, ekspertów w dziedzinie administracji oraz naukowców z UE i z państw Bałkanów Zachodnich, w ramach których wyniki wymiany doświadczeń zostałyby wykorzystane do konkretnych działań na rzecz zwiększania zdolności oraz odsyła do stworzonego we wrześniu 2005 r. przez Radę Europy (6) podręcznika demokracji lokalnej (Toolkit of Local Government Capacity-Building Programmes), jak również do „Praktycznego podręcznika współpracy transgranicznej”, opracowanego przez Stowarzyszenie Europejskich Regionów Przygranicznych i opublikowanego przez Komisję Europejską w dziewięciu językach; |
| --- | --- |

2.2.3

sugeruje spotkania przedstawicieli europejskich stowarzyszeń regionalnych i lokalnych, urzędników wybieranych szczebla regionalnego i lokalnego, ekspertów w dziedzinie administracji oraz naukowców z UE i z państw Bałkanów Zachodnich, w ramach których wyniki wymiany doświadczeń zostałyby wykorzystane do konkretnych działań na rzecz zwiększania zdolności oraz odsyła do stworzonego we wrześniu 2005 r. przez Radę Europy (6) podręcznika demokracji lokalnej (Toolkit of Local Government Capacity-Building Programmes), jak również do „Praktycznego podręcznika współpracy transgranicznej”, opracowanego przez Stowarzyszenie Europejskich Regionów Przygranicznych i opublikowanego przez Komisję Europejską w dziewięciu językach;

| 2.2.4 | wzywa Biuro Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX), które rozpoczęło działalność w regionie w 2004 r., aby nie kierowało swoich propozycji jedynie do administracji centralnej czy stowarzyszeń gospodarczych, lecz by objęło swym działaniem szczególnie regiony, władze lokalne i ich stowarzyszenia przedstawicielskie; |
| --- | --- |

2.2.4

wzywa Biuro Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX), które rozpoczęło działalność w regionie w 2004 r., aby nie kierowało swoich propozycji jedynie do administracji centralnej czy stowarzyszeń gospodarczych, lecz by objęło swym działaniem szczególnie regiony, władze lokalne i ich stowarzyszenia przedstawicielskie;

| 2.2.5 | podkreśla odpowiedzialność regionów i władz lokalnych w państwach Bałkanów Zachodnich w kwestii powrotu osób wysiedlonych i ich rozlokowania, edukacji, zatrudnienia oraz integracji; w związku z tym uważa, że konieczna jest wzmożona współpraca międzyregionalna i wykorzystanie doświadczeń innych państw, regionów oraz władz lokalnych; |
| --- | --- |

2.2.5

podkreśla odpowiedzialność regionów i władz lokalnych w państwach Bałkanów Zachodnich w kwestii powrotu osób wysiedlonych i ich rozlokowania, edukacji, zatrudnienia oraz integracji; w związku z tym uważa, że konieczna jest wzmożona współpraca międzyregionalna i wykorzystanie doświadczeń innych państw, regionów oraz władz lokalnych;

| 2.2.6 | uznaje, że przewidywane wprowadzenie trybu lokalnego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich rokuje pomyślnie (COM 2005/56 z 23 lutego 2005 r.) oraz zaleca ustanowienie odpowiednich regulacji między państwami bałkańskimi (7) z uwzględnieniem Rady Europy (8); |
| --- | --- |

2.2.6

uznaje, że przewidywane wprowadzenie trybu lokalnego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich rokuje pomyślnie (COM 2005/56 z 23 lutego 2005 r.) oraz zaleca ustanowienie odpowiednich regulacji między państwami bałkańskimi (7) z uwzględnieniem Rady Europy (8);

| 2.2.7 | proponuje Komisji wykorzystanie doświadczeń członków Komitetu Regionów oraz krajowych i europejskich stowarzyszeń regionów i władz lokalnych do wspierania systemów partnerstwa regionów, gmin i miast; |
| --- | --- |

2.2.7

proponuje Komisji wykorzystanie doświadczeń członków Komitetu Regionów oraz krajowych i europejskich stowarzyszeń regionów i władz lokalnych do wspierania systemów partnerstwa regionów, gmin i miast;

| 2.2.8 | we współpracy transgranicznej dostrzega nowoczesny instrument ochrony mniejszości i odsyła do art. 117 Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych. |
| --- | --- |

2.2.8

we współpracy transgranicznej dostrzega nowoczesny instrument ochrony mniejszości i odsyła do art. 117 Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych.

2.3   Gospodarka i zatrudnienie

| 2.3.1 | popiera fakt, że instytucje europejskie, przeprowadzając reformy gospodarcze, zwracają szczególną uwagę na zwalczanie bezrobocia, wykluczenia społecznego i dyskryminacji oraz na propagowanie dialogu społecznego, gdyż jednocześnie z przeprowadzaniem reform politycznych należy rozwiązywać problemy gospodarcze i społeczne (słabość gospodarki narodowej, wysokie bezrobocie, niedostateczna spójność społeczna); |
| --- | --- |

2.3.1

popiera fakt, że instytucje europejskie, przeprowadzając reformy gospodarcze, zwracają szczególną uwagę na zwalczanie bezrobocia, wykluczenia społecznego i dyskryminacji oraz na propagowanie dialogu społecznego, gdyż jednocześnie z przeprowadzaniem reform politycznych należy rozwiązywać problemy gospodarcze i społeczne (słabość gospodarki narodowej, wysokie bezrobocie, niedostateczna spójność społeczna);

| 2.3.2 | w związku z tym uznaje za niezbędne wypracowanie i wdrożenie rozwiązań gospodarczych i zatrudnieniowych w państwach Bałkanów Zachodnich przy udziale regionów i władz lokalnych, które to rozwiązania miałyby na celu trwałe ożywienie gospodarcze oraz stworzenie miejsc pracy na miejscu, jak i stworzenie transgranicznych powiązań; |
| --- | --- |

2.3.2

w związku z tym uznaje za niezbędne wypracowanie i wdrożenie rozwiązań gospodarczych i zatrudnieniowych w państwach Bałkanów Zachodnich przy udziale regionów i władz lokalnych, które to rozwiązania miałyby na celu trwałe ożywienie gospodarcze oraz stworzenie miejsc pracy na miejscu, jak i stworzenie transgranicznych powiązań;

| 2.3.3 | zaleca — w ramach kompetencji władz regionalnych i lokalnych oraz w oparciu o pozytywne przedsięwzięcia zrealizowane już w regionie — dalszy rozwój lub zorganizowanie– tam gdzie ich jeszcze nie ma — ośrodków doradczych, obejmujących przekazywanie podstawowej wiedzy o przedsiębiorstwach i przedsiębiorczości oraz rozwijanie ducha przedsiębiorczości, w szczególności u młodzieży (SEC 2006/283) celem rozbudowania trwałych struktur małych i średnich przedsiębiorstw, które mają duży wpływ na zatrudnienie; |
| --- | --- |

2.3.3

zaleca — w ramach kompetencji władz regionalnych i lokalnych oraz w oparciu o pozytywne przedsięwzięcia zrealizowane już w regionie — dalszy rozwój lub zorganizowanie– tam gdzie ich jeszcze nie ma — ośrodków doradczych, obejmujących przekazywanie podstawowej wiedzy o przedsiębiorstwach i przedsiębiorczości oraz rozwijanie ducha przedsiębiorczości, w szczególności u młodzieży (SEC 2006/283) celem rozbudowania trwałych struktur małych i średnich przedsiębiorstw, które mają duży wpływ na zatrudnienie;

| 2.3.4 | zachęca do wspierania władz regionalnych w usprawnianiu komunikacji elektronicznej oraz dostępu elektronicznego do informacji istotnych dla gospodarki (doradztwo, składanie wniosków, informacje prawne i podatkowe) i tym samym przyczyniania się do tworzenia regionalnej i lokalnej struktury gospodarczej; |
| --- | --- |

2.3.4

zachęca do wspierania władz regionalnych w usprawnianiu komunikacji elektronicznej oraz dostępu elektronicznego do informacji istotnych dla gospodarki (doradztwo, składanie wniosków, informacje prawne i podatkowe) i tym samym przyczyniania się do tworzenia regionalnej i lokalnej struktury gospodarczej;

| 2.3.5 | proponuje dalszy rozwój systemów informacyjnych oraz systemów wspierania przedsiębiorstw na poziomie regionalnym i lokalnym; zachęca, aby zapobiegać problemowi drenażu mózgów oferując perspektywy na przyszłość — tworząc regionalne platformy na rzecz badań i rozwoju oraz edukacji i kształcenia zawodowego. |
| --- | --- |

2.3.5

proponuje dalszy rozwój systemów informacyjnych oraz systemów wspierania przedsiębiorstw na poziomie regionalnym i lokalnym; zachęca, aby zapobiegać problemowi drenażu mózgów oferując perspektywy na przyszłość — tworząc regionalne platformy na rzecz badań i rozwoju oraz edukacji i kształcenia zawodowego.

2.4   Kształcenie i kultura

| 2.4.1 | opowiada się za bazowaniem na doświadczeniach związanych z programem „TEMPUS”, który w okresie 2001-2005 dysponował budżetem na działalność na rzecz Bałkanów Zachodnich w wysokości 83 mln euro i w ramach którego każdego roku do 250 studentów oraz ponad 1000 pracowników dydaktycznych miało możliwość odbycia studiów i szkoleń za granicą, jak również za dalszym zwiększeniem możliwości udziału w programie „Młodzież” także na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

2.4.1

opowiada się za bazowaniem na doświadczeniach związanych z programem „TEMPUS”, który w okresie 2001-2005 dysponował budżetem na działalność na rzecz Bałkanów Zachodnich w wysokości 83 mln euro i w ramach którego każdego roku do 250 studentów oraz ponad 1000 pracowników dydaktycznych miało możliwość odbycia studiów i szkoleń za granicą, jak również za dalszym zwiększeniem możliwości udziału w programie „Młodzież” także na obszarach wiejskich;

| 2.4.2 | zaleca, by w ramach Erasmus Mundus Komisja stworzyła specjalne stypendium (ang. „window”), które umożliwiłoby studentom z tego regionu uczęszczanie na europejskie studia magisterskie — zwłaszcza na te, które przewidują zajęcia w grupach międzynarodowych i okresy stażu — ze względu na to, że podejście takie sprzyja wzajemnemu zrozumieniu kulturowemu i rozwojowi stosunków gospodarczych; |
| --- | --- |

2.4.2

zaleca, by w ramach Erasmus Mundus Komisja stworzyła specjalne stypendium (ang. „window”), które umożliwiłoby studentom z tego regionu uczęszczanie na europejskie studia magisterskie — zwłaszcza na te, które przewidują zajęcia w grupach międzynarodowych i okresy stażu — ze względu na to, że podejście takie sprzyja wzajemnemu zrozumieniu kulturowemu i rozwojowi stosunków gospodarczych;

| 2.4.3 | jest zdania, że ważny jest fakt, iż uczenie się to proces dwukierunkowy. Nie tylko obywatele państw Bałkanów Zachodnich powinni korzystać z możliwości studiowania w państwach UE, ale powinno się także zachęcać obywateli UE do studiowania w państwach Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

2.4.3

jest zdania, że ważny jest fakt, iż uczenie się to proces dwukierunkowy. Nie tylko obywatele państw Bałkanów Zachodnich powinni korzystać z możliwości studiowania w państwach UE, ale powinno się także zachęcać obywateli UE do studiowania w państwach Bałkanów Zachodnich;

| 2.4.4 | uważa za konieczne wprowadzenie zapowiedzianych ułatwień dla studentów i pracowników dydaktycznych w zakresie możliwości pobytu w państwach członkowskich, tak aby roztoczyć przed młodym pokoleniem perspektywy europejskie; zwraca uwagę na zaplanowane ułatwienia wizowe, przede wszystkim dla studentów; |
| --- | --- |

2.4.4

uważa za konieczne wprowadzenie zapowiedzianych ułatwień dla studentów i pracowników dydaktycznych w zakresie możliwości pobytu w państwach członkowskich, tak aby roztoczyć przed młodym pokoleniem perspektywy europejskie; zwraca uwagę na zaplanowane ułatwienia wizowe, przede wszystkim dla studentów;

| 2.4.5 | wzywa Komisję, aby w przypadku konserwacji lub odtwarzania zabytków lub miejsc stanowiących część dziedzictwa kulturowego władze regionalne i lokalne były włączane w proces tworzenia koncepcji, planowania i wykonania; |
| --- | --- |

2.4.5

wzywa Komisję, aby w przypadku konserwacji lub odtwarzania zabytków lub miejsc stanowiących część dziedzictwa kulturowego władze regionalne i lokalne były włączane w proces tworzenia koncepcji, planowania i wykonania;

| 2.4.6 | wskazuje na potencjał turystyki kulturowej w tym regionie jako narzędzia rozwoju gospodarczego i wspiera w związku z tym wysiłki podejmowane na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i architektonicznego również na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

2.4.6

wskazuje na potencjał turystyki kulturowej w tym regionie jako narzędzia rozwoju gospodarczego i wspiera w związku z tym wysiłki podejmowane na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i architektonicznego również na obszarach wiejskich;

| 2.4.7 | podkreśla istotną rolę współpracy w dziedzinie sztuki i kultury dla długofalowej stabilizacji i włączenia państw Bałkanów Zachodnich do unijnych projektów współpracy w dziedzinie kultury i sztuki; |
| --- | --- |

2.4.7

podkreśla istotną rolę współpracy w dziedzinie sztuki i kultury dla długofalowej stabilizacji i włączenia państw Bałkanów Zachodnich do unijnych projektów współpracy w dziedzinie kultury i sztuki;

| 2.4.8 | pragnie zachęcić do przemyślenia kwestii otwarcia portalu e-Bałkany, który służyłby przede wszystkim młodzieży jako dodatkowa platforma dialogu i współpracy. Poza celami edukacyjnymi portal taki może krzewić bezpośrednią wymianę społeczną i kulturalną. |
| --- | --- |

2.4.8

pragnie zachęcić do przemyślenia kwestii otwarcia portalu e-Bałkany, który służyłby przede wszystkim młodzieży jako dodatkowa platforma dialogu i współpracy. Poza celami edukacyjnymi portal taki może krzewić bezpośrednią wymianę społeczną i kulturalną.

2.5   Różne dziedziny polityki

| 2.5.1 | przypomina lokalnym i regionalnym władzom lokalnym o ich odpowiedzialności przy wydawaniu zezwoleń odnoszących się do najważniejszych celów turystycznych, mając na uwadze również zrównoważonego rozwoju turystyki wysokiej jakości i bliskiej przyrody; |
| --- | --- |

2.5.1

przypomina lokalnym i regionalnym władzom lokalnym o ich odpowiedzialności przy wydawaniu zezwoleń odnoszących się do najważniejszych celów turystycznych, mając na uwadze również zrównoważonego rozwoju turystyki wysokiej jakości i bliskiej przyrody;

| 2.5.2 | wzywa Komisję, aby przy stosowaniu Instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA), zastępującego istniejące rozporządzenia przedakcesyjne i rozporządzenia w sprawie CARDS (9), wzięto pod uwagę ocenę programu CARDS, w której wyraźnie wymaga się większej decentralizacji planowania programu i zarządzania nim. Regionalny wymiar programu CARDS jest dość niewielki, jego strategiczne przywództwo pozostawia wiele do życzenia, jest również określany jako nieprzystępny przez partnerów lokalnych. Te krytyczne opinie należy uwzględnić w dalszych pracach nad rozwojem Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

2.5.2

wzywa Komisję, aby przy stosowaniu Instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA), zastępującego istniejące rozporządzenia przedakcesyjne i rozporządzenia w sprawie CARDS (9), wzięto pod uwagę ocenę programu CARDS, w której wyraźnie wymaga się większej decentralizacji planowania programu i zarządzania nim. Regionalny wymiar programu CARDS jest dość niewielki, jego strategiczne przywództwo pozostawia wiele do życzenia, jest również określany jako nieprzystępny przez partnerów lokalnych. Te krytyczne opinie należy uwzględnić w dalszych pracach nad rozwojem Bałkanów Zachodnich;

| 2.5.3 | wzywa kraje Bałkanów Zachodnich do uwzględnienia w swych reformach celów lizbońskich w świetle aktualizacji dokonanych przez Radę Europejską w dniach 23 i 24 marca 2006 r. oraz do włączenia poziomu regionalnego i lokalnego w założenia i realizację owych reform, a także sugeruje opracowanie obszernych planów strategii rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

2.5.3

wzywa kraje Bałkanów Zachodnich do uwzględnienia w swych reformach celów lizbońskich w świetle aktualizacji dokonanych przez Radę Europejską w dniach 23 i 24 marca 2006 r. oraz do włączenia poziomu regionalnego i lokalnego w założenia i realizację owych reform, a także sugeruje opracowanie obszernych planów strategii rozwoju regionalnego;

| 2.5.4 | proponuje, aby władze odpowiedzialne w państwie za kwestie ochrony środowiska naturalnego (często są to władze regionalne i lokalne) były włączane w najważniejsze obszary działalności Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, która od 2006 r. będzie wspierać programy robocze tych krajów poprzez wybrane struktury wspólnotowe w ramach programów Phare i CARDS 2005. |
| --- | --- |

2.5.4

proponuje, aby władze odpowiedzialne w państwie za kwestie ochrony środowiska naturalnego (często są to władze regionalne i lokalne) były włączane w najważniejsze obszary działalności Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, która od 2006 r. będzie wspierać programy robocze tych krajów poprzez wybrane struktury wspólnotowe w ramach programów Phare i CARDS 2005.

2.6   Informacja i komunikacja

| 2.6.1 | zwraca uwagę na konieczność uwzględniania zdolności absorpcyjnej UE przez cały czas trwania negocjacji, podkreślając, że nie chodzi w tym wypadku o nowe kryterium przyjmowania, a także na konieczność oceniania postępów według przejrzystych kryteriów, nie zaś szacunków politycznych, oraz wzywa do tego, aby rzetelnie podchodzono do oczekiwań ludności państw członkowskich UE i europejskich krajów partnerskich; |
| --- | --- |

2.6.1

zwraca uwagę na konieczność uwzględniania zdolności absorpcyjnej UE przez cały czas trwania negocjacji, podkreślając, że nie chodzi w tym wypadku o nowe kryterium przyjmowania, a także na konieczność oceniania postępów według przejrzystych kryteriów, nie zaś szacunków politycznych, oraz wzywa do tego, aby rzetelnie podchodzono do oczekiwań ludności państw członkowskich UE i europejskich krajów partnerskich;

| 2.6.2 | wzywa państwa członkowskie oraz instytucje europejskie do informowania obywateli o negocjacjach w drodze komunikacji intensywniejszej niż miało to miejsce w wypadku Rumunii i Bułgarii (gdzie informacje te zostały zdominowane przez dyskusję w Konwencie wokół konstytucji) oraz aby włączyły regiony i władze lokalne (poprzez Komitet Regionów) w założenia i realizację koncepcji i środków informacyjnych, gdyż owe władze są najbliżej obywateli oraz mają dostęp do mediów lokalnych i regionalnych; |
| --- | --- |

2.6.2

wzywa państwa członkowskie oraz instytucje europejskie do informowania obywateli o negocjacjach w drodze komunikacji intensywniejszej niż miało to miejsce w wypadku Rumunii i Bułgarii (gdzie informacje te zostały zdominowane przez dyskusję w Konwencie wokół konstytucji) oraz aby włączyły regiony i władze lokalne (poprzez Komitet Regionów) w założenia i realizację koncepcji i środków informacyjnych, gdyż owe władze są najbliżej obywateli oraz mają dostęp do mediów lokalnych i regionalnych;

| 2.6.3 | zwraca uwagę na konieczność wzmożonego informowania obywateli przez instytucje wspólnotowe i państwa Bałkanów Zachodnich o celach, problematyce i wymaganiach dla obu stron w związku z procesem integracji, tak aby zapobiec sytuacji, w której proces integracji byłby postrzegany jako coś narzuconego „z zewnątrz” bądź „z góry” oraz ponownie zwraca uwagę na istotną rolę regionów i władz lokalnych w przypadku wszelkich środków komunikacji; |
| --- | --- |

2.6.3

zwraca uwagę na konieczność wzmożonego informowania obywateli przez instytucje wspólnotowe i państwa Bałkanów Zachodnich o celach, problematyce i wymaganiach dla obu stron w związku z procesem integracji, tak aby zapobiec sytuacji, w której proces integracji byłby postrzegany jako coś narzuconego „z zewnątrz” bądź „z góry” oraz ponownie zwraca uwagę na istotną rolę regionów i władz lokalnych w przypadku wszelkich środków komunikacji;

| 2.6.4 | opowiada się za włączeniem Bałkanów Zachodnich do dialogu społeczeństwa obywatelskiego, który musi być prowadzony za pośrednictwem wolnych, niezależnych i profesjonalnych mediów; proponuje jak najszybsze dopuszczenie państw Bałkanów Zachodnich do wspólnotowego programu działań mającego na celu wspieranie organizacji propagujących aktywne obywatelstwo unijne (zaangażowanie obywateli). |
| --- | --- |

2.6.4

opowiada się za włączeniem Bałkanów Zachodnich do dialogu społeczeństwa obywatelskiego, który musi być prowadzony za pośrednictwem wolnych, niezależnych i profesjonalnych mediów; proponuje jak najszybsze dopuszczenie państw Bałkanów Zachodnich do wspólnotowego programu działań mającego na celu wspieranie organizacji propagujących aktywne obywatelstwo unijne (zaangażowanie obywateli).

2.7   Albania

| 2.7.1 | popiera propozycję Komisji dotyczącą tego, aby albański plan działań na rzecz zapobiegania i zwalczania korupcji nie ograniczał się jedynie do administracji na poziomie państwa, lecz objął również poziom regionalny i lokalny (COM 2005/1421 s. 18); |
| --- | --- |

2.7.1

popiera propozycję Komisji dotyczącą tego, aby albański plan działań na rzecz zapobiegania i zwalczania korupcji nie ograniczał się jedynie do administracji na poziomie państwa, lecz objął również poziom regionalny i lokalny (COM 2005/1421 s. 18);

| 2.7.2 | proponuje wzmocnienie współpracy międzyregionalnej i transgranicznej z sąsiednimi regionami należącymi do państw UE; |
| --- | --- |

2.7.2

proponuje wzmocnienie współpracy międzyregionalnej i transgranicznej z sąsiednimi regionami należącymi do państw UE;

| 2.7.3 | popiera Parlament Europejski w jego wezwaniach do wzmożonej walki z korupcją, zagwarantowania wolności mediów oraz prawa wyborczego odpowiadającego standardom europejskim. |
| --- | --- |

2.7.3

popiera Parlament Europejski w jego wezwaniach do wzmożonej walki z korupcją, zagwarantowania wolności mediów oraz prawa wyborczego odpowiadającego standardom europejskim.

2.8   Bośnia i Hercegowina

| 2.8.1 | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Bośnia i Hercegowina na poziomie regionalnym dysponuje organami o szczególnych kompetencjach, odgrywającymi ważną rolę w rozwiązywaniu problemów na tle etnicznym; zwraca uwagę na okoliczność, że w tym silnie zregionalizowanym państwie ze względu na niewystarczającą tradycję polityczną, względnie kulturę decentralizacji, należy poprawić również finansową skuteczność i wydajność struktur; |
| --- | --- |

2.8.1

z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Bośnia i Hercegowina na poziomie regionalnym dysponuje organami o szczególnych kompetencjach, odgrywającymi ważną rolę w rozwiązywaniu problemów na tle etnicznym; zwraca uwagę na okoliczność, że w tym silnie zregionalizowanym państwie ze względu na niewystarczającą tradycję polityczną, względnie kulturę decentralizacji, należy poprawić również finansową skuteczność i wydajność struktur;

| 2.8.2 | uznaje za niezbędną zmianę konstytucji mającą na celu usprawnienie instytucji państwowych i oczekuje, że będą spełnione warunki właściwego przeprowadzenia wyborów planowanych na październik 2006 r.; |
| --- | --- |

2.8.2

uznaje za niezbędną zmianę konstytucji mającą na celu usprawnienie instytucji państwowych i oczekuje, że będą spełnione warunki właściwego przeprowadzenia wyborów planowanych na październik 2006 r.;

| 2.8.3 | zwraca uwagę na doświadczenia i umiejętności urzędników wybieranych na szczeblu regionalnym w państwach federalnych (takich jak Belgia) związane z poprawą ram prawnych oraz przebiegiem relacji między krajem i tworzącymi go podmiotami (republiki i kantony) i jest przekonany o konieczności zastosowania innowacyjnych rozwiązań; |
| --- | --- |

2.8.3

zwraca uwagę na doświadczenia i umiejętności urzędników wybieranych na szczeblu regionalnym w państwach federalnych (takich jak Belgia) związane z poprawą ram prawnych oraz przebiegiem relacji między krajem i tworzącymi go podmiotami (republiki i kantony) i jest przekonany o konieczności zastosowania innowacyjnych rozwiązań;

| 2.8.4 | z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie regularnego dialogu w kwestiach gospodarczo-politycznych na Bośnię i Hercegowinę; |
| --- | --- |

2.8.4

z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie regularnego dialogu w kwestiach gospodarczo-politycznych na Bośnię i Hercegowinę;

| 2.8.5 | z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie regularnego dialogu w kwestiach gospodarczo-politycznych na Bośnię i Hercegowinę; wzywa do wspierania integracji uchodźców i wypędzonych w strukturę miast i gmin (patrz umowa o readmisji z 31 stycznia 2005 r., zawarta pomiędzy Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Serbią i Czarnogórą). |
| --- | --- |

2.8.5

z zadowoleniem przyjmuje rozszerzenie regularnego dialogu w kwestiach gospodarczo-politycznych na Bośnię i Hercegowinę; wzywa do wspierania integracji uchodźców i wypędzonych w strukturę miast i gmin (patrz umowa o readmisji z 31 stycznia 2005 r., zawarta pomiędzy Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Serbią i Czarnogórą).

2.9   Serbia

| 2.9.1 | wyraża ubolewanie, że przy uchwalaniu nowej konstytucji Serbii nie wykorzystano okazji do wzmocnienia procesu decentralizacji i jest zdania, że dalsze wzmacnianie owej autonomii spowodowałoby również wzmocnienie spójności całego państwa; |
| --- | --- |

2.9.1

wyraża ubolewanie, że przy uchwalaniu nowej konstytucji Serbii nie wykorzystano okazji do wzmocnienia procesu decentralizacji i jest zdania, że dalsze wzmacnianie owej autonomii spowodowałoby również wzmocnienie spójności całego państwa;

| 2.9.2 | podkreśla znaczenie wieloetnicznego charakteru autonomicznego regionu Wojwodina i przyjmuje z zadowoleniem panującego tam ducha wzajemnego zaufania i tolerancji, a także podejście polegające na zaangażowaniu różnych grup narodowościowych w podejmowanie decyzji politycznych; |
| --- | --- |

2.9.2

podkreśla znaczenie wieloetnicznego charakteru autonomicznego regionu Wojwodina i przyjmuje z zadowoleniem panującego tam ducha wzajemnego zaufania i tolerancji, a także podejście polegające na zaangażowaniu różnych grup narodowościowych w podejmowanie decyzji politycznych;

| 2.9.3 | przyjmuje z zadowoleniem liczne działania autonomicznego regionu Wojwodina na rzecz transgranicznej współpracy regionalnej i międzyregionalnej zgodnie z procesem integracji europejskiej i w związku z tym opowiada się za większym udziałem władz regionalnych i lokalnych w dalszych negocjacjach USS; |
| --- | --- |

2.9.3

przyjmuje z zadowoleniem liczne działania autonomicznego regionu Wojwodina na rzecz transgranicznej współpracy regionalnej i międzyregionalnej zgodnie z procesem integracji europejskiej i w związku z tym opowiada się za większym udziałem władz regionalnych i lokalnych w dalszych negocjacjach USS;

| 2.9.4 | stanowczo zaleca reformę samorządu lokalnego mającą na celu wzmocnienie instytucji politycznych i administracji szczebla lokalnego oraz wyposażenie ich w niezbędne środki, ponieważ działania takie oraz wzmocnienie szczebla regionalnego odzwierciedla zasady pomocniczości, bliskości i partnerstwa, a także pozwala odciążyć szczebel krajowy; |
| --- | --- |

2.9.4

stanowczo zaleca reformę samorządu lokalnego mającą na celu wzmocnienie instytucji politycznych i administracji szczebla lokalnego oraz wyposażenie ich w niezbędne środki, ponieważ działania takie oraz wzmocnienie szczebla regionalnego odzwierciedla zasady pomocniczości, bliskości i partnerstwa, a także pozwala odciążyć szczebel krajowy;

| 2.9.5 | oczekuje, że Serbia podpisze tak szybko jak to będzie możliwe Europejską konwencję ramową o współpracy transgranicznej oraz ratyfikuje Europejską kartę samorządu lokalnego; |
| --- | --- |

2.9.5

oczekuje, że Serbia podpisze tak szybko jak to będzie możliwe Europejską konwencję ramową o współpracy transgranicznej oraz ratyfikuje Europejską kartę samorządu lokalnego;

| 2.9.6 | zachęca władze Serbii do stworzenia warunków pozwalających na kontynuowanie negocjacji w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i współpracy (SAA) poprzez współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym ds. Byłej Jugosławii w Hadze. |
| --- | --- |

2.9.6

zachęca władze Serbii do stworzenia warunków pozwalających na kontynuowanie negocjacji w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i współpracy (SAA) poprzez współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym ds. Byłej Jugosławii w Hadze.

2.10   Kosowo

| 2.10.1 | za punkt wyjścia na drodze do trwałego pojednania uważa rozwiązanie kwestii statusu Kosowa w perspektywie europejskiej oraz trwałe rozwiązanie kwestii praw obywateli różnych narodowości; oczekuje rozwiązania rozmów bezpośrednich (10) prowadzonych w Wiedniu pod egidą Narodów Zjednoczonych do końca roku 2006; |
| --- | --- |

2.10.1

za punkt wyjścia na drodze do trwałego pojednania uważa rozwiązanie kwestii statusu Kosowa w perspektywie europejskiej oraz trwałe rozwiązanie kwestii praw obywateli różnych narodowości; oczekuje rozwiązania rozmów bezpośrednich (10) prowadzonych w Wiedniu pod egidą Narodów Zjednoczonych do końca roku 2006;

| 2.10.2 | oczekuje zapewnienia skutecznej realizacji na poziomie lokalnym postanowień konstytucji dotyczących skutecznego modelu decentralizacji gwarantującego w sposób trwały prawa mniejszości i grup ludności oraz usprawnienia daleko niedoskonałej praworządności i pewności prawa, jak również lepszej reprezentacji politycznej mniejszości i lepszej ochrony ich praw (języki mniejszości); |
| --- | --- |

2.10.2

oczekuje zapewnienia skutecznej realizacji na poziomie lokalnym postanowień konstytucji dotyczących skutecznego modelu decentralizacji gwarantującego w sposób trwały prawa mniejszości i grup ludności oraz usprawnienia daleko niedoskonałej praworządności i pewności prawa, jak również lepszej reprezentacji politycznej mniejszości i lepszej ochrony ich praw (języki mniejszości);

| 2.10.3 | nalega na polepszenie stosunków z kosowskimi Serbami i Albańczykami, włączenie wszystkich grup w życie demokratyczne i administracyjne oraz zapewnienie ochrony mniejszości; |
| --- | --- |

2.10.3

nalega na polepszenie stosunków z kosowskimi Serbami i Albańczykami, włączenie wszystkich grup w życie demokratyczne i administracyjne oraz zapewnienie ochrony mniejszości;

| 2.10.4 | uważa za konieczne wzmocnienie zdolności administracyjnych na poziomie gminy, przede wszystkim pod względem założeń strategii rozwoju gospodarczego oraz walki z przestępczością zorganizowaną i przestępstwami finansowymi (COM 2005/561, str. 33); |
| --- | --- |

2.10.4

uważa za konieczne wzmocnienie zdolności administracyjnych na poziomie gminy, przede wszystkim pod względem założeń strategii rozwoju gospodarczego oraz walki z przestępczością zorganizowaną i przestępstwami finansowymi (COM 2005/561, str. 33);

| 2.10.5 | za szczególnie istotną uważa poprawę publicznej oferty usługowej dla wszystkich gmin, tak aby zapobiec powstawaniu, względnie umacnianiu „struktur równoległych”. |
| --- | --- |

2.10.5

za szczególnie istotną uważa poprawę publicznej oferty usługowej dla wszystkich gmin, tak aby zapobiec powstawaniu, względnie umacnianiu „struktur równoległych”.

2.11   Czarnogóra

| 2.11.1 | oczekuje, że wyniki referendum z 21 maja 2006 r. zostaną uznane i wcielone w życie przez wszystkie strony; wzywa wszystkie zainteresowane strony do konstruktywnego dialogu dotyczącego koegzystencji; |
| --- | --- |

2.11.1

oczekuje, że wyniki referendum z 21 maja 2006 r. zostaną uznane i wcielone w życie przez wszystkie strony; wzywa wszystkie zainteresowane strony do konstruktywnego dialogu dotyczącego koegzystencji;

| 2.11.2 | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że referendum dotyczące niepodległości Czarnogóry, które odbyło się 21 maja 2006 r., zostało przeprowadzone zgodnie ze standardami międzynarodowymi i europejskimi, w sposób demokratyczny, przejrzysty i prawidłowy, co zostało również potwierdzone bez zastrzeżeń przez przedstawicieli Komitetu Regionów, którzy po raz pierwszy wystąpili w charakterze obserwatorów referendum; |
| --- | --- |

2.11.2

przyjmuje z zadowoleniem fakt, że referendum dotyczące niepodległości Czarnogóry, które odbyło się 21 maja 2006 r., zostało przeprowadzone zgodnie ze standardami międzynarodowymi i europejskimi, w sposób demokratyczny, przejrzysty i prawidłowy, co zostało również potwierdzone bez zastrzeżeń przez przedstawicieli Komitetu Regionów, którzy po raz pierwszy wystąpili w charakterze obserwatorów referendum;

| 2.11.3 | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że ludność Czarnogóry wykazała swoją odpowiedzialność i dojrzałość demokratyczną poprzez niezwykle wysoką frekwencję w referendum — 86,5 %. Wynik jest dowodem wysokiego poparcia; |
| --- | --- |

2.11.3

przyjmuje z zadowoleniem fakt, że ludność Czarnogóry wykazała swoją odpowiedzialność i dojrzałość demokratyczną poprzez niezwykle wysoką frekwencję w referendum — 86,5 %. Wynik jest dowodem wysokiego poparcia;

| 2.11.4 | w wyniku 55,5 % za niepodległością dostrzega zadanie dla zwolenników i przeciwników niepodległości — powinni oni ściśle współpracować przy wcieleniu w życie idei niepodległości. Współpraca jest konieczna zarówno między zwolennikami a przeciwnikami, jak i między Serbią a Czarnogórą; |
| --- | --- |

2.11.4

w wyniku 55,5 % za niepodległością dostrzega zadanie dla zwolenników i przeciwników niepodległości — powinni oni ściśle współpracować przy wcieleniu w życie idei niepodległości. Współpraca jest konieczna zarówno między zwolennikami a przeciwnikami, jak i między Serbią a Czarnogórą;

| 2.11.5 | zaleca wszystkim zainteresowanym stronom zaniechanie niezależnej polityki w procesie niepodległościowym i podjęcie wszystkich kroków do uzyskania wspólnego porozumienia; |
| --- | --- |

2.11.5

zaleca wszystkim zainteresowanym stronom zaniechanie niezależnej polityki w procesie niepodległościowym i podjęcie wszystkich kroków do uzyskania wspólnego porozumienia;

| 2.11.6 | oczekuje, że nowe państwo Czarnogóra podpisze i ratyfikuje najszybciej, jak to możliwe, Europejską konwencję ramową o współpracy transgranicznej, Europejską kartę o językach regionalnych i językach mniejszości, Europejską kartę samorządu lokalnego i Konwencję ramową w sprawie ochrony mniejszości narodowych; |
| --- | --- |

2.11.6

oczekuje, że nowe państwo Czarnogóra podpisze i ratyfikuje najszybciej, jak to możliwe, Europejską konwencję ramową o współpracy transgranicznej, Europejską kartę o językach regionalnych i językach mniejszości, Europejską kartę samorządu lokalnego i Konwencję ramową w sprawie ochrony mniejszości narodowych;

| 2.11.7 | zaleca władzom Czarnogóry, aby niezwłocznie wraz z Serbią opracowały modele współpracy transgranicznej na wspólnej granicy (Sandschak) i dążyły do podobnych porozumień z innymi krajami sąsiadującymi — Bośnią i Hercegowiną, Albanią i autonomicznym regionem Kosowo; |
| --- | --- |

2.11.7

zaleca władzom Czarnogóry, aby niezwłocznie wraz z Serbią opracowały modele współpracy transgranicznej na wspólnej granicy (Sandschak) i dążyły do podobnych porozumień z innymi krajami sąsiadującymi — Bośnią i Hercegowiną, Albanią i autonomicznym regionem Kosowo;

| 2.11.8 | wzywa instytucje UE do wspierania nowego państwa na jego drodze do pokojowego podziału i niepodległości. |
| --- | --- |

2.11.8

wzywa instytucje UE do wspierania nowego państwa na jego drodze do pokojowego podziału i niepodległości.

2.12   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

| 2.12.1 | z zadowoleniem przyjmuje przyznanie statusu państwa kandydującego Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii w uznaniu postępów w realizowaniu porozumienia z Ohrid; naciska jednak na pełne wdrożenie porozumienia ramowego z Ohrid ze wsparciem wspólnoty międzynarodowej jako podstawą dla poprawy stabilności; |
| --- | --- |

2.12.1

z zadowoleniem przyjmuje przyznanie statusu państwa kandydującego Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii w uznaniu postępów w realizowaniu porozumienia z Ohrid; naciska jednak na pełne wdrożenie porozumienia ramowego z Ohrid ze wsparciem wspólnoty międzynarodowej jako podstawą dla poprawy stabilności;

| 2.12.2 | oczekuje, że w następstwie aktów przemocy, jakie towarzyszyły ostatnim wyborom parlamentarnym, wszystkie siły polityczne stworzą warunki niezbędne do tego, aby w przyszłości demokratyczne wybory odbywały się bez przemocy i w zgodzie z europejskimi standardami; |
| --- | --- |

2.12.2

oczekuje, że w następstwie aktów przemocy, jakie towarzyszyły ostatnim wyborom parlamentarnym, wszystkie siły polityczne stworzą warunki niezbędne do tego, aby w przyszłości demokratyczne wybory odbywały się bez przemocy i w zgodzie z europejskimi standardami;

| 2.12.3 | opowiada się za dalszym wzmacnianiem samorządu lokalnego i jego finansowania, gdyż przyczyniło się to do wzrostu zaufania między poszczególnymi grupami etnicznymi; |
| --- | --- |

2.12.3

opowiada się za dalszym wzmacnianiem samorządu lokalnego i jego finansowania, gdyż przyczyniło się to do wzrostu zaufania między poszczególnymi grupami etnicznymi;

| 2.12.4 | za niezbędne i pilne uznaje zwiększenie możliwości administracyjnych, gdyż są one punktem wyjścia do decentralizacji systemu poboru podatków i upoważnień w sprawie opłat (źródło finansowania dla jednostek lokalnych); podziela zapatrywania Komisji, że przyznane jednostkom lokalnym źródła finansowania są niewystarczające do współfinansowania przyszłych programów i projektów w ramach funduszu strukturalnego i funduszu spójności oraz do sprawowania swoich kompetencji w zakresie ochrony środowiska naturalnego (SEK 2005/1425, s. 140) oraz sugeruje, aby ochrona środowiska pojawiała się w wyraźniejszy sposób jako kwestia przekrojowa również w innych dziedzinach polityki będących w gestii władz lokalnych, takich jak planowanie przestrzenne; |
| --- | --- |

2.12.4

za niezbędne i pilne uznaje zwiększenie możliwości administracyjnych, gdyż są one punktem wyjścia do decentralizacji systemu poboru podatków i upoważnień w sprawie opłat (źródło finansowania dla jednostek lokalnych); podziela zapatrywania Komisji, że przyznane jednostkom lokalnym źródła finansowania są niewystarczające do współfinansowania przyszłych programów i projektów w ramach funduszu strukturalnego i funduszu spójności oraz do sprawowania swoich kompetencji w zakresie ochrony środowiska naturalnego (SEK 2005/1425, s. 140) oraz sugeruje, aby ochrona środowiska pojawiała się w wyraźniejszy sposób jako kwestia przekrojowa również w innych dziedzinach polityki będących w gestii władz lokalnych, takich jak planowanie przestrzenne;

| 2.12.5 | popiera propozycję Komisji, aby wyraźniej zaznaczono rozdział między państwem a jego podmiotami (SEK 2005/1425, s. 140) oraz uznaje za nieodzowną regularną i ustrukturyzowaną współpracę między władzami na szczeblu państwowym i lokalnym (SEK 2005/1425, s. 120); |
| --- | --- |

2.12.5

popiera propozycję Komisji, aby wyraźniej zaznaczono rozdział między państwem a jego podmiotami (SEK 2005/1425, s. 140) oraz uznaje za nieodzowną regularną i ustrukturyzowaną współpracę między władzami na szczeblu państwowym i lokalnym (SEK 2005/1425, s. 120);

| 2.12.6 | uważa za konieczne przeprowadzanie kontroli finansowej połączonej z kontrolami wewnętrznymi, będącej warunkiem prawidłowego funkcjonowania administracji, rozbudowanie zdolności, tak aby zapobiec nadużyciom funduszy publicznych; jak również konsekwentne zastosowanie środków mających na celu ukrócenie korupcji na poziomie lokalnym; |
| --- | --- |

2.12.6

uważa za konieczne przeprowadzanie kontroli finansowej połączonej z kontrolami wewnętrznymi, będącej warunkiem prawidłowego funkcjonowania administracji, rozbudowanie zdolności, tak aby zapobiec nadużyciom funduszy publicznych; jak również konsekwentne zastosowanie środków mających na celu ukrócenie korupcji na poziomie lokalnym;

| 2.12.7 | wzywa do ustanowienia środków wzmocnienia obszarów wiejskich, jak również gospodarki i rolnictwa (np. założenie filii banków na obszarach wiejskich, dzierżawa i sprzedaż rolnikom gruntów rolnych będących własnością państwową) w celu wykorzystania istniejącego potencjału samodzielnego gospodarowania; |
| --- | --- |

2.12.7

wzywa do ustanowienia środków wzmocnienia obszarów wiejskich, jak również gospodarki i rolnictwa (np. założenie filii banków na obszarach wiejskich, dzierżawa i sprzedaż rolnikom gruntów rolnych będących własnością państwową) w celu wykorzystania istniejącego potencjału samodzielnego gospodarowania;

| 2.12.8 | ma nadzieję, że kwestia nazwy, negocjowana obecnie pod opieką ONZ wkrótce doczeka się ostatecznego i zadowalającego każdą ze stron rozwiązania. |
| --- | --- |

2.12.8

ma nadzieję, że kwestia nazwy, negocjowana obecnie pod opieką ONZ wkrótce doczeka się ostatecznego i zadowalającego każdą ze stron rozwiązania.

Bruksela, 11 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  Dz.U. C 73 z 23.3.2004, s. 1

1

(2)  Raport Broka, A6-0025/2006

2

(3)  Przegląd stanu ratyfikacji dostępny jest na stronie internetowej Biura Traktatów Rady Europy:

3

http://conventions.coe.int

(4)  Patrz np. kursy szkoleniowe w centrum doskonałości w Europie południowo-wschodniej na uniwersytecie w Grazu (Master in South East European Law and European Integration), oraz na uniwersytetach w Trydencie, Ratyzbonie, Budapeszcie oraz Lubljanie (Joint European Master in Comparative Local Development), w Akademii Europejskiej w Bolzano, uniwersytecie w Grazu oraz EIPA (Master in European Integration and Regionalism), jak rówież studia podyplomowe „European Integration” na uniwersytetach w Belgradzie, Nisie i Nowym Sadzie z uczestnictwem uniwersytetów w Como, we Frankfurcie nad Odrą, w Gorycji, w Mariborze i Salzburgu (Tempus CD_JEP-190104-2004)

4

(5)  Chodzi tu o delegowanie ekspertów w dziedzinie administracji państwowej, regionalnej czy lokalnej, którzy przekazują swoje doświadczenia na konkretnych stanowiskach w ramach administracji państw Bałkanów Zachodnich. System ten bardzo dobrze sprawdził się podczas przygotowań do członkostwa w UE przed 2004 r.

5

(6)  Dyrektoriat ds. współpracy na rzecz demokracji lokalnej i regionalnej

6

(7)  Ważnym punktem wyjścia dla dyskusji są „Zalecenia w zakresie bezpieczeństwa i współpracy transgranicznej na przyszłych granicach zewnętrznych przy uwzględnieniu układu z Schengen” Stowarzyszenia Europejskich Regionów Przygranicznych.

7

(8)  Deklaracja polityczna Chisinau komisji ministerialnej Rady Europy z dnia 6 listopada 2003 r. wzywa do zawarcia „umów regionalnych” w wielu obszarach. Negocjacje są bardzo udane i zgodne z założeniami UE.

8

(9)  CARDS — Wspólnotowy Program Odbudowy i Rozwoju

9

(10)  Podstawą rozmów są wytyczne grupy kontaktowej składającej się z USA, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji, Włoch i Federacji Rosyjskiej.

10

---

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/23 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/23

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie Zielonej księgi w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii oraz komunikatu Komisji „Plan działania w sprawie biomasy” oraz komunikatu Komisji „Strategia UE na rzecz biopaliw”

(2007/C 51/04)

KOMITET REGIONÓW

uwzględniając Zieloną księgę „Europejska strategia na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii” (COM(2006) 105 wersja ostateczna), komunikat Komisji „Plan działania w sprawie biomasy” (COM(2005) 628 końcowy) oraz komunikat Komisji „Strategia UE na rzecz biopaliw” (COM(2006) 34 końcowy);

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 2 grudnia 2005 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w sprawie zielonej księgi „Europejska strategia na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii” zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;

uwzględniając decyzję Prezydium z 16 lutego 2006 r. o powierzeniu Komisji Rozwoju Zrównoważonego przygotowania opinii w tej sprawie;

uwzględniając swoją opinię z 16 lutego 2006 r. w sprawie: „Zielona księga w sprawie racjonalizacji zużycia energii, czyli jak uzyskać więcej mniejszym nakładem środków” (COM(2005) 265 końcowy ) — CdR 216/2005 fin;

uwzględniając swoją opinię z 15 listopada 2001 r. w sprawie Zielonej księgi „W kierunku europejskiej strategii dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii” (COM(2000) 769 wersja ostateczna) — CdR 38/2001 fin (1);

uwzględniając swoją opinię z 17 czerwca 2004 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie w sprawie efektywności wykorzystania energii przez odbiorców końcowych oraz usług energetycznych (COM(2003) 739 wersja ostateczna — 2003/0300 (COD)) — CdR 92/2004 fin (2);

uwzględniając projekt opinii (CdR 150/2006 rev.1) przyjęty dnia 27 czerwca 2006 r. przez Komisję Rozoju Zrównoważonego (sprawozdawca: Emilia Müller, minister ds. federalnych i europejskich w kancelarii stanu kraju związkowego Bawaria, DE/EPP);

jednomyślnie przyjął na 66. sesji plenarnej w dniach 11-12 października 2006 r. (posiedzenie z 11 października) następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

Odnośnie Zielonej księgi w sprawie energii

| 1.1 | przyjmuje z zadowoleniem publikację Zielonej księgi zawierającej trafną ocenę aktualnej sytuacji w dziedzinie energii oraz wskazującej drogę w kierunku strategii na rzecz zrównoważonych, konkurencyjnych i bezpiecznych dostaw energii w Europie; |
| --- | --- |

1.1

przyjmuje z zadowoleniem publikację Zielonej księgi zawierającej trafną ocenę aktualnej sytuacji w dziedzinie energii oraz wskazującej drogę w kierunku strategii na rzecz zrównoważonych, konkurencyjnych i bezpiecznych dostaw energii w Europie;

| 1.2 | stwierdza, że w dziedzinie energii Europa stoi w obliczu licznych wyzwań, takich jak np. wysokie i niezwykle zmienne ceny energii, wzrost światowego zapotrzebowania na energię, zagrożenia bezpieczeństwa dla wytwórców, krajów tranzytowych oraz szlaków transportowych, rosnąca zależność od importu i ograniczone dotychczas zróżnicowanie źródeł energii i dostawców, rosnące obciążenie dla środowiska naturalnego, potrzeba silniejszej integracji oraz tworzenia powiązań krajowych rynków energetycznych, a także znaczne zapotrzebowanie na inwestycje w infrastrukturę energetyczną; |
| --- | --- |

1.2

stwierdza, że w dziedzinie energii Europa stoi w obliczu licznych wyzwań, takich jak np. wysokie i niezwykle zmienne ceny energii, wzrost światowego zapotrzebowania na energię, zagrożenia bezpieczeństwa dla wytwórców, krajów tranzytowych oraz szlaków transportowych, rosnąca zależność od importu i ograniczone dotychczas zróżnicowanie źródeł energii i dostawców, rosnące obciążenie dla środowiska naturalnego, potrzeba silniejszej integracji oraz tworzenia powiązań krajowych rynków energetycznych, a także znaczne zapotrzebowanie na inwestycje w infrastrukturę energetyczną;

| 1.3 | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w obliczu wspomnianych wyzwań Zielona księga stanowi impuls do intensywnej debaty poświęconej polityce energetycznej w Europie oraz podkreśla znaczenie długoterminowej strategii energetycznej UE; |
| --- | --- |

1.3

przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w obliczu wspomnianych wyzwań Zielona księga stanowi impuls do intensywnej debaty poświęconej polityce energetycznej w Europie oraz podkreśla znaczenie długoterminowej strategii energetycznej UE;

| 1.4 | akcentuje fakt, że dla realizacji trojakiego celu: bezpieczeństwa dostaw, konkurencyjności i ochrony środowiska, nieodzowne jest uwzględnienie wszystkich obszarów politycznych związanych z polityką energetyczną, a przede wszystkim polityki transportowej, ochrony środowiska, r badań i rozwoju, jak również polityki zagranicznej; |
| --- | --- |

1.4

akcentuje fakt, że dla realizacji trojakiego celu: bezpieczeństwa dostaw, konkurencyjności i ochrony środowiska, nieodzowne jest uwzględnienie wszystkich obszarów politycznych związanych z polityką energetyczną, a przede wszystkim polityki transportowej, ochrony środowiska, r badań i rozwoju, jak również polityki zagranicznej;

| 1.5 | z zadowoleniem przyjmuje podejście ukierunkowane na wypracowanie wspólnej europejskiej polityki energetycznej, która ustanawia partnerstwo pomiędzy władzami na szczeblu europejskim, krajowym i niższym niż krajowy, z uwzględnieniem specyficznych uwarunkowań w poszczególnych państwach członkowskich w zgodzie z zasadą pomocniczości; Tylko poprzez skoordynowane działanie możliwe będzie trwałe i zrównoważone rozwiązanie problemu bezpieczeństwa i warunków dostaw energii w Europie; |
| --- | --- |

1.5

z zadowoleniem przyjmuje podejście ukierunkowane na wypracowanie wspólnej europejskiej polityki energetycznej, która ustanawia partnerstwo pomiędzy władzami na szczeblu europejskim, krajowym i niższym niż krajowy, z uwzględnieniem specyficznych uwarunkowań w poszczególnych państwach członkowskich w zgodzie z zasadą pomocniczości; Tylko poprzez skoordynowane działanie możliwe będzie trwałe i zrównoważone rozwiązanie problemu bezpieczeństwa i warunków dostaw energii w Europie;

| 1.6 | zwraca uwagę na fakt, że stabilne i niedrogie zaopatrzenie w energię ma ogromne znaczenie dla zrównoważonego rozwoju także w przypadku regionów i gmin; |
| --- | --- |

1.6

zwraca uwagę na fakt, że stabilne i niedrogie zaopatrzenie w energię ma ogromne znaczenie dla zrównoważonego rozwoju także w przypadku regionów i gmin;

| 1.7 | akcentuje rolę samorządów lokalnych i regionalnych jako wytwórców energii (np. poprzez ich udział w przedsiębiorstwach energetycznych), którzy zależą od uczciwej konkurencji; |
| --- | --- |

1.7

akcentuje rolę samorządów lokalnych i regionalnych jako wytwórców energii (np. poprzez ich udział w przedsiębiorstwach energetycznych), którzy zależą od uczciwej konkurencji;

| 1.8 | przyjmuje z zadowoleniem konkluzje Rady Europejskiej z 23 i 24 marca, zgodnie z którymi w celu „zapewnienia [...] konkurencyjnej gospodarki europejskiej oraz zaopatrzenia w energię po przystępnych cenach” należy wspierać „rozwój regionalnej współpracy energetycznej w całej UE oraz integrację rynków regionalnych z rynkiem wewnętrznym UE”; |
| --- | --- |

1.8

przyjmuje z zadowoleniem konkluzje Rady Europejskiej z 23 i 24 marca, zgodnie z którymi w celu „zapewnienia [...] konkurencyjnej gospodarki europejskiej oraz zaopatrzenia w energię po przystępnych cenach” należy wspierać „rozwój regionalnej współpracy energetycznej w całej UE oraz integrację rynków regionalnych z rynkiem wewnętrznym UE”;

| 1.9 | podkreśla potrzebę dywersyfikacji zewnętrznych i wewnętrznych źródeł energii w celu zmniejszenia uzależnienia UE od importu energii oraz od indywidualnych dostawców, zapewniając tym samym zrównoważone zaopatrzenie w energię; |
| --- | --- |

1.9

podkreśla potrzebę dywersyfikacji zewnętrznych i wewnętrznych źródeł energii w celu zmniejszenia uzależnienia UE od importu energii oraz od indywidualnych dostawców, zapewniając tym samym zrównoważone zaopatrzenie w energię;

| 1.10 | akcentuje fakt, iż zgodnie z zasadą pomocniczości decyzje dotyczące kombinacji źródeł energii pozostać muszą w kompetencjach państw członkowskich; |
| --- | --- |

1.10

akcentuje fakt, iż zgodnie z zasadą pomocniczości decyzje dotyczące kombinacji źródeł energii pozostać muszą w kompetencjach państw członkowskich;

| 1.11 | opowiada się za zwiększeniem udziału źródeł energii odnawialnej o niewielkiej emisji gazów cieplarnianych bądź niepowodujących takowej emisji w kombinacji źródeł energii poszczególnych państw członkowskich w celu walki ze zmianami klimatycznymi; |
| --- | --- |

1.11

opowiada się za zwiększeniem udziału źródeł energii odnawialnej o niewielkiej emisji gazów cieplarnianych bądź niepowodujących takowej emisji w kombinacji źródeł energii poszczególnych państw członkowskich w celu walki ze zmianami klimatycznymi;

| 1.12 | żałuje, że w wysiłkach zmierzających do dywersyfikacji źródeł energii nie uwzględniono ani hydroenergetyki — efektywnej i wydajnej metody wytwarzania energii, wykorzystywanej często przez wytwórców oraz dostawców regionalnych i lokalnych, ani energii geotermalnej; |
| --- | --- |

1.12

żałuje, że w wysiłkach zmierzających do dywersyfikacji źródeł energii nie uwzględniono ani hydroenergetyki — efektywnej i wydajnej metody wytwarzania energii, wykorzystywanej często przez wytwórców oraz dostawców regionalnych i lokalnych, ani energii geotermalnej;

| 1.13 | ubolewa nad niedostatecznym wdrożeniem w wielu państwach członkowskich dyrektyw w sprawie liberalizacji rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej; |
| --- | --- |

1.13

ubolewa nad niedostatecznym wdrożeniem w wielu państwach członkowskich dyrektyw w sprawie liberalizacji rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej;

| 1.14 | uważa za niezbędne, by dalsze kroki legislacyjne poprzedzone były pełnym wdrożeniem drugiego pakietu rynku wewnętrznego oraz oceną związanych z tym skutków; |
| --- | --- |

1.14

uważa za niezbędne, by dalsze kroki legislacyjne poprzedzone były pełnym wdrożeniem drugiego pakietu rynku wewnętrznego oraz oceną związanych z tym skutków;

| 1.15 | podkreśla konieczność stworzenia jednolitej europejskiej sieci energetycznej, w związku z czym dostrzega pilną potrzebę zacieśnienia współpracy pomiędzy krajowymi organami regulacyjnymi; |
| --- | --- |

1.15

podkreśla konieczność stworzenia jednolitej europejskiej sieci energetycznej, w związku z czym dostrzega pilną potrzebę zacieśnienia współpracy pomiędzy krajowymi organami regulacyjnymi;

| 1.16 | odrzuca pomysł tworzenia nowych struktur administracyjnych, takich jak np. europejski „urząd regulacji energetyki”, jako że cele zaproponowane przez Komisję, a następnie poparte przez Radę, zrealizować mogą krajowe organy regulacyjne; |
| --- | --- |

1.16

odrzuca pomysł tworzenia nowych struktur administracyjnych, takich jak np. europejski „urząd regulacji energetyki”, jako że cele zaproponowane przez Komisję, a następnie poparte przez Radę, zrealizować mogą krajowe organy regulacyjne;

| 1.17 | nie widzi obecnie potrzeby przedstawiania nowego wniosku legislacyjnego w sprawie rezerw gazu ziemnego, jako że najpierw należy wdrożyć dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa dostaw gazu, która weszła w życie w maju 2006 r.; |
| --- | --- |

1.17

nie widzi obecnie potrzeby przedstawiania nowego wniosku legislacyjnego w sprawie rezerw gazu ziemnego, jako że najpierw należy wdrożyć dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa dostaw gazu, która weszła w życie w maju 2006 r.;

| 1.18 | przyjmuje z zadowoleniem przedłożenie strategicznego planu przyspieszenia rozwoju nowych technologii energetycznych na szczeblu europejskim, który przewiduje wsparcie dla szybkiego wprowadzenia owych technologii na rynek oraz który umożliwia koordynację wspólnotowych i krajowych programów badawczych i innowacyjnych; |
| --- | --- |

1.18

przyjmuje z zadowoleniem przedłożenie strategicznego planu przyspieszenia rozwoju nowych technologii energetycznych na szczeblu europejskim, który przewiduje wsparcie dla szybkiego wprowadzenia owych technologii na rynek oraz który umożliwia koordynację wspólnotowych i krajowych programów badawczych i innowacyjnych;

| 1.19 | uznaje poprawę efektywności energetycznej za istotny cel, zwłaszcza w kontekście zapobiegania dalszemu wzrostowi zależności od importu; |
| --- | --- |

1.19

uznaje poprawę efektywności energetycznej za istotny cel, zwłaszcza w kontekście zapobiegania dalszemu wzrostowi zależności od importu;

| 1.20 | zwraca uwagę, że już dziś w UE istnieje wiele rozwiązań na rzecz efektywności energetycznej, które już weszły w życie bądź znajdują się w opracowaniu, a które dopiero zaczynają przynosić skutki lub wymagają jeszcze wdrożenia. Jako przykład można tu wymienić choćby dyrektywę w sprawie efektywności energetycznej budynków, dyrektywę w sprawie kogeneracji (CHP) czy dyrektywę w sprawie efektywnego wykorzystania energii końcowej; |
| --- | --- |

1.20

zwraca uwagę, że już dziś w UE istnieje wiele rozwiązań na rzecz efektywności energetycznej, które już weszły w życie bądź znajdują się w opracowaniu, a które dopiero zaczynają przynosić skutki lub wymagają jeszcze wdrożenia. Jako przykład można tu wymienić choćby dyrektywę w sprawie efektywności energetycznej budynków, dyrektywę w sprawie kogeneracji (CHP) czy dyrektywę w sprawie efektywnego wykorzystania energii końcowej;

| 1.21 | przyjmuje z zadowoleniem plany Komisji przewidujące dokonywanie corocznych przeglądów strategii UE począwszy od 2007 r., w tym celów średniookresowych i długookresowych, a także środków niezbędnych do ich realizacji; |
| --- | --- |

1.21

przyjmuje z zadowoleniem plany Komisji przewidujące dokonywanie corocznych przeglądów strategii UE począwszy od 2007 r., w tym celów średniookresowych i długookresowych, a także środków niezbędnych do ich realizacji;

Plan działania w sprawie biomasy

| 1.22 | przyjmuje z zadowoleniem publikację planu działania w sprawie biomasy, którego wykonanie stanowić może istotny wkład w realizację trzech celów opisanych w Zielonej księdze; |
| --- | --- |

1.22

przyjmuje z zadowoleniem publikację planu działania w sprawie biomasy, którego wykonanie stanowić może istotny wkład w realizację trzech celów opisanych w Zielonej księdze;

| 1.23 | przyjmuje z zadowoleniem plany Komisji przewidujące szybsze niż dotąd zwiększanie udziału biomasy wśród energii ze źródeł odnawialnych oraz uznaje zarysowany przez Komisję obszerny pakiet środków za właściwą podstawę dla zwiększenia wykorzystania biomasy do produkcji energii; |
| --- | --- |

1.23

przyjmuje z zadowoleniem plany Komisji przewidujące szybsze niż dotąd zwiększanie udziału biomasy wśród energii ze źródeł odnawialnych oraz uznaje zarysowany przez Komisję obszerny pakiet środków za właściwą podstawę dla zwiększenia wykorzystania biomasy do produkcji energii;

| 1.24 | przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja podkreśla znaczenie regionów w zakresie promowania biopaliw i innych form bioenergii w ramach polityki spójności oraz polityki rozwoju obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

1.24

przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż Komisja podkreśla znaczenie regionów w zakresie promowania biopaliw i innych form bioenergii w ramach polityki spójności oraz polityki rozwoju obszarów wiejskich;

| 1.25 | zwraca uwagę na fakt, że wykorzystanie biomasy może przyczynić się w znaczącym stopniu do osiągnięcia celu, jakim jest pozyskiwanie 12 % całkowitej energii zużywanej w UE ze źródeł odnawialnych do 2010 roku, dlatego też podkreśla znaczenie biomasy jako istotnej alternatywy dla paliw kopalnych; |
| --- | --- |

1.25

zwraca uwagę na fakt, że wykorzystanie biomasy może przyczynić się w znaczącym stopniu do osiągnięcia celu, jakim jest pozyskiwanie 12 % całkowitej energii zużywanej w UE ze źródeł odnawialnych do 2010 roku, dlatego też podkreśla znaczenie biomasy jako istotnej alternatywy dla paliw kopalnych;

| 1.26 | akcentuje fakt, że plan działania po raz pierwszy wskazuje, w jaki sposób ustalony w białej księdze z 1997 roku cel potrojenia zużycia w UE energii pierwotnej pochodzącej z biomasy do poziomu ok. 150 mln ton ekwiwalentu olejowego (MToe) należy rozdzielić na poszczególne obszary: wytwarzanie ciepła, energii elektrycznej i paliw (ciepło — 75 MToe, energia elektryczna — 55 Mtoe, paliwa — 19 Mtoe); |
| --- | --- |

1.26

akcentuje fakt, że plan działania po raz pierwszy wskazuje, w jaki sposób ustalony w białej księdze z 1997 roku cel potrojenia zużycia w UE energii pierwotnej pochodzącej z biomasy do poziomu ok. 150 mln ton ekwiwalentu olejowego (MToe) należy rozdzielić na poszczególne obszary: wytwarzanie ciepła, energii elektrycznej i paliw (ciepło — 75 MToe, energia elektryczna — 55 Mtoe, paliwa — 19 Mtoe);

| 1.27 | podkreśla, że scenariusz przedstawiony w planie działania oznaczałby wzrost udziału biomasy w zużyciu energii pierwotnej w Unii Europejskiej z dzisiejszych około 4 % do poziomu 8 % w 2010 r. i zwraca uwagę, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest podjęcie działań, jednocześnie respektując na każdym szczeblu zasadę pomocniczości, w celu zagwarantowania dostaw biomasy, np. poprzez obowiązkowe rezerwy, poprawę łańcucha dostaw itd. |
| --- | --- |

1.27

podkreśla, że scenariusz przedstawiony w planie działania oznaczałby wzrost udziału biomasy w zużyciu energii pierwotnej w Unii Europejskiej z dzisiejszych około 4 % do poziomu 8 % w 2010 r. i zwraca uwagę, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest podjęcie działań, jednocześnie respektując na każdym szczeblu zasadę pomocniczości, w celu zagwarantowania dostaw biomasy, np. poprzez obowiązkowe rezerwy, poprawę łańcucha dostaw itd.

| 1.28 | przyjmuje z zadowoleniem decyzję Rady z 14 lutego 2006 r. o wpisaniu usług ogrzewania zbiorowego na listę towarów i usług, do których państwa członkowskie mogą zastosować obniżoną stawkę podatku VAT i uważa za istotne, by zastosowały tę stawkę; |
| --- | --- |

1.28

przyjmuje z zadowoleniem decyzję Rady z 14 lutego 2006 r. o wpisaniu usług ogrzewania zbiorowego na listę towarów i usług, do których państwa członkowskie mogą zastosować obniżoną stawkę podatku VAT i uważa za istotne, by zastosowały tę stawkę;

| 1.29 | przypomina, że wiele samorządów lokalnych i regionalnych zrealizowało już pomyślnie i nadal realizuje konkretne projekty w zakresie wytwarzania ciepła i energii elektrycznej z biomasy, odgrywając tym samym pionierską rolę w tej dziedzinie i uważa za istotne, by promowano takie projekty; |
| --- | --- |

1.29

przypomina, że wiele samorządów lokalnych i regionalnych zrealizowało już pomyślnie i nadal realizuje konkretne projekty w zakresie wytwarzania ciepła i energii elektrycznej z biomasy, odgrywając tym samym pionierską rolę w tej dziedzinie i uważa za istotne, by promowano takie projekty;

| 1.30 | podkreśla znaczenie biomasy jako źródła energii na obszarach wiejskich — jej wykorzystanie zapewnić może nowe źródła dochodów zwłaszcza dla rolnictwa („rolnik jako producent energii”) i leśnictwa, jak również przyczynić się do tworzenia nowych miejsc pracy; |
| --- | --- |

1.30

podkreśla znaczenie biomasy jako źródła energii na obszarach wiejskich — jej wykorzystanie zapewnić może nowe źródła dochodów zwłaszcza dla rolnictwa („rolnik jako producent energii”) i leśnictwa, jak również przyczynić się do tworzenia nowych miejsc pracy;

Strategia na rzecz biopaliw

| 1.31 | przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji w sprawie strategii UE na rzecz biopaliw, które w transporcie mogą przynajmniej częściowo zastąpić paliwa kopalne oraz które można włączyć do systemów zaopatrzenia w paliwo; |
| --- | --- |

1.31

przyjmuje z zadowoleniem komunikat Komisji w sprawie strategii UE na rzecz biopaliw, które w transporcie mogą przynajmniej częściowo zastąpić paliwa kopalne oraz które można włączyć do systemów zaopatrzenia w paliwo;

| 1.32 | podkreśla fakt, że floty pojazdów użytkowane przez samorządy lokalne i regionalne już dziś napędzane są biopaliwami; |
| --- | --- |

1.32

podkreśla fakt, że floty pojazdów użytkowane przez samorządy lokalne i regionalne już dziś napędzane są biopaliwami;

| 1.33 | zwraca uwagę na znaczenie zrównoważonej produkcji biopaliw dla uniknięcia utraty bioróżnorodności. Należy uniknąć sytuacji, w której wielkie „monokultury” określonej rośliny energetycznej (koncentracja uprawy jednej określonej rośliny na rozległych obszarach) nadmiernie zakłócałyby równowagę lokalnego ekosystemu. |
| --- | --- |

1.33

zwraca uwagę na znaczenie zrównoważonej produkcji biopaliw dla uniknięcia utraty bioróżnorodności. Należy uniknąć sytuacji, w której wielkie „monokultury” określonej rośliny energetycznej (koncentracja uprawy jednej określonej rośliny na rozległych obszarach) nadmiernie zakłócałyby równowagę lokalnego ekosystemu.

| 1.34 | wzywa Komisję Europejską, aby wzmogła wysiłki w zakresie badań w dziedzinie biopaliw — zarówno w odniesieniu do surowców (aby zwiększyć zbiory uprawianych roślin i poprawić ich właściwości energetyczne oraz by wykorzystywać oleje pirolityczne jako surowce w przemyśle petrochemicznym), jak i w procesie technologicznym (przekształcenie biomasy w energię poprzez gazyfikację, pirolizę itd.). |
| --- | --- |

1.34

wzywa Komisję Europejską, aby wzmogła wysiłki w zakresie badań w dziedzinie biopaliw — zarówno w odniesieniu do surowców (aby zwiększyć zbiory uprawianych roślin i poprawić ich właściwości energetyczne oraz by wykorzystywać oleje pirolityczne jako surowce w przemyśle petrochemicznym), jak i w procesie technologicznym (przekształcenie biomasy w energię poprzez gazyfikację, pirolizę itd.).

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

Zielona księga w sprawie energii

| 2.1 | wzywa — dla zapewnienia uczciwej konkurencji — do niezwłocznego, pełnego wdrożenia dyrektyw w sprawie liberalizacji rynków gazu i energii elektrycznej we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

2.1

wzywa — dla zapewnienia uczciwej konkurencji — do niezwłocznego, pełnego wdrożenia dyrektyw w sprawie liberalizacji rynków gazu i energii elektrycznej we wszystkich państwach członkowskich;

| 2.2 | opowiada się za dokonywaniem gruntownej analizy kosztów i korzyści przedstawianych przez Komisję nowych wniosków legislacyjnych; |
| --- | --- |

2.2

opowiada się za dokonywaniem gruntownej analizy kosztów i korzyści przedstawianych przez Komisję nowych wniosków legislacyjnych;

| 2.3 | wzywa w ramach weryfikacji systemu handlu emisjami w UE, do dalszego rozszerzenia i usprawnienia tego systemu zgodnie z Zieloną księgą; zapewni to stabilny klimat, w którym przemysł będzie mógł podejmować konieczne decyzje dotyczące długoterminowych inwestycji; wzywa również do usunięcia zbędnych obciążeń dla gospodarki wynikających zwłaszcza z oddziaływania na ceny energii elektrycznej i zakłóceń konkurencji wskutek niedostatecznej koordynacji krajowych planów rozdziału pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

2.3

wzywa w ramach weryfikacji systemu handlu emisjami w UE, do dalszego rozszerzenia i usprawnienia tego systemu zgodnie z Zieloną księgą; zapewni to stabilny klimat, w którym przemysł będzie mógł podejmować konieczne decyzje dotyczące długoterminowych inwestycji; wzywa również do usunięcia zbędnych obciążeń dla gospodarki wynikających zwłaszcza z oddziaływania na ceny energii elektrycznej i zakłóceń konkurencji wskutek niedostatecznej koordynacji krajowych planów rozdziału pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi;

| 2.4 | stwierdza, że koordynacja na szczeblu UE wykazała swoją skuteczność podczas kryzysu w zakresie dostaw gazu ziemnego w styczniu 2006 r. oraz wzywa, by w przyszłości nadal uznając podstawową odpowiedzialność państw członkowskich za zabezpieczenie swoich dostaw energii, zapewnić w oparciu o zasady solidarności i pomocniczości skuteczne mechanizmy koordynacji na wypadek kryzysu zaopatrzeniowego; |
| --- | --- |

2.4

stwierdza, że koordynacja na szczeblu UE wykazała swoją skuteczność podczas kryzysu w zakresie dostaw gazu ziemnego w styczniu 2006 r. oraz wzywa, by w przyszłości nadal uznając podstawową odpowiedzialność państw członkowskich za zabezpieczenie swoich dostaw energii, zapewnić w oparciu o zasady solidarności i pomocniczości skuteczne mechanizmy koordynacji na wypadek kryzysu zaopatrzeniowego;

| 2.5 | wzywa do nadania priorytetowego znaczenia w badaniach i rozwoju zagadnieniom trwałych źródeł energii oraz efektywności energetycznej oraz do przeznaczenia na ten cel odpowiedniej części wspólnotowych środków finansowych; |
| --- | --- |

2.5

wzywa do nadania priorytetowego znaczenia w badaniach i rozwoju zagadnieniom trwałych źródeł energii oraz efektywności energetycznej oraz do przeznaczenia na ten cel odpowiedniej części wspólnotowych środków finansowych;

| 2.6 | proponuje, by we wszystkich obszarach polityki UE zaoferowała w ramach swoich kompetencji zachęty do korzystania z trwałych źródeł energii; |
| --- | --- |

2.6

proponuje, by we wszystkich obszarach polityki UE zaoferowała w ramach swoich kompetencji zachęty do korzystania z trwałych źródeł energii;

| 2.7 | przyjmuje z zadowoleniem zamiary Komisji w zakresie przyczyniania się do dalszego rozwoju rozwiązań mających na celu poprawę efektywności energetycznej oraz opowiada się za rychłym przedstawieniem obszernego planu działania w zakresie efektywności energetycznej; |
| --- | --- |

2.7

przyjmuje z zadowoleniem zamiary Komisji w zakresie przyczyniania się do dalszego rozwoju rozwiązań mających na celu poprawę efektywności energetycznej oraz opowiada się za rychłym przedstawieniem obszernego planu działania w zakresie efektywności energetycznej;

| 2.8 | wzywa przy tworzeniu tego rodzaju planów do stosowania efektywnych kosztowo instrumentów działających na zasadach rynkowych, takich jak np. informowanie, doradztwo, wsparcie, dobrowolne porozumienia itp., jak również do uwzględniania granic w zakresie obciążeń, jakie nałożyć można na podmioty publiczne, przedsiębiorstwa i konsumentów; |
| --- | --- |

2.8

wzywa przy tworzeniu tego rodzaju planów do stosowania efektywnych kosztowo instrumentów działających na zasadach rynkowych, takich jak np. informowanie, doradztwo, wsparcie, dobrowolne porozumienia itp., jak również do uwzględniania granic w zakresie obciążeń, jakie nałożyć można na podmioty publiczne, przedsiębiorstwa i konsumentów;

| 2.9 | jest przeciwny definiowaniu absolutnych celów zwiększania efektywności. Państwa członkowskie, w których już uzyskano oszczędności lub wdrożono szczególnie wydajne technologie, mają ograniczone możliwości dalszego zwiększenia efektywności i znalazłyby się w niekorzystnym położeniu konkurencyjnym w przypadku zastosowania absolutnych wartości docelowych; |
| --- | --- |

2.9

jest przeciwny definiowaniu absolutnych celów zwiększania efektywności. Państwa członkowskie, w których już uzyskano oszczędności lub wdrożono szczególnie wydajne technologie, mają ograniczone możliwości dalszego zwiększenia efektywności i znalazłyby się w niekorzystnym położeniu konkurencyjnym w przypadku zastosowania absolutnych wartości docelowych;

| 2.10 | popiera propozycję międzynarodowego porozumienia w sprawie efektywności energetycznej oraz zapoczątkowanie dialogu dotyczącego efektywności energetycznej i oszczędzania energii z krajami o wysokim zużyciu energii oraz gospodarkami wschodzącymi; |
| --- | --- |

2.10

popiera propozycję międzynarodowego porozumienia w sprawie efektywności energetycznej oraz zapoczątkowanie dialogu dotyczącego efektywności energetycznej i oszczędzania energii z krajami o wysokim zużyciu energii oraz gospodarkami wschodzącymi;

| 2.11 | popiera opracowanie wspólnej koncepcji polityki zagranicznej i bezpieczeństwa dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw i dywersyfikacji źródeł energii, jak również celem rozwoju partnerstw energetycznych i intensyfikacji dialogu z głównymi krajami produkującymi, przesyłającymi i konsumującymi energię; w tym przypadk;u w proces ten należałoby włączyć także sąsiednie państwa nie należące do UE |
| --- | --- |

2.11

popiera opracowanie wspólnej koncepcji polityki zagranicznej i bezpieczeństwa dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw i dywersyfikacji źródeł energii, jak również celem rozwoju partnerstw energetycznych i intensyfikacji dialogu z głównymi krajami produkującymi, przesyłającymi i konsumującymi energię; w tym przypadk;u w proces ten należałoby włączyć także sąsiednie państwa nie należące do UE

Plan działania w sprawie biomasy

| 2.12 | wzywa Komisję do uwzględniania znaczenia samorządów lokalnych i regionalnych przy realizacji i opracowywaniu planów działania, wyraźnego odwoływania się do wymiaru lokalnego i regionalnego, a tym samym do pobudzenia ogólnego rozwoju obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

2.12

wzywa Komisję do uwzględniania znaczenia samorządów lokalnych i regionalnych przy realizacji i opracowywaniu planów działania, wyraźnego odwoływania się do wymiaru lokalnego i regionalnego, a tym samym do pobudzenia ogólnego rozwoju obszarów wiejskich;

| 2.13 | popiera pogląd Komisji w kwestii zaopatrzenia w biomasę, zgodnie z którym decyzje o uprawach energetycznych „najlepiej podejmuje się na szczeblu regionalnym lub lokalnym”; |
| --- | --- |

2.13

popiera pogląd Komisji w kwestii zaopatrzenia w biomasę, zgodnie z którym decyzje o uprawach energetycznych „najlepiej podejmuje się na szczeblu regionalnym lub lokalnym”;

| 2.14 | w celu poprawy bezpieczeństwa dostaw, ochrony zasobów, redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz promowania obszarów wiejskich i energii ze źródeł odnawialnych, obok zachęcania do oszczędzania energii i podnoszenia efektywności energetycznej za konieczny uznaje także dalszy rozwój wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych, a w związku z tym dalsze zrównoważone zwiększanie wykorzystania biomasy zarówno jako źródła energii, jak i surowca; |
| --- | --- |

2.14

w celu poprawy bezpieczeństwa dostaw, ochrony zasobów, redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz promowania obszarów wiejskich i energii ze źródeł odnawialnych, obok zachęcania do oszczędzania energii i podnoszenia efektywności energetycznej za konieczny uznaje także dalszy rozwój wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych, a w związku z tym dalsze zrównoważone zwiększanie wykorzystania biomasy zarówno jako źródła energii, jak i surowca;

Strategia na rzecz biopaliw

| 2.15 | uważa za niezbędne usunięcie obecnie istniejących przeszkód technicznych w zakresie wykorzystania biopaliw oraz zmianę normy EN 142114, aby ułatwić wykorzystanie szerszego zakresu olejów roślinnych w produkcji biodiesla, na ile jest to możliwe bez uszczerbku dla jakości paliwa., dDlatego też popiera zamiary Komisji przewidujące uprzednią analizę przyczyn owych przeszkód oraz określenie tych specyfikacji normy, które należy zmienić przy jednoczesnym zagwarantowaniu, iż biopaliwa nie staną się z tego powodu przedmiotem jakiejkolwiek dyskryminacji. |
| --- | --- |

2.15

uważa za niezbędne usunięcie obecnie istniejących przeszkód technicznych w zakresie wykorzystania biopaliw oraz zmianę normy EN 142114, aby ułatwić wykorzystanie szerszego zakresu olejów roślinnych w produkcji biodiesla, na ile jest to możliwe bez uszczerbku dla jakości paliwa., dDlatego też popiera zamiary Komisji przewidujące uprzednią analizę przyczyn owych przeszkód oraz określenie tych specyfikacji normy, które należy zmienić przy jednoczesnym zagwarantowaniu, iż biopaliwa nie staną się z tego powodu przedmiotem jakiejkolwiek dyskryminacji.

| 2.16 | wzywa Komisję do należytego uwzględniania wymiaru lokalnego i regionalnego także w przypadku dalszego rozwoju strategii na rzecz biopaliw; |
| --- | --- |

2.16

wzywa Komisję do należytego uwzględniania wymiaru lokalnego i regionalnego także w przypadku dalszego rozwoju strategii na rzecz biopaliw;

| 2.17 | przyjmuje z zadowoleniem zamiary Komisji dotyczące zwiększenia udziału biopaliw w ogólnym zużyciu paliwa, a w tym kontekście także zastosowanie działań nadzorczych mających na celu propagowanie biopaliw. |
| --- | --- |

2.17

przyjmuje z zadowoleniem zamiary Komisji dotyczące zwiększenia udziału biopaliw w ogólnym zużyciu paliwa, a w tym kontekście także zastosowanie działań nadzorczych mających na celu propagowanie biopaliw.

Bruksela, 11 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  Dz.U. C 107 z 3.5.2002, s. 13.

1

(2)  Dz.U. C 318 z 22.12.2004, s. 19.

2

---

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/27 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/27

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie partnerstw publiczno-prywatnych oraz prawa wspólnotowego dotyczącego zamówień publicznych i koncesji

(2007/C 51/05)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie partnerstw publiczno-prywatnych oraz prawa wspólnotowego dotyczącego zamówień publicznych i koncesji, COM (2005)569 wersja ostateczna,

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie zasięgnięcia opinii Komitetu Regionów w tej sprawie, zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję swego Przewodniczącego z 22 lutego 2006 r. o powierzeniu Komisji Polityki Gospodarczej i Społecznej przygotowania opinii w tej sprawie,

uwzględniając swoją opinię w sprawie Zielonej księgi Komisji Europejskiej nt. partnerstwa publiczno-prywatnego oraz prawa wspólnotowego w zakresie zamówień publicznych i koncesji, COM (2004)327 końcowy CdR 239/2004 fin,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie Zielonej księgi w sprawie partnerstwa publiczno-prywatnego i prawa wspólnotowego w zakresie zamówień publicznych i koncesji, COM (2004)327 końcowy, CESE 144/2004 fin,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie roli Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w partnerstwie publiczno-prywatnym (PPP) i wpływu PPP na wzrost, CESE 255/2005,

uwzględniając swój projekt opinii CdR 41/2006 rev. 2 przyjęty dnia 3 lipca 2006 r. przez Komisję Polityki Gospodarczej i Społecznej (sprawozdawca: Bożena Ronowicz, prezydent miasta Zielona Góra, PL/UEN-AE),

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1. | Globalizacja w gospodarce i związana z nią rosnąca konkurencja przedsiębiorstw prywatnych i państwowych, której poprawa była jednym z celów strategii lizbońskiej, zdecydowanie wymusza bliską współpracę pomiędzy sektorem publicznym i prywatnym w zakresie partnerstwa publiczno-prywatnego z korzyścią dla każdego z nich, a przede wszystkim z korzyścią dla obywateli, na rzecz których świadczone są usługi. |
| --- | --- |

1.

Globalizacja w gospodarce i związana z nią rosnąca konkurencja przedsiębiorstw prywatnych i państwowych, której poprawa była jednym z celów strategii lizbońskiej, zdecydowanie wymusza bliską współpracę pomiędzy sektorem publicznym i prywatnym w zakresie partnerstwa publiczno-prywatnego z korzyścią dla każdego z nich, a przede wszystkim z korzyścią dla obywateli, na rzecz których świadczone są usługi.

| 2. | Przez rozwój partnerstwa publiczno-prywatnego opartego na współpracy podmiotu publicznego i partnera prywatnego każda ze stron (rządowa albo samorządowa) oraz sektor prywatny realizują wspólne przedsięwzięcia, z obopólną korzyścią i z wykorzystaniem własnych potencjałów, ukierunkowane nie tylko na realizację celów komercyjnych, ale także społecznych, w tym zwłaszcza umożliwiają lepszą jakość świadczonych usług. |
| --- | --- |

2.

Przez rozwój partnerstwa publiczno-prywatnego opartego na współpracy podmiotu publicznego i partnera prywatnego każda ze stron (rządowa albo samorządowa) oraz sektor prywatny realizują wspólne przedsięwzięcia, z obopólną korzyścią i z wykorzystaniem własnych potencjałów, ukierunkowane nie tylko na realizację celów komercyjnych, ale także społecznych, w tym zwłaszcza umożliwiają lepszą jakość świadczonych usług.

| 3. | Władze lokalne i regionalne powinny bardziej angażować się w partnerstwo publiczno-prywatne, mając na względzie, iż oddolne angażowanie się w projekty partnerstwa oparte na zasadach traktatowych UE służyć będzie przede wszystkim obywatelom, dla których świadczone są usługi. |
| --- | --- |

3.

Władze lokalne i regionalne powinny bardziej angażować się w partnerstwo publiczno-prywatne, mając na względzie, iż oddolne angażowanie się w projekty partnerstwa oparte na zasadach traktatowych UE służyć będzie przede wszystkim obywatelom, dla których świadczone są usługi.

Na 66. sesji plenarnej w dniach 11-12 października 2006 r. (posiedzenie z dnia 12 października) przyjął następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

| 1.1 | Stwierdza, że skoro partnerstwo publiczno-prywatne nie zostało dotąd precyzyjnie zdefiniowane, a przede wszystkim z uwagi na brak doświadczenia w tej dziedzinie, zwłaszcza nowych członków UE, istnieje potrzeba opracowania komunikatu wyjaśniającego, obejmującego wszystkie formy umów PPP. |
| --- | --- |

1.1

Stwierdza, że skoro partnerstwo publiczno-prywatne nie zostało dotąd precyzyjnie zdefiniowane, a przede wszystkim z uwagi na brak doświadczenia w tej dziedzinie, zwłaszcza nowych członków UE, istnieje potrzeba opracowania komunikatu wyjaśniającego, obejmującego wszystkie formy umów PPP.

| 1.2 | Uważa, że to władze lokalne i regionalne, będąc najbliżej obywatela, na rzecz którego świadczone są usługi publiczne, rozstrzygają o tym, jak powinny być finansowane usługi i jaką formę powinno przyjąć partnerstwo publiczno-prywatne albo czy same mają świadczyć usługi. |
| --- | --- |

1.2

Uważa, że to władze lokalne i regionalne, będąc najbliżej obywatela, na rzecz którego świadczone są usługi publiczne, rozstrzygają o tym, jak powinny być finansowane usługi i jaką formę powinno przyjąć partnerstwo publiczno-prywatne albo czy same mają świadczyć usługi.

| 1.3 | Uważa, że wybór partnerstwa publiczno-prywatnego musi przede wszystkim służyć poprawieniu jakości świadczonych usług na rzecz obywateli w realizacji ściśle określonego projektu i nie w każdym przypadku zostanie uznane za optymalne rozwiązanie. |
| --- | --- |

1.3

Uważa, że wybór partnerstwa publiczno-prywatnego musi przede wszystkim służyć poprawieniu jakości świadczonych usług na rzecz obywateli w realizacji ściśle określonego projektu i nie w każdym przypadku zostanie uznane za optymalne rozwiązanie.

| 1.4 | Uważa, że w partnerstwie publiczno-prywatnym dąży się do przeniesienia ryzyka na tę stronę, która najlepiej potrafi nim zarządzać, z jednoczesnym zagwarantowaniem odpowiedniego zabezpieczenia w razie wystąpienia niekorzystnych uwarunkowań w realizacji danego przedsięwzięcia. |
| --- | --- |

1.4

Uważa, że w partnerstwie publiczno-prywatnym dąży się do przeniesienia ryzyka na tę stronę, która najlepiej potrafi nim zarządzać, z jednoczesnym zagwarantowaniem odpowiedniego zabezpieczenia w razie wystąpienia niekorzystnych uwarunkowań w realizacji danego przedsięwzięcia.

| 1.5 | Stwierdza, iż w partnerstwie publiczno-prywatnym zasadą jest przejęcie przez sektor publiczny odpowiedzialności za zapewnienie odpowiedniej infrastruktury i świadczenie danego rodzaju usług, jak również aktywna współpraca z sektorem prywatnym zmierzająca do realizacji danego przedsięwzięcia; sektor prywatny ponosi natomiast odpowiedzialność za pozyskanie funduszy na sfinansowanie prac związanych z danym przedsięwzięciem, zapewnia transfer technologii, realizuje zadania ukierunkowane na osiągnięcie celów sektora publicznego, a po wykonaniu obiektu lub jego modernizacji gwarantuje jego eksploatację za wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług na rzecz obywateli. Celem partnerstwa publiczno-prywatnego jest zatem takie kształtowanie stosunków pomiędzy obiema stronami, aby ryzyko związane z danym fragmentem przedsięwzięcia podejmowała ta strona, która najlepiej potrafi je kontrolować. |
| --- | --- |

1.5

Stwierdza, iż w partnerstwie publiczno-prywatnym zasadą jest przejęcie przez sektor publiczny odpowiedzialności za zapewnienie odpowiedniej infrastruktury i świadczenie danego rodzaju usług, jak również aktywna współpraca z sektorem prywatnym zmierzająca do realizacji danego przedsięwzięcia; sektor prywatny ponosi natomiast odpowiedzialność za pozyskanie funduszy na sfinansowanie prac związanych z danym przedsięwzięciem, zapewnia transfer technologii, realizuje zadania ukierunkowane na osiągnięcie celów sektora publicznego, a po wykonaniu obiektu lub jego modernizacji gwarantuje jego eksploatację za wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług na rzecz obywateli. Celem partnerstwa publiczno-prywatnego jest zatem takie kształtowanie stosunków pomiędzy obiema stronami, aby ryzyko związane z danym fragmentem przedsięwzięcia podejmowała ta strona, która najlepiej potrafi je kontrolować.

| 1.6 | Stwierdza, że partnerstwo publiczno-prywatne może być korzystnym rozwiązaniem zapewniającym infrastrukturę lub usługi na rzecz ludności. Jednakże tylko dokładna analiza konkretnego celu w zakresie tworzenia określonej infrastruktury i świadczenia określonych usług powinna rozstrzygać, czy władze lokalne i regionalne powinny się ich podjąć same, we własnym zakresie, czy też zlecić je osobom trzecim, zgodnie z obowiązującymi w danym kraju członkowskim przepisami o zamówieniach publicznych, ewentualnie zrealizować te przedsięwzięcia poprzez przyznanie koncesji lub w formie zinstytucjonalizowanego partnerstwa publiczno-prywatnego. |
| --- | --- |

1.6

Stwierdza, że partnerstwo publiczno-prywatne może być korzystnym rozwiązaniem zapewniającym infrastrukturę lub usługi na rzecz ludności. Jednakże tylko dokładna analiza konkretnego celu w zakresie tworzenia określonej infrastruktury i świadczenia określonych usług powinna rozstrzygać, czy władze lokalne i regionalne powinny się ich podjąć same, we własnym zakresie, czy też zlecić je osobom trzecim, zgodnie z obowiązującymi w danym kraju członkowskim przepisami o zamówieniach publicznych, ewentualnie zrealizować te przedsięwzięcia poprzez przyznanie koncesji lub w formie zinstytucjonalizowanego partnerstwa publiczno-prywatnego.

| 1.7 | Jest zdania, że partnerstwo publiczno-prywatne powinno być uznawane za zagadnienie, które należy oceniać nie tylko w aspekcie prawnym, ekonomicznym i technicznym, lecz także z perspektywy politycznej, zważywszy na fakt, iż decyzje w zakresie wspólnego przedsięwzięcia sektora publicznego i prywatnego poddawane są procedurom demokratycznego głosowania, a ponadto podlegają kontroli przez organy nadzorcze, co powoduje ich upublicznienie i zapewnia ich ocenę przez obywatela, na rzecz którego usługi te będą świadczone lub mogą być świadczone. |
| --- | --- |

1.7

Jest zdania, że partnerstwo publiczno-prywatne powinno być uznawane za zagadnienie, które należy oceniać nie tylko w aspekcie prawnym, ekonomicznym i technicznym, lecz także z perspektywy politycznej, zważywszy na fakt, iż decyzje w zakresie wspólnego przedsięwzięcia sektora publicznego i prywatnego poddawane są procedurom demokratycznego głosowania, a ponadto podlegają kontroli przez organy nadzorcze, co powoduje ich upublicznienie i zapewnia ich ocenę przez obywatela, na rzecz którego usługi te będą świadczone lub mogą być świadczone.

| 1.8 | Stwierdza, że korzyściami dla partnera publicznego wynikającymi z realizacji danego przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (jeżeli partnerstwo takie uznane zostanie za optymalne rozwiązanie w tworzeniu określonej infrastruktury i świadczeniu określonych usług na rzecz obywateli) mogą być w niektórych wypadkach:






  — | zaangażowanie kapitału prywatnego z przeznaczeniem na sfinansowanie projektów służących dobru publicznemu, co powoduje oszczędności w budżecie i redukcję wydatków inwestycyjnych, |
| --- | --- | --- |

1.8

Stwierdza, że korzyściami dla partnera publicznego wynikającymi z realizacji danego przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (jeżeli partnerstwo takie uznane zostanie za optymalne rozwiązanie w tworzeniu określonej infrastruktury i świadczeniu określonych usług na rzecz obywateli) mogą być w niektórych wypadkach:

—

zaangażowanie kapitału prywatnego z przeznaczeniem na sfinansowanie projektów służących dobru publicznemu, co powoduje oszczędności w budżecie i redukcję wydatków inwestycyjnych,

| — | transfer ryzyka inwestycyjnego na partnera prywatnego w takim zakresie, w jakim poradzi on sobie z nim w większym stopniu niż partner publiczny, |
| --- | --- |

—

transfer ryzyka inwestycyjnego na partnera prywatnego w takim zakresie, w jakim poradzi on sobie z nim w większym stopniu niż partner publiczny,

| — | przyspieszenie zaplanowanej inwestycji i związanego z nią dostarczania usług na rzecz ludności, z uwagi na większą elastyczność i szybkość działania sektora prywatnego, |
| --- | --- |

—

przyspieszenie zaplanowanej inwestycji i związanego z nią dostarczania usług na rzecz ludności, z uwagi na większą elastyczność i szybkość działania sektora prywatnego,

| — | rozszerzenie źródeł finansowania lokalnego sektora publicznego, |
| --- | --- |

—

rozszerzenie źródeł finansowania lokalnego sektora publicznego,

| — | gwarancja rzetelnego zrealizowania inwestycji, skoro zaprojektowany i wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie eksploatowany lub utrzymywany przez podmiot prywatny, który w ten sposób powinien być zainteresowany terminowym i rzetelnym zrealizowaniem danego przedsięwzięcia pod nadzorem partnera publicznego, |
| --- | --- |

—

gwarancja rzetelnego zrealizowania inwestycji, skoro zaprojektowany i wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie eksploatowany lub utrzymywany przez podmiot prywatny, który w ten sposób powinien być zainteresowany terminowym i rzetelnym zrealizowaniem danego przedsięwzięcia pod nadzorem partnera publicznego,

| — | zapewnienie świadczenia usług publicznych dobrej jakości w dłuższej perspektywie czasowej, na podstawie wieloletnich umów. |
| --- | --- |

—

zapewnienie świadczenia usług publicznych dobrej jakości w dłuższej perspektywie czasowej, na podstawie wieloletnich umów.

| 1.9 | Podkreśla, że partnerstwo publiczno-prywatne wymaga wzajemnego zaufania między obu partnerami i przejrzystości we wzajemnych kontaktach w celu swobodnego i nieskrępowanego rozwoju, opartego na fundamentalnych zasadach traktatowych UE, takich jak zasada równych szans, zasada wzajemnego uznawania, zasada proporcjonalności. Aby partnerstwo publiczno-prywatne mogło rozwijać się na powyższych zasadach, niezbędne są:






  — | stabilny system samorządowy, |
| --- | --- | --- |

1.9

Podkreśla, że partnerstwo publiczno-prywatne wymaga wzajemnego zaufania między obu partnerami i przejrzystości we wzajemnych kontaktach w celu swobodnego i nieskrępowanego rozwoju, opartego na fundamentalnych zasadach traktatowych UE, takich jak zasada równych szans, zasada wzajemnego uznawania, zasada proporcjonalności. Aby partnerstwo publiczno-prywatne mogło rozwijać się na powyższych zasadach, niezbędne są:

—

stabilny system samorządowy,

| — | zaufanie ze strony rynków finansowych i partnerów, |
| --- | --- |

—

zaufanie ze strony rynków finansowych i partnerów,

| — | dobra kondycja finansowa partnera publicznego i prywatnego, |
| --- | --- |

—

dobra kondycja finansowa partnera publicznego i prywatnego,

| — | przejrzystość i konkretność postanowień kontraktowych przewidujących mechanizm ich zmiany oraz rozwiązania na wypadek działania siły wyższej, |
| --- | --- |

—

przejrzystość i konkretność postanowień kontraktowych przewidujących mechanizm ich zmiany oraz rozwiązania na wypadek działania siły wyższej,

| — | dobrze skalkulowane finansowo projekty, |
| --- | --- |

—

dobrze skalkulowane finansowo projekty,

| — | zapewnienie obu partnerom ochrony prawnej. |
| --- | --- |

—

zapewnienie obu partnerom ochrony prawnej.

| 1.10 | Podkreśla, że zarówno PPP zawarte w drodze umowy, jak i zinstytucjonalizowane PPP powinno w pierwszym rzędzie zagwarantować obywatelom jakość, bezpieczeństwo i ciągłość rozwiązań infrastrukturalnych czy usług. Władze publiczne nie mogą zatem zrezygnować z obowiązku czuwania nad prawidłowym świadczeniem usług, będącego nadrzędnym celem w stosunku do interesu ekonomicznego usługodawcy, i powinny zastrzec sobie pewne kompetencje, takie jak: wprowadzanie norm jakości i bezpieczeństwa i ich modyfikowanie w trybie jednostronnym przez cały okres obowiązywania partnerstwa, jeśli wymaga tego interes publiczny; możliwość ponownego przejęcia urządzeń lub usług; otrzymanie od usługodawców, w chwili wygaśnięcia okresu obowiązywania partnerstwa, dóbr uznanych za konieczne do zapewnienia ciągłości infrastruktury lub usług. |
| --- | --- |

1.10

Podkreśla, że zarówno PPP zawarte w drodze umowy, jak i zinstytucjonalizowane PPP powinno w pierwszym rzędzie zagwarantować obywatelom jakość, bezpieczeństwo i ciągłość rozwiązań infrastrukturalnych czy usług. Władze publiczne nie mogą zatem zrezygnować z obowiązku czuwania nad prawidłowym świadczeniem usług, będącego nadrzędnym celem w stosunku do interesu ekonomicznego usługodawcy, i powinny zastrzec sobie pewne kompetencje, takie jak: wprowadzanie norm jakości i bezpieczeństwa i ich modyfikowanie w trybie jednostronnym przez cały okres obowiązywania partnerstwa, jeśli wymaga tego interes publiczny; możliwość ponownego przejęcia urządzeń lub usług; otrzymanie od usługodawców, w chwili wygaśnięcia okresu obowiązywania partnerstwa, dóbr uznanych za konieczne do zapewnienia ciągłości infrastruktury lub usług.

| 1.11 | Uważa, że chociaż większość podmiotów, z którymi konsultowała się Komisja, nie poparła inicjatywy wspólnotowej mającej na celu objaśnienie i harmonizację przepisów dotyczących podwykonawstwa w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego, instytucje wspólnotowe nie powinny zapominać, że to obywatel jako świadczeniobiorca jest głównym adresatem partnerstwa i że powodzenie PPP może być zagrożone, jeśli wykonawca partnerstwa nie współpracuje należycie z podwykonawcami i podmiotami odpowiedzialnymi za częściową lub całkowitą realizację świadczeń. Ponadto władze lokalne i regionalne zainteresowane są wspieraniem małych i średnich przedsiębiorstw, które to w większości przypadków są podwykonawcami lub dostawcami. Z tego względu należy zobowiązać kontrahentów lub koncesjonariuszy do respektowania zobowiązań o charakterze ekonomicznym wobec podwykonawców i usługodawców na tych samych warunkach, na jakich podmiot zamawiający realizuje swoje zobowiązania wobec kontrahentów lub koncesjonariuszy. |
| --- | --- |

1.11

Uważa, że chociaż większość podmiotów, z którymi konsultowała się Komisja, nie poparła inicjatywy wspólnotowej mającej na celu objaśnienie i harmonizację przepisów dotyczących podwykonawstwa w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego, instytucje wspólnotowe nie powinny zapominać, że to obywatel jako świadczeniobiorca jest głównym adresatem partnerstwa i że powodzenie PPP może być zagrożone, jeśli wykonawca partnerstwa nie współpracuje należycie z podwykonawcami i podmiotami odpowiedzialnymi za częściową lub całkowitą realizację świadczeń. Ponadto władze lokalne i regionalne zainteresowane są wspieraniem małych i średnich przedsiębiorstw, które to w większości przypadków są podwykonawcami lub dostawcami. Z tego względu należy zobowiązać kontrahentów lub koncesjonariuszy do respektowania zobowiązań o charakterze ekonomicznym wobec podwykonawców i usługodawców na tych samych warunkach, na jakich podmiot zamawiający realizuje swoje zobowiązania wobec kontrahentów lub koncesjonariuszy.

2.   Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

| 2.1 | Jeśli Komisja podtrzyma pomysł wydania wniosku legislacyjnego w sprawie koncesji na usługi, Komitet Regionów wzywa do uznania specyfiki takich koncesji lub koncesji na usługi w ogólnym interesie gospodarczym. Każda propozycja Komisji powinna zapewniać elastyczne, przejrzyste i niedyskryminujące procedury dotyczące selekcji podmiotów dostarczających usług, jak również elastyczny zestaw kryteriów horyzontalnych dotyczących przyznawania koncesji. |
| --- | --- |

2.1

Jeśli Komisja podtrzyma pomysł wydania wniosku legislacyjnego w sprawie koncesji na usługi, Komitet Regionów wzywa do uznania specyfiki takich koncesji lub koncesji na usługi w ogólnym interesie gospodarczym. Każda propozycja Komisji powinna zapewniać elastyczne, przejrzyste i niedyskryminujące procedury dotyczące selekcji podmiotów dostarczających usług, jak również elastyczny zestaw kryteriów horyzontalnych dotyczących przyznawania koncesji.

| 2.2 | Uważa, że debata w sprawie partnerstwa publiczno-prywatnego powinna być kontynuowana na poziomie Komisji Europejskiej, ponieważ współpraca między gminami/regionami a światem biznesu nabiera coraz większej wagi w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.2

Uważa, że debata w sprawie partnerstwa publiczno-prywatnego powinna być kontynuowana na poziomie Komisji Europejskiej, ponieważ współpraca między gminami/regionami a światem biznesu nabiera coraz większej wagi w Unii Europejskiej.

| 2.3 | Domaga się precyzyjnej definicji partnerstwa publiczno-prywatnego, wyjaśnienia terminów, np. „PPP zawarte w drodze umowy” czy „zinstytucjonalizowane PPP”, a także ewentualnego rozróżnienia pomiędzy PPP szczebla europejskiego a PPP szczebla krajowego i regionalnego. |
| --- | --- |

2.3

Domaga się precyzyjnej definicji partnerstwa publiczno-prywatnego, wyjaśnienia terminów, np. „PPP zawarte w drodze umowy” czy „zinstytucjonalizowane PPP”, a także ewentualnego rozróżnienia pomiędzy PPP szczebla europejskiego a PPP szczebla krajowego i regionalnego.

| 2.4 | Uważa, zgodnie z poprzednim akapitem, że należy unikać stosowania terminów „usługi publiczne” i „usługi użyteczności publicznej”, ponieważ są one definiowane w sposób odmienny w różnych systemach prawodawczych. Użytecznym pojęciem, które można by rozważyć, aby zdefiniować zinstytucjonalizowane PPP, będące przedmiotem uwagi prawodawstwa europejskiego, byłoby pojęcie „takiego partnerstwa, które ma na celu wykonanie pracy lub świadczenia skierowanego do obywateli, płatnego w całości lub częściowo przez użytkowników”. |
| --- | --- |

2.4

Uważa, zgodnie z poprzednim akapitem, że należy unikać stosowania terminów „usługi publiczne” i „usługi użyteczności publicznej”, ponieważ są one definiowane w sposób odmienny w różnych systemach prawodawczych. Użytecznym pojęciem, które można by rozważyć, aby zdefiniować zinstytucjonalizowane PPP, będące przedmiotem uwagi prawodawstwa europejskiego, byłoby pojęcie „takiego partnerstwa, które ma na celu wykonanie pracy lub świadczenia skierowanego do obywateli, płatnego w całości lub częściowo przez użytkowników”.

| 2.5 | Zachęca, by zająć się również kwestią dostępności na szczeblu europejskim niezbędnych instrumentów finansowych dla zapewnienia PPP o zasięgu ogólnoeuropejskim (reasekuracja, gwarancje publiczne). |
| --- | --- |

2.5

Zachęca, by zająć się również kwestią dostępności na szczeblu europejskim niezbędnych instrumentów finansowych dla zapewnienia PPP o zasięgu ogólnoeuropejskim (reasekuracja, gwarancje publiczne).

| 2.6 | Docenia wysiłki Komisji zmierzające do tego, aby na szczeblu UE przy udzielaniu zamówień publicznych i koncesji zagwarantować podstawowe zasady Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, takie jak przejrzystość, równość szans, proporcjonalność oraz wzajemne zaufanie. |
| --- | --- |

2.6

Docenia wysiłki Komisji zmierzające do tego, aby na szczeblu UE przy udzielaniu zamówień publicznych i koncesji zagwarantować podstawowe zasady Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, takie jak przejrzystość, równość szans, proporcjonalność oraz wzajemne zaufanie.

| 2.7 | Uważa, że dialog konkurencyjny może okazać się skuteczny w przypadku skomplikowanych zamówień publicznych, jednakże dotychczas zebrano niewiele doświadczeń związanych z funkcjonowaniem dialogu konkurencyjnego. |
| --- | --- |

2.7

Uważa, że dialog konkurencyjny może okazać się skuteczny w przypadku skomplikowanych zamówień publicznych, jednakże dotychczas zebrano niewiele doświadczeń związanych z funkcjonowaniem dialogu konkurencyjnego.

| 2.8 | Zaleca opracowanie przez kraje członkowskie UE procedur przy udzielaniu koncesji opartych na przejrzystych i spójnych zasadach, uwzględniając wszelkie wspólne definicje i standardy na szczeblu europejskim, jakie może zaproponować Komisja Europejska. |
| --- | --- |

2.8

Zaleca opracowanie przez kraje członkowskie UE procedur przy udzielaniu koncesji opartych na przejrzystych i spójnych zasadach, uwzględniając wszelkie wspólne definicje i standardy na szczeblu europejskim, jakie może zaproponować Komisja Europejska.

| 2.9 | Stwierdza, że w celu zapewnienia większej pewności prawnej inicjatywom z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego, można tworzyć przedsiębiorstwa z udziałem sektora publicznego i prywatnego w celu świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

2.9

Stwierdza, że w celu zapewnienia większej pewności prawnej inicjatywom z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego, można tworzyć przedsiębiorstwa z udziałem sektora publicznego i prywatnego w celu świadczenia usług publicznych.

| 2.10 | Zwraca uwagę, że procedur w zakresie zamówień publicznych nie powinno się stosować wyłącznie w odniesieniu do tych oferentów (zleceniobiorców), którzy: 1) podlegają kontroli ze strony publicznego podmiotu zamawiającego, jak własne niesamodzielne jednostki podmiotu udzielającego zamówienia publicznego, 2) jednocześnie wykonują przeważającą część działalności w tym podmiocie. Zdaniem Komitetu termin „operator wewnętrzny” oznacza odrębną prawnie jednostkę podlegającą kontroli właściwych władz, analogicznej do kontroli, jaką władze te sprawują nad własnymi służbami. W celu stwierdzenia, czy taka kontrola istnieje, należy wziąć pod uwagę takie elementy jak: obecność w organach administracji, dyrekcji lub organach nadzorczych, odnośne wymogi w statutach, rzeczywista własność, prawa własności, wpływ na decyzje strategiczne i indywidualne dotyczące zarządzania oraz sprawowanie nad nimi skutecznej kontroli. Udział przedsiębiorstw prywatnych w kapitale dostawcy usług działającego w charakterze operatora wewnętrznego nie może przekraczać 33 %. Komitet Regionów w szczególności uważa za błędne założenie, że bezpośrednie przyznawanie kontraktów spółkom publiczno-prywatnym, jeżeli zostały one założone w trybie postępowania publicznego, zawsze przynosi tym spółkom korzyści, bezpośrednie lub pośrednie, i dlatego odrzuca rozumowanie, że „bezpośrednie przyznanie kontraktu równa się przewadze konkurencyjnej niezgodnej z postanowieniami Traktatu”, a także stwierdzenie, że jakiekolwiek dodatkowe ograniczenie działalności na rynku jest niezgodne z wyżej opisanym kontekstem. |
| --- | --- |

2.10

Zwraca uwagę, że procedur w zakresie zamówień publicznych nie powinno się stosować wyłącznie w odniesieniu do tych oferentów (zleceniobiorców), którzy: 1) podlegają kontroli ze strony publicznego podmiotu zamawiającego, jak własne niesamodzielne jednostki podmiotu udzielającego zamówienia publicznego, 2) jednocześnie wykonują przeważającą część działalności w tym podmiocie. Zdaniem Komitetu termin „operator wewnętrzny” oznacza odrębną prawnie jednostkę podlegającą kontroli właściwych władz, analogicznej do kontroli, jaką władze te sprawują nad własnymi służbami. W celu stwierdzenia, czy taka kontrola istnieje, należy wziąć pod uwagę takie elementy jak: obecność w organach administracji, dyrekcji lub organach nadzorczych, odnośne wymogi w statutach, rzeczywista własność, prawa własności, wpływ na decyzje strategiczne i indywidualne dotyczące zarządzania oraz sprawowanie nad nimi skutecznej kontroli. Udział przedsiębiorstw prywatnych w kapitale dostawcy usług działającego w charakterze operatora wewnętrznego nie może przekraczać 33 %. Komitet Regionów w szczególności uważa za błędne założenie, że bezpośrednie przyznawanie kontraktów spółkom publiczno-prywatnym, jeżeli zostały one założone w trybie postępowania publicznego, zawsze przynosi tym spółkom korzyści, bezpośrednie lub pośrednie, i dlatego odrzuca rozumowanie, że „bezpośrednie przyznanie kontraktu równa się przewadze konkurencyjnej niezgodnej z postanowieniami Traktatu”, a także stwierdzenie, że jakiekolwiek dodatkowe ograniczenie działalności na rynku jest niezgodne z wyżej opisanym kontekstem.

| 2.11 | Stwierdza, że komunikat wyjaśniający dotyczący udzielania koncesji oraz zinstytucjonalizowanego PPP mógłby dostarczyć dalszych wskazówek na temat sposobu przestrzegania zasad zawartych w traktacie o WE, dotyczących równego traktowania, przejrzystości, proporcjonalności oraz wzajemnego uznawania, co bardziej uwiarygodni powodzenie przedsięwzięć w ramach PPP, dając podstawy do sfinalizowania w większym stopniu niż dotychczas projektów opartych na kredytach przyznanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI). |
| --- | --- |

2.11

Stwierdza, że komunikat wyjaśniający dotyczący udzielania koncesji oraz zinstytucjonalizowanego PPP mógłby dostarczyć dalszych wskazówek na temat sposobu przestrzegania zasad zawartych w traktacie o WE, dotyczących równego traktowania, przejrzystości, proporcjonalności oraz wzajemnego uznawania, co bardziej uwiarygodni powodzenie przedsięwzięć w ramach PPP, dając podstawy do sfinalizowania w większym stopniu niż dotychczas projektów opartych na kredytach przyznanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

| 2.12 | Podkreśla, że gwarancją wysokiej jakości usług świadczonych na rzecz obywatela jest system demokratyczny w poszczególnych krajach UE, zapewniający centralną pozycję obywatela, chronionego przez władze, które będą zarządzać lub mieć wpływ na zarządzanie, nadzorować i monitorować świadczone usługi. |
| --- | --- |

2.12

Podkreśla, że gwarancją wysokiej jakości usług świadczonych na rzecz obywatela jest system demokratyczny w poszczególnych krajach UE, zapewniający centralną pozycję obywatela, chronionego przez władze, które będą zarządzać lub mieć wpływ na zarządzanie, nadzorować i monitorować świadczone usługi.

| 2.13 | Jest zdania, że przyznając wsparcie unijne, należy dać pierwszeństwo finansowaniu projektów partnerstwa publiczno-prywatnego. |
| --- | --- |

2.13

Jest zdania, że przyznając wsparcie unijne, należy dać pierwszeństwo finansowaniu projektów partnerstwa publiczno-prywatnego.

Bruksela, 12 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/31 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/31

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie: Wdrożenie europejskich paktów terytorialnych: wniosek o rewizję porozumień i umów trójstronnych

(2007/C 51/06)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając decyzję prezydencji brytyjskiej z dnia 21 — 22 listopada 2005 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu na ten temat, zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;

uwzględniając decyzję Prezydium Komitetu z dnia 25 kwietnia 2006 r. o powierzeniu prac nad opinią w tej sprawie Komisji Spraw Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości;

uwzględniając wnioski ze spotkania grupy wyższego szczebla „Zarządzanie sprawami publicznymi a Unia Europejska”, które odbyło się 21 — 22 listopada 2005 r. w Londynie;

uwzględniając wnioski ze spotkania grupy wyższego szczebla „Zarządzanie sprawami publicznymi a Unia Europejska”, które odbyło się 2 — 3 października 2006 r. w Turku;

uwzględniając uwagi Komisji Europejskiej przedstawione na spotkaniu grupy wyższego szczebla „Zarządzanie sprawami publicznymi a Unia Europejska” w Turku;

uwzględniając Białą księgę Komisji Europejskiej na temat nowych form sprawowania rządów w Europie z 25 lipca 2001 r. (COM(2001) 428 wersja ostateczna (1));

uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej „Ramy zorientowanych na określone cele porozumień i umów trójstronnych między Wspólnotą, państwami a władzami regionalnymi i lokalnymi” z 11 grudnia 2002 r. (COM(2002) 709 wersja ostateczna);

uwzględniając komunikat Komisji do Rady Europejskiej pt. „Plan osiągnięcia wyników dla Europy z myślą o obywatelach” z 10 maja 2006 r. (COM(2006) 211 wersja ostateczna);

uwzględniając swoją opinię (CdR 121/2005) w sprawach: „Lepsze stanowienie prawa” oraz „Poprawa otoczenia regulacyjnego w dziedzinie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w Unii Europejskiej”, przyjętą 12 października 2005 r. (2);

uwzględniając projekt opinii (CdR 135/2006 rev 1) przyjęty w dniu 30 czerwca 2006 r. przez Komisję Spraw Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (sprawozdawca: Raymond FORNI, przewodniczący rady regionu Franche-Comté (FR/PSE));

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1) | Porozumienia i umowy trójstronne stanowią właściwy instrument propagowania wielopoziomowego zarządzania sprawami publicznymi w Europie, ponieważ angażują samorządy terytorialne we wdrażanie polityki wspólnotowej i jednocześnie uwzględniają strukturę instytucjonalną każdego z państw członkowskich. |
| --- | --- |

1)

Porozumienia i umowy trójstronne stanowią właściwy instrument propagowania wielopoziomowego zarządzania sprawami publicznymi w Europie, ponieważ angażują samorządy terytorialne we wdrażanie polityki wspólnotowej i jednocześnie uwzględniają strukturę instytucjonalną każdego z państw członkowskich.

| 2) | Ten nowy fakultatywny instrument zarządzania gwarantuje wyższy poziom elastyczności, skuteczności i demokratyczności w Unii Europejskiej, sprzyjając w ten sposób uczestnictwu obywateli w przedsięwzięciu europejskim. |
| --- | --- |

2)

Ten nowy fakultatywny instrument zarządzania gwarantuje wyższy poziom elastyczności, skuteczności i demokratyczności w Unii Europejskiej, sprzyjając w ten sposób uczestnictwu obywateli w przedsięwzięciu europejskim.

| 3) | Nadanie nowej dynamiki porozumieniom i umowom trójstronnym stanowi jeden z priorytetów KR-u na rok 2006. Komitet pragnie zwłaszcza zwiększyć wykorzystanie i potencjał tego dokumentu we wdrażaniu strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

3)

Nadanie nowej dynamiki porozumieniom i umowom trójstronnym stanowi jeden z priorytetów KR-u na rok 2006. Komitet pragnie zwłaszcza zwiększyć wykorzystanie i potencjał tego dokumentu we wdrażaniu strategii lizbońskiej.

| 4) | Rozpowszechnianie porozumień i umów trójstronnych należących do grupy instrumentów planowania wdrażania czyni planowanie polityczne — od szczebla UE aż po szczebel lokalny — spójniejszym i bardziej jednolitym oraz umożliwia zróżnicowanie instrumentów dialogu z wszystkimi instytucjami zajmującymi się polityką spójności gospodarczej i społecznej na poziomie regionalnym. |
| --- | --- |

4)

Rozpowszechnianie porozumień i umów trójstronnych należących do grupy instrumentów planowania wdrażania czyni planowanie polityczne — od szczebla UE aż po szczebel lokalny — spójniejszym i bardziej jednolitym oraz umożliwia zróżnicowanie instrumentów dialogu z wszystkimi instytucjami zajmującymi się polityką spójności gospodarczej i społecznej na poziomie regionalnym.

| 5) | Efekty eksperymentalnej fazy zawierania porozumień i umów trójstronnych są skromne i należałoby przedefiniować ten instrument, jego przepisy wykonawcze i cele, jak również zasięg. |
| --- | --- |

5)

Efekty eksperymentalnej fazy zawierania porozumień i umów trójstronnych są skromne i należałoby przedefiniować ten instrument, jego przepisy wykonawcze i cele, jak również zasięg.

| 6) | W interesie samorządów lokalnych i regionalnych Komitet wniósł konkretny wkład polegający na dokonaniu rewizji tego instrumentu, tak aby maksymalnie wykorzystać swój potencjał na spotkaniu grupy wyższego szczebla „Zarządzanie sprawami publicznymi a UE” w dniach 2 — 3 października 2006 r.; w swoich wnioskach grupa zaznaczyła z jednej strony, że nic nie stoi na przeszkodzie dalszemu stosowaniu instrumentu, z drugiej zaś pokazała, że niektóre państwa członkowskie zainteresowane są dobrowolnym zainicjowaniem nowej fazy eksperymentalnej. |
| --- | --- |

6)

W interesie samorządów lokalnych i regionalnych Komitet wniósł konkretny wkład polegający na dokonaniu rewizji tego instrumentu, tak aby maksymalnie wykorzystać swój potencjał na spotkaniu grupy wyższego szczebla „Zarządzanie sprawami publicznymi a UE” w dniach 2 — 3 października 2006 r.; w swoich wnioskach grupa zaznaczyła z jednej strony, że nic nie stoi na przeszkodzie dalszemu stosowaniu instrumentu, z drugiej zaś pokazała, że niektóre państwa członkowskie zainteresowane są dobrowolnym zainicjowaniem nowej fazy eksperymentalnej.

na 66. sesji plenarnej w dniach 11 — 12 października 2006 r. (posiedzenie z 12 października) jednogłośnie przyjął następującą opinię:

STANOWISKO I ZALECENIA KOMITETU REGIONÓW

1.   Krzewienie i promowanie zasady partnerstwa w funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Komitet Regionów

| 1.1 | Uważa, że w obliczu gospodarczych, społecznych, środowiskowych i demokratycznych wyzwań, przed jakimi stoi Europa, bezwzględnie konieczne jest wzmocnienie działań Unii Europejskiej, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych na rzecz faktycznego partnerstwa w celu poprawy skuteczności Unii. |
| --- | --- |

1.1

Uważa, że w obliczu gospodarczych, społecznych, środowiskowych i demokratycznych wyzwań, przed jakimi stoi Europa, bezwzględnie konieczne jest wzmocnienie działań Unii Europejskiej, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych na rzecz faktycznego partnerstwa w celu poprawy skuteczności Unii.

| 1.2 | Podkreśla, że wzmocnienie zasady partnerstwa międzyinstytucjonalnego zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności stanowi istotny filar procesu integracji Europy, która byłaby przez wszystkich jej obywateli postrzegana jako „wspólny dom”. |
| --- | --- |

1.2

Podkreśla, że wzmocnienie zasady partnerstwa międzyinstytucjonalnego zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności stanowi istotny filar procesu integracji Europy, która byłaby przez wszystkich jej obywateli postrzegana jako „wspólny dom”.

| 1.3 | Uważa, że wdrożenie zasady partnerstwa na szczeblu lokalnym pozwoliłoby przezwyciężyć niedomagania obecnego systemu i wnieść rzeczywistą wartość dodaną do realizacji wspólnych, odpowiednio określonych celów w duchu „Planu z myślą o obywatelach”, przedstawionego w komunikacie Komisji z 10 maja 2006 r., co nie wpłynęłoby na podział instytucjonalnego zakresu odpowiedzialności partnerów. |
| --- | --- |

1.3

Uważa, że wdrożenie zasady partnerstwa na szczeblu lokalnym pozwoliłoby przezwyciężyć niedomagania obecnego systemu i wnieść rzeczywistą wartość dodaną do realizacji wspólnych, odpowiednio określonych celów w duchu „Planu z myślą o obywatelach”, przedstawionego w komunikacie Komisji z 10 maja 2006 r., co nie wpłynęłoby na podział instytucjonalnego zakresu odpowiedzialności partnerów.

| 1.4 | Stwierdza poza tym, że bieżąca debata z udziałem opinii publicznej, którą podjęto w państwach członkowskich w ramach okresu refleksji, dowodzi, że zbliżenie do obywateli europejskich jest możliwe dzięki konkretnym i zauważalnym działaniom oraz że bezpośrednie zaangażowanie organów lokalnych i regionalnych w integrację europejską stanowi niezbędny czynnik w tym zakresie. |
| --- | --- |

1.4

Stwierdza poza tym, że bieżąca debata z udziałem opinii publicznej, którą podjęto w państwach członkowskich w ramach okresu refleksji, dowodzi, że zbliżenie do obywateli europejskich jest możliwe dzięki konkretnym i zauważalnym działaniom oraz że bezpośrednie zaangażowanie organów lokalnych i regionalnych w integrację europejską stanowi niezbędny czynnik w tym zakresie.

2.   Ocena fazy eksperymentalnej umów trójstronnych przez Komitet Regionów

Komitet Regionów

| 2.1 | Od początku popierał koncepcję porozumień i umów trójstronnych jako partnerskiej metody mającej na celu umożliwienie elastyczniejszego i skuteczniejszego wdrażania ustawodawstwa i programów o silnym oddziaływaniu terytorialnym. |
| --- | --- |

2.1

Od początku popierał koncepcję porozumień i umów trójstronnych jako partnerskiej metody mającej na celu umożliwienie elastyczniejszego i skuteczniejszego wdrażania ustawodawstwa i programów o silnym oddziaływaniu terytorialnym.

| 2.2 | Stwierdza, że wyniki eksperymentalnej fazy porozumień i umów trójstronnych nie spełniają oczekiwań, ale uważa, że nie kwestionując z tego powodu trafności przywołanego instrumentu, należy realizować wszelkie bardziej odpowiednie inicjatywy, które mogą go wzmocnić i upowszechnić. |
| --- | --- |

2.2

Stwierdza, że wyniki eksperymentalnej fazy porozumień i umów trójstronnych nie spełniają oczekiwań, ale uważa, że nie kwestionując z tego powodu trafności przywołanego instrumentu, należy realizować wszelkie bardziej odpowiednie inicjatywy, które mogą go wzmocnić i upowszechnić.

| 2.3 | Zauważa w związku z tym, że jak dotąd podpisano tylko jedno porozumienie trójstronne — z regionem Lombardii — i ubolewa nad brakiem mobilizacji ze strony Komisji Europejskiej, koniecznej do sfinalizowania trzech innych pilotowych porozumień (w Birmingham, Lille i Pescarze), których nowatorska treść mogłaby wnieść faktyczną wartość dodaną. Przyjmuje w związku z tym do wiadomości nowe inicjatywy organów lokalnych i regionalnych (np. inicjatywę Księstwa Asturii i autonomicznej prowincji Trydent) i zwraca uwagę na działania niektórych stowarzyszeń europejskich i krajowych zmierzających do wsparcia i promowania omawianego instrumentu. |
| --- | --- |

2.3

Zauważa w związku z tym, że jak dotąd podpisano tylko jedno porozumienie trójstronne — z regionem Lombardii — i ubolewa nad brakiem mobilizacji ze strony Komisji Europejskiej, koniecznej do sfinalizowania trzech innych pilotowych porozumień (w Birmingham, Lille i Pescarze), których nowatorska treść mogłaby wnieść faktyczną wartość dodaną. Przyjmuje w związku z tym do wiadomości nowe inicjatywy organów lokalnych i regionalnych (np. inicjatywę Księstwa Asturii i autonomicznej prowincji Trydent) i zwraca uwagę na działania niektórych stowarzyszeń europejskich i krajowych zmierzających do wsparcia i promowania omawianego instrumentu.

| 2.4 | Przypomina, że zainicjowanie idei porozumień i umów trójstronnych spotkało się z żywym zainteresowaniem samorządów terytorialnych, których zadaniem jest transpozycja i wdrożenie dużej części prawodawstwa i działań Unii Europejskiej, co stanowiłoby argument przemawiający za ich skutecznością. Stanowią one ponadto instrument umożliwiający instytucjom wspólnotowym, rządom krajowym oraz organom lokalnym i regionalnym wyznaczenie celów, a także określenie i realizację w zintegrowany sposób działań leżących w ich kompetencji, przy jednoczesnej waloryzacji roli każdego z podmiotów instytucjonalnych. |
| --- | --- |

2.4

Przypomina, że zainicjowanie idei porozumień i umów trójstronnych spotkało się z żywym zainteresowaniem samorządów terytorialnych, których zadaniem jest transpozycja i wdrożenie dużej części prawodawstwa i działań Unii Europejskiej, co stanowiłoby argument przemawiający za ich skutecznością. Stanowią one ponadto instrument umożliwiający instytucjom wspólnotowym, rządom krajowym oraz organom lokalnym i regionalnym wyznaczenie celów, a także określenie i realizację w zintegrowany sposób działań leżących w ich kompetencji, przy jednoczesnej waloryzacji roli każdego z podmiotów instytucjonalnych.

| 2.5 | Nie podziela zatem opinii Komisji Europejskiej głoszącej, że „żaden organ lokalny, regionalny czy centralny nie okazał szczególnego zainteresowania wnioskiem”. |
| --- | --- |

2.5

Nie podziela zatem opinii Komisji Europejskiej głoszącej, że „żaden organ lokalny, regionalny czy centralny nie okazał szczególnego zainteresowania wnioskiem”.

| 2.6 | Zwraca uwagę na niestabilność fazy eksperymentalnej, zakrojonej na zbyt ograniczoną skalę, i po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję Europejską uważa, że rewizja omawianego instrumentu jest tym bardziej niezbędna, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie:






  — | lepszą przejrzystość i informacje o tym nowym instrumencie w kontekście planu D, jak i poza nim, oraz kampanie informacyjne skierowane do potencjalnych beneficjentów, czyli organów lokalnych i regionalnych oraz państw członkowskich; |
| --- | --- | --- |

2.6

Zwraca uwagę na niestabilność fazy eksperymentalnej, zakrojonej na zbyt ograniczoną skalę, i po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję Europejską uważa, że rewizja omawianego instrumentu jest tym bardziej niezbędna, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie:

—

lepszą przejrzystość i informacje o tym nowym instrumencie w kontekście planu D, jak i poza nim, oraz kampanie informacyjne skierowane do potencjalnych beneficjentów, czyli organów lokalnych i regionalnych oraz państw członkowskich;

| — | demonstrowanie wyraźnego przywództwa (leadership) na poszczególnych szczeblach, |
| --- | --- |

—

demonstrowanie wyraźnego przywództwa (leadership) na poszczególnych szczeblach,

| — | lepszą koordynację źródeł finansowania; |
| --- | --- |

—

lepszą koordynację źródeł finansowania;

| — | ponowne potwierdzenie przez Komisję Europejską — inicjatora omawianego instrumentu — swojego zainteresowania elastycznym, praktycznym i ekonomicznym narzędziem zarządzania finansami publicznymi; |
| --- | --- |

—

ponowne potwierdzenie przez Komisję Europejską — inicjatora omawianego instrumentu — swojego zainteresowania elastycznym, praktycznym i ekonomicznym narzędziem zarządzania finansami publicznymi;

| — | wprowadzenie właściwej koordynacji wewnątrz Komisji Europejskiej, |
| --- | --- |

—

wprowadzenie właściwej koordynacji wewnątrz Komisji Europejskiej,

| — | wypracowanie prawidłowej koordynacji w pionie, pomiędzy poszczególnymi poziomami władzy, zwłaszcza między szczeblem centralnym a regionalnym/lokalnym, z zastosowaniem regulującej zasady pomocniczości; |
| --- | --- |

—

wypracowanie prawidłowej koordynacji w pionie, pomiędzy poszczególnymi poziomami władzy, zwłaszcza między szczeblem centralnym a regionalnym/lokalnym, z zastosowaniem regulującej zasady pomocniczości;

| — | organizowanie się partnerów, kierowanych przez uznany autorytet, z uwzględnieniem kompetencji i odpowiedzialności wszystkich stron; |
| --- | --- |

—

organizowanie się partnerów, kierowanych przez uznany autorytet, z uwzględnieniem kompetencji i odpowiedzialności wszystkich stron;

| — | określenie wartości dodanej omawianego instrumentu dla Komisji Europejskiej, państw członkowskich i samorządów regionalnych i lokalnych. |
| --- | --- |

—

określenie wartości dodanej omawianego instrumentu dla Komisji Europejskiej, państw członkowskich i samorządów regionalnych i lokalnych.

| 2.7 | Przypomina, że Parlament Europejski w swojej rezolucji z grudnia 2003 r. przychylnie odniósł się do instrumentu oraz domagał się wprost, żeby działania pilotażowe przeprowadzono w wystarczająco licznych i zróżnicowanych przypadkach, jak też żeby przewidziano środki finansowe na odpowiednią propagację. |
| --- | --- |

2.7

Przypomina, że Parlament Europejski w swojej rezolucji z grudnia 2003 r. przychylnie odniósł się do instrumentu oraz domagał się wprost, żeby działania pilotażowe przeprowadzono w wystarczająco licznych i zróżnicowanych przypadkach, jak też żeby przewidziano środki finansowe na odpowiednią propagację.

| 2.8 | Zwraca uwagę na odpowiedzi na kwestionariusz rozesłany przez fińską prezydencję do państw członkowskich, z których wynika, że większość państw członkowskich jest przychylna porozumieniom trójstronnym/wielostronnym obejmującym państwa członkowskie, organy regionalne i lokalne oraz Komisję Europejską, mając na względzie wspieranie zasady partnerstwa w procesie wdrażania różnych dziedzin polityki europejskiej. |
| --- | --- |

2.8

Zwraca uwagę na odpowiedzi na kwestionariusz rozesłany przez fińską prezydencję do państw członkowskich, z których wynika, że większość państw członkowskich jest przychylna porozumieniom trójstronnym/wielostronnym obejmującym państwa członkowskie, organy regionalne i lokalne oraz Komisję Europejską, mając na względzie wspieranie zasady partnerstwa w procesie wdrażania różnych dziedzin polityki europejskiej.

| 2.9 | Zamierza, poprzez zaproponowanie kilku linii działania, przyczynić się do spełnienia zasadniczych warunków określonych przez Komisję Europejską w celu zapewnienia pomyślnego wdrożenia instrumentu; ponadto jest gotowy odgrywać rolę siły napędowej zapewniającej polityczny impuls niezbędny do upowszechnienia korzystania z przywołanego instrumentu; podkreśla jednak, że żadna inicjatywa nie może zakończyć się powodzeniem bez wsparcia i zaangażowania danych państw członkowskich i Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

2.9

Zamierza, poprzez zaproponowanie kilku linii działania, przyczynić się do spełnienia zasadniczych warunków określonych przez Komisję Europejską w celu zapewnienia pomyślnego wdrożenia instrumentu; ponadto jest gotowy odgrywać rolę siły napędowej zapewniającej polityczny impuls niezbędny do upowszechnienia korzystania z przywołanego instrumentu; podkreśla jednak, że żadna inicjatywa nie może zakończyć się powodzeniem bez wsparcia i zaangażowania danych państw członkowskich i Komisji Europejskiej.

3.   Zalecenia Komitetu Regionów w zakresie wdrażania „europejskich paktów terytorialnych”

Komitet Regionów

| 3.1 | Popiera przeprowadzenie rewizji porozumień i umów trójstronnych i przemianowanie ich na „europejskie pakty terytorialne”, aby dostosować je do potrzeb i interesów organów zarządzających na poszczególnych poziomach, stanowiących wtedy strony umowy. |
| --- | --- |

3.1

Popiera przeprowadzenie rewizji porozumień i umów trójstronnych i przemianowanie ich na „europejskie pakty terytorialne”, aby dostosować je do potrzeb i interesów organów zarządzających na poszczególnych poziomach, stanowiących wtedy strony umowy.

| 3.2 | Pragnie, by europejskie pakty terytorialne pozwalały na:






  — | uzgodnienie i synchronizację na różnych szczeblach instytucjonalnych procesów programowania, planowania, podejmowania decyzji, realizacji działań i zarządzania celami i projektami w zakresie głównych kierunków polityki europejskiej; |
| --- | --- | --- |

3.2

Pragnie, by europejskie pakty terytorialne pozwalały na:

—

uzgodnienie i synchronizację na różnych szczeblach instytucjonalnych procesów programowania, planowania, podejmowania decyzji, realizacji działań i zarządzania celami i projektami w zakresie głównych kierunków polityki europejskiej;

| — | elastyczne, skuteczne i dobrowolne wdrożenie zasadniczych celów i priorytetów politycznych Unii Europejskiej, za pomocą zorientowanego partnerstwa, zwłaszcza w zakresie celów polityki spójności, adaptacji strategii lizbońskiej do warunków lokalnych, specyficznych działań w zakresie komunikacji, przełożenia na kontekst lokalny polityki europejskiej w sztandarowych obszarach, jak transport, energia itp.; oraz za pomocą realizacji zintegrowanych strategii politycznych, takich jak polityka w zakresie mórz i terenów przybrzeżnych; |
| --- | --- |

—

elastyczne, skuteczne i dobrowolne wdrożenie zasadniczych celów i priorytetów politycznych Unii Europejskiej, za pomocą zorientowanego partnerstwa, zwłaszcza w zakresie celów polityki spójności, adaptacji strategii lizbońskiej do warunków lokalnych, specyficznych działań w zakresie komunikacji, przełożenia na kontekst lokalny polityki europejskiej w sztandarowych obszarach, jak transport, energia itp.; oraz za pomocą realizacji zintegrowanych strategii politycznych, takich jak polityka w zakresie mórz i terenów przybrzeżnych;

| — | skuteczne zarządzanie porozumieniami i umowami trójstronnymi, w formie początkowo proponowanej przez Komisję Europejską, aby tworzyć rozwiązania skrojone na miarę kontekstu lokalnego, bez uciekania się do skomplikowanych i kosztownych mechanizmów prawnych, a także aby rozwijać partnerstwa w zakresie odpowiedzialności regionów i samorządów lokalnych, korzystające ze wsparcia technicznego i finansowego ze strony państwa i UE. Mogłoby to się okazać szczególnie użyteczne w regionach o niekorzystnym położeniu środowiskowym, gospodarczym i/lub społecznym albo w regionach słabo zaludnionych, takich jak regiony peryferyjne, w których czasami trudno jest transponować lub zastosować prawodawstwo unijne i różne obszary polityki europejskiej. |
| --- | --- |

—

skuteczne zarządzanie porozumieniami i umowami trójstronnymi, w formie początkowo proponowanej przez Komisję Europejską, aby tworzyć rozwiązania skrojone na miarę kontekstu lokalnego, bez uciekania się do skomplikowanych i kosztownych mechanizmów prawnych, a także aby rozwijać partnerstwa w zakresie odpowiedzialności regionów i samorządów lokalnych, korzystające ze wsparcia technicznego i finansowego ze strony państwa i UE. Mogłoby to się okazać szczególnie użyteczne w regionach o niekorzystnym położeniu środowiskowym, gospodarczym i/lub społecznym albo w regionach słabo zaludnionych, takich jak regiony peryferyjne, w których czasami trudno jest transponować lub zastosować prawodawstwo unijne i różne obszary polityki europejskiej.

| 3.3 | Podkreśla, że same te instrumenty miałyby bardzo dużą wartość dodaną zarówno dla organów lokalnych i regionalnych, jak i dla Unii Europejskiej, ponieważ pozwalałyby lepiej dostosować działania unijne do lokalnych i regionalnych realiów, a tym samym w szerszym zakresie stanowiłyby odpowiedź na konkretne troski obywateli. |
| --- | --- |

3.3

Podkreśla, że same te instrumenty miałyby bardzo dużą wartość dodaną zarówno dla organów lokalnych i regionalnych, jak i dla Unii Europejskiej, ponieważ pozwalałyby lepiej dostosować działania unijne do lokalnych i regionalnych realiów, a tym samym w szerszym zakresie stanowiłyby odpowiedź na konkretne troski obywateli.

| 3.4 | Zgłasza gotowość współpracy z Komisją Europejską, prezydencją UE i innymi instytucjami europejskimi, w szczególności z grupą wysokiego szczebla ds. zarządzania sprawami publicznymi, w celu identyfikacji i oceny rzeczywistej wartości dodanej wniesionej przez takie porozumienia i umowy oraz ustalenia potrzebnych kryteriów i wskaźników. |
| --- | --- |

3.4

Zgłasza gotowość współpracy z Komisją Europejską, prezydencją UE i innymi instytucjami europejskimi, w szczególności z grupą wysokiego szczebla ds. zarządzania sprawami publicznymi, w celu identyfikacji i oceny rzeczywistej wartości dodanej wniesionej przez takie porozumienia i umowy oraz ustalenia potrzebnych kryteriów i wskaźników.

| 3.5 | Uważa, że swoboda korzystania z europejskich paktów terytorialnych i ich negocjowanie oparte na dobrej woli wyrażanej wspólnie przez poszczególne strony byłyby atutem wzmacniającym stały i regularny dialog pomiędzy trzema szczeblami władzy — włączając przypadki, gdy dotyczy to więcej niż jednego państwa członkowskiego — od etapu opracowania do wdrożenia paktu. W każdym razie tworząc ten instrument, należy jednocześnie przestrzegać obowiązujących przepisów i je stosować, zarówno na szczeblu regionalnym i krajowym, jak i wspólnotowym, czyniąc to także w odniesieniu do istniejącego podziału kompetencji w każdym państwie członkowskim, do wdrażania obowiązujących uregulowań sektoralnych czy przepisów regulujących zarządzanie zasobami finansowymi oraz ich kontrolę. |
| --- | --- |

3.5

Uważa, że swoboda korzystania z europejskich paktów terytorialnych i ich negocjowanie oparte na dobrej woli wyrażanej wspólnie przez poszczególne strony byłyby atutem wzmacniającym stały i regularny dialog pomiędzy trzema szczeblami władzy — włączając przypadki, gdy dotyczy to więcej niż jednego państwa członkowskiego — od etapu opracowania do wdrożenia paktu. W każdym razie tworząc ten instrument, należy jednocześnie przestrzegać obowiązujących przepisów i je stosować, zarówno na szczeblu regionalnym i krajowym, jak i wspólnotowym, czyniąc to także w odniesieniu do istniejącego podziału kompetencji w każdym państwie członkowskim, do wdrażania obowiązujących uregulowań sektoralnych czy przepisów regulujących zarządzanie zasobami finansowymi oraz ich kontrolę.

| 3.6 | Uważa jednak, że nie można mówić o rzeczywistym partnerstwie, jeśli nie ma wkładu finansowego każdej ze stron umowy, umożliwiającego osiągnięcie wspólnie określonych celów; postuluje, by rozważania nad finansowaniem europejskich paktów terytorialnych dotyczyły możliwości osiągnięcia synergii pomiędzy istniejącymi na poziomie europejskim liniami budżetowymi w odnośnych dziedzinach i funduszami strukturalnymi a dostępnymi liniami budżetowymi na poziomie regionalnym i krajowym, bez ustanawiania dodatkowego instrumentu finansowego wspólnotowej polityki regionalnej ani czynienia starań o dodatkowe fundusze na ten cel. |
| --- | --- |

3.6

Uważa jednak, że nie można mówić o rzeczywistym partnerstwie, jeśli nie ma wkładu finansowego każdej ze stron umowy, umożliwiającego osiągnięcie wspólnie określonych celów; postuluje, by rozważania nad finansowaniem europejskich paktów terytorialnych dotyczyły możliwości osiągnięcia synergii pomiędzy istniejącymi na poziomie europejskim liniami budżetowymi w odnośnych dziedzinach i funduszami strukturalnymi a dostępnymi liniami budżetowymi na poziomie regionalnym i krajowym, bez ustanawiania dodatkowego instrumentu finansowego wspólnotowej polityki regionalnej ani czynienia starań o dodatkowe fundusze na ten cel.

| 3.7 | Uważa, że wspólnym celem powinno być dążenie do optymalnego oddziaływania poprzez konkretne ukazywanie w terenie wartości wniesionej przez Unię w dane działanie. Owa wartość dodana jest widoczna, kiedy kilka szczebli administracji publicznej (europejski, krajowy, regionalny czy lokalny) dysponuje w zakresie pewnych obszarów polityki uprawnieniami legislacyjnymi czy kompetencjami dotyczącymi opracowywania i wdrażania tychże polityk. Wnosi ponadto, by Komisja Europejska zdefiniowała dokładne wskaźniki, które umożliwiłyby określenie wyżej wymienionej wartości. |
| --- | --- |

3.7

Uważa, że wspólnym celem powinno być dążenie do optymalnego oddziaływania poprzez konkretne ukazywanie w terenie wartości wniesionej przez Unię w dane działanie. Owa wartość dodana jest widoczna, kiedy kilka szczebli administracji publicznej (europejski, krajowy, regionalny czy lokalny) dysponuje w zakresie pewnych obszarów polityki uprawnieniami legislacyjnymi czy kompetencjami dotyczącymi opracowywania i wdrażania tychże polityk. Wnosi ponadto, by Komisja Europejska zdefiniowała dokładne wskaźniki, które umożliwiłyby określenie wyżej wymienionej wartości.

| 3.8 | Zachęca Komisję Europejską do rozszerzenia zakresu zastosowania europejskich paktów terytorialnych na inne dziedziny polityki europejskiej niż środowisko i do promowania jego zastosowania zwłaszcza w dziedzinie strategii lizbońskiej, polityki spójności, wielkich infrastruktur europejskich i polityki morskiej. |
| --- | --- |

3.8

Zachęca Komisję Europejską do rozszerzenia zakresu zastosowania europejskich paktów terytorialnych na inne dziedziny polityki europejskiej niż środowisko i do promowania jego zastosowania zwłaszcza w dziedzinie strategii lizbońskiej, polityki spójności, wielkich infrastruktur europejskich i polityki morskiej.

| 3.9 | Uważa za stosowne zintensyfikowanie konsultacji między Komisją Europejską, Radą Unii Europejskiej, Parlamentem Europejskim a Komitetem Regionów w sprawie definicji i wdrożenia europejskich paktów terytorialnych; uważa ponadto, że w tym celu niezbędne jest poparcie ze strony zainteresowanych rządów krajowych. |
| --- | --- |

3.9

Uważa za stosowne zintensyfikowanie konsultacji między Komisją Europejską, Radą Unii Europejskiej, Parlamentem Europejskim a Komitetem Regionów w sprawie definicji i wdrożenia europejskich paktów terytorialnych; uważa ponadto, że w tym celu niezbędne jest poparcie ze strony zainteresowanych rządów krajowych.

| 3.10 | Ponownie zwraca się do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wzmocnienie, poprzez jej Sekretariat Generalny, szeroko zakrojonej współpracy na rzecz zarządzania omawianym nowym instrumentem. |
| --- | --- |

3.10

Ponownie zwraca się do Komisji Europejskiej z wnioskiem o wzmocnienie, poprzez jej Sekretariat Generalny, szeroko zakrojonej współpracy na rzecz zarządzania omawianym nowym instrumentem.

| 3.11 | Proponuje wprowadzenie mechanizmów regularnej konsultacji pomiędzy różnymi organami władzy, których dotyczy pakt terytorialny; powinny one zachować elastyczność i angażować ograniczoną liczbę personelu. Pakty terytorialne muszą być tak pomyślane, aby Komisja mogła je zawrzeć, zgodnie z zasadą obiektywizmu, jawności i przejrzystości, z wszystkimi państwami członkowskimi oraz samorządami lokalnymi i regionalnymi spełniającymi ustanowione warunki i kryteria. Regiony włączają się do współpracy z Komisją i wszystkimi państwami w celu opracowania tych kryteriów. |
| --- | --- |

3.11

Proponuje wprowadzenie mechanizmów regularnej konsultacji pomiędzy różnymi organami władzy, których dotyczy pakt terytorialny; powinny one zachować elastyczność i angażować ograniczoną liczbę personelu. Pakty terytorialne muszą być tak pomyślane, aby Komisja mogła je zawrzeć, zgodnie z zasadą obiektywizmu, jawności i przejrzystości, z wszystkimi państwami członkowskimi oraz samorządami lokalnymi i regionalnymi spełniającymi ustanowione warunki i kryteria. Regiony włączają się do współpracy z Komisją i wszystkimi państwami w celu opracowania tych kryteriów.

| 3.12 | Uważa bowiem, że zasadnicze znaczenie ma poprawa interakcji i wymiany informacji pomiędzy organami lokalnymi i regionalnymi stanowiącymi strony paktu terytorialnego; proponuje więc rozważyć wprowadzenie systemu sprawozdawczości rocznej opartej na dorocznych spotkaniach organów rządowych uczestniczących w pakcie lub organizowaniu przesłuchań publicznych. |
| --- | --- |

3.12

Uważa bowiem, że zasadnicze znaczenie ma poprawa interakcji i wymiany informacji pomiędzy organami lokalnymi i regionalnymi stanowiącymi strony paktu terytorialnego; proponuje więc rozważyć wprowadzenie systemu sprawozdawczości rocznej opartej na dorocznych spotkaniach organów rządowych uczestniczących w pakcie lub organizowaniu przesłuchań publicznych.

| 3.13 | Wzywa wreszcie Komisję Europejską do przeprowadzenia prawdziwej kampanii informacyjnej i akcji uświadamiającej na temat wdrażania europejskich paktów terytorialnych, skierowanych do wszystkich potencjalnie zainteresowanych podmiotów, aby objaśnić im cele i znaczenie polityczne tego instrumentu. |
| --- | --- |

3.13

Wzywa wreszcie Komisję Europejską do przeprowadzenia prawdziwej kampanii informacyjnej i akcji uświadamiającej na temat wdrażania europejskich paktów terytorialnych, skierowanych do wszystkich potencjalnie zainteresowanych podmiotów, aby objaśnić im cele i znaczenie polityczne tego instrumentu.

| 3.14 | Uważa za konieczne, by przy określaniu europejskich paktów terytorialnych formalnie uznano znaczenie lokalnych partnerów społecznych — podmiotów rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

3.14

Uważa za konieczne, by przy określaniu europejskich paktów terytorialnych formalnie uznano znaczenie lokalnych partnerów społecznych — podmiotów rozwoju terytorialnego.

| 3.15 | Uważa, iż biorąc pod uwagę postulowaną istotną rolę udziału obywateli w określeniu celów europejskich paktów terytorialnych, instytucje europejskie powinny podjąć działania zmierzające do wspierania tego udziału oraz realizacji propozycji w sprawie instrumentów na jego rzecz. |
| --- | --- |

3.15

Uważa, iż biorąc pod uwagę postulowaną istotną rolę udziału obywateli w określeniu celów europejskich paktów terytorialnych, instytucje europejskie powinny podjąć działania zmierzające do wspierania tego udziału oraz realizacji propozycji w sprawie instrumentów na jego rzecz.

| 3.16 | Powierza swojemu przewodniczącemu zadanie przekazania niniejszej opinii Radzie, Komisji Europejskiej oraz rządom państw członkowskich i grupie wysokiego szczebla ds. zarządzania sprawami publicznymi i UE. |
| --- | --- |

3.16

Powierza swojemu przewodniczącemu zadanie przekazania niniejszej opinii Radzie, Komisji Europejskiej oraz rządom państw członkowskich i grupie wysokiego szczebla ds. zarządzania sprawami publicznymi i UE.

Bruksela, 12 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---

(1)  Dz.U. C 287 z 12.10.2001, s. 1-29.

1

(2)  Dz.U. C 81 z 4.4.2006, s. 6-10.

2

---

| 6.3.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 51/35 |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 51/35

---

Opinia Komitetu Regionów w sprawie: „Sytuacja małoletnich obcokrajowców bez opieki — Rola i propozycje władz lokalnych i regionalnych”

(2007/C 51/07)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 25 kwietnia 2006 r., podjętą na podstawie art. 265 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, o powierzeniu Komisji ds. Konstytucyjnych, Sprawowania Rządów w Europie oraz Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości sporządzenia opinii na ten temat,

uwzględniając swoją opinię (CdR 241/2004 fin) w sprawie Zielonej księgi Komisji w sprawie równości i niedyskryminacji w rozszerzonej Unii Europejskiej COM(2004) 379 końcowy,

uwzględniając swoją opinię (CdR 337/2004 fin) w sprawie komunikatu Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomicznego i Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie: Badanie powiązań między migracją legalną a nielegalną, COM(2004) 412 końcowy;

uwzględniając swoją opinię (CdR 80/2005 fin) w sprawie komunikatu Komisji w sprawie Agendy Społecznej, COM(2005) 33 końcowy,

uwzględniając swoją opinię (CdR 144/2005 fin) w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego ustanawiający program ramowy „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” na lata 2007-2013, COM(2005) 123 wersja ostateczna,

uwzględniając swoją opinię (CdR 51/2006) w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie: „Wspólna agenda na rzecz integracji — Ramy integracji obywateli państw trzecich w Unii Europejskiej”, COM(2005) 389 końcowy; komunikatu w sprawie: Związek pomiędzy migracją i rozwojem — konkretne kierunki działania, COM(2005) 390 końcowy; wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych norm i procedur dla państw członkowskich dotyczących powrotu nielegalnych imigrantów z państw trzecich, COM(2005) 391 końcowy.

uwzględniając
  komunikat Komisji w sprawie wymiaru lokalnego i regionalnego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, COM(2002) 738 końcowy,

uwzględniając
  komunikat Komisji dla Rady oraz Parlamentu Europejskiego w sprawie kontrolowanego wjazdu na terytorium UE osób potrzebujących ochrony międzynarodowej oraz zwiększenia zdolności ochronnej regionów pochodzenia — poprawa dostępu do trwałych rozwiązań, COM(2004) 410 końcowy,

uwzględniając
  dyrektywę Rady 2004/83/EC z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm uznawania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców za uchodźców lub osoby w inny sposób potrzebujące międzynarodowej ochrony oraz zakresu przyznawanej pomocy,

uwzględniając
  dyrektywę Rady 2004/81/EC z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub podlegali działaniom ułatwiającym nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi władzami,

uwzględniając
  wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Granic Zewnętrznych na okres 2007-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, COM (2005) 123 wersja ostateczna — 2005/0047 (COD),

uwzględniając
  wniosek dotyczący decyzji Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Integracji Obywateli z Państw Trzecich na lata 2007-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, COM (2005)123 wersja ostateczna — 2005/0048 (CNS),

uwzględniając
  wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Powrotów Imigrantów na okres 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, COM (2005)123 wersja ostateczna — 2005/0049 (COD),

uwzględniając swój projekt opinii (CdR 136/2006) przyjęty w dniu 30 czerwca 2006 r. przez komisję CONST (sprawozdawca: Paolo FONTANELLI (IT/PES), burmistrz Pizy),

a także mając na uwadze, co następuje:

| 1) | Rezolucja Rady Europy z dnia 26 czerwca 1997 r. definiuje małoletnich obcokrajowców bez opieki jako obywateli państw trzecich poniżej osiemnastego roku życia, przybywających na terytorium państw członkowskich bez towarzystwa odpowiedzialnej za nich — prawnie lub zwyczajowo — osoby dorosłej, dopóki nie znajdą się rzeczywiście pod opieką takiej osoby. |
| --- | --- |

1)

Rezolucja Rady Europy z dnia 26 czerwca 1997 r. definiuje małoletnich obcokrajowców bez opieki jako obywateli państw trzecich poniżej osiemnastego roku życia, przybywających na terytorium państw członkowskich bez towarzystwa odpowiedzialnej za nich — prawnie lub zwyczajowo — osoby dorosłej, dopóki nie znajdą się rzeczywiście pod opieką takiej osoby.

| 2) | Ochrona małoletnich, małoletnich bez opieki oraz młodych osób ubiegających się o azyl, stanowiących grupy wymagające szczególnego traktowania, które w największym stopniu narażone są na wykluczenie społeczne, musi być priorytetem dla Unii Europejskiej, dla państw partnerskich oraz dla władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

2)

Ochrona małoletnich, małoletnich bez opieki oraz młodych osób ubiegających się o azyl, stanowiących grupy wymagające szczególnego traktowania, które w największym stopniu narażone są na wykluczenie społeczne, musi być priorytetem dla Unii Europejskiej, dla państw partnerskich oraz dla władz lokalnych i regionalnych.

| 3) | Z natury rzeczy grupy wymagające szczególnego traktowania, takie jak ofiary handlu ludźmi, osoby ubiegające się o azyl czy małoletni bez opieki, przekraczają granicę państw partnerskich w sposób nieuregulowany; stąd też zarządzanie przepływami migracyjnymi wymaga procedur w ramach zakrojonych na szerszą skalę strategii przeciwko nielegalnej imigracji. |
| --- | --- |

3)

Z natury rzeczy grupy wymagające szczególnego traktowania, takie jak ofiary handlu ludźmi, osoby ubiegające się o azyl czy małoletni bez opieki, przekraczają granicę państw partnerskich w sposób nieuregulowany; stąd też zarządzanie przepływami migracyjnymi wymaga procedur w ramach zakrojonych na szerszą skalę strategii przeciwko nielegalnej imigracji.

| 4) | Migracja tego rodzaju należy do szarej strefy regulacyjnej pomiędzy nielegalnym przekroczeniem granicy a późniejszym legalnym pobytem zgodnie z ochroną zapewnioną przez prawo krajowe i międzynarodowe. |
| --- | --- |

4)

Migracja tego rodzaju należy do szarej strefy regulacyjnej pomiędzy nielegalnym przekroczeniem granicy a późniejszym legalnym pobytem zgodnie z ochroną zapewnioną przez prawo krajowe i międzynarodowe.

| 5) | Obecnie trudno jest uzyskać dane unijne w tej kwestii, gdyż władze krajowe stosują różne metody klasyfikacji małoletnich obcokrajowców bez opieki — w niektórych krajach zalicza się ich w statystykach do kategorii osób ubiegających się o azyl, w innych do imigrantów zarobkowych, a także do porzuconych małoletnich. |
| --- | --- |

5)

Obecnie trudno jest uzyskać dane unijne w tej kwestii, gdyż władze krajowe stosują różne metody klasyfikacji małoletnich obcokrajowców bez opieki — w niektórych krajach zalicza się ich w statystykach do kategorii osób ubiegających się o azyl, w innych do imigrantów zarobkowych, a także do porzuconych małoletnich.

| 6) | Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) ocenia, że na świecie znajduje się około 25 milionów uchodźców, z których 50 % stanowią dzieci. Najnowsze szacunki wskazują, iż około 2-3 % z tego stanowią małoletni bez opieki. |
| --- | --- |

6)

Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) ocenia, że na świecie znajduje się około 25 milionów uchodźców, z których 50 % stanowią dzieci. Najnowsze szacunki wskazują, iż około 2-3 % z tego stanowią małoletni bez opieki.

| 7) | UNICEF szacuje, że co roku przemycanych jest około 1,2 miliona dzieci, zarówno wewnątrz granic, jak i poza nimi (raport UNICEF-u Stop the Traffic, lipiec 2003). Program Separated Children in Europe — wspólna inicjatywa International Save the Children Alliance oraz Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców — ostrożnie szacuje, że w Europie znajduje się co najmniej 100 000 małoletnich bez opieki. We Włoszech, według władz odpowiedzialnych za ochronę małoletnich obcokrajowców bez opieki (Comitato Minori Stranieri), ich liczba — wzrastająca w ostatnich latach — sięga prawie 8000 rocznie. W Hiszpanii liczbę tę szacuje się na 3000-4000 rocznie, we Francji, Holandii i Belgii zaś na 5000-6000 rocznie. Liczba małoletnich bez opieki niewątpliwie wzrośnie, jeśli weźmie się pod uwagę nielegalne przekraczanie granicy; problem stanowi w tym wypadku oszacowanie liczby tych osób. |
| --- | --- |

7)

UNICEF szacuje, że co roku przemycanych jest około 1,2 miliona dzieci, zarówno wewnątrz granic, jak i poza nimi (raport UNICEF-u Stop the Traffic, lipiec 2003). Program Separated Children in Europe — wspólna inicjatywa International Save the Children Alliance oraz Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców — ostrożnie szacuje, że w Europie znajduje się co najmniej 100 000 małoletnich bez opieki. We Włoszech, według władz odpowiedzialnych za ochronę małoletnich obcokrajowców bez opieki (Comitato Minori Stranieri), ich liczba — wzrastająca w ostatnich latach — sięga prawie 8000 rocznie. W Hiszpanii liczbę tę szacuje się na 3000-4000 rocznie, we Francji, Holandii i Belgii zaś na 5000-6000 rocznie. Liczba małoletnich bez opieki niewątpliwie wzrośnie, jeśli weźmie się pod uwagę nielegalne przekraczanie granicy; problem stanowi w tym wypadku oszacowanie liczby tych osób.

| 8) | Małoletni bez opieki, o których mowa, pochodzą głównie z państw Afryki Północnej (zwłaszcza z Maroka) i z państw położonych na południe od Sahary (Senegalu, Mali, Gwinei, Kamerunu itd.), z Azji (głównie z Afganistanu) oraz z krajów Europy Wschodniej (Rumunii, Mołdawii, Albanii i republik byłej Jugosławii). |
| --- | --- |

8)

Małoletni bez opieki, o których mowa, pochodzą głównie z państw Afryki Północnej (zwłaszcza z Maroka) i z państw położonych na południe od Sahary (Senegalu, Mali, Gwinei, Kamerunu itd.), z Azji (głównie z Afganistanu) oraz z krajów Europy Wschodniej (Rumunii, Mołdawii, Albanii i republik byłej Jugosławii).

| 9) | Zadanie pomocy małoletnim bez opieki często spoczywa wyłącznie na władzach lokalnych i regionalnych, które muszą podejmować działania nadzwyczajne w celu stawienia czoła temu zjawisku, gdyż nie posiadają strategii, do której mogłyby się odwołać, konkretnych kompetencji pozwalających na rozwiązanie problemów u źródła, ani zdolności prawnej do podejmowania decyzji co do łączenia rodzin lub odsyłania pod opieką do kraju pochodzenia. Zmniejsza to skuteczność i użyteczność działań, wymagając przy tym znacznych nakładów. |
| --- | --- |

9)

Zadanie pomocy małoletnim bez opieki często spoczywa wyłącznie na władzach lokalnych i regionalnych, które muszą podejmować działania nadzwyczajne w celu stawienia czoła temu zjawisku, gdyż nie posiadają strategii, do której mogłyby się odwołać, konkretnych kompetencji pozwalających na rozwiązanie problemów u źródła, ani zdolności prawnej do podejmowania decyzji co do łączenia rodzin lub odsyłania pod opieką do kraju pochodzenia. Zmniejsza to skuteczność i użyteczność działań, wymagając przy tym znacznych nakładów.

przyjął na 66. sesji plenarnej w październiku (posiedzenie z dnia 12 października 2006 r.) następującą opinię:

1.   Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

| 1.1 | Uważa, iż niezbędne jest skuteczne i skoordynowane zarządzanie przepływami migracyjnymi w UE, z zapewnieniem poszanowania zasady pomocniczości i ochrony indywidualnych praw (zwłaszcza osób wymagających szczególnego traktowania), nie tylko z perspektywy zwalczania rasizmu, ksenofobii i innych źródeł zagrożeń, lecz także dlatego, że jest to konieczny warunek urzeczywistnienia celu wzrostu zawartego w strategii lizbońskiej oraz, bardziej ogólnie, wykorzystania potencjału rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

1.1

Uważa, iż niezbędne jest skuteczne i skoordynowane zarządzanie przepływami migracyjnymi w UE, z zapewnieniem poszanowania zasady pomocniczości i ochrony indywidualnych praw (zwłaszcza osób wymagających szczególnego traktowania), nie tylko z perspektywy zwalczania rasizmu, ksenofobii i innych źródeł zagrożeń, lecz także dlatego, że jest to konieczny warunek urzeczywistnienia celu wzrostu zawartego w strategii lizbońskiej oraz, bardziej ogólnie, wykorzystania potencjału rynku wewnętrznego.

| 1.2 | Zdaje sobie sprawę, że aby wdrożyć spójne, przemyślane środki wobec małoletnich obcokrajowców bez opieki, potrzebne są:






  1) | w pełni wiarygodna analiza sytuacji, której towarzyszyć będzie obiektywne, oparte na statystyce porównanie na szczeblu wspólnotowym danych z poszczególnych państw partnerskich; |
| --- | --- | --- |

1.2

Zdaje sobie sprawę, że aby wdrożyć spójne, przemyślane środki wobec małoletnich obcokrajowców bez opieki, potrzebne są:

1)

w pełni wiarygodna analiza sytuacji, której towarzyszyć będzie obiektywne, oparte na statystyce porównanie na szczeblu wspólnotowym danych z poszczególnych państw partnerskich;

| 2) | priorytetowe opracowanie programu działań w krajach pochodzenia tych małoletnich. |
| --- | --- |

2)

priorytetowe opracowanie programu działań w krajach pochodzenia tych małoletnich.

| 1.3 | W tym kontekście zdecydował się na przygotowanie opinii z inicjatywy własnej w sprawie sytuacji małoletnich obcokrajowców bez opieki w procesie migracji, starając się zilustrować zarówno znaczenie tego zjawiska dla zarządzania przepływami migracyjnymi ze względu na szczególne potrzeby nieletnich, jak i fakt, że są oni wykorzystywani celem nadużyć systemu ochrony poprzez działania prowadzące do eksploatacji i pracy małoletnich. |
| --- | --- |

1.3

W tym kontekście zdecydował się na przygotowanie opinii z inicjatywy własnej w sprawie sytuacji małoletnich obcokrajowców bez opieki w procesie migracji, starając się zilustrować zarówno znaczenie tego zjawiska dla zarządzania przepływami migracyjnymi ze względu na szczególne potrzeby nieletnich, jak i fakt, że są oni wykorzystywani celem nadużyć systemu ochrony poprzez działania prowadzące do eksploatacji i pracy małoletnich.

| 1.4 | Zwraca uwagę, iż z powodu szczególnej natury tego zjawiska i konieczności natychmiastowego zajęcia się tą kwestią we współpracy z państwami partnerskimi, obiektywna analiza zjawiska nie może zostać przeprowadzona bez aktywnego i ciągłego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za opiekę nad młodocianymi. |
| --- | --- |

1.4

Zwraca uwagę, iż z powodu szczególnej natury tego zjawiska i konieczności natychmiastowego zajęcia się tą kwestią we współpracy z państwami partnerskimi, obiektywna analiza zjawiska nie może zostać przeprowadzona bez aktywnego i ciągłego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za opiekę nad młodocianymi.

| 1.5 | Jest przekonany, że w podejściu do zarządzania przepływami migracyjnymi konieczny jest skok jakościowy w kwestii nielegalnej migracji, przy czym z jednej strony należy uznać znaczenie kontroli granicznych i, ogólnie, skoordynowanych działań ministerstw spraw wewnętrznych państw członkowskich, z drugiej strony jednak należy podkreślać równorzędne znaczenie lokalnej kontroli obywatelskiej i społecznej, bez której wszystkie środki zaradcze będą nieskuteczne i nie pozwolą UE w pełni opanować tego zjawiska, a do opanowania go nieustannie wzywa Komisja. Konieczne jest opracowanie środków, dzięki którym będzie można zapobiegać emigracji małoletnich i wspierać odsyłanie pod opieką do kraju pochodzenia poprzez utworzenie w tych państwach systemu ochrony nakierowanego na działania zapewniające ochronę nieletnich na miejscu. |
| --- | --- |

1.5

Jest przekonany, że w podejściu do zarządzania przepływami migracyjnymi konieczny jest skok jakościowy w kwestii nielegalnej migracji, przy czym z jednej strony należy uznać znaczenie kontroli granicznych i, ogólnie, skoordynowanych działań ministerstw spraw wewnętrznych państw członkowskich, z drugiej strony jednak należy podkreślać równorzędne znaczenie lokalnej kontroli obywatelskiej i społecznej, bez której wszystkie środki zaradcze będą nieskuteczne i nie pozwolą UE w pełni opanować tego zjawiska, a do opanowania go nieustannie wzywa Komisja. Konieczne jest opracowanie środków, dzięki którym będzie można zapobiegać emigracji małoletnich i wspierać odsyłanie pod opieką do kraju pochodzenia poprzez utworzenie w tych państwach systemu ochrony nakierowanego na działania zapewniające ochronę nieletnich na miejscu.

| 1.6 | Zauważa, że Komisja Europejska nie poświęca dostatecznej uwagi kwestii małoletnich obcokrajowców bez opieki oraz ma nadzieję, że przedstawiona przez Komisję strategia na rzecz praw dziecka (COM(2006) 367 wersja ostateczna) zajmie się skutecznie tym zagadnieniem. |
| --- | --- |

1.6

Zauważa, że Komisja Europejska nie poświęca dostatecznej uwagi kwestii małoletnich obcokrajowców bez opieki oraz ma nadzieję, że przedstawiona przez Komisję strategia na rzecz praw dziecka (COM(2006) 367 wersja ostateczna) zajmie się skutecznie tym zagadnieniem.

| 1.7 | Przypomina, że jedynym sposobem zmierzenia się ze zjawiskiem migracji w średnim i długim terminie jest polityka współpracy na rzecz zrównoważonego rozwoju krajów pochodzenia imigrantów, która zaoferuje ich obywatelom, zwłaszcza ludziom młodym, szanse we własnym kraju. |
| --- | --- |

1.7

Przypomina, że jedynym sposobem zmierzenia się ze zjawiskiem migracji w średnim i długim terminie jest polityka współpracy na rzecz zrównoważonego rozwoju krajów pochodzenia imigrantów, która zaoferuje ich obywatelom, zwłaszcza ludziom młodym, szanse we własnym kraju.

| 1.8 | Wyraża zadowolenie, że w komunikacie COM(2005) 389 końcowy przyjęto interesujący punkt wyjścia, zgodnie z którym kraj pochodzenia postrzegany jest jako jeden z zainteresowanych podmiotów w procesie zarządzania migracją; w kontekście tym za kwestię o fundamentalnym znaczeniu należy uznać promowanie na większą skalę umów stowarzyszeniowych z krajami pochodzenia w celu ustanowienia bezpośredniego związku między migracją a rozwojem, którego potrzebują takie państwa. |
| --- | --- |

1.8

Wyraża zadowolenie, że w komunikacie COM(2005) 389 końcowy przyjęto interesujący punkt wyjścia, zgodnie z którym kraj pochodzenia postrzegany jest jako jeden z zainteresowanych podmiotów w procesie zarządzania migracją; w kontekście tym za kwestię o fundamentalnym znaczeniu należy uznać promowanie na większą skalę umów stowarzyszeniowych z krajami pochodzenia w celu ustanowienia bezpośredniego związku między migracją a rozwojem, którego potrzebują takie państwa.

| 1.9 | Zauważa, że w wielu wypadkach na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa zadanie przyjmowania małoletnich bez opieki oraz udzielania im wsparcia, obejmującego obowiązek zapewnienia mieszkania, opieki społecznej i medycznej oraz edukacji. Władze takie powinny — jeżeli będzie to właściwe — sprzyjać ich integracji zawodowej oraz wykonywać znaczące zadania administracyjno-dokumentacyjne, pokrywając związane z tym koszty. |
| --- | --- |

1.9

Zauważa, że w wielu wypadkach na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa zadanie przyjmowania małoletnich bez opieki oraz udzielania im wsparcia, obejmującego obowiązek zapewnienia mieszkania, opieki społecznej i medycznej oraz edukacji. Władze takie powinny — jeżeli będzie to właściwe — sprzyjać ich integracji zawodowej oraz wykonywać znaczące zadania administracyjno-dokumentacyjne, pokrywając związane z tym koszty.

| 1.10 | Wnosi, by przy zarządzaniu europejskim funduszem na rzecz integracji uwzględniać specyficzne potrzeby władz lokalnych i regionalnych oraz popiera uczestnictwo tych ostatnich w negocjacjach dotyczących programów krajowych oraz związanych z nimi programów operacyjnych. |
| --- | --- |

1.10

Wnosi, by przy zarządzaniu europejskim funduszem na rzecz integracji uwzględniać specyficzne potrzeby władz lokalnych i regionalnych oraz popiera uczestnictwo tych ostatnich w negocjacjach dotyczących programów krajowych oraz związanych z nimi programów operacyjnych.

| 1.11 | Wskazuje na obecną skalę migracji tego typu, na reperkusje dla regionów, które muszą sprostać określonym potrzebom i zapewnić dane usługi, a także na tendencję wzrostową zjawiska na przestrzeni ostatnich lat. Dlatego też władze lokalne i regionalne muszą zostać w pełni włączone w działania mające na celu skuteczne zarządzanie tymi zjawiskami w terenie; przy czym konieczne jest prowadzenie przez władze krajowe bardziej aktywnej polityki ułatwiającej współpracę między władzami lokalnymi i regionalnymi, zwłaszcza w odniesieniu do grup wymagających szczególnego traktowania. |
| --- | --- |

1.11

Wskazuje na obecną skalę migracji tego typu, na reperkusje dla regionów, które muszą sprostać określonym potrzebom i zapewnić dane usługi, a także na tendencję wzrostową zjawiska na przestrzeni ostatnich lat. Dlatego też władze lokalne i regionalne muszą zostać w pełni włączone w działania mające na celu skuteczne zarządzanie tymi zjawiskami w terenie; przy czym konieczne jest prowadzenie przez władze krajowe bardziej aktywnej polityki ułatwiającej współpracę między władzami lokalnymi i regionalnymi, zwłaszcza w odniesieniu do grup wymagających szczególnego traktowania.

| 1.12 | Podkreśla, że podczas prowadzenia badań do celów niniejszej opinii, mimo że dysponowano niewielkim zakresem danych, oczywisty stał się ogrom pracy włożonej przez właściwe organa administracyjne w poszczególnych państwach. Docenia wysoki poziom profesjonalizmu i etyki zawodowej urzędników, a także wsparcie ze strony organizacji pozarządowych i organizacji zajmujących się ochroną dzieci oraz ich działania w ostatnich latach mające na celu ochronę najbardziej wrażliwych grup, w tym młodych osób ubiegających się o azyl czy ofiar handlu ludźmi. |
| --- | --- |

1.12

Podkreśla, że podczas prowadzenia badań do celów niniejszej opinii, mimo że dysponowano niewielkim zakresem danych, oczywisty stał się ogrom pracy włożonej przez właściwe organa administracyjne w poszczególnych państwach. Docenia wysoki poziom profesjonalizmu i etyki zawodowej urzędników, a także wsparcie ze strony organizacji pozarządowych i organizacji zajmujących się ochroną dzieci oraz ich działania w ostatnich latach mające na celu ochronę najbardziej wrażliwych grup, w tym młodych osób ubiegających się o azyl czy ofiar handlu ludźmi.

| 1.13 | Z żalem wskazuje na brak w niektórych państwach członkowskich jednorodnych procedur i struktur w sprawie ochrony małoletnich bez opieki i apeluje do państw członkowskich o możliwie jednolite wdrażanie już istniejących europejskich uregulowań, oraz wyraża żal z powodu podejmowania przypadkowych działań, któremu często towarzyszy konflikt sił pomiędzy różnymi szczeblami władzy, i co pociąga za sobą groźbę rzeczywistej i poważnej dyskryminacji w traktowaniu małoletnich przez różne państwa członkowskie, zwłaszcza zaś na obszarze poszczególnych państw. |
| --- | --- |

1.13

Z żalem wskazuje na brak w niektórych państwach członkowskich jednorodnych procedur i struktur w sprawie ochrony małoletnich bez opieki i apeluje do państw członkowskich o możliwie jednolite wdrażanie już istniejących europejskich uregulowań, oraz wyraża żal z powodu podejmowania przypadkowych działań, któremu często towarzyszy konflikt sił pomiędzy różnymi szczeblami władzy, i co pociąga za sobą groźbę rzeczywistej i poważnej dyskryminacji w traktowaniu małoletnich przez różne państwa członkowskie, zwłaszcza zaś na obszarze poszczególnych państw.

| 1.14 | Podkreśla od razu, iż problem małoletnich bez opieki dotyka w największym stopniu regionów, które graniczą z obszarami pochodzenia małoletnich oraz miast i regionów o wyższym stopniu rozwoju gospodarczego i większych możliwościach zatrudnienia. Dlatego też istnieje ryzyko, że nie zostaną dostatecznie uwzględnione trudności w miastach i regionach o dużej gęstości zaludnienia, co będzie mieć bezpośrednie przełożenie na ich zdolności do skutecznej ochrony małoletnich. Podobnie małe i średnie jednostki samorządu lokalnego i regionalnego mają do dyspozycji skromne środki, ograniczające ich możliwości działania. |
| --- | --- |

1.14

Podkreśla od razu, iż problem małoletnich bez opieki dotyka w największym stopniu regionów, które graniczą z obszarami pochodzenia małoletnich oraz miast i regionów o wyższym stopniu rozwoju gospodarczego i większych możliwościach zatrudnienia. Dlatego też istnieje ryzyko, że nie zostaną dostatecznie uwzględnione trudności w miastach i regionach o dużej gęstości zaludnienia, co będzie mieć bezpośrednie przełożenie na ich zdolności do skutecznej ochrony małoletnich. Podobnie małe i średnie jednostki samorządu lokalnego i regionalnego mają do dyspozycji skromne środki, ograniczające ich możliwości działania.

| 1.15 | Ponownie wyraża rozczarowanie podejściem Komisji i użyciem ostrożnych sformułowań w ostatnich wnioskach: COM(2005) 389 końcowy, COM(2005) 390 końcowy oraz COM(2005) 391 końcowy, w których mówi się o przymusowym powrocie małoletnich bez opieki oraz ofiar handlu ludźmi, bez żadnego wyraźnego ani wiążącego nawiązania do któregokolwiek artykułu europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności czy Międzynarodowej konwencji praw dziecka z 1989 r. |
| --- | --- |

1.15

Ponownie wyraża rozczarowanie podejściem Komisji i użyciem ostrożnych sformułowań w ostatnich wnioskach: COM(2005) 389 końcowy, COM(2005) 390 końcowy oraz COM(2005) 391 końcowy, w których mówi się o przymusowym powrocie małoletnich bez opieki oraz ofiar handlu ludźmi, bez żadnego wyraźnego ani wiążącego nawiązania do któregokolwiek artykułu europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności czy Międzynarodowej konwencji praw dziecka z 1989 r.

| 1.16 | Uważa za niezbędne zapewnienie usług na poziomie lokalnym i regionalnym, wykonywanych przez wyspecjalizowany personel, odpowiadających szczególnym potrzebom małoletnich bez opieki, osób ubiegających się o azyl oraz ofiar handlu ludźmi, w dużym stopniu zagrożonych dyskryminacją i wykluczeniem społecznym, a także przeprowadzanie kontroli wymierzonych przeciwko nadużyciom prawa i oszustwom, na które narażone są systemy ochrony małoletnich. Proponuje więc co następuje:






  — | specjalną, pourazową opiekę medyczną, włącznie z etnopsychiatrią, |
| --- | --- | --- |

1.16

Uważa za niezbędne zapewnienie usług na poziomie lokalnym i regionalnym, wykonywanych przez wyspecjalizowany personel, odpowiadających szczególnym potrzebom małoletnich bez opieki, osób ubiegających się o azyl oraz ofiar handlu ludźmi, w dużym stopniu zagrożonych dyskryminacją i wykluczeniem społecznym, a także przeprowadzanie kontroli wymierzonych przeciwko nadużyciom prawa i oszustwom, na które narażone są systemy ochrony małoletnich. Proponuje więc co następuje:

—

specjalną, pourazową opiekę medyczną, włącznie z etnopsychiatrią,

| — | specjalne działania na rzecz małoletnich zatrzymanych w ramach procedur wymiaru sprawiedliwości wobec nieletnich, |
| --- | --- |

—

specjalne działania na rzecz małoletnich zatrzymanych w ramach procedur wymiaru sprawiedliwości wobec nieletnich,

| — | wsparcie dla procedury poszukiwania rodziny zastępczej, z ewentualnym uczestnictwem rodzin pochodzących z tej samej kultury, |
| --- | --- |

—

wsparcie dla procedury poszukiwania rodziny zastępczej, z ewentualnym uczestnictwem rodzin pochodzących z tej samej kultury,

| — | aktywniejszą współpracę z krajami pochodzenia oraz wsparcie dla zdecentralizowanej współpracy pomiędzy społecznościami kraju pochodzenia i kraju przyjmującego, opartej na doświadczeniach zdobytych przez władze lokalne i regionalne, |
| --- | --- |

—

aktywniejszą współpracę z krajami pochodzenia oraz wsparcie dla zdecentralizowanej współpracy pomiędzy społecznościami kraju pochodzenia i kraju przyjmującego, opartej na doświadczeniach zdobytych przez władze lokalne i regionalne,

| — | działania edukacyjne celem odpowiedniego włączenia małoletnich bez opieki pochodzących z krajów trzecich do systemu szkolnictwa ze szczególnym uwzględnieniem nauki języka kraju przyjmującego, |
| --- | --- |

—

działania edukacyjne celem odpowiedniego włączenia małoletnich bez opieki pochodzących z krajów trzecich do systemu szkolnictwa ze szczególnym uwzględnieniem nauki języka kraju przyjmującego,

| — | w państwach członkowskich Unii Europejskiej — ochronę małoletnich uchodźców bez opieki przed późniejszymi kontaktami z organizacjami przestępczymi zajmującymi się handlem ludźmi. |
| --- | --- |

—

w państwach członkowskich Unii Europejskiej — ochronę małoletnich uchodźców bez opieki przed późniejszymi kontaktami z organizacjami przestępczymi zajmującymi się handlem ludźmi.

2.   Zalecenia Komitetu Regionów

2.1   Potrzeba uświadomienia w większym stopniu wagi problemu małoletnich obcokrajowców bez opieki

Komitet Regionów

| 2.1.1 | Uważa za niewystarczające obecne prawodawstwo na poziomie Unii Europejskiej i w niektórych państwach członkowskich dotyczące małoletnich bez opieki ubiegających się o azyl, dlatego też wzywa do przedsięwzięcia środków, które zrównoważą:






  — | brak specjalnych procedur wnioskowania o azyl zapewniających odpowiednią ochronę, |
| --- | --- | --- |

2.1.1

Uważa za niewystarczające obecne prawodawstwo na poziomie Unii Europejskiej i w niektórych państwach członkowskich dotyczące małoletnich bez opieki ubiegających się o azyl, dlatego też wzywa do przedsięwzięcia środków, które zrównoważą:

—

brak specjalnych procedur wnioskowania o azyl zapewniających odpowiednią ochronę,

| — | brak odpowiednich służb dysponujących niezbędnymi kompetencjami oraz dostatecznymi środkami, tak finansowymi jak i materialnymi, |
| --- | --- |

—

brak odpowiednich służb dysponujących niezbędnymi kompetencjami oraz dostatecznymi środkami, tak finansowymi jak i materialnymi,

| — | brak konkretnych odniesień w najnowszych dyrektywach dotyczących prawa do azylu (Konwencja dublińska II), |
| --- | --- |

—

brak konkretnych odniesień w najnowszych dyrektywach dotyczących prawa do azylu (Konwencja dublińska II),

| — | brak procedur mianowania opiekuna, zorientowanego w kwestiach azylu, udzielającego pomocy do czasu zamknięcia postępowania w sprawie uznania statusu małoletniego za status uchodźcy (lub inny status), |
| --- | --- |

—

brak procedur mianowania opiekuna, zorientowanego w kwestiach azylu, udzielającego pomocy do czasu zamknięcia postępowania w sprawie uznania statusu małoletniego za status uchodźcy (lub inny status),

| — | brak środków w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji i wykluczeniu społecznemu, zwłaszcza w odniesieniu do małoletnich zatrzymanych w ramach procedur wymiaru sprawiedliwości wobec nieletnich. |
| --- | --- |

—

brak środków w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji i wykluczeniu społecznemu, zwłaszcza w odniesieniu do małoletnich zatrzymanych w ramach procedur wymiaru sprawiedliwości wobec nieletnich.

| 2.1.2 | Wzywa do przeprowadzenia natychmiastowej debaty z Radą, Komisją i Parlamentem Europejskim na temat lokalnego podejścia do zagadnienia małoletnich obcokrajowców bez opieki, na podstawie szczegółowej analizy trudności stojących przed władzami lokalnymi i regionalnymi oraz konkretnych propozycji wkładu ze strony tych władz w rozwiązanie problemu, podkreślając potrzebę statystycznych badań tego zjawiska na szczeblu UE. Z tego też powodu Komitet proponuje praktyczne środki na rzecz lepszego zarządzania zaistniałą sytuacją. |
| --- | --- |

2.1.2

Wzywa do przeprowadzenia natychmiastowej debaty z Radą, Komisją i Parlamentem Europejskim na temat lokalnego podejścia do zagadnienia małoletnich obcokrajowców bez opieki, na podstawie szczegółowej analizy trudności stojących przed władzami lokalnymi i regionalnymi oraz konkretnych propozycji wkładu ze strony tych władz w rozwiązanie problemu, podkreślając potrzebę statystycznych badań tego zjawiska na szczeblu UE. Z tego też powodu Komitet proponuje praktyczne środki na rzecz lepszego zarządzania zaistniałą sytuacją.

| 2.1.3 | Oczekuje, że podczas debaty na szczeblu UE w tak istotnej kwestii, jaką jest zjawisko małoletnich obcokrajowców bez opieki, szczególną uwagę zwróci się na sytuację i rolę społeczności oraz rodzin z kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

2.1.3

Oczekuje, że podczas debaty na szczeblu UE w tak istotnej kwestii, jaką jest zjawisko małoletnich obcokrajowców bez opieki, szczególną uwagę zwróci się na sytuację i rolę społeczności oraz rodzin z kraju pochodzenia.

| 2.1.4 | Ma nadzieję, że wszelkie nowe, planowane środki prawodawcze i polityczne oraz programy działań w odniesieniu do małoletnich bez opieki będą opierały się — nawet w kontekście zarządzania przepływami migracyjnymi — na Międzynarodowej konwencji praw dziecka ONZ z 1989 r., a w szczególności na jej artykule 3, na zasadach zawartych w Traktacie ustanawiającym Unię Europejską, na europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, innych znaczących instrumentach międzynarodowych dotyczących małoletnich bez opieki, oraz iż będą zawsze uwzględniać dobro osób nieletnich, włączając działania mające zapobiegać zrywaniu przez małoletniego więzów ze środowiskiem rodzinnym i kulturowym, oraz przy zapewnieniu maksymalnej ochrony małoletnich zmuszonych do opuszczenia swego kraju z powodów ideologicznych lub religijnych. |
| --- | --- |

2.1.4

Ma nadzieję, że wszelkie nowe, planowane środki prawodawcze i polityczne oraz programy działań w odniesieniu do małoletnich bez opieki będą opierały się — nawet w kontekście zarządzania przepływami migracyjnymi — na Międzynarodowej konwencji praw dziecka ONZ z 1989 r., a w szczególności na jej artykule 3, na zasadach zawartych w Traktacie ustanawiającym Unię Europejską, na europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, innych znaczących instrumentach międzynarodowych dotyczących małoletnich bez opieki, oraz iż będą zawsze uwzględniać dobro osób nieletnich, włączając działania mające zapobiegać zrywaniu przez małoletniego więzów ze środowiskiem rodzinnym i kulturowym, oraz przy zapewnieniu maksymalnej ochrony małoletnich zmuszonych do opuszczenia swego kraju z powodów ideologicznych lub religijnych.

2.2   Pilna potrzeba wspólnotowych środków ochrony małoletnich bez opieki

Komitet Regionów

| 2.2.1 | Wzywa do zapewnienia szerszej świadomości problemu na poziomie Unii Europejskiej oraz utrzymuje, że część najnowszej legislacji pomija potrzebę ochrony praw małoletnich bez opieki. Wskutek braku w niektórych państwach członkowskich jednorodnej procedury na szczeblu krajowym, władze lokalne i regionalne zmuszone są wziąć na siebie odpowiedzialność za zarządzanie tym zjawiskiem na szczeblu lokalnym, a także związane z tym obciążenia finansowe. |
| --- | --- |

2.2.1

Wzywa do zapewnienia szerszej świadomości problemu na poziomie Unii Europejskiej oraz utrzymuje, że część najnowszej legislacji pomija potrzebę ochrony praw małoletnich bez opieki. Wskutek braku w niektórych państwach członkowskich jednorodnej procedury na szczeblu krajowym, władze lokalne i regionalne zmuszone są wziąć na siebie odpowiedzialność za zarządzanie tym zjawiskiem na szczeblu lokalnym, a także związane z tym obciążenia finansowe.

| 2.2.2 | Stwierdza pilną potrzebę ustanowienia wspólnego i spójnego podejścia do zagadnienia małoletnich bez opieki w kontekście zjawiska migracji. Podejście to powinno uwzględniać nadzwyczaj delikatną naturę kwestii nieletnich i ochrony ich praw oraz istotną rolę społeczności kraju pochodzenia i domu rodzinnego, a także konieczność szczególnego uwzględnienia roli władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za przyjmowanie i zapewnienie opieki społecznej. |
| --- | --- |

2.2.2

Stwierdza pilną potrzebę ustanowienia wspólnego i spójnego podejścia do zagadnienia małoletnich bez opieki w kontekście zjawiska migracji. Podejście to powinno uwzględniać nadzwyczaj delikatną naturę kwestii nieletnich i ochrony ich praw oraz istotną rolę społeczności kraju pochodzenia i domu rodzinnego, a także konieczność szczególnego uwzględnienia roli władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za przyjmowanie i zapewnienie opieki społecznej.

| 2.2.3 | Wzywa do zwrócenia uwagi na działania organów wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich wobec małoletnich obcokrajowców bez opieki ze względu na potencjalne zagrożenie dyskryminacją i wykluczeniem społecznym, uwzględniając ewentualną możliwość powrotu małoletniego do rodziny pochodzenia. |
| --- | --- |

2.2.3

Wzywa do zwrócenia uwagi na działania organów wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich wobec małoletnich obcokrajowców bez opieki ze względu na potencjalne zagrożenie dyskryminacją i wykluczeniem społecznym, uwzględniając ewentualną możliwość powrotu małoletniego do rodziny pochodzenia.

2.3   Wzmocnienie roli władz lokalnych i regionalnych poprzez podejście oddolne — propozycje dotyczące podejścia do zagadnienia małoletnich bez opieki, potencjalnych wnioskodawców o azyl oraz ofiar handlu ludźmi

Komitet Regionów

| 2.3.1 | Przyjmuje z zadowoleniem, że na poziomie UE podejmuje się coraz więcej środków w celu zarządzania migracją. Działania podejmowane wyłącznie w ramach kompetencji poszczególnych państw członkowskich nie byłyby odpowiednie ze względu na złożony związek między wieloaspektowymi strategiami zarządzania przepływami migracyjnymi a rolą władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za przyjmowanie oraz integrację społeczną grup wymagających szczególnego traktowania, włącznie z ofiarami handlu ludźmi, osobami ubiegającymi się o azyl czy małoletnimi obcokrajowcami bez opieki. |
| --- | --- |

2.3.1

Przyjmuje z zadowoleniem, że na poziomie UE podejmuje się coraz więcej środków w celu zarządzania migracją. Działania podejmowane wyłącznie w ramach kompetencji poszczególnych państw członkowskich nie byłyby odpowiednie ze względu na złożony związek między wieloaspektowymi strategiami zarządzania przepływami migracyjnymi a rolą władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za przyjmowanie oraz integrację społeczną grup wymagających szczególnego traktowania, włącznie z ofiarami handlu ludźmi, osobami ubiegającymi się o azyl czy małoletnimi obcokrajowcami bez opieki.

| 2.3.2 | Wzywa do pełnego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w celu skutecznego zarządzania omawianym zjawiskiem na szczeblu lokalnym, zwłaszcza w odniesieniu do grup wymagających szczególnego traktowania. Istotne jest także osiągnięcie komplementarności i współpracy między wszystkimi organizacjami pozarządowymi działającymi w tej dziedzinie, tak aby skoordynować wszystkie działania z odpowiednimi organami rządowymi, chyba, że byłoby to niezgodne z nadrzędnym dobrem małoletniego. W sytuacjach kryzysowych dialog i mechanizmy koordynacji powinny być ustanowione już na wczesnym etapie kryzysu i stosowane przez cały proces. Takiego podejścia wymaga skala, którą przyjęła obecnie migracja tego typu, reperkusje dla regionów pod względem konieczności sprostania specyficznym potrzebom i dostarczenia określonych usług, a także tendencja wzrostowa zjawiska na przestrzeni ostatnich lat. Wnosi ponadto, by na tej podstawie opracowano analizę prognostyczną. |
| --- | --- |

2.3.2

Wzywa do pełnego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w celu skutecznego zarządzania omawianym zjawiskiem na szczeblu lokalnym, zwłaszcza w odniesieniu do grup wymagających szczególnego traktowania. Istotne jest także osiągnięcie komplementarności i współpracy między wszystkimi organizacjami pozarządowymi działającymi w tej dziedzinie, tak aby skoordynować wszystkie działania z odpowiednimi organami rządowymi, chyba, że byłoby to niezgodne z nadrzędnym dobrem małoletniego. W sytuacjach kryzysowych dialog i mechanizmy koordynacji powinny być ustanowione już na wczesnym etapie kryzysu i stosowane przez cały proces. Takiego podejścia wymaga skala, którą przyjęła obecnie migracja tego typu, reperkusje dla regionów pod względem konieczności sprostania specyficznym potrzebom i dostarczenia określonych usług, a także tendencja wzrostowa zjawiska na przestrzeni ostatnich lat. Wnosi ponadto, by na tej podstawie opracowano analizę prognostyczną.

| 2.3.3 | Komitet Regionów uważa więc za konieczne:






  a) | wprowadzenie prawodawstwa UE uznającego status małoletniego obcokrajowca bez opieki, ewentualnie jednocześnie ubiegającego się o azyl czy będącego ofiarą handlu ludźmi, uznając jego prawa podstawowe oraz szczególną potrzebę ochrony poprzez jasne zasady dotyczące:






  — | konkretnych procedur ustalania wieku i tożsamości osoby nieletniej w najbardziej precyzyjny sposób, |
| --- | --- | --- | --- |

2.3.3

Komitet Regionów uważa więc za konieczne:

a)

wprowadzenie prawodawstwa UE uznającego status małoletniego obcokrajowca bez opieki, ewentualnie jednocześnie ubiegającego się o azyl czy będącego ofiarą handlu ludźmi, uznając jego prawa podstawowe oraz szczególną potrzebę ochrony poprzez jasne zasady dotyczące:

—

konkretnych procedur ustalania wieku i tożsamości osoby nieletniej w najbardziej precyzyjny sposób,

| — | praktycznych środków zapobiegania ewentualnym oszustwom i nadużyciom prawa przy korzystaniu z systemów ochrony, |
| --- | --- |

—

praktycznych środków zapobiegania ewentualnym oszustwom i nadużyciom prawa przy korzystaniu z systemów ochrony,

| — | warunków mianowania opiekuna, |
| --- | --- |

—

warunków mianowania opiekuna,

| — | preferowania procedury rodziny zastępczej, |
| --- | --- |

—

preferowania procedury rodziny zastępczej,

| — | uznania praw związanych z aktywnym włączeniem się do społeczeństwa po skończeniu osiemnastego roku życia, po zasięgnięciu opinii właściwych organów sądowych, |
| --- | --- |

—

uznania praw związanych z aktywnym włączeniem się do społeczeństwa po skończeniu osiemnastego roku życia, po zasięgnięciu opinii właściwych organów sądowych,

| — | procedury poszukiwania członków rodziny celem łączenia rodzin, |
| --- | --- |

—

procedury poszukiwania członków rodziny celem łączenia rodzin,

| — | promowania środków wspierania inicjatyw w zakresie ochrony w krajach pochodzenia, |
| --- | --- |

—

promowania środków wspierania inicjatyw w zakresie ochrony w krajach pochodzenia,

| — | zaangażowania społeczności i rodzin z kraju pochodzenia, |
| --- | --- |

—

zaangażowania społeczności i rodzin z kraju pochodzenia,

| — | przepisów dotyczących programów powrotu, lecz jedynie wtedy, gdy leży to w najlepszym interesie osoby nieletniej i w każdym przypadku po rozpoznaniu sytuacji rodzinnej, biorąc pod uwagę ewentualne konwencje międzynarodowe w sprawie ochrony nieletnich ratyfikowane przez kraj pochodzenia, |
| --- | --- |

—

przepisów dotyczących programów powrotu, lecz jedynie wtedy, gdy leży to w najlepszym interesie osoby nieletniej i w każdym przypadku po rozpoznaniu sytuacji rodzinnej, biorąc pod uwagę ewentualne konwencje międzynarodowe w sprawie ochrony nieletnich ratyfikowane przez kraj pochodzenia,

| — | określenia procedur i warunków udzielenia pomocy w nagłym przypadku, |
| --- | --- |

—

określenia procedur i warunków udzielenia pomocy w nagłym przypadku,

| — | uzyskania opinii osoby nieletniej we wszystkich sprawach, które jej dotyczą, gwarantując udział prokuratora występującego w obronie jego interesów; |
| --- | --- |

—

uzyskania opinii osoby nieletniej we wszystkich sprawach, które jej dotyczą, gwarantując udział prokuratora występującego w obronie jego interesów;

| b) | ustanowienie zdecentralizowanego programu interwencyjnego w postaci sieci (europejskiej sieci ochrony nieletnich) zajmującej się małoletnimi obcokrajowcami bez opieki i zapewniającej konkretne usługi, które mogłyby zostać włączone do istniejącej obecnie sieci usług socjalnych; zapewniałaby ona przyjmowanie, integrację i pomoc dla społeczności i rodzin z krajów pochodzenia oraz wspierałaby projekty pilotażowe realizowane przez władze lokalne poprzez zdecentralizowaną współpracę opartą na inicjatywach opracowanych i promowanych przez władze lokalne i regionalne w ścisłej współpracy z organizacjami pozarządowymi, przy jednoczesnym określeniu kryteriów dotyczących równego rozmieszczenia młodych obcokrajowców bez opieki na całym obszarze Unii Europejskiej. W tym celu Komitet Regionów podejmuje się zebrać przykłady najlepszych praktyk różnych władz lokalnych i regionalnych i stworzyć tym sposobem katalog doświadczeń w obszarze przyjmowania, integracji społecznej i łączenia rodzin. W ramach realizacji tego zamierzenia można by utworzyć komitet ds. kontroli odpowiedzialny za monitorowanie w terenie warunków realizacji tych procedur, który miałby możliwość wydawania zaleceń co do podjęcia określonych środków w przypadku stwierdzenia potrzeby dokonania ulepszeń. |
| --- | --- |

b)

ustanowienie zdecentralizowanego programu interwencyjnego w postaci sieci (europejskiej sieci ochrony nieletnich) zajmującej się małoletnimi obcokrajowcami bez opieki i zapewniającej konkretne usługi, które mogłyby zostać włączone do istniejącej obecnie sieci usług socjalnych; zapewniałaby ona przyjmowanie, integrację i pomoc dla społeczności i rodzin z krajów pochodzenia oraz wspierałaby projekty pilotażowe realizowane przez władze lokalne poprzez zdecentralizowaną współpracę opartą na inicjatywach opracowanych i promowanych przez władze lokalne i regionalne w ścisłej współpracy z organizacjami pozarządowymi, przy jednoczesnym określeniu kryteriów dotyczących równego rozmieszczenia młodych obcokrajowców bez opieki na całym obszarze Unii Europejskiej. W tym celu Komitet Regionów podejmuje się zebrać przykłady najlepszych praktyk różnych władz lokalnych i regionalnych i stworzyć tym sposobem katalog doświadczeń w obszarze przyjmowania, integracji społecznej i łączenia rodzin. W ramach realizacji tego zamierzenia można by utworzyć komitet ds. kontroli odpowiedzialny za monitorowanie w terenie warunków realizacji tych procedur, który miałby możliwość wydawania zaleceń co do podjęcia określonych środków w przypadku stwierdzenia potrzeby dokonania ulepszeń.

| c) | ustanowienie w przypadkach, gdy małoletni pozostają w kraju, do którego wyemigrowali, środków niezbędnych dla ich odpowiedniej integracji w ramach systemu edukacji, poznania języka kraju docelowego oraz wartości demokratycznych społeczeństwa przyjmującego; |
| --- | --- |

c)

ustanowienie w przypadkach, gdy małoletni pozostają w kraju, do którego wyemigrowali, środków niezbędnych dla ich odpowiedniej integracji w ramach systemu edukacji, poznania języka kraju docelowego oraz wartości demokratycznych społeczeństwa przyjmującego;

| d) | wskazanie obszarów, z których wywodzi się większość nieletnich oraz skierowanie do nich inicjatyw współpracy, polityki sąsiedztwa i konkretnych środków wspierania dzieci i młodzieży, a zarazem angażowanie społeczności kraju pochodzenia; |
| --- | --- |

d)

wskazanie obszarów, z których wywodzi się większość nieletnich oraz skierowanie do nich inicjatyw współpracy, polityki sąsiedztwa i konkretnych środków wspierania dzieci i młodzieży, a zarazem angażowanie społeczności kraju pochodzenia;

| e) | wprowadzenie pozwolenia na pobyt, uzasadnianego względami opieki społecznej, poprzez współpracę z ministerstwami spraw wewnętrznych, celem łatwiejszego uwolnienia się od wykorzystywania oraz skutecznego zwalczania działań organizacji przestępczych; |
| --- | --- |

e)

wprowadzenie pozwolenia na pobyt, uzasadnianego względami opieki społecznej, poprzez współpracę z ministerstwami spraw wewnętrznych, celem łatwiejszego uwolnienia się od wykorzystywania oraz skutecznego zwalczania działań organizacji przestępczych;

| f) | zaplanowanie odbywającej się co 2 lata ogólnoeuropejskiej konferencji na temat małoletnich obcokrajowców bez opieki oraz podobnych konferencji na szczeblu krajowym, stwarzając warunki, by w konferencjach tych uczestniczyły również organizacje pozarządowe oraz stowarzyszenia imigrantów, jak i inne stowarzyszenia specjalizujące się w zagadnieniach imigracji; |
| --- | --- |

f)

zaplanowanie odbywającej się co 2 lata ogólnoeuropejskiej konferencji na temat małoletnich obcokrajowców bez opieki oraz podobnych konferencji na szczeblu krajowym, stwarzając warunki, by w konferencjach tych uczestniczyły również organizacje pozarządowe oraz stowarzyszenia imigrantów, jak i inne stowarzyszenia specjalizujące się w zagadnieniach imigracji;

| g) | pełne finansowanie przez władze krajowe i Unię Europejską budżetów przeznaczonych na przyjmowanie i integrację nieletnich obcokrajowców bez opieki. |
| --- | --- |

g)

pełne finansowanie przez władze krajowe i Unię Europejską budżetów przeznaczonych na przyjmowanie i integrację nieletnich obcokrajowców bez opieki.

Bruksela, 12 października 2006 r.

Przewodniczący

Komitetu Regionów

Michel DELEBARRE

---