# Dziennik Urzędowy C 42/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 42 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5024 lutego 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 42

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5024 lutego 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Zawiadomienia |
| | ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 042/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 20 z 27.1.2007. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 042/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  Dz.U. C 20 z 27.1.2007.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2007/C 042/02 | Sprawa C-251/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 1 i 2 pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 3577/92 — Transport — Swoboda świadczenia usług — Kabotaż morski — Usługa holownicza na otwartym morzu) | 2 |
| 2007/C 042/03 | Sprawa C-404/04 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich i Schott AG, uprzednio Schott Glas (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 87 ust. 1 WE — Zawarte w umowie przyrzeczenie zapłaty — Odpadnięcie istotnego warunku umowy — Nowe zarzuty i argumenty — Zastąpienie uzasadnienia — Wniosek o przesłuchanie świadków — Kryterium wierzyciela prywatnego — Uzasadnienie wyroku Sądu — Określenie kwoty pomocy — Artykuł 87. ust. 3 lit. c) WE — Prawo do bycia wysłuchanym — Naruszenie, w odniesieniu do danego państwa członkowskiego, prawa do obrony) | 2 |
| 2007/C 042/04 | Sprawa C-1/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 9 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Länsrätten i Stockholms län — Migrationsdomstolen — Szwecja) — Yunying Jia przeciwko Migrationsverket (Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 43 WE — Dyrektywa 73/148/EWG — Obywatel państwa członkowskiego prowadzący działalność na własny rachunek w innym państwie członkowskim — Prawo pobytu wstępnego małżonka, jeśli wstępny i małżonek są obywatelami państwa trzeciego — Obowiązek po stronie wstępnego zgodnego z prawem przebywania w państwie członkowskim w chwili, gdy dołącza do swojej rodziny w państwie członkowskim prowadzenia działalności — Wymagane dowody dla uznania za wstępnego na utrzymaniu) | 3 |
| 2007/C 042/05 | Sprawa C-40/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Överklagandenämnden för Högskolan (Szwecja) — Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet (Swoboda przepływu pracowników — Artykuł 39 WE — Przeszkody — Kształcenie zawodowe — Nauczyciele — Odrzucenie kandydata do kształcenia, zatrudnionego w szkole w innym państwie członkowskim) | 3 |
| 2007/C 042/06 | Sprawa C-175/05: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/100/EWG — Prawo autorskie — Najem i użyczenie — Wyłączne prawo zezwalania na oddanie utworu w użyczenie publiczne — Odstępstwo — Zasady wynagradzania — Wyłączenie — Zakres) | 4 |
| 2007/C 042/07 | Sprawa C-183/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/43 — Artykuł 12 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 lit. b) i art. 16 — Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory — Ochrona gatunków) | 4 |
| 2007/C 042/08 | Sprawa C-208/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Berlin — Niemcy) — Innovative Technology Center GmbH (ITC) przeciwko Bundesagentur für Arbeit (Swobodny przepływ pracowników — Swobodne świadczenie usług — Uregulowania krajowe — Zapłata przez państwo członkowskie wynagrodzenia należnego prywatnej agencji pośrednictwa pracy z tytułu znalezienia zatrudnienia — Praca podlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu w tym państwie — Ograniczenie — Względy uzasadniające — Proporcjonalność) | 5 |
| 2007/C 042/09 | Sprawa C-265/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Chambre civile — Francja) — José Perez Naranjo przeciwko Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie (Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 4 ust. 2a, art. 10a i 95b — Zasiłek uzupełniający z tytułu starości — Przepisy krajowe uzależniające przyznanie tego zasiłku od warunku miejsca zamieszkania — Specjalne świadczenia nieskładkowe — Wpisanie do załącznika IIa rozporządzenia nr 1408/71) | 5 |
| 2007/C 042/10 | Sprawa C-269/05: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 1 rozporządzenia (EWG) nr 4055/86 — Transport morski — Opłata portowa stosowana w przypadku statków pasażerskich i towarowych — Opłata portowa stosowana w przypadku pojazdów transportowanych promami samochodowymi — Dyskryminacja) | 6 |
| 2007/C 042/11 | Sprawa C-279/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — Vonk Dairy Products BV przeciwko Productschap Zuivel (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynku — Ser — Artykuły 16-18 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 — Refundacje wywozowe zróżnicowane — Niemal bezpośredni ponowny wywóz z kraju przywozu — Dowód nieuczciwej praktyki — Zwrot nienależnego świadczenia — Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (CE, Euratom) nr 2988/95 — Nieprawidłowość ciągła lub powtarzająca się) | 7 |
| 2007/C 042/12 | Sprawa C-384/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — Johan Piek przeciwko Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Mleko i przetwory mleczne — Opłata dodatkowa od mleka — Specjalna ilość referencyjna — Artykuł 3 pkt 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 857/84) | 7 |
| 2007/C 042/13 | Sprawa C-400/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — B.A.S. Trucks BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Wspólna taryfa celna — Nomenklatura Scalona — Klasyfikacja taryfowa — Podpozycja 8704 10 — Pojazd zaprojektowany do użytku na budowach, przeznaczony do przewozu i wyładunku materiałów, a także do użytku na drogach publicznych) | 8 |
| 2007/C 042/14 | Sprawa C-487/06 P: Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 13 września 2006 r. w sprawie T-210/02 British Aggregates Association przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione w dniu 27 listopada 2006 r. przez British Aggregates Association | 8 |
| 2007/C 042/15 | Sprawa C-495/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (izba druga) wydanego w dniu 3 października 2006 r. w sprawie T-171/05 Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, wniesione w dniu 1 grudnia 2006 r. przez Barta Nijsa | 9 |
| 2007/C 042/16 | Sprawa C-497/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 13 września 2006 r. w sprawie T-226/01 CAS Succhi di Frutta SpA przeciwko Komisji wniesione w dniu 5 grudnia 2006 r. przez CAS Succhi di Frutta SpA | 10 |
| 2007/C 042/17 | Sprawa C-500/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Genova (Włochy) w dniu 8 grudnia 2006 r. — Corporación Dermoestética SA przeciwko To Me Group Advertising Media | 10 |
| 2007/C 042/18 | Sprawa C-501/06 P: Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01 GlaxoSmithKline Services Unlimited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 11 grudnia 2006 r. przez GlaxoSmithKline Services Unlimited (GSK), wcześniej zwaną jako Glaxo Wellcome plc | 11 |
| 2007/C 042/19 | Sprawa C-504/06: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej. | 11 |
| 2007/C 042/20 | Sprawa C-505/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova (Włochy) w dniu 12 czerwca 2006 r. — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova przeciwko Euricom SpA | 12 |
| 2007/C 042/21 | Sprawa C-512/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 10 października 2006 r. w sprawie T-302/03 PTV Planung Transport Verkehr AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 18 grudnia 2006 r. przez PTV Planung Transport Verkehr AG | 12 |
| 2007/C 042/22 | Sprawa C-513/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w powiększonym składzie) wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01: GlaxoSmithKline Services Unlimited, dawniej Glaxo Wellcome plc przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 18 grudnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich | 13 |
| 2007/C 042/23 | Sprawa C-516/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-153/04 Ferriere Nord SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 20 grudnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich | 14 |
| 2007/C 042/24 | Sprawa C-517/06: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii | 14 |
| 2007/C 042/25 | Sprawa C-518/06: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 15 |
| 2007/C 042/26 | Sprawa C-521/06 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 26 września 2006 r. w sprawie T-94/05 Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji wniesione w dniu 21 grudnia 2006 r. przez Athinaïki Techniki AE | 16 |
| 2007/C 042/27 | Sprawa C-522/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii | 16 |
| 2007/C 042/28 | Sprawa C-523/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 17 |
| 2007/C 042/29 | Sprawa C-525/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van koophandel Hasselt w dniu 22 grudnia 2006 r. — NV de Nationale Loterij przeciwko BVBA Customer Service Agency | 17 |
| 2007/C 042/30 | Sprawa C-526/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niederlandy) w dniu 27 grudnia 2006 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Road Air Logistics Customs BV | 18 |
| 2007/C 042/31 | Sprawa C-528/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii | 18 |
| 2007/C 042/32 | Sprawa C-529/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 18 |
| 2007/C 042/33 | Sprawa C-530/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 19 |
| 2007/C 042/34 | Sprawa C-531/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 19 |
| 2007/C 042/35 | Sprawa C-534/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 27 grudnia 2006 r. — Industria Lavorazione Carni Ovine przeciwko Regione Lazio | 19 |
| 2007/C 042/36 | Sprawa C-1/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Siegen (Niemcy), w dniu 3 stycznia 2007 r. — postępowanie karne przeciwko Frankowi Weberowi | 20 |
| 2007/C 042/37 | Sprawa C-4/07: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 20 |
| 2007/C 042/38 | Sprawa C-5/07: Skarga wniesiona w dniu 12 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej | 20 |
| 2007/C 042/39 | Sprawa C-219/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga | 21 |
| | Sąd Pierwszej Instancji |
| 2007/C 042/40 | Przydział sędziów do izb | 22 |
| 2007/C 042/41 | Sprawa T-365/06: Skarga wniesiona w dniu 1 grudnia 2006 r. — Bateaux Mouches przeciwko OHIM — Castanet (Bateaux Mouches) | 23 |
| 2007/C 042/42 | Sprawa T-369/06: Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2006 r. — Holland Malt przeciwko Komisji | 23 |
| 2007/C 042/43 | Sprawa T-371/06: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2007 r. — Niemcy przeciwko Komisji | 24 |
| 2007/C 042/44 | Sprawa T-372/06: Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2006 r. — Bomba Energia Getränke przeciwko OHIM — Eckes-Granini (Bomba) | 25 |
| 2007/C 042/45 | Sprawa T-373/06: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Rath przeciwko OHIM — Grandel (Epican Forte) | 25 |
| 2007/C 042/46 | Sprawa T-374/06: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Rath przeciwko OHIM — Grandel (Epican) | 26 |
| 2007/C 042/47 | Sprawa T-375/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Viega przeciwko Komisji | 26 |
| 2007/C 042/48 | Sprawa T-376/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — przez Legris Industries przeciwko Komisji | 27 |
| 2007/C 042/49 | Sprawa T-377/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Comap przeciwko Komisji | 28 |
| 2007/C 042/50 | Sprawa T-379/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Kaimer i inni przeciwko Komisji | 29 |
| 2007/C 042/51 | Sprawa T-381/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — FRA.BO przeciwko Komisji | 29 |
| 2007/C 042/52 | Sprawa T-382/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Tomkins przeciwko Komisji | 30 |
| 2007/C 042/53 | Sprawa T-391/06: Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2006 r. — Karstadt Quelle przeciwko OHIM | 31 |
| 2007/C 042/54 | Sprawa T-392/06: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Union Investment Privatfonds przeciwko OHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco) | 31 |
| 2007/C 042/55 | Sprawa T-394/06: Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji | 32 |
| 2007/C 042/56 | Sprawa T-395/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji | 32 |
| 2007/C 042/57 | Sprawa T-396/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Komisja przeciwko TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz | 33 |
| 2007/C 042/58 | Sprawa T-397/06: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2006 r. — DOW AgroSciences przeciwko EFSA | 33 |
| 2007/C 042/59 | Sprawa T-398/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Unicredito Italiano SpA przeciwko OHIM — Union Investment Privatfonds (1 Unicredit) | 33 |
| 2007/C 042/60 | Sprawa T-399/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — giropay przeciwko OHIM (GIROPAY) | 34 |
| 2007/C 042/61 | Sprawa T-401/06: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Brosmann Footwear (HK) i in. przeciwko Radzie | 34 |
| 2007/C 042/62 | Sprawa T-402/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Hiszpania przeciwko Komisji | 35 |
| 2007/C 042/63 | Sprawa T-403/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Belgia przeciwko Komisji | 36 |
| 2007/C 042/64 | Sprawa T-404/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 26 października 2006 r. w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia wniesione w dniu 22 grudnia 2006 r. przez Europejską Fundację Kształcenia | 37 |
| 2007/C 042/65 | Sprawa T-405/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Arcelor i in. przeciwko Komisji | 37 |
| 2007/C 042/66 | Sprawa T-406/06: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji | 38 |
| 2007/C 042/67 | Sprawa T-407/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Zhejiang Aokang Shoes przeciwko Radzie | 38 |
| 2007/C 042/68 | Sprawa T-408/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Wenzhou Taima Shoes przeciwko Radzie | 39 |
| 2007/C 042/69 | Sprawa T-409/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory przeciwko Radzie | 39 |
| 2007/C 042/70 | Sprawa T-410/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Foshan City Nanhai Golden Step Industrial przeciwko Radzie | 40 |
| 2007/C 042/71 | Sprawa T-411/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — SO.GE.L.MA. przeciwko EAR | 40 |
| 2007/C 042/72 | Sprawa T-412/06: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM | 41 |
| 2007/C 042/73 | Sprawa T-413/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 9 października 2006 r. w sprawie F-53/06 Gualtieri przeciwko Komisji, wniesione w dniu 22 grudnia 2006 r. | 42 |
| 2007/C 042/74 | Sprawa T-414/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-114/05 Philippe Combescot przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 grudnia 2006 r. przez Philippe Combescota | 42 |
| 2007/C 042/75 | Sprawa T-415/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-59/05 De Smedt przeciwko Komisji, wniesione w dniu 29 grudnia 2006 r. przez De Smedt | 43 |
| 2007/C 042/76 | Sprawa T-416/06: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Sumitomo Chemical Agro Europe SAS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 43 |
| 2007/C 042/77 | Sprawa T-4/07: Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2007 r. — Sanofi-Aventis przeciwko OHIM — AstraZeneca | 44 |
| 2007/C 042/78 | Sprawa T-97/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 grudnia 2006 r. — Neoperl przeciwko OHIM (Wyobrażenie rury sanitarnej) | 45 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2007/C 042/79 | Sprawa F-92/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Genette przeciwko Komisji (Urzędnicy — Emerytury — Uprawnienia emerytalne nabyte przed rozpoczęciem służby we Wspólnotach — Przeniesienie do systemu wspólnotowego — Wycofanie wniosku o przeniesienie uprawnień w celu powołania się na nowe korzystniejsze postanowienia) | 46 |
| 2007/C 042/80 | Sprawa F-115/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (izba pierwsza) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Vienne przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Obowiązek pomocy spoczywający na administracji — Odmowa — Transfer uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii) | 46 |
| 2007/C 042/81 | Sprawa F-119/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Gesner przeciwko OHIM (Urzędnicy — Inwalidztwo — Oddalenie wniosku o powołanie komitetu ds. inwalidztwa) | 47 |
| 2007/C 042/82 | Sprawa F-126/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Borbély przeciwko Komisji (Urzędnicy — Zwrot kosztów — Dodatek na zagospodarowanie — Dieta dzienna — Zwrot kosztów podróży w związku z rozpoczęciem służby — Miejsce zatrudnienia — Prawa do nieograniczonego orzekania) | 47 |
| 2007/C 042/83 | Sprawa F-3/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 stycznia 2007 r. — Franki i. in. przeciwko Komisji (Służba publiczna — Obowiązek pomocy spoczywający na administracji — Odmowa — Transfer uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii) | 47 |
| 2007/C 042/84 | Sprawa F-147/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Dragoman przeciwko Komisji | 48 |
| 2007/C 042/85 | Sprawa F-148/06: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Collée przeciwko Parlamentowi | 48 |
| 2007/C 042/86 | Sprawa F-1/07: Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2007 r. — Chassagne przeciwko Komisji | 49 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2007/C 042/02

Sprawa C-251/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 1 i 2 pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 3577/92 — Transport — Swoboda świadczenia usług — Kabotaż morski — Usługa holownicza na otwartym morzu)

2

2007/C 042/03

Sprawa C-404/04 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich i Schott AG, uprzednio Schott Glas (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 87 ust. 1 WE — Zawarte w umowie przyrzeczenie zapłaty — Odpadnięcie istotnego warunku umowy — Nowe zarzuty i argumenty — Zastąpienie uzasadnienia — Wniosek o przesłuchanie świadków — Kryterium wierzyciela prywatnego — Uzasadnienie wyroku Sądu — Określenie kwoty pomocy — Artykuł 87. ust. 3 lit. c) WE — Prawo do bycia wysłuchanym — Naruszenie, w odniesieniu do danego państwa członkowskiego, prawa do obrony)

2

2007/C 042/04

Sprawa C-1/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 9 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Länsrätten i Stockholms län — Migrationsdomstolen — Szwecja) — Yunying Jia przeciwko Migrationsverket (Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 43 WE — Dyrektywa 73/148/EWG — Obywatel państwa członkowskiego prowadzący działalność na własny rachunek w innym państwie członkowskim — Prawo pobytu wstępnego małżonka, jeśli wstępny i małżonek są obywatelami państwa trzeciego — Obowiązek po stronie wstępnego zgodnego z prawem przebywania w państwie członkowskim w chwili, gdy dołącza do swojej rodziny w państwie członkowskim prowadzenia działalności — Wymagane dowody dla uznania za wstępnego na utrzymaniu)

3

2007/C 042/05

Sprawa C-40/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Överklagandenämnden för Högskolan (Szwecja) — Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet (Swoboda przepływu pracowników — Artykuł 39 WE — Przeszkody — Kształcenie zawodowe — Nauczyciele — Odrzucenie kandydata do kształcenia, zatrudnionego w szkole w innym państwie członkowskim)

3

2007/C 042/06

Sprawa C-175/05: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/100/EWG — Prawo autorskie — Najem i użyczenie — Wyłączne prawo zezwalania na oddanie utworu w użyczenie publiczne — Odstępstwo — Zasady wynagradzania — Wyłączenie — Zakres)

4

2007/C 042/07

Sprawa C-183/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/43 — Artykuł 12 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 lit. b) i art. 16 — Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory — Ochrona gatunków)

4

2007/C 042/08

Sprawa C-208/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Berlin — Niemcy) — Innovative Technology Center GmbH (ITC) przeciwko Bundesagentur für Arbeit (Swobodny przepływ pracowników — Swobodne świadczenie usług — Uregulowania krajowe — Zapłata przez państwo członkowskie wynagrodzenia należnego prywatnej agencji pośrednictwa pracy z tytułu znalezienia zatrudnienia — Praca podlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu w tym państwie — Ograniczenie — Względy uzasadniające — Proporcjonalność)

5

2007/C 042/09

Sprawa C-265/05: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Chambre civile — Francja) — José Perez Naranjo przeciwko Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie (Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 4 ust. 2a, art. 10a i 95b — Zasiłek uzupełniający z tytułu starości — Przepisy krajowe uzależniające przyznanie tego zasiłku od warunku miejsca zamieszkania — Specjalne świadczenia nieskładkowe — Wpisanie do załącznika IIa rozporządzenia nr 1408/71)

5

2007/C 042/10

Sprawa C-269/05: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 1 rozporządzenia (EWG) nr 4055/86 — Transport morski — Opłata portowa stosowana w przypadku statków pasażerskich i towarowych — Opłata portowa stosowana w przypadku pojazdów transportowanych promami samochodowymi — Dyskryminacja)

6

2007/C 042/11

Sprawa C-279/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — Vonk Dairy Products BV przeciwko Productschap Zuivel (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynku — Ser — Artykuły 16-18 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 — Refundacje wywozowe zróżnicowane — Niemal bezpośredni ponowny wywóz z kraju przywozu — Dowód nieuczciwej praktyki — Zwrot nienależnego świadczenia — Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (CE, Euratom) nr 2988/95 — Nieprawidłowość ciągła lub powtarzająca się)

7

2007/C 042/12

Sprawa C-384/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — Johan Piek przeciwko Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Mleko i przetwory mleczne — Opłata dodatkowa od mleka — Specjalna ilość referencyjna — Artykuł 3 pkt 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 857/84)

7

2007/C 042/13

Sprawa C-400/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — B.A.S. Trucks BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Wspólna taryfa celna — Nomenklatura Scalona — Klasyfikacja taryfowa — Podpozycja 8704 10 — Pojazd zaprojektowany do użytku na budowach, przeznaczony do przewozu i wyładunku materiałów, a także do użytku na drogach publicznych)

8

2007/C 042/14

Sprawa C-487/06 P: Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 13 września 2006 r. w sprawie T-210/02 British Aggregates Association przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione w dniu 27 listopada 2006 r. przez British Aggregates Association

8

2007/C 042/15

Sprawa C-495/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (izba druga) wydanego w dniu 3 października 2006 r. w sprawie T-171/05 Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, wniesione w dniu 1 grudnia 2006 r. przez Barta Nijsa

9

2007/C 042/16

Sprawa C-497/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 13 września 2006 r. w sprawie T-226/01 CAS Succhi di Frutta SpA przeciwko Komisji wniesione w dniu 5 grudnia 2006 r. przez CAS Succhi di Frutta SpA

10

2007/C 042/17

Sprawa C-500/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Genova (Włochy) w dniu 8 grudnia 2006 r. — Corporación Dermoestética SA przeciwko To Me Group Advertising Media

10

2007/C 042/18

Sprawa C-501/06 P: Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01 GlaxoSmithKline Services Unlimited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 11 grudnia 2006 r. przez GlaxoSmithKline Services Unlimited (GSK), wcześniej zwaną jako Glaxo Wellcome plc

11

2007/C 042/19

Sprawa C-504/06: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej.

11

2007/C 042/20

Sprawa C-505/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova (Włochy) w dniu 12 czerwca 2006 r. — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova przeciwko Euricom SpA

12

2007/C 042/21

Sprawa C-512/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 10 października 2006 r. w sprawie T-302/03 PTV Planung Transport Verkehr AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 18 grudnia 2006 r. przez PTV Planung Transport Verkehr AG

12

2007/C 042/22

Sprawa C-513/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w powiększonym składzie) wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01: GlaxoSmithKline Services Unlimited, dawniej Glaxo Wellcome plc przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 18 grudnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

13

2007/C 042/23

Sprawa C-516/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-153/04 Ferriere Nord SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 20 grudnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

14

2007/C 042/24

Sprawa C-517/06: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

14

2007/C 042/25

Sprawa C-518/06: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

15

2007/C 042/26

Sprawa C-521/06 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 26 września 2006 r. w sprawie T-94/05 Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji wniesione w dniu 21 grudnia 2006 r. przez Athinaïki Techniki AE

16

2007/C 042/27

Sprawa C-522/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

16

2007/C 042/28

Sprawa C-523/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

17

2007/C 042/29

Sprawa C-525/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van koophandel Hasselt w dniu 22 grudnia 2006 r. — NV de Nationale Loterij przeciwko BVBA Customer Service Agency

17

2007/C 042/30

Sprawa C-526/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niederlandy) w dniu 27 grudnia 2006 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Road Air Logistics Customs BV

18

2007/C 042/31

Sprawa C-528/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

18

2007/C 042/32

Sprawa C-529/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

18

2007/C 042/33

Sprawa C-530/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

19

2007/C 042/34

Sprawa C-531/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

19

2007/C 042/35

Sprawa C-534/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 27 grudnia 2006 r. — Industria Lavorazione Carni Ovine przeciwko Regione Lazio

19

2007/C 042/36

Sprawa C-1/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Siegen (Niemcy), w dniu 3 stycznia 2007 r. — postępowanie karne przeciwko Frankowi Weberowi

20

2007/C 042/37

Sprawa C-4/07: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

20

2007/C 042/38

Sprawa C-5/07: Skarga wniesiona w dniu 12 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

20

2007/C 042/39

Sprawa C-219/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

21

Sąd Pierwszej Instancji

2007/C 042/40

Przydział sędziów do izb

22

2007/C 042/41

Sprawa T-365/06: Skarga wniesiona w dniu 1 grudnia 2006 r. — Bateaux Mouches przeciwko OHIM — Castanet (Bateaux Mouches)

23

2007/C 042/42

Sprawa T-369/06: Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2006 r. — Holland Malt przeciwko Komisji

23

2007/C 042/43

Sprawa T-371/06: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2007 r. — Niemcy przeciwko Komisji

24

2007/C 042/44

Sprawa T-372/06: Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2006 r. — Bomba Energia Getränke przeciwko OHIM — Eckes-Granini (Bomba)

25

2007/C 042/45

Sprawa T-373/06: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Rath przeciwko OHIM — Grandel (Epican Forte)

25

2007/C 042/46

Sprawa T-374/06: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Rath przeciwko OHIM — Grandel (Epican)

26

2007/C 042/47

Sprawa T-375/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Viega przeciwko Komisji

26

2007/C 042/48

Sprawa T-376/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — przez Legris Industries przeciwko Komisji

27

2007/C 042/49

Sprawa T-377/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Comap przeciwko Komisji

28

2007/C 042/50

Sprawa T-379/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Kaimer i inni przeciwko Komisji

29

2007/C 042/51

Sprawa T-381/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — FRA.BO przeciwko Komisji

29

2007/C 042/52

Sprawa T-382/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Tomkins przeciwko Komisji

30

2007/C 042/53

Sprawa T-391/06: Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2006 r. — Karstadt Quelle przeciwko OHIM

31

2007/C 042/54

Sprawa T-392/06: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Union Investment Privatfonds przeciwko OHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco)

31

2007/C 042/55

Sprawa T-394/06: Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji

32

2007/C 042/56

Sprawa T-395/06: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji

32

2007/C 042/57

Sprawa T-396/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Komisja przeciwko TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz

33

2007/C 042/58

Sprawa T-397/06: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2006 r. — DOW AgroSciences przeciwko EFSA

33

2007/C 042/59

Sprawa T-398/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Unicredito Italiano SpA przeciwko OHIM — Union Investment Privatfonds (1 Unicredit)

33

2007/C 042/60

Sprawa T-399/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — giropay przeciwko OHIM (GIROPAY)

34

2007/C 042/61

Sprawa T-401/06: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Brosmann Footwear (HK) i in. przeciwko Radzie

34

2007/C 042/62

Sprawa T-402/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Hiszpania przeciwko Komisji

35

2007/C 042/63

Sprawa T-403/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Belgia przeciwko Komisji

36

2007/C 042/64

Sprawa T-404/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 26 października 2006 r. w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia wniesione w dniu 22 grudnia 2006 r. przez Europejską Fundację Kształcenia

37

2007/C 042/65

Sprawa T-405/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Arcelor i in. przeciwko Komisji

37

2007/C 042/66

Sprawa T-406/06: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

38

2007/C 042/67

Sprawa T-407/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Zhejiang Aokang Shoes przeciwko Radzie

38

2007/C 042/68

Sprawa T-408/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Wenzhou Taima Shoes przeciwko Radzie

39

2007/C 042/69

Sprawa T-409/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory przeciwko Radzie

39

2007/C 042/70

Sprawa T-410/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Foshan City Nanhai Golden Step Industrial przeciwko Radzie

40

2007/C 042/71

Sprawa T-411/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — SO.GE.L.MA. przeciwko EAR

40

2007/C 042/72

Sprawa T-412/06: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM

41

2007/C 042/73

Sprawa T-413/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 9 października 2006 r. w sprawie F-53/06 Gualtieri przeciwko Komisji, wniesione w dniu 22 grudnia 2006 r.

42

2007/C 042/74

Sprawa T-414/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-114/05 Philippe Combescot przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 grudnia 2006 r. przez Philippe Combescota

42

2007/C 042/75

Sprawa T-415/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-59/05 De Smedt przeciwko Komisji, wniesione w dniu 29 grudnia 2006 r. przez De Smedt

43

2007/C 042/76

Sprawa T-416/06: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Sumitomo Chemical Agro Europe SAS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

43

2007/C 042/77

Sprawa T-4/07: Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2007 r. — Sanofi-Aventis przeciwko OHIM — AstraZeneca

44

2007/C 042/78

Sprawa T-97/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 grudnia 2006 r. — Neoperl przeciwko OHIM (Wyobrażenie rury sanitarnej)

45

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2007/C 042/79

Sprawa F-92/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Genette przeciwko Komisji (Urzędnicy — Emerytury — Uprawnienia emerytalne nabyte przed rozpoczęciem służby we Wspólnotach — Przeniesienie do systemu wspólnotowego — Wycofanie wniosku o przeniesienie uprawnień w celu powołania się na nowe korzystniejsze postanowienia)

46

2007/C 042/80

Sprawa F-115/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (izba pierwsza) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Vienne przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Obowiązek pomocy spoczywający na administracji — Odmowa — Transfer uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii)

46

2007/C 042/81

Sprawa F-119/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Gesner przeciwko OHIM (Urzędnicy — Inwalidztwo — Oddalenie wniosku o powołanie komitetu ds. inwalidztwa)

47

2007/C 042/82

Sprawa F-126/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Borbély przeciwko Komisji (Urzędnicy — Zwrot kosztów — Dodatek na zagospodarowanie — Dieta dzienna — Zwrot kosztów podróży w związku z rozpoczęciem służby — Miejsce zatrudnienia — Prawa do nieograniczonego orzekania)

47

2007/C 042/83

Sprawa F-3/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 stycznia 2007 r. — Franki i. in. przeciwko Komisji (Służba publiczna — Obowiązek pomocy spoczywający na administracji — Odmowa — Transfer uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii)

47

2007/C 042/84

Sprawa F-147/06: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Dragoman przeciwko Komisji

48

2007/C 042/85

Sprawa F-148/06: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Collée przeciwko Parlamentowi

48

2007/C 042/86

Sprawa F-1/07: Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2007 r. — Chassagne przeciwko Komisji

49

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/1

---

(2007/C 42/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 20 z 27.1.2007.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 331 z 30.12.2006.

Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

Dz.U. C 310 z 16.12.2006.

Dz.U. C 294 z 2.12.2006.

Dz.U. C 281 z 18.11.2006.

Dz.U. C 261 z 28.10.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/2

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-251/04) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 1 i 2 pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 3577/92 - Transport - Swoboda świadczenia usług - Kabotaż morski - Usługa holownicza na otwartym morzu)

(2007/C 42/02)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Zavvos i K. Simonsson, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciele: A. Samoni-Rantou i S. Chala, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364, str. 7) — Uregulowania krajowe zastrzegające prawo świadczenia usług holowniczych na pełnym morzu na rzecz statków pływających pod banderą grecką

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 7.8.2004.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/2

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich i Schott AG, uprzednio Schott Glas

(Sprawa C-404/04 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 87 ust. 1 WE - Zawarte w umowie przyrzeczenie zapłaty - Odpadnięcie istotnego warunku umowy - Nowe zarzuty i argumenty - Zastąpienie uzasadnienia - Wniosek o przesłuchanie świadków - Kryterium wierzyciela prywatnego - Uzasadnienie wyroku Sądu - Określenie kwoty pomocy - Artykuł 87. ust. 3 lit. c) WE - Prawo do bycia wysłuchanym - Naruszenie, w odniesieniu do danego państwa członkowskiego, prawa do obrony)

(2007/C 42/03)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Technische Glaswerke Ilmenau GmbH (przedstawiciele: C. Arhold i N. Wimmer, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci i V. Kreuschitz) i Schott AG, uprzednio Schott Glas (przedstawiciel: U. Soltész, Rechtsanwalt)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w składzie powiększonym) z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-198/01 Technische Glaswerke Ilmenau GmbH przeciwko Komisji oddalającego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2002/185/WE z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Republikę Federalną Niemiec na rzecz Technische Glaswerke Ilmenau GmbH (Niemcy) (Dz.U. L 62, str. 30)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Technische Glaswerke Ilmenau GmbH pokryje, poza własnymi kosztami, całość kosztów Komisji Wspólnot Europejskich poniesionych w związku z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych i postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

2)

Technische Glaswerke Ilmenau GmbH pokryje, poza własnymi kosztami, całość kosztów Komisji Wspólnot Europejskich poniesionych w związku z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych i postępowaniem odwoławczym.

| 3) | Technische Glaswerke Ilmenau GmbH pokryje koszty poniesione przez Schott AG w związku z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

3)

Technische Glaswerke Ilmenau GmbH pokryje koszty poniesione przez Schott AG w związku z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

| 4) | Schott AG pokryje własne koszty związane z niniejszym postępowaniem. |
| --- | --- |

4)

Schott AG pokryje własne koszty związane z niniejszym postępowaniem.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 6.11.2004.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 9 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Länsrätten i Stockholms län — Migrationsdomstolen — Szwecja) — Yunying Jia przeciwko Migrationsverket

(Sprawa C-1/05) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Artykuł 43 WE - Dyrektywa 73/148/EWG - Obywatel państwa członkowskiego prowadzący działalność na własny rachunek w innym państwie członkowskim - Prawo pobytu wstępnego małżonka, jeśli wstępny i małżonek są obywatelami państwa trzeciego - Obowiązek po stronie wstępnego zgodnego z prawem przebywania w państwie członkowskim w chwili, gdy dołącza do swojej rodziny w państwie członkowskim prowadzenia działalności - Wymagane dowody dla uznania za wstępnego na utrzymaniu)

(2007/C 42/04)

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Länsrätten i Stockholms län — Migrationsdomstolen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Yunying Jia

Strona pozwana: Migrationsverket

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Utlänningsnämnden — Wykładnia art. 43 WE, art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz. U. L 257, p. 2) oraz art. 1 lit. d) i b) dyrektywy Rady 73/148/EWG z dnia 21 maja 1973 r. w sprawie zniesienia ograniczeń w zakresie przemieszczania się i pobytu obywateli państw członkowskich w obrębie Wspólnoty, które dotyczą przedsiębiorczości i świadczenia usług (Dz.U. L 172, str. 14) — Prawo pobytu dla wstępnego małżonka, gdy oboje są obywatelami państwa trzeciego, obywatela państwa członkowskiego prowadzącego działalność na własny rachunek w innym państwie członkowskim, który to wstępny pozostaje na utrzymaniu tego obywatela państwa członkowskiego — Obowiązek po stronie wstępnego zgodnego z prawem przebywania w państwie członkowskim w chwili, gdy dołącza do swojej rodziny — Wymagane dowody dla uznania za wstępnego na utrzymaniu

Sentencja

| 1) | Prawo wspólnotowe, w świetle wyroku z dnia 23 września 2003 r. w sprawie C-109/01 Akrich, nie zobowiązuje państw członkowskich do uzależnienia przyznania prawa pobytu obywatelowi państwa trzeciego, będącemu członkiem rodziny obywatela wspólnotowego, który skorzystał ze swobody przepływu, od tego, czy członek rodziny przebywał wcześniej zgodnie z prawem na terytorium innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Prawo wspólnotowe, w świetle wyroku z dnia 23 września 2003 r. w sprawie C-109/01 Akrich, nie zobowiązuje państw członkowskich do uzależnienia przyznania prawa pobytu obywatelowi państwa trzeciego, będącemu członkiem rodziny obywatela wspólnotowego, który skorzystał ze swobody przepływu, od tego, czy członek rodziny przebywał wcześniej zgodnie z prawem na terytorium innego państwa członkowskiego.

| 2) | Wykładni art. 1 ust. 1 lit. d) dyrektywy Rady 73/148/EWG z dnia 21 maja 1973 r. w sprawie zniesienia ograniczeń w zakresie przemieszczania się i pobytu obywateli państw członkowskich w obrębie Wspólnoty, które dotyczą przedsiębiorczości i świadczenia usług, należy dokonywać w ten sposób, że przez wyrażenie „na [ich] utrzymaniu” rozumie się konieczność wsparcia materialnego członka rodziny obywatela wspólnotowego, który w rozumieniu art. 43 WE osiedlił się w innym państwie członkowskim, ze strony tego obywatela lub jego małżonka, w celu zaspokojenia zasadniczych potrzeb tego członka rodziny w jego państwie pochodzenia w chwili, gdy ten składa wniosek o dołączenie do tego obywatela. Wykładni art. 6 lit. b) tej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że dowód na konieczność wsparcia materialnego może zostać przedstawiony za pomocą wszelkich odpowiednich ku temu środków, lecz samo zobowiązanie się obywatela wspólnotowego lub jego małżonka do utrzymywania tego członka rodziny nie musi być uznane za dowód na istnienie jego rzeczywistej zależności. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 1 ust. 1 lit. d) dyrektywy Rady 73/148/EWG z dnia 21 maja 1973 r. w sprawie zniesienia ograniczeń w zakresie przemieszczania się i pobytu obywateli państw członkowskich w obrębie Wspólnoty, które dotyczą przedsiębiorczości i świadczenia usług, należy dokonywać w ten sposób, że przez wyrażenie „na [ich] utrzymaniu” rozumie się konieczność wsparcia materialnego członka rodziny obywatela wspólnotowego, który w rozumieniu art. 43 WE osiedlił się w innym państwie członkowskim, ze strony tego obywatela lub jego małżonka, w celu zaspokojenia zasadniczych potrzeb tego członka rodziny w jego państwie pochodzenia w chwili, gdy ten składa wniosek o dołączenie do tego obywatela. Wykładni art. 6 lit. b) tej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że dowód na konieczność wsparcia materialnego może zostać przedstawiony za pomocą wszelkich odpowiednich ku temu środków, lecz samo zobowiązanie się obywatela wspólnotowego lub jego małżonka do utrzymywania tego członka rodziny nie musi być uznane za dowód na istnienie jego rzeczywistej zależności.

---

(1)  Dz.U. C 57 z 5.3.2005 r.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Överklagandenämnden för Högskolan (Szwecja) — Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet

(Sprawa C-40/05) (1)

(Swoboda przepływu pracowników - Artykuł 39 WE - Przeszkody - Kształcenie zawodowe - Nauczyciele - Odrzucenie kandydata do kształcenia, zatrudnionego w szkole w innym państwie członkowskim)

(2007/C 42/05)

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Överklagandenämnden för Högskolan (Szwecja)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kaj Lyyski

Strona pozwana: Umeå universitet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Överklagandenämnden för Högskolan (Komisja odwoławcza ds. szkolnictwa wyższego) — Wykładnia prawa wspólnotowego, w szczególności art. 12 WE — Środek w dziedzinie kształcenia zawodowego służący krótkoterminowemu zaspokojeniu zapotrzebowania na wykwalifikowanych nauczycieli w państwie członkowskim, skierowany do nauczycieli zatrudnionych w szkołach i mający na celu umożliwienie im uzyskania kwalifikacji wymaganych do zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony — Odrzucenie kandydata do kształcenia będącego obywatelem tego państwa, lecz zatrudnionego w szkole w innym państwie członkowskim

Sentencja

Prawo wspólnotowe nie stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu organizującemu w określonych ramach czasowych kształcenie, którego celem jest krótkoterminowe zaspokojenie zapotrzebowania na wykwalifikowanych nauczycieli w państwie członkowskim, które wymaga, aby kandydaci do kształcenia byli zatrudnieni w szkole w tym państwie, jednakże pod warunkiem, że stosowanie tego uregulowania nie prowadzi do odrzucenia co do zasady kandydatury nauczyciela niezatrudnionego w takiej szkole, które następuje bez dokonania uprzedniej i indywidualnej oceny zasług tego kandydata w szczególności w odniesieniu do jego umiejętności i możliwości przeprowadzenia nadzoru nad częścią praktyczną kształcenia odbytą przez kandydata, bądź zwolnienia go z obowiązku jej odbycia.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/4 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/4

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-175/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 92/100/EWG - Prawo autorskie - Najem i użyczenie - Wyłączne prawo zezwalania na oddanie utworu w użyczenie publiczne - Odstępstwo - Zasady wynagradzania - Wyłączenie - Zakres)

(2007/C 42/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Shotter i W. Wils, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan, pełnomocnik, E. Regan SC, J. Gormley, Advisory Counsel)

Interwenient po stronie pozwanej: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: I. del Cuvillo Contreras, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 1 i 5 dyrektywy Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej (Dz.U. L 346, str. 61) — Odstępstwo od wyłącznego prawa zezwalania na oddanie utworu w użyczenie publiczne — Zakres

Sentencja

| 1) | Wyłączając obowiązek zapłaty wynagrodzenia należnego twórcom z tytułu oddawania ich utworów w użyczenie w stosunku do wszystkich kategorii instytucji publicznych oddających utwory w użyczenie w rozumieniu dyrektywy Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 1 i 5 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Wyłączając obowiązek zapłaty wynagrodzenia należnego twórcom z tytułu oddawania ich utworów w użyczenie w stosunku do wszystkich kategorii instytucji publicznych oddających utwory w użyczenie w rozumieniu dyrektywy Rady 92/100/EWG z dnia 19 listopada 1992 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 1 i 5 tej dyrektywy.

| 2) | Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Królestwo Hiszpanii ponosi swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii ponosi swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 25.6.2005.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/4 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/4

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-183/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 92/43 - Artykuł 12 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 lit. b) i art. 16 - Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory - Ochrona gatunków)

(2007/C 42/07)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. van Beek, pełnomocnik, M Wemaëre, adwokat)

Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciel: D. O'Hagan, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprawidłowa transpozycja art. 12 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 lit. b) oraz art. 16 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, str. 7)

Sentencja

| 1) | — | Nie ustanawiając wszelkich przepisów szczególnych niezbędnych w celu skutecznego wdrożenia systemu ścisłej ochrony przewidzianego na mocy art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, |
| --- | --- | --- |

1)

—

Nie ustanawiając wszelkich przepisów szczególnych niezbędnych w celu skutecznego wdrożenia systemu ścisłej ochrony przewidzianego na mocy art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory,

| — | utrzymując w mocy przepisy art. 23 ust. 7 lit. a)-c) ustawy o dzikiej faunie i forze (Wildlife Act) z 1976 r., zmieniony ustawą zmieniającą [Wildlife (Amendment) Act] z 2000 r., które pozostają w sprzeczności z art. 12 ust. 1 i art. 16 dyrektywy 92/43, |
| --- | --- |

—

utrzymując w mocy przepisy art. 23 ust. 7 lit. a)-c) ustawy o dzikiej faunie i forze (Wildlife Act) z 1976 r., zmieniony ustawą zmieniającą [Wildlife (Amendment) Act] z 2000 r., które pozostają w sprzeczności z art. 12 ust. 1 i art. 16 dyrektywy 92/43,

Irlandia nie zastosowała się do wspomnianych przepisów i uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 23.7.2005.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Berlin — Niemcy) — Innovative Technology Center GmbH (ITC) przeciwko Bundesagentur für Arbeit

(Sprawa C-208/05) (1)

(Swobodny przepływ pracowników - Swobodne świadczenie usług - Uregulowania krajowe - Zapłata przez państwo członkowskie wynagrodzenia należnego prywatnej agencji pośrednictwa pracy z tytułu znalezienia zatrudnienia - Praca podlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu w tym państwie - Ograniczenie - Względy uzasadniające - Proporcjonalność)

(2007/C 42/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Sozialgericht Berlin

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Innovative Technology Center GmbH (ITC)

Strona pozwana: Bundesagentur für Arbeit

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sozialgericht Berlin — Wykładnia art. 18 WE, 39 WE, 49 WE, 50 WE i 87 WE oraz art. 3 i 7 rozporządzenia Rady EWG nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, str. 2) — Ustawodawstwo krajowe wprowadzające subwencje dla prywatnych agencji pośrednictwa pracy w razie zawarcia przez osobę poszukującą pracy umowy o pracę powodującą objęcie jej ubezpieczeniem społecznym — Wyłączenie w przypadku zawarcia umowy o pracę z pracodawcą mającym siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego

Sentencja

| 1) | Artykuły 39 WE, 49 WE i 50 WE stoją na przeszkodzie temu, by uregulowanie krajowe, takie jak § 421g ust. 1 zdanie drugie niemieckiego kodeksu socjalnego, przewidywało, że wypłata przez państwo członkowskie prywatnej agencji pośrednictwa wynagrodzenia należnego tej agencji od osoby poszukującej zatrudnienia z tytułu zatrudnienia tej ostatniej uzależnione było od spełnienia warunku, zgodnie z którym znalezione przez tego pośrednika zatrudnienie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu na terytorium tego państwa. |
| --- | --- |

1)

Artykuły 39 WE, 49 WE i 50 WE stoją na przeszkodzie temu, by uregulowanie krajowe, takie jak § 421g ust. 1 zdanie drugie niemieckiego kodeksu socjalnego, przewidywało, że wypłata przez państwo członkowskie prywatnej agencji pośrednictwa wynagrodzenia należnego tej agencji od osoby poszukującej zatrudnienia z tytułu zatrudnienia tej ostatniej uzależnione było od spełnienia warunku, zgodnie z którym znalezione przez tego pośrednika zatrudnienie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu na terytorium tego państwa.

| 2) | Do sądu krajowego należy — w ramach maksymalnego zakresu uznania, jakie daje mu prawo krajowe — dokonanie wykładni oraz zastosowanie przepisu prawa krajowego zgodnie z wymogami prawa wspólnotowego, a w razie gdy taka wykładnia zgodna nie jest możliwa — w odniesieniu do postanowień traktatu WE, które nadają jednostkom prawa, na które mogą się one powołać przed sądami i które sądy krajowe mają obowiązek chronić — pominięcie stosowania każdego przepisu prawa krajowego, który byłby sprzeczny z takimi postanowieniami. |
| --- | --- |

2)

Do sądu krajowego należy — w ramach maksymalnego zakresu uznania, jakie daje mu prawo krajowe — dokonanie wykładni oraz zastosowanie przepisu prawa krajowego zgodnie z wymogami prawa wspólnotowego, a w razie gdy taka wykładnia zgodna nie jest możliwa — w odniesieniu do postanowień traktatu WE, które nadają jednostkom prawa, na które mogą się one powołać przed sądami i które sądy krajowe mają obowiązek chronić — pominięcie stosowania każdego przepisu prawa krajowego, który byłby sprzeczny z takimi postanowieniami.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005 r.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Chambre civile — Francja) — José Perez Naranjo przeciwko Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie

(Sprawa C-265/05) (1)

(Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 4 ust. 2a, art. 10a i 95b - Zasiłek uzupełniający z tytułu starości - Przepisy krajowe uzależniające przyznanie tego zasiłku od warunku miejsca zamieszkania - Specjalne świadczenia nieskładkowe - Wpisanie do załącznika IIa rozporządzenia nr 1408/71)

(2007/C 42/09)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour de cassation — Chambre civile

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: José Perez Naranjo

Strona pozwana: Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Chambre civile — Paryż — Wykładnia art. 4 ust. 2a, art. 10a, 19 ust. 1 i art. 95b rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. 1997, L 28), w brzmieniu zmienionym — Przepisy krajowe uzależniające przyznanie zasiłku z Krajowego Funduszu Bezpieczeństwa od spełnienia warunku miejsca zamieszkania — Pojęcie specjalnego świadczenia nieskładkowego — Wpisanie zasiłku do załącznika IIa rozporządzenia (EWG) nr 1408/71.

Sentencja

Świadczenie takie jak zasiłek uzupełniający, wymieniony w tytule „Francja” w załączniku IIa do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., stanowi świadczenie specjalne. Badanie sposobu finansowania zasiłku uzupełniającego na podstawie informacji zawartych w aktach sprawy przekazanych Trybunałowi wydaje się wskazywać na brak dającego się wystarczająco zidentyfikować związku pomiędzy ogólną składką na ubezpieczenie społeczne a spornym świadczeniem, co prowadzi do wniosku, że zasiłek uzupełniający posiada charakter nieskładkowy. Jednakże do sądu krajowego należy sprawdzenie dokładności informacji zawartych w pkt 48-52 niniejszego wyroku w celu ostatecznego rozstrzygnięcia czy sporne świadczenie posiada charakter składkowy czy nieskładkowy.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 3.9.2005 r.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/6

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-269/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 1 rozporządzenia (EWG) nr 4055/86 - Transport morski - Opłata portowa stosowana w przypadku statków pasażerskich i towarowych - Opłata portowa stosowana w przypadku pojazdów transportowanych promami samochodowymi - Dyskryminacja)

(2007/C 42/10)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: G. Zavvos i K. Simonsson, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. stosującego zasadę swobody świadczenia usług do transportu morskiego między państwami członkowskimi i między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi (Dz.U. L 378, str. 1) — Opłata portowa stosowana w przypadku statków pasażerskich i towarowych — Stosowanie mniejszej stawki w przypadku statków płynących między portami na terytorium krajowym — Opłata portowa stosowana w przypadku pojazdów transportowanych promami samochodowymi — Opłata nie obowiązująca w przypadku pojazdów transportowanych pomiędzy portami na terytorium krajowym

Sentencja

| 1) | Utrzymując w mocy:






  — | opłatę portową stosowaną do statków pasażerskich (włącznie ze statkami wycieczkowymi) lub do statków towarowych, jeżeli wpłyną do przystani, przycumują, lub zakotwiczą w portach Pireus lub Saloniki, w niższej wysokości w przypadku transportu dokonywanego pomiędzy dwoma portami na terytorium krajowym niż w przypadku transportu międzynarodowego, |
| --- | --- | --- |

1)

Utrzymując w mocy:

—

opłatę portową stosowaną do statków pasażerskich (włącznie ze statkami wycieczkowymi) lub do statków towarowych, jeżeli wpłyną do przystani, przycumują, lub zakotwiczą w portach Pireus lub Saloniki, w niższej wysokości w przypadku transportu dokonywanego pomiędzy dwoma portami na terytorium krajowym niż w przypadku transportu międzynarodowego,

| — | opłatę portową na rzecz organizacji portowych w formie spółek akcyjnych, założonych na mocy ustawy nr 2932/2001 i na rzecz portów Pireus i Saloniki, pobieranej przy załadowaniu pojazdów na promy w rejsach międzynarodowych, podczas gdy opłaty te nie są pobierane w przypadku rejsów między portami greckimi, |
| --- | --- |

—

opłatę portową na rzecz organizacji portowych w formie spółek akcyjnych, założonych na mocy ustawy nr 2932/2001 i na rzecz portów Pireus i Saloniki, pobieranej przy załadowaniu pojazdów na promy w rejsach międzynarodowych, podczas gdy opłaty te nie są pobierane w przypadku rejsów między portami greckimi,

| — | uprawnienie przyznane miastom, na terenie których znajdują się porty do pobierania opłat w przypadku pojazdów załadowanych na promy wypływające za granicę, |
| --- | --- |

—

uprawnienie przyznane miastom, na terenie których znajdują się porty do pobierania opłat w przypadku pojazdów załadowanych na promy wypływające za granicę,

Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia 22 grudnia 1986 r. stosującego zasadę swobody świadczenia usług do transportu morskiego między państwami członkowskimi i między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 229 z 17.9.2005.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/7

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — Vonk Dairy Products BV przeciwko Productschap Zuivel

(Sprawa C-279/05) (1)

(Rolnictwo - Wspólna organizacja rynku - Ser - Artykuły 16-18 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 - Refundacje wywozowe zróżnicowane - Niemal bezpośredni ponowny wywóz z kraju przywozu - Dowód nieuczciwej praktyki - Zwrot nienależnego świadczenia - Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (CE, Euratom) nr 2988/95 - Nieprawidłowość ciągła lub powtarzająca się)

(2007/C 42/11)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Vonk Dairy Products BV

Strona pozwana: Productschap Zuivel

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Wykładnia art. 16-18 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 351, str. 1) w brzmieniu obowiązującym w okresie właściwym dla okoliczności faktycznych sprawy — Wykładnia art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, str. 1) — Refundacje zróżnicowane nienależne w przypadku nieuczciwego ponownego wywozu przez eksportera — Określenie kryteriów umożliwiających odpowiednie stwierdzenie — Nieprawidłowość ciągła lub powtarzająca się

Sentencja

| 1) | W ramach procedury cofnięcia i zwrotu refundacji wywozowych zróżnicowanych wypłaconych ostatecznie na podstawie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych stwierdzenie nienależnego charakteru tych refundacji musi być poparte dowodem nieuczciwej praktyki eksportera przeprowadzonym zgodnie z regułami prawa krajowego. |
| --- | --- |

1)

W ramach procedury cofnięcia i zwrotu refundacji wywozowych zróżnicowanych wypłaconych ostatecznie na podstawie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych stwierdzenie nienależnego charakteru tych refundacji musi być poparte dowodem nieuczciwej praktyki eksportera przeprowadzonym zgodnie z regułami prawa krajowego.

| 2) | W rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich nieprawidłowość ciągła lub powtarzająca się ma miejsce wtedy, gdy popełniana jest przez przedsiębiorcę wspólnotowego, który czerpie korzyści ekonomiczne z ogółu podobnych operacji, które naruszają ten sam przepis prawa wspólnotowego. Nie ma przy tym znaczenia, czy nieprawidłowość dotyczy stosunkowo niewielkiej części wszystkich operacji przeprowadzonych w danym okresie i czy operacje, w odniesieniu do których stwierdzono nieprawidłowość, dotyczą za każdym razem różnych partii. |
| --- | --- |

2)

W rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich nieprawidłowość ciągła lub powtarzająca się ma miejsce wtedy, gdy popełniana jest przez przedsiębiorcę wspólnotowego, który czerpie korzyści ekonomiczne z ogółu podobnych operacji, które naruszają ten sam przepis prawa wspólnotowego. Nie ma przy tym znaczenia, czy nieprawidłowość dotyczy stosunkowo niewielkiej części wszystkich operacji przeprowadzonych w danym okresie i czy operacje, w odniesieniu do których stwierdzono nieprawidłowość, dotyczą za każdym razem różnych partii.

---

(1)  Dz.U. C 257 z 15.10.2005 r.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — Johan Piek przeciwko Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij

(Sprawa C-384/05) (1)

(Mleko i przetwory mleczne - Opłata dodatkowa od mleka - Specjalna ilość referencyjna - Artykuł 3 pkt 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 857/84)

(2007/C 42/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Johan Piek

Strona pozwana: Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 3 pkt 1 rozporządzeniem Rady (EWG) nr 857/84 z dnia 31 marca 1984 r. przyjmującego ogólne zasady stosowania opłaty określonej w art. 5c rozporządzenia (EWG) nr 804/68 w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 90, str. 13) — Określenie ilości referencyjnych niepodlegających opłacie — Przepis krajowy przewidujący przyznanie specjalnych ilości referencyjnych producentom, którzy zrealizowali inwestycje w ramach planu rozwoju lub poza tym planem w okresie między 1 września 1981 r. a 31 marca 1984 r. — Zgodność z uregulowaniem wspólnotowym przewidującym okres między 1 stycznia 1981 r. a 31 marca 1984 r.

Sentencja

Artykuł 3 pkt 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84 z dnia 31 marca 1984 r. przyjmującego ogólne zasady stosowania opłaty określonej w art. 5c rozporządzenia nr 804/68 w sektorze mleka i przetworów mlecznych należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu takiemu jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które ogranicza kategorię producentów mleka mogących otrzymać specjalną ilość referencyjną do producentów, którzy podjęli zobowiązania inwestycyjne po dniu 1 września 1981 r., ale przed dniem 1 marca 1984 r.

---

(1)  Dz.U. C 330 z 24.12.2005 r.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/8

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 stycznia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — B.A.S. Trucks BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-400/05) (1)

(Wspólna taryfa celna - Nomenklatura Scalona - Klasyfikacja taryfowa - Podpozycja 8704 10 - Pojazd zaprojektowany do użytku na budowach, przeznaczony do przewozu i wyładunku materiałów, a także do użytku na drogach publicznych)

(2007/C 42/13)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: B.A.S. Trucks BV

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Klasyfikacja taryfowa pojazdu zaprojektowanego do użytku na budowach, przeznaczonego do przewozu i wyładunku materiałów, a także do użytku na drogach publicznych — Włączenie lub nie do pozycji 8704 10 NC jako „pojazd samowyładowczy zaprojektowany do stosowania poza drogami publicznymi”

Sentencja

Wykładni podpozycji 8704 10 Nomenklatury Scalonej, zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2261/98 z dnia 26 października 1998 r., należy dokonywać w ten sposób, że podpozycja ta obejmuje pojazdy samowyładowcze w rozumieniu tej podpozycji, zaprojektowane specjalnie i przede wszystkim do stosowania poza drogami publicznymi o twardej nawierzchni. Fakt, że pojazdy samowyładowcze posiadają cechy umożliwiające im poruszanie się dodatkowo po drogach publicznych o twardej nawierzchni nie stoi na przeszkodzie ich klasyfikacji jako pojazdów samowyładowczych w rozumieniu tej podpozycji.

---

(1)  Dz.U. C 36 z 11.2.2006.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/8

---

Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 13 września 2006 r. w sprawie T-210/02 British Aggregates Association przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione w dniu 27 listopada 2006 r. przez British Aggregates Association

(Sprawa C-487/06 P)

(2007/C 42/14)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: British Aggregates Association (przedstawiciele: C. Puncey, Solicitor i L. Van den Hende, advocaat)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii I Irlandii Północnej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 13 września 2006 r. w sprawie T-210/02 British Aggregates Association przeciwko Komisji; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 13 września 2006 r. w sprawie T-210/02 British Aggregates Association przeciwko Komisji;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2002) 1478 wersja ostateczna z dnia 24 kwietnia 2002 r. (pomoc państwa N. 863/01 — Zjednoczone Królestwo, opłata za wydobycie kruszywa) z wyjątkiem części dotyczącej zwolnienia przyznanego w odniesieniu do Irlandii Północnej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2002) 1478 wersja ostateczna z dnia 24 kwietnia 2002 r. (pomoc państwa N. 863/01 — Zjednoczone Królestwo, opłata za wydobycie kruszywa) z wyjątkiem części dotyczącej zwolnienia przyznanego w odniesieniu do Irlandii Północnej;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania w instancji odwoławczej oraz postępowania przed Sądem w sprawie T-210/02. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania w instancji odwoławczej oraz postępowania przed Sądem w sprawie T-210/02.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie wnosi o uchylenie wyroku i podnosi następujące zarzuty:

| — | Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, ustalając istnienie pomocy państwa w sposób nieobiektywny; |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, ustalając istnienie pomocy państwa w sposób nieobiektywny;

| — | Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo w ocenie selektywności, odróżniając sytuację opłaty za wydobycie kruszywa od sytuacji, która miała miejsce w sprawie Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke (1); |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo w ocenie selektywności, odróżniając sytuację opłaty za wydobycie kruszywa od sytuacji, która miała miejsce w sprawie Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke (1);

| — | Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo przyjmując, że opłata środowiskowa nie ma charakteru selektywnego, jeśli jest stosowana w odniesieniu do szczególnego sektora działalności, nie wymagając jednak dokładnej definicji tego sektora i nie ustalając takiej definicji; |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo przyjmując, że opłata środowiskowa nie ma charakteru selektywnego, jeśli jest stosowana w odniesieniu do szczególnego sektora działalności, nie wymagając jednak dokładnej definicji tego sektora i nie ustalając takiej definicji;

| — | Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, nie stosując właściwej kontroli decyzji Komisji; |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, nie stosując właściwej kontroli decyzji Komisji;

| — | Sąd Pierwszej Instancji popełnił błąd w ocenie „charakteru i ogólnej struktury” opłaty za wydobycie kruszywa oraz kwestii zwolnień wywozowych; |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji popełnił błąd w ocenie „charakteru i ogólnej struktury” opłaty za wydobycie kruszywa oraz kwestii zwolnień wywozowych;

| — | Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo potwierdzając, że Komisja nie miała obowiązku wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego; |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo potwierdzając, że Komisja nie miała obowiązku wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego;

| — | Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo uznając, że zaskarżona decyzja była wystarczająco uzasadniona. |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo uznając, że zaskarżona decyzja była wystarczająco uzasadniona.

---

(1)  Wyrok Trybunału z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie C-143/99, Rec. str. I-8365.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (izba druga) wydanego w dniu 3 października 2006 r. w sprawie T-171/05 Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, wniesione w dniu 1 grudnia 2006 r. przez Barta Nijsa

(Sprawa C-495/06 P)

(2007/C 42/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Bart Nijs (przedstawiciele: F. Rollinger, avocat)

Druga strona postępowania: Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | stwierdzenie, że niniejsze odwołanie jest dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że niniejsze odwołanie jest dopuszczalne i zasadne;

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 3 października 2006 r. w sprawie T-171/05 Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 3 października 2006 r. w sprawie T-171/05 Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu;

| — | uchylenie decyzji zaskarżonych w ramach skargi wniesionej do Sądu w sprawie T-171/05, w szczególności decyzji przyjmującej ostatecznie sprawozdanie z oceny skarżącego za rok 2003 i decyzji o awansie pani Y na stanowisko rewizora w Niderlandzkim Wydziale Tłumaczeń należącym do Służby Tłumaczeń Trybunału Obrachunkowego w 2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji zaskarżonych w ramach skargi wniesionej do Sądu w sprawie T-171/05, w szczególności decyzji przyjmującej ostatecznie sprawozdanie z oceny skarżącego za rok 2003 i decyzji o awansie pani Y na stanowisko rewizora w Niderlandzkim Wydziale Tłumaczeń należącym do Służby Tłumaczeń Trybunału Obrachunkowego w 2004 r.;

| — | zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie odszkodowania w wysokości nieuzyskanego wynagrodzenia, za szkody, które poniósł wnoszący odwołanie w porównaniu z sytuacją, w której znajdowałby się, gdyby został awansowany; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie odszkodowania w wysokości nieuzyskanego wynagrodzenia, za szkody, które poniósł wnoszący odwołanie w porównaniu z sytuacją, w której znajdowałby się, gdyby został awansowany;

| — | obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania w przedmiocie skargi, kosztami dwóch postępowań zabezpieczających oraz niniejszego postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania w przedmiocie skargi, kosztami dwóch postępowań zabezpieczających oraz niniejszego postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząc niniejsze odwołanie wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi przede wszystkim, że Sąd nie ustosunkował się do zarzutu dziewiątego podniesionego przez wnoszącego odwołanie w skardze. Zarzut ten dotyczył naruszenia przez organ powołujący obowiązku bezzwłocznego poinformowania OLAF o zastraszaniu i nadużyciach finansowych wymierzonych we wspólnotowy system rent inwalidzkich, o których powziął wiedzę. Otóż gdyby takie postępowanie zostało przeprowadzone wykazałoby ono liczne nieprawidłowości, których dopuścił się organ powołujący, w szczególności bezprawność tymczasowego sprawowania funkcji przełożonego przez panią Y oraz bezprawność wykonywania jej funkcji przez przełożonego wnoszącego odwołanie. Ze względu na okoliczność, iż organ powołujący nie poinformował komisji odwoławczej o prywatnym interesie zwierzchników dwóch przywołanych urzędników w ich mianowaniu naruszeniem prawa jest również ostateczne sprawozdanie z oceny skarżącego.

Po drugie wnoszący odwołanie kwestionuje stwierdzenie Sądu, jakoby nie przedstawił on żadnego dowodu na okoliczność, iż pani Y wykonywała tymczasowo obowiązki rewizora, ani nie uczynił swojego twierdzenia przynajmniej wiarygodnym. Wnoszący odwołanie podnosi, iż w marcu 2003 r. nie wiedział nic o zastępstwie wykonywanym przez panią Y, co odkrył dopiero dwa lata później i co stanowi zatem nową okoliczność, która uzasadnia dopuszczalność pisma wniesionego przez niego w dniu 16 grudnia 2005 r. Ponadto nieprawdą jest, że jedenaście zarzutów podniesionych w skardze jest dalekich od udowodnienia bezprawności wykonywania zastępstwa, gdyż zarzuty te przeprowadzają pełny dowód tego twierdzenia. Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd zignorował wszystkie podniesionego przez niego zarzuty i w uzasadnieniu odniósł się jedynie do jednego zarzutu, którego wnoszący odwołanie nigdy nie podniósł.

W końcu wnoszący odwołanie podnosi, że decyzję o nieprzyznaniu mu awansu i awansowaniu pani Y należy traktować jako jedyną i niepodzielną decyzję, która została podjęta na długo przed jej zakomunikowaniem, mianowicie w chwili, gdy jesienią 2003 r. art. 7 ust. 2 regulaminu pracowniczego został zastosowany w odniesieniu do kariery pani Y i że decyzja o jej awansowaniu stanowi dla wnoszącego odwołanie akt niekorzystny, ponieważ wpływa ona na jego sytuację prawną i stanowi jednocześnie przejaw nadużycia władzy, ma charakter ukrytej kary i środka dyskryminującego w stosunku do wnoszącego odwołanie.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/10

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 13 września 2006 r. w sprawie T-226/01 CAS Succhi di Frutta SpA przeciwko Komisji wniesione w dniu 5 grudnia 2006 r. przez CAS Succhi di Frutta SpA

(Sprawa C-497/06 P)

(2007/C 42/16)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: CAS Succhi di Frutta SpA (przedstawiciele: F. Sciaudone, R. Sciaudone oraz D. Fioretti, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Pierwszej Instancji w celu rozpatrzenia istoty sprawy w świetle wytycznych przekazanych przez Trybunał; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Pierwszej Instancji w celu rozpatrzenia istoty sprawy w świetle wytycznych przekazanych przez Trybunał;

| — | obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania w sprawie T-226/01. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania w sprawie T-226/01.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty zawarte w odwołaniu od wyroku Sądu Pierwszej Instancji można podzielić na cztery grupy dotyczące: znaczenia wyroku w sprawie C-496/99 P Komisja przeciwko CAS; substytucji owoców; współczynników substytucji; kosztów poniesionych przez wnoszącą odwołanie w obronie jej praw.

W odniesieniu do znaczenia wyroku wydanego w sprawie C-496/99 P Komisja przeciw CAS, wnosząca odwołanie podnosi: wypaczenie i pominięcie argumentów przedstawionych przez wnoszącą odwołanie w postępowaniu w sprawie T-226/01 co do znaczenia wyroku w sprawie Komisja przeciwko CAS; naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej; pominięcie skargi o odszkodowanie za wyrządzoną szkodę zawartej w wyroku w sprawie Komisja przeciwko CAS; błędną wykładnię przesłanek umożliwiających wniesienie skargi o odszkodowanie.

Jeśli chodzi o substytucje owoców wnosząca odwołanie zauważa: brak uzasadnienia w odniesieniu do szkody poniesionej w związku z substytucją owoców jak też oczywisty błąd w ocenie uwag wnoszącej odwołanie co do bezprawności przetargu; błąd w odniesieniu do znaczenia prawnego substytucji owoców w ramach procedury udzielenia zamówienia; naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do dnia w którym ustalona została substytucja owoców; wypaczenie dowodów zawartych w aktach sprawy i brak uzasadnienia w odniesieniu do korzyści związanych z substytucją owoców i wiedzą o niej od marca 1996 r.; naruszenie przepisów proceduralnych, oczywiste wypaczenie dowodów oraz naruszenie ogólnych zasad w przedmiocie ciężaru dowodu.

Co do współczynników substytucji wnosząca odwołanie kwestionuje: błędne określenie ilości owoców, którą należy uwzględnić dla obliczenia szkody.

W końcu, w odniesieniu do kosztów poniesionych przez wnoszącą odwołanie w obronie jej praw, podnosi ona: naruszenie zasady mówiącej o odszkodowaniu w związku z kosztami dotyczącymi pomocy technicznej i prawnej oraz zasady mówiącej o odszkodowaniu w związku z kosztami wnikającymi z udziału w przetargu.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Genova (Włochy) w dniu 8 grudnia 2006 r. — Corporación Dermoestética SA przeciwko To Me Group Advertising Media

(Sprawa C-500/06)

(2007/C 42/17)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Giudice di pace di Genova (sędzia pokoju w Genui)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Corporación Dermoestética SA

Strona pozwana: To Me Group Advertising Media

Pytania prejudycjalne

| 1) | czy są zgodne z art. 49 traktatu WE przepisy krajowe — takie jak te zawarte w art. 4, 5 i 9 Bis Legge 175 z 1992 r. i w Decreto Ministeriale nr 657 z dnia 16 września 1994 r. — lub praktyki administracyjne, które zabraniają reklamowania w telewizji o zasięgu krajowym zabiegów medyczno-chirurgicznych wykonywanych w posiadających właściwe zezwolenia prywatnych strukturach medycznych również wtedy, gdy taka sama reklama jest dozwolona w sieciach telewizyjnych o zasięgu lokalnym, które to przepisy nakładają jednocześnie ograniczenie wydatków do wysokości 5 procent dochodu zadeklarowanego za rok poprzedni; |
| --- | --- |

1)

czy są zgodne z art. 49 traktatu WE przepisy krajowe — takie jak te zawarte w art. 4, 5 i 9 Bis Legge 175 z 1992 r. i w Decreto Ministeriale nr 657 z dnia 16 września 1994 r. — lub praktyki administracyjne, które zabraniają reklamowania w telewizji o zasięgu krajowym zabiegów medyczno-chirurgicznych wykonywanych w posiadających właściwe zezwolenia prywatnych strukturach medycznych również wtedy, gdy taka sama reklama jest dozwolona w sieciach telewizyjnych o zasięgu lokalnym, które to przepisy nakładają jednocześnie ograniczenie wydatków do wysokości 5 procent dochodu zadeklarowanego za rok poprzedni;

| 2) | czy są zgodne z art. 49 traktatu WE przepisy krajowe — takie jak te zawarte w art. 4, 5 i 9 Bis Legge 175 z 1992 r. i w Decreto Ministeriale nr 657 z dnia 16 września 1994 r. — lub praktyki administracyjne, które zabraniają reklamowania w telewizji o zasięgu krajowym zabiegów medyczno-chirurgicznych wykonywanych w posiadających właściwe zezwolenia prywatnych strukturach medycznych również wtedy, gdy taka sama reklama jest dozwolona w sieciach telewizyjnych o zasięgu lokalnym, które to przepisy nakładają jednocześnie, w zakresie tego ostatniego rodzaju rozpowszechniania, obowiązek uprzedniego uzyskania zezwolenia ze strony poszczególnych gmin, po wysłuchaniu właściwego lokalnego stowarzyszenia zawodowego oraz ograniczenie wydatków do wysokości 5 procent dochodu zadeklarowanego za rok poprzedni; |
| --- | --- |

2)

czy są zgodne z art. 49 traktatu WE przepisy krajowe — takie jak te zawarte w art. 4, 5 i 9 Bis Legge 175 z 1992 r. i w Decreto Ministeriale nr 657 z dnia 16 września 1994 r. — lub praktyki administracyjne, które zabraniają reklamowania w telewizji o zasięgu krajowym zabiegów medyczno-chirurgicznych wykonywanych w posiadających właściwe zezwolenia prywatnych strukturach medycznych również wtedy, gdy taka sama reklama jest dozwolona w sieciach telewizyjnych o zasięgu lokalnym, które to przepisy nakładają jednocześnie, w zakresie tego ostatniego rodzaju rozpowszechniania, obowiązek uprzedniego uzyskania zezwolenia ze strony poszczególnych gmin, po wysłuchaniu właściwego lokalnego stowarzyszenia zawodowego oraz ograniczenie wydatków do wysokości 5 procent dochodu zadeklarowanego za rok poprzedni;

| 3) | czy art. 43 lub art. 49 traktatu WE stoją na przeszkodzie temu, aby rozpowszechnianie reklamy informacyjnej dotyczącej estetycznych zabiegów medyczno-chirurgicznych wykonywanych w posiadających właściwe zezwolenia prywatnych strukturach medycznych było dodatkowo uzależnione od uprzedniego uzyskania zezwolenia terytorialnych organów administracyjnych lub stowarzyszeń zawodowych; |
| --- | --- |

3)

czy art. 43 lub art. 49 traktatu WE stoją na przeszkodzie temu, aby rozpowszechnianie reklamy informacyjnej dotyczącej estetycznych zabiegów medyczno-chirurgicznych wykonywanych w posiadających właściwe zezwolenia prywatnych strukturach medycznych było dodatkowo uzależnione od uprzedniego uzyskania zezwolenia terytorialnych organów administracyjnych lub stowarzyszeń zawodowych;

| 4) | czy Federazione nazionale degli ordini dei medici (FNOMCEO) (krajowa federacja izb lekarskich) i izby lekarskie stowarzyszonych lekarzy, uchwalając kodeks deontologii, który wyznacza granice reklamowania zawodów medycznych oraz wykładnię przepisów obowiązujących w dziedzinie reklamy medycznej, poważnie zawężający prawo lekarzy do reklamowania własnej działalności, gdzie tak kodeks jak i wykładnia mają charakter wiążący dla wszystkich lekarzy, ograniczyły konkurencję w stopniu wyższym, niż jest to dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów krajowych i na podstawie art. 81 ust. 1 WE; |
| --- | --- |

4)

czy Federazione nazionale degli ordini dei medici (FNOMCEO) (krajowa federacja izb lekarskich) i izby lekarskie stowarzyszonych lekarzy, uchwalając kodeks deontologii, który wyznacza granice reklamowania zawodów medycznych oraz wykładnię przepisów obowiązujących w dziedzinie reklamy medycznej, poważnie zawężający prawo lekarzy do reklamowania własnej działalności, gdzie tak kodeks jak i wykładnia mają charakter wiążący dla wszystkich lekarzy, ograniczyły konkurencję w stopniu wyższym, niż jest to dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów krajowych i na podstawie art. 81 ust. 1 WE;

| 5) | czy wykładnia przyjęta przez FNOMCEO pozostaje tak czy inaczej w sprzeczności z art. 3 lit. g), art. 4, 98, 10, 81 i ewentualnie art. 86 traktatu WE w zakresie, w jakim wykładnia ta jest dozwolona na podstawie przepisów krajowych, które nakładają na właściwe stowarzyszenia lokalne obowiązek kontroli przejrzystości i prawdziwości reklam oraz ustalają sposób wykonywania owych uprawnień. |
| --- | --- |

5)

czy wykładnia przyjęta przez FNOMCEO pozostaje tak czy inaczej w sprzeczności z art. 3 lit. g), art. 4, 98, 10, 81 i ewentualnie art. 86 traktatu WE w zakresie, w jakim wykładnia ta jest dozwolona na podstawie przepisów krajowych, które nakładają na właściwe stowarzyszenia lokalne obowiązek kontroli przejrzystości i prawdziwości reklam oraz ustalają sposób wykonywania owych uprawnień.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/11

---

Odwołanie od wyroku wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01 GlaxoSmithKline Services Unlimited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 11 grudnia 2006 r. przez GlaxoSmithKline Services Unlimited (GSK), wcześniej zwaną jako Glaxo Wellcome plc

(Sprawa C-501/06 P)

(2007/C 42/18)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: GlaxoSmithKline Services Unlimited, wcześniej zwana jako Glaxo Wellcome plc (przedstawiciele: I. Forrester QC, J. Venit, członek izby adwokackiej Nowego Jorku, S. Martínez Lage, abogado, A. Komninos, Δικηγόρος, A. Schulz, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV, Spain Pharma, SA, Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wyroku Sądu Pierwszej Instancji, w zakresie, w jakim oddala on wniesione przez GSK żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 spornej decyzji, lub podejmuje inne środki zadośćuczynienia sprawiedliwości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wyroku Sądu Pierwszej Instancji, w zakresie, w jakim oddala on wniesione przez GSK żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 spornej decyzji, lub podejmuje inne środki zadośćuczynienia sprawiedliwości;

| — | zasądzenie na rzecz GSK kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz GSK kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi, że sporny wyrok należy uchylić, w zakresie, w jakim oddala on wniesione przez GSK żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 spornej decyzji z przyczyn następujących:

| — | Sąd Pierwszej Instancji popełnił błąd ustalając, że Ogólne warunki sprzedaży wywołują istotne skutki antykonkurencyjne i stanowią w ten oto sposób naruszenie art. 81 ust. 1 WE, nie przeprowadzając przy tym właściwej oceny ich rzeczywistego kontekstu prawnego i gospodarczego. W dalszej kolejności, i) konkurencji cenowej wewnątrz marki, na którą Sąd powołuje się w swoim wyroku jest sama wynikiem zakłóceń w działaniu rynku, oraz ii) Sąd powołał się na domniemane korzyści krańcowe, które konsumenci końcowi w państwach importujących mogli uzyskać z uczestnictwa hiszpańskich hurtowników w konkurencji wewnątrz marki. |
| --- | --- |

—

Sąd Pierwszej Instancji popełnił błąd ustalając, że Ogólne warunki sprzedaży wywołują istotne skutki antykonkurencyjne i stanowią w ten oto sposób naruszenie art. 81 ust. 1 WE, nie przeprowadzając przy tym właściwej oceny ich rzeczywistego kontekstu prawnego i gospodarczego. W dalszej kolejności, i) konkurencji cenowej wewnątrz marki, na którą Sąd powołuje się w swoim wyroku jest sama wynikiem zakłóceń w działaniu rynku, oraz ii) Sąd powołał się na domniemane korzyści krańcowe, które konsumenci końcowi w państwach importujących mogli uzyskać z uczestnictwa hiszpańskich hurtowników w konkurencji wewnątrz marki.

| — | Sąd nie posiadał uprawnień, aby sporządzić rzeczywiste wnioski dotyczące prawdopodobnego wpływu na pacjentów oraz osoby opłacające ich lekarstwa, zważywszy na brak podstaw dla wyciągnięcia takich wniosków w spornej decyzji Komisji. |
| --- | --- |

—

Sąd nie posiadał uprawnień, aby sporządzić rzeczywiste wnioski dotyczące prawdopodobnego wpływu na pacjentów oraz osoby opłacające ich lekarstwa, zważywszy na brak podstaw dla wyciągnięcia takich wniosków w spornej decyzji Komisji.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/11

---

Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej.

(Sprawa C-504/06)

(2007/C 42/19)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: L. Pignataro-Nolin i I. Kaufmann-Bühler, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 92/57/CE (1) z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach (ósma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG (2)) poprzez brak prawidłowego wdrożenia do prawa krajowego art. 3 ust. 1 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 92/57/CE (1) z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach (ósma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG (2)) poprzez brak prawidłowego wdrożenia do prawa krajowego art. 3 ust. 1 tej dyrektywy.

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z prawem włoskim budowy trwające krócej niż 200 dni roboczych, w trakcie których nie są wykonywane roboty wymienione w załączniku II do dyrektywy, są objęte jedynie przepisami koordynacyjnymi wymienionymi w art. 7 dekretu nr 626/1994. Przepis ten jednak nakłada wyłącznie ogólny obowiązek współpracy i koordynacji na pracodawców, którzy w ramach swojego przedsiębiorstwa lub zakładu zlecają prace współpracującym z nimi przedsiębiorstwom lub osobom prowadzącym działalność na własny rachunek. W konsekwencji nie można przyjąć, by art. 7 tego dekretu stanowił wdrożenie do prawa krajowego precyzyjnych i szczegółowych przepisów nr 92/57/EWG dotyczących niezbędnej koordynacji na etapie przygotowania i realizacji budowy.

---

(1)  Dz.U. L 245, str. 6.

(2)  Dz.U. L 183, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova (Włochy) w dniu 12 czerwca 2006 r. — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova przeciwko Euricom SpA

(Sprawa C-505/06)

(2007/C 42/20)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Commissione tributaria regionale di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

Strona pozwana: Euricom SpA

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 216 Wspólnotowego kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że znajduje on zastosowanie wyłącznie do towarów uzyskanych w procedurze uszlachetniania czynnego, które zawierają towary niewspólnotowe, czy też stanowi on niezależne od innych źródło powstania długu celnego, uzasadnione wymogiem nieprzyznania podwójnych ułatwień celnych? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 216 Wspólnotowego kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że znajduje on zastosowanie wyłącznie do towarów uzyskanych w procedurze uszlachetniania czynnego, które zawierają towary niewspólnotowe, czy też stanowi on niezależne od innych źródło powstania długu celnego, uzasadnione wymogiem nieprzyznania podwójnych ułatwień celnych?

| 2) | Czy art. 115 ust. 1 i 3 Wspólnotowego kodeksu celnego i odpowiednie przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu (EWG) 2913/92 (1) regulują, w ramach procedury uszlachetniania czynnego przeprowadzonej jako uprzedni wywóz oraz równoważny przywóz wyrównawczy (EX-IM), kwestie uzyskania statusu celnego towaru wspólnotowego i korzyści z odpowiadającego zwolnienia z należności celnych przywozowych dla towaru przywożonego w ramach wyrównania z towarem uprzednio wywiezionym w charakterze towaru pochodzącego z Włoch? Czy też przepisy te nie znajdują zastosowania, jeżeli rzeczona procedura w stosunku do omawianych towarów dotyczy uprzedniego wywozu do państw, z którymi Wspólnota Europejska zawarła odpowiednie umowy? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 115 ust. 1 i 3 Wspólnotowego kodeksu celnego i odpowiednie przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu (EWG) 2913/92 (1) regulują, w ramach procedury uszlachetniania czynnego przeprowadzonej jako uprzedni wywóz oraz równoważny przywóz wyrównawczy (EX-IM), kwestie uzyskania statusu celnego towaru wspólnotowego i korzyści z odpowiadającego zwolnienia z należności celnych przywozowych dla towaru przywożonego w ramach wyrównania z towarem uprzednio wywiezionym w charakterze towaru pochodzącego z Włoch? Czy też przepisy te nie znajdują zastosowania, jeżeli rzeczona procedura w stosunku do omawianych towarów dotyczy uprzedniego wywozu do państw, z którymi Wspólnota Europejska zawarła odpowiednie umowy?

| 3) | Czy w niniejszym przypadku fakt, że przywołany powyżej art. 115 ust. 3 stanowi, iż towary przywożone w ramach wyrównania uzyskują status celny wspólnotowych towarów uprzednio wywiezionych, wpływa na daną procedurę, w szczególności na wspólnotowe pochodzenie uprzednio wywiezionego krajowego ryżu? W przypadku odpowiedzi twierdzącej, jaki jest związek między procedurą uszlachetniania czynnego a przepisami dotyczącymi pochodzenia ustanowionymi we Wspólnotowym kodeksie celnym i w umowach z państwami Europy Środkowej i Wschodniej? |
| --- | --- |

3)

Czy w niniejszym przypadku fakt, że przywołany powyżej art. 115 ust. 3 stanowi, iż towary przywożone w ramach wyrównania uzyskują status celny wspólnotowych towarów uprzednio wywiezionych, wpływa na daną procedurę, w szczególności na wspólnotowe pochodzenie uprzednio wywiezionego krajowego ryżu? W przypadku odpowiedzi twierdzącej, jaki jest związek między procedurą uszlachetniania czynnego a przepisami dotyczącymi pochodzenia ustanowionymi we Wspólnotowym kodeksie celnym i w umowach z państwami Europy Środkowej i Wschodniej?

| 4) | Czy art. 15 ust. 2 umów zawartych między Wspólnotą Europejską a państwami Europy Środkowej i Wschodniej w zakresie, w jakim stanowi, że zakaz zwrotu należności celnych dotyczący surowców niepochodzących [ze Wspólnoty] używanych w produkcji towarów wywożonych wraz ze świadectwem EUR 1 (wydanym przez wspólnotowy organ celny) nie znajduje zastosowania, jeżeli takie towary są przeznaczone do krajowego spożycia, ma być interpretowany w ten sposób, że pozbawia on art. 216 Wspólnotowego kodeksu celnego wszelkiego istotnego znaczenia (effet utile)? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 15 ust. 2 umów zawartych między Wspólnotą Europejską a państwami Europy Środkowej i Wschodniej w zakresie, w jakim stanowi, że zakaz zwrotu należności celnych dotyczący surowców niepochodzących [ze Wspólnoty] używanych w produkcji towarów wywożonych wraz ze świadectwem EUR 1 (wydanym przez wspólnotowy organ celny) nie znajduje zastosowania, jeżeli takie towary są przeznaczone do krajowego spożycia, ma być interpretowany w ten sposób, że pozbawia on art. 216 Wspólnotowego kodeksu celnego wszelkiego istotnego znaczenia (effet utile)?

---

(1)  Dz. U. L 302, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 10 października 2006 r. w sprawie T-302/03 PTV Planung Transport Verkehr AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 18 grudnia 2006 r. przez PTV Planung Transport Verkehr AG

(Sprawa C-512/06 P)

(2007/C 42/21)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: PTV Planung Transport Verkehr AG (przedstawiciel: dr F. Nielsen, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) z dnia 10 października 2006 r. (sprawa T-302/03), |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) z dnia 10 października 2006 r. (sprawa T-302/03),

| — | obciążenie pozwanej w pierwszej instancji oraz drugiej strony w postępowaniu odwoławczym kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej w pierwszej instancji oraz drugiej strony w postępowaniu odwoławczym kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 października 2006 r. narusza art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (1). Sąd Pierwszej Instancji błędnie przyjął, że między oznaczeniem „map&guide” a towarem „programy komputerowe” oraz usługą „programowanie komputerowe” istnieje „bezpośredni i konkretny związek”, a oznaczenie „map&guide” pozwala na „bezpośredni opis” tego towaru i tej usługi (pkt 40 wyroku). Ponadto Sąd Pierwszej Instancji błędnie pod względem prawnym wyszedł z założenia, że oznaczenie „map&guide” pozwala właściwemu kręgowi odbiorców „natychmiast i bez głębszej refleksji ustanowić bezpośredni i konkretny związek z programami komputerowymi i usługami programowania komputerowego oferującymi plany (miasta) i przewodniki (turystyczne)” (pkt 47 wyroku). Wreszcie w wyroku stwierdzono, że grupy towarów „programy komputerowe” i usług „programowanie komputerowe” obejmują również towary i usługi, których funkcją jest przedstawienie planów (miasta) i przewodników (turystycznych).

Dokonana w wyroku przez Sąd Pierwszej Instancji wykładnia art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 jest nieprawidłowa. Wbrew temu, co przyjął Sąd Pierwszej Instancji, zgłoszony znak towarowy nie jest pozbawiony charakteru odróżniającego. Zgłoszony znak towarowy nie ma charakteru opisowego. Istnienie „konkretnego i bezpośredniego związku” czy „bezpośredniego opisu” można by przyjąć tylko wtedy, gdyby chodziło o pojęcie, które dany towar lub usługę opisuje w sposób bezpośredni lub opisuje cechy właściwe temu towarowi lub usłudze, czyli jako takie „przylega”. Nie ma to miejsca w przypadku oznaczenia „map&guide”. Nie opisuje ono w sposób bezpośredni towaru „programy komputerowe” ani usługi „programowanie komputerowe”, jak również nie stanowi wskazówki dotyczącej ściśle związanej z tym towarem lub tą usługą cechy. Odbiorcy nie mogą „natychmiast i bez głębszej refleksji ustanowić bezpośredni i konkretny związek z programami komputerowymi i usługami programowania komputerowego oferującymi plany (miasta) i przewodniki (turystyczne)”. Równocześnie funkcją usługi „programowanie komputerowe” czy towaru „programy komputerowe” nie jest „przedstawienie” planów (miasta) lub przewodników (turystycznych).

Przyjęta przez Sąd Pierwszej Instancji zależność między oznaczeniem „map&guide” a konkretnie zgłoszonymi towarem „programy komputerowe” i usługą „programowanie komputerowe” nie jest naturalnie nasuwającym się rozwiązaniem, tylko wynikiem pewnej konstrukcji myślowej.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, 1994, str. 1)

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w powiększonym składzie) wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01: GlaxoSmithKline Services Unlimited, dawniej Glaxo Wellcome plc przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 18 grudnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-513/06 P)

(2007/C 42/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. Christoforou, F. Castillo de la Torre i E. Gippini Fournier, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV, Spain Pharma, SA, Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar), GlaxoSmithKline Services Unlimited, dawniej Glaxo Wellcome plc

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie pkt 1 i 3 do 5 sentencji wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01 GlaxoSmithKline Services Ltd. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, |
| --- | --- |

—

uchylenie pkt 1 i 3 do 5 sentencji wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 września 2006 r. w sprawie T-168/01 GlaxoSmithKline Services Ltd. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich,

| — | ostateczne rozstrzygnięcie niniejszego sporu poprzez oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności w sprawie T-168/01 jako bezzasadnej, |
| --- | --- |

—

ostateczne rozstrzygnięcie niniejszego sporu poprzez oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności w sprawie T-168/01 jako bezzasadnej,

| — | obciążenie skarżącej w sprawie T-168/01 kosztami poniesionymi przez Komisję w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżącej w sprawie T-168/01 kosztami poniesionymi przez Komisję w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja zgadza się z wnioskami Sądu Pierwszej Instancji dotyczącymi uzasadnienia zawartego w zaskarżonej decyzji, istnienia porozumienia między przedsiębiorstwami, zarzucanego nadużycia władzy oraz naruszenia zasady proporcjonalności i art. 43 WE.

Odnosząc się do części wyroku, która dotyczyła istnienia „skutku” antykonkurencyjnego, Komisja kwestionuje rozumowanie, jakie przeprowadził Sąd Pierwszej Instancji. Utrzymuje ona, że analiza Sądu dotycząca ograniczającego „celu” porozumienia w należyty sposób uwzględniająca kontekst prawny i gospodarczy powinna doprowadzić Sąd do potwierdzenia ustalenia poczynionego w decyzji, że cel umowy miał charakter antykonkurencyjny. Co się tyczy innych ustaleń co do „skutków”, Komisja ma poważne zastrzeżenia w szczególności w odniesieniu do: określenia rynku właściwego; odrzucenia ustaleń poczynionych przez Komisję na podstawie art. 81 ust. 1 lit. d) za pomocą argumentu błędnego pod względem prawnym, zgodnie z którym na różnych rynkach geograficznych były stosowane różne ceny oraz kilku innych ustaleń poczynionych w wyroku, w którym Sąd zastąpił ocenę Komisji swoją własną oceną dokumentacji gospodarczej i faktów, co jest niedopuszczalne w postępowaniu odwoławczym. Ponieważ Komisja podziela wnioski końcowe Sądu, to jest, że sporne porozumienie miało skutki antykonkurencyjne, nie zamierza ona na tym etapie wnosić odwołania od tej części wyroku.

Niniejsze odwołanie zawiera dwa rodzaje zarzutów. Pierwszy rodzaj zarzutów odnosi się do ustaleń na podstawie art. 81 ust. 1 oraz w szczególności błędów co do prawa i nieprawidłowej interpretacji oraz stosowania zawartego w tym przepisie pojęcia „cel”, a także wielu zniekształceń, niezgodności lub sprzeczności w rozumowaniu związanych z „prawnym i gospodarczym kontekstem” porozumienia. Drugi rodzaj zarzutów dotyczy ustaleń poczynionych na podstawie art. 81 ust. 3: przede wszystkim tych, które odnoszą się do pierwszej przesłanki zawartej w tym przepisie, a także do niezbadania kilku innych przesłanek.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/14

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 27 września 2006 r. w sprawie T-153/04 Ferriere Nord SpA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 20 grudnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-516/06 P)

(2007/C 42/23)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. di Bucci i F. Amato, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Ferriere Nord SpA

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd orzekł w nim, że skarga w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 5 lutego 2004 r. i telefaksu Komisji z dnia 13 kwietnia 2003 r. wniesiona przez Ferriere Nord jest dopuszczalna, |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd orzekł w nim, że skarga w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 5 lutego 2004 r. i telefaksu Komisji z dnia 13 kwietnia 2003 r. wniesiona przez Ferriere Nord jest dopuszczalna,

| — | orzeczenie, że skarga w sprawie stwierdzenia nieważności innych spornych aktów wniesiona w pierwszej instancji przez spółkę Ferriere Nord jest niedopuszczalna i odrzucenie jej, |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że skarga w sprawie stwierdzenia nieważności innych spornych aktów wniesiona w pierwszej instancji przez spółkę Ferriere Nord jest niedopuszczalna i odrzucenie jej,

| — | obciążenie spółki Ferriere Nord wszystkimi kosztami postępowania poniesionymi w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie spółki Ferriere Nord wszystkimi kosztami postępowania poniesionymi w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W zakresie, w jakim w Sąd Pierwszej Instancji orzekł w wyroku z dnia 27 września 2006 r. w sprawie T-153/04 Ferriere Nord S.p.A przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, że skarga wniesiona w pierwszej instancji jest dopuszczalna, naruszył on art. 230 ust. 1 w związku z art. 249 WE, jeśli chodzi o wykładnię pojęcia aktu zaskarżalnego. Ten wyrok nie zawiera uzasadnienia lub zawiera błędne uzasadnienie i jest wadliwy ze względu na brak właściwości Sądu.

Sąd nie wykazał, że zaskarżalne akty miały wiążące skutki prawne, naruszające interes prawny skarżącej w pierwszej instancji i tym samym wpływające w znaczącym zakresie na jej sytuację prawną. Sąd ponadto błędnie oparł swój wniosek dotyczący dopuszczalności na również niewykazanym założeniu bezprawności aktów zaskarżonych w pierwszej instancji. Wreszcie Sąd przekroczył kompetencje, które przyznaje mu traktat.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/14

---

Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-517/06)

(2007/C 42/24)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Braun i E. Montaguti)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów prawnych i administracyjnych niezbędnych dla transpozycji w krajach związkowych Steiermark i Salzburg dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (1) lub nie powiadamiając Komisji o tych przepisach, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów prawnych i administracyjnych niezbędnych dla transpozycji w krajach związkowych Steiermark i Salzburg dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (1) lub nie powiadamiając Komisji o tych przepisach, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 lipca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 345, str. 90.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/15

---

Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-518/06)

(2007/C 42/25)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa i N. Yerrell, działający w charakterze pełnomocników)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| 1) | Stwierdzenie, że:






  — | ustanawiając i utrzymując w mocy przepisy, zgodnie z którymi składki z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów muszą być naliczane na podstawie określonych parametrów, i |
| --- | --- | --- |

1)

Stwierdzenie, że:

—

ustanawiając i utrzymując w mocy przepisy, zgodnie z którymi składki z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów muszą być naliczane na podstawie określonych parametrów, i

| — | poddając składki z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów retroaktywnej kontroli, |
| --- | --- |

—

poddając składki z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów retroaktywnej kontroli,

Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom w zakresie swobody oferowania produktów ubezpieczeniowych, które na niej ciążą na mocy art. 6, 29 i 39 dyrektywy Rady 92/49/EWG (1) z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającej dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (zwanej dalej „dyrektywą 92/49”);

| — | sprawując kontrolę nad sposobem, w jaki zakłady ubezpieczeń mające siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzące działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, naliczają składki z tytułu ubezpieczeń, i |
| --- | --- |

—

sprawując kontrolę nad sposobem, w jaki zakłady ubezpieczeń mające siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzące działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, naliczają składki z tytułu ubezpieczeń, i

| — | stosując kary z powodu naruszenia włoskich przepisów w zakresie sposobu naliczania składek z tytułu ubezpieczeń również wobec zakładów ubezpieczeń mających siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzących działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, |
| --- | --- |

—

stosując kary z powodu naruszenia włoskich przepisów w zakresie sposobu naliczania składek z tytułu ubezpieczeń również wobec zakładów ubezpieczeń mających siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzących działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług,

Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 9 dyrektywy 92/49;

| — | utrzymując w mocy obowiązek ubezpieczania w zakresie ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów w stosunku do wszystkich zakładów ubezpieczeń, w tym zakładów ubezpieczeń mających siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzących działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, |
| --- | --- |

—

utrzymując w mocy obowiązek ubezpieczania w zakresie ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów w stosunku do wszystkich zakładów ubezpieczeń, w tym zakładów ubezpieczeń mających siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzących działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług,

Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 43 i 49 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

| 2) | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Ciążący na zakładach ubezpieczeń obowiązek ustalania wysokości składek netto na podstawie „odpowiednich podstaw technicznych, które są dostatecznie szerokie i obejmują co najmniej pięć lat obrotowych” i dostosowania wysokości tych składek do określonej średniej rynkowej, wraz z retroaktywną kontrolą wysokości tychże składek, w wyniku której włoski organ nadzoru może nałożyć kary w znaczącej wysokości w razie uchybienia wskazanym obowiązkom, stanowi naruszenie zasady swobody ustalania cen, przewidzianej dyrektywą 92/49. Skutkiem uregulowań włoskich jest ustanowienie systemu regulowanych składek, który uniemożliwia zakładom ubezpieczeniowym swobodne oferowanie ich usług w sposób, który uznają one za właściwy, i swobodne ustalanie cen, uniemożliwiając w ten sposób ustanowienie jednolitego rynku w sektorze ubezpieczeń.

Państwo włoskie nie może powoływać się na interes publiczny, który legł u podstaw ustanowienia przepisów włoskich, aby uzasadnić odstąpienie od zawartej w przepisach wspólnotowych zasady swobody ustalania cen przez przedsiębiorców, ponieważ nie stanowi on jednego z wyjątków, o których mowa w art. 29 akapit drugi i w art. 39 ust. 3.

Kontrola sprawowana przez włoski organ nadzoru, czyli organ nadzoru przyjmującego państwa członkowskiego, nad sposobem, w jaki składki z tytułu ubezpieczeń naliczane są przez zakład ubezpieczeń mający siedzibę w innym państwie członkowskim, lecz prowadzący działalność na terenie Włoch w ramach swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, wraz z możliwością nałożenia przez włoski organ nadzoru kar z tytułu naruszenia włoskich przepisów, stanowi naruszenie zasady rozdziału kompetencji między państwem członkowskim pochodzenia (czyli państwem głównej siedziby zakładu ubezpieczeń) a przyjmującym państwem członkowskim, ustanowionej w art. 9 dyrektywy 92/49.

Obowiązek ubezpieczania ciążący na wszystkich zakładach ubezpieczeń świadczących usługi w zakresie ubezpieczania odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów, niezależnie od miejsca ich siedziby, który to obowiązek dotyczy wszystkich kategorii ubezpieczonych i wszystkich regionów Włoch, a także możliwość nałożenia przez włoski organ nadzoru kar z tytułu niezastosowania się do tego obowiązku, stanowi zakazane w art. 43 WE ograniczenie podstawowej swobody, jaką jest swoboda przedsiębiorczości, oraz sprzeczne z art. 49 WE ograniczenie swobody świadczenia usług. Przewidziany uregulowaniami włoskimi obowiązek ubezpieczania w zakresie ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów silnikowych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów stanowi poważną przeszkodę w świadczeniu przez zakłady ubezpieczeń usług ubezpieczeniowych na terenie Włoch, ponieważ zniechęca on zakłady ubezpieczeń z siedzibą w innym państwie członkowskim do podejmowania działalności na terenie Włoch i oferowania tam swoich usług, stanowiąc tym samym ograniczenie dostępu do rynku włoskiego.

Obowiązek ubezpieczania stanowi przeszkodę, która nie jest ani uzasadniona ani proporcjonalna w odniesieniu do celu, któremu ma służyć. „Na pojęcie porządku publicznego można się powołać tylko w przypadku rzeczywistego i poważnego zagrożenia jednego z podstawowych interesów społeczności” a „wyjątek podyktowany względami porządku publicznego, podobnie jak wszystkie odstępstwa od ogólnych zasad wyrażonych w traktacie, powinien podlegać ścisłej interpretacji” (wyrok z dnia 19 stycznia 1999 r. w sprawie C-348/96 Postępowanie karne przeciwko Donatelli Calfie, Rec. 1999, str. I-11, pkt 21 i 23).

Ponadto ograniczenie to wydaje się być niewłaściwym środkiem do osiągnięcia celu, dla realizacji którego zostało ustanowione, ponieważ taki uogólniony obowiązek ubezpieczania stanowi przeszkodę w tworzeniu się specjalizacji w ramach zakładów ubezpieczeń i osłabia jej skuteczność. Specjalizacja taka pomogłaby lepiej i skuteczniej zaspokajać potrzeby konsumentów.

Wreszcie, ograniczenie takie wykracza poza to, co niezbędne dla osiągnięcia celu polegającego na utrzymaniu porządku publicznego lub zapewnieniu ochrony konsumentom, i to zarówno pod względem geograficznym (same władze włoskie przyznają, że problemy związane z porządkiem publicznym dotyczą tylko „określonych obszarów geograficznych” na terytorium kraju), jak i co do jego treści, ponieważ działające na terenie Włoch zakłady ubezpieczeń mają obowiązek ubezpieczyć każdego właściciela lub kierowcę pojazdu silnikowego, niezależnie od tego, jakie jest ryzyko wystąpienia odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez tego właściciela lub kierowcę osobom trzecim.

---

(1)  Dz.U. 1992 L 228, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/16

---

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 26 września 2006 r. w sprawie T-94/05 Athinaïki Techniki AE przeciwko Komisji wniesione w dniu 21 grudnia 2006 r. przez Athinaïki Techniki AE

(Sprawa C-521/06 P)

(2007/C 42/26)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Athinaïki Techniki AE (przedstawiciel: S.A. Pappas, Δικηγόρος)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, Athens Resort Casino AE Symmetochon

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego postanowienia; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego postanowienia;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie powołuje jeden zarzut na poparcie swojego odwołania oparty na błędzie popełnionym przez Sąd w kwalifikacji prawnej pisma dotyczącego umorzenia postępowania w sprawie złożonej przez nią skargi. Z jednej bowiem strony, mając na względzie stan akt sprawy, umorzenie postępowania przez Komisję miało charakter ostateczny; z drugiej strony z kontekstu, w jakim Komisja się wypowiedziała, jednoznacznie wynika, że wydała ona w dorozumiany sposób decyzję z uzasadnieniem dotyczącą kwalifikacji zakwestionowanej pomocy państwa. W konsekwencji Sąd naruszył prawo, uznając, że zaskarżone pismo nie może być przedmiotem skargi i odrzucając skargę jako niedopuszczalną.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/16

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-522/06)

(2007/C 42/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: A. Alcover San Pedro, B. Stromsky, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie określając minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla niektórych członków personelu zatrudnionego w dziedzinie odzyskiwania, recyklingu, regeneracji lub niszczenia substancji regulowanych zgodnie z art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1) i nie podejmując w odniesieniu do regionu Walonii wszelkich wykonalnych środków ostrożności w celu zapobiegania wyciekom substancji regulowanych i ich minimalizowania oraz nie przeprowadzając corocznych kontroli tych wycieków zgodnie z art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 16 ust. 5 i art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie określając minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla niektórych członków personelu zatrudnionego w dziedzinie odzyskiwania, recyklingu, regeneracji lub niszczenia substancji regulowanych zgodnie z art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1) i nie podejmując w odniesieniu do regionu Walonii wszelkich wykonalnych środków ostrożności w celu zapobiegania wyciekom substancji regulowanych i ich minimalizowania oraz nie przeprowadzając corocznych kontroli tych wycieków zgodnie z art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 16 ust. 5 i art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia;

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi Komisja podnosi, że Królestwo Belgii po pierwsze nie określiło minimalnych wymagań kwalifikacyjnych dla niektórych członków personelu zatrudnionego w dziedzinie odzyskiwania, recyklingu, regeneracji lub niszczenia substancji regulowanych określonych w art. 2 rozporządzenia i zawartych w sprzęcie chłodniczym i klimatyzacyjnym, pompach cieplnych, systemach ochrony przeciwpożarowej i gaśnicach — z wyjątkiem regionu Brukseli w odniesieniu do gaśnic zawierających halon — i po drugie nie podjęło w odniesieniu do regionu Walonii wszelkich wykonalnych środków ostrożności w celu zapobiegania wyciekom substancji regulowanych i ich minimalizowania oraz nie przeprowadzało corocznych kontroli tych wycieków.

---

(1)  Dz.U. L 244, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/17

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-523/06)

(2007/C 42/28)

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Huttunen i K. Simonsson)

Strona pozwana: Republika Finlandii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 5 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (1) w zakresie w jakim nie utworzyła ani nie wykonała planów odbioru i zagospodarowania odpadów dla wszystkich portów, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 5 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (1) w zakresie w jakim nie utworzyła ani nie wykonała planów odbioru i zagospodarowania odpadów dla wszystkich portów,

| — | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 28 grudnia 2002 r.

---

(1)  Dz.U. L 332 z dnia 28 grudnia 2000 r., str. 81.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van koophandel Hasselt w dniu 22 grudnia 2006 r. — NV de Nationale Loterij przeciwko BVBA Customer Service Agency

(Sprawa C-525/06)

(2007/C 42/29)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van koophandel Hasselt (Belgia)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: NV de Nationale Loterij

Strona pozwana: BVBA Customer Service Agency

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 traktatu WE należy interpretować w ten sposób, że ograniczające przepisy krajowe takie jak art. 37 ustawy z dnia 19 kwietnia 2002 r., które utrudniają dostęp do rynku przedsiębiorstwu zamierzającemu dokonywać skierowanej na osiągnięcie zysku sprzedaży formularzy udziału grupowego w „Euro Millions”, są jednak dopuszczalne ze względu na interes publiczny (ochrona przed trwonieniem pieniędzy w grach), wiedząc, że:






  a) | Nationale Loterij, która od państwa belgijskiego uzyskała ustawowy monopol i uiszcza z tego tytułu opłatę monopolową, a która stawia sobie za cel ukierunkowanie wrodzonej skłonności człowieka do gier, prowadzi regularną reklamę udziału w „Euro Millions”, przez co skłonność ta w rzeczywistości jest pobudzana; |
| --- | --- | --- |

1)

Czy art. 49 traktatu WE należy interpretować w ten sposób, że ograniczające przepisy krajowe takie jak art. 37 ustawy z dnia 19 kwietnia 2002 r., które utrudniają dostęp do rynku przedsiębiorstwu zamierzającemu dokonywać skierowanej na osiągnięcie zysku sprzedaży formularzy udziału grupowego w „Euro Millions”, są jednak dopuszczalne ze względu na interes publiczny (ochrona przed trwonieniem pieniędzy w grach), wiedząc, że:

a)

Nationale Loterij, która od państwa belgijskiego uzyskała ustawowy monopol i uiszcza z tego tytułu opłatę monopolową, a która stawia sobie za cel ukierunkowanie wrodzonej skłonności człowieka do gier, prowadzi regularną reklamę udziału w „Euro Millions”, przez co skłonność ta w rzeczywistości jest pobudzana;

| b) | prowadzona przez Nationale Loterij regularnie reklama i jej metody sprzedaży powodują powiększanie rynku, przy czym Nationale Loterij dąży do maksymalizacji obrotu (względy finansowe), zamiast ukierunkowywać wrodzoną skłonność obywateli do gier, |
| --- | --- |

b)

prowadzona przez Nationale Loterij regularnie reklama i jej metody sprzedaży powodują powiększanie rynku, przy czym Nationale Loterij dąży do maksymalizacji obrotu (względy finansowe), zamiast ukierunkowywać wrodzoną skłonność obywateli do gier,

| c) | mniej ograniczające działania jak ograniczenie dopuszczalnych stawek i wygranych mogłyby lepiej prowadzić do zamierzonego celu, to jest ukierunkowania wrodzonej skłonności do gier? |
| --- | --- |

c)

mniej ograniczające działania jak ograniczenie dopuszczalnych stawek i wygranych mogłyby lepiej prowadzić do zamierzonego celu, to jest ukierunkowania wrodzonej skłonności do gier?

| 2) | Czy ograniczający przepis krajowy taki jak art. 37 ustawy z dnia 19 kwietnia 2002 r., który utrudnia dostęp do rynku przedsiębiorstwu zamierzającemu dokonywać skierowanej na osiągnięcie zysku sprzedaży formularzy udziału grupowego w „Euro Millions”, narusza swobodę świadczeni usług (art. 49 traktatu WE) w przypadku, gdy pozwana sama nie urządza loterii, lecz jedynie chce organizować udział grupowy w „Euro Millions” z wykorzystaniem formularzy udziału należących do Nationale Loterij? |
| --- | --- |

2)

Czy ograniczający przepis krajowy taki jak art. 37 ustawy z dnia 19 kwietnia 2002 r., który utrudnia dostęp do rynku przedsiębiorstwu zamierzającemu dokonywać skierowanej na osiągnięcie zysku sprzedaży formularzy udziału grupowego w „Euro Millions”, narusza swobodę świadczeni usług (art. 49 traktatu WE) w przypadku, gdy pozwana sama nie urządza loterii, lecz jedynie chce organizować udział grupowy w „Euro Millions” z wykorzystaniem formularzy udziału należących do Nationale Loterij?

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niederlandy) w dniu 27 grudnia 2006 r. — Staatssecretaris van Financiën przeciwko Road Air Logistics Customs BV

(Sprawa C-526/06)

(2007/C 42/30)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden (Niederlandy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

Strona pozwana: Road Air Logistics Customs BV

Pytanie prejudycjalne

Czy sformułowanie „nie była prawnie należna” występujące w art. 236 kodeksu celnego (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również przypadki, gdy miejsce powstania długu celnego nie zostało określone na podstawie odnośnych przepisów rozporządzenia wykonawczego do kodeksu celnego (2)?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/18

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-528/06)

(2007/C 42/31)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: E. Montaguti, pełnomocnik)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/98/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/98/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 lipca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 345, str. 90.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/18

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-529/06)

(2007/C 42/32)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: E. Montaguti)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/98/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/98/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 lipca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 345, str. 90.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/19

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-530/06)

(2007/C 42/33)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: E. Montaguti i N. Yerrell, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji Republika Włoska uchybiła swoim zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (1) lub w każdym razie nie powiadamiając o ich przyjęciu Komisji Republika Włoska uchybiła swoim zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2003/41/WE upłynął w dniu 23 września 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 235, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/19

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-531/06)

(2007/C 42/34)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa, pełnomocnik oraz adwokaci G. Giacomini i E. Boglione)

Strona pozwana: Republika Włoska

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że






  a) | utrzymując w mocy przepisy, które zezwalają na prowadzenie prywatnej apteki wyłączenie osobom fizycznym, które są absolwentami farmacji oraz spółkom złożonym wyłączenie ze wspólników farmaceutów, |
| --- | --- | --- |

—

Stwierdzenie, że

a)

utrzymując w mocy przepisy, które zezwalają na prowadzenie prywatnej apteki wyłączenie osobom fizycznym, które są absolwentami farmacji oraz spółkom złożonym wyłączenie ze wspólników farmaceutów,

| b) | utrzymując w mocy przepisy ustawodawcze uniemożliwiające przedsiębiorstwom, zajmującym się dystrybucją produktów farmaceutycznych, udział w spółkach zarządzających aptekami komunalnymi |
| --- | --- |

b)

utrzymując w mocy przepisy ustawodawcze uniemożliwiające przedsiębiorstwom, zajmującym się dystrybucją produktów farmaceutycznych, udział w spółkach zarządzających aptekami komunalnymi

Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 43 i 56 WE;

| — | Obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zakaz nabywania udziałów w prywatnych aptekach przez osoby fizyczne niebędące farmaceutami lub przedsiębiorstwa, które nie są złożone wyłączenie z farmaceutów nie tylko utrudnia, ale zupełnie uniemożliwia tym kategoriom osób wykonywanie dwóch podstawowych swobód gwarantowanych traktatem, jakimi są swoboda przepływu kapitału i swoboda przedsiębiorczości.

Zakaz udziału przedsiębiorstw, które zajmują się dystrybucją farmaceutyczną w spółkach, zarządzających aptekami komunalnymi i prywatnymi wynika z wielu przepisów obowiązujących nadal we włoskim porządku prawnym oraz z dużym prawdopodobieństwem może być stosowany przez sądy włoskie. Zakaz ten stanowi ograniczenie zarówno swobodnego przepływu kapitału jak i korzystania ze swobody przedsiębiorczości.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 27 grudnia 2006 r. — Industria Lavorazione Carni Ovine przeciwko Regione Lazio

(Sprawa C-534/06)

(2007/C 42/35)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Industria Lavorazione Carni Ovine

Strona pozwana: Regione Lazio

Pytania prejudycjalne

Czy art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 866/90 (1) z dnia 29 marca 1990 r. należy interpretować w ten sposób, że dofinansowanie jest wykluczone w przypadkach, w których mamy do czynienia ze sprzedażą lub przetwarzaniem (również) produktów niepochodzących z obszaru wspólnotowego, pomimo przestrzegania konkretnego programu, w związku z którym zostało przyznane dofinansowanie, przy sprzedaży lub przetwarzaniu produktów pochodzących z obszaru wspólnotowego w zaplanowanym wymiarze.

---

(1)  Dz.U. L 91, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Siegen (Niemcy), w dniu 3 stycznia 2007 r. — postępowanie karne przeciwko Frankowi Weberowi

(Sprawa C-1/07)

(2007/C 42/36)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Siegen

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Frank Weber

Pytania prejudycjalne

Czy art. 1 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 2 i ust. 4 dyrektywy 91/439/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie nie ma prawa nie uznać lub odmówić na swym terytorium uprawnienia (i w związku z tym jego ważności) do prowadzenia pojazdu wynikającego z prawa jazdy wystawionego przez inne państwo członkowskie z tego względu, że jego posiadaczowi cofnięto prawo jazdy w pierwszym z wymienionych państw członkowskich po wydaniu mu w innym państwie członkowskim tak zwanego „drugiego” prawa jazdy w ramach Unii Europejskiej, gdy cofnięcie prawa jazdy wynika ze zdarzenia/czynu zabronionego, które miało miejsce przed wydaniem prawa jazdy w tym innym państwie członkowskim?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy, Dz.U. nr L 237, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/20

---

Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-4/07)

(2007/C 42/37)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Condou-Durande i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując Komisji tych przepisów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (1), a w każdym razie nie przekazując Komisji tych przepisów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 6 grudnia 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 321, str. 26.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/20

---

Skarga wniesiona w dniu 12 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-5/07)

(2007/C 42/38)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Condou-Durande i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE (1) z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE (1) z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy

| — | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynąl w dniu 23 stycznia 2006 r.

---

(1)  Dz.U. 2004, L 16 str. 44.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/21

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-219/06) (1)

(2007/C 42/39)

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 165 z 15.7.2006.

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/22

---

Przydział sędziów do izb

(2007/C 42/40)

W dniu 15 stycznia 2007 r. Sąd Pierwszej Instancji postanowił zmienić skład izb na okres rozpoczynający się w dniu 15 stycznia 2007 r., a kończący się w dniu 31 sierpnia 2007 r., w związku z podjęciem funkcji sędziego przez T. Tchipeva i V. Ciucă, i przydzielił sędziów do izb w następujący sposób:

| | Pierwsza izba w powiększonym składzie pięciu sędziów: | B. Vesterdorf, prezes izby, J. D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka, M. Prek i V. Ciucă, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Pierwsza izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

B. Vesterdorf, prezes izby, J. D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka, M. Prek i V. Ciucă, sędziowie;

| | Pierwsza izba w składzie trzech sędziów: | J. D. Cooke, prezes izby






  a) | R. García-Valdecasas i V. Ciucă, sędziowie; |
| --- | --- | --- | --- |

Pierwsza izba w składzie trzech sędziów:

J. D. Cooke, prezes izby

a)

R. García-Valdecasas i V. Ciucă, sędziowie;

| b) | I. Labucka i M. Prek, sędziowie; |
| --- | --- |

b)

I. Labucka i M. Prek, sędziowie;

| | Druga izba w powiększonym składzie pięciu sędziów: | K.J. Pirrung, prezes izby, A. Meij, N.J. Forwood, I. Pelikánová i S.S. Papasavvas, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Druga izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

K.J. Pirrung, prezes izby, A. Meij, N.J. Forwood, I. Pelikánová i S.S. Papasavvas, sędziowie;

| | Druga izba w składzie trzech sędziów: | K.J. Pirrung, prezes izby






  a) | A. Meij i I. Pelikánová, sędziowie; |
| --- | --- | --- | --- |

Druga izba w składzie trzech sędziów:

K.J. Pirrung, prezes izby

a)

A. Meij i I. Pelikánová, sędziowie;

| b) | N.J. Forwood i S.S. Papasavvas, sędziowie; |
| --- | --- |

b)

N.J. Forwood i S.S. Papasavvas, sędziowie;

| | Trzecia izba w powiększonym składzie pięciu sędziów: | M. Jaeger, prezes izby, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona, O. Czúcz i T. Tchipev, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Trzecia izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

M. Jaeger, prezes izby, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona, O. Czúcz i T. Tchipev, sędziowie;

| | Trzecia izba w składzie trzech sędziów: | M. Jaeger, prezes izby






  a) | V. Tiili, O. Czúcz i T. Tchipev, sędziowie; |
| --- | --- | --- | --- |

Trzecia izba w składzie trzech sędziów:

M. Jaeger, prezes izby

a)

V. Tiili, O. Czúcz i T. Tchipev, sędziowie;

| b) | J. Azizi i E. Cremona, sędziowie; |
| --- | --- |

b)

J. Azizi i E. Cremona, sędziowie;

| | Czwarta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów: | H. Legal, prezes izby, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas, E. Moavero Milanesi i N. Wahl, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Czwarta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

H. Legal, prezes izby, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas, E. Moavero Milanesi i N. Wahl, sędziowie;

| | Czwarta izba w składzie trzech sędziów: | H. Legal, prezes izby






  a) | V. Vadapalas i N. Wahl, sędziowie; |
| --- | --- | --- | --- |

Czwarta izba w składzie trzech sędziów:

H. Legal, prezes izby

a)

V. Vadapalas i N. Wahl, sędziowie;

| b) | I. Wiszniewska-Białecka i E. Moavero Milanesi, sędziowie; |
| --- | --- |

b)

I. Wiszniewska-Białecka i E. Moavero Milanesi, sędziowie;

| | Piąta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów: | M. Vilaras, prezes izby, E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby i K. Jürimäe, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Piąta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

M. Vilaras, prezes izby, E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby i K. Jürimäe, sędziowie;

| | Piąta izba w składzie trzech sędziów: | M. Vilaras, prezes izby






  a) | E. Martins Ribeiro i K. Jürimäe, sędziowie; |
| --- | --- | --- | --- |

Piąta izba w składzie trzech sędziów:

M. Vilaras, prezes izby

a)

E. Martins Ribeiro i K. Jürimäe, sędziowie;

| b) | F. Dehousse i D. Šváby, sędziowie. |
| --- | --- |

b)

F. Dehousse i D. Šváby, sędziowie.

W pierwszej izbie w powiększonym składzie pięciu sędziów sędziami zasiadającymi wraz z prezesem izby aby utworzyć skład pięciu sędziów będą trzej sędziowie zasiadający w składzie, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy, oraz sędzia z innego składu, który będzie wyznaczany na zmianę, zgodnie z porządkiem przewidzianym w artykule 6 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji.

W trzeciej izbie w powiększonym składzie pięciu sędziów sędziami zasiadającymi wraz z prezesem izby aby utworzyć skład pięciu sędziów będą:

| — | jeśli rozpoznanie sprawy zaczęło się przed składem wymienionym w pkt a), trzej sędziowie zasiadający w tym składzie i dwaj sędziowie ze składu b); |
| --- | --- |

—

jeśli rozpoznanie sprawy zaczęło się przed składem wymienionym w pkt a), trzej sędziowie zasiadający w tym składzie i dwaj sędziowie ze składu b);

| — | jeśli rozpoznanie sprawy zaczęło się przed składem wymienionym w pkt b), trzej sędziowie zasiadający w tym składzie i dwaj sędziowie ze składu a) wyznaczani na zmianę. |
| --- | --- |

—

jeśli rozpoznanie sprawy zaczęło się przed składem wymienionym w pkt b), trzej sędziowie zasiadający w tym składzie i dwaj sędziowie ze składu a) wyznaczani na zmianę.

W trzeciej izbie w składzie trzech sędziów prezes izby będzie zasiadać albo z sędziami wymienionymi w pkt b) albo z dwoma spośród trzech sędziów wymienionych w pkt a), w zależności od tego, do jakiego składu należeć będzie sędzia sprawozdawca. Aby utworzyć skład trzech sędziów składu a), sędzia nie zasiadający w składzie wyznaczany będzie na zmianę spośród trzech sędziów z tego składu.

W drugiej, czwartej i piątej izbie w składzie trzech sędziów prezes izby zasiadać będzie albo z sędziami wymienionymi w pkt a) albo z sędziami wymienionymi w pkt b), w zależności od tego, do którego składu należeć będzie sędzia sprawozdawca.

W sprawach, w których sprawozdawcą będzie prezes izby, będzie on zasiadać z sędziami z obu składów na zmianę, według kolejności wpływu spraw, z zastrzeżeniem spraw połączonych.

Kryteria przydziału spraw izbom

W dniu 15 stycznia 2007 r., na podstawie art. 12 regulaminu, Sąd ustalił następujące kryteria przydziału spraw izbom na okres rozpoczynający się w dniu 15 stycznia 2007 r., a kończący się w dniu 31 sierpnia 2007 r.:

| 1. | Sprawy przydzielane są z dniem wpływu skargi izbom w składzie trzech sędziów, z zastrzeżeniem późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu. |
| --- | --- |

1.

Sprawy przydzielane są z dniem wpływu skargi izbom w składzie trzech sędziów, z zastrzeżeniem późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu.

| 2. | Sprawy rozdzielane są izbom na zmianę, zgodnie z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie, w ramach trzech niezależnych list ustalonych na podstawie kryterium rodzaju sprawy:






  — | sprawy dotyczące stosowania zasad konkurencji obowiązujących przedsiębiorstwa, zasad dotyczących pomocy przyznawanej przez państwa i zasad dotyczących ochrony handlu; |
| --- | --- | --- |

2.

Sprawy rozdzielane są izbom na zmianę, zgodnie z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie, w ramach trzech niezależnych list ustalonych na podstawie kryterium rodzaju sprawy:

—

sprawy dotyczące stosowania zasad konkurencji obowiązujących przedsiębiorstwa, zasad dotyczących pomocy przyznawanej przez państwa i zasad dotyczących ochrony handlu;

| — | sprawy dotyczące praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu; |
| --- | --- |

—

sprawy dotyczące praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu;

| — | wszystkie pozostałe sprawy. |
| --- | --- |

—

wszystkie pozostałe sprawy.

W ramach tych list co piąty raz trzecia izba brana będzie pod uwagę dwa razy z rzędu.

Prezes Sądu będzie mógł zmienić opisaną wyżej kolejność, aby uwzględnić przypadki spraw powiązanych lub by zapewnić równomierne obciążenie pracą.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/23

---

Skarga wniesiona w dniu 1 grudnia 2006 r. — Bateaux Mouches przeciwko OHIM — Castanet (Bateaux Mouches)

(Sprawa T-365/06)

(2007/C 42/41)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: SA Compagnie des Bateaux Mouches (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat D. de Leusse)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Jean-Noël Castanet (Paryż, Francja)

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie skargi spółki Compagnie des Bateaux Mouches za dopuszczalną, |
| --- | --- |

—

uznanie skargi spółki Compagnie des Bateaux Mouches za dopuszczalną,

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 września 2006 r. (sprawa R 1172/2005-1 Castanet przeciwko Compagnie des Bateaux Mouches), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 września 2006 r. (sprawa R 1172/2005-1 Castanet przeciwko Compagnie des Bateaux Mouches),

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „Bateaux Mouches” dla usług należących do klas 39, 41 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 1 336 122

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Jean-Noël Castanet

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 (1), ponieważ w zaskarżonej decyzji błędnie uznano znak towarowy skarżącej za opisowy i pozbawiony charakteru odróżniającego oraz orzeczono, że skarżąca nie wykazała, iż w odniesieniu do danych usług jej znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w następstwie używania.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/23

---

Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2006 r. — Holland Malt przeciwko Komisji

(Sprawa T-369/06)

(2007/C 42/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Holland Malt BV (Lieshout, Niderlandy) (przedstawiciele: O. W. Brouwer i D. Mes)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie w całości lub w części nieważności art. 1, 2, 3 i 4 zaskarżonej decyzji, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie w całości lub w części nieważności art. 1, 2, 3 i 4 zaskarżonej decyzji,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania, |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania,

| — | zarządzenie wszelkich środków, które Trybunał uzna za stosowne. |
| --- | --- |

—

zarządzenie wszelkich środków, które Trybunał uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(200) 4196 wersja ostateczna (1) z dnia 26 września 2006 r., na której mocy Komisja uznała subwencję, którą Niderlandy warunkowo przyznały skarżącej, za pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem.

Skarżąca podnosi, że Komisja nie mogła uznać subwencji za pomoc państwa niezgodną ze wspólnym rynkiem i twierdzi, że Komisja naruszyła art. 87 WE oraz kilka zasad prawa wspólnotowego. Te naruszenia to między innymi:

| 1) | naruszenie art. 87 ust. 1 WE wynikające z braku udowodnienia, że subwencja stanowiła pomoc państwa w rozumieniu tego przepisu i z błędnej wykładni oraz błędnego zastosowania orzecznictwa wspólnotowego dotyczącego tej kwestii, |
| --- | --- |

1)

naruszenie art. 87 ust. 1 WE wynikające z braku udowodnienia, że subwencja stanowiła pomoc państwa w rozumieniu tego przepisu i z błędnej wykładni oraz błędnego zastosowania orzecznictwa wspólnotowego dotyczącego tej kwestii,

| 2) | naruszenie art. 87 ust. 3 WE wynikające z:






  a) | błędnej wykładni i błędnego zastosowania wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy w sektorze rolnym (2), |
| --- | --- | --- |

2)

naruszenie art. 87 ust. 3 WE wynikające z:

a)

błędnej wykładni i błędnego zastosowania wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy w sektorze rolnym (2),

| b) | braku odpowiedniego wyważenia korzystnych skutków subwencji i jej wpływu na warunki wymiany handlowej we Wspólnocie, |
| --- | --- |

b)

braku odpowiedniego wyważenia korzystnych skutków subwencji i jej wpływu na warunki wymiany handlowej we Wspólnocie,

| c) | braku odpowiedniej oceny i ustalenia wpływu pomocy na zdolności produkcyjne w przemyśle słodu, |
| --- | --- |

c)

braku odpowiedniej oceny i ustalenia wpływu pomocy na zdolności produkcyjne w przemyśle słodu,

| d) | brak uwzględnienia zdarzeń i zmian, które zaszły w okresie pomiędzy decyzją ze strony rządu niderlandzkiego o warunkowym przyznaniu subwencji a wydaniem przez Komisję zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

d)

brak uwzględnienia zdarzeń i zmian, które zaszły w okresie pomiędzy decyzją ze strony rządu niderlandzkiego o warunkowym przyznaniu subwencji a wydaniem przez Komisję zaskarżonej decyzji.

| 3) | Naruszenie obowiązku uzasadnienia ustanowionego w art. 253 WE. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie obowiązku uzasadnienia ustanowionego w art. 253 WE.

---

(1)  C 14/2005 (ex N 149/2004) Holland Malt BV.

(2)  Wspólnotowe wytyczne dotyczące pomocy w sektorze rolnym (Dz.U. 2000, C 28, str. 2).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/24

---

Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2007 r. — Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-371/06)

(2007/C 42/43)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, C. Schulze-Bahr, adwokat C. von Donat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K(2006) 4193 wersja ostateczna z dnia 25 września 2006 r. zmniejszającej pomoc finansową EFRR dla celu 2 programu Północnej Nadrenii — Westfalii (EFRR nr 97.02.13.005) przyznaną na mocy decyzji Komisji nr K (97) 1120 z dnia 7 maja 1997 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K(2006) 4193 wersja ostateczna z dnia 25 września 2006 r. zmniejszającej pomoc finansową EFRR dla celu 2 programu Północnej Nadrenii — Westfalii (EFRR nr 97.02.13.005) przyznaną na mocy decyzji Komisji nr K (97) 1120 z dnia 7 maja 1997 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżoną decyzją Komisja zmniejszyła udział Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRE) w celu 2 programu Północnej Nadrenii — Westfalii.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi naruszenie art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 4253/88 (1), ponieważ nie wystąpiły przesłanki zmniejszenia pomocy. W tym względzie twierdzi ona w szczególności, że odstępstwa od indykatywnego planu finansowego nie stanowią istotnej zmiany programu.

Nawet gdyby miała mieć miejsce istotna zmiana programu, skarżąca twierdzi, że istnieje uprzednia zgoda Komisji, udzielona w postaci wydanych przez nią „Wytycznych w sprawie zakończenia finansowania działań operacyjnych (1994 — 1999) funduszy strukturalnych” (SEC (1999) 1316).

Przy założeniu, że wystąpiły przesłanki zmniejszenia pomocy, skarżąca podnosi, że pozwana nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do tego konkretnego programu. Zdaniem skarżącej zmniejszenie pomocy byłoby prawidłowe w aspekcie skorzystania z uprawnień dyskrecjonalnych, gdyby było ono ogólnie uzasadnione przy uwzględnieniu realizacji programu i osiągnięcia celu. Ponieważ pozwana nie skorzystała z tych uprawnień dyskrecjonalnych, zdaniem skarżącej wystąpił błąd w uzasadnieniu.

W końcu zaskarżona decyzja narusza zasadę dobrej administracji, ponieważ skarżąca została w jej wyniku zmuszona do ponownego wniesienia skargi na decyzję, która stanowiła w tym czasie przedmiot sprawy zawisłej już przed sądem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 374 z 31.12.1988 r., str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/25

---

Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2006 r. — Bomba Energia Getränke przeciwko OHIM — Eckes-Granini (Bomba)

(Sprawa T-372/06)

(2007/C 42/44)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Bomba Energia Getränke Vertriebs GmbH (Wiener Neudorf, Austria) (przedstawiciel: adwokat A. Kockläuner)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Eckes-Granini GmbH & Co. KG (Nieder-Olm, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie w całości nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 października 2006 r. w sprawie R 184/2005-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie w całości nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 października 2006 r. w sprawie R 184/2005-4;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Bomba” dla towarów z klas 32 i 33 (zgłoszenie nr 558 874)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Eckes-Granini GmbH & Co. KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Różne słowne i graficzne znaki towarowe „la bamba”, włączając w to niemiecki słowny znak towarowy „la bamba” dla towarów z klas 29, 32 i 33

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Zaskarżona decyzja narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w odniesieniu do pozostających w konflikcie znaków towarowych nie istnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/25

---

Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Rath przeciwko OHIM — Grandel (Epican Forte)

(Sprawa T-373/06)

(2007/C 42/45)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Matthias Rath (Kapstadt, Południowa Afryka) (przedstawiciele: adwokaci S. Ziegler, C. Kleiner i F. Dehn)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Dr. Grandel GmbH

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 października 2006 r. w zakresie, w jakim zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nie zostało dopuszczone do rejestracji dla towarów z klasy 5 „suplementy żywnościowe do celów niemedycznych, składające się głównie z witamin, aminokwasów, minerałów i mikroelementów, produkty dietetyczne do celów niemedycznych, a mianowicie aminokwasy i mikroelementy; wszystkie powyżej wymienione towary nieprzeznaczone do użytku przy leczeniu epilepsji”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 października 2006 r. w zakresie, w jakim zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nie zostało dopuszczone do rejestracji dla towarów z klasy 5 „suplementy żywnościowe do celów niemedycznych, składające się głównie z witamin, aminokwasów, minerałów i mikroelementów, produkty dietetyczne do celów niemedycznych, a mianowicie aminokwasy i mikroelementy; wszystkie powyżej wymienione towary nieprzeznaczone do użytku przy leczeniu epilepsji”;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżący

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Epican Forte” dla towarów z klas 5, 30 i 32 (zgłoszenie nr 2 525 251)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Dr. Grandel GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „EPIGRAN” pierwotnie zarejestrowany dla towarów z klas 1, 3 i 5, a następnie jedynie dla towarów z klasy 3 (wspólnotowy znak towarowy nr 560 292), przy czym sprzeciw odnosił się jedynie do rejestracji w klasie 5.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i częściowe odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: Zaskarżona decyzja narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w odniesieniu do pozostających w konflikcie znaków towarowych nie istnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/26

---

Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2006 r. — Rath przeciwko OHIM — Grandel (Epican)

(Sprawa T-374/06)

(2007/C 42/46)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Matthias Rath (Kapstadt, Południowa Afryka) (przedstawiciele: adwokaci S. Ziegler, C. Kleiner i F. Dehn)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Dr. Grandel GmbH

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 października 2006 r. w zakresie, w jakim zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nie zostało dopuszczone do rejestracji dla towarów z klasy 5 „suplementy żywnościowe do celów niemedycznych, składające się głównie z witamin, aminokwasów, minerałów i mikroelementów, produkty dietetyczne do celów niemedycznych, a mianowicie aminokwasy i mikroelementy; wszystkie powyżej wymienione towary nieprzeznaczone do użytku przy leczeniu epilepsji”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 5 października 2006 r. w zakresie, w jakim zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nie zostało dopuszczone do rejestracji dla towarów z klasy 5 „suplementy żywnościowe do celów niemedycznych, składające się głównie z witamin, aminokwasów, minerałów i mikroelementów, produkty dietetyczne do celów niemedycznych, a mianowicie aminokwasy i mikroelementy; wszystkie powyżej wymienione towary nieprzeznaczone do użytku przy leczeniu epilepsji”;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżący

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Epican” dla towarów z klas 5, 30 i 32 (zgłoszenie nr 2 524 510)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Dr. Grandel GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „EPIGRAN” pierwotnie zarejestrowany dla towarów z klas 1, 3 i 5, a następnie jedynie dla towarów z klasy 3 (wspólnotowy znak towarowy nr 560 292), przy czym sprzeciw odnosił się jedynie do rejestracji w klasie 5.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i częściowe odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty: Zaskarżona decyzja narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w odniesieniu do pozostających w konflikcie znaków towarowych nie istnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/26

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Viega przeciwko Komisji

(Sprawa T-375/06)

(2007/C 42/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Viega GmbH & Co. KG (Attendorn, Niemcy) (przedstawiciele: J. Burrichter, T. Mäger i F. W. Bulst, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 decyzji w zakresie, w jakim stwierdzono w nim naruszenie przez skarżącą art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia EOG, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 decyzji w zakresie, w jakim stwierdzono w nim naruszenie przez skarżącą art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia EOG,

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji w zakresie, w jakim nałożono w nim na skarżącą grzywnę w wysokości 54,29 mln EUR, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji w zakresie, w jakim nałożono w nim na skarżącą grzywnę w wysokości 54,29 mln EUR,

| — | ewentualnie odpowiednie obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 decyzji, |
| --- | --- |

—

ewentualnie odpowiednie obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 decyzji,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza rurowe. W zaskarżonej decyzji na skarżącą nałożono grzywnę za naruszenie art. 81 ust. 1 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia EOG. W opinii Komisji uczestniczyła ona w okresie od dnia 12 grudnia 1991 r. do dnia 22 marca 2001 r. w szeregu porozumień w formie ustaleń cen, uzgodnień cenników i rabatów, uzgodnień mechanizmów stosowania podwyżek cen, podziału rynków i klientów oraz wymiany innych informacji gospodarczych na rynku miedzianych złączy rurowych i złączy rurowych ze stopu miedzi.

Skarżąca przytacza cztery zarzuty na poparcie swojej skargi.

W pierwszej kolejności skarżąca podnosi, że sporna decyzja narusza art. 23 ust. 2 rozporządzenia WE nr 1/2003 (1), ponieważ błędne ustalając obrót, który należy uwzględnić, pozwana naruszyła podstawowe zasady wymierzania grzywien. Oceniając wagę zarzucanego naruszenia skarżącej w obrocie pozwana uwzględniła obrót złączy zaprasowywanych, chociaż skarżąca nigdy nie wzięła udziału w naruszeniach konkurencji dotyczących złączy zaprasowywanych.

W drugiej kolejności skarżąca utrzymuje, że Komisja naruszyła art. 81 ust. 1 WE i art. 253 WE poprzez niewłaściwe ustalenie udziału skarżącej w zarzucanym zachowaniu, to jest jego czasowego wymiaru. Według skarżącej pozwana nie dokonała szczegółowej oceny dowodów w odniesieniu do skarżącej i dokonała błędnych ustaleń dotyczących naruszeń.

Ponadto skarżąca podnosi posiłkowo naruszenie art. 81 ust. 1 WE i art. 253 WE, ponieważ w art. 1 zaskarżonej decyzji nieprawidłowo został ustalony zasięg geograficzny naruszeń art. 1 w odniesieniu do skarżącej.

Wreszcie skarżąca podnosi posiłkowo, że art. 2 zaskarżonej decyzji narusza art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, ponieważ Komisja naruszyła podstawowe zasady wymierzania grzywien. Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (2) zostały zastosowane w sposób nieprawidłowy, ponieważ Komisja zaliczyła naruszenie do bardzo poważnych naruszeń, nieprawidłowo ustaliła czas trwania naruszenia, nieprawidłowo zwiększyła podstawową kwotę grzywny z powodu czasu trwania naruszenia i nie oceniła okoliczności łagodzących.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, str. 1).

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien na mocy art.15 ust.2 rozporządzenia nr 17 i art. 65 ust. 5 traktatu EWWiS (Dz.U. 1998, C 9, str. 3).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/27 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/27

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — przez Legris Industries przeciwko Komisji

(Sprawa T-376/06)

(2007/C 42/48)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Legris Industries (Rennes, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Wachsmann i C. Pommiès)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji [C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie/F-1/38.121 — Złącza], a także jej uzasadnienia, jako że decyzja ta nakłada grzywnę na holding Legris Industries z powodu odpowiedzialności holdingu Legris Industries za sporne praktyki spółki Comap; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji [C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie/F-1/38.121 — Złącza], a także jej uzasadnienia, jako że decyzja ta nakłada grzywnę na holding Legris Industries z powodu odpowiedzialności holdingu Legris Industries za sporne praktyki spółki Comap;

| — | uznanie pism, żądań i wniosków spółki Comap przeciwko decyzji za pisma, żądania i wnioski holdingu Legris Industries; |
| --- | --- |

—

uznanie pism, żądań i wniosków spółki Comap przeciwko decyzji za pisma, żądania i wnioski holdingu Legris Industries;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (COMP/F-1/38.121 — Złącza) odnoszącej się do całości porozumień i uzgodnionych praktyk na rynku złączy miedzianych i stopów miedzi mających na celu ustalanie cen, uzgadnianie cenników, kwot zniżek i rabatów, wprowadzanie mechanizmów koordynacji podwyżek cen, przydział rynków krajowych i klientów oraz wymianę innych informacji handlowych, w zakresie, w jakim decyzja ta nakłada grzywnę na holding Legris Industries z powodu odpowiedzialności holdingu za sporne praktyki spółki Comap — dawnej spółki zależnej holdingu.

Na poparcie swojej skargi skarżąca powołuje następujące argumenty.

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 81 WE przypisując Legris Industries odpowiedzialność za sporne naruszenia popełnione przez jej spółkę zależną Comap i uznając ją za solidarnie odpowiedzialną za te naruszenia. Legris Industries utrzymuje, że Komisja naruszyła zasadę prawnej i handlowej autonomii spółki zależnej i zasadę osobistej odpowiedzialności za naruszenia prawa konkurencji uznając, że posiadanie przez skarżącą 100 % kapitału spółki zależnej wystarcza, aby stwierdzić wywieranie przez nią decydującego wpływu na tę ostatnią. Skarżąca zarzuca Komisji także popełnienie błędów co do prawa, błędów faktycznych i oczywistych błędów w ocenie poprzez to, że nie przedstawiła ona dowodów pozwalających stwierdzić, że holding Legris Industries wykonywał rzeczywiste uprawnienia kierownicze w stosunku do spółki Comap.

Ponadto, skarżąca zarzuca Komisji naruszenie prawa polegające na tym, że Komisja nie zakwestionowała dowodów przedstawionych przez skarżącą i wskazujących na niezależność spółki Comap, w szczególności w odniesieniu do ustalania i prowadzenia przez nią polityki handlowej. Skarżąca uznaje za udowodniony przez siebie fakt, że nie wydawała ona spółce Comap poleceń co do jej zachowania na rynku, że jedynie sprawowała kontrolę finansową bez uprawnień budżetowych w odniesieniu do swoich spółek zależnych oraz że spółka Comap miała swoje własne źródła finansowania. Następnie skarżąca stwierdza, że jedynie dowód więzi kapitałowej i bezpośrednich konsekwencji z niej wynikających, które zdaniem skarżącej Komisja przyjęła jako podstawę przypisania Legris Industries odpowiedzialności za naruszenia popełnione przez jej spółkę zależną nie wykazują, że wykonywała ona rzeczywiste uprawnienia kierownicze w stosunku do niej.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/28

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Comap przeciwko Komisji

(Sprawa T-377/06)

(2007/C 42/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Comap SA (Lyon, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Wachsmann i C. Pommiès)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji [C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza], a także jej uzasadnienia, w zakresie w jakim decyzja ta obciąża odpowiedzialnością za popełnienie naruszenia spółkę Comap także w innych okresach niż od grudnia 1997 r. do marca 2001 r., w odniesieniu do którego Comap nie kwestionuje okoliczności faktycznych przedstawionych przez Komisję; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji [C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza], a także jej uzasadnienia, w zakresie w jakim decyzja ta obciąża odpowiedzialnością za popełnienie naruszenia spółkę Comap także w innych okresach niż od grudnia 1997 r. do marca 2001 r., w odniesieniu do którego Comap nie kwestionuje okoliczności faktycznych przedstawionych przez Komisję;

| — | zmiana art. 1 i 2 wraz z ich uzasadnieniem poprzez obniżenie grzywny w wysokości 18,56 mln EUR nałożonej na spółkę Comap; |
| --- | --- |

—

zmiana art. 1 i 2 wraz z ich uzasadnieniem poprzez obniżenie grzywny w wysokości 18,56 mln EUR nałożonej na spółkę Comap;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (COMP/F-1/38.121 — Złącza) odnoszącej się do całości porozumień i uzgodnionych praktyk na rynku złączy miedzianych i stopów miedzi mających na celu ustalanie cen, uzgadnianie cenników, kwot zniżek i rabatów, wprowadzanie mechanizmów koordynacji podwyżek cen, przydział rynków krajowych i klientów oraz wymianę innych informacji handlowych, w zakresie w jakim decyzja ta obciąża odpowiedzialnością za popełnienie naruszenia spółkę Comap także w innych okresach niż ten od grudnia 1997 r. do marca 2001r., w odniesieniu do którego Comap nie kwestionuje okoliczności faktycznych przedstawionych przez Komisję. Tytułem żądania ewentualnego spółka Comap wnosi o zmniejszenie kwoty grzywny nałożonej w zaskarżonej decyzji.

Na poparcie swojej skargi skarżąca powołuje następujące argumenty.

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 81 WE i popełniła błędy co do prawa, błędy faktyczne i oczywiste błędy w ocenie uznając, że zarzucany kartel trwał po przeprowadzeniu dochodzeń na miejscu przez Komisję w marcu 2001 r. aż do kwietnia 2004 r.

Po drugie skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 81 ust. 1 WE i art. 25 rozporządzenia nr 1/2003 (1) w zakresie, w jakim nie uznała, że w braku możliwości przedstawienia dowodu praktyk antykonkurencyjnych zarzucane naruszenie zostało przerwane na okres 27 miesięcy, pomiędzy wrześniem 1992 r. i grudniem 1994 r., tak że okoliczności faktyczne zaistniałe przed grudniem 1994 r. według skarżącej straciły na aktualności w momencie wszczęcia dochodzenia przez Komisję w styczniu 2001 r.

Pomocniczo skarżąca powołuje zarzut oparty na naruszeniu art. 81 ust. 1 WE i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, a także wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien (2) i komunikatu w sprawie współpracy (3), twierdząc przy tym, że Komisja nie przestrzegała zasad dotyczących obliczania grzywny. Skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności i zasadę równego traktowania, przyjmując w celu obliczenia grzywny dla spółki Comap, zdaniem tej ostatniej, zbyt wysoką kwotę wyjściową w porównaniu z kwotami wyjściowymi ustalonymi dla innych przedsiębiorstw ukaranych na podstawie zaskarżonej decyzji, mimo ich podobnej pozycji konkurencyjnej do pozycji posiadanej przez skarżącą na rynku.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu, Dz.U. L 1, str. 1.

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz art. 65 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, Dz.U. 1998 C 9, str. 3.

(3)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych, Dz.U. 2002, C 45, str. 3.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/29

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Kaimer i inni przeciwko Komisji

(Sprawa T-379/06)

(2007/C 42/50)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kaimer GmbH & Co. Holding (Essen, Niemcy), SANHA GmbH Kaimer & Co. KG (Essen, Niemcy) i Sanha Italia srl. (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: J. Brück, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r., zmienionej przez decyzję pozwanej z dnia 29 września 2006 r., doręczonej trzem skarżącym w dniu 5 października 2006 r., dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza rurowe), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r., zmienionej przez decyzję pozwanej z dnia 29 września 2006 r., doręczonej trzem skarżącym w dniu 5 października 2006 r., dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza rurowe),

| — | ewentualnie skrócenie czasu trwania domniemanego naruszenia popełnionego przez trzy skarżące, które zostało ustalone w art. 1 wspomnianej decyzji oraz uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na trzy skarżące w art. 3 zaskarżonej decyzji, |
| --- | --- |

—

ewentualnie skrócenie czasu trwania domniemanego naruszenia popełnionego przez trzy skarżące, które zostało ustalone w art. 1 wspomnianej decyzji oraz uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na trzy skarżące w art. 3 zaskarżonej decyzji,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące kwestionują decyzję Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza rurowe. W zaskarżonej decyzji na skarżące nałożono grzywnę za naruszenie art. 81 ust. 1 WE i art. 53 ust. 1 porozumienia EOG. W opinii Komisji uczestniczyły one w szeregu porozumień w formie ustaleń cen, uzgodnień cenników i rabatów, uzgodnień mechanizmów stosowania podwyżek cen, podziału rynków i klientów oraz wymiany innych informacji gospodarczych na rynku miedzianych złączy rurowych i złączy rurowych ze stopu miedzi.

Skarżące przytaczają cztery zarzuty na poparcie swojej skargi.

W pierwszej kolejności skarżące w szczególności podnoszą, że w celu uzasadnienia decyzji pozwana wykorzystała dokumenty, co do których skarżącym odmówiono prawa do obrony.

W drugiej kolejności skarżące w szczególności podnoszą, że Komisja naruszyła wynikający z art. 253 WE obowiązek uzasadnienia. W opinii skarżących zaskarżona decyzja nie została dostatecznie uzasadniona ze względu na nieprawidłowe ustalenie faktów będących przedmiotem postępowania. Ponadto okoliczności odciążające nie zostały uwzględnione, a dowody zostały błędnie ocenione.

W dalszej kolejności skarżące kwestionują uznanie przez Komisję stwierdzonych faktów za złożone naruszenie art. 81 ust. 1 WE.

W czwartej kolejności podnoszą one posiłkowo, że ustalenie wysokości grzywny nastąpiło w oparciu o zbyt długi czas trwania naruszenia, stanowiąc nadużycie władzy, oraz że w stosunku do skarżących nie uwzględniono okoliczności łagodzących.

Ostatecznie skarżące utrzymują, że z uwagi na kwotę grzywny Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/29

---

Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — FRA.BO przeciwko Komisji

(Sprawa T-381/06)

(2007/C 42/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: FRA.BO SpA (Milan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Celli i F. Distefano)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji z dnia 20 września 2006 r. (sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza — C(2006) 4180 wersja ostateczna) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE w odniesieniu do kwoty grzywny nałożonej na stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji z dnia 20 września 2006 r. (sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza — C(2006) 4180 wersja ostateczna) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE w odniesieniu do kwoty grzywny nałożonej na stronę skarżącą;

| — | obniżenie grzywny nałożonej na stronę skarżącą w ramach przysługującego Sądowi nieograniczonego prawa orzekania oraz |
| --- | --- |

—

obniżenie grzywny nałożonej na stronę skarżącą w ramach przysługującego Sądowi nieograniczonego prawa orzekania oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza, w której Komisja stwierdziła, że skarżąca wraz z innymi przedsiębiorstwami naruszyła art. 81 WE oraz art. 53 porozumienia o EOG poprzez ustalanie cen, uzgadnianie cenników oraz zniżek i rabatów, wprowadzanie mechanizmów koordynacji podwyżek cen, przydział rynków krajowych oraz klientów i wymianę innych informacji handlowych.

Skarżąca kwestionuje zaskarżoną decyzję z następujących powodów:

| — | Skarżąca utrzymuje w pierwszej kolejności, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i naruszyła podstawowe zasady prawa poprzez niewłaściwe i niezgodne z prawem zastosowanie zasad komunikatu w sprawie współpracy z 2002 r. (1) |
| --- | --- |

—

Skarżąca utrzymuje w pierwszej kolejności, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i naruszyła podstawowe zasady prawa poprzez niewłaściwe i niezgodne z prawem zastosowanie zasad komunikatu w sprawie współpracy z 2002 r. (1)

| — | Skarżąca utrzymuje w dalszej kolejności, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, przyznając FRA.BO nieproporcjonalnie niskie obniżenie grzywny wynoszące 20 % na podstawie komunikatu w sprawie współpracy z 1996 r. i naruszyła podstawowe zasady proporcjonalności, uzasadnionych oczekiwań i obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

Skarżąca utrzymuje w dalszej kolejności, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, przyznając FRA.BO nieproporcjonalnie niskie obniżenie grzywny wynoszące 20 % na podstawie komunikatu w sprawie współpracy z 1996 r. i naruszyła podstawowe zasady proporcjonalności, uzasadnionych oczekiwań i obowiązku uzasadnienia.

---

(1)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (Dz.U. C 45 z 2002 r., str. 3).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/30

---

Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Tomkins przeciwko Komisji

(Sprawa T-382/06)

(2007/C 42/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tomkins plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: T. Soames i S. Jordan, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 20 września 2006 r. (sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza — C(2006) 4180 wersja ostateczna) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG w zakresie odnoszącym się do strony skarżącej lub tytułem żądania ewentualnego |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 20 września 2006 r. (sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza — C(2006) 4180 wersja ostateczna) dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG w zakresie odnoszącym się do strony skarżącej lub tytułem żądania ewentualnego

| — | zmiana art. 2 lit. h) spornej decyzji w celu obniżenia grzywny nałożonej na skarżącą i na spółkę Pegler oraz |
| --- | --- |

—

zmiana art. 2 lit. h) spornej decyzji w celu obniżenia grzywny nałożonej na skarżącą i na spółkę Pegler oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza, w której Komisja uznała skarżącą za solidarnie odpowiedzialną wraz z Pegler Ltd. za naruszenie art. 81 WE w przemyśle złączy miedzianych w okresie od 31 grudnia 1988 r. do 22 marca 2001 r. i obciążyła ją grzywną w wysokości 5,25 mln EUR. Tytułem żądania ewentualnego skarżąca wnosi o zmianę art. 2 lit. h) spornej decyzji.

Skarżąca utrzymuje naruszenie przez Komisję art. 230 WE z następujących powodów:

Po pierwsze, Komisja naruszyła rzekomo zasady regulujące odpowiedzialność spółek dominujących za działania ich spółek zależnych, uznając, że skarżąca ponosi odpowiedzialność solidarną za działania spółki Pegler, będącej uprzednio jedną z jej spółek zależnych. W tym względzie skarżąca utrzymuje, że Komisja popełniła oczywisty błąd co do prawa polegający na niewłaściwym określeniu podstawy prawnej odpowiedzialności spółki dominującej i niewłaściwym zastosowaniu zasad odpowiedzialności udziałowców w okolicznościach faktycznych, w których nie znajdowały one zastosowania. Ponadto skarżąca utrzymuje, że Komisja popełniła błąd, opierając się na rzekomym zakresie działalności handlowej skarżącej w sektorze budowlanym, który miała ona uznać za mający znaczenie w kwestii tego, czy skarżąca była wyłącznie inwestorem finansowym, który przeniósł operacyjną odpowiedzialność na spółkę Pegler na lokalnym szczeblu przedsiębiorstwa. Skarżąca dodaje, że niewywiązanie się przez Komisję z ciążącego na niej obowiązku ustalenia odpowiedzialności udziałowca i przeniesienie tego ciężaru na udziałowca w tym przypadku stanowi naruszenie zasady domniemania niewinności.

Po drugie skarżąca utrzymuje, że Komisja dopuściła się oczywistego błędu co do okoliczności faktycznych i nie przedstawiła w sposób wymagany prawem jakichkolwiek dowodów dotyczących decydującego wpływu skarżącej na handlowe zachowanie spółki Pegler. Zgodnie z twierdzeniami skarżącej, okoliczności faktyczne nie wskazują na odpowiedzialność skarżącej ani na podstawie właściwych przepisów, które nie zostały zastosowane przez Komisję, albo zostały przez nią zastosowane w sposób niewłaściwy, ani też na podstawie niewłaściwych przepisów wskazanych przez Komisję.

Po trzecie skarżąca twierdzi, że Komisja nie wskazała w odpowiedni sposób powodów, z których uznała dowody przedstawione przez skarżącą za niewystarczające dla obalenia domniemania decydującego wpływu.

Po czwarte skarżąca utrzymuje, że Komisja zastosowała błędne kryterium, stosując podwyżkę grzywny ze względu na skutek odstraszający i nie oceniła w sposób właściwy dowodów stanowiących podstawę dla obliczenia okresu uczestnictwa spółki Pegler w kartelu, co spowodowało bezpodstawne i niewłaściwego określenie czasu trwania naruszenia.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/31 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/31

---

Skarga wniesiona w dniu 19 grudnia 2006 r. — Karstadt Quelle przeciwko OHIM

(Sprawa T-391/06)

(2007/C 42/53)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Karstadt Quelle Aktiengesellschaft (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard, A. Renck i T. Dolde)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: dm drogerie markt GmbH

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 301/2006-1 z dnia 26 września 2006 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 301/2006-1 z dnia 26 września 2006 r.,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: dm drogerie markt GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „S-HE” dla towarów i usług z klas 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25, 28, 32, 38, 41 i 42 (zgłoszenie nr 2 766 723)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Niemiecki słowny znak towarowy „SHE” dla towarów z klas 3 i 25, niemieckie graficzne znaki towarowe „She” dla towarów z klas 3, 9, 16, 18 i 25 oraz międzynarodowy graficzny znak towarowy „She” dla towarów z klas 3, 9, 16, 18 i 25

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu i częściowe odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w odniesieniu do spornych znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/31 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/31

---

Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2006 r. — Union Investment Privatfonds przeciwko OHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco)

(Sprawa T-392/06)

(2007/C 42/54)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Union Investment Privatfonds GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: H. Keller, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Unicre-Cartão International De Crédito, S.A.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego,

| — | uwzględnienie sprzeciwów wniesionych wobec rejestracji słownego-graficznego znaku towarowego „Unibanco” z uwagi na znaki towarowe UniFLEXIO, UniZERO i UniVARIO oraz |
| --- | --- |

—

uwzględnienie sprzeciwów wniesionych wobec rejestracji słownego-graficznego znaku towarowego „Unibanco” z uwagi na znaki towarowe UniFLEXIO, UniZERO i UniVARIO oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Unicre-Cartão International De Crédito, S.A.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „unibanco” dla usług z klas 36 i 38 (zgłoszenie nr 1 871 896)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Niemieckie graficzne znaki towarowe „UniFLEXIO” i „UniVARIO” dla usług z klas 35 i 36, niemiecki graficzny znak towarowy „UniZERO” dla usług z klasy 36

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie praw procesowych skarżącej, ponieważ przedstawione przez nią dowody używania znaków towarowych zawierających element „Uni” nie zostały uwzględnione.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/32

---

Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-394/06)

(2007/C 42/55)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: G. Aiello, Avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K(2006) 4324 z dnia 3 października 2006 r., notyfikowanej tego samego dnia, w zakresie, w jakim wyłącza z finansowania wspólnotowego i obciąża budżet Republiki Włoskiej konsekwencjami finansowymi, które należy wyciągnąć w ramach rozliczenia wydatków sfinansowanych z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji, z powodu nieprawidłowości, których dopuściły się niektóre podmioty. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K(2006) 4324 z dnia 3 października 2006 r., notyfikowanej tego samego dnia, w zakresie, w jakim wyłącza z finansowania wspólnotowego i obciąża budżet Republiki Włoskiej konsekwencjami finansowymi, które należy wyciągnąć w ramach rozliczenia wydatków sfinansowanych z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji, z powodu nieprawidłowości, których dopuściły się niektóre podmioty.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga Republiki Włoskiej skierowana jest przeciw wyłączeniu z finansowania wspólnotowego i obciążenia budżetu Republiki Włoskiej konsekwencjami finansowymi 157 przypadków nieprawidłowości opiewających na kwotę ogółem 310 849 495,98 euro, na które rzekomo nie zareagowała z należytą starannością wszczynając procedurę odzyskania kwot.

W uzasadnieniu swojego żądania skarżąca, która kwestionuje jakiekolwiek zaniedbanie z jej strony, podnosi:

| — | naruszenie lub błędne zastosowanie art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 595/91 z dnia 4 marca 1991 r. dotyczącego nieprawidłowości i odzyskiwania kwot niesłusznie wypłaconych w związku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie i uchylającego rozporządzenie (EWG) 283/71 (1); |
| --- | --- |

—

naruszenie lub błędne zastosowanie art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 595/91 z dnia 4 marca 1991 r. dotyczącego nieprawidłowości i odzyskiwania kwot niesłusznie wypłaconych w związku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie i uchylającego rozporządzenie (EWG) 283/71 (1);

| — | naruszenie lub błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2) i rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (3). |
| --- | --- |

—

naruszenie lub błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2) i rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (3).

---

(1)  Dz.U. L 67 z 14.3.1999, str. 11.

(2)  Dz.U. L 94 z 28.4.1970, str. 13.

(3)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 103.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/32

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-395/06)

(2007/C 42/56)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 4 października 2006 r. nr 9433 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. Program DOCUP Piemonte (nr CCI 2000 IT 162 DO 007); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 4 października 2006 r. nr 9433 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. Program DOCUP Piemonte (nr CCI 2000 IT 162 DO 007);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 14 listopada 2006 r. nr 10841 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej poświadczenia i zgłoszenia wydatków pośrednich i wniosku o płatność. DOCUP Veneto cel 2 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 162 DO 005); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 14 listopada 2006 r. nr 10841 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej poświadczenia i zgłoszenia wydatków pośrednich i wniosku o płatność. DOCUP Veneto cel 2 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 162 DO 005);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 14 listopada 2006 r. nr 10853 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. RPO Puglia (nr CCI 1999 IT 161 PO 009); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 14 listopada 2006 r. nr 10853 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. RPO Puglia (nr CCI 1999 IT 161 PO 009);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 15 listopada 2006 r. nr 10929 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. Program DOCUP Toscana cel 2 (nr CCI 2000 IT 162 DO 001); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 15 listopada 2006 r. nr 10929 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. Program DOCUP Toscana cel 2 (nr CCI 2000 IT 162 DO 001);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 15 listopada 2006 r. nr 10930 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. RPO Campania 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 161 PO 007); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 15 listopada 2006 r. nr 10930 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. RPO Campania 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 161 PO 007);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 17 listopada 2006 r. nr 11019 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. RPO Sardegna 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 161 PO 010); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, z dnia 17 listopada 2006 r. nr 11019 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — dotyczącej wypłaty przez Komisję kwoty innej niż wnioskowana. RPO Sardegna 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 161 PO 010);

| — | stwierdzenie nieważności wszelkich aktów związanych z tymi notami, lub na podstawie których zostały one wydane i w konsekwencji obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszelkich aktów związanych z tymi notami, lub na podstawie których zostały one wydane i w konsekwencji obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do przywołanych w sprawie T-345/04 Włochy przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004 r., str. 55.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/33 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/33

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Komisja przeciwko TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz

(Sprawa T-396/06)

(2007/C 42/57)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Šimerdová, adwokat R. Bierwagen)

Strona pozwana: TGA Technische Gebäudeausrüstung Chemnitz GmbH

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie pozwanej zwrotu na rzecz skarżącej kwoty 32 440,80 EUR plus 4 % odsetek liczonych od dnia 30 listopada 1999 r., |
| --- | --- |

—

nakazanie pozwanej zwrotu na rzecz skarżącej kwoty 32 440,80 EUR plus 4 % odsetek liczonych od dnia 30 listopada 1999 r.,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca zawarła z pozwaną umowę w sprawie działań wspólnoty w dziedzinie energii nienuklearnej (1994 — 1998) (1), w której uzgodniono właściwość Sądu Pierwszej Instancji w zakresie rozstrzygania sporów dotyczących tej umowy. Przedmiotem projektu była budowo i próbny rozruch zakładu suszenia skór.

Komisja wypowiedziała tę umowę pismem z dnia 18 lutego 1999 r., ponieważ nie przedłożono jej prawidłowego sprawozdania końcowego. Skarżąca stwierdza w tym względzie, że przekazane jej później przez pozwaną rozliczenia zostały uznane jedynie częściowo z powodu braku ich udokumentowania. Skarżąca wielokrotnie żądała zwrotu pozostałej kwoty, która stanowi przedmiot niniejszej skargi.

---

(1)  Decyzja Rady 94/806/WE z dnia 23 listopada 1994 r. w sprawie przyjęcia specjalnego programu badań i rozwoju technologicznego, obejmującego prezentację, w dziedzinie energii nienuklearnej (1994-1998) (Dz.U. L 334, str. 87).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/33 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/33

---

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2006 r. — DOW AgroSciences przeciwko EFSA

(Sprawa T-397/06)

(2007/C 42/58)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: DOW AgroSciences Ltd (Hitchin, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: K. Van Maldegem oraz C. Mereu, adwokaci)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania EFSA zatytułowanego „Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Haloxyfop-R”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania EFSA zatytułowanego „Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Haloxyfop-R”;

| — | nakazanie stronie pozwanej naprawienia szkód poniesionych przez skarżącą w wyniku przyjęcia zaskarżonego środka, a w międzyczasie orzeczenie na tym etapie postępowania, w drodze środka tymczasowego, że strona pozwana jest zobowiązana naprawić szkody poniesione przez skarżącą, pozostawiając określenie kwoty odszkodowania porozumieniu stron lub w razie braku takiego porozumienia rozstrzygnięciu Sądu; |
| --- | --- |

—

nakazanie stronie pozwanej naprawienia szkód poniesionych przez skarżącą w wyniku przyjęcia zaskarżonego środka, a w międzyczasie orzeczenie na tym etapie postępowania, w drodze środka tymczasowego, że strona pozwana jest zobowiązana naprawić szkody poniesione przez skarżącą, pozostawiając określenie kwoty odszkodowania porozumieniu stron lub w razie braku takiego porozumienia rozstrzygnięciu Sądu;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przedstawione przez skarżącą są analogiczne jak te przedłożone w sprawie T-311/06 FMC Chemical and Arysta Lifesciences przeciwko EFSA.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/33 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/33

---

Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Unicredito Italiano SpA przeciwko OHIM — Union Investment Privatfonds (1 Unicredit)

(Sprawa T-398/06)

(2007/C 42/59)

Język, w którym została sporządzona skarga: włoski

Strony

Strona skarżąca: Unicredito Italiano SpA (Genua, Włochy) (przedstawiciele: G. Floridia i R. Floridia, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Union Investment Privatfonds GmbH.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Unicredito Italiano SpA

Zgłoszony znak towarowy: graficzny znak towarowy „1 Unicredit”, zgłoszenie nr 2.055.069 dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 36, 38, 39, 41 i 42

Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Union Investment Privatfonds GmbH

Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemieckie słowne znaki towarowe „UNIFONDS” (nr 881.995) i „UNIRAK” (nr 991.997) oraz graficzny znak towarowy „UNIZINS” (nr 2.016.954) dla usług z klasy 36 (inwestycje kapitałowe).

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Błędne zastosowanie teorii rozszerzonej ochrony „seryjnych znaków towarowych” sformułowanej przez Sąd Pierwszej Instancji w wyroku z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie T-194/03 Il Ponte Finanziaria przeciwko OHIM (Bainbridge), dotychczas nieopublikowanym w Zbiorze.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/34 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/34

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — giropay przeciwko OHIM (GIROPAY)

(Sprawa T-399/06)

(2007/C 42/60)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Giropay GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: K. Grüngig-Schnelle, Rechtsanwälterin)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 26 października 2006 r. w sprawie R 308/2005-4 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „GIROPAY” nr 2 843 514, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 26 października 2006 r. w sprawie R 308/2005-4 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „GIROPAY” nr 2 843 514,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „GIROPAY” dla towarów i usług z klas 9, 36–38 i 42 (zgłoszenie nr 2 843 514)

Decyzja eksperta: Częściowe odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Zgłoszony znak towarowy nie stanowi opisowego oznaczenia lub wskazówki w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1). Ponadto zgłoszony znak towarowy jest szczególnie zdolny do tego, by być postrzeganym przez właściwy krąg odbiorców jako oznaczenie odróżniające.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/34 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/34

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Brosmann Footwear (HK) i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-401/06)

(2007/C 42/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Brosmann Footwear (HK) Ltd (Kowloon, Hong Kong), Seasonable Footwear (Zhong Shan) Ltd (Banfu, Chiny), Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd (Guangzhou, Chiny), Risen Footwear (HK) Co. Ltd (Kowloon, Hong Kong) (przedstawiciele: adwokaci L. Ruessmann, A. Willems)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1472/2006 w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na wywożone przez skarżącą towary; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1472/2006 w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na wywożone przez skarżącą towary;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżące dążą do stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na towary wywożone przez skarżące do Unii Europejskiej. Podstawą skargi są:

| — | naruszenie art. 2 ust. 7 lit. b) i art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem („rozporządzenie podstawowe”), art. VI GATT oraz zasad niedyskryminacji, nemo auditur i ochrony uzasadnionych oczekiwań w związku z odmową indywidualnego zbadania przez instytucje wspólnotowe wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) i indywidualne traktowanie („IT”); |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 2 ust. 7 lit. b) i art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem („rozporządzenie podstawowe”), art. VI GATT oraz zasad niedyskryminacji, nemo auditur i ochrony uzasadnionych oczekiwań w związku z odmową indywidualnego zbadania przez instytucje wspólnotowe wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) i indywidualne traktowanie („IT”);

| — | naruszenie art. 18 i art. 20 rozporządzenia podstawowego oraz naruszenie prawa skarżących do obrony w związku z nie udzieleniem informacji skarżącym przez instytucje wspólnotowe o sposobie rozpatrzenia wniosków o MET i IT; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 18 i art. 20 rozporządzenia podstawowego oraz naruszenie prawa skarżących do obrony w związku z nie udzieleniem informacji skarżącym przez instytucje wspólnotowe o sposobie rozpatrzenia wniosków o MET i IT;

| — | oczywisty błąd w ocenie oraz naruszenie art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w związku z oceną pozycji wspólnotowych producentów popierających dochodzenie, art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do definicji produktu, art. 17 rozporządzenia podstawowego i art. 253 WE jeśli chodzi o wybór wzorca eksportujących producentów, art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i art. 253 WE w odniesieniu do ustalenia szkody, art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ustalenia związku przyczynowego między dumpingowym przywozem i szkodą oraz w końcu, art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przy obliczaniu poziomu eliminującego szkodę. |
| --- | --- |

—

oczywisty błąd w ocenie oraz naruszenie art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w związku z oceną pozycji wspólnotowych producentów popierających dochodzenie, art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do definicji produktu, art. 17 rozporządzenia podstawowego i art. 253 WE jeśli chodzi o wybór wzorca eksportujących producentów, art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i art. 253 WE w odniesieniu do ustalenia szkody, art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ustalenia związku przyczynowego między dumpingowym przywozem i szkodą oraz w końcu, art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przy obliczaniu poziomu eliminującego szkodę.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/35 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/35

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Hiszpania przeciwko Komisji

(Sprawa T-402/06)

(2007/C 42/62)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: C. Mereu i K. Van Maldegem, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5105 z dnia 20 października 2006 r. zmniejszającej wymiar pomocy przyznanej z Funduszu Spójności na rzecz ośmiu projektów realizowanych na terytorium regionu autonomicznego Katalonii; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5105 z dnia 20 października 2006 r. zmniejszającej wymiar pomocy przyznanej z Funduszu Spójności na rzecz ośmiu projektów realizowanych na terytorium regionu autonomicznego Katalonii;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga dotyczy decyzji Komisji C(2006) 5105 z dnia 20 października 2006 r. zmniejszającej wymiar pomocy przyznanej z Funduszu Spójności na rzecz ośmiu projektów realizowanych na terytorium regionu autonomicznego Katalonii (zwanej dalej „sporną decyzją”), w szczególności:

| — | Nr 2001.ES.16.C.PE.058 (projekt rozszerzenia oczyszczania biologicznego w oczyszczalni ścieków w Besos) |
| --- | --- |

—

Nr 2001.ES.16.C.PE.058 (projekt rozszerzenia oczyszczania biologicznego w oczyszczalni ścieków w Besos)

| — | Nr 2003.ES.16.C.PE.005 (projekt urządzeń do odprowadzania ścieków komunalnych z małych aglomeracji miejskich w Katalonii) |
| --- | --- |

—

Nr 2003.ES.16.C.PE.005 (projekt urządzeń do odprowadzania ścieków komunalnych z małych aglomeracji miejskich w Katalonii)

| — | Nr 2001.ES.16.C.PE.054 (projekt oczyszczalni osadu i ponownego wykorzystywania ścieków komunalnych w Katalonii) |
| --- | --- |

—

Nr 2001.ES.16.C.PE.054 (projekt oczyszczalni osadu i ponownego wykorzystywania ścieków komunalnych w Katalonii)

| — | Nr 2000.ES.16.C.PE.112 (projekt uzdatniania i oczyszczania wód w dorzeczu Ebro: Monzón, Caspe i dorzeczy rzek leżących w Katalonii) |
| --- | --- |

—

Nr 2000.ES.16.C.PE.112 (projekt uzdatniania i oczyszczania wód w dorzeczu Ebro: Monzón, Caspe i dorzeczy rzek leżących w Katalonii)

| — | Nr 2002.ES.16.C.PE.006 (projekt zakładu odsalania wody morskiej w ujściu Tordery) |
| --- | --- |

—

Nr 2002.ES.16.C.PE.006 (projekt zakładu odsalania wody morskiej w ujściu Tordery)

| — | Nr 2001.ES.16.C.PE.055 (projekt budowy i modernizacji urządzeń do przetwarzania stałych odpadów komunalnych w Katalonii) |
| --- | --- |

—

Nr 2001.ES.16.C.PE.055 (projekt budowy i modernizacji urządzeń do przetwarzania stałych odpadów komunalnych w Katalonii)

| — | Nr 2001.ES.16.C.PE.057 (projekt zakładu przetwarzania odpadów komunalnych w okręgach Urgell, Pallars Jussà i Conca de Barberà) |
| --- | --- |

—

Nr 2001.ES.16.C.PE.057 (projekt zakładu przetwarzania odpadów komunalnych w okręgach Urgell, Pallars Jussà i Conca de Barberà)

| — | Nr 2002.ES.16.C.PE.041 (projekt stworzenia i modernizacji sieci urządzeń służących do przetwarzania odpadów komunalnych w Katalonii). |
| --- | --- |

—

Nr 2002.ES.16.C.PE.041 (projekt stworzenia i modernizacji sieci urządzeń służących do przetwarzania odpadów komunalnych w Katalonii).

Sporną decyzją strona pozwana dokonała korekty o 2 % pomocy Wspólnoty (85 %) przyznanej na projekt 2001.ES.16.C.PE.058, ponieważ przedsiębiorstwo zarządzające przedstawiło wydatki niepodlegające kwalifikacji.

W odniesieniu do pozostałych projektów Komisja, mając na uwadze zastosowanie systemu „cen średnich” oraz kryterium w postaci „doświadczenia z wcześniejszych prac”, podjęła decyzję o zastosowaniu korekty finansowej do 100 % różnicy Wspólnoty w zakresie pomocy Wspólnoty pomiędzy wybranymi ofertami a przeliczonymi w odniesieniu do indywidualnych umów.

Na poparcie swych żądań państwo wnoszące skargę powołuje przede wszystkim błędną interpretację art. 30 ust. 1 dyrektywy 93/37/EWG (1) oraz art. 36 ust. 1 i 2 dyrektywy 92/50/EWG (2), ponieważ sporna decyzja rozstrzyga, że zastosowanie systemu cen średnich w analizie „oferty najkorzystniejszej ekonomicznie” w odniesieniu do wybranych projektów narusza zasadę równego traktowania, dyskryminując niskie oferty w stosunku do ofert droższych.

Ponadto strona skarżąca powołuje się na naruszenie art. H ust. 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1164/94 (3) z uwagi na naruszenie zasad proporcjonalności i dobrej administracji.

W szczególności, w odniesieniu do projektu oczyszczalni w Besos strona skarżąca powołuje się na naruszenie art. 17 rozporządzenia (WE) nr1386/2002 (4) z uwagi na fakt, iż nie miały miejsca rzeczywiste nieprawidłowości, lub też ewentualnie ze względu na wyrażoną w tym akcie zasadę subsydiarności.

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (Dz.U. 1993 L 199, str. 115).

(2)  Dyrektywa Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnosząca się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (Dz.U. 1992 L 209, str. 1).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1164/1994 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiające Fundusz Spójności (Dz.U. 1994 L 130, str. 1).

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt finansowych (Dz.U. L 201, str. 5).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/36 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/36

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Belgia przeciwko Komisji

(Sprawa T-403/06)

(2007/C 42/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Belgii (przedstawiciele: L. Van den Broeck, pełnomocnik oraz J. Meyers, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 230 WE; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 230 WE;

| — | obciążenie Komisji (Eurostat) kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji (Eurostat) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W drodze niniejszej skargi skarżący wnosi o uchylenie decyzji Komisji zawartej w piśmie Urzędu statystycznego Wspólnot Europejskich (Eurostat) z dnia 18 października 2006 r., o zmianie danych dotyczących deficytu sektora publicznego i długu publicznego Belgii w 2005 r. oraz o opublikowaniu tak zmienionych danych, zgodnie z art. 8h ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1), ze zmianami. Skarżący kwestionuje dwie zmiany wprowadzone przez Komisję, a mianowicie zaklasyfikowanie Fonds de l'infrastructure ferroviaire (funduszu infrastruktury kolejowej, zwanego dalej „FIF”) do sektora administracji publicznej zamiast do sektora spółek niefinansowych w związku ze stosowaniem europejskiego systemu rachunków narodowych 1995 (SEC 95) (2) oraz zarejestrowanie transferu kapitału w wysokości 7 400 milionów euro w związku z przejęciem przez państwo (FIF) w 2005 r. długów Société nationale des Chemins de fer belges (SNCB).

Na poparcie skargi o uchylenie decyzji skarżący podnosi następujące zarzuty.

W odniesieniu do zaklasyfikowania FIF do sektora administracji publicznej skarżący podnosi naruszenie art. 8h ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3605/93 oraz pkt 2.12, 3.19 i 3.27-3.37 SEC 95. Skarżący twierdzi, że FIF powinien zostać zaklasyfikowany jako „jednostka instytucjonalna” w rozumieniu pkt 2.12 SEC 95 oraz jako „producent rynkowy” zgodnie z kryteriami określonymi w pkt 3.19 i 3.27-3.37 SEC 95, i jako taki powinien zostać zaklasyfikowany poza sektorem administracji publicznej. Skarżący podnosi również, że w zaskarżonej decyzji błędnie uznano, że FIF nie spełniał tych dwóch warunków w 2005 r.

Pomocniczo, w odniesieniu do transferu kapitału w wysokości 7 400 milionów euro przez państwo belgijskie na rzecz SNCB w związku z przejęciem przez FIF w 2005 r. długów tej spółki skarżąca podnosi trzy zarzuty. Pierwszy dotyczy naruszenia art. 8h ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3605/93 oraz pkt 1.33, 1.44(c), 4.165(f) i 6.30 SEC 95. Skarżący utrzymuje, że przypisanie rzeczonego długu FIF nie wynikało z „transakcji” w rozumieniu pkt 1.33 SEC 95 lecz „zmiany w strukturze” w rozumieniu pkt 1.44(c) i 6.30 SEC 95. Pomocniczo skarżący wskazuje, że nawet jeśli przypisanie długu FIF powinno być rozpatrywane jako „transakcja” w rozumieniu pkt 1.33 SEC 95 to nie wiązałoby się ono z transferem kapitału w rozumieniu pkt 4.165 (f) SEC 95. Drugi zarzut podniesiony w związku z zarejestrowaniem transferu kapitału w wysokości 7 400 milionów euro między państwem belgijskim a SNCB oparty jest na naruszeniu art. 253 WE, ponieważ, według skarżącego, Komisja nie dokonała w sposób wystarczający uzasadnienia zaskarżonej decyzji w tym zakresie. Ponadto skarżący twierdzi, że zaskarżona decyzja narusza zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, bowiem odbiega ona od opinii Komisji (Eurostat) zawartej w piśmie z dnia 13 sierpnia 2004 r., w której ekspert Komisji zaaprobował analizę przedstawioną przez skarżącego w niniejszej sprawie.

---

(1)  Dz.U. L 332, str. 7.

(2)  Zatwierdzonego przez rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie Dz.U. L 310, str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/37 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/37

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 26 października 2006 r. w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia wniesione w dniu 22 grudnia 2006 r. przez Europejską Fundację Kształcenia

(Sprawa T-404/06 P)

(2007/C 42/64)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Europejska Fundacja Kształcenia (Turyn, Włochy) (przedstawiciel: G. Vandersanden, avocat)

Druga strona postępowania: Pia Landgren

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uznanie niniejszego odwołania za dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

uznanie niniejszego odwołania za dopuszczalne i zasadne;

| — | uchylenie w konsekwencji wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 26 października 2006 r. w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia, będącego przedmiotem niniejszego odwołania i uznanie w związku z tym, że decyzja o zwolnieniu pozwanej z dnia 25 czerwca 2004 r. była zgodna z prawem i tym samym nie istnieje podstawa prawna do jakiegokolwiek odszkodowania; |
| --- | --- |

—

uchylenie w konsekwencji wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 26 października 2006 r. w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia, będącego przedmiotem niniejszego odwołania i uznanie w związku z tym, że decyzja o zwolnieniu pozwanej z dnia 25 czerwca 2004 r. była zgodna z prawem i tym samym nie istnieje podstawa prawna do jakiegokolwiek odszkodowania;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania w niniejszej instancji oraz jej własnymi kosztami w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania w niniejszej instancji oraz jej własnymi kosztami w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

Zarzuty i główne argumenty

Wyrokiem z dnia 26 października 2006 r., o uchylenie którego strona wnosi w niniejszej sprawie, Sąd do spraw Służby Publicznej uchylił decyzję Europejskiej Fundacji Kształcenia z dnia 25 czerwca 2004 r. o rozwiązaniu umowy P. Landgren na czas nieokreślony w charakterze członka personelu tymczasowego i zobowiązał strony do porozumienia się w sprawie odszkodowania pieniężnego za niezgodną z prawem decyzję.

Na poparcie wniosku o uchylenie tego wyroku Fundacja podnosi dwa zarzuty, z których pierwszy oparty jest na naruszeniu zakresu obowiązku uzasadnienia. Wnosząca odwołanie twierdzi, że nie istnieje żadna podstawa prawna zobowiązująca pozwaną do uzasadniania decyzji o zwolnieniu członka personelu tymczasowego i że stwierdzając odmiennie, zaskarżony wyrok naruszył art. 47 warunków zatrudnienia innych pracowników (1) oraz orzecznictwo dotyczące tego przepisu. Ponadto skarżąca w odwołaniu podnosi, że zaskarżony wyrok błędnie opiera się na porozumieniach i umowach, które nie mają zastosowania w stosunkach między instytucjami a ich personelem. Twierdzi również, że zaskarżony wyrok zawiera sprzeczność między formalnym wymogiem uzasadnienia i zgodnością z prawem wiedzy, jaką posiadała zainteresowana co do przyczyn decyzji o rozwiązaniu umowy.

W ramach drugiego zarzutu, wnosząca odwołanie podnosi, że zaskarżony wyrok zawiera błąd co do prawa związany po pierwsze ze zniekształceniem okoliczności faktycznych a po drugie z naruszeniem interesu ogólnego, jako że przeprowadzono w nim błędną ocenę okoliczności, o których P. Landgren wiedziała i które stanowiły uzasadnienie decyzji o zwolnieniu.

---

(1)  Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot określił art. 3 rozporządzenia rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. w sprawie regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz warunków zatrudnienia innych pracowników (Dz.U. L 56, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/37 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/37

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Arcelor i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-405/06)

(2007/C 42/65)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Arcelor Luksemburg (Luksemburg, Wielkie Księstwo Luksemburga), Arcelor Profil Luksemburg SA (Esch-sur-Alzette, Wielkie Księstwo Luksemburga) i Arcelor International (Luksemburg, Wielkie Księstwo Luksemburga) (przedstawiciel: adwokat A. Vandencasteele)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie COMP/F/38.907 — Belki stalowe — C(2006) 5342 wersja ostateczna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie COMP/F/38.907 — Belki stalowe — C(2006) 5342 wersja ostateczna;

| — | stwierdzenie nieważności co najmniej art. 2 decyzji nakładającego na skarżące karę pieniężną lub znaczne jej zmniejszenie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności co najmniej art. 2 decyzji nakładającego na skarżące karę pieniężną lub znaczne jej zmniejszenie;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 5342 wersja ostateczna z dnia 8 listopada 2006 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 65 EWWiS (Sprawa COMP/F/38.907 — Belki stalowe) w sprawie porozumień i uzgodnionych praktyk z udziałem europejskich producentów belek, obejmujących ustalanie cen, przydział kontyngentów i wymianę informacji na temat wspólnotowego rynku belek. Tytułem żądania ewentualnego skarżące wnoszą o uchylenie lub istotne obniżenie kwoty grzywny, która została na nie nałożona w zaskarżonej decyzji.

Skarżące podnoszą kilka zarzutów na poparcie wniesionej przez nie skargi.

Pierwszy zarzut jest oparty na naruszeniu art. 97 EWWiS oraz nadużyciu władzy w zakresie, w jakim wydana decyzja stosuje art. 65 EWWiS po jego wygaśnięciu, zgodnie z tym co przewiduje jego art. 97.

W drugiej kolejności skarżące powołują się na naruszenie rozporządzenia nr 1/2003 (1) oraz nadużycie władzy w związku z tym, że Komisja opiera swoje uprawnienia do wydania decyzji z zakresu EWWiS na rozporządzeniu, które przyznaje jej uprawnienia jedynie celem wykonania art. 81 WE i art. 82 WE.

Trzeci zarzut opiera się na naruszeniu zasad prawa i prawa do obrony w związku z tym, że decyzja przypisuje trzem spółkom należącym do tej samej grupy odpowiedzialność za praktykę, w której uczestniczyła jedynie jedna z nich.

Skarżące utrzymują ponadto, że przyjmując zaskarżoną decyzję, Komisja naruszyła przepisy prawne dotyczące przedawnienia.

Ostatecznie podnoszą one, że wydana decyzja naruszyła ich prawo do obrony, ponieważ została ona wydana ponad piętnaście lat po zaistnieniu stanu faktycznego na podstawie teorii odpowiedzialności, która po raz pierwszy została przedstawiona przez Komisję w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów z marca 2006 r., a zatem — zdaniem skarżących — w terminie uznanym przez nie za zbyt długi.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu, Dz. U. L 1 z 2003 r., str. 1.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/38 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/38

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

(Sprawa T-406/06)

(2007/C 42/66)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: N. Korogiannakis i N. Keramidas, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (DG ds. Środowiska) o odrzuceniu oferty strony skarżącej i zawarciu umowy z innym kontrahentem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (DG ds. Środowiska) o odrzuceniu oferty strony skarżącej i zawarciu umowy z innym kontrahentem;

| — | nakazanie Komisji (DG ds. Środowiska) pokrycia kosztów pomocy prawnej i innych kosztów poniesionych przez stronę skarżącą w związku z wniesieniem skargi, nawet w razie jej oddalenia; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji (DG ds. Środowiska) pokrycia kosztów pomocy prawnej i innych kosztów poniesionych przez stronę skarżącą w związku z wniesieniem skargi, nawet w razie jej oddalenia;

| — | nakazanie Komisji (DG ds. Środowiska) wypłacenia odszkodowania w wysokości 86 300 EUR z tytułu szkody poniesionej przez stronę skarżącą w związku ze sporną procedurą przetargową. |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji (DG ds. Środowiska) wypłacenia odszkodowania w wysokości 86 300 EUR z tytułu szkody poniesionej przez stronę skarżącą w związku ze sporną procedurą przetargową.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca przedstawiła ofertę w odpowiedzi na złożone przez stronę pozwaną ogłoszenie o przetargu dotyczącym świadczenia usług w zakresie konserwacji technicznej i pomocy w użytkowaniu systemu rejestrów ustanowionych na mocy dyrektywy 2003/87 (1) (Dz.U. 2006/S 102-108793). Strona skarżąca kwestionuje zasadność decyzji o odrzuceniu jej oferty i zawarciu umowy z innym oferentem.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi, że pozwana dokonała wielokrotnie błędnych ocen i naruszyła zasady równego traktowania i przejrzystości. Co więcej, skarżąca twierdzi, że strona pozwana nie uzasadniła decyzji, nie informując jej z jakich względów wybrana oferta była korzystniejsza od oferty przez nią złożonej.

---

(1)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. 2003 L 275, str. 32).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/38 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/38

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Zhejiang Aokang Shoes przeciwko Radzie

(Sprawa T-407/06)

(2007/C 42/67)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zhejiang Aokang Shoes Co., Ltd (Oubei, Chiny) (przedstawiciele: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC oraz K. Beal, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca będąca chińskim producentem i eksporterem skórzanych butów dąży do stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1472/2006 z dnia 5 października 2006 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu (1).

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi dziewięć zarzutów, z których pięć pierwszych dotyczy braku kompetencji, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym (2) oraz naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, prawa do obrony i równego traktowania.

Ponadto skarżąca twierdzi, że doszło do błędnego i dyskryminującego obliczenia marginesu dumpingu w stosunku do skarżącej oraz że zaskarżone rozporządzenie jest obarczone oczywistym błędem w ocenie co do zakresu i czasu trwania szkody stanowiącej uzasadnienie dla nałożenia na skarżącą cła.

Co więcej skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 20 rozporządzenia podstawowego nie informując we właściwy sposób skarżącej o zasadniczej zmianie ostatecznych środków zaproponowanych przez Komisję między dniem 7 lipca a 28 lipca 2006 r.

Skarżąca zauważa w końcu, że zaskarżone rozporządzenie narusza art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, jeśli chodzi o konieczność dokonania „obiektywnego porównania” ceny eksportowej z normalną wartością przy ustalaniu marginesu dumpingu.

---

(1)  Dz.U. L 275, str. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 56, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/39 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/39

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Wenzhou Taima Shoes przeciwko Radzie

(Sprawa T-408/06)

(2007/C 42/68)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Wenzhou Taima Shoes Co., Ltd (Yang Yi, Chiny) (przedstawiciele: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC oraz K. Beal, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty przedstawione przez skarżącą są takie same, jak podniesione w sprawie T-407/06 Zhejiang Aokang Shoes przeciwko Radzie.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/39 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/39

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory przeciwko Radzie

(Sprawa T-409/06)

(2007/C 42/69)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory (Hui Yang) Co., Ltd (Xin Xu, Chiny) (przedstawiciele: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC, oraz K. Beal, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie w jakim dotyczy skarżącej;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca będąca chińskim producentem i eksporterem skórzanych butów dąży do stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1472/2006 z dnia 5 października 2006 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu (1).

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi sześć zarzutów, twierdząc że:

| — | zaskarżone rozporządzenie jest dotknięte oczywistym błędem w ocenie lub narusza istotne wymogi proceduralne oraz zasadę równego traktowania z uwagi na nieuznanie, że skarżąca działa na zasadach rynkowych (2); |
| --- | --- |

—

zaskarżone rozporządzenie jest dotknięte oczywistym błędem w ocenie lub narusza istotne wymogi proceduralne oraz zasadę równego traktowania z uwagi na nieuznanie, że skarżąca działa na zasadach rynkowych (2);

| — | odmawiając skarżącej traktowania na zasadach rynkowych, Komisja naruszyła art. 3 rozporządzenia podstawowego i popełniła oczywisty błąd w ocenie nie uwzględniając odpowiednich informacji dotyczących struktury rynku, a w szczególności istotnej roli, jaką odgrywają niezależni pośrednicy w dostarczaniu produktów wytworzonych przez skarżącą; |
| --- | --- |

—

odmawiając skarżącej traktowania na zasadach rynkowych, Komisja naruszyła art. 3 rozporządzenia podstawowego i popełniła oczywisty błąd w ocenie nie uwzględniając odpowiednich informacji dotyczących struktury rynku, a w szczególności istotnej roli, jaką odgrywają niezależni pośrednicy w dostarczaniu produktów wytworzonych przez skarżącą;

| — | Komisja działała wykraczając poza zakres art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i naruszyła przysługujące skarżącej prawo do obrony; |
| --- | --- |

—

Komisja działała wykraczając poza zakres art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i naruszyła przysługujące skarżącej prawo do obrony;

| — | Komisja naruszyła art. 20 rozporządzenia podstawowego nie informując we właściwy sposób skarżącej o zasadniczej zmianie ostatecznych środków zaproponowanych przez Komisję między dniem 7 lipca a 28 lipca 2006 r.; |
| --- | --- |

—

Komisja naruszyła art. 20 rozporządzenia podstawowego nie informując we właściwy sposób skarżącej o zasadniczej zmianie ostatecznych środków zaproponowanych przez Komisję między dniem 7 lipca a 28 lipca 2006 r.;

| — | zaskarżone rozporządzenie jest dotknięte oczywistym błędem w ocenie co do zakresu i czasu trwania szkody stanowiącej uzasadnienie dla nałożenia na skarżącą cła; |
| --- | --- |

—

zaskarżone rozporządzenie jest dotknięte oczywistym błędem w ocenie co do zakresu i czasu trwania szkody stanowiącej uzasadnienie dla nałożenia na skarżącą cła;

| — | zaskarżone rozporządzenie narusza art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego jeśli chodzi o konieczność dokonania „obiektywnego porównania” ceny eksportowej z normalną wartością przy ustalaniu marginesu. |
| --- | --- |

—

zaskarżone rozporządzenie narusza art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego jeśli chodzi o konieczność dokonania „obiektywnego porównania” ceny eksportowej z normalną wartością przy ustalaniu marginesu.

---

(1)  Dz. U. L 275, str. 1.

(2)  Zob. art. 2 ust. 7 lit. b) i c) rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz. U. L 56, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/40 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/40

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Foshan City Nanhai Golden Step Industrial przeciwko Radzie

(Sprawa T-410/06)

(2007/C 42/70)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Foshan City Nanhai Golden Step Industrial Co. Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC oraz K. Beal, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 1472/2006 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 1472/2006 w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca, na podstawie art. 230 WE, dąży do stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim nakłada ono ostateczne cła antydumpingowe na towary wywożone przez skarżącą do Unii Europejskiej.

Skarżąca na poparcie swojej skargi podnosi cztery zarzuty:

| — | skarżąca twierdzi, że obliczona przez Komisję marża zysku dla potrzeb ustalenia wartości skonstruowanej normalnej wartości skarżącej jest dotknięta oczywistym błędem w ocenie i/lub narusza prawo skarżącej do obrony, |
| --- | --- |

—

skarżąca twierdzi, że obliczona przez Komisję marża zysku dla potrzeb ustalenia wartości skonstruowanej normalnej wartości skarżącej jest dotknięta oczywistym błędem w ocenie i/lub narusza prawo skarżącej do obrony,

| — | ponadto skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła wymogi przewidziane w art. 3 rozporządzenia podstawowego i/lub popełniła oczywisty błąd w ocenie nie uwzględniając odpowiednich informacji dotyczących struktury rynku, a w szczególności istotnej roli, jaką odgrywają niezależni pośrednicy w dostarczaniu produktów wytworzonych przez skarżącą, |
| --- | --- |

—

ponadto skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła wymogi przewidziane w art. 3 rozporządzenia podstawowego i/lub popełniła oczywisty błąd w ocenie nie uwzględniając odpowiednich informacji dotyczących struktury rynku, a w szczególności istotnej roli, jaką odgrywają niezależni pośrednicy w dostarczaniu produktów wytworzonych przez skarżącą,

| — | zdaniem skarżącej Komisja naruszyła również art. 20 rozporządzenia podstawowego i/lub istotne wymogi proceduralne i/lub przysługujące skarżącej prawo do obrony nie informując we właściwy sposób skarżącej o zasadniczej zmianie ostatecznych środków zaproponowanych przez Komisję między dniem 7 lipca a 28 lipca 2006 r., |
| --- | --- |

—

zdaniem skarżącej Komisja naruszyła również art. 20 rozporządzenia podstawowego i/lub istotne wymogi proceduralne i/lub przysługujące skarżącej prawo do obrony nie informując we właściwy sposób skarżącej o zasadniczej zmianie ostatecznych środków zaproponowanych przez Komisję między dniem 7 lipca a 28 lipca 2006 r.,

| — | skarżąca zauważa w końcu, że zaskarżone rozporządzenie jest ponadto dotknięte oczywistym błędem w ocenie co do zakresu i czasu trwania szkody stanowiącej podstawę ustalenia szkody i uzasadnienie dla nałożenia na skarżącą cła. |
| --- | --- |

—

skarżąca zauważa w końcu, że zaskarżone rozporządzenie jest ponadto dotknięte oczywistym błędem w ocenie co do zakresu i czasu trwania szkody stanowiącej podstawę ustalenia szkody i uzasadnienie dla nałożenia na skarżącą cła.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/40 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/40

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — SO.GE.L.MA. przeciwko EAR

(Sprawa T-411/06)

(2007/C 42/71)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: SO.GE.L.MA. Srl (Scandicci, Włochy) (przedstawiciele: E. Capelli, P. De Caterini, A. Bandini i A. Gironi, adwokaci)

Strona pozwana: Europejska Agencja Odbudowy

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EAR unieważniających zamówienie publiczne na roboty budowlane zatytułowane „Przywrócenie żeglowności (usunięcie środków bojowych) sieci żeglugi śródlądowej Republiki Serbskiej, Serbii i Czarnogóry” (nr ogłoszenia Europe Aid/120694/D/W/YU, przedsięwzięcie na 05SER01 04 01) i wszczynających nową procedurę zamówienia publicznego, przekazanych do wiadomości pismami EAR z dnia 9 października 2006 r. [D(06)DG/MIL/EP 2715] i z dnia 14 grudnia 2006 r. (D/mie/3313), oraz wszelkich aktów, na których one bazowały, lub z którymi były związane, łącznie z decyzją wyłączenia skarżącej, i w każdym razie nakazanie EAR naprawienia poniesionej przez skarżącą szkody odpowiednio do żądań przedstawionych w skardze; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EAR unieważniających zamówienie publiczne na roboty budowlane zatytułowane „Przywrócenie żeglowności (usunięcie środków bojowych) sieci żeglugi śródlądowej Republiki Serbskiej, Serbii i Czarnogóry” (nr ogłoszenia Europe Aid/120694/D/W/YU, przedsięwzięcie na 05SER01 04 01) i wszczynających nową procedurę zamówienia publicznego, przekazanych do wiadomości pismami EAR z dnia 9 października 2006 r. [D(06)DG/MIL/EP 2715] i z dnia 14 grudnia 2006 r. (D/mie/3313), oraz wszelkich aktów, na których one bazowały, lub z którymi były związane, łącznie z decyzją wyłączenia skarżącej, i w każdym razie nakazanie EAR naprawienia poniesionej przez skarżącą szkody odpowiednio do żądań przedstawionych w skardze;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Sporna w niniejszym przypadku procedura przetargowa dotyczyła udzielenia zamówienia publicznego na prace polegające na zlokalizowaniu i usunięciu niewybuchów pochodzących z nalotów NATO w 1999 r. w celu ponownego otwarcia Dunaju i Sawy dla żeglugi śródlądowej.

Po uznaniu jej oferty za najkorzystniejszą skarżąca zwróciła się z pierwszą prośbą o dalsze informacje, które zostały dostarczone w odpowiednim czasie. W szczególności przekazano dokładne dowody dotyczące udziału pewnej osoby jako kierownika zespołu rozpoznania podwodnego, która posiadała wysokie kwalifikacje, niemniej były one niższe od określonych w ogłoszeniu o zamówieniu.

Po nawiązaniu kontaktów z firmą doradzającą Europejskiej Agencji Odbudowy w ramach tej procedury przetargowej, które wskazywały na pozytywne zakończenie procedury, skarżąca została w końcu powiadomiona, że z powodu braku odpowiedniej oferty technicznej procedura przetargowa zostaje unieważniona i zostanie ogłoszone nowe zamówienie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca powołuje się na naruszenie art. 41 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1) oraz bardziej ogólnie na naruszenie podstawowych zasad wspólnotowych regulacji dotyczących udzielania zamówień publicznych, ponieważ unieważnienia rzeczonej procedury dokonano bez wymaganego rozważenia i dokładnego rozpatrzenia chronionego interesu publicznego. Skarżąca podnosi ponadto naruszenie obowiązku uzasadnienia.

---

(1)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004 r., str. 114.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/41 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/41

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM

(Sprawa T-412/06)

(2007/C 42/72)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Vitro Corporativo, S.A. de C.V. (przedstawiciel: J. Botella Reyena, abogado)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: VKR Holding A.S.

Żądania strony skarżącej

| — | wydanie orzeczenia, na mocy którego wspólnotowy znak towarowy VITRO zostanie dopuszczony do rejestru dla towarów z klasy 19. |
| --- | --- |

—

wydanie orzeczenia, na mocy którego wspólnotowy znak towarowy VITRO zostanie dopuszczony do rejestru dla towarów z klasy 19.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Vitro” (zgłoszenie nr 2.669.521) dla towarów i usług z klas 1, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 27, 30, 35, 39, 40, 41, 42 i 43.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: VKR Holding A.S.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowne znaki towarowe — duński (nr 1956 1415 VR), niemiecki (nr 725.452), brytyjski (nr 1.436.897) i wspólnotowy (nr 651.745) „VITRAL” dla towarów należących między innymi do klasy 19 (szkło budowlane, szkło do okien, szkła ochronne i izolacyjne), w stosunku do których skierowano sprzeciw.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia dla towarów z klasy 19

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/42 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/42

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 9 października 2006 r. w sprawie F-53/06 Gualtieri przeciwko Komisji, wniesione w dniu 22 grudnia 2006 r.

(Sprawa T-413/06 P)

(2007/C 42/73)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Claudia Gualtieri (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: M. Gualtieri i P. Gualtieri, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego postanowienia, wydanego w dniu 9 października 2006 r. przez Sąd ds. Służby Publicznej i orzeczenie, że jest on właściwy do rozpoznania sporu. |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego postanowienia, wydanego w dniu 9 października 2006 r. przez Sąd ds. Służby Publicznej i orzeczenie, że jest on właściwy do rozpoznania sporu.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie skierowane jest przeciwko postanowieniu Sądu ds. Służby Publicznej z dnia 9 października 2006 r. w sprawie F-53/06, w którym sąd ten stwierdził brak swojej właściwości rationae personae do rozpoznania sporu między wnoszącą odwołanie, oddelegowanym ekspertem krajowym, a Komisją.

Na poparcie odwołania C. Gualtieri podnosi, że zaskarżone postanowienie wynika z powierzchownego i błędnego odczytania art. 1 ust. 2 decyzji Komisji dotyczącej zasad mających zastosowanie do oddelegowanych ekspertów krajowych (END). W tej kwestii odsyła ona do art. 7 lit. a), f) i g), art. 11 ust. 1 i 3 art. 12 ust. 1 i 2, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 i 15 tej decyzji.

Z ogółu tych przepisów wynika jej zdaniem, że związek eksperta krajowego z organem administracji pochodzenia jest zawieszony przez cały okres oddelegowania, i że w tym czasie oddelegowany ekspert krajowy jest całkowicie włączony w struktury Komisji, w czyjej wyłącznym interesie świadczy pracę.

Dlatego nie budzi jej zdaniem wątpliwości fakt, że spory dotyczące tego wyłącznego stosunku pracy należą do właściwości Sądu ds. Służby Publicznej, jako że sytuacja prawna oddelegowanych ekspertów krajowych jest zbliżona do sytuacji pracowników.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/42 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/42

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-114/05 Philippe Combescot przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 grudnia 2006 r. przez Philippe Combescota

(Sprawa T-414/06 P)

(2007/C 42/74)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Philippe Combescot (Lecce, Włochy) (przedstawiciele: A. Maritati i V. Messa, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-114/05 i stwierdzenie dopuszczalności skargi, jako że skarga została wniesienia w wyznaczonym terminie i urzędnik ma interes prawny w uzyskaniu ochrony prawnej; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-114/05 i stwierdzenie dopuszczalności skargi, jako że skarga została wniesienia w wyznaczonym terminie i urzędnik ma interes prawny w uzyskaniu ochrony prawnej;

| — | stwierdzenie, że w następstwie przyjętego środka P. Combescot doznał krzywdy w postaci uszczerbku na zdrowiu i czci, mających poważny wpływ na jego zdrowie psychiczne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w następstwie przyjętego środka P. Combescot doznał krzywdy w postaci uszczerbku na zdrowiu i czci, mających poważny wpływ na jego zdrowie psychiczne;

| — | zasądzenie na rzecz P. Combescota kwoty 150 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz P. Combescota kwoty 150 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie zostało wniesione od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-114/05, odrzucającego skargę wnoszącego odwołanie jako niedopuszczalną z powodu przekroczenia terminu na jej wniesienie i braku interesu prawnego w uzyskaniu ochrony prawnej.

W uzasadnieniu odwołania wnoszący odwołanie:

| — | Podnosi błędną wykładnię art. 292 ust. 2 regulaminu pracowniczego w szczególności w zakresie wykładni sformułowania „oddalone [...] w dorozumiany sposób”, którym obok decyzji dorozumianej zaskarżony wyrok objął na potrzeby określenia terminu na zakwestionowanie oddalenia żądania wnoszącego odwołanie decyzję wyraźną wydaną w terminie, lecz niezakomunikowaną zainteresowanemu. Zdaniem wnoszącego odwołanie wyrok wydany w I instancji nie ustosunkowuje się do istotnej kwestii, a mianowicie, czy wyraźna decyzja oddalająca żądanie wydana w terminie określonym przez regulamin pracowniczy uważana jest za wydaną dla wszelkich celów, nawet jeśli nie została podana do wiadomości zainteresowanemu. |
| --- | --- |

—

Podnosi błędną wykładnię art. 292 ust. 2 regulaminu pracowniczego w szczególności w zakresie wykładni sformułowania „oddalone [...] w dorozumiany sposób”, którym obok decyzji dorozumianej zaskarżony wyrok objął na potrzeby określenia terminu na zakwestionowanie oddalenia żądania wnoszącego odwołanie decyzję wyraźną wydaną w terminie, lecz niezakomunikowaną zainteresowanemu. Zdaniem wnoszącego odwołanie wyrok wydany w I instancji nie ustosunkowuje się do istotnej kwestii, a mianowicie, czy wyraźna decyzja oddalająca żądanie wydana w terminie określonym przez regulamin pracowniczy uważana jest za wydaną dla wszelkich celów, nawet jeśli nie została podana do wiadomości zainteresowanemu.

| — | Podnosi, pomijając inne zarzuty podnoszone w przedmiotowej sprawie, że niedopuszczalna zwłoka w zakomunikowaniu decyzji zainteresowanemu nie może mieć negatywnych konsekwencji dla wnoszącego odwołanie. Zdaniem wnoszącego odwołanie również w tym zakresie Sąd do spraw Służby Publicznej nie dokonał stosownej oceny, nawet w kategoriach prawidłowości proceduralnej, twierdzenia pozwanego, jakoby określenie miejsca zamieszkania urzędnika nastręczało trudności. |
| --- | --- |

—

Podnosi, pomijając inne zarzuty podnoszone w przedmiotowej sprawie, że niedopuszczalna zwłoka w zakomunikowaniu decyzji zainteresowanemu nie może mieć negatywnych konsekwencji dla wnoszącego odwołanie. Zdaniem wnoszącego odwołanie również w tym zakresie Sąd do spraw Służby Publicznej nie dokonał stosownej oceny, nawet w kategoriach prawidłowości proceduralnej, twierdzenia pozwanego, jakoby określenie miejsca zamieszkania urzędnika nastręczało trudności.

| — | Niezależnie od okoliczności, że w momencie wniesienia skargi wnoszący odwołanie był już na emeryturze, miał on interes prawny we wszczęciu postępowania mającego na celu stwierdzenie niezgodności z prawem przedmiotowego przeniesienia i nadal taki interes ma, ponieważ żądanie zadośćuczynienia z tytułu doznanych krzywd osobistych i zawodowych wymaga stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego środka. |
| --- | --- |

—

Niezależnie od okoliczności, że w momencie wniesienia skargi wnoszący odwołanie był już na emeryturze, miał on interes prawny we wszczęciu postępowania mającego na celu stwierdzenie niezgodności z prawem przedmiotowego przeniesienia i nadal taki interes ma, ponieważ żądanie zadośćuczynienia z tytułu doznanych krzywd osobistych i zawodowych wymaga stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego środka.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/43 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/43

---

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 19 października 2006 r. w sprawie F-59/05 De Smedt przeciwko Komisji, wniesione w dniu 29 grudnia 2006 r. przez De Smedt

(Sprawa T-415/06 P)

(2007/C 42/75)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Elizabeth De Smaedt (Wezembeek-Oppem, Belgia) (przedstawiciele: L. Vogel, R. Kechiche, avocats)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie w całości zaskarżonego wyroku wydanego w dniu 19 października 2006 r. przez drugą izbę Sądu do spraw Służby Publicznej, zakomunikowanego listem poleconym z dnia 19 października 2006 r., oddalającego skargę wniesioną przez skarżącą w dniu 8 lipca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości zaskarżonego wyroku wydanego w dniu 19 października 2006 r. przez drugą izbę Sądu do spraw Służby Publicznej, zakomunikowanego listem poleconym z dnia 19 października 2006 r., oddalającego skargę wniesioną przez skarżącą w dniu 8 lipca 2005 r.;

| — | uznanie żądań skarżącej przedstawionych w dniu 8 lipca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uznanie żądań skarżącej przedstawionych w dniu 8 lipca 2005 r.;

| — | obciążenie Komisji i interwenienta kosztami postępowania na podstawie art. 87 § 2 regulaminu Sądu, obejmującymi niezbędne wydatki poczynione przez skarżącą w związku z postępowaniem, w szczególności koszty związane z adresem do spraw doręczeń, koszty pobytu, a także wynagrodzenia adwokatów lub radców prawnych na podstawie art. 91 lit. b) regulaminu Sądu. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji i interwenienta kosztami postępowania na podstawie art. 87 § 2 regulaminu Sądu, obejmującymi niezbędne wydatki poczynione przez skarżącą w związku z postępowaniem, w szczególności koszty związane z adresem do spraw doręczeń, koszty pobytu, a także wynagrodzenia adwokatów lub radców prawnych na podstawie art. 91 lit. b) regulaminu Sądu.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 października 2006 r., o którego uchylenie wnosi wnosząca odwołanie w ramach niniejszego postępowania odwoławczego, Sąd do spraw Służby Publicznej oddalił skargę wniesioną przez wnoszącą odwołanie, mającą za przedmiot, po pierwsze, żądanie uchylenia decyzji Komisji z dnia 21 marca 2005 r. określającej grupę zaszeregowania i wynagrodzenie wnoszącej odwołanie, która pierwotnie była zatrudniona w charakterze pracownika pomocniczego, a następnie w charakterze pracownika kontraktowego oraz, po drugie, żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

W uzasadnieniu żądania uchylenia tego wyroku wnosząca odwołanie podnosi dwa zarzuty, z których pierwszy dotyczy naruszenia art. 80 ust. 3 Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot (1) oraz oczywistego błędu w ocenie. Wnosząca odwołanie podnosi, że oddalając pierwszy zarzut jej pierwotnej skargi w oparciu o uzasadnienie, że Komisja była zobowiązana do respektowania kalendarza określonego zgodnie z rozporządzeniem nr 723/2004 (2) dla zastąpienia starego regulaminu pracowników pomocniczych nowym regulaminem pracowników kontraktowych, Sąd do spraw Służby Publicznej umożliwił Komisji nieprzestrzeganie wszystkich wstępnych procedur zatrudnienia pracowników kontraktowych z naruszeniem art. 80 ust. 3 Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot.

Drugi zarzut przedstawiony w odwołaniu dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji, braku uzasadnienia i braku odpowiedzi na pisma wnoszącej odwołanie złożone na etapie pierwotnej skargi poprzez oddalenie zarzutu drugiego, który był związany z sytuacją, w której wnosząca odwołanie musiała świadczyć pracę, mającą charakter dyskryminujący w porównaniu z innymi osobami wykonującymi takie same funkcje w ramach tej samej służby Komisji. Wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi do spraw Służby Publicznej brak udzielenia adekwatnej odpowiedzi na wyjaśnienia wnoszącej odwołanie w tym zakresie i ograniczenie się do oddalenia zarzutu w oparciu o abstrakcyjną formułę słowną.

---

(1)  Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot zostały określone w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 56, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniające Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 124, str. 1).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/43 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/43

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Sumitomo Chemical Agro Europe SAS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-416/06)

(2007/C 42/76)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sumitomo Chemical Agro Europe SAS (Saint Didier, Francja)(przedstawiciele: K. Van Maldegem i C. Mereu, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie pozwanej, w razie potrzeby w trybie postanowienia w przedmiocie środka tymczasowego, dokonania korekty materialnego błędu występującego w załączniku I część A i zastąpienie „0,75 g” przez „0,75 kg”, |
| --- | --- |

—

nakazanie pozwanej, w razie potrzeby w trybie postanowienia w przedmiocie środka tymczasowego, dokonania korekty materialnego błędu występującego w załączniku I część A i zastąpienie „0,75 g” przez „0,75 kg”,

| — | nakazanie uchylenia następujących postanowień dyrektywy 2006/132:







  Artykuł 3 ust. 2 | : | „do 30 czerwca 2008 r.” |
| --- | --- | --- | --- |
| Załącznik I | : | „do 30 czerwca 2008 r.” |
| Załącznik I część A | : | „do następujących upraw”








  „— | ogórki szklarniowe (zamknięte systemy hydroponiczne), |

—

nakazanie uchylenia następujących postanowień dyrektywy 2006/132:

Artykuł 3 ust. 2

:

„do 30 czerwca 2008 r.”

Załącznik I

:

„do 30 czerwca 2008 r.”

Załącznik I część A

:

„do następujących upraw”

„—

ogórki szklarniowe (zamknięte systemy hydroponiczne),

| — | śliwki (przeznaczone do przetworzenia)” |
| --- | --- |

—

śliwki (przeznaczone do przetworzenia)”

Załącznik I część B

:

„Państwa członkowskie wymagają przedstawienia dalszych badań w celu uwzględnienia ewentualnych właściwości procymidonu powodujących zaburzenia endokrynologiczne w terminie dwóch lat od przyjęcia przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) wytycznych odnoszących się do badań dotyczących zaburzeń endokrynologicznych. Państwa członkowskie powinny zadbać o to, aby zgłaszający, na wniosek którego procymidon został włączony do niniejszego załącznika, dostarczył Komisji odnośne badania w ciągu dwóch lat od wejścia w życie wyżej wspomnianych wytycznych odnoszących się do badań.”

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Dyrektywa Rady 91/414 dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1) stanowi, że państwa członkowskie wydają zezwolenie dotyczące środka ochrony roślin wyłącznie, gdy substancje czynne wchodzące w jego skład są wymienione w załączniku I i spełnione są kryteria tam ustanowione. Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dyrektywy Komisji 2006/132 z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/414 w celu włączenia procymidonu jako substancji czynnej (2) w części w jakiej: i) przewiduje ona jedynie ograniczone włącznie procymidonu do załącznika I dyrektywy 91/414, ii) wprowadza szczególne warunki dopuszczalnego zastosowania oraz iii) ustanawia ograniczony okres 18 miesięcy dla ważności ograniczonego włączenia do załącznika I.

1

2

Na poparcie swych żądań skarżąca podnosi, że zaskarżona dyrektywa narusza art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 5 ust. 1 i 4 dyrektywy 91/414. Ponadto, skarżąca podnosi, że zaskarżona dyrektywa jest niezgodna z art. 5 ust. 5 dyrektywy 91/414, a zatem że Komisja przekroczyła granice swych uprawnień dyskrecjonalnych.

Ponadto skarżąca podnosi, że zaskarżona dyrektywa została wydana z naruszeniem przepisów proceduralnych, jako że na Komisji ciąży obowiązek przyjęcia środków zaproponowanych przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt oraz Radę, bez dokonywania zmian przez ich ostatecznym ustanowieniem.

Ponadto skarżąca twierdzi, że zaskarżona dyrektywa narusza uzasadnione oczekiwania jak również zasadę dobrej administracji, subsydiarności, proporcjonalności, pewności prawa, równego traktowania oraz zasadę ochrony wysokich standardów i niezależności badań naukowych. Skarżąca twierdzi też, że doszło do naruszenia obowiązku przedstawienia uzasadnienia jako że uzasadnienie zawarte w zaskarżonej dyrektywie jest niewystarczające.

Wreszcie skarżąca podnosi, że zaskarżona dyrektywa narusza jej prawo do prowadzenia działalności gospodarczej oraz prawo własności.

---

(1)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. 1991 L 230, str. 1).

1

(2)  Dyrektywa Komisji 2006/132/WE z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia procymidonu jako substancji czynnej (Dz.U. 2006 L 349, str. 44).

2

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/44 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/44

---

Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2007 r. — Sanofi-Aventis przeciwko OHIM — AstraZeneca

(Sprawa T-4/07)

(2007/C 42/77)

Język, w którym została sporządzona skarga: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sanofi-Aventis SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: R. Gilbey, avocat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: AstraZeneca AB (Södertälje, Szwecja)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 10 października 2006 r. w sprawie R 1302/2005-1 oraz podtrzymanie twierdzenia skarżącej, zgodnie z którym istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd odnośnie spornych znaków towarowych, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 10 października 2006 r. w sprawie R 1302/2005-1 oraz podtrzymanie twierdzenia skarżącej, zgodnie z którym istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd odnośnie spornych znaków towarowych,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: AstraZeneca AB.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „EXANTIN” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie nr 2 694 115.

Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca.

Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: międzynarodowe i krajowe słowne znaki towarowe „ELOXATIN” i „ELOXATINE” dla towarów z klasy 5.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Izba Odwoławcza nie wskazała całego właściwego kręgu odbiorców oraz błędnie ustaliła stopnie przykładanej uwagi w poszczególnych grupach w ramach wskazanego właściwego kręgu odbiorców.

Ponadto, Izba Odwoławcza nie zastosowała odpowiednich kryteriów przy porównywaniu towarów i nie dokonała całościowego porównania oznaczeń. W konsekwencji Izba Odwoławcza błędnie orzekła, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd nie występuje.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/45 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/45

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 grudnia 2006 r. — Neoperl przeciwko OHIM (Wyobrażenie rury sanitarnej)

(Sprawa T-97/06) (1)

(2007/C 42/78)

Język postępowania: niemiecki

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/46 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/46

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Genette przeciwko Komisji

(Sprawa F-92/05) (1)

(Urzędnicy - Emerytury - Uprawnienia emerytalne nabyte przed rozpoczęciem służby we Wspólnotach - Przeniesienie do systemu wspólnotowego - Wycofanie wniosku o przeniesienie uprawnień w celu powołania się na nowe korzystniejsze postanowienia)

(2007/C 42/79)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Emmanuel Genette (Gorze, Francja) (przedstawiciel: adwokat M.-A. Lucas)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Joris i D. Martin, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Belgii (przedstawiciel: L. Van den Broeck, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji Komisji odmawiającej wycofania wniosku skarżącego dotyczącego przeniesienia uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii w celu złożenia nowego wniosku w oparciu o nowe korzystniejsze postanowienia

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 25 stycznia 2005 r. zostaje uchylona. |
| --- | --- |

1)

Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 25 stycznia 2005 r. zostaje uchylona.

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich pokryje własne koszty oraz koszty poniesione przez E. Genette'a. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich pokryje własne koszty oraz koszty poniesione przez E. Genette'a.

| 3) | Królestwo Belgii pokryje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Belgii pokryje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 315 z 10.12.2005 r., str. 14 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod nr T-361/05, a następnie przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/46 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/46

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (izba pierwsza) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Vienne przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-115/05) (1)

(Służba publiczna - Obowiązek pomocy spoczywający na administracji - Odmowa - Transfer uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii)

(2007/C 42/80)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Philippe Vienne (Bascharage, Luksemburg) (przedstawiciele: G. Bouneou i F. Frabetti, avocats)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo M. Mustapha-Pacha i A. Bencomo-Weber, następnie J. De Wachter, M. Mustapha-Pacha i K. Zejdova, pełnomocicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze żądanie uchylenia decyzji Parlamentu oddalającej wnioski skarżących o udzielenie im pomocy w ramach transferu uprawnień emerytalnych nabytych przez nich w Belgii i po drugie żądanie odszkodowania.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda za stron ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda za stron ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 22 z 28.1.2006, str. 24 (Sprawa początkowo wpisana do rejestru Sądu Pierwszej Instancji pod numerem T-427/05 i następnie, postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r., przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej.).

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/47 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/47

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Gesner przeciwko OHIM

(Sprawa F-119/05) (1)

(Urzędnicy - Inwalidztwo - Oddalenie wniosku o powołanie komitetu ds. inwalidztwa)

(2007/C 42/81)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Charlotte Gesner (Birkerod, Danemark) (przedstawiciele: J. Vázquez Vázquez i C. Amo Quiñones, avocats)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciel: I. de Medrano Caballero, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji OHIM z dnia 2 września 2005 r. oddalającej wniosek skarżącej o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, który miałby oszacować jej niezdolność do wykonywania obowiązków odpowiadających jej stanowisku pracy oraz prawo do renty inwalidzkiej.

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja z dnia 21 kwietnia 2005 r., którą Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) oddalił wniosek skarżącej o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa zostaje uchylona. |
| --- | --- |

1)

Decyzja z dnia 21 kwietnia 2005 r., którą Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) oddalił wniosek skarżącej o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa zostaje uchylona.

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006, str. 34.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/47 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/47

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 stycznia 2007 r. — Borbély przeciwko Komisji

(Sprawa F-126/05) (1)

(Urzędnicy - Zwrot kosztów - Dodatek na zagospodarowanie - Dieta dzienna - Zwrot kosztów podróży w związku z rozpoczęciem służby - Miejsce zatrudnienia - Prawa do nieograniczonego orzekania)

(2007/C 42/82)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Andrea Borbély (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat R. Stötzel)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Kraemer, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji Komisji odmawiającej przyznania skarżącej dodatku na zagospodarowanie, diety dziennej oraz zwrotu kosztów podróży w związku z ustaleniem, że miejscem jej zatrudnienia jest Bruksela.

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 2 marca 2005 r. zostaje uchylona w zakresie, w jakim odmawia przyznania skarżącej dodatku na zagospodarowanie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego oraz diety dziennej, o której mowa w art. 10 ust. 1 tego samego załącznika. |
| --- | --- |

1)

Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 2 marca 2005 r. zostaje uchylona w zakresie, w jakim odmawia przyznania skarżącej dodatku na zagospodarowanie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego oraz diety dziennej, o której mowa w art. 10 ust. 1 tego samego załącznika.

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich wypłaci skarżącej, zgodnie z obowiązującymi przepisami regulaminu pracowniczego, wspomniane dodatek i dietę, wraz z odsetkami za zwłokę, począwszy od chwili, gdy stały się one wymagalne do momentu faktycznej zapłaty, w wysokości określonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania stosowanej podczas rozpatrywanego okresu, podwyższonej o dwa punkty. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich wypłaci skarżącej, zgodnie z obowiązującymi przepisami regulaminu pracowniczego, wspomniane dodatek i dietę, wraz z odsetkami za zwłokę, począwszy od chwili, gdy stały się one wymagalne do momentu faktycznej zapłaty, w wysokości określonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania stosowanej podczas rozpatrywanego okresu, podwyższonej o dwa punkty.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006 r., str. 54.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/47 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/47

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 16 stycznia 2007 r. — Franki i. in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-3/06) (1)

(Służba publiczna - Obowiązek pomocy spoczywający na administracji - Odmowa - Transfer uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii)

(2007/C 42/83)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jacques Frankin (Sorée, Belgia) i. in. (przedstawiciele: G. Bouneou i F. Frabetti, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze żądanie uchylenia decyzji Komisji oddalającej wnioski skarżących o udzielenie im pomocy w ramach transferu uprawnień emerytalnych nabytych przez nich w Belgii i po drugie żądanie odszkodowania.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda za stron ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda za stron ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006, str. 33.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/48 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/48

---

Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2006 r. — Dragoman przeciwko Komisji

(Sprawa F-147/06)

(2007/C 42/84)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Adriana Dragoman (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Mihailescu, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji komisji konkursowej ogólnego otwartego EPSO/AD/44/06-CJ mającego na celu utworzenie rezerwy prawników-tłumaczy, których głównym językiem jest język rumuński, przyznającej skarżącej z egzaminu pisemnego b) ocenę 18/40 i niedopuszczającej skarżącej do udziału w egzaminie ustnym; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji komisji konkursowej ogólnego otwartego EPSO/AD/44/06-CJ mającego na celu utworzenie rezerwy prawników-tłumaczy, których głównym językiem jest język rumuński, przyznającej skarżącej z egzaminu pisemnego b) ocenę 18/40 i niedopuszczającej skarżącej do udziału w egzaminie ustnym;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty, z których pierwszy składa się z dwóch części. Część pierwsza zarzutu pierwszego dotyczy naruszenia przez komisję przepisów regulujących przebieg prac komisji, ponieważ dokonując oceny egzaminu pisemnego komisja wzięła pod uwagę przede wszystkim zrozumienie języka źródłowego, a nie dokładność tłumaczenia na język rumuński. Część druga zarzutu pierwszego dotyczy naruszenia przepisów ogłoszenia o konkursie związanych ze składem komisji egzaminacyjnej i ogłoszeniem nazwisk jej członków. Nazwiska członków komisji zostały ogłoszone trzy dni przed egzaminem pisemnym, podczas gdy ogłoszenie o konkursie przewidywało ich ogłoszenie co najmniej piętnaście dni przed egzaminem.

Za pomocą zarzutu drugiego skarżąca podnosi naruszenie obowiązku uzasadnienia, ponieważ ocena dokonana przez komisję konkursową nie zawiera żadnej informacji o zastosowanych kryteriach oceny.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/48 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/48

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2006 r. — Collée przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-148/06)

(2007/C 42/85)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Laurent Collée (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen i E. Marchal)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie za niezgodny z prawem pkt I.3 „Instrukcji dotyczących procedury przyznawania punktów awansu” Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2002 r.; |
| --- | --- |

—

uznanie za niezgodny z prawem pkt I.3 „Instrukcji dotyczących procedury przyznawania punktów awansu” Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2002 r.;

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 9 stycznia 2006 r. o przyznaniu skarżącemu dwóch punktów za zasługi w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 9 stycznia 2006 r. o przyznaniu skarżącemu dwóch punktów za zasługi w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r.;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, urzędnik Parlamentu Europejskiego w grupie zaszeregowania AST 8, zarzuca organowi powołującemu nieprzeprowadzenie porównawczego badania zasług rozszerzonego na wszystkich urzędników instytucji przedstawionych do awansu i zaszeregowanych do jego grupy. Podnosi w szczególności naruszenie art. 5 i 45 regulaminu pracowniczego, jak również naruszenie zasady równego traktowania i niedyskryminacji. W zaskarżonej decyzji popełniono oczywisty błąd w ocenie, brakuje jej również uzasadnienia.

Skarżący powołuje się wreszcie na niezgodność z prawem pkt I.3 wspomnianych instrukcji, który dotyczy przyznania punktów awansu w sytuacjach wyjątkowych przez Sekretarza Generalnego. W szczególności ograniczenia, jakie przepis ten nakłada na Sekretarza Generalnego nie przestrzegają postanowień art. 45 regulaminu pracowniczego i zasady równego traktowania.

---

| 24.2.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 42/49 |
| --- | --- | --- | --- |

24.2.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/49

---

Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2007 r. — Chassagne przeciwko Komisji

(Sprawa F-1/07)

(2007/C 42/86)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Olivier Chassagne (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: Y. Minatchy, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Komisji z dnia 17 listopada 2006 r. zawierającej listę awansowanych pracowników i działań, które z niej wynikają dla skarżącego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji z dnia 17 listopada 2006 r. zawierającej listę awansowanych pracowników i działań, które z niej wynikają dla skarżącego;

| — | wydanie orzeczeń niezbędnych dla zabezpieczenia praw i interesów skarżącego; |
| --- | --- |

—

wydanie orzeczeń niezbędnych dla zabezpieczenia praw i interesów skarżącego;

| — | zasądzenie od pozwanej odszkodowania w wysokości 160 184 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej odszkodowania w wysokości 160 184 EUR;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący kwestionuje decyzję Komisji o niewpisaniu jego nazwiska na listę urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu za 2006 r. z tej przyczyny, że nie był w stanie uzyskać w tym roku ani sprawozdania z oceny — dotyczące go postępowanie w sprawie oceny toczyło się jeszcze w chwili wydania spornej decyzji — ani oceny za zasługi.

Skarga uzasadniana jest tym, że organ powołujący odsunął skarżącego od postępowania w sprawie oceny oraz awansowania za 2006 r. dopuszczając się tym samym zwłoki, która może wyrządzić szkodę w rozwoju jego kariery.

Skarżący uważa, że zaskarżona decyzja: i) narusza szereg podstawowych zasad prawa wspólnotowego, w szczególności poszanowanie prawa do obrony, obowiązek uzasadnienia, zakaz oczywistego błędu w ocenie, ochrona uzasadnionych oczekiwań, pewność prawna i równość traktowania, ii) narusza szereg przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności art. 43 i 45 regulaminu pracowniczego oraz ogólne przepisy wykonawcze, wydane przez Komisję dla ich wykonania.

---