# Dziennik Urzędowy C 8/2007

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 8 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5012 stycznia 2007 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 8

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5012 stycznia 2007

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia, stanowiska i opinie |
| | OPINIE |
| | Trybunał Obrachunkowy |
| 2007/C 008/01 | Opinia nr 7/2006 na temat wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) | 1 |
| 2007/C 008/02 | Opinia nr 8/2006 na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2040/2000 w sprawie dyscypliny budżetowej | 3 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia, stanowiska i opinie

OPINIE

Trybunał Obrachunkowy

2007/C 008/01

Opinia nr 7/2006 na temat wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

1

2007/C 008/02

Opinia nr 8/2006 na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2040/2000 w sprawie dyscypliny budżetowej

3

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia, stanowiska i opinie

OPINIE

Trybunał Obrachunkowy

| 12.1.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 8/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 8/1

---

OPINIA NR 7/2006

na temat wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

(przedstawiona na mocy art. 280 ust. 4 Traktatu WE)

(2007/C 8/01)

TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 280 ust. 4,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160c,

uwzględniając wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (1),

uwzględniając wnioski o opinię skierowane do Trybunału Obrachunkowego przez Parlament Europejski w dniu 14 lipca 2006 r. oraz przez Radę w dniu 21 września 2006 r.,

uwzględniając wcześniejsze opinie Trybunału Obrachunkowego (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| 1. | Wniosek ten zastępuje poprzedni wniosek (3) złożony przez Komisję w lutym 2004 r. W pierwotnym wniosku postulowano wprowadzenie zmian do rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 w celu wzmocnienia proceduralnych praw jednostek, zapewnienia lepszej kontroli czasu trwania dochodzeń oraz usprawnienia wymiany informacji pomiędzy Urzędem a zainteresowanymi instytucjami lub organami, a także w celu zwiększenia skuteczności działań operacyjnych. W uzasadnieniu wyjaśnia się, że celem zmienionego wniosku jest dalsza poprawa funkcjonowania OLAF-u przy jednoczesnym uwzględnieniu zaleceń Trybunału i wniosków sformułowanych po zorganizowanym w lipcu 2005 r. przez Parlament Europejski posiedzeniu otwartym na temat usprawnienia działań OLAF-u. |
| --- | --- |

1.

Wniosek ten zastępuje poprzedni wniosek (3) złożony przez Komisję w lutym 2004 r. W pierwotnym wniosku postulowano wprowadzenie zmian do rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 w celu wzmocnienia proceduralnych praw jednostek, zapewnienia lepszej kontroli czasu trwania dochodzeń oraz usprawnienia wymiany informacji pomiędzy Urzędem a zainteresowanymi instytucjami lub organami, a także w celu zwiększenia skuteczności działań operacyjnych. W uzasadnieniu wyjaśnia się, że celem zmienionego wniosku jest dalsza poprawa funkcjonowania OLAF-u przy jednoczesnym uwzględnieniu zaleceń Trybunału i wniosków sformułowanych po zorganizowanym w lipcu 2005 r. przez Parlament Europejski posiedzeniu otwartym na temat usprawnienia działań OLAF-u.

| 2. | W skorygowanym wniosku w znacznym stopniu uwzględniono uwagi ujęte w poprzedniej opinii Trybunału z dnia 9 czerwca 2005 r., z jednym zasadniczym wyjątkiem dotyczącym stanowiska wyrażonego w pkt 7. W punkcie tym mowa jest o potrzebie zagwarantowania, że wymóg powiadomienia zainteresowanej instytucji, organu, biura lub agencji o wszczęciu dochodzenia nie będzie bez uzasadnienia uchylany pod pretekstem konieczności zachowania tajemnicy w celu zapewnienia skuteczności dochodzenia. |
| --- | --- |

2.

W skorygowanym wniosku w znacznym stopniu uwzględniono uwagi ujęte w poprzedniej opinii Trybunału z dnia 9 czerwca 2005 r., z jednym zasadniczym wyjątkiem dotyczącym stanowiska wyrażonego w pkt 7. W punkcie tym mowa jest o potrzebie zagwarantowania, że wymóg powiadomienia zainteresowanej instytucji, organu, biura lub agencji o wszczęciu dochodzenia nie będzie bez uzasadnienia uchylany pod pretekstem konieczności zachowania tajemnicy w celu zapewnienia skuteczności dochodzenia.

| 3. | Artykuł 14 wniosku przewiduje wprowadzenie funkcji doradcy ds. weryfikacji, który będzie monitorował przestrzeganie procedur. Trybunał z zadowoleniem przyjmuje ten zapis. Jednakże rola i zakres obowiązków doradcy ds. weryfikacji powinny zostać w rozporządzeniu wyraźnie określone, podobnie jak analiza legalności działań dochodzeniowych przewidziana dla tej funkcji. Ponadto kwalifikacje i doświadczenie wymagane do wykonywania tego zadania powinny być sprecyzowane w rozporządzeniu. Trybunał podkreśla także konieczność pełnej niezależności osoby pełniącej tę funkcję, zgodnie z art. 14 ust. 2 wniosku Komisji, ale uznaje zarazem, że niezależność ta może ulec ograniczeniu ze względu na kompetencje dyrektora generalnego, który po konsultacji z Komitetem Nadzoru ma prawo zastosować środki dyscyplinarne w stosunku do doradcy ds. weryfikacji. W celu uniknięcia konfliktu interesów należy również wziąć pod uwagę fakt, że doradca ds. weryfikacji, którego zadaniem jest monitorowanie toczących się dochodzeń, nie powinien ingerować w sprawę po tym, jak wyniki dochodzenia zostaną przekazane właściwym organom. |
| --- | --- |

3.

Artykuł 14 wniosku przewiduje wprowadzenie funkcji doradcy ds. weryfikacji, który będzie monitorował przestrzeganie procedur. Trybunał z zadowoleniem przyjmuje ten zapis. Jednakże rola i zakres obowiązków doradcy ds. weryfikacji powinny zostać w rozporządzeniu wyraźnie określone, podobnie jak analiza legalności działań dochodzeniowych przewidziana dla tej funkcji. Ponadto kwalifikacje i doświadczenie wymagane do wykonywania tego zadania powinny być sprecyzowane w rozporządzeniu. Trybunał podkreśla także konieczność pełnej niezależności osoby pełniącej tę funkcję, zgodnie z art. 14 ust. 2 wniosku Komisji, ale uznaje zarazem, że niezależność ta może ulec ograniczeniu ze względu na kompetencje dyrektora generalnego, który po konsultacji z Komitetem Nadzoru ma prawo zastosować środki dyscyplinarne w stosunku do doradcy ds. weryfikacji. W celu uniknięcia konfliktu interesów należy również wziąć pod uwagę fakt, że doradca ds. weryfikacji, którego zadaniem jest monitorowanie toczących się dochodzeń, nie powinien ingerować w sprawę po tym, jak wyniki dochodzenia zostaną przekazane właściwym organom.

| 4. | Nowy zapis (4) przewiduje przyznanie dyrektorowi generalnemu uprawnień dyskrecjonalnych w zakresie podejmowania decyzji o zasadności przedłożenia sprawozdania końcowego organom sądowym państw członkowskich wtedy, gdy dyrektor generalny uzna, iż istnieje możliwość podjęcia wewnętrznych działań, które zapewnią właściwszy dalszy tok postępowania. Jednakże okoliczności, w których te uprawnienia dyskrecjonalne mogą zostać wykorzystane, winny być jasno określone. Ponadto, jeżeli decyzja taka wiąże się z dokonaniem oceny prawa lub orzecznictwa krajowego, ocena ta powinna pozostać w gestii organów sądowych państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

4.

Nowy zapis (4) przewiduje przyznanie dyrektorowi generalnemu uprawnień dyskrecjonalnych w zakresie podejmowania decyzji o zasadności przedłożenia sprawozdania końcowego organom sądowym państw członkowskich wtedy, gdy dyrektor generalny uzna, iż istnieje możliwość podjęcia wewnętrznych działań, które zapewnią właściwszy dalszy tok postępowania. Jednakże okoliczności, w których te uprawnienia dyskrecjonalne mogą zostać wykorzystane, winny być jasno określone. Ponadto, jeżeli decyzja taka wiąże się z dokonaniem oceny prawa lub orzecznictwa krajowego, ocena ta powinna pozostać w gestii organów sądowych państwa członkowskiego.

| 5. | W swojej opinii nr 8/2005 Trybunał zaleca, aby Komisja uprościła i skonsolidowała wspólnotowe prawo odnoszące się do zwalczania nadużyć finansowych. Jednakże w nowym wniosku wprowadzono w jeszcze szerszym zakresie odesłanie do rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (5) (którego zakres został znacznie poszerzony (6)). W związku z tym, że nie zaproponowano zmian do rozporządzenia (Euratom, WE) nr 2185/96, z jego tekstu nie wynika jasno, że rozporządzenie to ma zastosowanie także do innych celów. Jest to sprzeczne z treścią porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących jakości prawodawstwa wspólnotowego (7). Na zakończenie Trybunał odnotowuje fakt, że chociaż nowy wniosek uwzględnia procedury i gwarancje, do których przestrzegania pracownicy Urzędu są zobowiązani podczas przeprowadzania dochodzeń wewnętrznych, Komisja nie występuje o skreślenie obowiązującego obecnie art. 4 ust. 6 lit. b), co może stać się źródłem późniejszych nieporozumień i odstępstw. |
| --- | --- |

5.

W swojej opinii nr 8/2005 Trybunał zaleca, aby Komisja uprościła i skonsolidowała wspólnotowe prawo odnoszące się do zwalczania nadużyć finansowych. Jednakże w nowym wniosku wprowadzono w jeszcze szerszym zakresie odesłanie do rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (5) (którego zakres został znacznie poszerzony (6)). W związku z tym, że nie zaproponowano zmian do rozporządzenia (Euratom, WE) nr 2185/96, z jego tekstu nie wynika jasno, że rozporządzenie to ma zastosowanie także do innych celów. Jest to sprzeczne z treścią porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących jakości prawodawstwa wspólnotowego (7). Na zakończenie Trybunał odnotowuje fakt, że chociaż nowy wniosek uwzględnia procedury i gwarancje, do których przestrzegania pracownicy Urzędu są zobowiązani podczas przeprowadzania dochodzeń wewnętrznych, Komisja nie występuje o skreślenie obowiązującego obecnie art. 4 ust. 6 lit. b), co może stać się źródłem późniejszych nieporozumień i odstępstw.

Niniejsza opinia została przyjęta przez Trybunał Obrachunkowy w Luksemburgu na posiedzeniu w dniu 6 grudnia 2006 r.

W imieniu Trybunału Obrachunkowego

Hubert WEBER

Prezes

---

(1)  COM(2006) 244 z 24.5.2006.

1

(2)  Opinie nr 2/1999 z dnia 14 i 15 kwietnia 1999 r. (Dz.U. C 154 z 1.6.1999, str. 1), 6/2005 z dnia 9 czerwca 2005 r. (Dz.U. C 202 z 18.8.2005, str. 33) i 8/2005 z dnia 27 października 2005 r. (Dz.U. C 313 z 9.12.2005, str. 1).

2

(3)  COM(2004) 103 wersja ostateczna z 10.2.2004.

3

(4)  Artykuł 9 ust. 3a.

4

(5)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

5

(6)  Zgodnie z motywem 4 i zmianami do art. 3 i 4 wprowadzonymi w nowym wniosku.

6

(7)  Porozumienie to przewiduje, że zawarte w akcie prawnym odniesienia do innych aktów prawnych powinny być ograniczone do minimum. W wypadku istotnego wpływu danego aktu prawnego na inne akty prawne, zgodnie z porozumieniem wymagany jest osobny akt zmieniający (Dz.U. C 73 z 17.3.1999, str. 1).

7

---

| 12.1.2007 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 8/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.1.2007

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 8/3

---

OPINIA NR 8/2006

na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2040/2000 w sprawie dyscypliny budżetowej

(przedstawiona na mocy art. 248 ust. 4 akapit drugi, WE)

(2007/C 8/02)

TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, 248, 279 oraz 308,

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady (1) uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2040/2000 (2) w sprawie dyscypliny budżetowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| 1. | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2040/2000 z dnia 26 września 2000 r. w sprawie dyscypliny budżetowej ustanawia przepisy służące zapewnieniu właściwego zarządzania wydatkami Wspólnoty w okresie 2000–2006. |
| --- | --- |

1.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2040/2000 z dnia 26 września 2000 r. w sprawie dyscypliny budżetowej ustanawia przepisy służące zapewnieniu właściwego zarządzania wydatkami Wspólnoty w okresie 2000–2006.

| 2. | W odniesieniu do okresu 2007–2013 zastosowanie ma porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami, zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją (3). Trybunał wskazuje na fakt, że nie ma on okazji do zgłaszania swoich uwag w sprawach dotyczących dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami, jeżeli są one regulowane na mocy porozumień międzyinstytucjonalnych, a nie rozporządzeń Rady. |
| --- | --- |

2.

W odniesieniu do okresu 2007–2013 zastosowanie ma porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami, zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją (3). Trybunał wskazuje na fakt, że nie ma on okazji do zgłaszania swoich uwag w sprawach dotyczących dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami, jeżeli są one regulowane na mocy porozumień międzyinstytucjonalnych, a nie rozporządzeń Rady.

| 3. | Trybunał zgadza się, że w związku z nowym porozumieniem międzyinstytucjonalnym poprzednie rozporządzenie (WE) nr 2040/2000 z dniem 1 stycznia 2007 r. przestanie być aktualne i powinno zostać uchylone, aby umożliwić pełne zastosowanie od tej daty nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego. |
| --- | --- |

3.

Trybunał zgadza się, że w związku z nowym porozumieniem międzyinstytucjonalnym poprzednie rozporządzenie (WE) nr 2040/2000 z dniem 1 stycznia 2007 r. przestanie być aktualne i powinno zostać uchylone, aby umożliwić pełne zastosowanie od tej daty nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego.

| 4. | W swoim wniosku w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 2040/2000 Komisja wskazuje, że przepisy szczególne nie są już potrzebne. W tym kontekście Trybunał odnotowuje, że proponowany mechanizm rezerw dla Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych (4) nie został jeszcze oparty na nowej podstawie prawnej. |
| --- | --- |

4.

W swoim wniosku w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 2040/2000 Komisja wskazuje, że przepisy szczególne nie są już potrzebne. W tym kontekście Trybunał odnotowuje, że proponowany mechanizm rezerw dla Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych (4) nie został jeszcze oparty na nowej podstawie prawnej.

Niniejsza opinia została przyjęta przez Trybunał Obrachunkowy w Luksemburgu na posiedzeniu w dniu 6 grudnia 2006 roku.

W imieniu Trybunału Obrachunkowego

Hubert WEBER

Prezes

---

(1)  COM(2006) 448 wersja ostateczna z dnia 9 sierpnia 2006 r.

1

(2)  Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 27.

2

(3)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

3

(4)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2728/94 ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (COM(2005) 130 wersja ostateczna z 5.4.2005).

4

---