# Dziennik Urzędowy C 301E/2006

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 301E |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4912 grudnia 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 301E

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4912 grudnia 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Rada |
| 2006/C 301E/1 | Wspólne stanowisko (WE) nr 27/2006 z dnia 25 września 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) | 1 |
| 2006/C 301E/2 | Wspólne stanowisko (WE) nr 28/2006 z dnia 23 października 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju | 51 |
| 2006/C 301E/3 | Wspólne stanowisko (WE) nr 29/2006 z dnia 14 listopada 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania danych statystycznych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w państwach członkowskich i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1382/91 (
  1
  ) | 85 |
| 2006/C 301E/4 | Wspólne stanowisko (WE) nr 30/2006 z dnia 14 listopada 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego (2008) | 94 |
| 2006/C 301E/5 | Wspólne stanowisko (WE) nr 31/2006 z dnia 14 listopada 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013) (
  1
  ) | 103 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Rada

2006/C 301E/1

Wspólne stanowisko (WE) nr 27/2006 z dnia 25 września 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013)

1

2006/C 301E/2

Wspólne stanowisko (WE) nr 28/2006 z dnia 23 października 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju

51

2006/C 301E/3

Wspólne stanowisko (WE) nr 29/2006 z dnia 14 listopada 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania danych statystycznych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w państwach członkowskich i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1382/91 (
  1
  )

1

85

2006/C 301E/4

Wspólne stanowisko (WE) nr 30/2006 z dnia 14 listopada 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego (2008)

94

2006/C 301E/5

Wspólne stanowisko (WE) nr 31/2006 z dnia 14 listopada 2006 r. przyjęte przez Radę, stanowiącą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013) (
  1
  )

1

103

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Rada

| 12.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 301/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 301/1

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 27/2006

przyjęte przez Radę w dniu 25 września 2006 r.

w celu przyjęcia decyzji nr .../2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... dotyczącej Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013)

(2006/C 301 E/01)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 166 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Celem Wspólnoty, określonym w Traktacie, jest wzmocnienie bazy naukowej i technologicznej przemysłu wspólnotowego, a przez to zapewnienie mu wysokiego poziomu konkurencyjności na arenie międzynarodowej. Aby ten cel osiągnąć, Wspólnota powinna promować wszelką działalność badawczą uznaną za konieczną, w szczególności poprzez zachęcanie przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), ośrodków badawczych i wyższych uczelni do prowadzenia badań i podejmowania działań na rzecz rozwoju technologicznego. W tym kontekście za priorytetowe należy uznać te obszary i projekty, w przypadku których europejskie fundusze i współpraca mają szczególne znaczenie oraz zapewniają wartość dodaną. Dzięki wsparciu badań w pionierskich dziedzinach wiedzy, badań stosowanych i innowacji, Wspólnota zamierza wspierać synergie w europejskiej działalności badawczej i umocnić podstawy europejskiej przestrzeni badawczej. Takie działanie będzie miało pozytywny wpływ na postęp społeczny, kulturalny i gospodarczy wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Celem Wspólnoty, określonym w Traktacie, jest wzmocnienie bazy naukowej i technologicznej przemysłu wspólnotowego, a przez to zapewnienie mu wysokiego poziomu konkurencyjności na arenie międzynarodowej. Aby ten cel osiągnąć, Wspólnota powinna promować wszelką działalność badawczą uznaną za konieczną, w szczególności poprzez zachęcanie przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), ośrodków badawczych i wyższych uczelni do prowadzenia badań i podejmowania działań na rzecz rozwoju technologicznego. W tym kontekście za priorytetowe należy uznać te obszary i projekty, w przypadku których europejskie fundusze i współpraca mają szczególne znaczenie oraz zapewniają wartość dodaną. Dzięki wsparciu badań w pionierskich dziedzinach wiedzy, badań stosowanych i innowacji, Wspólnota zamierza wspierać synergie w europejskiej działalności badawczej i umocnić podstawy europejskiej przestrzeni badawczej. Takie działanie będzie miało pozytywny wpływ na postęp społeczny, kulturalny i gospodarczy wszystkich państw członkowskich.

| (2) | Podstawowa rola badań została uznana przez Radę Europejską na posiedzeniu w Lizbonie w dniach 23 — 24 marca 2000 r., która wyznaczyła nowy cel strategiczny na kolejną dekadę: przekształcenie Unii Europejskiej w najbardziej konkurencyjną i dynamiczną, opartą na wiedzy gospodarkę na świecie, zdolną do zapewnienia trwałego wzrostu gospodarczego, stworzenia liczniejszych i lepszych miejsc pracy oraz zapewnienia większej spójności społecznej. Trójkąt wiedzy, który tworzą edukacja, badania oraz innowacje, jest niezbędny do osiągnięcia tego celu; będzie się do niego dążyć poprzez pełną mobilizację we Wspólnocie i wzmocnienie koniecznego potencjału badawczego i innowacyjnego. Siódmy program ramowy jest podstawowym instrumentem Wspólnoty do osiągnięcia tego celu, uzupełniającym wysiłki państw członkowskich i europejskiego przemysłu. |
| --- | --- |

(2)

Podstawowa rola badań została uznana przez Radę Europejską na posiedzeniu w Lizbonie w dniach 23 — 24 marca 2000 r., która wyznaczyła nowy cel strategiczny na kolejną dekadę: przekształcenie Unii Europejskiej w najbardziej konkurencyjną i dynamiczną, opartą na wiedzy gospodarkę na świecie, zdolną do zapewnienia trwałego wzrostu gospodarczego, stworzenia liczniejszych i lepszych miejsc pracy oraz zapewnienia większej spójności społecznej. Trójkąt wiedzy, który tworzą edukacja, badania oraz innowacje, jest niezbędny do osiągnięcia tego celu; będzie się do niego dążyć poprzez pełną mobilizację we Wspólnocie i wzmocnienie koniecznego potencjału badawczego i innowacyjnego. Siódmy program ramowy jest podstawowym instrumentem Wspólnoty do osiągnięcia tego celu, uzupełniającym wysiłki państw członkowskich i europejskiego przemysłu.

| (3) | Zgodnie ze strategią lizbońską, Rada Europejska w na posiedzeniu w Barcelonie w dniach 15-16 marca 2002 r. uzgodniła, że wydatki ogółem na badania i rozwój technologiczny („BRT”) i innowacje w Unii powinny zostać zwiększone, tak aby do 2010 roku zbliżyć się do 3 % PKB, z czego dwie trzecie mają pochodzić z sektora prywatnego. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie ze strategią lizbońską, Rada Europejska w na posiedzeniu w Barcelonie w dniach 15-16 marca 2002 r. uzgodniła, że wydatki ogółem na badania i rozwój technologiczny („BRT”) i innowacje w Unii powinny zostać zwiększone, tak aby do 2010 roku zbliżyć się do 3 % PKB, z czego dwie trzecie mają pochodzić z sektora prywatnego.

| (4) | Nadrzędnym celem Siódmego programu ramowego jest przyczynienie się do tego, by Unia stała się wiodącym obszarem badawczym na świecie. Program ramowy powinien zatem skoncentrować się głównie na promocji światowej klasy badań na najwyższym poziomie, opartych na zasadzie doskonałości w badaniach. |
| --- | --- |

(4)

Nadrzędnym celem Siódmego programu ramowego jest przyczynienie się do tego, by Unia stała się wiodącym obszarem badawczym na świecie. Program ramowy powinien zatem skoncentrować się głównie na promocji światowej klasy badań na najwyższym poziomie, opartych na zasadzie doskonałości w badaniach.

| (5) | Parlament Europejski wielokrotnie podkreślał, w szczególności w swojej rezolucji z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie nauki i technologii — Kierunki polityki wspierania badań naukowych Unii Europejskiej na rzecz wspierania badań (4), znaczenie badań, rozwoju technologicznego i rosnącej roli wiedzy dla wzrostu gospodarczego oraz dobrobytu społecznego i dobrego stanu środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

(5)

Parlament Europejski wielokrotnie podkreślał, w szczególności w swojej rezolucji z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie nauki i technologii — Kierunki polityki wspierania badań naukowych Unii Europejskiej na rzecz wspierania badań (4), znaczenie badań, rozwoju technologicznego i rosnącej roli wiedzy dla wzrostu gospodarczego oraz dobrobytu społecznego i dobrego stanu środowiska naturalnego.

| (6) | Biorąc pod uwagę potrzeby badawcze wszystkich obszarów polityki Wspólnoty oraz opierając się na szerokim poparciu ze strony europejskiego przemysłu, środowiska naukowego, szkół wyższych i innych zainteresowanych środowisk, Wspólnota powinna określić naukowe i technologiczne cele, które mają zostać osiągnięte w ramach Siódmego programu ramowego w latach 2007-2013. |
| --- | --- |

(6)

Biorąc pod uwagę potrzeby badawcze wszystkich obszarów polityki Wspólnoty oraz opierając się na szerokim poparciu ze strony europejskiego przemysłu, środowiska naukowego, szkół wyższych i innych zainteresowanych środowisk, Wspólnota powinna określić naukowe i technologiczne cele, które mają zostać osiągnięte w ramach Siódmego programu ramowego w latach 2007-2013.

| (7) | Szczególnie istotną rolę w badaniach przemysłowych odgrywają europejskie platformy technologiczne (EPT) oraz wspólne inicjatywy technologiczne (WIT). ETP pomagają zainteresowanym stronom przygotować długoterminowe programy badań strategicznych i mogą zostać stopniowo przekształcone w ważny mechanizm wzmacniania europejskiej konkurencyjności. |
| --- | --- |

(7)

Szczególnie istotną rolę w badaniach przemysłowych odgrywają europejskie platformy technologiczne (EPT) oraz wspólne inicjatywy technologiczne (WIT). ETP pomagają zainteresowanym stronom przygotować długoterminowe programy badań strategicznych i mogą zostać stopniowo przekształcone w ważny mechanizm wzmacniania europejskiej konkurencyjności.

| (8) | Cele Siódmego programu ramowego powinny zostać wybrane w celu kontynuowania osiągnięć Szóstego programu ramowego w zakresie tworzenia europejskiej przestrzeni badawczej tak, aby rozwijać w Europie gospodarkę i społeczeństwo oparte na wiedzy, zgodnie z celami strategii lizbońskiej zawartymi w politykach Wspólnoty. Następujące spośród celów Siódmego programu ramowego są szczególnie ważne:






  — | wspieranie współpracy ponadnarodowej na wszystkich płaszczyznach w całej UE; |
| --- | --- | --- |

(8)

Cele Siódmego programu ramowego powinny zostać wybrane w celu kontynuowania osiągnięć Szóstego programu ramowego w zakresie tworzenia europejskiej przestrzeni badawczej tak, aby rozwijać w Europie gospodarkę i społeczeństwo oparte na wiedzy, zgodnie z celami strategii lizbońskiej zawartymi w politykach Wspólnoty. Następujące spośród celów Siódmego programu ramowego są szczególnie ważne:

—

wspieranie współpracy ponadnarodowej na wszystkich płaszczyznach w całej UE;

| — | zwiększenie dynamizmu, kreatywności i doskonałości europejskich badań w pionierskich dziedzinach wiedzy, z uznaniem odpowiedzialności i niezależności naukowców w określaniu głównych kierunków badań w tym obszarze. Mając to na uwadze, badania podstawowe, inicjowane przez samych naukowców, oparte na doskonałości, powinny odgrywać zasadniczą rolę w Siódmym programie ramowym; |
| --- | --- |

—

zwiększenie dynamizmu, kreatywności i doskonałości europejskich badań w pionierskich dziedzinach wiedzy, z uznaniem odpowiedzialności i niezależności naukowców w określaniu głównych kierunków badań w tym obszarze. Mając to na uwadze, badania podstawowe, inicjowane przez samych naukowców, oparte na doskonałości, powinny odgrywać zasadniczą rolę w Siódmym programie ramowym;

| — | ilościowe i jakościowe wzmacnianie potencjału ludzkiego w zakresie badań i technologii w Europie; podstawowymi środkami realizacji tego celu jest zapewnienie lepszej edukacji i szkoleń w zakresie badań, łatwiejszego dostępu do możliwości badawczych, oraz uznania dla zawodu naukowca, także poprzez znaczne zwiększenie udziału kobiet w badaniach naukowych oraz zachęcanie naukowców do mobilności i rozwijania kariery. Zasady ogólne, przedstawione w Europejskiej karcie naukowca oraz Kodeksie postępowania przy rekrutacji pracowników naukowych mogą pomóc w tworzeniu rzeczywistego europejskiego rynku pracy dla naukowców, przy czym należy uszanować ich niewiążący charakter. Ponadto należy rozwijać i zwiększać doskonałość europejskich instytucji badawczych i wyższych uczelni. |
| --- | --- |

—

ilościowe i jakościowe wzmacnianie potencjału ludzkiego w zakresie badań i technologii w Europie; podstawowymi środkami realizacji tego celu jest zapewnienie lepszej edukacji i szkoleń w zakresie badań, łatwiejszego dostępu do możliwości badawczych, oraz uznania dla zawodu naukowca, także poprzez znaczne zwiększenie udziału kobiet w badaniach naukowych oraz zachęcanie naukowców do mobilności i rozwijania kariery. Zasady ogólne, przedstawione w Europejskiej karcie naukowca oraz Kodeksie postępowania przy rekrutacji pracowników naukowych mogą pomóc w tworzeniu rzeczywistego europejskiego rynku pracy dla naukowców, przy czym należy uszanować ich niewiążący charakter. Ponadto należy rozwijać i zwiększać doskonałość europejskich instytucji badawczych i wyższych uczelni.

| (9) | Ponadto należy zintensyfikować dialog między światem nauki i społeczeństwem w Europie w celu opracowania programu naukowo-badawczego wychodzącemu naprzeciw obawom społeczeństwa, także poprzez propagowanie krytycznej analizy; dialog ten ma na celu zwiększenie społecznego zaufania do nauki. |
| --- | --- |

(9)

Ponadto należy zintensyfikować dialog między światem nauki i społeczeństwem w Europie w celu opracowania programu naukowo-badawczego wychodzącemu naprzeciw obawom społeczeństwa, także poprzez propagowanie krytycznej analizy; dialog ten ma na celu zwiększenie społecznego zaufania do nauki.

| (10) | Należy poświęcić szczególną uwagę ułatwianiu ścieżki zawodowej naukowcom w najbardziej produktywnym okresie życia. Naukowcy rozpoczynający karierę powinni stać się siłą napędową nauki w Europie. |
| --- | --- |

(10)

Należy poświęcić szczególną uwagę ułatwianiu ścieżki zawodowej naukowcom w najbardziej produktywnym okresie życia. Naukowcy rozpoczynający karierę powinni stać się siłą napędową nauki w Europie.

| (11) | Europejski potencjał badawczy i innowacyjny powinien zostać zwiększony zarówno ilościowo, jak i jakościowo. |
| --- | --- |

(11)

Europejski potencjał badawczy i innowacyjny powinien zostać zwiększony zarówno ilościowo, jak i jakościowo.

| (12) | Należy wspierać szerokie stosowanie i rozpowszechnianie wiedzy uzyskanej w wyniku działalności badawczej finansowanej ze środków publicznych. |
| --- | --- |

(12)

Należy wspierać szerokie stosowanie i rozpowszechnianie wiedzy uzyskanej w wyniku działalności badawczej finansowanej ze środków publicznych.

| (13) | Aby zrealizować powyższe cele, konieczne jest promowanie czterech rodzajów działań: ponadnarodowej współpracy w określonych dziedzinach tematycznych (program „Współpraca”), badań podejmowanych przez naukowców, opartych na inicjatywach środowiska badawczego (program „Pomysły”), wspieranie indywidualnych naukowców (program „Ludzie”) oraz wspieranie możliwości badawczych (program „Możliwości”). |
| --- | --- |

(13)

Aby zrealizować powyższe cele, konieczne jest promowanie czterech rodzajów działań: ponadnarodowej współpracy w określonych dziedzinach tematycznych (program „Współpraca”), badań podejmowanych przez naukowców, opartych na inicjatywach środowiska badawczego (program „Pomysły”), wspieranie indywidualnych naukowców (program „Ludzie”) oraz wspieranie możliwości badawczych (program „Możliwości”).

| (14) | W programie „Współpraca” wsparcie powinno być udzielane ponadnarodowej współpracy na odpowiednią skalę w Unii i poza nią, obejmującej kilka obszarów tematycznych odpowiadających głównym dziedzinom postępu wiedzy i technologii, w których konieczne jest wspieranie i umacnianie badań mających na celu sprostanie wyzwaniom natury społecznej, gospodarczej, związanej z ochroną środowiska, zdrowiem publicznym oraz przemysłem w Europie, przy czym wsparcie to powinno służyć interesowi publicznemu i wspomagać państwa rozwijające się. W miarę możliwości, program ten umożliwi elastyczne podejście do programów służących realizacji określonych zadań, których zakres obejmuje różne priorytety tematyczne. |
| --- | --- |

(14)

W programie „Współpraca” wsparcie powinno być udzielane ponadnarodowej współpracy na odpowiednią skalę w Unii i poza nią, obejmującej kilka obszarów tematycznych odpowiadających głównym dziedzinom postępu wiedzy i technologii, w których konieczne jest wspieranie i umacnianie badań mających na celu sprostanie wyzwaniom natury społecznej, gospodarczej, związanej z ochroną środowiska, zdrowiem publicznym oraz przemysłem w Europie, przy czym wsparcie to powinno służyć interesowi publicznemu i wspomagać państwa rozwijające się. W miarę możliwości, program ten umożliwi elastyczne podejście do programów służących realizacji określonych zadań, których zakres obejmuje różne priorytety tematyczne.

| (15) | W programie „Pomysły” działania powinny być realizowane przez Europejską Radę ds. Badań Naukowych („ERBN”), która powinna posiadać znaczny zakres autonomii; działania te powinny służyć rozwojowi na poziomie europejskim wysokiej klasy badań w pionierskich dziedzinach wiedzy w oparciu o europejską doskonałość, a także podniesieniu rangi europejskiej nauki na arenie międzynarodowej. ERBN powinna utrzymywać regularne kontakty ze środowiskiem naukowym i instytucjami europejskimi. |
| --- | --- |

(15)

W programie „Pomysły” działania powinny być realizowane przez Europejską Radę ds. Badań Naukowych („ERBN”), która powinna posiadać znaczny zakres autonomii; działania te powinny służyć rozwojowi na poziomie europejskim wysokiej klasy badań w pionierskich dziedzinach wiedzy w oparciu o europejską doskonałość, a także podniesieniu rangi europejskiej nauki na arenie międzynarodowej. ERBN powinna utrzymywać regularne kontakty ze środowiskiem naukowym i instytucjami europejskimi.

| (16) | W ramach programu „Ludzie” powinno zachęcać się do podejmowania zawodu naukowca; należy zachęcać europejskich naukowców do pozostania w Europie, a naukowcy z całego świata powinni być przyciągani do Europy, która powinna stać się bardziej atrakcyjnym miejscem dla najlepszych z nich. Korzystając z pozytywnych doświadczeń programu „Marie Curie” w ramach poprzedniego programu ramowego, w części „Ludzie” należy zachęcać do podejmowania zawodu naukowca; kształtować ofertę i możliwości kształcenia naukowców; zachęcać europejskich naukowców do pozostawania w Europie lub do powrotu do Europy; wspierać mobilność międzysektorową oraz przyciągać naukowców z całego świata do Europy. Mobilność naukowców w Europie jest ważna nie tylko dla rozwoju kariery naukowej, lecz również dla dzielenia się wiedzą i przekazywania jej między państwami i sektorami oraz dla zapewnienia, aby w innowacyjnych pionierskich badaniach w różnych dziedzinach można było korzystać z wiedzy wyspecjalizowanych i kompetentnych naukowców, a także ze zwiększonych środków finansowych. |
| --- | --- |

(16)

W ramach programu „Ludzie” powinno zachęcać się do podejmowania zawodu naukowca; należy zachęcać europejskich naukowców do pozostania w Europie, a naukowcy z całego świata powinni być przyciągani do Europy, która powinna stać się bardziej atrakcyjnym miejscem dla najlepszych z nich. Korzystając z pozytywnych doświadczeń programu „Marie Curie” w ramach poprzedniego programu ramowego, w części „Ludzie” należy zachęcać do podejmowania zawodu naukowca; kształtować ofertę i możliwości kształcenia naukowców; zachęcać europejskich naukowców do pozostawania w Europie lub do powrotu do Europy; wspierać mobilność międzysektorową oraz przyciągać naukowców z całego świata do Europy. Mobilność naukowców w Europie jest ważna nie tylko dla rozwoju kariery naukowej, lecz również dla dzielenia się wiedzą i przekazywania jej między państwami i sektorami oraz dla zapewnienia, aby w innowacyjnych pionierskich badaniach w różnych dziedzinach można było korzystać z wiedzy wyspecjalizowanych i kompetentnych naukowców, a także ze zwiększonych środków finansowych.

| (17) | W programie „Możliwości” należy zoptymalizować wykorzystanie i rozwój infrastruktur badawczych, wzmocnić możliwości innowacyjne małych i średnich przedsiębiorstw oraz ich zdolność do korzystania z badań, wspierać rozwój klastrów badawczych, uwolnić potencjał badawczy w unijnych regionach konwergencji i regionach najbardziej oddalonych, zbliżać naukę do społeczeństwa Europy; a także wspierać spójny rozwój polityk badawczych na poziomie krajowym i wspólnotowym oraz podejmować działania horyzontalne i przyjmować środki wspierające międzynarodową współpracę. |
| --- | --- |

(17)

W programie „Możliwości” należy zoptymalizować wykorzystanie i rozwój infrastruktur badawczych, wzmocnić możliwości innowacyjne małych i średnich przedsiębiorstw oraz ich zdolność do korzystania z badań, wspierać rozwój klastrów badawczych, uwolnić potencjał badawczy w unijnych regionach konwergencji i regionach najbardziej oddalonych, zbliżać naukę do społeczeństwa Europy; a także wspierać spójny rozwój polityk badawczych na poziomie krajowym i wspólnotowym oraz podejmować działania horyzontalne i przyjmować środki wspierające międzynarodową współpracę.

| (18) | Wspólne Centrum Badawcze (WCB) powinno przyczyniać się do zapewniania ukierunkowanego na użytkownika, naukowego i technicznego wsparcia w tworzeniu, rozwijaniu, realizacji i monitorowaniu polityk Wspólnoty. WCB powinno więc nadal funkcjonować jako niezależny ośrodek referencyjny UE w zakresie nauki i technologii w dziedzinach należących do jego kompetencji. |
| --- | --- |

(18)

Wspólne Centrum Badawcze (WCB) powinno przyczyniać się do zapewniania ukierunkowanego na użytkownika, naukowego i technicznego wsparcia w tworzeniu, rozwijaniu, realizacji i monitorowaniu polityk Wspólnoty. WCB powinno więc nadal funkcjonować jako niezależny ośrodek referencyjny UE w zakresie nauki i technologii w dziedzinach należących do jego kompetencji.

| (19) | Regiony powinny odegrać istotną rolę w realizacji europejskiej przestrzeni badawczej. Uwolnienie potencjału rozwoju regionów i szerokie rozpowszechnianie wyników badań i rozwoju technologicznego przyczynia się do zmniejszenia różnic w rozwoju technologicznym i zwiększenia europejskiej konkurencyjności. |
| --- | --- |

(19)

Regiony powinny odegrać istotną rolę w realizacji europejskiej przestrzeni badawczej. Uwolnienie potencjału rozwoju regionów i szerokie rozpowszechnianie wyników badań i rozwoju technologicznego przyczynia się do zmniejszenia różnic w rozwoju technologicznym i zwiększenia europejskiej konkurencyjności.

| (20) | Siódmy program ramowy uzupełnia działania prowadzone w państwach członkowskich, jak również inne działania wspólnotowe, które są konieczne w przypadku ogólnych wysiłków strategicznych na rzecz osiągnięcia celów strategii lizbońskiej, w szczególności obok działań w zakresie funduszy strukturalnych, oraz działań dotyczących rolnictwa, edukacji, szkoleń, konkurencyjności oraz innowacyjności, przemysłu, zatrudnienia i środowiska. |
| --- | --- |

(20)

Siódmy program ramowy uzupełnia działania prowadzone w państwach członkowskich, jak również inne działania wspólnotowe, które są konieczne w przypadku ogólnych wysiłków strategicznych na rzecz osiągnięcia celów strategii lizbońskiej, w szczególności obok działań w zakresie funduszy strukturalnych, oraz działań dotyczących rolnictwa, edukacji, szkoleń, konkurencyjności oraz innowacyjności, przemysłu, zatrudnienia i środowiska.

| (21) | Wspólnotowe polityki i programy powinny przyczyniać się do zapewnienia wzajemnej synergii i komplementarności, służąc przy tym zaspokojeniu potrzeby wzmocnienia i uproszczenia strategii w zakresie finansowania badań, co jest szczególnie istotne dla MŚP. |
| --- | --- |

(21)

Wspólnotowe polityki i programy powinny przyczyniać się do zapewnienia wzajemnej synergii i komplementarności, służąc przy tym zaspokojeniu potrzeby wzmocnienia i uproszczenia strategii w zakresie finansowania badań, co jest szczególnie istotne dla MŚP.

| (22) | Siódmy program ramowy powinien zmierzać w szczególności do zapewnienia odpowiedniego udziału MŚP. Działania dotyczące innowacji oraz MŚP wspierane w ramach niniejszego programu ramowego powinny uzupełniać działania podejmowane w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji. |
| --- | --- |

(22)

Siódmy program ramowy powinien zmierzać w szczególności do zapewnienia odpowiedniego udziału MŚP. Działania dotyczące innowacji oraz MŚP wspierane w ramach niniejszego programu ramowego powinny uzupełniać działania podejmowane w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji.

| (23) | Udział w działaniach niniejszego programu ramowego powinien być ułatwiany przez publikowanie wszystkich istotnych informacji, tak aby były łatwo i na czas dostępne wszystkim potencjalnym uczestnikom. |
| --- | --- |

(23)

Udział w działaniach niniejszego programu ramowego powinien być ułatwiany przez publikowanie wszystkich istotnych informacji, tak aby były łatwo i na czas dostępne wszystkim potencjalnym uczestnikom.

| (24) | Biorąc pod uwagę przegląd śródokresowy dotyczący wykorzystania nowych instrumentów w ramach Szóstego programu ramowego oraz pięcioletnią ocenę programu ramowego, określono nowe podejście, które powinno umożliwić osiągnięcie w łatwiejszy, skuteczniejszy oraz bardziej elastyczny sposób celów polityki Wspólnoty w dziedzinie badań. W tym celu należy ograniczyć liczbę „systemów finansowania” i uprościć je tak, by możliwe było stosowanie ich pojedynczo lub łącznie, z zapewnieniem większej elastyczności i swobody, celem wsparcia poszczególnych działań; uczestnikom należy również przyznać większą niezależność w dziedzinie zarządzania. |
| --- | --- |

(24)

Biorąc pod uwagę przegląd śródokresowy dotyczący wykorzystania nowych instrumentów w ramach Szóstego programu ramowego oraz pięcioletnią ocenę programu ramowego, określono nowe podejście, które powinno umożliwić osiągnięcie w łatwiejszy, skuteczniejszy oraz bardziej elastyczny sposób celów polityki Wspólnoty w dziedzinie badań. W tym celu należy ograniczyć liczbę „systemów finansowania” i uprościć je tak, by możliwe było stosowanie ich pojedynczo lub łącznie, z zapewnieniem większej elastyczności i swobody, celem wsparcia poszczególnych działań; uczestnikom należy również przyznać większą niezależność w dziedzinie zarządzania.

| (25) | Potrzeba prowadzenia działań wspólnotowych w dziedzinie badań zachodzi ze względu na duże zainteresowanie działaniami programu ramowego, efekt dźwigni wynikający z finansowego wspierania krajowych i prywatnych inwestycji, potrzebę umożliwienia Wspólnocie sprostania nowym wyzwaniom naukowym i technicznym, a także pełnego wykorzystania potencjału swoich naukowców bez dyskryminacji, istotną rolę, jaką pełni pomoc wspólnotowa w tworzeniu skuteczniejszego i wydajniejszego europejskiego systemu badań, jak również możliwy wkład programu ramowego w wysiłki nad, między innymi, opracowaniem rozwiązania kwestii zmian klimatu, zrównoważonego rozwoju, zdrowia ludności Europy oraz ponownego ożywienia strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

(25)

Potrzeba prowadzenia działań wspólnotowych w dziedzinie badań zachodzi ze względu na duże zainteresowanie działaniami programu ramowego, efekt dźwigni wynikający z finansowego wspierania krajowych i prywatnych inwestycji, potrzebę umożliwienia Wspólnocie sprostania nowym wyzwaniom naukowym i technicznym, a także pełnego wykorzystania potencjału swoich naukowców bez dyskryminacji, istotną rolę, jaką pełni pomoc wspólnotowa w tworzeniu skuteczniejszego i wydajniejszego europejskiego systemu badań, jak również możliwy wkład programu ramowego w wysiłki nad, między innymi, opracowaniem rozwiązania kwestii zmian klimatu, zrównoważonego rozwoju, zdrowia ludności Europy oraz ponownego ożywienia strategii lizbońskiej.

| (26) | Wdrażanie Siódmego programu ramowego może dać początek programom uzupełniającym, w których biorą udział tylko niektóre państwa członkowskie, udziałowi Wspólnoty w programach podejmowanych przez kilka państw członkowskich lub tworzeniu wspólnych przedsiębiorstw lub innych struktur w rozumieniu art. 168, 169 i 171 Traktatu. |
| --- | --- |

(26)

Wdrażanie Siódmego programu ramowego może dać początek programom uzupełniającym, w których biorą udział tylko niektóre państwa członkowskie, udziałowi Wspólnoty w programach podejmowanych przez kilka państw członkowskich lub tworzeniu wspólnych przedsiębiorstw lub innych struktur w rozumieniu art. 168, 169 i 171 Traktatu.

| (27) | Wspólnota zawarła wiele umów międzynarodowych w dziedzinie badań; należy podjąć wysiłki w celu wzmocnienia międzynarodowej współpracy w dziedzinie badań, mając na względzie pełne wykorzystanie międzynarodowego charakteru BRT, udział w wytwarzaniu dóbr publicznych na skalę światową oraz dalszą integrację Wspólnoty ze światową społecznością badawczą. |
| --- | --- |

(27)

Wspólnota zawarła wiele umów międzynarodowych w dziedzinie badań; należy podjąć wysiłki w celu wzmocnienia międzynarodowej współpracy w dziedzinie badań, mając na względzie pełne wykorzystanie międzynarodowego charakteru BRT, udział w wytwarzaniu dóbr publicznych na skalę światową oraz dalszą integrację Wspólnoty ze światową społecznością badawczą.

| (28) | Istnieje już pokaźny zakres wiedzy naukowej mogącej radykalnie poprawić życie osób zamieszkałych w państwach rozwijających się; w miarę możliwości Siódmy program ramowy przyczynia się, w ramach działań opisanych powyżej, do realizacji do roku 2010 milenijnych celów rozwoju. |
| --- | --- |

(28)

Istnieje już pokaźny zakres wiedzy naukowej mogącej radykalnie poprawić życie osób zamieszkałych w państwach rozwijających się; w miarę możliwości Siódmy program ramowy przyczynia się, w ramach działań opisanych powyżej, do realizacji do roku 2010 milenijnych celów rozwoju.

| (29) | Siódmy program ramowy powinien przyczynić się do promowania wzrostu, zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, w tym do przeciwdziałania zmianom klimatu. |
| --- | --- |

(29)

Siódmy program ramowy powinien przyczynić się do promowania wzrostu, zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, w tym do przeciwdziałania zmianom klimatu.

| (30) | Działalność badawcza wspierana przez Siódmy program ramowy powinna być zgodna z podstawowymi zasadami etycznymi, w tym z wyrażonymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Opinie Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach są i będą uwzględniane. Prowadząc działania badawcze należy uwzględniać Protokół w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt, a także ograniczać wykorzystywanie zwierząt w badaniach i testach, a wreszcie ostatecznie zaprzestać wykorzystywania zwierząt w tym celu. |
| --- | --- |

(30)

Działalność badawcza wspierana przez Siódmy program ramowy powinna być zgodna z podstawowymi zasadami etycznymi, w tym z wyrażonymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Opinie Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach są i będą uwzględniane. Prowadząc działania badawcze należy uwzględniać Protokół w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt, a także ograniczać wykorzystywanie zwierząt w badaniach i testach, a wreszcie ostatecznie zaprzestać wykorzystywania zwierząt w tym celu.

| (31) | W ramach Siódmego programu ramowego rola kobiet w nauce i badaniach będzie aktywnie wspierana przy pomocy odpowiednich środków z myślą o zachęceniu większej liczby kobiet do podjęcia pracy w tej dziedzinie oraz o dalszym zwiększaniu ich aktywnego udziału w badaniach. |
| --- | --- |

(31)

W ramach Siódmego programu ramowego rola kobiet w nauce i badaniach będzie aktywnie wspierana przy pomocy odpowiednich środków z myślą o zachęceniu większej liczby kobiet do podjęcia pracy w tej dziedzinie oraz o dalszym zwiększaniu ich aktywnego udziału w badaniach.

| (32) | Niniejsza decyzja ustanawia dla całego okresu obowiązywania programu ramowego kopertę finansową będącą głównym punktem odniesienia dla władzy budżetowej w czasie corocznej procedury budżetowej, w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5). |
| --- | --- |

(32)

Niniejsza decyzja ustanawia dla całego okresu obowiązywania programu ramowego kopertę finansową będącą głównym punktem odniesienia dla władzy budżetowej w czasie corocznej procedury budżetowej, w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5).

| (33) | Należy także przyjąć stosowne środki — proporcjonalne do interesów finansowych Wspólnot Europejskich — w celu kontrolowania zarówno skuteczności przyznawanego wsparcia finansowego, jak i skuteczności wykorzystywania tych funduszy, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom, jak również należy podjąć odpowiednie kroki w celu odzyskania utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (6), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (7) oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (8). |
| --- | --- |

(33)

Należy także przyjąć stosowne środki — proporcjonalne do interesów finansowych Wspólnot Europejskich — w celu kontrolowania zarówno skuteczności przyznawanego wsparcia finansowego, jak i skuteczności wykorzystywania tych funduszy, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom, jak również należy podjąć odpowiednie kroki w celu odzyskania utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (6), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (7) oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (8).

| (34) | Należy zapewnić należyte zarządzanie finansami Siódmego programu ramowego i jego wdrożenie w sposób jak najbardziej efektywny i przyjazny dla użytkowników, zapewniając jednocześnie pewność prawną i dostępność programu dla wszystkich uczestników. Konieczne jest zapewnienie zgodności z rozporządzeniem Rady (WE, EURATOM) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9) oraz z wymaganiami dotyczącymi uproszczenia i lepszych uregulowań prawnych. |
| --- | --- |

(34)

Należy zapewnić należyte zarządzanie finansami Siódmego programu ramowego i jego wdrożenie w sposób jak najbardziej efektywny i przyjazny dla użytkowników, zapewniając jednocześnie pewność prawną i dostępność programu dla wszystkich uczestników. Konieczne jest zapewnienie zgodności z rozporządzeniem Rady (WE, EURATOM) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9) oraz z wymaganiami dotyczącymi uproszczenia i lepszych uregulowań prawnych.

| (35) | W związku z tym, że cel działań, które należy podjąć zgodnie z art. 163 Traktatu, to jest przyczynianie się do utworzenia w Europie społeczeństwa i gospodarki opartych na wiedzy, nie może zostać osiągnięty w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, natomiast może być osiągnięty w lepszy sposób na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejszy Siódmy program ramowy nie wykracza poza działania konieczne do osiągnięcia tego celu, |
| --- | --- |

(35)

W związku z tym, że cel działań, które należy podjąć zgodnie z art. 163 Traktatu, to jest przyczynianie się do utworzenia w Europie społeczeństwa i gospodarki opartych na wiedzy, nie może zostać osiągnięty w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, natomiast może być osiągnięty w lepszy sposób na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejszy Siódmy program ramowy nie wykracza poza działania konieczne do osiągnięcia tego celu,

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przyjęcie Siódmego programu ramowego

Niniejszym przyjmuje się program ramowy dotyczący działań Wspólnoty w zakresie badań i rozwoju technologicznego („BRT”), wraz z działaniami demonstracyjnymi, („Siódmy program ramowy”), na okres od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.

Artykuł 2

Cele i działania

1.   Siódmy program ramowy wspiera działania określone w pkt. (i)-(iv). Cele i ogólne kierunki tych działań zostały określone w załączniku I.

| (i) | Współpraca: wspieranie szerokiego zakresu działań badawczych prowadzonych w ramach współpracy ponadnarodowej w następujących obszarach tematycznych:






  a) | zdrowie; |
| --- | --- | --- |

(i)

Współpraca: wspieranie szerokiego zakresu działań badawczych prowadzonych w ramach współpracy ponadnarodowej w następujących obszarach tematycznych:

a)

zdrowie;

| b) | żywność, rolnictwo i biotechnologia; |
| --- | --- |

b)

żywność, rolnictwo i biotechnologia;

| c) | technologie informacyjne i komunikacyjne; |
| --- | --- |

c)

technologie informacyjne i komunikacyjne;

| d) | nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne; |
| --- | --- |

d)

nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne;

| e) | energia; |
| --- | --- |

e)

energia;

| f) | środowisko (łącznie ze zmianami klimatu); |
| --- | --- |

f)

środowisko (łącznie ze zmianami klimatu);

| g) | transport (łącznie z aeronautyką); |
| --- | --- |

g)

transport (łącznie z aeronautyką);

| h) | nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne; |
| --- | --- |

h)

nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne;

| i) | przestrzeń kosmiczna; |
| --- | --- |

i)

przestrzeń kosmiczna;

| j) | bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

j)

bezpieczeństwo.

| (ii) | Pomysły: wspieranie badań inicjowanych przez samych naukowców, prowadzonych we wszystkich dziedzinach przez pojedyncze zespoły krajowe lub ponadnarodowe konkurujące na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

(ii)

Pomysły: wspieranie badań inicjowanych przez samych naukowców, prowadzonych we wszystkich dziedzinach przez pojedyncze zespoły krajowe lub ponadnarodowe konkurujące na poziomie europejskim.

| (iii) | Ludzie: ilościowe i jakościowe wzmacnianie potencjału ludzkiego w zakresie badań i rozwoju technologicznego w Europie oraz zachęcanie do mobilności. |
| --- | --- |

(iii)

Ludzie: ilościowe i jakościowe wzmacnianie potencjału ludzkiego w zakresie badań i rozwoju technologicznego w Europie oraz zachęcanie do mobilności.

| (iv) | Możliwości: wspieranie kluczowych aspektów europejskich możliwości w zakresie badań i innowacji, takich jak infrastruktury badawcze; regionalne klastry badawcze; rozwój pełnego potencjału badawczego we wspólnotowych regionach konwergencji i regionach najbardziej oddalonych; badania na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (10); zagadnienia programu „Nauka w społeczeństwie”; wspieranie spójnego opracowywania polityk; horyzontalne działania w zakresie współpracy międzynarodowej. |
| --- | --- |

(iv)

Możliwości: wspieranie kluczowych aspektów europejskich możliwości w zakresie badań i innowacji, takich jak infrastruktury badawcze; regionalne klastry badawcze; rozwój pełnego potencjału badawczego we wspólnotowych regionach konwergencji i regionach najbardziej oddalonych; badania na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (10); zagadnienia programu „Nauka w społeczeństwie”; wspieranie spójnego opracowywania polityk; horyzontalne działania w zakresie współpracy międzynarodowej.

2.   Siódmy program ramowy wspiera także bezpośrednie działania naukowe i techniczne nienależące do obszaru badań jądrowych, prowadzone przez Wspólne Centrum Badawcze (WCB), jak określono w załączniku I.

Artykuł 3

Programy szczegółowe

Siódmy program ramowy jest wdrażany poprzez programy szczegółowe. Programy te określają dokładne cele oraz szczegółowe zasady wykonania.

Artykuł 4

Ogólna maksymalna kwota i podział na poszczególne programy

1.   Ogólna maksymalna kwota udziału finansowego Wspólnoty w Siódmym programie ramowym wynosi 50 521 milionów EUR (11). Kwota ta jest podzielona w następujący sposób (w mln EUR) pomiędzy obszary działalności i działania, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2:

| Współpraca | 32 365 |
| --- | --- |
| Pomysły | 7 460 |
| Ludzie | 4 728 |
| Możliwości | 4 217 |
| Działania Wspólnego Centrum Badawczego nienależące do obszaru badań jądrowych | 1 751 |

Współpraca

32 365

Pomysły

7 460

Ludzie

4 728

Możliwości

4 217

Działania Wspólnego Centrum Badawczego nienależące do obszaru badań jądrowych

1 751

2.   Orientacyjny podział wydatków pomiędzy obszary tematyczne każdej z działalności, o których mowa w ust. 1, jest określony w załączniku II.

3.   Szczegółowe zasady udziału finansowego Wspólnoty w niniejszym programie ramowym są określone w załączniku III.

Artykuł 5

Ochrona interesów finansowych Wspólnot

W odniesieniu do działań Wspólnoty finansowanych na mocy niniejszej decyzji, rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 i rozporządzenie (Euratom, WE) nr 2185/96 stosuje się do każdego naruszenia przepisów prawa wspólnotowego, w tym naruszenia zobowiązań umownych ustanowionych na podstawie programu, wynikającego z działania podmiotu gospodarczego lub zaniechania działania przez ten podmiot, które ma lub może mieć negatywny wpływ na budżet ogólny Unii Europejskiej lub budżety przez nią zarządzane, poprzez nieuzasadnioną pozycję wydatków.

Artykuł 6

Zasady etyczne

1.   Wszelka działalność badawcza prowadzona w ramach Siódmego programu ramowego jest prowadzona zgodnie z podstawowymi zasadami etycznymi.

2.   W ramach niniejszego programu ramowego nie są finansowane badania w następujących obszarach:

| — | działalność badawcza mająca na celu klonowanie ludzi w celach reprodukcyjnych, |
| --- | --- |

—

działalność badawcza mająca na celu klonowanie ludzi w celach reprodukcyjnych,

| — | działalność badawcza mająca na celu zmiany dziedzictwa genetycznego człowieka, które mogłyby spowodować dziedziczenie takich zmian (12), |
| --- | --- |

—

działalność badawcza mająca na celu zmiany dziedzictwa genetycznego człowieka, które mogłyby spowodować dziedziczenie takich zmian (12),

| — | działalność badawcza mająca na celu tworzenie ludzkich embrionów wyłącznie do celów badawczych lub w celu pozyskiwania komórek macierzystych, w tym także za pomocą przeniesienia jądra komórki somatycznej. |
| --- | --- |

—

działalność badawcza mająca na celu tworzenie ludzkich embrionów wyłącznie do celów badawczych lub w celu pozyskiwania komórek macierzystych, w tym także za pomocą przeniesienia jądra komórki somatycznej.

3.   Badania przy wykorzystaniu ludzkich komórek macierzystych — zarówno dorosłych, jak i zarodkowych — mogą być finansowane w zależności od zawartości projektu naukowego oraz od ram prawnych zainteresowanego(-ych) państwa (państw) członkowskiego(-ich).

Wszystkie wnioski o finansowanie badań przy wykorzystaniu ludzkich zarodkowych komórek macierzystych zawierają w stosownych przypadkach informacje na temat środków w zakresie zezwoleń i kontroli, jakie zostaną podjęte przez właściwe organy państw członkowskich, jak również informacje na temat zatwierdzenia lub zatwierdzeń w zakresie zgodności z zasadami etycznymi, które zostanie(-ą) udzielone.

Instytucje, organizacje i naukowcy podlegają rygorystycznemu systemowi zezwoleń i kontroli w zakresie pozyskiwania ludzkich zarodkowych komórek macierzystych, zgodnie z ramami prawnymi zainteresowanego(-ych) państwa (państw) członkowskiego(-ich).

4.   Przegląd dziedzin badawczych wymienionych w ust. 2 odbywa się w drugiej fazie niniejszego programu (2010-2013), z uwzględnieniem postępu naukowego.

Artykuł 7

Monitorowanie, ocena i przegląd

1.   Komisja w sposób ciągły i systematyczny monitoruje wdrażanie Siódmego programu ramowego i jego programów szczegółowych oraz regularnie składa sprawozdania na temat wyników monitorowania oraz upowszechnia te wyniki.

2.   Nie później niż w 2010 r. Komisja przeprowadza, z pomocą zewnętrznych ekspertów, opartą na danych, śródokresową ocenę programu ramowego oraz jego programów szczegółowych, bazując na ocenie ex post Szóstego programu ramowego. Ocena ta dotyczy jakości prowadzonej działalności badawczej, jak również jakości wdrażania i zarządzania oraz postępów w realizacji wyznaczonych celów.

Komisja przekazuje wnioski z tej oceny, wraz z uwagami i, w odpowiednich przypadkach, propozycjami dostosowania programu ramowego, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Ocenę tymczasową poprzedza sprawozdanie okresowe, które zostanie sporządzone niezwłocznie po udostępnieniu wystarczającej ilości danych i w którym zostaną przedstawione wstępne wnioski na temat skuteczności nowych działań rozpoczętych w Siódmym programie ramowym i starań podjętych na rzecz uproszczenia.

3.   Po upływie dwóch lat od zakończenia niniejszego programu ramowego Komisja przeprowadza, z pomocą niezależnych ekspertów, ocenę zewnętrzną dotyczącą jego zasadności, realizacji oraz osiągnięć.

Komisja przekazuje wnioski z tej oceny, wraz z uwagami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Sporządzono w Brukseli, ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 65 z 17.3.2006, str. 9.

1

(2)  Dz.U. C 115 z 16.5.2006, str. 20.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 września 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. C 320 E z 15.12.2005, str. 259.

4

(5)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

5

(6)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

6

(7)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

7

(8)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

8

(9)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

9

(10)  W Siódmym programie ramowym termin „MŚP” obejmuje również mikroprzedsiębiorstwa.

10

(11)  Uwaga: wszystkie kwoty podane są w cenach bieżących z uwzględnieniem porozumienia międzyinstytucjonalnego (PMI) w sprawie ram finansowych (2007-2013). Odpowiednio podana w PMI kwota na 7. PR na lata 2007-2013 wynosząca 48 081 mln EUR w cenach z 2004 roku odpowiada kwocie 54 582 mln EUR na lata 2007-2013 w cenach bieżących, z czego 50 521 mln EUR ma przypadać na 7. PR (WE) na lata 2007-2013, 2 751 mln EUR na 7. PR (Euratom) na lata 2007-2011 oraz, szacunkowo, 1 310 mln EUR na program Euratom na lata 2012-2013.

11

(12)  Finansowane mogą być badania związane z leczeniem nowotworu gruczołów płciowych.

12

---

ZAŁĄCZNIK I

CELE NAUKOWE I TECHNOLOGICZNE, OGÓLNE KIERUNKI TEMATÓW I DZIAŁAŃ

Siódmy program ramowy będzie prowadzony na rzecz realizacji ogólnych celów określonych w art. 163 Traktatu w celu wzmocnienia konkurencyjności przemysłu oraz zaspokojenia zapotrzebowania innych polityk wspólnotowych na badania naukowe, przyczyniając się w ten sposób do stworzenia społeczeństwa opartego na wiedzy, bazując na europejskiej przestrzeni badawczej i uzupełniając działania podejmowane na szczeblu krajowym i regionalnym. Program będzie promował doskonałość w zakresie badań naukowych i technologicznych, rozwoju i demonstracji poprzez następujące cztery programy: Współpraca, Pomysły, Ludzie i Możliwości.

I.   Współpraca

W tej części Siódmego programu ramowego wsparcie zostanie udzielone różnym formom współpracy ponadnarodowej w Unii i poza nią, w kilku obszarach tematycznych odpowiadających głównym dziedzinom wiedzy i technologii, w których konieczne jest wspieranie i umacnianie najwyższej jakości badań w celu sprostania wyzwaniom natury społecznej, gospodarczej, środowiskowej oraz przemysłowej w Europie. Większość tych wysiłków zostanie skupiona na poprawie konkurencyjności przemysłu przy zastosowaniu programu badawczego, który odzwierciedla potrzeby użytkowników w całej Europie.

Nadrzędnym celem jest przyczynianie się do zrównoważonego rozwoju.

W ramach działań Wspólnoty określono dziesięć następujących tematów:

| 1) | zdrowie, |
| --- | --- |

1)

zdrowie,

| 2) | żywność, rolnictwo i biotechnologia, |
| --- | --- |

2)

żywność, rolnictwo i biotechnologia,

| 3) | technologie informacyjne i komunikacyjne, |
| --- | --- |

3)

technologie informacyjne i komunikacyjne,

| 4) | nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne, |
| --- | --- |

4)

nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne,

| 5) | energia, |
| --- | --- |

5)

energia,

| 6) | środowisko (w tym zmiany klimatu), |
| --- | --- |

6)

środowisko (w tym zmiany klimatu),

| 7) | transport (w tym aeronautyka), |
| --- | --- |

7)

transport (w tym aeronautyka),

| 8) | nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne, |
| --- | --- |

8)

nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne,

| 9) | przestrzeń kosmiczna, |
| --- | --- |

9)

przestrzeń kosmiczna,

| 10) | bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

10)

bezpieczeństwo.

Powyższe tematy zostały określone na stosunkowo wysokim poziomie ogólności, tak aby można je było dostosować do zmieniających się potrzeb i możliwości mogących się pojawić podczas trwania Siódmego programu ramowego. Dla każdego z tematów ustalono grupy działań, które określają ogólne kierunki objęte wsparciem Wspólnoty. Działania te zostały ustalone na podstawie ich roli w realizacji celów Wspólnoty, m.in. przejścia do społeczeństwa opartego na wiedzy, odpowiedniego europejskiego potencjału badawczego oraz wartości dodanej uzyskanej poprzez działania w tych dziedzinach na poziomie Wspólnoty.

Szczególna uwaga poświęcona zostanie zapewnieniu skutecznej koordynacji między obszarami tematycznymi oraz priorytetowym dziedzinom naukowym o przekrojowym zakresie tematycznym, takim jak leśnictwo, dziedzictwo kulturowe, nauki o morzu i technologie morskie.

Wspólne, przekrojowe podejście do przedmiotów badań i technologii odnoszących się do więcej niż jednego tematu będzie sprzyjać multidyscyplinarności, a ważną formą współpracy międzytematycznej będą wspólne zaproszenia do składania wniosków.

Szczególnie w przypadku dziedzin związanych z przemysłem, tematy zostały ustalone — obok innych źródeł — na podstawie pracy różnych „europejskich platform technologicznych” utworzonych w dziedzinach, w których europejska konkurencyjność, wzrost gospodarczy oraz dobrobyt zależą od istotnych postępów w zakresie badań i technologii w średnim i długim okresie. Europejskie platformy technologiczne skupiają pod przewodnictwem przemysłu zainteresowane strony w celu określenia i wdrażania strategicznego programu badań. Niniejszy program ramowy przyczyni się do realizacji wspomnianych strategicznych programów badań, jeśli stanowią one dla Europy rzeczywistą wartość dodaną. Europejskie platformy technologiczne mogą odgrywać istotną rolę w ułatwianiu i organizowaniu uczestnictwa przemysłu, w tym MŚP, w projektach badawczych związanych z jego poszczególnymi sektorami, także w projektach, które mogą być finansowane w ramach programu ramowego.

Dziesięć tematów obejmuje również badania konieczne do sformułowania, wdrażania oraz oceny polityk wspólnotowych w dziedzinach takich jak zdrowie, bezpieczeństwo, ochrona konsumentów, energia, środowisko, pomoc rozwojowa, rybołówstwo, gospodarka morska, rolnictwo, dobrostan zwierząt, transport, edukacja i szkolenia, zatrudnienie, sprawy społeczne, spójność oraz stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, razem z badaniami prenormatywnymi oraz konormatywnymi istotnymi dla zwiększania interoperacyjności i podnoszenia jakości norm oraz ich wdrażania.

W ramach każdego z tematów, oprócz wspomnianych działań, uwzględnione zostaną w sposób otwarty i elastyczny dwa rodzaje możliwości:

| — | Przyszłe i powstające technologie: wspieranie badań zmierzających do określenia i dalszego zbadania nowych możliwości naukowych i technologicznych w danej dziedzinie lub w kilku połączonych dziedzinach i dyscyplinach pokrewnych, poprzez wspieranie spontanicznych projektów badawczych, także za pośrednictwem wspólnych zaproszeń do składania wniosków; popieranie nowatorskich pomysłów i całkowicie nowych zastosowań oraz badanie nowych możliwości w badawczych „mapach drogowych”, w szczególności związanych z potencjalnymi odkryciami o przełomowym charakterze; zagwarantowana zostanie odpowiednia koordynacja z działaniami prowadzonymi w ramach programu „Pomysły”, tak by uniknąć pokrywania się zakresów działań i zapewnić optymalne wykorzystanie środków finansowych. |
| --- | --- |

—

Przyszłe i powstające technologie: wspieranie badań zmierzających do określenia i dalszego zbadania nowych możliwości naukowych i technologicznych w danej dziedzinie lub w kilku połączonych dziedzinach i dyscyplinach pokrewnych, poprzez wspieranie spontanicznych projektów badawczych, także za pośrednictwem wspólnych zaproszeń do składania wniosków; popieranie nowatorskich pomysłów i całkowicie nowych zastosowań oraz badanie nowych możliwości w badawczych „mapach drogowych”, w szczególności związanych z potencjalnymi odkryciami o przełomowym charakterze; zagwarantowana zostanie odpowiednia koordynacja z działaniami prowadzonymi w ramach programu „Pomysły”, tak by uniknąć pokrywania się zakresów działań i zapewnić optymalne wykorzystanie środków finansowych.

| — | Nieprzewidziane potrzeby polityczne: elastyczny sposób reagowania na nowe potrzeby polityk wyłaniające się w trakcie programu ramowego, takie jak nieprzewidziany rozwój wypadków wymagający szybkiej reakcji, na przykład wystąpienie nowej epidemii, pojawiające się problemy w zakresie bezpieczeństwa żywności lub reagowanie na wypadek klęsk żywiołowych. |
| --- | --- |

—

Nieprzewidziane potrzeby polityczne: elastyczny sposób reagowania na nowe potrzeby polityk wyłaniające się w trakcie programu ramowego, takie jak nieprzewidziany rozwój wypadków wymagający szybkiej reakcji, na przykład wystąpienie nowej epidemii, pojawiające się problemy w zakresie bezpieczeństwa żywności lub reagowanie na wypadek klęsk żywiołowych.

Rozpowszechnianie oraz transfer wiedzy stanowią podstawową wartość dodaną europejskich działań badawczych, dlatego zostaną odjęte środki zmierzające do wykorzystania wyników badań przez przemysł, decydentów politycznych i społeczeństwo. Rozpowszechnianie będzie uznawane za integralną część zadań we wszystkich obszarach tematycznych, przy uwzględnieniu odpowiednich ograniczeń w obszarze „Bezpieczeństwo” ze względu na poufne aspekty działań, m. in. poprzez finansowanie inicjatyw sieciowych, seminariów i innych wydarzeń, pomoc ze strony zewnętrznych ekspertów oraz serwisy informacyjne i elektroniczne, w szczególności CORDIS.

Zostanie zapewniona komplementarność i synergia tego programu z innymi programami wspólnotowymi. W ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji podjęte zostaną działania wspierające innowacje.

Szczególną uwagę należy poświęcić zapewnieniu odpowiedniego udziału we współpracy ponadnarodowej MŚP (1), w szczególności tych opartych na wiedzy. Konkretne działania, w tym działania wspierające mające ułatwić udział MŚP, będą podejmowane w ramach strategii opracowanej dla każdego tematu programu „współpraca”. Strategiom tym będzie towarzyszyło monitorowanie ilościowe i jakościowe pod kątem spełniania wyznaczonych celów. Celem jest umożliwienie MŚP otrzymania przynajmniej 15 % środków finansowych dostępnych w ramach części programu „współpraca”.

Wsparcie zostanie również udzielone inicjatywom mającym na celu zapoczątkowanie debaty przy uczestnictwie możliwie najszerszej grupy odbiorców także spoza środowiska badawczego na tematy naukowe i dotyczące wyników badań a także inicjatywom w dziedzinach informacji naukowej i kształcenia naukowców z udziałem, w odpowiednich przypadkach, organizacji społeczeństwa obywatelskiego lub sieci takich organizacji. Aspekt kulturowej tożsamości płci oraz równego statusu płci zostanie włączony do wszystkich obszarów badań.

Podnoszenie konkurencyjności europejskich badań wymaga pełnego uwolnienia potencjału w całej europejskiej przestrzeni badawczej. Projekty mające na celu zapewnienie naukowej doskonałości będą zarządzane w sposób optymalny, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania zasobów.

Ponadnarodowa współpraca w ramach wszystkich tematów będzie wspierana poprzez:

| — | badania realizowane w ramach współpracy, |
| --- | --- |

—

badania realizowane w ramach współpracy,

| — | wspólne inicjatywy technologiczne, |
| --- | --- |

—

wspólne inicjatywy technologiczne,

| — | koordynowanie niewspólnotowych programów badawczych, |
| --- | --- |

—

koordynowanie niewspólnotowych programów badawczych,

| — | współpracę międzynarodową. |
| --- | --- |

—

współpracę międzynarodową.

Badania realizowane w ramach współpracy

Badania realizowane w ramach współpracy będą stanowić znaczną część oraz główny element finansowania badań przez Wspólnotę. Ich celem jest tworzenie doskonałych projektów i sieci badawczych w zakresie głównych dziedzin rozwoju wiedzy, będących w stanie przyciągać naukowców i inwestycje z Europy i całego świata.

Cel ten zostanie osiągnięty poprzez wspieranie badań realizowanych w ramach współpracy przy pomocy wielu systemów finansowania: wspólnych projektów, sieci doskonałości, działań koordynacyjnych/wspierających (zob. załącznik III).

Wspólne inicjatywy technologiczne

W odniesieniu do bardzo ograniczonej liczby przypadków zakres celu badań i rozwoju technologicznego (BRT) oraz skala angażowanych zasobów mogłyby uzasadnić tworzenie długoterminowych partnerstw publiczno-prywatnych w postaci wspólnych inicjatyw technologicznych. Inicjatywy te, będące głównie wynikiem prac europejskich platform technologicznych oraz obejmujące jeden lub niewielką liczbę wybranych aspektów badawczych w obrębie danej dziedziny, połączą inwestycje sektora prywatnego z krajowymi i europejskimi środkami publicznymi, w tym z dotacjami pochodzącymi z Siódmego programu ramowego w zakresie badań oraz z finansowaniem pożyczek i gwarancji z Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Decyzja dotycząca każdej wspólnej inicjatywy technologicznej będzie podejmowana indywidualnie, na podstawie art. 171 Traktatu (może to dotyczyć utworzenia wspólnego przedsiębiorstwa) lub na podstawie decyzji o programach szczegółowych zgodnie z art. 166 ust. 3 Traktatu.

Potencjalne wspólne inicjatywy technologiczne zostaną określone w sposób otwarty i przejrzysty na podstawie oceny opartej na kilku kryteriach:

| — | niemożności osiągnięcia celu przy pomocy istniejących instrumentów, |
| --- | --- |

—

niemożności osiągnięcia celu przy pomocy istniejących instrumentów,

| — | skali wpływu na konkurencyjność i rozwój przemysłu, |
| --- | --- |

—

skali wpływu na konkurencyjność i rozwój przemysłu,

| — | wartości dodanej uzyskanej poprzez działanie na poziomie europejskim, |
| --- | --- |

—

wartości dodanej uzyskanej poprzez działanie na poziomie europejskim,

| — | szczegółowym i jasnym określeniu realizowanego celu i oczekiwanych rezultatów, |
| --- | --- |

—

szczegółowym i jasnym określeniu realizowanego celu i oczekiwanych rezultatów,

| — | stopniu zaangażowania przemysłu pod względem finansowania i zasobów, |
| --- | --- |

—

stopniu zaangażowania przemysłu pod względem finansowania i zasobów,

| — | znaczeniu dla szerzej pojmowanych celów polityk, w tym korzyści dla społeczeństwa, |
| --- | --- |

—

znaczeniu dla szerzej pojmowanych celów polityk, w tym korzyści dla społeczeństwa,

| — | zdolności przyciągania dodatkowego wsparcia ze źródeł krajowych oraz zdolności wykorzystania dźwigni finansowej w postaci obecnego i przyszłego wsparcia finansowego ze strony przemysłu. |
| --- | --- |

—

zdolności przyciągania dodatkowego wsparcia ze źródeł krajowych oraz zdolności wykorzystania dźwigni finansowej w postaci obecnego i przyszłego wsparcia finansowego ze strony przemysłu.

Charakter wspólnych inicjatyw technologicznych musi być jasno określony, w szczególności, jeśli chodzi o następujące kwestie:

| — | zobowiązania finansowe; |
| --- | --- |

—

zobowiązania finansowe;

| — | czas trwania zobowiązania uczestników; |
| --- | --- |

—

czas trwania zobowiązania uczestników;

| — | przepisy dotyczące przystąpienia i odstąpienia od umowy; |
| --- | --- |

—

przepisy dotyczące przystąpienia i odstąpienia od umowy;

| — | prawa własności intelektualnej. |
| --- | --- |

—

prawa własności intelektualnej.

Biorąc pod uwagę szczególny zakres i złożoność wspólnych inicjatyw technologicznych, zostaną podjęte znaczne starania w celu zapewnienia, że będą one funkcjonować w sposób przejrzysty oraz że przydzielanie wszelkich środków finansowych Wspólnoty poprzez wspólne inicjatywy technologiczne odbywa się zgodnie z obowiązującymi w programie ramowym zasadami doskonałości i konkurencji.

Szczególna uwaga poświęcona zostanie całościowej spójności i koordynacji między wspólnymi inicjatywami technologicznymi a programami i projektami w tych samych dziedzinach (2), przy poszanowaniu istniejących procedur wdrożeniowych, jak również zapewnianiu, by udział w tych projektach był otwarty dla szerokiej grupy uczestników z całej Europy, w szczególności dla MŚP.

Koordynowanie pozawspólnotowych programów badawczych

Działania podjęte w tej dziedzinie prowadzone będą przy pomocy dwóch głównych instrumentów: systemu ERA-NET oraz uczestnictwa Wspólnoty we wspólnie wdrażanych krajowych programach badawczych (zgodnie z art. 169 Traktatu). Działania mogą obejmować dziedziny, które nie są bezpośrednio związane z dziesięcioma tematami, jeśli mają one wystarczającą europejską wartość dodaną. Działania posłużą również wzmocnieniu komplementarności i synergii pomiędzy Siódmym programem ramowym a działaniami prowadzonymi w ramach struktur międzyrządowych, takich jak EUREKA i COST (3).

System ERA-NET rozwinie i wzmocni koordynację krajowych i regionalnych działań badawczych poprzez:

| — | ustanowienie ram dla podmiotów wdrażających publiczne programy badawcze w celu polepszenia koordynacji ich działań. Obejmie to wspieranie nowych systemów ERA-NET, jak również rozszerzenie i pogłębienie zakresu istniejących systemów ERA-NET, np. poprzez poszerzanie partnerstwa oraz wzajemne otwieranie ich programów. W stosownych przypadkach systemy ERA-NET mogłyby zostać zastosowane w celu koordynacji programów pomiędzy europejskimi regionami a państwami członkowskimi, tak by umożliwić ich współpracę z inicjatywami podejmowanymi na szeroką skalę, |
| --- | --- |

—

ustanowienie ram dla podmiotów wdrażających publiczne programy badawcze w celu polepszenia koordynacji ich działań. Obejmie to wspieranie nowych systemów ERA-NET, jak również rozszerzenie i pogłębienie zakresu istniejących systemów ERA-NET, np. poprzez poszerzanie partnerstwa oraz wzajemne otwieranie ich programów. W stosownych przypadkach systemy ERA-NET mogłyby zostać zastosowane w celu koordynacji programów pomiędzy europejskimi regionami a państwami członkowskimi, tak by umożliwić ich współpracę z inicjatywami podejmowanymi na szeroką skalę,

| — | zapewnienie, w ograniczonej liczbie przypadków, dodatkowego wsparcia finansowego Wspólnoty dla uczestników łączących swoje zasoby na potrzeby wspólnych zaproszeń do składania wniosków w ramach odpowiednich krajowych i regionalnych programów („ERA-NET PLUS”). |
| --- | --- |

—

zapewnienie, w ograniczonej liczbie przypadków, dodatkowego wsparcia finansowego Wspólnoty dla uczestników łączących swoje zasoby na potrzeby wspólnych zaproszeń do składania wniosków w ramach odpowiednich krajowych i regionalnych programów („ERA-NET PLUS”).

Udział Wspólnoty w programach badawczych wdrażanych wspólnie na podstawie art. 169 Traktatu odnosi się w szczególności do europejskiej współpracy na dużą skalę odbywającej się w ramach tzw. „zmiennej geometrii” pomiędzy państwami członkowskimi mającymi wspólne potrzeby lub interesy. W dokładnie określonych przypadkach tego rodzaju inicjatywy opierające się na art. 169 mogłyby być podejmowane w dziedzinach, które zostaną określone w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, z uwzględnieniem możliwości współpracy z programami międzyrządowymi, na podstawie kilku kryteriów, do których należą:

| — | związek z celami Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

związek z celami Wspólnoty,

| — | jasne określenie realizowanego celu oraz jego związek z celami niniejszego programu ramowego, |
| --- | --- |

—

jasne określenie realizowanego celu oraz jego związek z celami niniejszego programu ramowego,

| — | obecność istniejących uprzednio podstaw (istniejące lub planowane programy badawcze), |
| --- | --- |

—

obecność istniejących uprzednio podstaw (istniejące lub planowane programy badawcze),

| — | europejska wartość dodana, |
| --- | --- |

—

europejska wartość dodana,

| — | masa krytyczna, z uwzględnieniem rozmiaru oraz liczby uczestniczących programów oraz stopnia podobieństwa działań nimi objętych, |
| --- | --- |

—

masa krytyczna, z uwzględnieniem rozmiaru oraz liczby uczestniczących programów oraz stopnia podobieństwa działań nimi objętych,

| — | skuteczność art. 169 jako najodpowiedniejszego środka do osiągnięcia celów. |
| --- | --- |

—

skuteczność art. 169 jako najodpowiedniejszego środka do osiągnięcia celów.

Współpraca międzynarodowa

Ta część Siódmego programu ramowego obejmie następujące działania w ramach współpracy międzynarodowej, które muszą wnosić jasno określoną europejską wartością dodaną i być we wspólnym interesie:

| — | Działania służące zwiększeniu udziału naukowców i instytucji badawczych z krajów trzecich, w obszarach tematycznych, z zapewnieniem odpowiednich ograniczeń w obszarze „Bezpieczeństwo” ze względu na poufne aspekty działań, którym towarzyszą znaczne wysiłki w celu zachęcenia naukowców do wykorzystania tej możliwości. |
| --- | --- |

—

Działania służące zwiększeniu udziału naukowców i instytucji badawczych z krajów trzecich, w obszarach tematycznych, z zapewnieniem odpowiednich ograniczeń w obszarze „Bezpieczeństwo” ze względu na poufne aspekty działań, którym towarzyszą znaczne wysiłki w celu zachęcenia naukowców do wykorzystania tej możliwości.

| — | Szczególne działania w zakresie współpracy w każdym z obszarów tematycznych dotyczące krajów trzecich w przypadku wzajemnego zainteresowania współpracą w określonych dziedzinach, które zostaną wybrane na podstawie poziomu i potrzeb naukowych i technologicznych danych krajów. Działania te, ściśle związane z umowami o współpracy dwustronnej lub wielostronnym dialogiem pomiędzy UE a wyżej określonymi krajami lub grupami krajów, będą pełnić rolę uprzywilejowanego instrumentu prowadzenia współpracy między UE i tymi krajami. Do działań tych należą w szczególności działania mające na celu wzmocnienie potencjału badawczego krajów kandydujących oraz sąsiadujących, działania realizowane w ramach współpracy ukierunkowane na kraje rozwijające się oraz wschodzące gospodarki, skupiające się na ich specyficznych potrzebach w dziedzinach takich jak zdrowie, rolnictwo, rybołówstwo oraz środowisko i realizowane w warunkach finansowych dostosowanych do możliwości tych krajów. |
| --- | --- |

—

Szczególne działania w zakresie współpracy w każdym z obszarów tematycznych dotyczące krajów trzecich w przypadku wzajemnego zainteresowania współpracą w określonych dziedzinach, które zostaną wybrane na podstawie poziomu i potrzeb naukowych i technologicznych danych krajów. Działania te, ściśle związane z umowami o współpracy dwustronnej lub wielostronnym dialogiem pomiędzy UE a wyżej określonymi krajami lub grupami krajów, będą pełnić rolę uprzywilejowanego instrumentu prowadzenia współpracy między UE i tymi krajami. Do działań tych należą w szczególności działania mające na celu wzmocnienie potencjału badawczego krajów kandydujących oraz sąsiadujących, działania realizowane w ramach współpracy ukierunkowane na kraje rozwijające się oraz wschodzące gospodarki, skupiające się na ich specyficznych potrzebach w dziedzinach takich jak zdrowie, rolnictwo, rybołówstwo oraz środowisko i realizowane w warunkach finansowych dostosowanych do możliwości tych krajów.

Ta część programu ramowego obejmuje działania w zakresie współpracy międzynarodowej w każdym z obszarów tematycznych oraz w dziedzinach przekrojowych. Działania takie będą koordynowane z działaniami realizowanymi w ramach programów „Ludzie” i „Możliwości”. Podstawę tej działalności będzie stanowiła całościowa strategia na rzecz współpracy międzynarodowej w Siódmym programie ramowym.

TEMATY

1.   Zdrowie

Cel

Poprawa stanu zdrowia obywateli europejskich oraz zwiększanie konkurencyjności i pobudzanie innowacyjności europejskiego przemysłu i przedsiębiorstw w sektorze zdrowia, przy jednoczesnym zajęciu się globalnymi kwestiami zdrowotnymi, w tym pojawiającymi się epidemiami. Nacisk zostanie położony na tzw. translational research (przekładanie podstawowych odkryć naukowych na zastosowania kliniczne, w tym naukowe zatwierdzanie wyników doświadczeń), rozwój i zatwierdzanie nowych terapii, metod promowania zdrowia oraz profilaktyki, w tym propagowania zdrowego trybu życia wśród osób starszych, narzędzi diagnostycznych i technologii medycznych, jak również zrównoważone i sprawnie działające systemy opieki zdrowotnej.

Uzasadnienie

Sekwencjonowanie ludzkiego genomu oraz najnowsze postępy w dziedzinie postgenomiki zrewolucjonizowały badania w zakresie zdrowia i chorób ludzi. Połączenie dużej ilości danych, zrozumienie podstawowych procesów biologicznych i rozwój kluczowych technologii dla sektorów bioprzemysłu związanych ze zdrowiem, wymaga połączenia mas krytycznych wiedzy specjalistycznej i zasobów, które nie są dostępne na poziomie krajowym, w celu rozwoju wiedzy i zdolności interwencyjnych.

Osiągnięcie istotnych postępów w badaniach nad zdrowiem mających przełożenie na praktyczne zastosowania, co ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia praktycznych korzyści z badań biomedycznych i poprawy jakości życia dzięki tym badaniom, również wymaga wielodyscyplinarnego oraz ogólnoeuropejskiego podejścia przy udziale różnych zainteresowanych stron. Takie podejście pozwoli Europie na skuteczniejsze przyczynianie się do międzynarodowych wysiłków na rzecz zwalczania chorób o światowym znaczeniu.

Badania kliniczne wielu chorób (np. chorób nowotworowych, chorób układu krążenia i zakaźnych, psychicznych i neurologicznych, w szczególności związanych z procesem starzenia się, takich jak choroba Alzheimera czy Parkinsona) opierają się na międzynarodowych, wieloośrodkowych projektach, aby osiągnąć wymaganą liczbę pacjentów w krótkim czasie.

W celu osiągnięcia istotnych statystycznie wyników, badania epidemiologiczne wymagają dużego zróżnicowania ludności oraz międzynarodowych sieci współpracy. Opracowanie nowych metod diagnostyki oraz leczenia rzadkich zaburzeń, jak również prowadzenie badań epidemiologicznych dotyczących tych zaburzeń także wymaga podejścia międzynarodowego w celu zwiększenia liczby pacjentów uczestniczących w każdym badaniu. Ponadto prowadzenie badań ukierunkowanych na politykę zdrowotną na poziomie europejskim umożliwia dokonywanie porównań modeli, systemów, oraz materiału pobranego od pacjentów, zgromadzonych w krajowych bazach danych oraz biobankach.

Intensywne badania biomedyczne prowadzone w UE przyczynią się do podniesienia konkurencyjności europejskiej biotechnologii na rzecz ochrony zdrowia, technologii medycznej oraz przemysłu farmaceutycznego. Współpraca UE z krajami rozwijającymi się umożliwi tym krajom rozwój ich potencjału badawczego. UE musi również odgrywać aktywną rolę w procesie tworzenia warunków sprzyjających innowacji w sektorze publicznym i farmaceutycznym, zorientowanym na potrzeby w zakresie zdrowia publicznego, w szczególności w celu maksymalnego zwiększenia powodzenia badań klinicznych. Małe i średnie przedsiębiorstwa prowadzące badania stanowią główną ekonomiczną siłę napędową przemysłu biotechnologicznego w zakresie ochrony zdrowia oraz przemysłu technologii medycznej. Mimo, że w Europie działa więcej przedsiębiorstw biotechnologicznych niż w Stanach Zjednoczonych, większość z nich to przedsiębiorstwa małe i mniej doświadczone od swych konkurentów. Prywatno-publiczne wysiłki badawcze na poziomie UE ułatwią ich rozwój. Badania na poziomie UE przyczynią się także do wypracowania nowych norm i standardów w celu ustanowienia stosownych ram prawnych dla nowych technologii medycznych (takich jak np. medycyna regeneracyjna). Należy zapewnić wiodącą rolę Europy w świecie w zakresie badań i innowacji w dziedzinie alternatywnych strategii testowania, w szczególności metod bez udziału zwierząt.

Poniżej przedstawiono planowane działania, obejmujące m. in. badania istotne z punktu widzenia wymogów polityk. Strategicznym zagadnieniom, takim jak zdrowie dzieci i zdrowie starzejącego się społeczeństwa, zostanie poświęcona szczególna uwaga w ramach różnych działań. W miarę potrzeb wspierane będą długoterminowe plany badawcze, takie jak plany stworzone przez europejskie platformy technologiczne, np. plany w zakresie innowacyjnych leków. W odpowiedzi na nowe potrzeby polityk możliwe jest wsparcie dodatkowych działań, na przykład w dziedzinie polityki zdrowotnej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.

Kwestie etyczne, prawne i społeczno-gospodarcze będą uwzględniane w ramach każdego z niżej opisanych działań.

Działania

| — | Biotechnologia, podstawowe narzędzia i technologie medyczne dla zdrowia ludzkiego






  — | Badania o dużej wydajności (high-throughput research): pobudzanie postępów badawczych w dziedzinie genomiki podstawowej (genomice i postgenomice) i biomedycyny poprzez bardziej intensywne wytwarzanie, standaryzację, pozyskiwanie oraz analizowanie danych. |
| --- | --- | --- |

—

Biotechnologia, podstawowe narzędzia i technologie medyczne dla zdrowia ludzkiego

—

Badania o dużej wydajności (high-throughput research): pobudzanie postępów badawczych w dziedzinie genomiki podstawowej (genomice i postgenomice) i biomedycyny poprzez bardziej intensywne wytwarzanie, standaryzację, pozyskiwanie oraz analizowanie danych.

| — | Wykrywanie, diagnozowanie i monitorowanie: nacisk zostanie położony na metody i technologie nieinwazyjne lub małoinwazyjne, takie jak nowe narzędzia prewencyjne na potrzeby medycyny regeneracyjnej (np. poprzez obrazowanie i diagnostykę molekularną). |
| --- | --- |

—

Wykrywanie, diagnozowanie i monitorowanie: nacisk zostanie położony na metody i technologie nieinwazyjne lub małoinwazyjne, takie jak nowe narzędzia prewencyjne na potrzeby medycyny regeneracyjnej (np. poprzez obrazowanie i diagnostykę molekularną).

| — | Przewidywanie adekwatności, bezpieczeństwa i skuteczności terapii: opracowywanie i zatwierdzanie markerów biologicznych, metod i modeli in vivo i in vitro, wraz z symulacją, farmakogenomiką, podejściami do terapii celowanej i dróg podawania leków oraz alternatywami dla badań przeprowadzanych na zwierzętach. |
| --- | --- |

—

Przewidywanie adekwatności, bezpieczeństwa i skuteczności terapii: opracowywanie i zatwierdzanie markerów biologicznych, metod i modeli in vivo i in vitro, wraz z symulacją, farmakogenomiką, podejściami do terapii celowanej i dróg podawania leków oraz alternatywami dla badań przeprowadzanych na zwierzętach.

| — | Innowacyjne podejścia i interwencje terapeutyczne; badanie, umacnianie i zapewnianie dalszego rozwoju w zakresie nowoczesnych terapii i technologii mogących znaleźć zastosowanie w leczeniu wielu chorób i zaburzeń, takich jak nowe narzędzia terapeutyczne na potrzeby medycyny regeneracyjnej. |
| --- | --- |

—

Innowacyjne podejścia i interwencje terapeutyczne; badanie, umacnianie i zapewnianie dalszego rozwoju w zakresie nowoczesnych terapii i technologii mogących znaleźć zastosowanie w leczeniu wielu chorób i zaburzeń, takich jak nowe narzędzia terapeutyczne na potrzeby medycyny regeneracyjnej.

| — | Przekładanie badań na rzecz ludzkiego zdrowia na praktyczne zastosowania






  — | Łączenie danych i procesów biologicznych — gromadzenie danych na szeroką skalę, biologia systemów (w tym modelowanie systemów złożonych): wytwarzanie i analiza dużej ilości danych potrzebnych do lepszego zrozumienia złożonych sieci regulacyjnych tysięcy genów i produktów genów sterujących ważnymi procesami biologicznymi we wszystkich ważnych organizmach i na wszystkich poziomach organizacji. |
| --- | --- | --- |

—

Przekładanie badań na rzecz ludzkiego zdrowia na praktyczne zastosowania

—

Łączenie danych i procesów biologicznych — gromadzenie danych na szeroką skalę, biologia systemów (w tym modelowanie systemów złożonych): wytwarzanie i analiza dużej ilości danych potrzebnych do lepszego zrozumienia złożonych sieci regulacyjnych tysięcy genów i produktów genów sterujących ważnymi procesami biologicznymi we wszystkich ważnych organizmach i na wszystkich poziomach organizacji.

| — | Badania nad chorobami mózgu i chorobami pokrewnymi, rozwój człowieka i proces starzenia się: badanie procesu zdrowego starzenia się oraz sposobu wzajemnego oddziaływania genów i środowiska oraz aktywności mózgu w normalnych warunkach, jak również w przypadku chorób mózgu i chorób związanych ze starzeniem się (np. demencja). |
| --- | --- |

—

Badania nad chorobami mózgu i chorobami pokrewnymi, rozwój człowieka i proces starzenia się: badanie procesu zdrowego starzenia się oraz sposobu wzajemnego oddziaływania genów i środowiska oraz aktywności mózgu w normalnych warunkach, jak również w przypadku chorób mózgu i chorób związanych ze starzeniem się (np. demencja).

| — | Badania chorób zakaźnych przekładające się na praktyczne zastosowania: badania nad zagadnieniem oporności na leki, światowym zagrożeniem HIV/AIDS, malarią i gruźlicą, jak również wirusowym zapaleniem wątroby typu C oraz potencjalnymi nowymi i powracającymi epidemiami (np. SARS i wysoce zjadliwą grypą). |
| --- | --- |

—

Badania chorób zakaźnych przekładające się na praktyczne zastosowania: badania nad zagadnieniem oporności na leki, światowym zagrożeniem HIV/AIDS, malarią i gruźlicą, jak również wirusowym zapaleniem wątroby typu C oraz potencjalnymi nowymi i powracającymi epidemiami (np. SARS i wysoce zjadliwą grypą).

| — | Badania głównych chorób przekładające się na praktyczne zastosowania — badania chorób nowotworowych, chorób układu krążenia, cukrzycy/otyłości, rzadkich chorób, innych chorób przewlekłych, w tym chorób reumatoidalnych, zapalenia stawów i chorób mięśniowo-szkieletowych: opracowanie ukierunkowanych na pacjenta strategii od profilaktyki do diagnostyki, ze szczególnym naciskiem na leczenie, łącznie z badaniami klinicznymi. Pod uwagę zostanie również wzięta medycyna paliatywna. |
| --- | --- |

—

Badania głównych chorób przekładające się na praktyczne zastosowania — badania chorób nowotworowych, chorób układu krążenia, cukrzycy/otyłości, rzadkich chorób, innych chorób przewlekłych, w tym chorób reumatoidalnych, zapalenia stawów i chorób mięśniowo-szkieletowych: opracowanie ukierunkowanych na pacjenta strategii od profilaktyki do diagnostyki, ze szczególnym naciskiem na leczenie, łącznie z badaniami klinicznymi. Pod uwagę zostanie również wzięta medycyna paliatywna.

| — | Optymalizacja usług opieki zdrowotnej świadczonych obywatelom europejskim






  — | Przełożenie wyników badań klinicznych na praktyczne zastosowania kliniczne: stworzenie podstaw wiedzy dla procesu decyzyjnego w leczeniu klinicznym oraz sposobu, w jaki należy przekładać wyniki badań klinicznych na praktyczne zastosowania kliniczne, zwłaszcza w odniesieniu do bezpieczeństwa pacjenta i lepszego wykorzystania leków (w tym niektóre aspekty nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz zbadanych naukowo leków komplementarnych i alternatywnych), jak również szczególnych potrzeb dzieci, kobiet i osób starszych. |
| --- | --- | --- |

—

Optymalizacja usług opieki zdrowotnej świadczonych obywatelom europejskim

—

Przełożenie wyników badań klinicznych na praktyczne zastosowania kliniczne: stworzenie podstaw wiedzy dla procesu decyzyjnego w leczeniu klinicznym oraz sposobu, w jaki należy przekładać wyniki badań klinicznych na praktyczne zastosowania kliniczne, zwłaszcza w odniesieniu do bezpieczeństwa pacjenta i lepszego wykorzystania leków (w tym niektóre aspekty nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz zbadanych naukowo leków komplementarnych i alternatywnych), jak również szczególnych potrzeb dzieci, kobiet i osób starszych.

| — | Jakość, skuteczność i solidarność systemów opieki zdrowotnej, łącznie z systemami opieki zdrowotnej obecnie reformowanymi oraz strategie opieki domowej. Przekładanie skutecznych interwencji na decyzje dotyczące zarządzania, ocena kosztów, wydajności i zalet różnych interwencji, także pod względem bezpieczeństwa pacjenta, określanie potrzeb i warunków zapewniania odpowiednich zasobów ludzkich, analizowanie czynników wpływających na równy dostęp do opieki zdrowotnej wysokiej jakości (w tym dla grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji), łącznie z analizami dotyczącymi zmian zachodzących w społeczeństwie (np. proces starzenia się, mobilność i migracja oraz zmieniające się środowisko pracy). |
| --- | --- |

—

Jakość, skuteczność i solidarność systemów opieki zdrowotnej, łącznie z systemami opieki zdrowotnej obecnie reformowanymi oraz strategie opieki domowej. Przekładanie skutecznych interwencji na decyzje dotyczące zarządzania, ocena kosztów, wydajności i zalet różnych interwencji, także pod względem bezpieczeństwa pacjenta, określanie potrzeb i warunków zapewniania odpowiednich zasobów ludzkich, analizowanie czynników wpływających na równy dostęp do opieki zdrowotnej wysokiej jakości (w tym dla grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji), łącznie z analizami dotyczącymi zmian zachodzących w społeczeństwie (np. proces starzenia się, mobilność i migracja oraz zmieniające się środowisko pracy).

| — | Intensywniejsza profilaktyka chorób i lepsze wykorzystywanie leków. Opracowanie skutecznych interwencji w zakresie zdrowia publicznego w odniesieniu do szeroko pojętych czynników wpływających na zdrowie (takich jak stres, dieta, styl życia lub czynniki środowiskowe oraz ich interakcja z lekami). Identyfikacja udanych interwencji w różnych obszarach opieki zdrowotnej w celu poprawy praktyk związanych z przepisywaniem leków oraz ich użyciem przez pacjentów (łącznie z aspektami nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii i interakcji leków). |
| --- | --- |

—

Intensywniejsza profilaktyka chorób i lepsze wykorzystywanie leków. Opracowanie skutecznych interwencji w zakresie zdrowia publicznego w odniesieniu do szeroko pojętych czynników wpływających na zdrowie (takich jak stres, dieta, styl życia lub czynniki środowiskowe oraz ich interakcja z lekami). Identyfikacja udanych interwencji w różnych obszarach opieki zdrowotnej w celu poprawy praktyk związanych z przepisywaniem leków oraz ich użyciem przez pacjentów (łącznie z aspektami nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii i interakcji leków).

| — | Właściwe korzystanie z nowych terapii i technologii dla zdrowia. Długofalowa ocena bezpieczeństwa i skuteczności oraz monitorowanie korzystania z nowych technologii medycznych na szeroką skalę (łącznie ze sprzętem) i nowoczesnych terapii zapewniających wysoki poziom ochrony i korzyści dla zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

—

Właściwe korzystanie z nowych terapii i technologii dla zdrowia. Długofalowa ocena bezpieczeństwa i skuteczności oraz monitorowanie korzystania z nowych technologii medycznych na szeroką skalę (łącznie ze sprzętem) i nowoczesnych terapii zapewniających wysoki poziom ochrony i korzyści dla zdrowia publicznego.

2.   Żywność, rolnictwo i biotechnologia

Cel

Budowa europejskiej biogospodarki opartej na wiedzy (4) poprzez połączenie nauki, przemysłu i innych zainteresowanych stron w celu wykorzystania nowych i powstających możliwości badawczych związanych z wyzwaniami natury społecznej, środowiskowej i gospodarczej: rosnącym popytem na bezpieczniejszą, zdrowszą, lepszą jakościowo żywność oraz zrównoważone wykorzystywanie i wytwarzanie odnawialnych zasobów biologicznych; wzrastającym ryzykiem wystąpienia chorób epizootycznych i odzwierzęcych oraz chorób dietozależnych; zagrożeniem dla zrównoważonego charakteru i bezpieczeństwa produkcji rolnej, akwakultury i rybołówstwa; oraz rosnącym popytem na żywność wysokiej jakości, przy uwzględnieniu dobrostanu zwierząt i aspektów rozwoju obszarów wiejskich i wybrzeży oraz spełnianiem konkretnych potrzeb żywieniowych konsumentów.

Uzasadnienie

Innowacje i postęp wiedzy w zakresie zrównoważonej gospodarki zasobami biologicznymi (mikroorganizmami, roślinami, zwierzętami) oraz produkcji i wykorzystywania tych zasobów stanowić będą podstawę nowych, zrównoważonych, bezpiecznych, ekologicznych i konkurencyjnych produktów w sektorze rolnictwa, rybołówstwa, produkcji pasz, przemysłu spożywczego, zdrowia, leśnictwa oraz w sektorach pokrewnych. Zgodnie z europejską strategią w dziedzinie nauk o życiu i biotechnologii (5), przyczyni się to do wzrostu konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw zajmujących się rolnictwem, biotechnologią i produkcją nasion i żywności, w szczególności MŚP z sektora wysokich technologii, przy jednoczesnej poprawie warunków życia i stanu zdrowia społeczeństwa.

Badania nad bezpieczeństwem łańcuchów żywnościowych i paszowych, chorobami dietozależnymi, wyborem żywności oraz wpływem żywności i odżywiania na zdrowie przyczynią się do zwalczania chorób dietozależnych (np. otyłości, alergii) i chorób zakaźnych (np. pasażowalnych encefalopatii gąbczastych, ptasiej grypy) oraz będą stanowić ważny wkład we wdrażanie istniejących i definiowanie przyszłych polityk i ustawodawstwa w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin oraz ochrony konsumentów.

Różnorodność i przeważnie mały rozmiar przedsiębiorstw europejskich w tych dziedzinach są wprawdzie jednym z atutów Unii i szansą, powodują jednak rozdrobnienie podejścia do podobnych problemów. Problemami tymi można się zająć lepiej poprzez wzmożoną współpracę i wymianę wiedzy specjalistycznej, na przykład w zakresie nowych metodologii, technologii, procesów i norm będących wynikiem zmian w prawodawstwie wspólnotowym.

Kilka europejskich platform technologicznych przyczynia się do ustalenia wspólnych priorytetów badawczych w dziedzinach takich jak genomika i biotechnologia roślin, leśnictwo i związane z nim gałęzie przemysłu, ogólne zdrowie zwierząt, hodowla zwierząt, biotechnologia żywności i przemysłowa. Prowadzone badania zapewnią wiedzę niezbędną do wspierania następujących dziedzin: wspólna polityka rolna i europejska strategia leśna; zagadnienia rolne i handlowe; aspekty bezpieczeństwa organizmów zmodyfikowanych genetycznie, przepisy w zakresie bezpieczeństwa żywności, zdrowie zwierząt, kontrola chorób i normy w zakresie dobrostanu zwierząt we Wspólnocie, jak również reforma wspólnej polityki rybołówstwa mająca na celu zapewnienie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa i akwakultury oraz bezpieczeństwo produktów żywnościowych pochodzących z morza (6): W celu zapewnienia znaczenia społecznego przewidziano również elastyczny sposób podejścia do nowych potrzeb polityk, zwłaszcza w odniesieniu do nowych zagrożeń oraz tendencji i potrzeb społecznych i gospodarczych.

Działania

| — | Zrównoważona produkcja i gospodarka zasobami biologicznymi środowiska lądowego, leśnego i wodnego: umożliwianie badań, także w przypadku technologii o nazwach zakończonych na „-omika”, takich jak genomika, proteomika, metabolomika, biologii systemowej, bioinformatyki oraz technologii konwergencyjnych w odniesieniu do mikroorganizmów, roślin i zwierząt, w tym badania na temat wykorzystywania i zrównoważonego korzystania z ich różnorodności biologicznej.
  W odniesieniu do zasobów biologicznych środowiska lądowego badania skoncentrują się na następujących kwestiach: żyzność gleby, ulepszone rośliny uprawne i systemy produkcyjne, w całej ich różnorodności, łącznie z rolnictwem ekologicznym, programami produkcji rolnej wysokiej jakości oraz monitorowaniem i oceną wpływu organizmów zmodyfikowanych genetycznie na środowisko i ludzi; zdrowie roślin, zrównoważone, konkurencyjne i wielofunkcyjne rolnictwo oraz leśnictwo; rozwój obszarów wiejskich; zdrowie i dobrostan zwierząt, ich hodowla i produkcja; choroby zakaźne zwierząt, w tym badania epidemiologiczne, łącznie z chorobami odzwierzęcymi oraz ich mechanizmami patogennymi i chorobami związanymi z żywieniem zwierząt; inne zagrożenia dla zrównoważonego charakteru i bezpieczeństwa produkcji żywności, w tym zmiany klimatu; bezpieczne usuwanie odpadów zwierzęcych.
  W odniesieniu do zasobów biologicznych środowiska wodnego badania będą wspierać zrównoważony charakter i konkurencyjność rybołówstwa, stanowić podstawę naukową i techniczną zarządzania rybołówstwem i wspierania zrównoważonego rozwoju akwakultury, w tym hodowli i dobrostanu zwierząt.
  Opracowywanie instrumentów (w tym narzędzi IT) potrzebnych decydentom i innym podmiotom w dziedzinach takich jak rolnictwo, rybołówstwo i akwakultura oraz rozwój obszarów wiejskich (kształtowanie krajobrazu, metody gospodarowania gruntami, itp.); społeczno-gospodarcze i etyczne aspekty produkcji. |
| --- | --- |

—

Zrównoważona produkcja i gospodarka zasobami biologicznymi środowiska lądowego, leśnego i wodnego: umożliwianie badań, także w przypadku technologii o nazwach zakończonych na „-omika”, takich jak genomika, proteomika, metabolomika, biologii systemowej, bioinformatyki oraz technologii konwergencyjnych w odniesieniu do mikroorganizmów, roślin i zwierząt, w tym badania na temat wykorzystywania i zrównoważonego korzystania z ich różnorodności biologicznej.

W odniesieniu do zasobów biologicznych środowiska lądowego badania skoncentrują się na następujących kwestiach: żyzność gleby, ulepszone rośliny uprawne i systemy produkcyjne, w całej ich różnorodności, łącznie z rolnictwem ekologicznym, programami produkcji rolnej wysokiej jakości oraz monitorowaniem i oceną wpływu organizmów zmodyfikowanych genetycznie na środowisko i ludzi; zdrowie roślin, zrównoważone, konkurencyjne i wielofunkcyjne rolnictwo oraz leśnictwo; rozwój obszarów wiejskich; zdrowie i dobrostan zwierząt, ich hodowla i produkcja; choroby zakaźne zwierząt, w tym badania epidemiologiczne, łącznie z chorobami odzwierzęcymi oraz ich mechanizmami patogennymi i chorobami związanymi z żywieniem zwierząt; inne zagrożenia dla zrównoważonego charakteru i bezpieczeństwa produkcji żywności, w tym zmiany klimatu; bezpieczne usuwanie odpadów zwierzęcych.

W odniesieniu do zasobów biologicznych środowiska wodnego badania będą wspierać zrównoważony charakter i konkurencyjność rybołówstwa, stanowić podstawę naukową i techniczną zarządzania rybołówstwem i wspierania zrównoważonego rozwoju akwakultury, w tym hodowli i dobrostanu zwierząt.

Opracowywanie instrumentów (w tym narzędzi IT) potrzebnych decydentom i innym podmiotom w dziedzinach takich jak rolnictwo, rybołówstwo i akwakultura oraz rozwój obszarów wiejskich (kształtowanie krajobrazu, metody gospodarowania gruntami, itp.); społeczno-gospodarcze i etyczne aspekty produkcji.

| — | „Od stołu do gospodarstwa”: żywność, zdrowie i dobre samopoczucie: konsumenckie, społeczne, kulturowe, przemysłowe i zdrowotne, jak również tradycyjne aspekty żywności i paszy, w tym nauki o zachowaniu i nauki poznawcze; żywienie, choroby i zaburzenia dietozależne, w tym otyłość i alergie u dzieci i dorosłych; żywienie a profilaktyka chorób (w tym poszerzanie wiedzy na temat zdrowotnych składników i właściwości produktów żywnościowych); innowacyjne technologie obróbki żywności i paszy (łącznie z pakowaniem i technologiami z dziedzin niezwiązanych z żywnością); podnoszenie chemicznej i mikrobiologicznej jakości i bezpieczeństwa żywności, napojów i paszy; ulepszone metodologie zapewniania bezpieczeństwa żywności; integralność (i kontrola) łańcucha żywnościowego; fizyczny i biologiczny wpływ środowiska na łańcuchy żywnościowe/paszowe; wpływ i odporność łańcuchów żywnościowych na globalne zmiany; koncepcja całkowitego łańcucha żywnościowego (obejmującego żywność pochodzenia morskiego oraz inne surowce i składniki żywnościowe); możliwości odtworzenia historii produktu (traceability) i ich dalszy rozwój; autentyczność żywności; tworzenie nowych składników i produktów. |
| --- | --- |

—

„Od stołu do gospodarstwa”: żywność, zdrowie i dobre samopoczucie: konsumenckie, społeczne, kulturowe, przemysłowe i zdrowotne, jak również tradycyjne aspekty żywności i paszy, w tym nauki o zachowaniu i nauki poznawcze; żywienie, choroby i zaburzenia dietozależne, w tym otyłość i alergie u dzieci i dorosłych; żywienie a profilaktyka chorób (w tym poszerzanie wiedzy na temat zdrowotnych składników i właściwości produktów żywnościowych); innowacyjne technologie obróbki żywności i paszy (łącznie z pakowaniem i technologiami z dziedzin niezwiązanych z żywnością); podnoszenie chemicznej i mikrobiologicznej jakości i bezpieczeństwa żywności, napojów i paszy; ulepszone metodologie zapewniania bezpieczeństwa żywności; integralność (i kontrola) łańcucha żywnościowego; fizyczny i biologiczny wpływ środowiska na łańcuchy żywnościowe/paszowe; wpływ i odporność łańcuchów żywnościowych na globalne zmiany; koncepcja całkowitego łańcucha żywnościowego (obejmującego żywność pochodzenia morskiego oraz inne surowce i składniki żywnościowe); możliwości odtworzenia historii produktu (traceability) i ich dalszy rozwój; autentyczność żywności; tworzenie nowych składników i produktów.

| — | Nauki o życiu i biotechnologia na rzecz zrównoważonych produktów i procesów nieżywnościowych: ulepszone rośliny uprawne i zasoby leśne, pasze, produkty pochodzenia morskiego i biomasa (łącznie z zasobami morskimi) na potrzeby energii, środowiska oraz wytwarzania produktów o wysokiej wartości dodanej, takich jak materiały i chemikalia (w tym zasoby biologiczne nadające się do zastosowania w przemyśle farmaceutycznym i medycynie), łącznie z nowatorskimi systemami upraw, koncepcjami bioprocesów i biorafinerii; biokataliza; nowe i udoskonalone mikroorganizmy i enzymy; leśnictwo oraz związane z nim produkty i procesy; bioremediacja środowiska i czystsze bioprzetwarzanie, wykorzystanie odpadów rolnoprzemysłowych i produktów ubocznych. |
| --- | --- |

—

Nauki o życiu i biotechnologia na rzecz zrównoważonych produktów i procesów nieżywnościowych: ulepszone rośliny uprawne i zasoby leśne, pasze, produkty pochodzenia morskiego i biomasa (łącznie z zasobami morskimi) na potrzeby energii, środowiska oraz wytwarzania produktów o wysokiej wartości dodanej, takich jak materiały i chemikalia (w tym zasoby biologiczne nadające się do zastosowania w przemyśle farmaceutycznym i medycynie), łącznie z nowatorskimi systemami upraw, koncepcjami bioprocesów i biorafinerii; biokataliza; nowe i udoskonalone mikroorganizmy i enzymy; leśnictwo oraz związane z nim produkty i procesy; bioremediacja środowiska i czystsze bioprzetwarzanie, wykorzystanie odpadów rolnoprzemysłowych i produktów ubocznych.

3.   Technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK)

Cel

Poprawa konkurencyjności przemysłu europejskiego oraz umożliwienie kontrolowania i ukształtowania przyszłego rozwoju TIK w Europie w celu zaspokojenia potrzeb społecznych i ekonomicznych. TIK będą odgrywać kluczową rolę w społeczeństwie opartym na wiedzy. Działania te wzmocnią bazę naukową i technologiczną Europy i zapewnią jej wiodącą na świecie rolę w dziedzinie TIK, oraz, poprzez wykorzystywanie TIK, pobudzą innowacje oraz kreatywność w odniesieniu do produktów, usług i procesów, a także zapewnią sprawne przekształcenie postępów w dziedzinie TIK w korzyści dla europejskich obywateli, przedsiębiorstw, przemysłu oraz rządów. Działania te przyczynią się również do zmniejszenia przepaści cyfrowej i wykluczenia społecznego.

Uzasadnienie

TIK mają decydujące znaczenie dla przyszłości Europy i stanowią podstawę realizacji strategii lizbońskiej. Pełnią one rolę katalizatora w trzech kluczowych obszarach: wydajności i innowacyjności, modernizacji usług publicznych oraz postępie naukowo-technicznym. Połowa przyrostu wydajności w naszych gospodarkach jest uzależniona od wpływu TIK na produkty, usługi i procesy gospodarcze. TIK są głównym czynnikiem pobudzania innowacji i kreatywności oraz kontrolowania zmian zachodzących w łańcuchach wartości w różnych sektorach przemysłu i usług.

TIK mają kluczowe znaczenie dla zaspokajania rosnących potrzeb dotyczących opieki zdrowotnej i społecznej, przede wszystkim osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności i osób starszych, oraz modernizacji usług w dziedzinach publicznych, takich jak edukacja, ochrona dziedzictwa kulturowego, bezpieczeństwo, energia, transport i środowisko oraz promowania dostępności i przejrzystości rządzenia i procesów kształtowania polityki. TIK mają istotne znaczenie w zarządzaniu i komunikacji w zakresie badań i rozwoju technologicznego oraz są katalizatorem postępu w innych dziedzinach nauki i technologii, ponieważ odmieniają sposób, w jaki naukowcy prowadzą badania, współpracują oraz wprowadzają innowacje.

Rosnące wymagania gospodarcze i społeczne, w powiązaniu z ciągłym przenikaniem TIK do życia codziennego oraz potrzeba przesuwania granic technologicznych i opracowywania innowacyjnych, wysokowartościowych produktów i usług opartych na TIK, narzucają coraz obszerniejszy program badań. Przybliżenie technologii do ludzi oraz do ich potrzeb organizacyjnych oznacza: zamaskowanie złożoności technologicznej, a podkreślenie funkcjonalności odpowiadającej potrzebom; uczynienie technologii funkcjonalną, bardzo łatwą w obsłudze, dostępną oraz tanią; zapewnienie nowych zastosowań, rozwiązań i usług opartych na TIK, które będą godne zaufania, niezawodne i które da się dostosować do potrzeb i preferencji użytkowników. Kierując się wymaganiem „więcej za mniej”, naukowcy zajmujący się TIK biorą udział w światowym wyścigu koncentrującym się na miniaturyzacji, doprowadzeniu do konwergencji informatyki, technologii komunikacyjnych i medialnych, w tym większej interoperacyjności systemów, oraz konwergencji z innymi właściwymi dziedzinami i dyscyplinami naukowymi, jak również stworzenie systemów zdolnych do uczenia się i rozwoju.

Z tych różnorodnych wysiłków wyłania się nowa fala technologii. Działania badawcze w zakresie TIK będą korzystać z szerszego zakresu dyscyplin naukowych i technologicznych, w tym nauk przyrodniczych, psychologii, pedagogiki, nauk poznawczych oraz nauk społecznych i humanistycznych.

Sektor TIK należy do sektorów o największej intensywności badań. Wysiłki badawcze w zakresie TIK, zarówno publiczne, jak i prywatne, stanowią jedną trzecią wszystkich wysiłków badawczych we wszystkich ważniejszych gospodarkach. Europa osiągnęła już wprawdzie znaczną przewagę przemysłową i technologiczną w kluczowych dziedzinach TIK, pozostaje jednak w tyle za głównymi konkurentami w zakresie inwestycji na rzecz badań TIK. Jedynie poprzez wznowienie i zintensyfikowanie wspólnych wysiłków na poziomie europejskim będziemy mogli w pełni wykorzystać możliwości oferowane przez postęp w dziedzinie TIK. Działalność badawcza w zakresie TIK oparta na modelu rozwoju „open source” okazuje się użytecznym źródłem innowacji i pogłębiania współpracy. Wyniki badań z dziedziny TIK mogą być wykorzystywane na różne sposoby i prowadzić do różnych modeli biznesowych.

Działania badawcze w zakresie TIK będą ściśle związane z działaniami politycznymi mającymi na celu wprowadzenie TIK wraz ze środkami regulacyjnymi w ramach wszechstronnej i całościowej strategii. Priorytety zostały ustalone na podstawie obszernych konsultacji, obejmujących wkład ze strony kilku europejskich platform technologicznych oraz inicjatyw przemysłowych w dziedzinach takich jak nanoelektronika, mikrosystemy, systemy wbudowane, komunikacja mobilna i bezprzewodowa, media elektroniczne, fotonika, robotyka i oprogramowanie, usługi i siatki obliczeniowe, w tym oprogramowanie typu Free, Libre i Open Source. W tej dziedzinie należy wziąć pod uwagę także kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem, w szczególności w zakresie elektroniki.

Działania

Rola badań nad przyszłymi i powstającymi technologiami w tym obszarze tematycznym jest szczególnie istotna w celu wspierania wykraczających poza granice dzisiejszej wiedzy badań nad podstawowymi technologiami informacyjnymi i komunikacyjnymi oraz w połączeniu z innymi odpowiednimi dziedzinami i dyscyplinami; wspieranie nowatorskich pomysłów i radykalnie nowych zastosowań oraz badania nowych możliwości „map drogowych” w zakresie TIK, w tym wykorzystanie zjawisk kwantowych, integracji systemów i systemów inteligentnych.

| — | Filary technologii TIK:






  — | Nanoelektronika, fotonika i zintegrowane mikro/nanosystemy: przesuwanie granic miniaturyzacji, integracji, różnorodności, pamięci i gęstości; wzrost wydajności i zdolności produkcyjnych przy niższych nakładach; ułatwianie włączania TIK do licznych zastosowań; interfejsy; badania eksperymentalne (upstream research) wymagające rozważenia nowych koncepcji. |
| --- | --- | --- |

—

Filary technologii TIK:

—

Nanoelektronika, fotonika i zintegrowane mikro/nanosystemy: przesuwanie granic miniaturyzacji, integracji, różnorodności, pamięci i gęstości; wzrost wydajności i zdolności produkcyjnych przy niższych nakładach; ułatwianie włączania TIK do licznych zastosowań; interfejsy; badania eksperymentalne (upstream research) wymagające rozważenia nowych koncepcji.

| — | Wszechobecne sieci komunikacyjne o nieograniczonych możliwościach: powszechny dostęp przez heterogeniczne sieci — stacjonarne, mobilne, bezprzewodowe i nadawcze — od otoczenia osobistego do zasięgu regionalnego i globalnego — pozwalające na płynne dostarczanie coraz większej ilości danych i usług bez względu na miejsce i czas. |
| --- | --- |

—

Wszechobecne sieci komunikacyjne o nieograniczonych możliwościach: powszechny dostęp przez heterogeniczne sieci — stacjonarne, mobilne, bezprzewodowe i nadawcze — od otoczenia osobistego do zasięgu regionalnego i globalnego — pozwalające na płynne dostarczanie coraz większej ilości danych i usług bez względu na miejsce i czas.

| — | Systemy wbudowane, przetwarzanie danych i sterowanie: potężne, bezpieczne i rozproszone, niezawodne i wydajne systemy i urządzenia przetwarzania, przechowywania danych i komunikacyjne wbudowane w przedmioty i infrastruktury fizyczne, zdolne do odczytu, sterowania i dostosowywania się do otoczenia; interoperacyjność systemów dyskretnych i ciągłych. |
| --- | --- |

—

Systemy wbudowane, przetwarzanie danych i sterowanie: potężne, bezpieczne i rozproszone, niezawodne i wydajne systemy i urządzenia przetwarzania, przechowywania danych i komunikacyjne wbudowane w przedmioty i infrastruktury fizyczne, zdolne do odczytu, sterowania i dostosowywania się do otoczenia; interoperacyjność systemów dyskretnych i ciągłych.

| — | Oprogramowanie, siatki obliczeniowe, bezpieczeństwo i niezawodność: dynamiczne, adaptacyjne, niezawodne i godne zaufania oprogramowanie i usługi, platformy dla oprogramowania i usług, systemy złożone oraz nowe architektury przetwarzania, w tym udostępnianie ich jako programów użytkowych. |
| --- | --- |

—

Oprogramowanie, siatki obliczeniowe, bezpieczeństwo i niezawodność: dynamiczne, adaptacyjne, niezawodne i godne zaufania oprogramowanie i usługi, platformy dla oprogramowania i usług, systemy złożone oraz nowe architektury przetwarzania, w tym udostępnianie ich jako programów użytkowych.

| — | Wiedza, systemy poznawcze i systemy uczące się: systemy semantyczne; zdobywanie i wykorzystywanie wiedzy zawartej w sieci WWW i treściach multimedialnych; inspirowane biologicznie sztuczne systemy zdolne do postrzegania, rozumienia, uczenia się i rozwoju, a także niezależnego działania; uczenie się wspólnie przez maszyny i ludzi dzięki lepszemu zrozumieniu procesów ludzkiego postrzegania. |
| --- | --- |

—

Wiedza, systemy poznawcze i systemy uczące się: systemy semantyczne; zdobywanie i wykorzystywanie wiedzy zawartej w sieci WWW i treściach multimedialnych; inspirowane biologicznie sztuczne systemy zdolne do postrzegania, rozumienia, uczenia się i rozwoju, a także niezależnego działania; uczenie się wspólnie przez maszyny i ludzi dzięki lepszemu zrozumieniu procesów ludzkiego postrzegania.

| — | Symulacja, wizualizacja, interakcja i rzeczywistość mieszana (mixed realities): narzędzia innowacyjnego projektowania i kreatywności w odniesieniu do produktów, usług i mediów cyfrowych, jak również naturalnej interakcji opartej na mowie i komunikacji w wielu kontekstach. |
| --- | --- |

—

Symulacja, wizualizacja, interakcja i rzeczywistość mieszana (mixed realities): narzędzia innowacyjnego projektowania i kreatywności w odniesieniu do produktów, usług i mediów cyfrowych, jak również naturalnej interakcji opartej na mowie i komunikacji w wielu kontekstach.

| — | Nowe perspektywy w zakresie TIK wykorzystujące inne dziedziny nauki i dyscypliny technologiczne, łącznie z elementami matematyki i fizyki, biotechnologii, nauk o życiu i materiałach w odniesieniu do miniaturyzacji narzędzi TIK do rozmiarów odpowiednich dla interakcji z organizmami żywymi, jak również w celu osiągnięcia lepszych wyników w zakresie inżynierii systemów i przetwarzania informacji przy jednoczesnym ułatwieniu użytkownikom obsługi, oraz w odniesieniu do modelowania i symulacji świata żywego. |
| --- | --- |

—

Nowe perspektywy w zakresie TIK wykorzystujące inne dziedziny nauki i dyscypliny technologiczne, łącznie z elementami matematyki i fizyki, biotechnologii, nauk o życiu i materiałach w odniesieniu do miniaturyzacji narzędzi TIK do rozmiarów odpowiednich dla interakcji z organizmami żywymi, jak również w celu osiągnięcia lepszych wyników w zakresie inżynierii systemów i przetwarzania informacji przy jednoczesnym ułatwieniu użytkownikom obsługi, oraz w odniesieniu do modelowania i symulacji świata żywego.

| — | Integracja technologii:






  — | Otoczenie osobiste: urządzenia do komunikacji osobistej i urządzenia informatyczne, akcesoria, urządzenia zintegrowane z ubraniami (wearables), implanty; ich interfejsy i połączenia z usługami i zasobami. |
| --- | --- | --- |

—

Integracja technologii:

—

Otoczenie osobiste: urządzenia do komunikacji osobistej i urządzenia informatyczne, akcesoria, urządzenia zintegrowane z ubraniami (wearables), implanty; ich interfejsy i połączenia z usługami i zasobami.

| — | Otoczenie domowe: komunikacja, monitorowanie, sterowanie, wsparcie; płynna interoperacyjność i wykorzystywanie wszystkich urządzeń; interaktywne treści i usługi cyfrowe. |
| --- | --- |

—

Otoczenie domowe: komunikacja, monitorowanie, sterowanie, wsparcie; płynna interoperacyjność i wykorzystywanie wszystkich urządzeń; interaktywne treści i usługi cyfrowe.

| — | Systemy robotyczne: nowoczesne systemy autonomiczne; postrzeganie, sterowanie, zdolność działania, naturalna interakcja i współpraca; miniaturyzacja, technologie humanoidalne. |
| --- | --- |

—

Systemy robotyczne: nowoczesne systemy autonomiczne; postrzeganie, sterowanie, zdolność działania, naturalna interakcja i współpraca; miniaturyzacja, technologie humanoidalne.

| — | Infrastruktury inteligentne: narzędzia sprawiające, że infrastruktury niezbędne do codziennego funkcjonowania stają się sprawniejsze, łatwiejsze w obsłudze, łatwiejsze do przystosowania i utrzymania, bardziej wytrzymałe i w większym stopniu odporne na awarie. |
| --- | --- |

—

Infrastruktury inteligentne: narzędzia sprawiające, że infrastruktury niezbędne do codziennego funkcjonowania stają się sprawniejsze, łatwiejsze w obsłudze, łatwiejsze do przystosowania i utrzymania, bardziej wytrzymałe i w większym stopniu odporne na awarie.

| — | Badania nad zastosowaniami:






  — | TIK w zetknięciu z wyzwaniami społecznymi: nowe systemy, nowatorskie materiały, struktury, technologie i usługi w dziedzinach publicznych poprawiające jakość, sprawność, dostęp i integrację społeczną, w tym dostępność TIK dla osób niepełnosprawnych; zastosowania przyjazne dla użytkownika, integracja nowych technologii i inicjatyw, takich jak życie wspierane przez otoczenie (ambient assisted living);






  — | na rzecz zdrowia: poprawa profilaktyki chorób i świadczenia opieki zdrowotnej, wczesna diagnostyka, leczenie i personalizacja usług; niezależność, bezpieczeństwo, monitorowanie i mobilność pacjentów; systemy i usługi gromadzące informacje na temat zdrowia w celu zdobycia wiedzy i zarządzania wiedzą; |
| --- | --- | --- | --- |

—

Badania nad zastosowaniami:

—

TIK w zetknięciu z wyzwaniami społecznymi: nowe systemy, nowatorskie materiały, struktury, technologie i usługi w dziedzinach publicznych poprawiające jakość, sprawność, dostęp i integrację społeczną, w tym dostępność TIK dla osób niepełnosprawnych; zastosowania przyjazne dla użytkownika, integracja nowych technologii i inicjatyw, takich jak życie wspierane przez otoczenie (ambient assisted living);

—

na rzecz zdrowia: poprawa profilaktyki chorób i świadczenia opieki zdrowotnej, wczesna diagnostyka, leczenie i personalizacja usług; niezależność, bezpieczeństwo, monitorowanie i mobilność pacjentów; systemy i usługi gromadzące informacje na temat zdrowia w celu zdobycia wiedzy i zarządzania wiedzą;

| — | poprawa integracji społecznej i równego udziału, jak również zapobieganie wykluczeniu cyfrowemu; technologie wspomagające osoby starsze i niepełnosprawne; projektowanie dla wszystkich (design-for-all); |
| --- | --- |

—

poprawa integracji społecznej i równego udziału, jak również zapobieganie wykluczeniu cyfrowemu; technologie wspomagające osoby starsze i niepełnosprawne; projektowanie dla wszystkich (design-for-all);

| — | na rzecz mobilności: oparte na TIK inteligentne systemy transportu, pojazdy i inteligentne rozwiązania usługowe dla turystyki umożliwiające bezpieczny, ekologiczny, wygodny i sprawny transport ludzi i towarów; |
| --- | --- |

—

na rzecz mobilności: oparte na TIK inteligentne systemy transportu, pojazdy i inteligentne rozwiązania usługowe dla turystyki umożliwiające bezpieczny, ekologiczny, wygodny i sprawny transport ludzi i towarów;

| — | na rzecz wspierania środowiska, zarządzania ryzykiem i zrównoważonego rozwoju: zapobieganie lub zmniejszanie podatności oraz łagodzenie skutków klęsk żywiołowych, awarii przemysłowych i działalności człowieka związanej z rozwojem gospodarczym; |
| --- | --- |

—

na rzecz wspierania środowiska, zarządzania ryzykiem i zrównoważonego rozwoju: zapobieganie lub zmniejszanie podatności oraz łagodzenie skutków klęsk żywiołowych, awarii przemysłowych i działalności człowieka związanej z rozwojem gospodarczym;

| — | na rzecz administracji wszystkich szczebli: skuteczność, otwartość i odpowiedzialność, na rzecz światowej klasy administracji publicznej oraz łączność z obywatelami i przedsiębiorstwami w celu wspierania demokracji i ułatwiania ogółowi społeczeństwa dostępu do informacji. |
| --- | --- |

—

na rzecz administracji wszystkich szczebli: skuteczność, otwartość i odpowiedzialność, na rzecz światowej klasy administracji publicznej oraz łączność z obywatelami i przedsiębiorstwami w celu wspierania demokracji i ułatwiania ogółowi społeczeństwa dostępu do informacji.

| — | TIK na rzecz treści, kreatywności i indywidualnego rozwoju:






  — | nowe modele mediów i nowe rodzaje treści, także w dziedzinie rozrywki; tworzenie interaktywnych treści cyfrowych dostępnych dla wszystkich; bogatsze doświadczenia użytkowników; efektywne pod względem kosztów dostarczanie treści; zarządzanie cyfrowymi prawami autorskimi (DRM); media hybrydowe (hybrid media); |
| --- | --- | --- |

—

TIK na rzecz treści, kreatywności i indywidualnego rozwoju:

—

nowe modele mediów i nowe rodzaje treści, także w dziedzinie rozrywki; tworzenie interaktywnych treści cyfrowych dostępnych dla wszystkich; bogatsze doświadczenia użytkowników; efektywne pod względem kosztów dostarczanie treści; zarządzanie cyfrowymi prawami autorskimi (DRM); media hybrydowe (hybrid media);

| — | uczenie wspomagane technologią; adaptacyjne i dostosowane do kontekstu rozwiązania edukacyjne; aktywne uczenie się; |
| --- | --- |

—

uczenie wspomagane technologią; adaptacyjne i dostosowane do kontekstu rozwiązania edukacyjne; aktywne uczenie się;

| — | systemy oparte na TIK, których celem jest stopniowe zwiększenie dostępności i użytkowania kulturalnych i naukowych zasobów i możliwości cyfrowych w środowisku wielojęzycznym i wielokulturowym. |
| --- | --- |

—

systemy oparte na TIK, których celem jest stopniowe zwiększenie dostępności i użytkowania kulturalnych i naukowych zasobów i możliwości cyfrowych w środowisku wielojęzycznym i wielokulturowym.

| — | TIK wspierające przedsiębiorstwa i przemysł:






  — | nowe formy dynamicznych, połączonych siecią, kooperacyjnych procesów biznesowych, cyfrowe ekosystemy wzmacniające pozycję małych i średnich organizacji i wspólnot; zoptymalizowana organizacja pracy oraz środowiska pracy sprzyjające komunikacji (collaborative work environments), takie jak dzielenie się wiedzą i usługi interaktywne (np. w turystyce); |
| --- | --- | --- |

—

TIK wspierające przedsiębiorstwa i przemysł:

—

nowe formy dynamicznych, połączonych siecią, kooperacyjnych procesów biznesowych, cyfrowe ekosystemy wzmacniające pozycję małych i średnich organizacji i wspólnot; zoptymalizowana organizacja pracy oraz środowiska pracy sprzyjające komunikacji (collaborative work environments), takie jak dzielenie się wiedzą i usługi interaktywne (np. w turystyce);

| — | produkcja przemysłowa, w tym tradycyjne gałęzie przemysłu: szybkie i adaptacyjne projektowanie, wytwarzanie i dostarczanie towarów w wysokim stopniu dostosowanych do indywidualnych potrzeb; produkcja cyfrowa i wirtualna; narzędzia modelowania, symulacji, optymalizacji i prezentacji; zminiaturyzowane i zintegrowane produkty TIK; |
| --- | --- |

—

produkcja przemysłowa, w tym tradycyjne gałęzie przemysłu: szybkie i adaptacyjne projektowanie, wytwarzanie i dostarczanie towarów w wysokim stopniu dostosowanych do indywidualnych potrzeb; produkcja cyfrowa i wirtualna; narzędzia modelowania, symulacji, optymalizacji i prezentacji; zminiaturyzowane i zintegrowane produkty TIK;

| — | TIK na rzecz zaufania i pewności: zarządzanie tożsamością; uwierzytelnianie i autoryzacja; technologie na rzecz ochrony prywatności; zarządzanie prawami i majątkiem; ochrona przed zagrożeniami cybernetycznymi. |
| --- | --- |

—

TIK na rzecz zaufania i pewności: zarządzanie tożsamością; uwierzytelnianie i autoryzacja; technologie na rzecz ochrony prywatności; zarządzanie prawami i majątkiem; ochrona przed zagrożeniami cybernetycznymi.

4.   Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne

Cel

Podnoszenie konkurencyjności przemysłu europejskiego oraz generowanie wiedzy umożliwiającej jego przekształcenie z przemysłu opartego na zasobach w przemysł oparty na wiedzy, poprzez znaczący postęp wiedzy i wykorzystywanie jej najistotniejszych elementów do nowych zastosowań na granicy różnych technologii i dyscyplin. Przyniesie to korzyść zarówno nowym przedsiębiorstwom z sektora wysokich technologii, jak i tradycyjnym przedsiębiorstwom o większej wartości dodanej opartym na wiedzy, ze szczególnym uwzględnieniem właściwego rozpowszechniania wyników BRT wśród małych i średnich przedsiębiorstw. Działania te dotyczą głównie technologii wspomagających mających znaczenie dla wszystkich sektorów przemysłu i wielu innych obszarów tematycznych Siódmego programu ramowego.

Uzasadnienie

Wydaje się, że rosnące trudności w wielu rodzajach działalności przemysłowej nie ograniczają się już tylko do tradycyjnych sektorów o wysokiej intensywności pracy, lecz stają się zauważalne również w będących uznanym atutem przemysłu europejskiego sektorach pośrednich, a nawet w niektórych sektorach wysokich technologii. Należy utrzymać silną bazę przemysłową poprzez wzmocnienie elementów wiedzy w istniejącym przemyśle, jak również poprzez budowanie w Europie silnego przemysłu opartego na wiedzy i wykorzystującego ją, z naciskiem na wykorzystywanie badań podstawowych do zastosowań przemysłowych. Proces ten obejmie modernizację istniejących MŚP oraz utworzenie i dalszy rozwój nowych przedsiębiorstw opartych na wiedzy poprzez rozpowszechnianie wiedzy i kompetencji specjalistycznych w ramach programów współpracy.

Konkurencyjność przemysłu przyszłości będzie w dużym stopniu uzależniona od nanotechnologii i ich zastosowań. Badania i rozwój technologiczny w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii, przejęte przez kilka obszarów tematycznych, mogą przyspieszyć transformację przemysłu europejskiego. UE zajmuje uznaną, pierwszoplanową pozycję w dziedzinach takich jak nanonauki, nanotechnologie, materiały i technologie produkcyjne, którą należy zabezpieczyć i umocnić w wysoce konkurencyjnym kontekście globalnym.

Materiały o nowych właściwościach mają kluczowe znaczenie dla konkurencyjności przemysłu europejskiego i są podstawą postępu technicznego w wielu dziedzinach.

Priorytety mające znaczenie dla przemysłu i ich integracja na rzecz zastosowań sektorowych mogą być realizowane poprzez działania takie jak europejskie platformy technologiczne, m. in. w dziedzinie nanoelektroniki, produkcji przemysłowej, wytwarzania energii, hutnictwa, chemii, energii, transportu, budownictwa, bezpieczeństwa przemysłowego, przemysłu włókienniczego, ceramicznego, przemysłu leśnego i nanomedycyny. Pomoże to w ustaleniu wspólnych priorytetów i celów badawczych. Ponadto, poprzez elastyczny sposób reagowania na nowe potrzeby polityk, które pojawią się w trakcie Siódmego programu ramowego, uwzględnione zostaną istotne kwestie polityki, przepisów i standaryzacji, jak również skutków działań.

Działania

| — | Nanonauki, nanotechnologie






  — | Tworzenie nowej wiedzy w zakresie zjawisk granicznych oraz zjawisk zależnych od rozmiaru; nanoskopijna kontrola właściwości materiału na potrzeby nowych zastosowań; integracja technologii nanoskopijnych wraz z monitorowaniem i wykrywaniem; właściwości samoskładania; nanomotory; nanomaszyny i nanosystemy; metody i narzędzia służące do pomiarów i operowania w nanoskopijnej skali; precyzyjne technologie wykorzystywane w chemii do produkcji podstawowych materiałów i składników; analiza i produkcja nanoczęści; wpływ na bezpieczeństwo człowieka, zdrowie i środowisko; metrologia, monitorowanie i wykrywanie, nazewnictwo i normy; badania nowych koncepcji i podejść do zastosowań sektorowych, łącznie z integracją i konwergencją powstających technologii. W ramach tych działań badany będzie również wpływ nanotechnologii na społeczeństwo oraz znaczenie nanonauk i nanotechnologii dla rozwiązywania problemów społecznych. |
| --- | --- | --- |

—

Nanonauki, nanotechnologie

—

Tworzenie nowej wiedzy w zakresie zjawisk granicznych oraz zjawisk zależnych od rozmiaru; nanoskopijna kontrola właściwości materiału na potrzeby nowych zastosowań; integracja technologii nanoskopijnych wraz z monitorowaniem i wykrywaniem; właściwości samoskładania; nanomotory; nanomaszyny i nanosystemy; metody i narzędzia służące do pomiarów i operowania w nanoskopijnej skali; precyzyjne technologie wykorzystywane w chemii do produkcji podstawowych materiałów i składników; analiza i produkcja nanoczęści; wpływ na bezpieczeństwo człowieka, zdrowie i środowisko; metrologia, monitorowanie i wykrywanie, nazewnictwo i normy; badania nowych koncepcji i podejść do zastosowań sektorowych, łącznie z integracją i konwergencją powstających technologii. W ramach tych działań badany będzie również wpływ nanotechnologii na społeczeństwo oraz znaczenie nanonauk i nanotechnologii dla rozwiązywania problemów społecznych.

| — | Materiały






  — | Tworzenie nowej wiedzy w zakresie powierzchni i materiałów o wysokich parametrach technologicznych wykorzystywanych do nowych produktów i procesów, jak również do ich naprawy; materiały oparte na wiedzy, o właściwościach odpowiadających ich zastosowaniu i o przewidywalnej wydajności; większa niezawodność projektowania i symulacji; modelowanie obliczeniowe; większa złożoność; zgodność ze środowiskiem; włączenie nano-, mikro-, makro- funkcjonalności do technologii chemicznej oraz sektorów przemysłu zajmujących się przetwarzaniem materiałów; nowe nanomateriały, w tym nanokompozyty, biomateriały oraz materiały hybrydowe, łącznie z projektowaniem i kontrolą ich przetwarzania, właściwości i wydajności. |
| --- | --- | --- |

—

Materiały

—

Tworzenie nowej wiedzy w zakresie powierzchni i materiałów o wysokich parametrach technologicznych wykorzystywanych do nowych produktów i procesów, jak również do ich naprawy; materiały oparte na wiedzy, o właściwościach odpowiadających ich zastosowaniu i o przewidywalnej wydajności; większa niezawodność projektowania i symulacji; modelowanie obliczeniowe; większa złożoność; zgodność ze środowiskiem; włączenie nano-, mikro-, makro- funkcjonalności do technologii chemicznej oraz sektorów przemysłu zajmujących się przetwarzaniem materiałów; nowe nanomateriały, w tym nanokompozyty, biomateriały oraz materiały hybrydowe, łącznie z projektowaniem i kontrolą ich przetwarzania, właściwości i wydajności.

| — | Nowa produkcja






  — | Tworzenie warunków i możliwości dla zrównoważonej produkcji opartej na wiedzy, w tym konstruowanie, opracowywanie i weryfikacja nowych modeli odpowiadających wyłaniającym się potrzebom przemysłu oraz wspieranie modernizacji europejskiej bazy przemysłowej; rozwój ogólnych zdolności produkcyjnych na rzecz produkcji adaptacyjnej, sieciowej i opartej na wiedzy; rozwój nowych koncepcji inżynieryjnych wykorzystujących konwergencję technologii (np. nano-, mikro- i biotechnologii, geotechnologii, technologii informacyjnej, optycznej i poznawczej oraz ich wymagań technicznych) na rzecz przyszłej generacji nowych lub odnowionych produktów i usług o wysokiej wartości dodanej oraz w celu dostosowania się do zmieniających się potrzeb; stosowanie technologii produkcyjnych o dużej wydajności. |
| --- | --- | --- |

—

Nowa produkcja

—

Tworzenie warunków i możliwości dla zrównoważonej produkcji opartej na wiedzy, w tym konstruowanie, opracowywanie i weryfikacja nowych modeli odpowiadających wyłaniającym się potrzebom przemysłu oraz wspieranie modernizacji europejskiej bazy przemysłowej; rozwój ogólnych zdolności produkcyjnych na rzecz produkcji adaptacyjnej, sieciowej i opartej na wiedzy; rozwój nowych koncepcji inżynieryjnych wykorzystujących konwergencję technologii (np. nano-, mikro- i biotechnologii, geotechnologii, technologii informacyjnej, optycznej i poznawczej oraz ich wymagań technicznych) na rzecz przyszłej generacji nowych lub odnowionych produktów i usług o wysokiej wartości dodanej oraz w celu dostosowania się do zmieniających się potrzeb; stosowanie technologii produkcyjnych o dużej wydajności.

| — | Integracja technologii na rzecz zastosowań przemysłowych






  — | Integracja nowych osiągnięć wiedzy w zakresie nano- i mikrotechnologii, materiałów i produkcji w zastosowaniach sektorowych i międzysektorowych, w dziedzinach takich jak zdrowie, przemysł spożywczy, budownictwo, transport, energia, informacja i komunikacja, chemia, środowisko, przemysł włókienniczy i odzieżowy, przemysł obuwniczy, przemysł leśny, przemysł hutniczy, technologia budowy maszyn. |
| --- | --- | --- |

—

Integracja technologii na rzecz zastosowań przemysłowych

—

Integracja nowych osiągnięć wiedzy w zakresie nano- i mikrotechnologii, materiałów i produkcji w zastosowaniach sektorowych i międzysektorowych, w dziedzinach takich jak zdrowie, przemysł spożywczy, budownictwo, transport, energia, informacja i komunikacja, chemia, środowisko, przemysł włókienniczy i odzieżowy, przemysł obuwniczy, przemysł leśny, przemysł hutniczy, technologia budowy maszyn.

5.   Energia

Cel

Przekształcenie obecnego systemu energetycznego w system bardziej zrównoważony, w mniejszym stopniu oparty na paliwach importowanych, a większym stopniu na zróżnicowanych źródłach energii, zwłaszcza odnawialnych, nośnikach energii i źródłach niepowodujących zanieczyszczeń; wzmacnianie efektywności energetycznej, także poprzez racjonalizację zużycia i magazynowania energii; odpowiadanie na pilne wyzwania w zakresie bezpieczeństwa dostaw i zmian klimatu, przy jednoczesnym wzmacnianiu konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw.

Uzasadnienie

Systemy energetyczne stoją przed istotnymi wyzwaniami. Zachodzi pilna potrzeba ustalenia i znalezienia w porę odpowiednich rozwiązań podyktowana alarmującymi scenariuszami w zakresie światowego zapotrzebowania na energię, faktem, że konwencjonalne zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego mogą się wyczerpać, oraz potrzebą znacznego obniżenia emisji gazów cieplarnianych w celu złagodzenia druzgocących skutków zmian klimatycznych, szkodliwą nieprzewidywalnością cen ropy naftowej (w szczególności dla sektora transportowego, w znacznym stopniu od niej zależnego) oraz geopolityczną niestabilnością w regionach dostarczających ropę. Badania w zakresie energii przyczyniają się istotnie do zabezpieczenia przystępnych cen energii dla naszych obywateli i przedsiębiorstw. Badania i demonstracja są potrzebne, aby zapewnić najbardziej przyjazne dla środowiska i efektywne pod względem kosztów technologie i środki umożliwiające UE osiągnięcie celów wyznaczonych przez protokół z Kioto i przyszłych celów, jak również aby wdrożyć zobowiązania dotyczące polityki energetycznej, które przedstawiono w Zielonej księdze w sprawie bezpieczeństwa dostaw energii z 2000 r. (7), Zielonej księdze w sprawie racjonalizacji zużycia energii z 2005 r. (8) i w Zielonej księdze w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii z 2006 r. (9).

Europa uzyskała światową przewagę w niektórych technologiach służących wytwarzaniu energii i zapewnianiu jej wydajnego zużycia. Jest pionierem w zakresie nowoczesnych technologii energii odnawialnej, takich jak energia słoneczna, bioenergia oraz energia wiatrowa. UE jest również światowym konkurentem w zakresie technologii produkcji i dystrybucji energii oraz ma duży potencjał badawczy w zakresie wychwytywania dwutlenku węgla i jego sekwestracji. Jej pozycja jest jednak poważnie zagrożona przez konkurentów (w szczególności Stany Zjednoczone i Japonię). Dlatego też Europa musi utrzymać i wzmacniać czołową pozycję, co wymaga znacznych wysiłków i współpracy międzynarodowej.

Radykalne przekształcenie systemu energetycznego w system energetyczny powodujący niską emisję dwutlenku węgla lub niepowodujący emisji, niezawodny i zrównoważony, wymaga zastosowania nowych materiałów i nowych technologii wiążących się ze zbyt dużym ryzykiem i niepewnymi zyskami, w związku z czym sektor prywatny nie jest w stanie zapewnić wszystkich potrzebnych inwestycji w zakresie badań, rozwoju, demonstracji i wprowadzania technologii. Pomoc publiczna powinna zatem odgrywać kluczową rolę w mobilizowaniu prywatnych inwestycji, a europejskie wysiłki i zasoby powinny zostać połączone w spójny i bardziej skuteczny sposób w celu konkurowania z gospodarkami znacząco i konsekwentnie inwestującymi w podobne technologie. Europejskie platformy technologiczne odgrywają w tym względzie ważną rolę, ponieważ w skoordynowany sposób mobilizują potrzebne wysiłki badawcze. Działania potrzebne do osiągnięcia celu zostały przedstawione poniżej. Jedno z nich to działanie szczegółowe dotyczące wiedzy na rzecz tworzenia polityki energetycznej, które może zapewnić pomoc w zaspokajaniu nowych, wyłaniających się potrzeb polityk, na przykład w odniesieniu do roli europejskiej polityki energetycznej w działaniach międzynarodowych w zakresie zmian klimatu oraz do zakłóceń i przerw w dostawie energii, a także wahań jej cen.

Działania

| — | Wodór i ogniwa paliwowe
  Zintegrowane działania w celu zapewnienia trwałych technologicznych podstaw na rzecz konkurencyjnego przemysłu ogniw paliwowych i wodoru w UE dla zastosowań stacjonarnych i przenośnych oraz dla zastosowań w transporcie. Europejska platforma technologiczna „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe” wspiera przedmiotowe działania poprzez zaproponowanie zintegrowanej strategii badawczej oraz strategii wprowadzania technologii. |
| --- | --- |

—

Wodór i ogniwa paliwowe

Zintegrowane działania w celu zapewnienia trwałych technologicznych podstaw na rzecz konkurencyjnego przemysłu ogniw paliwowych i wodoru w UE dla zastosowań stacjonarnych i przenośnych oraz dla zastosowań w transporcie. Europejska platforma technologiczna „Technologie wodorowe i ogniwa paliwowe” wspiera przedmiotowe działania poprzez zaproponowanie zintegrowanej strategii badawczej oraz strategii wprowadzania technologii.

| — | Wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych
  Technologie mające na celu wzrost ogólnej wydajności przetwarzania, efektywności pod względem kosztów i niezawodności oraz zmniejszenie kosztów produkcji energii elektrycznej z lokalnych odnawialnych źródeł energii, w tym odpadów, oraz opracowanie i demonstracja technologii dopasowanych do różnych warunków regionalnych. |
| --- | --- |

—

Wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych

Technologie mające na celu wzrost ogólnej wydajności przetwarzania, efektywności pod względem kosztów i niezawodności oraz zmniejszenie kosztów produkcji energii elektrycznej z lokalnych odnawialnych źródeł energii, w tym odpadów, oraz opracowanie i demonstracja technologii dopasowanych do różnych warunków regionalnych.

| — | Produkcja paliw odnawialnych
  Zintegrowane systemy produkcji paliw i technologie przetwarzania: udoskonalanie i redukcja jednostkowych kosztów paliw stałych, płynnych i gazowych (łącznie z wodorem) otrzymywanych z odnawialnych źródeł energii, w tym z biomasy i odpadów, mające na celu efektywną pod względem kosztów produkcję, składowanie, dystrybucję oraz wykorzystywanie paliw niepowodujących zwiększania emisji związków węgla, w szczególności biopaliw wykorzystywanych w transporcie i produkcji energii elektrycznej. |
| --- | --- |

—

Produkcja paliw odnawialnych

Zintegrowane systemy produkcji paliw i technologie przetwarzania: udoskonalanie i redukcja jednostkowych kosztów paliw stałych, płynnych i gazowych (łącznie z wodorem) otrzymywanych z odnawialnych źródeł energii, w tym z biomasy i odpadów, mające na celu efektywną pod względem kosztów produkcję, składowanie, dystrybucję oraz wykorzystywanie paliw niepowodujących zwiększania emisji związków węgla, w szczególności biopaliw wykorzystywanych w transporcie i produkcji energii elektrycznej.

| — | Paliwa odnawialne wykorzystywane do ogrzewania i chłodzenia
  Badania, rozwój i demonstracja w zakresie technologii i urządzeń, włączając w to technologie składowania, mające na celu wzrost wydajności oraz redukcję kosztów aktywnego i pasywnego ogrzewania i chłodzenia wykorzystujących odnawialne źródła energii oraz zapewniające ich wykorzystywanie w warunkach panujących w danym regionie, o ile istnieje wystarczający potencjał w tym zakresie. |
| --- | --- |

—

Paliwa odnawialne wykorzystywane do ogrzewania i chłodzenia

Badania, rozwój i demonstracja w zakresie technologii i urządzeń, włączając w to technologie składowania, mające na celu wzrost wydajności oraz redukcję kosztów aktywnego i pasywnego ogrzewania i chłodzenia wykorzystujących odnawialne źródła energii oraz zapewniające ich wykorzystywanie w warunkach panujących w danym regionie, o ile istnieje wystarczający potencjał w tym zakresie.

| — | Technologie wychwytywania i składowania dwutlenku węgla w celu bezemisyjnego wytwarzania energii
  Badania, rozwój i demonstracja w zakresie technologii służących znacznej redukcji wpływu używania paliw kopalnych na środowisko, w celu stworzenia wysoce wydajnych i efektywnych pod względem kosztów elektrowni, ciepłowni lub elektrociepłowni o znikomej emisji zanieczyszczeń, opierających się na technologiach wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, w szczególności magazynowania podziemnego. |
| --- | --- |

—

Technologie wychwytywania i składowania dwutlenku węgla w celu bezemisyjnego wytwarzania energii

Badania, rozwój i demonstracja w zakresie technologii służących znacznej redukcji wpływu używania paliw kopalnych na środowisko, w celu stworzenia wysoce wydajnych i efektywnych pod względem kosztów elektrowni, ciepłowni lub elektrociepłowni o znikomej emisji zanieczyszczeń, opierających się na technologiach wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, w szczególności magazynowania podziemnego.

| — | Technologie korzystne dla środowiska pod względem emisji dwutlenku węgla
  Badania, rozwój i demonstracja w zakresie technologii służących znacznej poprawie wydajności elektrowni, ich niezawodności oraz kosztów produkcji poprzez rozwój i demonstrację technologii czystej konwersji energetycznej opartej na wykorzystaniu węgla i innych paliw kopalnych, oraz produkcja wtórnych nośników energii (w tym wodoru) i płynnych bądź gazowych paliw. Działania będą związane z technologiami wychwytywania i składowania dwutlenku węgla lub współspalaniem biomasy. |
| --- | --- |

—

Technologie korzystne dla środowiska pod względem emisji dwutlenku węgla

Badania, rozwój i demonstracja w zakresie technologii służących znacznej poprawie wydajności elektrowni, ich niezawodności oraz kosztów produkcji poprzez rozwój i demonstrację technologii czystej konwersji energetycznej opartej na wykorzystaniu węgla i innych paliw kopalnych, oraz produkcja wtórnych nośników energii (w tym wodoru) i płynnych bądź gazowych paliw. Działania będą związane z technologiami wychwytywania i składowania dwutlenku węgla lub współspalaniem biomasy.

| — | Inteligentne sieci energetyczne
  Badania, rozwój i demonstracja na rzecz wzrostu wydajności, bezpieczeństwa, niezawodności i jakości europejskich systemów i sieci elektroenergetycznych i gazowych, zwłaszcza w kontekście większej integracji europejskiego rynku energetycznego, np. poprzez przekształcenie obecnych sieci elektroenergetycznych w interaktywne (odbiorcy/operatorzy) sieci usługowe, opracowanie technologii przechowywania energii oraz usuwanie przeszkód na drodze do wprowadzania na szeroką skalę rozproszonych i odnawialnych źródeł energii i ich skutecznej integracji. |
| --- | --- |

—

Inteligentne sieci energetyczne

Badania, rozwój i demonstracja na rzecz wzrostu wydajności, bezpieczeństwa, niezawodności i jakości europejskich systemów i sieci elektroenergetycznych i gazowych, zwłaszcza w kontekście większej integracji europejskiego rynku energetycznego, np. poprzez przekształcenie obecnych sieci elektroenergetycznych w interaktywne (odbiorcy/operatorzy) sieci usługowe, opracowanie technologii przechowywania energii oraz usuwanie przeszkód na drodze do wprowadzania na szeroką skalę rozproszonych i odnawialnych źródeł energii i ich skutecznej integracji.

| — | Efektywność energetyczna i energooszczędność
  Badania, rozwój i demonstracja nowych koncepcji, optymalizacja sprawdzonych koncepcji i technologii w celu poprawy racjonalnego gospodarowania energią i ograniczenia końcowego oraz podstawowego zużycia energii w przypadku budynków (w tym oświetlenie), przy uwzględnieniu ich okresu funkcjonowania, oraz transportu, usług i przemysłu. Działanie to obejmuje integrację strategii i technologii na rzecz efektywności energetycznej (w tym kogeneracji i poligeneracji), wykorzystywanie nowych i odnawialnych technologii energetycznych oraz środków i urządzeń służących do zarządzania zapotrzebowaniem na energię, oraz demonstracja budynków o minimalnym wpływie na klimat. |
| --- | --- |

—

Efektywność energetyczna i energooszczędność

Badania, rozwój i demonstracja nowych koncepcji, optymalizacja sprawdzonych koncepcji i technologii w celu poprawy racjonalnego gospodarowania energią i ograniczenia końcowego oraz podstawowego zużycia energii w przypadku budynków (w tym oświetlenie), przy uwzględnieniu ich okresu funkcjonowania, oraz transportu, usług i przemysłu. Działanie to obejmuje integrację strategii i technologii na rzecz efektywności energetycznej (w tym kogeneracji i poligeneracji), wykorzystywanie nowych i odnawialnych technologii energetycznych oraz środków i urządzeń służących do zarządzania zapotrzebowaniem na energię, oraz demonstracja budynków o minimalnym wpływie na klimat.

| — | Wiedza na rzecz polityki energetycznej
  Rozwój narzędzi, metod i modeli w celu dokonania oceny najważniejszych kwestii gospodarczych i społecznych związanych z technologiami energetycznymi, jak również zapewnienie wymiernych celów i scenariuszy w perspektywie średnio- i długookresowej (w tym zapewnienie naukowego wsparcia rozwojowi polityki). |
| --- | --- |

—

Wiedza na rzecz polityki energetycznej

Rozwój narzędzi, metod i modeli w celu dokonania oceny najważniejszych kwestii gospodarczych i społecznych związanych z technologiami energetycznymi, jak również zapewnienie wymiernych celów i scenariuszy w perspektywie średnio- i długookresowej (w tym zapewnienie naukowego wsparcia rozwojowi polityki).

6.   Środowisko (łącznie ze zmianami klimatu)

Cel

Zrównoważone zarządzanie środowiskiem i jego zasobami poprzez pogłębianie wiedzy na temat interakcji pomiędzy klimatem, biosferą, ekosystemami i działalnością człowieka, jak również opracowanie nowych technologii, narzędzi i usług w celu zajęcia się ogólnoświatowymi kwestiami ekologicznymi w sposób zintegrowany. Nacisk zostanie położony na przewidywanie zmian klimatycznych, ekologicznych oraz zmian zachodzących w systemie ziemskim i oceanicznym; na narzędzia i technologie służące monitorowaniu, zapobieganiu, łagodzeniu skutków i przystosowaniu do obciążeń i zagrożeń środowiskowych, w tym zagrożeń związanych ze zdrowiem, jak również na narzędzia i technologie na rzecz zrównoważonego środowiska naturalnego i środowiska stworzonego przez człowieka.

Uzasadnienie

Problemy ekologiczne wykraczają poza granice krajów i wymagają skoordynowanego podejścia na poziomie ogólnoeuropejskim, a często także światowym. Zasoby naturalne Ziemi i środowisko stworzone przez człowieka narażone są na obciążenia spowodowane rosnącą liczbą ludności, urbanizacją, budownictwem, stałą ekspansją rolnictwa, akwakultury, rybołówstwa, transportu i energii, jak również zmiennością klimatu oraz globalnym, regionalnym i lokalnym ociepleniem. Europa powinna wykształcić nowe, zrównoważone relacje ze środowiskiem, poprawiając jednocześnie konkurencyjność i wzmacniając przemysł europejski. Ze względu na rozmiar, zakres i znaczną złożoność badań nad środowiskiem, w celu osiągnięcia masy krytycznej potrzebna jest współpraca obejmująca całą UE. Współpraca taka ułatwi wspólne planowanie, wykorzystywanie połączonych i interoperacyjnych baz danych oraz stworzenie spójnych systemów obserwacyjnych i prognostycznych działających na dużą skalę. Badania powinny odpowiedzieć na potrzeby związane z zarządzaniem danymi, usługami informacyjnymi oraz problemami związanymi z przesyłaniem danych, ich integracją i mapowaniem.

Badania na poziomie UE są potrzebne do wdrażania zobowiązań międzynarodowych, takich jak Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCC) i załączony do niej protokół z Kioto, Konwencja ONZ o różnorodności biologicznej, Konwencja ONZ w sprawie walki z pustynnieniem, Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych, cele Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju z 2002 roku, łącznie z Inicjatywą wodną UE oraz wkładem do Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu i inicjatywy Obserwacji Ziemi.

Ponadto istnieją znaczne potrzeby badawcze wynikające z obecnych i powstających polityk na poziomie UE, procesu wdrażania Szóstego programu działań w zakresie środowiska naturalnego oraz związanych z nim tematycznych strategii (np. strategii morskiej UE), planów działania, programów i dyrektyw w dziedzinie technologii środowiskowych oraz środowiska i zdrowia oraz ramowej dyrektywy wodnej i sieci NATURA 2000.

UE powinna wzmocnić swoją pozycję na światowych rynkach technologii środowiskowych. Technologie takie przyczyniają się do zrównoważonej konsumpcji i produkcji, co pomaga w osiąganiu zrównoważonego wzrostu poprzez dostarczanie ekologicznych rozwiązań problemów środowiskowych o różnej skali oraz w ochronie dziedzictwa kulturowego i naturalnego. Wymagania środowiskowe spełniają rolę bodźca dla innowacji i mogą dostarczać przedsiębiorstwom nowych możliwości oraz być źródłem większej konkurencyjności, zapewniając jednocześnie bardziej stabilną przyszłość dla przyszłych pokoleń. Europejskie platformy technologiczne „Zaopatrzenie w wodę i kwestie sanitarne” oraz „Zrównoważona chemia” potwierdzają potrzebę podjęcia działań na poziomie UE, a ich plany badawcze zostały uwzględnione w działaniach przedstawionych poniżej. Inne platformy (np. dotyczące budownictwa i leśnictwa) zajmują się częściowo kwestiami technologii na rzecz środowiska i również zostały wzięte pod uwagę. Kwestie społeczno-gospodarcze szczególnie silnie wpływają na rozwój i wprowadzanie technologii środowiskowych na rynek oraz ich dalsze stosowanie, tak jak np. w przypadku gospodarowania zasobami wodnymi. W działaniach muszą zostać uwzględnione społeczno-gospodarcze aspekty polityk i zmian technologicznych, o ile będzie to istotne w przypadku danego tematu.

Poniżej przedstawiono grupę działań (10), z których wiele jest bezpośrednio związanych z potrzebami polityk. Jednak możliwe jest dodatkowe wsparcie dla powstających, nowych potrzeb polityk, na przykład związanych z ocenami oddziaływania polityk UE na zrównoważony rozwój; dla działań będących kontynuacją postanowień z Kioto dotyczących zmian klimatu; oraz dla nowych polityk środowiskowych, takich jak działania w ramach europejskiej strategii na rzecz ochrony gleb oraz w ramach polityki dotyczącej środowiska morskiego, a także norm i przepisów.

Działania

| — | Zmiany klimatu, zanieczyszczenie środowiska i zagrożenia






  — | Niekorzystne oddziaływanie na środowisko i klimat: funkcjonowanie klimatu i system ziemski, w tym regiony polarne; środki adaptacyjne i łagodzące; zanieczyszczenia powietrza, gleby i wody; zmiany w składzie atmosfery i obiegu wody; globalne i regionalne oddziaływania pomiędzy klimatem i atmosferą, powierzchnią lądową, pokrywą lodową i oceanem; wpływ na różnorodność biologiczną i ekosystemy, w tym konsekwencje podnoszenia się poziomu wód morskich na obszarach przybrzeżnych oraz skutki dla szczególnie wrażliwych obszarów. |
| --- | --- | --- |

—

Zmiany klimatu, zanieczyszczenie środowiska i zagrożenia

—

Niekorzystne oddziaływanie na środowisko i klimat: funkcjonowanie klimatu i system ziemski, w tym regiony polarne; środki adaptacyjne i łagodzące; zanieczyszczenia powietrza, gleby i wody; zmiany w składzie atmosfery i obiegu wody; globalne i regionalne oddziaływania pomiędzy klimatem i atmosferą, powierzchnią lądową, pokrywą lodową i oceanem; wpływ na różnorodność biologiczną i ekosystemy, w tym konsekwencje podnoszenia się poziomu wód morskich na obszarach przybrzeżnych oraz skutki dla szczególnie wrażliwych obszarów.

| — | Środowisko i zdrowie: oddziaływanie stresogennych czynników środowiskowych na zdrowie człowieka, w tym określenie ich źródeł, badania biomonitorujące na potrzeby zdrowia w związku ze środowiskiem, jakość powietrza wewnątrz pomieszczeń i związki ze środowiskiem wewnętrznym, środowisko miejskie, emisja zanieczyszczeń przez samochody oraz wpływ i powstawanie nowych czynników ryzyka; zintegrowane metody oceny ryzyka wywoływanego przez substancje niebezpieczne, łącznie z poszukiwaniem alternatyw dla badań przeprowadzanych na zwierzętach; kwantyfikacja oraz analiza kosztów i korzyści strategii zapobiegania zagrożeniom środowiskowym dla zdrowia oraz wskaźniki na potrzeby tych strategii. |
| --- | --- |

—

Środowisko i zdrowie: oddziaływanie stresogennych czynników środowiskowych na zdrowie człowieka, w tym określenie ich źródeł, badania biomonitorujące na potrzeby zdrowia w związku ze środowiskiem, jakość powietrza wewnątrz pomieszczeń i związki ze środowiskiem wewnętrznym, środowisko miejskie, emisja zanieczyszczeń przez samochody oraz wpływ i powstawanie nowych czynników ryzyka; zintegrowane metody oceny ryzyka wywoływanego przez substancje niebezpieczne, łącznie z poszukiwaniem alternatyw dla badań przeprowadzanych na zwierzętach; kwantyfikacja oraz analiza kosztów i korzyści strategii zapobiegania zagrożeniom środowiskowym dla zdrowia oraz wskaźniki na potrzeby tych strategii.

| — | Zagrożenia naturalne: poprawa prognozowania oraz zintegrowanej oceny zagrożeń i podatności na nie oraz ryzyka wystąpienia katastrof związanych z zagrożeniami geologicznymi (takich jak trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, tsunami) oraz z klimatem (takich jak burze, susze, powodzie, pożary lasów, obsunięcia się ziemi, lawiny i inne kataklizmy) i ich wpływu; opracowanie systemów wczesnego ostrzegania i udoskonalenie strategii zapobiegania oraz łagodzenia skutków katastrof i zarządzania nimi, także w ramach podejścia ukierunkowanego na wiele rodzajów zagrożenia. |
| --- | --- |

—

Zagrożenia naturalne: poprawa prognozowania oraz zintegrowanej oceny zagrożeń i podatności na nie oraz ryzyka wystąpienia katastrof związanych z zagrożeniami geologicznymi (takich jak trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, tsunami) oraz z klimatem (takich jak burze, susze, powodzie, pożary lasów, obsunięcia się ziemi, lawiny i inne kataklizmy) i ich wpływu; opracowanie systemów wczesnego ostrzegania i udoskonalenie strategii zapobiegania oraz łagodzenia skutków katastrof i zarządzania nimi, także w ramach podejścia ukierunkowanego na wiele rodzajów zagrożenia.

| — | Zrównoważone gospodarowanie zasobami






  — | Ochrona i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi i wytworzonymi przez człowieka oraz różnorodność biologiczna: ekosystemy; gospodarowanie zasobami wodnymi; gospodarowanie odpadami i zapobieganie ich powstawaniu; ochrona różnorodności biologicznej i gospodarowanie nią, w tym kontrola inwazyjnych gatunków obcych, ochrona gleby, dna morskiego, lagun i strefy brzegowej, działania zapobiegające pustynnieniu i degradacji gleby, ochrona krajobrazu; zrównoważone korzystanie z zasobów leśnych i gospodarowanie nimi; urbanistyka i zrównoważone zarządzanie środowiskiem miejskim, w tym terenami poprzemysłowymi; zarządzanie danymi i usługi informacyjne; ocena i prognozowanie procesów przyrodniczych. |
| --- | --- | --- |

—

Zrównoważone gospodarowanie zasobami

—

Ochrona i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi i wytworzonymi przez człowieka oraz różnorodność biologiczna: ekosystemy; gospodarowanie zasobami wodnymi; gospodarowanie odpadami i zapobieganie ich powstawaniu; ochrona różnorodności biologicznej i gospodarowanie nią, w tym kontrola inwazyjnych gatunków obcych, ochrona gleby, dna morskiego, lagun i strefy brzegowej, działania zapobiegające pustynnieniu i degradacji gleby, ochrona krajobrazu; zrównoważone korzystanie z zasobów leśnych i gospodarowanie nimi; urbanistyka i zrównoważone zarządzanie środowiskiem miejskim, w tym terenami poprzemysłowymi; zarządzanie danymi i usługi informacyjne; ocena i prognozowanie procesów przyrodniczych.

| — | Gospodarowanie środowiskami morskimi: wpływ działalności człowieka na środowisko morskie i jego zasoby; zanieczyszczenie i eutrofizacja mórz i stref brzegowych; ekosystemy głębinowe; ocena tendencji w zakresie różnorodności biologicznej środowiska morskiego, procesów zachodzących w ekosystemach i cyrkulacji oceanicznej; geologia dna morskiego; opracowanie strategii, koncepcji i narzędzi na rzecz zrównoważonego wykorzystywania oceanu i jego zasobów. |
| --- | --- |

—

Gospodarowanie środowiskami morskimi: wpływ działalności człowieka na środowisko morskie i jego zasoby; zanieczyszczenie i eutrofizacja mórz i stref brzegowych; ekosystemy głębinowe; ocena tendencji w zakresie różnorodności biologicznej środowiska morskiego, procesów zachodzących w ekosystemach i cyrkulacji oceanicznej; geologia dna morskiego; opracowanie strategii, koncepcji i narzędzi na rzecz zrównoważonego wykorzystywania oceanu i jego zasobów.

| — | Technologie środowiskowe






  — | Technologie środowiskowe mające na celu obserwację, symulację, zapobieganie zagrożeniom, łagodzenie skutków katastrof, dostosowanie, naprawę i odtworzenie środowiska naturalnego i stworzonego przez człowieka: w odniesieniu do wody, klimatu, powietrza, środowiska morskiego oraz miejskiego i wiejskiego, gleb, przetwarzania odpadów, recyklingu, procesów produkcyjnych przyjaznych dla środowiska i zrównoważonych produktów, bezpieczeństwa chemikaliów. |
| --- | --- | --- |

—

Technologie środowiskowe

—

Technologie środowiskowe mające na celu obserwację, symulację, zapobieganie zagrożeniom, łagodzenie skutków katastrof, dostosowanie, naprawę i odtworzenie środowiska naturalnego i stworzonego przez człowieka: w odniesieniu do wody, klimatu, powietrza, środowiska morskiego oraz miejskiego i wiejskiego, gleb, przetwarzania odpadów, recyklingu, procesów produkcyjnych przyjaznych dla środowiska i zrównoważonych produktów, bezpieczeństwa chemikaliów.

| — | Ochrona, konserwacja i rozwój dziedzictwa kulturowego, w tym siedlisk ludzkich: ulepszone metody oceny szkód dla dziedzictwa kulturowego, rozwój innowacyjnych strategii konserwacji, promowanie integracji dziedzictwa kulturowego z otoczeniem miejskim. |
| --- | --- |

—

Ochrona, konserwacja i rozwój dziedzictwa kulturowego, w tym siedlisk ludzkich: ulepszone metody oceny szkód dla dziedzictwa kulturowego, rozwój innowacyjnych strategii konserwacji, promowanie integracji dziedzictwa kulturowego z otoczeniem miejskim.

| — | Ocena, weryfikacja i testowanie technologii: metody i narzędzia oceny zagrożeń środowiskowych i cyklu życiowego w odniesieniu do procesów, technologii i produktów, w tym alternatywne strategie testowania, w szczególności metody bez wykorzystania zwierząt w zakresie chemikaliów przemysłowych; wsparcie dla platform „Zrównoważona chemia”, „Technologie dla leśnictwa” oraz „Zaopatrzenie w wodę i kwestie sanitarne” (11); naukowe i technologiczne aspekty przyszłego europejskiego programu weryfikacji i testowania technologii środowiskowych, w uzupełnieniu do instrumentów oceny przez osoby trzecie. |
| --- | --- |

—

Ocena, weryfikacja i testowanie technologii: metody i narzędzia oceny zagrożeń środowiskowych i cyklu życiowego w odniesieniu do procesów, technologii i produktów, w tym alternatywne strategie testowania, w szczególności metody bez wykorzystania zwierząt w zakresie chemikaliów przemysłowych; wsparcie dla platform „Zrównoważona chemia”, „Technologie dla leśnictwa” oraz „Zaopatrzenie w wodę i kwestie sanitarne” (11); naukowe i technologiczne aspekty przyszłego europejskiego programu weryfikacji i testowania technologii środowiskowych, w uzupełnieniu do instrumentów oceny przez osoby trzecie.

| — | Narzędzia obserwacji i oceny Ziemi






  — | Systemy obserwacji Ziemi i oceanów oraz metody monitorowania środowiska i zrównoważonego rozwoju: wkład w rozwój i integrację systemów obserwacji w zakresie kwestii środowiskowych i kwestii zrównoważonego rozwoju w ramach Globalnej Sieci Systemów Obserwacji Ziemi (GEOSS) (której uzupełnieniem jest Globalny Monitoring Środowiska i Bezpieczeństwa GMES); interoperacyjność systemów oraz optymalizacja informacji w celu zrozumienia, modelowania i przewidywania zjawisk środowiskowych, oraz w celu oszacowania zasobów naturalnych, ich wydobywania i zarządzania nimi. |
| --- | --- | --- |

—

Narzędzia obserwacji i oceny Ziemi

—

Systemy obserwacji Ziemi i oceanów oraz metody monitorowania środowiska i zrównoważonego rozwoju: wkład w rozwój i integrację systemów obserwacji w zakresie kwestii środowiskowych i kwestii zrównoważonego rozwoju w ramach Globalnej Sieci Systemów Obserwacji Ziemi (GEOSS) (której uzupełnieniem jest Globalny Monitoring Środowiska i Bezpieczeństwa GMES); interoperacyjność systemów oraz optymalizacja informacji w celu zrozumienia, modelowania i przewidywania zjawisk środowiskowych, oraz w celu oszacowania zasobów naturalnych, ich wydobywania i zarządzania nimi.

| — | Metody prognozowania oraz narzędzia oceny w zakresie zrównoważonego rozwoju przy uwzględnieniu różnych skal obserwacji: modelowanie powiązań gospodarka/środowisko/społeczeństwo, łącznie z instrumentami rynkowymi, efektami zewnętrznymi, progami, jak również rozwój podstawowej wiedzy i metodologii na rzecz oceny oddziaływania na zrównoważony rozwój w kluczowych kwestiach, takich jak użytkowanie gruntów i gospodarka morska; rozwój miast, napięcia społeczne i gospodarcze związane ze zmianami klimatu. |
| --- | --- |

—

Metody prognozowania oraz narzędzia oceny w zakresie zrównoważonego rozwoju przy uwzględnieniu różnych skal obserwacji: modelowanie powiązań gospodarka/środowisko/społeczeństwo, łącznie z instrumentami rynkowymi, efektami zewnętrznymi, progami, jak również rozwój podstawowej wiedzy i metodologii na rzecz oceny oddziaływania na zrównoważony rozwój w kluczowych kwestiach, takich jak użytkowanie gruntów i gospodarka morska; rozwój miast, napięcia społeczne i gospodarcze związane ze zmianami klimatu.

7.   Transport (w tym aeronautyka)

Cel

Budowa zintegrowanego, bezpieczniejszego, bardziej ekologicznego i „inteligentniejszego” ogólnoeuropejskiego systemu transportowego, na korzyść wszystkich obywateli, społeczeństwa oraz polityki w zakresie klimatu, na podstawie postępów technologicznych i operacyjnych oraz europejskiej polityki transportowej, przy poszanowaniu środowiska i zasobów naturalnych; zapewnienie i dalszy rozwój konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich na rynku światowym.

Uzasadnienie

Transport jest jednym z atutów Europy — udział sektora transportu lotniczego w PKB UE wynosi 2,6 % (3,1 mln miejsc pracy), natomiast transport powierzchniowy wytwarza 11 % PKB UE (zatrudniając około 16 mln osób). Transport jest jednak również odpowiedzialny za 25 % całkowitej emisji dwutlenku węgla w UE, w związku z czym istnieje konieczność przekształcenia systemu transportowego w bardziej ekologiczny i zapewnienia bardziej zrównoważonych modeli transportu oraz zgodności ze wskaźnikami wzrostu, jak określono w białej księdze „Europejska polityka transportowa do roku 2010: czas na decyzje” (12).

Rozszerzenie UE (w wyniku którego jej powierzchnia wzrosła o 25 %, a liczba ludności o 20 %) oraz jej rozwój gospodarczy stanowią nowe wyzwania dla wydajnego, efektywnego pod względem kosztów i zrównoważonego transportu osób i towarów. Transport wiąże się również bezpośrednio z głównymi dziedzinami polityki, takimi jak handel, konkurencja, zatrudnienie, środowisko, polityka spójności, energia, bezpieczeństwo i rynek wewnętrzny.

Inwestycje w zakresie BRT w przemyśle transportowym UE są niezbędne dla zapewnienia jej konkurencyjnej przewagi technologicznej na rynkach światowych (13). Działania na poziomie europejskim pobudzą również restrukturyzację przemysłu, łącznie z integracją łańcucha dostaw, w szczególności MŚP.

Programy badawcze opracowane przez europejskie platformy technologiczne (14) popierają potrzebę przyjęcia nowej perspektywy w odniesieniu do systemów transportu, która uwzględnia interakcje pojazdów lub statków, sieci transportowych lub infrastruktur oraz korzystania z usług transportowych i która może zostać opracowana wyłącznie na poziomie europejskim. Koszty BRT we wszystkich tych dziedzinach znacznie wzrastają, w związku z czym działania realizowane w ramach współpracy na poziomie UE są niezbędne dla umożliwienia różnym podmiotom BRT osiągnięcia „masy krytycznej”, dzięki której będą mogły, z zapewnieniem efektywności pod względem kosztów, podejmować wielodyscyplinarne wyzwania ma dużą skalę, jak również sprostać wyzwaniom politycznym, technologicznym i społeczno-gospodarczym w kwestiach takich jak „przyjazne dla środowiska i bezpieczne pojazdy” przyszłości, interoperacyjność i intermodalność ze szczególnym uwzględnieniem transportu wodnego i kolejowego, przystępność cenowa, bezpieczeństwo, możliwości oraz oddziaływanie na środowisko w rozszerzonej Unii. We wdrażaniu europejskich polityk istotne będzie również rozwijanie technologii wspomagających system Galileo oraz jego zastosowania.

Tematy i działania przedstawione poniżej mają istotne znaczenie dla przemysłu, jak również uwzględniają w sposób zintegrowany potrzeby decydentów politycznych, obejmując aspekty gospodarcze, społeczne i środowiskowe polityki transportowej. Dodatkowe wsparcie zostanie udzielone w celu sprostania zarówno istniejącym, jak i nowym potrzebom polityk, na przykład dotyczącym rozwoju polityki transportu morskiego oraz wdrażania polityki dotyczącej jednolitej przestrzeni powietrznej.

Działania

| — | Aeronautyka i transport lotniczy






  — | Ekologiczny transport lotniczy: redukcja emisji zanieczyszczeń, w tym gazów cieplarnianych, i uciążliwości hałasu, włączenie prac badawczych nad silnikami i alternatywnymi paliwami, strukturami i nowymi projektami samolotów, włącznie z płatowcami, funkcjonowaniem lotnisk i zarządzaniem ruchem. |
| --- | --- | --- |

—

Aeronautyka i transport lotniczy

—

Ekologiczny transport lotniczy: redukcja emisji zanieczyszczeń, w tym gazów cieplarnianych, i uciążliwości hałasu, włączenie prac badawczych nad silnikami i alternatywnymi paliwami, strukturami i nowymi projektami samolotów, włącznie z płatowcami, funkcjonowaniem lotnisk i zarządzaniem ruchem.

| — | Podnoszenie efektywności czasowej: poprawa efektywności rozkładów lotów poprzez skoncentrowanie się na innowacyjnych systemach zarządzania ruchem powietrznym zgodnych ze skutecznym wdrażaniem polityki dotyczącej jednolitej przestrzeni powietrznej, obejmujących komponenty powietrzne, naziemne i związane z przestrzenią kosmiczną, w tym przepływ ruchu i większa autonomia samolotów. |
| --- | --- |

—

Podnoszenie efektywności czasowej: poprawa efektywności rozkładów lotów poprzez skoncentrowanie się na innowacyjnych systemach zarządzania ruchem powietrznym zgodnych ze skutecznym wdrażaniem polityki dotyczącej jednolitej przestrzeni powietrznej, obejmujących komponenty powietrzne, naziemne i związane z przestrzenią kosmiczną, w tym przepływ ruchu i większa autonomia samolotów.

| — | Zapewnianie zadowolenia i bezpieczeństwa klientów: poprawa komfortu podróżowania pasażerów, innowacyjne usługi pokładowe i sprawniejsza odprawa pasażerów; poprawa wszystkich aspektów bezpieczeństwa transportu lotniczego; większy wybór statków powietrznych, od szerokokadłubowych do mniejszych samolotów służących różnym zastosowaniom (w tym zastosowaniom regionalnym). |
| --- | --- |

—

Zapewnianie zadowolenia i bezpieczeństwa klientów: poprawa komfortu podróżowania pasażerów, innowacyjne usługi pokładowe i sprawniejsza odprawa pasażerów; poprawa wszystkich aspektów bezpieczeństwa transportu lotniczego; większy wybór statków powietrznych, od szerokokadłubowych do mniejszych samolotów służących różnym zastosowaniom (w tym zastosowaniom regionalnym).

| — | Poprawa efektywności pod względem kosztów: redukcja kosztów związanych z opracowaniem, wytworzeniem i eksploatacją produktu poprzez skupianie się na samolotach o innowacyjnej i minimalnej potrzebie remontu, naprawy i przeglądu, wzmożone wykorzystywanie automatyzacji i symulacji. |
| --- | --- |

—

Poprawa efektywności pod względem kosztów: redukcja kosztów związanych z opracowaniem, wytworzeniem i eksploatacją produktu poprzez skupianie się na samolotach o innowacyjnej i minimalnej potrzebie remontu, naprawy i przeglądu, wzmożone wykorzystywanie automatyzacji i symulacji.

| — | Ochrona samolotu i pasażerów: wzmocnienie środków ochrony podróżnych, załogi, samolotu i systemu transportu powietrznego, takich jak ulepszone metody zapisu danych i identyfikacji, ochrona samolotu na wypadek ataku oraz projektowanie bezpieczniejszych samolotów. |
| --- | --- |

—

Ochrona samolotu i pasażerów: wzmocnienie środków ochrony podróżnych, załogi, samolotu i systemu transportu powietrznego, takich jak ulepszone metody zapisu danych i identyfikacji, ochrona samolotu na wypadek ataku oraz projektowanie bezpieczniejszych samolotów.

| — | Transport lotniczy przyszłości: sprostanie wyzwaniom lotnictwa w dłuższym okresie poprzez bardziej radykalne, ekologiczne, dostępne dla niepełnosprawnych i innowacyjne połączenia technologii, które prowadziłyby do znacznych postępów w dziedzinie transportu lotniczego. |
| --- | --- |

—

Transport lotniczy przyszłości: sprostanie wyzwaniom lotnictwa w dłuższym okresie poprzez bardziej radykalne, ekologiczne, dostępne dla niepełnosprawnych i innowacyjne połączenia technologii, które prowadziłyby do znacznych postępów w dziedzinie transportu lotniczego.

| — | Zrównoważony transport powierzchniowy (kolejowy, drogowy i wodny)






  — | Ekologiczny transport powierzchniowy: redukcja zanieczyszczenia środowiska łącznie z uciążliwością hałasu, w tym emisji gazów cieplarnianych, zmniejszanie wpływu transportu na zmiany klimatu poprzez ograniczanie emisji środkami technologicznymi i społeczno-gospodarczymi, jak również szkolenie użytkowników; opracowanie przyjaznych dla środowiska i wydajnych silników i układów paliwowych, przy zastosowaniu technologii hybrydowej oraz wykorzystywanie w transporcie paliw alternatywnych, takich jak paliwa wodorowe i ogniwa paliwowe, z uwzględnieniem efektywności pod względem kosztów i wydajności energetycznej; strategie utylizacji pojazdów i statków. |
| --- | --- | --- |

—

Zrównoważony transport powierzchniowy (kolejowy, drogowy i wodny)

—

Ekologiczny transport powierzchniowy: redukcja zanieczyszczenia środowiska łącznie z uciążliwością hałasu, w tym emisji gazów cieplarnianych, zmniejszanie wpływu transportu na zmiany klimatu poprzez ograniczanie emisji środkami technologicznymi i społeczno-gospodarczymi, jak również szkolenie użytkowników; opracowanie przyjaznych dla środowiska i wydajnych silników i układów paliwowych, przy zastosowaniu technologii hybrydowej oraz wykorzystywanie w transporcie paliw alternatywnych, takich jak paliwa wodorowe i ogniwa paliwowe, z uwzględnieniem efektywności pod względem kosztów i wydajności energetycznej; strategie utylizacji pojazdów i statków.

| — | Promowanie i pobudzanie zmian w wyborze środków transportu i rozładowywanie ruchu w korytarzach transportowych: rozbudowa zrównoważonych innowacyjnych, intermodalnych i interoperacyjnych regionalnych i krajowych sieci, infrastruktur i systemów transportowych i logistycznych w Europie; internalizacja kosztów; wymiana informacji pomiędzy pojazdem/statkiem a infrastrukturą transportową; optymalizacja wydajności infrastruktury; strategie na rzecz zmian w wyborze środków transportu, zachęcające do korzystania z energooszczędnych środków transportu. |
| --- | --- |

—

Promowanie i pobudzanie zmian w wyborze środków transportu i rozładowywanie ruchu w korytarzach transportowych: rozbudowa zrównoważonych innowacyjnych, intermodalnych i interoperacyjnych regionalnych i krajowych sieci, infrastruktur i systemów transportowych i logistycznych w Europie; internalizacja kosztów; wymiana informacji pomiędzy pojazdem/statkiem a infrastrukturą transportową; optymalizacja wydajności infrastruktury; strategie na rzecz zmian w wyborze środków transportu, zachęcające do korzystania z energooszczędnych środków transportu.

| — | Zapewnianie zrównoważonej mobilności miejskiej wszystkim obywatelom, także mniej uprzywilejowanym: innowacyjne systemy organizacyjne, w tym przyjazne dla środowiska i bezpieczne pojazdy i środki transportu powodujące mniej zanieczyszczeń, nowe środki transportu publicznego wysokiej jakości i racjonalizacja transportu prywatnego, infrastruktura komunikacyjna, zintegrowana urbanistyka i transport przy uwzględnieniu ich powiązania ze wzrostem i zatrudnieniem. |
| --- | --- |

—

Zapewnianie zrównoważonej mobilności miejskiej wszystkim obywatelom, także mniej uprzywilejowanym: innowacyjne systemy organizacyjne, w tym przyjazne dla środowiska i bezpieczne pojazdy i środki transportu powodujące mniej zanieczyszczeń, nowe środki transportu publicznego wysokiej jakości i racjonalizacja transportu prywatnego, infrastruktura komunikacyjna, zintegrowana urbanistyka i transport przy uwzględnieniu ich powiązania ze wzrostem i zatrudnieniem.

| — | Poprawa bezpieczeństwa i ochrony: w odniesieniu do systemu transportowego, transportu w odniesieniu do kierowców, pasażerów, załogi, rowerzystów i pieszych, jak również ładunku, projektowania i działania pojazdów, statków, infrastruktur i całego systemu transportowego. |
| --- | --- |

—

Poprawa bezpieczeństwa i ochrony: w odniesieniu do systemu transportowego, transportu w odniesieniu do kierowców, pasażerów, załogi, rowerzystów i pieszych, jak również ładunku, projektowania i działania pojazdów, statków, infrastruktur i całego systemu transportowego.

| — | Wzmacnianie konkurencyjności: poprawa procesów projektowania; opracowanie nowoczesnych technologii napędowych i technologii w zakresie produkcji pojazdów i statków; innowacyjne i oszczędne systemy produkcyjne oraz budowa i utrzymanie infrastruktury; architektury integratywne. |
| --- | --- |

—

Wzmacnianie konkurencyjności: poprawa procesów projektowania; opracowanie nowoczesnych technologii napędowych i technologii w zakresie produkcji pojazdów i statków; innowacyjne i oszczędne systemy produkcyjne oraz budowa i utrzymanie infrastruktury; architektury integratywne.

| — | Wspieranie europejskiego globalnego systemu nawigacji satelitarnej (Galileo i EGNOS): precyzyjne usługi nawigacyjne i synchronizacyjne wykorzystywane w wielu sektorach; wydajne wykorzystywanie nawigacji satelitarnej i pomoc w zdefiniowaniu technologii i zastosowań drugiej generacji. |
| --- | --- |

—

Wspieranie europejskiego globalnego systemu nawigacji satelitarnej (Galileo i EGNOS): precyzyjne usługi nawigacyjne i synchronizacyjne wykorzystywane w wielu sektorach; wydajne wykorzystywanie nawigacji satelitarnej i pomoc w zdefiniowaniu technologii i zastosowań drugiej generacji.

8.   Nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne

Cel

Zapewnienie dogłębnego, wspólnego zrozumienia złożonych i wzajemnie powiązanych wyzwań społeczno-gospodarczych, przed którymi stoi Europa, takich jak wzrost, zatrudnienie i konkurencyjność, spójność społeczna, wyzwania społeczne, kulturowe i edukacyjne w poszerzonej UE oraz zrównoważony rozwój, zmiany demograficzne, migracja i integracja, jakość życia i globalna współzależność, w szczególności w celu ulepszenia naukowych podstaw polityk prowadzonych w odnośnych dziedzinach.

Uzasadnienie

Europa ma silną i wysokiej jakości bazę badawczą w zakresie nauk społeczno-ekonomicznych, społeczno-kulturowych oraz humanistycznych. Różnorodność punktów widzenia w obszarze ekonomii, spraw społecznych, polityki i kultury w UE stanowi bardzo podatny grunt dla prowadzenia badań w tych dziedzinach na poziomie europejskim. Europejska wartość dodana badań realizowanych w ramach współpracy w zakresie europejskich kwestii społeczno-gospodarczych i społeczno-kulturalnych we wspomnianych dziedzinach jest wysoka. Po pierwsze, omawiane kwestie i wyzwania stanowią priorytet na poziomie europejskim i są przedmiotem polityk wspólnotowych. Po drugie, badania porównawcze prowadzone w państwach UE lub innych państwach stanowią szczególnie skuteczne narzędzie, jak również dają możliwość zdobywania wiedzy w różnych krajach i regionach.

Po trzecie, badania na poziomie UE są szczególnie korzystne, ponieważ umożliwiają gromadzenie danych na skalę europejską oraz uwzględnienie wielu perspektyw potrzebnych do zrozumienia złożonych kwestii. Wreszcie stworzenie autentycznie europejskich społeczno-gospodarczych podstaw wiedzy w zakresie tych kluczowych wyzwań przyczyni się znacząco do promowania ich wspólnego rozumienia w całej Unii Europejskiej, a co szczególnie ważne, przez jej obywateli.

Działania, które będą wspierane, przedstawiono poniżej; oczekuje się, że przyczynią się one znacząco do kształtowania, wdrażania, skutków i ocen polityki oraz do określenia środków regulacyjnych w szerokim zakresie dziedzin, takich jak ekonomia, sprawy społeczne, kulturowe, edukacja i szkolenia, równość płci, przedsiębiorczość, handel międzynarodowy, ochrona konsumentów, stosunki zewnętrzne, polityka naukowa i technologiczna, statystyki urzędowe oraz stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Dodatkowo zostanie umożliwione zajęcie się wyłaniającymi się wyzwaniami społeczno-gospodarczymi, jak również podjęcie badań w związku z nowymi lub nieprzewidzianymi potrzebami polityk. Możliwe jest również wykorzystanie platform społecznych do dyskusji nad przyszłymi planami badawczymi.

Działania

| — | Wzrost gospodarczy, zatrudnienie i konkurencyjność w społeczeństwie wiedzy: rozwój i integracja badań nad czynnikami wpływającymi na wzrost, stabilność społeczno-gospodarczą, zatrudnienie i konkurencyjność, obejmujących takie tematy jak innowacyjność, edukacja wraz z uczeniem się przez całe życie oraz rolą wiedzy naukowej i dóbr niematerialnych w skali ogólnoświatowej, młodzież i polityka z nią związana, dostosowanie polityk na rynku pracy i krajowe konteksty instytucjonalne. |
| --- | --- |

—

Wzrost gospodarczy, zatrudnienie i konkurencyjność w społeczeństwie wiedzy: rozwój i integracja badań nad czynnikami wpływającymi na wzrost, stabilność społeczno-gospodarczą, zatrudnienie i konkurencyjność, obejmujących takie tematy jak innowacyjność, edukacja wraz z uczeniem się przez całe życie oraz rolą wiedzy naukowej i dóbr niematerialnych w skali ogólnoświatowej, młodzież i polityka z nią związana, dostosowanie polityk na rynku pracy i krajowe konteksty instytucjonalne.

| — | Łączenie celów ekonomicznych, społecznych i środowiskowych w perspektywie europejskiej: zajęcie się dwoma kluczowymi i w wysokim stopniu powiązanymi kwestiami dotyczącymi stałej ewolucji europejskich modeli społeczno-gospodarczych oraz spójności gospodarczej, społecznej i regionalnej w poszerzonej UE, z uwzględnieniem zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, zrównoważonej urbanistyki, interakcji między środowiskiem, energią a społeczeństwem oraz roli miast i aglomeracji, a także społeczno-ekonomicznych skutków polityki i prawodawstwa wspólnotowego. |
| --- | --- |

—

Łączenie celów ekonomicznych, społecznych i środowiskowych w perspektywie europejskiej: zajęcie się dwoma kluczowymi i w wysokim stopniu powiązanymi kwestiami dotyczącymi stałej ewolucji europejskich modeli społeczno-gospodarczych oraz spójności gospodarczej, społecznej i regionalnej w poszerzonej UE, z uwzględnieniem zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, zrównoważonej urbanistyki, interakcji między środowiskiem, energią a społeczeństwem oraz roli miast i aglomeracji, a także społeczno-ekonomicznych skutków polityki i prawodawstwa wspólnotowego.

| — | Główne tendencje w społeczeństwie i ich konsekwencje: takie jak zmiany demograficzne, w tym starzenie się społeczeństwa i jego wpływ na systemy emerytalne, migracja i integracja, analiza wpływu zmian demograficznych na rozwój miast; styl życia, praca, rodzina, godzenie życia zawodowego z rodzinnym, kwestie równości płci, kwestie niepełnosprawności, zdrowie i jakość życia; ochrona interesów ekonomicznych konsumentów; nierówności; przestępczość; rola przedsiębiorstw w społeczeństwie i zróżnicowaniu ludności, przynależność etniczna, pluralizm religijny, interakcje kulturowe, zagadnienia wielokulturowe oraz kwestie związane z ochroną podstawowych praw człowieka oraz zwalczaniem wszelkich form dyskryminacji. |
| --- | --- |

—

Główne tendencje w społeczeństwie i ich konsekwencje: takie jak zmiany demograficzne, w tym starzenie się społeczeństwa i jego wpływ na systemy emerytalne, migracja i integracja, analiza wpływu zmian demograficznych na rozwój miast; styl życia, praca, rodzina, godzenie życia zawodowego z rodzinnym, kwestie równości płci, kwestie niepełnosprawności, zdrowie i jakość życia; ochrona interesów ekonomicznych konsumentów; nierówności; przestępczość; rola przedsiębiorstw w społeczeństwie i zróżnicowaniu ludności, przynależność etniczna, pluralizm religijny, interakcje kulturowe, zagadnienia wielokulturowe oraz kwestie związane z ochroną podstawowych praw człowieka oraz zwalczaniem wszelkich form dyskryminacji.

| — | Europa w świecie: rozumienie zmieniających się interakcji, stosunków międzykulturowych i współzależności pomiędzy regionami świata, w tym regionami rozwijającymi się, oraz ich konsekwencji; zajmowanie się wyłaniającymi się zagrożeniami i ryzykiem bez naruszania praw człowieka, wolności i dobrobytu oraz praca na rzecz pokoju. |
| --- | --- |

—

Europa w świecie: rozumienie zmieniających się interakcji, stosunków międzykulturowych i współzależności pomiędzy regionami świata, w tym regionami rozwijającymi się, oraz ich konsekwencji; zajmowanie się wyłaniającymi się zagrożeniami i ryzykiem bez naruszania praw człowieka, wolności i dobrobytu oraz praca na rzecz pokoju.

| — | Obywatel w Unii Europejskiej: zajmowanie się, w kontekście przyszłego rozwoju rozszerzonej UE, kwestiami osiągnięcia poczucia demokratycznej współodpowiedzialności i aktywnego uczestnictwa narodów Europy; skuteczne i demokratyczne rządy na wszystkich szczeblach, w tym aspekt gospodarczy i prawny, oraz rola społeczeństwa obywatelskiego; badania na rzecz wspólnego zrozumienia i szacunku dla różnic i podobieństw między społeczeństwami Europy pod względem kultury, religii, dziedzictwa kulturowego, instytucji i systemów prawnych, historii, języka i wartości jako składowych elementów naszej wielokulturowej europejskiej tożsamości i dziedzictwa. |
| --- | --- |

—

Obywatel w Unii Europejskiej: zajmowanie się, w kontekście przyszłego rozwoju rozszerzonej UE, kwestiami osiągnięcia poczucia demokratycznej współodpowiedzialności i aktywnego uczestnictwa narodów Europy; skuteczne i demokratyczne rządy na wszystkich szczeblach, w tym aspekt gospodarczy i prawny, oraz rola społeczeństwa obywatelskiego; badania na rzecz wspólnego zrozumienia i szacunku dla różnic i podobieństw między społeczeństwami Europy pod względem kultury, religii, dziedzictwa kulturowego, instytucji i systemów prawnych, historii, języka i wartości jako składowych elementów naszej wielokulturowej europejskiej tożsamości i dziedzictwa.

| — | Wskaźniki społeczno-ekonomiczne i naukowe: ich wykorzystanie w polityce i jej wdrażaniu oraz monitorowaniu, ulepszenie istniejących oraz opracowanie nowych wskaźników i technik ich analizy służących temu celowi, jak również ocenie programów badawczych, łącznie ze wskaźnikami opierającymi się na statystykach urzędowych. |
| --- | --- |

—

Wskaźniki społeczno-ekonomiczne i naukowe: ich wykorzystanie w polityce i jej wdrażaniu oraz monitorowaniu, ulepszenie istniejących oraz opracowanie nowych wskaźników i technik ich analizy służących temu celowi, jak również ocenie programów badawczych, łącznie ze wskaźnikami opierającymi się na statystykach urzędowych.

| — | Badania wybiegające w przyszłość (działania typu foresight) w zakresie głównych kwestii naukowych, technologicznych i związanych z nimi kwestii społeczno-gospodarczych, takich jak przyszłe tendencje demograficzne, globalizacja i rozpowszechnianie wiedzy oraz ewolucja systemów badawczych i przyszłych postępów w głównych dziedzinach badawczych i dyscyplinach naukowych. |
| --- | --- |

—

Badania wybiegające w przyszłość (działania typu foresight) w zakresie głównych kwestii naukowych, technologicznych i związanych z nimi kwestii społeczno-gospodarczych, takich jak przyszłe tendencje demograficzne, globalizacja i rozpowszechnianie wiedzy oraz ewolucja systemów badawczych i przyszłych postępów w głównych dziedzinach badawczych i dyscyplinach naukowych.

9.   Przestrzeń kosmiczna

Cel

Wspieranie europejskiego programu kosmicznego skupiającego się na zastosowaniach takich jak Globalny Monitoring dla Środowiska i Bezpieczeństwa (Global Monitoring for Environment and Security — GMES) niosących korzyści dla obywateli i konkurencyjności europejskiego przemysłu kosmicznego. Przyczyni się to do rozwoju europejskiej polityki przestrzeni kosmicznej, uzupełniając wysiłki państw członkowskich oraz innych kluczowych uczestników, w tym Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA).

Uzasadnienie

W tej dziedzinie Wspólnota może przyczynić się do lepszego określenia wspólnych celów opartych na wymaganiach użytkowników i celach polityk; do koordynacji działań w celu uniknięcia powielania prac i osiągnięcia maksymalnej interoperacyjności; do poprawy efektywności pod względem kosztów oraz do określenia norm. Władze publiczne i decydenci są ważnymi potencjalnymi użytkownikami, natomiast przemysł europejski również skorzysta z precyzyjnie określonej europejskiej polityki kosmicznej wdrożonej poprzez europejski program kosmiczny, wspierany częściowo przez proponowane działania w zakresie badań i rozwoju technologicznego. Działania na poziomie europejskim są potrzebne również po to, aby wspierać cele polityki wspólnotowej, na przykład w dziedzinie rolnictwa, leśnictwa, rybołówstwa, środowiska, zdrowia, telekomunikacji, bezpieczeństwa, transportu, jak również w celu zapewnienia Europie pozycji uznanego partnera w ramach współpracy regionalnej i międzynarodowej.

W ciągu ostatnich 40 lat Europa wykształciła, w ramach działań krajowych i poprzez ESA, doskonałe umiejętności technologiczne. Utrzymanie konkurencyjnego przemysłu (w tym wytwórców, usługodawców i operatorów) wymaga nowych badań i technologii. Zastosowania kosmiczne przynoszą istotne korzyści dla obywateli ze względu na technologiczne efekty „spin-off”, a ponadto są konieczne w społeczeństwie o wysokim stopniu zaawansowania technicznego.

Działania przedstawione poniżej mają na celu: wydajne wykorzystywanie potencjału kosmicznego (skoordynowanego z obiektami miejscowymi, w tym z obiektami powietrznymi) do wprowadzania zastosowań, szczególnie GMES, oraz ich wkład w egzekwowanie prawa w ramach polityk wspólnotowych; badania kosmosu umożliwiające międzynarodową współpracę oraz dokonywanie przełomowych odkryć technologicznych, a także organizowanie misji efektywnych pod względem kosztów; wykorzystywanie i badanie przestrzeni kosmicznej wspomagane przez działania zapewniające Unii Europejskiej strategiczną rolę. Działania te zostaną uzupełnione innymi działaniami zawartymi w programie ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz programie edukacyjnym i szkoleniowym. Korzyści polityki publicznej z poniżej przedstawionych działań zostaną maksymalnie zwiększone, a dodatkowe wsparcie zapewnione nowym, pojawiającym się potrzebom politycznym, na przykład: wykorzystaniu przestrzeni kosmicznej do rozwiązań wspomagających kraje rozwijające się; zastosowaniu narzędzi i metod obserwacji przestrzeni kosmicznej do wspierania rozwoju polityk wspólnotowych.

Działania

| — | Wykorzystanie przestrzeni kosmicznej na rzecz społeczeństwa europejskiego






  — | GMES: rozwój satelitarnych i miejscowych systemów monitorowania i wczesnego ostrzegania, w tym na rzecz bezpieczeństwa obywateli, oraz rozwój technik związanych z zarządzaniem środowiskiem i bezpieczeństwem (w tym zarządzaniem w sytuacji kataklizmów) oraz ich integracja z komponentami naziemnymi, wodnymi i powietrznymi; wspieranie integracji, harmonizacji, wykorzystywania i dostarczania danych i usług w ramach GMES (pochodzących z obiektów zarówno satelitarnych, jak i miejscowych, w tym naziemnych, powietrznych i umieszczonych na statkach). |
| --- | --- | --- |

—

Wykorzystanie przestrzeni kosmicznej na rzecz społeczeństwa europejskiego

—

GMES: rozwój satelitarnych i miejscowych systemów monitorowania i wczesnego ostrzegania, w tym na rzecz bezpieczeństwa obywateli, oraz rozwój technik związanych z zarządzaniem środowiskiem i bezpieczeństwem (w tym zarządzaniem w sytuacji kataklizmów) oraz ich integracja z komponentami naziemnymi, wodnymi i powietrznymi; wspieranie integracji, harmonizacji, wykorzystywania i dostarczania danych i usług w ramach GMES (pochodzących z obiektów zarówno satelitarnych, jak i miejscowych, w tym naziemnych, powietrznych i umieszczonych na statkach).

| — | Innowacyjne usługi łączności satelitarnej płynnie zintegrowane z globalnymi sieciami łączności elektronicznej, służące obywatelom i przedsiębiorstwom w sektorach zastosowań obejmujących ochronę ludności, e-rząd, telemedycynę, teleedukację, akcje poszukiwawcze i ratownicze, turystykę i rekreację, nawigację osobistą, zarządzanie flotą, rolnictwo i leśnictwo, meteorologię oraz zwykłych użytkowników. |
| --- | --- |

—

Innowacyjne usługi łączności satelitarnej płynnie zintegrowane z globalnymi sieciami łączności elektronicznej, służące obywatelom i przedsiębiorstwom w sektorach zastosowań obejmujących ochronę ludności, e-rząd, telemedycynę, teleedukację, akcje poszukiwawcze i ratownicze, turystykę i rekreację, nawigację osobistą, zarządzanie flotą, rolnictwo i leśnictwo, meteorologię oraz zwykłych użytkowników.

| — | Rozwój technologii i systemów monitorowania skutkujący zmniejszaniem podatności usług kosmicznych na zagrożenia oraz wspieraniem obserwacji przestrzeni kosmicznej. |
| --- | --- |

—

Rozwój technologii i systemów monitorowania skutkujący zmniejszaniem podatności usług kosmicznych na zagrożenia oraz wspieraniem obserwacji przestrzeni kosmicznej.

| — | Zastosowania funkcjonujących w przestrzeni kosmicznej systemów zapobiegania ryzyku i zarządzania nim oraz wszelkimi rodzajami zagrożeń, pogłębianie zbieżności z systemami innymi niż kosmiczne. |
| --- | --- |

—

Zastosowania funkcjonujących w przestrzeni kosmicznej systemów zapobiegania ryzyku i zarządzania nim oraz wszelkimi rodzajami zagrożeń, pogłębianie zbieżności z systemami innymi niż kosmiczne.

| — | Badania przestrzeni kosmicznej






  — | Zapewnianie wsparcia BRT i maksymalizacja naukowej wartości dodanej dzięki synergii z inicjatywami podejmowanymi przez ESA lub krajowe agencje kosmiczne w dziedzinie badań przestrzeni kosmicznej; ułatwianie dostępu do danych naukowych. |
| --- | --- | --- |

—

Badania przestrzeni kosmicznej

—

Zapewnianie wsparcia BRT i maksymalizacja naukowej wartości dodanej dzięki synergii z inicjatywami podejmowanymi przez ESA lub krajowe agencje kosmiczne w dziedzinie badań przestrzeni kosmicznej; ułatwianie dostępu do danych naukowych.

| — | Wspieranie koordynacji działań na rzecz budowy teleskopów i detektorów kosmicznych oraz w dziedzinie analizy danych w naukach o kosmosie. |
| --- | --- |

—

Wspieranie koordynacji działań na rzecz budowy teleskopów i detektorów kosmicznych oraz w dziedzinie analizy danych w naukach o kosmosie.

| — | BRT na rzecz wzmocnienia obecności w przestrzeni kosmicznej






  — | Badania i rozwój na rzecz potrzeb długofalowych, w tym w dziedzinie transportu kosmicznego; działania badawcze mające na celu podnoszenie konkurencyjności europejskiego sektora technologii kosmicznej i jego efektywności pod względem kosztów. |
| --- | --- | --- |

—

BRT na rzecz wzmocnienia obecności w przestrzeni kosmicznej

—

Badania i rozwój na rzecz potrzeb długofalowych, w tym w dziedzinie transportu kosmicznego; działania badawcze mające na celu podnoszenie konkurencyjności europejskiego sektora technologii kosmicznej i jego efektywności pod względem kosztów.

| — | Nauki o kosmosie, w tym aspekt kosmiczny biomedycyny, nauk o życiu i nauk fizycznych. |
| --- | --- |

—

Nauki o kosmosie, w tym aspekt kosmiczny biomedycyny, nauk o życiu i nauk fizycznych.

10.   Bezpieczeństwo

Cel

Rozwój technologii i wiedzy w celu budowania zdolności potrzebnych do zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa w zakresie zagrożeń takich jak terroryzm, kataklizmy i przestępczość, przy jednoczesnym respektowaniu podstawowych praw człowieka, w tym prawa do prywatności; zapewnienie optymalnego i zgodnego wykorzystywania dostępnych technologii z korzyścią dla europejskiego bezpieczeństwa cywilnego, pobudzanie współpracy dostawców i użytkowników rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa cywilnego, poprawa konkurencyjności europejskiego sektora bezpieczeństwa oraz dostarczanie wyników badań ukierunkowanych na realizację misji w celu zmniejszenia istniejących braków w dziedzinie bezpieczeństwa.

Uzasadnienie

Bezpieczeństwo Europy jest koniecznym warunkiem dobrobytu i wolności. Strategia bezpieczeństwa UE, „Bezpieczna Europa w lepszym świecie”, przyjęta przez Radę Europejską, zajmuje się potrzebą rozległej strategii bezpieczeństwa obejmującej środki bezpieczeństwa zarówno cywilne, jak i te związane z obronnością.

Badania w zakresie bezpieczeństwa stanowią ważny element osiągania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa. Przyczynią się one również do rozwoju technologii i zdolności wspomagających inne polityki wspólnotowe, w dziedzinach takich jak transport, ochrona ludności, energia i środowisko oraz zdrowie. Badania w dziedzinie bezpieczeństwa wymagają specjalnych zasad wdrażania, uwzględniających ich szczególny charakter.

Istniejące działania badawcze związane z kwestiami bezpieczeństwa w Europie są nieskuteczne z powodu fragmentaryczności wysiłków, braku masy krytycznej w odniesieniu do rozmiaru i zakresu oraz braku powiązań i interoperacyjności. Europa musi polepszyć spójność swych wysiłków poprzez rozwój skutecznych uregulowań instytucjonalnych oraz poprzez nakłanianie różnych krajowych i międzynarodowych podmiotów do współpracy i koordynacji w celu uniknięcia powielania działań oraz badać synergie tam gdzie to możliwe. Badania nad bezpieczeństwem na poziomie Wspólnoty będą nadal obejmować wyłącznie aspekt cywilny i skoncentrują się na działaniach, które, w porównaniu z działaniami krajowymi, stanowią wyraźną wartość dodaną. W konsekwencji badania nad bezpieczeństwem cywilnym w ramach Siódmego programu ramowego Wspólnoty wzmocnią konkurencyjność europejskiego przemysłu w sektorze bezpieczeństwa. Z uwagi na istnienie obszarów technologii podwójnego zastosowania, konieczna będzie ścisła koordynacja z działalnością Europejskiej Agencji Obrony w celu zapewnienia komplementarności.

Badania nad bezpieczeństwem powinny uwypuklić możliwości Unii zarówno w zakresie nadzoru, rozpowszechniania informacji oraz wiedzy na temat zagrożeń i zajść, jak i w zakresie systemów dla lepszej oceny i kontroli sytuacji poprzez lepsze wykorzystanie wspólnych systemów TIK w różnorodnych działaniach.

Przedstawione poniżej działania spoza dziedziny obronności uzupełnią i zintegrują badania ukierunkowane na technologie i systemy odnoszące się do kwestii bezpieczeństwa cywilnego, które są przeprowadzane w innych obszarach tematycznych. Działania te będą ukierunkowane na realizację misji i będą rozwijać technologie oraz możliwości, które są potrzebne do przeprowadzania określonych misji w dziedzinie bezpieczeństwa. Zaprojektowano je jako działania elastyczne, tak by można je było dostosować do jeszcze nieznanych przyszłych zagrożeń bezpieczeństwa i związanych z nimi potrzeb polityk, które mogą się pojawić, jak również, aby sprzyjały owocnej wymianie i przejmowaniu istniejących technologii przez sektor bezpieczeństwa cywilnego. Europejskie badania nad bezpieczeństwem pobudzą również rozwój technologii wielofunkcyjnych w celu maksymalnego zwiększenia zakresu ich zastosowań.

Działania

| — | Bezpieczeństwo obywateli: dostarczanie rozwiązań technologicznych w zakresie ochrony ludności, w tym w zakresie biobezpieczeństwa i ochrony przed zagrożeniami wynikającymi z przestępczości i ataków terrorystycznych. |
| --- | --- |

—

Bezpieczeństwo obywateli: dostarczanie rozwiązań technologicznych w zakresie ochrony ludności, w tym w zakresie biobezpieczeństwa i ochrony przed zagrożeniami wynikającymi z przestępczości i ataków terrorystycznych.

| — | Bezpieczeństwo infrastruktur i obiektów użyteczności publicznej: analiza i zabezpieczanie istniejącej i przyszłej publicznej oraz prywatnej infrastruktury kluczowej/powiązanej siecią (np. transport, energia, TIK) oraz systemów i usług (łącznie z usługami finansowymi i administracyjnymi). |
| --- | --- |

—

Bezpieczeństwo infrastruktur i obiektów użyteczności publicznej: analiza i zabezpieczanie istniejącej i przyszłej publicznej oraz prywatnej infrastruktury kluczowej/powiązanej siecią (np. transport, energia, TIK) oraz systemów i usług (łącznie z usługami finansowymi i administracyjnymi).

| — | Inteligentna obserwacja i bezpieczeństwo granic: skupianie się na technologiach i zdolnościach mających na celu wzmocnienie skuteczności i sprawności wszystkich systemów, sprzętu, narzędzi i procesów oraz metod szybkiej identyfikacji koniecznych do poprawy bezpieczeństwa europejskich granic lądowych i morskich, łącznie z kwestiami kontroli i obserwacji granic. |
| --- | --- |

—

Inteligentna obserwacja i bezpieczeństwo granic: skupianie się na technologiach i zdolnościach mających na celu wzmocnienie skuteczności i sprawności wszystkich systemów, sprzętu, narzędzi i procesów oraz metod szybkiej identyfikacji koniecznych do poprawy bezpieczeństwa europejskich granic lądowych i morskich, łącznie z kwestiami kontroli i obserwacji granic.

| — | Przywracanie bezpieczeństwa i ochrony w sytuacjach kryzysowych: skupianie się na technologiach umożliwiających uzyskanie ogólnego obrazu sytuacji i wspierających różne operacje zarządzania w sytuacjach kryzysowych (takie jak ochrona ludności, zadania ratownicze i akcje humanitarne) oraz na kwestiach takich jak przygotowanie, koordynacja i komunikacja między organizacjami, architektury rozproszone i czynnik ludzki. |
| --- | --- |

—

Przywracanie bezpieczeństwa i ochrony w sytuacjach kryzysowych: skupianie się na technologiach umożliwiających uzyskanie ogólnego obrazu sytuacji i wspierających różne operacje zarządzania w sytuacjach kryzysowych (takie jak ochrona ludności, zadania ratownicze i akcje humanitarne) oraz na kwestiach takich jak przygotowanie, koordynacja i komunikacja między organizacjami, architektury rozproszone i czynnik ludzki.

Powyższe cztery dziedziny będą wspierane przez następujące tematy o bardziej przekrojowym charakterze:

| — | Integracja systemów bezpieczeństwa, łączność i interoperacyjność: wywiad, zbieranie informacji i bezpieczeństwo wewnętrzne, koncentrowanie się na technologiach mających na celu wzmocnienie interoperacyjności systemów, sprzętu, usług i procesów, łącznie z infrastrukturą informacyjną organów ścigania, straży pożarnej, obrony cywilnej i opieki zdrowotnej, jak również na niezawodności, aspektach organizacyjnych, ochronie poufności i integralności informacji oraz możliwości śledzenia wszystkich transakcji i procesów przetwarzania. |
| --- | --- |

—

Integracja systemów bezpieczeństwa, łączność i interoperacyjność: wywiad, zbieranie informacji i bezpieczeństwo wewnętrzne, koncentrowanie się na technologiach mających na celu wzmocnienie interoperacyjności systemów, sprzętu, usług i procesów, łącznie z infrastrukturą informacyjną organów ścigania, straży pożarnej, obrony cywilnej i opieki zdrowotnej, jak również na niezawodności, aspektach organizacyjnych, ochronie poufności i integralności informacji oraz możliwości śledzenia wszystkich transakcji i procesów przetwarzania.

| — | Bezpieczeństwo i społeczeństwo: badania ukierunkowane na realizację misji, które skupią się na analizach społeczno-gospodarczych, tworzeniu scenariuszy i działaniach związanych z: kulturowym, społecznym, politycznym i gospodarczym wymiarem bezpieczeństwa, komunikacją ze społeczeństwem, rolą wartości ludzkich, formułowaniem polityki, psychologią terroryzmu i jego środowiskiem społecznym, poczuciem bezpieczeństwa obywateli, etyką, ochroną prywatności i społecznym prognozowaniem oraz analizą ryzyka systemowego. Badania dotyczyć będą również technologii, które w lepszy sposób chronią prywatność i wolności, jak również obszarów szczególnego ryzyka i nowych zagrożeń oraz zarządzania i oceny potencjalnych skutków. |
| --- | --- |

—

Bezpieczeństwo i społeczeństwo: badania ukierunkowane na realizację misji, które skupią się na analizach społeczno-gospodarczych, tworzeniu scenariuszy i działaniach związanych z: kulturowym, społecznym, politycznym i gospodarczym wymiarem bezpieczeństwa, komunikacją ze społeczeństwem, rolą wartości ludzkich, formułowaniem polityki, psychologią terroryzmu i jego środowiskiem społecznym, poczuciem bezpieczeństwa obywateli, etyką, ochroną prywatności i społecznym prognozowaniem oraz analizą ryzyka systemowego. Badania dotyczyć będą również technologii, które w lepszy sposób chronią prywatność i wolności, jak również obszarów szczególnego ryzyka i nowych zagrożeń oraz zarządzania i oceny potencjalnych skutków.

| — | Koordynacja i ustrukturyzowanie badań nad bezpieczeństwem: koordynowanie europejskich i międzynarodowych wysiłków badawczych w zakresie bezpieczeństwa oraz rozwój synergii pomiędzy badaniami nad bezpieczeństwem i obroną, poprawa warunków prawnych i zachęcanie do optymalnego wykorzystywania istniejących infrastruktur. |
| --- | --- |

—

Koordynacja i ustrukturyzowanie badań nad bezpieczeństwem: koordynowanie europejskich i międzynarodowych wysiłków badawczych w zakresie bezpieczeństwa oraz rozwój synergii pomiędzy badaniami nad bezpieczeństwem i obroną, poprawa warunków prawnych i zachęcanie do optymalnego wykorzystywania istniejących infrastruktur.

II.   Pomysły

Cel

Program ten ma zwiększyć dynamikę, kreatywność i doskonałość europejskich badań naukowych przekraczających granice dzisiejszej wiedzy. Nastąpi to poprzez wspieranie projektów badawczych inicjowanych przez samych naukowców, realizowanych we wszystkich dziedzinach przez pojedyncze zespoły rywalizujące na poziomie europejskim. Projekty będą finansowane na podstawie wniosków przedłożonych przez naukowców zarówno z sektora prywatnego, jak i publicznego, dotyczących dowolnie wybranego przez nich przedmiotu badań i oceniane wyłącznie na podstawie kryterium doskonałości, według ocen niezależnych ekspertów. Ważnym aspektem niniejszego programu jest ogłaszanie i rozpowszechnianie wyników badań.

Uzasadnienie

Inicjowane przez samych naukowców badania przekraczające granice dzisiejszej wiedzy (badania pionierskie), w ramach działań powszechnie rozumianych jako „badania podstawowe”, są główną siłą napędową dobrobytu i postępu społecznego, ponieważ otwierają nowe perspektywy dla postępu naukowego i technologicznego oraz mają decydujące znaczenie w generowaniu nowej wiedzy prowadzącej do przyszłych zastosowań i rynków.

Mimo wielu sukcesów i wysokiego poziomu osiągnięć w wielu dziedzinach, Europa nie wykorzystuje w pełni swoich zasobów oraz potencjału badawczego i pilnie potrzebuje większych możliwości generowania wiedzy i przełożenia jej na wartości ekonomiczne i społeczne oraz wzrost gospodarczy i społeczny.

Ogólnoeuropejska, oparta na zasadach konkurencji struktura finansowania (dodatkowa wobec finansowania ze źródeł krajowych, lecz nie zastępująca go) badań przekraczających granice dzisiejszej wiedzy, prowadzonych przez pojedyncze zespoły, które mogą działać na poziomie krajowym lub ponadnarodowym, jest kluczowym elementem europejskiej przestrzeni badawczej i uzupełnia inne działania wspólnotowe oraz krajowe. Umożliwi ona wzmocnienie dynamiki oraz atrakcyjności Europy dla najlepszych naukowców zarówno z państw europejskich, jak i z krajów trzecich, a także dla inwestycji przemysłowych.

Działania

Działanie to jest odpowiedzią dla najbardziej obiecujących i produktywnych obszarów badań oraz najlepszych możliwości osiągnięcia postępu naukowego i technologicznego, w obrębie poszczególnych dyscyplin oraz w badaniach interdyscyplinarnych, łącznie z naukami inżynieryjnymi, społecznymi i humanistycznymi. Zostanie ono wdrożone niezależnie od tematycznego ukierunkowania pozostałych części Siódmego programu ramowego i będzie skierowane zarówno do nowego pokolenia naukowców i nowych grup, jak też do zespołów o ustalonej pozycji.

Działania wspólnotowe w zakresie badań przekraczających granice dzisiejszej wiedzy będą realizowane przez Europejską Radę ds. Badań Naukowych (ERBN), składającą się z niezależnej rady naukowej wspieranej przez specjalną jednostkę ds. realizacji mającą ograniczone rozmiary i efektywną pod względem kosztów. Zarządzanie ERBN zostanie powierzone personelowi zatrudnionemu w tym celu lub oddelegowanemu z instytucji UE i będzie obejmowało jedynie rzeczywiste potrzeby administracyjne w celu zapewnienia stabilności i ciągłości koniecznej do skutecznego administrowania.

Rada Naukowa będzie składać się z najwyższej rangi przedstawicieli europejskiego środowiska naukowego, działających we własnym imieniu, niezależnie od interesów politycznych lub innych, zapewniając różnorodność obszarów badawczych. Jej członkowie będą mianowani przez Komisję po wyznaczeniu ich w drodze niezależnej procedury. Będą oni mianowani na okres czterech lat, z możliwością jednorazowego przedłużenia, w systemie rotacyjnym, który zagwarantuje ciągłość pracy Rady Naukowej.

Rada Naukowa będzie między innymi ustanawiać ogólną strategię naukową, w pełni odpowiadać za decyzje określające rodzaj badań, które mają być finansowane, oraz gwarantować jakość działania z naukowego punktu widzenia. Do jej zadań będą należeć w szczególności opracowywanie rocznego programu prac, ustanowienie procedury ocen eksperckich, a także monitorowanie i kontrola jakości wdrożenia programu z naukowego punktu widzenia. Rada uchwali kodeks postępowania służący między innymi unikaniu konfliktu interesów.

Specjalna jednostka ds. realizacji jest odpowiedzialna za wszystkie aspekty wdrożenia i realizacji programu, które przewidziano w rocznym programie prac. Będzie ona w szczególności przeprowadzać procedurę ocen eksperckich oraz procedurę selekcji zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Radę Naukową oraz zapewniać finansowe i naukowe zarządzanie dotacjami.

Koszty administracyjne i koszty zatrudnienia ERBN dotyczące Rady Naukowej i specjalnej jednostki ds. realizacji będą odpowiadać zasadom administracji mającej ograniczone rozmiary i efektywnej pod względem kosztów; wydatki administracyjne będą ograniczone do minimum dającego pogodzić się z zagwarantowaniem zasobów niezbędnych do zapewnienia wysokiej jakości wdrożenia.

Komisja będzie gwarantować pełną autonomię i niezależność ERBN. Zapewni, aby ERBN działała zgodnie z zasadami doskonałości naukowej, autonomii, wydajności i przejrzystości oraz aby ściśle przestrzegała strategii i metodologii wdrażania ustalonych przez Radę Naukową. Komisja sporządzi wraz z Radą Naukową roczne sprawozdanie z działalności ERBN i realizacji celów oraz przedłoży je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

ERBN dysponuje możliwością przeprowadzania własnych badań strategicznych w celu przygotowywania i wspierania swoich działań operacyjnych. W szczególności może ona przeprowadzać konsultacje w ramach inicjatyw europejskich, międzyrządowych oraz krajowych w celu zaplanowania własnych działań w świetle innych badań na szczeblu europejskim i krajowym.

Wdrażanie działania i zarządzanie są poddawane bieżącemu przeglądowi oraz ocenie w celu analizy osiągnięć oraz dostosowania i poprawy procedur na podstawie zdobytych doświadczeń. W ramach oceny śródokresowej, o której mowa w art. 7 ust. 2, przeprowadzony zostanie również niezależny przegląd struktury i mechanizmów ERBN na podstawie kryteriów doskonałości naukowej, autonomii, wydajności oraz przejrzystości działania, z pełnym zaangażowaniem Rady Naukowej. W ramach przeglądu zostaną jasno przedstawione zalety i wady struktury opartej na agencji wykonawczej oraz struktury opartej na art. 171 Traktatu. Na podstawie wyników tego przeglądu powinny zostać dokonane odpowiednie modyfikacje tych struktur i mechanizmów. Komisja zapewni wykonanie i przedstawienie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wszelkich niezbędnych prac przygotowawczych w celu jak najszybszego wprowadzenia w życie niezbędnych zmian struktury. Sprawozdanie okresowe, o którym mowa w art. 7 ust. 2, poprzedzające ocenę śródokresową, poda wstępne wnioski na temat funkcjonowania ERBN.

III.   Ludzie

Cel

Ilościowe i jakościowe wzmocnienie potencjału ludzkiego w zakresie badań i technologii w Europie poprzez: wzbudzanie zainteresowania zawodem naukowca, zachęcanie europejskich naukowców do pozostania w Europie i przyciąganie naukowców z całego świata, zwiększanie atrakcyjności Europy dla najlepszych naukowców. W oparciu o doświadczenia zebrane w trakcie realizacji działań zatytułowanych „Marie Curie” prowadzonych w poprzednich programach ramowych, nastąpi to w drodze uruchomienia spójnego zestawu działań „Marie Curie”, ze szczególnym uwzględnieniem tworzonej przez nie europejskiej wartości dodanej w postaci wpływu kształtującego europejską przestrzeń badawczą. Działania te będą skierowane do naukowców na wszystkich szczeblach kariery w sektorze publicznym lub prywatnym, od początkowego kształcenia, ukierunkowanego w szczególności na ludzi młodych, po kształcenie ustawiczne i rozwój kariery. Czynione będą również starania na rzecz zwiększenia udziału kobiet naukowców, poprzez wspieranie równości szans w przypadku wszystkich działań „Marie Curie”, poprzez projektowanie działań w formie umożliwiającej właściwą równowagę między pracą a życiem prywatnym oraz poprzez ułatwianie powrotu do kariery naukowej po przerwie.

Uzasadnienie

Duża liczba wysoko wykwalifikowanych naukowców jest niezbędnym warunkiem postępu w nauce i stworzenia podstaw dla innowacji, ale także istotnym czynnikiem wpływającym na przyciągnięcie i utrzymanie nakładów na badania naukowe ponoszonych przez instytucje publiczne i prywatne. W obliczu rosnącej światowej konkurencji stworzenie w Europie otwartego i wolnego od wszelkich form dyskryminacji rynku pracy dla naukowców oraz dywersyfikacja ich umiejętności i ścieżek kariery mają zasadnicze znaczenie we wspieraniu korzystnej wymiany naukowców i ich wiedzy, zarówno w Europie, jak i na całym świecie. Uruchomione zostaną specjalne działania promujące naukowców na wczesnym etapie kariery naukowej i wspierające wczesne etapy kariery naukowej, a także środki mające na celu ograniczenie zjawiska „drenażu mózgów”, takie jak na przykład granty służące reintegracji naukowców.

Mobilność, rozumiana jako przekraczanie granic zarówno państwowych, jak i sektorowych, włącznie z pobudzaniem udziału przemysłu oraz oferowaniem karier naukowych i stanowisk akademickich na skalę europejską, jest kluczowym składnikiem europejskiej przestrzeni badawczej, niezbędnym dla zwiększenia europejskich możliwości i osiągnięć w zakresie badań. Międzynarodowa konkurencja między naukowcami pozostanie kluczowym elementem zapewniającym jak najwyższą jakość badań prowadzonych w ramach tego działania. Zwiększenie mobilności naukowców oraz wzmocnienie zasobów instytucji przyciągających naukowców z innych państw członkowskich będzie wspierać centra doskonałości w całej Unii Europejskiej. W celu zagwarantowania szkoleń i mobilności w ramach nowych obszarów badań i technologii zapewniona zostanie odpowiednia koordynacja z innymi częściami Siódmego programu ramowego; celem dążeń będzie również synergia z innymi politykami Wspólnoty, np. w dziedzinach edukacji, spójności i zatrudnienia. W części „Nauka w społeczeństwie” programu „Możliwości” przewidziane są działania służące połączeniu kształcenia naukowego z karierą naukową oraz prace naukowe i koordynacyjne w zakresie nowych metod kształcenia naukowego.

Działania

| — | Kształcenie początkowe naukowców w celu poprawy ich perspektyw zawodowych w sektorze publicznym i prywatnym, między innymi poprzez poszerzenie ich umiejętności ogólnych i naukowych, w tym kwalifikacji związanych z transferem technologii oraz przedsiębiorczością, oraz zainteresowanie większej liczby młodych ludzi karierą naukową. Zostanie to zrealizowane poprzez sieci „Marie Curie”, przy czym głównym celem będzie przezwyciężenie rozdrobnienia początkowego kształcenia i rozwoju karier naukowców oraz ich wzmocnienie na poziomie europejskim. Dla najlepszych naukowców stojących na początku kariery przewidziane jest wsparcie umożliwiające im dołączenie do istniejących zespołów badawczych. Członkowie ponadnarodowych sieci muszą wykorzystywać komplementarność swoich kompetencji poprzez zintegrowane programy szkoleniowe. Wsparcie zostanie udzielone w zakresie rekrutacji naukowców na wczesnych etapach kariery, organizowania szkoleń w celu transferu wiedzy i nadzoru otwartych również dla naukowców spoza sieci oraz osób zajmujących wyższe stanowiska akademickie lub stanowiska w przemyśle. |
| --- | --- |

—

Kształcenie początkowe naukowców w celu poprawy ich perspektyw zawodowych w sektorze publicznym i prywatnym, między innymi poprzez poszerzenie ich umiejętności ogólnych i naukowych, w tym kwalifikacji związanych z transferem technologii oraz przedsiębiorczością, oraz zainteresowanie większej liczby młodych ludzi karierą naukową. Zostanie to zrealizowane poprzez sieci „Marie Curie”, przy czym głównym celem będzie przezwyciężenie rozdrobnienia początkowego kształcenia i rozwoju karier naukowców oraz ich wzmocnienie na poziomie europejskim. Dla najlepszych naukowców stojących na początku kariery przewidziane jest wsparcie umożliwiające im dołączenie do istniejących zespołów badawczych. Członkowie ponadnarodowych sieci muszą wykorzystywać komplementarność swoich kompetencji poprzez zintegrowane programy szkoleniowe. Wsparcie zostanie udzielone w zakresie rekrutacji naukowców na wczesnych etapach kariery, organizowania szkoleń w celu transferu wiedzy i nadzoru otwartych również dla naukowców spoza sieci oraz osób zajmujących wyższe stanowiska akademickie lub stanowiska w przemyśle.

| — | Kształcenie przez całe życie i rozwój kariery w celu wspierania rozwoju kariery doświadczonych naukowców. Mając na uwadze uzupełnianie lub uzyskiwanie nowych umiejętności i kompetencji oraz polepszanie interdyscyplinarności/wielodyscyplinarności lub mobilności międzysektorowej, przewiduje się wsparcie dla naukowców ze szczególnymi potrzebami w zakresie dodatkowych/uzupełniających się umiejętności i kompetencji, dla naukowców, którzy chcą po przerwie kontynuować karierę naukową oraz dla (ponownej) integracji naukowców przebywających na dłuższych kontraktach w Europie, także w ich kraju ojczystym, po pobycie za granicą. Działanie to będzie realizowane poprzez indywidualne stypendia przyznawane bezpośrednio na poziomie Wspólnoty oraz poprzez współfinansowanie programów regionalnych, krajowych lub międzynarodowych, pod warunkiem spełniania kryteriów europejskiej wartości dodanej, przejrzystości i otwartości. |
| --- | --- |

—

Kształcenie przez całe życie i rozwój kariery w celu wspierania rozwoju kariery doświadczonych naukowców. Mając na uwadze uzupełnianie lub uzyskiwanie nowych umiejętności i kompetencji oraz polepszanie interdyscyplinarności/wielodyscyplinarności lub mobilności międzysektorowej, przewiduje się wsparcie dla naukowców ze szczególnymi potrzebami w zakresie dodatkowych/uzupełniających się umiejętności i kompetencji, dla naukowców, którzy chcą po przerwie kontynuować karierę naukową oraz dla (ponownej) integracji naukowców przebywających na dłuższych kontraktach w Europie, także w ich kraju ojczystym, po pobycie za granicą. Działanie to będzie realizowane poprzez indywidualne stypendia przyznawane bezpośrednio na poziomie Wspólnoty oraz poprzez współfinansowanie programów regionalnych, krajowych lub międzynarodowych, pod warunkiem spełniania kryteriów europejskiej wartości dodanej, przejrzystości i otwartości.

Tryb współfinansowania będzie początkowo wykorzystywany w ograniczonym zakresie, co pozwoli zebrać odpowiednie doświadczenia.

| — | Ścieżki rozwoju współpracy oraz partnerstwa między przemysłem a środowiskiem akademickim: Wspieranie programów współpracy długoterminowej między środowiskiem akademickim a przemysłem (w tym tradycyjnym przemysłem wytwórczym) w szczególności MŚP, mające na celu pobudzenie mobilności międzysektorowej oraz zwiększenie wymiany wiedzy poprzez partnerstwa w zakresie badań, wspierane przez angażowanie doświadczonych naukowców na potrzeby partnerstwa, wymianę personelu między obydwoma sektorami w drodze oddelegowania i poprzez organizację wydarzeń. |
| --- | --- |

—

Ścieżki rozwoju współpracy oraz partnerstwa między przemysłem a środowiskiem akademickim: Wspieranie programów współpracy długoterminowej między środowiskiem akademickim a przemysłem (w tym tradycyjnym przemysłem wytwórczym) w szczególności MŚP, mające na celu pobudzenie mobilności międzysektorowej oraz zwiększenie wymiany wiedzy poprzez partnerstwa w zakresie badań, wspierane przez angażowanie doświadczonych naukowców na potrzeby partnerstwa, wymianę personelu między obydwoma sektorami w drodze oddelegowania i poprzez organizację wydarzeń.

| — | Wymiar międzynarodowy w celu poprawy jakości badań w Europie poprzez przyciągnięcie utalentowanych naukowców spoza Europy i wspieranie korzystnej dla obu stron współpracy naukowej z naukowcami spoza kontynentu. W tym celu przewiduje się stypendia dla europejskich naukowców podejmujących badania poza Europą (zawierające obowiązkowy etap po powrocie), stypendia dla naukowców spoza Europy podejmujących działalność w Europie, partnerstwa wspierające wymianę naukowców. Wspierane będą również wspólne inicjatywy organizacji europejskich i organizacji z krajów sąsiadujących z UE oraz z krajów, z którymi Wspólnota zawarła umowy o współpracy naukowej i technologicznej. Działanie obejmuje środki mające zapobiec ryzyku „drenażu mózgów” z krajów rozwijających się i wschodzących gospodarek oraz środki na rzecz tworzenia sieci europejskich naukowców pracujących za granicą. Działania te będą realizowane w sposób zgodny z międzynarodowymi inicjatywami podejmowanymi w ramach programów „Współpraca” i „Możliwości”. |
| --- | --- |

—

Wymiar międzynarodowy w celu poprawy jakości badań w Europie poprzez przyciągnięcie utalentowanych naukowców spoza Europy i wspieranie korzystnej dla obu stron współpracy naukowej z naukowcami spoza kontynentu. W tym celu przewiduje się stypendia dla europejskich naukowców podejmujących badania poza Europą (zawierające obowiązkowy etap po powrocie), stypendia dla naukowców spoza Europy podejmujących działalność w Europie, partnerstwa wspierające wymianę naukowców. Wspierane będą również wspólne inicjatywy organizacji europejskich i organizacji z krajów sąsiadujących z UE oraz z krajów, z którymi Wspólnota zawarła umowy o współpracy naukowej i technologicznej. Działanie obejmuje środki mające zapobiec ryzyku „drenażu mózgów” z krajów rozwijających się i wschodzących gospodarek oraz środki na rzecz tworzenia sieci europejskich naukowców pracujących za granicą. Działania te będą realizowane w sposób zgodny z międzynarodowymi inicjatywami podejmowanymi w ramach programów „Współpraca” i „Możliwości”.

| — | Działania szczegółowe wspierające utworzenie prawdziwego europejskiego rynku pracy dla naukowców poprzez usunięcie przeszkód w mobilności i rozszerzenie perspektyw zawodowych naukowców w Europie. Wspierane będą również środki zachęty dla instytucji publicznych promujących mobilność, jakość i status zatrudnionych naukowców. Ponadto, w celu zwiększania świadomości społecznej w zakresie działań „Marie Curie” i ich celów, przyznawane będą nagrody. |
| --- | --- |

—

Działania szczegółowe wspierające utworzenie prawdziwego europejskiego rynku pracy dla naukowców poprzez usunięcie przeszkód w mobilności i rozszerzenie perspektyw zawodowych naukowców w Europie. Wspierane będą również środki zachęty dla instytucji publicznych promujących mobilność, jakość i status zatrudnionych naukowców. Ponadto, w celu zwiększania świadomości społecznej w zakresie działań „Marie Curie” i ich celów, przyznawane będą nagrody.

IV.   Możliwości

Ta część Siódmego programu ramowego polepszy możliwości w zakresie badań i innowacji w całej Europie i zapewni ich optymalne wykorzystanie. Cel ten zostanie osiągnięty poprzez:

| — | optymalizację wykorzystania i rozwoju infrastruktur badawczych; |
| --- | --- |

—

optymalizację wykorzystania i rozwoju infrastruktur badawczych;

| — | wzmocnienie możliwości innowacyjnych MŚP oraz ich zdolności do wykorzystywania wyników prac badawczych; |
| --- | --- |

—

wzmocnienie możliwości innowacyjnych MŚP oraz ich zdolności do wykorzystywania wyników prac badawczych;

| — | wspieranie rozwoju regionalnych klastrów badawczych; |
| --- | --- |

—

wspieranie rozwoju regionalnych klastrów badawczych;

| — | uwolnienie potencjału badawczego w regionach konwergencji i w najbardziej oddalonych regionach; |
| --- | --- |

—

uwolnienie potencjału badawczego w regionach konwergencji i w najbardziej oddalonych regionach;

| — | zbliżenie nauki i społeczeństwa w celu harmonijnego zintegrowania nauki i technologii ze społeczeństwem europejskim; |
| --- | --- |

—

zbliżenie nauki i społeczeństwa w celu harmonijnego zintegrowania nauki i technologii ze społeczeństwem europejskim;

| — | wsparcie dla spójnego kształtowania polityk badawczych; |
| --- | --- |

—

wsparcie dla spójnego kształtowania polityk badawczych;

| — | działania horyzontalne i środki wspierające współpracę międzynarodową. |
| --- | --- |

—

działania horyzontalne i środki wspierające współpracę międzynarodową.

INFRASTRUKTURY BADAWCZE

Cel

Optymalizacja wykorzystania i rozwój najlepszych infrastruktur badawczych istniejących w Europie oraz pomoc w stworzeniu we wszystkich dziedzinach nauki i technologii nowych infrastruktur badawczych o ogólnoeuropejskim znaczeniu, potrzebnych europejskiemu środowisku naukowemu do utrzymania się w czołówce postępu naukowego, i będących w stanie pomóc przemysłowi we wzmocnieniu podstaw wiedzy i technologicznego know-how.

Uzasadnienie

Infrastruktury badawcze odgrywają coraz większą rolę w rozwoju wiedzy i technologii oraz ich wykorzystaniu. Znaczenie takich infrastruktur jest już powszechnie uznawane w dziedzinach takich jak energia, przestrzeń kosmiczna i fizyka molekularna, a w innych dziedzinach stale rośnie. Centralną rolę w badaniach naukowych pełnią dla przykładu: źródła promieniowania, banki danych w genomice i naukach społecznych, obserwatoria w naukach o środowisku i badaniach przestrzeni kosmicznej, systemy obrazowania lub pomieszczenia sterylne w zakresie badania i opracowywania nowych materiałów lub w nanoelektronice. Są one kosztowne, prace nad ich powstaniem wymagają szerokiego zakresu wiedzy specjalistycznej i powinny być wykorzystywane w skali europejskiej przez szerokie grono naukowców oraz przedsiębiorstw jako klientów.

Opracowanie europejskiego podejścia w odniesieniu do infrastruktur badawczych, łącznie z infrastrukturami elektronicznymi i wirtualnymi opartymi na technikach informatycznych i komunikacyjnych, oraz przeprowadzenie działań na tym obszarze na poziomie Unii może stanowić istotny wkład w pobudzanie i wykorzystanie europejskiego potencjału badawczego oraz przyczynić się do rozwoju europejskiej przestrzeni badawczej.

Chociaż państwa członkowskie zachowają kluczową rolę w opracowywaniu i finansowaniu infrastruktur, Wspólnota może i powinna pełnić funkcję katalizatora i dźwigni poprzez pomoc w zapewnieniu szerszego dostępu do infrastruktur istniejących w państwach członkowskich i bardziej wydajnego ich wykorzystania poprzez pobudzanie skoordynowanego rozbudowywania istniejących infrastruktur i łączenia ich w sieci oraz wspieranie powstawania nowych infrastruktur badawczych o znaczeniu ogólnoeuropejskim w perspektywie średnio- i długookresowej. Pod tym względem kluczową rolę w określaniu potrzeb oraz planu rozwoju europejskich infrastruktur badawczych odgrywa Europejskie Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych (ESFRI).

Działania

Działania prowadzone w ramach niniejszego działu obejmą cały zakres nauki i technologii. Będą realizowane w ścisłym uzgodnieniu z działaniami podejmowanymi w obszarach tematycznych, w celu zagwarantowania, że wszystkie działania podejmowane na poziomie europejskim w ramach wspólnotowych odpowiadają zapotrzebowaniu na infrastruktury badawcze w danych obszarach, łącznie ze współpracą międzynarodową.

Przewidziano następujące działania:

| — | Wspieranie istniejących infrastruktur badawczych






  — | działania integracyjne w celu lepszego zorganizowania, w skali europejskiej, sposobu funkcjonowania infrastruktur badawczych w danej dziedzinie oraz wspierania ich spójnego wykorzystania i rozwoju, w szczególności poprzez ponadnarodowy dostęp w celu zapewnienia naukowcom europejskim, w tym naukowcom zatrudnionym w przemyśle i MŚP, dostępu do mających najlepsze osiągnięcia infrastruktur badawczych potrzebnych im do przeprowadzenia badań, niezależnie od lokalizacji infrastruktury; |
| --- | --- | --- |

—

Wspieranie istniejących infrastruktur badawczych

—

działania integracyjne w celu lepszego zorganizowania, w skali europejskiej, sposobu funkcjonowania infrastruktur badawczych w danej dziedzinie oraz wspierania ich spójnego wykorzystania i rozwoju, w szczególności poprzez ponadnarodowy dostęp w celu zapewnienia naukowcom europejskim, w tym naukowcom zatrudnionym w przemyśle i MŚP, dostępu do mających najlepsze osiągnięcia infrastruktur badawczych potrzebnych im do przeprowadzenia badań, niezależnie od lokalizacji infrastruktury;

| — | wzmocnienie elektronicznej infrastruktury badawczej: wspieranie dalszego rozwoju i globalnej łączności infrastruktur komunikacyjnych i siatek obliczeniowych o wysokich parametrach; rozbudowa europejskich możliwości w zakresie systemów informatycznych, oraz zachęcanie do ich przyjmowania przez społeczności użytkowników; w odpowiednich przypadkach — zwiększenie ich światowego znaczenia oraz zaufania do nich w oparciu o osiągnięcia infrastruktur GEANT i Grid oraz otwarte standardy w zakresie interoperacyjności. |
| --- | --- |

—

wzmocnienie elektronicznej infrastruktury badawczej: wspieranie dalszego rozwoju i globalnej łączności infrastruktur komunikacyjnych i siatek obliczeniowych o wysokich parametrach; rozbudowa europejskich możliwości w zakresie systemów informatycznych, oraz zachęcanie do ich przyjmowania przez społeczności użytkowników; w odpowiednich przypadkach — zwiększenie ich światowego znaczenia oraz zaufania do nich w oparciu o osiągnięcia infrastruktur GEANT i Grid oraz otwarte standardy w zakresie interoperacyjności.

| — | Wspieranie nowych infrastruktur badawczych






  — | budowa nowych infrastruktur oraz istotne modernizacje istniejących infrastruktur z naciskiem głównie na fazy przygotowawcze w celu promowania, zgodnie z zasadą „zmiennej geometrii” powstawania nowych urządzeń badawczych, przede wszystkim na podstawie prac ESFRI (15); |
| --- | --- | --- |

—

Wspieranie nowych infrastruktur badawczych

—

budowa nowych infrastruktur oraz istotne modernizacje istniejących infrastruktur z naciskiem głównie na fazy przygotowawcze w celu promowania, zgodnie z zasadą „zmiennej geometrii” powstawania nowych urządzeń badawczych, przede wszystkim na podstawie prac ESFRI (15);

| — | prace studyjne, z zastosowaniem podejścia oddolnego, jakim jest zaproszenie do składania wniosków, wspierające tworzenie nowych infrastruktur badawczych poprzez finansowanie grantów przygotowawczych i studiów wykonalności dla nowych infrastruktur. |
| --- | --- |

—

prace studyjne, z zastosowaniem podejścia oddolnego, jakim jest zaproszenie do składania wniosków, wspierające tworzenie nowych infrastruktur badawczych poprzez finansowanie grantów przygotowawczych i studiów wykonalności dla nowych infrastruktur.

Projekty dotyczące infrastruktur zgłoszone do tego rodzaju wsparcia zostaną określone na podstawie grupy kryteriów, obejmujących w szczególności:

| — | niemożność osiągnięcia celu przy pomocy istniejących mechanizmów; |
| --- | --- |

—

niemożność osiągnięcia celu przy pomocy istniejących mechanizmów;

| — | wartość dodaną wsparcia finansowego Wspólnoty; |
| --- | --- |

—

wartość dodaną wsparcia finansowego Wspólnoty;

| — | możliwość zaoferowania usługi w odpowiedzi na potrzeby użytkowników ze środowiska naukowego (akademickiego i przemysłowego) w całej Europie, w tym wartość dodaną dla europejskiej przestrzeni badawczej; |
| --- | --- |

—

możliwość zaoferowania usługi w odpowiedzi na potrzeby użytkowników ze środowiska naukowego (akademickiego i przemysłowego) w całej Europie, w tym wartość dodaną dla europejskiej przestrzeni badawczej;

| — | doskonałość naukową; |
| --- | --- |

—

doskonałość naukową;

| — | znaczenie międzynarodowe; |
| --- | --- |

—

znaczenie międzynarodowe;

| — | wkład w możliwości rozwoju technologicznego; |
| --- | --- |

—

wkład w możliwości rozwoju technologicznego;

| — | wkład w rozwój regionalnych klastrów badawczych opartych na doskonałości; |
| --- | --- |

—

wkład w rozwój regionalnych klastrów badawczych opartych na doskonałości;

| — | wykonalność z punktu widzenia technologicznego i organizacyjnego; |
| --- | --- |

—

wykonalność z punktu widzenia technologicznego i organizacyjnego;

| — | możliwości partnerstwa europejskiego oraz silne zaangażowanie finansowe i inne zobowiązania państw członkowskich i innych ważnych uczestników, jak również możliwe wykorzystanie pożyczek EBI i funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

—

możliwości partnerstwa europejskiego oraz silne zaangażowanie finansowe i inne zobowiązania państw członkowskich i innych ważnych uczestników, jak również możliwe wykorzystanie pożyczek EBI i funduszy strukturalnych.

| — | oszacowanie kosztów budowy i kosztów eksploatacyjnych. |
| --- | --- |

—

oszacowanie kosztów budowy i kosztów eksploatacyjnych.

W przypadku budowy nowych infrastruktur należy uwzględnić potencjał, jakim dysponują regiony konwergencji, jak również regiony najbardziej oddalone, w zakresie doskonałości naukowej. Zapewniona zostanie skuteczna koordynacja instrumentów finansowych Wspólnoty, w szczególności Siódmego programu ramowego i funduszy strukturalnych.

BADANIA NA RZECZ MŚP

Cele

Wzmocnienie możliwości innowacyjnych europejskich MŚP oraz ich wkładu w rozwój produktów i rynków opartych na nowych technologiach poprzez pomoc w zakresie badań zlecanych na zewnątrz (outsourcing), zwiększania wysiłków badawczych MŚP, poszerzania ich sieci, lepszego wykorzystania wyników badań i pozyskiwania technologicznego know-how, wypełnianie luki dzielącej badania naukowe i innowacje.

Uzasadnienie

Małe i średnie przedsiębiorstwa są fundamentem europejskiego przemysłu. Powinny stanowić główny element w systemie innowacji oraz w łańcuchu przekształcania wiedzy w nowe produkty, procesy i usługi. W obliczu rosnącej konkurencji na rynku wewnętrznym oraz w skali światowej, europejskie MŚP muszą pogłębiać posiadaną wiedzę i zwiększać intensywność i wykorzystanie badań, rozszerzać swoją działalność na większe rynki i umiędzynarodowić swoje sieci wiedzy. Większość z działań podejmowanych przez państwa członkowskie dotyczących MŚP nie wspiera ponadnarodowej współpracy badawczej i transferu technologicznego. Potrzebne są działania na poziomie UE w celu uzupełnienia i poprawy efektów działań przeprowadzanych na poziomie regionalnym i krajowym. Jako uzupełnienie działań wymienionych poniżej, wspierany i ułatwiany będzie udział MŚP w całym Siódmym programie ramowym, z uwzględnieniem ich szczególnych potrzeb.

Działania

Działania szczegółowe na rzecz MŚP powinny wspierać małe i średnie przedsiębiorstwa lub ich stowarzyszenia, które mają potrzebę zlecania badań naukowych na zewnątrz: przede wszystkim MŚP w sektorze technologii mniej zaawansowanych, mające niewielkie lub niemające żadnych możliwości badawczych. MŚP prowadzące intensywną działalność badawczą mogą brać udział w tych działaniach jako dostawcy usług badawczych lub zlecać badania na zewnątrz w celu uzupełnienia ich podstawowych możliwości w tym zakresie. Działania będą prowadzone w całym obszarze nauki i technologii, przy zastosowania podejścia oddolnego. W zakres działań wchodzić będą badania i demonstracje ułatwiające wykorzystanie wyników badań na rynku oraz powiązanie tej linii działania z instrumentami dostępnymi w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji. Środki finansowe będą przyznawane za pomocą dwóch systemów:

| — | badania na rzecz MŚP: wspieranie małych grup innowacyjnych MŚP w celu rozwiązywania wspólnych bądź uzupełniających się problemów technologicznych; |
| --- | --- |

—

badania na rzecz MŚP: wspieranie małych grup innowacyjnych MŚP w celu rozwiązywania wspólnych bądź uzupełniających się problemów technologicznych;

| — | badania na rzecz stowarzyszeń MŚP: wspieranie stowarzyszeń i grup MŚP w opracowywaniu technicznych rozwiązań problemów wspólnych dla większej liczby MŚP w określonych sektorach przemysłu lub segmentach łańcucha wartości. |
| --- | --- |

—

badania na rzecz stowarzyszeń MŚP: wspieranie stowarzyszeń i grup MŚP w opracowywaniu technicznych rozwiązań problemów wspólnych dla większej liczby MŚP w określonych sektorach przemysłu lub segmentach łańcucha wartości.

Działania wyraźnie skoncentrują się na wspieraniu projektów badawczych. Ponadto wspierane będą systemy krajowe przyznające środki finansowe MŚP lub ich stowarzyszeniom na przygotowanie wniosków projektowych w ramach programu „Badania na rzecz MŚP”. Podczas realizacji Siódmego programu ramowego zapewniana będzie komplementarność i synergia z działaniami programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji.

Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji pobudzi i ułatwi udział MŚP w Siódmym programie ramowym poprzez usługi horyzontalne wspierające przedsiębiorczość i innowacyjność. Zostanie zapewniona komplementarność i synergia z innymi progamami wspólnotowymi.

REGIONY WIEDZY

Cele

Wzmocnienie potencjału badawczego regionów europejskich, w szczególności poprzez wspieranie i zachęcanie do rozwoju w całej Europie regionalnych klastrów badawczych skupiających wyższe uczelnie, ośrodki badawcze, przedsiębiorstwa i władze regionalne.

Uzasadnienie

Regiony uznaje się coraz częściej za ważnych aktorów na europejskiej scenie badań i rozwoju. Polityka w zakresie badań oraz działania na poziomie regionalnym często opierają się na rozwoju regionalnych klastrów skupiających instytucje publiczne i prywatne. Pilotażowa akcja „Regiony wiedzy” ujawniła dynamikę tego procesu i konieczność wspierania i zachęcania do rozwijania tego typu struktur.

Działania podejmowane w tym obszarze umożliwią regionom europejskim zwiększenie możliwości inwestowania w BRT oraz prowadzenia działań badawczych, przy jednoczesnej maksymalizacji możliwości efektywnego udziału ich uczestników w europejskich projektach badawczych i sprzyjaniu powstawaniu klastrów, co będzie jednocześnie propagowaniem rozwoju regionalnego w Europie. Działania będą ułatwiały tworzenie klastrów regionalnych, które przyczyniają się do kształtowania europejskiej przestrzeni badawczej.

Działania

Nowa inicjatywa „Regiony wiedzy” połączy regionalnych uczestników zaangażowanych w badania, takich jak wyższe uczelnie, ośrodki badawcze, przemysł, władze publiczne (rady regionalne lub regionalne agencje rozwoju). Projekty będą obejmowały wspólną analizę planów badawczych klastrów regionalnych (w uzgodnieniu z innymi działaniami dotyczącymi szeroko rozumianej kwestii regionalnych klastrów innowacyjnych) i wypracowanie zestawu instrumentów służących zastosowaniu w konkretnych działaniach badawczych, m.in. poprzez spełnianie przez regiony rozwinięte roli „mentora” regionów o słabo rozwiniętym profilu badawczym oraz wspieranie kształtujących się regionów wiedzy.

Obejmuje to działania mające na celu usprawnienie tworzenia sieci badawczych i dostępu do źródeł finansowania badań, oraz lepszą integrację i tworzenie powiązań między uczestnikami badań i instytucjami w gospodarkach regionalnych. Działania te będą realizowane w ścisłym związku z polityką regionalną Wspólnoty (fundusze strukturalne), programem ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz programem edukacyjnym i szkoleniowym.

W kontekście działania szczegółowego „Regiony wiedzy” przewiduje się szukanie synergii z polityką regionalną Wspólnoty, jak również z właściwymi programami krajowymi i regionalnymi, szczególnie w odniesieniu do regionów konwergencji i regionów najbardziej oddalonych.

POTENCJAŁ BADAWCZY

Cel

Pobudzenie wykorzystania pełnego potencjału badawczego rozszerzonej Unii poprzez otworzenie i rozwój istniejącej lub powstającej doskonałości w regionach konwergencji i najbardziej oddalonych regionach UE (16) oraz pomoc w zwiększeniu możliwości efektywnego uczestnictwa naukowców w działalności badawczej na poziomie wspólnotowym.

Uzasadnienie

Europa nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału badawczego, w szczególności w mniej rozwiniętych regionach oddalonych od europejskich centrów rozwoju naukowego i przemysłowego. Aby naukowcy i instytucje z tych regionów, zarówno z sektora publicznego jak i prywatnego, mogli wnieść swój wkład do ogólnoeuropejskich wysiłków w dziedzinie badań, a jednocześnie skorzystać z wiedzy i doświadczenia pozostałych regionów Europy, działanie to ma na celu stworzenie warunków, które pozwolą im wykorzystać ich potencjał i pomogą w pełnej realizacji europejskiej przestrzeni badawczej w poszerzonej Unii. Działania będą oparte na wcześniejszych i istniejących środkach, takich jak europejskie centra doskonałości w ramach piątego programu ramowego w dawnych krajach przystępujących i kandydujących oraz stypendia „Marie Curie” służące transferowi wiedzy.

Działania

Działanie w tym obszarze obejmuje wsparcie w następujących przypadkach:

| — | ponadnarodowe, wzajemne oddelegowywanie personelu naukowo-badawczego między wybranymi instytucjami w regionach konwergencji i jedną lub więcej organizacjami partnerskimi; wsparcie dla wybranych istniejących lub powstających centrów doskonałości w celu umożliwienia im rekrutacji doświadczonych naukowców z innych krajów; |
| --- | --- |

—

ponadnarodowe, wzajemne oddelegowywanie personelu naukowo-badawczego między wybranymi instytucjami w regionach konwergencji i jedną lub więcej organizacjami partnerskimi; wsparcie dla wybranych istniejących lub powstających centrów doskonałości w celu umożliwienia im rekrutacji doświadczonych naukowców z innych krajów;

| — | pozyskiwanie i rozbudowa sprzętu badawczego oraz stworzenie warunków materialnych umożliwiających pełne wykorzystanie potencjału intelektualnego obecnego w wybranych istniejących lub powstających centrach doskonałości w regionach konwergencji; |
| --- | --- |

—

pozyskiwanie i rozbudowa sprzętu badawczego oraz stworzenie warunków materialnych umożliwiających pełne wykorzystanie potencjału intelektualnego obecnego w wybranych istniejących lub powstających centrach doskonałości w regionach konwergencji;

| — | organizacja warsztatów i konferencji ułatwiających transfer wiedzy; działania promujące oraz inicjatywy mające na celu rozpowszechnianie i przekazywanie wyników badań w innych krajach i na rynkach międzynarodowych; |
| --- | --- |

—

organizacja warsztatów i konferencji ułatwiających transfer wiedzy; działania promujące oraz inicjatywy mające na celu rozpowszechnianie i przekazywanie wyników badań w innych krajach i na rynkach międzynarodowych;

| — | „mechanizmy oceniające”, dzięki którym każdy ośrodek badawczy w regionach konwergencji może uzyskać ocenę ogólnej jakości prowadzonych badań i poziomu infrastruktury badawczej dokonaną przez międzynarodowych, niezależnych ekspertów. |
| --- | --- |

—

„mechanizmy oceniające”, dzięki którym każdy ośrodek badawczy w regionach konwergencji może uzyskać ocenę ogólnej jakości prowadzonych badań i poziomu infrastruktury badawczej dokonaną przez międzynarodowych, niezależnych ekspertów.

Podjęte zostaną starania w celu stworzenia silnej synergii z polityką regionalną Wspólnoty. Działania prowadzone na tym obszarze określą potrzeby oraz możliwości wzmocnienia potencjału badawczego istniejących i powstających centrów doskonałości w regionach konwergencji, które mogą być sfinansowane przez fundusze strukturalne i Fundusz Spójności.

Synergii należy poszukiwać również poprzez program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji w celu promowania regionalnej komercjalizacji BRT, we współpracy z przemysłem.

NAUKA W SPOŁECZEŃSTWIE

Cel

W celu stworzenia otwartego, efektywnego i demokratycznego europejskiego społeczeństwa opartego na wiedzy należy pobudzać harmonijną integrację przedsięwzięć naukowych i technologicznych oraz powiązanej z nimi polityki badawczej z europejską strukturą społeczną, poprzez popieranie w skali europejskiej refleksji i debat dotyczących nauki i technologii oraz ich relacji z całym spektrum społecznym i kulturowym.

Uzasadnienie

Nauka i technologia wywierają coraz większy wpływ na nasze codzienne życie. Choć nauka i technologia są produktami działań społecznych, ukształtowanymi przez czynniki społeczne i kulturowe, ciągle stanowią sferę oddaloną od codziennych problemów dużej części społeczeństwa oraz decydentów politycznych i wciąż są przedmiotem nieporozumień. Kontrowersyjne kwestie związane z nowymi technologiami powinny być w społeczeństwie przedmiotem debaty opartej na faktach i prowadzącej do uzasadnionych wyborów i decyzji.

Działania

Pełna i zintegrowana inicjatywa w tej dziedzinie obejmuje wsparcie w następujących przypadkach:

| — | Wzmacnianie i poprawa europejskiego systemu nauki oraz skupienie się na następujących zagadnieniach: poprawa wykorzystania i monitorowania wpływu doradztwa naukowego i wiedzy specjalistycznej na proces tworzenia polityk (łącznie z zarządzaniem ryzykiem); przyszłość publikacji naukowych; działania ułatwiające dostęp do publikacji naukowych dla zainteresowanej części społeczeństwa; zabezpieczenia w obszarach nauki zagrożonych nadużyciami; oraz kwestie oszustwa, zaufania i „samoregulacji”. |
| --- | --- |

—

Wzmacnianie i poprawa europejskiego systemu nauki oraz skupienie się na następujących zagadnieniach: poprawa wykorzystania i monitorowania wpływu doradztwa naukowego i wiedzy specjalistycznej na proces tworzenia polityk (łącznie z zarządzaniem ryzykiem); przyszłość publikacji naukowych; działania ułatwiające dostęp do publikacji naukowych dla zainteresowanej części społeczeństwa; zabezpieczenia w obszarach nauki zagrożonych nadużyciami; oraz kwestie oszustwa, zaufania i „samoregulacji”.

| — | Szersze zaangażowanie naukowców i ogółu społeczeństwa, łącznie ze zorganizowanym społeczeństwem obywatelskim, w zagadnienia dotyczące nauki w celu przewidywania i wyjaśniania kwestii politycznych i społecznych, łącznie z problemami etycznymi. |
| --- | --- |

—

Szersze zaangażowanie naukowców i ogółu społeczeństwa, łącznie ze zorganizowanym społeczeństwem obywatelskim, w zagadnienia dotyczące nauki w celu przewidywania i wyjaśniania kwestii politycznych i społecznych, łącznie z problemami etycznymi.

| — | Refleksja i debata dotyczące nauki i technologii oraz ich miejsca w społeczeństwie, czerpiące z dyscyplin naukowych takich jak historia, socjologia oraz filozofia nauki i technologii. |
| --- | --- |

—

Refleksja i debata dotyczące nauki i technologii oraz ich miejsca w społeczeństwie, czerpiące z dyscyplin naukowych takich jak historia, socjologia oraz filozofia nauki i technologii.

| — | Badania nad tożsamością kulturową płci, w tym włączenie wymiaru płci kulturowej do wszystkich obszarów badań oraz promowanie roli kobiet w badaniach i naukowych organach decyzyjnych. |
| --- | --- |

—

Badania nad tożsamością kulturową płci, w tym włączenie wymiaru płci kulturowej do wszystkich obszarów badań oraz promowanie roli kobiet w badaniach i naukowych organach decyzyjnych.

| — | Stworzenie otwartego otoczenia, które pobudza zainteresowanie nauką wśród młodzieży poprzez intensyfikację kształcenia w zakresie nauk ścisłych na wszystkich poziomach, łącznie ze szkolnictwem, oraz wspieranie zainteresowania nauką i pełnego udziału w nauce młodych ludzi ze wszystkich środowisk. |
| --- | --- |

—

Stworzenie otwartego otoczenia, które pobudza zainteresowanie nauką wśród młodzieży poprzez intensyfikację kształcenia w zakresie nauk ścisłych na wszystkich poziomach, łącznie ze szkolnictwem, oraz wspieranie zainteresowania nauką i pełnego udziału w nauce młodych ludzi ze wszystkich środowisk.

| — | Wzmacnianie roli badań prowadzonych na uniwersytetach i w innych wyższych uczelniach oraz ich zaangażowania w wyzwania globalizacji. |
| --- | --- |

—

Wzmacnianie roli badań prowadzonych na uniwersytetach i w innych wyższych uczelniach oraz ich zaangażowania w wyzwania globalizacji.

| — | Lepsza komunikacja i wzajemne zrozumienie między światem nauki a szeroką publicznością składającą się z decydentów politycznych, mediów i ogółu społeczeństwa poprzez pomoc naukowcom w lepszym informowaniu i przedstawianiu ich pracy oraz poprzez wspieranie informacji naukowej, publikacji i mediów. |
| --- | --- |

—

Lepsza komunikacja i wzajemne zrozumienie między światem nauki a szeroką publicznością składającą się z decydentów politycznych, mediów i ogółu społeczeństwa poprzez pomoc naukowcom w lepszym informowaniu i przedstawianiu ich pracy oraz poprzez wspieranie informacji naukowej, publikacji i mediów.

Działania te przyjmą w szczególności postać projektów badawczych, prac studyjnych, współpracy sieciowej i wymiany, wydarzeń i inicjatyw skierowanych do szerokiego kręgu odbiorców, nagród, badań opinii i gromadzenia danych. W wielu przypadkach będzie to oznaczało międzynarodowe partnerstwa z organizacjami z krajów trzecich.

WSPIERANIE SPÓJNEGO ROZWOJU POLITYK BADAWCZYCH

Cele

Wzmacnianie skuteczności i spójności krajowych i wspólnotowych polityk badawczych oraz ich powiązań z innymi politykami, zwiększanie znaczenia badań publicznych i ich powiązań z przemysłem oraz wzmacnianie wsparcia publicznego i efektu dźwigni, jaki wywiera ono na inwestycje podmiotów prywatnych.

Uzasadnienie

Zwiększanie inwestycji w badania i rozwój w dążeniu do osiągnięcia celu 3 % oraz poprawa ich efektywności jest podstawowym priorytetem strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. Opracowanie skutecznych polityk na rzecz zwiększenia publicznych i prywatnych inwestycji w badania stanowi zatem dla władz publicznych ważny czynnik w świetle potrzeby przyspieszenia przejścia do konkurencyjnej gospodarki opartej na wiedzy. Wymaga to możliwości dostosowywania polityk badawczych do potrzeb, uruchomienia szerszego zakresu instrumentów, ponadnarodowej koordynacji wysiłków oraz zaangażowania innych polityk w celu stworzenia lepszych ogólnych warunków prowadzenia badań.

Działania

Działania podejmowane pod tym hasłem uzupełnią działania koordynujące w ramach programu „współpraca” i będą służyły poprawie spójności i efektów regionalnych, krajowych i wspólnotowych polityk i inicjatyw (np. programów finansowania, prawodawstwa, zaleceń i wytycznych). Przewidziano następujące działania:

| — | monitorowanie i analiza polityk publicznych związanych z badaniami i strategii przemysłowych, w tym ich oddziaływania, oraz opracowanie wskaźników służących uzyskaniu informacji i danych pomagających w projektowaniu, wdrażaniu, ocenie i ponadnarodowej koordynacji polityk; |
| --- | --- |

—

monitorowanie i analiza polityk publicznych związanych z badaniami i strategii przemysłowych, w tym ich oddziaływania, oraz opracowanie wskaźników służących uzyskaniu informacji i danych pomagających w projektowaniu, wdrażaniu, ocenie i ponadnarodowej koordynacji polityk;

| — | wzmacnianie, na zasadzie dobrowolności, koordynacji polityk badawczych poprzez działania wspierające otwartą metodę koordynacji (OMC) oraz oddolne, ponadnarodowe inicjatywy na rzecz współpracy w kwestiach stanowiących wspólny obszar zainteresowań podejmowane na szczeblu krajowym i regionalnym. |
| --- | --- |

—

wzmacnianie, na zasadzie dobrowolności, koordynacji polityk badawczych poprzez działania wspierające otwartą metodę koordynacji (OMC) oraz oddolne, ponadnarodowe inicjatywy na rzecz współpracy w kwestiach stanowiących wspólny obszar zainteresowań podejmowane na szczeblu krajowym i regionalnym.

DZIAŁANIA W ZAKRESIE WSPÓŁPRACY MIĘDZYNARODOWEJ

By stać się konkurencyjną i odgrywać wiodącą rolę w świecie, Wspólnota Europejska potrzebuje silnej i spójnej międzynarodowej polityki w dziedzinie nauki i technologii. Działania międzynarodowe przeprowadzone w ramach różnych programów Siódmego programu ramowego zostaną włączone w kontekst ogólnej strategii współpracy międzynarodowej.

Ta międzynarodowa polityka ma trzy współzależne cele:

| — | wspieranie europejskiej konkurencyjności poprzez strategiczne partnerstwa z krajami trzecimi w wybranych dziedzinach nauki oraz poprzez angażowanie najlepszych naukowców z krajów trzecich do pracy w Europie i z Europą; |
| --- | --- |

—

wspieranie europejskiej konkurencyjności poprzez strategiczne partnerstwa z krajami trzecimi w wybranych dziedzinach nauki oraz poprzez angażowanie najlepszych naukowców z krajów trzecich do pracy w Europie i z Europą;

| — | ułatwianie kontaktów z partnerami w krajach trzecich mające na celu zapewnienie lepszego dostępu do badań prowadzonych w innych częściach świata; |
| --- | --- |

—

ułatwianie kontaktów z partnerami w krajach trzecich mające na celu zapewnienie lepszego dostępu do badań prowadzonych w innych częściach świata;

| — | rozwiązywanie szczególnych problemów dotykających kraje trzecie lub mających charakter globalny, na podstawie wspólnych obszarów zainteresowań i wzajemnych korzyści. |
| --- | --- |

—

rozwiązywanie szczególnych problemów dotykających kraje trzecie lub mających charakter globalny, na podstawie wspólnych obszarów zainteresowań i wzajemnych korzyści.

Współpraca z krajami trzecimi w ramach Siódmego programu ramowego będzie koncentrować się w szczególności na następujących grupach krajów:

| — | kraje kandydujące; |
| --- | --- |

—

kraje kandydujące;

| — | kraje sąsiadujące z UE, partnerskie kraje śródziemnomorskie, kraje Bałkanów Zachodnich (WBC) (17) oraz kraje Europy Wschodniej, Kaukazu i Azji Środkowej (EWKAS) (18); |
| --- | --- |

—

kraje sąsiadujące z UE, partnerskie kraje śródziemnomorskie, kraje Bałkanów Zachodnich (WBC) (17) oraz kraje Europy Wschodniej, Kaukazu i Azji Środkowej (EWKAS) (18);

| — | kraje rozwijające się, z uwzględnieniem szczególnych potrzeb każdego kraju lub regionu (19); |
| --- | --- |

—

kraje rozwijające się, z uwzględnieniem szczególnych potrzeb każdego kraju lub regionu (19);

| — | tzw. wschodzące gospodarki. |
| --- | --- |

—

tzw. wschodzące gospodarki.

Ukierunkowane tematycznie działania w zakresie współpracy międzynarodowej będą prowadzone w ramach programu „współpraca”. Międzynarodowe działania w zakresie potencjału ludzkiego będą realizowane w ramach programu „ludzie”.

W ramach programu „Możliwości” realizowane będą horyzontalne działania wspierające oraz działania, które nie są skoncentrowane na konkretnym obszarze tematycznym bądź obszarze interdyscyplinarnym objętym programem „Współpraca”; w ograniczonej liczbie przypadków możliwe będzie uzupełnienie ich działaniami szczegółowymi w zakresie współpracy, należącymi do obszarów wspólnych zainteresowań. Podjęte zostaną wysiłki w celu polepszenia spójności działań krajowych poprzez wspieranie koordynacji krajowych programów dotyczących międzynarodowej współpracy naukowej. Uwzględniając doświadczenia zgromadzone przy współpracy z krajami Europy Wschodniej i Azji Środkowej w ramach programu INTAS, działania zapewniające kontynuację podjęte zostaną w ramach niniejszego programu oraz programów „Współpraca” i „Ludzie”.

Zapewniona zostanie ogólna koordynacja działań w zakresie współpracy międzynarodowej prowadzonych w ramach poszczególnych programów Siódmego programu ramowego, jak również koordynacja z innymi instrumentami wspólnotowymi.

DZIAŁANIA WSPÓLNEGO CENTRUM BADAWCZEGO (WCB) NIENALEŻĄCE DO OBSZARU BADAŃ JĄDROWYCH

Cel

Zapewnienie odpowiadającego potrzebom użytkowników wsparcia naukowego i technicznego w procesie tworzenia polityk wspólnotowych, wsparcia w realizowaniu i monitorowaniu istniejących polityk oraz umiejętności reagowania na nowe wymagania polityk.

Uzasadnienie

Niezależność WCB od szczególnych interesów, prywatnych lub państwowych, w połączeniu z jego specjalistyczną wiedzą techniczną, ułatwia mu, zwłaszcza na poziomie wspólnotowym, komunikację oraz osiąganie konsensusu pomiędzy zainteresowanymi stronami (zrzeszeniami przemysłowymi, grupami działającymi na rzecz ochrony środowiska, właściwymi organami państw członkowskich, innymi ośrodkami badawczymi, itp.) a decydentami politycznymi. Poprzez wsparcie naukowe i technologiczne WCB pomaga zwiększyć skuteczność, przejrzystość i znaczenie podstaw naukowych w procesie tworzenia polityk wspólnotowych. Tam, gdzie będzie to możliwe, wszelkie badania prowadzone przez WCB będą koordynowane z badaniami podejmowanymi w ramach tematów programu szczegółowego „Współpraca”, tak aby zapobiec nakładaniu się i powielaniu badań.

Przydatność i wiarygodność wsparcia WCB dla polityk wspólnotowych są ściśle związane z jakością jego kompetencji naukowych oraz z jego integracją z międzynarodowym środowiskiem naukowym. Z tego względu WCB będzie kontynuowało inwestycje na rzecz badań oraz współpracę z innymi centrami doskonałości w odpowiednich obszarach. WCB będzie brało udział we wszystkich obszarach działań pośrednich, ze szczególnym uwzględnieniem wspólnych naukowych systemów referencji, sieci, szkoleń i mobilności, infrastruktury badawczej oraz udziału w platformach technologicznych i instrumentach koordynacyjnych, w których dysponuje odpowiednimi kompetencjami umożliwiającymi dostarczenie wartości dodanej.

WCB będzie aktywnie wspierało włączanie nowych państw członkowskich i krajów kandydujących w swoją działalność w stopniu, który odpowiada obecnemu poziomowi UE15.

Działania

Priorytety WCB będą należeć do dziedzin mających dla Unii znaczenie strategiczne, w których jego wkład będzie stanowił wysoką wartość dodaną. Naukowe i techniczne wsparcie polityk wspólnotowych będzie kontynuowane w takich podstawowych obszarach jak zrównoważony rozwój, zmiany klimatu, żywność, energia, transport, chemikalia, metody badań alternatywne wobec testów na zwierzętach, polityka badawcza, technologie informacyjne, materiały i metody referencyjne, biotechnologia, ryzyka, zagrożenia i skutki społeczno-gospodarcze. Zwiększone zaangażowanie nastąpi w poniższych obszarach leżących w centrum zainteresowania Wspólnoty:

| — | Dobrobyt w społeczeństwie opartym na wiedzy






  — | Wykonanie oraz rozwijanie zaawansowanych technik modelowania i analiz ekonometrycznych w kontekście definiowania polityk i monitorowania, np. działania podejmowane w następstwie strategii lizbońskiej, wspólnotowe polityki w zakresie rynku wewnętrznego oraz w zakresie badań i edukacji; |
| --- | --- | --- |

—

Dobrobyt w społeczeństwie opartym na wiedzy

—

Wykonanie oraz rozwijanie zaawansowanych technik modelowania i analiz ekonometrycznych w kontekście definiowania polityk i monitorowania, np. działania podejmowane w następstwie strategii lizbońskiej, wspólnotowe polityki w zakresie rynku wewnętrznego oraz w zakresie badań i edukacji;

| — | opracowanie modeli wspierających w odpowiedzialny sposób nową równowagę między celami zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności; |
| --- | --- |

—

opracowanie modeli wspierających w odpowiedzialny sposób nową równowagę między celami zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności;

| — | wsparcie techniczne i naukowe w opracowaniu procedur oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem stanowiących narzędzie wykorzystywane w procesach podejmowania decyzji politycznych na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

—

wsparcie techniczne i naukowe w opracowaniu procedur oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem stanowiących narzędzie wykorzystywane w procesach podejmowania decyzji politycznych na szczeblu europejskim.

| — | Solidarność i odpowiedzialne gospodarowanie zasobami






  — | Osiągnięcie statusu uznanego centrum referencyjnego w zakresie nauki i technologii dotyczących zrównoważonego rolnictwa, koncentrującego się na problemach jakości żywności, bezpieczeństwa i odtwarzania historii produktów (włączając w to genetycznie zmodyfikowane produkty spożywcze i pasze), gospodarki przestrzennej i wzajemnej zgodności i wspieranie wdrażania Wspólnej Polityki Rolnej. |
| --- | --- | --- |

—

Solidarność i odpowiedzialne gospodarowanie zasobami

—

Osiągnięcie statusu uznanego centrum referencyjnego w zakresie nauki i technologii dotyczących zrównoważonego rolnictwa, koncentrującego się na problemach jakości żywności, bezpieczeństwa i odtwarzania historii produktów (włączając w to genetycznie zmodyfikowane produkty spożywcze i pasze), gospodarki przestrzennej i wzajemnej zgodności i wspieranie wdrażania Wspólnej Polityki Rolnej.

| — | Zapewnianie wsparcia naukowo-technologicznego dla wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

—

Zapewnianie wsparcia naukowo-technologicznego dla wspólnej polityki rybołówstwa.

| — | Zapewnianie w większym zakresie zharmonizowanych europejskich danych georeferencyjnych oraz systemów informacji przestrzennej (wsparcie dla INSPIRE) oraz dalszy rozwój nowego podejścia do światowego monitorowania środowiska i zasobów (wsparcie dla GMES). |
| --- | --- |

—

Zapewnianie w większym zakresie zharmonizowanych europejskich danych georeferencyjnych oraz systemów informacji przestrzennej (wsparcie dla INSPIRE) oraz dalszy rozwój nowego podejścia do światowego monitorowania środowiska i zasobów (wsparcie dla GMES).

| — | Zapewnienie specjalistycznej wiedzy oraz odgrywanie głównej roli w działalności badawczej prowadzonej w ramach GMES i przy opracowywaniu nowych zastosowań w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

—

Zapewnienie specjalistycznej wiedzy oraz odgrywanie głównej roli w działalności badawczej prowadzonej w ramach GMES i przy opracowywaniu nowych zastosowań w tej dziedzinie.

| — | Wsparcie wdrożenia planu działania UE na rzecz środowiska i zdrowia, obejmujące wsparcie dla bieżących działań mających na celu ustanowienie zintegrowanego wspólnotowego systemu informacji w zakresie środowiska i zdrowia. |
| --- | --- |

—

Wsparcie wdrożenia planu działania UE na rzecz środowiska i zdrowia, obejmujące wsparcie dla bieżących działań mających na celu ustanowienie zintegrowanego wspólnotowego systemu informacji w zakresie środowiska i zdrowia.

| — | Propagowanie oraz udoskonalenie procedur rozwoju i zatwierdzania alternatywnych strategii testowania, a w szczególności metod testowania bez udziału zwierząt we wszystkich właściwych dziedzinach badań (ocena bezpieczeństwa, testowanie szczepionek, badania zdrowotne i biomedyczne itd.). |
| --- | --- |

—

Propagowanie oraz udoskonalenie procedur rozwoju i zatwierdzania alternatywnych strategii testowania, a w szczególności metod testowania bez udziału zwierząt we wszystkich właściwych dziedzinach badań (ocena bezpieczeństwa, testowanie szczepionek, badania zdrowotne i biomedyczne itd.).

| — | Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość






  — | Opracowanie działań przyczyniających się do stworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, szczególnie w obszarach powiązanych z ochroną przed terroryzmem, przestępczością zorganizowaną i nadużyciami finansowymi, bezpieczeństwem granic i zapobieganiem poważnym ryzykom, we współpracy z właściwymi organami. |
| --- | --- | --- |

—

Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

—

Opracowanie działań przyczyniających się do stworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, szczególnie w obszarach powiązanych z ochroną przed terroryzmem, przestępczością zorganizowaną i nadużyciami finansowymi, bezpieczeństwem granic i zapobieganiem poważnym ryzykom, we współpracy z właściwymi organami.

| — | Wspieranie Wspólnoty w reagowaniu na katastrofy naturalne i technologiczne. |
| --- | --- |

—

Wspieranie Wspólnoty w reagowaniu na katastrofy naturalne i technologiczne.

| — | Europa jako światowy partner






  — | Wzmocnienie wsparcia zewnętrznych polityk wspólnotowych w konkretnych obszarach, takich jak zewnętrzne aspekty bezpieczeństwa wewnętrznego, współpraca na rzecz rozwoju oraz pomoc humanitarna. |
| --- | --- | --- |

—

Europa jako światowy partner

—

Wzmocnienie wsparcia zewnętrznych polityk wspólnotowych w konkretnych obszarach, takich jak zewnętrzne aspekty bezpieczeństwa wewnętrznego, współpraca na rzecz rozwoju oraz pomoc humanitarna.

---

(1)  W Siódmym programie ramowym pojęcie „MŚP” obejmuje również mikroprzedsiębiorstwa.

(2)  W szczególności z działaniami prowadzonymi przez strukturę międzyrządową EUREKA. Ponadto doświadczenia zdobyte przez klastry EUREKA mogłyby mieć znaczenie dla wspólnych inicjatyw technologicznych w pokrewnych dziedzinach.

(3)  Obejmą wsparcie finansowe dla działań administracyjnych i koordynacyjnych COST.

(4)  Pojęcie „biogospodarka” obejmuje wszystkie gałęzie przemysłu i sektory gospodarki zajmujące się wytwarzaniem i gospodarowaniem lub wykorzystywaniem w jakikolwiek inny sposób zasobów biologicznych oraz pokrewne usługi i przedsiębiorstwa, takie jak rolnictwo, przemysł spożywczy, rybołówstwo, leśnictwo, itp., które oferują odpowiednie wyroby lub same je konsumują.

(5)  „Nauki o życiu i biotechnologia — Strategia dla Europy” — COM(2002)0027.

(6)  Badania uzupełniające w zakresie zrównoważonego zarządzania i ochrony zasobów naturalnych należą do tematu „Środowisko (łącznie ze zmianami klimatu)”.

(7)  COM (2000)0769.

(8)  COM (2005)0265.

(9)  COM (2006)0105.

(10)  Badania uzupełniające w zakresie produkcji i wykorzystywania zasobów biologicznych należą do tematu „Żywność, rolnictwo i biotechnologia”.

(11)  Plany badawcze odpowiednich europejskich platform technologicznych zostaną uwzględnione w poszczególnych działaniach.

(12)  COM (2001)0370.

(13)  Europejski przemysł lotniczy przeznacza na badania 14 % swego obrotu, europejski przemysł samochodowy — prawie 5 %; natomiast przewaga konkurencyjna europejskiego przemysłu stoczniowego oparta jest wyłącznie na BRT.

(14)  ACARE: Advisory Council for Aeronautics Research in Europe (Komitet Doradczy ds. Badań Aeronautycznych w Europie). Rozpoczął działalność w 2001 r. i jest pierwszą funkcjonującą platformą technologiczną; ERRAC: European Rail Research Advisory Council (Europejski Komitet Doradczy ds. Badań w dziedzinie Kolejnictwa); ERTRAC: European Road Transport Research Advisory Council (Europejski Komitet Doradczy ds. Badań w dziedzinie Transportu Drogowego); WATERBORNE Technology Platform (platforma technologiczna ds. transportu morskiego).

(15)  ESFRI powstało w kwietniu 2002 r. ESFRI składa się z przedstawicieli 25 państw członkowskich UE, mianowanych przez ministrów odpowiedzialnych za badania naukowe oraz przedstawiciela Komisji. Kraje stowarzyszone z programami ramowymi w zakresie badań zostały w 2004 r. zaproszone do udziału w Forum.

(16)  Regiony konwergencji są określone w art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25). Należą do nich regiony objęte celem Konwergencja, regiony kwalifikujące się do finansowania w ramach Funduszu Spójności i regiony najbardziej oddalone.

(17)  Inne niż stowarzyszone państwa kandydujące.

(18)  Dawniej nazywane Nowymi Niepodległymi Państwami: Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Kazachstan, Republika Kirgiska, Mołdawia, Rosja, Tadżykistan, Turkmenistan, Ukraina i Uzbekistan.

(19)  Należy zauważyć, że w Ameryce Łacińskiej występują zarówno kraje rozwijające się, jak i wschodzące gospodarki.

---

ZAŁĄCZNIK II

ORIENTACYJNY PODZIAŁ NA POSZCZEGÓLNE PROGRAMY

Orientacyjny podział na poszczególne programy (w mln EUR) jest następujący:

| Współpraca (1)
   (2) | 32 365 |
| --- | --- |
| Zdrowie | 6 050 |
| Żywność, rolnictwo i biotechnologia | 1 935 |
| Technologie informacyjne i komunikacyjne | 9 110 |
| Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne, | 3 500 |
| Energia | 2 300 |
| Środowisko (łącznie ze zmianami klimatu) | 1 900 |
| Transport (łącznie z aeronautyką) | 4 180 |
| Nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne | 610 |
| Przestrzeń kosmiczna | 1 430 |
| Bezpieczeństwo | 1 350 |
| Pomysły | 7 460 |
| Ludzie | 4 728 |
| Możliwości | 4 217 |
| Infrastruktury badawcze | 1 850 |
| Badania na rzecz MŚP | 1 336 |
| Regiony wiedzy | 126 |
| Potencjał badawczy | 370 |
| Nauka w społeczeństwie | 280 |
| Spójny rozwój polityk badawczych | 70 |
| Działania w zakresie współpracy międzynarodowej | 185 |
| Działania Wspólnego Centrum Badawczego nienależące do obszaru badań jądrowych | 1 751 |
| Ogółem | 50 521 |

Współpraca (1)
   (2)

32 365

Zdrowie

6 050

Żywność, rolnictwo i biotechnologia

1 935

Technologie informacyjne i komunikacyjne

9 110

Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne,

3 500

Energia

2 300

Środowisko (łącznie ze zmianami klimatu)

1 900

Transport (łącznie z aeronautyką)

4 180

Nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne

610

Przestrzeń kosmiczna

1 430

Bezpieczeństwo

1 350

Pomysły

7 460

Ludzie

4 728

Możliwości

4 217

Infrastruktury badawcze

1 850

Badania na rzecz MŚP

1 336

Regiony wiedzy

126

Potencjał badawczy

370

Nauka w społeczeństwie

280

Spójny rozwój polityk badawczych

70

Działania w zakresie współpracy międzynarodowej

185

Działania Wspólnego Centrum Badawczego nienależące do obszaru badań jądrowych

1 751

Ogółem

50 521

Przepisy szczególne dotyczące mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka (RSFF)

Budżety orientacyjne programów „Współpraca” i „Możliwości” obejmują składki dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) przeznaczone na utworzenie RSFF, o którym mowa w załączniku III. Decyzje Rady w sprawie przyjęcia poszczególnych programów szczegółowych określą m.in. przepisy wykonawcze, na podstawie których Komisja zdecyduje o realokacji niewykorzystanego przez EBI wkładu Wspólnoty do RSFF i wygenerowanych przez niego dochodów na potrzeby innych działań programu ramowego.

Z Siódmego programu ramowego zostanie przekazana kwota nieprzekraczająca 1 mld EUR przeznaczona na RSFF, która powinna być uzupełniona równoważną kwotą z EBI. Będzie ona pochodziła z programów „Współpraca” (do 800 mln EUR rozdzielone proporcjonalnie pomiędzy wszystkie priorytety tematyczne z wyjątkiem nauk społeczno-ekonomicznych) i „Możliwości” (do 200 mln EUR w ramach linii budżetowej przeznaczonej na infrastruktury badawcze).

Kwota ta będzie stopniowo udostępniana EBI z uwzględnieniem poziomu zapotrzebowania.

Aby zapewnić szybkie uruchomienie programu z masą krytyczną zasobów, kwota rzędu 500 mln EUR będzie stopniowo przydzielana w ramach budżetu na okres poprzedzający ocenę śródokresową Siódmego programu ramowego, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszej decyzji. Wyniki oceny śródokresowej zostaną uwzględnione podczas przydziału kwoty na pozostały okres.

---

(1)  W tym wspólne inicjatywy technologiczne (łącznie z planem finansowym itd.) oraz część działań w zakresie koordynacji i współpracy międzynarodowej finansowanych w ramach obszarów tematycznych.

(2)  Celem jest umożliwienie MŚP otrzymania przynajmniej 15 % środków finansowych dostępnych w ramach części „Współpraca”.

---

ZAŁĄCZNIK III

SYSTEMY FINANSOWANIA

Działania pośrednie

Działania wspierane w ramach Siódmego programu ramowego będą finansowane poprzez różne systemy finansowania. Systemy te, osobno lub w połączeniu, będą wykorzystywane do finansowania działań realizowanych w trakcie programu ramowego.

Decyzje dotyczące programów szczegółowych, programy prac i zaproszenia do składania wniosków będą określać, w odpowiednich przypadkach:

| — | rodzaj(-e) systemu(-ów) wykorzystywanego(-ych) do finansowania różnych działań; |
| --- | --- |

—

rodzaj(-e) systemu(-ów) wykorzystywanego(-ych) do finansowania różnych działań;

| — | kategorie uczestników (takie jak organizacje badawcze, wyższe uczelnie, przemysł, MŚP, organy publiczne), które mogą z nich korzystać; |
| --- | --- |

—

kategorie uczestników (takie jak organizacje badawcze, wyższe uczelnie, przemysł, MŚP, organy publiczne), które mogą z nich korzystać;

| — | rodzaje działań (takie jak badania i rozwój technologiczny, demonstracje, zarządzanie szkolenia, upowszechnianie, transfer wiedzy i inne działania pokrewne), które mogą być finansowane w ramach każdego z tych systemów. |
| --- | --- |

—

rodzaje działań (takie jak badania i rozwój technologiczny, demonstracje, zarządzanie szkolenia, upowszechnianie, transfer wiedzy i inne działania pokrewne), które mogą być finansowane w ramach każdego z tych systemów.

W przypadku gdy możliwe jest wykorzystanie różnych systemów finansowania, programy prac mogą określać, jaki system finansowania należy zastosować do tematu, którego dotyczy zaproszenie do składania wniosków.

Istnieją następujące systemy finansowania:

| a) | Systemy wspierające działania, które są wdrażane przede wszystkim na podstawie zaproszeń do składania wniosków:






  1. | Projekty realizowane w ramach współpracy
  Wsparcie dla projektów badawczych prowadzonych przez konsorcja z uczestnikami z różnych państw, mających na celu stworzenie nowej wiedzy, nowych technologii, produktów, demonstracji lub wspólnych zasobów przeznaczonych na badania. Rozmiar, zakres i wewnętrzna organizacja projektów mogą być różne w zależności od dziedziny i tematu. W zależności od wyznaczonego celu, możliwa jest realizacja projektów dotyczących ukierunkowanych działań badawczych na małą lub średnią skalę lub projektów integrujących na dużą skalę. Projekty mogą być również skierowane do określonych grup, np. MŚP. |
| --- | --- | --- |

a)

Systemy wspierające działania, które są wdrażane przede wszystkim na podstawie zaproszeń do składania wniosków:

1.

Projekty realizowane w ramach współpracy

Wsparcie dla projektów badawczych prowadzonych przez konsorcja z uczestnikami z różnych państw, mających na celu stworzenie nowej wiedzy, nowych technologii, produktów, demonstracji lub wspólnych zasobów przeznaczonych na badania. Rozmiar, zakres i wewnętrzna organizacja projektów mogą być różne w zależności od dziedziny i tematu. W zależności od wyznaczonego celu, możliwa jest realizacja projektów dotyczących ukierunkowanych działań badawczych na małą lub średnią skalę lub projektów integrujących na dużą skalę. Projekty mogą być również skierowane do określonych grup, np. MŚP.

| 2. | Sieci doskonałości
  Wsparcie wspólnego programu działań, wdrażanego przez wiele organizacji badawczych łączących swoje działania w danej dziedzinie, prowadzonych przez zespoły badawcze w ramach współpracy w dłuższym okresie. Wdrażanie tego wspólnego programu działań będzie wymagało formalnego zobowiązania ze strony organizacji łączących część swoich zasobów i działań. |
| --- | --- |

2.

Sieci doskonałości

Wsparcie wspólnego programu działań, wdrażanego przez wiele organizacji badawczych łączących swoje działania w danej dziedzinie, prowadzonych przez zespoły badawcze w ramach współpracy w dłuższym okresie. Wdrażanie tego wspólnego programu działań będzie wymagało formalnego zobowiązania ze strony organizacji łączących część swoich zasobów i działań.

| 3. | Działania koordynacyjne i wspierające
  Wsparcie dla działań mających na celu koordynację i wspomaganie działań i polityk badawczych (tworzenie sieci, wymiany, międzynarodowy dostęp do infrastruktur badawczych, prace studyjne, konferencje itd.). Działania te mogą także być wdrażane w inny sposób niż poprzez zaproszenia do składania wniosków. |
| --- | --- |

3.

Działania koordynacyjne i wspierające

Wsparcie dla działań mających na celu koordynację i wspomaganie działań i polityk badawczych (tworzenie sieci, wymiany, międzynarodowy dostęp do infrastruktur badawczych, prace studyjne, konferencje itd.). Działania te mogą także być wdrażane w inny sposób niż poprzez zaproszenia do składania wniosków.

| 4. | Wsparcie na rzecz badań pionierskich
  Wsparcie dla projektów prowadzonych przez pojedyncze, krajowe lub ponadnarodowe, zespoły badawcze. System ten będzie wykorzystywany do wspierania inicjowanych przez samych naukowców projektów badawczych przekraczających granice dzisiejszej wiedzy, finansowanych w ramach Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych. |
| --- | --- |

4.

Wsparcie na rzecz badań pionierskich

Wsparcie dla projektów prowadzonych przez pojedyncze, krajowe lub ponadnarodowe, zespoły badawcze. System ten będzie wykorzystywany do wspierania inicjowanych przez samych naukowców projektów badawczych przekraczających granice dzisiejszej wiedzy, finansowanych w ramach Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych.

| 5. | Wsparcie na rzecz kształcenia i rozwoju kariery naukowców
  Wsparcie na rzecz kształcenia i rozwoju kariery naukowców, w szczególności wykorzystywane do realizacji działań programu Marie Curie. |
| --- | --- |

5.

Wsparcie na rzecz kształcenia i rozwoju kariery naukowców

Wsparcie na rzecz kształcenia i rozwoju kariery naukowców, w szczególności wykorzystywane do realizacji działań programu Marie Curie.

| 6. | Badania na rzecz określonych grup (zwłaszcza MŚP)
  Wspieranie projektów badawczych, w ramach których większa część badań i rozwoju technologicznego prowadzona jest przez wyższe uczelnie, ośrodki badawcze lub inne podmioty prawne, na korzyść określonych grup, zwłaszcza MŚP lub ich stowarzyszeń. Podjęte zostaną działania na rzecz pozyskania dodatkowych środków z Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innych organizacji finansowych. |
| --- | --- |

6.

Badania na rzecz określonych grup (zwłaszcza MŚP)

Wspieranie projektów badawczych, w ramach których większa część badań i rozwoju technologicznego prowadzona jest przez wyższe uczelnie, ośrodki badawcze lub inne podmioty prawne, na korzyść określonych grup, zwłaszcza MŚP lub ich stowarzyszeń. Podjęte zostaną działania na rzecz pozyskania dodatkowych środków z Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innych organizacji finansowych.

| b) | W celu wspierania działań wdrażanych na podstawie decyzji Rady i Parlamentu Europejskiego (lub Rady — po konsultacji z Parlamentem Europejskim) przyjmowanych na wniosek Komisji, Wspólnota zapewni wsparcie finansowe inicjatywom finansowanym z wielu źródeł i prowadzonym na szeroką skalę:






  — | Wkład finansowy ze strony Wspólnoty na rzecz wspólnego wdrażania szczegółowo określonych krajowych programów badawczych na podstawie art. 169 Traktatu. Wspólne wdrażanie będzie wymagało ustanowienia lub istnienia specjalnej struktury wdrażającej. Wsparcie finansowe ze strony Wspólnoty zostanie udzielone pod warunkiem przedstawienia planu finansowego opartego na formalnych zobowiązaniach właściwych organów krajowych. |
| --- | --- | --- |

b)

W celu wspierania działań wdrażanych na podstawie decyzji Rady i Parlamentu Europejskiego (lub Rady — po konsultacji z Parlamentem Europejskim) przyjmowanych na wniosek Komisji, Wspólnota zapewni wsparcie finansowe inicjatywom finansowanym z wielu źródeł i prowadzonym na szeroką skalę:

—

Wkład finansowy ze strony Wspólnoty na rzecz wspólnego wdrażania szczegółowo określonych krajowych programów badawczych na podstawie art. 169 Traktatu. Wspólne wdrażanie będzie wymagało ustanowienia lub istnienia specjalnej struktury wdrażającej. Wsparcie finansowe ze strony Wspólnoty zostanie udzielone pod warunkiem przedstawienia planu finansowego opartego na formalnych zobowiązaniach właściwych organów krajowych.

| — | Wkład finansowy ze strony Wspólnoty na rzecz wdrażania wspólnych inicjatyw technologicznych, aby osiągnąć cele, które nie mogą być zrealizowane poprzez systemy finansowania określone powyżej w części a). Wspólne inicjatywy technologiczne uruchomią kombinację różnego rodzaju funduszy pochodzących z różnych, prywatnych i publicznych, europejskich i krajowych źródeł. Finansowanie to może przybierać różne formy i może być przyznane lub uruchomione poprzez wiele mechanizmów: wsparcie z programu ramowego, pożyczki z Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), wsparcie kapitału o podwyższonym ryzyku. Wspólne inicjatywy technologiczne mogą być ustanawiane i realizowane na podstawie art. 171 Traktatu (może to obejmować utworzenie wspólnych przedsiębiorstw) lub poprzez decyzje ustanawiające programy szczegółowe. Finansowe wsparcie ze strony Wspólnoty zostanie udzielone pod warunkiem przedstawienia ogólnego projektu inżynierii finansowej, opartego na formalnych zobowiązaniach wszystkich zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

—

Wkład finansowy ze strony Wspólnoty na rzecz wdrażania wspólnych inicjatyw technologicznych, aby osiągnąć cele, które nie mogą być zrealizowane poprzez systemy finansowania określone powyżej w części a). Wspólne inicjatywy technologiczne uruchomią kombinację różnego rodzaju funduszy pochodzących z różnych, prywatnych i publicznych, europejskich i krajowych źródeł. Finansowanie to może przybierać różne formy i może być przyznane lub uruchomione poprzez wiele mechanizmów: wsparcie z programu ramowego, pożyczki z Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), wsparcie kapitału o podwyższonym ryzyku. Wspólne inicjatywy technologiczne mogą być ustanawiane i realizowane na podstawie art. 171 Traktatu (może to obejmować utworzenie wspólnych przedsiębiorstw) lub poprzez decyzje ustanawiające programy szczegółowe. Finansowe wsparcie ze strony Wspólnoty zostanie udzielone pod warunkiem przedstawienia ogólnego projektu inżynierii finansowej, opartego na formalnych zobowiązaniach wszystkich zainteresowanych stron.

| — | Wkład finansowy ze strony Wspólnoty na rzecz rozwoju nowych infrastruktur o znaczeniu ogólnoeuropejskim. Wkład ten może być przyznany na mocy art. 171 Traktatu lub w drodze decyzji ustanawiających programy szczegółowe. Rozwój nowych infrastruktur uruchomi kombinację funduszy o różnym charakterze i z różnych źródeł: fundusze krajowe, program ramowy, fundusze strukturalne, pożyczki z EBI i inne. Finansowe wsparcie ze strony Wspólnoty zostanie udzielone pod warunkiem przedstawienia ogólnego planu finansowego, opartego na zobowiązaniach wszystkich zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

—

Wkład finansowy ze strony Wspólnoty na rzecz rozwoju nowych infrastruktur o znaczeniu ogólnoeuropejskim. Wkład ten może być przyznany na mocy art. 171 Traktatu lub w drodze decyzji ustanawiających programy szczegółowe. Rozwój nowych infrastruktur uruchomi kombinację funduszy o różnym charakterze i z różnych źródeł: fundusze krajowe, program ramowy, fundusze strukturalne, pożyczki z EBI i inne. Finansowe wsparcie ze strony Wspólnoty zostanie udzielone pod warunkiem przedstawienia ogólnego planu finansowego, opartego na zobowiązaniach wszystkich zainteresowanych stron.

Wspólnota będzie wdrażać systemy finansowania określone powyżej w części a) zgodnie z przepisami rozporządzenia, które zostanie przyjęte na podstawie art. 167 Traktatu, odpowiednimi instrumentami pomocy państwa, w szczególności wspólnotowymi ramami pomocy państwa na rzecz badań i rozwoju, jak również międzynarodowymi zasadami obowiązującymi w tym obszarze. W ramach tych międzynarodowych zasad konieczne będzie indywidualne dostosowanie rozmiaru i formy udziału finansowego, w szczególności jeżeli dostępne będzie finansowanie z innych źródeł publicznych, w tym z innych wspólnotowych źródeł finansowania, takich jak EBI.

Oprócz udzielania bezpośredniego wsparcia finansowego uczestnikom działań BRT, Wspólnota zwiększy dostęp do finansowania zadłużeniem poprzez „mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka”, przyznając wkład dla EBI. EBI, który jako partner weźmie udział w podziale ryzyka, musi wykorzystać dotację Wspólnoty jako wkład w pokrycie zarezerwowanych środków i alokacji kapitału na finansowanie pożyczek i gwarancji z jego zasobów własnych. Nie powstaną żadne dalsze zobowiązania dla budżetu Wspólnot. Z zastrzeżeniem i zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu przyjętym na podstawie art. 167 Traktatu i z decyzjami Rady przyjmującymi programy szczegółowe, mechanizm ten umożliwi EBI zwiększenie kwoty finansowania europejskich działań BRT (takich jak wspólne inicjatywy technologiczne, projekty na dużą skalę — w tym projekty Eureka oraz nowe infrastruktury badawcze, a także projekty zgłoszone przez MŚP), co ma pomóc w przezwyciężeniu niedoborów rynkowych.

W przypadku uczestników działań pośrednich mających siedzibę w regionach mniej rozwiniętych (regiony konwergencji i regiony najbardziej oddalone (1)), zgromadzone zostaną, w miarę możliwości i potrzeb, środki uzupełniające z funduszy strukturalnych. W przypadku udziału podmiotów z krajów kandydujących, na podobnych warunkach może zostać przyznany dodatkowy wkład z przedakcesyjnych instrumentów finansowych. W odniesieniu do działań poświęconych infrastrukturom badawczym w programie „Możliwości” w ramach Siódmego programu ramowego, szczegółowe warunki ich finansowania będą określone w sposób zapewniający skuteczną komplementarność między wspólnotowym finansowaniem badań a innymi wspólnotowymi i krajowymi instrumentami, w szczególności funduszami strukturalnymi.

Działania bezpośrednie

Wspólnota podejmie działania wdrażane przez Wspólne Centrum Badawcze, określone jako działania bezpośrednie.

---

(1)  Regiony konwergencji są określone w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Należą do nich regiony objęte celem „Konwergencja”, regiony kwalifikujące się do finansowania w ramach Funduszu Spójności i regiony najbardziej oddalone.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | Dnia 15 kwietnia 2005 r. Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski w sprawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) i decyzji Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007-2011) (1). |
| --- | --- |

1.

Dnia 15 kwietnia 2005 r. Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski w sprawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) i decyzji Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007-2011) (1).

| 2. | Podstawą wniosku jest art. 166 ust. 1 traktatu WE. |
| --- | --- |

2.

Podstawą wniosku jest art. 166 ust. 1 traktatu WE.

| 3. | Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał swoją opinię w dniu 15 grudnia 2005 r. (2). Komitet Regionów wydał swoją opinię w dniu 17 listopada 2005 r. (3). |
| --- | --- |

3.

Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał swoją opinię w dniu 15 grudnia 2005 r. (2). Komitet Regionów wydał swoją opinię w dniu 17 listopada 2005 r. (3).

| 4. | Parlament Europejski wydał opinię w sprawie wniosku w dniu 15 czerwca 2006 r. (4). |
| --- | --- |

4.

Parlament Europejski wydał opinię w sprawie wniosku w dniu 15 czerwca 2006 r. (4).

| 5. | Rada przyjęła wspólne stanowisko w sprawie siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) w dniu 25 września 2006 r. zgodnie z art. 251 traktatu (5) |
| --- | --- |

5.

Rada przyjęła wspólne stanowisko w sprawie siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) w dniu 25 września 2006 r. zgodnie z art. 251 traktatu (5)

II.   PODSTAWY I CEL WNIOSKU

| a) | Zgodnie z tytułem XVIII traktatu WE (art. 163-173), Wspólnota będzie prowadziła działalność w zakresie badań i rozwoju technologicznego. W szczególności:






  — | zgodnie z art. 163 ust. 1 TWE Wspólnota ma na celu wzmacnianie bazy naukowej i technologicznej przemysłu Wspólnoty i sprzyjanie zwiększaniu jego międzynarodowej konkurencyjności, przy jednoczesnym promowaniu działalności badawczej uznanej za niezbędną na mocy innych rozdziałów niniejszego traktatu. |
| --- | --- | --- |

a)

Zgodnie z tytułem XVIII traktatu WE (art. 163-173), Wspólnota będzie prowadziła działalność w zakresie badań i rozwoju technologicznego. W szczególności:

—

zgodnie z art. 163 ust. 1 TWE Wspólnota ma na celu wzmacnianie bazy naukowej i technologicznej przemysłu Wspólnoty i sprzyjanie zwiększaniu jego międzynarodowej konkurencyjności, przy jednoczesnym promowaniu działalności badawczej uznanej za niezbędną na mocy innych rozdziałów niniejszego traktatu.

| — | zgodnie z art. 165 ust. 1 TWE Wspólnota i Państwa Członkowskie koordynują swoje działania w zakresie badań i rozwoju technologicznego, tak aby zapewnić wzajemną spójność polityk krajowych i polityki wspólnotowej. |
| --- | --- |

—

zgodnie z art. 165 ust. 1 TWE Wspólnota i Państwa Członkowskie koordynują swoje działania w zakresie badań i rozwoju technologicznego, tak aby zapewnić wzajemną spójność polityk krajowych i polityki wspólnotowej.

| — | zgodnie z art. 166 ust. 1 TWE wszelkie działania Wspólnoty w zakresie badań i rozwoju technologicznego określone są w wieloletnim programie ramowym (obecny szósty program ramowy wygasa z końcem 2006 r.). |
| --- | --- |

—

zgodnie z art. 166 ust. 1 TWE wszelkie działania Wspólnoty w zakresie badań i rozwoju technologicznego określone są w wieloletnim programie ramowym (obecny szósty program ramowy wygasa z końcem 2006 r.).

| b) | Rada Europejska obradująca w Lizbonie w marcu 2000 r., w Santa Maria de Feira w czerwcu 2000 r. i w Sztokholmie w marcu 2001 r. przyjęła konkluzje ukierunkowane na szybkie ustanowienie europejskiej przestrzeni badań naukowych i innowacji (europejska przestrzeń badawcza) w celu osiągnięcia przez UE do 2010 r. pozycji najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki opartej na wiedzy w skali świata, zdolnej do trwałego wzrostu gospodarczego, stworzenia liczniejszych i lepszych miejsc pracy oraz zapewnienia większej spójności społecznej. Odnowienie strategii lizbońskiej podjęte w 2005 r. oraz sprawozdanie grupy ekspertów wysokiego szczebla kierowanej przez Esko Aho, które otrzymało mandat szefów państw i rządów zebranych w Hampton Courts, potwierdziło wagę strategii w odniesieniu do badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji.
  Na tej podstawie Komisja zaproponowała, aby siódmy program ramowy — by spełnić cele zawarte w traktacie i przyczynić się do procesu lizbońskiego poprzez wkład w urzeczywistnienie EPB i umożliwienie otwartej koordynacji, tak, aby na szczeblu krajowym i międzynarodowym podjęta została właściwa współpraca w zakresie naukowo-technicznych działań badawczych — miał następujące cechy:






  — | skupienie się na wybranych priorytetach tematycznych, w których działanie Wspólnoty może przynieść najwyższą wartość, oraz — w pewnych należycie uzasadnionych przypadkach — wsparcie dla długoterminowego programu badań strategicznych może być zagwarantowane w ramach wspólnych inicjatyw technologicznych; |
| --- | --- | --- |

b)

Rada Europejska obradująca w Lizbonie w marcu 2000 r., w Santa Maria de Feira w czerwcu 2000 r. i w Sztokholmie w marcu 2001 r. przyjęła konkluzje ukierunkowane na szybkie ustanowienie europejskiej przestrzeni badań naukowych i innowacji (europejska przestrzeń badawcza) w celu osiągnięcia przez UE do 2010 r. pozycji najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki opartej na wiedzy w skali świata, zdolnej do trwałego wzrostu gospodarczego, stworzenia liczniejszych i lepszych miejsc pracy oraz zapewnienia większej spójności społecznej. Odnowienie strategii lizbońskiej podjęte w 2005 r. oraz sprawozdanie grupy ekspertów wysokiego szczebla kierowanej przez Esko Aho, które otrzymało mandat szefów państw i rządów zebranych w Hampton Courts, potwierdziło wagę strategii w odniesieniu do badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji.

Na tej podstawie Komisja zaproponowała, aby siódmy program ramowy — by spełnić cele zawarte w traktacie i przyczynić się do procesu lizbońskiego poprzez wkład w urzeczywistnienie EPB i umożliwienie otwartej koordynacji, tak, aby na szczeblu krajowym i międzynarodowym podjęta została właściwa współpraca w zakresie naukowo-technicznych działań badawczych — miał następujące cechy:

—

skupienie się na wybranych priorytetach tematycznych, w których działanie Wspólnoty może przynieść najwyższą wartość, oraz — w pewnych należycie uzasadnionych przypadkach — wsparcie dla długoterminowego programu badań strategicznych może być zagwarantowane w ramach wspólnych inicjatyw technologicznych;

| — | wsparcie dla badań znajdujących się na granicach wiedzy poprzez badania podstawowe inicjowane przez samych naukowców prowadzone przez najdoskonalsze zespoły badawcze w Europie, poprzez utworzenie niezależnej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych; |
| --- | --- |

—

wsparcie dla badań znajdujących się na granicach wiedzy poprzez badania podstawowe inicjowane przez samych naukowców prowadzone przez najdoskonalsze zespoły badawcze w Europie, poprzez utworzenie niezależnej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych;

| — | lepsza edukacja i szkolenia w zakresie badań, łatwiejszy dostęp do możliwości badawczych i lepsze uznanie wkładu naukowców w osiągnięcie celów społecznych poprzez wzmocnienie polityki w zakresie zasobów ludzkich w programie ramowym, z wykorzystaniem pozytywnych doświadczeń działań „Marie Curie” zdobytych w poprzednich programach ramowych; |
| --- | --- |

—

lepsza edukacja i szkolenia w zakresie badań, łatwiejszy dostęp do możliwości badawczych i lepsze uznanie wkładu naukowców w osiągnięcie celów społecznych poprzez wzmocnienie polityki w zakresie zasobów ludzkich w programie ramowym, z wykorzystaniem pozytywnych doświadczeń działań „Marie Curie” zdobytych w poprzednich programach ramowych;

| — | optymalizacja wykorzystania oraz rozwój europejskich infrastruktur badawczych; wzmocnienie możliwości innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw oraz ich zdolności do wykorzystywania efektów prac badawczych; wspieranie rozwoju klastrów badawczych; uwolnienie potencjału w regionach konwergencji i regionach najbardziej oddalonych UE; zbliżenie nauki i społeczeństwa oraz udzielenie wsparcia dla spójnego rozwoju polityki badawczej na szczeblu wspólnotowym i krajowym; |
| --- | --- |

—

optymalizacja wykorzystania oraz rozwój europejskich infrastruktur badawczych; wzmocnienie możliwości innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw oraz ich zdolności do wykorzystywania efektów prac badawczych; wspieranie rozwoju klastrów badawczych; uwolnienie potencjału w regionach konwergencji i regionach najbardziej oddalonych UE; zbliżenie nauki i społeczeństwa oraz udzielenie wsparcia dla spójnego rozwoju polityki badawczej na szczeblu wspólnotowym i krajowym;

| — | wzmocnienie ważnej roli, jaką odgrywa Wspólne Centrum Badawcze w zapewnianiu ukierunkowanego na użytkownika, naukowego i technicznego wsparcia w tworzeniu, rozwijaniu, realizacji i monitorowaniu polityk Wspólnoty oraz w funkcjonowaniu jako niezależny ośrodek referencyjny w zakresie nauki i technologii w UE w obszarach jego szczegółowych kompetencji; |
| --- | --- |

—

wzmocnienie ważnej roli, jaką odgrywa Wspólne Centrum Badawcze w zapewnianiu ukierunkowanego na użytkownika, naukowego i technicznego wsparcia w tworzeniu, rozwijaniu, realizacji i monitorowaniu polityk Wspólnoty oraz w funkcjonowaniu jako niezależny ośrodek referencyjny w zakresie nauki i technologii w UE w obszarach jego szczegółowych kompetencji;

| — | uproszczenie i ukierunkowanie ustaleń dotyczących wdrażania na podstawie ulepszonych procedur zarządzania. |
| --- | --- |

—

uproszczenie i ukierunkowanie ustaleń dotyczących wdrażania na podstawie ulepszonych procedur zarządzania.

III.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

A.   Uwagi ogólne

Wspólne stanowisko Rady w znaczącym stopniu uwzględnia zarówno wniosek Komisji, jak i opinię Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do struktury, treści naukowej i technologicznej, środków realizacji programu ramowego, jak również środków finansowych i ich orientacyjnego podziału.

W trakcie analizy wniosku Komisji Rada starała się w możliwie najszerszym zakresie uwzględnić poprawki Parlamentu Europejskiego, aby oddać duży stopień porozumienia pomiędzy dwoma organami prawodawczymi, respektując jednocześnie ogólną ideę wniosku Komisji. W tym celu Rada kierowała się następującymi zasadami:

| 1) | uznanie roli programu ramowego jako instrumentu służącego osiągnięciu głównych celów Wspólnoty, pamiętając, że zasadniczy ciężar europejskich wysiłków w zakresie badań i rozwoju technologicznego finansowany jest przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

1)

uznanie roli programu ramowego jako instrumentu służącego osiągnięciu głównych celów Wspólnoty, pamiętając, że zasadniczy ciężar europejskich wysiłków w zakresie badań i rozwoju technologicznego finansowany jest przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym;

| 2) | potrzeba skoncentrowanych wspólnotowych wysiłków badawczych łączących masę krytyczną wiedzy fachowej i europejskiej wartości dodanej przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczającego uwzględnienia istotnych tematów wybranych dla badań wspólnotowych; |
| --- | --- |

2)

potrzeba skoncentrowanych wspólnotowych wysiłków badawczych łączących masę krytyczną wiedzy fachowej i europejskiej wartości dodanej przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczającego uwzględnienia istotnych tematów wybranych dla badań wspólnotowych;

| 3) | potrzeba uzupełnienia skupionych wysiłków na kluczowych badawczych obszarach tematycznych poprzez zapewnienie elastycznego wsparcia dla polityk wspólnotowych oraz poprzez umożliwienie reakcji na wyłaniające się potrzeby naukowe i technologiczne w rozwijającym się szybko środowisku badawczym, przy jednoczesnym ustalaniu właściwych parametrów takiej elastyczności, aby zapewnić przejrzystość pod względem prawnym; |
| --- | --- |

3)

potrzeba uzupełnienia skupionych wysiłków na kluczowych badawczych obszarach tematycznych poprzez zapewnienie elastycznego wsparcia dla polityk wspólnotowych oraz poprzez umożliwienie reakcji na wyłaniające się potrzeby naukowe i technologiczne w rozwijającym się szybko środowisku badawczym, przy jednoczesnym ustalaniu właściwych parametrów takiej elastyczności, aby zapewnić przejrzystość pod względem prawnym;

| 4) | potrzeba wdrożenia programu ramowego wykorzystującego instrumenty odpowiednie do osiągnięcia masy krytycznej wiedzy fachowej i europejskiej wartości dodanej w działaniach badawczych, przy jednoczesnym zapewnieniu łagodnego przejścia od szóstego programu ramowego i zachowaniu możliwości udziału w badaniach wspólnotowych wszystkich zainteresowanych stron/podmiotów, pod warunkiem spełnienia kryterium doskonałości naukowej; |
| --- | --- |

4)

potrzeba wdrożenia programu ramowego wykorzystującego instrumenty odpowiednie do osiągnięcia masy krytycznej wiedzy fachowej i europejskiej wartości dodanej w działaniach badawczych, przy jednoczesnym zapewnieniu łagodnego przejścia od szóstego programu ramowego i zachowaniu możliwości udziału w badaniach wspólnotowych wszystkich zainteresowanych stron/podmiotów, pod warunkiem spełnienia kryterium doskonałości naukowej;

| 5) | potrzeba nadania większego znaczenia partnerstwom publiczno-prywatnym na wszystkich szczeblach, w tym znacznej poprawy wsparcia udzielanego MŚP na prowadzenie badań i rozwój technologiczny, jak również długoterminowym programom badań strategicznych w całych sektorach przemysłu, takich jak te określone przez europejskie platformy technologiczne oraz — w kilku starannie wybranych przypadkach — ustanowienie wspólnych inicjatyw technologicznych; |
| --- | --- |

5)

potrzeba nadania większego znaczenia partnerstwom publiczno-prywatnym na wszystkich szczeblach, w tym znacznej poprawy wsparcia udzielanego MŚP na prowadzenie badań i rozwój technologiczny, jak również długoterminowym programom badań strategicznych w całych sektorach przemysłu, takich jak te określone przez europejskie platformy technologiczne oraz — w kilku starannie wybranych przypadkach — ustanowienie wspólnych inicjatyw technologicznych;

| 6) | potrzeba jasności, zwłaszcza poprzez zapewnienie koniecznego stopnia szczegółowości, zarówno w zakresie treści naukowo-technicznych i finansowania, pamiętając, że program ramowy musi być wdrażany poprzez programy szczegółowe, które — ze względu na swój charakter — zawierają bardziej szczegółowe zasady wykonawcze. |
| --- | --- |

6)

potrzeba jasności, zwłaszcza poprzez zapewnienie koniecznego stopnia szczegółowości, zarówno w zakresie treści naukowo-technicznych i finansowania, pamiętając, że program ramowy musi być wdrażany poprzez programy szczegółowe, które — ze względu na swój charakter — zawierają bardziej szczegółowe zasady wykonawcze.

B.   Uwagi szczegółowe

1.   Główne zmiany do wniosku Komisji

a)   Kwestie etyczne

Jeśli chodzi o kwestie etyczne Rada zgodziła się z linią zaproponowaną przez Parlament Europejski w opinii z pierwszego czytania: zasady dotyczące etyki w siódmym programie ramowym, w szczególności w odniesieniu do badań nad zarodkowymi komórkami macierzystymi, są obecnie jasno zawarte w tekście art. 6 decyzji dotyczącej programu ramowego. Ponadto Komisja wyraźnie przedstawiła, że zachowa praktykę przyjętą w szóstym programie ramowym i wyłączającą działania polegające na niszczeniu ludzkich embrionów, włączając pozyskiwanie komórek macierzystych, ze wsparcia finansowego Wspólnoty na podstawie programu ramowego dotyczącego BRT.

b)   Treść naukowa i technologiczna

i.   Współpraca

Podtrzymując w szerokim zakresie wniosek Komisji w części dotyczącej treści naukowej i technologicznej priorytetów tematycznych, Rada — w świetle poprawek Parlamentu Europejskiego — wyjaśniła i rozszerzyła w następujący sposób zakres niektórych z nich:

| — | liczbę priorytetów zwiększono z dziewięciu do dziesięciu, rozdzielając badania nad bezpieczeństwem i badania przestrzeni kosmicznej; |
| --- | --- |

—

liczbę priorytetów zwiększono z dziewięciu do dziesięciu, rozdzielając badania nad bezpieczeństwem i badania przestrzeni kosmicznej;

| — | szczególna uwaga poświęcona zostanie zapewnieniu skutecznej koordynacji między obszarami tematycznymi oraz priorytetowymi dziedzinami naukowymi o przekrojowym zakresie tematycznym, takim jak leśnictwo, dziedzictwo kulturowe, nauki o morzu i technologie morskie. |
| --- | --- |

—

szczególna uwaga poświęcona zostanie zapewnieniu skutecznej koordynacji między obszarami tematycznymi oraz priorytetowymi dziedzinami naukowymi o przekrojowym zakresie tematycznym, takim jak leśnictwo, dziedzictwo kulturowe, nauki o morzu i technologie morskie.

| — | aby wspierać badania mające na celu określenie lub dalsze zbadanie nowych możliwości naukowych i technologicznych w danej dziedzinie, jak również w połączeniu z innymi istotnymi obszarami i dyscyplinami, przyszłe i wyłaniające się technologie oraz nieprzewidziane potrzeby polityczne będą rozwiązywane w otwarty i elastyczny sposób, poprzez szczególne wsparcie dla spontanicznych wniosków badawczych, w tym przez wspólne zaproszenia do składania wniosków, aby rozwijać nowe idee i radykalnie nowe zastosowania oraz badać nowe możliwości w badawczych „mapach drogowych”, w szczególności połączonych z potencjalnymi przełomowymi osiągnięciami; |
| --- | --- |

—

aby wspierać badania mające na celu określenie lub dalsze zbadanie nowych możliwości naukowych i technologicznych w danej dziedzinie, jak również w połączeniu z innymi istotnymi obszarami i dyscyplinami, przyszłe i wyłaniające się technologie oraz nieprzewidziane potrzeby polityczne będą rozwiązywane w otwarty i elastyczny sposób, poprzez szczególne wsparcie dla spontanicznych wniosków badawczych, w tym przez wspólne zaproszenia do składania wniosków, aby rozwijać nowe idee i radykalnie nowe zastosowania oraz badać nowe możliwości w badawczych „mapach drogowych”, w szczególności połączonych z potencjalnymi przełomowymi osiągnięciami;

| — | rozpowszechnianie oraz transfer wiedzy zostanie potraktowany priorytetowo, aby umożliwić wykorzystanie wyników przez przemysł, decydentów politycznych oraz społeczeństwo, z odpowiednim ograniczeniem tematu bezpieczeństwa ze względu na poufny charakter tych działań; |
| --- | --- |

—

rozpowszechnianie oraz transfer wiedzy zostanie potraktowany priorytetowo, aby umożliwić wykorzystanie wyników przez przemysł, decydentów politycznych oraz społeczeństwo, z odpowiednim ograniczeniem tematu bezpieczeństwa ze względu na poufny charakter tych działań;

| — | szczególną uwagą objęty zostanie odpowiedni udział MŚP. W tym celu i w dużym stopniu zgodnie z opiniami Parlamentu Europejskiego, celem jest umożliwienie MŚP otrzymania przynajmniej 15 % środków finansowych dostępnych w ramach części programu „Współpraca”. Rada uznała również rolę europejskich platform technologicznych, jednak nie proponowała ich bezpośredniego finansowania, uznając, że do osiągnięcia tego celu właściwsze jest podejście oparte na projekcie; |
| --- | --- |

—

szczególną uwagą objęty zostanie odpowiedni udział MŚP. W tym celu i w dużym stopniu zgodnie z opiniami Parlamentu Europejskiego, celem jest umożliwienie MŚP otrzymania przynajmniej 15 % środków finansowych dostępnych w ramach części programu „Współpraca”. Rada uznała również rolę europejskich platform technologicznych, jednak nie proponowała ich bezpośredniego finansowania, uznając, że do osiągnięcia tego celu właściwsze jest podejście oparte na projekcie;

| — | w odniesieniu do wspólnych inicjatyw technologicznych (WIT) Rada zaakceptowała poprawkę Parlamentu Europejskiego zawierającą dodatkowe kryteria dotyczące ich tworzenia. Charakter WIT musi być więc jasno zdefiniowany, szczególnie w odniesieniu do kwestii dotyczących zobowiązań finansowych, czasu trwania zobowiązania uczestników, zasad zawiązywania umów i odstępowania od nich oraz praw własności intelektualnej. Poczynione zostaną ponadto intensywne wysiłki służące zapewnieniu przejrzystości ich działania oraz zagwarantowaniu, że wszelkie przydziały funduszy wspólnotowych dla WIT będą się odbywały na zasadach doskonałości i konkurencyjności; |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do wspólnych inicjatyw technologicznych (WIT) Rada zaakceptowała poprawkę Parlamentu Europejskiego zawierającą dodatkowe kryteria dotyczące ich tworzenia. Charakter WIT musi być więc jasno zdefiniowany, szczególnie w odniesieniu do kwestii dotyczących zobowiązań finansowych, czasu trwania zobowiązania uczestników, zasad zawiązywania umów i odstępowania od nich oraz praw własności intelektualnej. Poczynione zostaną ponadto intensywne wysiłki służące zapewnieniu przejrzystości ich działania oraz zagwarantowaniu, że wszelkie przydziały funduszy wspólnotowych dla WIT będą się odbywały na zasadach doskonałości i konkurencyjności;

| — | w pierwszym priorytecie (Zdrowie) w odpowiedzi na obawy wyrażone przez Parlament Europejski, zaakceptowano szerszy zakres badań, obejmujący zwłaszcza: badania w dziedzinie postgenomiki; nowe narzędzia prewencyjne na potrzeby medycyny regeneracyjnej; nowe drogi podawania leków; modelowanie systemów złożonych; choroby związane ze starzeniem się, w tym demencję; wirusowe zapalenie wątroby typu C oraz potencjalne nowe epidemie, takie jak SARS; choroby reumatoidalne oraz mięśniowo-szkieletowe; zagadnienia medycyny paliatywnej; bezpieczeństwo pacjenta i lepsze wykorzystanie leków, w tym zagadnienia związane z nadzorem nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz przebadanych naukowo leków komplementarnych i alternatywnych; badania nad systemami opieki zdrowotnej obejmujące strategie opieki domowej oraz ocena kosztów, wydajności i zalet różnych interwencji; badania nad stylem życia i czynnikami środowiskowymi oraz ich interakcją z lekami; |
| --- | --- |

—

w pierwszym priorytecie (Zdrowie) w odpowiedzi na obawy wyrażone przez Parlament Europejski, zaakceptowano szerszy zakres badań, obejmujący zwłaszcza: badania w dziedzinie postgenomiki; nowe narzędzia prewencyjne na potrzeby medycyny regeneracyjnej; nowe drogi podawania leków; modelowanie systemów złożonych; choroby związane ze starzeniem się, w tym demencję; wirusowe zapalenie wątroby typu C oraz potencjalne nowe epidemie, takie jak SARS; choroby reumatoidalne oraz mięśniowo-szkieletowe; zagadnienia medycyny paliatywnej; bezpieczeństwo pacjenta i lepsze wykorzystanie leków, w tym zagadnienia związane z nadzorem nad bezpieczeństwem farmakoterapii oraz przebadanych naukowo leków komplementarnych i alternatywnych; badania nad systemami opieki zdrowotnej obejmujące strategie opieki domowej oraz ocena kosztów, wydajności i zalet różnych interwencji; badania nad stylem życia i czynnikami środowiskowymi oraz ich interakcją z lekami;

| — | w drugim priorytecie (Żywność, rolnictwo i biotechnologia) rozszerzono zakres celu, który uwzględnia: wyzwania środowiskowe, akwakulturę, rozwój wybrzeży oraz reakcję na konkretne potrzeby żywieniowe konsumentów. Zakres działań rozszerzono o bioinformatykę, zrównoważone wykorzystanie bioróżnorodności, zasoby biologiczne środowiska lądowego łącznie z żyznością gleby, zdrowie roślin, badania epidemiologiczne, choroby związane z żywieniem zwierząt oraz inne zagrożenia dla zrównoważenia i bezpieczeństwa produkcji żywności, w tym zmiany klimatu; w odpowiedzi na opinie Parlamentu podkreślono rolę rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

w drugim priorytecie (Żywność, rolnictwo i biotechnologia) rozszerzono zakres celu, który uwzględnia: wyzwania środowiskowe, akwakulturę, rozwój wybrzeży oraz reakcję na konkretne potrzeby żywieniowe konsumentów. Zakres działań rozszerzono o bioinformatykę, zrównoważone wykorzystanie bioróżnorodności, zasoby biologiczne środowiska lądowego łącznie z żyznością gleby, zdrowie roślin, badania epidemiologiczne, choroby związane z żywieniem zwierząt oraz inne zagrożenia dla zrównoważenia i bezpieczeństwa produkcji żywności, w tym zmiany klimatu; w odpowiedzi na opinie Parlamentu podkreślono rolę rybołówstwa;

| — | w trzecim priorytecie (Technologie informacyjne i komunikacyjne). W oparciu o poprawki zaproponowane przez Parlament Europejski priorytet ten został rozszerzony o: innowacje i kreatywność w odniesieniu do produktów, usług i procesów; ograniczenie przepaści cyfrowej i wykluczenia społecznego; specjalne potrzeby osób, w tym osób starszych; promowanie dostępności i przejrzystości rządzenia i procesów rozwoju; zarządzanie i komunikacja w BRT; innowacyjne, wysokowartościowe produkty i usługi oparte na TIK; działalność badawcza w zakresie TIK oparta na modelu rozwoju „open source”; różne sposoby zastosowania i modele biznesowe będące wynikiem badań w dziedzinie TIK; fotonikę; oprogramowanie typu Free, Libre i Open Source (FLOSS); kwestie zrównoważonego rozwoju w dziedzinie elektroniki; wykorzystanie zjawisk kwantowych; składowanie; matematykę; naturalną współpracę; poprawę świadczeń opieki zdrowotnej; systemy i usługi gromadzące informacje na temat zdrowia w celu zarządzania wiedzą; ekologiczne aspekty mobilności; dostęp do interaktywnych treści cyfrowych; |
| --- | --- |

—

w trzecim priorytecie (Technologie informacyjne i komunikacyjne). W oparciu o poprawki zaproponowane przez Parlament Europejski priorytet ten został rozszerzony o: innowacje i kreatywność w odniesieniu do produktów, usług i procesów; ograniczenie przepaści cyfrowej i wykluczenia społecznego; specjalne potrzeby osób, w tym osób starszych; promowanie dostępności i przejrzystości rządzenia i procesów rozwoju; zarządzanie i komunikacja w BRT; innowacyjne, wysokowartościowe produkty i usługi oparte na TIK; działalność badawcza w zakresie TIK oparta na modelu rozwoju „open source”; różne sposoby zastosowania i modele biznesowe będące wynikiem badań w dziedzinie TIK; fotonikę; oprogramowanie typu Free, Libre i Open Source (FLOSS); kwestie zrównoważonego rozwoju w dziedzinie elektroniki; wykorzystanie zjawisk kwantowych; składowanie; matematykę; naturalną współpracę; poprawę świadczeń opieki zdrowotnej; systemy i usługi gromadzące informacje na temat zdrowia w celu zarządzania wiedzą; ekologiczne aspekty mobilności; dostęp do interaktywnych treści cyfrowych;

| — | dostępność i użytkowanie zasobów i osiągnięć naukowych w środowisku wielokulturowym; wzmocnienie pozycji małych i średnich organizacji i wspólnot; przemysł tradycyjny; oraz optymalizację. Ponadto, w odróżnieniu od pierwotnego wniosku Komisji, badania dotyczące przyszłych i powstających technologii uczyniono integralną częścią wszystkich działań w tym priorytecie, zamiast jedynie pojedynczym działaniem w tym priorytecie; |
| --- | --- |

—

dostępność i użytkowanie zasobów i osiągnięć naukowych w środowisku wielokulturowym; wzmocnienie pozycji małych i średnich organizacji i wspólnot; przemysł tradycyjny; oraz optymalizację. Ponadto, w odróżnieniu od pierwotnego wniosku Komisji, badania dotyczące przyszłych i powstających technologii uczyniono integralną częścią wszystkich działań w tym priorytecie, zamiast jedynie pojedynczym działaniem w tym priorytecie;

| — | w czwartym priorytecie (Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne) zakres uzasadnienia został poszerzony o: wytwarzanie energii, energię, przemysł ceramiczny i nanomedycynę. Działania zostały rozszerzone o wytwarzanie podstawowych materiałów i składników; nanoczęści; monitoring i wykrywanie; nanokompozyty; geotechnologie i technologie optyczne; przemysł obuwniczy i hutniczy; |
| --- | --- |

—

w czwartym priorytecie (Nanonauki, nanotechnologie, materiały i nowe technologie produkcyjne) zakres uzasadnienia został poszerzony o: wytwarzanie energii, energię, przemysł ceramiczny i nanomedycynę. Działania zostały rozszerzone o wytwarzanie podstawowych materiałów i składników; nanoczęści; monitoring i wykrywanie; nanokompozyty; geotechnologie i technologie optyczne; przemysł obuwniczy i hutniczy;

| — | w piątym priorytecie (Energia) zakres i działania poszerzono o: znalezienie w porę odpowiednich rozwiązań dla systemów energetycznych ze względu na fakt, że konwencjonalne zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego mogą się wyczerpać; przystępne ceny energii dla obywateli i przedsiębiorstw; odniesienie do Zielonej Księgi z 2005 r. i 2006 r. (6), światową przewagę Europy w niektórych technologiach służących wytwarzaniu energii i zapewnianiu jej wydajnego zużycia; wytwarzanie energii elektrycznej z odpadów; wytwarzanie paliw z biomasy i odpadów; składowanie; dystrybucję oraz wykorzystywanie paliw niepowodujących zwiększania emisji związków węgla, w szczególności biopaliw wykorzystywanych w produkcji energii elektrycznej; wysoce wydajne i efektywne pod względem kosztów elektrownie lub ciepłownie o znikomej emisji zanieczyszczeń, opierające się w szczególności na magazynowaniu podziemnym; rozwój i demonstrację innych technologii konwersji innych paliw kopalnych oraz produkcję wtórnych nośników energii i paliw płynnych lub gazowych; rozwój sposobów magazynowania energii; dalsze ograniczenie końcowego oraz podstawowego zużycia energii w przypadku budynków i transportu; wykorzystywanie nowych i odnawialnych technologii energetycznych oraz środków i urządzeń służących do zarządzania zapotrzebowaniem na energię; naukowe wsparcie rozwoju polityki. Ponadto w przypadku poligeneracji — ze względu na ograniczone środki — uznano za stosowne na tym etapie włączyć ją do działania „Efektywność energetyczna i energooszczędność”, a nie traktować jej jako oddzielnego działania, tak jak proponował Parlament Europejski. |
| --- | --- |

—

w piątym priorytecie (Energia) zakres i działania poszerzono o: znalezienie w porę odpowiednich rozwiązań dla systemów energetycznych ze względu na fakt, że konwencjonalne zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego mogą się wyczerpać; przystępne ceny energii dla obywateli i przedsiębiorstw; odniesienie do Zielonej Księgi z 2005 r. i 2006 r. (6), światową przewagę Europy w niektórych technologiach służących wytwarzaniu energii i zapewnianiu jej wydajnego zużycia; wytwarzanie energii elektrycznej z odpadów; wytwarzanie paliw z biomasy i odpadów; składowanie; dystrybucję oraz wykorzystywanie paliw niepowodujących zwiększania emisji związków węgla, w szczególności biopaliw wykorzystywanych w produkcji energii elektrycznej; wysoce wydajne i efektywne pod względem kosztów elektrownie lub ciepłownie o znikomej emisji zanieczyszczeń, opierające się w szczególności na magazynowaniu podziemnym; rozwój i demonstrację innych technologii konwersji innych paliw kopalnych oraz produkcję wtórnych nośników energii i paliw płynnych lub gazowych; rozwój sposobów magazynowania energii; dalsze ograniczenie końcowego oraz podstawowego zużycia energii w przypadku budynków i transportu; wykorzystywanie nowych i odnawialnych technologii energetycznych oraz środków i urządzeń służących do zarządzania zapotrzebowaniem na energię; naukowe wsparcie rozwoju polityki. Ponadto w przypadku poligeneracji — ze względu na ograniczone środki — uznano za stosowne na tym etapie włączyć ją do działania „Efektywność energetyczna i energooszczędność”, a nie traktować jej jako oddzielnego działania, tak jak proponował Parlament Europejski.

| — | w szóstym priorytecie (Środowisko naturalne łącznie ze zmianami klimatu), Rada zgodziła się ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego, rozszerzając zakres celu o: klimat i przystosowanie do obciążeń środowiskowych, a zakres uzasadnienia o budownictwo i rybołówstwo, odniesienia do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCC), Konwencji ONZ w sprawie walki z pustynnieniem, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych; jak również wkład technologii środowiskowych w rozwój zrównoważonej konsumpcji i produkcji; dziedzictwo naturalne; oraz większą konkurencyjność, zapewniającą jednocześnie bardziej stabilną przyszłość dla przyszłych pokoleń. Jaśniej określono zakres działań, tak aby w wyraźny sposób włączyć regiony polarne; oddziaływania globalne i regionalne; atmosferę, konsekwencje podnoszenia się poziomu wód morskich na obszarach przybrzeżnych oraz skutki dla obszarów szczególnie wrażliwych; poprawę prognozowania; susze, pożary lasów, obsunięcia się ziemi, lawiny i inne kataklizmy jako część katastrof klimatycznych; wpływ katastrof związanych z zagrożeniami geologicznymi i klimatem; poprawę strategii zarządzania, także w ramach podejścia ukierunkowanego na wiele rodzajów zagrożenia; kontrolę inwazyjnych gatunków obcych, lagun; ochronę krajobrazu; zrównoważone produkty; ochronę, konserwację i rozwój dziedzictwa kulturowego, w tym siedlisk ludzkich; alternatywne strategie testowania, w szczególności metody bez wykorzystania zwierząt w zakresie chemikaliów przemysłowych; instrumenty oceny przez osoby trzecie; ocenę, wykorzystanie zasobów naturalnych i zarządzanie nimi; oraz różne skale obserwacji; |
| --- | --- |

—

w szóstym priorytecie (Środowisko naturalne łącznie ze zmianami klimatu), Rada zgodziła się ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego, rozszerzając zakres celu o: klimat i przystosowanie do obciążeń środowiskowych, a zakres uzasadnienia o budownictwo i rybołówstwo, odniesienia do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCC), Konwencji ONZ w sprawie walki z pustynnieniem, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych; jak również wkład technologii środowiskowych w rozwój zrównoważonej konsumpcji i produkcji; dziedzictwo naturalne; oraz większą konkurencyjność, zapewniającą jednocześnie bardziej stabilną przyszłość dla przyszłych pokoleń. Jaśniej określono zakres działań, tak aby w wyraźny sposób włączyć regiony polarne; oddziaływania globalne i regionalne; atmosferę, konsekwencje podnoszenia się poziomu wód morskich na obszarach przybrzeżnych oraz skutki dla obszarów szczególnie wrażliwych; poprawę prognozowania; susze, pożary lasów, obsunięcia się ziemi, lawiny i inne kataklizmy jako część katastrof klimatycznych; wpływ katastrof związanych z zagrożeniami geologicznymi i klimatem; poprawę strategii zarządzania, także w ramach podejścia ukierunkowanego na wiele rodzajów zagrożenia; kontrolę inwazyjnych gatunków obcych, lagun; ochronę krajobrazu; zrównoważone produkty; ochronę, konserwację i rozwój dziedzictwa kulturowego, w tym siedlisk ludzkich; alternatywne strategie testowania, w szczególności metody bez wykorzystania zwierząt w zakresie chemikaliów przemysłowych; instrumenty oceny przez osoby trzecie; ocenę, wykorzystanie zasobów naturalnych i zarządzanie nimi; oraz różne skale obserwacji;

| — | siódmy priorytet (Transport łącznie z aeronautyką) został rozszerzony o: korzyści dla wszystkich obywateli; wpływ transportu na środowisko naturalne; interoperacyjność i intermodalność transportu wodnego; mniejsze samoloty do różnych zastosowań; innowacyjne utrzymanie; naprawy i przegląd; dostępne kombinacje technologii; zrównoważony transport powierzchniowy; wykorzystywanie w transporcie takich paliw, jak paliwa wodorowe i ogniwa paliwowe, z uwzględnieniem efektywności pod względem kosztów i wydajności energetycznej; logistykę; środki transportu powodujące mniej zanieczyszczeń; utrzymanie infrastruktury oraz EGNOS; |
| --- | --- |

—

siódmy priorytet (Transport łącznie z aeronautyką) został rozszerzony o: korzyści dla wszystkich obywateli; wpływ transportu na środowisko naturalne; interoperacyjność i intermodalność transportu wodnego; mniejsze samoloty do różnych zastosowań; innowacyjne utrzymanie; naprawy i przegląd; dostępne kombinacje technologii; zrównoważony transport powierzchniowy; wykorzystywanie w transporcie takich paliw, jak paliwa wodorowe i ogniwa paliwowe, z uwzględnieniem efektywności pod względem kosztów i wydajności energetycznej; logistykę; środki transportu powodujące mniej zanieczyszczeń; utrzymanie infrastruktury oraz EGNOS;

| — | zakres ósmego priorytetu (Nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne) został poszerzony o: zmiany demograficzne; określanie środków regulacyjnych w dziedzinie kultury, nauki i technologii, jak również w dziedzinie równości płci; dobra niematerialne; spójność regionalną; społeczno-ekonomiczne skutki polityki europejskiej i prawodawstwa europejskiego; godzenie życia zawodowego z rodzinnym; kwestie niepełnosprawności; nierówności; przynależność etniczną i pluralizm religijny; regiony rozwijające się; pracę na rzecz pokoju; przyszły rozwój rozszerzonej UE; rolę społeczeństwa obywatelskiego oraz rozpowszechnianie wiedzy; |
| --- | --- |

—

zakres ósmego priorytetu (Nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne) został poszerzony o: zmiany demograficzne; określanie środków regulacyjnych w dziedzinie kultury, nauki i technologii, jak również w dziedzinie równości płci; dobra niematerialne; spójność regionalną; społeczno-ekonomiczne skutki polityki europejskiej i prawodawstwa europejskiego; godzenie życia zawodowego z rodzinnym; kwestie niepełnosprawności; nierówności; przynależność etniczną i pluralizm religijny; regiony rozwijające się; pracę na rzecz pokoju; przyszły rozwój rozszerzonej UE; rolę społeczeństwa obywatelskiego oraz rozpowszechnianie wiedzy;

| — | w dziewiątym priorytecie (Przestrzeń kosmiczna) zakres uzasadnienia został poszerzony o: leśnictwo; zdrowie; technologiczne efekty „spin-off” oraz niezbędny charakter zastosowań kosmicznych w społeczeństwie o wysokim stopniu zaawansowania technologicznego; wydajne wykorzystanie potencjału kosmicznego skoordynowane z wykorzystaniem obiektów miejscowych, w tym obiektów powietrznych oraz misje efektywne pod względem kosztów. Zakres działań został poszerzony o: monitorowanie miejscowe; wspieranie integracji i harmonizacji danych w ramach globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES) (pochodzących z obiektów zarówno satelitarnych, jak i miejscowych, w tym naziemnych, powietrznych i umieszczonych na statkach); rozwój funkcjonujących w przestrzeni kosmicznej systemów zapobiegania ryzyku i zarządzania nim oraz wszelkimi rodzajami zagrożeń, pogłębianie zbieżności z systemami innymi niż kosmiczne; maksymalizację naukowej wartości dodanej dzięki synergii z inicjatywami podejmowanymi przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) lub krajowe agencje kosmiczne w dziedzinie badań przestrzeni kosmicznej oraz ułatwianie dostępu do danych naukowych; koordynację działań na rzecz budowy teleskopów i detektorów kosmicznych oraz w dziedzinie analizy danych w naukach o kosmosie oraz biomedycynę; |
| --- | --- |

—

w dziewiątym priorytecie (Przestrzeń kosmiczna) zakres uzasadnienia został poszerzony o: leśnictwo; zdrowie; technologiczne efekty „spin-off” oraz niezbędny charakter zastosowań kosmicznych w społeczeństwie o wysokim stopniu zaawansowania technologicznego; wydajne wykorzystanie potencjału kosmicznego skoordynowane z wykorzystaniem obiektów miejscowych, w tym obiektów powietrznych oraz misje efektywne pod względem kosztów. Zakres działań został poszerzony o: monitorowanie miejscowe; wspieranie integracji i harmonizacji danych w ramach globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES) (pochodzących z obiektów zarówno satelitarnych, jak i miejscowych, w tym naziemnych, powietrznych i umieszczonych na statkach); rozwój funkcjonujących w przestrzeni kosmicznej systemów zapobiegania ryzyku i zarządzania nim oraz wszelkimi rodzajami zagrożeń, pogłębianie zbieżności z systemami innymi niż kosmiczne; maksymalizację naukowej wartości dodanej dzięki synergii z inicjatywami podejmowanymi przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) lub krajowe agencje kosmiczne w dziedzinie badań przestrzeni kosmicznej oraz ułatwianie dostępu do danych naukowych; koordynację działań na rzecz budowy teleskopów i detektorów kosmicznych oraz w dziedzinie analizy danych w naukach o kosmosie oraz biomedycynę;

| — | w dziesiątym priorytecie (Bezpieczeństwo) cel został udoskonalony poprzez włączenie do jego zakresu kataklizmów i prawa do prywatności. Poszerzony zakres priorytetu obejmuje wsparcie dla polityki Wspólnoty w dziedzinie zdrowia, oraz uwypuklenie znaczenia badań nad bezpieczeństwem dla europejskich zdolności w dziedzinie nadzoru, rozpowszechniania informacji oraz wiedzy o zagrożeniach i zdarzeniach, jak również systemy umożliwiające lepszą ocenę i kontrolę sytuacji dzięki skuteczniejszemu wykorzystaniu systemów TIK w różnorodnych działaniach. Zakres działań został poszerzony o: metody szybkiej identyfikacji; przywracanie bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych; zapewnianie ogólnego obrazu sytuacji i wspieranie różnych operacji zarządzania w sytuacjach kryzysowych; łączność systemów bezpieczeństwa; wywiad, gromadzenie informacji i bezpieczeństwo cywilne; badania ukierunkowane na realizację misji, związane z kulturowym, społecznym, politycznym i gospodarczym wymiarem bezpieczeństwa, rolą ludzkich wartości i formułowaniem polityki, psychologią i społecznym uwarunkowaniem terroryzmu. |
| --- | --- |

—

w dziesiątym priorytecie (Bezpieczeństwo) cel został udoskonalony poprzez włączenie do jego zakresu kataklizmów i prawa do prywatności. Poszerzony zakres priorytetu obejmuje wsparcie dla polityki Wspólnoty w dziedzinie zdrowia, oraz uwypuklenie znaczenia badań nad bezpieczeństwem dla europejskich zdolności w dziedzinie nadzoru, rozpowszechniania informacji oraz wiedzy o zagrożeniach i zdarzeniach, jak również systemy umożliwiające lepszą ocenę i kontrolę sytuacji dzięki skuteczniejszemu wykorzystaniu systemów TIK w różnorodnych działaniach. Zakres działań został poszerzony o: metody szybkiej identyfikacji; przywracanie bezpieczeństwa w sytuacjach kryzysowych; zapewnianie ogólnego obrazu sytuacji i wspieranie różnych operacji zarządzania w sytuacjach kryzysowych; łączność systemów bezpieczeństwa; wywiad, gromadzenie informacji i bezpieczeństwo cywilne; badania ukierunkowane na realizację misji, związane z kulturowym, społecznym, politycznym i gospodarczym wymiarem bezpieczeństwa, rolą ludzkich wartości i formułowaniem polityki, psychologią i społecznym uwarunkowaniem terroryzmu.

ii.   Pomysły

Rada przychyliła się do stanowiska Parlamentu Europejskiego, zakładającego umożliwienie sprawnego utworzenia Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERBN), składającej się z niezależnej rady naukowej i specjalnej jednostki ds. realizacji. Na podstawie poprawek PE Rada rozszerzyła również tekst, tak by zapewnić, że ERBN będzie zarządzana przez personel zatrudniony do tego celu; że rada naukowa zapewni różnorodność dziedzin badawczych i że jej członkowie będą mianowani na okres czterech lat, z możliwością jednorazowego przedłużenia, w systemie rotacyjnym; że rada naukowa będzie również ustanawiać ogólną strategię naukową, w pełni odpowiadać za decyzje określające rodzaj badań, które mają być finansowane, oraz że uchwali kodeks postępowania służący m.in. unikaniu konfliktu interesów; że koszty administracyjne i koszty zatrudnienia ERBN będą odpowiadać zasadom administracji mającej ograniczone rozmiary i efektywnej pod względem kosztów; Komisja zapewni działanie ERBN zgodne z zasadami doskonałości naukowej, autonomii, wydajności i przejrzystości oraz będzie sporządzać roczne sprawozdania z działalności ERBN i realizacji celów, a następnie przedkładać je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie; ERBN będzie dysponować możliwością przeprowadzania własnych badań strategicznych w celu przygotowywania i wspierania swoich działań operacyjnych.

Rada opowiedziała się jednak za bardziej elastycznym podejściem do struktury ERBN niż Parlament Europejski. Decyzja o ewentualnych zmianach struktury ERBN powinna zatem zostać podjęta dopiero po ocenie okresowej programu ramowego, przewidzianej najpóźniej na 2010 r., w ramach której zostanie przeprowadzony niezależny przegląd struktur ERBN obejmujący dokładną analizę zalet i wad struktur opartych na agencji wykonawczej lub na art. 171 traktatu, na podstawie kryteriów doskonałości naukowej, autonomii, wydajności oraz przejrzystości.

iii.   Ludzie

Rada przyjęła zdecydowaną większość poprawek Parlamentu Europejskiego. Program zawiera teraz odniesienie do wykorzystania doświadczeń z działań „Marie Curie” w poprzednich programach ramowych oraz ich wpływ na europejską przestrzeń badawczą; kształcenie ukierunkowane w szczególności na ludzi młodych; zwiększony udział kobiet w badaniach naukowych; otwarty i wolny od wszelkich form dyskryminacji rynek pracy dla naukowców; specjalne działania promujące naukowców na wczesnym etapie kariery naukowej i wspierające wczesne etapy kariery naukowej, a także środki mające na celu ograniczenie zjawiska „drenażu mózgów”; zachęcanie do tworzenia centrów doskonałości w całej Unii Europejskiej; tworzenie synergii z innymi obszarami polityki Wspólnoty oraz poszerzanie umiejętności ogólnych i naukowych, w tym umiejętności związanych z transferem technologii oraz przedsiębiorczością.

iv.   Możliwości

Zasadniczo podtrzymując wniosek Komisji, Rada postanowiła, że spójne opracowywanie polityk będzie stanowić osobne działanie podejmowane w ramach tej części programu ramowego, a nie horyzontalną cześć innych działań w programie „Możliwości”.

W świetle poprawek Parlamentu Europejskiego Rada doprecyzowała zakres niektórych działań w następujący sposób:

| — | w ramach działania „Infrastruktury badawcze”, cel dotyczy obecnie rozwoju europejskiej przestrzeni badawczej. Zakres działań dotyczących istniejących infrastruktur wyraźnie określono, tak by zawierał dostęp do mających najlepsze osiągnięcia infrastruktur badawczych, także dla naukowców zatrudnionych w przemyśle i w MŚP; ewolucję i rozwój globalnej łączności; otwarte standardy w zakresie interoperacyjności. W przypadku nowych infrastruktur działania Wspólnoty powinny się koncentrować głównie na fazach przygotowawczych, mając na uwadze fakt, że to państwa członkowskie mają odgrywać centralną rolę w rozwoju i finansowaniu infrastruktur. Jeżeli chodzi o kryteria finansowania Rada rozszerzyła ich listę o wkłady w możliwości rozwoju technologicznego i w rozwój klastrów badawczych opartych na doskonałości, a także możliwość korzystania z pożyczek EBI i funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

—

w ramach działania „Infrastruktury badawcze”, cel dotyczy obecnie rozwoju europejskiej przestrzeni badawczej. Zakres działań dotyczących istniejących infrastruktur wyraźnie określono, tak by zawierał dostęp do mających najlepsze osiągnięcia infrastruktur badawczych, także dla naukowców zatrudnionych w przemyśle i w MŚP; ewolucję i rozwój globalnej łączności; otwarte standardy w zakresie interoperacyjności. W przypadku nowych infrastruktur działania Wspólnoty powinny się koncentrować głównie na fazach przygotowawczych, mając na uwadze fakt, że to państwa członkowskie mają odgrywać centralną rolę w rozwoju i finansowaniu infrastruktur. Jeżeli chodzi o kryteria finansowania Rada rozszerzyła ich listę o wkłady w możliwości rozwoju technologicznego i w rozwój klastrów badawczych opartych na doskonałości, a także możliwość korzystania z pożyczek EBI i funduszy strukturalnych;

| — | zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego Rada poszerzyła zakres działania „Badania na rzecz MŚP” o wypełnianie luki dzielącej badania naukowe i innowacje; zwiększanie wykorzystania badań; dostawców usług badawczych; komplementarność z programem na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz innymi programami wspólnotowymi; w odpowiedzi na poprawkę Parlamentu Europejskiego dodano wsparcie dla krajowych grantów przygotowawczych, ograniczając jego zakres do przygotowywania propozycji działań w ramach „Badań na rzecz MŚP”, gdyż Rada jest zdania, że należy położyć nacisk na wsparcie projektów badawczych; |
| --- | --- |

—

zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego Rada poszerzyła zakres działania „Badania na rzecz MŚP” o wypełnianie luki dzielącej badania naukowe i innowacje; zwiększanie wykorzystania badań; dostawców usług badawczych; komplementarność z programem na rzecz konkurencyjności i innowacji oraz innymi programami wspólnotowymi; w odpowiedzi na poprawkę Parlamentu Europejskiego dodano wsparcie dla krajowych grantów przygotowawczych, ograniczając jego zakres do przygotowywania propozycji działań w ramach „Badań na rzecz MŚP”, gdyż Rada jest zdania, że należy położyć nacisk na wsparcie projektów badawczych;

| — | Rada poszerzyła zakres działania „Regiony wiedzy” o ułatwianie powstawania i tworzenia klastrów regionalnych, które przyczyniają się do kształtowania europejskiej przestrzeni badawczej; wspieranie kształtujących się regionów wiedzy; związek z funduszami strukturalnymi oraz synergię z programami wspólnotowymi i z właściwymi programami krajowymi i regionalnymi; |
| --- | --- |

—

Rada poszerzyła zakres działania „Regiony wiedzy” o ułatwianie powstawania i tworzenia klastrów regionalnych, które przyczyniają się do kształtowania europejskiej przestrzeni badawczej; wspieranie kształtujących się regionów wiedzy; związek z funduszami strukturalnymi oraz synergię z programami wspólnotowymi i z właściwymi programami krajowymi i regionalnymi;

| — | w ramach działania „Potencjał badawczy” poszczególne działania zostały sprecyzowane i włączono do nich synergię z programem na rzecz konkurencyjności i innowacji w celu promowania regionalnej komercjalizacji badań i rozwoju we współpracy z przemysłem; |
| --- | --- |

—

w ramach działania „Potencjał badawczy” poszczególne działania zostały sprecyzowane i włączono do nich synergię z programem na rzecz konkurencyjności i innowacji w celu promowania regionalnej komercjalizacji badań i rozwoju we współpracy z przemysłem;

| — | Rada poszerzyła zakres działania „Nauka i społeczeństwo” o: działania ułatwiające dostęp do publikacji naukowych dla zainteresowanej części społeczeństwa; promowanie roli kobiet w badaniach i naukowych organach decyzyjnych; tworzenie otwartego otoczenia, które pobudza zainteresowanie nauką wśród młodzieży; promowanie pełnego udziału młodych ludzi w nauce; lepszą komunikację i wzajemne zrozumienie między światem nauki a szeroką publicznością; lepsze przedstawianie pracy naukowców; wsparcie dla publikacji naukowych; |
| --- | --- |

—

Rada poszerzyła zakres działania „Nauka i społeczeństwo” o: działania ułatwiające dostęp do publikacji naukowych dla zainteresowanej części społeczeństwa; promowanie roli kobiet w badaniach i naukowych organach decyzyjnych; tworzenie otwartego otoczenia, które pobudza zainteresowanie nauką wśród młodzieży; promowanie pełnego udziału młodych ludzi w nauce; lepszą komunikację i wzajemne zrozumienie między światem nauki a szeroką publicznością; lepsze przedstawianie pracy naukowców; wsparcie dla publikacji naukowych;

| — | w ramach programu „Działania w zakresie współpracy międzynarodowej” Rada postanowiła, że działania obecnie prowadzone w ramach inicjatywy INTAS zostaną zakończone w 2006 r. i zostaną objęte tym programem, jak również programami szczegółowymi „Współpraca” i „Ludzie”. Poszerzyła również zakres celu o ułatwianie kontaktów z partnerami w krajach trzecich mające na celu zapewnienie lepszego dostępu do badań prowadzonych w innych częściach świata; działania będą również obejmowały współpracę w dziedzinach będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania. |
| --- | --- |

—

w ramach programu „Działania w zakresie współpracy międzynarodowej” Rada postanowiła, że działania obecnie prowadzone w ramach inicjatywy INTAS zostaną zakończone w 2006 r. i zostaną objęte tym programem, jak również programami szczegółowymi „Współpraca” i „Ludzie”. Poszerzyła również zakres celu o ułatwianie kontaktów z partnerami w krajach trzecich mające na celu zapewnienie lepszego dostępu do badań prowadzonych w innych częściach świata; działania będą również obejmowały współpracę w dziedzinach będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania.

v.   Działania Wspólnego Centrum Badawczego nienależące do obszaru badań jądrowych

Rada sprecyzowała uzasadnienie włączając do niego koordynację działań prowadzonych w tej części programu z badaniami podejmowanymi w ramach tematów programu szczegółowego „Współpraca”, tak aby zapobiec nakładaniu się i powielaniu badań. Zakres działań poszerzono o wsparcie naukowe i techniczne w opracowywaniu procedur oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem jako narzędzia wykorzystywanego w procesach decyzyjnych na szczeblu europejskim; wiedzę specjalistyczną oraz rolę w działalności badawczej prowadzonej w ramach globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES) i przy opracowywaniu nowych zastosowań w tej dziedzinie oraz rozwój i zatwierdzanie alternatywnych strategii testowania, a w szczególności metod testowania bez udziału zwierząt we wszystkich właściwych dziedzinach badań.

c)   Kwota ogólna i podział środków finansowych

Po zawarciu porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (7), proponowany początkowo budżet siódmego programu ramowego w wysokości 72 726 mln EUR musiał zostać zmniejszony przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego ukierunkowania i masy krytycznej. Zgodnie z opinią Parlamentu Europejskiego Rada podtrzymała zmieniony wniosek Komisji, w którym zaproponowano maksymalną ogólną kwotę wynoszącą 50 521 mln EUR. Rada zaproponowała jednak następujące korekty dotyczące podziału tej kwoty:

| — | w części „Współpraca” Rada, zgodnie z poprawkami Parlamentu Europejskiego, zwiększyła środki finansowe przeznaczone na obszary tematyczne mające duży potencjał podnoszenia konkurencyjności europejskiej, szczególnie w odniesieniu do priorytetu pierwszego (zdrowie), piątego (energia), ósmego (nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne), ale nie w tym samym stopniu. Po podziale obszaru tematycznego „bezpieczeństwo i przestrzeń kosmiczna” na dwa oddzielne priorytety, Rada postanowiła przeznaczyć na bezpieczeństwo kwotę o 80 mln EUR mniejszą niż na przestrzeń kosmiczną, ponieważ uważa, że kompetencje Wspólnoty w tej dziedzinie pozostają bardzo ograniczone; |
| --- | --- |

—

w części „Współpraca” Rada, zgodnie z poprawkami Parlamentu Europejskiego, zwiększyła środki finansowe przeznaczone na obszary tematyczne mające duży potencjał podnoszenia konkurencyjności europejskiej, szczególnie w odniesieniu do priorytetu pierwszego (zdrowie), piątego (energia), ósmego (nauki społeczno-ekonomiczne i humanistyczne), ale nie w tym samym stopniu. Po podziale obszaru tematycznego „bezpieczeństwo i przestrzeń kosmiczna” na dwa oddzielne priorytety, Rada postanowiła przeznaczyć na bezpieczeństwo kwotę o 80 mln EUR mniejszą niż na przestrzeń kosmiczną, ponieważ uważa, że kompetencje Wspólnoty w tej dziedzinie pozostają bardzo ograniczone;

| — | w części „Możliwości” Rada, zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego, zmniejszyła proponowane środki na „Infrastruktury badawcze”, zwiększając za to znacznie środki na „Badania na rzecz MŚP”. Niemniej jednak Rada uważa, że działania w ramach części „Możliwości” stanowią istotny element programu ramowego, jako że wspierają kluczowe aspekty związane z europejskim potencjałem badawczo-innowacyjnym; w związku z tym zostały one obniżone w znacznie mniejszym stopniu niż przewidział to Parlament Europejski; |
| --- | --- |

—

w części „Możliwości” Rada, zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego, zmniejszyła proponowane środki na „Infrastruktury badawcze”, zwiększając za to znacznie środki na „Badania na rzecz MŚP”. Niemniej jednak Rada uważa, że działania w ramach części „Możliwości” stanowią istotny element programu ramowego, jako że wspierają kluczowe aspekty związane z europejskim potencjałem badawczo-innowacyjnym; w związku z tym zostały one obniżone w znacznie mniejszym stopniu niż przewidział to Parlament Europejski;

| — | jeżeli chodzi o programy „Pomysły” i „Ludzie” Rada utrzymała środki zaproponowane przez Komisję, a zatem nie przyjęła poprawek Parlamentu Europejskiego, które przewidywały zwiększenie środków na obie te części programu ramowego kosztem „Możliwości”. |
| --- | --- |

—

jeżeli chodzi o programy „Pomysły” i „Ludzie” Rada utrzymała środki zaproponowane przez Komisję, a zatem nie przyjęła poprawek Parlamentu Europejskiego, które przewidywały zwiększenie środków na obie te części programu ramowego kosztem „Możliwości”.

2.   Stanowisko Rady w sprawie poprawek Parlamentu Europejskiego

We wspólnym stanowisku Rady uwzględniono dużą ilość poprawek Parlamentu Europejskiego (232 z 326 zaproponowanych poprawek) w całości, co do istoty lub częściowo, czasem w zmodyfikowanej formie lub w innym miejscu, często w formie zaproponowanej przez Komisję w jej zmienionym wniosku, co wyjaśniono powyżej.

| a) | We wspólnym stanowisku Rady uwzględniono w całości lub co do istoty następujące poprawki:






  — | 1, 3, 4, 11, 12, 14, 15, 18, 24, 26, 32, 35, 39, 43, 44, 47, 52, 58, 59, 66, 76, 88, 93, 95, 97, 121, 126, 130, 132, 137, 142, 146, 148, 149, 153, 162, 173, 174, 180, 181, 182, 183, 189, 190, 192, 193, 198, 201, 209, 214, 215, 216, 221, 224, 225, 226, 227, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 243, 245, 246, 251, 256, 262, 264, 266, 273, 284, 288, 289, 294, 295, 296, 297, 302, 303, 304, 309, 324; |
| --- | --- | --- |

a)

We wspólnym stanowisku Rady uwzględniono w całości lub co do istoty następujące poprawki:

—

1, 3, 4, 11, 12, 14, 15, 18, 24, 26, 32, 35, 39, 43, 44, 47, 52, 58, 59, 66, 76, 88, 93, 95, 97, 121, 126, 130, 132, 137, 142, 146, 148, 149, 153, 162, 173, 174, 180, 181, 182, 183, 189, 190, 192, 193, 198, 201, 209, 214, 215, 216, 221, 224, 225, 226, 227, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 243, 245, 246, 251, 256, 262, 264, 266, 273, 284, 288, 289, 294, 295, 296, 297, 302, 303, 304, 309, 324;

| b) | Rada uwzględniła co do zasady lub częściowo następujące poprawki:






  — | 2, 5, 6, 16, 17, 19, 20, 25, 27, 30, 31, 33, 34, 40, 42, 45, 46, 50, 53, 60, 63, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 75, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 89, 90, 94, 96, 98, 99, 101, 104, 106, 107, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 119, 120, 122, 123, 124, 125, 127, 128, 129, 131, 136, 138, 140, 141, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 163, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 175, 177, 178, 179, 184, 185, 186, 187, 188, 195, 196, 197, 199, 200, 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208, 210, 211, 213, 222, 223, 228, 238, 239, 240, 241, 242, 244, 248, 253, 255, 257, 268, 269, 272, 274, 275, 276, 278, 280, 286, 287, 291, 293, 298, 299, 300, 313, 315, 334, 350, 351, 359, 361, 362; |
| --- | --- | --- |

b)

Rada uwzględniła co do zasady lub częściowo następujące poprawki:

—

2, 5, 6, 16, 17, 19, 20, 25, 27, 30, 31, 33, 34, 40, 42, 45, 46, 50, 53, 60, 63, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 75, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 89, 90, 94, 96, 98, 99, 101, 104, 106, 107, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 119, 120, 122, 123, 124, 125, 127, 128, 129, 131, 136, 138, 140, 141, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 163, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 175, 177, 178, 179, 184, 185, 186, 187, 188, 195, 196, 197, 199, 200, 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208, 210, 211, 213, 222, 223, 228, 238, 239, 240, 241, 242, 244, 248, 253, 255, 257, 268, 269, 272, 274, 275, 276, 278, 280, 286, 287, 291, 293, 298, 299, 300, 313, 315, 334, 350, 351, 359, 361, 362;

| c) | Rada, zgodnie ze stanowiskiem Komisji, nie uwzględniła następujących poprawek:






  — | 7, 8, 9, 10, 13, 21, 22, 23, 28, 29, 36, 37, 38, 41, 48, 49, 51, 54, 55, 56, 57, 61, 62, 64, 65, 74, 83, 91, 92, 100, 102, 103, 105, 108, 116, 117, 118, 133, 134, 135, 139, 143, 144, 145, 147, 150, 151, 152, 161, 164, 176, 191, 194, 212, 217, 218, 219, 220, 229, 247, 249, 250, 252, 254, 258, 259, 260, 261, 263, 265, 267, 270, 271, 277, 279, 281, 282, 283, 285, 290, 292, 301, 305, 306, 307, 308, 310, 311, 312, 314, 320, 347, 349, 360. |
| --- | --- | --- |

c)

Rada, zgodnie ze stanowiskiem Komisji, nie uwzględniła następujących poprawek:

—

7, 8, 9, 10, 13, 21, 22, 23, 28, 29, 36, 37, 38, 41, 48, 49, 51, 54, 55, 56, 57, 61, 62, 64, 65, 74, 83, 91, 92, 100, 102, 103, 105, 108, 116, 117, 118, 133, 134, 135, 139, 143, 144, 145, 147, 150, 151, 152, 161, 164, 176, 191, 194, 212, 217, 218, 219, 220, 229, 247, 249, 250, 252, 254, 258, 259, 260, 261, 263, 265, 267, 270, 271, 277, 279, 281, 282, 283, 285, 290, 292, 301, 305, 306, 307, 308, 310, 311, 312, 314, 320, 347, 349, 360.

IV.   WNIOSEK

Przyjmując wspólne stanowisko, Rada wzięła w pełni pod uwagę wniosek Komisji i opinię Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu. Znaczna liczba poprawek została w całości lub częściowo uwzględniona we wspólnym stanowisku w odpowiedzi na większość uwag zgłoszonych przez Parlament Europejski. Rada uważa, że jej wspólne stanowisko jest dobrze wyważonym tekstem i oczekuje na konstruktywną dyskusję z Parlamentem Europejskim z myślą o szybkim przyjęciu siódmego programu ramowego oraz jego przepisów wykonawczych (zasad uczestnictwa i programów szczegółowych).

---

(1)  Dok. 8087/05 RECH 80 ATO 45 COMPET 68 CODEC 266 — COM(2005) 119 wersja ostateczna.

(2)  Dz.U. C 65 z 17.03.06, str. 9.

(3)  Dz.U. C 115 z 16.5.2006, str. 20.

(4)  Dok. P6_TA-PROV(2006)0265.

(5)  Rada osiągnęła również porozumienie polityczne w sprawie tekstu decyzji Rady dotyczącej siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007-2011). Ostateczne przyjęcie tej decyzji odbędzie się jednocześnie z ostatecznym przyjęciem decyzji dotyczącej programu ramowego WE. Projekt tekstu został przesłany do wiadomości Parlamentu Europejskiego.

(6)  Zielona księga w sprawie racjonalizacji zużycia energii z 2005 r. (COM (2005) 265), Zielona księga w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii z 2006 r. (COM (2006) 105).

(7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

---

| 12.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 301/51 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 301/51

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 28/2006

przyjęte przez Radę w dniu 23 października 2006 r.

w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju

(2006/C 301 E/02)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 179 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W celu zwiększenia skuteczności pomocy zewnętrznej Wspólnoty proponowane są nowe ramy planowania i przekazywania pomocy. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 (2) ustanawia instrument pomocy przedakcesyjnej Wspólnoty dla krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących. Rozporządzenie (WE) nr [...] (3) zawiera przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP). Rozporządzenie Rady (WE) nr [...] (4) ustanawia instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie. Rozporządzenie (WE) nr [...] (5) ustanawia Instrument na rzecz Stabilności. Rozporządzenie (WE) nr [...] (6) ustanawia instrument na rzecz współpracy w zakresie bezpieczeństwa jądrowego. Rozporządzenie (WE) nr [...] (7) ustanawia europejski instrument finansowy na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 (8) dotyczy pomocy humanitarnej. Niniejsze rozporządzenie ustanawia instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju zapewniający bezpośrednie wsparcie dla polityki współpracy Wspólnoty na rzecz rozwoju. |
| --- | --- |

(1)

W celu zwiększenia skuteczności pomocy zewnętrznej Wspólnoty proponowane są nowe ramy planowania i przekazywania pomocy. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 (2) ustanawia instrument pomocy przedakcesyjnej Wspólnoty dla krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących. Rozporządzenie (WE) nr [...] (3) zawiera przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP). Rozporządzenie Rady (WE) nr [...] (4) ustanawia instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie. Rozporządzenie (WE) nr [...] (5) ustanawia Instrument na rzecz Stabilności. Rozporządzenie (WE) nr [...] (6) ustanawia instrument na rzecz współpracy w zakresie bezpieczeństwa jądrowego. Rozporządzenie (WE) nr [...] (7) ustanawia europejski instrument finansowy na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 (8) dotyczy pomocy humanitarnej. Niniejsze rozporządzenie ustanawia instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju zapewniający bezpośrednie wsparcie dla polityki współpracy Wspólnoty na rzecz rozwoju.

| (2) | Wspólnota prowadzi politykę współpracy na rzecz rozwoju, która zmierza do realizacji celów w zakresie walki z ubóstwem, trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz harmonijnej i stopniowej integracji krajów rozwijających się z gospodarką światową. |
| --- | --- |

(2)

Wspólnota prowadzi politykę współpracy na rzecz rozwoju, która zmierza do realizacji celów w zakresie walki z ubóstwem, trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz harmonijnej i stopniowej integracji krajów rozwijających się z gospodarką światową.

| (3) | Wspólnota prowadzi politykę współpracy, która wspiera współdziałanie między podmiotami gospodarczymi, partnerstwo oraz wspólne przedsięwzięcia podmiotów gospodarczych ze Wspólnoty oraz z krajów i regionów partnerskich, a także promuje dialog między partnerami politycznymi, gospodarczymi i społecznymi w poszczególnych sektorach. |
| --- | --- |

(3)

Wspólnota prowadzi politykę współpracy, która wspiera współdziałanie między podmiotami gospodarczymi, partnerstwo oraz wspólne przedsięwzięcia podmiotów gospodarczych ze Wspólnoty oraz z krajów i regionów partnerskich, a także promuje dialog między partnerami politycznymi, gospodarczymi i społecznymi w poszczególnych sektorach.

| (4) | Wspólnotowa polityka współpracy na rzecz rozwoju oraz działania międzynarodowe opierają się na Milenijnych Celach Rozwoju (MCR)– takich jak wyeliminowanie skrajnego ubóstwa i głodu — przyjętych przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w dniu 8 września 2000 r. oraz na głównych celach i zasadach w zakresie rozwoju uznanych przez Wspólnotę i jej państwa członkowskie w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innych organizacji międzynarodowych odpowiedzialnych za współpracę na rzecz rozwoju. |
| --- | --- |

(4)

Wspólnotowa polityka współpracy na rzecz rozwoju oraz działania międzynarodowe opierają się na Milenijnych Celach Rozwoju (MCR)– takich jak wyeliminowanie skrajnego ubóstwa i głodu — przyjętych przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w dniu 8 września 2000 r. oraz na głównych celach i zasadach w zakresie rozwoju uznanych przez Wspólnotę i jej państwa członkowskie w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innych organizacji międzynarodowych odpowiedzialnych za współpracę na rzecz rozwoju.

| (5) | Ze względu na spójność polityki na rzecz rozwoju, ważne jest, aby polityki Wspólnoty, inne niż polityka na rzecz rozwoju, zapewniały krajom rozwijającym się pomoc w ich staraniach na rzecz osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju, zgodnie z art. 178 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na spójność polityki na rzecz rozwoju, ważne jest, aby polityki Wspólnoty, inne niż polityka na rzecz rozwoju, zapewniały krajom rozwijającym się pomoc w ich staraniach na rzecz osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju, zgodnie z art. 178 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

| (6) | Podstawą długofalowego rozwoju jest środowisko polityczne gwarantujące pokój i stabilność, przestrzeganie praw człowieka, podstawowych wolności, zasad demokratycznych i zasad państwa prawnego, a także dobrych rządów i równouprawnienia płci. |
| --- | --- |

(6)

Podstawą długofalowego rozwoju jest środowisko polityczne gwarantujące pokój i stabilność, przestrzeganie praw człowieka, podstawowych wolności, zasad demokratycznych i zasad państwa prawnego, a także dobrych rządów i równouprawnienia płci.

| (7) | Racjonalne i trwałe polityki gospodarcze są niezbędnym warunkiem rozwoju. |
| --- | --- |

(7)

Racjonalne i trwałe polityki gospodarcze są niezbędnym warunkiem rozwoju.

| (8) | Na IV Konferencji Ministerialnej w Ad-Dauha (Doha) członkowie Światowej Organizacji Handlu (WTO) zobowiązali się do włączania handlu w główny nurt strategii rozwoju, a także do zapewniania pomocy — zarówno pomocy technicznej, jak i w zakresie budowania zdolności — związanej z handlem oraz niezbędnych środków, które będą miały na celu ułatwienie transferu technologii za pośrednictwem handlu i na rzecz handlu, zacieśnianie związków między zagranicznymi inwestycjami bezpośrednimi a handlem i wzajemnych powiązań między handlem a środowiskiem oraz które przyczyniają się do umożliwienia krajom rozwijającym się udziału w nowych negocjacjach handlowych oraz wprowadzenia w życie ich wyników. |
| --- | --- |

(8)

Na IV Konferencji Ministerialnej w Ad-Dauha (Doha) członkowie Światowej Organizacji Handlu (WTO) zobowiązali się do włączania handlu w główny nurt strategii rozwoju, a także do zapewniania pomocy — zarówno pomocy technicznej, jak i w zakresie budowania zdolności — związanej z handlem oraz niezbędnych środków, które będą miały na celu ułatwienie transferu technologii za pośrednictwem handlu i na rzecz handlu, zacieśnianie związków między zagranicznymi inwestycjami bezpośrednimi a handlem i wzajemnych powiązań między handlem a środowiskiem oraz które przyczyniają się do umożliwienia krajom rozwijającym się udziału w nowych negocjacjach handlowych oraz wprowadzenia w życie ich wyników.

| (9) | Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwoju Unii Europejskiej: Konsensus europejski z dnia 20 grudnia 2005 r. (9) oraz jego późniejsze zmiany ustanawiają ogólne ramy działań Wspólnoty w kwestiach dotyczących rozwoju. Powinny one wyznaczyć kierunek planowania strategii pomocy rozwojowej i współpracy oraz wprowadzania ich w życie. |
| --- | --- |

(9)

Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwoju Unii Europejskiej: Konsensus europejski z dnia 20 grudnia 2005 r. (9) oraz jego późniejsze zmiany ustanawiają ogólne ramy działań Wspólnoty w kwestiach dotyczących rozwoju. Powinny one wyznaczyć kierunek planowania strategii pomocy rozwojowej i współpracy oraz wprowadzania ich w życie.

| (10) | Współpraca na rzecz rozwoju powinna być realizowana za pomocą programów geograficznych i tematycznych. Programy geograficzne powinny wspierać rozwijanie i wzmacnianie współpracy z krajami i regionami Ameryki Łacińskiej, Azji, Azji Środkowej, Bliskiego Wschodu oraz z Republiką Południowej Afryki. |
| --- | --- |

(10)

Współpraca na rzecz rozwoju powinna być realizowana za pomocą programów geograficznych i tematycznych. Programy geograficzne powinny wspierać rozwijanie i wzmacnianie współpracy z krajami i regionami Ameryki Łacińskiej, Azji, Azji Środkowej, Bliskiego Wschodu oraz z Republiką Południowej Afryki.

| (11) | Z niektórymi spośród tych krajów i regionów partnerskich Wspólnota i jej państwa członkowskie zawarły umowy o partnerstwie i współpracy mające na celu przyczynienie się w istotny sposób do długoterminowego rozwoju tych krajów partnerskich oraz dobrobytu ich mieszkańców. Podstawowym elementem, na którym opierają się te umowy o partnerstwie i współpracy, są wspólne i uniwersalne wartości: przestrzeganie oraz upowszechnianie praw człowieka, podstawowych wolności, zasad demokracji i państwa prawnego. W tym kontekście zwraca się również uwagę na prawo do godnej pracy oraz na prawa osób niepełnosprawnych. Rozwijanie i zacieśnianie stosunków dwustronnych między Wspólnotą a krajami partnerskimi, a także wzmacnianie instytucji wielostronnych, to ważne czynniki przyczyniające się w istotny sposób do zapewnienia równowagi i rozwoju światowej gospodarki, a także do umocnienia roli i miejsca Wspólnoty oraz krajów i regionów partnerskich w świecie. |
| --- | --- |

(11)

Z niektórymi spośród tych krajów i regionów partnerskich Wspólnota i jej państwa członkowskie zawarły umowy o partnerstwie i współpracy mające na celu przyczynienie się w istotny sposób do długoterminowego rozwoju tych krajów partnerskich oraz dobrobytu ich mieszkańców. Podstawowym elementem, na którym opierają się te umowy o partnerstwie i współpracy, są wspólne i uniwersalne wartości: przestrzeganie oraz upowszechnianie praw człowieka, podstawowych wolności, zasad demokracji i państwa prawnego. W tym kontekście zwraca się również uwagę na prawo do godnej pracy oraz na prawa osób niepełnosprawnych. Rozwijanie i zacieśnianie stosunków dwustronnych między Wspólnotą a krajami partnerskimi, a także wzmacnianie instytucji wielostronnych, to ważne czynniki przyczyniające się w istotny sposób do zapewnienia równowagi i rozwoju światowej gospodarki, a także do umocnienia roli i miejsca Wspólnoty oraz krajów i regionów partnerskich w świecie.

| (12) | Mimo że programy tematyczne powinny stanowić wsparcie przede wszystkim dla krajów rozwijających się, powinny się do nich kwalifikować — na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu — dwa kraje będące beneficjentami, jak i kraje i terytoria zamorskie (KTZ), które nie spełniają warunków otrzymywania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) określonych przez Komitet Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC), i które są objęte przepisami art. 2 ust. 4 akapit drugi, tiret pierwsze. Wspólnota powinna finansować programy tematyczne w krajach, terytoriach i regionach kwalifikujących się do pomocy na mocy programów geograficznych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, do pomocy na podstawie rozporządzenia (WE) nr [...] lub do współpracy geograficznej zgodnie z Europejskim Funduszem Rozwoju (EFR). Decyzja Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim”) (10), którą stosuje się do dnia 31 grudnia 2011 r., określa warunki kwalifikowania się KTZ do działań tematycznych w ramach pomocy rozwojowej finansowanej z ogólnego budżetu Unii Europejskiej, które to warunki nie zostają zmienione niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(12)

Mimo że programy tematyczne powinny stanowić wsparcie przede wszystkim dla krajów rozwijających się, powinny się do nich kwalifikować — na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu — dwa kraje będące beneficjentami, jak i kraje i terytoria zamorskie (KTZ), które nie spełniają warunków otrzymywania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) określonych przez Komitet Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC), i które są objęte przepisami art. 2 ust. 4 akapit drugi, tiret pierwsze. Wspólnota powinna finansować programy tematyczne w krajach, terytoriach i regionach kwalifikujących się do pomocy na mocy programów geograficznych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, do pomocy na podstawie rozporządzenia (WE) nr [...] lub do współpracy geograficznej zgodnie z Europejskim Funduszem Rozwoju (EFR). Decyzja Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim”) (10), którą stosuje się do dnia 31 grudnia 2011 r., określa warunki kwalifikowania się KTZ do działań tematycznych w ramach pomocy rozwojowej finansowanej z ogólnego budżetu Unii Europejskiej, które to warunki nie zostają zmienione niniejszym rozporządzeniem.

| (13) | Programy tematyczne powinny zapewnić wyróżniającą je wartość dodaną i być dopełnieniem programów o charakterze geograficznym, które stanowią podstawowe ramy współpracy Wspólnoty z krajami trzecimi. Współpraca na rzecz rozwoju realizowana za pomocą programów tematycznych powinna stanowić uzupełnienie programów geograficznych określonych w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu (WE) nr [...], a także współpracy na mocy EFR. Programy tematyczne obejmują określone obszary działania, które leżą w sferze zainteresowań grupy krajów partnerskich i nie są zależne od czynników geograficznych, lub działania związane ze współpracą skierowane do różnych regionów lub grup krajów partnerskich, lub też działania międzynarodowe niezależne od czynników geograficznych. Ogrywają one również ważną rolę w rozwijaniu wymiaru zewnętrznego polityk Wspólnoty oraz w zapewnianiu spójności sektorowej i zauważalności tych polityk. |
| --- | --- |

(13)

Programy tematyczne powinny zapewnić wyróżniającą je wartość dodaną i być dopełnieniem programów o charakterze geograficznym, które stanowią podstawowe ramy współpracy Wspólnoty z krajami trzecimi. Współpraca na rzecz rozwoju realizowana za pomocą programów tematycznych powinna stanowić uzupełnienie programów geograficznych określonych w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu (WE) nr [...], a także współpracy na mocy EFR. Programy tematyczne obejmują określone obszary działania, które leżą w sferze zainteresowań grupy krajów partnerskich i nie są zależne od czynników geograficznych, lub działania związane ze współpracą skierowane do różnych regionów lub grup krajów partnerskich, lub też działania międzynarodowe niezależne od czynników geograficznych. Ogrywają one również ważną rolę w rozwijaniu wymiaru zewnętrznego polityk Wspólnoty oraz w zapewnianiu spójności sektorowej i zauważalności tych polityk.

| (14) | Programy tematyczne powinny wspierać działania w obszarach związanych z rozwojem człowieka i rozwojem społecznym, ze środowiskiem i zrównoważonym gospodarowaniem zasobami naturalnymi, w tym energią, z podmiotami niepaństwowymi i władzami lokalnymi, bezpieczeństwem żywnościowym, migracją i azylem. Treść programów tematycznych przygotowana została na podstawie odpowiednich komunikatów Komisji skierowanych do Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| --- | --- |

(14)

Programy tematyczne powinny wspierać działania w obszarach związanych z rozwojem człowieka i rozwojem społecznym, ze środowiskiem i zrównoważonym gospodarowaniem zasobami naturalnymi, w tym energią, z podmiotami niepaństwowymi i władzami lokalnymi, bezpieczeństwem żywnościowym, migracją i azylem. Treść programów tematycznych przygotowana została na podstawie odpowiednich komunikatów Komisji skierowanych do Parlamentu Europejskiego i Rady.

| (15) | Program tematyczny dotyczący środowiska i zrównoważonego gospodarowania zasobami — w tym energią — powinien między innymi propagować na zewnątrz międzynarodowe gospodarowanie środowiskiem oraz polityki Wspólnoty związane ze środowiskiem i energią. |
| --- | --- |

(15)

Program tematyczny dotyczący środowiska i zrównoważonego gospodarowania zasobami — w tym energią — powinien między innymi propagować na zewnątrz międzynarodowe gospodarowanie środowiskiem oraz polityki Wspólnoty związane ze środowiskiem i energią.

| (16) | Program tematyczny dotyczący migracji i azylu powinien przyczyniać się do realizacji celu przedstawionego w konkluzjach Rady Europejskiej obradującej w Brukseli 15 i 16 grudnia 2005 r., a mianowicie zwiększenia pomocy finansowej Wspólnoty w obszarach dotyczących migracji lub z nią związanych w odniesieniu do jej stosunków z krajami trzecimi. |
| --- | --- |

(16)

Program tematyczny dotyczący migracji i azylu powinien przyczyniać się do realizacji celu przedstawionego w konkluzjach Rady Europejskiej obradującej w Brukseli 15 i 16 grudnia 2005 r., a mianowicie zwiększenia pomocy finansowej Wspólnoty w obszarach dotyczących migracji lub z nią związanych w odniesieniu do jej stosunków z krajami trzecimi.

| (17) | Polityka Wspólnoty dotycząca bezpieczeństwa żywnościowego ewoluowała w kierunku wspierania na poziomie krajowym, regionalnym i globalnym strategii bezpieczeństwa żywnościowego opartych na szerokich podstawach, ograniczania zastosowania pomocy żywnościowej do sytuacji, w których wymagana jest pomoc humanitarna, i sytuacji kryzysów żywnościowych oraz unikania jej destrukcyjnego wpływu na lokalną produkcję oraz lokalne rynki; polityka ta musi uwzględniać specyficzną sytuację krajów o niestabilnych strukturach i znacznie uzależnionych od wsparcia w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego w celu uniknięcia gwałtownego zmniejszenia pomocy wspólnotowej dla tych krajów. |
| --- | --- |

(17)

Polityka Wspólnoty dotycząca bezpieczeństwa żywnościowego ewoluowała w kierunku wspierania na poziomie krajowym, regionalnym i globalnym strategii bezpieczeństwa żywnościowego opartych na szerokich podstawach, ograniczania zastosowania pomocy żywnościowej do sytuacji, w których wymagana jest pomoc humanitarna, i sytuacji kryzysów żywnościowych oraz unikania jej destrukcyjnego wpływu na lokalną produkcję oraz lokalne rynki; polityka ta musi uwzględniać specyficzną sytuację krajów o niestabilnych strukturach i znacznie uzależnionych od wsparcia w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego w celu uniknięcia gwałtownego zmniejszenia pomocy wspólnotowej dla tych krajów.

| (18) | Zgodnie z konkluzjami Rady z 24 maja 2005 r. należy wspierać działania mające na celu poprawę zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się oraz zapewnienie poszanowania związanych z nim praw; powinna zostać zapewniona pomoc finansowa oraz odpowiednia wiedza fachowa w celu propagowania kompleksowego podejścia do zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz związanych z nim praw, a także uznania tych praw, określonych w programie działania Międzynarodowej konferencji w sprawie ludności i rozwoju (ICPD), w tym prawa do bezpiecznego macierzyństwa oraz powszechnego dostępu do kompleksowej, gwarantowanej i rzetelnej opieki w dziedzinie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz do usług w tym zakresie. Podczas wdrażania środków współpracy decyzje przyjęte na konferencji ICPD muszą być rygorystycznie przestrzegane, tam, gdzie to jest właściwe. |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z konkluzjami Rady z 24 maja 2005 r. należy wspierać działania mające na celu poprawę zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się oraz zapewnienie poszanowania związanych z nim praw; powinna zostać zapewniona pomoc finansowa oraz odpowiednia wiedza fachowa w celu propagowania kompleksowego podejścia do zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz związanych z nim praw, a także uznania tych praw, określonych w programie działania Międzynarodowej konferencji w sprawie ludności i rozwoju (ICPD), w tym prawa do bezpiecznego macierzyństwa oraz powszechnego dostępu do kompleksowej, gwarantowanej i rzetelnej opieki w dziedzinie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz do usług w tym zakresie. Podczas wdrażania środków współpracy decyzje przyjęte na konferencji ICPD muszą być rygorystycznie przestrzegane, tam, gdzie to jest właściwe.

| (19) | W związku z rozporządzeniem (WE) nr 266/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. ustanawiającym środki towarzyszące dla krajów objętych Protokołem w sprawie cukru dotkniętych reformą systemu cukrowego UE (11), krajom AKP objętym tym protokołem i dotkniętym reformą wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru należy również zapewnić pomoc mającą na celu wspieranie ich w procesie dostosowawczym. |
| --- | --- |

(19)

W związku z rozporządzeniem (WE) nr 266/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. ustanawiającym środki towarzyszące dla krajów objętych Protokołem w sprawie cukru dotkniętych reformą systemu cukrowego UE (11), krajom AKP objętym tym protokołem i dotkniętym reformą wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru należy również zapewnić pomoc mającą na celu wspieranie ich w procesie dostosowawczym.

| (20) | Podczas realizacji polityki rozwojowej Wspólnoty niezbędne są: skuteczniejsza pomoc, lepsze wzajemne uzupełnianie się oraz lepsza harmonizacja, dostosowanie i koordynacja procedur zarówno między Wspólnotą a jej państwami członkowskimi, jak i w relacjach z innymi darczyńcami oraz partnerami w dziedzinie rozwoju, tak aby zapewnić spójność i odpowiednie udzielanie pomocy, redukując jednocześnie koszty ponoszone przez kraje partnerskie zgodnie z deklaracją w sprawie skuteczności pomocy przyjętą na forum wysokiego szczebla w sprawie skuteczności pomocy w dniu 2 marca 2005 r. w Paryżu. |
| --- | --- |

(20)

Podczas realizacji polityki rozwojowej Wspólnoty niezbędne są: skuteczniejsza pomoc, lepsze wzajemne uzupełnianie się oraz lepsza harmonizacja, dostosowanie i koordynacja procedur zarówno między Wspólnotą a jej państwami członkowskimi, jak i w relacjach z innymi darczyńcami oraz partnerami w dziedzinie rozwoju, tak aby zapewnić spójność i odpowiednie udzielanie pomocy, redukując jednocześnie koszty ponoszone przez kraje partnerskie zgodnie z deklaracją w sprawie skuteczności pomocy przyjętą na forum wysokiego szczebla w sprawie skuteczności pomocy w dniu 2 marca 2005 r. w Paryżu.

| (21) | Do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia niezbędne jest przyjęcie zróżnicowanego podejścia, uzależnionego od kontekstu oraz potrzeb związanych z rozwojem, wspierającego kraje lub regiony partnerskie za pomocą specjalnych, indywidualnie dobranych programów, opartych na ich własnych potrzebach, strategiach, priorytetach i zasobach. |
| --- | --- |

(21)

Do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia niezbędne jest przyjęcie zróżnicowanego podejścia, uzależnionego od kontekstu oraz potrzeb związanych z rozwojem, wspierającego kraje lub regiony partnerskie za pomocą specjalnych, indywidualnie dobranych programów, opartych na ich własnych potrzebach, strategiach, priorytetach i zasobach.

| (22) | Kluczem do sukcesu polityk rozwoju jest przyjęcie odpowiedzialności za strategie rozwoju przez kraje partnerskie; w tym celu należy zachęcać do możliwie najszerszego udziału w nich wszystkie grupy społeczeństwa, w tym osoby niepełnosprawne i inne grupy wrażliwe. Aby zapewnić skuteczność i przejrzystość oraz zachęcić poszczególne kraje do przyjmowania odpowiedzialności za strategie, należy, w miarę możliwości, dostosować strategie współpracy oraz procedury wykonawcze darczyńców do strategii i procedur krajów partnerskich. |
| --- | --- |

(22)

Kluczem do sukcesu polityk rozwoju jest przyjęcie odpowiedzialności za strategie rozwoju przez kraje partnerskie; w tym celu należy zachęcać do możliwie najszerszego udziału w nich wszystkie grupy społeczeństwa, w tym osoby niepełnosprawne i inne grupy wrażliwe. Aby zapewnić skuteczność i przejrzystość oraz zachęcić poszczególne kraje do przyjmowania odpowiedzialności za strategie, należy, w miarę możliwości, dostosować strategie współpracy oraz procedury wykonawcze darczyńców do strategii i procedur krajów partnerskich.

| (23) | Ze względu na potrzebę skutecznego wypełnienia luki między pomocą humanitarną a pomocą na rzecz długoterminowego rozwoju, kwalifikujące się działania na mocy rozporządzenia (WE) [...] nie powinny być zasadniczo finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem przypadków, gdy istnieje potrzeba zapewnienia ciągłości współpracy podczas przejścia od warunków kryzysowych do sytuacji ustabilizowanej, umożliwiającej rozwój. |
| --- | --- |

(23)

Ze względu na potrzebę skutecznego wypełnienia luki między pomocą humanitarną a pomocą na rzecz długoterminowego rozwoju, kwalifikujące się działania na mocy rozporządzenia (WE) [...] nie powinny być zasadniczo finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem przypadków, gdy istnieje potrzeba zapewnienia ciągłości współpracy podczas przejścia od warunków kryzysowych do sytuacji ustabilizowanej, umożliwiającej rozwój.

| (24) | Odejście od pomocy wiązanej zgodnie z wzorcami postępowania (OECD/DAC) jest czynnikiem kluczowym przy tworzeniu wartości dodanej pomocy i budowaniu zdolności lokalnych. Przepisy dotyczące udziału w procedurach przetargowych oraz przyznawania umów o dotacje, a także przepisy dotyczące pochodzenia dostaw powinny zostać ustanowione zgodnie z najnowszymi ustaleniami w zakresie odchodzenia od pomocy wiązanej. |
| --- | --- |

(24)

Odejście od pomocy wiązanej zgodnie z wzorcami postępowania (OECD/DAC) jest czynnikiem kluczowym przy tworzeniu wartości dodanej pomocy i budowaniu zdolności lokalnych. Przepisy dotyczące udziału w procedurach przetargowych oraz przyznawania umów o dotacje, a także przepisy dotyczące pochodzenia dostaw powinny zostać ustanowione zgodnie z najnowszymi ustaleniami w zakresie odchodzenia od pomocy wiązanej.

| (25) | Zarządzanie pomocą powinno odbywać się w zgodzie z zasadami pomocy zewnętrznej zawartymi w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (12) oraz przy zastosowaniu odpowiednich postanowień w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty. Powinny być kontynuowane starania w celu poprawy współpracy na rzecz rozwoju, tak aby osiągnąć równowagę między przydzielanymi zasobami finansowymi i zdolnością absorpcyjną, jak również, aby zredukować zaległe zobowiązania. |
| --- | --- |

(25)

Zarządzanie pomocą powinno odbywać się w zgodzie z zasadami pomocy zewnętrznej zawartymi w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (12) oraz przy zastosowaniu odpowiednich postanowień w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty. Powinny być kontynuowane starania w celu poprawy współpracy na rzecz rozwoju, tak aby osiągnąć równowagę między przydzielanymi zasobami finansowymi i zdolnością absorpcyjną, jak również, aby zredukować zaległe zobowiązania.

| (26) | Niniejsze rozporządzenie określa kopertę finansową na okres 2007–2013, która stanowić będzie główny punkt odniesienia w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (13). |
| --- | --- |

(26)

Niniejsze rozporządzenie określa kopertę finansową na okres 2007–2013, która stanowić będzie główny punkt odniesienia w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (13).

| (27) | Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (14). Dokumenty dotyczące programowania oraz pewne szczególne środki wykonawcze powinny zostać przyjęte w drodze procedury komitetu zarządzającego. |
| --- | --- |

(27)

Środki konieczne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (14). Dokumenty dotyczące programowania oraz pewne szczególne środki wykonawcze powinny zostać przyjęte w drodze procedury komitetu zarządzającego.

| (28) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, to jest proponowana współpraca z krajami, terytoriami i regionami rozwijającymi się, które nie są państwami członkowskimi Wspólnoty i nie kwalifikują się do pomocy wspólnotowej na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006 (IPA) ani na mocy rozporządzenia (WE) nr [...], nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę działania mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia powyższych celów. |
| --- | --- |

(28)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, to jest proponowana współpraca z krajami, terytoriami i regionami rozwijającymi się, które nie są państwami członkowskimi Wspólnoty i nie kwalifikują się do pomocy wspólnotowej na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006 (IPA) ani na mocy rozporządzenia (WE) nr [...], nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę działania mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia powyższych celów.

| (29) | Niniejsze rozporządzenie wymaga uchylenia odpowiednich obowiązujących rozporządzeń w celu restrukturyzacji instrumentów działań zewnętrznych, w szczególności w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju, |
| --- | --- |

(29)

Niniejsze rozporządzenie wymaga uchylenia odpowiednich obowiązujących rozporządzeń w celu restrukturyzacji instrumentów działań zewnętrznych, w szczególności w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ogólny cel i zakres zastosowania

1.   Wspólnota finansuje działania służące wspieraniu współpracy z krajami, terytoriami i regionami rozwijającymi się wymienionymi w wykazie odbiorców pomocy sporządzonym przez Komitet Pomocy Rozwojowej przy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC), zawartym w załączniku I (zwanymi dalej „krajami i regionami partnerskimi”). W następstwie przeprowadzanych przez OECD/DAC regularnych przeglądów wykazu odbiorców pomocy Komisja wprowadza zmiany w załączniku I oraz informuje o nich Parlament Europejski oraz Radę.

2.   Wspólnota finansuje programy tematyczne w krajach, terytoriach i regionach, które kwalifikują się do pomocy na mocy programów geograficznych niniejszego rozporządzenia, określonych w art. 5–10, do pomocy na mocy rozporządzania (WE) nr [...] lub do współpracy geograficznej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR).

3.   Do celów niniejszego rozporządzenia region definiowany jest jako jednostka geograficzna obejmująca więcej niż jeden kraj rozwijający się.

TYTUŁ I

CELE I OGÓLNE ZASADY

Artykuł 2

Cele

1.   Podstawowym i nadrzędnym celem współpracy na podstawie niniejszego rozporządzenia jest likwidacja ubóstwa w krajach i regionach partnerskich w kontekście trwałego rozwoju, w tym realizacja Milenijnych Celów Rozwoju oraz propagowanie demokracji, dobrych rządów, praworządności oraz poszanowania praw człowieka. Zgodnie z tym celem współpraca z krajami partnerskimi służy:

| — | umocnieniu i wspieraniu demokracji, praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności, dobrych rządów, równouprawnienia płci oraz związanych z nimi instrumentów prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

—

umocnieniu i wspieraniu demokracji, praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności, dobrych rządów, równouprawnienia płci oraz związanych z nimi instrumentów prawa międzynarodowego;

| — | wspieraniu trwałego rozwoju — w tym jego aspektów politycznych, gospodarczych, społecznych i środowiskowych — w krajach i regionach partnerskich, w szczególności w tych, które znajdują się w najbardziej niekorzystnej sytuacji; |
| --- | --- |

—

wspieraniu trwałego rozwoju — w tym jego aspektów politycznych, gospodarczych, społecznych i środowiskowych — w krajach i regionach partnerskich, w szczególności w tych, które znajdują się w najbardziej niekorzystnej sytuacji;

| — | sprzyjaniu ich harmonijnej i stopniowej integracji z gospodarką światową; |
| --- | --- |

—

sprzyjaniu ich harmonijnej i stopniowej integracji z gospodarką światową;

| — | przyczynianiu się do opracowania międzynarodowych środków mających na celu ochronę środowiska naturalnego i poprawę jego stanu, a także zrównoważone gospodarowanie światowymi zasobami naturalnymi, tak aby zapewnić trwały rozwój, włączając w to zajęcie się kwestią zmian klimatu i różnorodności biologicznej; oraz |
| --- | --- |

—

przyczynianiu się do opracowania międzynarodowych środków mających na celu ochronę środowiska naturalnego i poprawę jego stanu, a także zrównoważone gospodarowanie światowymi zasobami naturalnymi, tak aby zapewnić trwały rozwój, włączając w to zajęcie się kwestią zmian klimatu i różnorodności biologicznej; oraz

| — | zacieśnianiu stosunków pomiędzy Wspólnotą a krajami i regionami partnerskimi. |
| --- | --- |

—

zacieśnianiu stosunków pomiędzy Wspólnotą a krajami i regionami partnerskimi.

2.   Współpraca podejmowana przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia jest zgodna ze zobowiązaniami i celami w zakresie współpracy na rzecz rozwoju przyjętymi przez Wspólnotę w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz w ramach innych organizacji międzynarodowych w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju.

3.   Wspólnotowa polityka rozwoju, o której mowa w tytule XX Traktatu, zapewnia ramy prawne współpracy z krajami i regionami partnerskimi. Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwoju Unii Europejskiej: Konsensus europejski z dnia 20 grudnia 2005 r. wraz z późniejszymi zmianami, zapewnia ogólne ramy, wytyczne i podejście, którymi kieruje się Wspólnota prowadząc współpracę z krajami i regionami partnerskimi na podstawie niniejszego rozporządzenia.

4.   Działania, o których mowa w art. 1 ust. 1 są opracowywane w taki sposób, by spełnić kryteria oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) określone przez OECD/DAC.

Programy, o których mowa w art. 1 ust. 2 są opracowywane w taki sposób, by spełnić kryteria oficjalnej pomocy rozwojowej przyjęte przez OECD/DAC, chyba że:

| — | cechy beneficjenta tego nie wymagają lub |
| --- | --- |

—

cechy beneficjenta tego nie wymagają lub

| — | za pomocą programu wprowadzana jest w życie inicjatywa o charakterze ogólnoświatowym, priorytet polityki wspólnotowej lub wypełniany jest międzynarodowy obowiązek lub zobowiązanie Wspólnoty, o których mowa w art. 11 ust. 2, i działanie to nie posiada cech umożliwiających spełnienie takich kryteriów. |
| --- | --- |

—

za pomocą programu wprowadzana jest w życie inicjatywa o charakterze ogólnoświatowym, priorytet polityki wspólnotowej lub wypełniany jest międzynarodowy obowiązek lub zobowiązanie Wspólnoty, o których mowa w art. 11 ust. 2, i działanie to nie posiada cech umożliwiających spełnienie takich kryteriów.

Co najmniej 90 % wydatków przewidzianych w programach tematycznych zostanie zaplanowanych w taki sposób, aby spełnić kryteria oficjalnej pomocy rozwojowej ustanowione przez OECD/DAC, bez uszczerbku dla art. 2 ust. 4 akapit drugi, tiret pierwsze.

5.   Z pomocy udzielanej przez Wspólnotę na mocy niniejszego rozporządzenia nie korzysta się w celu finansowania nabywania broni lub amunicji ani w celu finansowania operacji o charakterze wojskowym lub obronnym.

6.   Działania objęte rozporządzeniem (WE) nr [...], w szczególności jego art. 4, i kwalifikujące się do finansowania na jego podstawie, nie są zasadniczo finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem przypadków, gdy jest to niezbędne, by zapewnić ciągłość współpracy podczas przejścia od warunków kryzysowych do sytuacji ustabilizowanej, umożliwiającej rozwój.

Bez uszczerbku dla potrzeby zapewnienia ciągłości współpracy podczas przejścia od warunków kryzysowych do sytuacji ustabilizowanej, umożliwiającej rozwój, działania objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczącym pomocy humanitarnej (15) i kwalifikujące się do finansowania na jego podstawie nie są finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Zasady ogólne

1.   Wspólnota opiera się na wartościach takich jak demokracja, praworządność, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności oraz dąży — poprzez dialog i współpracę — do rozwijania i umacniania zaangażowania w przestrzeganie tych wartości w krajach i regionach partnerskich.

2.   Do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia niezbędne jest przyjęcie zróżnicowanego podejścia, uzależnionego od kontekstu i potrzeb rozwojowych, tak by współpraca z krajami partnerskimi była odpowiednio dostosowana i opierała się na potrzebach tych krajów, ich strategiach, priorytetach i zasobach.

Aby zrealizować Milenijne Cele Rozwoju, przy ogólnym rozdziale zasobów priorytetowo traktowane są kraje najmniej rozwinięte oraz kraje o niskich dochodach. Należy zwrócić odpowiednią uwagę na wspieranie wzrostu służącego ubogim w krajach o średnich dochodach, zwłaszcza w krajach o średnio-niskich dochodach, spośród których wiele staje przed podobnymi problemami jak kraje o niskich dochodach.

3.   We wszystkich programach podejmuje się kroki na rzecz włączania w główny nurt następujących zagadnień przekrojowych: propagowanie praw człowieka, równość płci, demokracja, dobre rządy, prawa dziecka i prawa ludności autochtonicznej, równowaga środowiska naturalnego oraz walka z HIV/AIDS. Ponadto szczególną uwagę poświęca się wzmacnianiu praworządności, poprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz wspieraniu społeczeństwa obywatelskiego, jak również propagowaniu dialogu, uczestnictwa i pojednania, a także rozwoju instytucjonalnego.

4.   Wspólnota uwzględnia cele określone w tytule XX Traktatu oraz w art. 2 niniejszego rozporządzenia we wszystkich politykach, które mogą mieć wpływ na kraje i regiony partnerskie. Wspólnota dąży jednocześnie do tego, by działania finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia były spójne z innymi obszarami jej działań zewnętrznych. Zapewniane jest to na etapie określania polityk, planowania strategii oraz programowania i wprowadzania w życie środków.

5.   Wspólnota oraz państwa członkowskie ulepszają koordynację i komplementarność swoich polityk w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju poprzez dostosowywanie ich do priorytetów krajów i regionów partnerskich na poziomie krajowym i regionalnym. Polityka wspólnotowa w obszarze współpracy na rzecz rozwoju stanowi uzupełnienie polityk realizowanych przez państwa członkowskie.

6.   Komisja oraz państwa członkowskie dążą do regularnej i częstej wymiany informacji, także z innymi darczyńcami, oraz propagują lepszą koordynację i komplementarność działań darczyńców poprzez starania na rzecz wspólnego wieloletniego programowania opartego na zmniejszaniu ubóstwa w krajach partnerskich lub równoważnych strategiach i na procesach budżetowych tych krajów, poprzez wspólne mechanizmy wykonawcze, w tym wspólne analizy, poprzez wspólne misje z szerokim udziałem darczyńców, i poprzez stosowanie mechanizmów współfinansowania.

7.   Wspólnota i państwa członkowskie propagują w ramach swoich kompetencji wielostronne podejście do ogólnoświatowych wyzwań oraz wspierają współpracę z organizacjami i organami wielostronnymi i regionalnymi — takimi jak międzynarodowe instytucje finansowe, agencje, fundusze i programy ONZ — oraz z innymi darczyńcami, działającymi na zasadzie dwustronnej.

8.   Wspólnota działa na rzecz skutecznej współpracy z krajami i regionami partnerskimi, zgodną z międzynarodowymi wzorcami postępowania. Działa ona na rzecz:

| a) | procesu rozwoju, który jest prowadzony przez kraj partnerski i za który odpowiada kraj partnerski; Wspólnota w coraz większym stopniu dostosowuje jej wsparcie do krajowych strategii rozwoju swoich partnerów, a także ich polityk w zakresie reform oraz procedur; Wspólnota przyczynia się do wzmocnienia procesu wzajemnej odpowiedzialności między rządami partnerów a darczyńcami i propaguje wiedzę fachową oraz zatrudnienie w skali lokalnej; |
| --- | --- |

a)

procesu rozwoju, który jest prowadzony przez kraj partnerski i za który odpowiada kraj partnerski; Wspólnota w coraz większym stopniu dostosowuje jej wsparcie do krajowych strategii rozwoju swoich partnerów, a także ich polityk w zakresie reform oraz procedur; Wspólnota przyczynia się do wzmocnienia procesu wzajemnej odpowiedzialności między rządami partnerów a darczyńcami i propaguje wiedzę fachową oraz zatrudnienie w skali lokalnej;

| b) | otwartego i umożliwiające wszystkim udział podejścia do kwestii rozwoju oraz szerokie zaangażowanie wszystkich części społeczeństwa w proces rozwoju oraz w dialog krajowy, w tym także w dialog polityczny; |
| --- | --- |

b)

otwartego i umożliwiające wszystkim udział podejścia do kwestii rozwoju oraz szerokie zaangażowanie wszystkich części społeczeństwa w proces rozwoju oraz w dialog krajowy, w tym także w dialog polityczny;

| c) | skutecznych modeli i instrumentów współpracy, określonych w art. 25 zgodnie z najlepszymi praktykami OECD/DAC, dostosowanych do specyficznych sytuacji poszczególnych krajów lub regionów partnerskich, koncentrujące się na podejściach opartych na programach, na dostarczaniu przewidywalnego finansowania pomocy, rozwijaniu i wykorzystywaniu systemów krajowych oraz na podejściach do kwestii rozwoju opartych na wynikach, włączając w to tam, gdzie to właściwe cele i wskaźniki Milenijnych Celów Rozwoju; |
| --- | --- |

c)

skutecznych modeli i instrumentów współpracy, określonych w art. 25 zgodnie z najlepszymi praktykami OECD/DAC, dostosowanych do specyficznych sytuacji poszczególnych krajów lub regionów partnerskich, koncentrujące się na podejściach opartych na programach, na dostarczaniu przewidywalnego finansowania pomocy, rozwijaniu i wykorzystywaniu systemów krajowych oraz na podejściach do kwestii rozwoju opartych na wynikach, włączając w to tam, gdzie to właściwe cele i wskaźniki Milenijnych Celów Rozwoju;

| d) | skuteczniejsze oddziaływanie polityk i programowania dzięki koordynacji i harmonizacji działań darczyńców w celu ograniczenia nakładania się i dublowania działań, większej komplementarności oraz wspierania inicjatyw z szerokim udziałem darczyńców. Koordynacja działań w krajach i regionach partnerskich odbywa się z zastosowaniem uzgodnionych wytycznych i najlepszych praktyk w zakresie koordynacji i skuteczności pomocy; |
| --- | --- |

d)

skuteczniejsze oddziaływanie polityk i programowania dzięki koordynacji i harmonizacji działań darczyńców w celu ograniczenia nakładania się i dublowania działań, większej komplementarności oraz wspierania inicjatyw z szerokim udziałem darczyńców. Koordynacja działań w krajach i regionach partnerskich odbywa się z zastosowaniem uzgodnionych wytycznych i najlepszych praktyk w zakresie koordynacji i skuteczności pomocy;

| e) | uwzględnieniu Milenijnych Celów Rozwoju w krajowych dokumentach strategicznych i wieloletnim programowaniu. |
| --- | --- |

e)

uwzględnieniu Milenijnych Celów Rozwoju w krajowych dokumentach strategicznych i wieloletnim programowaniu.

9.   Komisja przekazuje informacje Parlamentowi Europejskiemu i przeprowadza regularne wymiany opinii z Parlamentem Europejskim.

10.   Komisja dąży do regularnej wymiany informacji w ramach społeczeństwa obywatelskiego.

TYTUŁ II

PROGRAMY GEOGRAFICZNE I TEMATYCZNE

Artykuł 4

Wprowadzanie w życie pomocy wspólnotowej

Zgodnie z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i ogólnymi zasadami niniejszego rozporządzenia, pomoc wspólnotowa jest wprowadzana w życie poprzez programy geograficzne i tematyczne określone w art. 5–16 oraz program określony w art. 17.

Artykuł 5

Programy geograficzne

1.   Programy geograficzne obejmują współpracę w stosownych obszarach działania z krajami i regionami partnerskimi określonymi na podstawie kryterium geograficznego.

2.   Zgodnie z ogólnym celem, zakresem zastosowania oraz celami i ogólnymi zasadami niniejszego rozporządzenia pomoc wspólnotowa dla krajów Ameryki Łacińskiej, Azji, Azji Środkowej i Bliskiego Wschodu, określonych w załączniku I, oraz dla Republiki Południowej Afryki, obejmuje działania w następujących obszarach współpracy:

| a) | wspieranie wprowadzania w życie polityk zmierzających do likwidacji ubóstwa oraz do osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju; |
| --- | --- |

a)

wspieranie wprowadzania w życie polityk zmierzających do likwidacji ubóstwa oraz do osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju;

Rozwój społeczny:

| b) | zaspokajanie podstawowych potrzeb ludności — zwracając uwagę przede wszystkim na edukację na poziomie podstawowym oraz zdrowie — w szczególności poprzez:
  Zdrowie:






  (i) | zwiększenie dostępu do świadczeń zdrowotnych i ich świadczenia dla grup ludności o niskich dochodach oraz dla grup zmarginalizowanych, w tym kobiet i dzieci, osób należących do grup dyskryminowanych z powodów etnicznych, religijnych lub z jakichkolwiek innych powodów oraz osób niepełnosprawnych, koncentrując się głównie na związanych z tym Milenijnych Celach Rozwoju, mianowicie na ograniczeniu umieralności dzieci, poprawie zdrowia matek i dzieci oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz na związanych z nim prawach określonych w agendzie Międzynarodowej konferencji w sprawie ludności i rozwoju (ICPD) z Kairu, rozwiązywaniu problemu chorób związanych z ubóstwem, w szczególności HIV/AIDS, gruźlicy i malarii; |
| --- | --- | --- |

b)

zaspokajanie podstawowych potrzeb ludności — zwracając uwagę przede wszystkim na edukację na poziomie podstawowym oraz zdrowie — w szczególności poprzez:

Zdrowie:

(i)

zwiększenie dostępu do świadczeń zdrowotnych i ich świadczenia dla grup ludności o niskich dochodach oraz dla grup zmarginalizowanych, w tym kobiet i dzieci, osób należących do grup dyskryminowanych z powodów etnicznych, religijnych lub z jakichkolwiek innych powodów oraz osób niepełnosprawnych, koncentrując się głównie na związanych z tym Milenijnych Celach Rozwoju, mianowicie na ograniczeniu umieralności dzieci, poprawie zdrowia matek i dzieci oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz na związanych z nim prawach określonych w agendzie Międzynarodowej konferencji w sprawie ludności i rozwoju (ICPD) z Kairu, rozwiązywaniu problemu chorób związanych z ubóstwem, w szczególności HIV/AIDS, gruźlicy i malarii;

| (ii) | wzmacnianie systemów opieki zdrowotnej w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym związanym z zasobami ludzkimi w sektorze zdrowia; |
| --- | --- |

(ii)

wzmacnianie systemów opieki zdrowotnej w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym związanym z zasobami ludzkimi w sektorze zdrowia;

| (iii) | zwiększanie zdolności w szczególności w zakresie zdrowia publicznego oraz badań i rozwoju; |
| --- | --- |

(iii)

zwiększanie zdolności w szczególności w zakresie zdrowia publicznego oraz badań i rozwoju;

Edukacja:

| (iv) | przyznanie w ramach szkolnictwa podstawowego pierwszeństwa uzyskiwaniu wykształcenia podstawowego wysokiej jakości, po którym następuje kształcenie zawodowe, oraz zmniejszaniu nierówności w zakresie dostępu do edukacji; promowanie obowiązkowego i bezpłatnego nauczania do 15 roku życia w celu zwalczania wszelkich form pracy dzieci. |
| --- | --- |

(iv)

przyznanie w ramach szkolnictwa podstawowego pierwszeństwa uzyskiwaniu wykształcenia podstawowego wysokiej jakości, po którym następuje kształcenie zawodowe, oraz zmniejszaniu nierówności w zakresie dostępu do edukacji; promowanie obowiązkowego i bezpłatnego nauczania do 15 roku życia w celu zwalczania wszelkich form pracy dzieci.

| (v) | działania na rzecz zapewnienia do 2015 r. powszechnego nauczania na poziomie podstawowym oraz wyeliminowania nierównego traktowania ze względu na płeć w szkolnictwie; |
| --- | --- |

(v)

działania na rzecz zapewnienia do 2015 r. powszechnego nauczania na poziomie podstawowym oraz wyeliminowania nierównego traktowania ze względu na płeć w szkolnictwie;

| (vi) | propagowanie kształcenia zawodowego, szkolnictwa wyższego, uczenia się przez całe życie, współpracy kulturalnej, naukowej i technicznej, wymiany akademickiej i kulturalnej, a także wzmacnianie wzajemnego zrozumienia między krajami i regionami partnerskimi a Wspólnotą; |
| --- | --- |

(vi)

propagowanie kształcenia zawodowego, szkolnictwa wyższego, uczenia się przez całe życie, współpracy kulturalnej, naukowej i technicznej, wymiany akademickiej i kulturalnej, a także wzmacnianie wzajemnego zrozumienia między krajami i regionami partnerskimi a Wspólnotą;

Spójność społeczna i zatrudnienie:

| c) | działanie na rzecz spójności społecznej jako polityki priorytetowej w stosunkach między Wspólnotą a krajami partnerskimi, z naciskiem na godną pracę oraz politykę społeczną i podatkową, co umożliwia zwalczanie ubóstwa, nierówności, bezrobocia oraz wykluczenia grup wrażliwych i marginalizowanych; |
| --- | --- |

c)

działanie na rzecz spójności społecznej jako polityki priorytetowej w stosunkach między Wspólnotą a krajami partnerskimi, z naciskiem na godną pracę oraz politykę społeczną i podatkową, co umożliwia zwalczanie ubóstwa, nierówności, bezrobocia oraz wykluczenia grup wrażliwych i marginalizowanych;

| d) | zwalczanie wszelkich form dyskryminacji grupowej i propagowanie i ochrona równości płci, praw ludności autochtonicznej oraz praw dziecka, włączając w to wspieranie wprowadzania w życie Konwencji ONZ o prawach dziecka i działania skierowane na rozwiązywanie problemów dzieci ulicy i dzieci podejmujących pracę, która jest niebezpieczna lub utrudnia edukację w pełnym wymiarze godzin; |
| --- | --- |

d)

zwalczanie wszelkich form dyskryminacji grupowej i propagowanie i ochrona równości płci, praw ludności autochtonicznej oraz praw dziecka, włączając w to wspieranie wprowadzania w życie Konwencji ONZ o prawach dziecka i działania skierowane na rozwiązywanie problemów dzieci ulicy i dzieci podejmujących pracę, która jest niebezpieczna lub utrudnia edukację w pełnym wymiarze godzin;

| e) | wzmacnianie ram instytucjonalnych w celu wspierania małych i średnich przedsiębiorstw oraz ułatwiania ich zakładania, tak aby pobudzać tworzenie miejsc pracy; |
| --- | --- |

e)

wzmacnianie ram instytucjonalnych w celu wspierania małych i średnich przedsiębiorstw oraz ułatwiania ich zakładania, tak aby pobudzać tworzenie miejsc pracy;

Sprawowanie władzy, demokracja, prawa człowieka i wsparcie reform instytucjonalnych:

| f) | propagowanie i ochrona podstawowych wolności oraz praw człowieka, umacnianie demokracji, praworządności, dostępu do wymiaru sprawiedliwości i dobrych rządów, w tym działania służące zwalczaniu korupcji, między innymi poprzez budowanie zdolności i wzmacnianie ram instytucjonalnych i prawnych, w szczególności w dziedzinie administracji krajowej, opracowanie i wprowadzanie w życie polityk oraz zarządzanie finansami publicznymi oraz krajowymi zasobami w przejrzysty sposób; |
| --- | --- |

f)

propagowanie i ochrona podstawowych wolności oraz praw człowieka, umacnianie demokracji, praworządności, dostępu do wymiaru sprawiedliwości i dobrych rządów, w tym działania służące zwalczaniu korupcji, między innymi poprzez budowanie zdolności i wzmacnianie ram instytucjonalnych i prawnych, w szczególności w dziedzinie administracji krajowej, opracowanie i wprowadzanie w życie polityk oraz zarządzanie finansami publicznymi oraz krajowymi zasobami w przejrzysty sposób;

| g) | wspieranie aktywnego społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego reprezentujących ludność żyjącą w ubóstwie, oraz działanie na rzecz dialogu obywatelskiego, uczestnictwa i pojednania, a także wspieranie rozwoju instytucjonalnego; |
| --- | --- |

g)

wspieranie aktywnego społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego reprezentujących ludność żyjącą w ubóstwie, oraz działanie na rzecz dialogu obywatelskiego, uczestnictwa i pojednania, a także wspieranie rozwoju instytucjonalnego;

| h) | stwarzanie korzystnych warunków współpracy oraz reform polityki w dziedzinie bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w kwestiach dotyczących azylu i migracji, zwalczania handlu narkotykami i innych rodzajów nielegalnego handlu — w tym handlu ludźmi — korupcji oraz prania pieniędzy; |
| --- | --- |

h)

stwarzanie korzystnych warunków współpracy oraz reform polityki w dziedzinie bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w kwestiach dotyczących azylu i migracji, zwalczania handlu narkotykami i innych rodzajów nielegalnego handlu — w tym handlu ludźmi — korupcji oraz prania pieniędzy;

| i) | stwarzanie korzystnych warunków współpracy z krajami partnerskimi oraz reform polityki w dziedzinie migracji i azylu, a także propagowanie inicjatyw związanych z budowaniem zdolności, aby zapewnić określenie i wprowadzanie w życie polityk migracyjnych sprzyjających rozwojowi w celu wyeliminowania pierwotnych przyczyn migracji; |
| --- | --- |

i)

stwarzanie korzystnych warunków współpracy z krajami partnerskimi oraz reform polityki w dziedzinie migracji i azylu, a także propagowanie inicjatyw związanych z budowaniem zdolności, aby zapewnić określenie i wprowadzanie w życie polityk migracyjnych sprzyjających rozwojowi w celu wyeliminowania pierwotnych przyczyn migracji;

| j) | wspieranie skutecznej wielostronności, w szczególności poprzez przestrzeganie i skuteczne wprowadzanie w życie prawa międzynarodowego i umów wielostronnych dotyczących rozwoju; |
| --- | --- |

j)

wspieranie skutecznej wielostronności, w szczególności poprzez przestrzeganie i skuteczne wprowadzanie w życie prawa międzynarodowego i umów wielostronnych dotyczących rozwoju;

Handel i integracja regionalna:

| k) | wspieranie krajów i regionów partnerskich w handlu, inwestycjach i integracji regionalnej, w tym pomoc fachowa i budowanie zdolności w zakresie opracowywania i wprowadzania w życie racjonalnych polityk handlowych, działania na rzecz lepszych warunków dla przedsiębiorczości, racjonalnych polityk gospodarczych i finansowych oraz rozwoju sektora prywatnego, tak aby kraje i regiony partnerskie mogły czerpać korzyści z integracji z gospodarką światową, a także w celu wspierania sprawiedliwości społecznej oraz wzrostu służącego ubogim; |
| --- | --- |

k)

wspieranie krajów i regionów partnerskich w handlu, inwestycjach i integracji regionalnej, w tym pomoc fachowa i budowanie zdolności w zakresie opracowywania i wprowadzania w życie racjonalnych polityk handlowych, działania na rzecz lepszych warunków dla przedsiębiorczości, racjonalnych polityk gospodarczych i finansowych oraz rozwoju sektora prywatnego, tak aby kraje i regiony partnerskie mogły czerpać korzyści z integracji z gospodarką światową, a także w celu wspierania sprawiedliwości społecznej oraz wzrostu służącego ubogim;

| l) | wsparcie na rzecz przystępowania do Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz wprowadzania w życie porozumień WTO, poprzez pomoc techniczną oraz budowanie zdolności, w szczególności wprowadzanie w życie Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (Porozumienie TRIPS), zwłaszcza w obszarze zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

l)

wsparcie na rzecz przystępowania do Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz wprowadzania w życie porozumień WTO, poprzez pomoc techniczną oraz budowanie zdolności, w szczególności wprowadzanie w życie Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (Porozumienie TRIPS), zwłaszcza w obszarze zdrowia publicznego;

| m) | wspieranie współpracy gospodarczej i handlowej oraz zacieśnianie stosunków inwestycyjnych między Wspólnotą a krajami i regionami partnerskimi, w tym poprzez działania propagujące oraz zapewniające, by podmioty prywatne, w tym lokalne i europejskie firmy, przyczyniały się do społecznie odpowiedzialnego i zrównoważonego rozwoju gospodarczego, w tym do respektowania podstawowych standardów pracy określonych przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP), oraz poprzez działania promujące lokalne budowanie zdolności; |
| --- | --- |

m)

wspieranie współpracy gospodarczej i handlowej oraz zacieśnianie stosunków inwestycyjnych między Wspólnotą a krajami i regionami partnerskimi, w tym poprzez działania propagujące oraz zapewniające, by podmioty prywatne, w tym lokalne i europejskie firmy, przyczyniały się do społecznie odpowiedzialnego i zrównoważonego rozwoju gospodarczego, w tym do respektowania podstawowych standardów pracy określonych przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP), oraz poprzez działania promujące lokalne budowanie zdolności;

Środowisko oraz zrównoważony rozwój zasobów naturalnych:

| n) | promowanie zrównoważonego rozwoju poprzez ochronę środowiska i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi, w tym ochronę różnorodności biologicznej, oraz lasów, w tym działania na rzecz zachowania lasów i zrównoważonego gospodarowania lasami z aktywnym udziałem społeczności lokalnych i ludności zależnej od lasów; |
| --- | --- |

n)

promowanie zrównoważonego rozwoju poprzez ochronę środowiska i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi, w tym ochronę różnorodności biologicznej, oraz lasów, w tym działania na rzecz zachowania lasów i zrównoważonego gospodarowania lasami z aktywnym udziałem społeczności lokalnych i ludności zależnej od lasów;

| o) | wspieranie poprawy środowiska miejskiego; |
| --- | --- |

o)

wspieranie poprawy środowiska miejskiego;

| p) | propagowanie zrównoważonych wzorów produkcji i konsumpcji oraz bezpiecznego i zrównoważonego gospodarowania substancjami chemicznymi i odpadami, z uwzględnieniem ich wpływu na zdrowie; |
| --- | --- |

p)

propagowanie zrównoważonych wzorów produkcji i konsumpcji oraz bezpiecznego i zrównoważonego gospodarowania substancjami chemicznymi i odpadami, z uwzględnieniem ich wpływu na zdrowie;

| q) | zapewnienie przestrzegania oraz wspieranie wprowadzania w życie międzynarodowych porozumień dotyczących środowiska, takich jak konwencja o różnorodności biologicznej, konwencja ONZ w sprawie zwalczania pustynnienia i ramowa konwencja ONZ w sprawie zmian klimatu zgodnie z planem działania UE w zakresie zmian klimatu, oraz ich protokołami i wszelkimi późniejszymi zmianami; |
| --- | --- |

q)

zapewnienie przestrzegania oraz wspieranie wprowadzania w życie międzynarodowych porozumień dotyczących środowiska, takich jak konwencja o różnorodności biologicznej, konwencja ONZ w sprawie zwalczania pustynnienia i ramowa konwencja ONZ w sprawie zmian klimatu zgodnie z planem działania UE w zakresie zmian klimatu, oraz ich protokołami i wszelkimi późniejszymi zmianami;

| r) | rozwijanie zdolności w zakresie gotowości do podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych oraz zapobiegania klęskom żywiołowym; |
| --- | --- |

r)

rozwijanie zdolności w zakresie gotowości do podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych oraz zapobiegania klęskom żywiołowym;

Woda i energia:

| s) | wspieranie zrównoważonego zintegrowanego gospodarowania zasobami wodnymi ze szczególnym naciskiem na powszechny dostęp do bezpiecznej wody pitnej oraz urządzeń sanitarnych, zgodnie z Milenijnymi Celami Rozwoju, a także na zrównoważone i wydajne wykorzystywanie zasobów wodnych, w tym w celach rolniczych i przemysłowych; |
| --- | --- |

s)

wspieranie zrównoważonego zintegrowanego gospodarowania zasobami wodnymi ze szczególnym naciskiem na powszechny dostęp do bezpiecznej wody pitnej oraz urządzeń sanitarnych, zgodnie z Milenijnymi Celami Rozwoju, a także na zrównoważone i wydajne wykorzystywanie zasobów wodnych, w tym w celach rolniczych i przemysłowych;

| t) | stwarzanie korzystnych warunków dla szerszego zastosowania zrównoważonych technologii energetycznych; |
| --- | --- |

t)

stwarzanie korzystnych warunków dla szerszego zastosowania zrównoważonych technologii energetycznych;

Infrastruktura, łączność i transport:

| u) | przyczynianie się do rozwoju infrastruktury gospodarczej, w tym wspieranie integracji regionalnej, oraz działanie na rzecz szerszego zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych; |
| --- | --- |

u)

przyczynianie się do rozwoju infrastruktury gospodarczej, w tym wspieranie integracji regionalnej, oraz działanie na rzecz szerszego zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych;

Rozwój obszarów wiejskich, zagospodarowanie przestrzenne, rolnictwo oraz bezpieczeństwo żywnościowe:

| v) | wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich, w tym decentralizacji i umacniania ich pozycji, w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego; |
| --- | --- |

v)

wspieranie zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich, w tym decentralizacji i umacniania ich pozycji, w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego;

Sytuacje pokryzysowe oraz państwa niestabilne:

| w) | krótko- i długofalowa odbudowa i odnowa regionów i krajów dotkniętych konfliktami, katastrofami spowodowanymi przez człowieka i klęskami żywiołowymi, w tym wspieranie działań dotyczących rozminowywania, demobilizacji i reintegracji, z jednoczesnym zapewnieniem ciągłości pomiędzy fazą pomocy, fazą odbudowy i fazą rozwoju, zgodnie z art. 2 ust. 6, biorąc pod uwagę kompetencje Wspólnoty i jej państw członkowskich; |
| --- | --- |

w)

krótko- i długofalowa odbudowa i odnowa regionów i krajów dotkniętych konfliktami, katastrofami spowodowanymi przez człowieka i klęskami żywiołowymi, w tym wspieranie działań dotyczących rozminowywania, demobilizacji i reintegracji, z jednoczesnym zapewnieniem ciągłości pomiędzy fazą pomocy, fazą odbudowy i fazą rozwoju, zgodnie z art. 2 ust. 6, biorąc pod uwagę kompetencje Wspólnoty i jej państw członkowskich;

| x) | prowadzenie średnio- i długookresowych działań mających na celu zapewnienie samowystarczalności i integracji lub reintegracji przesiedleńców, zapewniając realizację zintegrowanego i spójnego podejścia do pomocy humanitarnej, odbudowy, pomocy przesiedleńcom oraz do współpracy na rzecz rozwoju. Działania Wspólnoty ułatwiają przejście od etapu sytuacji nadzwyczajnej do fazy rozwoju, wspierając społeczno-ekonomiczną integrację lub reintegrację osób dotkniętych przesiedleniami, jak i sprzyjają ustanowieniu lub wzmocnieniu struktur demokratycznych oraz roli ludności w procesie rozwoju; |
| --- | --- |

x)

prowadzenie średnio- i długookresowych działań mających na celu zapewnienie samowystarczalności i integracji lub reintegracji przesiedleńców, zapewniając realizację zintegrowanego i spójnego podejścia do pomocy humanitarnej, odbudowy, pomocy przesiedleńcom oraz do współpracy na rzecz rozwoju. Działania Wspólnoty ułatwiają przejście od etapu sytuacji nadzwyczajnej do fazy rozwoju, wspierając społeczno-ekonomiczną integrację lub reintegrację osób dotkniętych przesiedleniami, jak i sprzyjają ustanowieniu lub wzmocnieniu struktur demokratycznych oraz roli ludności w procesie rozwoju;

| y) | w państwach niestabilnych lub znajdujących się w stanie upadku — wspieranie świadczenia podstawowych usług oraz tworzenia działających zgodnie z prawem, skutecznych i prężnych instytucji publicznych; |
| --- | --- |

y)

w państwach niestabilnych lub znajdujących się w stanie upadku — wspieranie świadczenia podstawowych usług oraz tworzenia działających zgodnie z prawem, skutecznych i prężnych instytucji publicznych;

| z) | stawianie czoła wspólnym dla Wspólnoty i jej partnerów wyzwaniom, które są związane z rozwojem, w szczególności wspieranie dialogów sektorowych, wprowadzania w życie umów dwustronnych oraz inne obszary działania objęte zakresem zastosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

z)

stawianie czoła wspólnym dla Wspólnoty i jej partnerów wyzwaniom, które są związane z rozwojem, w szczególności wspieranie dialogów sektorowych, wprowadzania w życie umów dwustronnych oraz inne obszary działania objęte zakresem zastosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

Ameryka Łacińska

Pomoc wspólnotowa dla Ameryki Łacińskie wspiera działania zgodne z art. 5 oraz z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i ogólnymi zasadami niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając specyfikę Ameryki Łacińskiej, szczególna uwaga poświęcana jest następującym obszarom współpracy:

| a) | propagowanie spójności społecznej jako wspólnego celu i polityki priorytetowej w stosunkach Wspólnota — Ameryka Łacińska, umożliwiającego zwalczanie ubóstwa, nierówności oraz marginalizacji. Szczególną uwagę poświęca się polityce związanej z opieką społeczną i polityce podatkowej, skutecznym inwestycjom w tworzenie liczniejszych i lepszych miejsc pracy, politykom walki z dyskryminacją oraz zwalczania produkcji i zażywania narkotyków, a także handlu nimi, jak również poprawie poziomu podstawowych usług społecznych, w szczególności tych związanych z ochroną zdrowia i edukacją; |
| --- | --- |

a)

propagowanie spójności społecznej jako wspólnego celu i polityki priorytetowej w stosunkach Wspólnota — Ameryka Łacińska, umożliwiającego zwalczanie ubóstwa, nierówności oraz marginalizacji. Szczególną uwagę poświęca się polityce związanej z opieką społeczną i polityce podatkowej, skutecznym inwestycjom w tworzenie liczniejszych i lepszych miejsc pracy, politykom walki z dyskryminacją oraz zwalczania produkcji i zażywania narkotyków, a także handlu nimi, jak również poprawie poziomu podstawowych usług społecznych, w szczególności tych związanych z ochroną zdrowia i edukacją;

| b) | zachęcanie do bardziej intensywnej integracji regionalnej, w tym poprzez wspieranie różnych procesów integracji regionalnej oraz do tworzenia połączeń między infrastrukturami sieciowymi, z jednoczesnym zapewnieniem komplementarności z działaniami wspieranymi przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i inne instytucje; |
| --- | --- |

b)

zachęcanie do bardziej intensywnej integracji regionalnej, w tym poprzez wspieranie różnych procesów integracji regionalnej oraz do tworzenia połączeń między infrastrukturami sieciowymi, z jednoczesnym zapewnieniem komplementarności z działaniami wspieranymi przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i inne instytucje;

| c) | wspieranie wzmacniania dobrych rządów oraz instytucji publicznych, a także ochrony praw człowieka, w tym praw dziecka i praw ludności autochtonicznej; |
| --- | --- |

c)

wspieranie wzmacniania dobrych rządów oraz instytucji publicznych, a także ochrony praw człowieka, w tym praw dziecka i praw ludności autochtonicznej;

| d) | wspieranie procesu tworzenia obszaru szkolnictwa wyższego wspólnego dla UE i Ameryki Łacińskiej; |
| --- | --- |

d)

wspieranie procesu tworzenia obszaru szkolnictwa wyższego wspólnego dla UE i Ameryki Łacińskiej;

| e) | propagowanie wszystkich wymiarów zrównoważonego rozwoju ze szczególnym naciskiem na ochronę lasów oraz różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

e)

propagowanie wszystkich wymiarów zrównoważonego rozwoju ze szczególnym naciskiem na ochronę lasów oraz różnorodności biologicznej.

Artykuł 7

Azja

Pomoc wspólnotowa dla Azji wspiera działania zgodne z art. 5 oraz z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i zasadami ogólnymi niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając specyfikę Azji, szczególna uwaga poświęcana jest następującym obszarom współpracy:

| a) | dążenie do osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju w dziedzinie zdrowia — w tym dotyczących HIV/AIDS — oraz edukacji, w tym poprzez dialog polityczny dotyczący reformy tych sektorów; |
| --- | --- |

a)

dążenie do osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju w dziedzinie zdrowia — w tym dotyczących HIV/AIDS — oraz edukacji, w tym poprzez dialog polityczny dotyczący reformy tych sektorów;

| b) | rozwiązywanie problemów związanych ze sprawowaniem rządów — w szczególności w krajach niestabilnych — aby wesprzeć tworzenie instytucji publicznych działających zgodnie z prawem, skutecznych i prężnych, a także aktywnego i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego i aby zwiększyć ochronę praw człowieka, w tym praw dziecka; |
| --- | --- |

b)

rozwiązywanie problemów związanych ze sprawowaniem rządów — w szczególności w krajach niestabilnych — aby wesprzeć tworzenie instytucji publicznych działających zgodnie z prawem, skutecznych i prężnych, a także aktywnego i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego i aby zwiększyć ochronę praw człowieka, w tym praw dziecka;

| c) | zachęcanie do większej integracji i współpracy regionalnej poprzez wspieranie różnych procesów integracji regionalnej oraz dialogu regionalnego; |
| --- | --- |

c)

zachęcanie do większej integracji i współpracy regionalnej poprzez wspieranie różnych procesów integracji regionalnej oraz dialogu regionalnego;

| d) | działania na rzecz kontroli epidemii oraz chorób odzwierzęcych, a także na rzecz odbudowy dotkniętych nimi obszarów; |
| --- | --- |

d)

działania na rzecz kontroli epidemii oraz chorób odzwierzęcych, a także na rzecz odbudowy dotkniętych nimi obszarów;

| e) | propagowanie wszystkich wymiarów trwałego rozwoju ze szczególnym naciskiem na ochronę lasów oraz różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

e)

propagowanie wszystkich wymiarów trwałego rozwoju ze szczególnym naciskiem na ochronę lasów oraz różnorodności biologicznej;

| f) | zwalczanie produkcji i zażywania narkotyków, a także handlu nimi oraz innych rodzajów nielegalnego handlu. |
| --- | --- |

f)

zwalczanie produkcji i zażywania narkotyków, a także handlu nimi oraz innych rodzajów nielegalnego handlu.

Artykuł 8

Azja Środkowa

Pomoc wspólnotowa dla Azji Środkowej wspiera działania zgodne z art. 5 oraz z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i zasadami ogólnymi niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając specyfikę Azji Środkowej, szczególna uwaga poświęcana jest następującym obszarom współpracy:

| a) | działania na rzecz reform konstytucyjnych oraz zbliżenia się do Wspólnoty pod względem przepisów ustawowych, administracyjnych i wykonawczych, w tym umacnianie krajowych instytucji i organów odpowiedzialnych za skuteczne wprowadzanie w życie polityk w dziedzinach objętych umowami o partnerstwie i współpracy, takich jak organy wyborcze, parlamenty, a także działanie na rzecz reformy administracji publicznej oraz zarządzania finansami publicznymi; |
| --- | --- |

a)

działania na rzecz reform konstytucyjnych oraz zbliżenia się do Wspólnoty pod względem przepisów ustawowych, administracyjnych i wykonawczych, w tym umacnianie krajowych instytucji i organów odpowiedzialnych za skuteczne wprowadzanie w życie polityk w dziedzinach objętych umowami o partnerstwie i współpracy, takich jak organy wyborcze, parlamenty, a także działanie na rzecz reformy administracji publicznej oraz zarządzania finansami publicznymi;

| b) | działania na rzecz rozwoju gospodarki rynkowej oraz przystępowania krajów partnerskich do WTO, a jednocześnie rozwiązywanie kwestii społecznych związanych z okresem przejściowym; |
| --- | --- |

b)

działania na rzecz rozwoju gospodarki rynkowej oraz przystępowania krajów partnerskich do WTO, a jednocześnie rozwiązywanie kwestii społecznych związanych z okresem przejściowym;

| c) | wspieranie skutecznej ochrony granic oraz współpracy transgranicznej w celu działania na rzecz trwałego rozwoju gospodarczego, społecznego i w dziedzinie środowiska w regionach przygranicznych; |
| --- | --- |

c)

wspieranie skutecznej ochrony granic oraz współpracy transgranicznej w celu działania na rzecz trwałego rozwoju gospodarczego, społecznego i w dziedzinie środowiska w regionach przygranicznych;

| d) | zwalczanie produkcji i zażywania narkotyków, a także handlu nimi oraz innych rodzajów nielegalnego handlu; |
| --- | --- |

d)

zwalczanie produkcji i zażywania narkotyków, a także handlu nimi oraz innych rodzajów nielegalnego handlu;

| e) | walka z HIV/AIDS; |
| --- | --- |

e)

walka z HIV/AIDS;

| f) | działania na rzecz współpracy regionalnej, regionalnego dialogu i integracji, w tym z państwami objętymi rozporządzeniem (WE) nr [...] oraz innymi instrumentami wspólnotowymi, a w szczególności propagowanie współpracy w dziedzinie ochrony środowiska — dotyczącej zwłaszcza wody i warunków sanitarnych, edukacji, energii i transportu, w tym w kwestii zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowych dostaw energii oraz operacji transportu, w zakresie wzajemnych połączeń, sieci i ich operatorów, odnawialnych źródeł energii oraz efektywnego wykorzystywania energii. |
| --- | --- |

f)

działania na rzecz współpracy regionalnej, regionalnego dialogu i integracji, w tym z państwami objętymi rozporządzeniem (WE) nr [...] oraz innymi instrumentami wspólnotowymi, a w szczególności propagowanie współpracy w dziedzinie ochrony środowiska — dotyczącej zwłaszcza wody i warunków sanitarnych, edukacji, energii i transportu, w tym w kwestii zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowych dostaw energii oraz operacji transportu, w zakresie wzajemnych połączeń, sieci i ich operatorów, odnawialnych źródeł energii oraz efektywnego wykorzystywania energii.

Artykuł 9

Bliski Wschód

Pomoc wspólnotowa dla Bliskiego Wschodu wspiera działania zgodne z art. 5 oraz z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i zasadami ogólnymi niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając specyfikę Bliskiego Wschodu, szczególna uwaga poświęcana jest następującym obszarom współpracy:

| a) | działania na rzecz spójności społecznej mające na celu zapewnienie sprawiedliwości społecznej — w szczególności w związku z wykorzystywaniem rodzimych zasobów naturalnych — oraz równości politycznej, szczególnie poprzez promowanie praw człowieka, w tym także równości płci; |
| --- | --- |

a)

działania na rzecz spójności społecznej mające na celu zapewnienie sprawiedliwości społecznej — w szczególności w związku z wykorzystywaniem rodzimych zasobów naturalnych — oraz równości politycznej, szczególnie poprzez promowanie praw człowieka, w tym także równości płci;

| b) | promowanie zróżnicowania gospodarczego, rozwoju gospodarki rynkowej oraz przystępowania krajów partnerskich do WTO; |
| --- | --- |

b)

promowanie zróżnicowania gospodarczego, rozwoju gospodarki rynkowej oraz przystępowania krajów partnerskich do WTO;

| c) | promowanie współpracy regionalnej, regionalnego dialogu i integracji, w tym z państwami objętymi rozporządzeniem (WE) nr [...] oraz innymi instrumentami Wspólnoty, za pomocą wspierania wysiłków na rzecz integracji w ramach regionu, np. w dziedzinie gospodarki, energii, transportu i w sprawach dotyczących uchodźców; |
| --- | --- |

c)

promowanie współpracy regionalnej, regionalnego dialogu i integracji, w tym z państwami objętymi rozporządzeniem (WE) nr [...] oraz innymi instrumentami Wspólnoty, za pomocą wspierania wysiłków na rzecz integracji w ramach regionu, np. w dziedzinie gospodarki, energii, transportu i w sprawach dotyczących uchodźców;

| d) | wspieranie zawierania umów międzynarodowych oraz skutecznego wprowadzania w życie przepisów prawa międzynarodowego, w szczególności rezolucji ONZ oraz konwencji wielostronnych; |
| --- | --- |

d)

wspieranie zawierania umów międzynarodowych oraz skutecznego wprowadzania w życie przepisów prawa międzynarodowego, w szczególności rezolucji ONZ oraz konwencji wielostronnych;

| e) | rozwiązywanie problemów związanych ze sprawowaniem rządów — w szczególności w krajach niestabilnych — aby wesprzeć tworzenie instytucji publicznych działających zgodnie z prawem, skutecznych i prężnych, a także aktywnego i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego oraz aby zwiększyć ochronę praw człowieka, w tym praw dziecka; |
| --- | --- |

e)

rozwiązywanie problemów związanych ze sprawowaniem rządów — w szczególności w krajach niestabilnych — aby wesprzeć tworzenie instytucji publicznych działających zgodnie z prawem, skutecznych i prężnych, a także aktywnego i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego oraz aby zwiększyć ochronę praw człowieka, w tym praw dziecka;

Artykuł 10

Republika Południowej Afryki

Pomoc wspólnotowa dla Republiki Południowej Afryki wspiera działania zgodne z art. 5 oraz z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i zasadami ogólnymi niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając specyfikę Republiki Południowej Afryki, szczególna uwaga poświęcana jest następującym obszarom współpracy:

| a) | wspieranie umacniania społeczeństwa demokratycznego, dobrych rządów i przestrzegania zasad państwa prawnego i przyczynianie się do stabilności i integracji regionalnej i kontynentalnej; |
| --- | --- |

a)

wspieranie umacniania społeczeństwa demokratycznego, dobrych rządów i przestrzegania zasad państwa prawnego i przyczynianie się do stabilności i integracji regionalnej i kontynentalnej;

| b) | zapewnienie wsparcia działań dostosowawczych związanych z ustanawianiem w regionie stref wolnego handlu na podstawie umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą a Republiką Południowej Afryki (16), a także na podstawie innych uzgodnień regionalnych; |
| --- | --- |

b)

zapewnienie wsparcia działań dostosowawczych związanych z ustanawianiem w regionie stref wolnego handlu na podstawie umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą a Republiką Południowej Afryki (16), a także na podstawie innych uzgodnień regionalnych;

| c) | wspieranie walki z ubóstwem, nierównością i wykluczeniem, między innymi przez zaspokajanie podstawowych potrzeb tych społeczności, które w przeszłości znajdowały się w niekorzystnej sytuacji; |
| --- | --- |

c)

wspieranie walki z ubóstwem, nierównością i wykluczeniem, między innymi przez zaspokajanie podstawowych potrzeb tych społeczności, które w przeszłości znajdowały się w niekorzystnej sytuacji;

| d) | problem pandemii HIV/AIDS i jej wpływu na społeczeństwo Republiki Południowej Afryki. |
| --- | --- |

d)

problem pandemii HIV/AIDS i jej wpływu na społeczeństwo Republiki Południowej Afryki.

Artykuł 11

Programy tematyczne

1.   Program tematyczny ma charakter uzupełniający w stosunku do programów, o których mowa w art. 5–10, i obejmuje określony obszar działań, leżący w sferze zainteresowań grupy krajów partnerskich i niezależny od czynników geograficznych, lub działania związane ze współpracą, które są skierowane do różnych regionów lub grup krajów partnerskich, lub też działania międzynarodowe niezależne od czynników geograficznych.

2.   Zgodne z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i zasadami ogólnymi niniejszego rozporządzenia działania podejmowane w ramach programów tematycznych wnoszą wartość dodaną oraz stanowią uzupełnienie działań finansowanych w ramach programów geograficznych i są z nimi spójne. W odniesieniu do tych działań zastosowanie mają następujące zasady:

| a) | cele polityki wspólnotowej nie mogą zostać w stosowny i skuteczny sposób osiągnięte za pomocą programów geograficznych i program tematyczny jest wprowadzany w życie przez organizację pośredniczącą lub za jej pomocą, tj. organizacje pozarządowe, inne podmioty niepaństwowe, organizacje międzynarodowe lub mechanizmy wielostronne. Obejmuje to inicjatywy ogólnoświatowe wspierające Milenijne Cele Rozwoju, trwały rozwój lub ogólnoświatowe dobra publiczne, a także działania w państwach członkowskich i państwach przystępujących na zasadzie odstępstwa od art. 24, zgodnie z tym, co przewiduje stosowny program tematyczny,
  lub |
| --- | --- |

a)

cele polityki wspólnotowej nie mogą zostać w stosowny i skuteczny sposób osiągnięte za pomocą programów geograficznych i program tematyczny jest wprowadzany w życie przez organizację pośredniczącą lub za jej pomocą, tj. organizacje pozarządowe, inne podmioty niepaństwowe, organizacje międzynarodowe lub mechanizmy wielostronne. Obejmuje to inicjatywy ogólnoświatowe wspierające Milenijne Cele Rozwoju, trwały rozwój lub ogólnoświatowe dobra publiczne, a także działania w państwach członkowskich i państwach przystępujących na zasadzie odstępstwa od art. 24, zgodnie z tym, co przewiduje stosowny program tematyczny,

lub

| b) | działania mają następujący charakter:






  — | działania multiregionalne lub przekrojowe, w tym projekty pilotażowe i innowacyjne polityki; |
| --- | --- | --- |

b)

działania mają następujący charakter:

—

działania multiregionalne lub przekrojowe, w tym projekty pilotażowe i innowacyjne polityki;

| — | działania podejmowane w przypadku braku porozumienia w sprawie działania z rządem lub rządami partnerskimi; |
| --- | --- |

—

działania podejmowane w przypadku braku porozumienia w sprawie działania z rządem lub rządami partnerskimi;

| — | działania istotne ze względu na cel konkretnego programu tematycznego, stosowne do priorytetów Wspólnoty w dziedzinie polityki, międzynarodowych obowiązków lub zobowiązań Wspólnoty; |
| --- | --- |

—

działania istotne ze względu na cel konkretnego programu tematycznego, stosowne do priorytetów Wspólnoty w dziedzinie polityki, międzynarodowych obowiązków lub zobowiązań Wspólnoty;

| — | w stosownych przypadkach — działania podejmowane, gdy program geograficzny nie istnieje lub gdy został zawieszony. |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach — działania podejmowane, gdy program geograficzny nie istnieje lub gdy został zawieszony.

Artykuł 12

Inwestowanie w ludzi

1.   Celem pomocy wspólnotowej udzielanej w ramach programu tematycznego „Inwestowanie w ludzi” jest wspieranie działań w obszarach mających bezpośredni wpływ na standard życia i dobrobyt ludności, zdefiniowane poniżej, oraz koncentrujących się na krajach najbiedniejszych i najmniej rozwiniętych oraz na grupach społeczeństwa znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji.

2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust.1, i zgodnie z art. 11 w programie uwzględnia się następujące obszary działania:

| a) | Zdrowie dla wszystkich:






  (i) | walka z chorobami związanymi z ubóstwem, koncentrująca się na najbardziej zakaźnych chorobach zgodnie z tym, co przewiduje europejski program przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy, w szczególności:






  — | zwiększenie przystępności cenowej kluczowych farmaceutyków i badań diagnostycznych tych trzech chorób zgodnie z postanowieniami porozumienia TRIPS, jak wyjaśniono w Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego z Ad-Dauha, |
| --- | --- | --- | --- |

a)

Zdrowie dla wszystkich:

(i)

walka z chorobami związanymi z ubóstwem, koncentrująca się na najbardziej zakaźnych chorobach zgodnie z tym, co przewiduje europejski program przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy, w szczególności:

—

zwiększenie przystępności cenowej kluczowych farmaceutyków i badań diagnostycznych tych trzech chorób zgodnie z postanowieniami porozumienia TRIPS, jak wyjaśniono w Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego z Ad-Dauha,

| — | zachęcanie do publicznego i prywatnego inwestowania w badania i rozwój nowych metod leczenia, nowych lekarstw, w szczególności szczepionek, środków bakteriobójczych i innowacyjnych metod leczenia, |
| --- | --- |

—

zachęcanie do publicznego i prywatnego inwestowania w badania i rozwój nowych metod leczenia, nowych lekarstw, w szczególności szczepionek, środków bakteriobójczych i innowacyjnych metod leczenia,

| — | wspieranie ogólnoświatowych inicjatyw koncentrujących się na głównych chorobach zakaźnych w kontekście zmniejszania ubóstwa, w tym Światowego Funduszu na rzecz Walki z HIV/AIDS, Gruźlicą i Malarią; |
| --- | --- |

—

wspieranie ogólnoświatowych inicjatyw koncentrujących się na głównych chorobach zakaźnych w kontekście zmniejszania ubóstwa, w tym Światowego Funduszu na rzecz Walki z HIV/AIDS, Gruźlicą i Malarią;

| (ii) | zgodnie z zasadami uzgodnionymi w ramach ICPD oraz ICPD + 5 działania wspierające poprawę zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się oraz mające na celu zapewnienie poszanowania praw kobiet, mężczyzn i nieletnich do dobrego zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz zapewnienie pomocy finansowej oraz odpowiedniej wiedzy fachowej w celu propagowania kompleksowego podejścia do — oraz uznania — zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz związanych z nim praw zdefiniowanych w programie działania ICPD, w tym bezpiecznego macierzyństwa oraz powszechnego dostępu do kompleksowej, bezpiecznej i rzetelnej opieki w dziedzinie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz usług, zaopatrzenia, edukacji i informacji w tym zakresie, włączając w to informacje dotyczące wszelkich metod planowania rodziny, w tym:






  — | zmniejszenie współczynników śmiertelności i zachorowalności matek, ze szczególnym uwzględnieniem krajów i populacji, w których współczynniki te są najwyższe; |
| --- | --- | --- |

(ii)

zgodnie z zasadami uzgodnionymi w ramach ICPD oraz ICPD + 5 działania wspierające poprawę zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się oraz mające na celu zapewnienie poszanowania praw kobiet, mężczyzn i nieletnich do dobrego zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz zapewnienie pomocy finansowej oraz odpowiedniej wiedzy fachowej w celu propagowania kompleksowego podejścia do — oraz uznania — zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz związanych z nim praw zdefiniowanych w programie działania ICPD, w tym bezpiecznego macierzyństwa oraz powszechnego dostępu do kompleksowej, bezpiecznej i rzetelnej opieki w dziedzinie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz usług, zaopatrzenia, edukacji i informacji w tym zakresie, włączając w to informacje dotyczące wszelkich metod planowania rodziny, w tym:

—

zmniejszenie współczynników śmiertelności i zachorowalności matek, ze szczególnym uwzględnieniem krajów i populacji, w których współczynniki te są najwyższe;

| (iii) | poprawa równego dostępu do służby zdrowia, towarów i usług zdrowotnych poprzez wspieranie:






  — | interwencji mających na celu rozwiązywanie problemów związanych z brakiem personelu w opiece zdrowotnej, |
| --- | --- | --- |

(iii)

poprawa równego dostępu do służby zdrowia, towarów i usług zdrowotnych poprzez wspieranie:

—

interwencji mających na celu rozwiązywanie problemów związanych z brakiem personelu w opiece zdrowotnej,

| — | systemów informacji dotyczących zdrowia ze zdolnością do tworzenia, pomiaru i analizy niezagregowanych danych dotyczących skuteczności działań, tak aby zapewnić lepsze wyniki w zakresie zdrowia i rozwoju oraz trwałość systemów dostaw; |
| --- | --- |

—

systemów informacji dotyczących zdrowia ze zdolnością do tworzenia, pomiaru i analizy niezagregowanych danych dotyczących skuteczności działań, tak aby zapewnić lepsze wyniki w zakresie zdrowia i rozwoju oraz trwałość systemów dostaw;

| — | szerszego objęcia szczepieniami ochronnymi oraz propagowania dostępności i dostępu do istniejących lub nowych szczepionek; |
| --- | --- |

—

szerszego objęcia szczepieniami ochronnymi oraz propagowania dostępności i dostępu do istniejących lub nowych szczepionek;

| — | uczciwych mechanizmów finansowania powszechnego dostępu do służby zdrowia; |
| --- | --- |

—

uczciwych mechanizmów finansowania powszechnego dostępu do służby zdrowia;

| (iv) | utrzymywanie zrównoważonego podejścia do zapobiegania, leczenia i opieki, nadając priorytet profilaktyce przy uznaniu, że jej skuteczność wzrasta, jeżeli jest połączona z leczeniem i opieką. |
| --- | --- |

(iv)

utrzymywanie zrównoważonego podejścia do zapobiegania, leczenia i opieki, nadając priorytet profilaktyce przy uznaniu, że jej skuteczność wzrasta, jeżeli jest połączona z leczeniem i opieką.

| b) | Edukacja, wiedza i umiejętności:






  (i) | poświęcenie szczególnej uwagi działaniom podejmowanym w kontekście Milenijnych Celów Rozwoju na rzecz zapewnienia do 2015 r. powszechnego nauczania na poziomie podstawowym oraz realizacji ram działania z Dakaru dotyczących Edukacji dla wszystkich; |
| --- | --- | --- |

b)

Edukacja, wiedza i umiejętności:

(i)

poświęcenie szczególnej uwagi działaniom podejmowanym w kontekście Milenijnych Celów Rozwoju na rzecz zapewnienia do 2015 r. powszechnego nauczania na poziomie podstawowym oraz realizacji ram działania z Dakaru dotyczących Edukacji dla wszystkich;

| (ii) | szkolnictwo podstawowe, średnie i wyższe oraz kształcenie zawodowe i szkolenia — lepszy dostęp do edukacji dla wszystkich dzieci oraz coraz lepszy dostęp dla kobiet i mężczyzn w każdym wieku w celu poszerzania wiedzy, umiejętności i zwiększenia szans na rynku pracy, co sprzyja aktywnym postawom obywatelskim i samorealizacji w perspektywie całego życia; |
| --- | --- |

(ii)

szkolnictwo podstawowe, średnie i wyższe oraz kształcenie zawodowe i szkolenia — lepszy dostęp do edukacji dla wszystkich dzieci oraz coraz lepszy dostęp dla kobiet i mężczyzn w każdym wieku w celu poszerzania wiedzy, umiejętności i zwiększenia szans na rynku pracy, co sprzyja aktywnym postawom obywatelskim i samorealizacji w perspektywie całego życia;

| (iii) | propagowanie szkolnictwa podstawowego wysokiej jakości, ze zwróceniem szczególnej uwagi na dostęp do programów edukacyjnych dla dziewcząt, dzieci z obszarów objętych konfliktami oraz dzieci z marginalizowanych i bardziej wrażliwych grup społecznych; działanie na rzecz obowiązkowego i bezpłatnego nauczania do 15 roku życia w celu zwalczania wszelkich form pracy dzieci; |
| --- | --- |

(iii)

propagowanie szkolnictwa podstawowego wysokiej jakości, ze zwróceniem szczególnej uwagi na dostęp do programów edukacyjnych dla dziewcząt, dzieci z obszarów objętych konfliktami oraz dzieci z marginalizowanych i bardziej wrażliwych grup społecznych; działanie na rzecz obowiązkowego i bezpłatnego nauczania do 15 roku życia w celu zwalczania wszelkich form pracy dzieci;

| (iv) | rozwijanie sposobów mierzenia wyników nauczania w celu lepszej oceny jakości kształcenia, szczególnie w zakresie umiejętności czytania i pisania oraz umiejętności liczenia i podstawowych umiejętności życiowych; |
| --- | --- |

(iv)

rozwijanie sposobów mierzenia wyników nauczania w celu lepszej oceny jakości kształcenia, szczególnie w zakresie umiejętności czytania i pisania oraz umiejętności liczenia i podstawowych umiejętności życiowych;

| (v) | promowanie harmonizacji i ujednolicenia działań darczyńców na rzecz promowania powszechnego, obowiązkowego i bezpłatnego szkolnictwa wysokiej jakości poprzez inicjatywy międzynarodowe lub inicjatywy z udziałem kilku krajów; |
| --- | --- |

(v)

promowanie harmonizacji i ujednolicenia działań darczyńców na rzecz promowania powszechnego, obowiązkowego i bezpłatnego szkolnictwa wysokiej jakości poprzez inicjatywy międzynarodowe lub inicjatywy z udziałem kilku krajów;

| (vi) | wspieranie zintegrowanego społeczeństwa opartego na wiedzy oraz przyczynianie się do zmniejszenia „przepaści cyfrowej”, a także uzupełnienia braków w wiedzy i informacjach; |
| --- | --- |

(vi)

wspieranie zintegrowanego społeczeństwa opartego na wiedzy oraz przyczynianie się do zmniejszenia „przepaści cyfrowej”, a także uzupełnienia braków w wiedzy i informacjach;

| (vii) | poprawa poziomu wiedzy i innowacji poprzez naukę i technikę, jak również rozwój sieci komunikacji elektronicznej oraz dostęp do nich w celu poprawy wzrostu społeczno-ekonomicznego i zrównoważonego rozwoju w powiązaniu z międzynarodowym wymiarem polityki badawczej UE. |
| --- | --- |

(vii)

poprawa poziomu wiedzy i innowacji poprzez naukę i technikę, jak również rozwój sieci komunikacji elektronicznej oraz dostęp do nich w celu poprawy wzrostu społeczno-ekonomicznego i zrównoważonego rozwoju w powiązaniu z międzynarodowym wymiarem polityki badawczej UE.

| c) | Równość płci:






  (i) | propagowanie równości płci oraz praw kobiet, wprowadzanie w życie ogólnoświatowych zobowiązań określonych w pekińskiej deklaracji i platformie działania oraz w Konwencji ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet; działania te obejmują;






  — | wspieranie programów przyczyniających się do osiągnięcia celów pekińskiej platformy działania ze szczególnym naciskiem na równość płci w administracji oraz przedstawicielstwie politycznym i społecznym oraz inne działania wzmacniające pozycję kobiet, |
| --- | --- | --- | --- |

c)

Równość płci:

(i)

propagowanie równości płci oraz praw kobiet, wprowadzanie w życie ogólnoświatowych zobowiązań określonych w pekińskiej deklaracji i platformie działania oraz w Konwencji ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet; działania te obejmują;

—

wspieranie programów przyczyniających się do osiągnięcia celów pekińskiej platformy działania ze szczególnym naciskiem na równość płci w administracji oraz przedstawicielstwie politycznym i społecznym oraz inne działania wzmacniające pozycję kobiet,

| — | wzmocnienie instytucjonalnych i operacyjnych zdolności kluczowych zainteresowanych stron, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, organizacji i zrzeszeń kobiet w ich staraniach na rzecz propagowania równości płci oraz umacniania pozycji ekonomicznej i społecznej, w tym tworzenie sieci kontaktów Północ–Południe i Południe–Południe oraz ich popieranie, |
| --- | --- |

—

wzmocnienie instytucjonalnych i operacyjnych zdolności kluczowych zainteresowanych stron, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, organizacji i zrzeszeń kobiet w ich staraniach na rzecz propagowania równości płci oraz umacniania pozycji ekonomicznej i społecznej, w tym tworzenie sieci kontaktów Północ–Południe i Południe–Południe oraz ich popieranie,

| — | zawarcie aspektu płci w monitorowaniu i budowaniu zdolności w statystyce poprzez wspieranie rozwoju i upowszechniania danych oraz wskaźników w podziale na płeć, jak również danych i wskaźników dotyczących równości płci, |
| --- | --- |

—

zawarcie aspektu płci w monitorowaniu i budowaniu zdolności w statystyce poprzez wspieranie rozwoju i upowszechniania danych oraz wskaźników w podziale na płeć, jak również danych i wskaźników dotyczących równości płci,

| — | zmniejszenie poziomu analfabetyzmu wśród dorosłych, ze szczególnym naciskiem na umiejętności czytania i pisania wśród kobiet, |
| --- | --- |

—

zmniejszenie poziomu analfabetyzmu wśród dorosłych, ze szczególnym naciskiem na umiejętności czytania i pisania wśród kobiet,

| — | działania skierowane przeciwko przemocy wobec kobiet. |
| --- | --- |

—

działania skierowane przeciwko przemocy wobec kobiet.

| d) | Inne aspekty rozwoju ludzkiego i społecznego:






  (i) | kultura:






  — | działanie na rzecz dialogu międzykulturowego, różnorodności kulturowej oraz poszanowania jednakowej wartości wszystkich kultur; |
| --- | --- | --- | --- |

d)

Inne aspekty rozwoju ludzkiego i społecznego:

(i)

kultura:

—

działanie na rzecz dialogu międzykulturowego, różnorodności kulturowej oraz poszanowania jednakowej wartości wszystkich kultur;

| — | działanie na rzecz współpracy międzynarodowej w celu pobudzania udziału przemysłu związanego z kulturą we wzroście gospodarczym w krajach rozwijających się, tak aby w pełni wykorzystać jego potencjał do walki z ubóstwem, w tym znalezienie rozwiązań kwestii związanych z dostępem do rynku oraz prawami własności intelektualnej; |
| --- | --- |

—

działanie na rzecz współpracy międzynarodowej w celu pobudzania udziału przemysłu związanego z kulturą we wzroście gospodarczym w krajach rozwijających się, tak aby w pełni wykorzystać jego potencjał do walki z ubóstwem, w tym znalezienie rozwiązań kwestii związanych z dostępem do rynku oraz prawami własności intelektualnej;

| — | propagowanie poszanowania społecznych, kulturowych i duchowych wartości ludności autochtonicznej oraz mniejszości w celu zwiększenia równości i sprawiedliwości w społeczeństwach wieloetnicznych zgodnie z powszechnymi prawami człowieka, które przysługują każdemu człowiekowi, w tym ludności autochtonicznej i osobom należącym do mniejszości; |
| --- | --- |

—

propagowanie poszanowania społecznych, kulturowych i duchowych wartości ludności autochtonicznej oraz mniejszości w celu zwiększenia równości i sprawiedliwości w społeczeństwach wieloetnicznych zgodnie z powszechnymi prawami człowieka, które przysługują każdemu człowiekowi, w tym ludności autochtonicznej i osobom należącym do mniejszości;

| — | wspieranie kultury jako obiecującego sektora gospodarki z punktu widzenia rozwoju i wzrostu. |
| --- | --- |

—

wspieranie kultury jako obiecującego sektora gospodarki z punktu widzenia rozwoju i wzrostu.

| (ii) | Zatrudnienie i spójność społeczna:






  — | działanie na rzecz zintegrowanego podejścia społecznego i gospodarczego, w tym działanie na rzecz produktywnych miejsc pracy, godnej pracy dla wszystkich, spójności społecznej, rozwoju zasobów ludzkich, sprawiedliwości, zabezpieczeń społecznych oraz sporządzenie strukturalnego zapisu kwestii związanych z zatrudnieniem w szarej strefie i poprawa jakości miejsc pracy w szarej strefie, a także przyznanie uprawnień związkom pracowników, zgodnie z zasadami stosownych konwencji MOP oraz z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty w tych obszarach; |
| --- | --- | --- |

(ii)

Zatrudnienie i spójność społeczna:

—

działanie na rzecz zintegrowanego podejścia społecznego i gospodarczego, w tym działanie na rzecz produktywnych miejsc pracy, godnej pracy dla wszystkich, spójności społecznej, rozwoju zasobów ludzkich, sprawiedliwości, zabezpieczeń społecznych oraz sporządzenie strukturalnego zapisu kwestii związanych z zatrudnieniem w szarej strefie i poprawa jakości miejsc pracy w szarej strefie, a także przyznanie uprawnień związkom pracowników, zgodnie z zasadami stosownych konwencji MOP oraz z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty w tych obszarach;

| — | propagowanie agendy „godna praca dla wszystkich” jako uniwersalnego celu, w tym poprzez ogólnoświatowe i inne inicjatywy obejmujące kilka krajów w celu wprowadzania w życie uzgodnionych na poziomie międzynarodowym podstawowych standardów pracy MOP, oceny wpływu handlu na godną pracę, zrównoważonych i odpowiednich mechanizmów na rzecz sprawiedliwego finansowania i skutecznego działania systemów ochrony socjalnej oraz ich szerszego zasięgu; |
| --- | --- |

—

propagowanie agendy „godna praca dla wszystkich” jako uniwersalnego celu, w tym poprzez ogólnoświatowe i inne inicjatywy obejmujące kilka krajów w celu wprowadzania w życie uzgodnionych na poziomie międzynarodowym podstawowych standardów pracy MOP, oceny wpływu handlu na godną pracę, zrównoważonych i odpowiednich mechanizmów na rzecz sprawiedliwego finansowania i skutecznego działania systemów ochrony socjalnej oraz ich szerszego zasięgu;

| — | wspieranie inicjatyw na rzecz propagowania poprawy warunków pracy, jak również dostosowania do liberalizacji handlu, uwzględniając aspekt zatrudnienia w politykach na rzecz rozwoju w celu rozpowszechniania europejskich wartości społecznych; |
| --- | --- |

—

wspieranie inicjatyw na rzecz propagowania poprawy warunków pracy, jak również dostosowania do liberalizacji handlu, uwzględniając aspekt zatrudnienia w politykach na rzecz rozwoju w celu rozpowszechniania europejskich wartości społecznych;

| — | pomoc w propagowaniu pozytywnego społecznego wymiaru globalizacji oraz doświadczeń UE; |
| --- | --- |

—

pomoc w propagowaniu pozytywnego społecznego wymiaru globalizacji oraz doświadczeń UE;

| (iii) | Młodzież i dzieci:






  — | zwalczanie wszelkich form pracy dzieci, handlu dziećmi i przemocy wobec dzieci oraz propagowanie polityk, które uwzględniają czynniki, na jakie dzieci i młodzież są szczególnie narażone, a także szczególny potencjał dzieci i młodzieży, ochronę ich praw i interesów, edukację, zdrowie, środki utrzymania, począwszy od kwestii aktywnego uczestnictwa dzieci i młodzieży oraz umacniania ich pozycji; |
| --- | --- | --- |

(iii)

Młodzież i dzieci:

—

zwalczanie wszelkich form pracy dzieci, handlu dziećmi i przemocy wobec dzieci oraz propagowanie polityk, które uwzględniają czynniki, na jakie dzieci i młodzież są szczególnie narażone, a także szczególny potencjał dzieci i młodzieży, ochronę ich praw i interesów, edukację, zdrowie, środki utrzymania, począwszy od kwestii aktywnego uczestnictwa dzieci i młodzieży oraz umacniania ich pozycji;

| — | sprawienie, by kraje rozwijające się zwracały większą uwagę na formułowanie polityk korzystnych dla młodzieży i dzieci, a także zwiększanie zdolności tych krajów do podejmowania działań w tym zakresie; |
| --- | --- |

—

sprawienie, by kraje rozwijające się zwracały większą uwagę na formułowanie polityk korzystnych dla młodzieży i dzieci, a także zwiększanie zdolności tych krajów do podejmowania działań w tym zakresie;

| — | popieranie konkretnych strategii i działań dotyczących rozwiązania określonych problemów i wyzwań dotyczących młodzieży i dzieci oraz uwzględnianie dobra młodzieży i dzieci przy podejmowaniu wszelkich stosownych działań. Należy zapewnić uczestnictwo dzieci i młodzieży; |
| --- | --- |

—

popieranie konkretnych strategii i działań dotyczących rozwiązania określonych problemów i wyzwań dotyczących młodzieży i dzieci oraz uwzględnianie dobra młodzieży i dzieci przy podejmowaniu wszelkich stosownych działań. Należy zapewnić uczestnictwo dzieci i młodzieży;

| — | wykorzystanie pozycji Wspólnoty jako głównego — spośród instytucji międzynarodowych — darczyńcy oficjalnej pomocy rozwojowej w celu ponaglenia wielostronnych darczyńców do wywarcia nacisku na tworzenie polityk w celu eliminowania najgorszych form pracy dzieci, w szczególności pracy niebezpiecznej, mając na względzie działanie na rzecz skutecznego likwidowania wszelkich form pracy dzieci, zwalczanie handlu dziećmi i przemocy wobec dzieci, jak również propagowanie roli dzieci i młodzieży jako podmiotów w rozwoju. |
| --- | --- |

—

wykorzystanie pozycji Wspólnoty jako głównego — spośród instytucji międzynarodowych — darczyńcy oficjalnej pomocy rozwojowej w celu ponaglenia wielostronnych darczyńców do wywarcia nacisku na tworzenie polityk w celu eliminowania najgorszych form pracy dzieci, w szczególności pracy niebezpiecznej, mając na względzie działanie na rzecz skutecznego likwidowania wszelkich form pracy dzieci, zwalczanie handlu dziećmi i przemocy wobec dzieci, jak również propagowanie roli dzieci i młodzieży jako podmiotów w rozwoju.

Artykuł 13

Środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi, w tym energią

1.   Celem programu tematycznego dotyczącego środowiska i zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi — w tym wodą i energią — jest włączenie wymogów dotyczących ochrony środowiska do wspólnotowej polityki rozwoju oraz pozostałych polityk zewnętrznych, które związane są ze środowiskiem, oraz wspieranie propagowania na zewnątrz polityk wspólnotowych związanych ze środowiskiem i energią dla wspólnego dobra Wspólnoty oraz krajów i regionów partnerskich.

2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust.1, i zgodnie z art. 11 w programie uwzględnia się następujące obszary działania:

| a) | podejmowanie, na wczesnym etapie, prac na rzecz wspierania krajów rozwijających się w realizacji Milenijnych Celu Rozwoju dotyczącego równowagi środowiska naturalnego poprzez budowanie w krajach rozwijających się zdolności w zakresie uwzględniania polityk dotyczących środowiska naturalnego, wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego, władz lokalnych oraz platform konsultacyjnych, monitorowanie i ocena stanu środowiska, opracowywanie innowacyjnych koncepcji i programów partnerskich, aby dzielić się doświadczeniami oraz zacieśniać współpracę w tych obszarach z kluczowymi państwami; |
| --- | --- |

a)

podejmowanie, na wczesnym etapie, prac na rzecz wspierania krajów rozwijających się w realizacji Milenijnych Celu Rozwoju dotyczącego równowagi środowiska naturalnego poprzez budowanie w krajach rozwijających się zdolności w zakresie uwzględniania polityk dotyczących środowiska naturalnego, wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego, władz lokalnych oraz platform konsultacyjnych, monitorowanie i ocena stanu środowiska, opracowywanie innowacyjnych koncepcji i programów partnerskich, aby dzielić się doświadczeniami oraz zacieśniać współpracę w tych obszarach z kluczowymi państwami;

| b) | działanie na rzecz wprowadzania w życie inicjatyw wspólnotowych oraz zobowiązań uzgodnionych na poziomie międzynarodowym i regionalnym lub zobowiązań o charakterze transgranicznym poprzez wspieranie zrównoważonego rozwoju, w tym w formie działań w zakresie rozwiązania problemów dotyczących obecnych i przyszłych zmian klimatu, różnorodności biologicznej, procesu pustynnienia, lasów, degradacji gleby, rybołówstwa i zasobów morskich, zgodności z normami ochrony środowiska (dla produktów i procesów produkcyjnych), należytego gospodarowania substancjami chemicznymi i odpadami, zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza, zrównoważonej produkcji i konsumpcji oraz migracji związanej ze środowiskiem. Obejmuje to również starania na rzecz propagowania właściwego gospodarowania lasami i walki z nielegalnym wyrębem, w szczególności poprzez FLEGT, oraz działania innowacyjne na rzecz ochrony i zrównoważonego gospodarowania lasami z aktywnym udziałem społeczności lokalnych i ludności zależnej od lasów.
  W odniesieniu do wody, program tematyczny będzie mieć na celu ustanowienie ram długoterminowej ochrony zasobów wodnych i propagowanie zrównoważonego wykorzystania wody poprzez wsparcie koordynacji polityki; |
| --- | --- |

b)

działanie na rzecz wprowadzania w życie inicjatyw wspólnotowych oraz zobowiązań uzgodnionych na poziomie międzynarodowym i regionalnym lub zobowiązań o charakterze transgranicznym poprzez wspieranie zrównoważonego rozwoju, w tym w formie działań w zakresie rozwiązania problemów dotyczących obecnych i przyszłych zmian klimatu, różnorodności biologicznej, procesu pustynnienia, lasów, degradacji gleby, rybołówstwa i zasobów morskich, zgodności z normami ochrony środowiska (dla produktów i procesów produkcyjnych), należytego gospodarowania substancjami chemicznymi i odpadami, zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza, zrównoważonej produkcji i konsumpcji oraz migracji związanej ze środowiskiem. Obejmuje to również starania na rzecz propagowania właściwego gospodarowania lasami i walki z nielegalnym wyrębem, w szczególności poprzez FLEGT, oraz działania innowacyjne na rzecz ochrony i zrównoważonego gospodarowania lasami z aktywnym udziałem społeczności lokalnych i ludności zależnej od lasów.

W odniesieniu do wody, program tematyczny będzie mieć na celu ustanowienie ram długoterminowej ochrony zasobów wodnych i propagowanie zrównoważonego wykorzystania wody poprzez wsparcie koordynacji polityki;

| c) | lepsza integracja celów dotyczących ochrony środowiska poprzez wspieranie prac metodologicznych, zwiększanie specjalistycznego wsparcia w zakresie środowiska dla prac związanych z kierunkami polityk, działań integracyjnych i innowacyjnych Wspólnoty oraz propagowania spójności; |
| --- | --- |

c)

lepsza integracja celów dotyczących ochrony środowiska poprzez wspieranie prac metodologicznych, zwiększanie specjalistycznego wsparcia w zakresie środowiska dla prac związanych z kierunkami polityk, działań integracyjnych i innowacyjnych Wspólnoty oraz propagowania spójności;

| d) | lepsze gospodarowanie środowiskiem oraz wspieranie rozwoju międzynarodowej polityki poprzez dążenie do spójności między problematyką środowiska a pozostałymi filarami międzynarodowych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz poprzez wspieranie regionalnego i międzynarodowego monitoringu i oceny środowiska, zapewnianie dodatkowego wsparcia sekretariatom wielostronnych porozumień dotyczących ochrony środowiska, propagowanie skutecznych środków mających na celu przestrzeganie i egzekwowanie wielostronnych porozumień dotyczących środowiska — w tym przez budowanie potencjału instytucjonalnego, wspieranie międzynarodowych organizacji i procesów, wspieranie społeczeństwa obywatelskiego i ośrodków analityczno-doradczych polityk — oraz zwiększanie skuteczności negocjacji międzynarodowych; |
| --- | --- |

d)

lepsze gospodarowanie środowiskiem oraz wspieranie rozwoju międzynarodowej polityki poprzez dążenie do spójności między problematyką środowiska a pozostałymi filarami międzynarodowych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz poprzez wspieranie regionalnego i międzynarodowego monitoringu i oceny środowiska, zapewnianie dodatkowego wsparcia sekretariatom wielostronnych porozumień dotyczących ochrony środowiska, propagowanie skutecznych środków mających na celu przestrzeganie i egzekwowanie wielostronnych porozumień dotyczących środowiska — w tym przez budowanie potencjału instytucjonalnego, wspieranie międzynarodowych organizacji i procesów, wspieranie społeczeństwa obywatelskiego i ośrodków analityczno-doradczych polityk — oraz zwiększanie skuteczności negocjacji międzynarodowych;

| e) | wspieranie zrównoważonych możliwości energetycznych w krajach i regionach partnerskich dzięki uwzględnianiu zrównoważonych źródeł energii w planach i strategiach rozwoju, rozwijanie wsparcia instytucjonalnego i pomocy technicznej, tworzenie korzystnych ram prawnych i politycznych mających na celu przekonanie kolejnych przedsiębiorców i inwestorów do angażowania się w dziedzinę odnawialnych źródeł energii, wzmocnienie roli energii jako sposobu generowania dochodów dla ludzi ubogich, propagowanie innowacyjnych koncepcji finansowania oraz zachęcanie do współpracy regionalnej w wymienionych obszarach pomiędzy rządami, organizacjami pozarządowymi i sektorem prywatnym. Wspólnotowe działania strategiczne będą w szczególności zachęcać do wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, zwiększenia efektywnego wykorzystania energii oraz opracowania odpowiednich ram prawnych dotyczących energii w zainteresowanych krajach i regionach oraz zastąpienia szczególnie szkodliwych źródeł energii przez inne mniej szkodliwe. |
| --- | --- |

e)

wspieranie zrównoważonych możliwości energetycznych w krajach i regionach partnerskich dzięki uwzględnianiu zrównoważonych źródeł energii w planach i strategiach rozwoju, rozwijanie wsparcia instytucjonalnego i pomocy technicznej, tworzenie korzystnych ram prawnych i politycznych mających na celu przekonanie kolejnych przedsiębiorców i inwestorów do angażowania się w dziedzinę odnawialnych źródeł energii, wzmocnienie roli energii jako sposobu generowania dochodów dla ludzi ubogich, propagowanie innowacyjnych koncepcji finansowania oraz zachęcanie do współpracy regionalnej w wymienionych obszarach pomiędzy rządami, organizacjami pozarządowymi i sektorem prywatnym. Wspólnotowe działania strategiczne będą w szczególności zachęcać do wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, zwiększenia efektywnego wykorzystania energii oraz opracowania odpowiednich ram prawnych dotyczących energii w zainteresowanych krajach i regionach oraz zastąpienia szczególnie szkodliwych źródeł energii przez inne mniej szkodliwe.

Artykuł 14

Podmioty niepaństwowe i władze lokalne w procesie rozwoju

1.   Celem programu tematycznego dotyczącego podmiotów niepaństwowych i władz lokalnych w procesie rozwoju jest współfinansowanie inicjatyw proponowanych lub realizowanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego oraz władze lokalne Wspólnoty i krajów partnerskich w dziedzinie rozwoju. Co najmniej 85 % finansowania przewidzianego w tym programie tematycznym jest przydzielane podmiotom niepaństwowym. Program jest wprowadzany w życie zgodnie z celami niniejszego rozporządzenia oraz w celu zwiększenia zdolności podmiotów niepaństwowych i władz lokalnych w procesie kształtowania polityki, tak aby:

| a) | promować integracyjne i samostanowiące społeczeństwo w celu:






  (i) | działania na rzecz ludności nie mającej dostępu do podstawowych usług i zasobów oraz wyłączonej z procesów kształtowania polityki, |
| --- | --- | --- |

a)

promować integracyjne i samostanowiące społeczeństwo w celu:

(i)

działania na rzecz ludności nie mającej dostępu do podstawowych usług i zasobów oraz wyłączonej z procesów kształtowania polityki,

| (ii) | wzmocnienia potencjału organizacji społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych w krajach partnerskich w celu ułatwienia im udziału w określaniu i wprowadzaniu w życie strategii zmniejszania ubóstwa i strategii zrównoważonego rozwoju, |
| --- | --- |

(ii)

wzmocnienia potencjału organizacji społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych w krajach partnerskich w celu ułatwienia im udziału w określaniu i wprowadzaniu w życie strategii zmniejszania ubóstwa i strategii zrównoważonego rozwoju,

| (iii) | ułatwienia współdziałania pomiędzy podmiotami państwowymi i niepaństwowymi w różnych kontekstach i wspierania rosnącej roli władz lokalnych w procesie decentralizacji; |
| --- | --- |

(iii)

ułatwienia współdziałania pomiędzy podmiotami państwowymi i niepaństwowymi w różnych kontekstach i wspierania rosnącej roli władz lokalnych w procesie decentralizacji;

| b) | podnosić poziom wiedzy społeczeństwa europejskiego o kwestiach dotyczących rozwoju oraz mobilizować we Wspólnocie i państwach przystępujących aktywne wsparcie publiczne na rzecz zmniejszania ubóstwa oraz na rzecz strategii zrównoważonego rozwoju w krajach partnerskich, na rzecz uczciwszych relacji pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się, oraz zwiększyć w tych celach role społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych; |
| --- | --- |

b)

podnosić poziom wiedzy społeczeństwa europejskiego o kwestiach dotyczących rozwoju oraz mobilizować we Wspólnocie i państwach przystępujących aktywne wsparcie publiczne na rzecz zmniejszania ubóstwa oraz na rzecz strategii zrównoważonego rozwoju w krajach partnerskich, na rzecz uczciwszych relacji pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się, oraz zwiększyć w tych celach role społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych;

| c) | zwiększyć skuteczność współpracy, wspierać synergie oraz ułatwiać zorganizowany dialog pomiędzy sieciami społeczeństwa obywatelskiego i stowarzyszeniami władz lokalnych, w ramach organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz z instytucjami Wspólnoty. |
| --- | --- |

c)

zwiększyć skuteczność współpracy, wspierać synergie oraz ułatwiać zorganizowany dialog pomiędzy sieciami społeczeństwa obywatelskiego i stowarzyszeniami władz lokalnych, w ramach organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz z instytucjami Wspólnoty.

2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust.1, i zgodnie z art. 11 w programie uwzględnia się następujące obszary działania:

| a) | działania w krajach i regionach rozwijających się:






  (i) | umacniające uczestnictwo społeczeństwa w rozwoju i procesach oraz zaangażowanie wszystkich podmiotów, szczególnie grup wrażliwych i zmarginalizowanych; |
| --- | --- | --- |

a)

działania w krajach i regionach rozwijających się:

(i)

umacniające uczestnictwo społeczeństwa w rozwoju i procesach oraz zaangażowanie wszystkich podmiotów, szczególnie grup wrażliwych i zmarginalizowanych;

| (ii) | wspierające procesy rozwoju potencjału właściwych podmiotów na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym; |
| --- | --- |

(ii)

wspierające procesy rozwoju potencjału właściwych podmiotów na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym;

| (iii) | propagujące procesy wzajemnego zrozumienia; |
| --- | --- |

(iii)

propagujące procesy wzajemnego zrozumienia;

| (iv) | ułatwiające aktywne zaangażowanie obywateli w procesy rozwoju oraz zwiększające ich zdolności do podejmowania działań; |
| --- | --- |

(iv)

ułatwiające aktywne zaangażowanie obywateli w procesy rozwoju oraz zwiększające ich zdolności do podejmowania działań;

| b) | podnoszenie powszechnej wiedzy o zagadnieniach dotyczących rozwoju oraz propagowanie kształcenia na rzecz rozwoju we Wspólnocie i w krajach przystępujących w celu ugruntowania polityki rozwoju w społeczeństwach europejskich, uzyskania większego poparcia publicznego we Wspólnocie i państwach przystępujących na rzecz działań przeciwko ubóstwu oraz na rzecz uczciwszych relacji pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się, rozszerzania we Wspólnocie wiedzy na temat spraw i trudności, przed którymi stają kraje rozwijające się i ich społeczeństwa, oraz propagowania społecznego wymiaru globalizacji; |
| --- | --- |

b)

podnoszenie powszechnej wiedzy o zagadnieniach dotyczących rozwoju oraz propagowanie kształcenia na rzecz rozwoju we Wspólnocie i w krajach przystępujących w celu ugruntowania polityki rozwoju w społeczeństwach europejskich, uzyskania większego poparcia publicznego we Wspólnocie i państwach przystępujących na rzecz działań przeciwko ubóstwu oraz na rzecz uczciwszych relacji pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się, rozszerzania we Wspólnocie wiedzy na temat spraw i trudności, przed którymi stają kraje rozwijające się i ich społeczeństwa, oraz propagowania społecznego wymiaru globalizacji;

| c) | koordynacja działań oraz komunikacja między społeczeństwem obywatelskim a sieciami władz lokalnych, w ramach ich organizacji oraz między różnymi zainteresowanymi stronami biorącymi udział w europejskiej i ogólnoświatowej debacie publicznej na temat rozwoju. |
| --- | --- |

c)

koordynacja działań oraz komunikacja między społeczeństwem obywatelskim a sieciami władz lokalnych, w ramach ich organizacji oraz między różnymi zainteresowanymi stronami biorącymi udział w europejskiej i ogólnoświatowej debacie publicznej na temat rozwoju.

3.   Wspieranie władz lokalnych w krajach partnerskich prowadzone jest zazwyczaj na podstawie krajowych dokumentów strategicznych, chyba że nie zapewniają one stosownego wsparcia, w szczególności w sytuacjach takich jak trudne partnerstwa, państwa niestabilne lub sytuacje pokonfliktowe.

Przy wyliczaniu kwoty współfinansowania przez Wspólnotę wsparcia dla władz lokalnych i ich stowarzyszeń uwzględnia się możliwy wkład tych władz we współfinansowanie.

Artykuł 15

Bezpieczeństwo żywnościowe

1.   Celem programu tematycznego dotyczącego bezpieczeństwa żywnościowego jest zwiększenie bezpieczeństwa żywnościowego najbiedniejszych i najbardziej wrażliwych grup ludności oraz przyczynienie się do realizacji Milenijnych Celów Rozwoju w zakresie likwidacji ubóstwa i głodu za pomocą zestawu działań zapewniających ogólną spójność, wzajemne uzupełnianie się oraz ciągłość działań wspólnotowych, w tym w fazie przejściowej między otrzymywaniem pomocy humanitarnej a fazą rozwoju.

2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust. 1, i zgodnie z art. 11 w programie uwzględnia się następujące obszary działania:

| a) | udział w dostarczaniu międzynarodowych dóbr publicznych, w szczególności badań i innowacji technologicznych zorientowanych na potrzeby ludności ubogiej, a także rozwijanie zdolności, współpraca naukowa i techniczna oraz projekty partnerskie Południe-Południe i Południe-Północ; |
| --- | --- |

a)

udział w dostarczaniu międzynarodowych dóbr publicznych, w szczególności badań i innowacji technologicznych zorientowanych na potrzeby ludności ubogiej, a także rozwijanie zdolności, współpraca naukowa i techniczna oraz projekty partnerskie Południe-Południe i Południe-Północ;

| b) | wspieranie programów światowych, kontynentalnych i regionalnych, które w szczególności:






  (i) | wspierają informowanie dotyczące bezpieczeństwa żywnościowego i wczesne ostrzeganie; |
| --- | --- | --- |

b)

wspieranie programów światowych, kontynentalnych i regionalnych, które w szczególności:

(i)

wspierają informowanie dotyczące bezpieczeństwa żywnościowego i wczesne ostrzeganie;

| (ii) | wspierają bezpieczeństwo żywnościowe w określonych obszarach, takich jak rolnictwo, w tym formułowanie regionalnych polityk rolnych oraz dostęp do gruntów, handel produktami rolnymi, gospodarowanie zasobami naturalnymi; |
| --- | --- |

(ii)

wspierają bezpieczeństwo żywnościowe w określonych obszarach, takich jak rolnictwo, w tym formułowanie regionalnych polityk rolnych oraz dostęp do gruntów, handel produktami rolnymi, gospodarowanie zasobami naturalnymi;

| (iii) | propagują, wzmacniają i uzupełniają krajowe strategie bezpieczeństwa żywnościowego i likwidacji ubóstwa w perspektywie krótko- średnio- i długoterminowej; oraz |
| --- | --- |

(iii)

propagują, wzmacniają i uzupełniają krajowe strategie bezpieczeństwa żywnościowego i likwidacji ubóstwa w perspektywie krótko- średnio- i długoterminowej; oraz

| (iv) | wspierają tworzenie sieci kontaktów między ekspertami w dziedzinie tej polityki oraz podmiotami niepaństwowymi w celu wspierania ogólnoświatowego planu działań na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego; |
| --- | --- |

(iv)

wspierają tworzenie sieci kontaktów między ekspertami w dziedzinie tej polityki oraz podmiotami niepaństwowymi w celu wspierania ogólnoświatowego planu działań na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego;

| c) | popieranie planu działań na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego oraz postępy w jego realizacji. Wspólnota nadal podejmuje kluczowe kwestie związane z bezpieczeństwem żywnościowym w ramach międzynarodowej debaty oraz działa na rzecz harmonizacji, spójności oraz dopasowywania polityk i sposobów dostarczania pomocy przez partnerów działających w obszarze rozwoju oraz przez darczyńców. Należy w szczególności zintensyfikować propagowanie roli społeczeństwa obywatelskiego w sprawach związanych z bezpieczeństwem żywnościowym. |
| --- | --- |

c)

popieranie planu działań na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego oraz postępy w jego realizacji. Wspólnota nadal podejmuje kluczowe kwestie związane z bezpieczeństwem żywnościowym w ramach międzynarodowej debaty oraz działa na rzecz harmonizacji, spójności oraz dopasowywania polityk i sposobów dostarczania pomocy przez partnerów działających w obszarze rozwoju oraz przez darczyńców. Należy w szczególności zintensyfikować propagowanie roli społeczeństwa obywatelskiego w sprawach związanych z bezpieczeństwem żywnościowym.

| d) | znalezienie rozwiązań dla kwestii braku bezpieczeństwa żywnościowego w sytuacjach wyjątkowych, związanych okresem przejściowym i niestabilnością aparatu państwowego, co jest istotnym ogniwem łączącym fazy otrzymywania pomocy humanitarnej, odbudowy i rozwoju. W ramach tego programu tematycznego:






  (i) | wspierane są działania mające na celu ochronę, utrzymanie i odnowienie zasobów produkcyjnych i społecznych, które są niezbędne do osiągnięcia bezpieczeństwa żywnościowego, aby ułatwić integrację gospodarczą i długoterminową odbudowę; oraz |
| --- | --- | --- |

d)

znalezienie rozwiązań dla kwestii braku bezpieczeństwa żywnościowego w sytuacjach wyjątkowych, związanych okresem przejściowym i niestabilnością aparatu państwowego, co jest istotnym ogniwem łączącym fazy otrzymywania pomocy humanitarnej, odbudowy i rozwoju. W ramach tego programu tematycznego:

(i)

wspierane są działania mające na celu ochronę, utrzymanie i odnowienie zasobów produkcyjnych i społecznych, które są niezbędne do osiągnięcia bezpieczeństwa żywnościowego, aby ułatwić integrację gospodarczą i długoterminową odbudowę; oraz

| (ii) | udzielane jest wsparcie na rzecz zapobiegania kryzysom oraz zarządzania kryzysowego w celu rozwiązania problemu narażenia na gwałtowne przemiany oraz w celu zwiększenia odporności społeczeństwa; |
| --- | --- |

(ii)

udzielane jest wsparcie na rzecz zapobiegania kryzysom oraz zarządzania kryzysowego w celu rozwiązania problemu narażenia na gwałtowne przemiany oraz w celu zwiększenia odporności społeczeństwa;

| e) | rozwijanie innowacyjnych polityk, strategii i rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego oraz zwiększenie możliwości wzorowania się na nich oraz ich rozpowszechniania na osi południe-południe. Obszary działania mogą obejmować rolnictwo, w tym reformę rolną i politykę gruntową, zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi oraz dostęp do nich, powiązania między bezpieczeństwem żywnościowym a rozwojem obszarów wiejskich i rozwojem lokalnym, w tym infrastrukturą, żywieniem, strukturą demograficzną i rynkiem pracy, migracją, zdrowiem i edukacją. Zapewniana jest spójność i komplementarność w stosunku do innych programów Wspólnoty w tych obszarach. |
| --- | --- |

e)

rozwijanie innowacyjnych polityk, strategii i rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego oraz zwiększenie możliwości wzorowania się na nich oraz ich rozpowszechniania na osi południe-południe. Obszary działania mogą obejmować rolnictwo, w tym reformę rolną i politykę gruntową, zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi oraz dostęp do nich, powiązania między bezpieczeństwem żywnościowym a rozwojem obszarów wiejskich i rozwojem lokalnym, w tym infrastrukturą, żywieniem, strukturą demograficzną i rynkiem pracy, migracją, zdrowiem i edukacją. Zapewniana jest spójność i komplementarność w stosunku do innych programów Wspólnoty w tych obszarach.

Artykuł 16

Migracja i azyl

1.   Celem programu tematycznego dotyczącego współpracy z państwami trzecimi w obszarze migracji i azylu jest wsparcie działań tych państw na rzecz zapewnienia lepszego zarządzania przepływami migracyjnymi we wszystkich ich wymiarach. Mimo że przedmiotem tego programu tematycznego jest przede wszystkim migracja na obszar Wspólnoty, uwzględnia on również istotne przepływy migracyjne na osi południe-południe.

2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust.1, i zgodnie z art. 11 w programie uwzględnia się następujące obszary działania:

| a) | zwiększanie powiązań pomiędzy migracją i rozwojem, w szczególności poprzez wspieranie udziału diaspor w rozwoju gospodarczym ich państw pochodzenia oraz zwiększanie znaczenia powrotu migrantów; łagodzenie zjawiska „drenażu mózgów” oraz propagowanie migracji wahadłowej pracowników wykwalifikowanych; ułatwianie przesyłania przez migrantów pieniędzy do ich państw pochodzenia; wspieranie dobrowolnych powrotów i reintegracji migrantów oraz budowanie zdolności w zakresie zarządzania migracją; stwarzanie korzystnych warunków dla działań na rzecz budowania zdolności, aby pomóc krajom w formułowaniu polityk migracyjnych sprzyjających rozwojowi oraz w rozwijaniu zdolności krajów do wspólnego zarządzania przepływami migracyjnymi; |
| --- | --- |

a)

zwiększanie powiązań pomiędzy migracją i rozwojem, w szczególności poprzez wspieranie udziału diaspor w rozwoju gospodarczym ich państw pochodzenia oraz zwiększanie znaczenia powrotu migrantów; łagodzenie zjawiska „drenażu mózgów” oraz propagowanie migracji wahadłowej pracowników wykwalifikowanych; ułatwianie przesyłania przez migrantów pieniędzy do ich państw pochodzenia; wspieranie dobrowolnych powrotów i reintegracji migrantów oraz budowanie zdolności w zakresie zarządzania migracją; stwarzanie korzystnych warunków dla działań na rzecz budowania zdolności, aby pomóc krajom w formułowaniu polityk migracyjnych sprzyjających rozwojowi oraz w rozwijaniu zdolności krajów do wspólnego zarządzania przepływami migracyjnymi;

| b) | propagowanie dobrze zarządzanej migracji zarobkowej w szczególności poprzez dostarczanie informacji dotyczących legalnej migracji oraz warunków wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich Wspólnoty oraz pobytu w tych państwach; informowanie na temat możliwości migracji zarobkowej oraz występującego w państwach członkowskich zapotrzebowania, jak również o kwalifikacjach kandydatów na migrantów pochodzących z państw trzecich; wspieranie szkoleń poprzedzających wyjazd, skierowanych do potencjalnych legalnych migrantów; oraz zachęcanie do definiowania i wprowadzania w życie w państwach trzecich ram prawnych dotyczących pracowników migrujących; |
| --- | --- |

b)

propagowanie dobrze zarządzanej migracji zarobkowej w szczególności poprzez dostarczanie informacji dotyczących legalnej migracji oraz warunków wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich Wspólnoty oraz pobytu w tych państwach; informowanie na temat możliwości migracji zarobkowej oraz występującego w państwach członkowskich zapotrzebowania, jak również o kwalifikacjach kandydatów na migrantów pochodzących z państw trzecich; wspieranie szkoleń poprzedzających wyjazd, skierowanych do potencjalnych legalnych migrantów; oraz zachęcanie do definiowania i wprowadzania w życie w państwach trzecich ram prawnych dotyczących pracowników migrujących;

| c) | zwalczanie nielegalnej imigracji oraz ułatwianie readmisji nielegalnych imigrantów, w tym także między państwami trzecimi, a w szczególności zwalczanie przemytu oraz handlu ludźmi; zniechęcanie do nielegalnej imigracji oraz zwiększanie wiedzy na temat wiążących się z nią niebezpieczeństw; zwiększanie zdolności w obszarze zarządzania granicami oraz polityki wizowej i paszportowej — w tym w dziedzinie zabezpieczania dokumentów oraz wykorzystywania danych biometrycznych — oraz wykrywania fałszowania dokumentów; skuteczne wprowadzanie w życie umów o readmisji zawartych ze Wspólnotą i zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych; oraz wspieranie państw trzecich w kontroli nielegalnej imigracji oraz w koordynowaniu ich polityk; |
| --- | --- |

c)

zwalczanie nielegalnej imigracji oraz ułatwianie readmisji nielegalnych imigrantów, w tym także między państwami trzecimi, a w szczególności zwalczanie przemytu oraz handlu ludźmi; zniechęcanie do nielegalnej imigracji oraz zwiększanie wiedzy na temat wiążących się z nią niebezpieczeństw; zwiększanie zdolności w obszarze zarządzania granicami oraz polityki wizowej i paszportowej — w tym w dziedzinie zabezpieczania dokumentów oraz wykorzystywania danych biometrycznych — oraz wykrywania fałszowania dokumentów; skuteczne wprowadzanie w życie umów o readmisji zawartych ze Wspólnotą i zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych; oraz wspieranie państw trzecich w kontroli nielegalnej imigracji oraz w koordynowaniu ich polityk;

| d) | ochrona migrantów — w tym tych szczególnie narażonych, takich jak kobiety i dzieci — przed wyzyskiem i wykluczeniem, za pomocą środków takich, jak rozwijanie prawodawstwa państw trzecich w dziedzinie migracji; wspieranie integracji i niedyskryminacji oraz środków chroniących migrantów przed rasizmem i ksenofobią; zapobieganie przemytowi oraz handlowi ludźmi, a także wszelkim formom niewolnictwa oraz zwalczanie tych zjawisk; |
| --- | --- |

d)

ochrona migrantów — w tym tych szczególnie narażonych, takich jak kobiety i dzieci — przed wyzyskiem i wykluczeniem, za pomocą środków takich, jak rozwijanie prawodawstwa państw trzecich w dziedzinie migracji; wspieranie integracji i niedyskryminacji oraz środków chroniących migrantów przed rasizmem i ksenofobią; zapobieganie przemytowi oraz handlowi ludźmi, a także wszelkim formom niewolnictwa oraz zwalczanie tych zjawisk;

| e) | propagowanie przyznawania azylu oraz ochrony międzynarodowej, w tym za pomocą regionalnych programów ochrony dotyczących w szczególności wzmacniania zdolności instytucjonalnych; wspieranie procesu rejestracji osób ubiegających się o azyl i uchodźców; propagowanie międzynarodowych norm i instrumentów w zakresie ochrony uchodźców; wspieranie poprawy warunków przyjmowania oraz lokalnej integracji, a także poszukiwanie trwałych rozwiązań. |
| --- | --- |

e)

propagowanie przyznawania azylu oraz ochrony międzynarodowej, w tym za pomocą regionalnych programów ochrony dotyczących w szczególności wzmacniania zdolności instytucjonalnych; wspieranie procesu rejestracji osób ubiegających się o azyl i uchodźców; propagowanie międzynarodowych norm i instrumentów w zakresie ochrony uchodźców; wspieranie poprawy warunków przyjmowania oraz lokalnej integracji, a także poszukiwanie trwałych rozwiązań.

Artykuł 17

Kraje AKP objęte protokołem w sprawie cukru

1.   Kraje AKP objęte protokołem w sprawie cukru wymienione w załączniku III, dotknięte reformą systemu cukrowego Wspólnoty, korzystają z programu środków towarzyszących. Wspólnotowa pomoc skierowana do tych krajów ma na celu wspieranie ich procesu dostosowywania, gdyż w związku z reformą wspólnej organizacji rynku cukru napotykają one na nowe warunki. Pomoc wspólnotowa bierze pod uwagę strategie dostosowywania tych krajów i ukierunkowana jest w szczególności na następujące obszary współpracy:

| a) | wzmacnianie konkurencyjności sektora cukru i trzciny cukrowej, tam gdzie jest to proces zrównoważony, z uwzględnieniem sytuacji różnych zainteresowanych stron w łańcuchu; |
| --- | --- |

a)

wzmacnianie konkurencyjności sektora cukru i trzciny cukrowej, tam gdzie jest to proces zrównoważony, z uwzględnieniem sytuacji różnych zainteresowanych stron w łańcuchu;

| b) | działanie na rzecz zróżnicowania gospodarczego w obszarach zależnych od cukru; |
| --- | --- |

b)

działanie na rzecz zróżnicowania gospodarczego w obszarach zależnych od cukru;

| c) | przeciwdziałanie rozległym skutkom procesu dostosowywania, które mogą być związane z zatrudnieniem i usługami społecznymi, zagospodarowaniem przestrzennym i odnową środowiska, sektorem energetycznym, badaniami i innowacjami oraz stabilizacją makroekonomiczną, lecz nie muszą ograniczać się do tych obszarów. |
| --- | --- |

c)

przeciwdziałanie rozległym skutkom procesu dostosowywania, które mogą być związane z zatrudnieniem i usługami społecznymi, zagospodarowaniem przestrzennym i odnową środowiska, sektorem energetycznym, badaniami i innowacjami oraz stabilizacją makroekonomiczną, lecz nie muszą ograniczać się do tych obszarów.

2.   W ramach kwoty, o której mowa w załączniku IV, Komisja ustala kwotę maksymalną udostępnianą każdemu spośród krajów objętych protokołem w sprawie cukru z przeznaczeniem na finansowanie działań, o których mowa w ust. 1, stosownie do potrzeb każdego z krajów, związanych w szczególności z oddziaływaniem reformy sektora cukru w danym kraju oraz ze znaczeniem sektora cukru dla gospodarki. Pomiar kryteriów przydziału opiera się na danych z lat gospodarczych poprzedzających rok 2004.

Dalsze instrukcje dotyczące podziału ogólnej kwoty pomiędzy beneficjentów są określane przez Komisję działającą zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 35 ust. 2.

TYTUŁ III

PROGRAMOWANIE I PRZYDZIAŁ ŚRODKÓW FINANSOWYCH

Artykuł 18

Ramy ogólne programowania i przydziału środków finansowych

1.   W przypadku programów geograficznych Komisja opracowuje dokumenty strategiczne i wieloletnie programy indykatywne dla każdego z krajów lub regionów partnerskich, zgodnie z art. 19, oraz przyjmuje roczne programy działania dla każdego z krajów lub regionów partnerskich, zgodnie z art. 22.

W przypadku programów tematycznych Komisja opracowuje tematyczne dokumenty strategiczne zgodnie z art. 20 i przyjmuje programy działania zgodnie z art. 22.

W wyjątkowych okolicznościach wsparcie Wspólnoty może również, zgodnie z art. 23, przyjąć formę środków specjalnych, nieprzewidzianych w dokumentach strategicznych ani w wieloletnich programach indykatywnych.

2.   Komisja określa wieloletnie indykatywne przydziały w ramach poszczególnych programów geograficznych z zastosowaniem standardowych, obiektywnych i przejrzystych kryteriów przydziału środków, opartych na potrzebach i wynikach osiąganych przez dany kraj lub region partnerski oraz z uwzględnieniem szczególnych trudności, przed którymi stają kraje lub regiony przeżywające kryzys, podatne na występowanie konfliktów i katastrof, oraz z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych programów.

Kryteria dotyczące potrzeb obejmują ludność, dochód na mieszkańca, skalę ubóstwa, podział dochodu oraz poziom rozwoju społecznego. Kryteria dotyczące wyników obejmują postępy na płaszczyźnie politycznej, gospodarczej i społecznej, postępy dotyczące dobrych rządów oraz efektywne wykorzystywanie pomocy, zwłaszcza sposób, w jaki dany kraj wykorzystuje do celów rozwoju ograniczone zasoby, począwszy od zasobów własnych.

3.   Komisja może przeznaczyć specjalne przydziały finansowe na wzmocnienie współpracy między najbardziej oddalonymi regionami UE a sąsiadującymi z nimi krajami i regionami partnerskimi.

Artykuł 19

Geograficzne dokumenty strategiczne i wieloletnie programy indykatywne

1.   Podczas przygotowywania oraz wprowadzania w życie dokumentów strategicznych stosowane są zasady skuteczności pomocy: odpowiedzialność krajowa, partnerstwo, koordynacja, harmonizacja, dostosowanie do systemów państwa otrzymującego pomoc lub systemów regionalnych oraz ukierunkowanie na rezultaty zgodnie z art. 3 ust 5–8.

2.   Dokumenty strategiczne obejmują okres nie dłuższy niż okres obowiązywania niniejszego rozporządzenia oraz mają na celu zapewnienie spójnych ram współpracy między Wspólnotą a danym krajem lub regionem partnerskim, zgodnych z ogólnym celem i zakresem zastosowania, celami, zasadami i kierunkami polityki niniejszego rozporządzenia oraz z załącznikiem IV. Wieloletnie programy indykatywne oparte są na dokumentach strategicznych.

Dokumenty strategiczne są poddawane przeglądowi śródokresowemu lub w razie konieczności przeglądowi ad hoc, które w stosownych przypadkach przeprowadzane są zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w umowach o partnerstwie i współpracy zawartych z krajami i regionami partnerskimi.

3.   Co do zasady, dokumenty strategiczne sporządzane są w oparciu o dialog z krajami lub regionami partnerskimi, obejmujący społeczeństwo obywatelskie oraz władze regionalne i lokalne, co służy zapewnieniu przyjęcia wystarczającej odpowiedzialności za proces przez dany kraj lub region oraz zachęceniu do wspierania krajowych strategii rozwoju, w szczególności strategii mających na celu zmniejszanie ubóstwa.

4.   Wieloletnie programy indykatywne opracowywane są na podstawie dokumentów strategicznych poszczególnych krajów lub regionów partnerskich. W miarę możliwości stają się one przedmiotem umowy z danym krajem lub regionem.

W wieloletnich programach indykatywnych określone zostają priorytetowe obszary wybrane do finansowania przez Wspólnotę, szczegółowe cele, oczekiwane rezultaty oraz wskaźniki wykonania.

W wieloletnich programach indykatywnych zostaje również określony indykatywny przydział finansowy, zarówno całkowity, jak i w podziale na priorytetowe dziedziny; w stosownych przypadkach może on być podany w formie zakresu. Przydziały te są zgodne z przydziałami indykatywnymi określonymi w załączniku IV.

W razie konieczności programy są dostosowywane na podstawie śródokresowych przeglądów dokumentów strategicznych lub ich przeglądów ad hoc.

W następstwie przeglądów wieloletnie przydziały indykatywne mogą zostać zwiększone lub zmniejszone w szczególności ze względu na szczególne potrzeby, np. związane z sytuacjami pokryzysowymi, lub w przypadku uzyskania wyjątkowo dobrych lub niezadowalających wyników.

5.   W okolicznościach takich jak kryzysy, sytuacje pokonfliktowe lub zagrożenia dla demokracji, praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności, w celu przeprowadzenia przeglądu ad hoc strategii współpracy danego kraju lub regionu może zostać zastosowana procedura nadzwyczajna. Rezultatem tego przeglądu może być propozycja, by strategia kraju lub regionu została ukierunkowana na długoterminową współpracę i rozwój.

6.   Zgodnie z art. 2 ust. 7 strategia zapewnia spójność działań podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia z działaniami kwalifikującymi się do finansowania na mocy innych instrumentów Wspólnoty — w szczególności na mocy rozporządzenia (WE) nr [...] oraz rozporządzenia (WE) nr 1257/96 — oraz zapobiega ich dublowaniu się. Jeżeli kraje partnerskie lub grupy krajów partnerskich są bezpośrednio zaangażowane w sytuacje kryzysowe lub pokryzysowe albo są nimi dotknięte, w wieloletnich programach indykatywnych kładzie się szczególny nacisk na wzmocnienie koordynacji między pomocą, odbudową a rozwojem, aby umożliwić tym państwom przejście od sytuacji nadzwyczajnej do fazy rozwoju; programy dla krajów i regionów stale nawiedzanych przez klęski żywiołowe przewidują przygotowanie na możliwość wystąpienia klęsk żywiołowych i zapobieganie im oraz zarządzanie skutkami takich klęsk żywiołowych.

7.   Aby wesprzeć współpracę regionalną, przy przyjmowaniu rocznych programów działania, o których mowa w art. 22, lub środków specjalnych, o których mowa w art. 23, dotyczących współpracy na mocy niniejszego rozdziału, Komisja może zdecydować o kwalifikowalności, zgodnie z art. 2 ust. 4 akapit pierwszy, projektów lub programów o charakterze regionalnym lub transgranicznym przeprowadzanych z krajami wymienionymi w wykazie w załączniku V. Może to zostać przewidziane w dokumentach strategicznych i wieloletnich programach indykatywnych, o których mowa w niniejszym artykule oraz w art. 20.

8.   W celu zwiększenia komplementarności swoich działań w zakresie współpracy we wczesnej fazie procesu programowania Komisja oraz państwa członkowskie prowadzą konsultacje między sobą oraz z pozostałymi darczyńcami i partnerami w dziedzinie rozwoju, w tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego oraz władz regionalnych i lokalnych.

Artykuł 20

Dokumenty strategiczne programów tematycznych

1.   Tematyczne dokumenty strategiczne obejmują okres nie dłuższy niż okres obowiązywania niniejszego rozporządzenia. Przedstawiona jest w nich strategia Wspólnoty w zakresie danego tematu, priorytety Wspólnoty, sytuacja międzynarodowa oraz działania głównych partnerów. Są one zgodne z ogólnym celem i zakresem zastosowania, celami, zasadami i kierunkami polityki niniejszego rozporządzenia oraz z załącznikiem IV.

W tematycznych dokumentach strategicznych określone zostają obszary priorytetowe wybrane do finansowania przez Wspólnotę, szczegółowe cele, oczekiwane rezultaty oraz wskaźniki wykonania.

W tematycznych dokumentach strategicznych zostaje również określony indykatywny przydział finansowy, zarówno całkowity, jak i w podziale na priorytetowe dziedziny; w stosownych przypadkach może on być podany w formie zakresu.

Dokumenty strategiczne podlegają przeglądowi śródokresowemu, a w razie konieczności — przeglądowi ad hoc.

2.   W celu zwiększenia komplementarności swoich działań w zakresie współpracy we wczesnej fazie procesu programowania Komisja oraz państwa członkowskie prowadzą konsultacje między sobą oraz z pozostałymi darczyńcami i partnerami w dziedzinie rozwoju, w tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych.

3.   Określone zostają zasoby i priorytety działania w ramach udziału w inicjatywach ogólnoświatowych.

Artykuł 21

Przyjmowanie dokumentów strategicznych oraz wieloletnich programów indykatywnych

Dokumenty strategiczne i wieloletnie programy indykatywne, o których mowa w art. 19 i 20, oraz ich przeglądy, o których mowa w art. 19 ust. 2 oraz w art. 20 ust. 1, oraz środki towarzyszące, o których mowa w art. 17, przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 35 ust. 2.

TYTUŁ IV

WPROWADZANIE W ŻYCIE

Artykuł 22

Przyjmowanie rocznych programów działania

1.   Komisja przyjmuje roczne programy działania oparte na dokumentach strategicznych i na wieloletnich programach indykatywnych, o których mowa w art. 19 i 20.

W wyjątkowych sytuacjach, na przykład gdy program działania nie jest jeszcze przyjęty, na podstawie dokumentów strategicznych i wieloletnich programach indykatywnych, o których mowa w art. 19 i 20, Komisja może przyjąć — według tych samych zasad i procedur co programy działania — środki nieprzewidziane w rocznym programie działania.

2.   W rocznych programach działania określone zostają wyznaczone cele, obszary działania, oczekiwane rezultaty, procedury zarządzania, jak również ogólna kwota planowanego finansowania. Zawierają one opis działań, które mają być finansowane, indykatywne kwoty przydzielone na poszczególne działania oraz indykatywny harmonogram ich wprowadzania w życie. Cele są wymierne i powiązane z określonymi terminami.

3.   Roczne programy działania są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 35 ust. 2.

4.   Na etapie projektowania przeprowadzone zostanie stosowne badanie pod względem środowiskowym obejmujące ocenę oddziaływania na środowisko (OOŚ) w przypadku projektów mających znaczenie dla środowiska, w szczególności w przypadku znaczących projektów dotyczących nowej infrastruktury. W odpowiednich przypadkach podczas wprowadzania w życie programów sektorowych stosowane są strategiczne oceny oddziaływania na środowisko (SOOŚ). Należy zapewnić udział zainteresowanych stron w ocenach środowiskowych oraz publiczny dostęp do ich wyników.

Artykuł 23

Przyjęcie środków specjalnych nieprzewidzianych w dokumentach strategicznych ani w wieloletnich programach indykatywnych

1.   W przypadku nieprzewidzianych i należycie uzasadnionych potrzeb lub okoliczności, które związane są z klęskami żywiołowymi, konfliktami społecznymi lub kryzysami i nie mogą być finansowane na mocy rozporządzenia (WE) nr [...] ani na mocy rozporządzenia (WE) nr 1257/96, Komisja przyjmuje środki specjalne nieprzewidziane w dokumentach strategicznych ani w wieloletnich programach indykatywnych (zwane dalej „środkami specjalnymi”).

Środki specjalne mogą być również wykorzystywane do finansowania środków mających na celu ułatwienie przejścia od pomocy nadzwyczajnej do działań związanych z rozwojem długoterminowym, w tym takich, które służą lepszemu przygotowaniu ludności do stawiania czoła powtarzającym się kryzysom.

2.   Środki specjalne określają wyznaczone cele, obszary działania, oczekiwane rezultaty, procedury zarządzania, jak również ogólną kwotę finansowania. Zawierają opis działań, które mają być finansowane, indykatywne kwoty przydzielone na poszczególne działania oraz indykatywny harmonogram ich wprowadzania w życie. Obejmują one sprecyzowanie rodzaju wskaźników wykonania, które będą musiały być monitorowane podczas realizacji środków specjalnych.

3.   Jeżeli koszt takich środków przekracza 10 000 000 EUR, Komisja przyjmuje je zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 35 ust. 2. W przypadku środków specjalnych o kosztach poniżej 10 000 000 EUR, Komisja informuje o nich państwa członkowskie i Parlament Europejski w terminie miesiąca od przyjęcia decyzji.

4.   Procedura, o której mowa w art. 35 ust. 2 nie musi być stosowana w przypadku zmian środków specjalnych, takich jak wprowadzenie korekt technicznych, przedłużenie okresu realizacji, realokacja środków w ramach przewidzianego budżetu lub zwiększenie lub zmniejszenie budżetu o kwotę mniejszą niż 20 % budżetu początkowego, pod warunkiem że zmiany te pozostają bez wpływu na początkowe cele określone w decyzji Komisji. Parlament Europejski i państwa członkowskie są w terminie miesiąca informowane o wszelkich takich korektach technicznych.

Artykuł 24

Kwalifikowalność

1.   Bez uszczerbku dla art. 31, do finansowania na mocy niniejszego rozporządzenia w celu wprowadzania w życie rocznych programów działania, o których mowa w art. 22, lub środków specjalnych, o których mowa w art.23, kwalifikują się między innymi:

| a) | kraje i regiony partnerskie oraz ich instytucje; |
| --- | --- |

a)

kraje i regiony partnerskie oraz ich instytucje;

| b) | zdecentralizowane jednostki krajów partnerskich, takie jak gminy, prowincje, departamenty i regiony; |
| --- | --- |

b)

zdecentralizowane jednostki krajów partnerskich, takie jak gminy, prowincje, departamenty i regiony;

| c) | wspólne podmioty powołane przez kraje i regiony partnerskie oraz Wspólnotę; |
| --- | --- |

c)

wspólne podmioty powołane przez kraje i regiony partnerskie oraz Wspólnotę;

| d) | organizacje międzynarodowe, w tym organizacje regionalne, organy, departamenty i misje ONZ, międzynarodowe i regionalne instytucje finansowe oraz banki rozwoju, o ile przyczyniają się one do realizacji celów niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

d)

organizacje międzynarodowe, w tym organizacje regionalne, organy, departamenty i misje ONZ, międzynarodowe i regionalne instytucje finansowe oraz banki rozwoju, o ile przyczyniają się one do realizacji celów niniejszego rozporządzenia;

| e) | instytucje i organy Wspólnoty, lecz wyłącznie w zakresie wprowadzania w życie środków wspierających, o których mowa w art.26; |
| --- | --- |

e)

instytucje i organy Wspólnoty, lecz wyłącznie w zakresie wprowadzania w życie środków wspierających, o których mowa w art.26;

| f) | agencje UE; |
| --- | --- |

f)

agencje UE;

| g) | następujące jednostki i organy państw członkowskich, krajów i regionów partnerskich i wszelkich innych państw trzecich, spełniające wymogi w zakresie dostępu do pomocy zewnętrznej Wspólnoty, o których mowa w art.31, o ile przyczyniają się one do realizacji celów niniejszego rozporządzenia:






  (i) | instytucje państwowe lub parapaństwowe, władze lokalne i konsorcja lub reprezentujące je stowarzyszenia; |
| --- | --- | --- |

g)

następujące jednostki i organy państw członkowskich, krajów i regionów partnerskich i wszelkich innych państw trzecich, spełniające wymogi w zakresie dostępu do pomocy zewnętrznej Wspólnoty, o których mowa w art.31, o ile przyczyniają się one do realizacji celów niniejszego rozporządzenia:

(i)

instytucje państwowe lub parapaństwowe, władze lokalne i konsorcja lub reprezentujące je stowarzyszenia;

| (ii) | spółki, przedsiębiorstwa oraz inne organizacje prywatne i podmioty gospodarcze; |
| --- | --- |

(ii)

spółki, przedsiębiorstwa oraz inne organizacje prywatne i podmioty gospodarcze;

| (iii) | instytucje finansowe dotujące, wspierające i finansujące inwestycje prywatne w krajach i regionach partnerskich; |
| --- | --- |

(iii)

instytucje finansowe dotujące, wspierające i finansujące inwestycje prywatne w krajach i regionach partnerskich;

| (iv) | podmioty niepaństwowe określone w ust. 2; |
| --- | --- |

(iv)

podmioty niepaństwowe określone w ust. 2;

| (v) | osoby fizyczne. |
| --- | --- |

(v)

osoby fizyczne.

2.   Podmiotami niepaństwowymi, nienastawionymi na zysk, kwalifikującymi się do otrzymania wsparcia finansowego na mocy niniejszego rozporządzenia, działającymi niezależnie i składającymi sprawozdania ze swojej działalności są: organizacje pozarządowe, organizacje reprezentujące ludność autochtoniczną, organizacje reprezentujące mniejszości narodowe lub etniczne, lokalne zrzeszenia handlowców i grupy obywatelskie, spółdzielnie, związki zawodowe, organizacje reprezentujące interesy gospodarcze i społeczne, organizacje zwalczające korupcję i nadużycia finansowe oraz działające na rzecz dobrych rządów, organizacje praw obywatelskich oraz organizacje zwalczające dyskryminację, organizacje lokalne (w tym sieci) zaangażowane w zdecentralizowaną współpracę i integrację regionalną, organizacje konsumenckie, organizacje kobiece i młodzieżowe, organizacje oświatowe, kulturalne, badawcze i naukowe, uniwersytety, kościoły i związki lub wspólnoty religijne, media i wszelkie stowarzyszenia pozarządowe oraz niezależne fundacje, w tym niezależne fundacje polityczne, które mogą przyczyniać się do realizacji celów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 25

Formy finansowania

1.   Finansowanie wspólnotowe może przyjmować następujące formy:

| a) | projekty i programy; |
| --- | --- |

a)

projekty i programy;

| b) | wsparcie budżetowe, jeżeli zarządzanie wydatkami publicznymi kraju partnerskiego jest wystarczająco przejrzyste, rzetelne i skuteczne i jeżeli kraj ten wdrożył odpowiednio sformułowane polityki sektorowe lub makroekonomiczne, pozytywnie ocenione przez głównych darczyńców, w tym w stosownych przypadkach — przez międzynarodowe instytucje finansowe. Komisja konsekwentnie stosuje podejście oparte na wynikach i wskaźnikach wykonania oraz w wyraźny sposób definiuje oraz monitoruje ich uwarunkowania, a także wspiera wysiłki państw partnerskich na rzecz rozwijania kontroli parlamentarnej i zdolności przeprowadzania audytu oraz zwiększenia przejrzystości a także publicznego dostępu do informacji. Wypłata wsparcia budżetowego uzależniona jest od zadawalających — pod względem oddziaływania i rezultatów — postępów w realizacji celów; |
| --- | --- |

b)

wsparcie budżetowe, jeżeli zarządzanie wydatkami publicznymi kraju partnerskiego jest wystarczająco przejrzyste, rzetelne i skuteczne i jeżeli kraj ten wdrożył odpowiednio sformułowane polityki sektorowe lub makroekonomiczne, pozytywnie ocenione przez głównych darczyńców, w tym w stosownych przypadkach — przez międzynarodowe instytucje finansowe. Komisja konsekwentnie stosuje podejście oparte na wynikach i wskaźnikach wykonania oraz w wyraźny sposób definiuje oraz monitoruje ich uwarunkowania, a także wspiera wysiłki państw partnerskich na rzecz rozwijania kontroli parlamentarnej i zdolności przeprowadzania audytu oraz zwiększenia przejrzystości a także publicznego dostępu do informacji. Wypłata wsparcia budżetowego uzależniona jest od zadawalających — pod względem oddziaływania i rezultatów — postępów w realizacji celów;

| c) | wsparcie sektorowe; |
| --- | --- |

c)

wsparcie sektorowe;

| d) | w wyjątkowych przypadkach — sektorowe i ogólne programy przywozu, które mogą mieć formę:






  (i) | sektorowych programów przywozu towarów; |
| --- | --- | --- |

d)

w wyjątkowych przypadkach — sektorowe i ogólne programy przywozu, które mogą mieć formę:

(i)

sektorowych programów przywozu towarów;

| (ii) | sektorowych programów przywozu zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu dla danego sektora; lub |
| --- | --- |

(ii)

sektorowych programów przywozu zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu dla danego sektora; lub

| (iii) | ogólnych programów przywozu zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu ogólnego obejmującego szeroką gamę produktów; |
| --- | --- |

(iii)

ogólnych programów przywozu zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu ogólnego obejmującego szeroką gamę produktów;

| e) | środki finansowe przekazywane na podstawie programów Komisji do dyspozycji EBI lub innych pośredników finansowych w celu zapewnienia pożyczek (w szczególności na wsparcie inwestycji i rozwoju w sektorze prywatnym), kapitału ryzyka (w formie pożyczek podporządkowanych lub warunkowych) lub innych tymczasowych udziałów mniejszościowych w kapitale przedsiębiorstw, a także wkładów do funduszy gwarancyjnych zgodnie z art. 32 w zakresie, w jakim ryzyko finansowe ponoszone przez Wspólnotę ograniczone jest do tych środków; |
| --- | --- |

e)

środki finansowe przekazywane na podstawie programów Komisji do dyspozycji EBI lub innych pośredników finansowych w celu zapewnienia pożyczek (w szczególności na wsparcie inwestycji i rozwoju w sektorze prywatnym), kapitału ryzyka (w formie pożyczek podporządkowanych lub warunkowych) lub innych tymczasowych udziałów mniejszościowych w kapitale przedsiębiorstw, a także wkładów do funduszy gwarancyjnych zgodnie z art. 32 w zakresie, w jakim ryzyko finansowe ponoszone przez Wspólnotę ograniczone jest do tych środków;

| f) | dotacje na spłatę odsetek, w szczególności od pożyczek na cele z zakresu ochrony środowiska; |
| --- | --- |

f)

dotacje na spłatę odsetek, w szczególności od pożyczek na cele z zakresu ochrony środowiska;

| g) | redukcja zadłużenia na mocy programów redukcji zadłużenia uzgodnionych na poziomie międzynarodowym; |
| --- | --- |

g)

redukcja zadłużenia na mocy programów redukcji zadłużenia uzgodnionych na poziomie międzynarodowym;

| h) | dotacje na finansowanie projektów przedkładanych przez podmioty, o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. b), c) d), f) oraz lit. b) pkt (i) — (v); |
| --- | --- |

h)

dotacje na finansowanie projektów przedkładanych przez podmioty, o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. b), c) d), f) oraz lit. b) pkt (i) — (v);

| i) | dotacje na finansowanie kosztów operacyjnych podmiotów wymienionych w art. 24 ust. 1 lit. b), c), d), f), oraz w art. 24 ust. 1 lit. g) pkt (i), (iii) oraz (iv); |
| --- | --- |

i)

dotacje na finansowanie kosztów operacyjnych podmiotów wymienionych w art. 24 ust. 1 lit. b), c), d), f), oraz w art. 24 ust. 1 lit. g) pkt (i), (iii) oraz (iv);

| j) | finansowanie programów twinningowych między instytucjami publicznymi, władzami lokalnymi, krajowymi organami publicznymi lub podmiotami prawa prywatnego wykonującymi zadania służby publicznej w państwach członkowskich oraz krajach i regionach partnerskich; |
| --- | --- |

j)

finansowanie programów twinningowych między instytucjami publicznymi, władzami lokalnymi, krajowymi organami publicznymi lub podmiotami prawa prywatnego wykonującymi zadania służby publicznej w państwach członkowskich oraz krajach i regionach partnerskich;

| k) | wkłady do funduszy międzynarodowych takich, jak fundusze zarządzane przez organizacje międzynarodowe lub regionalne; |
| --- | --- |

k)

wkłady do funduszy międzynarodowych takich, jak fundusze zarządzane przez organizacje międzynarodowe lub regionalne;

| l) | wkłady do funduszy krajowych, ustanowionych przez kraje i regiony partnerskie w celu zachęcenia darczyńców do wspólnego finansowania, lub wkłady do funduszy ustanowionych przez jednego lub kilku darczyńców w celu wspólnej realizacji projektów; |
| --- | --- |

l)

wkłady do funduszy krajowych, ustanowionych przez kraje i regiony partnerskie w celu zachęcenia darczyńców do wspólnego finansowania, lub wkłady do funduszy ustanowionych przez jednego lub kilku darczyńców w celu wspólnej realizacji projektów;

| m) | inwestycje kapitałowe w międzynarodowych instytucjach finansowych oraz regionalnych bankach rozwoju; |
| --- | --- |

m)

inwestycje kapitałowe w międzynarodowych instytucjach finansowych oraz regionalnych bankach rozwoju;

| n) | zasoby ludzkie i materialne niezbędne do skutecznego zarządzania projektami i programami oraz nadzorowania ich przez kraje i regiony partnerskie. |
| --- | --- |

n)

zasoby ludzkie i materialne niezbędne do skutecznego zarządzania projektami i programami oraz nadzorowania ich przez kraje i regiony partnerskie.

2.   Pomoc wspólnotowa nie jest wykorzystywana do opłacania podatków, ceł lub uiszczania opłat w krajach będących beneficjentami.

Artykuł 26

Środki wspierające

1.   Finansowanie wspólnotowe może pokrywać wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, działaniami następczymi, monitorowaniem, audytem i oceną, które są niezbędne do wprowadzenie w życie niniejszego rozporządzenia i realizacji jego celów — np. wydatki związane z badaniami, konferencjami, działaniami informacyjnymi, zwiększaniem świadomości, szkoleniami i publikacjami, wydatki związane z sieciami komputerowymi służącymi wymianie informacji, jak również wszelkie inne wydatki na wsparcie administracyjne i techniczne niezbędne do zarządzania programem. Finansowanie wspólnotowe pokrywa również wydatki przedstawicielstw Komisji na wsparcie administracyjne niezbędne do zarządzania działaniami finansowanymi na mocy niniejszego rozporządzenia.

2.   Uwzględnianie środków wspierających w wieloletnich programach indykatywnych nie jest konieczne, zatem ich finansowanie może nie być objęte zakresem zastosowania dokumentów strategicznych i wieloletnich programów indykatywnych. Mogą być one jednak finansowane również w ramach wieloletnich programów indykatywnych.

Środki wspierające nieobjęte wieloletnimi programami indykatywnymi przyjmowane są przez Komisję zgodnie z art. 23 ust. 3 i 4.

Artykuł 27

Współfinansowanie

1.   Działania kwalifikują się do współfinansowania między innymi przez:

| a) | państwa członkowskie oraz ich władze regionalne i lokalne, w szczególności ich agencje publiczne i parapaństwowe; |
| --- | --- |

a)

państwa członkowskie oraz ich władze regionalne i lokalne, w szczególności ich agencje publiczne i parapaństwowe;

| b) | inne państwa będące darczyńcami, w szczególności ich agencje publiczne i parapaństwowe; |
| --- | --- |

b)

inne państwa będące darczyńcami, w szczególności ich agencje publiczne i parapaństwowe;

| c) | organizacje międzynarodowe, w tym regionalne, w szczególności międzynarodowe i regionalne instytucje finansowe; |
| --- | --- |

c)

organizacje międzynarodowe, w tym regionalne, w szczególności międzynarodowe i regionalne instytucje finansowe;

| d) | spółki, przedsiębiorstwa oraz inne prywatne organizacje i podmioty gospodarcze, a także inne podmioty niepaństwowe; |
| --- | --- |

d)

spółki, przedsiębiorstwa oraz inne prywatne organizacje i podmioty gospodarcze, a także inne podmioty niepaństwowe;

| e) | kraje i regiony partnerskie otrzymujące finansowanie. |
| --- | --- |

e)

kraje i regiony partnerskie otrzymujące finansowanie.

2.   W przypadku współfinansowania równoległego, projekt lub program podzielony zostaje na kilka wyraźnie określonych elementów, z których każdy finansowany jest przez innego z partnerów zapewniających współfinansowanie w taki sposób, by zawsze możliwe było określenie ostatecznego wykorzystania finansowania.

W przypadku współfinansowania wspólnego, całkowity koszt projektu lub programu podzielony zostaje między partnerów zapewniających współfinansowanie, a zasoby zostają połączone w taki sposób, że nie ma możliwości określenia źródła finansowania poszczególnych działań podejmowanych w ramach projektu lub programu.

3.   W przypadku współfinansowania wspólnego Komisja może otrzymywać środki finansowe w imieniu organów, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), oraz zarządzać nimi w celu realizacji wspólnych działań. Takie środki finansowe traktowane są jak dochody przeznaczone na określony cel, zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.

Artykuł 28

Procedury zarządzania

1.   Środki finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia są wprowadzane w życie zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002 z późniejszymi zmianami.

2.   W przypadku współfinansowania oraz w innych odpowiednio uzasadnionych przypadkach Komisja może powierzyć zadania organu publicznego — w szczególności te związane z wykonaniem budżetu — organom, o których mowa w art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.

3.   W przypadku zarządzania zdecentralizowanego Komisja może podjąć decyzję o zastosowaniu procedur zamówień publicznych lub procedur przyznawania dotacji obowiązujących w kraju lub regionie partnerskim będącym beneficjentem po stwierdzeniu, że spełniają one stosowne kryteria rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, pod warunkiem, że:

| — | procedury kraju lub regionu partnerskiego będącego beneficjentem są zgodne z zasadami przejrzystości, proporcjonalności, równego traktowania i niedyskryminacji oraz zapobiegają powstaniu konfliktu interesów; |
| --- | --- |

—

procedury kraju lub regionu partnerskiego będącego beneficjentem są zgodne z zasadami przejrzystości, proporcjonalności, równego traktowania i niedyskryminacji oraz zapobiegają powstaniu konfliktu interesów;

| — | kraj lub region partnerski będący beneficjentem zobowiązuje się do regularnego sprawdzania prawidłowej realizacji działań finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, do przyjęcia stosownych środków w celu zapobieżenia nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz do wszczynania, w razie konieczności, postępowania sądowego w celu odzyskania niesłusznie wypłaconych środków. |
| --- | --- |

—

kraj lub region partnerski będący beneficjentem zobowiązuje się do regularnego sprawdzania prawidłowej realizacji działań finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, do przyjęcia stosownych środków w celu zapobieżenia nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz do wszczynania, w razie konieczności, postępowania sądowego w celu odzyskania niesłusznie wypłaconych środków.

Artykuł 29

Zobowiązania budżetowe

1.   Zobowiązania budżetowe określane są na podstawie decyzji Komisji podejmowanych zgodnie z art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1.

2.   Finansowanie wspólnotowe może przyjąć jedną z następujących form prawnych:

| — | umowy w sprawie finansowania, |
| --- | --- |

—

umowy w sprawie finansowania,

| — | umowy w sprawie dotacji, |
| --- | --- |

—

umowy w sprawie dotacji,

| — | zamówienia publicznego, |
| --- | --- |

—

zamówienia publicznego,

| — | umowy o pracę. |
| --- | --- |

—

umowy o pracę.

Artykuł 30

Ochrona interesów finansowych Wspólnoty

1.   Wszelkie umowy zawarte na podstawie niniejszego rozporządzenia zawierają postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Wspólnoty — w szczególności w odniesieniu do nieprawidłowości, nadużyć finansowych, korupcji oraz innych działań niezgodnych z prawem — zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (17), (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (18) i rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (19).

2.   Umowy wyraźnie uprawniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania audytu, w tym audytu dokumentów lub audytu na miejscu, u wszystkich wykonawców lub podwykonawców, którzy otrzymali wspólnotowe środki finansowe. Umowy wyraźnie upoważniają również Komisję do przeprowadzenia kontroli na miejscu i inspekcji zgodnie z rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96.

3.   Wszystkie umowy służące realizacji pomocy zapewniają Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu wykonywanie uprawnień określonych w ust. 2 podczas realizacji umów i po ich wykonaniu.

Artykuł 31

Procedury zamówień publicznych, procedury przyznawania dotacji i reguły pochodzenia

1.   W postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych na mocy niniejszego rozporządzenia mogą uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, oficjalnego państwa kandydującego, uznanego za takie przez Wspólnotę Europejską lub państwa członkowskiego Europejskiego Obszaru Gospodarczego, oraz osoby prawne mające siedzibę na terytorium jednego z tych państw.

W postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych na mocy programu geograficznego, określonego w art. 5–10, uczestniczyć mogą wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami kraju rozwijającego się, kwalifikującego się na podstawie załącznika I, lub osoby prawne mające siedzibę w takim kraju.

W postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych na mocy programu tematycznego, określonego w art. 11–16 oraz programu określonego w art. 17, poza osobami fizycznymi lub prawnymi kwalifikującymi się na mocy programu tematycznego lub programu określonego w art. 17, mogą uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami kraju rozwijającego się, określonego jako taki przez OECD/DAC oraz wymienionego w załączniku II, lub osoby prawne mające siedzibę w takim kraju. Komisja publikuje i aktualizuje załącznik II na podstawie regularnych przeglądów wykazu odbiorców pomocy sporządzanego przez OECD/DAC oraz informuje o tym Radę.

2.   W postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych na mocy niniejszego rozporządzenia mogą również brać udział wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami innego państwa niż państwa, o których mowa w ust. 1, w przypadkach gdy został ustanowiony wzajemny dostęp do ich pomocy zewnętrznej, oraz osoby prawne mające siedzibę w takim państwie.

Wzajemny dostęp przyznawany jest w przypadku, gdy dane państwo zapewnia państwom członkowskim i danemu państwu będącemu odbiorcą pomocy kwalifikowanie się na takich samych warunkach.

Wzajemny dostęp przyznawany jest na podstawie indywidualnej decyzji dotyczącej danego kraju lub regionalnej grupy krajów. Decyzja taka przyjmowana jest przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 35 ust. 2 i obowiązuje przez okres co najmniej jednego roku.

Przyznanie wzajemnego dostępu opiera się na porównaniu między Wspólnotą a innymi darczyńcami i odbywa się na szczeblu sektorowym — zgodnie z kategoriami określonymi przez OECD/DAC — lub krajowym, zarówno w państwach będących darczyńcami, jak i w tych będących odbiorcami pomocy. Decyzja o przyznaniu wzajemności państwu będącemu darczyńcą opiera się na przejrzystości, spójności i proporcjonalności pomocy przyznawanej przez tego darczyńcę, zarówno pod względem jej jakości, jak i wysokości. W ramach procedury opisanej w niniejszym ustępie prowadzone są konsultacje z krajami będącymi odbiorcami pomocy.

W państwach najmniej rozwiniętych, zgodnie z definicją OECD/DAC, wzajemny dostęp przyznany zostaje automatycznie członkom OECD/DAC.

3.   Udział w postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych w ramach instrumentu wspólnotowego jest otwarty dla organizacji międzynarodowych.

4.   Powyższe pozostaje bez uszczerbku dla udziału organizacji kwalifikujących się ze względu na charakter lub lokalizację w odniesieniu do celów działania, które ma zostać przeprowadzone.

5.   Eksperci mogą posiadać dowolne obywatelstwo, bez uszczerbku dla wymogów jakościowych i finansowych określonych w przepisach wspólnotowych dotyczących zamówień publicznych.

6.   Całość zaopatrzenia i materiałów zakupionych na podstawie umowy finansowanej na podstawie niniejszego rozporządzenia pochodzi ze Wspólnoty lub państwa kwalifikującego się zgodnie z definicją w ust. 1 i 2. Pojęcie „pochodzenie” do celów niniejszego rozporządzenia zdefiniowane jest w odpowiednich przepisach Wspólnoty dotyczących reguł pochodzenia do celów celnych.

7.   W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może zezwolić na udział osób fizycznych lub prawnych z państw posiadających tradycyjne powiązania gospodarcze, handlowe lub geograficzne z państwami sąsiednimi lub z innymi państwami trzecimi, a także na skorzystanie z dostaw i materiałów innego pochodzenia.

8.   W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może wyjątkowo zezwolić na udział osób fizycznych będących obywatelami krajów innych niż te, o których mowa w ust. 1 i 2, lub osób prawnych mających w nich siedzibę, lub na zakup zaopatrzenia i materiałów innego pochodzenia niż określone w ust. 6.

Odstępstwa mogą być uzasadnione niedostępnością produktów i usług na rynku danych krajów, koniecznością podjęcia natychmiastowego działania lub tym, że zastosowanie kryteriów kwalifikowalności uniemożliwiłoby lub nadmiernie utrudniłoby realizację projektu, programu lub działania.

9.   Jeżeli fundusze Wspólnoty są wykorzystywane w operacjach realizowanych za pośrednictwem organizacji międzynarodowej, udział w odpowiednich postępowaniach w sprawie zawarcia umów jest otwarty dla wszystkich osób fizycznych lub prawnych, kwalifikujących się na podstawie ust. 1 i 2, a także dla wszystkich osób fizycznych lub prawnych, kwalifikujących się zgodnie z zasadami danej organizacji, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie równego traktowania wszystkich darczyńców. Takie same zasady dotyczą dostaw, materiałów i ekspertów.

Jeżeli fundusze Wspólnoty wykorzystywane są w operacjach współfinansowanych przez państwo trzecie — z zastrzeżeniem wzajemności zgodnie z ust. 2 — lub przez organizację regionalną albo przez państwo członkowskie, udział w odpowiednich postępowaniach w sprawie zawarcia umów jest otwarty dla wszystkich osób fizycznych lub prawnych kwalifikujących się na podstawie art. 1, 2 i 3, a także dla wszystkich osób fizycznych lub prawnych kwalifikujących się na mocy przepisów tego państwa trzeciego, organizacji regionalnej lub państwa członkowskiego. Takie same zasady dotyczą dostaw, materiałów i ekspertów.

10.   W odniesieniu do pomocy przekazywanej bezpośrednio przez podmioty niepaństwowe w ramach programów tematycznych określonych w art. 14, przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do kryteriów kwalifikowalności dotyczących wyboru beneficjentów dotacji.

W przypadku gdy realizacja pomocy wymaga udzielenia zamówień publicznych, beneficjenci tych dotacji przestrzegają postanowień niniejszego artykułu.

11.   W celu szybszego eliminowania ubóstwa za pomocą propagowania lokalnych zdolności, rynków i zakupów, szczególną uwagę zwraca się na lokalne i regionalne zamówienia publiczne w krajach partnerskich.

Oferenci, z którymi zawarto umowy w sprawie zamówień publicznych, przestrzegają uzgodnionych na poziomie międzynarodowym podstawowych standardów pracy, np. podstawowych standardów pracy MOP, konwencji dotyczących prawa zrzeszania się i rozwiązywania sporów zbiorowych, zniesienia pracy przymusowej lub obowiązkowej, eliminacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu, a także zniesienia pracy dzieci.

W celu umożliwienia krajom rozwijającym się dostępu do pomocy wspólnotowej, stosuje się wszelkie odpowiednie rodzaje pomocy technicznej.

Artykuł 32

Środki finansowe przekazywane do dyspozycji Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub innych pośredników finansowych

1.   Środki finansowe, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. e), są zarządzane przez EBI, innych pośredników finansowych lub przez inny bank lub organizację, która dysponuje zdolnością do zarządzania tymi środkami.

2.   Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze do ust. 1 indywidualnie dla każdego przypadku, aby uwzględnić podział ryzyka, wynagrodzenie pośrednika odpowiedzialnego za realizację, wykorzystanie i odzyskiwanie zysków pochodzących ze środków finansowych, jak również zamknięcie operacji.

Artykuł 33

Ocena

1.   Komisja regularnie monitoruje swoje programy i przeprowadza ich przegląd oraz ocenia rezultaty wprowadzania w życie polityk i programów geograficznych i tematycznych oraz polityk sektorowych, a także skuteczność programowania, w stosownych przypadkach poprzez niezależne oceny zewnętrzne, aby ustalić, czy osiągnięte zostały cele, i aby móc opracować zalecenia służące udoskonaleniu przyszłych działań. Odpowiednio uwzględniane są wnioski Parlamentu Europejskiego lub Rady o przeprowadzenie niezależnych ocen zewnętrznych. Szczególną uwagę zwraca się na sektory społeczne oraz postępy w realizacji Milenijnych Celów Rozwoju.

2.   Komisja przekazuje sprawozdania z oceny Parlamentowi Europejskiemu oraz komitetowi, o którym mowa w art. 35, w celach informacyjnych. Państwa członkowskie mogą złożyć wniosek o przedyskutowanie konkretnej oceny na forum komitetu, o którym mowa w art. 35 ust. 3. Wyniki są wykorzystywane przy opracowywaniu programu i przydziale środków.

3.   Komisja włącza wszystkie właściwe strony, w tym podmioty niepaństwowe i władze lokalne w ocenę pomocy wspólnotowej, przyznanej na podstawie niniejszego rozporządzenia.

TYTUŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 34

Sprawozdanie roczne

1.   Komisja analizuje postępy w realizacji działań podejmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne dotyczące wykonania i rezultatów, a także, w miarę możliwości, najważniejszych wyników i oddziaływania pomocy. Sprawozdanie to przekazywane jest również Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

2.   Sprawozdanie roczne zawiera informacje za rok poprzedni na temat finansowanych działań, rezultatów monitorowania i oceny, zaangażowania właściwych partnerów oraz realizacji zobowiązań i płatności budżetowych, z podziałem na kraje, regiony i sektory współpracy. Ocenia ono rezultaty pomocy, w miarę możliwości z wykorzystaniem dokładnych i mierzalnych wskaźników ilustrujących rolę pomocy w osiąganiu celów niniejszego rozporządzenia. Szczególną uwagę zwraca się na sektory społeczne oraz postępy w realizacji Milenijnych Celów Rozwoju.

Artykuł 35

Komitet

1.   Komisja wspomagana jest przez komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 tej decyzji wynosi 30 dni.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

4.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

5.   W obradach Komitetu poświęconych kwestiom związanym z EBI uczestniczy obserwator z tego banku.

Artykuł 36

Udział państwa trzeciego niekwalifikującego się na mocy niniejszego rozporządzenia

Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 5, w celu zapewnienia spójności i skuteczności pomocy wspólnotowej, podczas przyjmowania programów działania, o których mowa w art. 22, lub środków specjalnych, o których mowa w art. 23, Komisja może zdecydować, że kraje, terytoria lub regiony kwalifikujące się do pomocy wspólnotowej na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006 lub rozporządzenia (WE) nr [...] i EFR kwalifikują się do środków na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli realizowany projekt lub program geograficzny lub tematyczny ma charakter ogólnoświatowy, regionalny lub transgraniczny. Powyższy sposób finansowania może zostać przewidziany w dokumentach strategicznych i wieloletnich programach indykatywnych, o których mowa w art. 19 i 20. Przepisy art. 10 dotyczące kwalifikowalności oraz przepisy art. 31 dotyczące udziału w procedurach zamówień publicznych i procedurach przyznawania dotacji oraz reguł pochodzenia są dostosowane w taki sposób, aby umożliwić udział zainteresowanym krajom, terytoriom i regionom.

Artykuł 37

Zawieszenie pomocy

Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących zawieszania pomocy określonych w umowach o partnerstwie i współpracy zawartych z krajami i regionami partnerskimi, jeżeli kraj partnerski nie przestrzega zasad, o których mowa w art. 3 ust. 1, i jeżeli konsultacje z krajem partnerskim nie doprowadzą do znalezienia rozwiązania, które może zostać zaakceptowane przez obie strony, lub też w przypadku odmowy przeprowadzenia konsultacji lub w nagłych przypadkach, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może podjąć stosowne działania w odniesieniu do pomocy przyznanej krajowi partnerskiemu na podstawie niniejszego rozporządzenia. Działania te mogą obejmować pełne lub częściowe zawieszenie pomocy.

Artykuł 38

Przepisy finansowe

1.   Finansowa kwota referencyjna na wdrożenie niniejszego rozporządzenia w latach 2007-2013 wynosi 16 897 000 000 EUR.

2.   Indykatywne kwoty przydzielone na każdy spośród programów, o których mowa w art. 5–10, 11–16 i 17, są określone w załączniku IV. Kwoty te zostały ustanowione na lata 2007-2013.

3.   Roczne przydziały środków zatwierdzane są przez władzę budżetową w ramach limitów określonych w wieloletnich ramach finansowych.

4.   Indykatywna kwota w wysokości 465 000 000 EUR została włączona do ogólnej kwoty przeznaczonej na programy tematyczne w celu finansowania działań na rzecz krajów objętych EISP.

Artykuł 39

Uchylenia

1.   Z dniem 1 stycznia 2007 r. uchyla się następujące rozporządzenia:

| a) | Rozporządzenie (WE) nr 2110/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie dostępu do pomocy zagranicznej Wspólnoty (20); |
| --- | --- |

a)

Rozporządzenie (WE) nr 2110/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie dostępu do pomocy zagranicznej Wspólnoty (20);

| b) | Rozporządzenie (WE) nr 806/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wspierania równości płci w ramach współpracy na rzecz rozwoju (21); |
| --- | --- |

b)

Rozporządzenie (WE) nr 806/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wspierania równości płci w ramach współpracy na rzecz rozwoju (21);

| c) | Rozporządzenie (WE) nr 491/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające program pomocy finansowej i technicznej dla państw trzecich w dziedzinie migracji i azylu (AENEAS) (22); |
| --- | --- |

c)

Rozporządzenie (WE) nr 491/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające program pomocy finansowej i technicznej dla państw trzecich w dziedzinie migracji i azylu (AENEAS) (22);

| d) | Rozporządzenie (WE) nr 1568/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie pomocy w zwalczaniu chorób związanych z ubóstwem (HIV/AIDS, gruźlicy i malarii) w krajach rozwijających się (23); |
| --- | --- |

d)

Rozporządzenie (WE) nr 1568/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie pomocy w zwalczaniu chorób związanych z ubóstwem (HIV/AIDS, gruźlicy i malarii) w krajach rozwijających się (23);

| e) | Rozporządzenie (WE) nr 1567/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie pomocy w odniesieniu do polityk oraz działań i praw dotyczących zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się (24); |
| --- | --- |

e)

Rozporządzenie (WE) nr 1567/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie pomocy w odniesieniu do polityk oraz działań i praw dotyczących zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się (24);

| f) | Rozporządzenie (WE) nr 2130/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 października 2001 r. w sprawie działań na rzecz pomocy przesiedleńcom w rozwijających się krajach Azji i Ameryki Łacińskiej (25); |
| --- | --- |

f)

Rozporządzenie (WE) nr 2130/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 października 2001 r. w sprawie działań na rzecz pomocy przesiedleńcom w rozwijających się krajach Azji i Ameryki Łacińskiej (25);

| g) | Rozporządzenie (WE) nr 2493/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 listopada 2000 r. w sprawie środków mających na celu wspieranie pełnej integracji wymiaru środowiskowego w procesie rozwoju krajów rozwijających się (26); |
| --- | --- |

g)

Rozporządzenie (WE) nr 2493/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 listopada 2000 r. w sprawie środków mających na celu wspieranie pełnej integracji wymiaru środowiskowego w procesie rozwoju krajów rozwijających się (26);

| h) | Rozporządzenie (WE) nr 2494/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 listopada 2000 r. w sprawie środków promocji ochrony i trwałej gospodarki lasami tropikalnymi i innymi lasami w krajach rozwijających się (27); |
| --- | --- |

h)

Rozporządzenie (WE) nr 2494/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 listopada 2000 r. w sprawie środków promocji ochrony i trwałej gospodarki lasami tropikalnymi i innymi lasami w krajach rozwijających się (27);

| i) | Rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie współpracy na rzecz rozwoju z Afryką Południową (28); |
| --- | --- |

i)

Rozporządzenie (WE) nr 1726/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie współpracy na rzecz rozwoju z Afryką Południową (28);

| j) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1659/98 z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie współpracy zdecentralizowanej (29); |
| --- | --- |

j)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1659/98 z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie współpracy zdecentralizowanej (29);

| k) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1658/98 z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie współfinansowania działań wraz z europejskimi pozarządowymi organizacjami ds. rozwoju w dziedzinach dotyczących krajów rozwijających się (30); |
| --- | --- |

k)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1658/98 z dnia 17 lipca 1998 r. w sprawie współfinansowania działań wraz z europejskimi pozarządowymi organizacjami ds. rozwoju w dziedzinach dotyczących krajów rozwijających się (30);

| l) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1292/96 z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie polityki pomocy żywnościowej i zarządzania pomocą żywnościową oraz działań specjalnych w celu wspierania bezpieczeństwa żywnościowego (31); |
| --- | --- |

l)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1292/96 z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie polityki pomocy żywnościowej i zarządzania pomocą żywnościową oraz działań specjalnych w celu wspierania bezpieczeństwa żywnościowego (31);

| m) | rozporządzenie Rady (EWG) nr 443/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie finansowej i technicznej pomocy dla rozwijających się krajów Azji i Ameryki Łacińskiej oraz współpracy gospodarczej z tymi krajami (32) (ALA). |
| --- | --- |

m)

rozporządzenie Rady (EWG) nr 443/92 z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie finansowej i technicznej pomocy dla rozwijających się krajów Azji i Ameryki Łacińskiej oraz współpracy gospodarczej z tymi krajami (32) (ALA).

2.   Uchylone rozporządzenia obowiązują w dalszym ciągu w stosunku do aktów prawnych i zobowiązań dotyczących lat budżetowych poprzedzających rok 2007. Odesłania do uchylonych rozporządzeń uznaje się za odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 40

Przegląd

Nie później niż 31 grudnia 2010 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające wykonanie rozporządzenia w okresie pierwszych trzech lat, w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem dotyczącym wprowadzenia koniecznych zmian, w tym dotyczących orientacyjnego podziału środków finansowych, określonego w załączniku IV.

Artykuł 41

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 18 maja 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 23 października 2006 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia ... (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 82.

2

(3)  Dz.U. L ...

3

(4)  Dz.U. L ...

4

(5)  Dz.U. L ...

5

(6)  Dz.U. L ...

6

(7)  Dz.U. L ...

7

(8)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, str. 1.

8

(9)  Dz.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1.

9

(10)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1.

10

(11)  Dz.U. L 50 z 21.2.2006, str. 1.

11

(12)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

12

(13)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

13

(14)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

14

(15)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

15

(16)  Umowa w sprawie handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (Dz.U. L 311 z 4.12.1999, str. 3).

16

(17)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

17

(18)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

18

(19)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

19

(20)  Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 1.

20

(21)  Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 40.

21

(22)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 1.

22

(23)  Dz.U. L 224 z 6.9.2003, str. 7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

23

(24)  Dz.U. L 224 z 6.9.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

24

(25)  Dz.U. L 287 z 31.10.2001, str. 3. Rozporządzenie ostanio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

25

(26)  Dz.U. L 288 z 15.11.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

26

(27)  Dz.U. L 288 z 15.11.2000, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

27

(28)  Dz.U. L 198 z 4.8.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

28

(29)  Dz.U. L 213 z 30.7.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 625/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 99 z 3.4.2004, str. 1).

29

(30)  Dz.U. L 213 z 30.7.1998, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005.

30

(31)  Dz.U. L 166 z 5.7.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1726/2001. Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 234 z 1.9.2001, str. 10).

31

(32)  Dz.U. L 52 z 27.2.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str.23).

32

---

ZAŁĄCZNIK I

KRAJE KWALIFIKUJĄCE SIĘ NA PODSTAWIE ART. 1 UST. 1

Ameryka Łacińska

| 1. | Argentyna |
| --- | --- |

1.

Argentyna

| 2. | Boliwia |
| --- | --- |

2.

Boliwia

| 3. | Brazylia |
| --- | --- |

3.

Brazylia

| 4. | Chile |
| --- | --- |

4.

Chile

| 5. | Kolumbia |
| --- | --- |

5.

Kolumbia

| 6. | Kostaryka |
| --- | --- |

6.

Kostaryka

| 7. | Kuba |
| --- | --- |

7.

Kuba

| 8. | Ekwador |
| --- | --- |

8.

Ekwador

| 9. | Salwador |
| --- | --- |

9.

Salwador

| 10. | Gwatemala |
| --- | --- |

10.

Gwatemala

| 11. | Honduras |
| --- | --- |

11.

Honduras

| 12. | Meksyk |
| --- | --- |

12.

Meksyk

| 13. | Nikaragua |
| --- | --- |

13.

Nikaragua

| 14. | Panama |
| --- | --- |

14.

Panama

| 15. | Paragwaj |
| --- | --- |

15.

Paragwaj

| 16. | Peru |
| --- | --- |

16.

Peru

| 17. | Urugwaj |
| --- | --- |

17.

Urugwaj

| 18. | Wenezuela |
| --- | --- |

18.

Wenezuela

Azja

| 19. | Afganistan |
| --- | --- |

19.

Afganistan

| 20. | Bangladesz |
| --- | --- |

20.

Bangladesz

| 21. | Bhutan |
| --- | --- |

21.

Bhutan

| 22. | Kambodża |
| --- | --- |

22.

Kambodża

| 23. | Chiny |
| --- | --- |

23.

Chiny

| 24. | Indie |
| --- | --- |

24.

Indie

| 25. | Indonezja |
| --- | --- |

25.

Indonezja

| 26. | Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna |
| --- | --- |

26.

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

| 27. | Laos |
| --- | --- |

27.

Laos

| 28. | Malezja |
| --- | --- |

28.

Malezja

| 29. | Malediwy |
| --- | --- |

29.

Malediwy

| 30. | Mongolia |
| --- | --- |

30.

Mongolia

| 31. | Związek Myanmar/Birma |
| --- | --- |

31.

Związek Myanmar/Birma

| 32. | Nepal |
| --- | --- |

32.

Nepal

| 33. | Pakistan |
| --- | --- |

33.

Pakistan

| 34. | Filipiny |
| --- | --- |

34.

Filipiny

| 35. | Sri Lanka |
| --- | --- |

35.

Sri Lanka

| 36. | Tajlandia |
| --- | --- |

36.

Tajlandia

| 37. | Wietnam |
| --- | --- |

37.

Wietnam

Azja Środkowa

| 38. | Kazachstan |
| --- | --- |

38.

Kazachstan

| 39. | Republika Kirgiska |
| --- | --- |

39.

Republika Kirgiska

| 40. | Tadżykistan |
| --- | --- |

40.

Tadżykistan

| 41. | Turkmenistan |
| --- | --- |

41.

Turkmenistan

| 42. | Uzbekistan |
| --- | --- |

42.

Uzbekistan

Bliski Wschód

| 43. | Iran |
| --- | --- |

43.

Iran

| 44. | Irak |
| --- | --- |

44.

Irak

| 45. | Oman |
| --- | --- |

45.

Oman

| 46. | Arabia Saudyjska |
| --- | --- |

46.

Arabia Saudyjska

| 47. | Jemen |
| --- | --- |

47.

Jemen

Republika Południowej Afryki

| 48. | Republika Południowej Afryki |
| --- | --- |

48.

Republika Południowej Afryki

---

ZAŁĄCZNIK II

WYKAZ OECD/DAC OBEJMUJĄCY KRAJE BĘDĄCE ODBIORCAMI OFICJALNEJ POMOCY ROZWOJOWEJ

Obowiązuje od 2006 r. do celów sprawozdań za 2005, 2006 i 2007 rok

| Kraje najsłabiej rozwinięte | Inne kraje o niskich dochodach.
  (DNB na mieszkańca w 2004 < 825 USD ) | Kraje i terytoria o średnio-niskich dochodach.
  (DNB na mieszkańca w 2004 826 USD–3 255 USD) | Kraje i terytoria o średnio-wysokich dochodach
  (DNB na mieszkańca w 2004 3 256 USD–10 065 USD) |
| --- | --- | --- | --- |
| Afganistan
  Angola
  Bangladesz
  Benin
  Bhutan
  Burkina Faso
  Burundi
  Kambodża
  Republika Zielonego Przylądka
  Republika Środkowoafrykańska
  Czad
  Komory
  Demokratyczna Republika Konga
  Dżibuti
  Gwinea Równikowa
  Erytrea
  Etiopia
  Gambia
  Gwinea
  Gwinea Bissau
  Haiti
  Kiribati
  Laos
  Lesotho
  Liberia
  Madagaskar
  Malawi
  Malediwy
  Mali
  Maroko
  Mozambik
  Związek Myanmar
  Nepal
  Niger
  Rwanda
  Samoa
  Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
  Senegal
  Sierra Leone
  Wyspy Salomona
  Somalia
  Sudan
  Tanzania
  Timor Wschodni
  Togo
  Tuvalu
  Uganda
  Vanuatu
  Jemen
  Zambia | Kamerun
  Republika Konga
  Wybrzeże Kości Słoniowej
  Ghana
  Indie
  Kenia
  Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna
  Republika Kirgiska
  Mołdowa
  Mongolia
  Nikaragua
  Nigeria
  Pakistan
  Papua-Nowa Gwinea
  Tadżykistan
  Uzbekistan
  Wietnam
  Zimbabwe | Albania
  Algieria
  Armenia
  Azerbejdżan
  Białoruś
  Boliwia
  Bośnia i Hercegowina
  Brazylia
  Chiny
  Kolumbia
  Kuba
  Republika Dominikańska
  Ekwador
  Egipt
  Salwador
  Fidżi
  Gruzja
  Gwatemala
  Gujana
  Honduras
  Indonezja
  Iran
  Irak
  Jamajka
  Jordania
  Kazachstan
  Była Jugosłowiańska Republika Macedonii
  Republika Wysp Marshalla
  Sfederowane Stany Mikronezji
  Maroko
  Namibia
  Niue
  Obszary administrowane przez Palestynę
  Paragwaj
  Peru
  Filipiny
  Serbia i Czarnogóra
  Sri Lanka
  Surinam
  Suazi
  Syria
  Tajlandia
  - Tokelau
  Tonga
  Tunezja
  Turkmenistan
  Ukraina
  - Wallis & Futuna | * Anguilla
  Antigua i Barbuda
  Argentyna
  Barbados
  Belize
  Botswana
  Chile
  Wyspy Cooka
  Kostaryka
  Chorwacja
  Dominika
  Gabon
  Grenada
  Liban
  Libia
  Malezja
  Mauritius
  - Majotta
  Meksyk
  - Montserrat
  Nauru
  Oman
  Palau
  Panama
  Arabia Saudyjska (1)

  Seszele
  Republika Południowej Afryki
  - Święta Helena
  St. Kitts i Nevis
  St. Lucia
  St. Vincent i Grenadyny
  Trynidad i Tobago
  Turcja
  - Turks i Caicos
  Urugwaj
  Wenezuela |
| * | Terytoria. |

Kraje najsłabiej rozwinięte

Inne kraje o niskich dochodach.

(DNB na mieszkańca w 2004 < 825 USD )

Kraje i terytoria o średnio-niskich dochodach.

(DNB na mieszkańca w 2004 826 USD–3 255 USD)

Kraje i terytoria o średnio-wysokich dochodach

(DNB na mieszkańca w 2004 3 256 USD–10 065 USD)

Afganistan

Angola

Bangladesz

Benin

Bhutan

Burkina Faso

Burundi

Kambodża

Republika Zielonego Przylądka

Republika Środkowoafrykańska

Czad

Komory

Demokratyczna Republika Konga

Dżibuti

Gwinea Równikowa

Erytrea

Etiopia

Gambia

Gwinea

Gwinea Bissau

Haiti

Kiribati

Laos

Lesotho

Liberia

Madagaskar

Malawi

Malediwy

Mali

Maroko

Mozambik

Związek Myanmar

Nepal

Niger

Rwanda

Samoa

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca

Senegal

Sierra Leone

Wyspy Salomona

Somalia

Sudan

Tanzania

Timor Wschodni

Togo

Tuvalu

Uganda

Vanuatu

Jemen

Zambia

Kamerun

Republika Konga

Wybrzeże Kości Słoniowej

Ghana

Indie

Kenia

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Republika Kirgiska

Mołdowa

Mongolia

Nikaragua

Nigeria

Pakistan

Papua-Nowa Gwinea

Tadżykistan

Uzbekistan

Wietnam

Zimbabwe

Albania

Algieria

Armenia

Azerbejdżan

Białoruś

Boliwia

Bośnia i Hercegowina

Brazylia

Chiny

Kolumbia

Kuba

Republika Dominikańska

Ekwador

Egipt

Salwador

Fidżi

Gruzja

Gwatemala

Gujana

Honduras

Indonezja

Iran

Irak

Jamajka

Jordania

Kazachstan

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

Republika Wysp Marshalla

Sfederowane Stany Mikronezji

Maroko

Namibia

Niue

Obszary administrowane przez Palestynę

Paragwaj

Peru

Filipiny

Serbia i Czarnogóra

Sri Lanka

Surinam

Suazi

Syria

Tajlandia

- Tokelau

Tonga

Tunezja

Turkmenistan

Ukraina

- Wallis & Futuna

- Anguilla

Antigua i Barbuda

Argentyna

Barbados

Belize

Botswana

Chile

Wyspy Cooka

Kostaryka

Chorwacja

Dominika

Gabon

Grenada

Liban

Libia

Malezja

Mauritius

- Majotta

Meksyk

- Montserrat

Nauru

Oman

Palau

Panama

Arabia Saudyjska (1)

Seszele

Republika Południowej Afryki

- Święta Helena

St. Kitts i Nevis

St. Lucia

St. Vincent i Grenadyny

Trynidad i Tobago

Turcja

- Turks i Caicos

Urugwaj

Wenezuela

*

Terytoria.

---

(1)  Arabia Saudyjska przekroczyła w 2004 r. próg dla krajów o wysokich dochodach. Zgodnie z zasadami przeprowadzanego przez OECD/DAC przeglądu wykazu, jeżeli w 2005 i 2006 roku Arabia Saudyjska pozostanie krajem o wysokich dochodach, to w 2008 r. nastąpi jej awans w ramach wykazu. Jej wpływy netto od członków OECD/DAC wyniosły 9,9 mln USD w 2003 r. oraz 9 mln USD (według wstępnych szacunków) w 2004 r.

---

ZAŁĄCZNIK III

KRAJE AKP OBJĘTE PROTOKOŁEM W SPRAWIE CUKRU

| 1. | Barbados |
| --- | --- |

1.

Barbados

| 2. | Belize |
| --- | --- |

2.

Belize

| 3. | Gujana |
| --- | --- |

3.

Gujana

| 4. | Jamajka |
| --- | --- |

4.

Jamajka

| 5. | Saint Kitts i Nevis |
| --- | --- |

5.

Saint Kitts i Nevis

| 6. | Trynidad i Tobago |
| --- | --- |

6.

Trynidad i Tobago

| 7. | Fidżi |
| --- | --- |

7.

Fidżi

| 8. | Republika Konga |
| --- | --- |

8.

Republika Konga

| 9. | Wybrzeże Kości Słoniowej |
| --- | --- |

9.

Wybrzeże Kości Słoniowej

| 10. | Kenia |
| --- | --- |

10.

Kenia

| 11. | Madagaskar |
| --- | --- |

11.

Madagaskar

| 12. | Malawi |
| --- | --- |

12.

Malawi

| 13. | Mauritius |
| --- | --- |

13.

Mauritius

| 14. | Mozambik |
| --- | --- |

14.

Mozambik

| 15. | Suazi |
| --- | --- |

15.

Suazi

| 16. | Tanzania |
| --- | --- |

16.

Tanzania

| 17. | Zambia |
| --- | --- |

17.

Zambia

| 18. | Zimbabwe |
| --- | --- |

18.

Zimbabwe

---

ZAŁĄCZNIK IV

INDYKATYWNY PODZIAŁ ŚRODKÓW FINANSOWYCH NA LATA 2007–2013 (W MLN EUR)

| Ogółem | 16 897 |
| --- | --- |
| Programy geograficzne: | 10 057 |
| Ameryka Łacińska | 2 690 |
| Azja | 5 187 |
| Azja Środkowa | 719 |
| Bliski Wschód | 481 |
| Republika Południowej Afryki | 980 |
| Programy tematyczne: | 5 596 |
| Inwestowanie w ludzi | 1 060 |
| Środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi | 804 |
| Podmioty niepaństwowe i władze lokalne w procesie rozwoju | 1 639 |
| Bezpieczeństwo żywnościowe | 1 709 |
| Migracja i azyl | 384 |
| Kraje AKP objęte protokołem w sprawie cukru | 1 244 |

Ogółem

16 897

Programy geograficzne:

10 057

Ameryka Łacińska

2 690

Azja

5 187

Azja Środkowa

719

Bliski Wschód

481

Republika Południowej Afryki

980

Programy tematyczne:

5 596

Inwestowanie w ludzi

1 060

Środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi

804

Podmioty niepaństwowe i władze lokalne w procesie rozwoju

1 639

Bezpieczeństwo żywnościowe

1 709

Migracja i azyl

384

Kraje AKP objęte protokołem w sprawie cukru

1 244

---

ZAŁĄCZNIK V

KRAJE I TERYTORIA NIEBĘDĄCE KRAJAMI ROZWIJAJĄCYMI SIĘ

| 1. | Australia |
| --- | --- |

1.

Australia

| 2. | Bahrajn |
| --- | --- |

2.

Bahrajn

| 3. | Brunei |
| --- | --- |

3.

Brunei

| 4. | Kanada |
| --- | --- |

4.

Kanada

| 5. | Tajwan, Republika Chińska |
| --- | --- |

5.

Tajwan, Republika Chińska

| 6. | Hongkong |
| --- | --- |

6.

Hongkong

| 7. | Japonia |
| --- | --- |

7.

Japonia

| 8. | Korea |
| --- | --- |

8.

Korea

| 9. | Makau |
| --- | --- |

9.

Makau

| 10. | Nowa Zelandia |
| --- | --- |

10.

Nowa Zelandia

| 11. | Kuwejt |
| --- | --- |

11.

Kuwejt

| 12. | Katar |
| --- | --- |

12.

Katar

| 13. | Singapur |
| --- | --- |

13.

Singapur

| 14. | Zjednoczone Emiraty Arabskie |
| --- | --- |

14.

Zjednoczone Emiraty Arabskie

| 15. | Stany Zjednoczone Ameryki |
| --- | --- |

15.

Stany Zjednoczone Ameryki

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

W dniu 29 września 2004 r. Komisja przekazała wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju i współpracy gospodarczej. Wniosek ten oparty był na art. 179 ust. 1 i art. 181a ust. 2 traktatu WE.

Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w dniu 18 maja 2006 r.

Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 traktatu WE w dniu 23 października 2006 r.

II.   CEL

Zgodnie z art. 179 traktatu WE celem proponowanego rozporządzenia jest finansowanie działań służących wspieraniu współpracy z krajami, terytoriami i regionami rozwijającymi się wymienionymi w załączniku do rozporządzenia oraz finansowanie programów tematycznych w krajach, regionach i na terytoriach, które kwalifikują się do pomocy na mocy programu geograficznego przewidzianego w rozporządzeniu, do pomocy na mocy europejskiego instrumentu sąsiedztwa i partnerstwa lub do współpracy geograficznej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju.

III.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

Informacje ogólne

Pierwotny wniosek Komisji obejmował ogólne cele określone w tytule XX i XXI traktatu WE. Przewidywał więc wsparcie zarówno dla polityki rozwoju, jak i dla wszystkich form współpracy z krajami rozwijającymi się, krajami będącymi w okresie przekształceń i krajami uprzemysłowionymi. Nie nakładał żadnych ograniczeń dotyczących dziedzin współpracy i działania Wspólnoty.

Przy pierwszym czytaniu Parlament Europejski przyjął bardzo wiele poprawek do pierwotnego wniosku Komisji w celu ograniczenia zakresu zastosowania rozporządzenia do krajów rozwijających się i oparcia go na jednym przepisie traktatu (art. 179). Parlament Europejski pragnął również przekształcenia proponowanego rozporządzenia w instrument proceduralny i opowiedział się za tym, by priorytety polityki były ustanawiane osobnymi rozporządzeniami podlegającymi procedurze współdecyzji.

Przekształcenie proponowanego rozporządzenia w instrument proceduralny wymagający kilku nowych wniosków Komisji nie było do zaakceptowania ani dla Rady ani dla Komisji, które uznały, że takie podejście będzie nie do pogodzenia z deklarowanym celem, którym jest uproszczenie struktury wspólnotowych instrumentów finansowania zewnętrznego. Po intensywnych dyskusjach między Radą, Parlamentem Europejskim i Komisją pod koniec czerwca 2006 r. osiągnięto — w ramach ogólnego porozumienia w sprawie pakietu instrumentów finansowania zewnętrznego — porozumienie co do struktury proponowanego rozporządzenia.

W następstwie tego porozumienia od pierwotnego wniosku Komisji oddzielono wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie współpracy z krajami uprzemysłowionymi.

Wspólne stanowisko odzwierciedlające porozumienie między wszystkimi zainteresowanymi instytucjami przewiduje teraz rozporządzenie ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju sporządzone w oparciu jedynie o art. 179 traktatu WE i jest odpowiedzią na liczne obawy wyrażone w poprawkach z pierwszego czytania w Parlamencie Europejskim.

W kolejnych sekcjach opisane są najważniejsze zmiany.

Motywy

Liczba i treść motywów zostały rozszerzone, aby dopasować je do zmian wprowadzonych w samym rozporządzeniu.

Podstawa prawna

Zgodnie z porozumieniem osiągniętym między Radą, Parlamentem Europejskim i Komisją w sprawie ogólnej struktury instrumentów finansowania zewnętrznego pierwotny wniosek Komisji dotyczący instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju i współpracy gospodarczej został uszczuplony i ograniczony do instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju. Zmiana ta umożliwiła skreślenie odniesienia do art. 181a ust. 2 traktatu WE i oparcie rozporządzenia jedynie na art. 179 ust. 1.

Zakres zastosowania, cele i zasady ogólne (art. 1–3)

Art. 1 wspólnego stanowiska stanowi, że ogólnym celem rozporządzenia jest finansowanie działań służących wspieraniu współpracy z niektórymi krajami, terytoriami i regionami rozwijającymi się oraz finansowanie programów tematycznych w krajach, regionach i na terytoriach, które kwalifikują się do pomocy na mocy programu geograficznego przewidzianego w rozporządzeniu, do pomocy na mocy europejskiego instrumentu sąsiedztwa i partnerstwa lub do współpracy geograficznej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju.

Art. 2 ustanawia cele współpracy geograficznej i tematycznej z krajami i regionami partnerskimi. Przewiduje również, że działania służące współpracy na mocy programów geograficznych są tak zaprojektowane, aby w pełni kwalifikowały się do oficjalnej pomocy rozwojowej. Również programy tematyczne są tak zaprojektowane, aby spełniać kryteria oficjalnej pomocy rozwojowej, z zastrzeżeniem niektórych w pełni zdefiniowanych i określonych ilościowo wyjątków.

Art. 3 zawiera ogólne zasady mające zastosowanie do wszelkich działań i programów przewidzianych na mocy rozporządzenia. Zasady te oparte są na tytule XX traktatu WE, zapisach oświadczenia w sprawie polityki rozwojowej i różnych uznawanych międzynarodowo zasadach i zobowiązaniach, w tym dotyczących skuteczności pomocy.

Programy geograficzne i tematyczne (art. 4–17)

Rada, bardzo podobnie jak Parlament Europejski w opinii wydanej w pierwszym czytaniu, wyraziła zaniepokojenie brakiem treści dotyczących polityki w pierwotnym wniosku Komisji. W art. 3 pierwotnego wniosku Komisji stwierdzono jedynie, że działania powinny być finansowane na mocy programów geograficznych i tematycznych, opracowanych przez Komisję, która określiłaby również ich zasięg geograficzny. Rada postanowiła jednak wybrać inną drogę, aby zabezpieczyć swoje uprawnienia legislacyjne. Zamiast ograniczać pierwotny wniosek Komisji do instrumentu proceduralnego, wymagając od Komisji, aby skorzystała z prawa inicjatywy w celu przedstawienia wniosków dotyczących dodatkowych uregulowań w sprawie polityki, Rada uznała, że stosowniejsze będzie wprowadzenie treści dotyczących polityki do przepisów rozporządzenia. Z tego względu w art. 5–10 wspólnego stanowiska ustanowiona jest strategia polityczna w zakresie programów geograficznych, natomiast art. 11–16 ustanawiają treść programów tematycznych.

Art. 5 jest przepisem horyzontalnym ustanawiającym zasady mające zastosowanie do każdego programu geograficznego. Dlatego też, zgodnie z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i zasadami ogólnymi rozporządzenia współpraca geograficzna z krajami rozwijającymi się Ameryki Łacińskiej, Azji, Azji Środkowej i Bliskiego Wschodu oraz z Republiką Południowej Afryki, obejmuje działania w obszarach takich jak likwidacja ubóstwa i osiągnięcie milenijnych celów rozwoju oraz w obszarach, które są określone w oświadczeniu w sprawie polityki rozwojowej jako obszary działania Wspólnoty, takich jak rozwój człowieka; spójność społeczna i zatrudnienie; ład, demokracja, prawa człowieka i wsparcie reform instytucjonalnych; handel i integracja regionalna; środowisko i zrównoważony rozwój zasobów naturalnych; woda i energia; infrastruktura, łączność i transport; rozwój obszarów wiejskich, zagospodarowanie przestrzenne, rolnictwo i bezpieczeństwo żywnościowe; a także sytuacje pokryzysowe oraz państwa niestabilne.

W art. 6–10 ustanawia się obszary współpracy z każdym regionem geograficznym, które są spójne z działaniami przewidzianymi w art. 5 i stanowią nich uzupełnienie. Dzięki tym szczegółowym dodatkowym obszarom współpracy możliwe jest dostosowane do potrzeb podejście uwzględniające w pełni specyfikę każdego regionu geograficznego. Treść tych przepisów jest oparta w dużej mierze na istniejących rozporządzeniach.

Podobne podejście zastosowano do programów tematycznych. W art. 11 określono zasady mające zastosowanie do wszystkich programów tematycznych. Szczegółowa treść jest zawarta w następujących przepisach doprecyzowujących różne programy tematyczne: inwestowanie w ludzi (art. 12), środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi, w tym energią (art. 13), podmioty niepaństwowe i władze lokalne w procesie rozwoju (art. 14), bezpieczeństwo żywnościowe (art. 15), migracja i azyl (art. 16).

Treść powyższych przepisów tematycznych jest w dużej mierze, ale nie jedynie, oparta na istniejących rozporządzeniach tematycznych. Treść została dostosowana do zmieniających się potrzeb i rzeczywistości, uwzględnia oświadczenie w sprawie polityki rozwojowej i odzwierciedla szereg komunikatów przedstawionych przez Komisję w styczniu 2006 r.

Nawiązując do rozporządzenia (WE) nr 266/2006, w art. 17 zawarto również przepis dotyczący pomocy wspólnotowej dla krajów AKP objętych Protokołem w sprawie cukru mającej na celu wsparcie procesu dostosowywania tych krajów do reformy wspólnej organizacji rynku cukru.

Postanowienia finansowe (art. 38 i załącznik IV)

W art. 38 wspólnego stanowiska ustalono finansową kwotę referencyjną na wykonanie rozporządzenia na lata 2007–2013. Indykatywne kwoty przydzielone na każdy z programów są określone w załączniku IV, który jest integralną częścią rozporządzenia. Na mocy wspólnego stanowiska przeznaczono również — w ramach kwoty całkowitej — indykatywną kwotę na programy tematyczne w celu sfinansowania działań, na których skorzystają kraje objęte europejskim instrumentem sąsiedztwa i partnerstwa.

Włączenie tego indykatywnego podziału środków jest odpowiedzią Rady na obawę, którą podziela również Parlament Europejski, dotyczącą potrzeby większego zaangażowania obu instytucji w podział zasobów.

Przegląd, wejście w życie i stosowanie (art. 40–41)

Wspólne stanowisko przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie w dniu następującym po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym. Ma ono zastosowanie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Ponadto art. 40 nakłada na Komisję obowiązek przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania oceniającego wykonanie rozporządzenia, w tym wykorzystanie indykatywnych przydziałów finansowych określonych w załączniku IV, nie później niż w dniu 31 grudnia 2010 r.

IV.   WNIOSEK

Rada uważa, że jej wspólne stanowisko, będące wynikiem obszernych prac przygotowawczych i negocjacji toczących się od 2005 r. oraz cieszące się poparciem Komisji, odpowiada na obawy wyrażone przez Parlament Europejski.

Dzięki częstym i intensywnym kontaktom i wymianie poglądów pomiędzy odpowiednimi prezydencjami Rady a kluczowymi partnerami w Parlamencie Europejskim, doprowadzono do znaczącej zbieżności stanowisk obydwu instytucji. Zbieżność ta doprowadziła w końcu do rozwiązań kompromisowych odzwierciedlonych we wspólnym stanowisku i dotyczących wszystkich nierozstrzygniętych kwestii.

Wspólne stanowisko jest więc próbą ustanowienia praktycznego i skutecznego instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju; osiągnięto w nim właściwą równowagę między potrzebą uproszczenia istniejących instrumentów a poszanowaniem uprawnień obu organów władzy ustawodawczej.

---

| 12.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 301/85 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 301/85

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 29/2006

przyjęte przez Radę w dniu 14 listopada 2006 r.

w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie przekazywania danych statystycznych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w państwach członkowskich i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1382/91

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/C 301 E/03)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1382/91 z dnia 21 maja 1991 r. w sprawie przekazywania danych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w Państwach Członkowskich (2) zobowiązuje państwa członkowskie do przekazywania danych dotyczących ilości i średnich cen produktów rybołówstwa wyładowywanych na ich terytoriach. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1382/91 z dnia 21 maja 1991 r. w sprawie przekazywania danych na temat wyładunków produktów rybołówstwa w Państwach Członkowskich (2) zobowiązuje państwa członkowskie do przekazywania danych dotyczących ilości i średnich cen produktów rybołówstwa wyładowywanych na ich terytoriach.

| (2) | Doświadczenie wskazuje, że przekazywanie danych na podstawie przepisów wspólnotowych w odstępach rocznych, a nie miesięcznych, nie miałoby negatywnego wpływu na prowadzenie analiz rynku produktów rybołówstwa i innych analiz ekonomicznych. |
| --- | --- |

(2)

Doświadczenie wskazuje, że przekazywanie danych na podstawie przepisów wspólnotowych w odstępach rocznych, a nie miesięcznych, nie miałoby negatywnego wpływu na prowadzenie analiz rynku produktów rybołówstwa i innych analiz ekonomicznych.

| (3) | Dla prowadzenia analiz korzystny byłby podział danych ze względu na banderę statków rybackich dokonujących wyładunków. |
| --- | --- |

(3)

Dla prowadzenia analiz korzystny byłby podział danych ze względu na banderę statków rybackich dokonujących wyładunków.

| (4) | Rozporządzenie (EWG) nr 1382/91 ogranicza zakres, w jakim dopuszczalne jest stosowanie metod próbkowania przy gromadzeniu i opracowywaniu danych, gdy stanowi to znaczne obciążenie dla niektórych organów krajowych. W celu usprawnienia i uproszczenia systemu przekazywania danych, rozporządzenie to powinno zostać zastąpione nowym instrumentem. W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 1382/91 powinno zostać uchylone. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie (EWG) nr 1382/91 ogranicza zakres, w jakim dopuszczalne jest stosowanie metod próbkowania przy gromadzeniu i opracowywaniu danych, gdy stanowi to znaczne obciążenie dla niektórych organów krajowych. W celu usprawnienia i uproszczenia systemu przekazywania danych, rozporządzenie to powinno zostać zastąpione nowym instrumentem. W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 1382/91 powinno zostać uchylone.

| (5) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie określenie wspólnych ram prawnych dla systematycznego tworzenia wspólnotowych danych statystycznych o wyładunkach produktów rybołówstwa w państwach członkowskich, nie może być w sposób wystarczający osiągnięty przez państwa członkowskie i w związku z tym może on być lepiej osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie określenie wspólnych ram prawnych dla systematycznego tworzenia wspólnotowych danych statystycznych o wyładunkach produktów rybołówstwa w państwach członkowskich, nie może być w sposób wystarczający osiągnięty przez państwa członkowskie i w związku z tym może on być lepiej osiągnięty na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (6) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (3) stanowi ramy referencyjne dla statystyk w dziedzinie rybołówstwa. W szczególności wymaga ono zachowania zasad bezstronności, rzetelności, istotności, efektywności pod względem kosztów, poufności informacji statystycznych oraz przejrzystości. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (3) stanowi ramy referencyjne dla statystyk w dziedzinie rybołówstwa. W szczególności wymaga ono zachowania zasad bezstronności, rzetelności, istotności, efektywności pod względem kosztów, poufności informacji statystycznych oraz przejrzystości.

| (7) | Istotne jest zapewnienie jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia i ustanowienie w tym celu procedury wspólnotowej ułatwiającej przyjęcie w odpowiednim terminie przepisów wykonawczych oraz poczynienie odpowiednich dostosowań technicznych. |
| --- | --- |

(7)

Istotne jest zapewnienie jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia i ustanowienie w tym celu procedury wspólnotowej ułatwiającej przyjęcie w odpowiednim terminie przepisów wykonawczych oraz poczynienie odpowiednich dostosowań technicznych.

| (8) | Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (4). |
| --- | --- |

(8)

Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (4).

| (9) | Ponieważ dane statystyczne dotyczące wyładunków produktów rybołówstwa stanowią kluczowe narzędzie zarządzania wspólnej polityki rybołówstwa, właściwe jest umożliwienie zastosowania procedury zarządzania określonej w decyzji 1999/468/WE w celu przyznania okresów przejściowych w celu wdrożenia niniejszego rozporządzenia oraz odstępstw polegających na zezwoleniu państwu członkowskiemu na wyłączenie danych statystycznych dotyczących określonego sektora rybołówstwa z ogółu przekazywanych krajowych danych statystycznych. |
| --- | --- |

(9)

Ponieważ dane statystyczne dotyczące wyładunków produktów rybołówstwa stanowią kluczowe narzędzie zarządzania wspólnej polityki rybołówstwa, właściwe jest umożliwienie zastosowania procedury zarządzania określonej w decyzji 1999/468/WE w celu przyznania okresów przejściowych w celu wdrożenia niniejszego rozporządzenia oraz odstępstw polegających na zezwoleniu państwu członkowskiemu na wyłączenie danych statystycznych dotyczących określonego sektora rybołówstwa z ogółu przekazywanych krajowych danych statystycznych.

| (10) | Komisja powinna uzyskać uprawnienie do określenia warunków, zgodnie z którymi dokonywane byłyby dostosowania techniczne załączników. Ponieważ środki te mają ogólny zakres zastosowania i nie mają one na celu zmiany istotnych elementów niniejszego rozporządzenia, powinny być one przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE, |
| --- | --- |

(10)

Komisja powinna uzyskać uprawnienie do określenia warunków, zgodnie z którymi dokonywane byłyby dostosowania techniczne załączników. Ponieważ środki te mają ogólny zakres zastosowania i nie mają one na celu zmiany istotnych elementów niniejszego rozporządzenia, powinny być one przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „wspólnotowe statki rybackie” oznaczają zarejestrowane we Wspólnocie statki rybackie pływające pod banderą państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

1)

„wspólnotowe statki rybackie” oznaczają zarejestrowane we Wspólnocie statki rybackie pływające pod banderą państwa członkowskiego;

| 2) | „statki rybackie EFTA” oznaczają statki rybackie pływające pod banderą państwa będącego członkiem EFTA lub zarejestrowane w państwie będącym członkiem EFTA; |
| --- | --- |

2)

„statki rybackie EFTA” oznaczają statki rybackie pływające pod banderą państwa będącego członkiem EFTA lub zarejestrowane w państwie będącym członkiem EFTA;

| 3) | „wartość jednostkowa” oznacza:






  a) | wartość przy pierwszej sprzedaży wyładowanych produktów rybołówstwa (w walucie krajowej) podzieloną przez ilość wyładowanych produktów (w tonach), lub |
| --- | --- | --- |

3)

„wartość jednostkowa” oznacza:

a)

wartość przy pierwszej sprzedaży wyładowanych produktów rybołówstwa (w walucie krajowej) podzieloną przez ilość wyładowanych produktów (w tonach), lub

| b) | dla produktów rybołówstwa niepodlegających natychmiastowej sprzedaży — średnią cenę za tonę w walucie krajowej, oszacowaną przy zastosowaniu odpowiedniej metody. |
| --- | --- |

b)

dla produktów rybołówstwa niepodlegających natychmiastowej sprzedaży — średnią cenę za tonę w walucie krajowej, oszacowaną przy zastosowaniu odpowiedniej metody.

Artykuł 2

Obowiązki państw członkowskich

1.   Każde państwo członkowskie przekazuje co roku Komisji dane statystyczne dotyczące wyładunków produktów rybołówstwa dokonanych na swoim terytorium przez wspólnotowe statki rybackie i statki rybackie EFTA (zwane dalej „danymi statystycznymi”).

2.   Na użytek niniejszego rozporządzenia, następujące produkty rybołówstwa uznaje się za wyładowane na terytorium państwa członkowskiego przekazującego sprawozdanie:

| a) | produkty wyładowane przez statki rybackie lub inne jednostki należące do floty rybackiej w portach krajowych we Wspólnocie; |
| --- | --- |

a)

produkty wyładowane przez statki rybackie lub inne jednostki należące do floty rybackiej w portach krajowych we Wspólnocie;

| b) | produkty wyładowane przez statki rybackie państwa członkowskiego przekazującego sprawozdanie w portach poza Wspólnotą, objęte formularzem T2M zawartym w załączniku 43 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5). |
| --- | --- |

b)

produkty wyładowane przez statki rybackie państwa członkowskiego przekazującego sprawozdanie w portach poza Wspólnotą, objęte formularzem T2M zawartym w załączniku 43 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (5).

Artykuł 3

Opracowywanie danych statystycznych

1.   Dane statystyczne obejmują całość wyładunków na terytorium kraju wewnątrz Wspólnoty.

2.   W sytuacjach, w których, z powodu cech strukturalnych danego sektora rybołówstwa państwa członkowskiego, gromadzenie pełnych danych sprawiałoby organom krajowym trudności niewspółmierne do znaczenia tego sektora, dopuszczalne jest stosowanie metody próbkowania.

Artykuł 4

Dane statystyczne

Dane statystyczne odnoszą się do łącznych ilości i wartości jednostkowych produktów rybołówstwa wyładowanych w referencyjnym roku kalendarzowym.

Zmienne, dla których należy dostarczyć dane statystyczne, ich definicje oraz odpowiednie nazewnictwo są określone w załącznikach II, III i IV.

Artykuł 5

Przekazywanie danych statystycznych

Państwa członkowskie przekazują dane statystyczne Komisji co roku w formacie określonym w załączniku I z wykorzystaniem kodów określonych w załącznikach II, III i IV.

Dane statystyczne są przekazywane w ciągu sześciu miesięcy od końca referencyjnego roku kalendarzowego.

Artykuł 6

Metodologia

1.   W terminie do ... (6) każde państwo członkowskie przedstawia Komisji szczegółowe sprawozdanie dotyczące metodologii, zawierające opis sposobu gromadzenia danych i opracowania statystyk. Sprawozdanie zawiera szczegółowe informacje dotyczące ewentualnych metod próbkowania oraz ocenę jakości otrzymanych w ten sposób danych szacunkowych.

2.   Komisja analizuje sprawozdania i przedstawia swoje wnioski odpowiedniej grupie roboczej Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych (zwanego dalej „Komitetem”) ustanowionego na mocy art. 1 decyzji Rady 72/279/EWG (7).

3.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych zgodnie z ust. 1 w ciągu trzech miesięcy od wprowadzenia takich zmian. Państwa członkowskie przekazują również Komisji szczegółowe opisy wszelkich znaczących zmian stosowanych metod gromadzenia danych.

Artykuł 7

Okresy przejściowe

Państwom członkowskim mogą zostać przyznane, zgodnie z procedurą o której mowa w art. 11 ust. 2, okresy przejściowe w celu wdrożenia niniejszego rozporządzenia, trwające maksymalnie trzy lata od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 8

Odstępstwa

1.   W przypadkach, w których włączenie do statystyk określonego sektora rybołówstwa danego państwa członkowskiego sprawiłoby organom krajowym problemy niewspółmierne do znaczenia tego sektora, możliwe jest, w drodze odstępstwa, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 2, zezwolenie państwu członkowskiemu na wyłączenie danych statystycznych dotyczących tego sektora z ogółu przekazywanych krajowych danych statystycznych.

2.   W przypadku złożenia przez państwo członkowskie wniosku o przyznanie odstępstwa zgodnie z ust. 1, przekazuje ono Komisji, na poparcie swojego wniosku, sprawozdanie dotyczące problemów stwierdzonych przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia do całości wyładunków na ich terytorium.

Artykuł 9

Aktualizacja załączników

Środki dotyczące dostosowań technicznych załączników są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 3.

Artykuł 10

Ocena

W terminie do ... (8), a następnie co trzy lata, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny danych statystycznych opracowanych zgodnie niniejszym rozporządzeniem, a w szczególności w odniesieniu do ich istotności i jakości. Sprawozdanie to zawiera również analizę efektywności systemu stosowanego do gromadzenia i opracowywania danych statystycznych pod względem kosztów i wskazuje najlepsze praktyki umożliwiające państwom członkowskim zmniejszenie nakładu pracy oraz zwiększenie użyteczności i poprawę jakości danych statystycznych.

Artykuł 11

Procedura Komitetu

1.   Komisja jest wspomagana przez Komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem jej art. 8.

Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem jej art. 8.

Artykuł 12

Uchylenie

Rozporządzenie (EWG) nr 1382/91 zostaje niniejszym uchylone.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 14 listopada 2006 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 133 z 28.5.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) Nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

2

(3)  Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

3

(4)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

4

(5)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 402/2006 (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, str. 35).

5

(6)  12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

6

(7)  Dz.U. L 179 z 7.8.1972, str. 1.

7

(8)  Trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

8

---

ZAŁĄCZNIK I

FORMAT PRZEKAZYWANYCH DANYCH STATYSTYCZNYCH

Format plików z danymi statystycznymi

Dane statystyczne są dostarczane w pliku, w którym każdy zapis obejmuje pola określone poniżej. Pola są oddzielane przecinkiem („,”).

| Pole | Uwagi | Załącznik |
| --- | --- | --- |
| Rok referencyjny | 4 cyfry (np. 2003) | |
| Kraj przedstawiający sprawozdanie | Kod Alfa-3 | Załącznik II |
| Gatunek lub grupa gatunków | Międzynarodowy kod Alfa-3 (1) | - |
| Państwo bandery | Kod Alfa-3 | Załącznik II |
| Postać produktu | | Załącznik III |
| Przeznaczenie | | Załącznik IV |
| Ilość | Tony wyładowanego towaru (w zaokrągleniu do 1 miejsca dziesiętnego) | |
| Wartość jednostkowa | W walucie krajowej na tonę | |

Pole

Uwagi

Załącznik

Rok referencyjny

4 cyfry (np. 2003)

Kraj przedstawiający sprawozdanie

Kod Alfa-3

Załącznik II

Gatunek lub grupa gatunków

Międzynarodowy kod Alfa-3 (1)

-

Państwo bandery

Kod Alfa-3

Załącznik II

Postać produktu

Załącznik III

Przeznaczenie

Załącznik IV

Ilość

Tony wyładowanego towaru (w zaokrągleniu do 1 miejsca dziesiętnego)

Wartość jednostkowa

W walucie krajowej na tonę

Ilości wyładunku nieprzekraczające 50 kg wagi należy zapisywać jako „0,0”.

---

(1)  Pełny wykaz międzynarodowych kodów gatunków Alfa-3 można znaleźć w pliku ASFIS FAO (http://www.fao.org/fi/statist/fisoft/asfis/asfis.asp).

---

ZAŁĄCZNIK II

WYKAZ KODÓW PAŃSTW

| Kraj | Kod |
| --- | --- |
| Belgia | BEL |
| Republika Czeska | CZE |
| Dania | DNK |
| Niemcy | DEU |
| Estonia | EST |
| Grecja | GRC |
| Hiszpania | ESP |
| Francja | FRA |
| Irlandia | IRL |
| Włochy | ITA |
| Cypr | CYP |
| Łotwa | LVA |
| Litwa | LTU |
| Luksemburg | LUX |
| Węgry | HUN |
| Malta | MLT |
| Niderlandy | NLD |
| Austria | AUT |
| Polska | POL |
| Portugalia | PRT |
| Słowenia | SVN |
| Słowacja | SVK |
| Finlandia | FIN |
| Szwecja | SWE |
| Zjednoczone Królestwo | GBR |
| Islandia | ISL |
| Norwegia | NOR |
| Pozostałe | OTH |

Kraj

Kod

Belgia

BEL

Republika Czeska

CZE

Dania

DNK

Niemcy

DEU

Estonia

EST

Grecja

GRC

Hiszpania

ESP

Francja

FRA

Irlandia

IRL

Włochy

ITA

Cypr

CYP

Łotwa

LVA

Litwa

LTU

Luksemburg

LUX

Węgry

HUN

Malta

MLT

Niderlandy

NLD

Austria

AUT

Polska

POL

Portugalia

PRT

Słowenia

SVN

Słowacja

SVK

Finlandia

FIN

Szwecja

SWE

Zjednoczone Królestwo

GBR

Islandia

ISL

Norwegia

NOR

Pozostałe

OTH

---

ZAŁĄCZNIK III

WYKAZ KODÓW POSTACI

Część A

Wykaz

| Postać | Kod |
| --- | --- |
| Świeże (nieokreślone) | 10 |
| Świeże (całe) | 11 |
| Świeże (wypatroszone) | 12 |
| Świeże (ogony) | 13 |
| Świeże (filety) | 14 |
| Świeże (wypatroszone, bez głów) | 16 |
| Świeże (żywe) | 18 |
| Świeże (inne) | 19 |
| Mrożone (nieokreślone) | 20 |
| Mrożone (całe) | 21 |
| Mrożone (wypatroszone) | 22 |
| Mrożone (ogony) | 23 |
| Mrożone (filety) | 24 |
| Mrożone (niefiletowane) | 25 |
| Mrożone (wypatroszone, bez głów) | 26 |
| Mrożone (oczyszczone) | 27 |
| Mrożone (nieoczyszczone) | 28 |
| Mrożone (inne) | 29 |
| Solone (nieokreślone) | 30 |
| Solone (całe) | 31 |
| Solone (wypatroszone) | 32 |
| Solone (filety) | 34 |
| Solone (wypatroszone, bez głów) | 36 |
| Solone (inne) | 39 |
| Wędzone | 40 |
| Gotowane | 50 |
| Gotowane (mrożone i pakowane) | 60 |
| Suszone (nieokreślone) | 70 |
| Suszone (całe) | 71 |
| Suszone (wypatroszone) | 72 |
| Suszone (filety) | 74 |
| Suszone (wypatroszone, bez głów) | 76 |
| Suszone (oskórowane) | 77 |
| Suszone (inne) | 79 |
| Całe (nieokreślone) | 91 |
| Szczypce | 80 |
| Jaja | 85 |
| Postać nieznana | 99 |

Postać

Kod

Świeże (nieokreślone)

10

Świeże (całe)

11

Świeże (wypatroszone)

12

Świeże (ogony)

13

Świeże (filety)

14

Świeże (wypatroszone, bez głów)

16

Świeże (żywe)

18

Świeże (inne)

19

Mrożone (nieokreślone)

20

Mrożone (całe)

21

Mrożone (wypatroszone)

22

Mrożone (ogony)

23

Mrożone (filety)

24

Mrożone (niefiletowane)

25

Mrożone (wypatroszone, bez głów)

26

Mrożone (oczyszczone)

27

Mrożone (nieoczyszczone)

28

Mrożone (inne)

29

Solone (nieokreślone)

30

Solone (całe)

31

Solone (wypatroszone)

32

Solone (filety)

34

Solone (wypatroszone, bez głów)

36

Solone (inne)

39

Wędzone

40

Gotowane

50

Gotowane (mrożone i pakowane)

60

Suszone (nieokreślone)

70

Suszone (całe)

71

Suszone (wypatroszone)

72

Suszone (filety)

74

Suszone (wypatroszone, bez głów)

76

Suszone (oskórowane)

77

Suszone (inne)

79

Całe (nieokreślone)

91

Szczypce

80

Jaja

85

Postać nieznana

99

Część B

Uwagi

| 1. | Filety: płaty ryby cięte równolegle do kręgosłupa, składające się z prawego lub lewego boku ryby, o ile głowa, wnętrzności, płetwy (grzbietowe, odbytowe, ogonowe, brzuszne, piersiowe) oraz kości (kręgi lub duży kręgosłup, brzuszne lub żebrowe, skrzelowe lub strzemiączkowe itd.) zostały usunięte, a oba boki nie są połączone, na przykład poprzez grzbiet lub brzuch. |
| --- | --- |

1.

Filety: płaty ryby cięte równolegle do kręgosłupa, składające się z prawego lub lewego boku ryby, o ile głowa, wnętrzności, płetwy (grzbietowe, odbytowe, ogonowe, brzuszne, piersiowe) oraz kości (kręgi lub duży kręgosłup, brzuszne lub żebrowe, skrzelowe lub strzemiączkowe itd.) zostały usunięte, a oba boki nie są połączone, na przykład poprzez grzbiet lub brzuch.

| 2. | Ryby całe: ryby niepatroszone. |
| --- | --- |

2.

Ryby całe: ryby niepatroszone.

| 3. | Oczyszczone: kałamarnica po usunięciu od korpusu ramion, głowy oraz organów wewnętrznych. |
| --- | --- |

3.

Oczyszczone: kałamarnica po usunięciu od korpusu ramion, głowy oraz organów wewnętrznych.

| 4. | Ryby mrożone: Ryby poddane zamrożeniu w celu zachowania charakterystycznych dla nich właściwości poprzez obniżenie średniej temperatury do -18 °C lub niższej, przechowywane następnie przechowywane w temperaturze -18 °C lub niższej. |
| --- | --- |

4.

Ryby mrożone: Ryby poddane zamrożeniu w celu zachowania charakterystycznych dla nich właściwości poprzez obniżenie średniej temperatury do -18 °C lub niższej, przechowywane następnie przechowywane w temperaturze -18 °C lub niższej.

| 5. | Ryby świeże: Ryby, które nie zostały zakonserwowane, nie były wędzone, suszone ani solone, nie zostały zamrożone ani poddane żadnym innym procesom za wyjątkiem chłodzenia. Zwykle występują w postaci ryby całej lub wypatroszonej. |
| --- | --- |

5.

Ryby świeże: Ryby, które nie zostały zakonserwowane, nie były wędzone, suszone ani solone, nie zostały zamrożone ani poddane żadnym innym procesom za wyjątkiem chłodzenia. Zwykle występują w postaci ryby całej lub wypatroszonej.

| 6. | Ryby solone: Ryby często w formie wypatroszonej i bez głowy, przechowywane w soli lub solance. |
| --- | --- |

6.

Ryby solone: Ryby często w formie wypatroszonej i bez głowy, przechowywane w soli lub solance.

---

ZAŁĄCZNIK IV

WYKAZ KODÓW PRZEZNACZENIA PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA

Część A

Wykaz

| Przeznaczenie | Kod | Kategorie danych |
| --- | --- | --- |
| Spożycie przez ludzi | 1 | Obowiązkowe |
| Cele przemysłowe | 2 | Obowiązkowe |
| Wycofane z rynku | 3 | Dobrowolne |
| Przynęta | 4 | Dobrowolne |
| Pasza dla zwierząt | 5 | Dobrowolne |
| Odpady | 6 | Dobrowolne |
| Przeznaczenie nieznane | 9 | Dobrowolne |

Przeznaczenie

Kod

Kategorie danych

Spożycie przez ludzi

1

Obowiązkowe

Cele przemysłowe

2

Obowiązkowe

Wycofane z rynku

3

Dobrowolne

Przynęta

4

Dobrowolne

Pasza dla zwierząt

5

Dobrowolne

Odpady

6

Dobrowolne

Przeznaczenie nieznane

9

Dobrowolne

Część B

Uwagi

| 1. | Spożycie przez ludzi: wszystkie produkty rybołówstwa, które sprzedawane są podczas pierwszej sprzedaży do spożycia przez ludzi lub które zostały wyładowane na mocy umowy lub innego porozumienia w celu spożycia przez ludzi. Wyłączone są ilości przeznaczone do spożycia przez ludzi, które podczas pierwszej sprzedaży zostały wycofane z rynku towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi ze względu na warunki rynkowe, przepisy dotyczące higieny lub z podobnych przyczyn. |
| --- | --- |

1.

Spożycie przez ludzi: wszystkie produkty rybołówstwa, które sprzedawane są podczas pierwszej sprzedaży do spożycia przez ludzi lub które zostały wyładowane na mocy umowy lub innego porozumienia w celu spożycia przez ludzi. Wyłączone są ilości przeznaczone do spożycia przez ludzi, które podczas pierwszej sprzedaży zostały wycofane z rynku towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi ze względu na warunki rynkowe, przepisy dotyczące higieny lub z podobnych przyczyn.

| 2. | Cele przemysłowe: wszystkie produkty rybołówstwa wyładowane w celu przerobienia na mączkę i olej przeznaczone do spożycia przez zwierzęta, a także ilości początkowo przeznaczone do spożycia przez ludzi, które nie zostały sprzedane w tym celu podczas pierwszej sprzedaży. |
| --- | --- |

2.

Cele przemysłowe: wszystkie produkty rybołówstwa wyładowane w celu przerobienia na mączkę i olej przeznaczone do spożycia przez zwierzęta, a także ilości początkowo przeznaczone do spożycia przez ludzi, które nie zostały sprzedane w tym celu podczas pierwszej sprzedaży.

| 3. | Wycofane z rynku: ilości początkowo przeznaczone do spożycia przez ludzi, które podczas pierwszej sprzedaży zostały wycofane z rynku ze względu na warunki rynkowe lub przepisy dotyczące higieny, lub też z innych przyczyn. |
| --- | --- |

3.

Wycofane z rynku: ilości początkowo przeznaczone do spożycia przez ludzi, które podczas pierwszej sprzedaży zostały wycofane z rynku ze względu na warunki rynkowe lub przepisy dotyczące higieny, lub też z innych przyczyn.

| 4. | Przynęta: ilości świeżych ryb, które zostały przeznaczone na przynętę w innej działalności połowowej. Przykład stanowi przynęta stosowana przy połowach kliprami tuńczykowymi. |
| --- | --- |

4.

Przynęta: ilości świeżych ryb, które zostały przeznaczone na przynętę w innej działalności połowowej. Przykład stanowi przynęta stosowana przy połowach kliprami tuńczykowymi.

| 5. | Pasza dla zwierząt: ilości świeżych ryb przeznaczonych bezpośrednio jako pasza dla zwierząt. Nie są uwzględniane ilości przeznaczone do wytwarzania mączki rybnej i oleju rybnego. |
| --- | --- |

5.

Pasza dla zwierząt: ilości świeżych ryb przeznaczonych bezpośrednio jako pasza dla zwierząt. Nie są uwzględniane ilości przeznaczone do wytwarzania mączki rybnej i oleju rybnego.

| 6. | Odpady: ryby lub ich części, które ze względu na ich stan są przeznaczone do zniszczenia przed wyładunkiem. |
| --- | --- |

6.

Odpady: ryby lub ich części, które ze względu na ich stan są przeznaczone do zniszczenia przed wyładunkiem.

| 7. | Przeznaczenie nieznane: ilości ryb, które nie mogą zostać przypisane do żadnej z powyższych kategorii. |
| --- | --- |

7.

Przeznaczenie nieznane: ilości ryb, które nie mogą zostać przypisane do żadnej z powyższych kategorii.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | Komisja przyjęła swój wniosek (1) w dniu 11 listopada 2005 r. z zamiarem zastąpienia istniejącego rozporządzenia o danych statystycznych dotyczących produktów rybołówstwa (EWG) nr 1382/91, aby poprawić wykorzystanie zebranych danych, ograniczając jednocześnie obciążenie państw członkowskich. Wniosek poddano analizom i dyskusjom na forum organów przygotowawczych Rady w ramach kolejnych prezydencji. |
| --- | --- |

1.

Komisja przyjęła swój wniosek (1) w dniu 11 listopada 2005 r. z zamiarem zastąpienia istniejącego rozporządzenia o danych statystycznych dotyczących produktów rybołówstwa (EWG) nr 1382/91, aby poprawić wykorzystanie zebranych danych, ograniczając jednocześnie obciążenie państw członkowskich. Wniosek poddano analizom i dyskusjom na forum organów przygotowawczych Rady w ramach kolejnych prezydencji.

| 2. | Parlament Europejski przyjął swoją opinię w pierwszym czytaniu w dniu 15 czerwca 2006 r. |
| --- | --- |

2.

Parlament Europejski przyjął swoją opinię w pierwszym czytaniu w dniu 15 czerwca 2006 r.

| 3. | Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 Traktatu WE w dniu 14 listopada 2006 r. |
| --- | --- |

3.

Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 Traktatu WE w dniu 14 listopada 2006 r.

II.   CEL

Celem przedmiotowego rozporządzenia jest zagwarantowanie dostarczania przez państwa członkowskie zharmonizowanych danych na temat ilości i wartości wyładunków produktów rybołówstwa na ich terytoriach po to, aby umożliwić prowadzenie analiz rynku produktów rybołówstwa i bardziej ogólnych analiz gospodarczych w sektorze rybołówstwa.

III.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

1.   Kontekst ogólny

Porozumienie na temat niniejszego dossier osiągnięto w pierwszym czytaniu w czerwcu 2006 r. (PE-CONS 3628/06).

W dniu 17 lipca 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/512/WE zmieniającą decyzję Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji i wprowadzającą nową procedurę zwaną „procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą” (art. 5a).

Tej nowej procedury komitetu należy przestrzegać przy przyjmowaniu środków o zasięgu ogólnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów podstawowego aktu przyjętego zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu, w tym wykreślenie niektórych z tych elementów lub dodanie nowych, innych niż istotne elementów.

2.   Zmiany wprowadzone przez Radę

Projekt rozporządzenia odnosi się do procedury komitetu zarządzającego przy przyjmowaniu środków dotyczących technicznego dostosowania załączników. Ponieważ jednak środki te mają zasięg ogólny i mają zmienić inne niż istotne elementy rozporządzenia, powinny być przyjmowane zgodnie z nową procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Ze względu na pilność kwestii, konieczne będzie przyjęcie tego rozporządzenia przez Parlament i Radę do grudnia 2006 r.

3.   Komisja przyjęła wspólne stanowisko uzgodnione przez Radę.

---

(1)  COM (2005) 566 wersja ostateczna.

---

| 12.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 301/94 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 301/94

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 30/2006

przyjęte przez Radę w dniu 14 listopada 2006 r.

w celu przyjęcia decyzji nr .../2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie w sprawie Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego (2008)

(2006/C 301 E/04)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 151 ust. 5 tiret pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską powierzono Wspólnocie zadanie tworzenia coraz ściślejszych związków między narodami Europy oraz przyczyniania się do rozkwitu kultur państw członkowskich przy poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej oraz równoczesnym uwypuklaniu znaczenia wspólnego dziedzictwa kulturowego. |
| --- | --- |

(1)

W Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską powierzono Wspólnocie zadanie tworzenia coraz ściślejszych związków między narodami Europy oraz przyczyniania się do rozkwitu kultur państw członkowskich przy poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej oraz równoczesnym uwypuklaniu znaczenia wspólnego dziedzictwa kulturowego.

| (2) | Połączony efekt kolejnych rozszerzeń Unii Europejskiej (UE), zwiększonej mobilności wynikającej z ustanowienia jednolitego rynku, dawnych i obecnych ruchów migracyjnych, zwiększonej wymiany z resztą świata dzięki handlowi, edukacji i turystyce, a także ogólnie w wyniku globalizacji, powoduje, że w Europie i poza jej granicami rośnie liczba interakcji między obywatelami europejskimi i wszystkimi osobami mieszkającymi na terytorium UE, a także różnymi kulturami, językami, grupami etnicznymi i religijnymi. |
| --- | --- |

(2)

Połączony efekt kolejnych rozszerzeń Unii Europejskiej (UE), zwiększonej mobilności wynikającej z ustanowienia jednolitego rynku, dawnych i obecnych ruchów migracyjnych, zwiększonej wymiany z resztą świata dzięki handlowi, edukacji i turystyce, a także ogólnie w wyniku globalizacji, powoduje, że w Europie i poza jej granicami rośnie liczba interakcji między obywatelami europejskimi i wszystkimi osobami mieszkającymi na terytorium UE, a także różnymi kulturami, językami, grupami etnicznymi i religijnymi.

| (3) | Obywatele europejscy, jak również wszystkie osoby mieszkające w UE na stałe lub czasowo, powinni zatem mieć możliwość uczestniczenia w dialogu międzykulturowym i pełnego rozwoju w zróżnicowanym, pluralistycznym, solidarnym i dynamicznym społeczeństwie nie tylko w Europie, ale i na świecie. |
| --- | --- |

(3)

Obywatele europejscy, jak również wszystkie osoby mieszkające w UE na stałe lub czasowo, powinni zatem mieć możliwość uczestniczenia w dialogu międzykulturowym i pełnego rozwoju w zróżnicowanym, pluralistycznym, solidarnym i dynamicznym społeczeństwie nie tylko w Europie, ale i na świecie.

| (4) | Jednym z głównych zadań projektu integracji europejskiej jest znajdowanie sposobów prowadzenia dialogu międzykulturowego i dialogu między obywatelami, tak aby zwiększyć poszanowanie dla różnorodności kulturowej i umożliwić funkcjonowanie w złożonych realiach naszych społeczeństw, przy współistnieniu różnych tożsamości i przekonań kulturowych. Ponadto ważne jest podkreślanie znaczenia wkładu różnych kultur w dziedzictwo państw członkowskich i sposób życia ich obywateli oraz uznanie, że kultura i dialog międzykulturowy są kluczowe dla nauki harmonijnego współżycia. |
| --- | --- |

(4)

Jednym z głównych zadań projektu integracji europejskiej jest znajdowanie sposobów prowadzenia dialogu międzykulturowego i dialogu między obywatelami, tak aby zwiększyć poszanowanie dla różnorodności kulturowej i umożliwić funkcjonowanie w złożonych realiach naszych społeczeństw, przy współistnieniu różnych tożsamości i przekonań kulturowych. Ponadto ważne jest podkreślanie znaczenia wkładu różnych kultur w dziedzictwo państw członkowskich i sposób życia ich obywateli oraz uznanie, że kultura i dialog międzykulturowy są kluczowe dla nauki harmonijnego współżycia.

| (5) | Dialog międzykulturowy przyczynia się zatem do realizacji wielu strategicznych priorytetowych celów UE, zwłaszcza ze względu na fakt, że:






  — | szanuje i promuje różnorodność kulturową w Europie, ułatwia współistnienie, a także zachęca do korzystania z aktywnego i otwartego na świat obywatelstwa europejskiego, którego podstawą są wspólne wartości UE, |
| --- | --- | --- |

(5)

Dialog międzykulturowy przyczynia się zatem do realizacji wielu strategicznych priorytetowych celów UE, zwłaszcza ze względu na fakt, że:

—

szanuje i promuje różnorodność kulturową w Europie, ułatwia współistnienie, a także zachęca do korzystania z aktywnego i otwartego na świat obywatelstwa europejskiego, którego podstawą są wspólne wartości UE,

| — | przyczynia się do zapewniania równych szans i zapobiegania dyskryminacji w UE poprzez objęcie odnowionej strategii lizbońskiej, która przewiduje, że gospodarka oparta na wiedzy wymaga, aby ludzie byli w stanie dostosować się do zmian i korzystać ze wszystkich potencjalnych źródeł innowacji w celu podniesienia poziomu dobrobytu, |
| --- | --- |

—

przyczynia się do zapewniania równych szans i zapobiegania dyskryminacji w UE poprzez objęcie odnowionej strategii lizbońskiej, która przewiduje, że gospodarka oparta na wiedzy wymaga, aby ludzie byli w stanie dostosować się do zmian i korzystać ze wszystkich potencjalnych źródeł innowacji w celu podniesienia poziomu dobrobytu,

| — | podkreśla wymiar kulturowy i edukacyjny odnowionej strategii lizbońskiej, a tym samym stymuluje rozwój w UE gospodarki opartej na kulturze i kreatywności, dzięki czemu następuje wzrost i powstają nowe miejsca pracy, |
| --- | --- |

—

podkreśla wymiar kulturowy i edukacyjny odnowionej strategii lizbońskiej, a tym samym stymuluje rozwój w UE gospodarki opartej na kulturze i kreatywności, dzięki czemu następuje wzrost i powstają nowe miejsca pracy,

| — | wspiera zaangażowanie UE na rzecz solidarności, sprawiedliwości społecznej, rozwoju społecznej gospodarki rynkowej, współpracy i zwiększonej spójności przy poszanowaniu jej wspólnych wartości, |
| --- | --- |

—

wspiera zaangażowanie UE na rzecz solidarności, sprawiedliwości społecznej, rozwoju społecznej gospodarki rynkowej, współpracy i zwiększonej spójności przy poszanowaniu jej wspólnych wartości,

| — | sprawia, że głos UE liczy się na arenie międzynarodowej i że możliwe staje się ustanawianie skutecznych partnerstw z krajami sąsiadującymi z Unią, co pozwala rozszerzyć strefę stabilności i demokracji oraz wspólnego dobrobytu poza obszar UE, a zatem poprawia warunki materialne i zwiększa bezpieczeństwo obywateli europejskich i wszystkich osób mieszkających na terytorium UE. |
| --- | --- |

—

sprawia, że głos UE liczy się na arenie międzynarodowej i że możliwe staje się ustanawianie skutecznych partnerstw z krajami sąsiadującymi z Unią, co pozwala rozszerzyć strefę stabilności i demokracji oraz wspólnego dobrobytu poza obszar UE, a zatem poprawia warunki materialne i zwiększa bezpieczeństwo obywateli europejskich i wszystkich osób mieszkających na terytorium UE.

| (6) | Dialog międzykulturowy stanowi ważny element wielu polityk i instrumentów wspólnotowych w dziedzinie funduszy strukturalnych, edukacji, uczenia się przez całe życie, młodzieży, kultury, obywatelstwa, sportu, równości płci, zatrudnienia i spraw społecznych, zwalczania dyskryminacji i zapobiegania wyłączeniu społecznemu, walki z przejawami rasizmu i ksenofobii, polityki azylowej i integracji imigrantów, praw człowieka i trwałego rozwoju, polityki audiowizualnej i badań naukowych. |
| --- | --- |

(6)

Dialog międzykulturowy stanowi ważny element wielu polityk i instrumentów wspólnotowych w dziedzinie funduszy strukturalnych, edukacji, uczenia się przez całe życie, młodzieży, kultury, obywatelstwa, sportu, równości płci, zatrudnienia i spraw społecznych, zwalczania dyskryminacji i zapobiegania wyłączeniu społecznemu, walki z przejawami rasizmu i ksenofobii, polityki azylowej i integracji imigrantów, praw człowieka i trwałego rozwoju, polityki audiowizualnej i badań naukowych.

| (7) | Wzrasta zarazem waga dialogu w stosunkach zewnętrznych UE, a zwłaszcza w kontaktach z krajami przystępującymi i krajami kandydującymi, krajami Bałkanów Zachodnich, krajami kandydującymi do zawarcia umów stowarzyszeniowych z UE, krajami partnerskimi europejskiej polityki sąsiedztwa i innymi krajami trzecimi, zwłaszcza krajami rozwijającymi się. |
| --- | --- |

(7)

Wzrasta zarazem waga dialogu w stosunkach zewnętrznych UE, a zwłaszcza w kontaktach z krajami przystępującymi i krajami kandydującymi, krajami Bałkanów Zachodnich, krajami kandydującymi do zawarcia umów stowarzyszeniowych z UE, krajami partnerskimi europejskiej polityki sąsiedztwa i innymi krajami trzecimi, zwłaszcza krajami rozwijającymi się.

| (8) | Przy wykorzystaniu doświadczeń i inicjatyw wspólnotowych zasadniczym krokiem jest włączenie w równym stopniu wszystkich obywateli, zarówno mężczyzn jak i kobiet, z wszystkich państw członkowskich oraz społeczeństwa europejskiego jako całości w dialog międzykulturowy, zwłaszcza poprzez uporządkowaną współpracę w ramach społeczeństwa obywatelskiego. Przyczynia się to do tworzenia poczucia tożsamości europejskiej, ponieważ umożliwia akceptację różnorodności i kształtowanie różnych aspektów przynależności do wspólnoty. |
| --- | --- |

(8)

Przy wykorzystaniu doświadczeń i inicjatyw wspólnotowych zasadniczym krokiem jest włączenie w równym stopniu wszystkich obywateli, zarówno mężczyzn jak i kobiet, z wszystkich państw członkowskich oraz społeczeństwa europejskiego jako całości w dialog międzykulturowy, zwłaszcza poprzez uporządkowaną współpracę w ramach społeczeństwa obywatelskiego. Przyczynia się to do tworzenia poczucia tożsamości europejskiej, ponieważ umożliwia akceptację różnorodności i kształtowanie różnych aspektów przynależności do wspólnoty.

| (9) | Do celów niniejszej decyzji pojęcie „aktywnego obywatelstwa europejskiego” nie powinno obejmować wyłącznie obywateli UE w rozumieniu art. 17 Traktatu WE, ale wszystkie osoby mieszkające na terytorium UE na stałe lub czasowo. |
| --- | --- |

(9)

Do celów niniejszej decyzji pojęcie „aktywnego obywatelstwa europejskiego” nie powinno obejmować wyłącznie obywateli UE w rozumieniu art. 17 Traktatu WE, ale wszystkie osoby mieszkające na terytorium UE na stałe lub czasowo.

| (10) | Przez wspólne wartości UE rozumie się wartości określone w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(10)

Przez wspólne wartości UE rozumie się wartości określone w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej.

| (11) | Sprawą zasadniczą jest zapewnienie komplementarności i horyzontalnego podejścia do wszystkich działań prowadzonych na szczeblu wspólnotowym, krajowym, regionalnym i lokalnym, które są silnie związane z dialogiem międzykulturowym, zważywszy, że Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego przyczyni się do zwiększenia ich widoczności i spójności. Planowanie tych działań, zarówno na szczeblu Wspólnoty jak i krajowym, uwzględnia doświadczenia zdobyte w czasie realizacji projektów w ramach Europejskiego Roku na rzecz Równych Szans dla Wszystkich (2007). |
| --- | --- |

(11)

Sprawą zasadniczą jest zapewnienie komplementarności i horyzontalnego podejścia do wszystkich działań prowadzonych na szczeblu wspólnotowym, krajowym, regionalnym i lokalnym, które są silnie związane z dialogiem międzykulturowym, zważywszy, że Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego przyczyni się do zwiększenia ich widoczności i spójności. Planowanie tych działań, zarówno na szczeblu Wspólnoty jak i krajowym, uwzględnia doświadczenia zdobyte w czasie realizacji projektów w ramach Europejskiego Roku na rzecz Równych Szans dla Wszystkich (2007).

| (12) | Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego powinien przyczynić się do włączenia dialogu międzykulturowego, jako priorytetu horyzontalnego i dotyczącego wielu sektorów, w politykę, działania i programy Wspólnoty oraz do określenia i upowszechniania najlepszych praktyk w jego propagowaniu. Wyraźne uznanie najlepszych praktyk i projektów w dziedzinie dialogu międzykulturowego zachęci zainteresowane strony do działania i rozpowszechni tę ideę w społeczeństwie obywatelskim. |
| --- | --- |

(12)

Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego powinien przyczynić się do włączenia dialogu międzykulturowego, jako priorytetu horyzontalnego i dotyczącego wielu sektorów, w politykę, działania i programy Wspólnoty oraz do określenia i upowszechniania najlepszych praktyk w jego propagowaniu. Wyraźne uznanie najlepszych praktyk i projektów w dziedzinie dialogu międzykulturowego zachęci zainteresowane strony do działania i rozpowszechni tę ideę w społeczeństwie obywatelskim.

| (13) | W zależności od potrzeb możliwe jest rozwijanie współpracy z Radą Europy i z UNESCO, w szczególności w celu uwzględnienia ich doświadczenia i wiedzy specjalistycznej w zakresie propagowania dialogu międzykulturowego. |
| --- | --- |

(13)

W zależności od potrzeb możliwe jest rozwijanie współpracy z Radą Europy i z UNESCO, w szczególności w celu uwzględnienia ich doświadczenia i wiedzy specjalistycznej w zakresie propagowania dialogu międzykulturowego.

| (14) | Należy także zapewnić komplementarność działań w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego ze wszystkimi zewnętrznymi aspektami inicjatyw propagujących dialog międzykulturowy podejmowanych w odpowiednich ramach, między innymi inicjatyw z krajami EFTA będącymi stronami porozumienia EOG, z krajami Bałkanów Zachodnich i krajami partnerskimi objętymi europejską polityką sąsiedztwa. Ważne będzie również zapewnienie komplementarności z wszystkimi innymi inicjatywami współpracy z krajami trzecimi, a zwłaszcza z krajami rozwijającymi się, mającymi znaczenie z punktu widzenia celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego. |
| --- | --- |

(14)

Należy także zapewnić komplementarność działań w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego ze wszystkimi zewnętrznymi aspektami inicjatyw propagujących dialog międzykulturowy podejmowanych w odpowiednich ramach, między innymi inicjatyw z krajami EFTA będącymi stronami porozumienia EOG, z krajami Bałkanów Zachodnich i krajami partnerskimi objętymi europejską polityką sąsiedztwa. Ważne będzie również zapewnienie komplementarności z wszystkimi innymi inicjatywami współpracy z krajami trzecimi, a zwłaszcza z krajami rozwijającymi się, mającymi znaczenie z punktu widzenia celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego.

| (15) | Działania w ramach dialogu międzykulturowego, które mają być podjęte przy wykorzystaniu odpowiednich instrumentów w dziedzinie stosunków zewnętrznych, powinny m.in. świadczyć o wzajemnym zainteresowaniu związanym z wymianą doświadczeń i wartości z krajami trzecimi oraz propagować wzajemną znajomość kultury innych krajów oraz wzajemne poszanowanie i zrozumienie ich kultur. |
| --- | --- |

(15)

Działania w ramach dialogu międzykulturowego, które mają być podjęte przy wykorzystaniu odpowiednich instrumentów w dziedzinie stosunków zewnętrznych, powinny m.in. świadczyć o wzajemnym zainteresowaniu związanym z wymianą doświadczeń i wartości z krajami trzecimi oraz propagować wzajemną znajomość kultury innych krajów oraz wzajemne poszanowanie i zrozumienie ich kultur.

| (16) | Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich. Kraje kandydujące powinny jednakże zostać ściśle włączone w działania prowadzone w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego poprzez inicjatywy mające na celu propagowanie dialogu międzykulturowego, podejmowane w ramach istniejącej współpracy i dialogu, a zwłaszcza w ramach dialogu na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi (4). |
| --- | --- |

(16)

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich. Kraje kandydujące powinny jednakże zostać ściśle włączone w działania prowadzone w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego poprzez inicjatywy mające na celu propagowanie dialogu międzykulturowego, podejmowane w ramach istniejącej współpracy i dialogu, a zwłaszcza w ramach dialogu na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi (4).

| (17) | Niniejsza decyzja określa na cały okres prowadzenia działań kopertę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt. 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5). |
| --- | --- |

(17)

Niniejsza decyzja określa na cały okres prowadzenia działań kopertę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt. 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5).

| (18) | Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6). Ze względu na charakter i zakres planowanych działań uznaje się za stosowne ustanowienie komitetu doradczego. |
| --- | --- |

(18)

Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6). Ze względu na charakter i zakres planowanych działań uznaje się za stosowne ustanowienie komitetu doradczego.

| (19) | Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na konieczność ustanowienia w szczególności wielostronnych partnerstw i wymiany ponadnarodowej obejmującej całą Wspólnotę, możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(19)

Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na konieczność ustanowienia w szczególności wielostronnych partnerstw i wymiany ponadnarodowej obejmującej całą Wspólnotę, możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Rok 2008 zostaje ogłoszony Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego, w celu przyczynienia się do konkretyzacji i nagłośnienia trwałego procesu dialogu międzykulturowego, który będzie kontynuowany również po zakończeniu tego roku.

Artykuł 2

Cele

1.   Ogólne cele działań w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego są następujące:

| — | propagowanie dialogu międzykulturowego jako procesu umożliwiającego wszystkim osobom mieszkającym w UE poprawę umiejętności funkcjonowania w bardziej otwartym, ale równocześnie bardziej złożonym środowisku kulturowym, w którym różne tożsamości kulturowe i przekonania współistnieją w różnych państwach członkowskich, jak i w obrębie poszczególnych państw członkowskich, |
| --- | --- |

—

propagowanie dialogu międzykulturowego jako procesu umożliwiającego wszystkim osobom mieszkającym w UE poprawę umiejętności funkcjonowania w bardziej otwartym, ale równocześnie bardziej złożonym środowisku kulturowym, w którym różne tożsamości kulturowe i przekonania współistnieją w różnych państwach członkowskich, jak i w obrębie poszczególnych państw członkowskich,

| — | podkreślanie znaczenia dialogu międzykulturowego jako możliwości wnoszenia wkładu do zróżnicowanego i dynamicznego społeczeństwa oraz korzystania z niego nie tylko w Europie, ale i na świecie, |
| --- | --- |

—

podkreślanie znaczenia dialogu międzykulturowego jako możliwości wnoszenia wkładu do zróżnicowanego i dynamicznego społeczeństwa oraz korzystania z niego nie tylko w Europie, ale i na świecie,

| — | uświadamianie wszystkim osobom mieszkającym w UE, zwłaszcza ludziom młodym, znaczenia rozwijania aktywnego i otwartego na świat obywatelstwa europejskiego, które szanuje różnorodność kulturową i oparte jest na wspólnych wartościach UE określonych w art. 6 Traktatu UE i w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uświadamianie wszystkim osobom mieszkającym w UE, zwłaszcza ludziom młodym, znaczenia rozwijania aktywnego i otwartego na świat obywatelstwa europejskiego, które szanuje różnorodność kulturową i oparte jest na wspólnych wartościach UE określonych w art. 6 Traktatu UE i w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej,

| — | podkreślanie znaczenia wkładu różnych kultur oraz przejawów różnorodności kulturowej w dziedzictwo i sposób życia w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

podkreślanie znaczenia wkładu różnych kultur oraz przejawów różnorodności kulturowej w dziedzictwo i sposób życia w państwach członkowskich.

2.   Szczegółowe cele Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego są następujące:

| — | podejmowanie starań na rzecz uświadamiania wszystkim osobom zamieszkującym na terytorium UE, zwłaszcza ludziom młodym, jakie znaczenie ma angażowanie się w dialog międzykulturowy w życiu codziennym, |
| --- | --- |

—

podejmowanie starań na rzecz uświadamiania wszystkim osobom zamieszkującym na terytorium UE, zwłaszcza ludziom młodym, jakie znaczenie ma angażowanie się w dialog międzykulturowy w życiu codziennym,

| — | prace na rzecz określenia, wymiany oraz wyraźnego uznania na szczeblu europejskim najlepszych praktyk na rzecz propagowania dialogu międzykulturowego w całej UE, zwłaszcza wśród ludzi młodych i dzieci, |
| --- | --- |

—

prace na rzecz określenia, wymiany oraz wyraźnego uznania na szczeblu europejskim najlepszych praktyk na rzecz propagowania dialogu międzykulturowego w całej UE, zwłaszcza wśród ludzi młodych i dzieci,

| — | rozwijanie roli edukacji jako ważnego narzędzia przekazywania wiedzy o różnorodności i pogłębiania zrozumienia innych kultur oraz rozwijania umiejętności i najlepszych praktyk społecznych a także podkreślanie centralnej roli mediów w propagowaniu zasady równości i wzajemnego zrozumienia, |
| --- | --- |

—

rozwijanie roli edukacji jako ważnego narzędzia przekazywania wiedzy o różnorodności i pogłębiania zrozumienia innych kultur oraz rozwijania umiejętności i najlepszych praktyk społecznych a także podkreślanie centralnej roli mediów w propagowaniu zasady równości i wzajemnego zrozumienia,

| — | zwiększanie widoczności i spójności oraz propagowanie wszystkich programów i działań wspólnotowych przyczyniających się do rozwoju dialogu międzykulturowego i zapewnienie ich dalszej realizacji, |
| --- | --- |

—

zwiększanie widoczności i spójności oraz propagowanie wszystkich programów i działań wspólnotowych przyczyniających się do rozwoju dialogu międzykulturowego i zapewnienie ich dalszej realizacji,

| — | przyczynianie się do opracowywania nowych podejść do dialogu międzykulturowego obejmujących współpracę pomiędzy wieloma zainteresowanymi stronami z różnych sektorów. |
| --- | --- |

—

przyczynianie się do opracowywania nowych podejść do dialogu międzykulturowego obejmujących współpracę pomiędzy wieloma zainteresowanymi stronami z różnych sektorów.

Artykuł 3

Przedmiot podejmowanych środków

Środki podejmowane do osiągania celów określonych w art. 2 są określone w załączniku.

Obejmują one realizację następujących działań lub udzielenie im wsparcia:

| a) | imprezy okolicznościowe i inicjatywy o wymiarze europejskim, mające na celu propagowanie dialogu międzykulturowego przez bezpośredni udział lub dotarcie w inny sposób do jak największej liczby osób oraz podkreślające osiągnięcia i doświadczenia w ramach tematyki Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego; |
| --- | --- |

a)

imprezy okolicznościowe i inicjatywy o wymiarze europejskim, mające na celu propagowanie dialogu międzykulturowego przez bezpośredni udział lub dotarcie w inny sposób do jak największej liczby osób oraz podkreślające osiągnięcia i doświadczenia w ramach tematyki Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego;

| b) | imprezy okolicznościowe i inicjatywy podejmowane na szczeblu krajowym i regionalnym, mające wyraźny wymiar europejski oraz przyczyniające się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego przez bezpośredni udział lub dotarcie w inny sposób do jak największej liczby osób, ze szczególnym uwzględnieniem działań związanych z wychowaniem obywatelskim i z uczeniem się szacunku dla innych ludzi i ich odrębności; |
| --- | --- |

b)

imprezy okolicznościowe i inicjatywy podejmowane na szczeblu krajowym i regionalnym, mające wyraźny wymiar europejski oraz przyczyniające się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego przez bezpośredni udział lub dotarcie w inny sposób do jak największej liczby osób, ze szczególnym uwzględnieniem działań związanych z wychowaniem obywatelskim i z uczeniem się szacunku dla innych ludzi i ich odrębności;

| c) | kampanie informacyjne i promocyjne, prowadzone na szczeblu wspólnotowym i krajowym, zwłaszcza we współpracy z mediami i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, mające na celu rozpowszechnianie, zwłaszcza wśród młodzieży i dzieci, zasadniczych treści związanych z celami Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego oraz określenie najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

c)

kampanie informacyjne i promocyjne, prowadzone na szczeblu wspólnotowym i krajowym, zwłaszcza we współpracy z mediami i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, mające na celu rozpowszechnianie, zwłaszcza wśród młodzieży i dzieci, zasadniczych treści związanych z celami Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego oraz określenie najlepszych praktyk;

| d) | analizy i studia na szczeblu wspólnotowym lub krajowym oraz konsultacje z ponadnarodowymi sieciami współpracy oraz zainteresowanymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego mające na celu ocenę i przedstawienie sprawozdań dotyczących przygotowań, skuteczności i wpływu Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, w celu stworzenia podstawy długofalowych działań następczych. |
| --- | --- |

d)

analizy i studia na szczeblu wspólnotowym lub krajowym oraz konsultacje z ponadnarodowymi sieciami współpracy oraz zainteresowanymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego mające na celu ocenę i przedstawienie sprawozdań dotyczących przygotowań, skuteczności i wpływu Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, w celu stworzenia podstawy długofalowych działań następczych.

Artykuł 4

Współpraca państw członkowskich

Każde państwo członkowskie wyznacza krajowy organ koordynacyjny lub równoważny organ administracyjny, odpowiedzialny za organizację udziału tego państwa członkowskiego w Europejskim Roku Dialogu Międzykulturowego. Powiadamia ono Komisję o tym wyznaczeniu w terminie miesiąca od przyjęcia niniejszej decyzji.

Każde państwo członkowskie zapewnia, aby wymieniony organ we właściwy sposób włączał się we współpracę różnych uczestników dialogu międzykulturowego na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.

Wymieniony organ jest odpowiedzialny za koordynację na szczeblu krajowym działań związanych z Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego.

Artykuł 5

Wykonanie

1.   Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 2.

2.   Szczególną uwagę zwraca się na współpracę z instytucjami europejskimi, w szczególności z Parlamentem Europejskim.

Artykuł 6

Komitet

1.   Komisja jest wspomagana przez komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

4.   Pożądane jest, aby krajowi przedstawiciele zasiadający w komitecie byli wyznaczeni przez krajowy organ koordynacyjny, o którym mowa w art. 4.

Artykuł 7

Przepisy finansowe

1.   Działania o zasięgu wspólnotowym, o których mowa w części A załącznika, mogą być dotowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w wysokości do 80 % całkowitych kosztów.

2.   Działania, o których mowa w części B załącznika, mogą być dotowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w wysokości do 50 % całkowitych kosztów, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 8.

3.   Działania o zasięgu wspólnotowym, o których mowa w części C załącznika, są przedmiotem zamówienia publicznego lub otrzymują dotacje z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

Artykuł 8

Procedura składania i wyboru wniosków

1.   Decyzje o przyznaniu dotacji podejmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 2. Komisja zapewnia zrównoważony i sprawiedliwy podział środków pomiędzy państwa członkowskie i różne dziedziny działalności, uwzględniając jakość proponowanych projektów.

2.   Wnioski o przyznanie dotacji, składane na podstawie art. 7 ust. 3, przedstawiane są Komisji przez organ, o którym mowa w art. 4.

Artykuł 9

Organizacje międzynarodowe

W celu realizacji działań w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, Komisja może nawiązać współpracę z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy i z UNESCO, szczególnie dbając o zapewnienie nagłośnienia udziału UE.

Artykuł 10

Rola Komisji

1.   Komisja zapewnia spójność środków przewidzianych w niniejszej decyzji z innymi działaniami i inicjatywami wspólnotowymi.

2.   Komisja podejmuje starania w celu włączenia krajów kandydujących w działania w ramach Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego przez zapewnianie ich udziału w licznych programach wspólnotowych, w tym programach mających wymiar dialogu międzykulturowego, oraz przez przygotowywanie konkretnych inicjatyw podejmowanych w odpowiednich strukturach, szczególnie w kontekście dialogu na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi.

3.   Komisja zapewnia komplementarność środków podjętych dla osiągnięcia celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego i potencjalnych inicjatyw podejmowanych w odpowiednich ramach współpracy i dialogu z krajami EFTA będącymi stronami porozumienia EOG, krajami Bałkanów Zachodnich i krajami partnerskimi objętymi europejską polityką sąsiedztwa.

4.   Komisja zapewnia również komplementarność ze wszystkimi innymi inicjatywami współpracy z krajami trzecimi, a zwłaszcza z krajami rozwijającymi się, które to inicjatywy są istotne z punktu widzenia celów dialogu międzykulturowego realizowanych w ramach Europejskiego Roku.

Artykuł 11

Budżet

Koperta finansowa na wdrożenie niniejszej decyzji w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. wynosi 10 000 000 EUR. Środki przeznaczone na działania przygotowawcze są ograniczone do 30 % całkowitego budżetu.

Roczny przydział środków jest zatwierdzany przez władzę budżetową w granicach ram finansowych.

Artykuł 12

Ochrona interesów finansowych Wspólnoty

1.   Komisja zapewnia, by podczas realizacji działań finansowanych na mocy niniejszej decyzji interesy finansowe Wspólnoty były chronione poprzez stosowanie środków zapobiegawczych, zabezpieczających przed nadużyciami finansowymi, korupcją i wszelkimi innymi nielegalnymi działaniami, poprzez skuteczny system kontroli, odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot oraz, jeżeli wykryte zostaną nieprawidłowości, poprzez system skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (7), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (8) oraz zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/1999 z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (9).

2.   W odniesieniu do działań Wspólnoty finansowanych na mocy niniejszej decyzji pojęcie nieprawidłowości, o którym mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, oznacza każde naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub każde naruszenie zobowiązania umownego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które poprzez nieuzasadnioną pozycję wydatków przynosi lub mogłoby przynieść szkodę budżetowi Unii Europejskiej lub budżetom zarządzanym przez Wspólnoty.

3.   Komisja obniża kwotę pomocy finansowej, zawiesza pomoc lub odzyskuje kwotę pomocy przyznanej na dane działanie, jeżeli stwierdzi nieprawidłowości, w szczególności postępowanie niezgodne z przepisami niniejszej decyzji, postanowieniami decyzji indywidualnej lub umowy dotyczących przyznania danego wsparcia finansowego, lub jeżeli okaże się, że działanie zostało bez zgody Komisji istotnie zmienione w sposób, który jest niezgodny z jego charakterem lub warunkami jego realizacji.

4.   Jeżeli nie dotrzymano terminów lub jeżeli stan realizacji danego działania uzasadnia jedynie część udzielonego wsparcia, Komisja zwraca się do beneficjenta o przedstawienie uwag przed upływem określonego terminu. W przypadku gdy beneficjent nie udzieli satysfakcjonującej odpowiedzi, Komisja może anulować pozostałą pomoc finansową i zażądać zwrotu wypłaconych kwot.

5.   Wszelkie nienależnie wypłacone kwoty są zwracane Komisji. Do kwot, które nie zostały zwrócone w odpowiednim czasie, doliczane są odsetki zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (10).

Artykuł 13

Nadzór

1.   Beneficjent przedstawia sprawozdania techniczne i finansowe z postępu prac w odniesieniu do wszelkich działań finansowanych na mocy niniejszej decyzji. W terminie trzech miesięcy od zakończenia realizacji działania przedstawiane jest sprawozdanie końcowe. Komisja określa formę i przedmiot sprawozdań.

2.   Przez okres pięciu lat od daty dokonania ostatniej płatności w związku z jakimkolwiek działaniem beneficjent korzystający z pomocy finansowej zachowuje do dyspozycji Komisji wszelkie dokumenty poświadczające wydatki związane z tym działaniem.

3.   Komisja podejmuje wszelkie inne niezbędne kroki w celu sprawdzenia, czy finansowane działania są realizowane prawidłowo i zgodnie z przepisami niniejszej decyzji oraz rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002.

Artykuł 14

Monitorowanie i ocena

Do dnia 31 grudnia 2009 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie dotyczące wykonania, skutków i ogólnej oceny środków określonych w art. 3, które będzie podstawą przyszłej polityki, środków i działań UE w tej dziedzinie.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w następnym dniu po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 16

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 185 z 8.8.2006, str. 42.

1

(2)  Dz.U. C 206 z 29.8.2006, str. 44.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 1 czerwca 2006 r. oraz decyzja Rady z dnia ... (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Patrz komunikat Komisji z dnia 29 czerwca 2005 r. skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie dialogu na temat społeczeństwa obywatelskiego między UE i krajami kandydującymi.

4

(5)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

5

(6)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

6

(7)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

7

(8)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

8

(9)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

9

(10)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

10

---

ZAŁĄCZNIK

ŚRODKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3

A.   Współfinansowanie działań w skali Wspólnoty

Ograniczona liczba działań o wymiarze symbolicznym na skalę europejską, mających na celu uświadomienie szczególnie osobom młodym celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, może uzyskać dotacje wspólnotowe w wysokości do 80 % całkowitych kosztów.

Działania te mogą mieć formę konkretnych imprez okolicznościowych, w tym uroczystości rozpoczęcia i zakończenia Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego zorganizowanych i przeprowadzonych we współpracy z krajami sprawującymi prezydencje w 2008 r.

Orientacyjnie na działania te zostanie przeznaczonych około 30 % całkowitego przyznanego budżetu.

B.   Współfinansowanie działań w skali krajowej

Niektóre działania prowadzone na szczeblu krajowym, mające wyraźny wymiar europejski, mogą po spełnieniu określonych wymogów kwalifikować się do objęcia ich pomocą wspólnotową w wysokości do 50 % całkowitych kosztów.

Działania te mogą odnosić się w szczególności do współfinansowania jednej inicjatywy krajowej w każdym państwie członkowskim.

Orientacyjnie na działania te zostanie przeznaczone około 30 % całkowitego przyznanego budżetu.

C.   Działania w skali Wspólnoty

| 1) | Działania informacyjne i promocyjne obejmujące:






  a) | kampanię informacyjną koordynowaną na szczeblu wspólnotowym i realizowaną w państwach członkowskich, opierającą się na najlepszych praktykach w zakresie dialogu międzykulturowego na wszystkich szczeblach; |
| --- | --- | --- |

1)

Działania informacyjne i promocyjne obejmujące:

a)

kampanię informacyjną koordynowaną na szczeblu wspólnotowym i realizowaną w państwach członkowskich, opierającą się na najlepszych praktykach w zakresie dialogu międzykulturowego na wszystkich szczeblach;

| b) | współpracę z sektorem prywatnym, mediami, instytucjami edukacyjnymi i innymi partnerami ze społeczeństwa obywatelskiego w celu rozpowszechniania informacji o Europejskim Roku Dialogu Międzykulturowego; |
| --- | --- |

b)

współpracę z sektorem prywatnym, mediami, instytucjami edukacyjnymi i innymi partnerami ze społeczeństwa obywatelskiego w celu rozpowszechniania informacji o Europejskim Roku Dialogu Międzykulturowego;

| c) | opracowanie logo i haseł wykorzystywanych przy okazji wszelkich działań związanych z Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego oraz opracowywanie narzędzi promocyjnych, które będą dostępne na całym terytorium Wspólnoty; |
| --- | --- |

c)

opracowanie logo i haseł wykorzystywanych przy okazji wszelkich działań związanych z Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego oraz opracowywanie narzędzi promocyjnych, które będą dostępne na całym terytorium Wspólnoty;

| d) | odpowiednie środki umożliwiające podanie do publicznej wiadomości osiągniętych wyników oraz nagłośnienie programów, działań i inicjatyw wspólnotowych przyczyniających się do osiągania celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego oraz do uznania najlepszych praktyk w Europie, zwłaszcza wśród ludzi młodych i dzieci; |
| --- | --- |

d)

odpowiednie środki umożliwiające podanie do publicznej wiadomości osiągniętych wyników oraz nagłośnienie programów, działań i inicjatyw wspólnotowych przyczyniających się do osiągania celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego oraz do uznania najlepszych praktyk w Europie, zwłaszcza wśród ludzi młodych i dzieci;

| e) | rozpowszechnianie przeznaczonych głównie dla placówek edukacyjnych materiałów i pomocy dydaktycznych promujących wymiany związane z różnorodnością kulturową oraz prowadzenie dialogu międzykulturowego; |
| --- | --- |

e)

rozpowszechnianie przeznaczonych głównie dla placówek edukacyjnych materiałów i pomocy dydaktycznych promujących wymiany związane z różnorodnością kulturową oraz prowadzenie dialogu międzykulturowego;

| f) | utworzenie portalu internetowego, w celu udostępniania społeczeństwu informacji o działaniach związanych z dialogiem międzykulturowym oraz umożliwienia realizatorom projektów z tego zakresu zapoznanie się z różnymi programami i działaniami wspólnotowymi w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

f)

utworzenie portalu internetowego, w celu udostępniania społeczeństwu informacji o działaniach związanych z dialogiem międzykulturowym oraz umożliwienia realizatorom projektów z tego zakresu zapoznanie się z różnymi programami i działaniami wspólnotowymi w tej dziedzinie.

| 2) | Inne działania:
  Analizy i studia na szczeblu wspólnotowym oraz konsultacje z ponadnarodowymi sieciami współpracy oraz zainteresowanymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego mające na celu ocenę i przedstawienie sprawozdań dotyczących przygotowań do Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, co stanie się podstawą długofalowych działań następczych. |
| --- | --- |

2)

Inne działania:

Analizy i studia na szczeblu wspólnotowym oraz konsultacje z ponadnarodowymi sieciami współpracy oraz zainteresowanymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego mające na celu ocenę i przedstawienie sprawozdań dotyczących przygotowań do Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego, co stanie się podstawą długofalowych działań następczych.

| 3) | Zasadniczo finansowanie przybierać będzie formę bezpośredniego zakupu towarów i usług w drodze przetargów nieograniczonych lub ograniczonych. Finansowanie będzie mogło również mieć formę dotacji.
  Środki finansowe przeznaczone na działania określone w lit. C nie przekraczają 40 % całkowitego przyznanego budżetu. |
| --- | --- |

3)

Zasadniczo finansowanie przybierać będzie formę bezpośredniego zakupu towarów i usług w drodze przetargów nieograniczonych lub ograniczonych. Finansowanie będzie mogło również mieć formę dotacji.

Środki finansowe przeznaczone na działania określone w lit. C nie przekraczają 40 % całkowitego przyznanego budżetu.

D.   Działania objęte niefinansowym wsparciem Wspólnotowym

Wspólnota udzieli niefinansowego wsparcia (np. pisemnej zgody na wykorzystanie specjalnie opracowanego logo oraz innych materiałów dotyczących Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego) inicjatywom zgłoszonym przez organizacje publiczne lub prywatne, zagwarantują one Komisji, że realizacja tych inicjatyw nastąpi w 2008 r. oraz że prawdopodobnie przyczynią się one w istotny sposób do osiągnięcia celów Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego. Inicjatywy realizowane w krajach trzecich w związku z Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego lub we współpracy z nim nie otrzymują wsparcia finansowego z przyznanego na niego budżetu, mogą jednak uzyskać wsparcie niefinansowe ze strony Wspólnoty i wykorzystywać logo oraz inne materiały związane z Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 6 października 2005 r. Komisja przekazała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący decyzji, opartej na art. 151 Traktatu WE, ustanawiającej rok 2008 Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego. |
| --- | --- |

1.

W dniu 6 października 2005 r. Komisja przekazała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący decyzji, opartej na art. 151 Traktatu WE, ustanawiającej rok 2008 Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego.

| 2. | Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przedstawił swoją opinię w dniu 20 kwietnia 2006 r., zaś Komitet Regionów wydał swoją opinię w dniu 27 kwietnia 2006 r. |
| --- | --- |

2.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przedstawił swoją opinię w dniu 20 kwietnia 2006 r., zaś Komitet Regionów wydał swoją opinię w dniu 27 kwietnia 2006 r.

| 3. | Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w dniu 1 czerwca 2006 r. |
| --- | --- |

3.

Parlament Europejski wydał opinię w pierwszym czytaniu w dniu 1 czerwca 2006 r.

| 4. | Komisja przedłożyła zmieniony wniosek w dniu 7 września 2006 r. |
| --- | --- |

4.

Komisja przedłożyła zmieniony wniosek w dniu 7 września 2006 r.

| 5. | W dniu 14 listopada 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 ust. 2 Traktatu WE. |
| --- | --- |

5.

W dniu 14 listopada 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 ust. 2 Traktatu WE.

II.   CEL

Celem wniosku jest ustanowienie roku 2008 Europejskim Rokiem Dialogu Międzykulturowego. Dialog międzykulturowy wiąże się ściśle z podstawowym celem, który przyświecał integracji Europy, a mianowicie ze zjednoczeniem narodów Europy; dlatego też europejski rok poświęcony dialogowi międzykulturowemu będzie stanowił wyjątkowe narzędzie uświadamiania wagi tego priorytetu, pozwalające na włączenie obywateli w jego realizację.

Ogólnym celem działań w ramach roku dialogu jest przyczynianie się do:

| — | propagowania dialogu międzykulturowego jako procesu umożliwiającego wszystkim osobom mieszkającym w Unii Europejskiej poprawę umiejętności funkcjonowania w bardziej otwartym, ale równocześnie bardziej złożonym środowisku kulturowym, w którym różne tożsamości kulturowe i przekonania współistnieją w różnych państwach członkowskich, jak i w obrębie poszczególnych państw; |
| --- | --- |

—

propagowania dialogu międzykulturowego jako procesu umożliwiającego wszystkim osobom mieszkającym w Unii Europejskiej poprawę umiejętności funkcjonowania w bardziej otwartym, ale równocześnie bardziej złożonym środowisku kulturowym, w którym różne tożsamości kulturowe i przekonania współistnieją w różnych państwach członkowskich, jak i w obrębie poszczególnych państw;

| — | podkreślania znaczenia dialogu międzykulturowego jako możliwości wnoszenia wkładu do zróżnicowanego i dynamicznego społeczeństwa oraz korzystania z niego nie tylko w Europie, ale i na świecie; |
| --- | --- |

—

podkreślania znaczenia dialogu międzykulturowego jako możliwości wnoszenia wkładu do zróżnicowanego i dynamicznego społeczeństwa oraz korzystania z niego nie tylko w Europie, ale i na świecie;

| — | uświadamiania wszystkim osobom mieszkającym w UE, zwłaszcza ludziom młodym, znaczenia rozwijania aktywnego i otwartego na świat obywatelstwa europejskiego, które szanuje różnorodność kulturową i oparte jest na wspólnych wartościach europejskich określonych w art. 6 Traktatu o UE i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

—

uświadamiania wszystkim osobom mieszkającym w UE, zwłaszcza ludziom młodym, znaczenia rozwijania aktywnego i otwartego na świat obywatelstwa europejskiego, które szanuje różnorodność kulturową i oparte jest na wspólnych wartościach europejskich określonych w art. 6 Traktatu o UE i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

| — | podkreślania znaczenia wkładu różnych kultur oraz przejawów różnorodności kulturowej w dziedzictwo i sposób życia w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

podkreślania znaczenia wkładu różnych kultur oraz przejawów różnorodności kulturowej w dziedzictwo i sposób życia w państwach członkowskich.

Działania prowadzone w ramach roku dialogu przyjmą trzy formy:

| — | współfinansowanie (w wysokości do 80 % całkowitych kosztów) działań w skali Wspólnoty mających na celu uświadomienie szczególnie osobom młodym celów roku dialogu; |
| --- | --- |

—

współfinansowanie (w wysokości do 80 % całkowitych kosztów) działań w skali Wspólnoty mających na celu uświadomienie szczególnie osobom młodym celów roku dialogu;

| — | współfinansowanie (w wysokości do 50 % całkowitych kosztów) działań w skali krajowej o wyraźnym wymiarze europejskim; |
| --- | --- |

—

współfinansowanie (w wysokości do 50 % całkowitych kosztów) działań w skali krajowej o wyraźnym wymiarze europejskim;

| — | działania w skali Wspólnoty, w tym działania informacyjne i promocyjne, a także analizy, studia i konsultacje z ponadnarodowymi sieciami współpracy oraz przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego mające na celu ocenę przygotowań do roku dialogu oraz oddziaływanie tej inicjatywy. |
| --- | --- |

—

działania w skali Wspólnoty, w tym działania informacyjne i promocyjne, a także analizy, studia i konsultacje z ponadnarodowymi sieciami współpracy oraz przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego mające na celu ocenę przygotowań do roku dialogu oraz oddziaływanie tej inicjatywy.

Budżet roku dialogu wynosi 10 mln EUR.

III.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

1.   Uwagi ogólne

We wspólnym stanowisku Rady zachowano główne elementy pierwotnego wniosku Komisji, a jego treść w pełni zgadza się ze zmienionym wnioskiem Komisji.

2.   Poprawki Parlamentu Europejskiego

Rada dążyła do tego, by we wspólnym stanowisku uwzględnić obawy i priorytety Parlamentu Europejskiego, i była w stanie zaakceptować większość poprawek Parlamentu. Rada w pełni, częściowo lub co do zasady zgodziła się na 33 spośród 46 poprawek zgłoszonych przez Parlament.

Rada, Parlament Europejski i Komisja przeprowadziły wiele nieformalnych rozmów podczas spotkań trójstronnych, dążąc do osiągnięcia wstępnego porozumienia z Parlamentem. Rada uwzględniła najważniejsze uwagi Parlamentu i uznaje, że tekst wspólnego stanowiska może zostać zaakceptowany przez Parlament.

Oprócz kilku poprawek redakcyjnych i odniesień do odpowiednich polityk lub procesów Rada uwzględniła w tekście następujące poprawki — w pełni lub częściowo — wprowadzając zasadnicze zmiany dotyczące obchodów roku dialogu:

poprawki: 4 i 5 podkreślające kulturowy i edukacyjny wymiar odnowionej strategii lizbońskiej i akcentujące potrzebę przyczyniania się do zapewniania równych szans i niedyskryminacji w całej Unii Europejskiej;

poprawki: 8 i 9 odwołujące się do równości płci;

poprawkę 29 podkreślającą powiązania roku dialogu międzykulturowego z Europejskim Rokiem Równych Szans dla Wszystkich (2007);

poprawki: 11 i 34 wyraźnie nawiązujące do współpracy z Radą Europy i z UNESCO podczas obchodów roku dialogu;

poprawki: 14, 21 i 36 mające na celu zapewnienie ciągłości działań prowadzonych w ramach roku dialogu oraz zagwarantowanie długofalowych działań następczych;

poprawki: 15 i 25 wprowadzające odwołanie do różnorodności religijnej;

poprawki: 19 i 39 podkreślające znaczenie edukacji w propagowaniu dialogu międzykulturowego;

poprawki: 20 i 41 dotyczące uznawania najlepszych wzorców;

poprawki 27 i 30: podkreślające znaczenie szczebla regionalnego i lokalnego;

poprawki 28 i 42: podkreślające potrzebę prowadzenia konsultacji z ponadnarodowymi sieciami współpracy i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego;

poprawkę 32 dotyczącą współpracy z innymi instytucjami, zwłaszcza z Parlamentem Europejskim.

Rada starała się znaleźć wyważony kompromis w sprawie rozdziału środków finansowych przeznaczonych na kampanie informacyjne i promocyjne (poprawka 37); na działania w skali Wspólnoty (działania informacyjne, promocyjne i inne) przeznacza się 40 % budżetu ogólnego, a około 30 % wysokości budżetu — na współfinansowanie działań prowadzonych zarówno na szczeblu wspólnotowym, jak i krajowym. Uwzględniono także poprawkę 35 ograniczającą środki przeznaczone na działania przygotowawcze do 30 % wysokości budżetu.

IV.   WNIOSEK

Rada uważa, że jej wspólne stanowisko jest w całości zgodne z celami zmienionego wniosku Komisji. Rada uważa również, że w odpowiedni sposób uwzględniono w nim cele, którymi kierował się Parlament Europejski, przedstawiając swoje poprawki do wniosku Komisji, i ma nadzieję na szybkie osiągnięcie porozumienia z Parlamentem Europejskim, tak aby decyzja mogła zostać wkrótce przyjęta.

---

| 12.12.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 301/103 |
| --- | --- | --- | --- |

12.12.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 301/103

---

WSPÓLNE STANOWISKO (WE) NR 31/2006

przyjęte przez Radę w dniu 14 listopada 2006 r.

w celu przyjęcia decyzji nr .../2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... ustanawiającej program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/C 301 E/05)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wspólnota może przyczynić się do ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli poprzez działania w dziedzinie ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(1)

Wspólnota może przyczynić się do ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli poprzez działania w dziedzinie ochrony konsumentów.

| (2) | Właściwe jest zatem ustanowienie programu działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów zastępujące decyzję nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe finansowania działań Wspólnoty wspomagających politykę ochrony konsumentów w latach 2004-2007 (4). Decyzja ta powinna zatem zostać uchylona. |
| --- | --- |

(2)

Właściwe jest zatem ustanowienie programu działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów zastępujące decyzję nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe finansowania działań Wspólnoty wspomagających politykę ochrony konsumentów w latach 2004-2007 (4). Decyzja ta powinna zatem zostać uchylona.

| (3) | Należy nadać szczególny priorytet kwestii włączania interesów konsumentów do wszystkich kierunków polityki Wspólnoty zgodnie z art. 153 Traktatu, a także kwestii włączania do nich zadań polityki ochrony konsumentów, które zostały określone w niniejszym programie. Koordynacja z innymi kierunkami polityki i programami Wspólnoty stanowi kluczowy element służący zapewnieniu, by interesy ochrony konsumentów były w pełni uwzględniane w innych kierunkach polityki. W celu promowania synergii oraz uniknięcia nakładania się działań należy przewidzieć w ramach innych funduszy i programów Wspólnoty wsparcie finansowe na rzecz włączania interesów konsumentów do dziedzin, których dotyczą te fundusze i programy. |
| --- | --- |

(3)

Należy nadać szczególny priorytet kwestii włączania interesów konsumentów do wszystkich kierunków polityki Wspólnoty zgodnie z art. 153 Traktatu, a także kwestii włączania do nich zadań polityki ochrony konsumentów, które zostały określone w niniejszym programie. Koordynacja z innymi kierunkami polityki i programami Wspólnoty stanowi kluczowy element służący zapewnieniu, by interesy ochrony konsumentów były w pełni uwzględniane w innych kierunkach polityki. W celu promowania synergii oraz uniknięcia nakładania się działań należy przewidzieć w ramach innych funduszy i programów Wspólnoty wsparcie finansowe na rzecz włączania interesów konsumentów do dziedzin, których dotyczą te fundusze i programy.

| (4) | Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania programu, kopertę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej w rozumieniu punktu 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5). |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania programu, kopertę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej w rozumieniu punktu 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5).

| (5) | W ogólnym interesie europejskim leży reprezentowanie na poziomie Wspólnoty aspektów zdrowotnych i związanych z bezpieczeństwem usług oraz produktów nieżywnościowych oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli, a także interesów konsumentów związanych z kwestią opracowania norm dla produktów i usług. Biorąc pod uwagę szczególny charakter zainteresowanych organizacji, wznowienie wsparcia Wspólnoty na rzecz działalności takich organizacji nie powinno podlegać zasadzie stopniowego zmniejszania zakresu wsparcia Wspólnoty. |
| --- | --- |

(5)

W ogólnym interesie europejskim leży reprezentowanie na poziomie Wspólnoty aspektów zdrowotnych i związanych z bezpieczeństwem usług oraz produktów nieżywnościowych oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli, a także interesów konsumentów związanych z kwestią opracowania norm dla produktów i usług. Biorąc pod uwagę szczególny charakter zainteresowanych organizacji, wznowienie wsparcia Wspólnoty na rzecz działalności takich organizacji nie powinno podlegać zasadzie stopniowego zmniejszania zakresu wsparcia Wspólnoty.

| (6) | Właściwe jest zapewnienie przejścia między niniejszym programem a programem przez niego zastępowanym, w szczególności w odniesieniu do kontynuacji wieloletnich środków oraz oceny wyników poprzedniego programu i dziedzin, które wymagają poświęcenia większej uwagi. Począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., środki w ramach pomocy technicznej i administracyjnej powinny, w razie potrzeby, obejmować wydatki związane z zarządzaniem działaniami, które nie zostały w pełni zrealizowane do końca 2013 r. |
| --- | --- |

(6)

Właściwe jest zapewnienie przejścia między niniejszym programem a programem przez niego zastępowanym, w szczególności w odniesieniu do kontynuacji wieloletnich środków oraz oceny wyników poprzedniego programu i dziedzin, które wymagają poświęcenia większej uwagi. Począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., środki w ramach pomocy technicznej i administracyjnej powinny, w razie potrzeby, obejmować wydatki związane z zarządzaniem działaniami, które nie zostały w pełni zrealizowane do końca 2013 r.

| (7) | Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6). |
| --- | --- |

(7)

Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6).

| (8) | W procesie realizacji programu należy uwzględnić fakt, że rynek wewnętrzny nie będzie funkcjonował należycie, jeżeli w niektórych państwach członkowskich interesy konsumentów będą chronione w mniejszym stopniu niż w innych. W związku z tym program powinien kłaść szczególny nacisk na ochronę konsumentów i skierowane do nich działania informacyjne w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, tak aby zapewnić jednolite warunki we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(8)

W procesie realizacji programu należy uwzględnić fakt, że rynek wewnętrzny nie będzie funkcjonował należycie, jeżeli w niektórych państwach członkowskich interesy konsumentów będą chronione w mniejszym stopniu niż w innych. W związku z tym program powinien kłaść szczególny nacisk na ochronę konsumentów i skierowane do nich działania informacyjne w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, tak aby zapewnić jednolite warunki we wszystkich państwach członkowskich.

| (9) | Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „porozumieniem EOG”) przewiduje współpracę w dziedzinie ochrony konsumentów pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz państwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu uczestniczącymi w Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanymi dalej „państwami EFTA/EOG”), z drugiej strony. Należy również umożliwić otwarcie programu dla uczestnictwa innych krajów, w szczególności państw sąsiadujących z Unią Europejską oraz państw ubiegających się o członkostwo, kandydujących lub przystępujących do Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(9)

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „porozumieniem EOG”) przewiduje współpracę w dziedzinie ochrony konsumentów pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz państwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu uczestniczącymi w Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanymi dalej „państwami EFTA/EOG”), z drugiej strony. Należy również umożliwić otwarcie programu dla uczestnictwa innych krajów, w szczególności państw sąsiadujących z Unią Europejską oraz państw ubiegających się o członkostwo, kandydujących lub przystępujących do Unii Europejskiej.

| (10) | Podczas realizacji programu należy wspierać współpracę z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w programie z uwzględnieniem wszelkich właściwych umów zawieranych między tymi państwami a Wspólnotą. |
| --- | --- |

(10)

Podczas realizacji programu należy wspierać współpracę z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w programie z uwzględnieniem wszelkich właściwych umów zawieranych między tymi państwami a Wspólnotą.

| (11) | Znaczenie i wpływ środków podejmowanych w ramach programu należy systematycznie poddawać monitorowaniu i ocenie, w tym niezależnym ocenom zewnętrznym. W celu dokonania oceny polityki ochrony konsumentów powinno się sformułować wymierne cele oraz opracować wskaźniki. |
| --- | --- |

(11)

Znaczenie i wpływ środków podejmowanych w ramach programu należy systematycznie poddawać monitorowaniu i ocenie, w tym niezależnym ocenom zewnętrznym. W celu dokonania oceny polityki ochrony konsumentów powinno się sformułować wymierne cele oraz opracować wskaźniki.

| (12) | W związku z tym, że cele niniejszej decyzji nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na transgraniczny charakter zagadnień z nimi związanych, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty ze względu na większe możliwości efektywnej i skutecznej ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli za pomocą działania wspólnotowego, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(12)

W związku z tym, że cele niniejszej decyzji nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na transgraniczny charakter zagadnień z nimi związanych, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty ze względu na większe możliwości efektywnej i skutecznej ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli za pomocą działania wspólnotowego, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Ustanowienie programu

Niniejszym ustanawia się program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów, na okres od ... (7) do dnia 31 grudnia 2013 r., zwany dalej „programem”.

Artykuł 2

Cele i zadania

1.   Celem programu jest uzupełnienie, wsparcie i monitorowanie polityk państw członkowskich oraz wkład w ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych konsumentów, jak również propagowanie ich prawa do informacji, edukacji i organizowania się w celu ochrony ich interesów.

2.   Cel, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany za pomocą następujących zadań:

| a) | zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów; |
| --- | --- |

a)

zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów;

| b) | zapewnienia skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, szczególnie poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowanie, edukowanie i dochodzenie roszczeń. |
| --- | --- |

b)

zapewnienia skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, szczególnie poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowanie, edukowanie i dochodzenie roszczeń.

Zadania te zostaną zrealizowane dzięki połączeniu działań i instrumentów zamieszczonych w wykazie zawartym w załączniku I, zgodnie z priorytetami zawartymi w rocznym planie pracy, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. a).

Artykuł 3

Finansowanie

1.   Niniejszym ustala się kopertę finansową dla realizacji programu w okresie od ... (7) do dnia 31 grudnia 2013 r. na 156 800 000 EUR.

2.   Wartość środków przyznanych na okres jednego roku jest zatwierdzana przez władzę budżetową w granicach ram finansowych.

Artykuł 4

Wkład finansowy

1.   Wkład finansowy Wspólnoty nie może przekroczyć następujących poziomów:

| a) | 50 % kosztów działań finansowanych wspólnie przez Wspólnotę i jedno lub większą liczbę państw członkowskich, lub przez Wspólnotę i właściwe organy państw trzecich uczestniczących w programie zgodnie z art. 8; z wyjątkiem przypadków działań wyjątkowej użyteczności, w których wkład Wspólnoty w ich kosztach nie przekracza 70 %; |
| --- | --- |

a)

50 % kosztów działań finansowanych wspólnie przez Wspólnotę i jedno lub większą liczbę państw członkowskich, lub przez Wspólnotę i właściwe organy państw trzecich uczestniczących w programie zgodnie z art. 8; z wyjątkiem przypadków działań wyjątkowej użyteczności, w których wkład Wspólnoty w ich kosztach nie przekracza 70 %;

| b) | 85 % kosztów działań służących opracowaniu zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów; |
| --- | --- |

b)

85 % kosztów działań służących opracowaniu zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów;

| c) | 50 % wydatków na działalność europejskich organizacji konsumenckich; |
| --- | --- |

c)

50 % wydatków na działalność europejskich organizacji konsumenckich;

| d) | 95 % wydatków na działalność europejskich organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w procesie opracowywania na szczeblu Wspólnoty norm dotyczących produktów i usług. |
| --- | --- |

d)

95 % wydatków na działalność europejskich organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w procesie opracowywania na szczeblu Wspólnoty norm dotyczących produktów i usług.

2.   Wkład finansowy Wspólnoty może przyjąć postać:

| a) | stypendiów naukowych przeznaczonych na mobilność nauczycieli i studentów w ramach zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów. Zarządzanie tymi stypendiami można powierzyć krajowym agencjom programu Erasmus będącym częścią programu uczenia się przez całe życie; |
| --- | --- |

a)

stypendiów naukowych przeznaczonych na mobilność nauczycieli i studentów w ramach zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów. Zarządzanie tymi stypendiami można powierzyć krajowym agencjom programu Erasmus będącym częścią programu uczenia się przez całe życie;

| b) | świadczeń z tytułu kosztów podróży i pobytu związanych z wymianą urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

b)

świadczeń z tytułu kosztów podróży i pobytu związanych z wymianą urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa.

3.   Kryteria oceny tego, czy działanie wykazuje wyjątkową użyteczność w rozumieniu ust. 1 lit. a), ustanawiane są z wyprzedzeniem w rocznym planie pracy. Działania wyjątkowej użyteczności przynoszą korzyści w szczególności konsumentom z państw członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie.

4.   Wznowienie wkładu finansowego przewidzianego w ust. 1 lit. c) i d) nie podlega zasadzie stopniowego zmniejszania.

5.   Do celów ust. 1 i 2, wkład finansowy Wspólnoty może również przyjąć formę płatności ryczałtowych lub finansowania poprzez stawki ryczałtowe, jeśli jest ono dostosowane do charakteru zamierzonych działań określonych w rocznym planie pracy. W przypadku stawek ryczałtowych lub opłat ryczałtowych nie stosuje się limitów procentowych określonych w ust. 1, pomimo że nadal wymagane jest współfinansowanie.

Artykuł 5

Beneficjenci

Klasy beneficjentów kwalifikujących się do uzyskania wkładu finansowego określonego w art. 4 są określone w załączniku II.

Artykuł 6

Pomoc administracyjna i techniczna

1.   Ze środków finansowych przyznanych na realizację programu można również pokrywać wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, monitorowaniem, kontrolą, audytami i oceną, które są niezbędne bezpośrednio do zarządzania programem i osiągnięcia jego celów; w szczególności: wydatki poniesione z tytułu badań, spotkań, działań informacyjnych i publikacyjnych, wydatki związane z technologiami informatycznymi służącymi wymianie informacji, wraz z wszelkimi innymi wydatkami na wsparcie techniczne i administracyjne poniesionymi przez Komisję w związku z zarządzaniem programem.

2.   Ze środków finansowych przyznanych na realizację programu można również pokrywać wydatki na wparcie techniczne i administracyjne niezbędne dla zapewnienia przejścia pomiędzy programem a środkami przyjętymi na podstawie decyzji nr 20/2004/WE. W razie potrzeby można przewidzieć w budżecie po 2013 r. środki na pokrycie tych wydatków, tak aby umożliwić zarządzanie działaniami, które nie zostaną zakończone do dnia 31 grudnia 2013 r.

Artykuł 7

Realizacja

1.   Za realizację programu odpowiedzialna jest Komisja.

Przy podejmowaniu działań służących realizacji celu i zadań określonych w art. 2 w pełni wykorzystuje się właściwe dostępne metody realizacji, w tym, w szczególności, bezpośredniej lub pośredniej realizacji przez Komisję w sposób scentralizowany.

2.   Procedurę, o której mowa w art. 10 ust. 2 stosuje się do przyjmowania:

| a) | rocznego planu pracy dotyczącego realizacji programu określającego:






  — | priorytety i działania, które należy podjąć, w tym podział zasobów finansowych, |
| --- | --- | --- |

a)

rocznego planu pracy dotyczącego realizacji programu określającego:

—

priorytety i działania, które należy podjąć, w tym podział zasobów finansowych,

| — | kryteria wyboru i przyznawania środków oraz kryteria ustalania wysokości wkładów finansowych Wspólnoty, |
| --- | --- |

—

kryteria wyboru i przyznawania środków oraz kryteria ustalania wysokości wkładów finansowych Wspólnoty,

| — | wykorzystanie płatności ryczałtowych lub finansowania poprzez stawki ryczałtowe, oraz |
| --- | --- |

—

wykorzystanie płatności ryczałtowych lub finansowania poprzez stawki ryczałtowe, oraz

| — | planowane terminy zaproszeń do składania ofert, wspólnych działań i zaproszeń do składania wniosków; |
| --- | --- |

—

planowane terminy zaproszeń do składania ofert, wspólnych działań i zaproszeń do składania wniosków;

| b) | uzgodnień, w tym kryteriów wyboru i przyznawania środków, dotyczących realizacji działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a). |
| --- | --- |

b)

uzgodnień, w tym kryteriów wyboru i przyznawania środków, dotyczących realizacji działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a).

3.   Komisja informuje komitet, o którym mowa w art. 10, o działaniach podjętych w celu realizacji programu.

Artykuł 8

Uczestnictwo państw trzecich

Udział w programie jest otwarty dla:

| a) | państw EFTA/EOG, zgodnie z warunkami ustalonymi w porozumieniu EOG; |
| --- | --- |

a)

państw EFTA/EOG, zgodnie z warunkami ustalonymi w porozumieniu EOG;

| b) | państw trzecich, w szczególności krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa, krajów ubiegających się o członkostwo, kandydujących lub przystępujących do Unii Europejskiej, a także krajów Bałkanów Zachodnich włączonych do procesu stabilizacji i stowarzyszenia, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich dwustronnych i wielostronnych umowach z tymi państwami ustanawiających ogólne zasady uczestnictwa w programach wspólnotowych. |
| --- | --- |

b)

państw trzecich, w szczególności krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa, krajów ubiegających się o członkostwo, kandydujących lub przystępujących do Unii Europejskiej, a także krajów Bałkanów Zachodnich włączonych do procesu stabilizacji i stowarzyszenia, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich dwustronnych i wielostronnych umowach z tymi państwami ustanawiających ogólne zasady uczestnictwa w programach wspólnotowych.

Artykuł 9

Monitorowanie, ocena i upowszechnianie wyników

1.   Komisja w bliskiej współpracy z państwami członkowskimi, monitoruje realizację działań programu w świetle jego celów. Przedstawia ona komitetowi, o którym mowa w art. 10, sprawozdanie w tym zakresie oraz informuje o tym Parlament Europejski i Radę.

2.   Na wniosek Komisji państwa członkowskie przedkładają jej informacje w sprawie realizacji i skutków programu.

3.   Komisja zapewnia ocenę programu po trzech latach od jego rozpoczęcia i po jego zakończeniu. Komisja przekazuje wnioski z tej oceny, opatrzone własnym komentarzem, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Komisja podaje do wiadomości publicznej wyniki działań podjętych zgodnie z niniejszą decyzją.

Artykuł 10

Procedura komitetu

1.   Komisja jest wspierana przez komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

3.   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 11

Uchylenie

Niniejszym uchyla się decyzję nr 20/2004/WE.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 88 z 11.4.2006, str. 1.

1

(2)  Dz.U. C 192 z 16.8.2006, str. 8.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), decyzja Rady z dnia 14 listopada 2006 r. i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).

4

(5)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

5

(6)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją nr 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

6

(7)  Data wejścia w życie niniejszej decyzji.

7

---

ZAŁĄCZNIK I

DZIAŁANIA I INSTRUMENTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

Zadanie I

Zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów.

Działanie 1

Gromadzenie, wymiana i analiza danych oraz informacji dostarczających podstawy dowodowej dla kształtowania polityki ochrony konsumentów oraz włączenia interesów konsumentów do innych dziedzin polityki wspólnotowej, w tym:

| 1.1. | Monitorowanie oraz ocena rozwoju rynku i jego wpływu na gospodarcze i inne interesy konsumentów, w tym badania, badania cen, badania zmian w strukturze rynków, badania konsumentów i przedsiębiorstw, gromadzenie i analiza skarg konsumenckich, gromadzenie i analiza danych dotyczących transgranicznego handlu przedsiębiorstw z konsumentami oraz rynków. |
| --- | --- |

1.1.

Monitorowanie oraz ocena rozwoju rynku i jego wpływu na gospodarcze i inne interesy konsumentów, w tym badania, badania cen, badania zmian w strukturze rynków, badania konsumentów i przedsiębiorstw, gromadzenie i analiza skarg konsumenckich, gromadzenie i analiza danych dotyczących transgranicznego handlu przedsiębiorstw z konsumentami oraz rynków.

| 1.2. | Tworzenie i obsługa baz danych. |
| --- | --- |

1.2.

Tworzenie i obsługa baz danych.

| 1.3. | Gromadzenie i analiza danych statystycznych i innych użytecznych danych, których element statystyczny będzie rozwijany przy wykorzystaniu, jeśli to konieczne, wspólnotowego programu statystycznego. |
| --- | --- |

1.3.

Gromadzenie i analiza danych statystycznych i innych użytecznych danych, których element statystyczny będzie rozwijany przy wykorzystaniu, jeśli to konieczne, wspólnotowego programu statystycznego.

Działanie 2

Gromadzenie, wymiana, analiza danych i informacji oraz udoskonalanie narzędzi oceny dostarczających wiarygodne z naukowego punktu widzenia podstawy dowodowe na temat bezpieczeństwa produktów i usług przeznaczonych do konsumpcji, w tym narażenia konsumentów na chemikalia uwalniane przez te produkty, ryzyka i obrażeń związanych ze szczególnymi produktami i usługami przeznaczonymi do konsumpcji oraz technicznej analizy powiadomień o zagrożeniu.

Działanie 3

Wsparcie sporządzania opinii naukowych i oceny ryzyka, w tym prac niezależnych komitetów naukowych powołanych na mocy decyzji Komisji 2004/210/WE z dnia 3 marca 2004 r. w sprawie utworzenia komitetów naukowych w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska (1).

Działanie 4

Przygotowanie inicjatyw prawodawczych i innych inicjatyw regulacyjnych oraz promowanie inicjatyw współregulacyjnych i samoregulacyjnych, w tym:

| 4.1. | Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie uregulowań prawnych i ich skutków. |
| --- | --- |

4.1.

Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie uregulowań prawnych i ich skutków.

| 4.2. | Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie kształtowania polityki w dziedzinie bezpieczeństwa produktów i usług oraz gospodarczych i prawnych interesów konsumentów. |
| --- | --- |

4.2.

Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie kształtowania polityki w dziedzinie bezpieczeństwa produktów i usług oraz gospodarczych i prawnych interesów konsumentów.

| 4.3. | Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie oceny zapotrzebowania na normy bezpieczeństwa produktu oraz opracowywania mandatów do wyznaczania norm dla produktów i usług. |
| --- | --- |

4.3.

Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie oceny zapotrzebowania na normy bezpieczeństwa produktu oraz opracowywania mandatów do wyznaczania norm dla produktów i usług.

| 4.4. | Seminariów, konferencji, warsztatów oraz spotkań zainteresowanych stron i ekspertów. |
| --- | --- |

4.4.

Seminariów, konferencji, warsztatów oraz spotkań zainteresowanych stron i ekspertów.

Działanie 5

Wkłady finansowe na rzecz działalności europejskich organizacji konsumenckich.

Działanie 6

Wkłady finansowe na rzecz działalności europejskich organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w procesie opracowywania na szczeblu Wspólnoty norm dla produktów i usług.

Działanie 7

Zwiększanie zdolności regionalnych, krajowych i europejskich organizacji konsumenckich, szczególnie poprzez organizację szkoleń i wymiany najlepszych praktyk i wiedzy fachowej dla pracowników, a zwłaszcza dla organizacji konsumenckich w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie.

Zadanie II

Zapewnienie skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, w szczególności poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowania, edukowania i dochodzenia roszczeń.

Działanie 8

Działania na rzecz poprawy skutecznego stosowania prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony konsumentów, w szczególności dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (2) i rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (3), w tym:

| 8.1. | Działania na rzecz poprawy koordynacji monitorowania i egzekwowania prawa oraz poprawy współpracy pomiędzy właściwymi organami, w tym opracowywanie i obsługa narzędzi informatycznych (np. baz danych, systemów informacyjnych i komunikacyjnych) oraz organizacja seminariów, konferencji, warsztatów i spotkań zainteresowanych stron i ekspertów ds. egzekwowania prawa, wymiana urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa i organizacja szkoleń, również dla pracowników sądowych. |
| --- | --- |

8.1.

Działania na rzecz poprawy koordynacji monitorowania i egzekwowania prawa oraz poprawy współpracy pomiędzy właściwymi organami, w tym opracowywanie i obsługa narzędzi informatycznych (np. baz danych, systemów informacyjnych i komunikacyjnych) oraz organizacja seminariów, konferencji, warsztatów i spotkań zainteresowanych stron i ekspertów ds. egzekwowania prawa, wymiana urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa i organizacja szkoleń, również dla pracowników sądowych.

| 8.2. | Monitorowanie i ocena bezpieczeństwa produktów i usług nieżywnościowych, w tym wzmocnienie i rozszerzenie zakresu i działania systemu ostrzegania RAPEX, z uwzględnieniem zmian w zakresie wymiany informacji dotyczących nadzoru rynku oraz dalszy rozwój sieci ds. bezpieczeństwa produktów konsumenckich, przewidzianej w dyrektywie 2001/95/WE. |
| --- | --- |

8.2.

Monitorowanie i ocena bezpieczeństwa produktów i usług nieżywnościowych, w tym wzmocnienie i rozszerzenie zakresu i działania systemu ostrzegania RAPEX, z uwzględnieniem zmian w zakresie wymiany informacji dotyczących nadzoru rynku oraz dalszy rozwój sieci ds. bezpieczeństwa produktów konsumenckich, przewidzianej w dyrektywie 2001/95/WE.

| 8.3. | Wspólne działania w zakresie monitorowania i egzekwowania prawa oraz inne działania w ramach współpracy administracyjnej i współpracy w zakresie egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

8.3.

Wspólne działania w zakresie monitorowania i egzekwowania prawa oraz inne działania w ramach współpracy administracyjnej i współpracy w zakresie egzekwowania prawa.

| 8.4. | Działania na rzecz współpracy administracyjnej i współpracy w zakresie egzekwowania prawa z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w programie. |
| --- | --- |

8.4.

Działania na rzecz współpracy administracyjnej i współpracy w zakresie egzekwowania prawa z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w programie.

Działanie 9

Prawne i techniczne ekspertyzy, w tym badania, dotyczące monitorowania i oceny transpozycji, wykonania i egzekwowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony konsumentów przez państwa członkowskie, zwłaszcza dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym (4) i rozporządzenia (WE) nr 2006/2004. Działanie to obejmuje również opracowanie i obsługę łatwo i publicznie dostępnych baz danych dotyczących transpozycji oraz wykonywania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie ochrony konsumentów.

Działanie 10

Działania na rzecz informowania, udzielania porad i dochodzenia roszczeń, w tym:

| 10.1. | Monitorowanie funkcjonowania alternatywnych systemów rozstrzygania sporów i ocena ich wpływu. |
| --- | --- |

10.1.

Monitorowanie funkcjonowania alternatywnych systemów rozstrzygania sporów i ocena ich wpływu.

| 10.2. | Wkład finansowy na rzecz wspólnych działań przeznaczonych dla organów publicznych lub podmiotów o celu niezarobkowym stanowiących wspólnotowe sieci dostarczające informacje i zapewniające wsparcie konsumentom w celu pomagania im w dochodzeniu własnych praw i w uzyskiwaniu dostępu do odpowiedniego rozstrzygania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich). |
| --- | --- |

10.2.

Wkład finansowy na rzecz wspólnych działań przeznaczonych dla organów publicznych lub podmiotów o celu niezarobkowym stanowiących wspólnotowe sieci dostarczające informacje i zapewniające wsparcie konsumentom w celu pomagania im w dochodzeniu własnych praw i w uzyskiwaniu dostępu do odpowiedniego rozstrzygania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich).

| 10.3. | Działania na rzecz poprawy komunikacji z obywatelami UE w kwestiach dotyczących ochrony konsumentów, szczególnie w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, w tym publikacje poświęcone zagadnieniom związanym z polityką ochrony konsumentów, dostarczanie informacji przez Internet i działania informacyjne na temat środków ochrony konsumentów i praw konsumentów. |
| --- | --- |

10.3.

Działania na rzecz poprawy komunikacji z obywatelami UE w kwestiach dotyczących ochrony konsumentów, szczególnie w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, w tym publikacje poświęcone zagadnieniom związanym z polityką ochrony konsumentów, dostarczanie informacji przez Internet i działania informacyjne na temat środków ochrony konsumentów i praw konsumentów.

Działanie 11

Działania na rzecz edukowania konsumentów, w tym:

| 11.1. | Specjalne działania skierowane do młodych konsumentów, starszych konsumentów oraz wrażliwych grup konsumentów, mających wyraźnie mniejsze możliwości obrony swoich interesów, oraz udoskonalenie interaktywnych narzędzi edukowania konsumentów. |
| --- | --- |

11.1.

Specjalne działania skierowane do młodych konsumentów, starszych konsumentów oraz wrażliwych grup konsumentów, mających wyraźnie mniejsze możliwości obrony swoich interesów, oraz udoskonalenie interaktywnych narzędzi edukowania konsumentów.

| 11.2. | Wsparcie finansowe na rzecz utworzenia zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów, w tym program stypendiów umożliwiających studentom pobyt przez okres do sześciu miesięcy w innym państwie. |
| --- | --- |

11.2.

Wsparcie finansowe na rzecz utworzenia zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów, w tym program stypendiów umożliwiających studentom pobyt przez okres do sześciu miesięcy w innym państwie.

---

(1)  Dz.U. L 66 z 4.3.2004, str. 45.

(2)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, str. 4.

(3)  Dz.U. L 364 z 9.12.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione dyrektywą 2005/29/WE (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22).

(4)  Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22.

---

ZAŁĄCZNIK II

BENEFICJENCI KWALIFIKUJĄCY SIĘ DO UZYSKANIA WKŁADÓW FINANSOWYCH OKREŚLONYCH W ART. 4

| 1. | Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), mogą być przyznawane organom publicznym lub podmiotom o celu niezarobkowym wyznaczonym w drodze przejrzystej procedury przez państwo członkowskie lub odpowiedni zatwierdzony przez Komisję właściwy organ. |
| --- | --- |

1.

Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), mogą być przyznawane organom publicznym lub podmiotom o celu niezarobkowym wyznaczonym w drodze przejrzystej procedury przez państwo członkowskie lub odpowiedni zatwierdzony przez Komisję właściwy organ.

| 2. | Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), mogą być przyznawane instytucjom szkolnictwa wyższego państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie zgodnie z art. 8, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 decyzji nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. ustanawiającej program poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004-2008) (1). |
| --- | --- |

2.

Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), mogą być przyznawane instytucjom szkolnictwa wyższego państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie zgodnie z art. 8, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 decyzji nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. ustanawiającej program poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004-2008) (1).

| 3. | Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), mogą być przyznawane studentom i nauczycielom zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów otrzymujących współfinansowanie z tytułu art. 4 ust. 1 lit. b). |
| --- | --- |

3.

Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), mogą być przyznawane studentom i nauczycielom zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów otrzymujących współfinansowanie z tytułu art. 4 ust. 1 lit. b).

| 4. | Wkłady finansowe na rzecz działań, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), mogą być przyznawane urzędnikom odpowiedzialnym za egzekwowanie prawa w dziedzinie ochrony konsumentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 i dyrektywie 2001/95/WE. |
| --- | --- |

4.

Wkłady finansowe na rzecz działań, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), mogą być przyznawane urzędnikom odpowiedzialnym za egzekwowanie prawa w dziedzinie ochrony konsumentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 i dyrektywie 2001/95/WE.

| 5. | Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), mogą być przyznawane europejskim organizacjom konsumenckim, które:






  a) | są organizacjami pozarządowymi, o celu niezarobkowym, niezależnymi od interesów branżowych, handlowych, zawodowych lub innych kolidujących z programem interesów, a główne ich cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych konsumentów we Wspólnocie; |
| --- | --- | --- |

5.

Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), mogą być przyznawane europejskim organizacjom konsumenckim, które:

a)

są organizacjami pozarządowymi, o celu niezarobkowym, niezależnymi od interesów branżowych, handlowych, zawodowych lub innych kolidujących z programem interesów, a główne ich cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych konsumentów we Wspólnocie;

| b) | zostały upoważnione do reprezentowania interesów konsumentów na szczeblu wspólnotowym przez krajowe organizacje konsumenckie w co najmniej połowie państw członkowskich, które — zgodnie z przepisami lub praktykami krajowymi — reprezentują konsumentów i działają na poziomie regionalnym lub krajowym; oraz |
| --- | --- |

b)

zostały upoważnione do reprezentowania interesów konsumentów na szczeblu wspólnotowym przez krajowe organizacje konsumenckie w co najmniej połowie państw członkowskich, które — zgodnie z przepisami lub praktykami krajowymi — reprezentują konsumentów i działają na poziomie regionalnym lub krajowym; oraz

| c) | przedłożyły Komisji wystarczająco wyczerpujące informacje dotyczące ich członkostwa, regulaminu i źródeł finansowania. |
| --- | --- |

c)

przedłożyły Komisji wystarczająco wyczerpujące informacje dotyczące ich członkostwa, regulaminu i źródeł finansowania.

| 6. | Wkład finansowy na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d), może być przyznawany europejskim organizacjom konsumenckim, które:






  a) | są organizacjami pozarządowymi, o celu niezarobkowym, niezależnymi od interesów branżowych, handlowych, zawodowych lub innych kolidujących z programem interesów, a główne ich cele i działania obejmują reprezentowanie interesów konsumentów w procesie normalizacji na szczeblu wspólnotowym; |
| --- | --- | --- |

6.

Wkład finansowy na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d), może być przyznawany europejskim organizacjom konsumenckim, które:

a)

są organizacjami pozarządowymi, o celu niezarobkowym, niezależnymi od interesów branżowych, handlowych, zawodowych lub innych kolidujących z programem interesów, a główne ich cele i działania obejmują reprezentowanie interesów konsumentów w procesie normalizacji na szczeblu wspólnotowym;

| b) | zostały upoważnione w co najmniej dwóch trzecich państw członkowskich do reprezentowania interesów konsumentów na szczeblu wspólnotowym:






  — | przez organy reprezentujące krajowe organizacje konsumenckie w państwach członkowskich, zgodnie z zasadami lub praktykami krajowymi, lub |
| --- | --- | --- |

b)

zostały upoważnione w co najmniej dwóch trzecich państw członkowskich do reprezentowania interesów konsumentów na szczeblu wspólnotowym:

—

przez organy reprezentujące krajowe organizacje konsumenckie w państwach członkowskich, zgodnie z zasadami lub praktykami krajowymi, lub

| — | w przypadku braku organów, o których mowa w tiret pierwsze — przez krajowe organizacje konsumenckie w państwach członkowskich reprezentujące konsumentów i działające na szczeblu krajowym, zgodnie z przepisami lub praktykami krajowymi, |
| --- | --- |

—

w przypadku braku organów, o których mowa w tiret pierwsze — przez krajowe organizacje konsumenckie w państwach członkowskich reprezentujące konsumentów i działające na szczeblu krajowym, zgodnie z przepisami lub praktykami krajowymi,

| c) | przedłożyły Komisji wystarczająco wyczerpujące informacje dotyczące ich członkostwa, regulaminu i źródeł finansowania. |
| --- | --- |

c)

przedłożyły Komisji wystarczająco wyczerpujące informacje dotyczące ich członkostwa, regulaminu i źródeł finansowania.

---

(1)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 1.

---

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

| 1. | W dniu 15 kwietnia 2005 r. Komisja przekazała Radzie i Parlamentowi Europejskiemu wniosek (1) dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program działań w dziedzinie zdrowia i ochrony konsumentów na lata 2007-2013, opartej na art. 153 traktatu. |
| --- | --- |

1.

W dniu 15 kwietnia 2005 r. Komisja przekazała Radzie i Parlamentowi Europejskiemu wniosek (1) dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program działań w dziedzinie zdrowia i ochrony konsumentów na lata 2007-2013, opartej na art. 153 traktatu.

| 2. | Opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zostały przyjęte, odpowiednio, w dniach 14 — 15 lutego 2006 r. (2) i 16 lutego 2006 r. (3). |
| --- | --- |

2.

Opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zostały przyjęte, odpowiednio, w dniach 14 — 15 lutego 2006 r. (2) i 16 lutego 2006 r. (3).

| 3. | W dniu 23 marca 2006 r. Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu (4). |
| --- | --- |

3.

W dniu 23 marca 2006 r. Parlament Europejski przyjął opinię w pierwszym czytaniu (4).

| 4. | Po przyjęciu przez Radę i Parlament Europejski w dniu 17 maja 2006 r. porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie perspektywy finansowej na lata 2007–2013, Komisja przedłożyła w dniu 29 maja 2006 r. zmieniony wniosek (5). |
| --- | --- |

4.

Po przyjęciu przez Radę i Parlament Europejski w dniu 17 maja 2006 r. porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie perspektywy finansowej na lata 2007–2013, Komisja przedłożyła w dniu 29 maja 2006 r. zmieniony wniosek (5).

| 5. | W dniu 14 listopada 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 ust. 2 traktatu. |
| --- | --- |

5.

W dniu 14 listopada 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko zgodnie z art. 251 ust. 2 traktatu.

II.   CEL

Nowy program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów na lata 2007 — 2013 ma zastąpić obecny program ustanowiony decyzją nr 20/2004/WE. Dwoma głównymi celami programu jest zapewnienie:

| — | wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów (cel I), oraz |
| --- | --- |

—

wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów (cel I), oraz

| — | skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, szczególnie poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowania, edukowania i dochodzenia roszczeń (cel II). |
| --- | --- |

—

skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, szczególnie poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowania, edukowania i dochodzenia roszczeń (cel II).

Cele te zostaną osiągnięte poprzez połączenie wymienionych w załączniku I 11 działań, które w dużym stopniu stanowią kontynuację obecnego programu. Konkretne priorytety i działania, jak również inne aspekty realizacji programu (np. podział zasobów finansowych, kryteria wyboru i przyznawania środków w odniesieniu do procentowej wielkości wkładu Wspólnoty, planowane terminy zaproszeń do składania ofert, wspólnych działań i zaproszeń do składania wniosków) będą corocznie ustalane w programie prac w porozumieniu z komitetem programowym.

Całkowita kwota budżetu przeznaczonego na program wynosi 138,8 mln EUR w cenach z 2004 roku (tj. 156,8 mln EUR w cenach bieżących).

III.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

1.   Uwagi ogólne

Ogólnie rzecz biorąc, Rada zastosowała się do opinii Parlamentu Europejskiego z pierwszego czytania, która w dużym stopniu została uwzględniona w zmienionym wniosku Komisji. Rada zgodziła się w szczególności na podział pierwotnego wniosku Komisji na dwa oddzielne programy (jeden w dziedzinie zdrowia, a drugi w dziedzinie ochrony konsumentów).

Rada zaakceptowała również zaproponowany przez Komisję budżet programu przedstawiony powyżej w sekcji II.

Komisja zaakceptowała wspólne stanowisko uzgodnione przez Radę.

2.   Poprawki Parlamentu Europejskiego

Podczas głosowania na sesji plenarnej w dniu 23 marca 2006 r. Parlament Europejski przyjął 56 poprawek do pierwotnego wniosku Komisji. Duża większość tych poprawek została uwzględniona w zmienionym wniosku Komisji, do którego Rada nie wprowadziła żadnych znaczących zmian.

Rada:

| a) | wprowadziła do wspólnego stanowiska 18 następujących poprawek związanych z podziałem pierwotnego wniosku Komisji na dwa oddzielne programy:






  (i) | poprawki przyjęte w całości:
  poprawka nr 2 (do umocowania 1);
  poprawka nr 5 (do motywu 3);
  poprawka nr 6 (do motywu 4);
  poprawka nr 7 (do motywu 5): ten motyw jest teraz motywem 3;
  poprawka nr 11 (do motywu 9);
  poprawka nr 31 (do załącznika 1);
  poprawka nr 32 (do załącznika 2); |
| --- | --- | --- |

a)

wprowadziła do wspólnego stanowiska 18 następujących poprawek związanych z podziałem pierwotnego wniosku Komisji na dwa oddzielne programy:

(i)

poprawki przyjęte w całości:

poprawka nr 2 (do umocowania 1);

poprawka nr 5 (do motywu 3);

poprawka nr 6 (do motywu 4);

poprawka nr 7 (do motywu 5): ten motyw jest teraz motywem 3;

poprawka nr 11 (do motywu 9);

poprawka nr 31 (do załącznika 1);

poprawka nr 32 (do załącznika 2);

| (ii) | poprawki przeredagowane lub przyjęte częściowo:
  poprawka nr 1 (do tytułu): nowy tytuł;
  poprawka nr 3 (do motywu 1): nowe brzmienie motywu 1;
  poprawka nr 4 (do motywu 2): nowe brzmienie motywu 2;
  poprawka nr 9 (do motywu 7): nowe brzmienie motywu 1;
  poprawka nr 15 (do motywu 13): nowe brzmienie motywu 12;
  poprawka nr 18 (do art. 1): nowe brzmienie art. 1;
  poprawka nr 19 (do art. 2 ust. 1): częściowo uwzględniona, ze zmianami redakcyjnymi, w nowym brzmieniu art. 2 ust. 1;
  poprawki nr 20 i 55 (do art. 2 ust. 2): zasadniczy sens tych poprawek został uwzględniony w nowym brzmieniu art. 2 ust. 2;
  poprawka nr 29 (do art. 11): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 11;
  poprawka nr 40 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.3a)): nowe brzmienie załącznika I, cel I działanie 3.
  Pozostałe 7 poprawek związanych z podziałem wniosku (poprawki nr 27, 30, 46, 45, 51, 52 i 53) Rada odrzuciła z powodu zmniejszonej liczby celów w zmienionym wniosku Komisji i w wyniku porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie perspektywy finansowej na lata 2007-2013. |
| --- | --- |

(ii)

poprawki przeredagowane lub przyjęte częściowo:

poprawka nr 1 (do tytułu): nowy tytuł;

poprawka nr 3 (do motywu 1): nowe brzmienie motywu 1;

poprawka nr 4 (do motywu 2): nowe brzmienie motywu 2;

poprawka nr 9 (do motywu 7): nowe brzmienie motywu 1;

poprawka nr 15 (do motywu 13): nowe brzmienie motywu 12;

poprawka nr 18 (do art. 1): nowe brzmienie art. 1;

poprawka nr 19 (do art. 2 ust. 1): częściowo uwzględniona, ze zmianami redakcyjnymi, w nowym brzmieniu art. 2 ust. 1;

poprawki nr 20 i 55 (do art. 2 ust. 2): zasadniczy sens tych poprawek został uwzględniony w nowym brzmieniu art. 2 ust. 2;

poprawka nr 29 (do art. 11): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 11;

poprawka nr 40 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.3a)): nowe brzmienie załącznika I, cel I działanie 3.

Pozostałe 7 poprawek związanych z podziałem wniosku (poprawki nr 27, 30, 46, 45, 51, 52 i 53) Rada odrzuciła z powodu zmniejszonej liczby celów w zmienionym wniosku Komisji i w wyniku porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie perspektywy finansowej na lata 2007-2013.

| b) | wprowadziła do wspólnego stanowiska 20 następujących poprawek niezwiązanych z podziałem wniosku:






  (i) | poprawki przyjęte w całości:
  poprawka nr 34 (do załącznika 3, tytuł): ten załącznik jest teraz załącznikiem I. |
| --- | --- | --- |

b)

wprowadziła do wspólnego stanowiska 20 następujących poprawek niezwiązanych z podziałem wniosku:

(i)

poprawki przyjęte w całości:

poprawka nr 34 (do załącznika 3, tytuł): ten załącznik jest teraz załącznikiem I.

| (ii) | poprawki przeredagowane lub przyjęte częściowo:
  poprawka nr 8 (do motywu 6): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu motywu 5;
  poprawka nr 10 (do nowego motywu 8a): nowe brzmienie motywu 8;
  poprawka nr 13 (do motywu 12): nowe brzmienie motywu 11;
  poprawka nr 16 (do motywu 14): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu motywu 6.
  artykuły:
  poprawka nr 21 (do art. 3 ust. 2 lit. a)): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. a);
  poprawka nr 22 (do art. 3 ust. 2 lit. b)): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. c);
  poprawka nr 23 (do art. 3 ust. 2 nowa lit. ba)): nowe brzmienie art. 4 ust. 1 lit. d);
  poprawka nr 24 (do art. 3 nowy ust. 2a): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 4;
  poprawka nr 26 (do art. 3 nowy ust. 4a): nowe brzmienie art. 4 ust. 3;
  poprawka nr 28 (do art. 7 ust. 1 lit. a)): nowe brzmienie art. 7 ust. 2 lit. a) tiret drugie.
  załączniki:
  poprawka nr 35 (do załącznika III, cel I działanie 3): nowe brzmienie załącznika I cel I działanie 2;
  poprawka nr 41 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.4a): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 2;
  poprawka nr 42 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.4b): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 1.1;
  poprawka nr 43 (do załącznika III, cel III działanie 9): nowe brzmienie załącznika I cel II działanie 9;
  poprawka nr 44 (do załącznika III, cel III działanie 10): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 7;
  poprawka nr 47 (do załącznika III, cel IV działanie 12): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel II działanie 11.1;
  poprawka nr 48 (do załącznika III, cel IV działanie 13): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel II działanie 11.1;
  poprawka nr 50 (do załącznika III, cel IV nowe działanie 18a): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 7;
  poprawka nr 33 (do nowego załącznika IIIa): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w brzmieniu nowego załącznika II. |
| --- | --- |

(ii)

poprawki przeredagowane lub przyjęte częściowo:

poprawka nr 8 (do motywu 6): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu motywu 5;

poprawka nr 10 (do nowego motywu 8a): nowe brzmienie motywu 8;

poprawka nr 13 (do motywu 12): nowe brzmienie motywu 11;

poprawka nr 16 (do motywu 14): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu motywu 6.

artykuły:

poprawka nr 21 (do art. 3 ust. 2 lit. a)): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. a);

poprawka nr 22 (do art. 3 ust. 2 lit. b)): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 1 lit. c);

poprawka nr 23 (do art. 3 ust. 2 nowa lit. ba)): nowe brzmienie art. 4 ust. 1 lit. d);

poprawka nr 24 (do art. 3 nowy ust. 2a): częściowo uwzględniona w nowym brzmieniu art. 4 ust. 4;

poprawka nr 26 (do art. 3 nowy ust. 4a): nowe brzmienie art. 4 ust. 3;

poprawka nr 28 (do art. 7 ust. 1 lit. a)): nowe brzmienie art. 7 ust. 2 lit. a) tiret drugie.

załączniki:

poprawka nr 35 (do załącznika III, cel I działanie 3): nowe brzmienie załącznika I cel I działanie 2;

poprawka nr 41 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.4a): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 2;

poprawka nr 42 (do załącznika III, cel III działanie 7 nowy pkt 7.4b): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 1.1;

poprawka nr 43 (do załącznika III, cel III działanie 9): nowe brzmienie załącznika I cel II działanie 9;

poprawka nr 44 (do załącznika III, cel III działanie 10): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 7;

poprawka nr 47 (do załącznika III, cel IV działanie 12): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel II działanie 11.1;

poprawka nr 48 (do załącznika III, cel IV działanie 13): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel II działanie 11.1;

poprawka nr 50 (do załącznika III, cel IV nowe działanie 18a): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w nowym brzmieniu załącznika I cel I działanie 7;

poprawka nr 33 (do nowego załącznika IIIa): zasadniczy sens tej poprawki został uwzględniony w brzmieniu nowego załącznika II.

| c) | nie włączyła do wspólnego stanowiska 18 poprawek (poprawki nr 12, 14, 17, 25, 27, 59, 30, 36, 37, 38, 39, 46, 45, 49, 51, 52, 53 i 54).
  Rada postąpiła zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Komisję w sprawie tych poprawek, z wyjątkiem poprawki nr 54, która została przyjęta w całości przez Komisję, ale nie została uwzględniona we wspólnym stanowisku w związku z uściśleniem definicji celów związanych z ochroną konsumentów w zmienionym wniosku Komisji. |
| --- | --- |

c)

nie włączyła do wspólnego stanowiska 18 poprawek (poprawki nr 12, 14, 17, 25, 27, 59, 30, 36, 37, 38, 39, 46, 45, 49, 51, 52, 53 i 54).

Rada postąpiła zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Komisję w sprawie tych poprawek, z wyjątkiem poprawki nr 54, która została przyjęta w całości przez Komisję, ale nie została uwzględniona we wspólnym stanowisku w związku z uściśleniem definicji celów związanych z ochroną konsumentów w zmienionym wniosku Komisji.

IV.   WNIOSEK

Rada uważa, że jej wspólne stanowisko, w którym uwzględniono poprawki wymienione w sekcji III ust. 2 lit. a) i b), bierze w znacznym stopniu pod uwagę opinię Parlamentu Europejskiego wydaną w pierwszym czytaniu.

Wspólne stanowisko uwzględnia w wyważony sposób obawy i interesy, zapewniając możliwość realizacji celów programu poprzez ograniczoną liczbę działań i instrumentów, jak również bardziej precyzyjne metody i procedury, które zostały przeformułowane zgodnie z opinią Parlamentu Europejskiego wydaną w pierwszym czytaniu, zmienionym wnioskiem Komisji oraz obecnym programem ochrony konsumentów (decyzja nr 20/2004/WE).

Zapewnia również ochronę konsumentów, ponieważ decyzja ta zwiększy skuteczność działań wspólnotowych oraz ich widoczność.

---

(1)  Dok. 8064/05.

(2)  Dz.U. C 88 z 11.4.2006, str. 1.

(3)  Dz.U. C 192 z 16.8.2006, str. 8.

(4)  Dok. 7538/06.

(5)  Dok. 9909/06.

---