# Dziennik Urzędowy L 208I/2020

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 208I |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 631 lipca 2020 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 208I

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 631 lipca 2020

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Rady (UE) 2020/912 z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE oraz ewentualnego zniesienia takiego ograniczenia | 1 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ZALECENIA

*

Zalecenie Rady (UE) 2020/912 z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE oraz ewentualnego zniesienia takiego ograniczenia

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ZALECENIA

| 1.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 208/1 |
| --- | --- | --- | --- |

1.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 208/1

---

ZALECENIE RADY (UE) 2020/912

z dnia 30 czerwca 2020 r.

w sprawie tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE oraz ewentualnego zniesienia takiego ograniczenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. b) i e) oraz art. 292 zdania pierwsze i drugie,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 16 marca 2020 r. Komisja przyjęła komunikat (1) zalecający tymczasowe ograniczenie – na okres jednego miesiąca – innych niż niezbędne podróży z państw trzecich na obszar UE+ (2). W dniu 17 marca 2020 r. szefowie państw lub rządów UE uzgodnili wprowadzenie tymczasowego ograniczenia podróży innych niż niezbędne. Ograniczenie to wprowadziły również cztery państwa stowarzyszone w ramach Schengen. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 16 marca 2020 r. Komisja przyjęła komunikat (1) zalecający tymczasowe ograniczenie – na okres jednego miesiąca – innych niż niezbędne podróży z państw trzecich na obszar UE+ (2). W dniu 17 marca 2020 r. szefowie państw lub rządów UE uzgodnili wprowadzenie tymczasowego ograniczenia podróży innych niż niezbędne. Ograniczenie to wprowadziły również cztery państwa stowarzyszone w ramach Schengen.

| (2) | W dniu 26 marca 2020 r. szefowie państw lub rządów Unii Europejskiej uzgodnili zastosowanie skoordynowanego tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE w związku z pandemią COVID-19. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 26 marca 2020 r. szefowie państw lub rządów Unii Europejskiej uzgodnili zastosowanie skoordynowanego tymczasowego ograniczenia innych niż niezbędne podróży do UE w związku z pandemią COVID-19.

| (3) | W dniach 8 kwietnia 2020 r. (3) i 8 maja 2020 r. (4) Komisja przyjęła dwa komunikaty w sprawie działań następczych, z których każdy zalecał przedłużenie ograniczeń dotyczących podróży innych niż niezbędne odpowiednio o jeden miesiąc. Wszystkie państwa członkowskie strefy Schengen oraz cztery państwa stowarzyszone w ramach Schengen (zwane dalej „państwami członkowskimi”) postanowiły wprowadzić te przedłużenia, z których ostatnie dotyczyło okresu do dnia 15 czerwca 2020 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniach 8 kwietnia 2020 r. (3) i 8 maja 2020 r. (4) Komisja przyjęła dwa komunikaty w sprawie działań następczych, z których każdy zalecał przedłużenie ograniczeń dotyczących podróży innych niż niezbędne odpowiednio o jeden miesiąc. Wszystkie państwa członkowskie strefy Schengen oraz cztery państwa stowarzyszone w ramach Schengen (zwane dalej „państwami członkowskimi”) postanowiły wprowadzić te przedłużenia, z których ostatnie dotyczyło okresu do dnia 15 czerwca 2020 r.

| (4) | W dniu 15 kwietnia 2020 r. przewodnicząca Komisji Europejskiej i przewodniczący Rady Europejskiej przedstawili Wspólny europejski plan działania prowadzący do zniesienia środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się COVID-19 (5). W planie tym określono dwuetapowe podejście, zgodnie z którym kontrole na granicach wewnętrznych powinny zostać zniesione w sposób skoordynowany. Następnie stopniowo byłyby łagodzone tymczasowe ograniczenia na granicach zewnętrznych, a osoby spoza UE mogłyby ponownie odbywać inne niż niezbędne podróże do UE. Zniesienie ograniczenia podróży w odniesieniu do granic zewnętrznych powinno nastąpić po zniesieniu przez państwa członkowskie kontroli na granicach wewnętrznych lub równolegle z tym zniesieniem. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 15 kwietnia 2020 r. przewodnicząca Komisji Europejskiej i przewodniczący Rady Europejskiej przedstawili Wspólny europejski plan działania prowadzący do zniesienia środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się COVID-19 (5). W planie tym określono dwuetapowe podejście, zgodnie z którym kontrole na granicach wewnętrznych powinny zostać zniesione w sposób skoordynowany. Następnie stopniowo byłyby łagodzone tymczasowe ograniczenia na granicach zewnętrznych, a osoby spoza UE mogłyby ponownie odbywać inne niż niezbędne podróże do UE. Zniesienie ograniczenia podróży w odniesieniu do granic zewnętrznych powinno nastąpić po zniesieniu przez państwa członkowskie kontroli na granicach wewnętrznych lub równolegle z tym zniesieniem.

| (5) | Konsultacje z państwami członkowskimi potwierdziły potrzebę dalszego krótkoterminowego przedłużenia istniejących ograniczeń na granicach zewnętrznych oraz znaczenie skoordynowanego podejścia do ich stopniowego znoszenia. |
| --- | --- |

(5)

Konsultacje z państwami członkowskimi potwierdziły potrzebę dalszego krótkoterminowego przedłużenia istniejących ograniczeń na granicach zewnętrznych oraz znaczenie skoordynowanego podejścia do ich stopniowego znoszenia.

| (6) | W dniu 11 czerwca 2020 r. Komisja przyjęła komunikat (6), w którym zaleciła, by przedłużyć ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE do dnia 30 czerwca 2020 r., oraz określiła podejście do stopniowego zniesienia tego ograniczenia od dnia 1 lipca 2020 r. Wszystkie państwa członkowskie przedłużyły ograniczenie do dnia 30 czerwca. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 11 czerwca 2020 r. Komisja przyjęła komunikat (6), w którym zaleciła, by przedłużyć ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE do dnia 30 czerwca 2020 r., oraz określiła podejście do stopniowego zniesienia tego ograniczenia od dnia 1 lipca 2020 r. Wszystkie państwa członkowskie przedłużyły ograniczenie do dnia 30 czerwca.

| (7) | Od tego czasu między państwami członkowskimi toczą się dyskusje na temat kryteriów i metod, które należy zastosować. |
| --- | --- |

(7)

Od tego czasu między państwami członkowskimi toczą się dyskusje na temat kryteriów i metod, które należy zastosować.

| (8) | Niniejsze zalecenie pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku, zgodnie z którym państwa członkowskie muszą w dalszym ciągu stosować art. 6 kodeksu granicznego Schengen (7) określający warunki wjazdu obywateli państw trzecich. W szczególności państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za ocenę, indywidualnie w każdym przypadku, czy danego obywatela państwa trzeciego należy uznać za stanowiącego zagrożenie dla zdrowia publicznego. W tym kontekście państwa członkowskie powinny zapewnić ścisłą współpracę między organami straży granicznej a przewoźnikami. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsze zalecenie pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku, zgodnie z którym państwa członkowskie muszą w dalszym ciągu stosować art. 6 kodeksu granicznego Schengen (7) określający warunki wjazdu obywateli państw trzecich. W szczególności państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność za ocenę, indywidualnie w każdym przypadku, czy danego obywatela państwa trzeciego należy uznać za stanowiącego zagrożenie dla zdrowia publicznego. W tym kontekście państwa członkowskie powinny zapewnić ścisłą współpracę między organami straży granicznej a przewoźnikami.

| (9) | Kontrola graniczna leży w interesie nie tylko państwa członkowskiego, na którego granicach zewnętrznych jest ona dokonywana, ale w interesie wszystkich państw członkowskich, które zniosły kontrolę na granicach wewnętrznych. Państwa członkowskie powinny zatem zapewnić koordynację środków podejmowanych na granicach zewnętrznych w celu zapewnienia dobrze funkcjonującej strefy Schengen. Aby to osiągnąć, państwa członkowskie powinny w sposób skoordynowany rozpocząć znoszenie tymczasowego ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE. W pierwszej kolejności powinno to mieć zastosowanie do rezydentów państw trzecich wymienionych w załączniku I do niniejszego zalecenia. Wykaz ten należy regularnie aktualizować. |
| --- | --- |

(9)

Kontrola graniczna leży w interesie nie tylko państwa członkowskiego, na którego granicach zewnętrznych jest ona dokonywana, ale w interesie wszystkich państw członkowskich, które zniosły kontrolę na granicach wewnętrznych. Państwa członkowskie powinny zatem zapewnić koordynację środków podejmowanych na granicach zewnętrznych w celu zapewnienia dobrze funkcjonującej strefy Schengen. Aby to osiągnąć, państwa członkowskie powinny w sposób skoordynowany rozpocząć znoszenie tymczasowego ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE. W pierwszej kolejności powinno to mieć zastosowanie do rezydentów państw trzecich wymienionych w załączniku I do niniejszego zalecenia. Wykaz ten należy regularnie aktualizować.

| (10) | Decyzje w sprawie ewentualnego zniesienia ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE powinny uwzględniać sytuację epidemiologiczną w UE, tj. średnią liczbę przypadków COVID-19 w ciągu ostatnich 14 dni i w przeliczeniu na 100 000 mieszkańców. |
| --- | --- |

(10)

Decyzje w sprawie ewentualnego zniesienia ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE powinny uwzględniać sytuację epidemiologiczną w UE, tj. średnią liczbę przypadków COVID-19 w ciągu ostatnich 14 dni i w przeliczeniu na 100 000 mieszkańców.

| (11) | Międzynarodowe przepisy zdrowotne (2005) (IHR), przyjęte przez pięćdziesiąte ósme Światowe Zgromadzenie Zdrowia w dniu 23 maja 2005 r., wzmocniły między państwami stronami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), wśród których znajdują się wszystkie państwa członkowskie Unii, koordynację gotowości i reagowania na stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym. Ramy monitorowania IHR określają podstawowe zdolności w zakresie zdrowia publicznego, które mają być utrzymywane przez państwa strony WHO. Na podstawie danych przekazywanych okresowo przez państwa zgodnie z tymi ramami monitorowania można określać wynik łączny, stanowiący pośredni miernik ogólnej zdolności reagowania. |
| --- | --- |

(11)

Międzynarodowe przepisy zdrowotne (2005) (IHR), przyjęte przez pięćdziesiąte ósme Światowe Zgromadzenie Zdrowia w dniu 23 maja 2005 r., wzmocniły między państwami stronami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), wśród których znajdują się wszystkie państwa członkowskie Unii, koordynację gotowości i reagowania na stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym. Ramy monitorowania IHR określają podstawowe zdolności w zakresie zdrowia publicznego, które mają być utrzymywane przez państwa strony WHO. Na podstawie danych przekazywanych okresowo przez państwa zgodnie z tymi ramami monitorowania można określać wynik łączny, stanowiący pośredni miernik ogólnej zdolności reagowania.

| (12) | Efektywność decyzji o zniesieniu ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE zależy od skoordynowanego wdrożenia tych decyzji przez państwa członkowskie w odniesieniu do wszystkich granic zewnętrznych. Poszczególne państwa członkowskie nie powinny jednostronnie podejmować decyzji o zniesieniu ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE w odniesieniu do indywidualnych państw trzecich, dopóki pozostałe państwa członkowskie nie postanowią w sposób skoordynowany o zniesieniu ograniczenia w odniesieniu do tego państwa. Państwa członkowskie mogą jednak, przy zachowaniu pełnej przejrzystości, jedynie w trybie stopniowym znosić ograniczenia podróży w odniesieniu do państw wymienionych w załączniku I. |
| --- | --- |

(12)

Efektywność decyzji o zniesieniu ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE zależy od skoordynowanego wdrożenia tych decyzji przez państwa członkowskie w odniesieniu do wszystkich granic zewnętrznych. Poszczególne państwa członkowskie nie powinny jednostronnie podejmować decyzji o zniesieniu ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE w odniesieniu do indywidualnych państw trzecich, dopóki pozostałe państwa członkowskie nie postanowią w sposób skoordynowany o zniesieniu ograniczenia w odniesieniu do tego państwa. Państwa członkowskie mogą jednak, przy zachowaniu pełnej przejrzystości, jedynie w trybie stopniowym znosić ograniczenia podróży w odniesieniu do państw wymienionych w załączniku I.

| (13) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego zalecenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 wspomnianego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego zalecenia – podejmuje decyzję, czy je zrealizuje. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego zalecenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 wspomnianego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego zalecenia – podejmuje decyzję, czy je zrealizuje.

| (14) | Niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (8); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje. |
| --- | --- |

(14)

Niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (8); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje.

| (15) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (9). |
| --- | --- |

(15)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (9).

| (16) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE (10) w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (11). |
| --- | --- |

(16)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE (10) w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (11).

| (17) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE (12) w związku z art. 3 decyzji 2011/350/UE (13). |
| --- | --- |

(17)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze zalecenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE (12) w związku z art. 3 decyzji 2011/350/UE (13).

| (18) | Status prawny niniejszego zalecenia przywołany w motywach 13–17, pozostaje bez uszczerbku dla konieczności podjęcia przez wszystkie państwa członkowskie, w interesie właściwego funkcjonowania strefy Schengen, decyzji o zniesieniu, w sposób skoordynowany, ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE, |
| --- | --- |

(18)

Status prawny niniejszego zalecenia przywołany w motywach 13–17, pozostaje bez uszczerbku dla konieczności podjęcia przez wszystkie państwa członkowskie, w interesie właściwego funkcjonowania strefy Schengen, decyzji o zniesieniu, w sposób skoordynowany, ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Państwa członkowskie powinny w sposób skoordynowany stopniowo znosić tymczasowe ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE, począwszy od dnia 1 lipca 2020 r. w odniesieniu do rezydentów państw trzecich wymienionych w załączniku I.
  Aby określić państwa trzecie, w przypadku których obecne ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE powinno zostać zniesione, zastosowanie powinny mieć metody i kryteria określone w komunikacie Komisji z dnia 11 czerwca 2020 r.
   (14) w sprawie trzeciej oceny stosowania tymczasowego ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE. Wspomniane kryteria odnoszą się do sytuacji epidemiologicznej i środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się, w tym ograniczenia dystansowania społecznego, jak również do względów gospodarczych i społecznych i są stosowane łącznie. |
| --- | --- |

1.

Aby określić państwa trzecie, w przypadku których obecne ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE powinno zostać zniesione, zastosowanie powinny mieć metody i kryteria określone w komunikacie Komisji z dnia 11 czerwca 2020 r.
   (14) w sprawie trzeciej oceny stosowania tymczasowego ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE. Wspomniane kryteria odnoszą się do sytuacji epidemiologicznej i środków powstrzymujących rozprzestrzenianie się, w tym ograniczenia dystansowania społecznego, jak również do względów gospodarczych i społecznych i są stosowane łącznie.

| 2. | W odniesieniu do sytuacji epidemiologicznej państwa trzecie wymienione w załączniku I powinny spełniać w szczególności następujące kryteria:






  — | w ciągu ostatnich 14 dni i w przeliczeniu na 100 000 mieszkańców liczba nowych przypadków COVID-19 sytuuje się poniżej lub blisko średniej UE, według stanu na dzień 15 czerwca 2020 r., |
| --- | --- | --- |

2.

—

w ciągu ostatnich 14 dni i w przeliczeniu na 100 000 mieszkańców liczba nowych przypadków COVID-19 sytuuje się poniżej lub blisko średniej UE, według stanu na dzień 15 czerwca 2020 r.,

| — | tendencja w zakresie nowych przypadków w tym samym okresie w porównaniu z poprzednimi 14 dniami jest stabilna lub spadkowa, oraz |
| --- | --- |

—

tendencja w zakresie nowych przypadków w tym samym okresie w porównaniu z poprzednimi 14 dniami jest stabilna lub spadkowa, oraz

| — | ogólna reakcja na pandemię COVID-19, z uwzględnieniem dostępnych informacji na temat kwestii takich jak testowanie, nadzór, ustalanie kontaktów zakaźnych, środki powstrzymujące rozprzestrzenianie się wirusa, leczenie i sprawozdawczość, jak również wiarygodność dostępnych informacji i źródeł danych oraz, w razie potrzeby, całkowity średni wynik w odniesieniu do wszystkich wymiarów Międzynarodowych przepisów zdrowotnych (IHR). Należy również uwzględnić informacje przekazane przez delegatury UE w oparciu o listę kontrolną załączoną do komunikatu z dnia 11 czerwca 2020 r. |
| --- | --- |

—

ogólna reakcja na pandemię COVID-19, z uwzględnieniem dostępnych informacji na temat kwestii takich jak testowanie, nadzór, ustalanie kontaktów zakaźnych, środki powstrzymujące rozprzestrzenianie się wirusa, leczenie i sprawozdawczość, jak również wiarygodność dostępnych informacji i źródeł danych oraz, w razie potrzeby, całkowity średni wynik w odniesieniu do wszystkich wymiarów Międzynarodowych przepisów zdrowotnych (IHR). Należy również uwzględnić informacje przekazane przez delegatury UE w oparciu o listę kontrolną załączoną do komunikatu z dnia 11 czerwca 2020 r.

| 3. | Przy podejmowaniu decyzji, czy tymczasowe ograniczenie dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE ma zastosowanie do danego obywatela państwa trzeciego, decydującym czynnikiem powinno być posiadanie miejsca pobytu w państwie trzecim, w odniesieniu do którego zniesiono ograniczenia dotyczące podróży innych niż niezbędne (a nie obywatelstwo). |
| --- | --- |

3.

| 4. | Co dwa tygodnie wykaz państw trzecich, o którym mowa w załączniku I, powinien podlegać przeglądowi i – stosownie do przypadku – ewentualnej aktualizacji, dokonywanych przez Radę po przeprowadzeniu ścisłych konsultacji z Komisją oraz stosownymi agencjami i służbami UE, po dokonaniu ogólnej oceny opartej na metodyce, kryteriach i informacjach, o których mowa w pkt 2.
  Ograniczenia dotyczące podróży mogą zostać całkowicie lub częściowo zniesione lub przywrócone w odniesieniu do danego państwa trzeciego już wymienionego w wykazie w załączniku I, stosownie do zmian dotyczących niektórych z warunków określonych powyżej i w rezultacie zmian w ocenie sytuacji epidemiologicznej. W przypadku gdy sytuacja w państwie trzecim pogarsza się nagle, należy stosować szybkie procesy decyzyjne. |
| --- | --- |

4.

Ograniczenia dotyczące podróży mogą zostać całkowicie lub częściowo zniesione lub przywrócone w odniesieniu do danego państwa trzeciego już wymienionego w wykazie w załączniku I, stosownie do zmian dotyczących niektórych z warunków określonych powyżej i w rezultacie zmian w ocenie sytuacji epidemiologicznej. W przypadku gdy sytuacja w państwie trzecim pogarsza się nagle, należy stosować szybkie procesy decyzyjne.

| 5. | W przypadku gdy tymczasowe ograniczenia dotyczące podróży nadal mają zastosowanie do danego państwa trzeciego, następujące kategorie osób powinny być zwolnione z ograniczenia podróży, niezależnie od jej celu:






  a) | obywatele Unii w rozumieniu art. 20 ust. 1 TFUE oraz obywatele państw trzecich, którzy na mocy porozumień między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a tymi państwami trzecimi, z drugiej strony, korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu obywateli Unii, a także członkowie ich rodzin (15); |
| --- | --- | --- |

5.

a)

obywatele Unii w rozumieniu art. 20 ust. 1 TFUE oraz obywatele państw trzecich, którzy na mocy porozumień między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a tymi państwami trzecimi, z drugiej strony, korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się równoważnego prawu obywateli Unii, a także członkowie ich rodzin (15);

| b) | obywatele państw trzecich, którzy są rezydentami długoterminowymi na mocy dyrektywy w sprawie pobytu długoterminowego (16), osoby, których prawo pobytu wynika z innych dyrektyw UE lub z prawa krajowego lub które posiadają krajowe wizy długoterminowe, a także członkowie ich rodzin. |
| --- | --- |

b)

obywatele państw trzecich, którzy są rezydentami długoterminowymi na mocy dyrektywy w sprawie pobytu długoterminowego (16), osoby, których prawo pobytu wynika z innych dyrektyw UE lub z prawa krajowego lub które posiadają krajowe wizy długoterminowe, a także członkowie ich rodzin.

Państwa członkowskie mogą jednak wprowadzić odpowiednie środki, takie jak nałożenie na takie osoby wymogu poddania się samoizolacji lub podobnym środkom po powrocie z państwa trzeciego, w odniesieniu do którego utrzymywane jest tymczasowe ograniczenie podróży, pod warunkiem że nakładają one takie same wymogi na własnych obywateli.

Ponadto należy zezwolić na niezbędne podróże w odniesieniu do szczególnych kategorii osób podróżujących w związku z koniecznością lub wykonujących niezbędną funkcję, o których mowa w załączniku II (17). Państwa członkowskie mogą wprowadzić dodatkowe środki bezpieczeństwa dla tych podróżnych, zwłaszcza gdy ich podróż rozpoczęła się w regionie wysokiego ryzyka.

Wykaz szczególnych kategorii osób podróżujących w związku z koniecznością lub wykonujących niezbędną funkcję, o których mowa w załączniku II, może zostać poddany przeglądowi przez Radę, w ścisłym porozumieniu z Komisją, stosownie do względów społecznych i gospodarczych, a także ogólnej oceny rozwoju sytuacji epidemiologicznej, w oparciu o metody, kryteria i informacje, o których mowa powyżej.

| 6. | W celu zniesienia tymczasowego ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE w odniesieniu do państw trzecich wymienionych w załączniku I, należy również regularnie i odrębnie w każdym przypadku uwzględniać zasadę wzajemności. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Poszczególne państwa członkowskie nie powinny podejmować decyzji o zniesieniu ograniczenia dotyczącego innych niż niezbędne podróży do UE w odniesieniu do konkretnego państwa trzeciego, dopóki zniesienie takiego ograniczenia nie zostanie skoordynowane zgodnie z niniejszym zaleceniem. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Do celów niniejszego zalecenia rezydentów Andory, Monako, San Marino i Watykanu/Stolicy Apostolskiej należy uznawać za rezydentów UE. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Niniejsze zalecenie powinno być wdrożone przez wszystkie państwa członkowskie na wszystkich granicach zewnętrznych. |
| --- | --- |

9.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2020 r.

W imieniu Rady

A. METELKO-ZGOMBIĆ

Przewodnicząca

---

(1)  COM(2020) 115 z 16 marca 2020 r.

1

(2)  
  „Obszar UE+” obejmuje wszystkie państwa członkowskie strefy Schengen (w tym Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię), a także cztery państwa stowarzyszone w ramach Schengen. Obejmuje on również Irlandię i Zjednoczone Królestwo, jeżeli państwa te zdecydują się przyłączyć do stosowania tego środka.

2

(3)  COM(2020) 148 z 8 kwietnia 2020 r.

3

(4)  COM(2020) 222 z 8 maja 2020 r.

4

(5)  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52020XC0417(06)&from=PL

5

(6)  COM(2020) 399 z 11 czerwca 2020 r.

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 77 z 23.3.2016, s. 1).

7

(8)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

8

(9)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

9

(10)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

10

(11)  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

11

(12)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

12

(13)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

13

(14)  COM(2020) 399 z dnia 11 czerwca 2020 r.

14

(15)  Zgodnie z art. 2 i 3 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77).

15

(16)  Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. L 16 z 23.1.2004, s. 44).

16

(17)  [Zob. również komunikaty Komisji z dnia 16 marca (COM(2020) 115), 11 czerwca 2020 r.(COM(2020) 399), a także wskazówki z 30 marca 2020 r. (C(2020) 2050 z 30 marca 2020 r.).]

17

---

ZAŁĄCZNIK I

Państwa trzecie, których rezydentów nie powinno dotyczyć tymczasowe ograniczenie na granicach zewnętrznych dotyczące innych niż niezbędne podróży do UE

| 1. | ALGIERIA |
| --- | --- |

1.

ALGIERIA

| 2. | AUSTRALIA |
| --- | --- |

2.

AUSTRALIA

| 3. | KANADA |
| --- | --- |

3.

KANADA

| 4. | GRUZJA |
| --- | --- |

4.

GRUZJA

| 5. | JAPONIA |
| --- | --- |

5.

JAPONIA

| 6. | CZARNOGÓRA |
| --- | --- |

6.

CZARNOGÓRA

| 7. | MAROKO |
| --- | --- |

7.

MAROKO

| 8. | NOWA ZELANDIA |
| --- | --- |

8.

NOWA ZELANDIA

| 9. | RWANDA |
| --- | --- |

9.

RWANDA

| 10. | SERBIA |
| --- | --- |

10.

SERBIA

| 11. | KOREA POŁUDNIOWA |
| --- | --- |

11.

KOREA POŁUDNIOWA

| 12. | TAJLANDIA |
| --- | --- |

12.

TAJLANDIA

| 13. | TUNEZJA |
| --- | --- |

13.

TUNEZJA

| 14. | URUGWAJ |
| --- | --- |

14.

URUGWAJ

| 15. | CHINY (*1) |
| --- | --- |

15.

CHINY (*1)

---

(*1)  Z zastrzeżeniem potwierdzenia zasady wzajemności.

---

ZAŁĄCZNIK II

Szczególne kategorie osób podróżujących w związku z koniecznością lub wykonujących niezbędną funkcję:

| (i) | pracownicy służby zdrowia, osoby prowadzące badania naukowe w dziedzinie zdrowia oraz pracownicy służb opieki nad osobami starszymi; |
| --- | --- |

(i)

pracownicy służby zdrowia, osoby prowadzące badania naukowe w dziedzinie zdrowia oraz pracownicy służb opieki nad osobami starszymi;

| (ii) | pracownicy przygraniczni; |
| --- | --- |

(ii)

pracownicy przygraniczni;

| (iii) | pracownicy sezonowi w rolnictwie; |
| --- | --- |

(iii)

pracownicy sezonowi w rolnictwie;

| (iv) | pracownicy transportu; |
| --- | --- |

(iv)

pracownicy transportu;

| (v) | dyplomaci, pracownicy organizacji międzynarodowych oraz osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, których obecność fizyczna jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania tych organizacji, personel wojskowy oraz pracownicy pomocy humanitarnej i personel zajmujący się ochroną ludności w ramach pełnionych przez nich funkcji; |
| --- | --- |

(v)

dyplomaci, pracownicy organizacji międzynarodowych oraz osoby zaproszone przez organizacje międzynarodowe, których obecność fizyczna jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania tych organizacji, personel wojskowy oraz pracownicy pomocy humanitarnej i personel zajmujący się ochroną ludności w ramach pełnionych przez nich funkcji;

| (vi) | pasażerowie tranzytowi; |
| --- | --- |

(vi)

pasażerowie tranzytowi;

| (vii) | pasażerowie podróżujący z niezbędnych przyczyn rodzinnych; |
| --- | --- |

(vii)

pasażerowie podróżujący z niezbędnych przyczyn rodzinnych;

| (viii) | marynarze; |
| --- | --- |

(viii)

marynarze;

| (ix) | osoby wymagające ochrony międzynarodowej lub ochrony z innych przyczyn humanitarnych; |
| --- | --- |

(ix)

osoby wymagające ochrony międzynarodowej lub ochrony z innych przyczyn humanitarnych;

| (x) | obywatele państw trzecich podróżujący w celu odbywania nauki; |
| --- | --- |

(x)

obywatele państw trzecich podróżujący w celu odbywania nauki;

| (xi) | pracownicy-cudzoziemcy o wysokich kwalifikacjach, jeżeli ich zatrudnienie jest konieczne z ekonomicznego punktu widzenia, a praca nie może zostać odroczona lub wykonana za granicą. |
| --- | --- |

(xi)

pracownicy-cudzoziemcy o wysokich kwalifikacjach, jeżeli ich zatrudnienie jest konieczne z ekonomicznego punktu widzenia, a praca nie może zostać odroczona lub wykonana za granicą.

---