# Dziennik Urzędowy L 156/2020

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 156 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6319 maja 2020 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 156

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6319 maja 2020

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/665 z dnia 13 maja 2020 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Aceite de Jaén (ChOG)) | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/666 z dnia 18 maja 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013 w odniesieniu do odnawiania wyznaczenia oraz nadzoru i monitorowania jednostek notyfikowanych (
  1
  ) | 2 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/667 z dnia 6 maja 2020 r. zmieniająca decyzję 2012/688/UE w odniesieniu do aktualizacji odpowiednich warunków technicznych dotyczących zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz
  (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 2816)

   (
  1
  ) | 6 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/668 z dnia 18 maja 2020 r. w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących środków ochrony indywidualnej, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 | 13 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/669 z dnia 18 maja 2020 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/801/UE w zakresie powierzenia Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci wdrożenia funduszu innowacyjnego | 20 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Decyzja nr 1/2020 Komitetu UPG ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów [2020/670] | 22 |
| | * | Decyzja nr 2/2020 Komitetu UPG ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony z dnia 28 kwietnia 2020 r. dotycząca przyjęcia listy arbitrów [2020/671] | 35 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/665 z dnia 13 maja 2020 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Aceite de Jaén (ChOG))

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/666 z dnia 18 maja 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013 w odniesieniu do odnawiania wyznaczenia oraz nadzoru i monitorowania jednostek notyfikowanych (
  1
  )

1

2

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/667 z dnia 6 maja 2020 r. zmieniająca decyzję 2012/688/UE w odniesieniu do aktualizacji odpowiednich warunków technicznych dotyczących zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz
  (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 2816)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 2816)

1

6

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/668 z dnia 18 maja 2020 r. w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących środków ochrony indywidualnej, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425

13

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2020/669 z dnia 18 maja 2020 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/801/UE w zakresie powierzenia Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci wdrożenia funduszu innowacyjnego

20

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Decyzja nr 1/2020 Komitetu UPG ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów [2020/670]

22

*

Decyzja nr 2/2020 Komitetu UPG ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony z dnia 28 kwietnia 2020 r. dotycząca przyjęcia listy arbitrów [2020/671]

35

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/665

z dnia 13 maja 2020 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę („Aceite de Jaén” (ChOG))

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Aceite de Jaén” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Aceite de Jaén” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

| (2) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Aceite de Jaén” powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Aceite de Jaén” powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Aceite de Jaén” (ChOG) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.5 Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itd.), zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2020 r.

W imieniu Komisji

za Przewodniczącą,

Janusz WOJCIECHOWSKI

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. C 30 z 29.1.2020, s. 9.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/2 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/2

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/666

z dnia 18 maja 2020 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013 w odniesieniu do odnawiania wyznaczenia oraz nadzoru i monitorowania jednostek notyfikowanych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (1), w szczególności jej art. 11 ust. 2,

uwzględniając dyrektywę Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącą wyrobów medycznych (2), w szczególności jej art. 16 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 920/2013 (3) określa wspólną interpretację głównych elementów kryteriów wyznaczania jednostek notyfikowanych określonych w dyrektywach 90/385/EWG i 93/42/EWG. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 920/2013 (3) określa wspólną interpretację głównych elementów kryteriów wyznaczania jednostek notyfikowanych określonych w dyrektywach 90/385/EWG i 93/42/EWG.

| (2) | Pandemia COVID-19 oraz związany z nią kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego stanowią bezprecedensowe wyzwanie dla państw członkowskich i innych podmiotów działających w branży wyrobów medycznych. Kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego stworzył nadzwyczajne okoliczności mające znaczny wpływ na różne obszary objęte unijnymi ramami regulacyjnymi dotyczącymi wyrobów medycznych, takie jak wyznaczanie i praca jednostek notyfikowanych, jak również dostępność w Unii wyrobów medycznych o zasadniczym znaczeniu. |
| --- | --- |

(2)

Pandemia COVID-19 oraz związany z nią kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego stanowią bezprecedensowe wyzwanie dla państw członkowskich i innych podmiotów działających w branży wyrobów medycznych. Kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego stworzył nadzwyczajne okoliczności mające znaczny wpływ na różne obszary objęte unijnymi ramami regulacyjnymi dotyczącymi wyrobów medycznych, takie jak wyznaczanie i praca jednostek notyfikowanych, jak również dostępność w Unii wyrobów medycznych o zasadniczym znaczeniu.

| (3) | W kontekście pandemii COVID-19 przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 (4) w celu odroczenia o jeden rok stosowania tych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (5), które w przeciwnym razie zaczęłyby obowiązywać od dnia 26 maja 2020 r., w tym przepisów uchylających dyrektywy 90/385/EWG i 93/42/EWG. |
| --- | --- |

(3)

W kontekście pandemii COVID-19 przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 (4) w celu odroczenia o jeden rok stosowania tych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (5), które w przeciwnym razie zaczęłyby obowiązywać od dnia 26 maja 2020 r., w tym przepisów uchylających dyrektywy 90/385/EWG i 93/42/EWG.

| (4) | W związku z tym jednostki notyfikowane wyznaczone na podstawie tych dyrektyw mogą certyfikować wyroby medyczne przez kolejny rok, do dnia 25 maja 2021 r. W przypadku znacznej liczby wspomnianych jednostek notyfikowanych wyznaczenia te wygasną jednak w okresie od dnia 26 maja 2020 r. do dnia 25 maja 2021 r. Bez ważnego wyznaczenia jednostki notyfikowane nie będą już mogły wydawać certyfikatów i zapewniać ich ciągłej ważności, co jest niezbędnym wymogiem dla zgodnego z prawem wprowadzania do obrotu lub oddawania do użytku wyrobów medycznych. |
| --- | --- |

(4)

W związku z tym jednostki notyfikowane wyznaczone na podstawie tych dyrektyw mogą certyfikować wyroby medyczne przez kolejny rok, do dnia 25 maja 2021 r. W przypadku znacznej liczby wspomnianych jednostek notyfikowanych wyznaczenia te wygasną jednak w okresie od dnia 26 maja 2020 r. do dnia 25 maja 2021 r. Bez ważnego wyznaczenia jednostki notyfikowane nie będą już mogły wydawać certyfikatów i zapewniać ich ciągłej ważności, co jest niezbędnym wymogiem dla zgodnego z prawem wprowadzania do obrotu lub oddawania do użytku wyrobów medycznych.

| (5) | W celu uniknięcia niedoborów wyrobów medycznych o zasadniczym znaczeniu niezbędne jest zatem, aby jednostki notyfikowane obecnie wyznaczone na podstawie dyrektyw 90/385/EWG i 93/42/EWG mogły nadal funkcjonować do czasu rozpoczęcia stosowania nowych ram regulacyjnych dotyczących wyrobów medycznych na mocy rozporządzenia (UE) 2017/745. |
| --- | --- |

(5)

W celu uniknięcia niedoborów wyrobów medycznych o zasadniczym znaczeniu niezbędne jest zatem, aby jednostki notyfikowane obecnie wyznaczone na podstawie dyrektyw 90/385/EWG i 93/42/EWG mogły nadal funkcjonować do czasu rozpoczęcia stosowania nowych ram regulacyjnych dotyczących wyrobów medycznych na mocy rozporządzenia (UE) 2017/745.

| (6) | W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013 ustanowiono przepisy i obowiązki proceduralne dotyczące odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną, które mają być przestrzegane przez organy wyznaczające państw członkowskich zgodnie z dyrektywami 90/385/EWG i 93/42/EWG. |
| --- | --- |

(6)

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013 ustanowiono przepisy i obowiązki proceduralne dotyczące odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną, które mają być przestrzegane przez organy wyznaczające państw członkowskich zgodnie z dyrektywami 90/385/EWG i 93/42/EWG.

| (7) | Nadzwyczajne okoliczności spowodowane pandemią COVID-19 mają istotny wpływ na pracę jednostek notyfikowanych, państw członkowskich i Komisji w odniesieniu do procedury odnowienia wyznaczenia. W szczególności nałożone przez państwa członkowskie ograniczenia dotyczące podróżowania i środki w zakresie zdrowia publicznego, takie jak wymogi w zakresie ograniczenia kontaktów personalnych, a także zwiększone zapotrzebowanie na środki służące zwalczaniu pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego, uniemożliwiają właściwym podmiotom przeprowadzenie procedury wyznaczenia zgodnie z przepisami i obowiązkami proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013. Odroczenie stosowania rozporządzenia (UE) 2017/745 i odroczenie uchylenia dyrektyw 90/385/EWG i 93/42/EWG powodują konieczność odnowienia wyznaczeń jednostek notyfikowanych, które to wyznaczenia w przeciwnym razie wygasłyby, zanim zaczęłyby obowiązywać nowe ramy regulacyjne dotyczące wyrobów medycznych na mocy rozporządzenia (UE) 2017/745. Takie odnowienie wyznaczeń musi odbywać się obecnie przy znacznych ograniczeniach czasowych. Ograniczeń tych nie można było racjonalnie przewidzieć w chwili przyjmowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 920/2013. |
| --- | --- |

(7)

Nadzwyczajne okoliczności spowodowane pandemią COVID-19 mają istotny wpływ na pracę jednostek notyfikowanych, państw członkowskich i Komisji w odniesieniu do procedury odnowienia wyznaczenia. W szczególności nałożone przez państwa członkowskie ograniczenia dotyczące podróżowania i środki w zakresie zdrowia publicznego, takie jak wymogi w zakresie ograniczenia kontaktów personalnych, a także zwiększone zapotrzebowanie na środki służące zwalczaniu pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego, uniemożliwiają właściwym podmiotom przeprowadzenie procedury wyznaczenia zgodnie z przepisami i obowiązkami proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013. Odroczenie stosowania rozporządzenia (UE) 2017/745 i odroczenie uchylenia dyrektyw 90/385/EWG i 93/42/EWG powodują konieczność odnowienia wyznaczeń jednostek notyfikowanych, które to wyznaczenia w przeciwnym razie wygasłyby, zanim zaczęłyby obowiązywać nowe ramy regulacyjne dotyczące wyrobów medycznych na mocy rozporządzenia (UE) 2017/745. Takie odnowienie wyznaczeń musi odbywać się obecnie przy znacznych ograniczeniach czasowych. Ograniczeń tych nie można było racjonalnie przewidzieć w chwili przyjmowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 920/2013.

| (8) | Biorąc pod uwagę bezprecedensowe wyzwania spowodowane pandemią COVID-19, złożoność zadań związanych z odnowieniem wyznaczenia jednostek notyfikowanych, jak również konieczność zapobiegania ewentualnym niedoborom wyrobów medycznych o zasadniczym znaczeniu w Unii, należy zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013 w odniesieniu do odnowienia wyznaczeń na jednostki notyfikowane. Powinno to umożliwić organom wyznaczającym, w kontekście pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego, odstąpienie od procedur ustanowionych w art. 3 wspomnianego rozporządzenia, aby zagwarantować sprawne i terminowe odnowienie wyznaczenia przed jego wygaśnięciem. |
| --- | --- |

(8)

Biorąc pod uwagę bezprecedensowe wyzwania spowodowane pandemią COVID-19, złożoność zadań związanych z odnowieniem wyznaczenia jednostek notyfikowanych, jak również konieczność zapobiegania ewentualnym niedoborom wyrobów medycznych o zasadniczym znaczeniu w Unii, należy zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013 w odniesieniu do odnowienia wyznaczeń na jednostki notyfikowane. Powinno to umożliwić organom wyznaczającym, w kontekście pandemii COVID-19 i związanego z nią kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego, odstąpienie od procedur ustanowionych w art. 3 wspomnianego rozporządzenia, aby zagwarantować sprawne i terminowe odnowienie wyznaczenia przed jego wygaśnięciem.

| (9) | Aby zapewnić bezpieczeństwo i zdrowie pacjentów, środki stanowiące odstępstwo powinny ograniczać się do odnowienia już istniejących wyznaczeń na jednostki notyfikowane, w przypadku których procedura wyznaczenia została już przeprowadzona, oraz zakończono ocenę jednostki notyfikowanej i powiązane działania w zakresie nadzoru i monitorowania. Odnowienie wyznaczenia powinno mieć charakter tymczasowy i zostać dokonane przed upływem okresu ważności danego wcześniejszego wyznaczenia. Powinno ono automatycznie stać się nieważne najpóźniej w dniu uchylenia dyrektyw 90/385/EWG i 93/42/EWG. Podejmując decyzję w sprawie odnowienia wyznaczenia, organ wyznaczający powinien przeprowadzić ocenę jednostki notyfikowanej, aby zweryfikować ciągłość jej kompetencji i zdolności do realizacji zadań, do których została wyznaczona. Ocena ta powinna obejmować przegląd dokumentacji i działań związanych z jednostką notyfikowaną, które umożliwiają organowi wyznaczającemu weryfikację kryteriów wyznaczania określonych w dyrektywach 90/385/EWG i 93/42/EWG oraz w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013. |
| --- | --- |

(9)

Aby zapewnić bezpieczeństwo i zdrowie pacjentów, środki stanowiące odstępstwo powinny ograniczać się do odnowienia już istniejących wyznaczeń na jednostki notyfikowane, w przypadku których procedura wyznaczenia została już przeprowadzona, oraz zakończono ocenę jednostki notyfikowanej i powiązane działania w zakresie nadzoru i monitorowania. Odnowienie wyznaczenia powinno mieć charakter tymczasowy i zostać dokonane przed upływem okresu ważności danego wcześniejszego wyznaczenia. Powinno ono automatycznie stać się nieważne najpóźniej w dniu uchylenia dyrektyw 90/385/EWG i 93/42/EWG. Podejmując decyzję w sprawie odnowienia wyznaczenia, organ wyznaczający powinien przeprowadzić ocenę jednostki notyfikowanej, aby zweryfikować ciągłość jej kompetencji i zdolności do realizacji zadań, do których została wyznaczona. Ocena ta powinna obejmować przegląd dokumentacji i działań związanych z jednostką notyfikowaną, które umożliwiają organowi wyznaczającemu weryfikację kryteriów wyznaczania określonych w dyrektywach 90/385/EWG i 93/42/EWG oraz w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013.

| (10) | Nadzwyczajne okoliczności spowodowane pandemią COVID-19 mają wpływ również na działania w zakresie nadzoru nad jednostkami notyfikowanymi i ich monitorowania. Okoliczności te mogą w szczególności, przez pewien czas, uniemożliwić organowi wyznaczającemu państwa członkowskiego prowadzenie ocen na miejscu w nadzorze lub audytów obserwowanych. Aby zapewnić minimalny poziom kontroli i monitorowania jednostek notyfikowanych, w okresie tym organy wyznaczające powinny nadal stosować wszelkie środki służące zapewnieniu odpowiedniego poziomu nadzoru, który nadal będzie możliwy we wspomnianych okolicznościach, oprócz oceny odpowiedniej liczby dokonywanych przez jednostkę notyfikowaną przeglądów ocen klinicznych wytwórców oraz oceny odpowiedniej liczby przeglądów dokumentacji. Organy wyznaczające powinny przeanalizować zmiany wymogów ogólnych i organizacyjnych określonych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 920/2013, które zaszły od czasu ostatniej oceny na miejscu, oraz działania, które jednostka notyfikowana przeprowadziła od tego czasu w zakresie swojego wyznaczenia. |
| --- | --- |

(10)

Nadzwyczajne okoliczności spowodowane pandemią COVID-19 mają wpływ również na działania w zakresie nadzoru nad jednostkami notyfikowanymi i ich monitorowania. Okoliczności te mogą w szczególności, przez pewien czas, uniemożliwić organowi wyznaczającemu państwa członkowskiego prowadzenie ocen na miejscu w nadzorze lub audytów obserwowanych. Aby zapewnić minimalny poziom kontroli i monitorowania jednostek notyfikowanych, w okresie tym organy wyznaczające powinny nadal stosować wszelkie środki służące zapewnieniu odpowiedniego poziomu nadzoru, który nadal będzie możliwy we wspomnianych okolicznościach, oprócz oceny odpowiedniej liczby dokonywanych przez jednostkę notyfikowaną przeglądów ocen klinicznych wytwórców oraz oceny odpowiedniej liczby przeglądów dokumentacji. Organy wyznaczające powinny przeanalizować zmiany wymogów ogólnych i organizacyjnych określonych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 920/2013, które zaszły od czasu ostatniej oceny na miejscu, oraz działania, które jednostka notyfikowana przeprowadziła od tego czasu w zakresie swojego wyznaczenia.

| (11) | Aby zapewnić przejrzystość i zwiększyć wzajemne zaufanie, organy wyznaczające powinny również być zobowiązane do powiadamiania Komisji i pozostałych organów za pośrednictwem systemu informacyjnego NANDO o wszelkich decyzjach w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną, które zostały podjęte bez odwoływania się do procedur określonych w art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 920/2013. Powiadomienia te powinny zawierać uzasadnienie decyzji w sprawie odnowienia podjętych przez organ wyznaczający. Komisja powinna mieć możliwość zobowiązania organu wyznaczającego do przekazania jej wyników oceny towarzyszącej decyzji w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną oraz wyników powiązanych działań w zakresie nadzoru i monitorowania, w tym działań, o których mowa w art. 5 wspomnianego rozporządzenia wykonawczego. W przypadku wątpliwości co do kompetencji jednostki notyfikowanej Komisja powinna mieć możliwość zbadania danej sprawy. |
| --- | --- |

(11)

Aby zapewnić przejrzystość i zwiększyć wzajemne zaufanie, organy wyznaczające powinny również być zobowiązane do powiadamiania Komisji i pozostałych organów za pośrednictwem systemu informacyjnego NANDO o wszelkich decyzjach w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną, które zostały podjęte bez odwoływania się do procedur określonych w art. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 920/2013. Powiadomienia te powinny zawierać uzasadnienie decyzji w sprawie odnowienia podjętych przez organ wyznaczający. Komisja powinna mieć możliwość zobowiązania organu wyznaczającego do przekazania jej wyników oceny towarzyszącej decyzji w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną oraz wyników powiązanych działań w zakresie nadzoru i monitorowania, w tym działań, o których mowa w art. 5 wspomnianego rozporządzenia wykonawczego. W przypadku wątpliwości co do kompetencji jednostki notyfikowanej Komisja powinna mieć możliwość zbadania danej sprawy.

| (12) | Zgodnie z dyrektywami 90/385/EWG i 93/42/EWG państwa członkowskie są odpowiedzialne za decyzję w sprawie wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną. Odpowiedzialność ta obejmuje również decyzje w sprawie odnowienia wyznaczenia, w tym decyzje, które państwo członkowskie może podjąć zgodnie z niniejszym zmieniającym rozporządzeniem wykonawczym. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z dyrektywami 90/385/EWG i 93/42/EWG państwa członkowskie są odpowiedzialne za decyzję w sprawie wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną. Odpowiedzialność ta obejmuje również decyzje w sprawie odnowienia wyznaczenia, w tym decyzje, które państwo członkowskie może podjąć zgodnie z niniejszym zmieniającym rozporządzeniem wykonawczym.

| (13) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013. |
| --- | --- |

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 920/2013.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Medycznych powołanego na mocy art. 6 ust. 2 dyrektywy 90/385/EWG. |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Medycznych powołanego na mocy art. 6 ust. 2 dyrektywy 90/385/EWG.

| (15) | Z uwagi na nadrzędną potrzebę natychmiastowego rozwiązania kryzysu zdrowia publicznego związanego z pandemią COVID-19 niniejsze rozporządzenie wykonawcze powinno wejść w życie w trybie pilnym w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(15)

Z uwagi na nadrzędną potrzebę natychmiastowego rozwiązania kryzysu zdrowia publicznego związanego z pandemią COVID-19 niniejsze rozporządzenie wykonawcze powinno wejść w życie w trybie pilnym w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 920/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 dodaje się ustęp 6 w brzmieniu:

  „6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w okresie od dnia 19 maja 2020 r. do dnia 25 maja 2021 r. organ wyznaczający państwa członkowskiego, w wyjątkowych okolicznościach związanych z pandemią COVID-19 oraz ze względu na przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 (*1) odraczającego stosowanie niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (*2), może podjąć decyzję o odnowieniu wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną bez odwoływania się do procedur określonych w art. 3.
  W celu podjęcia decyzji w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z akapitem pierwszym organ wyznaczający przeprowadza ocenę, aby zweryfikować ciągłość kompetencji jednostki notyfikowanej i jej zdolności do realizacji zadań, do których została wyznaczona.
  Decyzja w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z niniejszym ustępem zostaje przyjęta przed upływem okresu ważności poprzedniego wyznaczenia i staje się automatycznie nieważna najpóźniej z dniem 26 maja 2021 r.
  Organ wyznaczający powiadamia Komisję za pośrednictwem systemu informacyjnego NANDO o swojej decyzji dotyczącej odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z niniejszym ustępem, podając jej konkretne powody.
  Komisja może zobowiązać organ wyznaczający do przekazania jej wyników oceny towarzyszącej decyzji w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z niniejszym ustępem oraz wyników powiązanych działań w zakresie nadzoru i monitorowania, w tym działań, o których mowa w art. 5.


  (*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 z dnia 23 kwietnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych w odniesieniu do dat rozpoczęcia stosowania niektórych jego przepisów (Dz.U. L 130 z 24.4.2020, s. 18)."


  (*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).”;" |
| --- | --- |

1)

w art. 4 dodaje się ustęp 6 w brzmieniu:

„6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w okresie od dnia 19 maja 2020 r. do dnia 25 maja 2021 r. organ wyznaczający państwa członkowskiego, w wyjątkowych okolicznościach związanych z pandemią COVID-19 oraz ze względu na przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 (*1) odraczającego stosowanie niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (*2), może podjąć decyzję o odnowieniu wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną bez odwoływania się do procedur określonych w art. 3.

W celu podjęcia decyzji w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z akapitem pierwszym organ wyznaczający przeprowadza ocenę, aby zweryfikować ciągłość kompetencji jednostki notyfikowanej i jej zdolności do realizacji zadań, do których została wyznaczona.

Decyzja w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z niniejszym ustępem zostaje przyjęta przed upływem okresu ważności poprzedniego wyznaczenia i staje się automatycznie nieważna najpóźniej z dniem 26 maja 2021 r.

Organ wyznaczający powiadamia Komisję za pośrednictwem systemu informacyjnego NANDO o swojej decyzji dotyczącej odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z niniejszym ustępem, podając jej konkretne powody.

Komisja może zobowiązać organ wyznaczający do przekazania jej wyników oceny towarzyszącej decyzji w sprawie odnowienia wyznaczenia na jednostkę notyfikowaną zgodnie z niniejszym ustępem oraz wyników powiązanych działań w zakresie nadzoru i monitorowania, w tym działań, o których mowa w art. 5.

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 z dnia 23 kwietnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych w odniesieniu do dat rozpoczęcia stosowania niektórych jego przepisów (Dz.U. L 130 z 24.4.2020, s. 18)."

*1

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).”;"

*2

| 2) | w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego w wyjątkowych okolicznościach związanych z pandemią COVID-19, które tymczasowo uniemożliwiają organowi wyznaczającemu państwa członkowskiego prowadzenie ocen na miejscu w nadzorze lub audytów obserwowanych, organ ten stosuje wszelkie środki w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu nadzoru, który nadal jest możliwy w tych okolicznościach, oprócz oceny odpowiedniej liczby dokonywanych przez jednostkę notyfikowaną przeglądów dokumentacji technicznej wytwórców, w tym ocen klinicznych. Organ wyznaczający analizuje zmiany wymogów ogólnych i organizacyjnych określonych w załączniku II, które zaszły od czasu ostatniej oceny na miejscu, oraz działania, które jednostka notyfikowana przeprowadziła od tego czasu.”. |
| --- | --- |

2)

w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego w wyjątkowych okolicznościach związanych z pandemią COVID-19, które tymczasowo uniemożliwiają organowi wyznaczającemu państwa członkowskiego prowadzenie ocen na miejscu w nadzorze lub audytów obserwowanych, organ ten stosuje wszelkie środki w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu nadzoru, który nadal jest możliwy w tych okolicznościach, oprócz oceny odpowiedniej liczby dokonywanych przez jednostkę notyfikowaną przeglądów dokumentacji technicznej wytwórców, w tym ocen klinicznych. Organ wyznaczający analizuje zmiany wymogów ogólnych i organizacyjnych określonych w załączniku II, które zaszły od czasu ostatniej oceny na miejscu, oraz działania, które jednostka notyfikowana przeprowadziła od tego czasu.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 189 z 20.7.1990, s. 17.

1

(2)  
  Dz.U. L 169 z 12.7.1993, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 920/2013 z dnia 24 września 2013 r. w sprawie wyznaczania i nadzorowania jednostek notyfikowanych na podstawie dyrektywy Rady 90/385/EWG dotyczącej wyrobów medycznych aktywnego osadzania oraz dyrektywy Rady 93/42/EWG dotyczącej wyrobów medycznych (Dz.U. L 253 z 25.9.2013, s. 8).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/561 z dnia 23 kwietnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych w odniesieniu do dat rozpoczęcia stosowania niektórych jego przepisów (Dz.U. L 130 z 24.4.2020, s. 18).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).

5

---

DECYZJE

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/6

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/667

z dnia 6 maja 2020 r.

zmieniająca decyzję 2012/688/UE w odniesieniu do aktualizacji odpowiednich warunków technicznych dotyczących zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 2816)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) (1), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją Komisji 2012/688/UE (2) zharmonizowano warunki techniczne wykorzystywania zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii, koncentrując się na bezprzewodowych usługach szerokopasmowych dla użytkowników końcowych. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją Komisji 2012/688/UE (2) zharmonizowano warunki techniczne wykorzystywania zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii, koncentrując się na bezprzewodowych usługach szerokopasmowych dla użytkowników końcowych.

| (2) | W art. 6 ust. 3 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek wspierania dostawców usług łączności elektronicznej w regularnej modernizacji swoich sieci, tak aby funkcjonowały one w oparciu o najnowsze i najbardziej wydajne technologie, a dostawcy ci byli w stanie zapewnić sobie dywidendy cyfrowe zgodnie z zasadami neutralności usług i technologii. |
| --- | --- |

(2)

W art. 6 ust. 3 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek wspierania dostawców usług łączności elektronicznej w regularnej modernizacji swoich sieci, tak aby funkcjonowały one w oparciu o najnowsze i najbardziej wydajne technologie, a dostawcy ci byli w stanie zapewnić sobie dywidendy cyfrowe zgodnie z zasadami neutralności usług i technologii.

| (3) | W komunikacie Komisji „Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego: w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego” (4) określono nowe cele Unii w zakresie łączności, które mają zostać osiągnięte poprzez powszechne wdrożenie i wykorzystanie sieci o bardzo dużej przepustowości. W tym celu w komunikacie Komisji „Sieć 5G dla Europy: plan działania” (5) stwierdzono potrzebę podjęcia działań na szczeblu UE, w tym identyfikacji i harmonizacji widma na potrzeby sieci 5G, w oparciu o opinię Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego, aby zapewnić do 2025 r. ciągły zasięg 5G we wszystkich obszarach miejskich i wzdłuż głównych naziemnych szlaków komunikacyjnych. |
| --- | --- |

(3)

W komunikacie Komisji „Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego: w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego” (4) określono nowe cele Unii w zakresie łączności, które mają zostać osiągnięte poprzez powszechne wdrożenie i wykorzystanie sieci o bardzo dużej przepustowości. W tym celu w komunikacie Komisji „Sieć 5G dla Europy: plan działania” (5) stwierdzono potrzebę podjęcia działań na szczeblu UE, w tym identyfikacji i harmonizacji widma na potrzeby sieci 5G, w oparciu o opinię Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego, aby zapewnić do 2025 r. ciągły zasięg 5G we wszystkich obszarach miejskich i wzdłuż głównych naziemnych szlaków komunikacyjnych.

| (4) | W swoich dwóch opiniach w sprawie strategicznego planu działania na rzecz sieci 5G dla Europy (z dnia 16 listopada 2016 r. (6) i z dnia 30 stycznia 2019 r. (7)) Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego stwierdził, że należy zapewnić, by warunki techniczne i regulacyjne dotyczące wszystkich już zharmonizowanych zakresów dla sieci ruchomych były dostosowane do potrzeb sieci 5G. Sparowane ziemskie pasmo częstotliwości 2 GHz jest jednym z takich pasm. |
| --- | --- |

(4)

W swoich dwóch opiniach w sprawie strategicznego planu działania na rzecz sieci 5G dla Europy (z dnia 16 listopada 2016 r. (6) i z dnia 30 stycznia 2019 r. (7)) Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego stwierdził, że należy zapewnić, by warunki techniczne i regulacyjne dotyczące wszystkich już zharmonizowanych zakresów dla sieci ruchomych były dostosowane do potrzeb sieci 5G. Sparowane ziemskie pasmo częstotliwości 2 GHz jest jednym z takich pasm.

| (5) | W dniu 12 lipca 2018 r. Komisja na podstawie art. 4 ust. 2 decyzji nr 676/2002/WE upoważniła Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) do dokonania przeglądu zharmonizowanych warunków technicznych dotyczących niektórych pasm częstotliwości zharmonizowanych na poziomie UE, w tym sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz, oraz do opracowania jak najmniej restrykcyjnych zharmonizowanych warunków technicznych odpowiednich dla naziemnych systemów bezprzewodowych nowej generacji (5G). |
| --- | --- |

(5)

W dniu 12 lipca 2018 r. Komisja na podstawie art. 4 ust. 2 decyzji nr 676/2002/WE upoważniła Europejską Konferencję Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) do dokonania przeglądu zharmonizowanych warunków technicznych dotyczących niektórych pasm częstotliwości zharmonizowanych na poziomie UE, w tym sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz, oraz do opracowania jak najmniej restrykcyjnych zharmonizowanych warunków technicznych odpowiednich dla naziemnych systemów bezprzewodowych nowej generacji (5G).

| (6) | W dniu 5 lipca 2019 r. CEPT wydała sprawozdanie („sprawozdanie CEPT nr 72”). Zaproponowano w nim zharmonizowane na poziomie UE warunki techniczne dotyczące sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz w zakresie sposobu aranżacji częstotliwości i maski granic bloku, które są odpowiednie do wykorzystania tego pasma przez naziemne systemy bezprzewodowe nowej generacji (5G). W sprawozdaniu CEPT nr 72 stwierdzono, że można usunąć pasmo ochronne 300 kHz przy dolnych i górnych granicach częstotliwości w ramach sposobu aranżacji częstotliwości. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 5 lipca 2019 r. CEPT wydała sprawozdanie („sprawozdanie CEPT nr 72”). Zaproponowano w nim zharmonizowane na poziomie UE warunki techniczne dotyczące sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz w zakresie sposobu aranżacji częstotliwości i maski granic bloku, które są odpowiednie do wykorzystania tego pasma przez naziemne systemy bezprzewodowe nowej generacji (5G). W sprawozdaniu CEPT nr 72 stwierdzono, że można usunąć pasmo ochronne 300 kHz przy dolnych i górnych granicach częstotliwości w ramach sposobu aranżacji częstotliwości.

| (7) | Należy zauważyć, że obszar zakłóceń dla stacji bazowych w zakresie częstotliwości 2 110–2 170 MHz rozpoczyna się 10 MHz od granicy zakresu. |
| --- | --- |

(7)

Należy zauważyć, że obszar zakłóceń dla stacji bazowych w zakresie częstotliwości 2 110–2 170 MHz rozpoczyna się 10 MHz od granicy zakresu.

| (8) | Sprawozdanie CEPT nr 72 obejmuje zarówno aktywne systemy antenowe, jak i nieaktywne systemy antenowe, które są stosowane w systemach zapewniających usługi bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej. Omówiono w nim kwestię współistnienia tych systemów w ramach danego zakresu oraz ze służbami w sąsiednich zakresach (takimi jak służby kosmiczne poniżej częstotliwości 2 110 MHz i powyżej 2 200 MHz). Każde nowe wykorzystanie sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz powinno nadal chronić istniejące służby w sąsiednich zakresach częstotliwości. |
| --- | --- |

(8)

Sprawozdanie CEPT nr 72 obejmuje zarówno aktywne systemy antenowe, jak i nieaktywne systemy antenowe, które są stosowane w systemach zapewniających usługi bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej. Omówiono w nim kwestię współistnienia tych systemów w ramach danego zakresu oraz ze służbami w sąsiednich zakresach (takimi jak służby kosmiczne poniżej częstotliwości 2 110 MHz i powyżej 2 200 MHz). Każde nowe wykorzystanie sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz powinno nadal chronić istniejące służby w sąsiednich zakresach częstotliwości.

| (9) | Wnioski zawarte w sprawozdaniu CEPT nr 72 należy stosować w całej Unii, a państwa członkowskie powinny je niezwłocznie wdrożyć. Powinno to sprzyjać dostępności i wykorzystaniu sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz w celu uruchomienia sieci 5G przy jednoczesnym zachowaniu zasad neutralności technologii i usług. |
| --- | --- |

(9)

Wnioski zawarte w sprawozdaniu CEPT nr 72 należy stosować w całej Unii, a państwa członkowskie powinny je niezwłocznie wdrożyć. Powinno to sprzyjać dostępności i wykorzystaniu sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz w celu uruchomienia sieci 5G przy jednoczesnym zachowaniu zasad neutralności technologii i usług.

| (10) | Pojęcie „wyznaczenia i udostępnienia sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz” w kontekście niniejszej decyzji odnosi się do następujących etapów: (i) dostosowania krajowych ram prawnych dotyczących przeznaczenia częstotliwości w celu uwzględnienia planowanego wykorzystania tego pasma zgodnie ze zharmonizowanymi warunkami technicznymi określonymi w niniejszej decyzji; (ii) wprowadzenia wszelkich niezbędnych środków, aby zapewnić – w koniecznym stopniu – współistnienie z wykorzystaniem występującym w tym paśmie; (iii) wprowadzenia odpowiednich środków, wspieranych – w stosownych przypadkach – przez rozpoczęcie procesu konsultacji z zainteresowanymi stronami w celu umożliwienia korzystania z tego pasma zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi na szczeblu unijnym, w tym ze zharmonizowanymi warunkami technicznymi określonymi w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(10)

Pojęcie „wyznaczenia i udostępnienia sparowanego ziemskiego pasma częstotliwości 2 GHz” w kontekście niniejszej decyzji odnosi się do następujących etapów: (i) dostosowania krajowych ram prawnych dotyczących przeznaczenia częstotliwości w celu uwzględnienia planowanego wykorzystania tego pasma zgodnie ze zharmonizowanymi warunkami technicznymi określonymi w niniejszej decyzji; (ii) wprowadzenia wszelkich niezbędnych środków, aby zapewnić – w koniecznym stopniu – współistnienie z wykorzystaniem występującym w tym paśmie; (iii) wprowadzenia odpowiednich środków, wspieranych – w stosownych przypadkach – przez rozpoczęcie procesu konsultacji z zainteresowanymi stronami w celu umożliwienia korzystania z tego pasma zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi na szczeblu unijnym, w tym ze zharmonizowanymi warunkami technicznymi określonymi w niniejszej decyzji.

| (11) | W uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie powinny mieć wystarczający czas na dostosowanie istniejących pozwoleń do parametrów ogólnych nowych warunków technicznych. |
| --- | --- |

(11)

W uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie powinny mieć wystarczający czas na dostosowanie istniejących pozwoleń do parametrów ogólnych nowych warunków technicznych.

| (12) | Konieczne mogą być porozumienia transgraniczne między państwami członkowskimi i z państwami trzecimi dla zapewnienia, by państwa członkowskie wdrożyły parametry określone na mocy niniejszej decyzji w taki sposób, aby uniknąć szkodliwych zakłóceń, poprawić efektywność widma i zapobiec fragmentacji wykorzystania widma. |
| --- | --- |

(12)

Konieczne mogą być porozumienia transgraniczne między państwami członkowskimi i z państwami trzecimi dla zapewnienia, by państwa członkowskie wdrożyły parametry określone na mocy niniejszej decyzji w taki sposób, aby uniknąć szkodliwych zakłóceń, poprawić efektywność widma i zapobiec fragmentacji wykorzystania widma.

| (13) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/688/UE. |
| --- | --- |

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/688/UE.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Spektrum Radiowego ustanowionego na mocy decyzji nr 676/2002/WE, |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Spektrum Radiowego ustanowionego na mocy decyzji nr 676/2002/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2012/688/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 ust. 1 i 2 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie wyznaczają i udostępniają, na zasadzie braku wyłączności, sparowane pasmo ziemskie 2 GHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej, zgodnie z parametrami określonymi w załączniku do niniejszej decyzji.


  2.   Do dnia 1 stycznia 2026 r. państwa członkowskie nie muszą stosować parametrów ogólnych ustanowionych w sekcji B załącznika w odniesieniu do praw użytkowania widma – na potrzeby naziemnych sieci łączności elektronicznej – w sparowanym ziemskim paśmie częstotliwości 2 GHz istniejących w dniu, w którym niniejsza decyzja staje się skuteczna, o ile wykonywanie tych praw nie wyklucza wykorzystania tego pasma zgodnie z załącznikiem, w zależności od popytu na rynku.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 ust. 1 i 2 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie wyznaczają i udostępniają, na zasadzie braku wyłączności, sparowane pasmo ziemskie 2 GHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej, zgodnie z parametrami określonymi w załączniku do niniejszej decyzji.

2.   Do dnia 1 stycznia 2026 r. państwa członkowskie nie muszą stosować parametrów ogólnych ustanowionych w sekcji B załącznika w odniesieniu do praw użytkowania widma – na potrzeby naziemnych sieci łączności elektronicznej – w sparowanym ziemskim paśmie częstotliwości 2 GHz istniejących w dniu, w którym niniejsza decyzja staje się skuteczna, o ile wykonywanie tych praw nie wyklucza wykorzystania tego pasma zgodnie z załącznikiem, w zależności od popytu na rynku.”;

| 2) | w art. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji do dnia 30 kwietnia 2021 r.
  ”; |
| --- | --- |

2)

w art. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie z wykonania niniejszej decyzji do dnia 30 kwietnia 2021 r.
  ”;

| 3) | załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

3)

załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2020 r.

W imieniu Komisji

Thierry BRETON

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 1.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2012/688/UE z dnia 5 listopada 2012 r. w sprawie harmonizacji zakresów częstotliwości 1 920–1 980 MHz i 2 110–2 170 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii (Dz.U. L 307 z 7.11.2012, s. 84).

2

(3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego (Dz.U. L 81 z 21.3.2012, s. 7).

3

(4)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego: w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego”, COM(2016) 587 final.

4

(5)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Sieć 5G dla Europy: plan działania”, COM(2016) 588 final.

5

(6)  Dokument RSPG16-032 final z dnia 9 listopada 2016 r., „Strategiczny plan działania na rzecz sieci 5G dla Europy: opinia w sprawie aspektów związanych z widmem w odniesieniu do systemów bezprzewodowych nowej generacji (5G) (pierwsza opinia Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego w sprawie 5G)”.

6

(7)  Dokument RSPG19-007 final z dnia 30 stycznia 2019 r., „Strategiczny plan działania w zakresie widma na rzecz sieci 5G dla Europy: opinia w sprawie wyzwań związanych z wdrażaniem sieci 5G (trzecia opinia Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego w sprawie 5G)”.

7

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

PARAMETRY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1

A.   DEFINICJE

Aktywne systemy antenowe (AAS) oznaczają stację bazową i system antenowy, w których amplituda lub faza między elementami anteny są dostrajane w sposób ciągły, co prowadzi do zmian charakterystyki promieniowania anteny w zależności od zmian krótkookresowych w środowisku radiowym. Nie obejmuje to długoterminowego kształtowania wiązki, takiego jak stałe elektryczne pochylenie wiązki. W przypadku stacji bazowych AAS system antenowy jest integralną częścią systemu lub wyrobu stacji bazowej.

Nieaktywne systemy antenowe (non-AAS) oznaczają stację bazową i system antenowy wyposażone w co najmniej jedno złącze antenowe, połączone z co najmniej jednym odrębnie zaprojektowanym elementem anteny pasywnej, w celu emitowania fal radiowych. Amplituda i faza sygnałów docierających do elementów anteny nie są stale dostosowywane w odpowiedzi na krótkookresowe zmiany w środowisku radiowym.

Zastępcza moc promieniowana izotropowo (EIRP) oznacza iloczyn mocy doprowadzonej do anteny oraz zysku anteny w danym kierunku w odniesieniu do anteny izotropowej (zysk bezwzględny lub izotropowy).

Całkowita moc promieniowania (TRP) stanowi miarę mocy promieniowania anteny złożonej. Jest ona równa całkowitej mocy doprowadzonej do szyku antenowego pomniejszonej o wszelkie straty w szyku antenowym. TRP oznacza całkę mocy promieniowanej we wszystkich kierunkach, jak określono we wzorze:

Image 1

gdzie P(θ,φ) jest mocą promieniowaną przez szyk antenowy w kierunku (θ,φ) określonym wzorem:

P(θ, φ) = PTxg(θ, φ)

gdzie PTx oznacza moc doprowadzoną (mierzoną w watach), która jest składową szyku antenowego, a g(θ,φ) oznacza zysk kierunkowy szyku antenowego na kierunku (θ,φ).

B.   PARAMETRY OGÓLNE

W ramach sparowanego pasma ziemskiego 2 GHz sposób aranżacji częstotliwości jest następujący:

| 1) | Dupleksowym trybem pracy jest tryb dupleksu z podziałem częstotliwości (FDD). Odstęp dupleksowy wynosi 190 MHz, przy czym kanał nadawczy terminala (łącze »w górę« FDD) znajduje się w dolnej części tego zakresu, począwszy od 1 920 MHz, a skończywszy na 1 980 MHz (»zakres dolny«), a kanał nadawczy stacji bazowej (łącze »w dół« FDD) – w górnej części tego zakresu, począwszy od 2 110 MHz, a skończywszy na 2 170 MHz (»zakres górny«). |
| --- | --- |

1)

Dupleksowym trybem pracy jest tryb dupleksu z podziałem częstotliwości (FDD). Odstęp dupleksowy wynosi 190 MHz, przy czym kanał nadawczy terminala (łącze »w górę« FDD) znajduje się w dolnej części tego zakresu, począwszy od 1 920 MHz, a skończywszy na 1 980 MHz (»zakres dolny«), a kanał nadawczy stacji bazowej (łącze »w dół« FDD) – w górnej części tego zakresu, począwszy od 2 110 MHz, a skończywszy na 2 170 MHz (»zakres górny«).

| 2) | Przydziela się bloki częstotliwości będące wielokrotnością 5 MHz (1). Dolna granica częstotliwości przydzielonego bloku w zakresie dolnym o szerokości 1 920–1 980 MHz musi się pokrywać z jego dolną granicą wynoszącą 1 920 MHz lub być od niej oddalona o wielokrotność 5 MHz. Dolna granica częstotliwości przydzielonego bloku w zakresie górnym o szerokości 2 110–2 170 MHz musi się pokrywać z jego dolną granicą wynoszącą 2 110 MHz lub być od niej oddalona o wielokrotność 5 MHz. Przydzielony blok może również mieć wielkość w przedziale 4,8–5 MHz, o ile mieści się w granicach bloku 5 MHz, jak określono powyżej. |
| --- | --- |

2)

Przydziela się bloki częstotliwości będące wielokrotnością 5 MHz (1). Dolna granica częstotliwości przydzielonego bloku w zakresie dolnym o szerokości 1 920–1 980 MHz musi się pokrywać z jego dolną granicą wynoszącą 1 920 MHz lub być od niej oddalona o wielokrotność 5 MHz. Dolna granica częstotliwości przydzielonego bloku w zakresie górnym o szerokości 2 110–2 170 MHz musi się pokrywać z jego dolną granicą wynoszącą 2 110 MHz lub być od niej oddalona o wielokrotność 5 MHz. Przydzielony blok może również mieć wielkość w przedziale 4,8–5 MHz, o ile mieści się w granicach bloku 5 MHz, jak określono powyżej.

| 3) | Zakres dolny 1 920–1 980 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń »w górę« (2) bez sparowanego widma w zakresie górnym 2 110–2 170 MHz. |
| --- | --- |

3)

Zakres dolny 1 920–1 980 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń »w górę« (2) bez sparowanego widma w zakresie górnym 2 110–2 170 MHz.

| 4) | Zakres górny 2 110–2 170 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń »w dół« (3) bez sparowanego widma w zakresie dolnym 1 920–1 980 MHz. |
| --- | --- |

4)

Zakres górny 2 110–2 170 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń »w dół« (3) bez sparowanego widma w zakresie dolnym 1 920–1 980 MHz.

| 5) | Charakterystyka transmisji stacji bazowej i terminala musi być zgodna z warunkami technicznymi określonymi odpowiednio w części C i D. |
| --- | --- |

5)

Charakterystyka transmisji stacji bazowej i terminala musi być zgodna z warunkami technicznymi określonymi odpowiednio w części C i D.

C.   WARUNKI TECHNICZNE W ODNIESIENIU DO STACJI BAZOWYCH – MASKA GRANIC BLOKU

Poniższe parametry techniczne w odniesieniu do stacji bazowych, określane jako maska granic bloku (ang. Block Edge Mask, BEM), stanowią istotny element warunków niezbędnych do zapewnienia możliwości współistnienia sąsiadujących ze sobą sieci wobec braku umów dwustronnych lub wielostronnych między operatorami takich sąsiadujących sieci. Można również stosować mniej rygorystyczne parametry techniczne, jeżeli zostały one uzgodnione między wszystkimi zainteresowanymi operatorami takich sieci, pod warunkiem że operatorzy ci nadal przestrzegają warunków technicznych mających zastosowanie do ochrony innych służb, zastosowań lub sieci oraz spełniają zobowiązania wynikające z koordynacji transgranicznej.

BEM składa się z kilku elementów podanych w tabeli 1. Wartość graniczną mocy wewnątrz bloku częstotliwościowego stosuje się do bloku przydzielonego operatorowi. Wartość graniczna mocy na poziomie podstawowym, określona w celu ochrony widma wykorzystywanego przez innych operatorów, oraz wartość graniczna mocy w obszarach przejściowych, odpowiadające charakterystyce tłumienia filtra od wartości granicznej wewnątrz bloku częstotliwościowego do wartości granicznej mocy na poziomie podstawowym, stanowią elementy poza granicami bloku.

Wartości graniczne mocy przedstawiono osobno dla systemów non-AAS i AAS. W przypadku systemów non-AAS wartości graniczne mocy stosuje się do średniej EIRP. W przypadku systemów AAS wartości graniczne mocy stosuje się do średniej TRP (4). Średnią EIRP lub średnią TRP mierzy się przez uśrednienie w określonym przedziale czasowym oraz w danej szerokości pasma pomiaru częstotliwości. W dziedzinie czasu średnie wartości EIRP lub TRP określa się poprzez uśrednienie na podstawie aktywnych części impulsów sygnałowych i odpowiadają one pojedynczej nastawie kontroli mocy. W dziedzinie częstotliwości średnie wartości EIRP lub TRP ustala się dla danej szerokości pasma pomiarowego, jak podano poniżej w tabelach 2, 3 i 4 (5). Ogółem, i o ile nie podano inaczej, wartości graniczne mocy BEM odpowiadają łącznej mocy wypromieniowanej przez odpowiednie urządzenie bez względu na liczbę anten nadawczych, z wyjątkiem wymogów podstawowych i przejściowych dla stacji bazowych systemów non-AAS, które określa się dla każdej anteny.

Maska granic bloku (BEM)

Image 2

Tabela 1

Definicja elementów BEM

| Element BEM | Definicja |
| --- | --- |
| Wewnątrz bloku | Odnosi się do bloku, dla którego wyznacza się BEM. |
| Poziom podstawowy | Widmo w zakresie częstotliwości łącza »w dół« FDD wykorzystywane na potrzeby usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej, z wyjątkiem bloku przydzielonego operatorowi i odpowiednich obszarów przejściowych. |
| Obszar przejściowy | Widmo w obrębie łącza »w dół« FDD o szerokości w zakresie od 0 do 10 MHz poniżej i od 0 do 10 MHz powyżej bloku przydzielonego operatorowi. Obszary przejściowe nie dotyczą widma poniżej 2 110 MHz ani widma powyżej 2 170 MHz. |

Element BEM

Definicja

Wewnątrz bloku

Odnosi się do bloku, dla którego wyznacza się BEM.

Poziom podstawowy

Widmo w zakresie częstotliwości łącza »w dół« FDD wykorzystywane na potrzeby usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej, z wyjątkiem bloku przydzielonego operatorowi i odpowiednich obszarów przejściowych.

Obszar przejściowy

Widmo w obrębie łącza »w dół« FDD o szerokości w zakresie od 0 do 10 MHz poniżej i od 0 do 10 MHz powyżej bloku przydzielonego operatorowi. Obszary przejściowe nie dotyczą widma poniżej 2 110 MHz ani widma powyżej 2 170 MHz.

Tabela 2

Wartości graniczne mocy wewnątrz bloku częstotliwościowego dla stacji bazowych non-AAS oraz stacji bazowych AAS

| Element BEM | Zakres częstotliwości | Wartość graniczna EIRP dla stacji bazowych non-AAS | Wartość graniczna TRP dla stacji bazowych AAS |
| --- | --- | --- | --- |
| Wewnątrz bloku | Blok przydzielony operatorowi | Nieobowiązkowa.
  W przypadku ustalenia górnej granicy przez państwo członkowskie można stosować wartość 65 dBm/(5 MHz) na antenę. | Nieobowiązkowa.
  W przypadku ustalenia górnej granicy przez państwo członkowskie można stosować wartość 57 dBm/(5 MHz) na komórkę (6). |

Element BEM

Zakres częstotliwości

Wartość graniczna EIRP dla stacji bazowych non-AAS

Wartość graniczna TRP dla stacji bazowych AAS

Wewnątrz bloku

Blok przydzielony operatorowi

Nieobowiązkowa.

W przypadku ustalenia górnej granicy przez państwo członkowskie można stosować wartość 65 dBm/(5 MHz) na antenę.

Nieobowiązkowa.

W przypadku ustalenia górnej granicy przez państwo członkowskie można stosować wartość 57 dBm/(5 MHz) na komórkę (6).

Objaśnienia do tabeli 2:

Odpowiednią wartość graniczną TRP wewnątrz bloku określa się zgodnie z wytycznymi podanymi w sekcjach F.2 i F.3 załącznika F do specyfikacji technicznej ETSI TS 138 104 (V15.6.0), w oparciu o zysk anteny wynoszący 17 dBi i wszystkie osiem elementów anteny tworzących wiązkę (współczynnik korygujący 9 dB):

65 dBm/(5 MHz) – 17 dBi + 9 dB = 57 dBm/(5 MHz).

Tabela 3

Wartości graniczne mocy na poziomie podstawowym poza granicami bloku częstotliwościowego dla stacji bazowych non-AAS oraz stacji bazowych AAS

| Element BEM | Zakres częstotliwości w obrębie łącza »w dół« FDD | Średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS (7) | Średnia wartość graniczna TRP na komórkę dla stacji bazowych AAS (8) | Szerokość pasma pomiarowego |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Poziom podstawowy | Częstotliwości oddalone o więcej niż 10 MHz od dolnej lub górnej granicy bloku | 9 dBm | 1 dBm | 5 MHz |

Element BEM

Zakres częstotliwości w obrębie łącza »w dół« FDD

Średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS (7)

Średnia wartość graniczna TRP na komórkę dla stacji bazowych AAS (8)

Szerokość pasma pomiarowego

Poziom podstawowy

Częstotliwości oddalone o więcej niż 10 MHz od dolnej lub górnej granicy bloku

9 dBm

1 dBm

5 MHz

Tabela 4

Wartości graniczne mocy w obszarach przejściowych poza granicami bloku częstotliwościowego dla stacji bazowych non-AAS oraz stacji bazowych AAS

| Element BEM | Zakres częstotliwości w obrębie łącza »w dół« FDD | Średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS (9) | Średnia wartość graniczna TRP na komórkę dla stacji bazowych AAS (10) | Szerokość pasma pomiarowego |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Obszar przejściowy | -10 do -5 MHz od dolnej granicy bloku | 11 dBm | 3 dBm | 5 MHz |
| -5 do 0 MHz od dolnej granicy bloku | 16,3 dBm | 8 dBm | 5 MHz |
| 0 do +5 MHz od górnej granicy bloku | 16,3 dBm | 8 dBm | 5 MHz |
| +5 do +10 MHz od górnej granicy bloku | 11 dBm | 3 dBm | 5 MHz |

Element BEM

Zakres częstotliwości w obrębie łącza »w dół« FDD

Średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS (9)

Średnia wartość graniczna TRP na komórkę dla stacji bazowych AAS (10)

Szerokość pasma pomiarowego

Obszar przejściowy

-10 do -5 MHz od dolnej granicy bloku

11 dBm

3 dBm

5 MHz

-5 do 0 MHz od dolnej granicy bloku

16,3 dBm

8 dBm

5 MHz

0 do +5 MHz od górnej granicy bloku

16,3 dBm

8 dBm

5 MHz

+5 do +10 MHz od górnej granicy bloku

11 dBm

3 dBm

5 MHz

Objaśnienia do tabel 3 i 4:

Zgodnie z normalizacją mocy doprowadzonej w wyniku emisji niepożądanych (TRP) dla stacji bazowych AAS określoną w sekcjach F.2 i F.3 załącznika F do specyfikacji technicznej ETSI TS 138 104 (V15.6.0) wartości graniczne TRP poza blokiem ustala się jako wartość, która odpowiada wszystkim ośmiu elementom anteny tworzącym wiązkę, co powoduje różnicę 8 dB między systemami AAS a non-AAS, tak jak ma to miejsce wewnątrz bloku.

D.   WARUNKI TECHNICZNE DLA TERMINALI

Tabela 5

Wartość graniczna mocy BEM terminala wewnątrz bloku częstotliwościowego

| Maksymalna średnia moc wewnątrz bloku częstotliwościowego (11) | 24 dBm |
| --- | --- |

Maksymalna średnia moc wewnątrz bloku częstotliwościowego (11)

24 dBm

Objaśnienia do tabeli 5:

Państwa członkowskie mogą zwiększyć tę wartość graniczną w przypadku szczególnych zastosowań, np. w odniesieniu do terminali stacjonarnych na obszarach wiejskich, pod warunkiem że nie narusza to ochrony innych służb, sieci i zastosowań oraz że spełnione pozostają zobowiązania transgraniczne.

---

(1)  Ponieważ odstęp sąsiedniokanałowy UMTS wynosi 200 kHz, częstotliwość środkowa przydzielonego bloku wykorzystywanego do celów UMTS może być przesunięta o 100 kHz od środka bloku w ramach sposobu aranżacji częstotliwości.

1

(2)  Takich jak uzupełniające łącze »w górę« (SUL).

2

(3)  Takich jak uzupełniające łącze »w dół« (SDL).

3

(4)  TRP stanowi miarę faktycznej mocy promieniowania anteny. EIRP i TRP są równoważne dla anten izotropowych.

4

(5)  Rzeczywista szerokość pasma aparatury pomiarowej wykorzystywanej do celów kontroli zgodności może być mniejsza niż szerokość pasma podana w tych tabelach.

5

(6)  W wielosektorowej stacji bazowej wartość graniczną mocy promieniowanej dla stacji bazowych AAS stosuje się do każdego z poszczególnych sektorów.

6

(7)  Poziom BEM dla stacji bazowych non-AAS określa się dla każdej anteny i ma on zastosowanie do konfiguracji stacji bazowej obejmującej do czterech anten dla każdego sektora.

7

(8)  W wielosektorowej stacji bazowej wartość graniczną mocy promieniowanej dla stacji bazowych AAS stosuje się do każdego z poszczególnych sektorów.

8

(9)  (1) Poziom BEM dla stacji bazowych non-AAS określa się dla każdej anteny i ma on zastosowanie do konfiguracji stacji bazowej obejmującej do czterech anten dla każdego sektora.

9

(10)  (2) W wielosektorowej stacji bazowej wartość graniczną mocy promieniowanej dla stacji bazowych AAS stosuje się do każdego z poszczególnych sektorów.

10

(11)  Tę wartość graniczną mocy określa się jako EIRP dla terminali, które mają być stacjonarne lub zainstalowane, oraz jako TRP dla terminali, które mają być ruchome lub nomadyczne. EIRP i TRP są równoważne dla anten izotropowych. Uznaje się, że wartość ta podlega tolerancji określonej w normach zharmonizowanych, aby uwzględnić działanie w ekstremalnych warunkach środowiskowych i różnice produkcyjne pomiędzy egzemplarzami.

11

---

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/13 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/13

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/668

z dnia 18 maja 2020 r.

w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących środków ochrony indywidualnej, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (1), w szczególności jego art. 10 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 (2) w przypadku środków ochrony indywidualnej zgodnych z normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub z częściami takich norm, domniemywa się, że spełniają one zasadnicze wymagania dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa określone w załączniku II do tego rozporządzenia, objęte tymi normami lub ich częściami. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 (2) w przypadku środków ochrony indywidualnej zgodnych z normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub z częściami takich norm, domniemywa się, że spełniają one zasadnicze wymagania dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa określone w załączniku II do tego rozporządzenia, objęte tymi normami lub ich częściami.

| (2) | Pismem M/031, zatytułowanym „ZLECENIE NORMALIZACJI DLA CEN/CENELEC DOTYCZĄCE NORM W ZAKRESIE ŚRODKÓW OCHRONY INDYWIDUALNEJ”, Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) i Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CENELEC) z wnioskiem o opracowanie i sporządzenie norm zharmonizowanych na potrzeby dyrektywy Rady 89/686/EWG (3). |
| --- | --- |

(2)

Pismem M/031, zatytułowanym „ZLECENIE NORMALIZACJI DLA CEN/CENELEC DOTYCZĄCE NORM W ZAKRESIE ŚRODKÓW OCHRONY INDYWIDUALNEJ”, Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) i Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CENELEC) z wnioskiem o opracowanie i sporządzenie norm zharmonizowanych na potrzeby dyrektywy Rady 89/686/EWG (3).

| (3) | Dyrektywa 89/686/EWG została z dniem 21 kwietnia 2018 r. zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/425, którym wprowadzono jedynie ograniczoną liczbę zmian w zasadniczych wymaganiach dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa określonych w załączniku II do dyrektywy 89/686/EWG. Normy zharmonizowane opracowane na podstawie wniosku M/031 zostały sporządzone wyłącznie na potrzeby zasadniczych wymagań dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa, które po zastąpieniu dyrektywy 89/686/EWG rozporządzeniem (UE) 2016/425 w zasadzie nie uległy zmianie. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa 89/686/EWG została z dniem 21 kwietnia 2018 r. zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/425, którym wprowadzono jedynie ograniczoną liczbę zmian w zasadniczych wymaganiach dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa określonych w załączniku II do dyrektywy 89/686/EWG. Normy zharmonizowane opracowane na podstawie wniosku M/031 zostały sporządzone wyłącznie na potrzeby zasadniczych wymagań dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa, które po zastąpieniu dyrektywy 89/686/EWG rozporządzeniem (UE) 2016/425 w zasadzie nie uległy zmianie.

| (4) | Na podstawie wniosku M/031 CEN i CENELEC opracowały – na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/425 – następujące normy zharmonizowane: EN 893:2019 w sprawie sprzętu alpinistycznego, EN 943-2:2019 w sprawie odzieży chroniącej przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w stanie stałym, ciekłym i gazowym, EN 1073-1:2016+A1:2018 w sprawie odzieży chroniącej przed cząstkami stałymi przenoszonymi drogą powietrzną zawierającymi składniki radioaktywne i EN 14458:2018 w sprawie sprzętu do indywidualnej ochrony oczu. |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie wniosku M/031 CEN i CENELEC opracowały – na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/425 – następujące normy zharmonizowane: EN 893:2019 w sprawie sprzętu alpinistycznego, EN 943-2:2019 w sprawie odzieży chroniącej przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w stanie stałym, ciekłym i gazowym, EN 1073-1:2016+A1:2018 w sprawie odzieży chroniącej przed cząstkami stałymi przenoszonymi drogą powietrzną zawierającymi składniki radioaktywne i EN 14458:2018 w sprawie sprzętu do indywidualnej ochrony oczu.

| (5) | Na podstawie wniosku M/031 CEN i CENELEC znowelizowały normy zharmonizowane EN 343:2003+A1:2007/AC:2009, EN 358:1999, EN 381-5:1995, EN 381-7:1999, EN 381-9:1997, EN 381-11:2002, EN 13832-2:2006, EN 13832-3:2006, EN 14594:2005, EN 388:2016, EN 943-1:2015 i EN 12277:2015, do których odniesienia opublikowano w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (4). Doprowadziło to do przyjęcia, odpowiednio, norm zharmonizowanych EN 343:2019 dla odzieży ochronnej chroniącej przed deszczem, EN 358:2018 dla pasów i linek bezpieczeństwa do ustalania pozycji podczas pracy lub ograniczania przemieszczania, EN ISO 11393-2:2019, EN ISO 11393-4:2019, EN ISO 11393-5:2019 i EN ISO 11393-6:2019 dla odzieży ochronnej dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych, EN 13832-2:2018 i EN 13832-3:2018 dla obuwia chroniącego przed substancjami chemicznymi, EN 14594:2018 dla sprzętu ochrony układu oddechowego, EN 388:2016+A1:2018 dla rękawic chroniących przed zagrożeniami mechanicznymi, EN 943-1:2015+A1:2019 dla odzieży chroniącej przed stałymi, ciekłymi i gazowymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi oraz stałymi i płynnymi aerozolami oraz EN 12277:2015+A1:2018 dla sprzętu alpinistycznego. |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie wniosku M/031 CEN i CENELEC znowelizowały normy zharmonizowane EN 343:2003+A1:2007/AC:2009, EN 358:1999, EN 381-5:1995, EN 381-7:1999, EN 381-9:1997, EN 381-11:2002, EN 13832-2:2006, EN 13832-3:2006, EN 14594:2005, EN 388:2016, EN 943-1:2015 i EN 12277:2015, do których odniesienia opublikowano w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (4). Doprowadziło to do przyjęcia, odpowiednio, norm zharmonizowanych EN 343:2019 dla odzieży ochronnej chroniącej przed deszczem, EN 358:2018 dla pasów i linek bezpieczeństwa do ustalania pozycji podczas pracy lub ograniczania przemieszczania, EN ISO 11393-2:2019, EN ISO 11393-4:2019, EN ISO 11393-5:2019 i EN ISO 11393-6:2019 dla odzieży ochronnej dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych, EN 13832-2:2018 i EN 13832-3:2018 dla obuwia chroniącego przed substancjami chemicznymi, EN 14594:2018 dla sprzętu ochrony układu oddechowego, EN 388:2016+A1:2018 dla rękawic chroniących przed zagrożeniami mechanicznymi, EN 943-1:2015+A1:2019 dla odzieży chroniącej przed stałymi, ciekłymi i gazowymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi oraz stałymi i płynnymi aerozolami oraz EN 12277:2015+A1:2018 dla sprzętu alpinistycznego.

| (6) | Na podstawie wniosku M/031 CEN i CENELEC zmieniły normę zharmonizowaną EN ISO 10819:2013, do której odniesienie opublikowano w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (5). Doprowadziło to do przyjęcia zmiany w normie zharmonizowanej EN ISO 10819:2013/A1:2019. |
| --- | --- |

(6)

Na podstawie wniosku M/031 CEN i CENELEC zmieniły normę zharmonizowaną EN ISO 10819:2013, do której odniesienie opublikowano w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (5). Doprowadziło to do przyjęcia zmiany w normie zharmonizowanej EN ISO 10819:2013/A1:2019.

| (7) | Komisja wraz z CEN i CENELEC oceniła zgodność tych norm z wnioskiem M/031. |
| --- | --- |

(7)

Komisja wraz z CEN i CENELEC oceniła zgodność tych norm z wnioskiem M/031.

| (8) | Normy zharmonizowane EN 893:2019, EN 943-2:2019, EN 1073-1:2016+A1:2018, EN 14458:2018, EN 343:2019, EN 358:2018, EN ISO 11393-2:2019, EN ISO 11393-4:2019, EN ISO 11393-5:2019, EN ISO 11393-6:2019, EN 13832-2:2018, EN 13832-3:2018, EN 14594:2018, EN 388:2016+A1:2018, EN 943-1:2015+A1:2019, EN ISO 10819:2013 zmieniona normą EN ISO 10819:2013/A1:2019 oraz EN 12277:2015+A1:2018 spełniają założone wymagania określone w rozporządzeniu (UE) 2016/425. Odniesienia do tych norm należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(8)

Normy zharmonizowane EN 893:2019, EN 943-2:2019, EN 1073-1:2016+A1:2018, EN 14458:2018, EN 343:2019, EN 358:2018, EN ISO 11393-2:2019, EN ISO 11393-4:2019, EN ISO 11393-5:2019, EN ISO 11393-6:2019, EN 13832-2:2018, EN 13832-3:2018, EN 14594:2018, EN 388:2016+A1:2018, EN 943-1:2015+A1:2019, EN ISO 10819:2013 zmieniona normą EN ISO 10819:2013/A1:2019 oraz EN 12277:2015+A1:2018 spełniają założone wymagania określone w rozporządzeniu (UE) 2016/425. Odniesienia do tych norm należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (9) | CEN i CENELEC sporządziły również sprostowanie EN 50321-1:2018/AC:2018-08 do normy zharmonizowanej EN 50321-1:2018, do której odniesienie opublikowano w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (6). Ze względu na fakt, że sprostowaniem tym wprowadzono korekty techniczne, oraz w celu zapewnienia poprawnego i spójnego stosowania normy zharmonizowanej EN 50321-1:2018, do której odniesienie opublikowano wcześniej, odniesienie do tej normy zharmonizowanej należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wraz z odniesieniem do sprostowania. |
| --- | --- |

(9)

CEN i CENELEC sporządziły również sprostowanie EN 50321-1:2018/AC:2018-08 do normy zharmonizowanej EN 50321-1:2018, do której odniesienie opublikowano w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (6). Ze względu na fakt, że sprostowaniem tym wprowadzono korekty techniczne, oraz w celu zapewnienia poprawnego i spójnego stosowania normy zharmonizowanej EN 50321-1:2018, do której odniesienie opublikowano wcześniej, odniesienie do tej normy zharmonizowanej należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wraz z odniesieniem do sprostowania.

| (10) | Konieczne jest zatem wycofanie odniesień do norm zharmonizowanych EN 343:2003+A1:2007/AC:2009, EN 358:1999, EN 381-5:1995, EN 381-7:1999, EN 381-9:1997, EN 381-11:2002, EN 13832-2:2006, EN 13832-3:2006, EN 14594:2005, EN 388:2016, EN 943-1:2015, EN ISO 10819:2013, EN 12277:2015 i EN 50321-1:2018 z serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z uwagi na to, że normy te zostały znowelizowane, zmienione lub sprostowane. Aby dać producentom więcej czasu na przygotowanie się do stosowania norm zharmonizowanych EN 343:2019, EN 358:2018, EN ISO 11393-2:2019, EN ISO 11393-4:2019, EN ISO 11393-5:2019, EN ISO 11393-6:2019, EN 13832-2:2018, EN 13832-3:2018, EN 14594:2018, EN 388:2016+A1:2018, EN 943-1:2015+A1:2019, EN ISO 10819:2013 zmienionej normą EN ISO 10819:2013/A1:2019, EN 50321-1:2018 sprostowanej normą EN 50321-1:2018/AC:2018-08 oraz EN 12277:2015+A1:2018, konieczne jest odroczenie wycofania odniesień do norm zharmonizowanych EN 343:2003+A1:2007/AC:2009, EN 358:1999, EN 381-5:1995, EN 381-7:1999, EN 381-9:1997, EN 381-11:2002, EN 13832-2:2006, EN 13832-3:2006, EN 14594:2005, EN 388:2016, EN 943-1:2015, EN ISO 10819:2013, EN 12277:2015 i EN 50321-1:2018. |
| --- | --- |

(10)

Konieczne jest zatem wycofanie odniesień do norm zharmonizowanych EN 343:2003+A1:2007/AC:2009, EN 358:1999, EN 381-5:1995, EN 381-7:1999, EN 381-9:1997, EN 381-11:2002, EN 13832-2:2006, EN 13832-3:2006, EN 14594:2005, EN 388:2016, EN 943-1:2015, EN ISO 10819:2013, EN 12277:2015 i EN 50321-1:2018 z serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z uwagi na to, że normy te zostały znowelizowane, zmienione lub sprostowane. Aby dać producentom więcej czasu na przygotowanie się do stosowania norm zharmonizowanych EN 343:2019, EN 358:2018, EN ISO 11393-2:2019, EN ISO 11393-4:2019, EN ISO 11393-5:2019, EN ISO 11393-6:2019, EN 13832-2:2018, EN 13832-3:2018, EN 14594:2018, EN 388:2016+A1:2018, EN 943-1:2015+A1:2019, EN ISO 10819:2013 zmienionej normą EN ISO 10819:2013/A1:2019, EN 50321-1:2018 sprostowanej normą EN 50321-1:2018/AC:2018-08 oraz EN 12277:2015+A1:2018, konieczne jest odroczenie wycofania odniesień do norm zharmonizowanych EN 343:2003+A1:2007/AC:2009, EN 358:1999, EN 381-5:1995, EN 381-7:1999, EN 381-9:1997, EN 381-11:2002, EN 13832-2:2006, EN 13832-3:2006, EN 14594:2005, EN 388:2016, EN 943-1:2015, EN ISO 10819:2013, EN 12277:2015 i EN 50321-1:2018.

| (11) | Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami określonymi w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie z dniem jej opublikowania, |
| --- | --- |

(11)

Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami określonymi w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie z dniem jej opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do norm zharmonizowanych dotyczących środków ochrony indywidualnej, opracowanych na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/425, wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym wycofuje się z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do norm zharmonizowanych dotyczących środków ochrony indywidualnej, opracowanych na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/425, wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji, ze skutkiem od dat określonych w tym załączniku.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz uchylenia dyrektywy Rady 89/686/EWG (Dz.U. L 81 z 31.3.2016, s. 51).

2

(3)  Dyrektywa Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18).

3

(4)  
  Dz.U. C 113 z 27.3.2018, s. 41.

4

(5)  
  Dz.U. C 113 z 27.3.2018, s. 41.

5

(6)  
  Dz.U. C 113 z 27.3.2018, s. 41.

6

---

ZAŁĄCZNIK I

| Nr | Odniesienie do normy |
| --- | --- |
| 1. | EN 343:2019
  Odzież ochronna – Ochrona przed deszczem |
| 2. | EN 358:2018
  Środki ochrony indywidualnej do ustalania pozycji podczas pracy i zapobiegania upadkom z wysokości – Pasy i linki bezpieczeństwa do ustalania pozycji podczas pracy lub ograniczania przemieszczania |
| 3. | EN 388:2016+A1:2018
  Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi |
| 4. | EN 510:2019
  Wymagania dla odzieży ochronnej stosowanej przy zagrożeniu zaczepienia o ruchome części |
| 5. | EN 893:2019
  Sprzęt alpinistyczny – Raki – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań |
| 6. | EN 943-1:2015+A1:2019
  Odzież chroniąca przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w stanie stałym, ciekłym i gazowym, łącznie z aerozolami z cząstkami ciekłymi i stałymi – Część 1: Wymagania dotyczące skuteczności przeciwchemicznych ubiorów ochronnych typu 1 (gazoszczelnych) |
| 7. | EN 943-2:2019
  Odzież chroniąca przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w stanie stałym, ciekłym i gazowym, łącznie z aerozolami z cząstkami ciekłymi i stałymi – Część 2: Wymagania dotyczące skuteczności przeciwchemicznych ubiorów ochronnych typu 1 (gazoszczelnych) przeznaczonych dla zespołów ratowniczych (ET) |
| 8. | EN 1073-1:2016+A1:2018
  Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi przenoszonymi drogą powietrzną zawierającymi składniki radioaktywne – Część 1: Wymagania i metody badań odzieży ochronnej wentylowanej powietrzem sprężonym, chroniącej ciało i układ oddechowy |
| 9. | EN ISO 10819:2013
  Drgania i wstrząsy mechaniczne – Drgania oddziałujące na organizm człowieka przez kończyny górne – Pomiar i ocena współczynnika przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora (ISO 10819:2013)
  EN ISO 10819:2013/A1:2019 |
| 10. | EN ISO 11393-2:2019
  Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 2: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla ochron nóg (ISO 11393-2:2018) |
| 11. | EN ISO 11393-4:2019
  Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 4: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla rękawic ochronnych (ISO 11393-4:2018) |
| 12. | EN ISO 11393-5:2019
  Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 5: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla getrów ochronnych (ISO 11393-5:2018) |
| 13. | EN ISO 11393-6:2019
  Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 6: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla ochron górnej części ciała (ISO 11393-6:2018) |
| 14. | EN 12277:2015+A1:2018
  Sprzęt alpinistyczny – Uprzęże – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań |
| 15. | EN 13832-2:2018
  Obuwie chroniące przed substancjami chemicznymi – Część 2: Wymagania w przypadku ograniczonego kontaktu z substancjami chemicznymi |
| 16. | EN 13832-3:2018
  Obuwie chroniące przed substancjami chemicznymi – Część 3: Wymagania w przypadku długotrwałego kontaktu z substancjami chemicznymi |
| 17. | EN 14458:2018
  Sprzęt do indywidualnej ochrony oczu – Wizjery o wysokiej skuteczności przeznaczone do stosowania w hełmach ochronnych |
| 18. | EN 14594:2018
  Sprzęt ochrony układu oddechowego – Aparaty wężowe sprężonego powietrza stałego przepływu – Wymagania, badanie i znakowanie |
| 19. | EN 50321-1:2018
  Prace pod napięciem – Obuwie do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym – Obuwie i kalosze elektroizolacyjne
  EN 50321-1:2018/AC:2018-08 |

Nr

Odniesienie do normy

1.

EN 343:2019

Odzież ochronna – Ochrona przed deszczem

2.

EN 358:2018

Środki ochrony indywidualnej do ustalania pozycji podczas pracy i zapobiegania upadkom z wysokości – Pasy i linki bezpieczeństwa do ustalania pozycji podczas pracy lub ograniczania przemieszczania

3.

EN 388:2016+A1:2018

Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi

4.

EN 510:2019

Wymagania dla odzieży ochronnej stosowanej przy zagrożeniu zaczepienia o ruchome części

5.

EN 893:2019

Sprzęt alpinistyczny – Raki – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

6.

EN 943-1:2015+A1:2019

Odzież chroniąca przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w stanie stałym, ciekłym i gazowym, łącznie z aerozolami z cząstkami ciekłymi i stałymi – Część 1: Wymagania dotyczące skuteczności przeciwchemicznych ubiorów ochronnych typu 1 (gazoszczelnych)

7.

EN 943-2:2019

Odzież chroniąca przed niebezpiecznymi substancjami chemicznymi w stanie stałym, ciekłym i gazowym, łącznie z aerozolami z cząstkami ciekłymi i stałymi – Część 2: Wymagania dotyczące skuteczności przeciwchemicznych ubiorów ochronnych typu 1 (gazoszczelnych) przeznaczonych dla zespołów ratowniczych (ET)

8.

EN 1073-1:2016+A1:2018

Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi przenoszonymi drogą powietrzną zawierającymi składniki radioaktywne – Część 1: Wymagania i metody badań odzieży ochronnej wentylowanej powietrzem sprężonym, chroniącej ciało i układ oddechowy

9.

EN ISO 10819:2013

Drgania i wstrząsy mechaniczne – Drgania oddziałujące na organizm człowieka przez kończyny górne – Pomiar i ocena współczynnika przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora (ISO 10819:2013)

EN ISO 10819:2013/A1:2019

10.

EN ISO 11393-2:2019

Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 2: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla ochron nóg (ISO 11393-2:2018)

11.

EN ISO 11393-4:2019

Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 4: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla rękawic ochronnych (ISO 11393-4:2018)

12.

EN ISO 11393-5:2019

Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 5: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla getrów ochronnych (ISO 11393-5:2018)

13.

EN ISO 11393-6:2019

Odzież ochronna dla użytkowników ręcznych pilarek łańcuchowych – Część 6: Wymagania dotyczące skuteczności oraz metody badań dla ochron górnej części ciała (ISO 11393-6:2018)

14.

EN 12277:2015+A1:2018

Sprzęt alpinistyczny – Uprzęże – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

15.

EN 13832-2:2018

Obuwie chroniące przed substancjami chemicznymi – Część 2: Wymagania w przypadku ograniczonego kontaktu z substancjami chemicznymi

16.

EN 13832-3:2018

Obuwie chroniące przed substancjami chemicznymi – Część 3: Wymagania w przypadku długotrwałego kontaktu z substancjami chemicznymi

17.

EN 14458:2018

Sprzęt do indywidualnej ochrony oczu – Wizjery o wysokiej skuteczności przeznaczone do stosowania w hełmach ochronnych

18.

EN 14594:2018

Sprzęt ochrony układu oddechowego – Aparaty wężowe sprężonego powietrza stałego przepływu – Wymagania, badanie i znakowanie

19.

EN 50321-1:2018

Prace pod napięciem – Obuwie do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym – Obuwie i kalosze elektroizolacyjne

EN 50321-1:2018/AC:2018-08

---

ZAŁĄCZNIK II

| Nr | Odniesienie do normy | Data wycofania |
| --- | --- | --- |
| 1. | EN ISO 10819:2013
  Drgania i wstrząsy mechaniczne – Drgania oddziałujące na organizm człowieka przez kończyny górne – Pomiar i ocena współczynnika przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora (ISO 10819:2013) | 19 listopada 2021 r. |
| 2. | EN 343:2003+A1:2007
  Odzież ochronna – Ochrona przed deszczem
  EN 343:2003+A1:2007/AC:2009 | 19 listopada 2021 r. |
| 3. | EN 358:1999
  Indywidualny sprzęt ochronny ustalający pozycję podczas pracy i zapobiegający upadkom z wysokości – Pasy ustalające pozycję podczas pracy i ograniczające przemieszczanie oraz linki ustalające pozycję podczas pracy | 19 listopada 2021 r. |
| 4. | EN 381-5:1995
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 5: Wymagania dotyczące ochron nóg | 19 listopada 2021 r. |
| 5. | EN 381-7:1999
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 7: Wymagania dla rękawic chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową | 19 listopada 2021 r. |
| 6. | EN 381-9:1997
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 9: Wymagania dotyczące getrów chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową | 19 listopada 2021 r. |
| 7. | EN 381-11:2002
  Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 11: Wymagania dotyczące ochraniaczy górnych części tułowia | 19 listopada 2021 r. |
| 8. | EN 388:2016
  Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi | 19 listopada 2021 r. |
| 9. | EN 943-1:2015
  Odzież chroniąca przed stałymi, ciekłymi i gazowymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi oraz stałymi i płynnymi aerozolami – Część 1: Wymagania dla ubiorów ochronnych Typu 1 (gazoszczelnych) | 19 listopada 2021 r. |
| 10. | EN 12277:2015
  Sprzęt alpinistyczny – Uprzęże – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań | 19 listopada 2021 r. |
| 11. | EN 13832-2:2006
  Obuwie chroniące przed chemikaliami – Część 2: Wymagania dotyczące obuwia odpornego na chemikalia w warunkach laboratoryjnych | 19 listopada 2021 r. |
| 12. | EN 13832-3:2006
  Obuwie chroniące przed chemikaliami – Część 3: Wymagania dotyczące obuwia o zwiększonej odporności na chemikalia w warunkach laboratoryjnych | 19 listopada 2021 r. |
| 13. | EN 14594:2005
  Sprzęt ochrony układu oddechowego – Aparaty wężowe sprężonego powietrza o przepływie ciągłym – Wymagania, badanie, znakowanie
  EN 14594:2005/AC:2005 | 19 listopada 2021 r. |
| 14. | EN 50321-1:2018
  Prace pod napięciem – Obuwie do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym – Obuwie i kalosze elektroizolacyjne | 19 listopada 2020 r. |

Nr

Odniesienie do normy

Data wycofania

1.

EN ISO 10819:2013

Drgania i wstrząsy mechaniczne – Drgania oddziałujące na organizm człowieka przez kończyny górne – Pomiar i ocena współczynnika przenoszenia drgań przez rękawice na dłoń operatora (ISO 10819:2013)

19 listopada 2021 r.

2.

EN 343:2003+A1:2007

Odzież ochronna – Ochrona przed deszczem

EN 343:2003+A1:2007/AC:2009

19 listopada 2021 r.

3.

EN 358:1999

Indywidualny sprzęt ochronny ustalający pozycję podczas pracy i zapobiegający upadkom z wysokości – Pasy ustalające pozycję podczas pracy i ograniczające przemieszczanie oraz linki ustalające pozycję podczas pracy

19 listopada 2021 r.

4.

EN 381-5:1995

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 5: Wymagania dotyczące ochron nóg

19 listopada 2021 r.

5.

EN 381-7:1999

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 7: Wymagania dla rękawic chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową

19 listopada 2021 r.

6.

EN 381-9:1997

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 9: Wymagania dotyczące getrów chroniących przed przecięciem piłą łańcuchową

19 listopada 2021 r.

7.

EN 381-11:2002

Odzież ochronna dla użytkowników pilarek łańcuchowych przenośnych – Część 11: Wymagania dotyczące ochraniaczy górnych części tułowia

19 listopada 2021 r.

8.

EN 388:2016

Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi

19 listopada 2021 r.

9.

EN 943-1:2015

Odzież chroniąca przed stałymi, ciekłymi i gazowymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi oraz stałymi i płynnymi aerozolami – Część 1: Wymagania dla ubiorów ochronnych Typu 1 (gazoszczelnych)

19 listopada 2021 r.

10.

EN 12277:2015

Sprzęt alpinistyczny – Uprzęże – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

19 listopada 2021 r.

11.

EN 13832-2:2006

Obuwie chroniące przed chemikaliami – Część 2: Wymagania dotyczące obuwia odpornego na chemikalia w warunkach laboratoryjnych

19 listopada 2021 r.

12.

EN 13832-3:2006

Obuwie chroniące przed chemikaliami – Część 3: Wymagania dotyczące obuwia o zwiększonej odporności na chemikalia w warunkach laboratoryjnych

19 listopada 2021 r.

13.

EN 14594:2005

Sprzęt ochrony układu oddechowego – Aparaty wężowe sprężonego powietrza o przepływie ciągłym – Wymagania, badanie, znakowanie

EN 14594:2005/AC:2005

19 listopada 2021 r.

14.

EN 50321-1:2018

Prace pod napięciem – Obuwie do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym – Obuwie i kalosze elektroizolacyjne

19 listopada 2020 r.

---

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/20 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/20

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/669

z dnia 18 maja 2020 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/801/UE w zakresie powierzenia Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci wdrożenia funduszu innowacyjnego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (1), w szczególności jego art. 3 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono fundusz innowacyjny, aby wspierał innowacje w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów, a także by pobudzał budowę, tworzenie i eksploatację projektów dotyczących bezpiecznego dla środowiska wychwytywania i geologicznego składowania CO2 oraz dotyczących innowacyjnych technologii w zakresie energii odnawialnej i magazynowania energii. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono fundusz innowacyjny, aby wspierał innowacje w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów, a także by pobudzał budowę, tworzenie i eksploatację projektów dotyczących bezpiecznego dla środowiska wychwytywania i geologicznego składowania CO2 oraz dotyczących innowacyjnych technologii w zakresie energii odnawialnej i magazynowania energii.

| (2) | Zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/856 (3) fundusz innowacyjny należy wdrożyć w ramach zarządzania bezpośredniego lub zarządzania pośredniego. Art. 17 tego rozporządzenia stanowi, że Komisja może podjąć decyzję o wyznaczeniu organu wykonawczego, który przeprowadzi niektóre zadania wykonawcze; w przypadku zarządzania bezpośredniego zadania wykonawcze należy przekazać agencji wykonawczej. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/856 (3) fundusz innowacyjny należy wdrożyć w ramach zarządzania bezpośredniego lub zarządzania pośredniego. Art. 17 tego rozporządzenia stanowi, że Komisja może podjąć decyzję o wyznaczeniu organu wykonawczego, który przeprowadzi niektóre zadania wykonawcze; w przypadku zarządzania bezpośredniego zadania wykonawcze należy przekazać agencji wykonawczej.

| (3) | Decyzją wykonawczą Komisji 2013/801/UE (4) ustanowiono Agencję Wykonawczą ds. Innowacyjności i Sieci („Agencja”) i powierzono jej zarządzanie niektórymi częściami programów unijnych, w tym instrumentem „Łącząc Europę” i programem „Horyzont 2020” w dziedzinie energii. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją wykonawczą Komisji 2013/801/UE (4) ustanowiono Agencję Wykonawczą ds. Innowacyjności i Sieci („Agencja”) i powierzono jej zarządzanie niektórymi częściami programów unijnych, w tym instrumentem „Łącząc Europę” i programem „Horyzont 2020” w dziedzinie energii.

| (4) | Analiza kosztów i korzyści przeprowadzona zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 58/2003 wykazała, że powierzenie Agencji zarządzania częściami funduszu innowacyjnego przyczyniłoby się do skuteczniejszego osiągania celów funduszu innowacyjnego. Powierzenie agencji wdrożenia części funduszu innowacyjnego przyniosłoby oszczędności w wysokości około 30,5 mln EUR w latach 2020–2030 w porównaniu z zarządzaniem we własnym zakresie, zwiększyłoby skuteczność i elastyczność w zarządzaniu funduszem innowacyjnym, zapewniłoby znaczącą synergię między funduszem innowacyjnym a innymi programami Unii zarządzanymi przez Agencję, bliższy kontakt z beneficjentami oraz lepszą widoczność unijnego finansowania. |
| --- | --- |

(4)

Analiza kosztów i korzyści przeprowadzona zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 58/2003 wykazała, że powierzenie Agencji zarządzania częściami funduszu innowacyjnego przyczyniłoby się do skuteczniejszego osiągania celów funduszu innowacyjnego. Powierzenie agencji wdrożenia części funduszu innowacyjnego przyniosłoby oszczędności w wysokości około 30,5 mln EUR w latach 2020–2030 w porównaniu z zarządzaniem we własnym zakresie, zwiększyłoby skuteczność i elastyczność w zarządzaniu funduszem innowacyjnym, zapewniłoby znaczącą synergię między funduszem innowacyjnym a innymi programami Unii zarządzanymi przez Agencję, bliższy kontakt z beneficjentami oraz lepszą widoczność unijnego finansowania.

| (5) | Należy zatem powierzyć Agencji zarządzanie i wdrażanie części funduszu innowacyjnego. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem powierzyć Agencji zarządzanie i wdrażanie części funduszu innowacyjnego.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2013/801/UE. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2013/801/UE.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Agencji Wykonawczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Agencji Wykonawczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiana decyzji wykonawczej 2013/801/UE

Art. 3 ust. 1 decyzji wykonawczej 2013/801/UE otrzymuje brzmienie:

„1.   Niniejszym powierza się Agencji realizację części wchodzących w skład następujących programów unijnych:

| a) | instrumentu »Łącząc Europę«; |
| --- | --- |

a)

instrumentu »Łącząc Europę«;

| b) | części III (Wyzwania społeczne) programu szczegółowego wdrażającego program »Horyzont 2020«; |
| --- | --- |

b)

części III (Wyzwania społeczne) programu szczegółowego wdrażającego program »Horyzont 2020«;

| c) | funduszu innowacyjnego ustanowionego na podstawie art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1). |
| --- | --- |

c)

funduszu innowacyjnego ustanowionego na podstawie art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1).

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/856 z dnia 26 lutego 2019 r. uzupełniające dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do działania funduszu innowacyjnego (Dz.U. L 140 z 28.5.2019, s. 6).

3

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/801/UE z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci oraz uchylenia decyzji 2007/60/WE zmienionej decyzją 2008/593/WE (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 65).

4

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/22 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/22

---

DECYZJA nr 1/2020 KOMITETU UPG USTANOWIONEGO NA MOCY PRZEJŚCIOWEJ UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A STRONĄ ŚRODKOWOAFRYKAŃSKĄ, Z DRUGIEJ STRONY

z dnia 28 kwietnia 2020 r.

w sprawie przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów [2020/670]

KOMITET UPG,

uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwaną dalej „Umową”), podpisaną w Brukseli w dniu 22 stycznia 2009 r. i stosowaną tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r., w szczególności jej art. 80 ust. 1 i art. 88,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z Umową i niniejszą decyzją w skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z Umową i niniejszą decyzją w skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu.

| (2) | Art. 80 ust. 1 Umowy stanowi, że procedury rozstrzygania sporów dotyczące rozdziału 3 (Procedury rozstrzygania sporów) tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy regulowane są przez Regulamin i kodeks postępowania arbitrów, które zostaną przyjęte przez Komitet UPG. |
| --- | --- |

(2)

Art. 80 ust. 1 Umowy stanowi, że procedury rozstrzygania sporów dotyczące rozdziału 3 (Procedury rozstrzygania sporów) tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy regulowane są przez Regulamin i kodeks postępowania arbitrów, które zostaną przyjęte przez Komitet UPG.

| (3) | Art. 88 Umowy stanowi, że Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy i jej załączników, |
| --- | --- |

(3)

Art. 88 Umowy stanowi, że Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy i jej załączników,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Regulamin dotyczący mediacji, w brzmieniu zamieszczonym w załączniku I do niniejszej decyzji, przyjmuje się jako załącznik IV do Umowy.

2.   Regulamin dotyczący arbitrażu, w brzmieniu zamieszczonym w załączniku II do niniejszej decyzji, przyjmuje się jako załącznik V do Umowy.

3.   Kodeks postępowania arbitrów, w brzmieniu zamieszczonym w załączniku III do niniejszej decyzji, przyjmuje się jako załącznik VI do Umowy.

4.   Regulaminy i kodeks postępowania, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, przyjmuje się z zastrzeżeniem postanowień szczególnych zawartych w Umowie i postanowień szczególnych, które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 kwietnia 2020 r.

W imieniu Republiki Kamerunu

Alamine OUSMANE MEY

Minister gospodarki, planowania i planowania przestrzennego

W imieniu Unii Europejskiej

Phil HOGAN

Europejski komisarz ds. handlu

---

ZAŁĄCZNIK I

REGULAMIN DOTYCZĄCY MEDIACJI

Artykuł 1

Zakres stosowania

1.   Postanowienia niniejszego Regulaminu uzupełniają i uszczegóławiają postanowienia Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”), w szczególności art. 69 (Mediacje).

2.   Niniejszy Regulamin ma umożliwić Stronom rozstrzyganie sporów, jakie mogą między nimi powstać, za pomocą wspólnie uzgodnionego rozwiązania przyjętego w drodze kompleksowej i szybkiej mediacji.

3.   Na potrzeby niniejszego Regulaminu pojęcie „mediacja” oznacza każdy proces, niezależnie od jego nazwy, w którym strony zwracają się do mediatora z prośbą, by pomógł im w ugodowym rozstrzygnięciu sporu.

Artykuł 2

Rozpoczęcie postępowania

1.   Strona może w każdym momencie zwrócić się na piśmie o wszczęcie postępowania mediacyjnego między Stronami. Wniosek musi być wystarczająco szczegółowy, by jasno przedstawić żądanie strony skarżącej. Ponadto we wniosku należy:

| a) | wskazać konkretny zaskarżony środek; |
| --- | --- |

a)

wskazać konkretny zaskarżony środek;

| b) | przedstawić zestawienie negatywnych skutków, które według twierdzeń strony skarżącej dany środek powoduje lub będzie powodował dla handlu między Stronami; |
| --- | --- |

b)

przedstawić zestawienie negatywnych skutków, które według twierdzeń strony skarżącej dany środek powoduje lub będzie powodował dla handlu między Stronami;

| c) | wyjaśnić, dlaczego według strony skarżącej istnieje związek przyczynowy między danym środkiem a przedstawionymi skutkami. |
| --- | --- |

c)

wyjaśnić, dlaczego według strony skarżącej istnieje związek przyczynowy między danym środkiem a przedstawionymi skutkami.

2.   Postępowanie mediacyjne można wszcząć wyłącznie za zgodą obu Stron. Jeżeli jedna ze Stron zwraca się o mediację zgodnie z ust. 1, druga Strona rozważy taki wniosek i udzieli odpowiedzi na piśmie w ciągu 5 dni od otrzymania wniosku. Jeżeli odpowiedź nie zostanie udzielona, wniosek uznaje się za odrzucony.

Artykuł 3

Wybór mediatora

1.   Strony wybierają mediatora za porozumieniem Stron z chwilą rozpoczęcia mediacji, nie później niż w ciągu 15 dni po otrzymaniu odpowiedzi na wniosek o mediację.

2.   Mediator nie może być obywatelem żadnej ze Stron, chyba że Strony uzgodnią inaczej.

3.   Mediator potwierdza w pisemnym oświadczeniu swoją niezależność i bezstronność oraz informuje, czy będzie mógł prowadzić postępowanie mediacyjne.

4.   Mediator przestrzega postanowień kodeksu postępowania arbitrów z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

Artykuł 4

Przebieg postępowania mediacyjnego

1.   Mediator w bezstronny i przejrzysty sposób pomaga Stronom w osiągnięciu jasności w odniesieniu do zaskarżonego środka i jego możliwych skutków dla handlu między Stronami oraz w opracowaniu wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

2.   Mediator może podjąć decyzję w sprawie najwłaściwszego sposobu osiągnięcia jasności w odniesieniu do przedmiotowego środka i jego możliwych skutków dla handlu między Stronami. Mediator może w szczególności organizować spotkania między Stronami, konsultować się ze Stronami wspólnie lub indywidualnie, zwrócić się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub konsultować się z nimi oraz zapewnić wszelkie dodatkowe wsparcie, o które wystąpią Strony. Zanim jednak mediator zwróci się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub skonsultuje się z nimi, przeprowadzi konsultacje ze Stronami. Jeżeli mediator pragnie odbyć spotkanie lub rozmowę osobno z jedną ze Stron lub jej doradcą, informuje o tym drugą Stronę z odpowiednim wyprzedzeniem lub możliwie jak najszybciej po spotkaniu lub jednostronnej komunikacji z pierwszą Stroną.

3.   Mediator może zaoferować doradztwo i zaproponować rozwiązanie, które przedkłada Stronom, zaś Strony mogą zaakceptować lub odrzucić proponowane rozwiązanie, a nawet porozumieć się co do innego rozwiązania. Mediator nie doradza jednak w żaden sposób ani nie przedstawia uwag w sprawie zgodności zaskarżonego środka z Umową.

4.   Procedurę przeprowadza się na terytorium Strony, do której skierowany był wniosek, lub, za porozumieniem Stron, w innym miejscu lub w każdy inny sposób.

5.   Strony dokładają starań, by osiągnąć wspólnie uzgodnione rozwiązanie w ciągu 60 dni od dnia wyznaczenia mediatora. W oczekiwaniu na ostateczną ugodę Strony mogą rozważyć możliwe rozwiązania pośrednie, w szczególności jeżeli środek dotyczy łatwo psujących się towarów.

6.   Rozwiązanie może zostać przyjęte w drodze decyzji Komitetu UPG. Wspólnie uzgodnione rozwiązania są udostępniane publicznie, chyba że Strony zdecydują inaczej. Wersja dostępna publicznie nie może jednak zawierać żadnych informacji uznanych za poufne przez jedną ze Stron.

7.   Na wniosek Stron mediator przedstawia im na piśmie projekt sprawozdania merytorycznego, zawierający krótki opis zaskarżonego środka stanowiącego przedmiot postępowania oraz wszelkich wspólnie uzgodnionych rozwiązań stanowiących ostateczny wynik tego postępowania, w tym możliwych rozwiązań pośrednich. Mediator daje Stronom 15 dni na przedstawienie uwag do projektu sprawozdania. Po rozpatrzeniu uwag przedstawionych przez Strony w wyznaczonym terminie mediator przekazuje Stronom w ciągu kolejnych 15 dni, na piśmie, ostateczne sprawozdanie merytoryczne. Sprawozdanie merytoryczne nie może zawierać żadnej wykładni postanowień Umowy.

Artykuł 5

Zakończenie postępowania mediacyjnego

Postępowanie kończy się:

| a) | w dniu przyjęcia przez Strony wspólnie uzgodnionego rozwiązania; |
| --- | --- |

a)

w dniu przyjęcia przez Strony wspólnie uzgodnionego rozwiązania;

| b) | w dniu wydania przez mediatora, po konsultacji ze Stronami, pisemnego oświadczenia stwierdzającego, że dalsze próby mediacji byłyby bezskuteczne; |
| --- | --- |

b)

w dniu wydania przez mediatora, po konsultacji ze Stronami, pisemnego oświadczenia stwierdzającego, że dalsze próby mediacji byłyby bezskuteczne;

| c) | w dniu wydania przez Stronę pisemnego oświadczenia, po przeanalizowaniu wspólnie uzgodnionych rozwiązań w ramach postępowania mediacyjnego oraz po rozważeniu wszelkich rad i rozwiązań zaproponowanych przez mediatora. Takie oświadczenie nie może zostać opublikowane przed upływem terminu określonego w art. 4 ust. 5 niniejszego Regulaminu; lub |
| --- | --- |

c)

w dniu wydania przez Stronę pisemnego oświadczenia, po przeanalizowaniu wspólnie uzgodnionych rozwiązań w ramach postępowania mediacyjnego oraz po rozważeniu wszelkich rad i rozwiązań zaproponowanych przez mediatora. Takie oświadczenie nie może zostać opublikowane przed upływem terminu określonego w art. 4 ust. 5 niniejszego Regulaminu; lub

| d) | w dniu zawarcia między Stronami, na którymkolwiek etapie procedury, ugody. |
| --- | --- |

d)

w dniu zawarcia między Stronami, na którymkolwiek etapie procedury, ugody.

Artykuł 6

Wdrożenie wspólnie uzgodnionego rozwiązania

1.   Jeżeli Strony osiągnęły wspólnie uzgodnione rozwiązanie, każda Strona podejmuje działania niezbędne do wdrożenia go w uzgodnionym terminie.

2.   Strona wdrażająca wspólnie uzgodnione rozwiązanie informuje drugą Stronę na piśmie o wszelkich krokach lub wszelkich działaniach podjętych w celu jego wdrożenia, czyniąc to w uzgodnionym terminie.

Artykuł 7

Poufność i związek z rozstrzyganiem sporów

1.   Wszelkie informacje odnoszące się do postępowania mediacyjnego muszą pozostać poufne, chyba że ich ujawnienie jest wymagane przez prawo lub niezbędne do wdrożenia lub wykonania ugody między Stronami zawartej w drodze mediacji.

2.   O ile Strony nie postanowią inaczej i bez uszczerbku dla art. 4 ust. 6 niniejszego Regulaminu, wszystkie etapy postępowania, w tym rady lub zaproponowane rozwiązanie, są poufne. Strony mogą jednak podać do wiadomości publicznej informację o toczącej się mediacji. Obowiązek zachowania poufności nie dotyczy informacji faktycznych, które już są powszechnie dostępne.

3.   Postępowanie mediacyjne pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków Stron wynikających z postanowień Umowy dotyczących rozstrzygania sporów lub wszelkich innych stosownych umów.

4.   Strony nie mają obowiązku uczestniczenia w konsultacjach przed wszczęciem postępowania mediacyjnego. Z reguły Strony powinny jednak skorzystać przed wszczęciem postępowania mediacyjnego z innych stosownych postanowień Umowy dotyczących współpracy lub konsultacji.

5.   W ramach innych postępowań w sprawie rozstrzygnięcia sporu na mocy Umowy lub wszelkich innych stosownych porozumień organ arbitrażowy nie bierze pod uwagę, a Strona nie przedstawia jako dowodu ani nie opiera się na żadnej z następujących kwestii:

| a) | stanowiska zajęte przez drugą Stronę w trakcie postępowania mediacyjnego lub informacje zgromadzone na mocy art. 4 ust. 1 i 2 niniejszego Regulaminu; |
| --- | --- |

a)

stanowiska zajęte przez drugą Stronę w trakcie postępowania mediacyjnego lub informacje zgromadzone na mocy art. 4 ust. 1 i 2 niniejszego Regulaminu;

| b) | fakt, że druga Strona zgłosiła gotowość do zaakceptowania rozwiązania dotyczącego środka będącego przedmiotem mediacji; |
| --- | --- |

b)

fakt, że druga Strona zgłosiła gotowość do zaakceptowania rozwiązania dotyczącego środka będącego przedmiotem mediacji;

| c) | rady udzielone lub propozycje złożone przez mediatora. |
| --- | --- |

c)

rady udzielone lub propozycje złożone przez mediatora.

6.   O ile Strony nie zdecydują inaczej, mediator nie może pełnić roli członka organu arbitrażowego w ramach postępowania w sprawie rozstrzygnięcia sporu na mocy Umowy lub Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) dotyczącym tego samego przedmiotu sporu, w przypadku którego był on mediatorem.

Artykuł 8

Stosowanie Regulaminu dotyczącego arbitrażu

Art. 3 (Powiadomienia), z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 niniejszego Regulaminu, art. 15 (Koszty), art. 16 (Język roboczy postępowania, tłumaczenia pisemne i ustne) i art. 17 (Obliczanie terminów) Regulaminu dotyczącego arbitrażu stosuje się odpowiednio.

Artykuł 9

Przegląd

Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, w świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju odpowiedniego mechanizmu w ramach WTO, Strony skonsultują się w sprawie ewentualnej potrzeby wprowadzenia zmian do mechanizmu mediacji.

---

ZAŁĄCZNIK II

REGULAMIN DOTYCZĄCY ARBITRAŻU

Artykuł 1

Definicje

Do celów stosowania niniejszego Regulaminu:

| — | „doradca” oznacza osobę fizyczną wyznaczoną przez jedną ze Stron w celu służenia jej radą lub pomocą w związku z postępowaniem arbitrażowym, |
| --- | --- |

—

„doradca” oznacza osobę fizyczną wyznaczoną przez jedną ze Stron w celu służenia jej radą lub pomocą w związku z postępowaniem arbitrażowym,

| — | „organ arbitrażowy” oznacza organ utworzony na mocy art. 71 Umowy, |
| --- | --- |

—

„organ arbitrażowy” oznacza organ utworzony na mocy art. 71 Umowy,

| — | „arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy, |
| --- | --- |

—

„arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy,

| — | „asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań, |
| --- | --- |

—

„asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań,

| — | „dzień” oznacza dzień kalendarzowy, o ile nie określono inaczej, |
| --- | --- |

—

„dzień” oznacza dzień kalendarzowy, o ile nie określono inaczej,

| — | „przedstawiciel Strony” oznacza pracownika lub inną osobę fizyczną powołaną przez departament rządowy lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony, która reprezentuje Stronę w sporze rozstrzyganym na podstawie niniejszej Umowy, |
| --- | --- |

—

„przedstawiciel Strony” oznacza pracownika lub inną osobę fizyczną powołaną przez departament rządowy lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony, która reprezentuje Stronę w sporze rozstrzyganym na podstawie niniejszej Umowy,

| — | „strona skarżona” oznacza Stronę, której zarzuca się naruszenie postanowień, o których mowa w art. 67 Umowy, |
| --- | --- |

—

„strona skarżona” oznacza Stronę, której zarzuca się naruszenie postanowień, o których mowa w art. 67 Umowy,

| — | „strona skarżąca” oznacza Stronę, która domaga się utworzenia organu arbitrażowego na mocy art. 70 Umowy. |
| --- | --- |

—

„strona skarżąca” oznacza Stronę, która domaga się utworzenia organu arbitrażowego na mocy art. 70 Umowy.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejszy Regulamin uzupełnia i uszczegóławia postanowienia Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”), w szczególności art. 70 i kolejnych dotyczących arbitrażu.

2.   Niniejszy Regulamin ma umożliwić Stronom rozstrzyganie sporów, jakie mogą między nimi powstać, za pomocą wspólnie uzgodnionego rozwiązania przyjętego w drodze mechanizmu arbitrażu.

Artykuł 3

Powiadomienia

1.   Przez „powiadomienie” w rozumieniu niniejszego Regulaminu rozumie się wnioski, zawiadomienia, oświadczenia pisemne i inne dokumenty związane z postępowaniem arbitrażowym, przy czym:

| a) | powiadomienia pochodzące od organu arbitrażowego – przekazuje się równocześnie obu Stronom; |
| --- | --- |

a)

powiadomienia pochodzące od organu arbitrażowego – przekazuje się równocześnie obu Stronom;

| b) | powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony; oraz |
| --- | --- |

b)

powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony; oraz

| c) | powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do drugiej Strony – przesyła się, w stosownych przypadkach, równocześnie do wiadomości organu arbitrażowego. |
| --- | --- |

c)

powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do drugiej Strony – przesyła się, w stosownych przypadkach, równocześnie do wiadomości organu arbitrażowego.

2.   Powiadomień dokonuje się pocztą elektroniczną lub, w stosownych przypadkach, za pomocą dowolnych innych środków łączności, które zapewniają rejestrację wysłania. Powiadomienie uznaje się za przekazane w dniu jego wysłania, jeżeli nie zostanie udowodnione inaczej.

3.   Powiadomienia kieruje się, odpowiednio, do Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej Unii Europejskiej oraz do ministerstwa Kamerunu odpowiedzialnego za wdrażanie Umowy.

4.   Drobne błędy pisarskie w powiadomieniach można poprawiać, wysyłając nowe powiadomienie, w którym wyraźnie wskazuje się wprowadzone zmiany.

5.   Jeżeli ostatni dzień dostarczenia powiadomienia przypada na dzień wolny od pracy w stronie Środkowoafrykańskiej lub w Unii Europejskiej, powiadomienie to można dostarczyć w następnym dniu roboczym. Nie można uznać, że powiadomienie, niezależnie od jego charakteru, zostało otrzymane w dniu wolnym od pracy.

6.   W zależności od charakteru kwestii będących przedmiotem sporu, kopie wszystkich powiadomień skierowanych do Komitetu UPG zgodnie z niniejszym Regulaminem przesyła się także innym stosownym organom instytucjonalnym.

Artykuł 4

Wyznaczanie arbitrów

1.   Jeżeli, zgodnie z art. 71 Umowy, arbiter jest wybierany w drodze losowania, przewodniczący Komitetu UPG lub jego przedstawiciel bezzwłocznie informuje obie Strony o dacie, godzinie i miejscu losowania.

2.   Strony są obecne podczas losowania.

3.   Przewodniczący Komitetu UPG lub jego przedstawiciel informuje na piśmie każdą wybraną osobę o jej wyznaczeniu jako arbitra. Każda z tych osób informuje obie Strony w terminie 5 dni od dnia powiadomienia o wyznaczeniu, czy będzie mogła pełnić obowiązki arbitra.

4.   Jeżeli do momentu złożenia wniosku zgodnie z art. 71 ust. 2 Umowy lista arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy, nie została sporządzona lub nie zawiera wystarczającej liczby osób, przewodniczący Komitetu UPG wybiera arbitrów drogą losowania spośród osób spełniających kryteria określone w art. 85 ust. 2 Umowy, które zostały oficjalnie zaproponowane przez jedną ze Stron lub przez obie Strony.

Artykuł 5

Konsultacje między Stronami i organ arbitrażowy

1.   O ile Strony nie postanowią inaczej, spotykają się one z organem arbitrażowym w ciągu 7 dni od dnia jego utworzenia w celu ustalenia tych kwestii, które Strony lub organ arbitrażowy uznają za stosowne, w tym:

| a) | wynagrodzenie i zwrot wydatków wypłacane arbitrom, które są zgodne ze standardami WTO; |
| --- | --- |

a)

wynagrodzenie i zwrot wydatków wypłacane arbitrom, które są zgodne ze standardami WTO;

| b) | wynagrodzenie asystentów arbitra, którego łączna kwota nie może przekraczać 50 % całkowitego wynagrodzenia tego arbitra; |
| --- | --- |

b)

wynagrodzenie asystentów arbitra, którego łączna kwota nie może przekraczać 50 % całkowitego wynagrodzenia tego arbitra;

| c) | harmonogram postępowania. |
| --- | --- |

c)

harmonogram postępowania.

Arbitrzy i przedstawiciele Stron mogą brać udział w tym spotkaniu za pośrednictwem telefonu lub wideokonferencji.

2.   O ile Strony nie postanowią inaczej w ciągu pięciu dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego, zakres zadań organu arbitrażowego obejmuje:

„
  zbadanie, w świetle odpowiednich postanowień Umowy, sprawy wskazanej we wniosku o utworzenie organu arbitrażowego, postanowienie odnośnie do zgodności zaskarżonego środka z art. 67 Umowy oraz wydanie decyzji zgodnie z art. 73, 83 i 84 Umowy
  ”.

3.   Strony przekazują organowi arbitrażowemu uzgodniony zakres zadań w ciągu 3 dni roboczych od uzgodnienia przez nie zakresu zadań.

Artykuł 6

Oświadczenia pisemne

Strona skarżąca składa wstępne oświadczenie pisemne nie później niż 20 dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego. Strona skarżona składa w odpowiedzi na nie swoje oświadczenie pisemne nie później niż 20 dni od dnia doręczenia wstępnego oświadczenia pisemnego.

Artykuł 7

Działanie organów arbitrażowych

1.   Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego prowadzi jego przewodniczący. Organ arbitrażowy może powierzyć swojemu przewodniczącemu uprawnienie do podejmowania decyzji o charakterze administracyjnym i proceduralnym w danej dziedzinie.

2.   Zgodnie z art. 9 niniejszego Regulaminu w posiedzeniach uczestniczą arbitrzy i wezwane osoby. O ile w Umowie lub niniejszym Regulaminie nie postanowiono inaczej, organ arbitrażowy może działać przy użyciu wszelkich środków, łącznie z telefonem, faksem lub wszelkimi środkami informatycznymi.

3.   W obradach organu arbitrażowego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy, lecz organ arbitrażowy może zezwolić na obecność asystentów podczas obrad.

4.   Za przygotowanie decyzji odpowiada wyłącznie organ arbitrażowy; przygotowania decyzji nie można delegować.

5.   W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których nie regulują postanowienia tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, może przyjąć odpowiednią procedurę, która jest zgodna z przedmiotowymi postanowieniami i która zapewnia równe traktowanie Stron.

6.   Jeżeli organ arbitrażowy uzna, że istnieje potrzeba zmiany któregokolwiek z terminów postępowania innego niż terminy określone w tytule VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy lub wprowadzenia innych dostosowań o charakterze proceduralnym lub administracyjnym, informuje Strony na piśmie o powodach dokonania zmiany lub dostosowania, wskazując niezbędny termin lub dostosowanie. Organ arbitrażowy może przyjąć taką zmianę lub dostosowanie po konsultacji ze Stronami.

7.   Na wniosek Strony organ arbitrażowy może zmienić terminy mające zastosowanie do postępowania, zapewniając jednocześnie równe traktowanie Stron.

8.   Na wspólny wniosek Stron organ arbitrażowy zawiesza postępowanie w dowolnym momencie na okres uzgodniony przez Strony, który nie może przekraczać 12 kolejnych miesięcy. Organ arbitrażowy wznawia postępowanie w dowolnym momencie na wspólny pisemny wniosek Stron lub po upływie uzgodnionego okresu zawieszenia na pisemny wniosek jednej ze Stron. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się przewodniczącego organu arbitrażowego oraz, w stosownych przypadkach, drugą Stronę. Jeżeli postępowanie organu arbitrażowego zostało zawieszone na okres dłuższy niż 12 następujących po sobie miesięcy, uprawnienia organu arbitrażowego wygasają i postępowanie przed organem arbitrażowym zostaje zakończone. Strony mogą w każdej chwili zdecydować o zakończeniu postępowania przed organem arbitrażowym. Strony wspólnie powiadamiają przewodniczącego organu arbitrażowego o takiej decyzji. W przypadku zawieszenia postępowania stosowne terminy przedłuża się o okres odpowiadający okresowi zawieszenia postępowania organu arbitrażowego.

9.   Zakończenie prac organu arbitrażowego pozostaje bez uszczerbku dla praw Stron w innych postępowaniach dotyczących tej samej sprawy w ramach tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy.

Artykuł 8

Zastąpienie

1.   Jeżeli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wyłącza się lub musi zostać zastąpiony, wybiera się jego zastępcę zgodnie z art. 71 Umowy.

2.   Jeżeli Strona uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów i powinien zostać zastąpiony, Strona ta powiadamia drugą Stronę w ciągu 15 dni od dnia dowiedzenia się o okolicznościach zarzucanego niespełniania wymogów kodeksu postępowania przez tego arbitra.

3.   Strony przeprowadzają konsultacje w ciągu 15 dni od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Strony powiadamiają arbitra o zarzucanym niespełnianiu przez niego wymogów i mogą zwrócić się do niego o podjęcie kroków niezbędnych do zaradzenia tej sytuacji. Mogą one również, za obopólną zgodą, odwołać takiego arbitra i wybrać nowego arbitra zgodnie z procedurą określoną w art. 71 ust. 2 Umowy.

4.   Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia arbitra innego niż przewodniczący, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie tej sprawy przewodniczącemu organu arbitrażowego, od którego decyzji nie przysługuje odwołanie.

Jeżeli, w wyniku złożenia takiego wniosku, przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów, dokonuje się wyboru nowego arbitra zgodnie z art. 71 ust. 3 Umowy.

5.   Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia przewodniczącego, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie tej sprawy jednej z osób znajdujących się na liście osób wybranych do pełnienia roli przewodniczącego organu arbitrażowego, sporządzonej zgodnie z art. 85 Umowy. Osoba ta wybierana jest w drodze losowania przez przewodniczącego Komitetu UPG. Wybrana w ten sposób osoba decyduje, czy przewodniczący spełnia wymogi kodeksu postępowania arbitrów. Od jego decyzji nie przysługuje odwołanie.

Jeżeli uzna ona, że przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów, dokonuje się wyboru nowego przewodniczącego zgodnie z art. 71 ust. 3 Umowy.

Artykuł 9

Posiedzenia

1.   Na podstawie harmonogramu ustalonego zgodnie z art. 5 ust. 1 oraz po konsultacji ze Stronami i pozostałymi arbitrami, przewodniczący organu arbitrażowego powiadamia Strony o dacie, godzinie i miejscu posiedzenia. Informacje te podawane są do wiadomości publicznej przez Stronę odpowiedzialną za organizację logistyczną postępowania, z zastrzeżeniem art. 11.

2.   O ile Strony nie postanowią inaczej, posiedzenie odbywa się w Brukseli, gdy stroną skarżącą jest strona Środkowoafrykańska, i w Jaunde, gdy stroną skarżącą jest Unia Europejska.

3.   Organ arbitrażowy może zwoływać dodatkowe posiedzenia, jeżeli Strony wyrażą na to zgodę.

4.   Wszyscy arbitrzy są obecni przez cały czas trwania posiedzenia.

5.   W posiedzeniu mogą brać udział następujące osoby, niezależnie od tego, czy postępowanie jest otwarte dla publiczności, czy nie:

| a) | przedstawiciele Stron; |
| --- | --- |

a)

przedstawiciele Stron;

| b) | doradcy Stron; |
| --- | --- |

b)

doradcy Stron;

| c) | personel administracyjny, tłumacze ustni i pisemni, protokolanci sądowi; |
| --- | --- |

c)

personel administracyjny, tłumacze ustni i pisemni, protokolanci sądowi;

| d) | asystenci arbitrów; |
| --- | --- |

d)

asystenci arbitrów;

| e) | eksperci wybrani przez organ arbitrażowy zgodnie z art. 81 Umowy. |
| --- | --- |

e)

eksperci wybrani przez organ arbitrażowy zgodnie z art. 81 Umowy.

6.   Najpóźniej pięć dni przed posiedzeniem każda ze Stron doręcza organowi arbitrażowemu i drugiej Stronie listę imion i nazwisk osób fizycznych, które w imieniu danej Strony przedstawią na posiedzeniu argumenty ustne lub oświadczenia, oraz innych przedstawicieli lub doradców, którzy wezmą udział w posiedzeniu.

7.   Organ arbitrażowy zapewnia, by strona skarżąca i strona skarżona dysponowały taką samą ilością czasu. Prowadzi on posiedzenie w następujący sposób:

| | Argumenty





  a) | argument strony skarżącej; |
| --- | --- | --- |

a)

argument strony skarżącej;

| b) | argument strony skarżonej; |
| --- | --- |

b)

argument strony skarżonej;

| | Kontrargumenty





  a) | odpowiedź strony skarżącej; |
| --- | --- | --- |

a)

odpowiedź strony skarżącej;

| b) | odpowiedź strony skarżonej. |
| --- | --- |

b)

odpowiedź strony skarżonej.

8.   Organ arbitrażowy może zadawać pytania każdej ze Stron w dowolnym momencie posiedzenia.

9.   Organ arbitrażowy zapewnia przygotowanie protokołu posiedzenia i jego przekazanie Stronom w rozsądnym terminie po posiedzeniu. Strony mogą zgłaszać uwagi dotyczące protokołu, a organ arbitrażowy może te uwagi uwzględnić.

10.   W terminie 10 dni od posiedzenia każda ze Stron może przedstawić arbitrom i drugiej Stronie dodatkowe oświadczenie pisemne dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w trakcie posiedzenia.

Artykuł 10

Pytania pisemne

1.   Organ arbitrażowy może w każdym momencie postępowania zwracać się z pytaniami pisemnymi do jednej lub obu Stron. Każda ze Stron otrzymuje kopię wszystkich pytań, z jakimi zwrócił się organ arbitrażowy.

2.   Strona dostarcza również drugiej Stronie kopię swoich pisemnych odpowiedzi na pytania organu arbitrażowego. Stronie umożliwia się przedstawienie pisemnych uwag do odpowiedzi drugiej Strony w ciągu 5 dni roboczych od dnia otrzymania przedmiotowej odpowiedzi.

Artykuł 11

Przejrzystość i poufność

1.   Każda Strona i organ arbitrażowy zapewniają poufność wszelkich informacji przedstawionych organowi arbitrażowemu przez drugą Stronę, które zostały uznane przez tę Stronę za poufne. Jeżeli oświadczenie Strony złożone organowi arbitrażowemu zawiera informacje poufne, Strona ta przekazuje także, w terminie 15 dni od dnia przedstawienia takiego oświadczenia, wersję oświadczenia nieopatrzoną klauzulą poufności, która może zostać publicznie udostępniona.

2.   Żadne z postanowień niniejszego Regulaminu nie wyklucza możliwości publicznego ujawnienia przez Stronę jej własnych stanowisk o ile, odnosząc się do informacji przedstawionych przez drugą Stronę, Strona nie ujawnia żadnych informacji, które druga Strona uznała za poufne.

3.   Organ arbitrażowy zbiera się przy drzwiach zamkniętych, gdy oświadczenia i argumenty Stron zawierają poufne informacje handlowe. Strony zapewniają poufność posiedzeń organu arbitrażowego, jeżeli odbywają się one przy drzwiach zamkniętych.

Artykuł 12

Kontakty ex parte

1.   Organ arbitrażowy nie spotyka się ani nie kontaktuje ze Stroną pod nieobecność drugiej Strony.

2.   Arbitrzy nie mogą omawiać jakichkolwiek aspektów sprawy będącej przedmiotem postępowania ze Stroną lub Stronami pod nieobecność pozostałych arbitrów.

Artykuł 13

Oświadczenia amicus curiae

1.   Podmioty pozarządowe mające siedzibę na terytorium jednej ze Stron mogą przekazywać organowi arbitrażowemu pisma amicus curiae zgodnie z ust. 2–5.

2.   Jeżeli Strony nie postanowią inaczej w ciągu pięciu dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego, organ ten może przyjmować oświadczenia pisemne, o które nie występował, pod warunkiem że zostały one złożone w ciągu 10 dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego, mają bezpośredni związek ze sprawą rozpatrywaną przez organ arbitrażowy i w żadnym razie nie są dłuższe, wraz z załącznikami, niż 15 stron maszynopisu.

3.   Każde oświadczenie zawiera informacje dotyczące osoby je składającej, niezależnie od tego, czy jest nią osoba fizyczna lub prawna, w tym informacje dotyczące charakteru jej działalności i źródła finansowania, oraz określa, jaki interes danej osoby w danym postępowaniu arbitrażowym. Oświadczenie sporządza się w językach wybranych przez Strony zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 niniejszego Regulaminu.

4.   Oświadczenia takie doręcza się Stronom, które mogą przedstawić swoje uwagi. Strony mogą przedstawić organowi arbitrażowemu swoje uwagi w terminie 10 dni od dnia przekazania oświadczenia.

5.   Organ arbitrażowy wymienia w swojej decyzji wszystkie otrzymane oświadczenia, które są zgodne z niniejszym Regulaminem. Organ arbitrażowy nie jest zobowiązany do odniesienia się w swojej decyzji do argumentów przedstawionych w takich oświadczeniach. Organ arbitrażowy przekazuje Stronom wszystkie otrzymane oświadczenia w celu przedstawienia uwag.

Artykuł 14

Nagłe przypadki

W nagłych przypadkach, o których mowa w art. 73 ust. 2 Umowy, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, dostosowuje według swojego uznania terminy, o których mowa w niniejszym Regulaminie, i powiadamia Strony o tych dostosowaniach.

Artykuł 15

Koszty

1.   Każda Strona ponosi koszty swojego uczestnictwa w postępowaniu arbitrażowym.

2.   Strona skarżona odpowiada za organizację logistyczną postępowania arbitrażowego, w szczególności za organizację posiedzeń, chyba że uzgodniono inaczej, oraz ponosi wszelkie koszty wynikające z organizacji logistycznej posiedzenia. Strony ponoszą natomiast w równym stopniu inne wydatki administracyjne związane z postępowaniem arbitrażowym, a także wypłacają wynagrodzenia i dokonują zwrotu wydatków arbitrów i ich asystentów.

Artykuł 16

Język roboczy postępowania, tłumaczenia pisemne i ustne

1.   Podczas konsultacji, o których mowa w art. 71 ust. 2 Umowy, a najpóźniej w trakcie spotkania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego Regulaminu, Strony dokładają wszelkich starań, by uzgodnić wspólny język roboczy postępowania przed organem arbitrażowym.

2.   Jeżeli Strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, każda Strona zapewnia tłumaczenie swoich oświadczeń pisemnych na język, który wybrała druga Strona, chyba że oświadczenia te zostały sporządzone w jednym z języków urzędowych wspólnych dla Stron Umowy. Za tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych na języki wybrane przez Strony odpowiada strona skarżona, pod warunkiem że Strony wybrały jeden z języków urzędowych wspólnych dla Stron. Jeżeli jedna ze Stron wybrała język inny niż wspólne języki urzędowe, tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych leży wyłącznie w gestii tej Strony.

3.   Sprawozdania i decyzje organu arbitrażowego sporządza się w języku lub językach wybranych przez Strony. Jeżeli Strony nie uzgodniły wspólnego języka roboczego, sprawozdanie okresowe, sprawozdanie końcowe i decyzje organu arbitrażowego sporządza się w jednym z języków urzędowych wspólnych dla Stron.

4.   Strony ponoszą w równym stopniu wszelkie koszty związane z tłumaczeniem pisemnym decyzji organu arbitrażowego na język lub języki wybrane przez Strony.

5.   Strony mogą przedstawić uwagi dotyczące poprawności dowolnej przetłumaczonej wersji dokumentu przygotowanej zgodnie z niniejszym Regulaminem.

6.   Każda ze Stron ponosi koszty tłumaczenia swoich oświadczeń pisemnych.

Artykuł 17

Obliczanie terminów

Wszystkie terminy określone w tytule VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy i w niniejszym Regulaminie, łącznie z terminami dotyczącymi doręczania decyzji przez organ arbitrażowy, mogą zostać zmienione za porozumieniem Stron i są liczone w dniach kalendarzowych od dnia następującego po wykonaniu czynności lub wystąpieniu zdarzenia, do którego się odnoszą, o ile nie postanowiono inaczej.

Artykuł 18

Pozostałe procedury

Terminy określone w niniejszym Regulaminie dostosowuje się do terminów szczególnych przewidzianych przy wydawaniu decyzji przez organ arbitrażowy w ramach postępowań na podstawie art. 74–78 Umowy.

---

ZAŁĄCZNIK III

KODEKS POSTĘPOWANIA ARBITRÓW

Artykuł 1

Definicje

Do celów stosowania niniejszego regulaminu:

| — | „arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy, |
| --- | --- |

—

„arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy,

| — | „asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań, |
| --- | --- |

—

„asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań,

| — | „kandydat” oznacza osobę, której imię i nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy, i którą bierze się pod uwagę przy wyborze arbitrów na podstawie art. 71 Umowy, |
| --- | --- |

—

„kandydat” oznacza osobę, której imię i nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy, i którą bierze się pod uwagę przy wyborze arbitrów na podstawie art. 71 Umowy,

| — | „mediator” oznacza osobę fizyczną, która prowadzi mediacje zgodnie z art. 69 Umowy, |
| --- | --- |

—

„mediator” oznacza osobę fizyczną, która prowadzi mediacje zgodnie z art. 69 Umowy,

| — | „personel” w stosunku do arbitra, oznacza osoby fizyczne, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci. |
| --- | --- |

—

„personel” w stosunku do arbitra, oznacza osoby fizyczne, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci.

Artykuł 2

Podstawowe zasady

1.   Aby zachować uczciwość i bezstronność mechanizmu rozstrzygania sporów, każdy kandydat arbiter musi zapoznać się z niniejszym kodeksem postępowania. Musi on:

| a) | być niezależny i bezstronny; |
| --- | --- |

a)

być niezależny i bezstronny;

| b) | unikać bezpośrednich i pośrednich konfliktów interesów; |
| --- | --- |

b)

unikać bezpośrednich i pośrednich konfliktów interesów;

| c) | unikać naruszeń etyki zawodowej i działań mogących wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności; |
| --- | --- |

c)

unikać naruszeń etyki zawodowej i działań mogących wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności;

| d) | przestrzegać wysokich standardów postępowania; |
| --- | --- |

d)

przestrzegać wysokich standardów postępowania;

| e) | nie ulegać wpływom własnych interesów, naciskom zewnętrznym, wpływom politycznym, żądaniom społecznym, lojalności wobec Strony ani obawom przed krytyką. |
| --- | --- |

e)

nie ulegać wpływom własnych interesów, naciskom zewnętrznym, wpływom politycznym, żądaniom społecznym, lojalności wobec Strony ani obawom przed krytyką.

2.   Arbiter nie może, w sposób bezpośredni lub pośredni, zaciągać żadnych zobowiązań ani przyjmować korzyści mogących zakłócić właściwe wykonywanie jego zadań lub tworzyć wrażenie zakłócenia w jakikolwiek sposób ich właściwego wykonywania.

3.   Arbiter nie wykorzystuje swojego stanowiska w organie arbitrażowym do realizacji interesów osobistych lub prywatnych. Arbiter unika podejmowania działań, które mogą wskazywać, że inne osoby mają możliwość wywierania na niego wpływu.

4.   Arbiter zapewnia, aby obecne lub przeszłe powiązania lub zobowiązania finansowe, handlowe, zawodowe, osobiste lub społeczne nie miały wpływu na jego postępowanie lub osąd.

5.   Arbiter unika nawiązywania kontaktów lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą racjonalnie wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności.

Artykuł 3

Obowiązek złożenia oświadczenia

1.   Kandydat, przed potwierdzeniem swojego wyboru na arbitra na mocy art. 71 Umowy, składa oświadczenie dotyczące wszelkich interesów, stosunków lub spraw, które mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność lub które mogą racjonalnie wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności w ramach postępowania. W tym celu kandydat podejmuje starania, aby, w możliwym zakresie, rozpoznać takie interesy, stosunki i sprawy, w tym interesy finansowe, zawodowe lub interesy pracownicze lub rodzinne.

2.   Obowiązek złożenia oświadczenia przewidziany w ust. 1 ma charakter ciągły, co oznacza, że arbiter musi składać oświadczenia dotyczące tego rodzaju interesów, stosunków lub spraw, które mogą ujawnić się na dowolnym etapie postępowania.

3.   Kandydat lub arbiter informuje Komitet UPG o wszelkich kwestiach dotyczących rzeczywistego lub ewentualnego naruszenia niniejszego kodeksu postępowania bezzwłocznie po otrzymaniu informacji o nich; kwestie te są następnie rozpatrywane przez Strony.

Artykuł 4

Obowiązki arbitrów

1.   Po wyrażeniu zgody na wyznaczenie arbiter może rozpocząć wykonywanie swoich obowiązków i dokonuje tego w sposób sumienny i sprawny w trakcie całego postępowania, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności.

2.   Arbiter rozpatruje jedynie kwestie podniesione w trakcie postępowania i konieczne do wydania decyzji i nie zleca wykonania tego zadania żadnej innej osobie.

3.   Arbiter podejmuje wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić, aby jego asystenci i personel znali art. 2, 3 i 6 niniejszego kodeksu postępowania oraz ich przestrzegali.

Artykuł 5

Obowiązki byłych arbitrów

Byli arbitrzy są zobowiązani unikać działań mogących wskazywać, że, wykonując swoje zadania, byli stronniczy lub odnosili jakiekolwiek korzyści z decyzji organu arbitrażowego.

Artykuł 6

Poufność

1.   Arbitrzy ani byli arbitrzy nie ujawniają ani nie wykorzystują w żadnym momencie jakichkolwiek niedostępnych publicznie informacji dotyczących postępowania lub uzyskanych w trakcie postępowania, z wyjątkiem ich ujawnienia lub wykorzystania do celów tego postępowania, i w żadnym przypadku nie ujawniają ani nie wykorzystują takich informacji do uzyskania osobistych korzyści lub korzyści na rzecz innej osoby lub w celu zaszkodzenia interesom innych osób.

2.   Arbiter nie ujawnia decyzji organu arbitrażowego ani jej części przed jej opublikowaniem zgodnie z art. 84 ust. 2 Umowy.

3.   Arbiter ani były arbiter nie ujawnia w żadnym momencie treści obrad organu arbitrażowego ani poglądów innego członka organu.

Artykuł 7

Wydatki

Każdy arbiter rejestruje czas, jaki on i jego asystenci poświęcili procedurze, oraz poniesione przez siebie i swoich asystentów wydatki i przedstawia Stronom końcowe rozliczenie w tym zakresie.

Artykuł 8

Mediatorzy

Niniejszy kodeks postępowania stosuje się odpowiednio do mediatorów.

---

| 19.5.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.5.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/35

---

DECYZJA nr 2/2020 KOMITETU UPG USTANOWIONEGO NA MOCY PRZEJŚCIOWEJ UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A STRONĄ ŚRODKOWOAFRYKAŃSKĄ, Z DRUGIEJ STRONY

z dnia 28 kwietnia 2020 r.

dotycząca przyjęcia listy arbitrów [2020/671]

KOMITET UPG,

uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), podpisaną w Brukseli w dniu 22 stycznia 2009 r. i stosowaną tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r., w szczególności jej art. 85 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z umową i niniejszą decyzją w skład Strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z umową i niniejszą decyzją w skład Strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu.

| (2) | Umowa przewiduje, że Komitet UPG ma utworzyć listę piętnastu osób chcących i mogących pełnić rolę arbitrów do celów rozstrzygania sporów między Stronami, |
| --- | --- |

(2)

Umowa przewiduje, że Komitet UPG ma utworzyć listę piętnastu osób chcących i mogących pełnić rolę arbitrów do celów rozstrzygania sporów między Stronami,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Ustanawia się zgodnie z art. 85 ust. 1 umowy listę piętnastu osób chcących i mogących pełnić rolę arbitrów, zamieszczoną w załączniku do niniejszej decyzji.

2.   Listę arbitrów, o której mowa w ust. 1, ustanawia się z zastrzeżeniem postanowień szczególnych zawartych w umowie i postanowień szczególnych, które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.

Artykuł 2

Lista arbitrów, o której mowa w art. 1, może zostać zmieniona w drodze decyzji Komitetu UPG przyjętej zgodnie z art. 92 ust. 4 umowy.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2020 r.

W imieniu Republiki Kamerunu

Alamine OUSMANE MEY

Minister gospodarki, planowania i planowania przestrzennego

W imieniu Unii Europejskiej

Phil HOGAN

Europejski komisarz ds. handlu

---

ZAŁĄCZNIK

LISTA ARBITRÓW (ART. 85 UST. 1 UMOWY)

Arbitrzy wybrani przez Stronę Środkowoafrykańską (Kamerun):

| | Mildred Alugu BEJUKA – Kamerun |
| --- | --- |

Mildred Alugu BEJUKA – Kamerun

| | Jean Michel MBOCK BIUMLA – Kamerun |
| --- | --- |

Jean Michel MBOCK BIUMLA – Kamerun

| | Henri-Désiré MODI KOKO BEBEY – Kamerun |
| --- | --- |

Henri-Désiré MODI KOKO BEBEY – Kamerun

| | David NYAMSI – Kamerun |
| --- | --- |

David NYAMSI – Kamerun

| | Sadjo OUSMANOU – Kamerun |
| --- | --- |

Sadjo OUSMANOU – Kamerun

Arbitrzy wybrani przez Unię Europejską:

| | Jacques BOURGEOIS – Belgia |
| --- | --- |

Jacques BOURGEOIS – Belgia

| | Claus – Dieter EHLERMANN – Niemcy |
| --- | --- |

Claus – Dieter EHLERMANN – Niemcy

| | Pieter Jan KUIJPER – Niderlandy |
| --- | --- |

Pieter Jan KUIJPER – Niderlandy

| | Giorgio SACERDOTI – Włochy |
| --- | --- |

Giorgio SACERDOTI – Włochy

| | Ramon TORRENT – Hiszpania |
| --- | --- |

Ramon TORRENT – Hiszpania

Arbitrzy wybrani wspólnie przez obie Strony:

| | Thomas COTTIER – Szwajcaria |
| --- | --- |

Thomas COTTIER – Szwajcaria

| | Fabien GÉLINAS – Kanada |
| --- | --- |

Fabien GÉLINAS – Kanada

| | Merit E. JANOW – Stany Zjednoczone |
| --- | --- |

Merit E. JANOW – Stany Zjednoczone

| | Anna KOUYATE – Mali |
| --- | --- |

Anna KOUYATE – Mali

| | Helge SELAND – Norwegia |
| --- | --- |

Helge SELAND – Norwegia

---