# Publicatieblad L 165/2020

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 165 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 63e jaargang27 mei 2020 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 165

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

63e jaargang27 mei 2020

---

| Inhoud | | I   Wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Verordening (EU) 2020/696 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1008/2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap naar aanleiding van de COVID‐19-pandemie (
  1
  ) | 1 |
| | * | Verordening (EU) 2020/697 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot wijziging van Verordening (EU) 2017/352, teneinde havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan flexibiliteit te bieden bij het opleggen van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur in het kader van de COVID-19-uitbraak | 7 |
| | * | Verordening (EU) 2020/698 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot vaststelling van specifieke en tijdelijke maatregelen naar aanleiding van de COVID-19-uitbraak in verband met de vernieuwing of verlenging van bepaalde certificaten, getuigschriften en vergunningen, en het uitstel van bepaalde periodieke controles en periodieke opleidingen op bepaalde gebieden van de vervoerswetgeving (
  1
  ) | 10 |
| | * | Verordening (EU) 2020/699 van de Raad van 25 mei 2020 betreffende tijdelijke maatregelen inzake de algemene vergaderingen van Europese vennootschappen (SE's) en van Europese coöperatieve vennootschappen (SCE's) | 25 |
| | | RICHTLIJNEN |
| | * | Richtlijn (EU) 2020/700 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot wijziging van Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798, wat de verlenging van de omzettingstermijnen betreft (
  1
  ) | 27 |
| | | BESLUITEN |
| | * | Besluit (EU) 2020/701 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 betreffende de toekenning van macrofinanciële bijstand aan uitbreidings- en nabuurschapspartners in de context van de COVID-19-pandemie | 31 |

Inhoud

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Verordening (EU) 2020/696 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1008/2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap naar aanleiding van de COVID‐19-pandemie (
  1
  )

1

1

*

Verordening (EU) 2020/697 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot wijziging van Verordening (EU) 2017/352, teneinde havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan flexibiliteit te bieden bij het opleggen van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur in het kader van de COVID-19-uitbraak

7

*

Verordening (EU) 2020/698 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot vaststelling van specifieke en tijdelijke maatregelen naar aanleiding van de COVID-19-uitbraak in verband met de vernieuwing of verlenging van bepaalde certificaten, getuigschriften en vergunningen, en het uitstel van bepaalde periodieke controles en periodieke opleidingen op bepaalde gebieden van de vervoerswetgeving (
  1
  )

1

10

*

Verordening (EU) 2020/699 van de Raad van 25 mei 2020 betreffende tijdelijke maatregelen inzake de algemene vergaderingen van Europese vennootschappen (SE's) en van Europese coöperatieve vennootschappen (SCE's)

25

RICHTLIJNEN

*

Richtlijn (EU) 2020/700 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 tot wijziging van Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798, wat de verlenging van de omzettingstermijnen betreft (
  1
  )

1

27

BESLUITEN

*

Besluit (EU) 2020/701 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 2020 betreffende de toekenning van macrofinanciële bijstand aan uitbreidings- en nabuurschapspartners in de context van de COVID-19-pandemie

31

| | | II   Niet-wetgevingshandelingen |
| --- | --- | --- |
| | | BESLUITEN |
| | * | Besluit (EU) 2020/702 van de Raad van 20 mei 2020 tot verdere verlenging van de tijdelijke afwijking van het reglement van orde van de Raad, ingevoerd bij Besluit (EU) 2020/430 en verlengd bij Besluit (EU) 2020/556 in het licht van de door de COVID-19-pandemie in de Unie veroorzaakte reisproblemen | 38 |

II   Niet-wetgevingshandelingen

BESLUITEN

*

Besluit (EU) 2020/702 van de Raad van 20 mei 2020 tot verdere verlenging van de tijdelijke afwijking van het reglement van orde van de Raad, ingevoerd bij Besluit (EU) 2020/430 en verlengd bij Besluit (EU) 2020/556 in het licht van de door de COVID-19-pandemie in de Unie veroorzaakte reisproblemen

38

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/1

---

VERORDENING (EU) 2020/696 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 25 mei 2020

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1008/2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap naar aanleiding van de COVID‐19-pandemie

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité,

Na raadpleging van het Comité van de Regio’s,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De COVID‐19-pandemie heeft geleid tot een scherpe terugval van het luchtverkeer omdat de vraag naar vervoer sterk is gedaald en omdat lidstaten en derde landen rechtstreekse maatregelen hebben genomen om de pandemie in te perken, zoals de sluiting van grenzen en een verbod op luchtverkeer. |
| --- | --- |

(1)

De COVID‐19-pandemie heeft geleid tot een scherpe terugval van het luchtverkeer omdat de vraag naar vervoer sterk is gedaald en omdat lidstaten en derde landen rechtstreekse maatregelen hebben genomen om de pandemie in te perken, zoals de sluiting van grenzen en een verbod op luchtverkeer.

| (2) | De door Eurocontrol — die de netwerkbeheerder is voor de luchtverkeersnetdiensten van het gemeenschappelijke Europese luchtruim — gepubliceerde cijfers geven aan dat het luchtverkeer in de Europese regio op het einde van maart 2020 met ongeveer 90 % is afgenomen in vergelijking met maart 2019. Luchtvaartmaatschappijen rapporteren een sterke terugval van de boekingen als gevolg van de COVID‐19-pandemie, en annuleren vluchten in de winterdienstregeling 2019-2020 en de zomerdienstregeling van 2020. Deze plotselinge daling van de vraag en het ongekende aantal annuleringen heeft geleid tot een ernstig liquiditeitsprobleem voor luchtvaartmaatschappijen. Die liquiditeitsproblemen staan in rechtstreeks verband met de COVID‐19-pandemie. |
| --- | --- |

(2)

De door Eurocontrol — die de netwerkbeheerder is voor de luchtverkeersnetdiensten van het gemeenschappelijke Europese luchtruim — gepubliceerde cijfers geven aan dat het luchtverkeer in de Europese regio op het einde van maart 2020 met ongeveer 90 % is afgenomen in vergelijking met maart 2019. Luchtvaartmaatschappijen rapporteren een sterke terugval van de boekingen als gevolg van de COVID‐19-pandemie, en annuleren vluchten in de winterdienstregeling 2019-2020 en de zomerdienstregeling van 2020. Deze plotselinge daling van de vraag en het ongekende aantal annuleringen heeft geleid tot een ernstig liquiditeitsprobleem voor luchtvaartmaatschappijen. Die liquiditeitsproblemen staan in rechtstreeks verband met de COVID‐19-pandemie.

| (3) | Luchtvaartmaatschappijen uit de Unie, die vóór de COVID‐19-pandemie financieel gezond waren, worden geconfronteerd met liquiditeitsproblemen die ertoe kunnen leiden dat hun exploitatievergunning wordt geschorst of ingetrokken, dan wel vervangen door een tijdelijke vergunning, zonder dat daar structurele economische redenen voor zijn. De verlening van een tijdelijke vergunning op grond van artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad (2) kan een negatief signaal geven aan de markt over de overlevingskansen van een luchtvaartmaatschappij, wat op zijn beurt eventuele financiële problemen, die anders tijdelijk zouden zijn, zou verergeren. Op basis van de beoordeling die in de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020 is uitgevoerd, is het dan ook passend dat de exploitatievergunning van dergelijke luchtvaartmaatschappijen niet wordt geschorst of ingetrokken, mits de veiligheid niet in het gedrang is en er een realistisch vooruitzicht is op een bevredigende financiële wederopbouw binnen twaalf maanden. Aan het einde van deze periode van twaalf maanden moet de procedure van artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 worden toegepast op de luchtvaartmaatschappij uit de Unie. De verplichting van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 om de Commissie in kennis te stellen, moet ook gelden voor de beslissingen om de exploitatievergunning niet te schorsen of in te trekken. |
| --- | --- |

(3)

Luchtvaartmaatschappijen uit de Unie, die vóór de COVID‐19-pandemie financieel gezond waren, worden geconfronteerd met liquiditeitsproblemen die ertoe kunnen leiden dat hun exploitatievergunning wordt geschorst of ingetrokken, dan wel vervangen door een tijdelijke vergunning, zonder dat daar structurele economische redenen voor zijn. De verlening van een tijdelijke vergunning op grond van artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad (2) kan een negatief signaal geven aan de markt over de overlevingskansen van een luchtvaartmaatschappij, wat op zijn beurt eventuele financiële problemen, die anders tijdelijk zouden zijn, zou verergeren. Op basis van de beoordeling die in de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020 is uitgevoerd, is het dan ook passend dat de exploitatievergunning van dergelijke luchtvaartmaatschappijen niet wordt geschorst of ingetrokken, mits de veiligheid niet in het gedrang is en er een realistisch vooruitzicht is op een bevredigende financiële wederopbouw binnen twaalf maanden. Aan het einde van deze periode van twaalf maanden moet de procedure van artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 worden toegepast op de luchtvaartmaatschappij uit de Unie. De verplichting van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 om de Commissie in kennis te stellen, moet ook gelden voor de beslissingen om de exploitatievergunning niet te schorsen of in te trekken.

| (4) | Naast de noodmaatregelen die kunnen worden toegepast op grond van artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1008/2008 in geval van plotselinge kortstondige problemen die voortvloeien uit onvoorspelbare en onvermijdbare omstandigheden, moeten lidstaten de uitoefening van verkeersrechten kunnen weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen om problemen ten gevolge van de COVID‐19-pandemie, die van langere duur kunnen zijn, aan te pakken. Dergelijke noodmaatregelen in het kader van de COVID‐19-pandemie moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van evenredigheid en transparantie en moeten gebaseerd zijn op objectieve en niet-discriminerende criteria die van toepassing zijn overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1008/2008. |
| --- | --- |

(4)

Naast de noodmaatregelen die kunnen worden toegepast op grond van artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1008/2008 in geval van plotselinge kortstondige problemen die voortvloeien uit onvoorspelbare en onvermijdbare omstandigheden, moeten lidstaten de uitoefening van verkeersrechten kunnen weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen om problemen ten gevolge van de COVID‐19-pandemie, die van langere duur kunnen zijn, aan te pakken. Dergelijke noodmaatregelen in het kader van de COVID‐19-pandemie moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van evenredigheid en transparantie en moeten gebaseerd zijn op objectieve en niet-discriminerende criteria die van toepassing zijn overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1008/2008.

| (5) | Op luchthavens waar het aantal verleners van grondafhandelingsdiensten beperkt is krachtens artikel 6, lid 2, en artikel 9 van Richtlijn 96/67/EG van de Raad (3), mogen dienstverleners worden geselecteerd voor een periode van maximaal zeven jaar. Dienstverleners voor wie deze periode bijna afloopt, ondervinden bijgevolg moeilijkheden bij het toegang krijgen tot financiering. Die maximale periode moet derhalve worden verlengd. |
| --- | --- |

(5)

Op luchthavens waar het aantal verleners van grondafhandelingsdiensten beperkt is krachtens artikel 6, lid 2, en artikel 9 van Richtlijn 96/67/EG van de Raad (3), mogen dienstverleners worden geselecteerd voor een periode van maximaal zeven jaar. Dienstverleners voor wie deze periode bijna afloopt, ondervinden bijgevolg moeilijkheden bij het toegang krijgen tot financiering. Die maximale periode moet derhalve worden verlengd.

| (6) | Op luchthavens waar het aantal verleners van grondafhandelingsdiensten is beperkt, is het ten gevolge van de COVID‐19-pandemie mogelijk dat een of meer dienstverleners hun diensten stopzetten alvorens een nieuwe dienstverlener kan worden geselecteerd op basis van de procedure van artikel 11, lid 1, van Richtlijn 96/67/EG. In dergelijke omstandigheden is het passend dat het beheersorgaan van de luchthaven kan beslissen rechtstreeks een verlener van grondafhandelingsdiensten te kiezen om gedurende maximaal zes maanden de diensten te verlenen. Er zij aan herinnerd dat, als het beheersorgaan van de luchthaven grondafhandelingsdiensten moet aanbesteden ten gevolge van de COVID‐19-pandemie en het een aanbestedende instantie is in de zin van artikel 4 van Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad (4), die richtlijn van toepassing is. |
| --- | --- |

(6)

Op luchthavens waar het aantal verleners van grondafhandelingsdiensten is beperkt, is het ten gevolge van de COVID‐19-pandemie mogelijk dat een of meer dienstverleners hun diensten stopzetten alvorens een nieuwe dienstverlener kan worden geselecteerd op basis van de procedure van artikel 11, lid 1, van Richtlijn 96/67/EG. In dergelijke omstandigheden is het passend dat het beheersorgaan van de luchthaven kan beslissen rechtstreeks een verlener van grondafhandelingsdiensten te kiezen om gedurende maximaal zes maanden de diensten te verlenen. Er zij aan herinnerd dat, als het beheersorgaan van de luchthaven grondafhandelingsdiensten moet aanbesteden ten gevolge van de COVID‐19-pandemie en het een aanbestedende instantie is in de zin van artikel 4 van Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad (4), die richtlijn van toepassing is.

| (7) | Bij een bevredigende financiële wederopbouw hoort een plan dat is bedoeld om ontslagen te voorkomen met garanties dat de financiele werdopbouw niet nadelig zal zijn voor de rechten van werknemers. De verlenging van toestemmingen voor verleners van grondafhandelingsdiensten moet als doel hebben banen te behouden en rechten van werknemers te beschermen. |
| --- | --- |

(7)

Bij een bevredigende financiële wederopbouw hoort een plan dat is bedoeld om ontslagen te voorkomen met garanties dat de financiele werdopbouw niet nadelig zal zijn voor de rechten van werknemers. De verlenging van toestemmingen voor verleners van grondafhandelingsdiensten moet als doel hebben banen te behouden en rechten van werknemers te beschermen.

| (8) | De verdere ontwikkeling van de COVID‐19-pandemie en de gevolgen ervan voor de sector van het luchtvervoer vallen moeilijk te voorspellen. De Commissie moet de gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de luchtvaartsector voortdurend monitoren en de Unie moet, indien de ongunstige omstandigheden aanhouden, in staat zijn de periode waarin de in deze verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn, zonder onnodige vertraging te verlengen. |
| --- | --- |

(8)

De verdere ontwikkeling van de COVID‐19-pandemie en de gevolgen ervan voor de sector van het luchtvervoer vallen moeilijk te voorspellen. De Commissie moet de gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de luchtvaartsector voortdurend monitoren en de Unie moet, indien de ongunstige omstandigheden aanhouden, in staat zijn de periode waarin de in deze verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn, zonder onnodige vertraging te verlengen.

| (9) | De bevoegdheid om handelingen vast te stellen teneinde de periode waarin de bevoegde vergunningverlenende autoriteiten kunnen besluiten de exploitatievergunningen niet te schorsen of in te trekken, de periode waarin de lidstaten de uitoefening van verkeersrechten kunnen weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen, en de periode waarin contracten met verleners van grondafhandelingsdiensten kunnen worden verlengd en het beheersorgaan van een luchthaven rechtstreeks een verlener van grondafhandelingsdiensten mag kiezen, te verlengen, voor zover noodzakelijk en gerechtvaardigd, moet overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) worden overgedragen aan de Commissie, teneinde Verordening (EG) nr. 1008/2008 te wijzigen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (5). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
| --- | --- |

(9)

De bevoegdheid om handelingen vast te stellen teneinde de periode waarin de bevoegde vergunningverlenende autoriteiten kunnen besluiten de exploitatievergunningen niet te schorsen of in te trekken, de periode waarin de lidstaten de uitoefening van verkeersrechten kunnen weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen, en de periode waarin contracten met verleners van grondafhandelingsdiensten kunnen worden verlengd en het beheersorgaan van een luchthaven rechtstreeks een verlener van grondafhandelingsdiensten mag kiezen, te verlengen, voor zover noodzakelijk en gerechtvaardigd, moet overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) worden overgedragen aan de Commissie, teneinde Verordening (EG) nr. 1008/2008 te wijzigen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (5). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (10) | Gezien de urgentie van de door de COVID‐19-pandemie veroorzaakte uitzonderlijke omstandigheden die de voorgestelde maatregelen rechtvaardigen, en meer in het bijzonder om snel de nodige maatregelen te kunnen nemen teneinde de ernstige en onmiddellijke problemen van de sector aan te pakken, is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), aan het VWEU en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. |
| --- | --- |

(10)

Gezien de urgentie van de door de COVID‐19-pandemie veroorzaakte uitzonderlijke omstandigheden die de voorgestelde maatregelen rechtvaardigen, en meer in het bijzonder om snel de nodige maatregelen te kunnen nemen teneinde de ernstige en onmiddellijke problemen van de sector aan te pakken, is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), aan het VWEU en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

| (11) | Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk de wijziging van Verordening (EG) nr. 1008/2008 gezien de COVID‐19-pandemie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege zijn omvang of de gevolgen beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(11)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk de wijziging van Verordening (EG) nr. 1008/2008 gezien de COVID‐19-pandemie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege zijn omvang of de gevolgen beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

| (12) | Door de onvoorspelbare en plotselinge uitbraak van COVID‐19 en de wetgevingsprocedures die vereist zijn voor de vaststelling van relevante maatregelen, was het onmogelijk die maatregelen tijdig vast te stellen. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening ook betrekking hebben op een periode vóór de inwerkingtreding ervan. Gezien de aard van die bepalingen leidt een dergelijke aanpak niet tot schending van de gewettigde verwachtingen van de betrokkenen. |
| --- | --- |

(12)

Door de onvoorspelbare en plotselinge uitbraak van COVID‐19 en de wetgevingsprocedures die vereist zijn voor de vaststelling van relevante maatregelen, was het onmogelijk die maatregelen tijdig vast te stellen. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening ook betrekking hebben op een periode vóór de inwerkingtreding ervan. Gezien de aard van die bepalingen leidt een dergelijke aanpak niet tot schending van de gewettigde verwachtingen van de betrokkenen.

| (13) | Verordening (EG) nr. 1008/2008 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(13)

Verordening (EG) nr. 1008/2008 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (14) | Gezien de urgentie om het hoofd te bieden aan de uitzonderlijke omstandigheden die de vastgestelde maatregelen rechtvaardigen, moet deze verordening met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(14)

Gezien de urgentie om het hoofd te bieden aan de uitzonderlijke omstandigheden die de vastgestelde maatregelen rechtvaardigen, moet deze verordening met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 1008/2008 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | In artikel 1 wordt lid 1 vervangen door:

  “1.   Deze verordening regelt de afgifte van vergunningen aan communautaire luchtvaartmaatschappijen, het recht van communautaire luchtvaartmaatschappijen om intracommunautaire luchtdiensten te exploiteren en de prijszetting van intracommunautaire luchtdiensten. In deze verordening worden ook tijdelijke regels vastgesteld voor het verlenen van grondafhandelingsdiensten op luchthavens in de Unie.”. |
| --- | --- |

1)

In artikel 1 wordt lid 1 vervangen door:

“1.   Deze verordening regelt de afgifte van vergunningen aan communautaire luchtvaartmaatschappijen, het recht van communautaire luchtvaartmaatschappijen om intracommunautaire luchtdiensten te exploiteren en de prijszetting van intracommunautaire luchtdiensten. In deze verordening worden ook tijdelijke regels vastgesteld voor het verlenen van grondafhandelingsdiensten op luchthavens in de Unie.”.

| 2) | In artikel 9 worden de volgende leden ingevoegd:

  “1 bis.   Op basis van de in lid 1 bedoelde beoordelingen die worden uitgevoerd tussen 1 maart 2020 en 31 december 2020, kan de bevoegde vergunningverlenende autoriteit vóór het einde van die periode beslissen de exploitatievergunning van de luchtvaartmaatschappij uit de Unie niet te schorsen of in te trekken, op voorwaarde dat de veiligheid niet in het gedrang komt en dat er een realistisch vooruitzicht is op een bevredigende financiële wederopbouw binnen de volgende twaalf maanden. Zij beoordeelt de prestaties van deze luchtvaartmaatschappij uit de Unie aan het einde van de periode van twaalf maanden en beslist of de exploitatievergunning wordt geschorst of ingetrokken en of een tijdelijke vergunning wordt verleend op basis van lid 1.


  1 ter.   Wanneer de Commissie, op basis van gegevens die zijn gepubliceerd door Eurocontrol, die de netwerkbeheerder is voor de luchtverkeersnetdiensten van het gemeenschappelijke Europese luchtruim, vaststelt dat de terugval van het luchtverkeer, ten opzichte van de overeenkomstige periode van 2019, aanhoudt en waarschijnlijk zal blijven duren, en ook, op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke gegevens, zoals gegevens van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ‐bestrijding, vaststelt dat deze situatie het gevolg is van de COVID‐19-pandemie, stelt zij overeenkomstig artikel 25 bis gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van deze verordening door de in lid 1 bis van dit artikel vermelde termijn van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020 dienovereenkomstig te verlengen.


  1 quater.   De Commissie monitort de situatie voortdurend aan de hand van de in lid 1 ter genoemde criteria. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, dient zij uiterlijk op 15 november 2020 een samenvattend verslag over deze kwestie in bij het Europees Parlement en de Raad. Wanneer de in lid 1 ter vermelde criteria zijn vervuld, stelt de Commissie de in lid 1 ter bedoelde gedelegeerde handeling zo spoedig mogelijk vast.


  1 quinquies.   Indien dit door langere gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de sector van het luchtvervoer in de Unie om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 25 ter neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.”. |
| --- | --- |

2)

In artikel 9 worden de volgende leden ingevoegd:

“1 bis.   Op basis van de in lid 1 bedoelde beoordelingen die worden uitgevoerd tussen 1 maart 2020 en 31 december 2020, kan de bevoegde vergunningverlenende autoriteit vóór het einde van die periode beslissen de exploitatievergunning van de luchtvaartmaatschappij uit de Unie niet te schorsen of in te trekken, op voorwaarde dat de veiligheid niet in het gedrang komt en dat er een realistisch vooruitzicht is op een bevredigende financiële wederopbouw binnen de volgende twaalf maanden. Zij beoordeelt de prestaties van deze luchtvaartmaatschappij uit de Unie aan het einde van de periode van twaalf maanden en beslist of de exploitatievergunning wordt geschorst of ingetrokken en of een tijdelijke vergunning wordt verleend op basis van lid 1.

1 ter.   Wanneer de Commissie, op basis van gegevens die zijn gepubliceerd door Eurocontrol, die de netwerkbeheerder is voor de luchtverkeersnetdiensten van het gemeenschappelijke Europese luchtruim, vaststelt dat de terugval van het luchtverkeer, ten opzichte van de overeenkomstige periode van 2019, aanhoudt en waarschijnlijk zal blijven duren, en ook, op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke gegevens, zoals gegevens van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ‐bestrijding, vaststelt dat deze situatie het gevolg is van de COVID‐19-pandemie, stelt zij overeenkomstig artikel 25 bis gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van deze verordening door de in lid 1 bis van dit artikel vermelde termijn van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020 dienovereenkomstig te verlengen.

1 quater.   De Commissie monitort de situatie voortdurend aan de hand van de in lid 1 ter genoemde criteria. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, dient zij uiterlijk op 15 november 2020 een samenvattend verslag over deze kwestie in bij het Europees Parlement en de Raad. Wanneer de in lid 1 ter vermelde criteria zijn vervuld, stelt de Commissie de in lid 1 ter bedoelde gedelegeerde handeling zo spoedig mogelijk vast.

1 quinquies.   Indien dit door langere gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de sector van het luchtvervoer in de Unie om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 25 ter neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.”.

| 3) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 21 bis

  Noodmaatregelen in verband met de COVID‐19-pandemie


  1.   Niettegenstaande artikel 21 mogen de lidstaten, voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020, zonder de in artikel 21, lid 1, vermelde instemming van de Commissie, de uitoefening van verkeersrechten weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen als dit nodig is om de COVID‐19-pandemie aan te pakken. Deze maatregelen moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van evenredigheid en transparantie en moeten op objectieve en niet-discriminerende criteria gebaseerd zijn.


  2.   De betrokken lidstaat stelt Commissie en de overige lidstaten onverwijld van dergelijke in lid 1 bedoelde maatregelen en van de duur ervan in kennis en verstrekt hen de toereikende redenen die de noodzaak van die maatregelen rechtvaardigen. Als de lidstaat de maatregelen na de inwerkingtreding van deze verordening wijzigt, schorst of intrekt, stelt hij de Commissie en de andere lidstaten daarvan in kennis.


  3.   De Commissie mag de in lid 2 bedoelde maatregelen op verzoek van een of meer andere betrokken lidstaten of op eigen initiatief schorsen als zij niet voldoen aan de eisen bedoeld in lid 1 of anderszins in strijd zijn met het recht van de Unie.


  4.   Als de Commissie op basis van de beste wetenschappelijke kennis, bewijzen en gegevens, zoals gegevens van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ‐bestrijding, die het voortduren van de COVID‐19-pandemie bevestigen, vaststelt dat lidstaten waarschijnlijk ook na de in lid 1 van dit artikel bedoelde periode de uitoefening van verkeersrechten zullen moeten weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen, stelt zij overeenkomstig artikel 25 bis gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van deze verordening door die periode dienovereenkomstig te verlengen.


  5.   De Commissie monitort de situatie voortdurend aan de hand van de in lid 4 genoemde criteria. Op basis van de beschikbare informatie dient zij uiterlijk op 15 november 2020 een samenvattend verslag over deze kwestie in bij het Europees Parlement en de Raad. Indien nodig stelt zij de in lid 4 bedoelde gedelegeerde handeling zo spoedig mogelijk vast.


  6.   Indien dit door langere gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de sector van het luchtvervoer in de Unie om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 25 ter neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.”. |
| --- | --- |

3)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 21 bis

Noodmaatregelen in verband met de COVID‐19-pandemie

1.   Niettegenstaande artikel 21 mogen de lidstaten, voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020, zonder de in artikel 21, lid 1, vermelde instemming van de Commissie, de uitoefening van verkeersrechten weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen als dit nodig is om de COVID‐19-pandemie aan te pakken. Deze maatregelen moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van evenredigheid en transparantie en moeten op objectieve en niet-discriminerende criteria gebaseerd zijn.

2.   De betrokken lidstaat stelt Commissie en de overige lidstaten onverwijld van dergelijke in lid 1 bedoelde maatregelen en van de duur ervan in kennis en verstrekt hen de toereikende redenen die de noodzaak van die maatregelen rechtvaardigen. Als de lidstaat de maatregelen na de inwerkingtreding van deze verordening wijzigt, schorst of intrekt, stelt hij de Commissie en de andere lidstaten daarvan in kennis.

3.   De Commissie mag de in lid 2 bedoelde maatregelen op verzoek van een of meer andere betrokken lidstaten of op eigen initiatief schorsen als zij niet voldoen aan de eisen bedoeld in lid 1 of anderszins in strijd zijn met het recht van de Unie.

4.   Als de Commissie op basis van de beste wetenschappelijke kennis, bewijzen en gegevens, zoals gegevens van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ‐bestrijding, die het voortduren van de COVID‐19-pandemie bevestigen, vaststelt dat lidstaten waarschijnlijk ook na de in lid 1 van dit artikel bedoelde periode de uitoefening van verkeersrechten zullen moeten weigeren, beperken of aan voorwaarden onderwerpen, stelt zij overeenkomstig artikel 25 bis gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van deze verordening door die periode dienovereenkomstig te verlengen.

5.   De Commissie monitort de situatie voortdurend aan de hand van de in lid 4 genoemde criteria. Op basis van de beschikbare informatie dient zij uiterlijk op 15 november 2020 een samenvattend verslag over deze kwestie in bij het Europees Parlement en de Raad. Indien nodig stelt zij de in lid 4 bedoelde gedelegeerde handeling zo spoedig mogelijk vast.

6.   Indien dit door langere gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de sector van het luchtvervoer in de Unie om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 25 ter neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.”.

| 4) | Het volgende hoofdstuk wordt ingevoegd:

  “HOOFDSTUK IV bis

  TIJDELIJKE REGELS INZAKE GRONDAFHANDELINGSDIENSTEN


  Artikel 24 bis

  1.   In afwijking van artikel 11, lid 1, onder d), van Richtlijn 96/67/EG van de Raad (*1) mogen contracten met of toestemmingen verleend aan overeenkomstig artikel 11, lid 1, van die richtlijn geselecteerde verleners van grondafhandelingsdiensten, die verstrijken in de periode van 28 mei 2020 tot en met 31 december 2021, worden verlengd tot en met 31 december 2022.


  2.   Als een verlener van grondafhandelingsdiensten zijn activiteiten stopzet vóór het einde van de periode waarvoor hij was geselecteerd, mag het beheersorgaan van de luchthaven of de bevoegde autoriteit van de lidstaat voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020, in afwijking van artikel 11, lid 1, onder e), van Richtlijn 96/67/EG, rechtstreeks een verlener van grondafhandelingsdiensten kiezen om de diensten te verlenen gedurende een periode van maximaal zes maanden of voor een periode tot 31 december 2020, als dit later is.


  3.   Wanneer de Commissie, op basis van de door Eurocontrol gepubliceerde gegevens, vaststelt dat de terugval van het luchtverkeer, ten opzichte van de overeenkomstige periode van 2019, aanhoudt en waarschijnlijk zal blijven duren, dat deze situatie het gevolg is van de COVID‐19-pandemie en dat zij leidt tot een onderbreking in de verlening van grondafhandelingsdiensten of tot moeilijke toegang tot financiering voor verleners van grondafhandelingsdiensten op luchthavens in de Unie, stelt zij overeenkomstig artikel 25 bis gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van deze verordening door de in de leden 1 en 2 van dit artikel vermelde termijnen dienovereenkomstig te verlengen.


  4.   De Commissie monitort de situatie voortdurend aan de hand van de in lid 3 genoemde criteria. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, dient zij uiterlijk op 15 november 2020 een samenvattend verslag over deze kwestie in bij het Europees Parlement en de Raad. Indien nodig stelt zij zo spoedig mogelijk de bij lid 3 voorziene gedelegeerde handeling vast.


  5.   Indien dit door langere gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de sector van het luchtvervoer in de Unie om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 25 ter neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.



  (*1)  Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36).”." |
| --- | --- |

4)

Het volgende hoofdstuk wordt ingevoegd:

“HOOFDSTUK IV bis

TIJDELIJKE REGELS INZAKE GRONDAFHANDELINGSDIENSTEN

TIJDELIJKE REGELS INZAKE GRONDAFHANDELINGSDIENSTEN

Artikel 24 bis

1.   In afwijking van artikel 11, lid 1, onder d), van Richtlijn 96/67/EG van de Raad (*1) mogen contracten met of toestemmingen verleend aan overeenkomstig artikel 11, lid 1, van die richtlijn geselecteerde verleners van grondafhandelingsdiensten, die verstrijken in de periode van 28 mei 2020 tot en met 31 december 2021, worden verlengd tot en met 31 december 2022.

2.   Als een verlener van grondafhandelingsdiensten zijn activiteiten stopzet vóór het einde van de periode waarvoor hij was geselecteerd, mag het beheersorgaan van de luchthaven of de bevoegde autoriteit van de lidstaat voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 december 2020, in afwijking van artikel 11, lid 1, onder e), van Richtlijn 96/67/EG, rechtstreeks een verlener van grondafhandelingsdiensten kiezen om de diensten te verlenen gedurende een periode van maximaal zes maanden of voor een periode tot 31 december 2020, als dit later is.

3.   Wanneer de Commissie, op basis van de door Eurocontrol gepubliceerde gegevens, vaststelt dat de terugval van het luchtverkeer, ten opzichte van de overeenkomstige periode van 2019, aanhoudt en waarschijnlijk zal blijven duren, dat deze situatie het gevolg is van de COVID‐19-pandemie en dat zij leidt tot een onderbreking in de verlening van grondafhandelingsdiensten of tot moeilijke toegang tot financiering voor verleners van grondafhandelingsdiensten op luchthavens in de Unie, stelt zij overeenkomstig artikel 25 bis gedelegeerde handelingen vast tot wijziging van deze verordening door de in de leden 1 en 2 van dit artikel vermelde termijnen dienovereenkomstig te verlengen.

4.   De Commissie monitort de situatie voortdurend aan de hand van de in lid 3 genoemde criteria. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, dient zij uiterlijk op 15 november 2020 een samenvattend verslag over deze kwestie in bij het Europees Parlement en de Raad. Indien nodig stelt zij zo spoedig mogelijk de bij lid 3 voorziene gedelegeerde handeling vast.

5.   Indien dit door langere gevolgen van de COVID‐19-pandemie voor de sector van het luchtvervoer in de Unie om dwingende redenen van urgentie vereist is, is de in artikel 25 ter neergelegde procedure van toepassing op overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen.

(*1)  Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36).”."

*1

| 5) | De volgende artikelen worden ingevoegd:

  “Artikel 25 bis
  Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

  1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.


  2.   De in artikel 9, lid 1 ter, artikel 21 bis, lid 4, en artikel 24 bis, lid 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van één jaar met ingang van 28 mei 2020.


  3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 9, lid 1 ter, artikel 21 bis, lid 4, en artikel 24 bis, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.


  4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.


  5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.


  6.   Een overeenkomstig artikel 9, lid 1 ter, artikel 21 bis, lid 4, en artikel 24 bis, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.



  Artikel 25 ter
  Spoedprocedure

  1.   Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen wordt gebruikgemaakt van de spoedprocedure.


  2.   Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 25 bis bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onmiddellijk in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt.”. |
| --- | --- |

5)

De volgende artikelen worden ingevoegd:

“Artikel 25 bis

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 9, lid 1 ter, artikel 21 bis, lid 4, en artikel 24 bis, lid 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van één jaar met ingang van 28 mei 2020.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 9, lid 1 ter, artikel 21 bis, lid 4, en artikel 24 bis, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een overeenkomstig artikel 9, lid 1 ter, artikel 21 bis, lid 4, en artikel 24 bis, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 25 ter

Spoedprocedure

1.   Een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling treedt onverwijld in werking en is van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van de gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en de Raad wordt vermeld om welke redenen wordt gebruikgemaakt van de spoedprocedure.

2.   Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 25 bis bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onmiddellijk in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt.”.

Artikel 2

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 25 mei 2020.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

D.M. SASSOLI

Voor de Raad

De voorzitster

A. METELKO-ZGOMBIĆ

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 15 mei 2020 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 mei 2020.

1

(2)  Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (PB L 293 van 31.10.2008, blz. 3).

2

(3)  Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36).

3

(4)  Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/17/EG (PB L 94 van 28.3.2014, blz. 243).

4

(5)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

5

---

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/7

---

VERORDENING (EU) 2020/697 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 25 mei 2020

tot wijziging van Verordening (EU) 2017/352, teneinde havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan flexibiliteit te bieden bij het opleggen van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur in het kader van de COVID-19-uitbraak

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité,

Na raadpleging van het Comité van de Regio’s,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De COVID-19-uitbraak heeft ernstige een negatieve invloed op de zeevervoerssector. De ernstige gevolgen voor zeevervoersdiensten en voor het gebruik van haveninfrastructuur zijn sinds begin maart 2020 alomtegenwoordig en zullen zich waarschijnlijk ook in de rest van het jaar laten voelen. In deze uitzonderlijke omstandigheden kan het niet opleggen, opschorting, vermindering of uitstel van betaling van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur bijdragen tot de financiële draagkracht van scheepsexploitanten. |
| --- | --- |

(1)

De COVID-19-uitbraak heeft ernstige een negatieve invloed op de zeevervoerssector. De ernstige gevolgen voor zeevervoersdiensten en voor het gebruik van haveninfrastructuur zijn sinds begin maart 2020 alomtegenwoordig en zullen zich waarschijnlijk ook in de rest van het jaar laten voelen. In deze uitzonderlijke omstandigheden kan het niet opleggen, opschorting, vermindering of uitstel van betaling van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur bijdragen tot de financiële draagkracht van scheepsexploitanten.

| (2) | Op grond van Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad (2) moeten de lidstaten ervoor zorgen dat heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur worden opgelegd. Verordening (EU) 2017/352 voorziet niet in een uitzondering op de heffingsplicht. |
| --- | --- |

(2)

Op grond van Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad (2) moeten de lidstaten ervoor zorgen dat heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur worden opgelegd. Verordening (EU) 2017/352 voorziet niet in een uitzondering op de heffingsplicht.

| (3) | Gezien de ernst van de gevolgen van de COVID-19-uitbraak is het wenselijk havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan om te besluiten de voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 oktober 2020 verschuldigde heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur niet op te leggen, op te schorten, te verminderen of de betaling ervan uit te stellen. Desalniettemin dient deze verordening geen invloed te hebben op de organisatie van havens in de lidstaten. De lidstaten moeten derhalve de bevoegdheid behouden de vaststelling van dergelijke besluiten van de havenbeheerder of bevoegde instantie te reguleren. Een dergelijk niet-opleggen, opschorting, of vermindering, dan wel uitstel van betaling van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur moet op transparante, objectieve en niet-discriminerende wijze worden verleend. |
| --- | --- |

(3)

Gezien de ernst van de gevolgen van de COVID-19-uitbraak is het wenselijk havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan om te besluiten de voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 oktober 2020 verschuldigde heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur niet op te leggen, op te schorten, te verminderen of de betaling ervan uit te stellen. Desalniettemin dient deze verordening geen invloed te hebben op de organisatie van havens in de lidstaten. De lidstaten moeten derhalve de bevoegdheid behouden de vaststelling van dergelijke besluiten van de havenbeheerder of bevoegde instantie te reguleren. Een dergelijk niet-opleggen, opschorting, of vermindering, dan wel uitstel van betaling van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur moet op transparante, objectieve en niet-discriminerende wijze worden verleend.

| (4) | Gezien de urgentie is het ook wenselijk havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan af te wijken van de in Verordening (EU) 2017/352 bepaalde verplichting om de gebruikers van haveninfrastructuur ten minste twee maanden vóór eventuele wijzigingen in de aard of het niveau van de heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur van kracht worden in kennis te stellen van die wijzigingen. |
| --- | --- |

(4)

Gezien de urgentie is het ook wenselijk havenbeheerders of bevoegde instanties toe te staan af te wijken van de in Verordening (EU) 2017/352 bepaalde verplichting om de gebruikers van haveninfrastructuur ten minste twee maanden vóór eventuele wijzigingen in de aard of het niveau van de heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur van kracht worden in kennis te stellen van die wijzigingen.

| (5) | Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk de wijziging van Verordening (EU) 2017/352 als antwoord op de urgente situatie die door de COVID-19-uitbraak is veroorzaakt, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege zijn omvang of de gevolgen beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen vaststellen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(5)

Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk de wijziging van Verordening (EU) 2017/352 als antwoord op de urgente situatie die door de COVID-19-uitbraak is veroorzaakt, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege zijn omvang of de gevolgen beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen vaststellen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (6) | Gezien de urgentie wegens de door de COVID-19-uitbraak veroorzaakte uitzonderlijke omstandigheden die de voorgestelde maatregelen rechtvaardigen en meer in het bijzonder teneinde de noodzakelijke maatregelen snel vast te stellen om bij te dragen tot de financiële draagkracht van scheepsexploitanten, is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken als bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het VEU, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. |
| --- | --- |

(6)

Gezien de urgentie wegens de door de COVID-19-uitbraak veroorzaakte uitzonderlijke omstandigheden die de voorgestelde maatregelen rechtvaardigen en meer in het bijzonder teneinde de noodzakelijke maatregelen snel vast te stellen om bij te dragen tot de financiële draagkracht van scheepsexploitanten, is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken als bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het VEU, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

| (7) | Door de onvoorzienbare en plotselinge uitbraak van COVID-19 en de voor de vaststelling van de desbetreffende maatregelen vereiste wetgevingsprocedures was het onmogelijk om dergelijke maatregelen tijdig aan te nemen. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening ook betrekking hebben op heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur die verschuldigd zijn voor een periode vóór de inwerkingtreding van deze verordening. Gezien de aard van die bepalingen leidt een dergelijke aanpak niet tot schending van de gewettigde verwachtingen van de betrokkenen. |
| --- | --- |

(7)

Door de onvoorzienbare en plotselinge uitbraak van COVID-19 en de voor de vaststelling van de desbetreffende maatregelen vereiste wetgevingsprocedures was het onmogelijk om dergelijke maatregelen tijdig aan te nemen. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening ook betrekking hebben op heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur die verschuldigd zijn voor een periode vóór de inwerkingtreding van deze verordening. Gezien de aard van die bepalingen leidt een dergelijke aanpak niet tot schending van de gewettigde verwachtingen van de betrokkenen.

| (8) | Verordening (EU) 2017/352 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(8)

Verordening (EU) 2017/352 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (9) | Deze verordening moet met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(9)

Deze verordening moet met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Aan artikel 21 van Verordening (EU) 2017/352 wordt het volgende lid toegevoegd:

“3.   Niettegenstaande artikel 13, leden 1, 3 en 4, mogen havenbeheerders of bevoegde instanties besluiten om voor de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 oktober 2020 verschuldigde heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur niet op te leggen, op te schorten, te verminderen, of de betaling ervan uit te stellen. De lidstaten mogen beslissen dat dergelijke besluiten moeten voldoen aan de daartoe in nationaal recht gestelde vereisten. Het niet-opleggen, de opschorting, de vermindering of het uitstel van betaling van heffingen op het gebruik van haveninfrastructuur wordt op transparante, objectieve en niet-discriminerende wijze verleend.

De havenbeheerder of bevoegde instantie zorgt ervoor dat de havengebruikers en de vertegenwoordigers of verenigingen van havengebruikers dienovereenkomstig in kennis worden gesteld. De in artikel 13, lid 5, bedoelde termijn van twee maanden is niet van toepassing.”.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 25 mei 2020.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

D. M. SASSOLI

Voor de Raad

De voorzitster

A. METELKO-ZGOMBIĆ

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 15 mei 2020 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 20 mei 2020.

1

(2)  Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2017 tot vaststelling van een kader voor het verrichten van havendiensten en gemeenschappelijke regels inzake de financiële transparantie van havens (PB L 57 van 3.3.2017, blz. 1).

2

---

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/10 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/10

---

VERORDENING (EU) 2020/698 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 25 mei 2020

tot vaststelling van specifieke en tijdelijke maatregelen naar aanleiding van de COVID-19-uitbraak in verband met de vernieuwing of verlenging van bepaalde certificaten, getuigschriften en vergunningen, en het uitstel van bepaalde periodieke controles en periodieke opleidingen op bepaalde gebieden van de vervoerswetgeving

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91 en artikel 100, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité,

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De COVID-19-uitbraak en de daarmee gepaard gaande volksgezondheidscrisis vormen een ongekende uitdaging voor de lidstaten en leggen een zware last op de nationale autoriteiten, de Unieburgers en de marktdeelnemers, met name in de vervoerssector. De volksgezondheidscrisis heeft geleid tot buitengewone omstandigheden, die een invloed hebben op de normale werkzaamheden van de bevoegde autoriteiten in de lidstaten en op de activiteiten van vervoersondernemingen met betrekking tot de administratieve formaliteiten die in verschillende vervoerssectoren moeten worden vervuld, en die redelijkerwijs niet konden worden voorzien op het moment waarop de betrokken maatregelen werden genomen. Die buitengewone omstandigheden hebben een grote impact op verschillende gebieden die onder de vervoerswetgeving van de Unie vallen. |
| --- | --- |

(1)

De COVID-19-uitbraak en de daarmee gepaard gaande volksgezondheidscrisis vormen een ongekende uitdaging voor de lidstaten en leggen een zware last op de nationale autoriteiten, de Unieburgers en de marktdeelnemers, met name in de vervoerssector. De volksgezondheidscrisis heeft geleid tot buitengewone omstandigheden, die een invloed hebben op de normale werkzaamheden van de bevoegde autoriteiten in de lidstaten en op de activiteiten van vervoersondernemingen met betrekking tot de administratieve formaliteiten die in verschillende vervoerssectoren moeten worden vervuld, en die redelijkerwijs niet konden worden voorzien op het moment waarop de betrokken maatregelen werden genomen. Die buitengewone omstandigheden hebben een grote impact op verschillende gebieden die onder de vervoerswetgeving van de Unie vallen.

| (2) | In het bijzonder bestaat de kans dat vervoerders en andere betrokkenen niet in staat zullen zijn de nodige formaliteiten te vervullen of de nodige procedures na te leven om te voldoen aan bepaalde Unierechtelijke voorschriften met betrekking tot de verlenging of vernieuwing van certificaten, getuigschriften of vergunningen, of om andere stappen te nemen die nodig zijn om de geldigheid daarvan te handhaven. De bevoegde overheden van de lidstaten zullen om dezelfde redenen misschien niet in staat zijn te voldoen aan de verplichtingen van het Unierecht en te waarborgen dat de door vervoerders ingediende aanvragen vóór het verstrijken van de geldende termijn worden behandeld. Daarom moeten maatregelen worden vastgesteld om die problemen weg te werken en zowel de rechtszekerheid als de goede werking van de betrokken handelingen te waarborgen. Daartoe moet in een aantal aanpassingen worden voorzien, met name met betrekking tot bepaalde termijnen, met de mogelijkheid voor de Commissie om lidstaten die daarom verzoeken toe te staan bepaalde termijnen te verlengen. |
| --- | --- |

(2)

In het bijzonder bestaat de kans dat vervoerders en andere betrokkenen niet in staat zullen zijn de nodige formaliteiten te vervullen of de nodige procedures na te leven om te voldoen aan bepaalde Unierechtelijke voorschriften met betrekking tot de verlenging of vernieuwing van certificaten, getuigschriften of vergunningen, of om andere stappen te nemen die nodig zijn om de geldigheid daarvan te handhaven. De bevoegde overheden van de lidstaten zullen om dezelfde redenen misschien niet in staat zijn te voldoen aan de verplichtingen van het Unierecht en te waarborgen dat de door vervoerders ingediende aanvragen vóór het verstrijken van de geldende termijn worden behandeld. Daarom moeten maatregelen worden vastgesteld om die problemen weg te werken en zowel de rechtszekerheid als de goede werking van de betrokken handelingen te waarborgen. Daartoe moet in een aantal aanpassingen worden voorzien, met name met betrekking tot bepaalde termijnen, met de mogelijkheid voor de Commissie om lidstaten die daarom verzoeken toe te staan bepaalde termijnen te verlengen.

| (3) | Bij Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) zijn regels vastgesteld inzake de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen. De betrokken bestuurders moeten houder zijn van een getuigschrift van vakbekwaamheid en moeten door de registratie van de nascholing op hun rijbewijs of kwalificatiekaart bestuurder aantonen dat zij de vereiste nascholing hebben gevolgd. Gezien de moeilijkheden voor de houder van een getuigschrift van vakbekwaamheid om in deze door de COVID-19-uitbraak, die in sommige lidstaten op 1 februari 2020 al begonnen was, veroorzaakte buitengewone omstandigheden nascholing te volgen en de moeilijkheden bij het verlengen van het getuigschrift dat de voltooiing van de nascholing bevestigt, moet de geldigheidsduur van dat getuigschrift worden verlengd met zeven maanden vanaf de vervaldatum ervan, om de continuïteit van het wegvervoer te waarborgen. De maatregelen met betrekking tot die aangelegenheden die de lidstaten vóór de inwerkingtreding van deze verordening hebben genomen overeenkomstig artikel 8, leden 2 en 3, van Richtlijn 2003/59/EG, bijlage I bij Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) of bijlage II bij Richtlijn 2003/59/EG, moeten geldig blijven. |
| --- | --- |

(3)

Bij Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) zijn regels vastgesteld inzake de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen. De betrokken bestuurders moeten houder zijn van een getuigschrift van vakbekwaamheid en moeten door de registratie van de nascholing op hun rijbewijs of kwalificatiekaart bestuurder aantonen dat zij de vereiste nascholing hebben gevolgd. Gezien de moeilijkheden voor de houder van een getuigschrift van vakbekwaamheid om in deze door de COVID-19-uitbraak, die in sommige lidstaten op 1 februari 2020 al begonnen was, veroorzaakte buitengewone omstandigheden nascholing te volgen en de moeilijkheden bij het verlengen van het getuigschrift dat de voltooiing van de nascholing bevestigt, moet de geldigheidsduur van dat getuigschrift worden verlengd met zeven maanden vanaf de vervaldatum ervan, om de continuïteit van het wegvervoer te waarborgen. De maatregelen met betrekking tot die aangelegenheden die de lidstaten vóór de inwerkingtreding van deze verordening hebben genomen overeenkomstig artikel 8, leden 2 en 3, van Richtlijn 2003/59/EG, bijlage I bij Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) of bijlage II bij Richtlijn 2003/59/EG, moeten geldig blijven.

| (4) | Bij Richtlijn 2006/126/EG zijn regels betreffende het rijbewijs vastgesteld. Die richtlijn voorziet in de wederzijdse erkenning van rijbewijzen die door de lidstaten zijn afgegeven op basis van een modelrijbewijs van de Unie en bevat een aantal minimumeisen waaraan die rijbewijzen moeten voldoen. Met name moeten bestuurders van motorvoertuigen in het bezit zijn van een geldig rijbewijs, dat moet worden verlengd of, in sommige gevallen, moet worden ingewisseld na het verstrijken van de administratieve geldigheidsduur. Gezien de moeilijkheden voor de verlenging van rijbewijzen ten gevolge van de door de COVID-19-uitbraak, die in sommige lidstaten op 1 februari 2020 al begonnen was, veroorzaakte buitengewone omstandigheden, moet de geldigheidstermijn van bepaalde rijbewijzen worden verlengd met zeven maanden vanaf de vervaldatum ervan, om de continuïteit van het wegverkeer te waarborgen. |
| --- | --- |

(4)

Bij Richtlijn 2006/126/EG zijn regels betreffende het rijbewijs vastgesteld. Die richtlijn voorziet in de wederzijdse erkenning van rijbewijzen die door de lidstaten zijn afgegeven op basis van een modelrijbewijs van de Unie en bevat een aantal minimumeisen waaraan die rijbewijzen moeten voldoen. Met name moeten bestuurders van motorvoertuigen in het bezit zijn van een geldig rijbewijs, dat moet worden verlengd of, in sommige gevallen, moet worden ingewisseld na het verstrijken van de administratieve geldigheidsduur. Gezien de moeilijkheden voor de verlenging van rijbewijzen ten gevolge van de door de COVID-19-uitbraak, die in sommige lidstaten op 1 februari 2020 al begonnen was, veroorzaakte buitengewone omstandigheden, moet de geldigheidstermijn van bepaalde rijbewijzen worden verlengd met zeven maanden vanaf de vervaldatum ervan, om de continuïteit van het wegverkeer te waarborgen.

| (5) | Bij Verordening (EU) nr. 165/2014 van het Europees Parlement en de Raad (4) zijn regels betreffende tachografen in het wegvervoer vastgesteld. De naleving van de in Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad (5) en Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) vastgestelde regels inzake rij-, arbeids- en rusttijden is essentieel om eerlijke concurrentie en de verkeersveiligheid te waarborgen. Gelet op de noodzaak om de continuïteit bij het aanbieden van wegvervoersdiensten te waarborgen ondanks de problemen die de COVID-19-uitbraak voor de uitvoering van regelmatige inspecties van tachografen heeft veroorzaakt, moeten de in artikel 23, lid 1, van Verordening (EU) nr. 165/2014 bedoelde controles die tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 hadden moeten plaatsvinden, nu worden uitgevoerd uiterlijk zes maanden na de datum waarop zij overeenkomstig dat artikel hadden moeten plaatsvinden. Om dezelfde reden rechtvaardigen de moeilijkheden om in de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak bestuurderskaarten te vernieuwen of te vervangen, dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten daarvoor extra tijd krijgen. In dergelijke gevallen moeten chauffeurs tot zij een nieuwe kaart hebben ontvangen een haalbaar en verplicht alternatief krijgen voor het registreren van de nodige informatie over rij-, arbeids- en rusttijden. |
| --- | --- |

(5)

Bij Verordening (EU) nr. 165/2014 van het Europees Parlement en de Raad (4) zijn regels betreffende tachografen in het wegvervoer vastgesteld. De naleving van de in Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad (5) en Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) vastgestelde regels inzake rij-, arbeids- en rusttijden is essentieel om eerlijke concurrentie en de verkeersveiligheid te waarborgen. Gelet op de noodzaak om de continuïteit bij het aanbieden van wegvervoersdiensten te waarborgen ondanks de problemen die de COVID-19-uitbraak voor de uitvoering van regelmatige inspecties van tachografen heeft veroorzaakt, moeten de in artikel 23, lid 1, van Verordening (EU) nr. 165/2014 bedoelde controles die tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 hadden moeten plaatsvinden, nu worden uitgevoerd uiterlijk zes maanden na de datum waarop zij overeenkomstig dat artikel hadden moeten plaatsvinden. Om dezelfde reden rechtvaardigen de moeilijkheden om in de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak bestuurderskaarten te vernieuwen of te vervangen, dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten daarvoor extra tijd krijgen. In dergelijke gevallen moeten chauffeurs tot zij een nieuwe kaart hebben ontvangen een haalbaar en verplicht alternatief krijgen voor het registreren van de nodige informatie over rij-, arbeids- en rusttijden.

| (6) | Bij Richtlijn 2014/45/EU van het Europees Parlement en de Raad (7) zijn regels vastgesteld betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens. Het verrichten van periodieke technische controles is een complexe taak die ervoor moet zorgen dat voertuigen tijdens het gebruik ervan aan bepaalde veiligheids- en milieunormen blijven voldoen. Gezien de moeilijkheden om periodieke technische controles te verrichten in de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID -19- uitbraak, die in sommige lidstaten op 1 februari 2020 al begonnen was, moeten de controles die tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 hadden moeten plaatsvinden, nu op een latere datum worden uitgevoerd, uiterlijk zeven maanden na de oorspronkelijke termijn, en moeten de betrokken certificaten geldig blijven tot die latere datum. |
| --- | --- |

(6)

Bij Richtlijn 2014/45/EU van het Europees Parlement en de Raad (7) zijn regels vastgesteld betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens. Het verrichten van periodieke technische controles is een complexe taak die ervoor moet zorgen dat voertuigen tijdens het gebruik ervan aan bepaalde veiligheids- en milieunormen blijven voldoen. Gezien de moeilijkheden om periodieke technische controles te verrichten in de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID -19- uitbraak, die in sommige lidstaten op 1 februari 2020 al begonnen was, moeten de controles die tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 hadden moeten plaatsvinden, nu op een latere datum worden uitgevoerd, uiterlijk zeven maanden na de oorspronkelijke termijn, en moeten de betrokken certificaten geldig blijven tot die latere datum.

| (7) | Bij Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad (8) zijn gemeenschappelijke regels vastgesteld betreffende de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen. De COVID-19-uitbraak en de daarmee gepaard gaande volksgezondheidscrisis hebben ernstige gevolgen voor de financiële toestand van de sector; sommige vervoersondernemingen voldoen niet langer aan de eis inzake financiële draagkracht. Gezien de verlaagde activiteit die de volksgezondheidscrisis met zich meebrengt, kan worden verwacht dat ondernemingen meer tijd dan normaal nodig zullen hebben om aan te tonen dat ze opnieuw permanent aan deze eis voldoen. Daarom is het passend de daartoe in artikel 13, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 1071/2009 vastgestelde maximale termijn te verlengen van zes tot twaalf maanden voor beoordelingen inzake de financiële draagkracht van vervoersondernemingen, die de volledige of een gedeelte van de periode tussen 1 maart 2020 en 30 september 2020 bestrijken. Wanneer reeds is vastgesteld dat niet aan de eis is voldaan zonder dat de door de bevoegde instantie bepaalde termijn is verstreken, moet de bevoegde instantie die termijn kunnen verlengen tot in totaal twaalf maanden. |
| --- | --- |

(7)

Bij Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad (8) zijn gemeenschappelijke regels vastgesteld betreffende de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen. De COVID-19-uitbraak en de daarmee gepaard gaande volksgezondheidscrisis hebben ernstige gevolgen voor de financiële toestand van de sector; sommige vervoersondernemingen voldoen niet langer aan de eis inzake financiële draagkracht. Gezien de verlaagde activiteit die de volksgezondheidscrisis met zich meebrengt, kan worden verwacht dat ondernemingen meer tijd dan normaal nodig zullen hebben om aan te tonen dat ze opnieuw permanent aan deze eis voldoen. Daarom is het passend de daartoe in artikel 13, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 1071/2009 vastgestelde maximale termijn te verlengen van zes tot twaalf maanden voor beoordelingen inzake de financiële draagkracht van vervoersondernemingen, die de volledige of een gedeelte van de periode tussen 1 maart 2020 en 30 september 2020 bestrijken. Wanneer reeds is vastgesteld dat niet aan de eis is voldaan zonder dat de door de bevoegde instantie bepaalde termijn is verstreken, moet de bevoegde instantie die termijn kunnen verlengen tot in totaal twaalf maanden.

| (8) | Bij Verordeningen (EG) nr. 1072/2009 (9) en (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad (10) zijn gemeenschappelijke regels vastgesteld voor de toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg en voor de toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten. Voor het internationale goederenvervoer over de weg en het internationaal personenvervoer met touringcars en autobussen is onder meer het bezit van een communautaire vergunning en, voor chauffeurs die onderdaan zijn van derde landen en die goederenvervoer verrichten, een bestuurdersattest vereist. Voor het aanbieden van geregeld vervoer per bus en touringcar is ook een vergunning vereist. Die vergunningen en attesten kunnen worden verlengd na verificatie dat de desbetreffende voorwaarden nog steeds worden nageleefd. Gezien de moeilijkheden voor de verlenging van de vergunningen en attesten als gevolg van de buitengewone omstandigheden door de COVID-19-uitbraak, moet de geldigheidsduur ervan worden verlengd met zes maanden vanaf de vervaldatum ervan, om de continuïteit van het wegvervoer te waarborgen. |
| --- | --- |

(8)

Bij Verordeningen (EG) nr. 1072/2009 (9) en (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad (10) zijn gemeenschappelijke regels vastgesteld voor de toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg en voor de toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten. Voor het internationale goederenvervoer over de weg en het internationaal personenvervoer met touringcars en autobussen is onder meer het bezit van een communautaire vergunning en, voor chauffeurs die onderdaan zijn van derde landen en die goederenvervoer verrichten, een bestuurdersattest vereist. Voor het aanbieden van geregeld vervoer per bus en touringcar is ook een vergunning vereist. Die vergunningen en attesten kunnen worden verlengd na verificatie dat de desbetreffende voorwaarden nog steeds worden nageleefd. Gezien de moeilijkheden voor de verlenging van de vergunningen en attesten als gevolg van de buitengewone omstandigheden door de COVID-19-uitbraak, moet de geldigheidsduur ervan worden verlengd met zes maanden vanaf de vervaldatum ervan, om de continuïteit van het wegvervoer te waarborgen.

| (9) | Bij Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (11) zijn regels inzake de veiligheid op het spoor vastgesteld. Door de combinatie van de lockdownmaatregelen en de extra werklast die gepaard gaat met het indijken van het COVID-19-uitbraak, ondervinden de nationale autoriteiten, spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders moeilijkheden in verband met de verlenging van unieke veiligheidscertificaten en – met het oog op het verstrijken van de geldigheidsduur van bestaande veiligheidsvergunningen – in verband met de afgifte van dergelijke vergunningen voor een volgende periode, als bedoeld in respectievelijk artikel 10 en artikel 12 van die richtlijn. De termijn voor de verlenging van unieke veiligheidscertificaten moet daarom met zes maanden worden verlengd en de bestaande unieke veiligheidscertificaten moeten dienovereenkomstig geldig blijven. Ook de geldigheid van dergelijke veiligheidsvergunningen moet met zes maanden worden verlengd. |
| --- | --- |

(9)

Bij Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (11) zijn regels inzake de veiligheid op het spoor vastgesteld. Door de combinatie van de lockdownmaatregelen en de extra werklast die gepaard gaat met het indijken van het COVID-19-uitbraak, ondervinden de nationale autoriteiten, spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders moeilijkheden in verband met de verlenging van unieke veiligheidscertificaten en – met het oog op het verstrijken van de geldigheidsduur van bestaande veiligheidsvergunningen – in verband met de afgifte van dergelijke vergunningen voor een volgende periode, als bedoeld in respectievelijk artikel 10 en artikel 12 van die richtlijn. De termijn voor de verlenging van unieke veiligheidscertificaten moet daarom met zes maanden worden verlengd en de bestaande unieke veiligheidscertificaten moeten dienovereenkomstig geldig blijven. Ook de geldigheid van dergelijke veiligheidsvergunningen moet met zes maanden worden verlengd.

| (10) | Overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/798 hebben sommige lidstaten de termijn voor de omzetting van die richtlijn verlengd. De regels van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) blijven in die lidstaten derhalve van toepassing. Daarom moeten ook de termijnen voor de verlenging van de krachtens de artikelen 10 en 11 van Richtlijn 2004/49/EG afgegeven veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen worden verlengd en moet worden verduidelijkt dat die veiligheidscertificaten en -vergunningen dienovereenkomstig geldig blijven. |
| --- | --- |

(10)

Overeenkomstig artikel 33, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/798 hebben sommige lidstaten de termijn voor de omzetting van die richtlijn verlengd. De regels van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) blijven in die lidstaten derhalve van toepassing. Daarom moeten ook de termijnen voor de verlenging van de krachtens de artikelen 10 en 11 van Richtlijn 2004/49/EG afgegeven veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen worden verlengd en moet worden verduidelijkt dat die veiligheidscertificaten en -vergunningen dienovereenkomstig geldig blijven.

| (11) | Bij Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) zijn regels vastgesteld inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Unie besturen. In artikel 14, lid 5, en artikel 16 van die richtlijn is bepaald dat vergunningen van machinisten slechts tien jaar geldig blijven en onderworpen worden aan periodieke controles. Wegens de moeilijkheden voor de vernieuwing van dergelijke vergunningen die worden veroorzaakt door de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak, moet de geldigheidsduur van vergunningen die tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 verstrijken, worden verlengd met zes maanden vanaf de vervaldatum ervan. Ook moeten machinisten zes maanden extra tijd krijgen om de vereiste periodieke controles te ondergaan. |
| --- | --- |

(11)

Bij Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) zijn regels vastgesteld inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Unie besturen. In artikel 14, lid 5, en artikel 16 van die richtlijn is bepaald dat vergunningen van machinisten slechts tien jaar geldig blijven en onderworpen worden aan periodieke controles. Wegens de moeilijkheden voor de vernieuwing van dergelijke vergunningen die worden veroorzaakt door de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak, moet de geldigheidsduur van vergunningen die tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 verstrijken, worden verlengd met zes maanden vanaf de vervaldatum ervan. Ook moeten machinisten zes maanden extra tijd krijgen om de vereiste periodieke controles te ondergaan.

| (12) | Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (14) voorziet in de instelling van één Europese spoorwegruimte. Uit hoofde van artikel 23, lid 2, van die richtlijn kunnen vergunningverlenende autoriteiten een vergunning regelmatig aan een nieuw onderzoek onderwerpen om te verifiëren dat een spoorwegonderneming nog steeds voldoet aan de in hoofdstuk III van die richtlijn vervatte verplichtingen die betrekking hebben op haar vergunning. Uit hoofde van artikel 24, lid 3, van die richtlijn kunnen de vergunningverlenende autoriteiten een vergunning schorsen of intrekken op grond van de niet-naleving van de eis inzake financiële draagkracht en kunnen zij een tijdelijke vergunning afgeven in afwachting van de reorganisatie van de spoorwegonderneming, op voorwaarde dat de veiligheid gewaarborgd blijft. Door de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak ondervinden de vergunningverlenende autoriteiten ernstige moeilijkheden bij het uitvoeren van regelmatige onderzoeken met betrekking tot bestaande vergunningen en bij het nemen van besluiten over de afgifte van nieuwe vergunningen na het verlopen van een tijdelijke vergunning. Daarom moeten de uiterste termijnen voor het uitvoeren van regelmatige onderzoeken, die, overeenkomstig die richtlijn verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, met zes maanden worden verlengd. Evenzo moet de geldigheidsduur van tijdelijke vergunningen die verlopen tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 met zes maanden worden verlengd. |
| --- | --- |

(12)

Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (14) voorziet in de instelling van één Europese spoorwegruimte. Uit hoofde van artikel 23, lid 2, van die richtlijn kunnen vergunningverlenende autoriteiten een vergunning regelmatig aan een nieuw onderzoek onderwerpen om te verifiëren dat een spoorwegonderneming nog steeds voldoet aan de in hoofdstuk III van die richtlijn vervatte verplichtingen die betrekking hebben op haar vergunning. Uit hoofde van artikel 24, lid 3, van die richtlijn kunnen de vergunningverlenende autoriteiten een vergunning schorsen of intrekken op grond van de niet-naleving van de eis inzake financiële draagkracht en kunnen zij een tijdelijke vergunning afgeven in afwachting van de reorganisatie van de spoorwegonderneming, op voorwaarde dat de veiligheid gewaarborgd blijft. Door de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak ondervinden de vergunningverlenende autoriteiten ernstige moeilijkheden bij het uitvoeren van regelmatige onderzoeken met betrekking tot bestaande vergunningen en bij het nemen van besluiten over de afgifte van nieuwe vergunningen na het verlopen van een tijdelijke vergunning. Daarom moeten de uiterste termijnen voor het uitvoeren van regelmatige onderzoeken, die, overeenkomstig die richtlijn verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, met zes maanden worden verlengd. Evenzo moet de geldigheidsduur van tijdelijke vergunningen die verlopen tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 met zes maanden worden verlengd.

| (13) | Volgens artikel 25, lid 2, van Richtlijn 2012/34/EU moet de vergunningverlenende autoriteit een besluit nemen over een aanvraag voor een vergunning binnen drie maanden nadat alle vereiste informatie, en in het bijzonder de informatie vermeld in bijlage III bij die richtlijn, is verstrekt. Wegens de moeilijkheden om in de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak relevante beslissingen te nemen, moet die termijn met zes maanden worden verlengd. |
| --- | --- |

(13)

Volgens artikel 25, lid 2, van Richtlijn 2012/34/EU moet de vergunningverlenende autoriteit een besluit nemen over een aanvraag voor een vergunning binnen drie maanden nadat alle vereiste informatie, en in het bijzonder de informatie vermeld in bijlage III bij die richtlijn, is verstrekt. Wegens de moeilijkheden om in de buitengewone omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak relevante beslissingen te nemen, moet die termijn met zes maanden worden verlengd.

| (14) | Spoorwegondernemingen die vóór de COVID-19-uitbraak financieel stabiel waren, kampen met liquiditeitsproblemen die tot de schorsing of intrekking van hun vergunning of de vervanging daarvan door een tijdelijke vergunning zouden kunnen leiden, zonder dat daarvoor een structurele economische noodzaak bestaat. De afgifte van een tijdelijke vergunning op grond van artikel 24, lid 3, van Richtlijn 2012/34/EU kan aan de markt een negatief signaal geven over de overlevingskansen van spoorwegondernemingen, waardoor hun tijdelijke financiële problemen nog erger zouden worden. Daarom moet worden bepaald dat, wanneer de vergunningverlenende autoriteit op basis van de controle verricht in de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, oordeelt dat een spoorwegonderneming niet langer kan voldoen aan de eisen inzake financiële draagkracht, zij vóór 31 augustus 2020 kan besluiten de vergunning van de betrokken spoorwegonderneming niet te schorsen of in te trekken, op voorwaarde dat de veiligheid gewaarborgd is en er een realistisch perspectief is op een bevredigend financieel herstel van de spoorwegonderneming binnen de volgende zes maanden. Na 31 augustus 2020 moet de spoorwegonderneming worden onderworpen aan de algemene voorschriften van artikel 24, lid 1, van die Richtlijn. |
| --- | --- |

(14)

Spoorwegondernemingen die vóór de COVID-19-uitbraak financieel stabiel waren, kampen met liquiditeitsproblemen die tot de schorsing of intrekking van hun vergunning of de vervanging daarvan door een tijdelijke vergunning zouden kunnen leiden, zonder dat daarvoor een structurele economische noodzaak bestaat. De afgifte van een tijdelijke vergunning op grond van artikel 24, lid 3, van Richtlijn 2012/34/EU kan aan de markt een negatief signaal geven over de overlevingskansen van spoorwegondernemingen, waardoor hun tijdelijke financiële problemen nog erger zouden worden. Daarom moet worden bepaald dat, wanneer de vergunningverlenende autoriteit op basis van de controle verricht in de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, oordeelt dat een spoorwegonderneming niet langer kan voldoen aan de eisen inzake financiële draagkracht, zij vóór 31 augustus 2020 kan besluiten de vergunning van de betrokken spoorwegonderneming niet te schorsen of in te trekken, op voorwaarde dat de veiligheid gewaarborgd is en er een realistisch perspectief is op een bevredigend financieel herstel van de spoorwegonderneming binnen de volgende zes maanden. Na 31 augustus 2020 moet de spoorwegonderneming worden onderworpen aan de algemene voorschriften van artikel 24, lid 1, van die Richtlijn.

| (15) | Bij Richtlijn 96/50/EG van de Raad (15) zijn de voorwaarden vastgesteld voor de afgifte van vaarbewijzen voor het vervoer van goederen en personen over de binnenwateren in de Unie. Vanaf de leeftijd van 65 moeten houders van een vaarbewijs periodieke geneeskundige onderzoeken ondergaan. Gelet op de maatregelen die zijn genomen in verband met de COVID-19-uitbraak, en met name de beperkte toegang tot medische diensten voor geneeskundige onderzoeken, bestaat de kans dat houders van een vaarbewijs tijdens de periode waarin die maatregelen van kracht zijn niet in staat zijn een geneeskundig onderzoek te ondergaan. In gevallen waarin de termijn voor een geneeskundig onderzoek anders zou zijn verstreken of zou verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, moet die termijn derhalve met zes maanden worden verlengd. De betrokken vaarbewijzen moeten dienovereenkomstig geldig blijven. |
| --- | --- |

(15)

Bij Richtlijn 96/50/EG van de Raad (15) zijn de voorwaarden vastgesteld voor de afgifte van vaarbewijzen voor het vervoer van goederen en personen over de binnenwateren in de Unie. Vanaf de leeftijd van 65 moeten houders van een vaarbewijs periodieke geneeskundige onderzoeken ondergaan. Gelet op de maatregelen die zijn genomen in verband met de COVID-19-uitbraak, en met name de beperkte toegang tot medische diensten voor geneeskundige onderzoeken, bestaat de kans dat houders van een vaarbewijs tijdens de periode waarin die maatregelen van kracht zijn niet in staat zijn een geneeskundig onderzoek te ondergaan. In gevallen waarin de termijn voor een geneeskundig onderzoek anders zou zijn verstreken of zou verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, moet die termijn derhalve met zes maanden worden verlengd. De betrokken vaarbewijzen moeten dienovereenkomstig geldig blijven.

| (16) | Bij Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad (16) zijn technische voorschriften voor binnenschepen vastgesteld. De geldigheidsduur van Uniebinnenvaartcertificaten is beperkt bij artikel 10. Bovendien is in artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 bepaald dat documenten die onder deze richtlijn vallen en die vóór 6 oktober 2018 uit hoofde van de voorheen geldende richtlijn, te weten Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (17), door de bevoegde instanties van de lidstaten zijn afgegeven, geldig moeten blijven tot de geldigheidsduur ervan verstrijkt. Door de maatregelen ten gevolge van de COVID-19-uitbraak kan het voor de bevoegde instanties moeilijk en soms onmogelijk zijn om technische inspecties uit te voeren om de geldigheid van de desbetreffende certificaten te verlengen of, in het geval van de in artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 bedoelde documenten, die te vervangen. Om de desbetreffende binnenschepen te kunnen blijven exploiteren, is het derhalve aangewezen de geldigheidsduur van Uniebinnenvaartcertificaten en onder artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 vallende documenten die anders zouden zijn vervallen of zouden vervallen tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, met zes maanden te verlengen. |
| --- | --- |

(16)

Bij Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad (16) zijn technische voorschriften voor binnenschepen vastgesteld. De geldigheidsduur van Uniebinnenvaartcertificaten is beperkt bij artikel 10. Bovendien is in artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 bepaald dat documenten die onder deze richtlijn vallen en die vóór 6 oktober 2018 uit hoofde van de voorheen geldende richtlijn, te weten Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (17), door de bevoegde instanties van de lidstaten zijn afgegeven, geldig moeten blijven tot de geldigheidsduur ervan verstrijkt. Door de maatregelen ten gevolge van de COVID-19-uitbraak kan het voor de bevoegde instanties moeilijk en soms onmogelijk zijn om technische inspecties uit te voeren om de geldigheid van de desbetreffende certificaten te verlengen of, in het geval van de in artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 bedoelde documenten, die te vervangen. Om de desbetreffende binnenschepen te kunnen blijven exploiteren, is het derhalve aangewezen de geldigheidsduur van Uniebinnenvaartcertificaten en onder artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 vallende documenten die anders zouden zijn vervallen of zouden vervallen tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, met zes maanden te verlengen.

| (17) | Bij Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad (18) zijn regels betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten vastgesteld. Bij Richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad (19) zijn maatregelen vastgesteld om de veiligheid van havens ten aanzien van bedreigingen van beveiligingsincidenten te verhogen. Zij verzekert ook dat een verhoogde beveiliging in de haven de op grond van Verordening (EG) nr. 725/2004 genomen veiligheidsmaatregelen ten goede komt. De huidige volksgezondheidscrisis maakt het voor de autoriteiten van de lidstaten moeilijk om de inspecties en onderzoeken op het gebied van maritieme beveiliging te verrichten die worden uitgevoerd met het oog op de verlenging van bepaalde documenten op het gebied van maritieme beveiliging. Daarom moeten de termijnen voor het evalueren van de door die rechtshandelingen van de Unie vereiste beoordelingen van de veiligheid en van de veiligheidsplannen met een redelijke termijn worden verlengd, om de lidstaten en de scheepvaartsector in staat te stellen een flexibele en pragmatische benadering te hanteren en essentiële toeleveringsketens in stand te houden, zonder de veiligheid in het gedrang te brengen. Er moet ook flexibiliteit worden toegestaan voor oefeningen en trainingen in verband met maritieme beveiliging, die volgens de rechtshandelingen van de Unie op het gebied van maritieme beveiliging binnen bepaalde tijdvakken moeten worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

(17)

Bij Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad (18) zijn regels betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten vastgesteld. Bij Richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad (19) zijn maatregelen vastgesteld om de veiligheid van havens ten aanzien van bedreigingen van beveiligingsincidenten te verhogen. Zij verzekert ook dat een verhoogde beveiliging in de haven de op grond van Verordening (EG) nr. 725/2004 genomen veiligheidsmaatregelen ten goede komt. De huidige volksgezondheidscrisis maakt het voor de autoriteiten van de lidstaten moeilijk om de inspecties en onderzoeken op het gebied van maritieme beveiliging te verrichten die worden uitgevoerd met het oog op de verlenging van bepaalde documenten op het gebied van maritieme beveiliging. Daarom moeten de termijnen voor het evalueren van de door die rechtshandelingen van de Unie vereiste beoordelingen van de veiligheid en van de veiligheidsplannen met een redelijke termijn worden verlengd, om de lidstaten en de scheepvaartsector in staat te stellen een flexibele en pragmatische benadering te hanteren en essentiële toeleveringsketens in stand te houden, zonder de veiligheid in het gedrang te brengen. Er moet ook flexibiliteit worden toegestaan voor oefeningen en trainingen in verband met maritieme beveiliging, die volgens de rechtshandelingen van de Unie op het gebied van maritieme beveiliging binnen bepaalde tijdvakken moeten worden uitgevoerd.

| (18) | Wanneer een lidstaat van mening is dat de toepassing van de regels waarvan de onderhavige verordening afwijkt, onder meer wat betreft de vernieuwing of verlenging van certificaten, getuigschriften of vergunningen, naar verwachting onmogelijk zal blijven tot na de bij deze verordening vastgestelde data vanwege de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, moet de Commissie, op verzoek van die lidstaat, gemachtigd zijn om de betrokken lidstaat toe te staan de in deze verordening vermelde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Om de rechtszekerheid te waarborgen en tegelijkertijd de veiligheid en de beveiliging van het vervoer niet in het gedrang te brengen, moet deze verlenging beperkt worden tot wat noodzakelijk is om in verhouding te staan tot de periode waarin het voltooien van de formaliteiten, procedures, controles en opleiding naar verwachting onwerkbaar zal blijven, en mag deze in geen geval langer zijn dan zes maanden. |
| --- | --- |

(18)

Wanneer een lidstaat van mening is dat de toepassing van de regels waarvan de onderhavige verordening afwijkt, onder meer wat betreft de vernieuwing of verlenging van certificaten, getuigschriften of vergunningen, naar verwachting onmogelijk zal blijven tot na de bij deze verordening vastgestelde data vanwege de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, moet de Commissie, op verzoek van die lidstaat, gemachtigd zijn om de betrokken lidstaat toe te staan de in deze verordening vermelde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Om de rechtszekerheid te waarborgen en tegelijkertijd de veiligheid en de beveiliging van het vervoer niet in het gedrang te brengen, moet deze verlenging beperkt worden tot wat noodzakelijk is om in verhouding te staan tot de periode waarin het voltooien van de formaliteiten, procedures, controles en opleiding naar verwachting onwerkbaar zal blijven, en mag deze in geen geval langer zijn dan zes maanden.

| (19) | De COVID-19-uitbraak heeft de hele Unie getroffen, maar niet overal op dezelfde manier. De lidstaten zijn in verschillende mate en op verschillende tijdstippen getroffen. Aangezien de afwijkingen van de regels die normaliter van toepassing zouden zijn, moeten worden beperkt tot wat noodzakelijk is, moeten de lidstaten Richtlijn 2006/126/EG, Verordening (EU) nr. 165/2014, Richtlijn 2014/45/EU, Verordening (EG) nr. 1072/2009, Verordening (EG) nr. 1073/2009 en Richtlijn 2007/59/EG kunnen blijven toepassen zonder de afwijkingen waarin deze verordening voorziet, wanneer de toepassing van die rechtshandelingen werkbaar is gebleven. Hetzelfde moet gelden indien een lidstaat met dergelijke moeilijkheden werd geconfronteerd maar passende nationale maatregelen heeft getroffen om die moeilijkheden te beperken. De lidstaten die ervoor kiezen van deze mogelijkheid gebruik te maken, mogen marktdeelnemers of personen echter niet beletten te vertrouwen op de afwijkingen waarin deze verordening voorziet en die van toepassing zijn in een andere lidstaat, en zij moeten met name getuigschriften, certificaten en vergunningen waarvan de geldigheid bij deze verordening is verlengd, erkennen. |
| --- | --- |

(19)

De COVID-19-uitbraak heeft de hele Unie getroffen, maar niet overal op dezelfde manier. De lidstaten zijn in verschillende mate en op verschillende tijdstippen getroffen. Aangezien de afwijkingen van de regels die normaliter van toepassing zouden zijn, moeten worden beperkt tot wat noodzakelijk is, moeten de lidstaten Richtlijn 2006/126/EG, Verordening (EU) nr. 165/2014, Richtlijn 2014/45/EU, Verordening (EG) nr. 1072/2009, Verordening (EG) nr. 1073/2009 en Richtlijn 2007/59/EG kunnen blijven toepassen zonder de afwijkingen waarin deze verordening voorziet, wanneer de toepassing van die rechtshandelingen werkbaar is gebleven. Hetzelfde moet gelden indien een lidstaat met dergelijke moeilijkheden werd geconfronteerd maar passende nationale maatregelen heeft getroffen om die moeilijkheden te beperken. De lidstaten die ervoor kiezen van deze mogelijkheid gebruik te maken, mogen marktdeelnemers of personen echter niet beletten te vertrouwen op de afwijkingen waarin deze verordening voorziet en die van toepassing zijn in een andere lidstaat, en zij moeten met name getuigschriften, certificaten en vergunningen waarvan de geldigheid bij deze verordening is verlengd, erkennen.

| (20) | Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk het verlengen van de in het Unierecht vastgestelde termijnen voor de vernieuwing of verlenging van de geldigheidsduur van bepaalde certificaten, getuigschriften en vergunningen, en het uitstellen van bepaalde periodieke controles en periodieke opleidingen naar aanleiding van de buitengewone omstandigheden die zijn veroorzaakt door de COVID-19-uitbraak op het gebied van het wegvervoer, het spoorvervoer, de binnenvaart en de maritieme beveiliging, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen van de maatregel beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(20)

Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk het verlengen van de in het Unierecht vastgestelde termijnen voor de vernieuwing of verlenging van de geldigheidsduur van bepaalde certificaten, getuigschriften en vergunningen, en het uitstellen van bepaalde periodieke controles en periodieke opleidingen naar aanleiding van de buitengewone omstandigheden die zijn veroorzaakt door de COVID-19-uitbraak op het gebied van het wegvervoer, het spoorvervoer, de binnenvaart en de maritieme beveiliging, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen van de maatregel beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.

| (21) | Gezien de hoogdringendheid die voortvloeit uit de uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak, werd het nodig geacht een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. |
| --- | --- |

(21)

Gezien de hoogdringendheid die voortvloeit uit de uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-uitbraak, werd het nodig geacht een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

| (22) | Gezien de onvoorziene en plotse aard van de COVID-19-uitbraak was het onmogelijk om tijdig de relevante maatregelen vast te stellen. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening ook van toepassing zijn op de periode vóór de inwerkingtreding van deze verordening. Gezien de aard van die bepalingen mag die aanpak geen afbreuk doen aan de gewettigde verwachtingen van de belanghebbenden. |
| --- | --- |

(22)

Gezien de onvoorziene en plotse aard van de COVID-19-uitbraak was het onmogelijk om tijdig de relevante maatregelen vast te stellen. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening ook van toepassing zijn op de periode vóór de inwerkingtreding van deze verordening. Gezien de aard van die bepalingen mag die aanpak geen afbreuk doen aan de gewettigde verwachtingen van de belanghebbenden.

| (23) | Gezien de dwingende noodzaak om de omstandigheden die door de COVID-19-uitbraak zijn veroorzaakt op het gebied van het wegvervoer, het spoorvervoer, de binnenvaart en de maritieme beveiliging, onverwijld aan te pakken, en tegelijkertijd, in voorkomend geval, de lidstaten voldoende tijd te geven om, als zij besluiten bepaalde in deze verordening vervatte afwijkingen niet toe te passen, de Commissie daarvan in kennis te stellen, moet deze verordening met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, om ervoor te zorgen dat zo snel mogelijk een einde komt aan situaties van rechtsonzekerheid voor talrijke autoriteiten en vervoerders in verschillende sectoren, met name met betrekking tot termijnen die reeds zijn verstreken, |
| --- | --- |

(23)

Gezien de dwingende noodzaak om de omstandigheden die door de COVID-19-uitbraak zijn veroorzaakt op het gebied van het wegvervoer, het spoorvervoer, de binnenvaart en de maritieme beveiliging, onverwijld aan te pakken, en tegelijkertijd, in voorkomend geval, de lidstaten voldoende tijd te geven om, als zij besluiten bepaalde in deze verordening vervatte afwijkingen niet toe te passen, de Commissie daarvan in kennis te stellen, moet deze verordening met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, om ervoor te zorgen dat zo snel mogelijk een einde komt aan situaties van rechtsonzekerheid voor talrijke autoriteiten en vervoerders in verschillende sectoren, met name met betrekking tot termijnen die reeds zijn verstreken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp

Deze verordening voorziet in specifieke en tijdelijke maatregelen in verband met de vernieuwing en verlenging van de geldigheidsduur van bepaalde certificaten, getuigschriften en vergunningen en in verband met het uitstel van bepaalde periodieke controles en periodieke opleidingen naar aanleiding van de buitengewone omstandigheden die door de COVID-19-uitbraak zijn veroorzaakt op het gebied van het wegvervoer, het spoorvervoer, de binnenvaart en de maritieme beveiliging.

Artikel 2

Verlenging van de in Richtlijn 2003/59/EG vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 8, leden 2 en 3, van Richtlijn 2003/59/EG, worden de termijnen waarbinnen de houder van een getuigschrift van vakbekwaamheid de nascholing moet voltooien, die overeenkomstig die bepalingen anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zeven maanden. Het getuigschrift van vakbekwaamheid blijft dienovereenkomstig geldig.

2.   De geldigheid van de geharmoniseerde Uniecode “95”, als bedoeld in bijlage I bij Richtlijn 2006/126/EG, die door de bevoegde autoriteiten wordt aangebracht op het rijbewijs of op de in artikel 10, lid 1, van Richtlijn 2003/59/EG bedoelde kwalificatiekaart bestuurder op basis van het in lid 1 van dat artikel bedoelde getuigschrift van vakbekwaamheid, wordt geacht te zijn verlengd met een periode van zeven maanden vanaf de op het individuele rijbewijs of de individuele kwalificatiekaart bestuurder vermelde datum.

3.   De geldigheid van de in bijlage II bij Richtlijn 2003/59/EG bedoelde kwalificatiekaarten bestuurders die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020, wordt geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zeven maanden vanaf de op de individuele kaart vermelde vervaldatum.

4.   Onverminderd de in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel bedoelde grensoverschrijdende activiteiten, blijven de maatregelen die de lidstaten overeenkomstig de in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel bedoelde bepalingen van Richtlijnen 2003/59/EG en 2006/126/EG genomen hebben tijdens de periode tussen 1 februari 2020 en 28 mei 2020, geldig.

5.   Een lidstaat die van oordeel is dat het volgen van nascholing of de afgifte van een getuigschrift daarvan, het aanbrengen van de geharmoniseerde Uniecode “95” of de vernieuwing van de kwalificatiekaart bestuurder allicht onmogelijk zal blijven tot na 31 augustus 2020 als gevolg van maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1, 2 en 3 vermelde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 en/of op de in de leden 1, 2 en 3 vermelde perioden van zeven maanden, naargelang het geval. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

6.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 5 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de in de leden 1, 2 en 3 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin het voltooien van de betreffende nascholing of de afgifte van een getuigschrift daarvan, het aanbrengen van de geharmoniseerde Uniecode “95” of de vernieuwing van kwalificatiekaarten bestuurder naar verwachting onmogelijk zal blijven, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 3

Verlenging van de in Richtlijn 2006/126/EG vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 7 van Richtlijn 2006/126/EG en punt 3, onder d), van bijlage I bij die Richtlijn, wordt de geldigheid van rijbewijzen die overeenkomstig die bepalingen anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zeven maanden vanaf de op het individuele rijbewijs vermelde vervaldatum.

2.   Een lidstaat die van oordeel is dat de verlenging van rijbewijzen waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in lid 1 genoemde perioden te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zeven maanden. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

3.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 2 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de in lid 1 genoemde termijnen te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de verlenging van het rijbewijs naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

4.   Wanneer een lidstaat geen moeilijkheden heeft gekend en naar verwachting geen moeilijkheden zal kennen die de vernieuwing van rijbewijzen tijdens de periode tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 onmogelijk maken als gevolg van de buitengewone omstandigheden veroorzaakt door de uitbraak van COVID-19, dan wel passende nationale maatregelen heeft genomen om dergelijke moeilijkheden te beperken, kan die lidstaat besluiten het lid 1 niet toe te passen nadat hij dit eerst aan de Commissie heeft meegedeeld. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en publiceert een kennisgeving in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De lidstaat die zoals bepaald in de eerste alinea besloten heeft het lid 1 niet toe te passen, mag de grensoverschrijdende activiteiten van marktdeelnemers of personen die hebben vertrouwd op de in lid 1 vervatte afwijkingen die van toepassing zijn in een andere lidstaat, niet beletten.

Artikel 4

Verlenging van de in Verordening (EU) nr. 165/2014 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 23 van Verordening (EU) nr. 165/2014 worden de in lid 1 van dat artikel bedoelde regelmatige inspecties die overeenkomstig dat lid anders hadden moeten of zouden moeten plaatsvinden tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, uitgevoerd uiterlijk zes maanden na de datum waarop zij overeenkomstig dat artikel anders hadden moeten plaatsvinden.

2.   Niettegenstaande artikel 28 van Verordening (EU) nr. 165/2014 geven de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, wanneer een bestuurder tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 overeenkomstig lid 1 van dat artikel een aanvraag voor de vernieuwing van zijn of haar bestuurderskaart indient, uiterlijk twee maanden na ontvangst van dat verzoek een nieuwe bestuurderskaart af. Totdat de bestuurder een nieuwe bestuurderskaart ontvangt van de autoriteiten die de kaart afgeven, is artikel 35, lid 2, van die verordening van overeenkomstige toepassing op de bestuurder, op voorwaarde dat de bestuurder kan aantonen dat de vernieuwing van de bestuurderskaart werd aangevraagd overeenkomstig artikel 28, lid 1, van die verordening.

3.   Niettegenstaande artikel 29, lid 4, van Verordening (EU) nr. 165/2014, geven de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, wanneer een bestuurder tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 overeenkomstig lid 4 van dat artikel een aanvraag voor de vervanging van een bestuurderskaart indient, uiterlijk twee maanden na ontvangst van het verzoek een vervangende kaart af. Niettegenstaande artikel 29, lid 5, van Verordening (EU) nr. 165/2014 mag de bestuurder blijven rijden tot hij of zij van de autoriteiten die de bestuurderskaart afgeven een nieuwe kaart ontvangt, mits de bestuurder kan aantonen dat hij of zij de bestuurderskaart naar de bevoegde autoriteit heeft teruggezonden wanneer deze defect of beschadigd was en een nieuwe kaart heeft aangevraagd.

4.   Een lidstaat die van oordeel is dat regelmatige inspecties of de vernieuwing of vervanging van bestuurderskaarten zoals vereist door Verordening (EU) nr. 165/2014 waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd om de in de leden 1, 2 en 3 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de toepasselijke termijnen voor de afgifte van een nieuwe bestuurderskaart. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

5.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 4 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de in de leden 1, 2 en 3 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de regelmatige inspecties of de vernieuwing dan wel de vervanging van bestuurderskaarten naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

6.   Wanneer een lidstaat geen moeilijkheden heeft gekend en naar verwachting geen moeilijkheden zal kennen die regelmatige inspecties of de vernieuwing of vervanging van bestuurderskaarten tijdens de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 onmogelijk maken als gevolg van de buitengewone omstandigheden veroorzaakt door de uitbraak van COVID-19, dan wel passende nationale maatregelen heeft genomen om dergelijke moeilijkheden te beperken, kan die lidstaat besluiten de leden 1, 2 en 3 niet toe te passen nadat hij dit eerst aan de Commissie heeft meegedeeld. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en publiceert een kennisgeving in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De lidstaat die zoals bepaald in de eerste alinea besloten heeft de leden 1, 2 en 3 niet toe te passen, mag de grensoverschrijdende activiteiten van marktdeelnemers of personen die hebben vertrouwd op de in de leden 1, 2 en 3 vervatte afwijkingen die van toepassing zijn in een andere lidstaat, niet beletten.

Artikel 5

Verlenging van de in Richtlijn 2014/45/EU vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 5, lid 1, en artikel 10, lid 1, van Richtlijn 2014/45/EU, en punt 8 van bijlage II bij die richtlijn, worden de termijnen voor technische controles die overeenkomstig die bepalingen anders hadden plaatsgevonden of hadden moeten plaatsvinden tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zeven maanden.

2.   Niettegenstaande artikel 8 van Richtlijn 2014/45/EU en punt 8 van bijlage II bij die richtlijn, wordt de geldigheidsduur van controlecertificaten met een vervaldatum tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zeven maanden.

3.   Een lidstaat die van oordeel is dat het verrichten van technische controles of de afgifte van certificaten na die controles waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 en/of op de periode van zeven maanden. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde termijnen te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin het verrichten van technische controles en de afgifte van certificaten na die controles naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

5.   Wanneer een lidstaat geen moeilijkheden heeft gekend en naar verwachting geen moeilijkheden zal kennen die het verrichten van technische controles of de afgifte van certificaten na die controles tijdens de periode tussen 1 februari 2020 en 31 augustus 2020 onmogelijk maken als gevolg van de buitengewone omstandigheden veroorzaakt door de uitbraak van COVID-19, of passende nationale maatregelen heeft genomen om dergelijke moeilijkheden te beperken, kan die lidstaat besluiten de leden 1 en 2 niet toe te passen nadat hij dit eerst aan de Commissie heeft meegedeeld. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en publiceert een kennisgeving in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De lidstaat die zoals bepaald in de eerste alinea besloten heeft de leden 1 en 2 niet toe te passen, mag de grensoverschrijdende activiteiten van marktdeelnemers of personen die hebben vertrouwd op de in de leden 1 en 2 vervatte afwijkingen die van toepassing zijn in een andere lidstaat, niet beletten.

Artikel 6

Verlenging van de in Verordening (EG) nr. 1071/2009 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 13, lid 1, punt c), van Verordening (EG) nr. 1071/2009, indien een bevoegde instantie op basis van de in artikel 7, leden 1 en 2, van die verordening bedoelde jaarrekeningen en attesten voor de boekjaren die de periode tussen 1 maart 2020 en 30 september 2020 geheel of gedeeltelijk omvatten, constateert dat een vervoersonderneming niet voldoet aan het vereiste van financiële draagkracht in artikel 3, lid 1, punt c), van die verordening, bedraagt de termijn die de bevoegde autoriteit tijdens die periode vaststelt voor de toepassing van artikel 13, lid 1, onder c), maximaal twaalf maanden.

2.   Niettegenstaande artikel 13, lid 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 1071/2009, indien de bevoegde instantie vóór 28 mei 2020 heeft geconstateerd dat een vervoersonderneming niet voldoet aan het vereiste van financiële draagkracht in artikel 3, lid 1, onder c), van die verordening en voor de vervoersonderneming een termijn heeft vastgesteld waarbinnen deze situatie moet worden geregulariseerd, kan de bevoegde instantie die termijn verlengen op voorwaarde dat de termijn op 28 mei 2020 niet is verstreken. De aldus verlengde termijn mag niet meer dan twaalf maanden bedragen.

Artikel 7

Verlenging van de in Verordening (EG) nr. 1072/2009 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1072/2009, wordt de geldigheid van communautaire vergunningen die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden. Voor eensluidend gewaarmerkte afschriften blijven dienovereenkomstig geldig.

2.   Niettegenstaande artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1072/2009, wordt de geldigheid van bestuurdersattesten die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden.

3.   Een lidstaat die van oordeel is dat de verlenging van communautaire vergunningen of bestuurdersattesten waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode van 1 maart 2020 tot en met 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de verlenging van communautaire vergunningen of bestuurdersattesten naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

5.   Indien een lidstaat geen moeilijkheden heeft gekend en naar verwachting geen moeilijkheden zal kennen die het vernieuwen van communautaire vergunningen of bestuurdersattesten tijdens de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 onmogelijk maken als gevolg van de buitengewone omstandigheden veroorzaakt door de uitbraak van COVID‐19, of passende nationale maatregelen heeft getroffen om die moeilijkheden te beperken, kan die lidstaat besluiten de leden 1 en 2 niet toe te passen nadat hij dit eerst aan de Commissie heeft meegedeeld. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en publiceert een kennisgeving in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De lidstaat die zoals bepaald in de eerste alinea besloten heeft de leden 1 en 2 niet toe te passen, mag de grensoverschrijdende activiteiten van marktdeelnemers of personen die hebben vertrouwd op de in de leden 1 en 2 vervatte afwijkingen die van toepassing zijn in een andere lidstaat, niet beletten.

Artikel 8

Verlenging van de in Verordening (EG) nr. 1073/2009 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 4, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1073/2009, wordt de geldigheid van communautaire vergunningen die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden. Voor eensluidend gewaarmerkte afschriften blijven dienovereenkomstig geldig.

2.   Niettegenstaande artikel 8, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1073/2009 nemen de vergunningverlenende instanties binnen zes maanden na de indiening een beslissing over aanvragen voor een vergunning voor geregeld vervoer die door de vervoerder zijn ingediend tussen 12 december 2019 en 31 augustus 2020. Niettegenstaande artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1073/2009 stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waaraan overeenkomstig lid 1 van dat artikel instemming met dergelijke aanvragen wordt gevraagd, de vergunningverlenende instantie binnen drie maanden na de aanvraag in kennis van hun beslissing. Indien de vergunningverlenende instantie geen antwoord krijgt binnen drie maanden, worden de geraadpleegde autoriteiten geacht hun instemming te hebben gegeven, en kan de vergunningverlenende instantie de vergunning verlenen. De verlenging van de termijn tot drie maanden voor de lidstaten waaraan uit hoofde van artikel 8, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1073/2009 instemming is gevraagd, is van toepassing op aanvragen die zij hebben ontvangen na 26 maart 2020.

3.   Indien een lidstaat van oordeel is dat de verlenging van communautaire vergunningen waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in lid 1 genoemde perioden te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode tussen 12 december 2019 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de in lid 1 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de verlenging van communautaire vergunningen naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

5.   Indien een lidstaat geen moeilijkheden heeft gekend en naar verwachting geen moeilijkheden zal kennen die het vernieuwen van communautaire vergunningen tijdens de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 onmogelijk maken als gevolg van de buitengewone omstandigheden veroorzaakt door de uitbraak van COVID-19, of passende nationale maatregelen heeft getroffen om die moeilijkheden te beperken, kan die lidstaat besluiten lid 1 niet toe te passen nadat hij dit eerst aan de Commissie heeft meegedeeld. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en publiceert een kennisgeving in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De lidstaat die zoals bepaald in de eerste alinea besloten heeft lid 1 niet toe te passen, mag de grensoverschrijdende activiteiten van marktdeelnemers of personen die hebben vertrouwd op de in lid 1 vervatte afwijkingen die van toepassing zijn in een andere lidstaat, niet beletten.

Artikel 9

Verlenging van de in Richtlijn (EU) 2016/798 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 10, lid 13, van Richtlijn (EU) 2016/798 worden de termijnen voor de vernieuwing van unieke veiligheidscertificaten die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden. De betreffende unieke veiligheidscertificaten blijven dienovereenkomstig geldig.

2.   Niettegenstaande artikel 12, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/798, wordt de geldigheid van veiligheidsvergunningen die overeenkomstig die bepaling anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden.

3.   Indien een lidstaat van oordeel is dat de vernieuwing van overeenkomstig artikel 10, lid 8, van Richtlijn (EU) 2016/798 afgegeven unieke veiligheidscertificaten of de verlenging van de geldigheidsperiode van veiligheidsvergunningen waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de perioden van zes maanden vermeld in respectievelijk lid 1 en lid 2. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de vernieuwing van unieke veiligheidscertificaten of de verlenging van veiligheidsvergunningen naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 10

Verlenging van de in Richtlijn 2004/49/EG vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 10, lid 5, van Richtlijn 2004/49/EG, worden de termijnen voor de vernieuwing van veiligheidscertificaten die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden. De betreffende veiligheidscertificaten blijven dienovereenkomstig geldig.

2.   Niettegenstaande artikel 11, lid 2, van Richtlijn 2004/49/EG worden de termijnen voor de vernieuwing van veiligheidsvergunningen die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden. De betreffende veiligheidsvergunningen blijven dienovereenkomstig geldig.

3.   Indien een lidstaat van oordeel is dat de vernieuwing van veiligheidscertificaten of ‐vergunningen waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden vermeld in respectievelijk lid 1 en lid 2. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de vernieuwing van veiligheidscertificaten of -vergunningen naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 11

Verlenging van de in Richtlijn 2007/59/EG vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 14, lid 5, van Richtlijn 2007/59/EG, wordt de geldigheid van vergunningen die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden vanaf de in die vergunningen vermelde vervaldatum.

2.   Niettegenstaande artikel 16 van Richtlijn 2007/59/EG en de bijlagen II en VII bij die richtlijn, worden de termijnen voor het ondergaan van periodieke controles die overeenkomstig die bepalingen anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van telkens zes maanden. De in artikel 14 bedoelde vergunningen en de in artikel 15 van die richtlijn bedoelde bevoegdheidsbewijzen blijven dienovereenkomstig geldig.

3.   Indien een lidstaat van oordeel is dat de vernieuwing van vergunningen of de organisatie van periodieke controles waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden vermeld in respectievelijk lid 1 en lid 2. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de vernieuwing van vergunningen of de organisatie van periodieke controles naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

5.   Indien een lidstaat geen moeilijkheden heeft gekend en naar verwachting geen moeilijkheden zal kennen die het vernieuwen van vergunningen of het voltooien van periodieke controles tijdens de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 onmogelijk maken als gevolg van de buitengewone omstandigheden veroorzaakt door de uitbraak van COVID-19, of passende nationale maatregelen heeft getroffen om die moeilijkheden te beperken, kan die lidstaat besluiten de leden 1 en 2 niet toe te passen nadat hij dit eerst aan de Commissie heeft meegedeeld. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis en publiceert een kennisgeving in het Publicatieblad van de Europese Unie.

De lidstaat die zoals bepaald in de eerste alinea besloten heeft de leden 1 en 2 niet toe te passen, mag de grensoverschrijdende activiteiten van marktdeelnemers of personen die hebben vertrouwd op de in de leden 1 en 2 vervatte afwijkingen die van toepassing zijn in een andere lidstaat, niet beletten.

Artikel 12

Verlenging van de in Richtlijn 2012/34/EU vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 23, lid 2, van Richtlijn 2012/34/EU, indien een vergunningverlenende autoriteit heeft bepaald dat een vergunning regelmatig aan een nieuw onderzoek wordt onderworpen, worden de termijnen voor het uitvoeren van een regelmatig onderzoek die overeenkomstig die bepalingen anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden.

2.   Niettegenstaande artikel 24, lid 3, van Richtlijn 2012/34/EU, wordt de geldigheid van tijdelijke vergunningen die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden vanaf de in die tijdelijke vergunningen vermelde vervaldatum.

3.   Niettegenstaande artikel 25, lid 2, van Richtlijn 2012/34/EU neemt de vergunningverlenende autoriteit met betrekking tot in de periode tussen 12 januari 2020 en 31 augustus 2020 ingediende aanvragen een besluit uiterlijk negen maanden nadat alle relevante informatie, met name de in bijlage III bij die richtlijn bedoelde gegevens, is verstrekt.

4.   Indien een lidstaat van oordeel is dat het voeren van een regelmatig onderzoek of het beëindigen van de schorsing van vergunningen of de afgifte van nieuwe vergunningen, na een eerdere intrekking, waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in lid 1 of lid 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

5.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 4 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de in lid 1 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de beëindiging van de schorsing van vergunningen of de afgifte van nieuwe vergunningen in gevallen waarin vergunningen voorheen zijn ingetrokken, naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 13

Behandeling van vergunningen van spoorwegondernemingen uit hoofde van Richtlijn 2012/34/EU in geval van niet-naleving van de eisen inzake financiële draagkracht

Niettegenstaande artikel 24, lid 1, van Richtlijn 2012/34/EU kan een vergunningverlenende autoriteit die op basis van een in die bepaling bedoelde controle die in de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 is verricht, vaststelt dat een spoorwegonderneming niet langer aan de in artikel 20 van die richtlijn bedoelde eisen inzake financiële draagkracht kan voldoen, vóór 31 augustus 2020 besluiten de vergunning van de betrokken spoorwegonderneming niet te schorsen of in te trekken, op voorwaarde dat de veiligheid niet in gevaar is en dat er de volgende zes maanden een realistisch perspectief is op een bevredigend financieel herstel van de spoorwegonderneming.

Artikel 14

Verlenging van de in Richtlijn 96/50/EG vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 6, lid 2, van Richtlijn 96/50/EG worden de termijnen voor het ondergaan van een geneeskundig onderzoek die overeenkomstig die bepaling anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden. De vaarbewijzen van personen op wie de in artikel 6, lid 2, van die richtlijn bedoelde verplichting rust om een geneeskundig onderzoek te ondergaan, blijven dienovereenkomstig geldig.

2.   Indien een lidstaat van oordeel is dat het ondergaan van geneeskundige onderzoeken waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in lid 1 genoemde termijnen te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden vermeld in lid 1. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

3.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 2 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de in lid 1 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin het ondergaan van geneeskundige onderzoeken naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 15

Verlenging van de in Richtlijn (EU) 2016/1629 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 10 van Richtlijn (EU) 2016/1629, wordt de geldigheid van Uniebinnenvaartcertificaten die anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden.

2.   Niettegenstaande artikel 28 van Richtlijn (EU) 2016/1629 wordt de geldigheid van documenten die onder die richtlijn vallen en vóór 6 oktober 2018 uit hoofde van Richtlijn 2006/87/EG door de bevoegde instanties van de lidstaten zijn afgegeven, en die overeenkomstig die bepaling anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van zes maanden.

3.   Indien een lidstaat van oordeel is dat de vernieuwing van Uniebinnenvaartcertificaten of in lid 2 bedoelde documenten waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de periode van zes maanden vermeld in respectievelijk lid 1 en lid 2. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

4.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 3 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde perioden te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin de vernieuwing van Uniebinnenvaartcertificaten of in lid 2 bedoelde documenten naar verwachting onmogelijk zal zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 16

Verlenging van de in Verordening (EG) nr. 725/2004 vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 3, lid 6, van Verordening (EG) nr. 725/2004 worden de termijnen voor het uitvoeren van de periodieke herziening van beoordelingen van de veiligheid van de havenfaciliteiten die overeenkomstig die bepaling anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd tot en met 30 november 2020.

2.   In afwijking van punt 13.6 van deel B van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 725/2004 worden oefeningen, als die in 2020 niet met de in dat punt vermelde tussenpozen konden of kunnen worden uitgevoerd, in 2020 ten minste tweemaal uitgevoerd met een tussentijd van ten hoogste zes maanden.

3.   Niettegenstaande punten 13.7 en 18.6 van deel B van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 725/2004 wordt de termijn van 18 maanden voor de uitvoering van de verschillende soorten oefeningen die overeenkomstig die bepalingen anders zou zijn verstreken of zou verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, telkens geacht te zijn of te worden verlengd met zes maanden, maar hoe dan ook niet tot na 31 december 2020.

4.   Voor de toepassing van de voorschriften in punten 13.7 en 18.6 van deel B van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 725/2004, waarin bepaald is dat de verschillende soorten oefeningen minstens eenmaal per kalenderjaar moeten worden uitgevoerd, worden de oefeningen die in 2021 worden uitgevoerd gedurende de periode waarvoor op grond van lid 5 van dit artikel machtiging is verleend, ook geacht te zijn uitgevoerd in 2020.

5.   Indien een lidstaat van oordeel is dat beoordelingen van de veiligheid van de havenfaciliteiten of het uitvoeren van de verschillende soorten oefeningen als bedoeld in punten 13.7 en 18.6 van deel B van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 725/2004, waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zullen blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 3 genoemde perioden en uiterste termijnen, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020 en/of de uiterste termijnen en/of de periode van zes maanden vermeld in respectievelijk lid 1 en lid 3. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

6.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 5 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 3 genoemde perioden en uiterste termijnen te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling van de periode waarin beoordelingen van de veiligheid van de havenfaciliteiten of de uitvoering van de verschillende soorten oefeningen naar verwachting onmogelijk zullen zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 17

Verlenging van de in Richtlijn 2005/65/EG vastgestelde termijnen

1.   Niettegenstaande artikel 10 van Richtlijn 2005/65/EG, worden de termijnen voor het uitvoeren van de evaluatie van havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen die overeenkomstig dat artikel anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van telkens zes maanden, maar hoe dan ook niet tot na 30 november 2020.

2.   Niettegenstaande artikel 7, lid 7, van Richtlijn 2005/65/EG en bijlage III bij die richtlijn, worden de termijnen van 18 maanden voor het voltooien van de opleidingsoefeningen die overeenkomstig die bijlage anders zouden zijn verstreken of zouden verstrijken tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, geacht te zijn of te worden verlengd met een periode van telkens zes maanden, doch hoe dan ook niet tot na 30 november 2020.

3.   Voor de toepassing van het voorschrift in bijlage III bij Richtlijn 2005/65/EG, waarin bepaald is dat er minstens eenmaal per kalenderjaar opleidingsoefeningen moeten worden uitgevoerd, worden de opleidingsoefeningen die in 2021 worden uitgevoerd gedurende de periode waarvoor op grond van lid 4 van dit artikel machtiging is verleend, ook geacht te zijn uitgevoerd in 2020.

4.   Indien een lidstaat van oordeel is dat het verrichten van evaluaties van havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen of het verrichten van opleidingsoefeningen waarschijnlijk tot na 31 augustus 2020 onmogelijk zal blijven door de maatregelen die hij heeft genomen om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen of te beperken, kan hij een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd de in de leden 1 en 2 genoemde perioden en uiterste termijnen, naargelang het geval, te verlengen. Dat verzoek kan betrekking hebben op de periode tussen 1 maart 2020 en 31 augustus 2020, en/of op de uiterste termijnen en/of op de periodes van zes maanden vermeld in respectievelijk lid 1 en lid 2. Verzoeken moeten uiterlijk op 1 augustus 2020 bij de Commissie worden ingediend.

5.   Indien de Commissie op basis van een overeenkomstig lid 4 ingediend verzoek oordeelt dat aan de in dat lid vastgestelde eisen is voldaan, stelt zij een besluit vast waarbij de betrokken lidstaat wordt gemachtigd de respectievelijk in de leden 1 en 2 genoemde perioden en uiterste termijnen te verlengen, overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. De verlenging wordt beperkt ter weerspiegeling de periode waarin evaluaties van havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen of opleidingen naar verwachting onmogelijk zullen zijn, en mag in geen geval langer zijn dan zes maanden.

De Commissie maakt dat besluit bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 18

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Zij is van toepassing met ingang van 4 juni 2020.

Artikel 3, lid 4, artikel 4, lid 6, artikel 5, lid 5, artikel 7, lid 5, artikel 8, lid 5, en artikel 11, lid 5, zijn evenwel van toepassing met ingang van 28 mei 2020.

De eerste, tweede en derde alinea van dit artikel doen geen afbreuk aan de terugwerkende kracht waarin de artikelen 2 tot en met 17 voorzien.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 25 mei 2020.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

D. M. SASSOLI

Voor de Raad

De voorzitster

A. METELKO-ZGOMBIĆ

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 15 mei 2020 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 20 mei 2020.

1

(2)  Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en Richtlijn 91/439/EEG van de Raad en tot intrekking van Richtlijn 76/914/EEG van de Raad (PB L 226 van 10.9.2003, blz. 4).

2

(3)  Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (PB L 403 van 30.12.2006, blz. 18).

3

(4)  Verordening (EU) nr. 165/2014 van het Europees Parlement en van de Raad van 4 februari 2014 betreffende tachografen in het wegvervoer, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 60 van 28.2.2014, blz. 1).

4

(5)  Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 1).

5

(6)  Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80 van 23.3.2002, blz. 35).

6

(7)  Richtlijn 2014/45/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de periodieke technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens en tot intrekking van Richtlijn 2009/40/EG (PB L 127 van 29.4.2014, blz. 51).

7

(8)  Verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 51).

8

(9)  Verordening (EG) nr. 1072/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 72).

9

(10)  Verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 (PB L 300 van 14.11.2009, blz. 88).

10

(11)  Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (PB L 138 van 26.5.2016, blz. 102).

11

(12)  Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44).

12

(13)  Richtlijn 2007/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 51).

13

(14)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343 van 14.12.2012, blz. 32).

14

(15)  Richtlijn 96/50/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de harmonisatie van de voorwaarden voor de afgifte van nationale vaarbewijzen voor binnenvaartuigen welke bij het goederen- en personenvervoer in de Gemeenschap gebruikt worden (PB L 235 van 17.9.1996, blz. 31).

15

(16)  Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen, tot wijziging van Richtlijn 2009/100/EG en tot intrekking van Richtlijn 2006/87/EG (PB L 252 van 16.9.2016, blz. 118).

16

(17)  Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen en tot intrekking van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad (PB L 389 van 30.12.2006, blz. 1).

17

(18)  Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (PB L 129 van 29.4.2004, blz. 6).

18

(19)  Richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens (PB L 310 van 25.11.2005, blz. 28).

19

---

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/25

---

VERORDENING (EU) 2020/699 VAN DE RAAD

van 25 mei 2020

betreffende tijdelijke maatregelen inzake de algemene vergaderingen van Europese vennootschappen (SE's) en van Europese coöperatieve vennootschappen (SCE's)

(Voor de EER relevante tekst)

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 352,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Ter beperking van de uitbraak van COVID-19, die op 11 maart 2020 door de Wereldgezondheidsorganisatie tot een pandemie werd verklaard, hebben de lidstaten een reeks ongeziene maatregelen getroffen, met name maatregelen op het gebied van afzondering en social distancing van personen. |
| --- | --- |

(1)

Ter beperking van de uitbraak van COVID-19, die op 11 maart 2020 door de Wereldgezondheidsorganisatie tot een pandemie werd verklaard, hebben de lidstaten een reeks ongeziene maatregelen getroffen, met name maatregelen op het gebied van afzondering en social distancing van personen.

| (2) | Dergelijke maatregelen kunnen vennootschappen en coöperatieve vennootschappen beletten hun wettelijke verplichtingen uit hoofde van het nationale en het Unievennootschapsrecht na te komen, met name doordat zij het voor die vennootschappen zeer moeilijk maken algemene vergaderingen te houden. |
| --- | --- |

(2)

Dergelijke maatregelen kunnen vennootschappen en coöperatieve vennootschappen beletten hun wettelijke verplichtingen uit hoofde van het nationale en het Unievennootschapsrecht na te komen, met name doordat zij het voor die vennootschappen zeer moeilijk maken algemene vergaderingen te houden.

| (3) | Op nationaal niveau hebben de lidstaten noodmaatregelen genomen ter ondersteuning van vennootschappen en coöperatieve vennootschappen, die hen in de huidige uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-pandemie de nodige instrumenten en flexibiliteit bieden. Veel lidstaten hebben met name het gebruik van digitale instrumenten en processen voor het houden van algemene vergaderingen mogelijk gemaakt en de termijnen voor het houden van algemene vergaderingen in 2020 verlengd. |
| --- | --- |

(3)

Op nationaal niveau hebben de lidstaten noodmaatregelen genomen ter ondersteuning van vennootschappen en coöperatieve vennootschappen, die hen in de huidige uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-pandemie de nodige instrumenten en flexibiliteit bieden. Veel lidstaten hebben met name het gebruik van digitale instrumenten en processen voor het houden van algemene vergaderingen mogelijk gemaakt en de termijnen voor het houden van algemene vergaderingen in 2020 verlengd.

| (4) | Op Unieniveau worden Europese vennootschappen (SE’s) gereglementeerd bij Verordening (EG) nr. 2157/2001 van de Raad (1) en Europese coöperatieve vennootschappen (SCE’s) bij Verordening (EG) nr. 1435/2003 van de Raad (2). Beide verordeningen vereisen dat binnen zes maanden na het einde van het boekjaar een algemene vergadering wordt gehouden. Gezien de huidige uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-pandemie moet een tijdelijke uitzondering op dat vereiste worden toegestaan. Aangezien het houden van algemene vergaderingen essentieel is om ervoor te zorgen dat wettelijk vereiste of economisch noodzakelijke besluiten tijdig worden genomen, moet SE’s en SCE’s worden toegestaan hun algemene vergaderingen te houden binnen 12 maanden na het einde van het boekjaar, zij het uiterlijk op 31 december 2020. Aangezien het gaat om een tijdelijke maatregel in verband met de uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-pandemie moet die uitzondering alleen van toepassing zijn op algemene vergaderingen die in 2020 moeten worden gehouden. |
| --- | --- |

(4)

Op Unieniveau worden Europese vennootschappen (SE’s) gereglementeerd bij Verordening (EG) nr. 2157/2001 van de Raad (1) en Europese coöperatieve vennootschappen (SCE’s) bij Verordening (EG) nr. 1435/2003 van de Raad (2). Beide verordeningen vereisen dat binnen zes maanden na het einde van het boekjaar een algemene vergadering wordt gehouden. Gezien de huidige uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-pandemie moet een tijdelijke uitzondering op dat vereiste worden toegestaan. Aangezien het houden van algemene vergaderingen essentieel is om ervoor te zorgen dat wettelijk vereiste of economisch noodzakelijke besluiten tijdig worden genomen, moet SE’s en SCE’s worden toegestaan hun algemene vergaderingen te houden binnen 12 maanden na het einde van het boekjaar, zij het uiterlijk op 31 december 2020. Aangezien het gaat om een tijdelijke maatregel in verband met de uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID-19-pandemie moet die uitzondering alleen van toepassing zijn op algemene vergaderingen die in 2020 moeten worden gehouden.

| (5) | Het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet voor de vaststelling van deze verordening in geen andere bevoegdheden dan die uit hoofde van artikel 352. |
| --- | --- |

(5)

Het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet voor de vaststelling van deze verordening in geen andere bevoegdheden dan die uit hoofde van artikel 352.

| (6) | Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het bieden van een tijdelijke noodoplossing voor SE's en SCE's waardoor zij kunnen afwijken van de bepalingen van Verordening (EU) nr. 2157/2001 en Verordening (EU) nr. 1435/2003 betreffende het tijdstip van de algemene vergaderingen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(6)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het bieden van een tijdelijke noodoplossing voor SE's en SCE's waardoor zij kunnen afwijken van de bepalingen van Verordening (EU) nr. 2157/2001 en Verordening (EU) nr. 1435/2003 betreffende het tijdstip van de algemene vergaderingen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (7) | Aangezien de in de Verordeningen (EG) nr. 2157/2001 en (EG) nr. 1435/2003 bedoelde periode van zes maanden in mei of juni 2020 verstrijkt en gezien het feit dat rekening moet worden gehouden met de termijnen voor bijeenroeping, moet deze verordening met spoed in werking treden. |
| --- | --- |

(7)

Aangezien de in de Verordeningen (EG) nr. 2157/2001 en (EG) nr. 1435/2003 bedoelde periode van zes maanden in mei of juni 2020 verstrijkt en gezien het feit dat rekening moet worden gehouden met de termijnen voor bijeenroeping, moet deze verordening met spoed in werking treden.

| (8) | Gezien die spoedeisendheid is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het VEU, aan het VWEU en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, |
| --- | --- |

(8)

Gezien die spoedeisendheid is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het VEU, aan het VWEU en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Tijdelijke maatregel betreffende de algemene vergaderingen van Europese vennootschappen (SE's)

Indien overeenkomstig artikel 54, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2157/2001 in 2020 een algemene vergadering van een SE moet worden gehouden, kan de SE, in afwijking van die bepaling, de vergadering binnen 12 maanden na het einde van het boekjaar houden, mits de vergadering uiterlijk op 31 december 2020 wordt gehouden.

Artikel 2

Tijdelijke maatregel betreffende de algemene vergaderingen van Europese coöperatieve vennootschappen (SCE's)

Indien overeenkomstig artikel 54, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1435/2003 in 2020 een algemene vergadering van een SCE moet worden gehouden, kan de SCE, in afwijking van die bepaling, de vergadering binnen 12 maanden na het einde van het boekjaar houden, mits de vergadering uiterlijk op 31 december 2020 wordt gehouden.

Artikel 3

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 25 mei 2020.

Voor de Raad

De voorzitter

G. GRLIĆ RADMAN

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2157/2001 van de Raad van 8 oktober 2001 betreffende het statuut van de Europese vennootschap (SE) (PB L 294 van 10.11.2001, blz. 1).

1

(2)  Verordening (EG) nr. 1435/2003 van de Raad van 22 juli 2003 betreffende het statuut voor een Europese coöperatieve vennootschap (SCE) (PB L 207 van 18.8.2003, blz. 1).

2

---

RICHTLIJNEN

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/27

---

RICHTLIJN (EU) 2020/700 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 25 mei 2020

tot wijziging van Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798, wat de verlenging van de omzettingstermijnen betreft

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité,

Na raadpleging van het Comité van de Regio’s,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 57, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (2) en artikel 33, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (3) moesten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking hebben gesteld om uiterlijk op 16 juni 2019 aan de relevante bepalingen van die richtlijnen te voldoen. Overeenkomstig artikel 57, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 33, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/798 hadden de lidstaten echter ook de mogelijkheid de omzettingstermijn met één jaar te verlengen. |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 57, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (2) en artikel 33, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (3) moesten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking hebben gesteld om uiterlijk op 16 juni 2019 aan de relevante bepalingen van die richtlijnen te voldoen. Overeenkomstig artikel 57, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 33, lid 2, van Richtlijn (EU) 2016/798 hadden de lidstaten echter ook de mogelijkheid de omzettingstermijn met één jaar te verlengen.

| (2) | Zeventien lidstaten hebben de Commissie en het Spoorwegbureau van de Europese Unie (hierna “het Bureau” genoemd) in kennis gesteld van een verlenging van de omzettingstermijnen van de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 tot en met 16 juni 2020. |
| --- | --- |

(2)

Zeventien lidstaten hebben de Commissie en het Spoorwegbureau van de Europese Unie (hierna “het Bureau” genoemd) in kennis gesteld van een verlenging van de omzettingstermijnen van de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 tot en met 16 juni 2020.

| (3) | Vanwege de door de COVID-19-uitbraak veroorzaakte uitzonderlijke en onvoorzienbare situatie ondervinden sommige van die lidstaten problemen om de wetgevingswerkzaamheden binnen de vastgestelde omzettingstermijnen af te ronden en lopen zij bijgevolg het risico op niet-naleving van die termijnen. Dit kan voor de spoorwegsector, de nationale autoriteiten en het Bureau tot rechtsonzekerheid leiden met betrekking tot de wetgeving die van toepassing is op de spoorwegveiligheid en de interoperabiliteit. Dat het door de COVID‐19-uitbraak voor bepaalde lidstaten onmogelijk is om de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 om te zetten, heeft nadelige gevolgen voor de spoorwegsector. |
| --- | --- |

(3)

Vanwege de door de COVID-19-uitbraak veroorzaakte uitzonderlijke en onvoorzienbare situatie ondervinden sommige van die lidstaten problemen om de wetgevingswerkzaamheden binnen de vastgestelde omzettingstermijnen af te ronden en lopen zij bijgevolg het risico op niet-naleving van die termijnen. Dit kan voor de spoorwegsector, de nationale autoriteiten en het Bureau tot rechtsonzekerheid leiden met betrekking tot de wetgeving die van toepassing is op de spoorwegveiligheid en de interoperabiliteit. Dat het door de COVID‐19-uitbraak voor bepaalde lidstaten onmogelijk is om de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 om te zetten, heeft nadelige gevolgen voor de spoorwegsector.

| (4) | Het is essentieel de spoorwegsector juridische duidelijkheid en rechtszekerheid te bieden door in voorkomend geval de lidstaten toe te staan met ingang van 16 juni 2020 gedurende een beperkte periode Richtlijnen 2004/49/EG (4) en 2008/57/EG (5) van het Europees Parlement en de Raad te blijven toepassen. |
| --- | --- |

(4)

Het is essentieel de spoorwegsector juridische duidelijkheid en rechtszekerheid te bieden door in voorkomend geval de lidstaten toe te staan met ingang van 16 juni 2020 gedurende een beperkte periode Richtlijnen 2004/49/EG (4) en 2008/57/EG (5) van het Europees Parlement en de Raad te blijven toepassen.

| (5) | Aangezien de COVID-19-uitbraak zich voordeed tijdens de eindfase van de vaststelling van de nationale omzettingsmaatregelen van de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798, moeten de lidstaten een extra termijn krijgen om het omzettingsproces te voltooien. |
| --- | --- |

(5)

Aangezien de COVID-19-uitbraak zich voordeed tijdens de eindfase van de vaststelling van de nationale omzettingsmaatregelen van de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798, moeten de lidstaten een extra termijn krijgen om het omzettingsproces te voltooien.

| (6) | De omzettingstermijnen voor de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 moeten worden verlengd tot en met 31 oktober 2020. De respectievelijk in artikel 58 van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 34 van Richtlijn (EU) 2016/798 vastgestelde data voor de intrekking van de Richtlijnen 2004/49/EG en 2008/57/EG moeten dienovereenkomstig worden aangepast. |
| --- | --- |

(6)

De omzettingstermijnen voor de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 moeten worden verlengd tot en met 31 oktober 2020. De respectievelijk in artikel 58 van Richtlijn (EU) 2016/797 en artikel 34 van Richtlijn (EU) 2016/798 vastgestelde data voor de intrekking van de Richtlijnen 2004/49/EG en 2008/57/EG moeten dienovereenkomstig worden aangepast.

| (7) | Een aantal gedelegeerde handelingen zijn vastgesteld op basis van Richtlijn (EU) 2016/798 waarbij is uitgegaan van de initiële omzettingstermijnen. In het licht van de huidige situatie, moeten die gedelegeerde handelingen worden afgestemd op de nieuwe omzettingstermijn. |
| --- | --- |

(7)

Een aantal gedelegeerde handelingen zijn vastgesteld op basis van Richtlijn (EU) 2016/798 waarbij is uitgegaan van de initiële omzettingstermijnen. In het licht van de huidige situatie, moeten die gedelegeerde handelingen worden afgestemd op de nieuwe omzettingstermijn.

| (8) | Gezien de hoogdringendheid en de door de COVID-19-uitbraak veroorzaakte uitzonderlijke omstandigheden, is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. |
| --- | --- |

(8)

Gezien de hoogdringendheid en de door de COVID-19-uitbraak veroorzaakte uitzonderlijke omstandigheden, is het nodig gebleken een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

| (9) | Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de wijziging van de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 gezien de COVID-19-uitbraak, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(9)

Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de wijziging van de Richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 gezien de COVID-19-uitbraak, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen ervan beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

| (10) | De richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(10)

De richtlijnen (EU) 2016/797 en (EU) 2016/798 moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (11) | Opdat de maatregelen waarin deze richtlijn voorziet direct kunnen worden toegepast, moet deze richtlijn met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(11)

Opdat de maatregelen waarin deze richtlijn voorziet direct kunnen worden toegepast, moet deze richtlijn met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijziging van Richtlijn (EU) 2016/797

Richtlijn (EU) 2016/797 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | Artikel 54, lid 4, wordt vervangen door:

  “4.   Uiterlijk met ingang van 16 juni 2019 voert het Bureau voert de vergunningstaken uit hoofde van de artikelen 21 en 24 en de in artikel 19 bedoelde taken uit wat betreft gebruiksgebieden in de lidstaten die het Bureau en de Commissie niet in kennis hebben gesteld overeenkomstig artikel 57, lid 2. In afwijking van de artikelen 21 en 24 kunnen nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Bureau en de Commissie op grond van artikel 57, lid 2, in kennis hebben gesteld, tot en met 16 juni 2020 vergunningen blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG. In afwijking van de artikelen 21 en 24 kunnen nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Bureau en de Commissie op grond van artikel 57, lid 2 bis, in kennis hebben gesteld, tot en met 31 oktober 2020 vergunningen blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG.”. |
| --- | --- |

1)

Artikel 54, lid 4, wordt vervangen door:

“4.   Uiterlijk met ingang van 16 juni 2019 voert het Bureau voert de vergunningstaken uit hoofde van de artikelen 21 en 24 en de in artikel 19 bedoelde taken uit wat betreft gebruiksgebieden in de lidstaten die het Bureau en de Commissie niet in kennis hebben gesteld overeenkomstig artikel 57, lid 2. In afwijking van de artikelen 21 en 24 kunnen nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Bureau en de Commissie op grond van artikel 57, lid 2, in kennis hebben gesteld, tot en met 16 juni 2020 vergunningen blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG. In afwijking van de artikelen 21 en 24 kunnen nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Bureau en de Commissie op grond van artikel 57, lid 2 bis, in kennis hebben gesteld, tot en met 31 oktober 2020 vergunningen blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2008/57/EG.”.

| 2) | In artikel 57 wordt het volgende lid ingevoegd:

  “2 bis.   Lidstaten die de omzettingsperiode overeenkomstig lid 2 hebben verlengd, kunnen deze verder verlengen tot en met 31 oktober 2020. Hun omzettingsmaatregelen zijn van toepassing met ingang van die datum. Deze lidstaten stellen het Bureau en de Commissie daarvan uiterlijk 29 mei 2020 in kennis.”. |
| --- | --- |

2)

In artikel 57 wordt het volgende lid ingevoegd:

“2 bis.   Lidstaten die de omzettingsperiode overeenkomstig lid 2 hebben verlengd, kunnen deze verder verlengen tot en met 31 oktober 2020. Hun omzettingsmaatregelen zijn van toepassing met ingang van die datum. Deze lidstaten stellen het Bureau en de Commissie daarvan uiterlijk 29 mei 2020 in kennis.”.

| 3) | In artikel 58, eerste alinea, wordt de datum “16 juni 2020” vervangen door “31 oktober 2020”. |
| --- | --- |

3)

In artikel 58, eerste alinea, wordt de datum “16 juni 2020” vervangen door “31 oktober 2020”.

Artikel 2

Wijziging van Richtlijn (EU) 2016/798

Richtlijn (EU) 2016/798 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 6 bis
  Afstemming van de GVM’s op de herziene termijnen
  De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 27 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de toepassingsdata van de krachtens artikel 6, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handelingen aan te passen aan de in artikel 33, lid 2 bis, vastgestelde omzettingstermijn. De procedure van artikel 27 bis is van toepassing op gedelegeerde handelingen krachtens dit artikel.”. |
| --- | --- |

1)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 6 bis

Afstemming van de GVM’s op de herziene termijnen

De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 27 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de toepassingsdata van de krachtens artikel 6, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handelingen aan te passen aan de in artikel 33, lid 2 bis, vastgestelde omzettingstermijn. De procedure van artikel 27 bis is van toepassing op gedelegeerde handelingen krachtens dit artikel.”.

| 2) | Aan artikel 27 wordt het volgende lid toegevoegd:

  “7.   De in artikel 6 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend met ingang van 28 mei 2020 tot en met 31 oktober 2020.”. |
| --- | --- |

2)

Aan artikel 27 wordt het volgende lid toegevoegd:

“7.   De in artikel 6 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend met ingang van 28 mei 2020 tot en met 31 oktober 2020.”.

| 3) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 27 bis
  Spoedprocedure

  1.   Overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen treden onverwijld in werking en zijn van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van een gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en aan de Raad wordt vermeld om welke redenen wordt gebruikgemaakt van de spoedprocedure.


  2.   Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 27, lid 6, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onmiddellijk in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt.”. |
| --- | --- |

3)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 27 bis

Spoedprocedure

1.   Overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen treden onverwijld in werking en zijn van toepassing zolang geen bezwaar wordt gemaakt overeenkomstig lid 2. In de kennisgeving van een gedelegeerde handeling aan het Europees Parlement en aan de Raad wordt vermeld om welke redenen wordt gebruikgemaakt van de spoedprocedure.

2.   Het Europees Parlement of de Raad kan overeenkomstig de in artikel 27, lid 6, bedoelde procedure bezwaar maken tegen een gedelegeerde handeling. In dat geval trekt de Commissie de handeling onmiddellijk in na de kennisgeving van het besluit waarbij het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt.”.

| 4) | Artikel 31, lid 3, wordt vervangen door:

  “3.   Uiterlijk met ingang van 16 juni 2019 verricht het Bureau de certificeringstaken op grond van artikel 10 ten aanzien van de exploitatiegebieden in de lidstaten die het Bureau of de Commissie niet in kennis hebben gesteld overeenkomstig artikel 33, lid 2. In afwijking van artikel 10 kunnen de nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Agentschap en de Commissie in kennis hebben gesteld uit hoofde van artikel 33, lid 2, tot en met 16 juni 2020 certificaten blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2004/49/EG. In afwijking van artikel 10 kunnen de nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Agentschap en de Commissie in kennis hebben gesteld uit hoofde van artikel 33, lid 2 bis, tot en met 31 oktober 2020 certificaten blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2004/49/EG.”. |
| --- | --- |

4)

Artikel 31, lid 3, wordt vervangen door:

“3.   Uiterlijk met ingang van 16 juni 2019 verricht het Bureau de certificeringstaken op grond van artikel 10 ten aanzien van de exploitatiegebieden in de lidstaten die het Bureau of de Commissie niet in kennis hebben gesteld overeenkomstig artikel 33, lid 2. In afwijking van artikel 10 kunnen de nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Agentschap en de Commissie in kennis hebben gesteld uit hoofde van artikel 33, lid 2, tot en met 16 juni 2020 certificaten blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2004/49/EG. In afwijking van artikel 10 kunnen de nationale veiligheidsinstanties van de lidstaten die het Agentschap en de Commissie in kennis hebben gesteld uit hoofde van artikel 33, lid 2 bis, tot en met 31 oktober 2020 certificaten blijven afgeven overeenkomstig Richtlijn 2004/49/EG.”.

| 5) | In artikel 33 wordt het volgende lid ingevoegd:

  “2 bis.   Lidstaten die de omzettingsperiode overeenkomstig lid 2 hebben verlengd, kunnen deze verder verlengen tot en met "31 oktober 2020". Hun omzettingsmaatregelen zijn van toepassing met ingang van die datum. Deze lidstaten stellen het Bureau en de Commissie daarvan uiterlijk 29 mei 2020 in kennis.”. |
| --- | --- |

5)

In artikel 33 wordt het volgende lid ingevoegd:

“2 bis.   Lidstaten die de omzettingsperiode overeenkomstig lid 2 hebben verlengd, kunnen deze verder verlengen tot en met "31 oktober 2020". Hun omzettingsmaatregelen zijn van toepassing met ingang van die datum. Deze lidstaten stellen het Bureau en de Commissie daarvan uiterlijk 29 mei 2020 in kennis.”.

| 6) | In artikel 34, eerste alinea, wordt de datum “16 juni 2020” vervangen door “31 oktober 2020”. |
| --- | --- |

6)

In artikel 34, eerste alinea, wordt de datum “16 juni 2020” vervangen door “31 oktober 2020”.

Artikel 3

Deze richtlijn treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 4

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 25 mei 2020.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

D. M. SASSOLI

Voor de Raad

De voorzitster

A. METELKO-ZGOMBIĆ

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 15 mei 2020 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 mei 2020.

1

(2)  Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (PB L 138 van 26.5.2016, blz. 44).

2

(3)  Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (PB L 138 van 26.5.2016, blz. 102).

3

(4)  Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (spoorwegveiligheidsrichtlijn) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44).

4

(5)  Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1).

5

---

BESLUITEN

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/31 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/31

---

BESLUIT (EU) 2020/701 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 25 mei 2020

betreffende de toekenning van macrofinanciële bijstand aan uitbreidings- en nabuurschapspartners in de context van de COVID-19-pandemie

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 212, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De COVID-19-pandemie heeft bijzonder schadelijke gevolgen voor de economische en financiële stabiliteit in de uitbreidings- en nabuurschapsregio’s. Partners zien zich momenteel geconfronteerd met een zwakke en snel verslechterende betalingsbalans en begrotingspositie, nu hun economie op een recessie afstevent. Voor snel en krachtdadig handelen van de Unie om die economieën te stutten, valt dus veel te zeggen. Dit besluit heeft bijgevolg betrekking op tien partners: de Republiek Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo (*), Montenegro en de Republiek Noord-Macedonië in de uitbreidingsregio; Georgië, de Republiek Moldavië en Oekraïne in het oostelijke nabuurschap en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië en de Republiek Tunesië in het zuidelijke nabuurschap (hierna de “partners” of de “partnerlanden”genoemd). |
| --- | --- |

(1)

De COVID-19-pandemie heeft bijzonder schadelijke gevolgen voor de economische en financiële stabiliteit in de uitbreidings- en nabuurschapsregio’s. Partners zien zich momenteel geconfronteerd met een zwakke en snel verslechterende betalingsbalans en begrotingspositie, nu hun economie op een recessie afstevent. Voor snel en krachtdadig handelen van de Unie om die economieën te stutten, valt dus veel te zeggen. Dit besluit heeft bijgevolg betrekking op tien partners: de Republiek Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo (*), Montenegro en de Republiek Noord-Macedonië in de uitbreidingsregio; Georgië, de Republiek Moldavië en Oekraïne in het oostelijke nabuurschap en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië en de Republiek Tunesië in het zuidelijke nabuurschap (hierna de “partners” of de “partnerlanden”genoemd).

| (2) | De hoogdringendheid van de bijstand houdt verband met de onmiddellijke behoefte van de partners aan middelen, naast de middelen die via andere Unie-instrumenten en door internationale financiële instellingen, lidstaten en andere bilaterale donoren zullen worden verschaft. Dit is noodzakelijk om op korte termijn beleidsruimte te creëren zodat de autoriteiten van de partners maatregelen kunnen uitrollen om de economische fall-out van de COVID-19-pandemie te bestrijden. |
| --- | --- |

(2)

De hoogdringendheid van de bijstand houdt verband met de onmiddellijke behoefte van de partners aan middelen, naast de middelen die via andere Unie-instrumenten en door internationale financiële instellingen, lidstaten en andere bilaterale donoren zullen worden verschaft. Dit is noodzakelijk om op korte termijn beleidsruimte te creëren zodat de autoriteiten van de partners maatregelen kunnen uitrollen om de economische fall-out van de COVID-19-pandemie te bestrijden.

| (3) | De autoriteiten van elk van de partners en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) hebben reeds overeenstemming bereikt, of zullen dat waarschijnlijk op korte termijn doen, over een programma dat zal worden ondersteund door een kredietregeling met het IMF. |
| --- | --- |

(3)

De autoriteiten van elk van de partners en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) hebben reeds overeenstemming bereikt, of zullen dat waarschijnlijk op korte termijn doen, over een programma dat zal worden ondersteund door een kredietregeling met het IMF.

| (4) | De macrofinanciële bijstand van de Unie moet een uitzonderlijk financieringsinstrument zijn van ongebonden en niet-toegewezen betalingsbalanssteun, gericht op het lenigen van de onmiddellijke externe financieringsbehoeften van de begunstigde, in combinatie met een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF, die afhankelijk wordt gesteld van een overeengekomen programma voor economische hervormingen. In het kader van de COVID-19-pandemie moet de macrofinanciële bijstand van de Unie ook beschikbaar zijn voor partners die noodfinanciering van het IMF ontvangen; deze kan er komen zonder voorafgaande maatregelen en/of conditionaliteit, zoals via het Rapid Financing Instrument. Die bijstand moet dus over een kortere periode lopen, beperkt blijven tot twee uitbetalingen en dienen ter ondersteuning van de uitvoering van een beleidsprogramma met een beperkt aantal hervormingsmaatregelen. |
| --- | --- |

(4)

De macrofinanciële bijstand van de Unie moet een uitzonderlijk financieringsinstrument zijn van ongebonden en niet-toegewezen betalingsbalanssteun, gericht op het lenigen van de onmiddellijke externe financieringsbehoeften van de begunstigde, in combinatie met een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF, die afhankelijk wordt gesteld van een overeengekomen programma voor economische hervormingen. In het kader van de COVID-19-pandemie moet de macrofinanciële bijstand van de Unie ook beschikbaar zijn voor partners die noodfinanciering van het IMF ontvangen; deze kan er komen zonder voorafgaande maatregelen en/of conditionaliteit, zoals via het Rapid Financing Instrument. Die bijstand moet dus over een kortere periode lopen, beperkt blijven tot twee uitbetalingen en dienen ter ondersteuning van de uitvoering van een beleidsprogramma met een beperkt aantal hervormingsmaatregelen.

| (5) | Financiële steun van de Unie voor de partners strookt met het uitbreidings- en nabuurschapsbeleid van de Unie. |
| --- | --- |

(5)

Financiële steun van de Unie voor de partners strookt met het uitbreidings- en nabuurschapsbeleid van de Unie.

| (6) | Aangezien de partners ofwel toetredingslanden of pretoetredingslanden zijn, ofwel onder het Europees nabuurschapsbeleid vallen, komen zij in aanmerking om macrofinanciële bijstand van de Unie te ontvangen. |
| --- | --- |

(6)

Aangezien de partners ofwel toetredingslanden of pretoetredingslanden zijn, ofwel onder het Europees nabuurschapsbeleid vallen, komen zij in aanmerking om macrofinanciële bijstand van de Unie te ontvangen.

| (7) | Aangezien te verwachten valt dat de dramatisch verslechterende externe financieringsbehoeften van de partners de door het IMF en andere multilaterale instellingen verstrekte middelen te boven zullen gaan, wordt de toekenning van macrofinanciële bijstand door de Unie aan de partners, onder de huidige uitzonderlijke omstandigheden, beschouwd als een passende reactie op de verzoeken van de partners om hun economische stabilisatie te ondersteunen. De macrofinanciële bijstand van de Unie zou de economische stabilisatie ondersteunen en een aanvulling vormen op de middelen die in het kader van de kredietregeling met het IMF beschikbaar worden gesteld. |
| --- | --- |

(7)

Aangezien te verwachten valt dat de dramatisch verslechterende externe financieringsbehoeften van de partners de door het IMF en andere multilaterale instellingen verstrekte middelen te boven zullen gaan, wordt de toekenning van macrofinanciële bijstand door de Unie aan de partners, onder de huidige uitzonderlijke omstandigheden, beschouwd als een passende reactie op de verzoeken van de partners om hun economische stabilisatie te ondersteunen. De macrofinanciële bijstand van de Unie zou de economische stabilisatie ondersteunen en een aanvulling vormen op de middelen die in het kader van de kredietregeling met het IMF beschikbaar worden gesteld.

| (8) | De macrofinanciële bijstand van de Unie moet zijn gericht op het helpen herstellen van een houdbare externe financieringspositie voor de partners, waardoor hernieuwde economische en sociale ontwikkeling worden ondersteund. |
| --- | --- |

(8)

De macrofinanciële bijstand van de Unie moet zijn gericht op het helpen herstellen van een houdbare externe financieringspositie voor de partners, waardoor hernieuwde economische en sociale ontwikkeling worden ondersteund.

| (9) | Het bedrag aan macrofinanciële bijstand van de Unie is gebaseerd op een voorlopige raming van de resterende externe financieringsbehoeften van elk van de partners, en bij de bepaling ervan is rekening gehouden met het vermogen van de partner om zichzelf te financieren met eigen middelen, in het bijzonder de internationale reserves die deze ter beschikking heeft. De macrofinanciële bijstand van de Unie moet een aanvulling vormen op de programma’s van het IMF en de Wereldbank en de door hen verstrekte middelen. Bij de vaststelling van het bijstandsbedrag wordt ook rekening gehouden met het gegeven dat de lasten billijk tussen de Unie en andere donoren moeten worden verdeeld, met de reeds bestaande inzet van andere externe financieringsinstrumenten van de Unie, en met de meerwaarde van de totale inbreng van de Unie. |
| --- | --- |

(9)

Het bedrag aan macrofinanciële bijstand van de Unie is gebaseerd op een voorlopige raming van de resterende externe financieringsbehoeften van elk van de partners, en bij de bepaling ervan is rekening gehouden met het vermogen van de partner om zichzelf te financieren met eigen middelen, in het bijzonder de internationale reserves die deze ter beschikking heeft. De macrofinanciële bijstand van de Unie moet een aanvulling vormen op de programma’s van het IMF en de Wereldbank en de door hen verstrekte middelen. Bij de vaststelling van het bijstandsbedrag wordt ook rekening gehouden met het gegeven dat de lasten billijk tussen de Unie en andere donoren moeten worden verdeeld, met de reeds bestaande inzet van andere externe financieringsinstrumenten van de Unie, en met de meerwaarde van de totale inbreng van de Unie.

| (10) | De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële bijstand van de Unie juridisch en materieel verenigbaar is met de voornaamste beginselen en doelstellingen van de verschillende onderdelen van het extern optreden en het relevante beleid van de Unie op andere terreinen, alsook met de in het kader daarvan genomen maatregelen. |
| --- | --- |

(10)

De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële bijstand van de Unie juridisch en materieel verenigbaar is met de voornaamste beginselen en doelstellingen van de verschillende onderdelen van het extern optreden en het relevante beleid van de Unie op andere terreinen, alsook met de in het kader daarvan genomen maatregelen.

| (11) | De macrofinanciële bijstand van de Unie moet haar externe beleid met betrekking tot de partners ondersteunen. De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) moeten gedurende de hele macrofinanciële-bijstandsoperatie nauw samenwerken om het externe beleid van de Unie te coördineren en de samenhang ervan te waarborgen. |
| --- | --- |

(11)

De macrofinanciële bijstand van de Unie moet haar externe beleid met betrekking tot de partners ondersteunen. De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) moeten gedurende de hele macrofinanciële-bijstandsoperatie nauw samenwerken om het externe beleid van de Unie te coördineren en de samenhang ervan te waarborgen.

| (12) | De macrofinanciële bijstand van de Unie moet de inspanningen van de partners ondersteunen om met de Unie gedeelde waarden, zoals de democratie, de rechtsstaat, goed bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, na te leven, en om het beginsel van open, op regels gebaseerde en eerlijke handel toe te passen. |
| --- | --- |

(12)

De macrofinanciële bijstand van de Unie moet de inspanningen van de partners ondersteunen om met de Unie gedeelde waarden, zoals de democratie, de rechtsstaat, goed bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, na te leven, en om het beginsel van open, op regels gebaseerde en eerlijke handel toe te passen.

| (13) | Het moet een basisvoorwaarde voor de toekenning van de macrofinanciële bijstand van de Unie zijn dat de partners doeltreffende democratische mechanismen, waaronder een parlementair meerpartijenstelsel en de rechtsstaat, in acht nemen en de naleving van de mensenrechten waarborgen. Bovendien moeten de specifieke doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie de efficiëntie, de transparantie en de verantwoording inzake de beheersystemen voor de overheidsfinanciën in de partnerlanden bevorderen en structurele hervormingen stimuleren die gericht zijn op de ondersteuning van duurzame groei en begrotingsconsolidatie. De Commissie en de EDEO moeten er regelmatig op toezien dat aan de basisvoorwaarden is voldaan en dat die doelstellingen worden verwezenlijkt. |
| --- | --- |

(13)

Het moet een basisvoorwaarde voor de toekenning van de macrofinanciële bijstand van de Unie zijn dat de partners doeltreffende democratische mechanismen, waaronder een parlementair meerpartijenstelsel en de rechtsstaat, in acht nemen en de naleving van de mensenrechten waarborgen. Bovendien moeten de specifieke doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie de efficiëntie, de transparantie en de verantwoording inzake de beheersystemen voor de overheidsfinanciën in de partnerlanden bevorderen en structurele hervormingen stimuleren die gericht zijn op de ondersteuning van duurzame groei en begrotingsconsolidatie. De Commissie en de EDEO moeten er regelmatig op toezien dat aan de basisvoorwaarden is voldaan en dat die doelstellingen worden verwezenlijkt.

| (14) | Met het oog op een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de Unie in het kader van de macrofinanciële bijstand van de Unie moeten de partners passende maatregelen nemen in verband met de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot die bijstand. Daarnaast moet erin worden voorzien dat de Commissie controles verricht, de Rekenkamer audits uitvoert en het Europees Openbaar Ministerie zijn bevoegdheden uitoefent. |
| --- | --- |

(14)

Met het oog op een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de Unie in het kader van de macrofinanciële bijstand van de Unie moeten de partners passende maatregelen nemen in verband met de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot die bijstand. Daarnaast moet erin worden voorzien dat de Commissie controles verricht, de Rekenkamer audits uitvoert en het Europees Openbaar Ministerie zijn bevoegdheden uitoefent.

| (15) | De uitkering van de macrofinanciële bijstand van de Unie laat de bevoegdheden van het Europees Parlement en de Raad als begrotingsautoriteit onverlet. |
| --- | --- |

(15)

De uitkering van de macrofinanciële bijstand van de Unie laat de bevoegdheden van het Europees Parlement en de Raad als begrotingsautoriteit onverlet.

| (16) | De bedragen van de voorziening voor de macrofinanciële bijstand moeten stroken met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten. |
| --- | --- |

(16)

De bedragen van de voorziening voor de macrofinanciële bijstand moeten stroken met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten.

| (17) | De macrofinanciële bijstand van de Unie moet door de Commissie worden beheerd. Om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en de Raad de uitvoering van dit besluit kunnen volgen, moet de Commissie hen regelmatig inlichten over ontwikkelingen met betrekking tot die bijstand en hun de relevante documenten verstrekken. |
| --- | --- |

(17)

De macrofinanciële bijstand van de Unie moet door de Commissie worden beheerd. Om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en de Raad de uitvoering van dit besluit kunnen volgen, moet de Commissie hen regelmatig inlichten over ontwikkelingen met betrekking tot die bijstand en hun de relevante documenten verstrekken.

| (18) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van dit besluit, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2). |
| --- | --- |

(18)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van dit besluit, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2).

| (19) | De macrofinanciële bijstand van de Unie moet zijn onderworpen aan economischebeleidsvoorwaarden, die in een memorandum van overeenstemming moeten worden vastgelegd. Omwille van de efficiëntie en om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering te waarborgen, moet de Commissie worden gemachtigd om met de autoriteiten van de partners onderhandelingen over deze voorwaarden te voeren onder toezicht van het comité van vertegenwoordigers van de lidstaten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011. Uit hoofde van die verordening moet in alle andere gevallen dan die waarin die verordening voorziet, in de regel de raadplegingsprocedure worden gebruikt. Gezien de mogelijk aanzienlijke gevolgen van bijstand van meer dan 90 miljoen EUR, is het passend dat de onderzoeksprocedure als gespecifieerd in Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt gebruikt voor verrichtingen boven die drempel. Gezien het bedrag van de macrofinanciële bijstand van de Unie aan elk van de partners moet de raadplegingsprocedure worden toegepast op de vaststelling van het memorandum van overeenstemming met Montenegro, terwijl de onderzoeksprocedure moet worden toegepast op de vaststelling van het memorandum van overeenstemming met de overige partners waarop dit besluit ziet, en dienovereenkomstig voor het verlagen, schorsen of annuleren van die bijstand. |
| --- | --- |

(19)

De macrofinanciële bijstand van de Unie moet zijn onderworpen aan economischebeleidsvoorwaarden, die in een memorandum van overeenstemming moeten worden vastgelegd. Omwille van de efficiëntie en om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering te waarborgen, moet de Commissie worden gemachtigd om met de autoriteiten van de partners onderhandelingen over deze voorwaarden te voeren onder toezicht van het comité van vertegenwoordigers van de lidstaten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011. Uit hoofde van die verordening moet in alle andere gevallen dan die waarin die verordening voorziet, in de regel de raadplegingsprocedure worden gebruikt. Gezien de mogelijk aanzienlijke gevolgen van bijstand van meer dan 90 miljoen EUR, is het passend dat de onderzoeksprocedure als gespecifieerd in Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt gebruikt voor verrichtingen boven die drempel. Gezien het bedrag van de macrofinanciële bijstand van de Unie aan elk van de partners moet de raadplegingsprocedure worden toegepast op de vaststelling van het memorandum van overeenstemming met Montenegro, terwijl de onderzoeksprocedure moet worden toegepast op de vaststelling van het memorandum van overeenstemming met de overige partners waarop dit besluit ziet, en dienovereenkomstig voor het verlagen, schorsen of annuleren van die bijstand.

| (20) | Daar de doelstelling van dit besluit, namelijk de economieën ondersteunen van partners die zich als gevolg van de COVID-19-pandemie momenteel geconfronteerd zien met een zwakke en snel verslechterende betalingsbalans en begrotingspositie, en waarvan de economie op een recessie afstevent, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(20)

Daar de doelstelling van dit besluit, namelijk de economieën ondersteunen van partners die zich als gevolg van de COVID-19-pandemie momenteel geconfronteerd zien met een zwakke en snel verslechterende betalingsbalans en begrotingspositie, en waarvan de economie op een recessie afstevent, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (21) | Gezien de urgentie die voortvloeit uit de uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID‐19-pandemie en de daarmee gepaard gaande economische gevolgen, werd het nodig geacht een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het VEU, aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie. |
| --- | --- |

(21)

Gezien de urgentie die voortvloeit uit de uitzonderlijke omstandigheden ten gevolge van de COVID‐19-pandemie en de daarmee gepaard gaande economische gevolgen, werd het nodig geacht een uitzondering te maken op de periode van acht weken bedoeld in artikel 4 van Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het VEU, aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.

| (22) | Dit besluit moet met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, |
| --- | --- |

(22)

Dit besluit moet met spoed in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   De Unie stelt de Republiek Albanië, Bosnië en Herzegovina, Georgië, het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, Kosovo, de Republiek Moldavië, Montenegro, de Republiek Noord-Macedonië, de Republiek Tunesië en Oekraïne (hierna de “partners” of de “partnerlanden” genoemd) macrofinanciële bijstand (hierna “de macrofinanciële bijstand van de Unie” genoemd) ter beschikking voor een maximumbedrag van in totaal 3 miljard EUR, teneinde de economische stabilisatie van de partners en een substantiële hervormingsagenda te ondersteunen. De bijstand draagt bij aan het lenigen van dringende betalingsbalansbehoeften van de partners die in het kader van het door het IMF ondersteunde programma zijn vastgesteld, en wordt als volgt beschikbaar gesteld:

| a) | 180 miljoen EUR voor de Republiek Albanië; |
| --- | --- |

a)

180 miljoen EUR voor de Republiek Albanië;

| b) | 250 miljoen EUR voor Bosnië en Herzegovina; |
| --- | --- |

b)

250 miljoen EUR voor Bosnië en Herzegovina;

| c) | 150 miljoen EUR voor Georgië; |
| --- | --- |

c)

150 miljoen EUR voor Georgië;

| d) | 200 miljoen EUR voor het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië; |
| --- | --- |

d)

200 miljoen EUR voor het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië;

| e) | 100 miljoen EUR voor Kosovo; |
| --- | --- |

e)

100 miljoen EUR voor Kosovo;

| f) | 100 miljoen EUR voor de Republiek Moldavië; |
| --- | --- |

f)

100 miljoen EUR voor de Republiek Moldavië;

| g) | 60 miljoen EUR voor Montenegro; |
| --- | --- |

g)

60 miljoen EUR voor Montenegro;

| h) | 160 miljoen EUR voor de Republiek Noord-Macedonië; |
| --- | --- |

h)

160 miljoen EUR voor de Republiek Noord-Macedonië;

| i) | 600 miljoen EUR voor de Republiek Tunesië; |
| --- | --- |

i)

600 miljoen EUR voor de Republiek Tunesië;

| j) | 1,2 miljard EUR voor Oekraïne. |
| --- | --- |

j)

1,2 miljard EUR voor Oekraïne.

2.   Het volledige bedrag van de macrofinanciële bijstand van de Unie wordt in de vorm van leningen aan elk van de partners verstrekt. De Commissie is bevoegd om namens de Unie de nodige financiële middelen te lenen op de kapitaalmarkten of van financiële instellingen en om de middelen vervolgens aan de partner door te lenen. De leningen hebben een gemiddelde looptijd van ten hoogste 15 jaar.

3.   De uitkering van de macrofinanciële bijstand van de Unie wordt door de Commissie beheerd op een wijze die strookt met de overeenkomsten of afspraken tussen het IMF en de partner. De Commissie licht het Europees Parlement en de Raad regelmatig in over de ontwikkelingen met betrekking tot de macrofinanciële bijstand van de Unie, met inbegrip van de uitbetalingen daarvan, en verstrekt die instellingen tijdig de relevante documenten.

4.   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt beschikbaar gesteld voor een periode van twaalf maanden, die ingaat op de eerste dag na de inwerkingtreding van het in artikel 3, lid 1, bedoelde memorandum van overeenstemming.

5.   Indien de financieringsbehoeften van een partner tijdens de periode van uitbetaling van de macrofinanciële bijstand van de Unie aanzienlijk verminderen ten opzichte van de oorspronkelijke prognoses, gaat de Commissie, handelend overeenkomstig artikel 7, lid 2, over tot vermindering van het bedrag van de bijstand, dan wel tot schorsing of annulering van de bijstand.

Artikel 2

1.   De toekenning van de macrofinanciële bijstand van de Unie is onderworpen aan de basisvoorwaarde dat de partner doeltreffende democratische mechanismen eerbiedigt, waaronder een parlementair meerpartijenstelsel en de rechtsstaat, en de naleving van de mensenrechten waarborgt.

2.   De Commissie en de EDEO zien er tijdens de volledige duur van de macrofinanciële bijstand van de Unie op toe dat aan de in lid 1 gestelde basisvoorwaarde is voldaan.

3.   De leden 1 en 2 worden toegepast overeenkomstig Besluit 2010/427/EU van de Raad (3).

Artikel 3

1.   De Commissie stelt, overeenkomstig artikel 7, lid 2, met de autoriteiten van elk van de partners duidelijk gedefinieerde economischebeleids- en financiële voorwaarden, gericht op structurele hervormingen en gezonde overheidsfinanciën, waaraan de macrofinanciële bijstand van de Unie onderworpen is. Die economischebeleids- en financiële voorwaarden worden vastgelegd in een memorandum van overeenstemming, dat een tijdschema bevat voor het vervullen van die voorwaarden. De in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economischebeleids- en financiële voorwaarden stroken met de in artikel 1, lid 3, bedoelde overeenkomsten of afspraken, met inbegrip van de programma’s voor macro-economische aanpassing en structurele hervorming die door de partner met steun van het IMF worden uitgevoerd.

2.   De in lid 1 bedoelde voorwaarden zijn in het bijzonder gericht op het bevorderen van de efficiëntie, de transparantie en de verantwoording inzake de beheersystemen voor de overheidsfinanciën in de partnerlanden, met inbegrip van de systemen voor het gebruik van de macrofinanciële bijstand van de Unie. Bij het vaststellen van de beleidsmaatregelen wordt ook naar behoren rekening gehouden met vooruitgang op het gebied van het wederzijds openstellen van markten, de ontwikkeling van op regels gebaseerde en eerlijke handel, en andere prioriteiten in het kader van het externe beleid van de Unie. De Commissie ziet regelmatig toe op de vooruitgang die bij het bereiken van die doelstellingen is geboekt.

3.   De financiële voorwaarden van de macrofinanciële bijstand van de Unie worden in detail vastgelegd in een tussen de Commissie en de autoriteiten van elk van de partners afzonderlijk te sluiten leningsovereenkomst (hierna de “leningsovereenkomst” genoemd).

4.   De Commissie onderzoekt op gezette tijden of de in artikel 4, lid 3, bedoelde voorwaarden vervuld blijven, onder meer of het economische beleid van de partner verenigbaar is met de doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie. Hierbij werkt de Commissie nauw samen met het IMF en de Wereldbank en, indien nodig, met het Europees Parlement en de Raad.

Artikel 4

1.   De Commissie stelt de macrofinanciële bijstand van de Unie onder de in lid 3 bedoelde voorwaarden beschikbaar in twee leningstranches. De omvang van elke van deze tranches wordt in het memorandum van overeenstemming vastgelegd.

2.   Voor de bedragen van de macrofinanciële bijstand van de Unie worden, indien nodig, voorzieningen aangelegd overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad (4).

3.   De Commissie besluit tot uitkering van de tranches mits aan alle volgende voorwaarden is voldaan:

| a) | de in artikel 2 gestelde basisvoorwaarde; |
| --- | --- |

a)

de in artikel 2 gestelde basisvoorwaarde;

| b) | constante bevredigende vorderingen bij de uitvoering van een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF; |
| --- | --- |

b)

constante bevredigende vorderingen bij de uitvoering van een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF;

| c) | de bevredigende uitvoering van de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economischebeleids- en financiële voorwaarden. |
| --- | --- |

c)

de bevredigende uitvoering van de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economischebeleids- en financiële voorwaarden.

De tweede tranche wordt in beginsel niet vroeger dan drie maanden na de uitkering van de eerste tranche uitgekeerd.

4.   Indien de in lid 3, eerste alinea, genoemde voorwaarden niet zijn vervuld, wordt de uitbetaling van de macrofinanciële bijstand van de Unie tijdelijk geschorst of geannuleerd door de Commissie. In die gevallen licht zij het Europees Parlement en de Raad in over de redenen voor de schorsing of annulering.

5.   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt aan de centrale bank van de partner uitbetaald. Met inachtneming van de in het memorandum van overeenstemming vast te leggen bepalingen, onder meer betreffende een bevestiging van de resterende budgettaire financieringsbehoeften, kunnen de middelen van de Unie aan het ministerie van Financiën als eindbegunstigde worden overgemaakt.

Artikel 5

1.   De op de macrofinanciële bijstand van de Unie betrekking hebbende transacties tot het opnemen en verstrekken van leningen worden uitgevoerd in euro, worden met dezelfde valutadatum afgesloten, en betrekken de Unie niet bij enige looptijdtransformatie, of stellen haar niet bloot aan enig valuta- of renterisico of aan enig ander commercieel risico.

2.   Indien de omstandigheden dit mogelijk maken en indien de partner daarom verzoekt, kan de Commissie de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat in de leningsvoorwaarden een clausule inzake vervroegde aflossing wordt opgenomen en dat in de voorwaarden verbonden aan de opgenomen leningen een overeenkomstige clausule voorkomt.

3.   Indien de omstandigheden een gunstigere rente op de verstrekte lening mogelijk maken en indien de partner daarom verzoekt, kan de Commissie besluiten de oorspronkelijk door haar opgenomen leningen geheel of gedeeltelijk te herfinancieren of de overeenkomstige financiële voorwaarden te herstructureren. De herfinancieringen of herstructureringen gebeuren onder de in de leden 1 en 4 vastgestelde voorwaarden en mogen niet leiden tot een verlenging van de looptijd van de betrokken opgenomen leningen en evenmin tot een verhoging van het op de datum van deze herfinancieringen of herstructureringen nog uitstaande bedrag.

4.   Alle kosten die de Unie met betrekking tot de uit hoofde van dit besluit opgenomen of verstrekte leningen maakt, komen ten laste van de partner.

5.   De Commissie licht het Europees Parlement en de Raad in over ontwikkelingen met betrekking tot de in de leden 2 en 3 bedoelde verrichtingen.

Artikel 6

1.   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (5).

2.   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt in direct beheer uitgevoerd.

3.   De leningsovereenkomst bevat bepalingen die het volgende verzekeren:

| a) | de partner gaat regelmatig na of de uit de algemene Uniebegroting verstrekte financiering naar behoren is gebruikt, neemt passende maatregelen ter voorkoming van onregelmatigheden en fraude, en onderneemt zo nodig gerechtelijke stappen om de uit hoofde van dit besluit verstrekte middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen; |
| --- | --- |

a)

de partner gaat regelmatig na of de uit de algemene Uniebegroting verstrekte financiering naar behoren is gebruikt, neemt passende maatregelen ter voorkoming van onregelmatigheden en fraude, en onderneemt zo nodig gerechtelijke stappen om de uit hoofde van dit besluit verstrekte middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen;

| b) | de financiële belangen van de Unie worden beschermd, in het bijzonder met specifieke maatregelen met het oog op de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de macrofinanciële bijstand van de Unie, overeenkomstig Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 (6) en (Euratom, EG) nr. 2185/96 (7) van de Raad en Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (8) en, voor de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking met betrekking tot het Europees Openbaar Ministerie, Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (9). Daartoe wordt het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) uitdrukkelijk gemachtigd tot het verrichten van onderzoeken, waaronder controles en inspecties ter plaatse met inbegrip van digitale forensische onderzoeken en gesprekken; |
| --- | --- |

b)

de financiële belangen van de Unie worden beschermd, in het bijzonder met specifieke maatregelen met het oog op de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de macrofinanciële bijstand van de Unie, overeenkomstig Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 (6) en (Euratom, EG) nr. 2185/96 (7) van de Raad en Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (8) en, voor de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking met betrekking tot het Europees Openbaar Ministerie, Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (9). Daartoe wordt het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) uitdrukkelijk gemachtigd tot het verrichten van onderzoeken, waaronder controles en inspecties ter plaatse met inbegrip van digitale forensische onderzoeken en gesprekken;

| c) | de Commissie of haar vertegenwoordigers worden uitdrukkelijk gemachtigd tot het uitvoeren van controles, waaronder controles en inspecties ter plaatse; |
| --- | --- |

c)

de Commissie of haar vertegenwoordigers worden uitdrukkelijk gemachtigd tot het uitvoeren van controles, waaronder controles en inspecties ter plaatse;

| d) | de Commissie en de Rekenkamer worden uitdrukkelijk gemachtigd om tijdens en na de periode dat de macrofinanciële bijstand van de Unie beschikbaar is, audits uit te voeren, met inbegrip van documentaudits en audits ter plaatse, zoals operationele beoordelingen; |
| --- | --- |

d)

de Commissie en de Rekenkamer worden uitdrukkelijk gemachtigd om tijdens en na de periode dat de macrofinanciële bijstand van de Unie beschikbaar is, audits uit te voeren, met inbegrip van documentaudits en audits ter plaatse, zoals operationele beoordelingen;

| e) | de Unie heeft recht op vervroegde aflossing van de lening, indien is vastgesteld dat de partner met betrekking tot het beheer van de macrofinanciële bijstand van de Unie fraude, corruptie of enige andere onrechtmatige activiteit heeft gepleegd die de financiële belangen van de Unie schaadt; en |
| --- | --- |

e)

de Unie heeft recht op vervroegde aflossing van de lening, indien is vastgesteld dat de partner met betrekking tot het beheer van de macrofinanciële bijstand van de Unie fraude, corruptie of enige andere onrechtmatige activiteit heeft gepleegd die de financiële belangen van de Unie schaadt; en

| f) | alle kosten die de Unie met betrekking tot de uit hoofde van dit besluit opgenomen en verstrekte leningen maakt, komen ten laste van de partner. |
| --- | --- |

f)

alle kosten die de Unie met betrekking tot de uit hoofde van dit besluit opgenomen en verstrekte leningen maakt, komen ten laste van de partner.

4.   Vóór de uitvoering van de macrofinanciële bijstand van de Unie beoordeelt de Commissie, door middel van een operationele beoordeling, de deugdelijkheid van de voor deze bijstand geldende financiële regelingen, administratieve procedures en interne en externe controlemechanismen van de partner.

Artikel 7

1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing op de macrofinanciële bijstand van de Unie voor Montenegro, terwijl artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing is op de macrofinanciële bijstand van de Unie voor de overige partners waarop dit besluit betrekking heeft.

Artikel 8

1.   De Commissie dient jaarlijks, uiterlijk op 30 juni, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van dit besluit in het voorgaande jaar, met inbegrip van een evaluatie van die uitvoering. In dat verslag:

| a) | wordt de bij de uitvoering van de macrofinanciële bijstand van de Unie geboekte vooruitgang onderzocht; |
| --- | --- |

a)

wordt de bij de uitvoering van de macrofinanciële bijstand van de Unie geboekte vooruitgang onderzocht;

| b) | worden de economische situatie en vooruitzichten van de partner beoordeeld, alsook de bij de uitvoering van de in artikel 3, lid 1, bedoelde beleidsmaatregelen geboekte vooruitgang; |
| --- | --- |

b)

worden de economische situatie en vooruitzichten van de partner beoordeeld, alsook de bij de uitvoering van de in artikel 3, lid 1, bedoelde beleidsmaatregelen geboekte vooruitgang;

| c) | wordt het verband gespecificeerd tussen de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economischebeleidsvoorwaarden, de actuele economische en budgettaire prestaties van de partner en de besluiten van de Commissie tot uitkering van de tranches van de macrofinanciële bijstand van de Unie. |
| --- | --- |

c)

wordt het verband gespecificeerd tussen de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economischebeleidsvoorwaarden, de actuele economische en budgettaire prestaties van de partner en de besluiten van de Commissie tot uitkering van de tranches van de macrofinanciële bijstand van de Unie.

2.   Uiterlijk twee jaar na het verstrijken van de in artikel 1, lid 4, vastgestelde beschikbaarheidsperiode dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een ex-postevaluatieverslag in met een beoordeling van de resultaten en de efficiëntie van de voltooide macrofinanciële bijstand van de Unie en van de mate waarin die tot de doelstellingen van de bijstand heeft bijgedragen.

Artikel 9

Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 25 mei 2020.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

D. M. SASSOLI

Voor de Raad

De voorzitster

A. METELKO-ZGOMBIĆ

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 15 mei 2020 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 20 mei 2020.

1

(*)  Deze benaming laat de standpunten over de status van Kosovo onverlet, en is in overeenstemming met Resolutie 1244 (1999) van de VN-Veiligheidsraad en het advies van het Internationaal Gerechtshof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo.

*

(2)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

2

(3)  Besluit 2010/427/EU van de Raad van 26 juli 2010 tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese dienst voor extern optreden (PB L 201 van 3.8.2010, blz. 30).

3

(4)  Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad van 25 mei 2009 tot instelling van een Garantiefonds (PB L 145 van 10.6.2009, blz. 10).

4

(5)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).

5

(6)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1).

6

(7)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).

7

(8)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).

8

(9)  Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (PB L 283 van 31.10.2017, blz. 1).

9

---

II Niet-wetgevingshandelingen

BESLUITEN

| 27.5.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 165/38 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 165/38

---

BESLUIT (EU) 2020/702 VAN DE RAAD

van 20 mei 2020

tot verdere verlenging van de tijdelijke afwijking van het reglement van orde van de Raad, ingevoerd bij Besluit (EU) 2020/430 en verlengd bij Besluit (EU) 2020/556 in het licht van de door de COVID-19-pandemie in de Unie veroorzaakte reisproblemen

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 240, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Besluit (EU) 2020/430 van de Raad (1) is een afwijking voor de duur van één maand van artikel 12, lid 1, eerste alinea, van het reglement van orde van de Raad (2) ingevoerd voor besluiten om gebruik te maken van de gewone schriftelijke procedure, wanneer die besluiten worden genomen door het Comité van permanente vertegenwoordigers (Coreper). Die afwijking gold tot en met 23 april 2020. |
| --- | --- |

(1)

Bij Besluit (EU) 2020/430 van de Raad (1) is een afwijking voor de duur van één maand van artikel 12, lid 1, eerste alinea, van het reglement van orde van de Raad (2) ingevoerd voor besluiten om gebruik te maken van de gewone schriftelijke procedure, wanneer die besluiten worden genomen door het Comité van permanente vertegenwoordigers (Coreper). Die afwijking gold tot en met 23 april 2020.

| (2) | Bij Besluit (EU) 2020/430 is bepaald dat, indien voortdurende uitzonderlijke omstandigheden dat rechtvaardigen, de Raad dat besluit kan verlengen. Op 21 april 2020 heeft de Raad bij Besluit (EU) 2020/556 (3) de afwijking in artikel 1 van Besluit (EU) 2020/430 met één maand verlengd, dat wil zeggen van 23 april 2020. Die verlenging van de afwijking loopt af op 23 mei 2020. |
| --- | --- |

(2)

Bij Besluit (EU) 2020/430 is bepaald dat, indien voortdurende uitzonderlijke omstandigheden dat rechtvaardigen, de Raad dat besluit kan verlengen. Op 21 april 2020 heeft de Raad bij Besluit (EU) 2020/556 (3) de afwijking in artikel 1 van Besluit (EU) 2020/430 met één maand verlengd, dat wil zeggen van 23 april 2020. Die verlenging van de afwijking loopt af op 23 mei 2020.

| (3) | Aangezien de uitzonderlijke omstandigheden als gevolg van de COVID-19-pandemie voortduren en een aantal door de lidstaten genomen buitengewone preventie- en inperkingsmaatregelen nog steeds van kracht zijn, moet de in artikel 1 van Besluit (EU) 2020/430 ingevoerde afwijking, als verlengd bij Besluit (EU) 2020/556, opnieuw voor een beperkte duur worden verlengd tot 10 juli 2020, |
| --- | --- |

(3)

Aangezien de uitzonderlijke omstandigheden als gevolg van de COVID-19-pandemie voortduren en een aantal door de lidstaten genomen buitengewone preventie- en inperkingsmaatregelen nog steeds van kracht zijn, moet de in artikel 1 van Besluit (EU) 2020/430 ingevoerde afwijking, als verlengd bij Besluit (EU) 2020/556, opnieuw voor een beperkte duur worden verlengd tot 10 juli 2020,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De afwijking in artikel 1 van Besluit (EU) 2020/430, als verlengd bij Besluit (EU) 2020/556, wordt verder verlengd tot en met 10 juli 2020.

Artikel 2

Dit besluit wordt van kracht op de dag waarop het wordt vastgesteld.

Het wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 20 mei 2020.

Voor de Raad

De voorzitter

G. GRLIĆ RADMAN

---

(1)  Besluit (EU) 2020/430 van de Raad van 23 maart 2020 betreffende een tijdelijke afwijking van het reglement van orde van de Raad in het licht van de door de COVID-19-pandemie in de Unie veroorzaakte reisproblemen (PB L 88 I van 24.3.2020, blz. 1).

1

(2)  Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 december 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35).

2

(3)  Besluit (EU) 2020/556 van de Raad van 21 april 2020 tot verlenging van de tijdelijke afwijking van het reglement van orde van de Raad, ingevoerd bij Besluit (EU) 2020/430 in het licht van de door de COVID-19-pandemie in de Unie veroorzaakte reisproblemen (PB L 128 I van 23.4.2020, blz. 1).

3

---