# Dziennik Urzędowy L 173/2022

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 173 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6530 czerwca 2022 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 173

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6530 czerwca 2022

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1031 z dnia 23 czerwca 2022 r. w sprawie dostępu wykonawców, towarów i usług z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych i koncesji oraz procedur wspierających negocjacje dotyczące dostępu unijnych wykonawców, towarów i usług do rynków zamówień publicznych i koncesji państw trzecich (Instrument Zamówień Międzynarodowych – IZM) (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1032 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) 2017/1938 i (WE) nr 715/2009 w odniesieniu do magazynowania gazu (
  1
  ) | 17 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1033 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do szczególnego działania mającego zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę | 34 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1034 z dnia 29 czerwca 2022 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/953 w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (
  1
  ) | 37 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1035 z dnia 29 czerwca 2022 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/954 w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń | 46 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1031 z dnia 23 czerwca 2022 r. w sprawie dostępu wykonawców, towarów i usług z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych i koncesji oraz procedur wspierających negocjacje dotyczące dostępu unijnych wykonawców, towarów i usług do rynków zamówień publicznych i koncesji państw trzecich (Instrument Zamówień Międzynarodowych – IZM) (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1032 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) 2017/1938 i (WE) nr 715/2009 w odniesieniu do magazynowania gazu (
  1
  )

1

17

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1033 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do szczególnego działania mającego zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę

34

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1034 z dnia 29 czerwca 2022 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/953 w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (
  1
  )

1

37

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1035 z dnia 29 czerwca 2022 r. dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/954 w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń

46

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1036 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1429 w odniesieniu przedłużenia okresu odniesienia (
  1
  ) | 50 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/1037 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania glikolipidów jako środków konserwujących w napojach (
  1
  ) | 52 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/1038 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania poliwinylopyrolidonu (E 1201) w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych (
  1
  ) | 56 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1039 z dnia 29 czerwca 2022 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 w odniesieniu do zawieszenia na rok 2023 pewnych preferencji taryfowych przyznanych niektórym krajom korzystającym z systemu GSP | 58 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1040 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany załączników VI i XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 w odniesieniu do wykazów państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii określonych ptaków żyjących w niewoli i ich materiału biologicznego oraz produktów mięsnych z drobiu (
  1
  ) | 61 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1041 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie poddania rejestracji przywozu niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei w następstwie wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. w sprawie T-383/17, podtrzymanego przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-260/20 P, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/763 | 64 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/1042 z dnia 21 czerwca 2022 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (linia budżetowa 07 20 03 01 – Zabezpieczenie społeczne) (
  1
  ) | 68 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/1043 z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie mianowania członka i dwóch zastępców członków Komitetu Regionów, zaproponowanych przez Królestwo Hiszpanii | 71 |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/1044 z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2022) | 73 |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/1045 z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2022) | 75 |
| | * | Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE) 2022/1046 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu | 77 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1036 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1429 w odniesieniu przedłużenia okresu odniesienia (
  1
  )

1

50

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/1037 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania glikolipidów jako środków konserwujących w napojach (
  1
  )

1

52

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/1038 z dnia 29 czerwca 2022 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania poliwinylopyrolidonu (E 1201) w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych (
  1
  )

1

56

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1039 z dnia 29 czerwca 2022 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 w odniesieniu do zawieszenia na rok 2023 pewnych preferencji taryfowych przyznanych niektórym krajom korzystającym z systemu GSP

58

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1040 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany załączników VI i XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 w odniesieniu do wykazów państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii określonych ptaków żyjących w niewoli i ich materiału biologicznego oraz produktów mięsnych z drobiu (
  1
  )

1

61

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1041 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie poddania rejestracji przywozu niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei w następstwie wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. w sprawie T-383/17, podtrzymanego przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-260/20 P, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/763

64

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2022/1042 z dnia 21 czerwca 2022 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (linia budżetowa 07 20 03 01 – Zabezpieczenie społeczne) (
  1
  )

1

68

*

Decyzja Rady (UE) 2022/1043 z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie mianowania członka i dwóch zastępców członków Komitetu Regionów, zaproponowanych przez Królestwo Hiszpanii

71

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/1044 z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2022)

73

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2022/1045 z dnia 28 czerwca 2022 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2022)

75

*

Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE) 2022/1046 z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu

77

| | | III   Inne akty |
| --- | --- | --- |
| | | EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 269/21/COL z dnia 1 grudnia 2021 r. wprowadzająca zmienione wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2022–2027 [2022/1047] | 79 |
| | * | Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 293/21/COL z dnia 16 grudnia 2021 r. zmieniająca przepisy proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przez wprowadzenie zmienionych wytycznych dotyczących krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych [2022/1048] | 121 |

III   Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 269/21/COL z dnia 1 grudnia 2021 r. wprowadzająca zmienione wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2022–2027 [2022/1047]

79

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 293/21/COL z dnia 16 grudnia 2021 r. zmieniająca przepisy proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przez wprowadzenie zmienionych wytycznych dotyczących krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych [2022/1048]

121

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1013 z dnia 27 czerwca 2022 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozszerzone na Wietnam i Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 ( Dz.U. L 170 z 28.6.2022 ) | 133 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1013 z dnia 27 czerwca 2022 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozszerzone na Wietnam i Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 ( Dz.U. L 170 z 28.6.2022 )

( Dz.U. L 170 z 28.6.2022 )

133

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/1031

z dnia 23 czerwca 2022 r.

w sprawie dostępu wykonawców, towarów i usług z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych i koncesji oraz procedur wspierających negocjacje dotyczące dostępu unijnych wykonawców, towarów i usług do rynków zamówień publicznych i koncesji państw trzecich (Instrument Zamówień Międzynarodowych – IZM)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Unia ma określać i prowadzić wspólne polityki i działania oraz usprawniać współpracę we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, między innymi w celu zachęcania wszystkich krajów do integracji w ramach gospodarki światowej, w tym drogą stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Unia ma określać i prowadzić wspólne polityki i działania oraz usprawniać współpracę we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, między innymi w celu zachęcania wszystkich krajów do integracji w ramach gospodarki światowej, w tym drogą stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym.

| (2) | Zgodnie z art. 206 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), poprzez utworzenie unii celnej Unia ma przyczyniać się, we wspólnym interesie, do harmonijnego rozwoju handlu światowego, stopniowego zniesienia ograniczeń w handlu międzynarodowym i w bezpośrednich inwestycjach zagranicznych oraz do zmniejszenia barier celnych i innych barier. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 206 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), poprzez utworzenie unii celnej Unia ma przyczyniać się, we wspólnym interesie, do harmonijnego rozwoju handlu światowego, stopniowego zniesienia ograniczeń w handlu międzynarodowym i w bezpośrednich inwestycjach zagranicznych oraz do zmniejszenia barier celnych i innych barier.

| (3) | Zgodnie z art. 26 TFUE Unia ma przyjmować środki w celu ustanowienia lub zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego obejmującego obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami Traktatów. Dostęp wykonawców, towarów i usług z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych lub koncesji wchodzi w zakres wspólnej polityki handlowej. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 26 TFUE Unia ma przyjmować środki w celu ustanowienia lub zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego obejmującego obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami Traktatów. Dostęp wykonawców, towarów i usług z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych lub koncesji wchodzi w zakres wspólnej polityki handlowej.

| (4) | Art. III:8 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 oraz art. XIII Układu ogólnego w sprawie handlu usługami wyłączają zamówienia rządowe z zakresu głównych dyscyplin wielostronnych Światowej Organizacji Handlu (WTO). |
| --- | --- |

(4)

Art. III:8 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 oraz art. XIII Układu ogólnego w sprawie handlu usługami wyłączają zamówienia rządowe z zakresu głównych dyscyplin wielostronnych Światowej Organizacji Handlu (WTO).

| (5) | W ramach WTO oraz poprzez swoje stosunki dwustronne Unia opowiada się za ambitnym otwarciem międzynarodowych rynków zamówień publicznych i koncesji Unii i jej partnerów handlowych, w duchu wzajemności i obopólnych korzyści. |
| --- | --- |

(5)

W ramach WTO oraz poprzez swoje stosunki dwustronne Unia opowiada się za ambitnym otwarciem międzynarodowych rynków zamówień publicznych i koncesji Unii i jej partnerów handlowych, w duchu wzajemności i obopólnych korzyści.

| (6) | Wielostronne Porozumienie WTO w sprawie zamówień rządowych oraz umowy handlowe Unii, które zawierają postanowienia dotyczące zamówień publicznych, zapewniają unijnym wykonawcom dostęp wyłącznie do rynków zamówień publicznych lub koncesji państw trzecich, które są stronami tych umów. |
| --- | --- |

(6)

Wielostronne Porozumienie WTO w sprawie zamówień rządowych oraz umowy handlowe Unii, które zawierają postanowienia dotyczące zamówień publicznych, zapewniają unijnym wykonawcom dostęp wyłącznie do rynków zamówień publicznych lub koncesji państw trzecich, które są stronami tych umów.

| (7) | W przypadku gdy państwo trzecie jest stroną Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych lub zawarło z Unią umowę handlową, która zawiera postanowienia dotyczące zamówień publicznych, Komisja powinna postępować zgodnie z mechanizmami konsultacji lub rozwiązywania sporów określonymi w tych umowach, w przypadku gdy praktyki restrykcyjne są związane z zamówieniami publicznymi objętymi zobowiązaniami dotyczącymi dostępu do rynku, podjętymi przez to państwo trzecie w stosunku do Unii. |
| --- | --- |

(7)

W przypadku gdy państwo trzecie jest stroną Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych lub zawarło z Unią umowę handlową, która zawiera postanowienia dotyczące zamówień publicznych, Komisja powinna postępować zgodnie z mechanizmami konsultacji lub rozwiązywania sporów określonymi w tych umowach, w przypadku gdy praktyki restrykcyjne są związane z zamówieniami publicznymi objętymi zobowiązaniami dotyczącymi dostępu do rynku, podjętymi przez to państwo trzecie w stosunku do Unii.

| (8) | Wiele państw trzecich jest niechętnych otwarciu swoich rynków zamówień publicznych lub koncesji na międzynarodową konkurencję lub usprawnianiu dostępu do tych rynków. W konsekwencji unijni wykonawcy napotykają praktyki restrykcyjne w udzielaniu zamówień publicznych w wielu państwach trzecich, które to praktyki skutkują utratą istotnych możliwości handlowych. |
| --- | --- |

(8)

Wiele państw trzecich jest niechętnych otwarciu swoich rynków zamówień publicznych lub koncesji na międzynarodową konkurencję lub usprawnianiu dostępu do tych rynków. W konsekwencji unijni wykonawcy napotykają praktyki restrykcyjne w udzielaniu zamówień publicznych w wielu państwach trzecich, które to praktyki skutkują utratą istotnych możliwości handlowych.

| (9) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 (3) ustanawia zasady i procedury w celu zapewnienia wykonania praw Unii wynikających z zawartych przez nią międzynarodowych umów handlowych. Brak jest takich zasad i procedur dotyczących traktowania wykonawców, towarów i usług nieobjętych takimi umowami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

(9)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 (3) ustanawia zasady i procedury w celu zapewnienia wykonania praw Unii wynikających z zawartych przez nią międzynarodowych umów handlowych. Brak jest takich zasad i procedur dotyczących traktowania wykonawców, towarów i usług nieobjętych takimi umowami międzynarodowymi.

| (10) | Międzynarodowe zobowiązania dotyczące dostępu do rynku podjęte przez Unię wobec państw trzecich w dziedzinie zamówień publicznych i koncesji wymagają między innymi równego traktowania wykonawców z tych państw trzecich. Dlatego też środki przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą mieć zastosowanie tylko do wykonawców, towarów lub usług z państw trzecich, które nie są stronami wielostronnego Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych ani dwu- lub wielostronnych umów handlowych zawartych z Unią, zawierających zobowiązania dotyczące dostępu do rynków zamówień publicznych lub koncesji, lub do wykonawców, towarów lub usług z państw, które są stronami takich umów, ale wyłącznie w odniesieniu do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego na towary, usługi lub koncesje nieobjęte tymi umowami. Zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE (4), 2014/24/UE (5) i 2014/25/UE (6) oraz jak wyjaśniono w komunikacie Komisji z dnia 24 lipca 2019 r. w sprawie wytycznych dotyczących udziału oferentów z państw trzecich w unijnym rynku zamówień publicznych oraz wprowadzania na ten rynek towarów z państw trzecich, wykonawcy z państw trzecich, które nie zawarły żadnej umowy przewidującej otwarcie unijnego rynku zamówień, lub których towary, usługi i roboty budowlane nie są objęte taką umową, nie mają zapewnionego dostępu do postępowań o udzielenie zamówienia w Unii i mogą zostać wykluczeni. |
| --- | --- |

(10)

Międzynarodowe zobowiązania dotyczące dostępu do rynku podjęte przez Unię wobec państw trzecich w dziedzinie zamówień publicznych i koncesji wymagają między innymi równego traktowania wykonawców z tych państw trzecich. Dlatego też środki przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą mieć zastosowanie tylko do wykonawców, towarów lub usług z państw trzecich, które nie są stronami wielostronnego Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych ani dwu- lub wielostronnych umów handlowych zawartych z Unią, zawierających zobowiązania dotyczące dostępu do rynków zamówień publicznych lub koncesji, lub do wykonawców, towarów lub usług z państw, które są stronami takich umów, ale wyłącznie w odniesieniu do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego na towary, usługi lub koncesje nieobjęte tymi umowami. Zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE (4), 2014/24/UE (5) i 2014/25/UE (6) oraz jak wyjaśniono w komunikacie Komisji z dnia 24 lipca 2019 r. w sprawie wytycznych dotyczących udziału oferentów z państw trzecich w unijnym rynku zamówień publicznych oraz wprowadzania na ten rynek towarów z państw trzecich, wykonawcy z państw trzecich, które nie zawarły żadnej umowy przewidującej otwarcie unijnego rynku zamówień, lub których towary, usługi i roboty budowlane nie są objęte taką umową, nie mają zapewnionego dostępu do postępowań o udzielenie zamówienia w Unii i mogą zostać wykluczeni.

| (11) | Skuteczne stosowanie wszelkich środków przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia w celu poprawy dostępu unijnych wykonawców do rynków zamówień publicznych lub koncesji określonych państw trzecich wymaga jasnego zestawu reguł pochodzenia wykonawców, towarów i usług. |
| --- | --- |

(11)

Skuteczne stosowanie wszelkich środków przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia w celu poprawy dostępu unijnych wykonawców do rynków zamówień publicznych lub koncesji określonych państw trzecich wymaga jasnego zestawu reguł pochodzenia wykonawców, towarów i usług.

| (12) | Pochodzenie towaru należy ustalać zgodnie z art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (7). |
| --- | --- |

(12)

Pochodzenie towaru należy ustalać zgodnie z art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (7).

| (13) | Pochodzenie usługi należy ustalać na podstawie pochodzenia świadczącej ją osoby fizycznej lub prawnej. Za miejsce pochodzenia osoby prawnej należy uznać państwo, na mocy prawa którego osoba prawna została utworzona lub w inny sposób zorganizowana i na którego terytorium prowadzi istotną działalność gospodarczą. Osoby prawne utworzone lub w inny sposób zorganizowane na mocy prawa państwa członkowskiego należy uznawać za mające pochodzenie w Unii tylko wtedy, gdy mają bezpośredni i skuteczny związek z gospodarką państwa członkowskiego. Aby uniknąć możliwego obchodzenia środka Instrumentu Zamówień Międzynarodowych (IZM), pochodzenie osób prawnych kontrolowanych przez podmioty zagraniczne lub będących ich własnością, które nie prowadzą istotnej działalności gospodarczej na terytorium państwa trzeciego lub na terytorium państwa członkowskiego, na mocy prawa którego zostały one utworzone lub w inny sposób zorganizowane, może również wymagać ustalenia poprzez uwzględnienie innych elementów, takich jak pochodzenie właścicieli lub innych osób mających dominujący wpływ na tę osobę prawną. |
| --- | --- |

(13)

Pochodzenie usługi należy ustalać na podstawie pochodzenia świadczącej ją osoby fizycznej lub prawnej. Za miejsce pochodzenia osoby prawnej należy uznać państwo, na mocy prawa którego osoba prawna została utworzona lub w inny sposób zorganizowana i na którego terytorium prowadzi istotną działalność gospodarczą. Osoby prawne utworzone lub w inny sposób zorganizowane na mocy prawa państwa członkowskiego należy uznawać za mające pochodzenie w Unii tylko wtedy, gdy mają bezpośredni i skuteczny związek z gospodarką państwa członkowskiego. Aby uniknąć możliwego obchodzenia środka Instrumentu Zamówień Międzynarodowych (IZM), pochodzenie osób prawnych kontrolowanych przez podmioty zagraniczne lub będących ich własnością, które nie prowadzą istotnej działalności gospodarczej na terytorium państwa trzeciego lub na terytorium państwa członkowskiego, na mocy prawa którego zostały one utworzone lub w inny sposób zorganizowane, może również wymagać ustalenia poprzez uwzględnienie innych elementów, takich jak pochodzenie właścicieli lub innych osób mających dominujący wpływ na tę osobę prawną.

| (14) | Dokonując oceny, czy w państwie trzecim istnieją szczególne środki lub praktyki, które mogą skutkować ograniczeniem dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji tego państwa trzeciego, Komisja powinna badać, w jakim stopniu prawo, zasady lub inne środki dotyczące rynków zamówień publicznych lub koncesji danego państwa trzeciego zapewniają przejrzystość zgodnie z międzynarodowymi standardami oraz nie powodują poważnych i powtarzających się ograniczeń w stosunku do unijnych wykonawców, towarów lub usług. Ponadto Komisja powinna badać, w jakim stopniu poszczególne instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające danego państwa trzeciego przyjmują lub utrzymują restrykcyjne praktyki wobec unijnych wykonawców, towarów lub usług. |
| --- | --- |

(14)

Dokonując oceny, czy w państwie trzecim istnieją szczególne środki lub praktyki, które mogą skutkować ograniczeniem dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji tego państwa trzeciego, Komisja powinna badać, w jakim stopniu prawo, zasady lub inne środki dotyczące rynków zamówień publicznych lub koncesji danego państwa trzeciego zapewniają przejrzystość zgodnie z międzynarodowymi standardami oraz nie powodują poważnych i powtarzających się ograniczeń w stosunku do unijnych wykonawców, towarów lub usług. Ponadto Komisja powinna badać, w jakim stopniu poszczególne instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające danego państwa trzeciego przyjmują lub utrzymują restrykcyjne praktyki wobec unijnych wykonawców, towarów lub usług.

| (15) | Komisja powinna mieć możliwość wszczęcia w dowolnym momencie przejrzystego postępowania wyjaśniającego w sprawie zarzutów dotyczących restrykcyjnych środków lub praktyk przyjętych lub utrzymywanych przez państwo trzecie. |
| --- | --- |

(15)

Komisja powinna mieć możliwość wszczęcia w dowolnym momencie przejrzystego postępowania wyjaśniającego w sprawie zarzutów dotyczących restrykcyjnych środków lub praktyk przyjętych lub utrzymywanych przez państwo trzecie.

| (16) | Biorąc pod uwagę ogólny cel polityki Unii polegający na wspieraniu wzrostu gospodarczego krajów najsłabiej rozwiniętych oraz ich integracji z globalnymi łańcuchami wartości, Komisja nie powinna wszczynać postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do państw korzystających z rozwiązania „wszystko oprócz broni” wymienionych w załączniku IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (8). |
| --- | --- |

(16)

Biorąc pod uwagę ogólny cel polityki Unii polegający na wspieraniu wzrostu gospodarczego krajów najsłabiej rozwiniętych oraz ich integracji z globalnymi łańcuchami wartości, Komisja nie powinna wszczynać postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do państw korzystających z rozwiązania „wszystko oprócz broni” wymienionych w załączniku IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (8).

| (17) | Prowadząc postępowanie wyjaśniające, Komisja powinna wezwać dane państwo trzecie do podjęcia konsultacji w celu wyeliminowania lub skorygowania wszelkich restrykcyjnych środków lub praktyk, a tym samym poprawy możliwości przetargowych dla unijnych wykonawców, towarów i usług w odniesieniu do rynków zamówień publicznych lub koncesji w tym państwie trzecim. |
| --- | --- |

(17)

Prowadząc postępowanie wyjaśniające, Komisja powinna wezwać dane państwo trzecie do podjęcia konsultacji w celu wyeliminowania lub skorygowania wszelkich restrykcyjnych środków lub praktyk, a tym samym poprawy możliwości przetargowych dla unijnych wykonawców, towarów i usług w odniesieniu do rynków zamówień publicznych lub koncesji w tym państwie trzecim.

| (18) | Jest sprawą najwyższej wagi, aby postępowanie wyjaśniające było prowadzone w sposób przejrzysty. Sprawozdanie zawierające główne ustalenia wynikające z postępowania wyjaśniającego powinno być zatem publicznie dostępne. |
| --- | --- |

(18)

Jest sprawą najwyższej wagi, aby postępowanie wyjaśniające było prowadzone w sposób przejrzysty. Sprawozdanie zawierające główne ustalenia wynikające z postępowania wyjaśniającego powinno być zatem publicznie dostępne.

| (19) | W przypadku gdy postępowanie wyjaśniające potwierdzi istnienie restrykcyjnych środków lub praktyk, a konsultacje z danym państwem trzecim nie prowadzą do podjęcia zadowalających działań naprawczych, które skorygują poważne i powtarzające się ograniczenia dostępu dla unijnych wykonawców, towarów i usług w rozsądnym terminie, lub w przypadku gdy dane państwo trzecie odmówi podjęcia konsultacji, Komisja powinna przyjąć na podstawie niniejszego rozporządzenia – jeżeli uzna, że leży to w interesie Unii – środek IZM w postaci korekty punktacji lub wykluczenia ofert. |
| --- | --- |

(19)

W przypadku gdy postępowanie wyjaśniające potwierdzi istnienie restrykcyjnych środków lub praktyk, a konsultacje z danym państwem trzecim nie prowadzą do podjęcia zadowalających działań naprawczych, które skorygują poważne i powtarzające się ograniczenia dostępu dla unijnych wykonawców, towarów i usług w rozsądnym terminie, lub w przypadku gdy dane państwo trzecie odmówi podjęcia konsultacji, Komisja powinna przyjąć na podstawie niniejszego rozporządzenia – jeżeli uzna, że leży to w interesie Unii – środek IZM w postaci korekty punktacji lub wykluczenia ofert.

| (20) | Ustalenie, czy przyjęcie środka IZM leży w interesie Unii, powinno opierać się na ocenie różnych interesów rozpatrywanych łącznie, w tym interesu unijnych wykonawców. Komisja powinna wyważyć konsekwencje przyjęcia takiego środka i jego wpływ na szersze interesy Unii. Ważne jest, aby zwrócić szczególną uwagę na ogólny cel, jakim jest osiągnięcie wzajemności przez otwarcie rynków państw trzecich i poprawę dostępu do rynku dla unijnych wykonawców. Należy również uwzględnić cel polegający na ograniczeniu wszelkich zbędnych obciążeń administracyjnych dla instytucji zamawiających i podmiotów zamawiających, a także wykonawców. |
| --- | --- |

(20)

Ustalenie, czy przyjęcie środka IZM leży w interesie Unii, powinno opierać się na ocenie różnych interesów rozpatrywanych łącznie, w tym interesu unijnych wykonawców. Komisja powinna wyważyć konsekwencje przyjęcia takiego środka i jego wpływ na szersze interesy Unii. Ważne jest, aby zwrócić szczególną uwagę na ogólny cel, jakim jest osiągnięcie wzajemności przez otwarcie rynków państw trzecich i poprawę dostępu do rynku dla unijnych wykonawców. Należy również uwzględnić cel polegający na ograniczeniu wszelkich zbędnych obciążeń administracyjnych dla instytucji zamawiających i podmiotów zamawiających, a także wykonawców.

| (21) | Korekta punktacji powinna być stosowana jedynie do celu oceny ofert złożonych przez wykonawców pochodzących z danego państwa trzeciego. Środek taki nie powinien wpływać na cenę do zapłacenia w ramach zamówienia, które zostanie udzielone zwycięskiemu oferentowi. W przypadku gdy instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające decydują się oprzeć swoją ocenę ofert na cenie lub koszcie jako jedynym kryterium udzielenia zamówienia, poziom korekty punktacji powinien być znacząco wyższy, aby zapewnić porównywalną skuteczność środka IZM. |
| --- | --- |

(21)

Korekta punktacji powinna być stosowana jedynie do celu oceny ofert złożonych przez wykonawców pochodzących z danego państwa trzeciego. Środek taki nie powinien wpływać na cenę do zapłacenia w ramach zamówienia, które zostanie udzielone zwycięskiemu oferentowi. W przypadku gdy instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające decydują się oprzeć swoją ocenę ofert na cenie lub koszcie jako jedynym kryterium udzielenia zamówienia, poziom korekty punktacji powinien być znacząco wyższy, aby zapewnić porównywalną skuteczność środka IZM.

| (22) | Środki IZM powinny mieć zastosowanie do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym do umów ramowych i dynamicznych systemów zakupów. W przypadku gdy konkretne zamówienie jest udzielane w ramach dynamicznego systemu zakupów, do którego ma zastosowanie środek IZM, środki IZM powinny mieć również zastosowanie do tego konkretnego zamówienia. Środki IZM nie powinny jednak mieć zastosowania do zamówień poniżej określonego progu, aby ograniczyć całkowite obciążenie administracyjne instytucji zamawiających i podmiotów zamawiających. Aby uniknąć ewentualnego podwójnego stosowania środków IZM, środki takie nie powinny mieć zastosowania do zamówień udzielanych na podstawie umowy ramowej, jeżeli środki IZM zostały już zastosowane na etapie zawierania tej umowy ramowej. |
| --- | --- |

(22)

Środki IZM powinny mieć zastosowanie do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym do umów ramowych i dynamicznych systemów zakupów. W przypadku gdy konkretne zamówienie jest udzielane w ramach dynamicznego systemu zakupów, do którego ma zastosowanie środek IZM, środki IZM powinny mieć również zastosowanie do tego konkretnego zamówienia. Środki IZM nie powinny jednak mieć zastosowania do zamówień poniżej określonego progu, aby ograniczyć całkowite obciążenie administracyjne instytucji zamawiających i podmiotów zamawiających. Aby uniknąć ewentualnego podwójnego stosowania środków IZM, środki takie nie powinny mieć zastosowania do zamówień udzielanych na podstawie umowy ramowej, jeżeli środki IZM zostały już zastosowane na etapie zawierania tej umowy ramowej.

| (23) | Aby uniknąć ewentualnego obchodzenia środka IZM, na zwycięskich oferentów należy nałożyć odpowiednie zobowiązania. Zobowiązania te powinny mieć zastosowanie wyłącznie do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które są objęte środkiem IZM, a także do zamówień udzielanych na podstawie umowy ramowej, w przypadku gdy wartość takich zamówień jest równa określonemu progowi lub go przekracza oraz w przypadku gdy ta umowa ramowa jest objęta środkiem IZM. |
| --- | --- |

(23)

Aby uniknąć ewentualnego obchodzenia środka IZM, na zwycięskich oferentów należy nałożyć odpowiednie zobowiązania. Zobowiązania te powinny mieć zastosowanie wyłącznie do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które są objęte środkiem IZM, a także do zamówień udzielanych na podstawie umowy ramowej, w przypadku gdy wartość takich zamówień jest równa określonemu progowi lub go przekracza oraz w przypadku gdy ta umowa ramowa jest objęta środkiem IZM.

| (24) | W przypadku gdy państwo trzecie prowadzi merytoryczne i zaawansowane negocjacje z Unią dotyczące dostępu do rynku w dziedzinie zamówień publicznych, w celu wyeliminowania lub skorygowania ograniczenia dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do jego rynków zamówień publicznych lub koncesji, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia w trakcie negocjacji środków IZM odnoszących się do danego państwa trzeciego. |
| --- | --- |

(24)

W przypadku gdy państwo trzecie prowadzi merytoryczne i zaawansowane negocjacje z Unią dotyczące dostępu do rynku w dziedzinie zamówień publicznych, w celu wyeliminowania lub skorygowania ograniczenia dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do jego rynków zamówień publicznych lub koncesji, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia w trakcie negocjacji środków IZM odnoszących się do danego państwa trzeciego.

| (25) | Ważne jest, aby środki IZM były jednolicie stosowane w Unii przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające. Aby uwzględnić różnorodność zdolności administracyjnych instytucji zamawiających i podmiotów zamawiających, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wystąpienia z wnioskiem o zwolnienie z zakresu stosowania środków IZM dla ograniczonego wykazu lokalnych instytucji zamawiających, pod warunkiem spełnienia pewnych ścisłych wymogów. Sprawdzając wykazy lokalnych instytucji zamawiających zaproponowane przez państwa członkowskie, ważne jest aby Komisja wzięła pod uwagę szczególną sytuację tych instytucji zamawiających, między innymi pod względem liczby ludności i położenia geograficznego. Takie zwolnienie mogłoby również dotyczyć postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które te instytucje zamawiające powinny móc przeprowadzać na podstawie umów ramowych lub dynamicznych systemów zakupów. |
| --- | --- |

(25)

Ważne jest, aby środki IZM były jednolicie stosowane w Unii przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające. Aby uwzględnić różnorodność zdolności administracyjnych instytucji zamawiających i podmiotów zamawiających, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wystąpienia z wnioskiem o zwolnienie z zakresu stosowania środków IZM dla ograniczonego wykazu lokalnych instytucji zamawiających, pod warunkiem spełnienia pewnych ścisłych wymogów. Sprawdzając wykazy lokalnych instytucji zamawiających zaproponowane przez państwa członkowskie, ważne jest aby Komisja wzięła pod uwagę szczególną sytuację tych instytucji zamawiających, między innymi pod względem liczby ludności i położenia geograficznego. Takie zwolnienie mogłoby również dotyczyć postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które te instytucje zamawiające powinny móc przeprowadzać na podstawie umów ramowych lub dynamicznych systemów zakupów.

| (26) | Konieczne jest, aby instytucje zamawiające i podmioty zamawiające miały dostęp do szerokiej gamy wysokiej jakości produktów zaspokajających ich potrzeby zakupowe po konkurencyjnych cenach. Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające powinny mieć zatem możliwość niestosowania środków IZM ograniczających dostęp towarów i usług nieobjętych zobowiązaniami, w przypadku gdy brakuje unijnych towarów lub usług lub towarów lub usług objętych zobowiązaniami, które spełniałyby wymogi instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego, lub w celu zabezpieczenia zasadniczych wymagań polityki publicznej, na przykład dotyczących nadrzędnych względów związanych ze zdrowiem publicznym lub ochroną środowiska. W przypadku gdy instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające stosują te wyjątki, Komisja powinna być o tym informowana w terminowy i wyczerpujący sposób, aby umożliwić odpowiednie monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(26)

Konieczne jest, aby instytucje zamawiające i podmioty zamawiające miały dostęp do szerokiej gamy wysokiej jakości produktów zaspokajających ich potrzeby zakupowe po konkurencyjnych cenach. Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające powinny mieć zatem możliwość niestosowania środków IZM ograniczających dostęp towarów i usług nieobjętych zobowiązaniami, w przypadku gdy brakuje unijnych towarów lub usług lub towarów lub usług objętych zobowiązaniami, które spełniałyby wymogi instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego, lub w celu zabezpieczenia zasadniczych wymagań polityki publicznej, na przykład dotyczących nadrzędnych względów związanych ze zdrowiem publicznym lub ochroną środowiska. W przypadku gdy instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające stosują te wyjątki, Komisja powinna być o tym informowana w terminowy i wyczerpujący sposób, aby umożliwić odpowiednie monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia.

| (27) | W przypadku nieprawidłowego zastosowania przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające środków IZM, negatywnie wpływającego na szanse wykonawców mających prawo do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, zastosowanie powinny mieć dyrektywy Rady 89/665/EWG (9) i 92/13/EWG (10). Wykonawcy, których to dotyczy, powinni mieć możliwość wszczęcia procedury odwoławczej zgodnie z prawem krajowym wdrażającym te dyrektywy, jeżeli na przykład wykonawcy ci uznają, że konkurencyjny wykonawca powinien zostać wykluczony lub oferta powinna otrzymać niższą ocenę ze względu na zastosowanie środka IZM. Komisja powinna mieć również możliwość zastosowania mechanizmu korygującego zgodnie z art. 3 dyrektywy 89/665/EWG lub z art. 8 dyrektywy 92/13/EWG. |
| --- | --- |

(27)

W przypadku nieprawidłowego zastosowania przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające środków IZM, negatywnie wpływającego na szanse wykonawców mających prawo do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, zastosowanie powinny mieć dyrektywy Rady 89/665/EWG (9) i 92/13/EWG (10). Wykonawcy, których to dotyczy, powinni mieć możliwość wszczęcia procedury odwoławczej zgodnie z prawem krajowym wdrażającym te dyrektywy, jeżeli na przykład wykonawcy ci uznają, że konkurencyjny wykonawca powinien zostać wykluczony lub oferta powinna otrzymać niższą ocenę ze względu na zastosowanie środka IZM. Komisja powinna mieć również możliwość zastosowania mechanizmu korygującego zgodnie z art. 3 dyrektywy 89/665/EWG lub z art. 8 dyrektywy 92/13/EWG.

| (28) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11). |
| --- | --- |

(28)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11).

| (29) | W przypadku przyjmowania aktów wykonawczych w odniesieniu do przyjęcia, wycofania, zawieszenia, przywrócenia lub przedłużenia okresu obowiązywania środka IZM należy stosować procedurę sprawdzającą, a Komisję powinien wspierać Komitet ds. Barier Handlowych ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1843 (12). Biorąc pod uwagę, że środki IZM mogą mieć różny wpływ na unijne rynki zamówień publicznych lub koncesji, należy dostosować procedurę komitetową mającą zastosowanie do projektów aktów wykonawczych przewidujących wykluczenie ofert i w takich przypadkach zastosowanie powinien mieć art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |
| --- | --- |

(29)

W przypadku przyjmowania aktów wykonawczych w odniesieniu do przyjęcia, wycofania, zawieszenia, przywrócenia lub przedłużenia okresu obowiązywania środka IZM należy stosować procedurę sprawdzającą, a Komisję powinien wspierać Komitet ds. Barier Handlowych ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1843 (12). Biorąc pod uwagę, że środki IZM mogą mieć różny wpływ na unijne rynki zamówień publicznych lub koncesji, należy dostosować procedurę komitetową mającą zastosowanie do projektów aktów wykonawczych przewidujących wykluczenie ofert i w takich przypadkach zastosowanie powinien mieć art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

| (30) | W razie potrzeby oraz w sprawach mających wpływ na stosowanie unijnych ram prawnych dotyczących zamówień publicznych Komisja powinna mieć możliwość zasięgnięcia opinii Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych ustanowionego decyzją Rady 71/306/EWG (13). |
| --- | --- |

(30)

W razie potrzeby oraz w sprawach mających wpływ na stosowanie unijnych ram prawnych dotyczących zamówień publicznych Komisja powinna mieć możliwość zasięgnięcia opinii Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych ustanowionego decyzją Rady 71/306/EWG (13).

| (31) | Informacje otrzymane na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być wykorzystywane wyłącznie do celów, dla których o nie wnioskowano, oraz z należytym poszanowaniem mających zastosowanie unijnych i krajowych wymogów ochrony danych i poufności. Należy odpowiednio stosować rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 (14), a także art. 28 dyrektywy 2014/23/UE, art. 21 dyrektywy 2014/24/UE i art. 39 dyrektywy 2014/25/UE. |
| --- | --- |

(31)

Informacje otrzymane na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być wykorzystywane wyłącznie do celów, dla których o nie wnioskowano, oraz z należytym poszanowaniem mających zastosowanie unijnych i krajowych wymogów ochrony danych i poufności. Należy odpowiednio stosować rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 (14), a także art. 28 dyrektywy 2014/23/UE, art. 21 dyrektywy 2014/24/UE i art. 39 dyrektywy 2014/25/UE.

| (32) | Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (15) oraz między innymi w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych, w szczególności dla państw członkowskich, Komisja powinna regularnie prowadzić przeglądy zakresu, funkcjonowania i skuteczności niniejszego rozporządzenia. Przegląd taki dotyczyłby między innymi możliwości wykorzystywania wszelkich dostępnych środków w celu ułatwienia wymiany informacji, w tym elektronicznych narzędzi udzielania zamówień, takich jak standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1780 (16), a także obciążeń ponoszonych przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze swojej oceny, a w stosownym przypadku powinna przedłożyć odpowiedni wniosek ustawodawczy. |
| --- | --- |

(32)

Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (15) oraz między innymi w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych, w szczególności dla państw członkowskich, Komisja powinna regularnie prowadzić przeglądy zakresu, funkcjonowania i skuteczności niniejszego rozporządzenia. Przegląd taki dotyczyłby między innymi możliwości wykorzystywania wszelkich dostępnych środków w celu ułatwienia wymiany informacji, w tym elektronicznych narzędzi udzielania zamówień, takich jak standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1780 (16), a także obciążeń ponoszonych przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze swojej oceny, a w stosownym przypadku powinna przedłożyć odpowiedni wniosek ustawodawczy.

| (33) | Przepisy i zasady dotyczące zamówień publicznych mające zastosowanie do zamówień publicznych udzielanych przez instytucje Unii na własny rachunek określone są w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (17), a zatem nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) 2018/1046 przepisy te opierają się na przepisach określonych w dyrektywach 2014/23/UEi 2014/24/UE. Należy zatem ocenić, czy w kontekście przeglądu rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 przepisy i zasady określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie również do zamówień publicznych udzielanych przez instytucje Unii. |
| --- | --- |

(33)

Przepisy i zasady dotyczące zamówień publicznych mające zastosowanie do zamówień publicznych udzielanych przez instytucje Unii na własny rachunek określone są w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (17), a zatem nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) 2018/1046 przepisy te opierają się na przepisach określonych w dyrektywach 2014/23/UEi 2014/24/UE. Należy zatem ocenić, czy w kontekście przeglądu rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 przepisy i zasady określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie również do zamówień publicznych udzielanych przez instytucje Unii.

| (34) | Aby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia przez instytucje zamawiające, podmioty zamawiające i wykonawców, Komisja powinna wydać wytyczne. Wytyczne te powinny zawierać informacje, w szczególności na temat pojęć pochodzenia osób fizycznych i prawnych, pochodzenia towarów i usług, dodatkowego zobowiązania i stosowania tych przepisów w ramach niniejszego rozporządzenia. W świetle ogólnego celu polityki Unii, jakim jest wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), wytyczne te powinny także uwzględnić specyficzne potrzeby MŚP w zakresie informacji przy stosowaniu przez nie niniejszego rozporządzenia, aby zapobiec ich nadmiernemu obciążeniu. |
| --- | --- |

(34)

Aby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia przez instytucje zamawiające, podmioty zamawiające i wykonawców, Komisja powinna wydać wytyczne. Wytyczne te powinny zawierać informacje, w szczególności na temat pojęć pochodzenia osób fizycznych i prawnych, pochodzenia towarów i usług, dodatkowego zobowiązania i stosowania tych przepisów w ramach niniejszego rozporządzenia. W świetle ogólnego celu polityki Unii, jakim jest wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), wytyczne te powinny także uwzględnić specyficzne potrzeby MŚP w zakresie informacji przy stosowaniu przez nie niniejszego rozporządzenia, aby zapobiec ich nadmiernemu obciążeniu.

| (35) | Zgodnie z zasadą proporcjonalności oraz aby osiągnąć podstawowy cel poprawy dostępu unijnych wykonawców, towarów i usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji państw trzecich przez ustanowienie środków dotyczących zamówień nieobjętych zobowiązaniami, konieczne i stosowne jest przyjęcie przepisów dotyczących procedur umożliwiających Komisji wszczynanie postępowań wyjaśniających w sprawie zarzutów dotyczących środków lub praktyk państw trzecich przeciwko unijnym wykonawcom, towarom i usługom, oraz podejmowanie konsultacji z danymi państwami trzecimi. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 TUE, |
| --- | --- |

(35)

Zgodnie z zasadą proporcjonalności oraz aby osiągnąć podstawowy cel poprawy dostępu unijnych wykonawców, towarów i usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji państw trzecich przez ustanowienie środków dotyczących zamówień nieobjętych zobowiązaniami, konieczne i stosowne jest przyjęcie przepisów dotyczących procedur umożliwiających Komisji wszczynanie postępowań wyjaśniających w sprawie zarzutów dotyczących środków lub praktyk państw trzecich przeciwko unijnym wykonawcom, towarom i usługom, oraz podejmowanie konsultacji z danymi państwami trzecimi. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 TUE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia środki dotyczące zamówień nieobjętych zobowiązaniami, służące poprawie dostępu unijnych wykonawców, towarów i usług do rynków zamówień publicznych i koncesji państw trzecich. Niniejsze rozporządzenie określa procedury umożliwiające Komisji wszczynanie postępowań wyjaśniających w sprawie zarzutów dotyczących środków lub praktyk państw trzecich przeciwko unijnym wykonawcom, towarom i usługom, a także podejmowanie konsultacji z danymi państwami trzecimi.

Niniejsze rozporządzenie przewiduje możliwość nałożenia przez Komisję – w odniesieniu do takich środków lub praktyk państw trzecich – środków IZM w celu ograniczenia dostępu wykonawców, towarów lub usług z państw trzecich do unijnych postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego objętych następującymi aktami:

| a) | dyrektywą 2014/23/UE; |
| --- | --- |

a)

dyrektywą 2014/23/UE;

| b) | dyrektywą 2014/24/UE; |
| --- | --- |

b)

dyrektywą 2014/24/UE;

| c) | dyrektywą 2014/25/UE. |
| --- | --- |

c)

dyrektywą 2014/25/UE.

3.   Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich międzynarodowych zobowiązań Unii lub środków, które państwa członkowskie lub ich instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą podejmować zgodnie z aktami, o których mowa w ust. 2.

4.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych po jego wejściu w życie. Środek IZM stosuje się wyłącznie do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które są objęte danym środkiem IZM i zostały wszczęte między wejściem w życie tego środka IZM a jego wygaśnięciem, wycofaniem lub zawieszeniem. Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zamieszczają odniesienie do stosowania niniejszego rozporządzenia i wszelkich mających zastosowanie środków IZM w dokumentach zamówienia publicznego dotyczących postępowań objętych zakresem środka IZM.

5.   Wymogi środowiskowe, społeczne i dotyczące pracy stosuje się do wykonawców zgodnie z dyrektywami 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE lub innymi przepisami prawa Unii.

Artykuł 2

Definicje

1.   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „wykonawca” oznacza wykonawcę zdefiniowanego w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; |
| --- | --- |

a)

„wykonawca” oznacza wykonawcę zdefiniowanego w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE;

| b) | „towary” oznaczają towary, o których mowa w przedmiocie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz w specyfikacji danego zamówienia, ale nie obejmują żadnych nakładów, materiałów ani składników włączonych do dostarczanych towarów; |
| --- | --- |

b)

„towary” oznaczają towary, o których mowa w przedmiocie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz w specyfikacji danego zamówienia, ale nie obejmują żadnych nakładów, materiałów ani składników włączonych do dostarczanych towarów;

| c) | „wartość szacunkowa” oznacza wartość szacunkową zamówienia obliczoną zgodnie z dyrektywami 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; |
| --- | --- |

c)

„wartość szacunkowa” oznacza wartość szacunkową zamówienia obliczoną zgodnie z dyrektywami 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE;

| d) | „korekta punktacji” oznacza względne obniżenie punktacji oferty o określony procent, w wyniku jej oceny przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, na podstawie kryteriów udzielenia zamówienia określonych w odpowiednich dokumentach zamówienia publicznego. W przypadkach gdy jedynym kryterium udzielenia zamówienia jest cena lub koszt, korekta punktacji oznacza względne podniesienie, do celów oceny ofert, ceny oferowanej przez oferenta o określony procent; |
| --- | --- |

d)

„korekta punktacji” oznacza względne obniżenie punktacji oferty o określony procent, w wyniku jej oceny przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, na podstawie kryteriów udzielenia zamówienia określonych w odpowiednich dokumentach zamówienia publicznego. W przypadkach gdy jedynym kryterium udzielenia zamówienia jest cena lub koszt, korekta punktacji oznacza względne podniesienie, do celów oceny ofert, ceny oferowanej przez oferenta o określony procent;

| e) | „dowody” oznaczają wszelkie informacje, zaświadczenia, dokumenty potwierdzające lub oświadczenia, które mają na celu wykazanie zgodności ze zobowiązaniami określonymi w art. 8, takie jak:






  (i) | dokumenty potwierdzające, że towary pochodzą z Unii lub z państwa trzeciego; |
| --- | --- | --- |

e)

„dowody” oznaczają wszelkie informacje, zaświadczenia, dokumenty potwierdzające lub oświadczenia, które mają na celu wykazanie zgodności ze zobowiązaniami określonymi w art. 8, takie jak:

(i)

dokumenty potwierdzające, że towary pochodzą z Unii lub z państwa trzeciego;

| (ii) | opis procesów produkcyjnych, w tym próbki, opisy lub fotografie towarów, które mają być dostarczone; |
| --- | --- |

(ii)

opis procesów produkcyjnych, w tym próbki, opisy lub fotografie towarów, które mają być dostarczone;

| (iii) | wyciąg z odpowiednich rejestrów lub sprawozdań finansowych dotyczących pochodzenia usług, w tym numer identyfikacyjny podatku od wartości dodanej (VAT); |
| --- | --- |

(iii)

wyciąg z odpowiednich rejestrów lub sprawozdań finansowych dotyczących pochodzenia usług, w tym numer identyfikacyjny podatku od wartości dodanej (VAT);

| f) | „instytucja zamawiająca” oznacza instytucję zamawiającą zdefiniowaną w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; |
| --- | --- |

f)

„instytucja zamawiająca” oznacza instytucję zamawiającą zdefiniowaną w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE;

| g) | „podmiot zamawiający” oznacza podmiot zamawiający zdefiniowany w dyrektywach 2014/23/UE i 2014/25/UE; |
| --- | --- |

g)

„podmiot zamawiający” oznacza podmiot zamawiający zdefiniowany w dyrektywach 2014/23/UE i 2014/25/UE;

| h) | „zainteresowana strona” oznacza każdą osobę lub podmiot, na których interes może mieć wpływ środek lub praktyka państwa trzeciego, takie jak przedsiębiorstwa, związki przedsiębiorstw lub główne organizacje międzybranżowe reprezentujące partnerów społecznych na poziomie Unii; |
| --- | --- |

h)

„zainteresowana strona” oznacza każdą osobę lub podmiot, na których interes może mieć wpływ środek lub praktyka państwa trzeciego, takie jak przedsiębiorstwa, związki przedsiębiorstw lub główne organizacje międzybranżowe reprezentujące partnerów społecznych na poziomie Unii;

| i) | „środek lub praktyka państwa trzeciego” oznacza wszelkie ustawowe, regulacyjne lub administracyjne środki, procedury lub praktyki, lub ich połączenie, przyjęte lub utrzymywane przez organy publiczne lub poszczególne instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w państwie trzecim, na jakimkolwiek poziomie, które powodują poważne i powtarzające się ograniczenia dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych i koncesji tego państwa trzeciego; |
| --- | --- |

i)

„środek lub praktyka państwa trzeciego” oznacza wszelkie ustawowe, regulacyjne lub administracyjne środki, procedury lub praktyki, lub ich połączenie, przyjęte lub utrzymywane przez organy publiczne lub poszczególne instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w państwie trzecim, na jakimkolwiek poziomie, które powodują poważne i powtarzające się ograniczenia dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych i koncesji tego państwa trzeciego;

| j) | „środek IZM” oznacza środek przyjęty przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ograniczający dostęp wykonawców, towarów lub usług pochodzących z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych lub koncesji w obszarze zamówień nieobjętych zobowiązaniami; |
| --- | --- |

j)

„środek IZM” oznacza środek przyjęty przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ograniczający dostęp wykonawców, towarów lub usług pochodzących z państw trzecich do unijnych rynków zamówień publicznych lub koncesji w obszarze zamówień nieobjętych zobowiązaniami;

| k) | „zamówienie nieobjęte zobowiązaniami” oznacza postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na towary, usługi lub koncesje, w odniesieniu do którego Unia nie podjęła zobowiązań dotyczących dostępu do rynku w ramach umowy międzynarodowej w dziedzinie zamówień publicznych lub koncesji; |
| --- | --- |

k)

„zamówienie nieobjęte zobowiązaniami” oznacza postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na towary, usługi lub koncesje, w odniesieniu do którego Unia nie podjęła zobowiązań dotyczących dostępu do rynku w ramach umowy międzynarodowej w dziedzinie zamówień publicznych lub koncesji;

| l) | „zamówienia” oznaczają zamówienia publiczne zdefiniowane w dyrektywie 2014/24/UE, koncesje zdefiniowane w dyrektywie 2014/23/UE oraz zamówienia na dostawy, roboty budowlane i usługi zdefiniowane w dyrektywie 2014/25/UE; |
| --- | --- |

l)

„zamówienia” oznaczają zamówienia publiczne zdefiniowane w dyrektywie 2014/24/UE, koncesje zdefiniowane w dyrektywie 2014/23/UE oraz zamówienia na dostawy, roboty budowlane i usługi zdefiniowane w dyrektywie 2014/25/UE;

| m) | „oferent” oznacza oferenta zdefiniowanego w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE; |
| --- | --- |

m)

„oferent” oznacza oferenta zdefiniowanego w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE;

| n) | „państwo” oznacza każde państwo lub odrębne terytorium celne, przy czym termin taki pozostaje bez konsekwencji dla kwestii suwerenności; |
| --- | --- |

n)

„państwo” oznacza każde państwo lub odrębne terytorium celne, przy czym termin taki pozostaje bez konsekwencji dla kwestii suwerenności;

| o) | „podwykonawstwo” oznacza organizację wykonania części zamówienia przez stronę trzecią i nie obejmuje zwykłej dostawy towarów lub części niezbędnych do świadczenia usługi. |
| --- | --- |

o)

„podwykonawstwo” oznacza organizację wykonania części zamówienia przez stronę trzecią i nie obejmuje zwykłej dostawy towarów lub części niezbędnych do świadczenia usługi.

2.   Do celów niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem jego art. 6 ust. 3 i 7, realizację robót budowlanych lub obiektu budowlanego w rozumieniu dyrektyw 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE uznaje się za świadczenie usługi.

Artykuł 3

Ustalenie pochodzenia

1.   Za miejsce pochodzenia wykonawcy uznaje się:

| a) | w przypadku osoby fizycznej – państwo, którego osoba ta jest obywatelem lub w którym osoba ta posiada miejsce stałego pobytu; |
| --- | --- |

a)

w przypadku osoby fizycznej – państwo, którego osoba ta jest obywatelem lub w którym osoba ta posiada miejsce stałego pobytu;

| b) | w przypadku osoby prawnej:






  (i) | państwo, zgodnie z którego prawem osoba prawna została utworzona lub w inny sposób zorganizowana i na którego terytorium prowadzi istotną działalność gospodarczą; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku osoby prawnej:

(i)

państwo, zgodnie z którego prawem osoba prawna została utworzona lub w inny sposób zorganizowana i na którego terytorium prowadzi istotną działalność gospodarczą;

| (ii) | jeżeli osoba prawna nie prowadzi istotnej działalności gospodarczej na terytorium państwa, w którym została utworzona lub w inny sposób zorganizowana, miejscem pochodzenia tej osoby prawnej jest miejsce pochodzenia osoby lub osób, które mogą wywierać, bezpośrednio lub pośrednio, dominujący wpływ na tę osobę prawną z racji bycia właścicielem tej osoby prawnej, posiadania w niej udziału finansowego lub zasad, które rządzą tą osobą prawną. |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli osoba prawna nie prowadzi istotnej działalności gospodarczej na terytorium państwa, w którym została utworzona lub w inny sposób zorganizowana, miejscem pochodzenia tej osoby prawnej jest miejsce pochodzenia osoby lub osób, które mogą wywierać, bezpośrednio lub pośrednio, dominujący wpływ na tę osobę prawną z racji bycia właścicielem tej osoby prawnej, posiadania w niej udziału finansowego lub zasad, które rządzą tą osobą prawną.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) pkt (ii) uznaje się, że dana osoba lub osoby wywierają dominujący wpływ na daną osobę prawną w którymkolwiek z następujących przypadków, w których, bezpośrednio lub pośrednio:

| a) | posiadają większość subskrybowanego kapitału osoby prawnej; |
| --- | --- |

a)

posiadają większość subskrybowanego kapitału osoby prawnej;

| b) | kontrolują większość głosów przypadających na udziały lub akcje wyemitowane przez osobę prawną; lub |
| --- | --- |

b)

kontrolują większość głosów przypadających na udziały lub akcje wyemitowane przez osobę prawną; lub

| c) | mogą powołać więcej niż połowę członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego osoby prawnej. |
| --- | --- |

c)

mogą powołać więcej niż połowę członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego osoby prawnej.

2.   W przypadku gdy wykonawca jest grupą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów publicznych lub jakimkolwiek ich połączeniem, a przynajmniej jedna z tych osób lub przynajmniej jeden z tych podmiotów pochodzi z państwa trzeciego, którego wykonawcy, towary lub usługi są objęte środkiem IZM, środek ten stosuje się również do ofert złożonych przez tę grupę.

Jednakże w przypadku gdy udział takich osób lub podmiotów w grupie wynosi mniej niż 15 % wartości oferty złożonej przez tę grupę, środek IZM nie ma zastosowania do tej oferty, chyba że te osoby lub podmioty są niezbędne do spełnienia w większości przynajmniej jednego z kryteriów kwalifikacji w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

3.   Instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą w dowolnym momencie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wezwać wykonawcę do przedłożenia, rozszerzenia, wyjaśnienia lub uzupełnienia w odpowiednim terminie informacji lub dokumentów związanych z weryfikacją pochodzenia wykonawcy, pod warunkiem że wezwania takie dokonywane są zgodnie z zasadami równego traktowania i przejrzystości. W przypadku gdy wykonawca nie dostarczy takich informacji lub dokumentów bez jakiegokolwiek uzasadnionego wyjaśnienia, a tym samym uniemożliwia instytucjom zamawiającym lub podmiotom zamawiającym weryfikację pochodzenia wykonawcy lub czyni taką weryfikację praktycznie niemożliwą lub bardzo trudną, wykonawca ten zostaje wykluczony z udziału w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

4.   Pochodzenie towaru ustala się zgodnie z art. 60 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, a pochodzenie usługi ustala się na podstawie pochodzenia świadczącego ją wykonawcy.

Artykuł 4

Wyłączenie w odniesieniu do towarów i usług pochodzących z krajów najsłabiej rozwiniętych

Komisja nie wszczyna postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do krajów najsłabiej rozwiniętych wymienionych w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, chyba że istnieją dowody na obchodzenie jakiegokolwiek środka IZM, które można przypisać wymienionemu w tym załączniku państwu trzeciemu lub jego wykonawcom.

ROZDZIAŁ II

Postępowania wyjaśniające, konsultacje, środki i zobowiązania

Artykuł 5

Postępowania wyjaśniające i konsultacje

1.   Z własnej inicjatywy lub w odpowiedzi na uzasadnioną skargę zainteresowanej strony z Unii lub państwa członkowskiego, Komisja może wszcząć postępowanie wyjaśniające w sprawie zarzutów dotyczących środka lub praktyki państwa trzeciego, w drodze publikacji ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Takie ogłoszenie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego musi zawierać wstępną ocenę środka lub praktyki państwa trzeciego przeprowadzoną przez Komisję oraz wezwanie zainteresowanych stron i państw członkowskich do przekazania Komisji odpowiednich informacji w wyznaczonym terminie.

Komisja udostępnia narzędzie internetowe na swojej stronie internetowej. Państwa członkowskie oraz zainteresowane strony z Unii korzystają z tego narzędzia w celu złożenia uzasadnionej skargi.

2.   Po opublikowaniu ogłoszenia, o którym mowa w ust. 1, Komisja wzywa dane państwo trzecie do przedstawienia stanowiska, dostarczenia odpowiednich informacji i podjęcia konsultacji z Komisją w celu wyeliminowania lub skorygowania środka lub praktyki państwa trzeciego, których dotyczy zarzut. Komisja regularnie informuje państwa członkowskie o postępach w postępowaniu wyjaśniającym i konsultacjach w ramach Komitetu ds. Barier Handlowych ustanowionego na mocy art. 7 rozporządzenia (UE) 2015/1843.

3.   Postępowanie wyjaśniające i konsultacje muszą zostać zakończone w terminie dziewięciu miesięcy po dniu ich wszczęcia. W uzasadnionych przypadkach Komisja może przedłużyć ten termin o pięć miesięcy przez publikację ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i poinformowanie o tym przedłużeniu państwa trzeciego, zainteresowanych stron oraz państw członkowskich.

4.   Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego i konsultacji Komisja podaje do publicznej wiadomości sprawozdanie zawierające główne ustalenia z postępowania wyjaśniającego oraz proponowany kierunek działań. Komisja przedstawia to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   W przypadku gdy w następstwie swojego postępowania wyjaśniającego Komisja ustali, że środek lub praktyka państwa trzeciego będące przedmiotem zarzutu nie są utrzymywane lub że nie skutkują one poważnym i powtarzającym się ograniczeniem dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji w państwie trzecim, Komisja kończy postępowanie wyjaśniające i publikuje ogłoszenie o jego zakończeniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6.   Komisja może zawiesić postępowanie wyjaśniające i konsultacje w dowolnym momencie w przypadku gdy dane państwo trzecie:

| a) | podejmie zadowalające działania naprawcze w celu wyeliminowania lub skorygowania poważnych i powtarzających się ograniczeń dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji w danym państwie trzecim, a tym samym poprawy takiego dostępu; lub |
| --- | --- |

a)

podejmie zadowalające działania naprawcze w celu wyeliminowania lub skorygowania poważnych i powtarzających się ograniczeń dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji w danym państwie trzecim, a tym samym poprawy takiego dostępu; lub

| b) | zobowiąże się wobec Unii do zaprzestania stosowania lub stopniowego wycofywania środka lub praktyki państwa trzeciego, w tym poprzez rozszerzenie zakresu stosowania obowiązującej umowy na zamówienia publiczne, w rozsądnym terminie i najpóźniej sześć miesięcy po podjęciu takich zobowiązań. |
| --- | --- |

b)

zobowiąże się wobec Unii do zaprzestania stosowania lub stopniowego wycofywania środka lub praktyki państwa trzeciego, w tym poprzez rozszerzenie zakresu stosowania obowiązującej umowy na zamówienia publiczne, w rozsądnym terminie i najpóźniej sześć miesięcy po podjęciu takich zobowiązań.

7.   Komisja w dowolnym momencie wznawia postępowanie wyjaśniające i konsultacje, jeżeli stwierdzi, że powody zawieszenia nie są już aktualne.

8.   W przypadku zawieszenia lub wznowienia postępowania wyjaśniającego i konsultacji Komisja publikuje ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 6

Środki IZM

1.   W przypadku gdy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i konsultacji zgodnie z art. 5 Komisja ustali, że środek lub praktyka państwa trzeciego istnieje, przyjmuje środek IZM w drodze aktu wykonawczego, jeśli uzna, że leży to w interesie Unii. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

2.   Ustalenie, czy przyjęcie środka IZM leży w interesie Unii, opiera się na ocenie wszystkich poszczególnych interesów rozpatrywanych łącznie, w tym interesów unijnych wykonawców. Środków IZM nie przyjmuje się w przypadku gdy na podstawie wszystkich dostępnych informacji Komisja stwierdzi, że przyjęcie takich środków nie leży w interesie Unii.

3.   Środek IZM określa się w świetle dostępnych informacji, na podstawie następujących kryteriów:

| a) | proporcjonalność środka IZM wobec środka lub praktyki państwa trzeciego; |
| --- | --- |

a)

proporcjonalność środka IZM wobec środka lub praktyki państwa trzeciego;

| b) | dostępność alternatywnych źródeł dostaw danych towarów i usług, w celu uniknięcia lub zminimalizowania znaczącego negatywnego wpływu na instytucje zamawiające i podmioty zamawiające. |
| --- | --- |

b)

dostępność alternatywnych źródeł dostaw danych towarów i usług, w celu uniknięcia lub zminimalizowania znaczącego negatywnego wpływu na instytucje zamawiające i podmioty zamawiające.

4.   Środek IZM stosuje się wyłącznie do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, których wartość szacunkowa przekracza próg ustalony przez Komisję w świetle wyników postępowania wyjaśniającego i konsultacji oraz z uwzględnieniem kryteriów określonych w ust. 3. Ta wartość szacunkowa powinna wynosić co najmniej 15 000 000 EUR bez VAT w przypadku robót budowlanych i koncesji oraz co najmniej 5 000 000 EUR bez VAT w przypadku towarów i usług.

5.   Środek IZM stosuje się do konkretnych zamówień udzielanych w dynamicznym systemie zakupów w przypadku gdy środek IZM ma również zastosowanie do tych dynamicznych systemów zakupów, z wyjątkiem konkretnych zamówień o wartości szacunkowej niższej od odpowiednich wartości określonych w art. 8 dyrektywy 2014/23/UE, art. 4 dyrektywy 2014/24/UE lub art. 15 dyrektywy 2014/25/UE. Środka IZM nie stosuje się do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego dotyczących udzielania zamówień na podstawie umowy ramowej lub do zamówień na poszczególne części, które mają zostać udzielone zgodnie z art. 5 ust. 10 dyrektywy 2014/24/UE lub art. 16 ust. 10 dyrektywy 2014/25/UE.

6.   W ramach środka IZM, o którym mowa w ust. 1, Komisja może zadecydować, w zakresie ustanowionym w ust. 8, o ograniczeniu dostępu wykonawców, towarów lub usług z państwa trzeciego do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego przez nakazanie instytucjom zamawiającym lub podmiotom zamawiającym, aby:

| a) | zastosowały korektę punktacji na oferty złożone przez wykonawców pochodzących z tego państwa trzeciego; lub |
| --- | --- |

a)

zastosowały korektę punktacji na oferty złożone przez wykonawców pochodzących z tego państwa trzeciego; lub

| b) | wykluczyły oferty złożone przez wykonawców pochodzących z tego państwa trzeciego. |
| --- | --- |

b)

wykluczyły oferty złożone przez wykonawców pochodzących z tego państwa trzeciego.

7.   Korektę punktacji, o której mowa w ust. 6 lit. a), stosuje się wyłącznie do celów oceny i klasyfikacji ofert. Nie może ona wpływać ona na cenę do zapłacenia w ramach zamówienia, które ma zostać udzielone zwycięskiemu oferentowi.

8.   W środku IZM, o którym mowa w ust. 1, Komisja określa zakres stosowania danego środka IZM, w tym:

| a) | sektory lub kategorie towarów, usług i koncesji w oparciu o Wspólny Słownik Zamówień ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (18), a także wszelkie mające zastosowanie wyjątki; |
| --- | --- |

a)

sektory lub kategorie towarów, usług i koncesji w oparciu o Wspólny Słownik Zamówień ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (18), a także wszelkie mające zastosowanie wyjątki;

| b) | określone kategorie instytucji zamawiających lub podmiotów zamawiających; |
| --- | --- |

b)

określone kategorie instytucji zamawiających lub podmiotów zamawiających;

| c) | określone kategorie wykonawców; |
| --- | --- |

c)

określone kategorie wykonawców;

| d) | określone progi, równe progom określonym w ust. 4 lub wyższe; |
| --- | --- |

d)

określone progi, równe progom określonym w ust. 4 lub wyższe;

| e) | w stosownych przypadkach, wartości procentowe korekty punktacji, o których mowa w ust. 6 lit. a). |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach, wartości procentowe korekty punktacji, o których mowa w ust. 6 lit. a).

Wartość procentowa korekty, o której mowa w akapicie pierwszym lit. e), wynosi do 50 % punktacji oferty, w zależności od państwa trzeciego oraz danego sektora towarów, usług, robót budowlanych lub koncesji. Do celów postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, w których jedynym kryterium udzielenia zamówienia jest cena lub koszt, korekta punktacji wynosi dwukrotność wartości procentowej określonej w zdaniu pierwszym niniejszego akapitu. Środek IZM wskazuje odpowiednie wartości procentowe oddzielnie.

9.   Przy określaniu środka IZM Komisja decyduje, w oparciu o opcje określone w ust. 6 lit. a) lub b), o rodzaju środka, który byłby proporcjonalny i najskuteczniej zaradziłby danemu poziomowi ograniczeń dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji państwa trzeciego.

10.   W przypadku gdy Komisja uzna, że państwo trzecie podejmuje zadowalające działania naprawcze w celu wyeliminowania lub skorygowania ograniczeń dostępu unijnych wykonawców, towarów lub usług do rynków zamówień publicznych lub koncesji tego państwa trzeciego, tym samym poprawiając taki dostęp, lub jeżeli państwo trzecie zobowiąże się do zaprzestania stosowania danego środka lub praktyki, Komisja może wycofać środek IZM lub zawiesić jego stosowanie.

W przypadku gdy Komisja uzna, że podjęte działania naprawcze lub zobowiązania zostały uchylone, zawieszone lub niewłaściwie wdrożone, podaje swoje ustalenia do wiadomości publicznej i w dowolnym momencie przywraca środek IZM.

Komisja może wycofać, zawiesić lub przywrócić środek IZM w drodze aktu wykonawczego oraz publikuje w takich przypadkach ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

11.   Środek IZM wygasa po pięciu latach od jego wejścia w życie. Okres obowiązywania środka IZM może zostać przedłużony o pięć lat. Komisja wszczyna przegląd danego środka IZM nie później niż dziewięć miesięcy przed dniem wygaśnięcia tego środka IZM, publikując ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Przegląd taki musi zakończyć się w ciągu sześciu miesięcy od publikacji stosownego ogłoszenia. Po przeprowadzeniu takiego przeglądu Komisja może w drodze aktu wykonawczego przedłużyć okres obowiązywania środka IZM, odpowiednio go dostosować lub zastąpić innym środkiem IZM. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 7

Wykaz instytucji zamawiających zwolnionych ze stosowania niniejszego rozporządzenia

1.   Na uzasadniony wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyjąć – w celu sprawiedliwego rozkładu między państwa członkowskie postępowań o udzielenie zamówienia objętych środkami IZM – wykaz lokalnych instytucji zamawiających w tym państwie członkowskim, w obrębie jednostek administracyjnych o liczbie mieszkańców poniżej 50 000, które są zwolnione ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

2.   W swoim wniosku państwo członkowskie przedstawia szczegółowe informacje uzasadniające wniosek o zwolnienie oraz dotyczące wartości zamówień powyżej progów określonych w art. 6 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, udzielonych przez wszystkie wskazane w wykazie instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w ciągu ostatnich trzech lat, licząc od dnia 31 grudnia poprzedzającego wniosek o zwolnienie. Zwolnienie może zostać przyznane wyłącznie w przypadku, gdy całkowita wartość zamówień przekraczających progi określone w art. 6 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, udzielonych przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające, które nie są przewidziane do objęcia zwolnieniem, przekracza 80 % całkowitej wartości zamówień przekraczających te progi, objętych zakresem stosowania dyrektyw 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE, udzielonych we wnioskującym państwie członkowskim w tym samym trzyletnim okresie.

3.   Zwolnienie musi być ograniczone do tego, co jest absolutnie konieczne i proporcjonalne, z uwzględnieniem zdolności administracyjnych instytucji zamawiających, które przewidziane są do objęcia zwolnieniem.

4.   Komisja informuje państwa członkowskie przed przyjęciem wykazu, o którym mowa w ust. 1. Wykaz ten, który ma być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jest ważny przez okres trzech lat i może być zmieniony lub odnowiony co trzy lata na uzasadniony wniosek danego państwa członkowskiego.

Artykuł 8

Zobowiązania zwycięskiego oferenta

1.   W przypadku postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które są objęte środkiem IZM, a także w przypadku zamówień udzielanych na podstawie umowy ramowej w przypadku gdy wartość szacunkowa tych zamówień jest równa lub wyższa od wartości określonych w art. 8 dyrektywy 2014/23/UE, art. 4 dyrektywy 2014/24/UE i art. 15 dyrektywy 2014/25/UE oraz w przypadku gdy te umowy ramowe były objęte środkiem IZM, instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zamieszczają w dokumentach zamówienia publicznego także następujące zobowiązania zwycięskich oferentów:

| a) | niezlecanie w ramach podwykonawstwa więcej niż 50 % całkowitej wartości zamówienia wykonawcom pochodzącym z państwa trzeciego objętego środkiem IZM; |
| --- | --- |

a)

niezlecanie w ramach podwykonawstwa więcej niż 50 % całkowitej wartości zamówienia wykonawcom pochodzącym z państwa trzeciego objętego środkiem IZM;

| b) | w przypadku zamówień, których przedmiot obejmuje dostawę towarów – zapewnienie, aby w okresie obowiązywania umowy towary dostarczone lub usługi świadczone w ramach realizacji zamówienia i pochodzące z państwa trzeciego objętego środkiem IZM odpowiadały nie więcej niż 50 % całkowitej wartości zamówienia, niezależnie od tego, czy takie towary lub usługi są dostarczane lub świadczone bezpośrednio przez zwycięskiego oferenta, czy przez podwykonawcę; |
| --- | --- |

b)

w przypadku zamówień, których przedmiot obejmuje dostawę towarów – zapewnienie, aby w okresie obowiązywania umowy towary dostarczone lub usługi świadczone w ramach realizacji zamówienia i pochodzące z państwa trzeciego objętego środkiem IZM odpowiadały nie więcej niż 50 % całkowitej wartości zamówienia, niezależnie od tego, czy takie towary lub usługi są dostarczane lub świadczone bezpośrednio przez zwycięskiego oferenta, czy przez podwykonawcę;

| c) | dostarczenie, na żądanie, instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu odpowiednich dowodów odpowiadających lit. a) lub b), najpóźniej w chwili zakończenia realizacji zamówienia; |
| --- | --- |

c)

dostarczenie, na żądanie, instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu odpowiednich dowodów odpowiadających lit. a) lub b), najpóźniej w chwili zakończenia realizacji zamówienia;

| d) | uiszczenie proporcjonalnej opłaty w razie nieprzestrzegania zobowiązań, o których mowa w lit. a) lub b), w wysokości od 10 % do 30 % całkowitej wartości zamówienia. |
| --- | --- |

d)

uiszczenie proporcjonalnej opłaty w razie nieprzestrzegania zobowiązań, o których mowa w lit. a) lub b), w wysokości od 10 % do 30 % całkowitej wartości zamówienia.

2.   Do celów ust. 1 lit. c) wystarczy przedstawić dowody na to, że ponad 50 % całkowitej wartości zamówienia pochodzi z państw innych niż państwo trzecie objęte środkiem IZM. Instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający żąda przedstawienia odpowiednich dowodów w przypadku gdy istnieją uzasadnione przesłanki niezgodności z ust. 1 lit. a) lub b) lub w przypadku gdy zamówienia udzielono grupie wykonawców, w której skład wchodzi osoba prawna pochodząca z państwa trzeciego objętego środkiem IZM.

3.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zamieszczają odniesienie do zobowiązań określonych w niniejszym artykule w dokumentach dotyczących postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, do których stosuje się środek IZM.

Artykuł 9

Wyjątki

1.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające mogą, w wyjątkowych przypadkach, postanowić o niestosowaniu środka IZM w odniesieniu do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w przypadku gdy:

| a) | jedynie oferty od wykonawców pochodzących z państwa trzeciego objętego środkiem IZM spełniają wymogi przetargowe; lub |
| --- | --- |

a)

jedynie oferty od wykonawców pochodzących z państwa trzeciego objętego środkiem IZM spełniają wymogi przetargowe; lub

| b) | decyzja o niestosowaniu środka IZM jest uzasadniona nadrzędnymi względami interesu publicznego, takimi jak zdrowie publiczne lub ochrona środowiska. |
| --- | --- |

b)

decyzja o niestosowaniu środka IZM jest uzasadniona nadrzędnymi względami interesu publicznego, takimi jak zdrowie publiczne lub ochrona środowiska.

2.   W przypadku gdy instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający zadecyduje o niestosowaniu środka IZM, przekazuje Komisji następujące informacje, w sposób określony przez odnośne państwo członkowskie i najpóźniej w terminie trzydziestu dni po udzielenia zamówienia:

| a) | nazwę i dane kontaktowe instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego; |
| --- | --- |

a)

nazwę i dane kontaktowe instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego;

| b) | opis przedmiotu zamówienia; |
| --- | --- |

b)

opis przedmiotu zamówienia;

| c) | informacje na temat pochodzenia wykonawców; |
| --- | --- |

c)

informacje na temat pochodzenia wykonawców;

| d) | podstawę decyzji o niezastosowaniu środka IZM oraz szczegółowe uzasadnienie zastosowania wyjątku; |
| --- | --- |

d)

podstawę decyzji o niezastosowaniu środka IZM oraz szczegółowe uzasadnienie zastosowania wyjątku;

| e) | w stosownych przypadkach, wszelkie inne informacje uznane za przydatne przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający. |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach, wszelkie inne informacje uznane za przydatne przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający.

Komisja może zwrócić się do danych państw członkowskich o dodatkowe informacje.

Artykuł 10

Środki odwoławcze

W celu zapewnienia ochrony prawnej wykonawców, którzy mają lub mieli interes w uzyskaniu danego zamówienia objętego zakresem niniejszego rozporządzenia, stosuje się odpowiednio dyrektywy 89/665/EWG oraz 92/13/EWG.

ROZDZIAŁ III

Uprawnienia wykonawcze, sprawozdawczość i przepisy końcowe

Artykuł 11

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 7 rozporządzenia (UE) 2015/1843. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku, gdy komitet nie wyda żadnej opinii w sprawie przyjęcia projektu środka IZM w postaci wykluczenia ofert, zgodnie z art. 6 ust. 6 lit. b) niniejszego rozporządzenia, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 12

Wytyczne

Aby ułatwić stosowanie niniejszego rozporządzenia przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające oraz wykonawców, Komisja wydaje wytyczne w terminie sześciu miesięcy od dnia 29 sierpnia 2022 r.

Artykuł 13

Sprawozdawczość

1.   Do dnia 30 sierpnia 2025 r., a następnie co najmniej co dwa lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia oraz postępów w międzynarodowych negocjacjach dotyczących dostępu unijnych wykonawców do rynków zamówień publicznych lub koncesji państw trzecich, podjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Sprawozdanie to podaje się do wiadomości publicznej. Państwa członkowskie przekazują Komisji, na jej wniosek, informacje dotyczące stosowania środków na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym dotyczące liczby postępowań o udzielenie zamówienia publicznego na poziomie centralnym i niższym niż centralny, w których zastosowano dany środek IZM, liczby ofert otrzymanych z państw trzecich objętych tym środkiem IZM, oraz przypadków, w których zastosowano szczególny wyjątek od środka IZM.

2.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające składają Komisji za pośrednictwem Tenders electronic daily sprawozdania ze stosowania środków IZM, jako część informacji o udzielonych zamówieniach. Sprawozdanie takie musi zawierać, w odniesieniu do każdej odpowiedniej procedury, informacje na temat stosowania środków IZM, liczby ofert otrzymanych z państw trzecich objętych odpowiednim środkiem IZM, liczby ofert, w odniesieniu do których zastosowano wykluczenie oferty lub korektę punktacji, oraz zastosowania szczególnych wyjątków od środka IZM. Komisja wykorzystuje te dane w swoich regularnych sprawozdaniach wymaganych na mocy niniejszego artykułu. Państwa członkowskie przekazują Komisji, na jej wniosek, dodatkowe informacje na temat stosowania środków na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Przegląd

Nie później niż cztery lata po przyjęciu aktu wykonawczego lub nie później niż w dniu 30 sierpnia 2027 r., w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza, a następnie co pięć lat, Komisja dokonuje przeglądu zakresu stosowania, funkcjonowania i skuteczności niniejszego rozporządzenia oraz przedstawia swoje ustalenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie sześćdziesiątego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

F. RIESTER

---

(1)  
  Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 110.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 9 czerwca 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 17 czerwca 2022 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 654/2014 z dnia 15 maja 2014 r. dotyczące wykonywania praw Unii w zakresie stosowania i egzekwowania zasad handlu międzynarodowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 50).

3

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 33).

9

(10)  Dyrektywa Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. koordynująca przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne odnoszące się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, s. 14).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1843 z dnia 6 października 2015 r. ustanawiające procedury unijne w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Unii zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (Dz.U. L 272 z 16.10.2015, s. 1).

12

(13)  Decyzja Rady 71/306/EWG z dnia 26 lipca 1971 r. ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Zamówień Publicznych na Roboty Budowlane (Dz.U. L 185 z 16.8.1971, s. 15).

13

(14)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

14

(15)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

15

(16)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1780 z dnia 23 września 2019 r. ustanawiające standardowe formularze do publikacji ogłoszeń w dziedzinie zamówień publicznych i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1986 („e-formularze”) (Dz.U. L 272 z 25.10.2019, s. 7).

16

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012, (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

17

(18)  Rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) (Dz.U. L 340 z 16.12.2002, s. 1).

18

---

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1031

Parlament Europejski i Rada uznają, że zasady procedury komitetowej uzgodnione w przedmiotowym instrumencie nie przesądzają o wyniku innych trwających lub przyszłych negocjacji ustawodawczych i nie należy ich postrzegać jako precedensu dla innych dossier ustawodawczych.

---

Oświadczenie Komisji w sprawie przeglądu rozporządzenia w sprawie instrumentu zamówień międzynarodowych (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2022/1031)

Dokonując przeglądu zakresu stosowania, funkcjonowania i skuteczności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1031, zgodnie z art. 14 tego rozporządzenia, Komisja oceni również potrzebę wyłączenia z zakresu jego stosowania krajów rozwijających się korzystających z rozwiązania ogólnego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 978/2012, a w szczególności krajów korzystających ze szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów, zgodnie z definicją zamieszczoną w art. 9 rozporządzenia (UE) nr 978/2012. W ramach tego przeglądu Komisja zwróci szczególną uwagę na sektory uznane za strategiczne z punktu widzenia unijnych rynków zamówień publicznych.

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/17

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/1032

z dnia 29 czerwca 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) 2017/1938 i (WE) nr 715/2009 w odniesieniu do magazynowania gazu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Chociaż w przeszłości miały miejsce krótkotrwałe przerwy w dostawach gazu, istnieje szereg czynników odróżniających sytuację w 2022 r. od poprzednich kryzysów dotyczących bezpieczeństwa dostaw gazu. Eskalacja rosyjskiej agresji wojskowej wobec Ukrainy od lutego 2022 r. doprowadziła do bezprecedensowego wzrostu cen. Te podwyżki cen prawdopodobnie zasadniczo zmienią motywację do napełniania podziemnych magazynów gazu w Unii. W obecnej sytuacji geopolitycznej nie można wykluczyć dalszych zakłóceń w dostawach gazu. Takie zakłócenia w dostawach mogłyby poważnie zaszkodzić obywatelom i gospodarce Unii, ponieważ Unia jest nadal – w znaczącym stopniu – zależna od zewnętrznych dostaw gazu, na które może wpłynąć ten konflikt. |
| --- | --- |

(1)

Chociaż w przeszłości miały miejsce krótkotrwałe przerwy w dostawach gazu, istnieje szereg czynników odróżniających sytuację w 2022 r. od poprzednich kryzysów dotyczących bezpieczeństwa dostaw gazu. Eskalacja rosyjskiej agresji wojskowej wobec Ukrainy od lutego 2022 r. doprowadziła do bezprecedensowego wzrostu cen. Te podwyżki cen prawdopodobnie zasadniczo zmienią motywację do napełniania podziemnych magazynów gazu w Unii. W obecnej sytuacji geopolitycznej nie można wykluczyć dalszych zakłóceń w dostawach gazu. Takie zakłócenia w dostawach mogłyby poważnie zaszkodzić obywatelom i gospodarce Unii, ponieważ Unia jest nadal – w znaczącym stopniu – zależna od zewnętrznych dostaw gazu, na które może wpłynąć ten konflikt.

| (2) | Charakter i konsekwencje niedawnych wydarzeń cechuje duża skala i obejmują one całą Unię, w związku z czym wymagają kompleksowej reakcji Unii. Reakcja ta powinna w pierwszej kolejności objąć środki, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo dostaw gazu na poziomie Unii, w szczególności dostaw gazu dla odbiorców chronionych. Oszczędności energii oraz efektywność energetyczna są kluczowymi czynnikami przyczyniającymi się do osiągnięcia tego celu. W związku z tym istotne jest, aby Unia działała w sposób skoordynowany, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń wynikających z ewentualnych zakłóceń w dostawach gazu, bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wyboru między różnymi źródłami energii i ogólnej struktury ich zaopatrzenia w energię zgodnie z art. 194 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |
| --- | --- |

(2)

Charakter i konsekwencje niedawnych wydarzeń cechuje duża skala i obejmują one całą Unię, w związku z czym wymagają kompleksowej reakcji Unii. Reakcja ta powinna w pierwszej kolejności objąć środki, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo dostaw gazu na poziomie Unii, w szczególności dostaw gazu dla odbiorców chronionych. Oszczędności energii oraz efektywność energetyczna są kluczowymi czynnikami przyczyniającymi się do osiągnięcia tego celu. W związku z tym istotne jest, aby Unia działała w sposób skoordynowany, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń wynikających z ewentualnych zakłóceń w dostawach gazu, bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wyboru między różnymi źródłami energii i ogólnej struktury ich zaopatrzenia w energię zgodnie z art. 194 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

| (3) | Podziemne magazyny gazu przyczyniają się do bezpieczeństwa dostaw gazu, a napełnione podziemne magazyny gazu zapewniają bezpieczeństwo dostaw gazu poprzez zapewnienie dodatkowych zasobów gazu w przypadku wysokiego popytu lub zakłóceń w dostawach. Ponieważ zakłócenia w dostawach gazu rurociągowego mogą wystąpić w dowolnym momencie, należy wprowadzić środki dotyczące poziomu napełniania unijnych podziemnych magazynów gazu, aby zagwarantować bezpieczeństwo dostaw gazu w sezonie zimowym 2022–2023. |
| --- | --- |

(3)

Podziemne magazyny gazu przyczyniają się do bezpieczeństwa dostaw gazu, a napełnione podziemne magazyny gazu zapewniają bezpieczeństwo dostaw gazu poprzez zapewnienie dodatkowych zasobów gazu w przypadku wysokiego popytu lub zakłóceń w dostawach. Ponieważ zakłócenia w dostawach gazu rurociągowego mogą wystąpić w dowolnym momencie, należy wprowadzić środki dotyczące poziomu napełniania unijnych podziemnych magazynów gazu, aby zagwarantować bezpieczeństwo dostaw gazu w sezonie zimowym 2022–2023.

| (4) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 (3) wprowadzono mechanizmy solidarności jako instrument służący łagodzeniu skutków poważnych sytuacji nadzwyczajnych w Unii, w przypadku gdy w danym państwie członkowskim zagrożone są dostawy gazu do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia, stanowiące podstawową potrzebę bezpieczeństwa i niezbędny priorytet. W przypadku stanu nadzwyczajnego w Unii natychmiastowa reakcja zapewnia państwom członkowskim możliwość zapewnienia konsumentom zwiększonej ochrony. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 (3) wprowadzono mechanizmy solidarności jako instrument służący łagodzeniu skutków poważnych sytuacji nadzwyczajnych w Unii, w przypadku gdy w danym państwie członkowskim zagrożone są dostawy gazu do odbiorców chronionych w ramach solidarnego wsparcia, stanowiące podstawową potrzebę bezpieczeństwa i niezbędny priorytet. W przypadku stanu nadzwyczajnego w Unii natychmiastowa reakcja zapewnia państwom członkowskim możliwość zapewnienia konsumentom zwiększonej ochrony.

| (5) | Skutki agresji wojskowej Rosji wobec Ukrainy pokazały, że obowiązujące przepisy dotyczące bezpieczeństwa dostaw nie są dostosowane do nagłych istotnych zmian sytuacji geopolitycznej, w których niedobory dostaw i gwałtowne wzrosty cen mogą wynikać nie tylko z awarii infrastruktury lub ekstremalnych warunków pogodowych, ale również z celowych poważnych wydarzeń oraz dłuższych lub nagłych zakłóceń w dostawach. Należy zatem zająć się nagłym znacznie zwiększonym ryzykiem wynikającym z obecnych zmian sytuacji geopolitycznej, w tym poprzez dywersyfikację unijnych zasobów energetycznych. |
| --- | --- |

(5)

Skutki agresji wojskowej Rosji wobec Ukrainy pokazały, że obowiązujące przepisy dotyczące bezpieczeństwa dostaw nie są dostosowane do nagłych istotnych zmian sytuacji geopolitycznej, w których niedobory dostaw i gwałtowne wzrosty cen mogą wynikać nie tylko z awarii infrastruktury lub ekstremalnych warunków pogodowych, ale również z celowych poważnych wydarzeń oraz dłuższych lub nagłych zakłóceń w dostawach. Należy zatem zająć się nagłym znacznie zwiększonym ryzykiem wynikającym z obecnych zmian sytuacji geopolitycznej, w tym poprzez dywersyfikację unijnych zasobów energetycznych.

| (6) | Na podstawie przeprowadzonej przez Komisję analizy, między innymi, adekwatności środków mających na celu zabezpieczenie dostaw gazu oraz ogólnounijnej wzmocnionej analizy gotowości na wypadek zagrożeń przeprowadzonej w lutym 2022 r. przez Komisję i Grupę Koordynacyjną ds. Gazu (GKG) ustanowioną rozporządzeniem (UE) 2017/1938, każde państwo członkowskie powinno, co do zasady, zapewnić napełnienie podziemnych magazynów gazu znajdujących się na jego terytorium i bezpośrednio połączonych z obszarem rynku danego państwa członkowskiego do co najmniej 90 % ich pojemności na poziomie państw członkowskich do dnia 1 listopada każdego roku (cel w zakresie napełnienia), przy czym cele pośrednie dla każdego państwa członkowskiego wyznaczono na maj, lipiec, wrzesień i luty (trajektoria napełniania) następnego roku. Obowiązek osiągnięcia celu w zakresie napełnienia podziemnych magazynów gazu na ich terytorium miałby nieproporcjonalny wpływ na niektóre państwa członkowskie, które dysponują znacznymi pojemnościami podziemnych magazynów gazu. W celu odzwierciedlenia tej sytuacji obowiązek napełnienia ich podziemnych magazynów gazu należy zmniejszyć do 35 % ich średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat. Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla obowiązku pozostałych państw członkowskich w zakresie przyczynienia się do napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zdecydowania, na określonych warunkach, o częściowym osiągnięciu celu w zakresie napełnienia poprzez wliczenie zapasów skroplonego gazu ziemnego (LNG) przechowywanych w instalacjach LNG. Te cele w zakresie napełnienia są konieczne, aby zapewnić konsumentom w Unii odpowiednią ochronę przed niedoborami dostaw gazu. W 2022 r. zastosowany powinien być niższy cel w zakresie napełnienia wynoszący 80 % oraz mniejsza liczba celów pośrednich, biorąc pod uwagę fakt, że niniejsze rozporządzenie ma wejść w życie po rozpoczęciu sezonu napełniania magazynów, a państwa członkowskie będą miały ograniczony czas na jego realizację. |
| --- | --- |

(6)

Na podstawie przeprowadzonej przez Komisję analizy, między innymi, adekwatności środków mających na celu zabezpieczenie dostaw gazu oraz ogólnounijnej wzmocnionej analizy gotowości na wypadek zagrożeń przeprowadzonej w lutym 2022 r. przez Komisję i Grupę Koordynacyjną ds. Gazu (GKG) ustanowioną rozporządzeniem (UE) 2017/1938, każde państwo członkowskie powinno, co do zasady, zapewnić napełnienie podziemnych magazynów gazu znajdujących się na jego terytorium i bezpośrednio połączonych z obszarem rynku danego państwa członkowskiego do co najmniej 90 % ich pojemności na poziomie państw członkowskich do dnia 1 listopada każdego roku (cel w zakresie napełnienia), przy czym cele pośrednie dla każdego państwa członkowskiego wyznaczono na maj, lipiec, wrzesień i luty (trajektoria napełniania) następnego roku. Obowiązek osiągnięcia celu w zakresie napełnienia podziemnych magazynów gazu na ich terytorium miałby nieproporcjonalny wpływ na niektóre państwa członkowskie, które dysponują znacznymi pojemnościami podziemnych magazynów gazu. W celu odzwierciedlenia tej sytuacji obowiązek napełnienia ich podziemnych magazynów gazu należy zmniejszyć do 35 % ich średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat. Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla obowiązku pozostałych państw członkowskich w zakresie przyczynienia się do napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zdecydowania, na określonych warunkach, o częściowym osiągnięciu celu w zakresie napełnienia poprzez wliczenie zapasów skroplonego gazu ziemnego (LNG) przechowywanych w instalacjach LNG. Te cele w zakresie napełnienia są konieczne, aby zapewnić konsumentom w Unii odpowiednią ochronę przed niedoborami dostaw gazu. W 2022 r. zastosowany powinien być niższy cel w zakresie napełnienia wynoszący 80 % oraz mniejsza liczba celów pośrednich, biorąc pod uwagę fakt, że niniejsze rozporządzenie ma wejść w życie po rozpoczęciu sezonu napełniania magazynów, a państwa członkowskie będą miały ograniczony czas na jego realizację.

| (7) | Podczas napełniania swoich instalacji magazynowych państwa członkowskie powinny dążyć do dywersyfikacji swoich dostawców gazu w celu zmniejszenia swojej zależności w przypadkach, gdy może to zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub państw członkowskich. |
| --- | --- |

(7)

Podczas napełniania swoich instalacji magazynowych państwa członkowskie powinny dążyć do dywersyfikacji swoich dostawców gazu w celu zmniejszenia swojej zależności w przypadkach, gdy może to zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub państw członkowskich.

| (8) | Każdego roku od 2023 r. magazynowanie gazu powinno być specjalnie monitorowane od lutego, aby uniknąć nagłego poboru gazu z podziemnych magazynów gazu w środku sezonu zimowego, co mogłoby stanowić wyzwanie dla bezpieczeństwa dostaw przed końcem sezonu zimowego. Trajektorie napełniania powinny umożliwiać stałe monitorowanie przez cały sezon napełniania magazynów. |
| --- | --- |

(8)

Każdego roku od 2023 r. magazynowanie gazu powinno być specjalnie monitorowane od lutego, aby uniknąć nagłego poboru gazu z podziemnych magazynów gazu w środku sezonu zimowego, co mogłoby stanowić wyzwanie dla bezpieczeństwa dostaw przed końcem sezonu zimowego. Trajektorie napełniania powinny umożliwiać stałe monitorowanie przez cały sezon napełniania magazynów.

| (9) | Każdego roku od 2023 r, każde państwo członkowskie z podziemnymi magazynami gazu powinno przedkładać Komisji projekt trajektorii napełniania, w formie zagregowanej, dla takich magazynów na swoim terytorium i bezpośrednio połączonych z jego obszarem rynku. Biorąc pod uwagę ocenę GKG Komisja powinna podjąć decyzję określającą trajektorię napełniania dla każdego państwa członkowskiego w sposób, który nie zakłóca nadmiernie konkurencyjnej pozycji podziemnych magazynów gazu w danym państwie członkowskim w porównaniu z takimi magazynami znajdującymi się w sąsiadujących państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(9)

Każdego roku od 2023 r, każde państwo członkowskie z podziemnymi magazynami gazu powinno przedkładać Komisji projekt trajektorii napełniania, w formie zagregowanej, dla takich magazynów na swoim terytorium i bezpośrednio połączonych z jego obszarem rynku. Biorąc pod uwagę ocenę GKG Komisja powinna podjąć decyzję określającą trajektorię napełniania dla każdego państwa członkowskiego w sposób, który nie zakłóca nadmiernie konkurencyjnej pozycji podziemnych magazynów gazu w danym państwie członkowskim w porównaniu z takimi magazynami znajdującymi się w sąsiadujących państwach członkowskich.

| (10) | W celu określenia indywidualnej trajektorii napełniania dla każdego państwa członkowskiego z podziemnymi magazynami gazu od 2023 r. na podstawie projektu trajektorii napełniania przedłożonej przez każde takie państwo członkowskie, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4). |
| --- | --- |

(10)

W celu określenia indywidualnej trajektorii napełniania dla każdego państwa członkowskiego z podziemnymi magazynami gazu od 2023 r. na podstawie projektu trajektorii napełniania przedłożonej przez każde takie państwo członkowskie, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

| (11) | Trajektoria napełniania dla każdego państwa członkowskiego z podziemnymi magazynami gazu powinna obejmować cele pośrednie oraz powinna opierać się na średnim wskaźniku napełnienia dla danego państwa członkowskiego z pięciu poprzednich lat. W przypadku państw członkowskich, dla których cel w zakresie napełnienia jest ograniczony do 35 % ich średniego rocznego zużycia gazu, należy odpowiednio obniżyć cele pośrednie trajektorii napełniania. |
| --- | --- |

(11)

Trajektoria napełniania dla każdego państwa członkowskiego z podziemnymi magazynami gazu powinna obejmować cele pośrednie oraz powinna opierać się na średnim wskaźniku napełnienia dla danego państwa członkowskiego z pięciu poprzednich lat. W przypadku państw członkowskich, dla których cel w zakresie napełnienia jest ograniczony do 35 % ich średniego rocznego zużycia gazu, należy odpowiednio obniżyć cele pośrednie trajektorii napełniania.

| (12) | W przypadku gdy państwo członkowskie nie może terminowo osiągnąć celu w zakresie napełnienia ze względu na problemy techniczne, takie jak problemy związane z rurociągami zasilającymi podziemne magazyny gazu lub z instalacjami zatłaczającymi, takie państwo członkowskie powinno mieć możliwość osiągnięcia celu w zakresie napełnienia na późniejszym etapie. Cel w zakresie napełnienia powinien jednak zostać osiągnięty tak szybko, jak to technicznie możliwe, a w każdym razie nie później niż w dniu 1 grudnia danego roku, aby zagwarantować bezpieczeństwo dostaw gazu w sezonie zimowym. |
| --- | --- |

(12)

W przypadku gdy państwo członkowskie nie może terminowo osiągnąć celu w zakresie napełnienia ze względu na problemy techniczne, takie jak problemy związane z rurociągami zasilającymi podziemne magazyny gazu lub z instalacjami zatłaczającymi, takie państwo członkowskie powinno mieć możliwość osiągnięcia celu w zakresie napełnienia na późniejszym etapie. Cel w zakresie napełnienia powinien jednak zostać osiągnięty tak szybko, jak to technicznie możliwe, a w każdym razie nie później niż w dniu 1 grudnia danego roku, aby zagwarantować bezpieczeństwo dostaw gazu w sezonie zimowym.

| (13) | Państwo członkowskie może nie być w stanie osiągnąć celu w zakresie napełnienia lub celu pośredniego z powodu stanu nadzwyczajnego w regionie lub w Unii, na przykład gdy dostawy gazu są niewystarczające, zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1938, ogłoszonego przez Komisję na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich, w zależności od przypadku, które ogłosiły stan nadzwyczajny na poziomie krajowym w rozumieniu tego rozporządzenia. Cele w zakresie napełnienia, w tym cel dotyczący podziału obciążeń, nie powinny zatem mieć zastosowania w przypadku ogłoszenia przez Komisję stanu nadzwyczajnego w regionie lub w Unii zgodnie z art. 12 tego rozporządzenia oraz dopóki trwa ten stan. |
| --- | --- |

(13)

Państwo członkowskie może nie być w stanie osiągnąć celu w zakresie napełnienia lub celu pośredniego z powodu stanu nadzwyczajnego w regionie lub w Unii, na przykład gdy dostawy gazu są niewystarczające, zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1938, ogłoszonego przez Komisję na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich, w zależności od przypadku, które ogłosiły stan nadzwyczajny na poziomie krajowym w rozumieniu tego rozporządzenia. Cele w zakresie napełnienia, w tym cel dotyczący podziału obciążeń, nie powinny zatem mieć zastosowania w przypadku ogłoszenia przez Komisję stanu nadzwyczajnego w regionie lub w Unii zgodnie z art. 12 tego rozporządzenia oraz dopóki trwa ten stan.

| (14) | W celu zapewnienia, aby nie było odejścia od trajektorii napełniania, właściwe organy powinny stale monitorować poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu. Trajektorie napełniania powinny zostać określone z zastrzeżeniem marginesu wynoszącego pięć punktów procentowych. W przypadku gdy poziom napełnienia w państwie członkowskim jest o więcej niż pięć punktów procentowych niższy od poziomu jego trajektorii napełniania, właściwy organ powinien natychmiast podjąć skuteczne środki, aby zwiększyć ten poziom. Państwa członkowskie powinny informować Komisję oraz GKG o takich środkach. |
| --- | --- |

(14)

W celu zapewnienia, aby nie było odejścia od trajektorii napełniania, właściwe organy powinny stale monitorować poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu. Trajektorie napełniania powinny zostać określone z zastrzeżeniem marginesu wynoszącego pięć punktów procentowych. W przypadku gdy poziom napełnienia w państwie członkowskim jest o więcej niż pięć punktów procentowych niższy od poziomu jego trajektorii napełniania, właściwy organ powinien natychmiast podjąć skuteczne środki, aby zwiększyć ten poziom. Państwa członkowskie powinny informować Komisję oraz GKG o takich środkach.

| (15) | Każde znaczne i trwałe odejście przez państwo członkowskie od jego trajektorii napełniania może zagrozić osiągnięciu odpowiednich poziomów napełnienia oraz celu w zakresie napełnienia, który jest niezbędny do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu w Unii w duchu solidarności. W przypadku tak znacznego i trwałego odejścia od trajektorii napełniania lub odejścia od celu w zakresie napełnienia, Komisja powinna być uprawniona do podejmowania skutecznych środków w celu uniknięcia problemów w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu wynikających z nienapełnionych instalacji magazynowych. Podejmując decyzję w sprawie takich skutecznych środków, Komisja powinna wziąć pod uwagę specyficzną sytuację danego państwa członkowskiego, na przykład wielkość podziemnych magazynów gazu w odniesieniu do krajowego zużycia gazu, znaczenie podziemnych magazynów gazu dla bezpieczeństwa dostaw gazu w regionie oraz wszelkie istniejące magazyny LNG. Ponieważ niniejsze rozporządzenie ma wejść w życie po rozpoczęciu sezonu napełniania magazynów w 2022 r., wszelkie środki podejmowane przez Komisję w celu zaradzenia odejściu od trajektorii napełniania na 2022 r. powinny uwzględniać ograniczony czas dostępny na wykonanie niniejszego rozporządzenia na poziomie krajowym. Komisja powinna zapewnić, aby środki te nie wykraczały poza to, co jest konieczne do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu, bez nakładania nieproporcjonalnych obciążeń na państwa członkowskie, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub konsumentów. |
| --- | --- |

(15)

Każde znaczne i trwałe odejście przez państwo członkowskie od jego trajektorii napełniania może zagrozić osiągnięciu odpowiednich poziomów napełnienia oraz celu w zakresie napełnienia, który jest niezbędny do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu w Unii w duchu solidarności. W przypadku tak znacznego i trwałego odejścia od trajektorii napełniania lub odejścia od celu w zakresie napełnienia, Komisja powinna być uprawniona do podejmowania skutecznych środków w celu uniknięcia problemów w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu wynikających z nienapełnionych instalacji magazynowych. Podejmując decyzję w sprawie takich skutecznych środków, Komisja powinna wziąć pod uwagę specyficzną sytuację danego państwa członkowskiego, na przykład wielkość podziemnych magazynów gazu w odniesieniu do krajowego zużycia gazu, znaczenie podziemnych magazynów gazu dla bezpieczeństwa dostaw gazu w regionie oraz wszelkie istniejące magazyny LNG. Ponieważ niniejsze rozporządzenie ma wejść w życie po rozpoczęciu sezonu napełniania magazynów w 2022 r., wszelkie środki podejmowane przez Komisję w celu zaradzenia odejściu od trajektorii napełniania na 2022 r. powinny uwzględniać ograniczony czas dostępny na wykonanie niniejszego rozporządzenia na poziomie krajowym. Komisja powinna zapewnić, aby środki te nie wykraczały poza to, co jest konieczne do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu, bez nakładania nieproporcjonalnych obciążeń na państwa członkowskie, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub konsumentów.

| (16) | Państwa członkowskie powinny podejmować wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić osiągnięcie celów w zakresie napełnienia. Powinny one jednocześnie dążyć w pierwszej kolejności, tam gdzie to możliwe, do stosowania środków rynkowych, tak aby uniknąć niepotrzebnych zakłóceń na rynku. Państwa członkowskie powinny mieć swobodę określenia wyższego celu w zakresie napełnienia, tak aby Unia mogła wspólnie dążyć do napełnienia 85 % pojemności podziemnych magazynów gazu w Unii na 2022 r. Z uwagi na różnorodne systemy regulacyjne obowiązujące już w wielu państwach członkowskich w celu wspierania napełniania instalacji magazynowych, nie należy narzucać żadnego konkretnego instrumentu umożliwiającego osiągnięcie trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia. Należy pozostawić państwom członkowskim swobodę decydowania, który instrument jest najbardziej odpowiedni dla ich systemów krajowych, o ile spełnione są określone warunki. Państwa członkowskie lub właściwe organy regulacyjne powinny mieć zatem możliwość określania, od którego uczestnika lub od których uczestników rynku należy wymagać zapewnienia napełniania podziemnych magazynów gazu. Powinny one również móc zdecydować, czy środki regulacyjne, takie jak środki zobowiązujące posiadaczy zdolności magazynowania do uwolnienia niewykorzystanych zdolności, możliwe w świetle obowiązujących unijnych przepisów rynkowych, są wystarczające do zapewnienia osiągnięcia celów w zakresie napełnienia, czy też konieczne są zachęty finansowe lub rabaty taryfowe dotyczące magazynowania. Jeżeli państwo członkowskie nakłada na dostawców gazu dostarczających gaz odbiorcom chronionym na jego terytorium obowiązek magazynowania gazu w podziemnych magazynach gazu, wolumen gazu, który ma być magazynowany, powinna być określana na podstawie wolumenu gazu ziemnego dostarczanego tym odbiorcom chronionym. Państwa członkowskie powinny koordynować ze sobą i wykorzystywać instrumenty, takie jak platformy zakupu LNG, aby zmaksymalizować wykorzystanie LNG do napełnienia instalacji magazynowych. Ponadto państwa członkowskie powinny zmniejszać bariery infrastrukturalne i regulacyjne utrudniające wspólne korzystanie z LNG w celu napełnienia instalacji magazynowych. |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie powinny podejmować wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić osiągnięcie celów w zakresie napełnienia. Powinny one jednocześnie dążyć w pierwszej kolejności, tam gdzie to możliwe, do stosowania środków rynkowych, tak aby uniknąć niepotrzebnych zakłóceń na rynku. Państwa członkowskie powinny mieć swobodę określenia wyższego celu w zakresie napełnienia, tak aby Unia mogła wspólnie dążyć do napełnienia 85 % pojemności podziemnych magazynów gazu w Unii na 2022 r. Z uwagi na różnorodne systemy regulacyjne obowiązujące już w wielu państwach członkowskich w celu wspierania napełniania instalacji magazynowych, nie należy narzucać żadnego konkretnego instrumentu umożliwiającego osiągnięcie trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia. Należy pozostawić państwom członkowskim swobodę decydowania, który instrument jest najbardziej odpowiedni dla ich systemów krajowych, o ile spełnione są określone warunki. Państwa członkowskie lub właściwe organy regulacyjne powinny mieć zatem możliwość określania, od którego uczestnika lub od których uczestników rynku należy wymagać zapewnienia napełniania podziemnych magazynów gazu. Powinny one również móc zdecydować, czy środki regulacyjne, takie jak środki zobowiązujące posiadaczy zdolności magazynowania do uwolnienia niewykorzystanych zdolności, możliwe w świetle obowiązujących unijnych przepisów rynkowych, są wystarczające do zapewnienia osiągnięcia celów w zakresie napełnienia, czy też konieczne są zachęty finansowe lub rabaty taryfowe dotyczące magazynowania. Jeżeli państwo członkowskie nakłada na dostawców gazu dostarczających gaz odbiorcom chronionym na jego terytorium obowiązek magazynowania gazu w podziemnych magazynach gazu, wolumen gazu, który ma być magazynowany, powinna być określana na podstawie wolumenu gazu ziemnego dostarczanego tym odbiorcom chronionym. Państwa członkowskie powinny koordynować ze sobą i wykorzystywać instrumenty, takie jak platformy zakupu LNG, aby zmaksymalizować wykorzystanie LNG do napełnienia instalacji magazynowych. Ponadto państwa członkowskie powinny zmniejszać bariery infrastrukturalne i regulacyjne utrudniające wspólne korzystanie z LNG w celu napełnienia instalacji magazynowych.

| (17) | W komunikacie Komisji z dnia 8 marca 2022 r. zatytułowanym „REPowerEU: Wspólne europejskie działania w kierunku bezpiecznej i zrównoważonej energii po przystępnej cenie” wyjaśniono, że prawo unijne zezwala państwom członkowskim na udzielanie pomocy dostawcom gazu na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, aby zapewnić napełnienie instalacji magazynowych, na przykład w formie gwarancji (dwustronny kontrakt na transakcje różnicowe). |
| --- | --- |

(17)

W komunikacie Komisji z dnia 8 marca 2022 r. zatytułowanym „REPowerEU: Wspólne europejskie działania w kierunku bezpiecznej i zrównoważonej energii po przystępnej cenie” wyjaśniono, że prawo unijne zezwala państwom członkowskim na udzielanie pomocy dostawcom gazu na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, aby zapewnić napełnienie instalacji magazynowych, na przykład w formie gwarancji (dwustronny kontrakt na transakcje różnicowe).

| (18) | Wszelkie środki podejmowane przez państwa członkowskie w celu zapewnienia napełniania podziemnych magazynów gazu, w tym warunki, które mają zostać nałożone na napełnianie w oparciu o podział obciążeń, oraz warunki, które mają zostać nałożone na pobór gazu z podziemnych magazynów gazu, powinny być konieczne, jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne, niedyskryminacyjne i weryfikowalne, oraz nie powinny nadmiernie zakłócać konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ani zagrażać bezpieczeństwu dostaw gazu do innych państw członkowskich lub do Unii. W szczególności takie środki nie powinny prowadzić do wzmocnienia pozycji dominującej lub nieoczekiwanych zysków przedsiębiorstw kontrolujących podziemne magazyny gazu lub przedsiębiorstw, które zarezerwowały pojemności magazynowe, ale ich nie wykorzystały. |
| --- | --- |

(18)

Wszelkie środki podejmowane przez państwa członkowskie w celu zapewnienia napełniania podziemnych magazynów gazu, w tym warunki, które mają zostać nałożone na napełnianie w oparciu o podział obciążeń, oraz warunki, które mają zostać nałożone na pobór gazu z podziemnych magazynów gazu, powinny być konieczne, jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne, niedyskryminacyjne i weryfikowalne, oraz nie powinny nadmiernie zakłócać konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ani zagrażać bezpieczeństwu dostaw gazu do innych państw członkowskich lub do Unii. W szczególności takie środki nie powinny prowadzić do wzmocnienia pozycji dominującej lub nieoczekiwanych zysków przedsiębiorstw kontrolujących podziemne magazyny gazu lub przedsiębiorstw, które zarezerwowały pojemności magazynowe, ale ich nie wykorzystały.

| (19) | Efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury, w tym transgranicznej zdolności przesyłowej, podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, jest ważnym czynnikiem gwarantującym bezpieczeństwo dostaw gazu w duchu solidarności. Otwarte granice rynku energii mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa dostaw gazu, w tym w czasach zakłóceń w dostawach gazu na poziomie krajowym, regionalnym lub unijnym. Środki podjęte w celu zapewnienia napełnienia podziemnych magazynów gazu nie powinny zatem blokować ani ograniczać zdolności transgranicznych przydzielonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/459 (5). Ponadto państwa członkowskie powinny zapewniać możliwość odbioru zmagazynowanego gazu, w tym sąsiadującym państwom członkowskim oraz w sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1938. |
| --- | --- |

(19)

Efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury, w tym transgranicznej zdolności przesyłowej, podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, jest ważnym czynnikiem gwarantującym bezpieczeństwo dostaw gazu w duchu solidarności. Otwarte granice rynku energii mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa dostaw gazu, w tym w czasach zakłóceń w dostawach gazu na poziomie krajowym, regionalnym lub unijnym. Środki podjęte w celu zapewnienia napełnienia podziemnych magazynów gazu nie powinny zatem blokować ani ograniczać zdolności transgranicznych przydzielonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/459 (5). Ponadto państwa członkowskie powinny zapewniać możliwość odbioru zmagazynowanego gazu, w tym sąsiadującym państwom członkowskim oraz w sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1938.

| (20) | Obowiązek w zakresie magazynowania prawdopodobnie nałoży obciążenia finansowe na odnośnych uczestników rynku w tych państwach członkowskich, które posiadają na swoim terytorium odpowiednie podziemne magazyny gazu, a zwiększenie poziomu bezpieczeństwa dostaw gazu ma w zamierzeniu być korzystne dla wszystkich państw członkowskich, w tym państw członkowskich, które nie posiadają podziemnych magazynów gazu. Aby rozłożyć ciężar zapewnienia wystarczającego napełnienia podziemnych magazynów gazu w Unii służącego zagwarantowaniu bezpieczeństwa dostaw gazu, w duchu solidarności, państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu powinny korzystać z podziemnych magazynów gazu w innych państwach członkowskich. W przypadku braku połączenia międzysystemowego danego państwa członkowskiego z innymi państwami członkowskimi lub ograniczonej transgranicznej zdolności przesyłowej danego państwa członkowskiego, lub innych przyczyn technicznych uniemożliwiających mu korzystanie z podziemnych magazynów gazu w innych państwach członkowskich, obowiązek ten należy odpowiednio ograniczyć. |
| --- | --- |

(20)

Obowiązek w zakresie magazynowania prawdopodobnie nałoży obciążenia finansowe na odnośnych uczestników rynku w tych państwach członkowskich, które posiadają na swoim terytorium odpowiednie podziemne magazyny gazu, a zwiększenie poziomu bezpieczeństwa dostaw gazu ma w zamierzeniu być korzystne dla wszystkich państw członkowskich, w tym państw członkowskich, które nie posiadają podziemnych magazynów gazu. Aby rozłożyć ciężar zapewnienia wystarczającego napełnienia podziemnych magazynów gazu w Unii służącego zagwarantowaniu bezpieczeństwa dostaw gazu, w duchu solidarności, państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu powinny korzystać z podziemnych magazynów gazu w innych państwach członkowskich. W przypadku braku połączenia międzysystemowego danego państwa członkowskiego z innymi państwami członkowskimi lub ograniczonej transgranicznej zdolności przesyłowej danego państwa członkowskiego, lub innych przyczyn technicznych uniemożliwiających mu korzystanie z podziemnych magazynów gazu w innych państwach członkowskich, obowiązek ten należy odpowiednio ograniczyć.

| (21) | Państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu powinny zapewniać aby uczestnicy rynku w takich państwach członkowskich dokonali uzgodnień w państwach członkowskich posiadających takie magazyny, które przewidują wykorzystanie – do dnia 1 listopada – pojemności magazynowych odpowiadających co najmniej 15 % ich średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat. Państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu powinny móc jednak również opracować wspólnie z jednym lub większą liczbą państw członkowskich posiadających podziemne magazyny gazu alternatywny mechanizm podziału obciążeń. Przy analizie mechanizmu podziału obciążeń należy również uwzględnić inne istniejące równoważne środki w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu, takie jak równoważny obowiązek w odniesieniu do paliw innych niż gaz ziemny, w tym ropy naftowej, o ile spełnione są określone warunki. Państwa członkowskie powinny powiadomić Komisję o takich alternatywnych mechanizmach podziału obciążeń oraz wykazać ograniczenia techniczne i równoważność podjętych środków. |
| --- | --- |

(21)

Państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu powinny zapewniać aby uczestnicy rynku w takich państwach członkowskich dokonali uzgodnień w państwach członkowskich posiadających takie magazyny, które przewidują wykorzystanie – do dnia 1 listopada – pojemności magazynowych odpowiadających co najmniej 15 % ich średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat. Państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu powinny móc jednak również opracować wspólnie z jednym lub większą liczbą państw członkowskich posiadających podziemne magazyny gazu alternatywny mechanizm podziału obciążeń. Przy analizie mechanizmu podziału obciążeń należy również uwzględnić inne istniejące równoważne środki w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu, takie jak równoważny obowiązek w odniesieniu do paliw innych niż gaz ziemny, w tym ropy naftowej, o ile spełnione są określone warunki. Państwa członkowskie powinny powiadomić Komisję o takich alternatywnych mechanizmach podziału obciążeń oraz wykazać ograniczenia techniczne i równoważność podjętych środków.

| (22) | Środki, za pomocą których państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu dzielą ciężar związany z obowiązkiem w zakresie magazynowania z państwami członkowskimi posiadającymi podziemne magazyny gazu, mogą z kolei mieć wpływ finansowy na odnośnych uczestników rynku. Państwom członkowskim bez podziemnych magazynów gazu należy zatem zezwolić na zapewnianie zachęt finansowych lub rekompensaty uczestnikom rynku z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów związanych z nałożonymi na nich obowiązkami, których nie można pokryć z dochodów. Jeżeli takie środki są finansowane z opłaty, nie należy jej stosować do transgranicznych punktów połączenia międzysystemowego. |
| --- | --- |

(22)

Środki, za pomocą których państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu dzielą ciężar związany z obowiązkiem w zakresie magazynowania z państwami członkowskimi posiadającymi podziemne magazyny gazu, mogą z kolei mieć wpływ finansowy na odnośnych uczestników rynku. Państwom członkowskim bez podziemnych magazynów gazu należy zatem zezwolić na zapewnianie zachęt finansowych lub rekompensaty uczestnikom rynku z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów związanych z nałożonymi na nich obowiązkami, których nie można pokryć z dochodów. Jeżeli takie środki są finansowane z opłaty, nie należy jej stosować do transgranicznych punktów połączenia międzysystemowego.

| (23) | Skuteczne monitorowanie i sprawozdawczość mają zasadnicze znaczenie zarówno dla oceny charakteru i zakresu zagrożeń związanych z bezpieczeństwem dostaw gazu, jak i dla wyboru odpowiednich środków przeciwdziałania takim zagrożeniom. Operatorzy podziemnych magazynów gazu w sezonie napełniania magazynów powinni zgłaszać właściwym organom poziomy napełnienia co miesiąc. Zachęca się również właścicieli i operatorów podziemnych magazynów gazu do regularnego raportowania o pojemności i poziomu napełnienia każdego podziemnego magazynu gazu na centralnej platformie sprawozdawczej. |
| --- | --- |

(23)

Skuteczne monitorowanie i sprawozdawczość mają zasadnicze znaczenie zarówno dla oceny charakteru i zakresu zagrożeń związanych z bezpieczeństwem dostaw gazu, jak i dla wyboru odpowiednich środków przeciwdziałania takim zagrożeniom. Operatorzy podziemnych magazynów gazu w sezonie napełniania magazynów powinni zgłaszać właściwym organom poziomy napełnienia co miesiąc. Zachęca się również właścicieli i operatorów podziemnych magazynów gazu do regularnego raportowania o pojemności i poziomu napełnienia każdego podziemnego magazynu gazu na centralnej platformie sprawozdawczej.

| (24) | Właściwe organy odgrywają znaczącą rolę w monitorowaniu bezpieczeństwa dostaw gazu oraz zapewniają równowagę między bezpieczeństwem dostaw gazu a kosztami dla konsumentów wynikającymi ze środków. Właściwy organ każdego państwa członkowskiego lub inny podmiot wyznaczony przez dane państwo członkowskie powinny monitorować poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach oraz zgłaszać rezultaty Komisji. W stosownych przypadkach Komisja powinna mieć również możliwość zwrócenia się do Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) o pomoc w monitorowaniu. |
| --- | --- |

(24)

Właściwe organy odgrywają znaczącą rolę w monitorowaniu bezpieczeństwa dostaw gazu oraz zapewniają równowagę między bezpieczeństwem dostaw gazu a kosztami dla konsumentów wynikającymi ze środków. Właściwy organ każdego państwa członkowskiego lub inny podmiot wyznaczony przez dane państwo członkowskie powinny monitorować poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach oraz zgłaszać rezultaty Komisji. W stosownych przypadkach Komisja powinna mieć również możliwość zwrócenia się do Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) o pomoc w monitorowaniu.

| (25) | Istotne jest, aby ocena ryzyka przeprowadzana zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1938 uwzględniała wszystkie zagrożenia, które mogłyby mieć poważny wpływ na bezpieczeństwo dostaw gazu. W tym celu oparte na analizie ryzyka podejście do oceny bezpieczeństwa dostaw gazu oraz ustanowienia środków zapobiegawczych i łagodzących powinny również uwzględniać scenariusze całkowitego odcięcia jednego ze źródeł dostaw. Aby zapewnić maksymalną gotowość w celu uniknięcia zakłóceń w dostawach gazu oraz w celu łagodzenia skutków takich zakłóceń, należy przeprowadzać wspólne oceny ryzyka oraz krajowe oceny ryzyka z uwzględnieniem takich scenariuszy. Umożliwiłoby to koordynację środków mających na celu złagodzenie skutków sytuacji nadzwyczajnej oraz optymalizację zasobów w celu zagwarantowania ciągłości dostaw, w warunkach całkowitego odcięcia dostaw. |
| --- | --- |

(25)

Istotne jest, aby ocena ryzyka przeprowadzana zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1938 uwzględniała wszystkie zagrożenia, które mogłyby mieć poważny wpływ na bezpieczeństwo dostaw gazu. W tym celu oparte na analizie ryzyka podejście do oceny bezpieczeństwa dostaw gazu oraz ustanowienia środków zapobiegawczych i łagodzących powinny również uwzględniać scenariusze całkowitego odcięcia jednego ze źródeł dostaw. Aby zapewnić maksymalną gotowość w celu uniknięcia zakłóceń w dostawach gazu oraz w celu łagodzenia skutków takich zakłóceń, należy przeprowadzać wspólne oceny ryzyka oraz krajowe oceny ryzyka z uwzględnieniem takich scenariuszy. Umożliwiłoby to koordynację środków mających na celu złagodzenie skutków sytuacji nadzwyczajnej oraz optymalizację zasobów w celu zagwarantowania ciągłości dostaw, w warunkach całkowitego odcięcia dostaw.

| (26) | Należy wzmocnić rolę GKG, przyznając jej wyraźny mandat do monitorowania wyników państw członkowskich oraz do opracowywania najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu. W związku z tym Komisja powinna regularnie składać sprawozdania GKG, a GKG powinna wspierać Komisję w monitorowaniu celów w zakresie napełnienia oraz w zapewnianiu osiągania tych celów. |
| --- | --- |

(26)

Należy wzmocnić rolę GKG, przyznając jej wyraźny mandat do monitorowania wyników państw członkowskich oraz do opracowywania najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu. W związku z tym Komisja powinna regularnie składać sprawozdania GKG, a GKG powinna wspierać Komisję w monitorowaniu celów w zakresie napełnienia oraz w zapewnianiu osiągania tych celów.

| (27) | GKG pełni rolę kluczowego doradcy Komisji w celu ułatwienia koordynacji środków w zakresie bezpieczeństwa dostaw, wspierając Komisję w każdym czasie, a w szczególności w przypadku kryzysu. W razie potrzeby, aby zapewnić maksymalną gotowość oraz ułatwić szybką wymianę informacji, Komisja zwoła niezwłocznie GKG w składzie zajmującym się zarządzaniem kryzysowym, przewidując możliwy kryzys. Skład GKG zajmujący się zarządzaniem kryzysowym powinien być dostępny w celu wspierania Komisji tak długo, jak jest to konieczne. W tym celu GKG powinna utrzymywać kanały komunikacji z państwami członkowskimi oraz wszystkimi odpowiednimi uczestnikami rynku w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu, a także gromadzić informacje istotne dla bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie krajowym, regionalnym i unijnym. |
| --- | --- |

(27)

GKG pełni rolę kluczowego doradcy Komisji w celu ułatwienia koordynacji środków w zakresie bezpieczeństwa dostaw, wspierając Komisję w każdym czasie, a w szczególności w przypadku kryzysu. W razie potrzeby, aby zapewnić maksymalną gotowość oraz ułatwić szybką wymianę informacji, Komisja zwoła niezwłocznie GKG w składzie zajmującym się zarządzaniem kryzysowym, przewidując możliwy kryzys. Skład GKG zajmujący się zarządzaniem kryzysowym powinien być dostępny w celu wspierania Komisji tak długo, jak jest to konieczne. W tym celu GKG powinna utrzymywać kanały komunikacji z państwami członkowskimi oraz wszystkimi odpowiednimi uczestnikami rynku w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu, a także gromadzić informacje istotne dla bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie krajowym, regionalnym i unijnym.

| (28) | Sektor systemu magazynowania ma duże znaczenie dla Unii, bezpieczeństwa jej dostaw energii oraz innych podstawowych interesów bezpieczeństwa Unii. W związku z tym podziemne magazyny gazu są uważane za infrastrukturę krytyczną w rozumieniu dyrektywy Rady 2008/114/WE (6). Państwa członkowskie zachęca się do uwzględniania środków wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem w ich krajowych planach w dziedzinie energii i klimatu oraz w sprawozdaniach z postępów przyjętych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (7). |
| --- | --- |

(28)

Sektor systemu magazynowania ma duże znaczenie dla Unii, bezpieczeństwa jej dostaw energii oraz innych podstawowych interesów bezpieczeństwa Unii. W związku z tym podziemne magazyny gazu są uważane za infrastrukturę krytyczną w rozumieniu dyrektywy Rady 2008/114/WE (6). Państwa członkowskie zachęca się do uwzględniania środków wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem w ich krajowych planach w dziedzinie energii i klimatu oraz w sprawozdaniach z postępów przyjętych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (7).

| (29) | W sieci systemów magazynowania konieczne są dodatkowe zabezpieczenia, aby uniknąć zagrożeń dla porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego w Unii lub dla dobrobytu obywateli Unii. Państwa członkowskie powinny zapewniać, aby każdy operator systemu magazynowania – w tym operatorzy systemu magazynowania kontrolowani przez operatorów systemu przesyłowego – był certyfikowany przez krajowy organ regulacyjny lub przez inny właściwy organ wyznaczony przez państwo członkowskie w celu zapewnienia, aby wpływ na operatorów systemu magazynowania nie zagrażał bezpieczeństwu dostaw energii ani jakiemukolwiek innemu podstawowemu interesowi bezpieczeństwa w Unii lub w jakimkolwiek państwie członkowskim. Do celów analizy ewentualnych zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw energii ważna jest koordynacja między państwami członkowskimi w zakresie prowadzenia oceny bezpieczeństwa dostaw. Ocena ta nie powinna dyskryminować uczestników rynku oraz powinna być w pełni zgodna z zasadami dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego. W celu szybkiego zmniejszenia zagrożenia wynikającego z niskich poziomów napełnienia, należy nadać priorytet tej certyfikacji oraz przeprowadzać ją szybciej w przypadku większych podziemnych magazynów, które ostatnio były napełniane na niezmiennie niskim poziomie, tak aby wykluczyć, lub – jeśli to możliwe – rozwiązać potencjalne problemy w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu wynikające z kontroli nad takimi dużymi magazynami. Biorąc pod uwagę średni poziom napełnienia wszystkich podziemnych magazynów w Unii w poprzednich sześciu latach wynoszący 35 % ich maksymalnej pojemności, próg definiujący wyjątkowo niski poziom napełniania w marcu 2021 r. i marcu 2022 r. należy ustalić na poziomie 30 %. |
| --- | --- |

(29)

W sieci systemów magazynowania konieczne są dodatkowe zabezpieczenia, aby uniknąć zagrożeń dla porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego w Unii lub dla dobrobytu obywateli Unii. Państwa członkowskie powinny zapewniać, aby każdy operator systemu magazynowania – w tym operatorzy systemu magazynowania kontrolowani przez operatorów systemu przesyłowego – był certyfikowany przez krajowy organ regulacyjny lub przez inny właściwy organ wyznaczony przez państwo członkowskie w celu zapewnienia, aby wpływ na operatorów systemu magazynowania nie zagrażał bezpieczeństwu dostaw energii ani jakiemukolwiek innemu podstawowemu interesowi bezpieczeństwa w Unii lub w jakimkolwiek państwie członkowskim. Do celów analizy ewentualnych zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw energii ważna jest koordynacja między państwami członkowskimi w zakresie prowadzenia oceny bezpieczeństwa dostaw. Ocena ta nie powinna dyskryminować uczestników rynku oraz powinna być w pełni zgodna z zasadami dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego. W celu szybkiego zmniejszenia zagrożenia wynikającego z niskich poziomów napełnienia, należy nadać priorytet tej certyfikacji oraz przeprowadzać ją szybciej w przypadku większych podziemnych magazynów, które ostatnio były napełniane na niezmiennie niskim poziomie, tak aby wykluczyć, lub – jeśli to możliwe – rozwiązać potencjalne problemy w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu wynikające z kontroli nad takimi dużymi magazynami. Biorąc pod uwagę średni poziom napełnienia wszystkich podziemnych magazynów w Unii w poprzednich sześciu latach wynoszący 35 % ich maksymalnej pojemności, próg definiujący wyjątkowo niski poziom napełniania w marcu 2021 r. i marcu 2022 r. należy ustalić na poziomie 30 %.

| (30) | Krajowe organy regulacyjne lub inne właściwe organy wyznaczone przez dane państwa członkowskie (w każdym przypadku „instytucja certyfikująca”) powinny odmówić certyfikacji w przypadku gdy uznają, że osoba, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje operatora systemu magazynowania lub wykonuje wobec niego jakiekolwiek prawa, mogłaby zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub jakiemukolwiek innemu podstawowemu interesowi bezpieczeństwa na poziomie krajowym, regionalnym lub unijnym. Dokonując tej oceny, instytucja certyfikująca powinna uwzględniać stosunki handlowe, które mogłyby negatywnie wpłynąć na motywację i zdolność operatora systemu magazynowania do napełnienia podziemnego magazynu gazu, a także międzynarodowe zobowiązania Unii oraz wszelkie inne szczególne fakty i okoliczności danej sprawy. Aby zapewnić spójne stosowanie przepisów dotyczących certyfikacji w całej Unii, przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Unii oraz solidarność i bezpieczeństwo energetyczne w Unii, instytucja certyfikująca przy podejmowaniu decyzji w sprawie certyfikacji powinna w jak największym stopniu uwzględniać opinię Komisji, w tym poprzez zmianę projektu swojej decyzji, w stosownych przypadkach. W przypadku gdy instytucja certyfikująca odmawia certyfikacji, powinna być uprawniona do żądania od każdej osoby zbycia posiadanych udziałów lub praw w stosunku właściciela systemu magazynowania lub do operatora systemu magazynowania, oraz do wyznaczenia terminu takiego zbycia, do zarządzenia wszelkich innych odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby ta osoba nie by stanie sprawować jakiejkolwiek kontroli nad tym właścicielem systemu magazynowania lub operatorem systemu magazynowania ani wykonywać praw względem nich, oraz do podjęcia decyzji w sprawie odpowiednich środków wyrównawczych. Wszelkie środki podjęte w decyzji w sprawie certyfikacji, aby odpowiedzieć na zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu lub innych podstawowych interesów bezpieczeństwa powinny być konieczne, jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne i niedyskryminacyjne. |
| --- | --- |

(30)

Krajowe organy regulacyjne lub inne właściwe organy wyznaczone przez dane państwa członkowskie (w każdym przypadku „instytucja certyfikująca”) powinny odmówić certyfikacji w przypadku gdy uznają, że osoba, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje operatora systemu magazynowania lub wykonuje wobec niego jakiekolwiek prawa, mogłaby zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub jakiemukolwiek innemu podstawowemu interesowi bezpieczeństwa na poziomie krajowym, regionalnym lub unijnym. Dokonując tej oceny, instytucja certyfikująca powinna uwzględniać stosunki handlowe, które mogłyby negatywnie wpłynąć na motywację i zdolność operatora systemu magazynowania do napełnienia podziemnego magazynu gazu, a także międzynarodowe zobowiązania Unii oraz wszelkie inne szczególne fakty i okoliczności danej sprawy. Aby zapewnić spójne stosowanie przepisów dotyczących certyfikacji w całej Unii, przestrzeganie międzynarodowych zobowiązań Unii oraz solidarność i bezpieczeństwo energetyczne w Unii, instytucja certyfikująca przy podejmowaniu decyzji w sprawie certyfikacji powinna w jak największym stopniu uwzględniać opinię Komisji, w tym poprzez zmianę projektu swojej decyzji, w stosownych przypadkach. W przypadku gdy instytucja certyfikująca odmawia certyfikacji, powinna być uprawniona do żądania od każdej osoby zbycia posiadanych udziałów lub praw w stosunku właściciela systemu magazynowania lub do operatora systemu magazynowania, oraz do wyznaczenia terminu takiego zbycia, do zarządzenia wszelkich innych odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby ta osoba nie by stanie sprawować jakiejkolwiek kontroli nad tym właścicielem systemu magazynowania lub operatorem systemu magazynowania ani wykonywać praw względem nich, oraz do podjęcia decyzji w sprawie odpowiednich środków wyrównawczych. Wszelkie środki podjęte w decyzji w sprawie certyfikacji, aby odpowiedzieć na zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu lub innych podstawowych interesów bezpieczeństwa powinny być konieczne, jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne i niedyskryminacyjne.

| (31) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”). W szczególności nie narusza ono prawa do niepozbawiania nikogo jego własności, z wyjątkiem pozbawienia własności w interesie publicznym w przypadkach i na warunkach przewidzianych w ustawie, za słusznym odszkodowaniem za jej utratę wypłaconym we właściwym terminie, przewidzianego w art. 17 Karty, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu przewidzianego w art. 47 Karty. |
| --- | --- |

(31)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”). W szczególności nie narusza ono prawa do niepozbawiania nikogo jego własności, z wyjątkiem pozbawienia własności w interesie publicznym w przypadkach i na warunkach przewidzianych w ustawie, za słusznym odszkodowaniem za jej utratę wypłaconym we właściwym terminie, przewidzianego w art. 17 Karty, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu przewidzianego w art. 47 Karty.

| (32) | Jeżeli przedsiębiorstwa muszą kupować więcej gazu, gdy cena gazu jest wysoka, mogłoby to jeszcze bardziej podnieść ceny. Organy regulacyjne powinny zatem móc zastosować obniżkę do 100 % taryf na punktach wejścia i wyjścia w odniesieniu do zdolności przesyłowych i dystrybucyjnych, zarówno do podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, jak i z tych instalacji, dzięki czemu magazynowanie jest bardziej atrakcyjne dla uczestników rynku. Krajowe organy regulacyjne i organy ds. konkurencji zachęca się również do korzystania z ich uprawnień, aby skutecznie wykluczać nieuzasadnione podwyżki taryf za magazynowanie. |
| --- | --- |

(32)

Jeżeli przedsiębiorstwa muszą kupować więcej gazu, gdy cena gazu jest wysoka, mogłoby to jeszcze bardziej podnieść ceny. Organy regulacyjne powinny zatem móc zastosować obniżkę do 100 % taryf na punktach wejścia i wyjścia w odniesieniu do zdolności przesyłowych i dystrybucyjnych, zarówno do podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, jak i z tych instalacji, dzięki czemu magazynowanie jest bardziej atrakcyjne dla uczestników rynku. Krajowe organy regulacyjne i organy ds. konkurencji zachęca się również do korzystania z ich uprawnień, aby skutecznie wykluczać nieuzasadnione podwyżki taryf za magazynowanie.

| (33) | Ze względu na obecne wyjątkowe okoliczności oraz niepewność związaną z przyszłymi zmianami sytuacji geopolitycznej zachęca się państwa członkowskie do jak najszybszego osiągnięcia celów w zakresie napełnienia. |
| --- | --- |

(33)

Ze względu na obecne wyjątkowe okoliczności oraz niepewność związaną z przyszłymi zmianami sytuacji geopolitycznej zachęca się państwa członkowskie do jak najszybszego osiągnięcia celów w zakresie napełnienia.

| (34) | Z uwagi na bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw gazu spowodowane agresją wojskową Rosji wobec Ukrainy, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu. Ze względu na wyjątkowy charakter obecnych okoliczności, niektóre przepisy wprowadzone niniejszym rozporządzeniem powinny przestać mieć zastosowanie z dniem 31 grudnia 2025 r. |
| --- | --- |

(34)

Z uwagi na bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw gazu spowodowane agresją wojskową Rosji wobec Ukrainy, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu. Ze względu na wyjątkowy charakter obecnych okoliczności, niektóre przepisy wprowadzone niniejszym rozporządzeniem powinny przestać mieć zastosowanie z dniem 31 grudnia 2025 r.

| (35) | Niniejsze rozporządzenie powinno zostać w trybie pilnym włączone do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej zgodnie z Traktatem o Wspólnocie Energetycznej, który został podpisany w Atenach w dniu 25 października 2005 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2006 r. |
| --- | --- |

(35)

Niniejsze rozporządzenie powinno zostać w trybie pilnym włączone do dorobku prawnego Wspólnoty Energetycznej zgodnie z Traktatem o Wspólnocie Energetycznej, który został podpisany w Atenach w dniu 25 października 2005 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2006 r.

| (36) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/1938 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 (8), |
| --- | --- |

(36)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/1938 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 (8),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2017/1938

W rozporządzeniu (UE) 2017/1938 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 dodaje się punkty w brzmieniu:

  „27)   »trajektoria napełniania« oznacza cele pośrednie dla podziemnych magazynów gazu każdego państwa członkowskiego, wymienione w załączniku Ia na 2022 r. oraz, na kolejne lata, określone zgodnie z art. 6a;


  28)   »cel w zakresie napełnienia« oznacza wiążący cel dotyczący poziomu napełnienia w odniesieniu do łącznej zdolności podziemnych magazynów gazu;


  29)   
  »strategiczne zapasy« oznaczają podziemne zapasy lub część podziemnych zapasów nieskroplonego gazu ziemnego, które są nabywane, zarządzane i przechowywane przez operatorów systemu przesyłowego, podmiot wyznaczony przez państwa członkowskie lub przedsiębiorstwo, które mogą być udostępnione jedynie po uprzednim powiadomieniu lub zezwoleniu organu publicznego i które na ogół mogą być udostępniane w przypadku






  a) | dużego niedoboru dostaw; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 dodaje się punkty w brzmieniu:

„27)   »trajektoria napełniania« oznacza cele pośrednie dla podziemnych magazynów gazu każdego państwa członkowskiego, wymienione w załączniku Ia na 2022 r. oraz, na kolejne lata, określone zgodnie z art. 6a;

28)   »cel w zakresie napełnienia« oznacza wiążący cel dotyczący poziomu napełnienia w odniesieniu do łącznej zdolności podziemnych magazynów gazu;

29)   
  »strategiczne zapasy« oznaczają podziemne zapasy lub część podziemnych zapasów nieskroplonego gazu ziemnego, które są nabywane, zarządzane i przechowywane przez operatorów systemu przesyłowego, podmiot wyznaczony przez państwa członkowskie lub przedsiębiorstwo, które mogą być udostępnione jedynie po uprzednim powiadomieniu lub zezwoleniu organu publicznego i które na ogół mogą być udostępniane w przypadku

a)

dużego niedoboru dostaw;

| b) | zakłócenia w dostawach; lub |
| --- | --- |

b)

zakłócenia w dostawach; lub

| c) | ogłoszenia stanu nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. c); |
| --- | --- |

c)

ogłoszenia stanu nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. c);

30)   
  »zapasy bilansujące« oznaczają nieskroplony gaz ziemny, który jest:

| a) | nabywany, zarządzany i przechowywany pod ziemią przez operatorów systemów przesyłowych lub przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie, wyłącznie w celu wykonywania funkcji jako operatorów systemów przesyłowych oraz bezpieczeństwa dostaw gazu; oraz |
| --- | --- |

a)

nabywany, zarządzany i przechowywany pod ziemią przez operatorów systemów przesyłowych lub przez podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie, wyłącznie w celu wykonywania funkcji jako operatorów systemów przesyłowych oraz bezpieczeństwa dostaw gazu; oraz

| b) | rozdysponowywany wyłącznie w przypadku, gdy wymaga tego utrzymanie funkcjonowania systemu w bezpiecznych i niezawodnych warunkach zgodnie z art. 13 dyrektywy 2009/73/WE oraz z art. 8 i 9 rozporządzenia (UE) nr 312/2014; |
| --- | --- |

b)

rozdysponowywany wyłącznie w przypadku, gdy wymaga tego utrzymanie funkcjonowania systemu w bezpiecznych i niezawodnych warunkach zgodnie z art. 13 dyrektywy 2009/73/WE oraz z art. 8 i 9 rozporządzenia (UE) nr 312/2014;

31)   »podziemny magazyn gazu« oznacza instalację magazynową zdefiniowaną w art. 2 pkt 9 dyrektywy 2009/73/WE, wykorzystywaną do magazynowania gazu ziemnego, w tym zapasów bilansujących, oraz podłączoną do systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego, ale z wyłączeniem naziemnych magazynów sferycznych lub pojemności magazynowych gazociągów.”;

| 2) | dodaje się artykuły w brzmieniu:

  „Artykuł 6a
  Cele w zakresie napełnienia oraz trajektorie napełniania

  1.   Z zastrzeżeniem ust. 2–5, państwa członkowskie osiągają następujące cele w zakresie napełniania w odniesieniu do łącznej pojemności wszystkich podziemnych magazynów gazu znajdujących się na ich terytorium i bezpośrednio połączonych z obszarem rynku na ich terytorium oraz instalacji magazynowych wymienionych w załączniku Ib, do dnia 1 listopada każdego roku:






  a) | na 2022 r.: 80 %; |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 6a

Cele w zakresie napełnienia oraz trajektorie napełniania

1.   Z zastrzeżeniem ust. 2–5, państwa członkowskie osiągają następujące cele w zakresie napełniania w odniesieniu do łącznej pojemności wszystkich podziemnych magazynów gazu znajdujących się na ich terytorium i bezpośrednio połączonych z obszarem rynku na ich terytorium oraz instalacji magazynowych wymienionych w załączniku Ib, do dnia 1 listopada każdego roku:

a)

na 2022 r.: 80 %;

| b) | od 2023 r.: 90 %. |
| --- | --- |

b)

od 2023 r.: 90 %.

Do celów przestrzegania niniejszego ustępu, państwa członkowskie uwzględniają cel, jakim jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw gazu w Unii zgodnie z art. 1.

2.   Niezależnie od ust. 1 oraz bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych państw członkowskich dotyczących napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu, cel w zakresie napełnienia dla każdego państwa członkowskiego, w którym znajdują się podziemne magazyny gazu, ogranicza się do wolumenu odpowiadającego 35 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat w danym państwie członkowskim.

3.   Niezależnie od ust. 1 oraz bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych państw członkowskich dotyczących napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu, cel w zakresie napełnienia dla każdego państwa członkowskiego, w którym znajdują się podziemne magazyny gazu, ogranicza się o wolumen, który został dostarczony do państw trzecich w okresie referencyjnym 2016–2021, jeżeli średni wolumen dostaw wynosił ponad 15 TWh rocznie w okresie poboru gazu z magazynów (październik–kwiecień).

4.   W odniesieniu do podziemnych magazynów gazu wymienionych w załączniku Ib zastosowanie mają cele w zakresie napełnienia zgodnie z ust. 2 oraz trajektorie napełniania zgodnie z ust. 7. Szczegółowe informacje dotyczące obowiązków każdego państwa członkowskiego zostaną określone w umowie dwustronnej zgodnie z załącznikiem Ib.

5.   Państwo członkowskie może częściowo osiągnąć cel w zakresie napełnienia poprzez uwzględnienie LNG fizycznie zmagazynowanego i dostępnego w instalacjach LNG jeżeli spełnione są oba następujące warunki:

| a) | system gazowy posiada znaczącą zdolność magazynowania LNG, stanowiącą rocznie ponad 4 % średniego krajowego zużycia w ciągu poprzednich pięciu lat; |
| --- | --- |

a)

system gazowy posiada znaczącą zdolność magazynowania LNG, stanowiącą rocznie ponad 4 % średniego krajowego zużycia w ciągu poprzednich pięciu lat;

| b) | państwo członkowskie nałożyło na dostawców gazu obowiązek magazynowania minimalnych wolumenów gazu w podziemnych magazynów gazu lub instalacjach LNG zgodnie z art. 6b ust. 1 lit. a). |
| --- | --- |

b)

państwo członkowskie nałożyło na dostawców gazu obowiązek magazynowania minimalnych wolumenów gazu w podziemnych magazynów gazu lub instalacjach LNG zgodnie z art. 6b ust. 1 lit. a).

6.   Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do osiągnięcia lub zapewnienia osiągnięcia celów pośrednich w następujący sposób:

| a) | na 2022 r.: zgodnie z załącznikiem Ia; oraz |
| --- | --- |

a)

na 2022 r.: zgodnie z załącznikiem Ia; oraz

| b) | od 2023 r.: zgodnie z ust. 7. |
| --- | --- |

b)

od 2023 r.: zgodnie z ust. 7.

7.   W odniesieniu do 2023 r. i kolejnych lat każde państwo członkowskie z podziemnymi magazynami gazu przedkłada Komisji do dnia 15 września poprzedniego roku, w formie zagregowanej, projekt trajektorii napełniania, z celami pośrednimi na luty, maj, lipiec i wrzesień, w tym informacje techniczne, dla podziemnych magazynów gazu na jego terytorium i bezpośrednio połączonych z jego obszarem rynku. Trajektoria napełniania i cele pośrednie opierają się na wskaźniku średniego napełnienia z pięciu poprzednich lat.

W przypadku państw członkowskich, dla których cel w zakresie napełnienia jest ograniczony do 35 % ich średniego rocznego zużycia gazu zgodnie z ust. 2, cele pośrednie trajektorii napełniania obniża się odpowiednio.

Na podstawie informacji technicznych dostarczonych przez każde państwo członkowskie oraz z uwzględnieniem oceny przeprowadzonej przez GKG, Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające indywidualną trajektorię napełniania dla każdego państwa członkowskiego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 18a ust. 2. Przyjmuje się je do dnia 15 listopada roku poprzedzającego, o ile to konieczne, w tym również w przypadku gdy państwo członkowskie przedłożyło zaktualizowany projekt trajektorii napełniania. Opierają się one na ocenie ogólnej sytuacji w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu oraz rozwoju popytu i podaży gazu w Unii i w poszczególnych państwach członkowskich oraz są ustalane w sposób gwarantujący bezpieczeństwo dostaw gazu, przy jednoczesnym unikaniu niepotrzebnych obciążeń dla państw członkowskich, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców oraz niezakłócający nadmiernie konkurencji między instalacjami magazynowymi znajdującymi się w sąsiadujących państwach członkowskich.

8.   W przypadku gdy w jakimkolwiek danym roku państwo członkowskie nie jest w stanie osiągnąć swojego celu w zakresie napełnienia do dnia 1 listopada ze względu na szczególne właściwości techniczne jednego lub większej liczby podziemnych magazynów gazu na jego terytorium, na przykład w przypadku wyjątkowo niskich wskaźników zatłaczania, zezwala się mu na jego osiągnięcie do dnia 1 grudnia. Państwo członkowskie informuje o tym Komisję do dnia 1 listopada, podając przyczyny opóźnienia.

9.   Cele w zakresie napełnienia nie mają zastosowania w przypadku ogłoszenia przez Komisję stanu nadzwyczajnego w regionie lub w Unii zgodnie z art. 12 na wniosek – w zależności od przypadku – jednego lub większej liczby państw członkowskich, które ogłosiły stan nadzwyczajny, oraz dopóki trwa ten stan.

10.   Właściwy organ każdego państwa członkowskiego stale monitoruje przestrzeganie trajektorii napełniania oraz regularnie składa sprawozdania GKG. Jeżeli poziom napełnienia w danym państwie członkowskim jest o więcej niż pięć punktów procentowych niższy od poziomu trajektorii napełniania, właściwy organ niezwłocznie podejmuje skuteczne środki, aby go zwiększyć. Państwa członkowskie informują Komisję oraz GKG o podjętych środkach.

11.   W przypadku znacznego i trwałego odejścia przez państwo członkowskie od trajektorii napełniania, zagrażającego osiągnięciu celu w zakresie napełnienia lub w przypadku odejścia od celu w zakresie napełniania, Komisja – po konsultacji z GKG oraz zainteresowanymi państwami członkowskimi – wydaje dla tego państwa członkowskiego lub tych państw członkowskich zalecenie dotyczące środków, które należy podjąć natychmiast.

W przypadku gdy odejście nie zostanie znacząco zmniejszone w ciągu miesiąca od otrzymania zalecenia Komisji, Komisja – po konsultacji z GKG oraz zainteresowanymi państwami członkowskimi – podejmuje w ostateczności decyzję zobowiązującą dane państwo członkowskie do podjęcia środków, które skutecznie zaradzą odejściu, w tym – w stosownych przypadkach – jednego lub większej liczby środków wymienionych w art. 6b ust. 1 lub jakiegokolwiek innego środka w celu zapewnienie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia zgodnie z niniejszym artykułem.

Podejmując decyzję, które środki podjąć zgodnie z akapitem drugim, Komisja bierze pod uwagę szczególną sytuację danego państwa członkowskiego lub danych państw członkowskich, na przykład wielkość podziemnych magazynów gazu w odniesieniu do krajowego zużycia gazu, znaczenie podziemnych magazynów gazu dla bezpieczeństwa dostaw gazu w regionie oraz wszelkie istniejące magazyny LNG.

Wszelkie środki podjęte przez Komisję w celu zaradzenia odejściom od trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia na 2022 r. uwzględniają krótkie ramy czasowe wykonania niniejszego artykułu na poziomie krajowym, które mogły przyczynić się do odejścia od trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia na 2022 r.

Komisja zapewnia, aby środki, podjęte zgodnie z niniejszym ustępem:

| a) | nie wykraczały poza to, co jest konieczne do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu; |
| --- | --- |

a)

nie wykraczały poza to, co jest konieczne do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu;

| b) | nie nakładały nieproporcjonalnych obciążeń na państwa członkowskie, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców. |
| --- | --- |

b)

nie nakładały nieproporcjonalnych obciążeń na państwa członkowskie, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców.

Artykuł 6b

Osiąganie celu w zakresie napełnienia

1.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki, w tym zapewniając zachęty finansowe lub rekompensatę dla uczestników rynku, aby osiągnąć cele w zakresie napełnienia określone zgodnie z art. 6a. Zapewniając osiągnięcie celów w zakresie napełnienia, państwa członkowskie w miarę możliwości traktują priorytetowo środki rynkowe.

W zakresie, w jakim którekolwiek środki przewidziane w niniejszym artykule wchodzą w zakres obowiązków i uprawnień krajowego organu regulacyjnego zgodnie z art. 41 dyrektywy 2009/73/WE, krajowe organy regulacyjne są odpowiedzialne za podjęcie tych środków.

Środki podjęte zgodnie z niniejszym ustępem mogą w szczególności obejmować:

| a) | zobowiązanie dostawców gazu do magazynowania minimalnych wolumenów gazu w instalacjach magazynowych, w tym podziemnych magazynach gazu lub w magazynach LNG; wolumeny te określa się na podstawie wolumenu gazu dostarczanego przez dostawców gazu odbiorcom chronionym; |
| --- | --- |

a)

zobowiązanie dostawców gazu do magazynowania minimalnych wolumenów gazu w instalacjach magazynowych, w tym podziemnych magazynach gazu lub w magazynach LNG; wolumeny te określa się na podstawie wolumenu gazu dostarczanego przez dostawców gazu odbiorcom chronionym;

| b) | zobowiązanie operatorów systemu magazynowania do oferowania swoich zdolności uczestnikom rynku; |
| --- | --- |

b)

zobowiązanie operatorów systemu magazynowania do oferowania swoich zdolności uczestnikom rynku;

| c) | zobowiązanie operatorów systemów przesyłowych lub podmiotów wyznaczonych przez państwo członkowskie do nabycia zapasów bilansujących i zarządzania nimi wyłącznie w celu wykonywania ich funkcji jako operatorów systemów przesyłowych oraz – w razie konieczności – nałożenie na inny wyznaczony podmiot obowiązku w celu zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu w sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 11 ust. 1, lit. c); |
| --- | --- |

c)

zobowiązanie operatorów systemów przesyłowych lub podmiotów wyznaczonych przez państwo członkowskie do nabycia zapasów bilansujących i zarządzania nimi wyłącznie w celu wykonywania ich funkcji jako operatorów systemów przesyłowych oraz – w razie konieczności – nałożenie na inny wyznaczony podmiot obowiązku w celu zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu w sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 11 ust. 1, lit. c);

| d) | wykorzystanie skoordynowanych instrumentów, takich jak platformy zakupu LNG, z innymi państwami członkowskimi w celu maksymalizacji wykorzystania LNG oraz zmniejszenia barier infrastrukturalnych i regulacyjnych dla wspólnego korzystania z LNG w celu napełnienia podziemnych magazynów gazu; |
| --- | --- |

d)

wykorzystanie skoordynowanych instrumentów, takich jak platformy zakupu LNG, z innymi państwami członkowskimi w celu maksymalizacji wykorzystania LNG oraz zmniejszenia barier infrastrukturalnych i regulacyjnych dla wspólnego korzystania z LNG w celu napełnienia podziemnych magazynów gazu;

| e) | stosowanie dobrowolnego mechanizmu wspólnego udzielania zamówień na gaz ziemny, w przypadku stosowania którego Komisja może w razie potrzeby wydać wytyczne do dnia 1 sierpnia 2022 r.; |
| --- | --- |

e)

stosowanie dobrowolnego mechanizmu wspólnego udzielania zamówień na gaz ziemny, w przypadku stosowania którego Komisja może w razie potrzeby wydać wytyczne do dnia 1 sierpnia 2022 r.;

| f) | zapewnienie zachęt finansowych uczestnikom rynku, w tym operatorom systemów magazynowania, takich jak kontrakty na transakcje różnicowe, lub zapewnienie uczestnikom rynku rekompensaty z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z nałożonymi na nich – w tym na operatorów systemów magazynowania – obowiązkami, których nie można pokryć z dochodów; |
| --- | --- |

f)

zapewnienie zachęt finansowych uczestnikom rynku, w tym operatorom systemów magazynowania, takich jak kontrakty na transakcje różnicowe, lub zapewnienie uczestnikom rynku rekompensaty z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z nałożonymi na nich – w tym na operatorów systemów magazynowania – obowiązkami, których nie można pokryć z dochodów;

| g) | zobowiązanie posiadaczy zdolności magazynowania do wykorzystania lub uwolnienia niewykorzystanych zarezerwowanych zdolności, zobowiązując nadal jednocześnie posiadacza zdolności magazynowej niekorzystającego ze zdolności magazynowania do zapłaty uzgodnionej ceny przez cały okres obowiązywania umowy magazynowania; |
| --- | --- |

g)

zobowiązanie posiadaczy zdolności magazynowania do wykorzystania lub uwolnienia niewykorzystanych zarezerwowanych zdolności, zobowiązując nadal jednocześnie posiadacza zdolności magazynowej niekorzystającego ze zdolności magazynowania do zapłaty uzgodnionej ceny przez cały okres obowiązywania umowy magazynowania;

| h) | przyjęcie skutecznych instrumentów nabywania strategicznych zapasów i zarządzania nimi przez podmioty publiczne lub prywatne, pod warunkiem że takie instrumenty nie zakłócają konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

h)

przyjęcie skutecznych instrumentów nabywania strategicznych zapasów i zarządzania nimi przez podmioty publiczne lub prywatne, pod warunkiem że takie instrumenty nie zakłócają konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

| i) | wyznaczenie specjalnego podmiotu, któremu zostanie powierzone zadanie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia w przypadku gdy w przeciwnym razie cel w zakresie napełnienia nie zostałby osiągnięty; |
| --- | --- |

i)

wyznaczenie specjalnego podmiotu, któremu zostanie powierzone zadanie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia w przypadku gdy w przeciwnym razie cel w zakresie napełnienia nie zostałby osiągnięty;

| j) | zapewnianie obniżek taryf za magazynowanie; |
| --- | --- |

j)

zapewnianie obniżek taryf za magazynowanie;

| k) | pobieranie dochodów niezbędnych do odzyskania kapitału i wydatków operacyjnych związanych z regulowanymi instalacjami magazynowymi w postaci taryf za magazynowanie oraz specjalnej opłaty włączonej do taryf przesyłowych, pobieranych wyłącznie z punktów wyjścia do odbiorców końcowych znajdujących się w tych samych państwach członkowskich, pod warunkiem że dochody uzyskane dzięki taryfom nie są większe niż dochody dozwolone. |
| --- | --- |

k)

pobieranie dochodów niezbędnych do odzyskania kapitału i wydatków operacyjnych związanych z regulowanymi instalacjami magazynowymi w postaci taryf za magazynowanie oraz specjalnej opłaty włączonej do taryf przesyłowych, pobieranych wyłącznie z punktów wyjścia do odbiorców końcowych znajdujących się w tych samych państwach członkowskich, pod warunkiem że dochody uzyskane dzięki taryfom nie są większe niż dochody dozwolone.

2.   Środki podjęte przez państwa członkowskie na podstawie ust. 1 ograniczają się do tego, co jest konieczne do osiągnięcia trajektorii napełniania oraz celów w zakresie napełnienia. Muszą być jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne, niedyskryminacyjne i weryfikowalne. Nie mogą nadmiernie zakłócać konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ani zagrażać bezpieczeństwu dostaw gazu do innych państw członkowskich lub Unii.

3.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury na poziomie krajowym i regionalnym z korzyścią dla bezpieczeństwa dostaw gazu. Środki te w żadnym razie nie mogą blokować ani ograniczać transgranicznego wykorzystania instalacji magazynowych lub instalacji LNG oraz nie mogą ograniczać transgranicznych zdolności przesyłowych przydzielonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/459 (*1).

4.   Podejmując środki na podstawie niniejszego artykułu, państwa członkowskie stosują zasadę »efektywność energetyczna przede wszystkim«, a jednocześnie nadal osiągają cele swoich odpowiednich środków, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (*2).

Artykuł 6c

Uzgodnienia w zakresie składowania oraz mechanizm podziału obciążeń.

1.   Państwo członkowskie bez podziemnych magazynów gazu zapewnia, aby uczestnicy rynku w tym państwie członkowskim dokonywali uzgodnień z operatorami podziemnego systemu magazynowania lub innymi uczestnikami rynku w państwach członkowskich z podziemnymi magazynami gazu. Uzgodnienia te przewidują wykorzystanie – do dnia 1 listopada – pojemności magazynowych odpowiadających co najmniej 15 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat w państwie członkowskim bez podziemnych magazynów gazu. Jednakże w przypadku gdy transgraniczna zdolność przesyłowa lub inne ograniczenia techniczne uniemożliwiają państwu członkowskiemu bez podziemnych magazynów gazu pełne wykorzystanie 15 % tych pojemności magazynowych, to państwo członkowskie wykorzystuje jedynie technicznie możliwe pojemności.

W przypadku gdy ograniczenia techniczne uniemożliwiają państwu członkowskiemu wywiązanie się z obowiązku określonego w akapicie pierwszym, a państwo członkowskie wprowadziło obowiązek magazynowania innych paliw w celu zastąpienia nimi gazu, obowiązek określony w akapicie pierwszym może być wyjątkowo spełniony przez równoważny obowiązek magazynowania paliw innych niż gaz. Ograniczenia techniczne i równoważność środka wykazywane są przez zainteresowane państwo członkowskie.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwo członkowskie bez podziemnych magazynów gazu może opracować mechanizm podziału obciążeń z jednym lub większą liczbą państw członkowskich z podziemnymi magazynami gazu (zwany dalej »mechanizmem podziału obciążeń«).

Mechanizm podziału obciążeń opiera się na odpowiednich danych z najnowszej oceny ryzyka na podstawie art. 7 oraz uwzględnia wszystkie następujące parametry:

| a) | koszt wsparcia finansowego służącego osiągnięciu celów w zakresie napełnienia, z wyłączeniem kosztów spełnienia wszelkich obowiązków w zakresie strategicznych zapasów; |
| --- | --- |

a)

koszt wsparcia finansowego służącego osiągnięciu celów w zakresie napełnienia, z wyłączeniem kosztów spełnienia wszelkich obowiązków w zakresie strategicznych zapasów;

| b) | wolumeny gazu potrzebne do zaspokojenia popytu odbiorców chronionych zgodnie z art. 6 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

wolumeny gazu potrzebne do zaspokojenia popytu odbiorców chronionych zgodnie z art. 6 ust. 1;

| c) | wszelkie ograniczenia techniczne, w tym dostępna zdolność podziemnego magazynowania, techniczna transgraniczna zdolność przesyłowa i wskaźniki poboru. |
| --- | --- |

c)

wszelkie ograniczenia techniczne, w tym dostępna zdolność podziemnego magazynowania, techniczna transgraniczna zdolność przesyłowa i wskaźniki poboru.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o mechanizmie podziału obciążeń do dnia 2 września 2022 r. W przypadku braku porozumienia w sprawie mechanizmu podziału obciążeń do tego dnia, państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu wykazują, że przestrzegają ust. 1 oraz powiadamiają o tym Komisję.

3.   Jako środek przejściowy, państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu, ale posiadające podziemne magazyny gazu ujęte w ostatnim wykazie projektów wspólnego zainteresowania, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/869 (*3), mogą częściowo przestrzegać ust. 1 poprzez uwzględnienie zapasów LNG w istniejących pływających jednostkach magazynowych, do czasu uruchomienia ich podziemnych magazynów gazu.

4.   Państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu mogą zapewnić uczestnikom rynku lub operatorom systemów przesyłowych, w stosownych przypadkach, zachęty lub rekompensatę finansową z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z przestrzeganiem przez nich obowiązków w zakresie magazynowania zgodnie z niniejszym artykułem, w przypadku, gdy takiego zmniejszenia dochodów lub kosztów nie można pokryć z dochodów, w celu zapewnienia spełnienia obowiązku magazynowania gazu w innych państwach członkowskich zgodnie z ust. 1 lub wdrożenia mechanizmu podziału obciążeń. Jeżeli zachęta lub rekompensata finansowa finansowane są z opłaty, nie stosuje się jej do transgranicznych punktów połączenia międzysystemowego.

5.   Niezależnie od ust. 1, w przypadku gdy państwo członkowskie posiada podziemne magazyny gazu znajdujące się na jego terytorium i łączna pojemność tych magazynów jest większa niż roczne zużycie gazu w tym państwie członkowskim, państwa członkowskie bez podziemnych magazynów gazu, które mają dostęp do tych magazynów:

| a) | zapewniają, aby do dnia 1 listopada pojemności magazynowe odpowiadały co najmniej średniemu wykorzystaniu zdolności magazynowania w ciągu poprzednich pięciu lat, wyliczanej między innymi poprzez uwzględnienie przepływów w sezonie poboru w ciągu poprzednich pięciu lat z państw członkowskich, w których znajdują się instalacje magazynowe; albo |
| --- | --- |

a)

zapewniają, aby do dnia 1 listopada pojemności magazynowe odpowiadały co najmniej średniemu wykorzystaniu zdolności magazynowania w ciągu poprzednich pięciu lat, wyliczanej między innymi poprzez uwzględnienie przepływów w sezonie poboru w ciągu poprzednich pięciu lat z państw członkowskich, w których znajdują się instalacje magazynowe; albo

| b) | wykazują, że zdolność magazynowania równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z lit. a) została zarezerwowana. |
| --- | --- |

b)

wykazują, że zdolność magazynowania równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z lit. a) została zarezerwowana.

Jeżeli państwo członkowskie bez podziemnych magazynów gazu może wykazać, że pojemność magazynowa równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z akapitu pierwszego lit. a) została zarezerwowana, stosuje się ust. 1.

Obowiązek wynikający z niniejszego ustępu ogranicza się do 15 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat w danym państwie członkowskim.

6.   O ile w załączniku Ib nie określono inaczej, w przypadku podziemnych magazynów gazu znajdujących się w jednym państwie członkowskim, które nie są objęte ust. 5, ale są bezpośrednio połączone z obszarem rynku innego państwa członkowskiego, to inne państwo członkowskie zapewnia, aby do dnia 1 listopada pojemności magazynowe odpowiadały co najmniej średnim pojemnościom magazynowym zarezerwowanym w danym punkcie transgranicznym w ciągu poprzednich pięciu lat.

Artykuł 6d

Monitorowanie i egzekwowanie

1.   Operatorzy systemów magazynowania zgłaszają poziom napełnienia właściwemu organowi w każdym państwie członkowskim, w którym znajdują się odnośne podziemne magazyny gazu, oraz – w stosownych przypadkach – podmiotowi wyznaczonemu przez dane państwo członkowskie (zwanemu dalej »wyznaczonym podmiotem«) w następujący sposób:

| a) | na 2022 r.: na każdy z celów pośrednich określonych w załączniku Ia; oraz |
| --- | --- |

a)

na 2022 r.: na każdy z celów pośrednich określonych w załączniku Ia; oraz

| b) | od 2023 r.: jak określono zgodnie z art. 6a ust. 4 |
| --- | --- |

b)

od 2023 r.: jak określono zgodnie z art. 6a ust. 4

2.   Właściwy organ oraz – w stosownych przypadkach – wyznaczony podmiot z każdego państwa członkowskiego monitorują poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach pod koniec każdego miesiąca i bez zbędnej zwłoki przekazują rezultaty Komisji.

W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się do Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) o wsparcie w takim monitorowaniu.

3.   Komisja regularnie składa GKG sprawozdania na podstawie informacji przekazanych przez właściwy organ oraz – w stosownych przypadkach –wyznaczony podmiot z każdego państwa członkowskiego.

4.   GKG wspiera Komisję w monitorowaniu trajektorii napełniania i celów w zakresie napełnienia oraz opracowuje wytyczne dla Komisji w sprawie odpowiednich środków mających na celu zapewnienie zgodności w przypadku odejścia przez te państwa członkowskie od trajektorii napełniania lub gdy nie osiągają one celów w zakresie napełnienia.

5.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby osiągnąć trajektorie napełniania i cele w zakresie napełnienia oraz aby wyegzekwować od uczestników rynku obowiązki w zakresie magazynowania, których spełnienie jest wymagane do ich osiągnięcia, w tym poprzez nakładanie na tych uczestników rynku wystarczająco odstraszających sankcji i grzywien.

Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o środkach w zakresie egzekwowania wprowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

6.   W przypadku wymiany szczególnie chronionych informacji handlowych Komisja może zwołać posiedzenia GKG w składzie ograniczonym do niej samej i państw członkowskich.

7.   Wymieniane informacje ograniczają się do tego, co jest konieczne w celu monitorowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

Komisja, krajowe organy regulacyjne oraz państwa członkowskie zachowują poufność szczególnie chronionych informacji handlowych otrzymanych do celów wykonywania ich obowiązków.

(*1)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/459 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący mechanizmów alokacji zdolności w systemach przesyłowych gazu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 984/2013 (Dz.U. L 72 z 17.3.2017, s. 1)."

*1

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1)."

*2

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i rady (UE) 2022/869 z dnia 30 maja 2022 r. w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, zmiany rozporządzeń (WE) nr 715/2009, (UE) 2019/942 i (UE) 2019/943 oraz dyrektyw 2009/73/WE i (UE) 2019/944 oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 347/2013 (Dz.U. L 152 z 3.6.2022, s. 45).”;"

*3

| 3) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Do dnia 1 września 2022 r. ENTSOG przeprowadzi ogólnounijną symulację scenariuszy zakłóceń dostaw i infrastruktury gazu, obejmującą scenariusze zakładające długotrwałe odcięcie jednego ze źródeł dostaw. Symulacja obejmuje identyfikację i ocenę korytarzy dostaw awaryjnych gazu, a także określa, które państwa członkowskie mogą zaradzić zidentyfikowanym zagrożeniom, w tym w odniesieniu do LNG. Scenariusze zakłóceń dostaw i infrastruktury gazu oraz metodykę symulacji określa ENTSOG we współpracy z GKG. ENTSOG zapewnia odpowiedni poziom przejrzystości oraz dostęp do założeń modelowania stosowanych w swoich scenariuszach. Ogólnounijną symulację scenariuszy dotyczących dostaw gazu i zakłóceń infrastruktury powtarza się co cztery lata, chyba że okoliczności uzasadniają częstsze aktualizacje.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Do dnia 1 września 2022 r. ENTSOG przeprowadzi ogólnounijną symulację scenariuszy zakłóceń dostaw i infrastruktury gazu, obejmującą scenariusze zakładające długotrwałe odcięcie jednego ze źródeł dostaw. Symulacja obejmuje identyfikację i ocenę korytarzy dostaw awaryjnych gazu, a także określa, które państwa członkowskie mogą zaradzić zidentyfikowanym zagrożeniom, w tym w odniesieniu do LNG. Scenariusze zakłóceń dostaw i infrastruktury gazu oraz metodykę symulacji określa ENTSOG we współpracy z GKG. ENTSOG zapewnia odpowiedni poziom przejrzystości oraz dostęp do założeń modelowania stosowanych w swoich scenariuszach. Ogólnounijną symulację scenariuszy dotyczących dostaw gazu i zakłóceń infrastruktury powtarza się co cztery lata, chyba że okoliczności uzasadniają częstsze aktualizacje.”;

| b) | w ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu:






  „g) | uwzględnienie scenariuszy zakładających długotrwałe odcięcie jednego ze źródeł dostaw.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu:

„g)

uwzględnienie scenariuszy zakładających długotrwałe odcięcie jednego ze źródeł dostaw.”;

| 4) | w art. 16 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby obowiązki w zakresie magazynowania wynikające z niniejszego rozporządzenia były spełniane poprzez wykorzystanie instalacji magazynowych w Unii. Współpraca państw członkowskich i Umawiających się Stron Wspólnoty Energetycznej może jednak obejmować dobrowolne uzgodnienia dotyczące wykorzystania pojemności magazynowej zapewnionej przez Umawiające się Strony Wspólnoty Energetycznej w celu magazynowania dodatkowych wolumenów gazu dla państw członkowskich.”; |
| --- | --- |

4)

w art. 16 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby obowiązki w zakresie magazynowania wynikające z niniejszego rozporządzenia były spełniane poprzez wykorzystanie instalacji magazynowych w Unii. Współpraca państw członkowskich i Umawiających się Stron Wspólnoty Energetycznej może jednak obejmować dobrowolne uzgodnienia dotyczące wykorzystania pojemności magazynowej zapewnionej przez Umawiające się Strony Wspólnoty Energetycznej w celu magazynowania dodatkowych wolumenów gazu dla państw członkowskich.”;

| 5) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 17a
  Sprawozdania Komisji

  1.   Do dnia 28 lutego 2023 r., a następnie raz w roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające:






  a) | przegląd środków podjętych przez państwa członkowskie w celu spełnienia obowiązków w zakresie magazynowania; |
| --- | --- | --- |

5)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 17a

Sprawozdania Komisji

1.   Do dnia 28 lutego 2023 r., a następnie raz w roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające:

a)

przegląd środków podjętych przez państwa członkowskie w celu spełnienia obowiązków w zakresie magazynowania;

| b) | przegląd czasu potrzebnego na procedurę certyfikacji określoną w art. 3a rozporządzenia (WE) nr 715/2009; |
| --- | --- |

b)

przegląd czasu potrzebnego na procedurę certyfikacji określoną w art. 3a rozporządzenia (WE) nr 715/2009;

| c) | przegląd środków wymaganych przez Komisję w celu zapewnienia zgodności z trajektoriami napełniania i z celami w zakresie napełnienia; |
| --- | --- |

c)

przegląd środków wymaganych przez Komisję w celu zapewnienia zgodności z trajektoriami napełniania i z celami w zakresie napełnienia;

| d) | analizę potencjalnego wpływu niniejszego rozporządzenia na ceny gazu i potencjalne oszczędności gazu w odniesieniu do art. 6b ust. 4.”; |
| --- | --- |

d)

analizę potencjalnego wpływu niniejszego rozporządzenia na ceny gazu i potencjalne oszczędności gazu w odniesieniu do art. 6b ust. 4.”;

| 6) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 18a
  Procedura komitetowa

  1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*4).


  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.



  (*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;" |
| --- | --- |

6)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 18a

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*4).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

*4

| 7) | w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „4.   Art. 6a–6d nie mają zastosowania do Irlandii, Cypru i Malty, dopóki nie są one bezpośrednio połączone z systemem gazowym wzajemnie połączonym jakiegokolwiek innego państwa członkowskiego.”; |
| --- | --- |

7)

w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   Art. 6a–6d nie mają zastosowania do Irlandii, Cypru i Malty, dopóki nie są one bezpośrednio połączone z systemem gazowym wzajemnie połączonym jakiegokolwiek innego państwa członkowskiego.”;

| 8) | w art. 22 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Art. 2 pkt 27–31, art. 6a–6d, art. 16 ust. 3, art. 17a, art. 18a, art. 20 ust. 4 oraz załączniki Ia i Ib stosuje się do dnia 31 grudnia 2025 r.
  ”; |
| --- | --- |

8)

w art. 22 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Art. 2 pkt 27–31, art. 6a–6d, art. 16 ust. 3, art. 17a, art. 18a, art. 20 ust. 4 oraz załączniki Ia i Ib stosuje się do dnia 31 grudnia 2025 r.
  ”;

| 9) | tekst określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załączniki Ia i Ib. |
| --- | --- |

9)

tekst określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załączniki Ia i Ib.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 715/2009

W rozporządzeniu(UE) nr 715/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 3a
  Certyfikacja operatorów systemu magazynowania

  1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy operator systemu magazynowania, w tym każdy operator systemu magazynowania kontrolowany przez operatora systemu przesyłowego, był certyfikowany, zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule, przez krajowy organ regulacyjny albo przez inny właściwy organ wyznaczony przez zainteresowane państwo członkowskie zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 (*5) (w każdym przypadku »instytucja certyfikująca«).
  Niniejszy artykuł stosuje się również do operatorów systemu magazynowania kontrolowanych przez operatorów systemu przesyłowego, którzy zostali już certyfikowani zgodnie z przepisami dotyczącymi rozdziału określonymi w art. 9, 10 i 11 dyrektywy 2009/73/WE.


  2.   Instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji w odniesieniu do operatorów systemu magazynowania eksploatujących podziemne magazyny gazu o pojemności powyżej 3,5 TWh, w przypadku gdy – niezależnie od liczby operatorów – wszystkie instytucje magazynowe były napełnione w dniu 31 marca 2021 r. i w dniu 31 marca 2022 r. na poziomie wynoszącym średnio mniej niż 30 % ich maksymalnej pojemności do dnia 1 lutego 2023 r. lub w terminie 150 dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 9.
  W odniesieniu do operatorów systemu magazynowania, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucja certyfikująca dokłada wszelkich starań, aby wydać projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 1 listopada 2022 r.
  W odniesieniu do wszystkich pozostałych operatorów systemu magazynowania instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 2 stycznia 2024 r. lub w terminie 18 miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 8 lub 9.


  3.   Analizując zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw energii w Unii, instytucja certyfikująca bierze pod uwagę wszelkie zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie krajowym, regionalnym lub ogólnounijnym, a także wszelkie łagodzenie takich zagrożeń, wynikające między innymi z:






  a) | własności, dostaw lub innych stosunków handlowych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na motywację i zdolność operatora systemu magazynowania do napełnienia podziemnego magazynu gazu; |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 3a

Certyfikacja operatorów systemu magazynowania

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy operator systemu magazynowania, w tym każdy operator systemu magazynowania kontrolowany przez operatora systemu przesyłowego, był certyfikowany, zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule, przez krajowy organ regulacyjny albo przez inny właściwy organ wyznaczony przez zainteresowane państwo członkowskie zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 (*5) (w każdym przypadku »instytucja certyfikująca«).

Niniejszy artykuł stosuje się również do operatorów systemu magazynowania kontrolowanych przez operatorów systemu przesyłowego, którzy zostali już certyfikowani zgodnie z przepisami dotyczącymi rozdziału określonymi w art. 9, 10 i 11 dyrektywy 2009/73/WE.

2.   Instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji w odniesieniu do operatorów systemu magazynowania eksploatujących podziemne magazyny gazu o pojemności powyżej 3,5 TWh, w przypadku gdy – niezależnie od liczby operatorów – wszystkie instytucje magazynowe były napełnione w dniu 31 marca 2021 r. i w dniu 31 marca 2022 r. na poziomie wynoszącym średnio mniej niż 30 % ich maksymalnej pojemności do dnia 1 lutego 2023 r. lub w terminie 150 dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 9.

W odniesieniu do operatorów systemu magazynowania, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucja certyfikująca dokłada wszelkich starań, aby wydać projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 1 listopada 2022 r.

W odniesieniu do wszystkich pozostałych operatorów systemu magazynowania instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 2 stycznia 2024 r. lub w terminie 18 miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 8 lub 9.

3.   Analizując zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw energii w Unii, instytucja certyfikująca bierze pod uwagę wszelkie zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie krajowym, regionalnym lub ogólnounijnym, a także wszelkie łagodzenie takich zagrożeń, wynikające między innymi z:

a)

własności, dostaw lub innych stosunków handlowych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na motywację i zdolność operatora systemu magazynowania do napełnienia podziemnego magazynu gazu;

| b) | praw i zobowiązań Unii wobec państwa trzeciego, wynikających z prawa międzynarodowego, w tym również z umowy zawartej z jednym lub większą liczbą państw trzecich, której stroną jest Unia i która dotyczy kwestii bezpieczeństwa dostaw energii; |
| --- | --- |

b)

praw i zobowiązań Unii wobec państwa trzeciego, wynikających z prawa międzynarodowego, w tym również z umowy zawartej z jednym lub większą liczbą państw trzecich, której stroną jest Unia i która dotyczy kwestii bezpieczeństwa dostaw energii;

| c) | praw i zobowiązań danych państw członkowskich wobec państwa trzeciego, wynikających z umów zawartych przez dane państwa członkowskie z jednym lub większą liczbą państw trzecich, w zakresie, w jakim umowy te są zgodne z prawem unijnym; lub |
| --- | --- |

c)

praw i zobowiązań danych państw członkowskich wobec państwa trzeciego, wynikających z umów zawartych przez dane państwa członkowskie z jednym lub większą liczbą państw trzecich, w zakresie, w jakim umowy te są zgodne z prawem unijnym; lub

| d) | wszelkich innych szczególnych faktów i okoliczności danej sprawy. |
| --- | --- |

d)

wszelkich innych szczególnych faktów i okoliczności danej sprawy.

4.   Jeżeli instytucja certyfikująca uzna, że osoba, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje lub wykonuje jakiekolwiek prawa względem operatora systemu magazynowania w rozumieniu art. 9 dyrektywy 2009/73/WE, mogłaby zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub któregokolwiek państwa członkowskiego, instytucja certyfikująca odmawia wydania certyfikacji. Alternatywnie, instytucja certyfikująca może wydać decyzję w sprawie certyfikacji z zastrzeżeniem warunków mających na celu wystarczające złagodzenie zagrożeń, które mogłyby negatywnie wpłynąć na napełnianie podziemnych magazynów gazu, oraz pod warunkiem że wykonalność warunków można w pełni zapewnić poprzez skuteczne wprowadzenie w życie i monitorowanie. Warunki takie mogą obejmować w szczególności zobowiązanie właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do przekazania zarządzania systemem magazynowania.

5.   W przypadku gdy instytucja certyfikująca uzna, że zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw gazu nie można złagodzić w drodze warunków zgodnie z ust. 4, w tym poprzez zobowiązanie właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do przekazania zarządzania systemem magazynowania, i w związku z tym odmawia certyfikacji, instytucja certyfikująca:

| a) | zobowiązuje właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania lub osobę, którą uważa za mogącą zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub któregokolwiek państwa członkowskiego, do zbycia udziałów lub praw, które posiadają w odniesieniu do własności systemu magazynowania lub własności operatora systemu magazynowania, oraz do określenia terminu takiego zbycia; |
| --- | --- |

a)

zobowiązuje właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania lub osobę, którą uważa za mogącą zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub któregokolwiek państwa członkowskiego, do zbycia udziałów lub praw, które posiadają w odniesieniu do własności systemu magazynowania lub własności operatora systemu magazynowania, oraz do określenia terminu takiego zbycia;

| b) | zarządza, w stosownych przypadkach, środki tymczasowe w celu zapewnienia, aby taka osoba nie by stanie sprawować kontroli ani wykonywać praw względem tego właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do czasu zbycia udziałów lub praw; oraz |
| --- | --- |

b)

zarządza, w stosownych przypadkach, środki tymczasowe w celu zapewnienia, aby taka osoba nie by stanie sprawować kontroli ani wykonywać praw względem tego właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania do czasu zbycia udziałów lub praw; oraz

| c) | zapewnia odpowiednie środki wyrównawcze zgodnie z prawem krajowym. |
| --- | --- |

c)

zapewnia odpowiednie środki wyrównawcze zgodnie z prawem krajowym.

6.   Instytucja certyfikująca niezwłocznie powiadamia Komisję o swoim projekcie decyzji w sprawie certyfikacji, przekazując jednocześnie wszystkie stosowne informacje.

Komisja wydaje swoją opinię dotyczącą projektu decyzji w sprawie certyfikacji instytucji certyfikującej w terminie 25 dni roboczych od takiego powiadomienia. Instytucja certyfikująca w jak największym stopniu uwzględnia opinię Komisji.

7.   Instytucja certyfikująca wydaje decyzję w sprawie certyfikacji w terminie 25 dni roboczych od otrzymania opinii Komisji.

8.   Przed uruchomieniem nowo wybudowanego podziemnego magazynu gazu operator systemu magazynowania musi uzyskać certyfikację zgodnie z ust. 1–7. Operator systemu magazynowania powiadamia instytucje certyfikującą o swoim zamiarze uruchomienia instalacji magazynowej.

9.   Operatorzy systemu magazynowania powiadamiają odpowiednia instytucję certyfikującą o każdej planowanej transakcji, która wymagałyby ponownej oceny ich zgodności z wymogami certyfikacyjnymi określonymi w ust. 1–4.

10.   Instytucje certyfikujące stale monitorują operatorów systemu magazynowania w odniesieniu do zgodności z wymogami certyfikacyjnymi określonymi w ust. 1–4. Instytucje certyfikujące wszczynają procedurę certyfikacji w celu ponownej oceny takiej zgodności w którejkolwiek z poniższych sytuacji:

| a) | po otrzymaniu powiadomienia od operatora systemu magazynowania zgodnie z ust. 8 lub 9; |
| --- | --- |

a)

po otrzymaniu powiadomienia od operatora systemu magazynowania zgodnie z ust. 8 lub 9;

| b) | z własnej inicjatywy, w przypadku gdy posiadają wiedzę, że planowana zmiana praw lub wpływu na operatora systemu magazynowania mogłyby prowadzić do niezgodności z wymogami ust. 1, 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

z własnej inicjatywy, w przypadku gdy posiadają wiedzę, że planowana zmiana praw lub wpływu na operatora systemu magazynowania mogłyby prowadzić do niezgodności z wymogami ust. 1, 2 i 3;

| c) | na podstawie uzasadnionego wniosku Komisji. |
| --- | --- |

c)

na podstawie uzasadnionego wniosku Komisji.

11.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia nieprzerwanego funkcjonowania podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach. Eksploatacja tych podziemnych magazynów gazu może zostać zakończona wyłącznie w przypadku, gdy nie są spełnione wymogi techniczne i wymogi dotyczące bezpieczeństwa lub w przypadku gdy instytucja certyfikująca uznaje, po przeprowadzeniu oceny i uwzględnieniu opinii ENTSO gazu, że takie zakończenie eksploatacji nie osłabiłoby bezpieczeństwa dostaw gazu na poziomie unijnym lub krajowym.

W stosownych przypadkach podejmuje się odpowiednie środki wyrównawcze, jeżeli zakończenie eksploatacji nie jest dozwolone.

12.   Komisja może wydać wskazówki dotyczące stosowania niniejszego artykułu.

13.   Niniejszego artykułu nie stosuje się do części instalacji LNG, które są wykorzystywane do magazynowania.

(*5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczące środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (UE) nr 994/2010 (Dz.U. L 280 z 28.10.2017, s. 1);”;"

*5

| 2) | w art. 13 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3.   Krajowy organ regulacyjny może zastosować rabat w wysokości do 100 % w odniesieniu do taryf przesyłowych i dystrybucyjnych opartych na zdolności w punktach wejścia z i punktach wyjścia do podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, chyba że oraz w zakresie, w jakim taki magazyn lub taka instalacja, które są połączone z więcej niż jedną siecią przesyłową lub dystrybucyjną, są wykorzystywane do konkurowania z punktem połączenia międzysystemowego.
  Niniejszy ustęp stosuje się do dnia 31 grudnia 2025 r.”. |
| --- | --- |

2)

w art. 13 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Krajowy organ regulacyjny może zastosować rabat w wysokości do 100 % w odniesieniu do taryf przesyłowych i dystrybucyjnych opartych na zdolności w punktach wejścia z i punktach wyjścia do podziemnych magazynów gazu i instalacji LNG, chyba że oraz w zakresie, w jakim taki magazyn lub taka instalacja, które są połączone z więcej niż jedną siecią przesyłową lub dystrybucyjną, są wykorzystywane do konkurowania z punktem połączenia międzysystemowego.

Niniejszy ustęp stosuje się do dnia 31 grudnia 2025 r.”.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

F. RIESTER

---

(1)  Opinia z dnia 18 maja 2022 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2022 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października 2017 r. dotyczące środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (UE) nr 994/2010 (Dz.U. L 280 z 28.10.2017, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/459 z dnia 16 marca 2017 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący mechanizmów alokacji zdolności w systemach przesyłowych gazu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 984/2013 (Dz.U. L 72 z 17.3.2017, s. 1).

5

(6)  Dyrektywa Rady 2008/114/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony (Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 75).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 36).

8

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK Ia (1)

Trajektoria napełniania z celami pośrednimi oraz cel w zakresie napełnienia na 2022 r. dla państw członkowskich z podziemnymi magazynami gazu

| Państwo członkowskie | 1 sierpnia – cel pośredni | 1 września – cel pośredni | październik – cel pośredni | 1 listopada – cel w zakresie napełnienia |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| AT | 49 % | 60 % | 70 % | 80 % |
| BE | 49 % | 62 % | 75 % | 80 % |
| BG | 49 % | 61 % | 75 % | 80 % |
| CZ | 60 % | 67 % | 74 % | 80 % |
| DE | 45 % | 53 % | 80 % | 80 % |
| DK | 61 % | 68 % | 74 % | 80 % |
| ES | 71 % | 74 % | 77 % | 80 % |
| FR | 52 % | 65 % | 72 % | 80 % |
| HR | 49 % | 60 % | 70 % | 80 % |
| HU | 51 % | 60 % | 70 % | 80 % |
| IT | 58 % | 66 % | 73 % | 80 % |
| LV | 57 % | 65 % | 72 % | 80 % |
| NL | 54 % | 62 % | 71 % | 80 % |
| PL | 80 % | 80 % | 80 % | 80 % |
| PT | 72 % | 75 % | 77 % | 80 % |
| RO | 46 % | 57 % | 66 % | 80 % |
| SE | 40 % | 53 % | 67 % | 80 % |
| SK | 49 % | 60 % | 70 % | 80 % |

Państwo członkowskie

1 sierpnia – cel pośredni

1 września – cel pośredni

październik – cel pośredni

1 listopada – cel w zakresie napełnienia

AT

49 %

60 %

70 %

80 %

BE

49 %

62 %

75 %

80 %

BG

49 %

61 %

75 %

80 %

CZ

60 %

67 %

74 %

80 %

DE

45 %

53 %

80 %

80 %

DK

61 %

68 %

74 %

80 %

ES

71 %

74 %

77 %

80 %

FR

52 %

65 %

72 %

80 %

HR

49 %

60 %

70 %

80 %

HU

51 %

60 %

70 %

80 %

IT

58 %

66 %

73 %

80 %

LV

57 %

65 %

72 %

80 %

NL

54 %

62 %

71 %

80 %

PL

80 %

80 %

80 %

80 %

PT

72 %

75 %

77 %

80 %

RO

46 %

57 %

66 %

80 %

SE

40 %

53 %

67 %

80 %

SK

49 %

60 %

70 %

80 %

ZAŁĄCZNIK Ib

Wspólna odpowiedzialność za cel w zakresie napełnienia i trajektorię napełniania

W odniesieniu do celu w zakresie napełnienia i trajektorii napełniania zgodnie z art. 6a, Republika Federalna Niemiec i Republika Austrii są wspólnie odpowiedzialne za instalacje magazynowe Haidach i 7Fields. Dokładny stosunek i zakres tej odpowiedzialności Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Austrii podlega dwustronnej umowie między tymi państwami członkowskimi.

---

(1)  Niniejszy załącznik podlega proporcjonalnym obowiązkom każdego państwa członkowskiego wynikającym z niniejszego rozporządzenia, w szczególności z art. 6a, 6b i 6c.

1

W przypadku państw członkowskich objętych art. 6a ust. 2 proporcjonalny cel pośredni oblicza się, mnożąc wartość podaną w tabeli przez limit 35 % i dzieląc wynik przez 80 %.

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/34 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/34

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/1033

z dnia 29 czerwca 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do szczególnego działania mającego zapewnić nadzwyczajne tymczasowe wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w odpowiedzi na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rolnicy i przedsiębiorstwa wiejskie w Unii zostali dotknięci skutkami rosyjskiej inwazji na Ukrainę na bezprecedensową skalę. Rosnące ceny nakładów, w szczególności energii, nawozów i paszy dla zwierząt, spowodowały zakłócenia gospodarcze w sektorze rolnym i wśród społeczności wiejskich Unii i sprawiły, że rolnicy i małe przedsiębiorstwa wiejskie działające w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych mają problemy z płynnością. Powstała w związku z tym nadzwyczajna sytuacja, której trzeba zaradzić za pomocą nowego nadzwyczajnego działania. |
| --- | --- |

(1)

Rolnicy i przedsiębiorstwa wiejskie w Unii zostali dotknięci skutkami rosyjskiej inwazji na Ukrainę na bezprecedensową skalę. Rosnące ceny nakładów, w szczególności energii, nawozów i paszy dla zwierząt, spowodowały zakłócenia gospodarcze w sektorze rolnym i wśród społeczności wiejskich Unii i sprawiły, że rolnicy i małe przedsiębiorstwa wiejskie działające w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych mają problemy z płynnością. Powstała w związku z tym nadzwyczajna sytuacja, której trzeba zaradzić za pomocą nowego nadzwyczajnego działania.

| (2) | Aby odpowiedzieć na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę na sektory rolny i spożywczy Unii w niniejszym rozporządzeniu powinno zostać przewidziane nowe nadzwyczajne i tymczasowe działanie mające na celu zaradzenie problemom związanym z płynnością, które zagrażają ciągłości działalności rolników i małych przedsiębiorstw działających w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych. |
| --- | --- |

(2)

Aby odpowiedzieć na wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę na sektory rolny i spożywczy Unii w niniejszym rozporządzeniu powinno zostać przewidziane nowe nadzwyczajne i tymczasowe działanie mające na celu zaradzenie problemom związanym z płynnością, które zagrażają ciągłości działalności rolników i małych przedsiębiorstw działających w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych.

| (3) | Wsparcie w ramach działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu,którego celem jest zapewnienie konkurencyjności przedsiębiorstw rolno-spożywczych i rentowności gospodarstw w Unii, powinno koncentrować dostępne zasoby na beneficjentach najbardziej dotkniętych skutkami rosyjskiej inwazji na Ukrainę oraz być przyznawane na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. W przypadku rolników kryteria te powinny móc obejmować sektory produkcyjne, typ rolniczy lub strukturę gospodarstw, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – sektory, rodzaje działalności, rodzaje regionów lub inne szczególne ograniczenia. |
| --- | --- |

(3)

Wsparcie w ramach działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu,którego celem jest zapewnienie konkurencyjności przedsiębiorstw rolno-spożywczych i rentowności gospodarstw w Unii, powinno koncentrować dostępne zasoby na beneficjentach najbardziej dotkniętych skutkami rosyjskiej inwazji na Ukrainę oraz być przyznawane na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. W przypadku rolników kryteria te powinny móc obejmować sektory produkcyjne, typ rolniczy lub strukturę gospodarstw, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – sektory, rodzaje działalności, rodzaje regionów lub inne szczególne ograniczenia.

| (4) | Obecny poważny kryzys w sektorze rolnym Unii potwierdza konieczność przyspieszenia przejścia na zrównoważony system, aby lepiej przygotować się na przyszłe kryzysy. Wsparcie w ramach działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu nie powinno zatem prowadzić do zmniejszenia ogólnego udziału wkładu Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) zarezerwowanego na działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (3). |
| --- | --- |

(4)

Obecny poważny kryzys w sektorze rolnym Unii potwierdza konieczność przyspieszenia przejścia na zrównoważony system, aby lepiej przygotować się na przyszłe kryzysy. Wsparcie w ramach działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu nie powinno zatem prowadzić do zmniejszenia ogólnego udziału wkładu Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) zarezerwowanego na działania, o których mowa w art. 59 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (3).

| (5) | Ze względu na pilny, tymczasowy i nadzwyczajny charakter działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić jednorazową płatność i końcową datę stosowania tego działania. Zasada, według której Komisja dokonuje płatności zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych, również powinna być przestrzegana. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na pilny, tymczasowy i nadzwyczajny charakter działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić jednorazową płatność i końcową datę stosowania tego działania. Zasada, według której Komisja dokonuje płatności zgodnie ze środkami budżetowymi i z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych, również powinna być przestrzegana.

| (6) | Aby zwiększyć wsparcie dla rolników lub MŚP najbardziej dotkniętych skutkami inwazji, zasadnym jest zezwolenie państwom członkowskim na dostosowanie poziomu płatności ryczałtowych w odniesieniu do określonych kategorii kwalifikujących się beneficjentów, przykładowo poprzez ustalenie pewnych zakresów lub szerokich kategorii, w oparciu o obiektywne i niedyskryminujące kryteria. |
| --- | --- |

(6)

Aby zwiększyć wsparcie dla rolników lub MŚP najbardziej dotkniętych skutkami inwazji, zasadnym jest zezwolenie państwom członkowskim na dostosowanie poziomu płatności ryczałtowych w odniesieniu do określonych kategorii kwalifikujących się beneficjentów, przykładowo poprzez ustalenie pewnych zakresów lub szerokich kategorii, w oparciu o obiektywne i niedyskryminujące kryteria.

| (7) | Aby zapewnić odpowiednie finansowanie działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu bez uszczerbku dla innych celów programów rozwoju obszarów wiejskich, należy ustalić maksymalny udział wkładu Unii w to działanie. |
| --- | --- |

(7)

Aby zapewnić odpowiednie finansowanie działania przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu bez uszczerbku dla innych celów programów rozwoju obszarów wiejskich, należy ustalić maksymalny udział wkładu Unii w to działanie.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1305/2013. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1305/2013.

| (9) | Z uwagi na rosyjską inwazję na Ukrainę oraz pilną potrzebę zareagowania na wpływ tej inwazji na sektory rolny i spożywczy Unii, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. |
| --- | --- |

(9)

Z uwagi na rosyjską inwazję na Ukrainę oraz pilną potrzebę zareagowania na wpływ tej inwazji na sektory rolny i spożywczy Unii, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

| (10) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie zaradzenie nadzwyczajnej sytuacji powstałej w sektorach rolnym i spożywczym Unii wskutek rosyjskiej inwazji na Ukrainę, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary lub skutki działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(10)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie zaradzenie nadzwyczajnej sytuacji powstałej w sektorach rolnym i spożywczym Unii wskutek rosyjskiej inwazji na Ukrainę, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary lub skutki działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (11) | Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę na sektory rolny i spożywczy Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(11)

Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę na sektory rolny i spożywczy Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 39c
  Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę

  1.   Wsparcie w ramach niniejszego działania zapewnia pomoc nadzwyczajną dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w celu zapewnienia ciągłości ich działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule.


  2.   Wsparcia udziela się rolnikom lub MŚP działającym w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do TFUE lub bawełny, z wyjątkiem produktów rybołówstwa. Produktem procesu produkcyjnego może być produkt nieobjęty tym załącznikiem.


  3.   Państwa członkowskie kierują wsparcie do beneficjentów najbardziej dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę poprzez określenie, w oparciu o dostępne dowody, warunków kwalifikowalności i – w przypadku gdy dane państwo członkowskie uzna to za właściwe – kryteriów wyboru, które muszą być obiektywne i niedyskryminacyjne. Wsparcie zapewnione przez państwa członkowskie przyczynia się do bezpieczeństwa żywnościowego lub przeciwdziałania zakłóceniom równowagi na rynku i wspiera rolników lub MŚP angażujących się w co najmniej jedno z następujących działań służących realizacji tych celów:






  a) | gospodarka o obiegu zamkniętym; |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 39c

Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę

1.   Wsparcie w ramach niniejszego działania zapewnia pomoc nadzwyczajną dla rolników i MŚP szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w celu zapewnienia ciągłości ich działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule.

2.   Wsparcia udziela się rolnikom lub MŚP działającym w sektorze przetwórstwa, wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych objętych załącznikiem I do TFUE lub bawełny, z wyjątkiem produktów rybołówstwa. Produktem procesu produkcyjnego może być produkt nieobjęty tym załącznikiem.

3.   Państwa członkowskie kierują wsparcie do beneficjentów najbardziej dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę poprzez określenie, w oparciu o dostępne dowody, warunków kwalifikowalności i – w przypadku gdy dane państwo członkowskie uzna to za właściwe – kryteriów wyboru, które muszą być obiektywne i niedyskryminacyjne. Wsparcie zapewnione przez państwa członkowskie przyczynia się do bezpieczeństwa żywnościowego lub przeciwdziałania zakłóceniom równowagi na rynku i wspiera rolników lub MŚP angażujących się w co najmniej jedno z następujących działań służących realizacji tych celów:

a)

gospodarka o obiegu zamkniętym;

| b) | gospodarka składnikami odżywczymi; |
| --- | --- |

b)

gospodarka składnikami odżywczymi;

| c) | efektywne wykorzystywanie zasobów; |
| --- | --- |

c)

efektywne wykorzystywanie zasobów;

| d) | metody produkcji przyjazne dla środowiska i klimatu. |
| --- | --- |

d)

metody produkcji przyjazne dla środowiska i klimatu.

4.   Wsparcie udzieane jest w formie płatności ryczałtowej, która ma zostać wypłacona do dnia 15 października 2023 r., w oparciu o wnioski o wsparcie zatwierdzone przez właściwy organ do dnia 31 marca 2023 r. Komisja dokonuje zwrotu tej kwoty w późniejszym terminie zgodnie ze środkami budżetowymi oraz z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych. Poziom płatności może być zróżnicowany w zależności od poszczególnych kategorii beneficjentów zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminacyjnymi kryteriami.

5.   Maksymalna kwota wsparcia nie może przekraczać 15 000 EUR na rolnika i 100 000 EUR na MŚP.

6.   Przyznając wsparcie na podstawie niniejszego artykułu, państwa członkowskie uwzględniają wsparcie przyznane w ramach innych krajowych lub unijnych instrumentów wsparcia bądź prywatnych programów, których celem jest odpowiedźna wpływ rosyjskiej inwazji na Ukrainę.”;

| 2) | art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za wybór operacji zapewnia, aby operacje, z wyjątkiem operacji określonych w art. 18 ust. 1 lit. b), art. 24 ust. 1 lit. d), art. 28–31, art. 33, 34 i art. 36–39c, były wybierane zgodnie z kryteriami wyboru, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz zgodnie z przejrzystą i dobrze udokumentowaną procedurą.”; |
| --- | --- |

2)

art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za wybór operacji zapewnia, aby operacje, z wyjątkiem operacji określonych w art. 18 ust. 1 lit. b), art. 24 ust. 1 lit. d), art. 28–31, art. 33, 34 i art. 36–39c, były wybierane zgodnie z kryteriami wyboru, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz zgodnie z przejrzystą i dobrze udokumentowaną procedurą.”;

| 3) | w art. 59 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „6b.   Wsparcie z EFRROW udzielane na podstawie art. 39c nie może przekraczać 5 % całkowitego wkładu EFRROW do programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2021–2022, jak przewidziano w załączniku I część druga.”. |
| --- | --- |

3)

w art. 59 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6b.   Wsparcie z EFRROW udzielane na podstawie art. 39c nie może przekraczać 5 % całkowitego wkładu EFRROW do programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2021–2022, jak przewidziano w załączniku I część druga.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

F. RIESTER

---

(1)  Opinia z dnia 16 czerwca 2022 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2022 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).

3

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/37 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/37

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/1034

z dnia 29 czerwca 2022 r.

dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/953 w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 21 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (2) ustanowiono ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia posiadaczom takich zaświadczeń korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19. Przyczynia się ono również do ułatwienia stopniowego i skoordynowanego znoszenia ograniczeń swobody przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z prawem Unii, w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (2) ustanowiono ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia posiadaczom takich zaświadczeń korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19. Przyczynia się ono również do ułatwienia stopniowego i skoordynowanego znoszenia ograniczeń swobody przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z prawem Unii, w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2.

| (2) | Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953, zaświadczenia o wyniku testu należy wydawać na podstawie dwóch rodzajów testów w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, a mianowicie testów molekularnych z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych („testy NAAT”), w tym testów opartych na technice łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją („RT-PCR”), oraz szybkich testów antygenowych, które polegają na wykrywaniu białek wirusowych (antygenów) przy użyciu testu immunologicznego opierającego się na metodzie przepływu bocznego i które dają wyniki w czasie krótszym niż 30 minut, pod warunkiem że są one przeprowadzane przez pracowników medycznych lub przez wykwalifikowany personel testujący. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953, zaświadczenia o wyniku testu należy wydawać na podstawie dwóch rodzajów testów w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, a mianowicie testów molekularnych z wykorzystaniem amplifikacji kwasów nukleinowych („testy NAAT”), w tym testów opartych na technice łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją („RT-PCR”), oraz szybkich testów antygenowych, które polegają na wykrywaniu białek wirusowych (antygenów) przy użyciu testu immunologicznego opierającego się na metodzie przepływu bocznego i które dają wyniki w czasie krótszym niż 30 minut, pod warunkiem że są one przeprowadzane przez pracowników medycznych lub przez wykwalifikowany personel testujący.

| (3) | Rozporządzenie (UE) 2021/953 nie obejmuje jednak laboratoryjnych testów antygenowych, takich jak testy immunoenzymatyczne lub automatyczne testy immunologiczne. Począwszy od lipca 2021 r., techniczna grupa robocza ds. testów diagnostycznych w kierunku COVID-19, odpowiedzialna za przygotowywanie aktualizacji unijnego wspólnego wykazu testów antygenowych w kierunku COVID-19 uzgodnionego przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia ustanowiony na podstawie art. 17 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE (3), dokonuje przeglądu wniosków składanych przez państwa członkowskie i producentów w sprawie laboratoryjnych testów antygenowych w kierunku COVID-19. Wnioski te są oceniane na podstawie tych samych kryteriów, które stosuje się na potrzeby szybkich testów antygenowych, a Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia sporządza wykaz laboratoryjnych testów antygenowych, które spełniają wspomniane kryteria. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie (UE) 2021/953 nie obejmuje jednak laboratoryjnych testów antygenowych, takich jak testy immunoenzymatyczne lub automatyczne testy immunologiczne. Począwszy od lipca 2021 r., techniczna grupa robocza ds. testów diagnostycznych w kierunku COVID-19, odpowiedzialna za przygotowywanie aktualizacji unijnego wspólnego wykazu testów antygenowych w kierunku COVID-19 uzgodnionego przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia ustanowiony na podstawie art. 17 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE (3), dokonuje przeglądu wniosków składanych przez państwa członkowskie i producentów w sprawie laboratoryjnych testów antygenowych w kierunku COVID-19. Wnioski te są oceniane na podstawie tych samych kryteriów, które stosuje się na potrzeby szybkich testów antygenowych, a Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia sporządza wykaz laboratoryjnych testów antygenowych, które spełniają wspomniane kryteria.

| (4) | W związku z tymi zmianami oraz w celu rozszerzenia zakresu testów diagnostycznych różnego rodzaju, które mogą być wykorzystywane do wydania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, należy zmienić definicję szybkich testów antygenowych tak, aby obejmowała ona laboratoryjne testy antygenowe. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość wydawania zaświadczeń o wyniku testu, a po przyjęciu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/256 (4), również zaświadczeń o powrocie do zdrowia na podstawie testów antygenowych ujętych we unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych w kierunku COVID-19, uzgodnionym i regularnie aktualizowanym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, jako testy spełniające ustalone kryteria jakości. Z uwagi na fakt, iż strategie przeprowadzania testów są różne w poszczególnych państwach członkowskich, możliwość wykorzystywania przez państwa członkowskie testów antygenowych do wydawania zaświadczeń o powrocie do zdrowia powinna zatem pozostać jedną z opcji, do zastosowania w szczególności w przypadku niewystarczających zdolności w zakresie NAAT ze względu na dużą liczbę zakażeń na danym obszarze lub z innego powodu. Jeżeli dostępne są wystarczające zdolności w zakresie NAAT, państwa członkowskie mogą nadal wydawać zaświadczenia o powrocie do zdrowia wyłącznie na podstawie testów NAAT, które uznaje się za najbardziej rzetelną metodę badania przypadków COVID-19 i kontaktów. Podobnie, w okresach wzrostu zakażeń SARS-CoV-2 i spowodowanego tym wysokiego zapotrzebowania na testy lub niedoboru testów NAAT państwa członkowskie mogłyby tymczasowo wydawać zaświadczenia o powrocie do zdrowia na podstawie testów antygenowych. Po spadku liczby zakażeń państwa członkowskie mogą nadal wydawać zaświadczeń o powrocie do zdrowia wyłącznie na podstawie testów NAAT. |
| --- | --- |

(4)

W związku z tymi zmianami oraz w celu rozszerzenia zakresu testów diagnostycznych różnego rodzaju, które mogą być wykorzystywane do wydania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, należy zmienić definicję szybkich testów antygenowych tak, aby obejmowała ona laboratoryjne testy antygenowe. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość wydawania zaświadczeń o wyniku testu, a po przyjęciu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/256 (4), również zaświadczeń o powrocie do zdrowia na podstawie testów antygenowych ujętych we unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych w kierunku COVID-19, uzgodnionym i regularnie aktualizowanym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, jako testy spełniające ustalone kryteria jakości. Z uwagi na fakt, iż strategie przeprowadzania testów są różne w poszczególnych państwach członkowskich, możliwość wykorzystywania przez państwa członkowskie testów antygenowych do wydawania zaświadczeń o powrocie do zdrowia powinna zatem pozostać jedną z opcji, do zastosowania w szczególności w przypadku niewystarczających zdolności w zakresie NAAT ze względu na dużą liczbę zakażeń na danym obszarze lub z innego powodu. Jeżeli dostępne są wystarczające zdolności w zakresie NAAT, państwa członkowskie mogą nadal wydawać zaświadczenia o powrocie do zdrowia wyłącznie na podstawie testów NAAT, które uznaje się za najbardziej rzetelną metodę badania przypadków COVID-19 i kontaktów. Podobnie, w okresach wzrostu zakażeń SARS-CoV-2 i spowodowanego tym wysokiego zapotrzebowania na testy lub niedoboru testów NAAT państwa członkowskie mogłyby tymczasowo wydawać zaświadczenia o powrocie do zdrowia na podstawie testów antygenowych. Po spadku liczby zakażeń państwa członkowskie mogą nadal wydawać zaświadczeń o powrocie do zdrowia wyłącznie na podstawie testów NAAT.

| (5) | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/953, zaświadczenia o szczepieniu wydawane przez państwa członkowskie muszą wskazywać liczbę dawek podanych posiadaczowi zaświadczenia. Należy doprecyzować, że wymóg ten ma odzwierciedlać wszystkie podane dawki, niezależnie od państwa członkowskiego, nie zaś tylko dawki podane w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie o szczepieniu. Wskazanie wyłącznie tych wcześniejszych dawek, które zostały podane w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie o sczepieniu, mogłoby prowadzić do rozbieżności między łączną liczbą dawek faktycznie podanych danej osobie a liczbą dawek wskazanych w zaświadczeniu o szczepieniu, a tym samym mogłoby uniemożliwić posiadaczom zaświadczeń o szczepieniu korzystanie z nich przy wykonywaniu prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii. Dowodem podania wcześniejszych dawek w innych państwach członkowskich jest ważne unijne cyfrowe zaświadczenie COVID. Dane państwo członkowskie nie powinno wymagać od obywateli Unii posiadających takie zaświadczenie o szczepieniu żadnych dodatkowych informacji lub dowodów, takich jak numer serii podanych wcześniej dawek. Państwo członkowskie powinno mieć możliwość wymagania od danej osoby przedstawienia ważnego dowodu tożsamości oraz wcześniejszego unijnego zaświadczenia o szczepieniu lub o powrocie do zdrowia. W tym kontekście zastosowanie mają zawarte w art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/953 zasady dotyczące uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydanych przez inne państwa członkowskie. Ponadto zaświadczenia objęte aktem wykonawczym przyjętym na podstawie art. 3 ust. 10 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953 powinny być uznawane na takich samych warunkach jak unijne cyfrowe zaświadczenia COVID wydawane przez państwa członkowskie, aby tym samym ułatwić posiadaczom zaświadczeń korzystanie z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się. Na podstawie art. 3 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/953 posiadacz unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o wydanie nowego zaświadczenia, jeżeli dane osobowe zawarte w pierwotnym zaświadczeniu, w tym na temat jego zaszczepienia, nie są prawidłowe. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2021/953, zaświadczenia o szczepieniu wydawane przez państwa członkowskie muszą wskazywać liczbę dawek podanych posiadaczowi zaświadczenia. Należy doprecyzować, że wymóg ten ma odzwierciedlać wszystkie podane dawki, niezależnie od państwa członkowskiego, nie zaś tylko dawki podane w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie o szczepieniu. Wskazanie wyłącznie tych wcześniejszych dawek, które zostały podane w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie o sczepieniu, mogłoby prowadzić do rozbieżności między łączną liczbą dawek faktycznie podanych danej osobie a liczbą dawek wskazanych w zaświadczeniu o szczepieniu, a tym samym mogłoby uniemożliwić posiadaczom zaświadczeń o szczepieniu korzystanie z nich przy wykonywaniu prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii. Dowodem podania wcześniejszych dawek w innych państwach członkowskich jest ważne unijne cyfrowe zaświadczenie COVID. Dane państwo członkowskie nie powinno wymagać od obywateli Unii posiadających takie zaświadczenie o szczepieniu żadnych dodatkowych informacji lub dowodów, takich jak numer serii podanych wcześniej dawek. Państwo członkowskie powinno mieć możliwość wymagania od danej osoby przedstawienia ważnego dowodu tożsamości oraz wcześniejszego unijnego zaświadczenia o szczepieniu lub o powrocie do zdrowia. W tym kontekście zastosowanie mają zawarte w art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/953 zasady dotyczące uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydanych przez inne państwa członkowskie. Ponadto zaświadczenia objęte aktem wykonawczym przyjętym na podstawie art. 3 ust. 10 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/953 powinny być uznawane na takich samych warunkach jak unijne cyfrowe zaświadczenia COVID wydawane przez państwa członkowskie, aby tym samym ułatwić posiadaczom zaświadczeń korzystanie z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się. Na podstawie art. 3 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/953 posiadacz unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o wydanie nowego zaświadczenia, jeżeli dane osobowe zawarte w pierwotnym zaświadczeniu, w tym na temat jego zaszczepienia, nie są prawidłowe.

| (6) | Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/953 państwo członkowskie, w którym podano szczepionkę przeciwko COVID-19, wydaje zaświadczenie o szczepieniu zainteresowanej osobie. Nie należy jednak przez to rozumieć, że państwo członkowskie nie może wydawać zaświadczeń o szczepieniu, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/953 osobom, które przedstawią dowód, że zostały zaszczepione w innym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/953 państwo członkowskie, w którym podano szczepionkę przeciwko COVID-19, wydaje zaświadczenie o szczepieniu zainteresowanej osobie. Nie należy jednak przez to rozumieć, że państwo członkowskie nie może wydawać zaświadczeń o szczepieniu, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/953 osobom, które przedstawią dowód, że zostały zaszczepione w innym państwie członkowskim.

| (7) | Kluczowym czynnikiem walki z pandemią COVID-19 jest ciągłe opracowywanie szczepionek przeciwko COVID-19 i prowadzenie badań nad nimi, przede wszystkim ze względu na pojawianie się nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy. W tym kontekście ważne jest ułatwienie uczestnictwa ochotników w badaniach klinicznych, czyli badaniach prowadzonych w celu stwierdzenia bezpieczeństwa lub skuteczności leku, np. szczepionki przeciwko COVID-19. Badania kliniczne odgrywają zasadniczą rolę w procesie opracowania szczepionek, w związku z tym należy zachęcać do dobrowolnego uczestnictwa w takich badaniach. Uniemożliwienie uczestnikom badań klinicznych uzyskania zaświadczeń o szczepieniu mogłoby stanowić istotny czynnik zniechęcający do uczestnictwa w takich badania, opóźniając tym samym ich zakończenie, i w szerszym ujęciu, wywierając negatywny wpływ na zdrowie publiczne. Należy ponadto zachować integralność badań klinicznych, w tym pod względem maskowania oraz poufności danych, aby zapewnić wiarygodność ich rezultatów. W związku z tym, w celu uniknięcia podważenia wiarygodności badań, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wydawania zaświadczeń o szczepieniu uczestnikom badań klinicznych, które zostały zatwierdzone przez komisje etyczne oraz właściwe organy państw członkowskich, niezależnie od tego, czy uczestnicy ci otrzymali potencjalną szczepionkę przeciwko COVID-19 czy też dawkę podawaną grupie kontrolnej. |
| --- | --- |

(7)

Kluczowym czynnikiem walki z pandemią COVID-19 jest ciągłe opracowywanie szczepionek przeciwko COVID-19 i prowadzenie badań nad nimi, przede wszystkim ze względu na pojawianie się nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy. W tym kontekście ważne jest ułatwienie uczestnictwa ochotników w badaniach klinicznych, czyli badaniach prowadzonych w celu stwierdzenia bezpieczeństwa lub skuteczności leku, np. szczepionki przeciwko COVID-19. Badania kliniczne odgrywają zasadniczą rolę w procesie opracowania szczepionek, w związku z tym należy zachęcać do dobrowolnego uczestnictwa w takich badaniach. Uniemożliwienie uczestnikom badań klinicznych uzyskania zaświadczeń o szczepieniu mogłoby stanowić istotny czynnik zniechęcający do uczestnictwa w takich badania, opóźniając tym samym ich zakończenie, i w szerszym ujęciu, wywierając negatywny wpływ na zdrowie publiczne. Należy ponadto zachować integralność badań klinicznych, w tym pod względem maskowania oraz poufności danych, aby zapewnić wiarygodność ich rezultatów. W związku z tym, w celu uniknięcia podważenia wiarygodności badań, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wydawania zaświadczeń o szczepieniu uczestnikom badań klinicznych, które zostały zatwierdzone przez komisje etyczne oraz właściwe organy państw członkowskich, niezależnie od tego, czy uczestnicy ci otrzymali potencjalną szczepionkę przeciwko COVID-19 czy też dawkę podawaną grupie kontrolnej.

| (8) | Należy również doprecyzować, że w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie z prawem Unii w odpowiedzi na pandemię COVID-19, pozostałe państwa członkowskie powinny mieć możliwość uznawania zaświadczenia o szczepieniu w przypadku szczepionek przeciwko COVID-19 znajdujących się na etapie badań klinicznych. Okres uznawania takich zaświadczeń o szczepieniu nie powinien być dłuższy niż okres uznawania zaświadczeń wydanych w przypadku podania szczepionek przeciwko COVID-19, w przypadku których wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Okres uznawania takich zaświadczeń o szczepieniu może być różny w zależności od tego, czy szczepionkę podano w serii szczepień pierwotnych czy jako dawkę przypominającą. W tym okresie państwa członkowskie mogą uznawać takie zaświadczenia o szczepieniu, chyba że je unieważniono po zakończeniu badania klinicznego, w szczególności w przypadku gdy w następstwie badania klinicznego nie wydano pozwolenia na dopuszczenie tej szczepionki przeciwko COVID-19 do obrotu lub gdy zaświadczenia o szczepieniu wydano w odniesieniu do placebo podanego grupie kontrolnej w badaniu ze ślepą próbą. W tym względzie wydawanie zaświadczeń o szczepieniu uczestnikom badań klinicznych nad szczepionkami przeciwko COVID-19 oraz uznawanie tych zaświadczeń należy do kompetencji państw członkowskich. Jeżeli szczepionka przeciwko COVID-19 znajdująca się na etapie badań klinicznych otrzyma następnie pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004, zaświadczenia o szczepieniu przedmiotową szczepionką są, począwszy od daty wydania tego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, objęte zakresem stosowania art. 5 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2021/953. Aby zapewnić spójne podejście, Komisja powinna być uprawniona do zwrócenia się do Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) lub Europejskiej Agencji Leków (EMA) o wydanie wytycznych dotyczących uznawania zaświadczeń wydanych w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19 znajdującej się na etapie badań klinicznych, która nie otrzymała jeszcze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004, które to wytyczne powinny uwzględniać kryteria etyczne i naukowe niezbędne do przeprowadzenia badań klinicznych. |
| --- | --- |

(8)

Należy również doprecyzować, że w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie z prawem Unii w odpowiedzi na pandemię COVID-19, pozostałe państwa członkowskie powinny mieć możliwość uznawania zaświadczenia o szczepieniu w przypadku szczepionek przeciwko COVID-19 znajdujących się na etapie badań klinicznych. Okres uznawania takich zaświadczeń o szczepieniu nie powinien być dłuższy niż okres uznawania zaświadczeń wydanych w przypadku podania szczepionek przeciwko COVID-19, w przypadku których wydano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Okres uznawania takich zaświadczeń o szczepieniu może być różny w zależności od tego, czy szczepionkę podano w serii szczepień pierwotnych czy jako dawkę przypominającą. W tym okresie państwa członkowskie mogą uznawać takie zaświadczenia o szczepieniu, chyba że je unieważniono po zakończeniu badania klinicznego, w szczególności w przypadku gdy w następstwie badania klinicznego nie wydano pozwolenia na dopuszczenie tej szczepionki przeciwko COVID-19 do obrotu lub gdy zaświadczenia o szczepieniu wydano w odniesieniu do placebo podanego grupie kontrolnej w badaniu ze ślepą próbą. W tym względzie wydawanie zaświadczeń o szczepieniu uczestnikom badań klinicznych nad szczepionkami przeciwko COVID-19 oraz uznawanie tych zaświadczeń należy do kompetencji państw członkowskich. Jeżeli szczepionka przeciwko COVID-19 znajdująca się na etapie badań klinicznych otrzyma następnie pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004, zaświadczenia o szczepieniu przedmiotową szczepionką są, począwszy od daty wydania tego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, objęte zakresem stosowania art. 5 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2021/953. Aby zapewnić spójne podejście, Komisja powinna być uprawniona do zwrócenia się do Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) lub Europejskiej Agencji Leków (EMA) o wydanie wytycznych dotyczących uznawania zaświadczeń wydanych w odniesieniu do szczepionki przeciwko COVID-19 znajdującej się na etapie badań klinicznych, która nie otrzymała jeszcze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004, które to wytyczne powinny uwzględniać kryteria etyczne i naukowe niezbędne do przeprowadzenia badań klinicznych.

| (9) | Od chwili przyjęcia rozporządzenia (UE) 2021/953 sytuacja epidemiologiczna w związku z pandemią COVID-19 uległa znaczącej zmianie. Mimo różnic w poziomie wyszczepienia w poszczególnych państwach członkowskich, do dnia 31 stycznia 2022 r. ponad 80 % populacji osób dorosłych w Unii ukończyło serię szczepień pierwotnych, zaś ponad 50 % otrzymało dawkę przypominającą. Najważniejszym celem w walce z pandemią COVID-19 – mając na uwadze zwiększoną ochronę przed hospitalizacją i ciężkim przebiegiem choroby, zapewnianą przez szczepionkę – pozostaje zwiększenie wskaźnika wyszczepienia, które tym samym odgrywa istotną rolę w umożliwianiu znoszenia ograniczeń swobodnego przemieszczania się. |
| --- | --- |

(9)

Od chwili przyjęcia rozporządzenia (UE) 2021/953 sytuacja epidemiologiczna w związku z pandemią COVID-19 uległa znaczącej zmianie. Mimo różnic w poziomie wyszczepienia w poszczególnych państwach członkowskich, do dnia 31 stycznia 2022 r. ponad 80 % populacji osób dorosłych w Unii ukończyło serię szczepień pierwotnych, zaś ponad 50 % otrzymało dawkę przypominającą. Najważniejszym celem w walce z pandemią COVID-19 – mając na uwadze zwiększoną ochronę przed hospitalizacją i ciężkim przebiegiem choroby, zapewnianą przez szczepionkę – pozostaje zwiększenie wskaźnika wyszczepienia, które tym samym odgrywa istotną rolę w umożliwianiu znoszenia ograniczeń swobodnego przemieszczania się.

| (10) | Ponadto rozprzestrzenienie się w drugiej połowie 2021 r. wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy, zwanego wariantem „delta”, spowodowało wzrost liczby zakażeń, hospitalizacji i zgonów, zmuszając państwa członkowskie do przyjęcia rygorystycznych środków w zakresie zdrowia publicznego w celu ochrony zdolności systemu opieki zdrowotnej. Na początku 2022 r. wariant SARS-CoV-2 budzący obawy, zwany wariantem „omikron”, spowodował gwałtowny wzrost liczby zakażeń COVID-19, szybko zastępując wariant delta i osiągając bezprecedensową intensywność przenoszenia zakażenia w społeczności całej Unii. Jak zauważyło ECDC w swojej szybkiej ocenie ryzyka z 27 stycznia 2022 r., wydaje się, że zakażenia wariantem „omikron” rzadziej prowadzą do poważnych skutków klinicznych wiążących się z koniecznością hospitalizacji lub przyjęcia na oddział intensywnej terapii. Wprawdzie zmniejszenie ryzyka poważnego przebiegu choroby wynika częściowo z nieodłącznych cech wirusa, jednak wyniki badań skuteczności szczepionek wykazały, że w zapobieganiu poważnemu przebiegowi klinicznemu w wyniku zakażenia wariantem „omikron” znaczącą rolę odgrywa szczepienie, przy czym skuteczność ochrony przed poważnym zachorowaniem zdecydowanie rośnie wśród osób, które otrzymały trzy dawki szczepionki. Co więcej, mając na uwadze bardzo intensywne przenoszenie zakażenia w społeczności, co powoduje, iż wiele osób choruje w tym samym czasie, prawdopodobne jest, że w pewnym okresie pod dużą presją znajdą się systemy opieki zdrowotnej poszczególnych państw członkowskich, a także funkcjonowanie ich społeczeństwa jako całości – głównie w wyniku nieobecności w pracy i systemie szkolnictwa. |
| --- | --- |

(10)

Ponadto rozprzestrzenienie się w drugiej połowie 2021 r. wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy, zwanego wariantem „delta”, spowodowało wzrost liczby zakażeń, hospitalizacji i zgonów, zmuszając państwa członkowskie do przyjęcia rygorystycznych środków w zakresie zdrowia publicznego w celu ochrony zdolności systemu opieki zdrowotnej. Na początku 2022 r. wariant SARS-CoV-2 budzący obawy, zwany wariantem „omikron”, spowodował gwałtowny wzrost liczby zakażeń COVID-19, szybko zastępując wariant delta i osiągając bezprecedensową intensywność przenoszenia zakażenia w społeczności całej Unii. Jak zauważyło ECDC w swojej szybkiej ocenie ryzyka z 27 stycznia 2022 r., wydaje się, że zakażenia wariantem „omikron” rzadziej prowadzą do poważnych skutków klinicznych wiążących się z koniecznością hospitalizacji lub przyjęcia na oddział intensywnej terapii. Wprawdzie zmniejszenie ryzyka poważnego przebiegu choroby wynika częściowo z nieodłącznych cech wirusa, jednak wyniki badań skuteczności szczepionek wykazały, że w zapobieganiu poważnemu przebiegowi klinicznemu w wyniku zakażenia wariantem „omikron” znaczącą rolę odgrywa szczepienie, przy czym skuteczność ochrony przed poważnym zachorowaniem zdecydowanie rośnie wśród osób, które otrzymały trzy dawki szczepionki. Co więcej, mając na uwadze bardzo intensywne przenoszenie zakażenia w społeczności, co powoduje, iż wiele osób choruje w tym samym czasie, prawdopodobne jest, że w pewnym okresie pod dużą presją znajdą się systemy opieki zdrowotnej poszczególnych państw członkowskich, a także funkcjonowanie ich społeczeństwa jako całości – głównie w wyniku nieobecności w pracy i systemie szkolnictwa.

| (11) | Oczekuje się, że po osiągnięciu szczytowego poziomu zakażeń wariantem „omikron” na początku 2022 r. duża część populacji będzie, przynajmniej przez pewien okres, chroniona przed zakażeniem wirusem COVID-19 dzięki szczepionce lub przebytej infekcji lub dzięki obu tym czynnikom. Dzięki dostępnym obecnie szczepionkom przeciwko COVID-19 znacznie większa część ludności jest lepiej chroniona przed poważnym przebiegiem choroby i śmiercią na skutek COVID-19. Nie można jednak przewidzieć skutków ewentualnego wzrostu zakażeń w drugiej połowie 2022 r. Nie można także wykluczyć możliwości pogorszenia się sytuacji pandemicznej COVID-19 z powodu pojawienia się nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy. Jak zauważyło ECDC, na obecnym etapie pandemii COVID-19 nadal utrzymuje się spora niepewność. |
| --- | --- |

(11)

Oczekuje się, że po osiągnięciu szczytowego poziomu zakażeń wariantem „omikron” na początku 2022 r. duża część populacji będzie, przynajmniej przez pewien okres, chroniona przed zakażeniem wirusem COVID-19 dzięki szczepionce lub przebytej infekcji lub dzięki obu tym czynnikom. Dzięki dostępnym obecnie szczepionkom przeciwko COVID-19 znacznie większa część ludności jest lepiej chroniona przed poważnym przebiegiem choroby i śmiercią na skutek COVID-19. Nie można jednak przewidzieć skutków ewentualnego wzrostu zakażeń w drugiej połowie 2022 r. Nie można także wykluczyć możliwości pogorszenia się sytuacji pandemicznej COVID-19 z powodu pojawienia się nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy. Jak zauważyło ECDC, na obecnym etapie pandemii COVID-19 nadal utrzymuje się spora niepewność.

| (12) | W związku z utrzymującą się niepewnością co do dalszego przebiegu pandemii COVID-19 nie można wykluczyć, że po 30 czerwca 2022 r., kiedy wygaśnie rozporządzenie (UE) 2021/953, państwa członkowskie nadal będą wymagać od obywateli Unii i członków ich rodzin, korzystających z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się, przedstawienia zaświadczenia o szczepieniu, wyniku testu lub powrocie do zdrowia w związku z COVID-19. Ważne jest zatem, aby uniknąć sytuacji, w której – w przypadku utrzymania w mocy po 30 czerwca 2022 r. pewnych ograniczeń swobodnego przemieszczania się ze względu na zdrowie publiczne – obywatele Unii i członkowie ich rodzin zostaliby pozbawieni możliwości korzystania z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, które są skutecznym, bezpiecznym i zapewniającym prywatność sposobem potwierdzenia szczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia w związku z COVID-19, w przypadku gdy państwa członkowskie będą wymagać od obywateli posiadania zaświadczenia w celu korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się. |
| --- | --- |

(12)

W związku z utrzymującą się niepewnością co do dalszego przebiegu pandemii COVID-19 nie można wykluczyć, że po 30 czerwca 2022 r., kiedy wygaśnie rozporządzenie (UE) 2021/953, państwa członkowskie nadal będą wymagać od obywateli Unii i członków ich rodzin, korzystających z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się, przedstawienia zaświadczenia o szczepieniu, wyniku testu lub powrocie do zdrowia w związku z COVID-19. Ważne jest zatem, aby uniknąć sytuacji, w której – w przypadku utrzymania w mocy po 30 czerwca 2022 r. pewnych ograniczeń swobodnego przemieszczania się ze względu na zdrowie publiczne – obywatele Unii i członkowie ich rodzin zostaliby pozbawieni możliwości korzystania z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, które są skutecznym, bezpiecznym i zapewniającym prywatność sposobem potwierdzenia szczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia w związku z COVID-19, w przypadku gdy państwa członkowskie będą wymagać od obywateli posiadania zaświadczenia w celu korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się.

| (13) | W tym kontekście państwa członkowskie powinny wymagać od obywateli Unii i członków ich rodzin korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się przedstawienia dowodu szczepienia, testu lub powrotu do zdrowia w związku z COVID-19 lub nakładać dodatkowe ograniczenia, takie jak związane z podróżą dodatkowe testy w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 lub związana z podróżą kwarantanna lub samoizolacja, jedynie wtedy, gdy takie ograniczenia są niedyskryminacyjne oraz konieczne i proporcjonalne do celów ochrony zdrowia publicznego w oparciu o najnowsze dostępne dowody naukowe, w tym dane epidemiologiczne opublikowane przez ECDC na podstawie zalecenia Rady (UE) 2022/107 (6), i zgodne z zasadą ostrożności. |
| --- | --- |

(13)

W tym kontekście państwa członkowskie powinny wymagać od obywateli Unii i członków ich rodzin korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się przedstawienia dowodu szczepienia, testu lub powrotu do zdrowia w związku z COVID-19 lub nakładać dodatkowe ograniczenia, takie jak związane z podróżą dodatkowe testy w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 lub związana z podróżą kwarantanna lub samoizolacja, jedynie wtedy, gdy takie ograniczenia są niedyskryminacyjne oraz konieczne i proporcjonalne do celów ochrony zdrowia publicznego w oparciu o najnowsze dostępne dowody naukowe, w tym dane epidemiologiczne opublikowane przez ECDC na podstawie zalecenia Rady (UE) 2022/107 (6), i zgodne z zasadą ostrożności.

| (14) | Nakładając ograniczenia swobodnego przepływu ze względu na zdrowie publiczne, państwa członkowskie powinny zwrócić szczególną uwagę na specyfikę regionów najbardziej oddalonych, eksklaw i obszarów odizolowanych geograficznie oraz na prawdopodobny wpływ takich ograniczeń na regiony transgraniczne z uwagi na silne powiązania społeczne i gospodarcze tych regionów. |
| --- | --- |

(14)

Nakładając ograniczenia swobodnego przepływu ze względu na zdrowie publiczne, państwa członkowskie powinny zwrócić szczególną uwagę na specyfikę regionów najbardziej oddalonych, eksklaw i obszarów odizolowanych geograficznie oraz na prawdopodobny wpływ takich ograniczeń na regiony transgraniczne z uwagi na silne powiązania społeczne i gospodarcze tych regionów.

| (15) | Weryfikacja zaświadczeń stanowiących unijne cyfrowe zaświadczenie COVID nie powinna prowadzić do dalszych ograniczeń swobody przemieszczania się w obrębie Unii ani do ograniczeń w podróżowaniu w obrębie strefy Schengen. |
| --- | --- |

(15)

Weryfikacja zaświadczeń stanowiących unijne cyfrowe zaświadczenie COVID nie powinna prowadzić do dalszych ograniczeń swobody przemieszczania się w obrębie Unii ani do ograniczeń w podróżowaniu w obrębie strefy Schengen.

| (16) | Biorąc jednocześnie pod uwagę, że wszelkie ograniczenia swobodnego przemieszczania się osób w Unii wprowadzone w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, w tym wymóg przedstawiania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, powinny zostać zniesione, gdy tylko pozwoli na to sytuacja epidemiologiczna, przedłużenie okresu stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 należy ograniczyć do 12 miesięcy. Przedłużenia okresu stosowania tego rozporządzenia nie należy ponadto rozumieć jako zobowiązującego państwa członkowskie, w szczególności państwa znoszące krajowe środki ochrony zdrowia publicznego, do utrzymania ograniczeń swobodnego przemieszczania się lub ich wprowadzenia. Należy również przedłużyć uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przekazane Komisji na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953. Konieczne jest zapewnienie, aby ramy unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID mogły zostały dostosowane do nowych dowodów naukowych dotyczących szczepienia przeciwko COVID-19, reinfekcji po powrocie do zdrowia i testowania oraz do postępów naukowych w zwalczaniu pandemii COVID-19. |
| --- | --- |

(16)

Biorąc jednocześnie pod uwagę, że wszelkie ograniczenia swobodnego przemieszczania się osób w Unii wprowadzone w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, w tym wymóg przedstawiania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, powinny zostać zniesione, gdy tylko pozwoli na to sytuacja epidemiologiczna, przedłużenie okresu stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 należy ograniczyć do 12 miesięcy. Przedłużenia okresu stosowania tego rozporządzenia nie należy ponadto rozumieć jako zobowiązującego państwa członkowskie, w szczególności państwa znoszące krajowe środki ochrony zdrowia publicznego, do utrzymania ograniczeń swobodnego przemieszczania się lub ich wprowadzenia. Należy również przedłużyć uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przekazane Komisji na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/953. Konieczne jest zapewnienie, aby ramy unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID mogły zostały dostosowane do nowych dowodów naukowych dotyczących szczepienia przeciwko COVID-19, reinfekcji po powrocie do zdrowia i testowania oraz do postępów naukowych w zwalczaniu pandemii COVID-19.

| (17) | Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie trzecie sprawozdanie ze stosowania rozporządzenia (EU) 2021/953. Sprawozdanie powinno zawierać w szczególności przegląd informacji otrzymanych na podstawie art. 11 tego rozporządzenia dotyczących ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, ogólny opis wszystkich zmian dotyczących krajowych i międzynarodowych zastosowań unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, wszelkie istotne aktualizacje dotyczące oceny zawartej w drugim sprawozdaniu oraz analizę zasadności dalszego stosowania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID do celów tego rozporządzenia, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji epidemiologicznej i najnowszych dostępnych dowodów naukowych, a także w świetle zasad konieczności i proporcjonalności. Przy sporządzaniu sprawozdania Komisja powinna zwrócić się o wytyczne do ECDC i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia. Bez uszczerbku dla przysługującego Komisji prawa inicjatywy do sprawozdania należy dołączyć wniosek ustawodawczy mający na celu skrócenie okresu stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji epidemiologicznej w związku z pandemią COVID-19 oraz wszelkich zaleceń ECDC i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia w tym zakresie. |
| --- | --- |

(17)

Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie trzecie sprawozdanie ze stosowania rozporządzenia (EU) 2021/953. Sprawozdanie powinno zawierać w szczególności przegląd informacji otrzymanych na podstawie art. 11 tego rozporządzenia dotyczących ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, ogólny opis wszystkich zmian dotyczących krajowych i międzynarodowych zastosowań unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, wszelkie istotne aktualizacje dotyczące oceny zawartej w drugim sprawozdaniu oraz analizę zasadności dalszego stosowania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID do celów tego rozporządzenia, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji epidemiologicznej i najnowszych dostępnych dowodów naukowych, a także w świetle zasad konieczności i proporcjonalności. Przy sporządzaniu sprawozdania Komisja powinna zwrócić się o wytyczne do ECDC i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia. Bez uszczerbku dla przysługującego Komisji prawa inicjatywy do sprawozdania należy dołączyć wniosek ustawodawczy mający na celu skrócenie okresu stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji epidemiologicznej w związku z pandemią COVID-19 oraz wszelkich zaleceń ECDC i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia w tym zakresie.

| (18) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/953. |
| --- | --- |

(18)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/953.

| (19) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie ułatwienie korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii w czasie pandemii COVID-19 przez ustanowienie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń COVID-19 zawierających informacje na temat zaszczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia danej osoby w związku z COVID-19, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(19)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie ułatwienie korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii w czasie pandemii COVID-19 przez ustanowienie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń COVID-19 zawierających informacje na temat zaszczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia danej osoby w związku z COVID-19, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (20) | Aby umożliwić szybkie i terminowe rozpoczęcie stosowania w celu zapewnienia ciągłości unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(20)

Aby umożliwić szybkie i terminowe rozpoczęcie stosowania w celu zapewnienia ciągłości unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (21) | Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (7) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i Europejską Radą Ochrony Danych, którzy wydali wspólną opinię w dniu 14 marca 2022 r. (8), |
| --- | --- |

(21)

Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (7) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i Europejską Radą Ochrony Danych, którzy wydali wspólną opinię w dniu 14 marca 2022 r. (8),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2021/953 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:






  „5) | »test antygenowy« oznacza jedną z podanych poniżej kategorii testów, która polega na wykrywaniu białek wirusowych (antygenów) w celu wykazania obecności SARS-CoV-2:






  a) | szybki test antygenowy, taki jak test immunologiczny metodą przepływu bocznego, który daje wynik w czasie krótszym niż 30 minut; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

art. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

»test antygenowy« oznacza jedną z podanych poniżej kategorii testów, która polega na wykrywaniu białek wirusowych (antygenów) w celu wykazania obecności SARS-CoV-2:

a)

szybki test antygenowy, taki jak test immunologiczny metodą przepływu bocznego, który daje wynik w czasie krótszym niż 30 minut;

| b) | laboratoryjny test antygenowy, taki jak test immunoenzymatyczny lub automatyczny test immunologiczny na potrzeby wykrywania antygenów;”; |
| --- | --- |

b)

laboratoryjny test antygenowy, taki jak test immunoenzymatyczny lub automatyczny test immunologiczny na potrzeby wykrywania antygenów;”;

| 2) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w akapicie pierwszym lit. b) i c) otrzymują brzmienie:






  „b) | zaświadczenia potwierdzającego, że jego posiadacz poddał się testowi NAAT lub testowi antygenowemu wymienionemu w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, wykonanemu przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie, które wskazuje rodzaj testu, datę jego wykonania oraz wynik testu (zaświadczenie o wyniku testu);”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w akapicie pierwszym lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

„b)

zaświadczenia potwierdzającego, że jego posiadacz poddał się testowi NAAT lub testowi antygenowemu wymienionemu w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, wykonanemu przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie, które wskazuje rodzaj testu, datę jego wykonania oraz wynik testu (zaświadczenie o wyniku testu);”;

| c) | zaświadczenia potwierdzającego, że jego posiadacz powrócił do zdrowia po zakażeniu SARS-CoV-2 stwierdzonym na podstawie dodatniego wyniku testu NAAT lub testu antygenowego wymienionego w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, wykonanego przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący (zaświadczenie o powrocie do zdrowia).”; |
| --- | --- |

c)

zaświadczenia potwierdzającego, że jego posiadacz powrócił do zdrowia po zakażeniu SARS-CoV-2 stwierdzonym na podstawie dodatniego wyniku testu NAAT lub testu antygenowego wymienionego w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, wykonanego przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący (zaświadczenie o powrocie do zdrowia).”;

| (ii) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „Komisja publikuje unijny wspólny wykaz testów antygenowych na COVID-19 uzgodniony przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, w tym jego aktualizacje.”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja publikuje unijny wspólny wykaz testów antygenowych na COVID-19 uzgodniony przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, w tym jego aktualizacje.”;

| b) | ust. 11 otrzymuje brzmienie:

  „11.   W razie potrzeby Komisja zwraca się do Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, ECDC lub EMA o wydanie wytycznych na temat dostępnych dowodów naukowych dotyczących skutków zdarzeń medycznych udokumentowanych w zaświadczeniach, o których mowa w ust. 1, w szczególności w odniesieniu do nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy, oraz na temat uznawania szczepionek przeciwko COVID-19 znajdujących się na etapie badań klinicznych w państwach członkowskich.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11.   W razie potrzeby Komisja zwraca się do Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, ECDC lub EMA o wydanie wytycznych na temat dostępnych dowodów naukowych dotyczących skutków zdarzeń medycznych udokumentowanych w zaświadczeniach, o których mowa w ust. 1, w szczególności w odniesieniu do nowych wariantów SARS-CoV-2 budzących obawy, oraz na temat uznawania szczepionek przeciwko COVID-19 znajdujących się na etapie badań klinicznych w państwach członkowskich.”;

| 3) | art. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Ramy zaufania opierają się na infrastrukturze klucza publicznego i umożliwiają niezawodne i bezpieczne wydawanie oraz weryfikowanie autentyczności, ważności i integralności zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1. Ramy zaufania umożliwiają wykrywanie oszustw, w szczególności przerabiania zaświadczeń. Ponadto umożliwiają one wymianę wykazów unieważnionych zaświadczeń, zawierających niepowtarzalne identyfikatory unieważnionych zaświadczeń. Takie wykazy unieważnionych zaświadczeń nie mogą zawierać żadnych innych danych osobowych. O weryfikacji zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz, w stosownych przypadkach, wykazów unieważnionych zaświadczeń nie powiadamia się podmiotu wydającego.”; |
| --- | --- |

3)

art. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ramy zaufania opierają się na infrastrukturze klucza publicznego i umożliwiają niezawodne i bezpieczne wydawanie oraz weryfikowanie autentyczności, ważności i integralności zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1. Ramy zaufania umożliwiają wykrywanie oszustw, w szczególności przerabiania zaświadczeń. Ponadto umożliwiają one wymianę wykazów unieważnionych zaświadczeń, zawierających niepowtarzalne identyfikatory unieważnionych zaświadczeń. Takie wykazy unieważnionych zaświadczeń nie mogą zawierać żadnych innych danych osobowych. O weryfikacji zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz, w stosownych przypadkach, wykazów unieważnionych zaświadczeń nie powiadamia się podmiotu wydającego.”;

| 4) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit pierwszy lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | informacja o podanej szczepionce przeciwko COVID-19 oraz o liczbie dawek podanych posiadaczowi, niezależnie od państwa członkowskiego, w którym podano te dawki;”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit pierwszy lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

informacja o podanej szczepionce przeciwko COVID-19 oraz o liczbie dawek podanych posiadaczowi, niezależnie od państwa członkowskiego, w którym podano te dawki;”;

| b) | w ust. 5 dodaje się akapity w brzmieniu:

  „Państwa członkowskie mogą również wydawać zaświadczenia o szczepieniu, osobom uczestniczącym w badaniach klinicznych dotyczących szczepionki przeciwko COVID-19 zatwierdzonych przez komisje etyczne oraz właściwe organy państw członkowskich, niezależnie od tego, czy uczestnikowi podano potencjalną szczepionkę przeciwko COVID-19 czy dawkę podawaną grupie kontrolnej. Informacje na temat szczepionki przeciwko COVID-19, które należy zamieścić w zaświadczeniu o szczepieniu zgodnie ze szczegółowymi polami danych określonymi w pkt 1 załącznika, nie podważają integralności badania klinicznego.
  Państwa członkowskie mogą uznawać zaświadczenia o szczepieniu wydane przez inne państwa członkowskie zgodnie z akapitem czwartym w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie z prawem Unii w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, chyba że okres ich uznawania upłynął lub je unieważniono po zakończeniu badania klinicznego, w szczególności z powodu późniejszego niewydania pozwolenia na dopuszczenie tej szczepionki przeciwko COVID-19 do obrotu lub w przypadku gdy zaświadczenia o szczepieniu wydano w odniesieniu do placebo podanego grupie kontrolnej w badaniu ze ślepą próbą.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 5 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Państwa członkowskie mogą również wydawać zaświadczenia o szczepieniu, osobom uczestniczącym w badaniach klinicznych dotyczących szczepionki przeciwko COVID-19 zatwierdzonych przez komisje etyczne oraz właściwe organy państw członkowskich, niezależnie od tego, czy uczestnikowi podano potencjalną szczepionkę przeciwko COVID-19 czy dawkę podawaną grupie kontrolnej. Informacje na temat szczepionki przeciwko COVID-19, które należy zamieścić w zaświadczeniu o szczepieniu zgodnie ze szczegółowymi polami danych określonymi w pkt 1 załącznika, nie podważają integralności badania klinicznego.

Państwa członkowskie mogą uznawać zaświadczenia o szczepieniu wydane przez inne państwa członkowskie zgodnie z akapitem czwartym w celu zwolnienia z ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych zgodnie z prawem Unii w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, chyba że okres ich uznawania upłynął lub je unieważniono po zakończeniu badania klinicznego, w szczególności z powodu późniejszego niewydania pozwolenia na dopuszczenie tej szczepionki przeciwko COVID-19 do obrotu lub w przypadku gdy zaświadczenia o szczepieniu wydano w odniesieniu do placebo podanego grupie kontrolnej w badaniu ze ślepą próbą.”;

| 5) | art. 6 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | informacja na temat testu NAAT lub testu antygenowego wykonanego posiadaczowi;”; |
| --- | --- | --- |

5)

art. 6 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

informacja na temat testu NAAT lub testu antygenowego wykonanego posiadaczowi;”;

| 6) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Każde państwo członkowskie wydaje, na żądanie, zaświadczenia o powrocie do zdrowia, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), po uzyskaniu dodatniego wyniku testu NAAT wykonanego przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący.
  Państwa członkowskie mogą również wydawać, na żądanie, zaświadczenia o powrocie do zdrowia, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), po uzyskaniu dodatniego wyniku testu antygenowego wymienionego w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, wykonanego przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący.
  Państwa członkowskie mogą wydawać zaświadczenia o powrocie do zdrowia na podstawie testów antygenowych wykonanych przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący w dniu 1 października 2021 r. lub po tej dacie, o ile w dniu uzyskania dodatniego wyniku testu zastosowany test antygenowy był wymieniony w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia.
  Zaświadczenie o powrocie do zdrowia wydaje się najwcześniej 11 dni po dacie przeprowadzenia pierwszego testu NAAT lub testu antygenowego, który dał wynik dodatni.
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12 w celu zmiany liczby dni, po upływie których ma zostać wydane zaświadczenie o powrocie do zdrowia, na podstawie wytycznych otrzymanych od Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia zgodnie z art. 3 ust. 11 lub na podstawie dowodów naukowych zweryfikowanych przez ECDC.”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każde państwo członkowskie wydaje, na żądanie, zaświadczenia o powrocie do zdrowia, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), po uzyskaniu dodatniego wyniku testu NAAT wykonanego przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący.

Państwa członkowskie mogą również wydawać, na żądanie, zaświadczenia o powrocie do zdrowia, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), po uzyskaniu dodatniego wyniku testu antygenowego wymienionego w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia, wykonanego przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący.

Państwa członkowskie mogą wydawać zaświadczenia o powrocie do zdrowia na podstawie testów antygenowych wykonanych przez pracowników medycznych lub wykwalifikowany personel testujący w dniu 1 października 2021 r. lub po tej dacie, o ile w dniu uzyskania dodatniego wyniku testu zastosowany test antygenowy był wymieniony w unijnym wspólnym wykazie testów antygenowych na COVID-19 uzgodnionym przez Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia.

Zaświadczenie o powrocie do zdrowia wydaje się najwcześniej 11 dni po dacie przeprowadzenia pierwszego testu NAAT lub testu antygenowego, który dał wynik dodatni.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12 w celu zmiany liczby dni, po upływie których ma zostać wydane zaświadczenie o powrocie do zdrowia, na podstawie wytycznych otrzymanych od Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia zgodnie z art. 3 ust. 11 lub na podstawie dowodów naukowych zweryfikowanych przez ECDC.”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, w oparciu o wytyczne otrzymane zgodnie z art. 3 ust. 11, aktów delegowanych zgodnie z art. 12 w celu zmiany ust. 1 niniejszego artykułu oraz art. 3 ust. 1 lit. c), aby umożliwić wydawanie zaświadczenia o powrocie do zdrowia na podstawie dodatniego wyniku testu antygenowego, testu na obecność przeciwciał, w tym testu serologicznego na obecność przeciwciał przeciwko SARS-CoV2, lub innej potwierdzonej naukowo metody. Takie akty delegowane zmieniają również pkt 3 załącznika poprzez dodanie, zmianę lub usunięcie pól danych należących do kategorii danych osobowych, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c) niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, w oparciu o wytyczne otrzymane zgodnie z art. 3 ust. 11, aktów delegowanych zgodnie z art. 12 w celu zmiany ust. 1 niniejszego artykułu oraz art. 3 ust. 1 lit. c), aby umożliwić wydawanie zaświadczenia o powrocie do zdrowia na podstawie dodatniego wyniku testu antygenowego, testu na obecność przeciwciał, w tym testu serologicznego na obecność przeciwciał przeciwko SARS-CoV2, lub innej potwierdzonej naukowo metody. Takie akty delegowane zmieniają również pkt 3 załącznika poprzez dodanie, zmianę lub usunięcie pól danych należących do kategorii danych osobowych, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c) niniejszego artykułu.”;

| 7) | art. 10 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Wykazy unieważnionych zaświadczeń wymieniane zgodnie z art. 4 ust. 2 nie mogą być zatrzymywane po zakończeniu okresu stosowania niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

7)

art. 10 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Wykazy unieważnionych zaświadczeń wymieniane zgodnie z art. 4 ust. 2 nie mogą być zatrzymywane po zakończeniu okresu stosowania niniejszego rozporządzenia.”;

| 8) | art. 11 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 11
  Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i wymiana informacji

  1.   Bez uszczerbku dla uprawnień państw członkowskich do wprowadzania ograniczeń swobodnego przemieszczania się ze względów zdrowia publicznego, w przypadku gdy państwa członkowskie uznają zaświadczenia o szczepieniu, zaświadczenia o wyniku testu wskazujące ujemny wynik testu lub zaświadczenia o powrocie do zdrowia, powstrzymują się one od wprowadzania dodatkowych ograniczeń swobodnego przemieszczania się, chyba że takie ograniczenia są niedyskryminacyjne oraz niezbędne i proporcjonalne do celów ochrony zdrowia publicznego w oparciu o najnowsze dostępne dowody naukowe, w tym dane epidemiologiczne opublikowane przez ECDC na podstawie zalecenia (UE) 2022/107 (*1), i zgodne z zasadą ostrożności.


  2.   Jeżeli zgodnie z prawem Unii, w tym z zasadami określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu, państwo członkowskie nakłada na posiadaczy certyfikatów, o których mowa w art. 3 ust. 1, dodatkowe ograniczenia, w szczególności z powodu wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania, informuje o tym odpowiednio Komisję i pozostałe państwa członkowskie, w miarę możliwości 48 godzin przed wprowadzeniem takich nowych ograniczeń. W tym celu państwo członkowskie przekazuje następujące informacje:






  a) | powody takich ograniczeń, w tym wszystkie dostępne aktualnie dane epidemiologiczne i dowody naukowe uzasadniające takie ograniczenia; |
| --- | --- | --- |

8)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i wymiana informacji

1.   Bez uszczerbku dla uprawnień państw członkowskich do wprowadzania ograniczeń swobodnego przemieszczania się ze względów zdrowia publicznego, w przypadku gdy państwa członkowskie uznają zaświadczenia o szczepieniu, zaświadczenia o wyniku testu wskazujące ujemny wynik testu lub zaświadczenia o powrocie do zdrowia, powstrzymują się one od wprowadzania dodatkowych ograniczeń swobodnego przemieszczania się, chyba że takie ograniczenia są niedyskryminacyjne oraz niezbędne i proporcjonalne do celów ochrony zdrowia publicznego w oparciu o najnowsze dostępne dowody naukowe, w tym dane epidemiologiczne opublikowane przez ECDC na podstawie zalecenia (UE) 2022/107 (*1), i zgodne z zasadą ostrożności.

2.   Jeżeli zgodnie z prawem Unii, w tym z zasadami określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu, państwo członkowskie nakłada na posiadaczy certyfikatów, o których mowa w art. 3 ust. 1, dodatkowe ograniczenia, w szczególności z powodu wariantu SARS-CoV-2 budzącego obawy lub będącego przedmiotem zainteresowania, informuje o tym odpowiednio Komisję i pozostałe państwa członkowskie, w miarę możliwości 48 godzin przed wprowadzeniem takich nowych ograniczeń. W tym celu państwo członkowskie przekazuje następujące informacje:

a)

powody takich ograniczeń, w tym wszystkie dostępne aktualnie dane epidemiologiczne i dowody naukowe uzasadniające takie ograniczenia;

| b) | zakres takich ograniczeń, z określeniem zaświadczeń, których posiadacze podlegają takim ograniczeniom lub są z nich zwolnieni; |
| --- | --- |

b)

zakres takich ograniczeń, z określeniem zaświadczeń, których posiadacze podlegają takim ograniczeniom lub są z nich zwolnieni;

| c) | data wprowadzenia i czas trwania takich ograniczeń. |
| --- | --- |

c)

data wprowadzenia i czas trwania takich ograniczeń.

2a.   Jeżeli państwo członkowskie nakłada ograniczenia zgodnie z ust. 1 i 2, zwraca szczególną uwagę na prawdopodobny wpływ takich ograniczeń na regiony transgraniczne oraz na specyfikę regionów najbardziej oddalonych, eksklaw i obszarów odizolowanych geograficznie.

3.   Państwa członkowskie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wydawaniu i warunkach uznawania zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, w tym o szczepionkach przeciwko COVID-19, które uznają zgodnie z art. 5 ust. 5 akapit drugi.

4.   Państwa członkowskie przekazują społeczeństwu jasne, wyczerpujące i aktualne informacje w odniesieniu do ust. 1, 2 i 3. Co do zasady państwa członkowskie podają te informacje do publicznej wiadomości 24 godziny przed rozpoczęciem stosowania nowych ograniczeń, przy uwzględnieniu że konieczna jest pewna elastyczność w nagłych sytuacjach zagrożenia epidemiologicznego. Ponadto informacje przekazywane przez państwa członkowskie mogą być podawane do wiadomości publicznej w sposób scentralizowany przez Komisję.

(*1)  Zalecenie Rady (UE) 2022/107 z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie (UE) 2020/1475 (Dz.U. L 18 z 27.1.2022, s. 110).
  ”;
  "

*1

”;

| 9) | art. 12 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 2 oraz art. 7 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres 24 miesięcy od dnia 1 lipca 2021 r.”; |
| --- | --- |

9)

art. 12 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 2 oraz art. 7 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres 24 miesięcy od dnia 1 lipca 2021 r.”;

| 10) | w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 uchyla się akapit trzeci; |
| --- | --- | --- |

10)

w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 uchyla się akapit trzeci;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3.   Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia.
  Sprawozdanie to zawiera w szczególności:






  a) | przegląd informacji otrzymanych zgodnie z art. 11dotyczących ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

Sprawozdanie to zawiera w szczególności:

a)

przegląd informacji otrzymanych zgodnie z art. 11dotyczących ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2;

| b) | ogólny opis wszystkich zmian dotyczących krajowych i międzynarodowych zastosowań unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oraz aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 8 ust. 2 w sprawie zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez państwa trzecie; |
| --- | --- |

b)

ogólny opis wszystkich zmian dotyczących krajowych i międzynarodowych zastosowań unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oraz aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 8 ust. 2 w sprawie zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez państwa trzecie;

| c) | wszelkie aktualizacje oceny, o której mowa w sprawozdaniu przedłożonym zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, dotyczącej wpływu niniejszego rozporządzenia na ułatwienie swobodnego przemieszczania się, w tym na podróże i turystykę, oraz na uznawanie poszczególnych rodzajów szczepionek, prawa podstawowe, niedyskryminację i ochronę danych osobowych podczas pandemii COVID-19; |
| --- | --- |

c)

wszelkie aktualizacje oceny, o której mowa w sprawozdaniu przedłożonym zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, dotyczącej wpływu niniejszego rozporządzenia na ułatwienie swobodnego przemieszczania się, w tym na podróże i turystykę, oraz na uznawanie poszczególnych rodzajów szczepionek, prawa podstawowe, niedyskryminację i ochronę danych osobowych podczas pandemii COVID-19;

| d) | analizę zasadności dalszego stosowania zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, do celów niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji epidemiologicznej i najnowszych dostępnych dowodów naukowych.
  Przy sporządzaniu sprawozdania Komisja zwraca się do ECDC i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia o wytyczne i załącza je do tego sprawozdania.
  Sprawozdaniu może towarzyszyć wniosek ustawodawczy mający w szczególności na celu skrócenie okresu stosowania niniejszego rozporządzenia, uwzględniający rozwój sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do pandemii COVID-19 oraz wszelkie zalecenia wydane w tej sprawie przez ECDC i Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia.”; |
| --- | --- |

d)

analizę zasadności dalszego stosowania zaświadczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, do celów niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji epidemiologicznej i najnowszych dostępnych dowodów naukowych.

Przy sporządzaniu sprawozdania Komisja zwraca się do ECDC i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia o wytyczne i załącza je do tego sprawozdania.

Sprawozdaniu może towarzyszyć wniosek ustawodawczy mający w szczególności na celu skrócenie okresu stosowania niniejszego rozporządzenia, uwzględniający rozwój sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do pandemii COVID-19 oraz wszelkie zalecenia wydane w tej sprawie przez ECDC i Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia.”;

| 11) | art. 17 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.
  ”; |
| --- | --- |

11)

art. 17 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.
  ”;

| 12) | w załączniku pkt 2 lit. i) otrzymuje brzmienie:






  „i) | punkt lub obiekt, w którym wykonano test (fakultatywne w przypadku testu antygenowego);”. |
| --- | --- | --- |

12)

w załączniku pkt 2 lit. i) otrzymuje brzmienie:

„i)

punkt lub obiekt, w którym wykonano test (fakultatywne w przypadku testu antygenowego);”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

F. RIESTER

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2022 r.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1).

2

(3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylająca decyzję nr 2119/98/WE (Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/256 z dnia 22 lutego 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do wydawania zaświadczeń o powrocie do zdrowia na podstawie szybkich testów antygenowych (Dz.U. L 42 z 23.2.2022, s. 4).

4

(5)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające unijne procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1).

5

(6)  Zalecenie Rady (UE) 2022/107 z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie skoordynowanego podejścia na rzecz ułatwienia bezpiecznego swobodnego przemieszczania się podczas pandemii COVID-19 i zastępujące zalecenie (UE) 2020/1475 (Dz.U. L 18 z 27.1.2022, s. 110).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

7

(8)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

8

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/46 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/46

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/1035

z dnia 29 czerwca 2022 r.

dotyczące zmiany rozporządzenia (UE) 2021/954 w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. c),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z dorobkiem Schengen, w szczególności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 (2) (kodeks graniczny Schengen), obywatele państw trzecich legalnie przebywający lub zamieszkujący w Unii oraz obywatele państw trzecich, którzy legalnie wjechali na terytorium państwa członkowskiego, mogą swobodnie przemieszczać się po terytoriachwszystkich pozostałych państw członkowskich przez okres 90 dni w każdym okresie 180-dniowym. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z dorobkiem Schengen, w szczególności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 (2) (kodeks graniczny Schengen), obywatele państw trzecich legalnie przebywający lub zamieszkujący w Unii oraz obywatele państw trzecich, którzy legalnie wjechali na terytorium państwa członkowskiego, mogą swobodnie przemieszczać się po terytoriachwszystkich pozostałych państw członkowskich przez okres 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.

| (2) | Unijne cyfrowe zaświadczenie COVID zostało ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (3), w którym określono wspólne ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu lub o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19, w celu ułatwienia korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się obywateli Unii oraz członków ich rodzin w czasie pandemii COVID-19. Rozporządzeniu temu towarzyszyło rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (4), które rozszerzyło ramy unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID na obywateli państw trzecich legalnie przebywających lub zamieszkujących na terytoriach państw członkowskich, którzy są uprawnieni do podróżowania do innych państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. |
| --- | --- |

(2)

Unijne cyfrowe zaświadczenie COVID zostało ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (3), w którym określono wspólne ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu lub o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19, w celu ułatwienia korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się obywateli Unii oraz członków ich rodzin w czasie pandemii COVID-19. Rozporządzeniu temu towarzyszyło rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (4), które rozszerzyło ramy unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID na obywateli państw trzecich legalnie przebywających lub zamieszkujących na terytoriach państw członkowskich, którzy są uprawnieni do podróżowania do innych państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

| (3) | Rozporządzenia (UE) 2021/953 i (UE) 2021/954 mają stracić moc w dniu 30 czerwca 2022 r. Pandemia COVID-19 trwa jednak nadal, a wystąpienie wariantów budzących obawy w dalszym ciągu może wywierać negatywny wpływ na podróże w Unii. W związku z tym okres stosowania tych rozporządzeń powinien zostać przedłużony, tak aby unijne cyfrowe zaświadczenie COVID mogło być dalej stosowane. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenia (UE) 2021/953 i (UE) 2021/954 mają stracić moc w dniu 30 czerwca 2022 r. Pandemia COVID-19 trwa jednak nadal, a wystąpienie wariantów budzących obawy w dalszym ciągu może wywierać negatywny wpływ na podróże w Unii. W związku z tym okres stosowania tych rozporządzeń powinien zostać przedłużony, tak aby unijne cyfrowe zaświadczenie COVID mogło być dalej stosowane.

| (4) | Okres stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 ma zostać przedłużony o 12 miesięcy. Ponieważ celem rozporządzenia (UE) 2021/954 jest rozszerzenie stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 na niektóre kategorie obywateli państw trzecich legalnie przebywających lub zamieszkujących w Unii, okres jego stosowania powinien być bezpośrednio powiązany z okresem stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/954. |
| --- | --- |

(4)

Okres stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 ma zostać przedłużony o 12 miesięcy. Ponieważ celem rozporządzenia (UE) 2021/954 jest rozszerzenie stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953 na niektóre kategorie obywateli państw trzecich legalnie przebywających lub zamieszkujących w Unii, okres jego stosowania powinien być bezpośrednio powiązany z okresem stosowania rozporządzenia (UE) 2021/953. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/954.

| (5) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno być traktowane jako ułatwiające przyjmowanie ograniczeń dotyczących podróżowania w odpowiedzi na pandemię COVID-19 ani zachęcające do ich przyjmowania. Ponadto jakikolwiek wymóg weryfikacji zaświadczeń ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953 nie uzasadnia sam w sobie tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej na granicach wewnętrznych. Odprawy na granicach wewnętrznych powinny pozostać środkiem ostatecznym, z zastrzeżeniem szczegółowych zasad określonych w kodeksie granicznym Schengen. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno być traktowane jako ułatwiające przyjmowanie ograniczeń dotyczących podróżowania w odpowiedzi na pandemię COVID-19 ani zachęcające do ich przyjmowania. Ponadto jakikolwiek wymóg weryfikacji zaświadczeń ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953 nie uzasadnia sam w sobie tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej na granicach wewnętrznych. Odprawy na granicach wewnętrznych powinny pozostać środkiem ostatecznym, z zastrzeżeniem szczegółowych zasad określonych w kodeksie granicznym Schengen.

| (6) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia – podejmuje decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani go nie stosuje. Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia – podejmuje decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego.

| (7) | Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Aby umożliwić państwom członkowskim uznawanie, na warunkach określonych w rozporządzeniu (UE) 2021/953, zaświadczeń COVID-19 wystawianych przez Irlandię obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na jej terytorium w celu ułatwienia podróżowania po terytoriach państw członkowskich, Irlandia powinna wystawiać tym obywatelom państw trzecich zaświadczenia COVID-19, które spełniają wymogi ram zaufania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID. Irlandia i pozostałe państwa członkowskie powinny uznawać na zasadzie wzajemności zaświadczenia wystawiane obywatelom państw trzecich objętym zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Aby umożliwić państwom członkowskim uznawanie, na warunkach określonych w rozporządzeniu (UE) 2021/953, zaświadczeń COVID-19 wystawianych przez Irlandię obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na jej terytorium w celu ułatwienia podróżowania po terytoriach państw członkowskich, Irlandia powinna wystawiać tym obywatelom państw trzecich zaświadczenia COVID-19, które spełniają wymogi ram zaufania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID. Irlandia i pozostałe państwa członkowskie powinny uznawać na zasadzie wzajemności zaświadczenia wystawiane obywatelom państw trzecich objętym zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

| (8) | W odniesieniu do Cypru, Bułgarii, Rumunii i Chorwacji niniejsze rozporządzenie jest aktem stanowiącym rozwinięcie dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu, odpowiednio,, art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. i art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r. |
| --- | --- |

(8)

W odniesieniu do Cypru, Bułgarii, Rumunii i Chorwacji niniejsze rozporządzenie jest aktem stanowiącym rozwinięcie dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu, odpowiednio,, art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. i art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r.

| (9) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt C decyzji Rady 1999/437/WE (7). |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt C decyzji Rady 1999/437/WE (7).

| (10) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt C decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (9). |
| --- | --- |

(10)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt C decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (9).

| (11) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt C decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (11). |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt C decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (11).

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/954. |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/954.

| (13) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie ułatwienie obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich podróżowania w czasie pandemii COVID-19 poprzez ustanowienie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń COVID-19 zawierających informacje na temat zaszczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia danej osoby w związku z COVID-19 nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(13)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie ułatwienie obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich podróżowania w czasie pandemii COVID-19 poprzez ustanowienie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń COVID-19 zawierających informacje na temat zaszczepienia, wyniku testu lub powrotu do zdrowia danej osoby w związku z COVID-19 nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (14) | W celu umożliwienia szybkiego i terminowego rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, aby zapewnić ciągłość stosowania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(14)

W celu umożliwienia szybkiego i terminowego rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, aby zapewnić ciągłość stosowania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (15) | Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (12) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i Europejską Radą Ochrony Danych, którzy wydali wspólną opinię w dniu 14 marca 2022 r. (13), |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (12) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych i Europejską Radą Ochrony Danych, którzy wydali wspólną opinię w dniu 14 marca 2022 r. (13),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Art. 3 rozporządzenia (UE) 2021/954 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2021 r. tak długo, jak długo stosuje się rozporządzenie (UE) 2021/953.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

F. RIESTER

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2022 r.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 77 z 23.3.2016, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 24).

4

(5)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

5

(6)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

6

(7)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

7

(8)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

8

(9)  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

9

(10)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

10

(11)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

12

(13)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

13

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/50 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/50

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/1036

z dnia 29 czerwca 2022 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1429 w odniesieniu przedłużenia okresu odniesienia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1429 z dnia 7 października 2020 r. ustanawiające środki na rzecz zrównoważonego rynku kolejowego w związku z epidemią COVID-19 (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Pandemia COVID-19 doprowadziła do gwałtownego spadku ruchu kolejowego z powodu znacznego obniżenia się popytu i bezpośrednich środków zastosowanych przez państwa członkowskie w celu powstrzymania pandemii. |
| --- | --- |

(1)

Pandemia COVID-19 doprowadziła do gwałtownego spadku ruchu kolejowego z powodu znacznego obniżenia się popytu i bezpośrednich środków zastosowanych przez państwa członkowskie w celu powstrzymania pandemii.

| (2) | Okoliczności te wykraczają poza możliwości kontroli ze strony przedsiębiorstw kolejowych, które wciąż borykają się ze znacznymi problemami z płynnością, poważnymi stratami, a w niektórych przypadkach są zagrożone niewypłacalnością. |
| --- | --- |

(2)

Okoliczności te wykraczają poza możliwości kontroli ze strony przedsiębiorstw kolejowych, które wciąż borykają się ze znacznymi problemami z płynnością, poważnymi stratami, a w niektórych przypadkach są zagrożone niewypłacalnością.

| (3) | Aby przeciwdziałać negatywnym skutkom gospodarczym pandemii COVID-19 oraz aby udzielić wsparcia przedsiębiorstwom kolejowym, rozporządzeniem (UE) 2020/1429 umożliwia się państwom członkowskim zezwolenie zarządcom infrastruktury na obniżenie, uchylenie lub odroczenie opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej. Możliwość tę przyznano na ograniczony okres odniesienia, który został ostatnio przedłużony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/312 (2) do dnia 30 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(3)

Aby przeciwdziałać negatywnym skutkom gospodarczym pandemii COVID-19 oraz aby udzielić wsparcia przedsiębiorstwom kolejowym, rozporządzeniem (UE) 2020/1429 umożliwia się państwom członkowskim zezwolenie zarządcom infrastruktury na obniżenie, uchylenie lub odroczenie opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej. Możliwość tę przyznano na ograniczony okres odniesienia, który został ostatnio przedłużony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/312 (2) do dnia 30 czerwca 2022 r.

| (4) | Ograniczenia nałożone na mobilność w okresie pandemii miały znaczący wpływ na korzystanie z kolejowego przewozu pasażerskiego. Skutki były też odczuwalne w bardziej ograniczony sposób w sektorze kolejowych przewozów towarowych. Na podstawie danych przekazanych przez unijnych zarządców infrastruktury kolejowej widać, że pandemia najbardziej dotknęła segment przewozów pasażerskich. Najbardziej dotknięty kryzysem był segment komercyjnych przewozów pasażerskich, w którym odnotowano znaczne ograniczenie oferty we wszystkich państwach członkowskich i który nie osiągnął jeszcze poziomu z 2019 r. |
| --- | --- |

(4)

Ograniczenia nałożone na mobilność w okresie pandemii miały znaczący wpływ na korzystanie z kolejowego przewozu pasażerskiego. Skutki były też odczuwalne w bardziej ograniczony sposób w sektorze kolejowych przewozów towarowych. Na podstawie danych przekazanych przez unijnych zarządców infrastruktury kolejowej widać, że pandemia najbardziej dotknęła segment przewozów pasażerskich. Najbardziej dotknięty kryzysem był segment komercyjnych przewozów pasażerskich, w którym odnotowano znaczne ograniczenie oferty we wszystkich państwach członkowskich i który nie osiągnął jeszcze poziomu z 2019 r.

| (5) | Odnotowano ożywienie w odniesieniu do liczby pociągów towarowych poruszających się w sieci, przy czym poziomy z 2021 r. był niższe o zaledwie 0,1 % w porównaniu z 2019 r. Liczba pociągów pasażerskich objętych obowiązkiem użyteczności publicznej poruszających się po sieci w 2021 r. była o 2 % wyższa niż w roku 2019, natomiast w roku 2020 była o 5,1 % niższa w porównaniu z rokiem 2019. Biorąc jednak pod uwagę, że liczba pasażerów zarówno w 2020 r., jak i 2021 r. nie osiągnęła dwóch trzecich liczby pasażerów podróżujących w 2019 r., ograniczone skutki pandemii i następująca po niej odbudowa były najprawdopodobniej skutkiem ciągłego wsparcia finansowego ze strony właściwych organów na podstawie umów dotyczących świadczenia usługi publicznej. W 2021 r. liczba komercyjnych pociągów pasażerskich była nadal o 18,2 % niższa w porównaniu z liczbą w 2019 r. W 2020 r. była ona o 22,9 % niższa w porównaniu z 2019 r., co oznacza, że nie odnotowano znaczącej poprawy. |
| --- | --- |

(5)

Odnotowano ożywienie w odniesieniu do liczby pociągów towarowych poruszających się w sieci, przy czym poziomy z 2021 r. był niższe o zaledwie 0,1 % w porównaniu z 2019 r. Liczba pociągów pasażerskich objętych obowiązkiem użyteczności publicznej poruszających się po sieci w 2021 r. była o 2 % wyższa niż w roku 2019, natomiast w roku 2020 była o 5,1 % niższa w porównaniu z rokiem 2019. Biorąc jednak pod uwagę, że liczba pasażerów zarówno w 2020 r., jak i 2021 r. nie osiągnęła dwóch trzecich liczby pasażerów podróżujących w 2019 r., ograniczone skutki pandemii i następująca po niej odbudowa były najprawdopodobniej skutkiem ciągłego wsparcia finansowego ze strony właściwych organów na podstawie umów dotyczących świadczenia usługi publicznej. W 2021 r. liczba komercyjnych pociągów pasażerskich była nadal o 18,2 % niższa w porównaniu z liczbą w 2019 r. W 2020 r. była ona o 22,9 % niższa w porównaniu z 2019 r., co oznacza, że nie odnotowano znaczącej poprawy.

| (6) | Podobne tendencje można zaobserwować, gdy ruch wyrażony jest w pociągokilometrach. Liczba pociągokilometrów w przypadku pociągów towarowych poruszających się w sieci wykazała oznaki ożywienia, a w 2021 r. była o zaledwie 0,5 % niższa w porównaniu z 2019 r. W 2021 r. przewozy pasażerskie świadczone w ramach obowiązku świadczenia usługi publicznej wyrażone w pociągokilometrach były o 1,1 % wyższe w porównaniu z 2019 r. W 2021 r. komercyjne przewozy pasażerskie wyrażone w pociągokilometrach pozostały jednak na poziomie o 18,7 % niższym niż w 2019 r., co stanowi niewielką poprawę w porównaniu z rokiem 2020. |
| --- | --- |

(6)

Podobne tendencje można zaobserwować, gdy ruch wyrażony jest w pociągokilometrach. Liczba pociągokilometrów w przypadku pociągów towarowych poruszających się w sieci wykazała oznaki ożywienia, a w 2021 r. była o zaledwie 0,5 % niższa w porównaniu z 2019 r. W 2021 r. przewozy pasażerskie świadczone w ramach obowiązku świadczenia usługi publicznej wyrażone w pociągokilometrach były o 1,1 % wyższe w porównaniu z 2019 r. W 2021 r. komercyjne przewozy pasażerskie wyrażone w pociągokilometrach pozostały jednak na poziomie o 18,7 % niższym niż w 2019 r., co stanowi niewielką poprawę w porównaniu z rokiem 2020.

| (7) | W związku z tym oczywiste jest, że wskutek pandemii COVID-19 ruch kolejowy w segmencie pasażerskim, który w 2018 r. stanowił około 80 % całego ruchu wyrażonego w pociągokilometrach, utrzymuje się na niższym poziomie. |
| --- | --- |

(7)

W związku z tym oczywiste jest, że wskutek pandemii COVID-19 ruch kolejowy w segmencie pasażerskim, który w 2018 r. stanowił około 80 % całego ruchu wyrażonego w pociągokilometrach, utrzymuje się na niższym poziomie.

| (8) | Dane Światowej Organizacji Zdrowia wskazują, że liczba codziennie rejestrowanych przypadków COVID-19 w Europie gwałtownie wzrosła na początku 2022 r. do poziomów, które nigdy wcześniej nie miały miejsca w czasie pandemii. Liczba dziennych przypadków COVID-19 pozostaje na bardzo wysokim poziomie. |
| --- | --- |

(8)

Dane Światowej Organizacji Zdrowia wskazują, że liczba codziennie rejestrowanych przypadków COVID-19 w Europie gwałtownie wzrosła na początku 2022 r. do poziomów, które nigdy wcześniej nie miały miejsca w czasie pandemii. Liczba dziennych przypadków COVID-19 pozostaje na bardzo wysokim poziomie.

| (9) | Prawdopodobne jest utrzymywanie się negatywnego wpływu pandemii na ruch kolejowy, a trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstw kolejowych z pewnością utrzyma się do końca 2022 r. |
| --- | --- |

(9)

Prawdopodobne jest utrzymywanie się negatywnego wpływu pandemii na ruch kolejowy, a trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstw kolejowych z pewnością utrzyma się do końca 2022 r.

| (10) | Dlatego też należy przedłużyć okres odniesienia określony w art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/1429 do dnia 31 grudnia 2022 r. |
| --- | --- |

(10)

Dlatego też należy przedłużyć okres odniesienia określony w art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/1429 do dnia 31 grudnia 2022 r.

| (11) | Gdyby Parlament Europejski i Rada badały niniejsze rozporządzenie przez cały przysługujący im okres na wyrażenie sprzeciwu przewidziany w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2020/1429, rozporządzenie to weszłoby w życie dopiero po zakończeniu okresu odniesienia przewidzianego obecnie w art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/1429. W celu uniknięcia niepewności prawa, niniejsze rozporządzenie powinno zostać przyjęte w trybie pilnym przewidzianym w art. 7 rozporządzenia (UE) 2020/1429, i powinno wejść w życie niezwłocznie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(11)

Gdyby Parlament Europejski i Rada badały niniejsze rozporządzenie przez cały przysługujący im okres na wyrażenie sprzeciwu przewidziany w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2020/1429, rozporządzenie to weszłoby w życie dopiero po zakończeniu okresu odniesienia przewidzianego obecnie w art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/1429. W celu uniknięcia niepewności prawa, niniejsze rozporządzenie powinno zostać przyjęte w trybie pilnym przewidzianym w art. 7 rozporządzenia (UE) 2020/1429, i powinno wejść w życie niezwłocznie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Art. 1 rozporządzenia (UE) 2020/1429 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia tymczasowe zasady dotyczące pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej określone w rozdziale IV dyrektywy 2012/34/UE. Ma ono zastosowanie do użytkowania infrastruktury kolejowej w kolejowych przewozach krajowych i międzynarodowych, objętego zakresem tej dyrektywy, w okresie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. (»okres odniesienia«)”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 333 z 12.10.2020, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/312 z dnia 24 lutego 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2020/1429 w odniesieniu do czasu trwania okresu odniesienia do celów stosowania środków tymczasowych dotyczących pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej (Dz.U. L 55 z 28.2.2022, s. 1).

2

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/52 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/52

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/1037

z dnia 29 czerwca 2022 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do stosowania glikolipidów jako środków konserwujących w napojach

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3 oraz art. 14,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2), w szczególności jego art. 7 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.

| (2) | W załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 (3) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(2)

W załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 (3) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

| (3) | Unijny wykaz dodatków do żywności i specyfikacje dodatków do żywności mogą być aktualizowane zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, z inicjatywy Komisji albo na wniosek państwa członkowskiego lub zainteresowanej strony. |
| --- | --- |

(3)

Unijny wykaz dodatków do żywności i specyfikacje dodatków do żywności mogą być aktualizowane zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, z inicjatywy Komisji albo na wniosek państwa członkowskiego lub zainteresowanej strony.

| (4) | W grudniu 2019 r. do Komisji wpłynął wniosek o zezwolenie na stosowanie glikolipidów jako środków konserwujących w napojach z dodatkami smakowymi i środkami aromatyzującymi, niektórych innych produktach należących do kategorii 14.1 „napoje bezalkoholowe” oraz piwie bezalkoholowym i napojach słodowych. |
| --- | --- |

(4)

W grudniu 2019 r. do Komisji wpłynął wniosek o zezwolenie na stosowanie glikolipidów jako środków konserwujących w napojach z dodatkami smakowymi i środkami aromatyzującymi, niektórych innych produktach należących do kategorii 14.1 „napoje bezalkoholowe” oraz piwie bezalkoholowym i napojach słodowych.

| (5) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) ocenił bezpieczeństwo proponowanego stosowania glikolipidów jako dodatku do żywności. W opinii Urzędu (4) przyjętej w dniu 4 maja 2021 r. ustalono dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) na poziomie 10 mg/kg masy ciała. Urząd odnotował, że najwyższy szacunek narażenia w wysokości 3,1 mg/kg masy ciała dziennie u małych dzieci mieści się w ustalonym ADI i stwierdził, że narażenie na glikolipidy nie budzi obaw co do bezpieczeństwa w przypadku zastosowań i poziomów stosowania proponowanych przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

(5)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) ocenił bezpieczeństwo proponowanego stosowania glikolipidów jako dodatku do żywności. W opinii Urzędu (4) przyjętej w dniu 4 maja 2021 r. ustalono dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) na poziomie 10 mg/kg masy ciała. Urząd odnotował, że najwyższy szacunek narażenia w wysokości 3,1 mg/kg masy ciała dziennie u małych dzieci mieści się w ustalonym ADI i stwierdził, że narażenie na glikolipidy nie budzi obaw co do bezpieczeństwa w przypadku zastosowań i poziomów stosowania proponowanych przez wnioskodawcę.

| (6) | Glikolipidy są wytwarzane przez grzyby Dacryopinax spathularia w procesie fermentacji. Glikolipidy, stosowane jako środek konserwujący, przedłużają okres trwałości napojów, chroniąc je przed pogorszeniem jakości spowodowanym przez mikroorganizmy i hamują wzrost mikroorganizmów chorobotwórczych. Glikolipidy wykazują aktywność przeciwko drożdżom, pleśni i bakteriom Gram-dodatnim i mogą służyć jako alternatywa dla innych środków konserwujących obecnie dopuszczonych w napojach. |
| --- | --- |

(6)

Glikolipidy są wytwarzane przez grzyby Dacryopinax spathularia w procesie fermentacji. Glikolipidy, stosowane jako środek konserwujący, przedłużają okres trwałości napojów, chroniąc je przed pogorszeniem jakości spowodowanym przez mikroorganizmy i hamują wzrost mikroorganizmów chorobotwórczych. Glikolipidy wykazują aktywność przeciwko drożdżom, pleśni i bakteriom Gram-dodatnim i mogą służyć jako alternatywa dla innych środków konserwujących obecnie dopuszczonych w napojach.

| (7) | Należy zatem zezwolić na stosowanie glikolipidów jako środków konserwujących w napojach objętych wnioskiem i nadać temu dodatkowi numer E 246. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem zezwolić na stosowanie glikolipidów jako środków konserwujących w napojach objętych wnioskiem i nadać temu dodatkowi numer E 246.

| (8) | Specyfikacje glikolipidów (E 246) należy włączyć do rozporządzenia (UE) nr 231/2012, ponieważ dodatek ten jest po raz pierwszy uwzględniany w unijnym wykazie dodatków do żywności ustanowionym w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(8)

Specyfikacje glikolipidów (E 246) należy włączyć do rozporządzenia (UE) nr 231/2012, ponieważ dodatek ten jest po raz pierwszy uwzględniany w unijnym wykazie dodatków do żywności ustanowionym w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 i (UE) nr 231/2012. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 i (UE) nr 231/2012.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (WE) 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

1

(2)  
  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).

3

(4)  Dziennik EFSA 2021; 19(6):6609.

4

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | w części B w pkt 3 „Dodatki inne niż barwniki i substancje słodzące” po pozycji dotyczącej dodatku do żywności E 243 dodaje się pozycję w brzmieniu:






  „Ε 246 | Glikolipidy” |
| --- | --- | --- |

a)

w części B w pkt 3 „Dodatki inne niż barwniki i substancje słodzące” po pozycji dotyczącej dodatku do żywności E 243 dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Ε 246

Glikolipidy”

| b) | w części E wprowadza się następujące zmiany:






  1) | w kategorii 14.1.4 (Napoje z dodatkami smakowymi lub środkami aromatyzującymi) po pozycji dotyczącej dodatku E 242 dodaje się pozycję dotyczącą dodatku E 246 (Glikolipidy) w brzmieniu: | „E 246 | Glikolipidy | 50 | | Z wyłączeniem napojów na bazie produktów mlecznych” |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

b)

w części E wprowadza się następujące zmiany:

1)

w kategorii 14.1.4 (Napoje z dodatkami smakowymi lub środkami aromatyzującymi) po pozycji dotyczącej dodatku E 242 dodaje się pozycję dotyczącą dodatku E 246 (Glikolipidy) w brzmieniu:

„E 246

Glikolipidy

50

Z wyłączeniem napojów na bazie produktów mlecznych”

| 2) | w kategorii 14.1.5.2 (Inne) po pozycji dotyczącej dodatku E 242 dodaje się pozycję dotyczącą dodatku E 246 (Glikolipidy) w brzmieniu: | „E 246 | Glikolipidy | 20 | 93 | Tylko płynne koncentraty herbaty i płynne koncentraty naparów owocowych i ziołowych” |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

2)

w kategorii 14.1.5.2 (Inne) po pozycji dotyczącej dodatku E 242 dodaje się pozycję dotyczącą dodatku E 246 (Glikolipidy) w brzmieniu:

„E 246

Glikolipidy

20

93

Tylko płynne koncentraty herbaty i płynne koncentraty naparów owocowych i ziołowych”

| 3) | w kategorii 14.2.1 (Piwo i napoje słodowe) po pozycji dotyczącej dodatków E 220–228 dodaje się pozycję dotyczącą dodatku E 246 (Glikolipidy) w brzmieniu: | „E 246 | Glikolipidy | 50 | | Tylko piwo bezalkoholowe i napoje słodowe” |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

3)

w kategorii 14.2.1 (Piwo i napoje słodowe) po pozycji dotyczącej dodatków E 220–228 dodaje się pozycję dotyczącą dodatku E 246 (Glikolipidy) w brzmieniu:

„E 246

Glikolipidy

50

Tylko piwo bezalkoholowe i napoje słodowe”

---

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 po pozycji dotyczącej dodatku do żywności E 243 dodaje się pozycję w brzmieniu:

| „E 246 glikolipidy |
| --- |
| Nazwy synonimowe | |
| Definicja | Naturalnie występujące glikolipidy uzyskuje się w procesie fermentacji przy użyciu szczepu typu dzikiego MUCL 53181 grzyba Dacryopinax spathularia (jadalny grzyb galaretowaty, „ucho osmantusa”). Glukoza jest wykorzystywana jako źródło węgla. Proces wydzielania, oczyszczania i utrwalania (downstream processing) bez udziału rozpuszczalników obejmuje filtrację i mikrofiltrację w celu usunięcia komórek drobnoustrojów, strącanie i przemywanie wodą buforowaną w celu oczyszczenia. Produkt jest pasteryzowany i suszony rozpyłowo. Proces produkcji nie modyfikuje chemicznie glikolipidów ani nie zmienia ich naturalnego składu. |
| Numer CAS | 2205009-17-0 |
| Nazwa chemiczna | Glikolipidy pozyskiwane z Dacryopinax spathularia |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 93 % całkowitej zawartości glikolipidów w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Beżowy lub jasnobrązowy proszek, słaby charakterystyczny zapach |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Spełnia wymagania (10 g/l w wodzie) |
| pH | Między 5,0 a 7,0 (10 g/l w wodzie) |
| Mętność | Nie więcej niż 28 NTU (10 g/l w wodzie) |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
| Białko | Nie więcej niż 3 % (współczynnik N x 6,25) |
| Tłuszcz | Nie więcej niż 2 % (wagowo) |
| Sód | Nie więcej niż 3,3 % |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 0,7 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne | |
| Łączna liczba bakterii tlenowych: | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 10 kolonii na gram |
| Bakterie z grupy coli | Nie więcej niż 3 NPL na gram |
| Bakterie Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g” |

„E 246 glikolipidy

Nazwy synonimowe

Definicja

Naturalnie występujące glikolipidy uzyskuje się w procesie fermentacji przy użyciu szczepu typu dzikiego MUCL 53181 grzyba Dacryopinax spathularia (jadalny grzyb galaretowaty, „ucho osmantusa”). Glukoza jest wykorzystywana jako źródło węgla. Proces wydzielania, oczyszczania i utrwalania (downstream processing) bez udziału rozpuszczalników obejmuje filtrację i mikrofiltrację w celu usunięcia komórek drobnoustrojów, strącanie i przemywanie wodą buforowaną w celu oczyszczenia. Produkt jest pasteryzowany i suszony rozpyłowo. Proces produkcji nie modyfikuje chemicznie glikolipidów ani nie zmienia ich naturalnego składu.

Numer CAS

2205009-17-0

Nazwa chemiczna

Glikolipidy pozyskiwane z Dacryopinax spathularia

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 93 % całkowitej zawartości glikolipidów w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Beżowy lub jasnobrązowy proszek, słaby charakterystyczny zapach

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Spełnia wymagania (10 g/l w wodzie)

pH

Między 5,0 a 7,0 (10 g/l w wodzie)

Mętność

Nie więcej niż 28 NTU (10 g/l w wodzie)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)

Białko

Nie więcej niż 3 % (współczynnik N x 6,25)

Tłuszcz

Nie więcej niż 2 % (wagowo)

Sód

Nie więcej niż 3,3 %

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 0,7 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Łączna liczba bakterii tlenowych:

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 10 kolonii na gram

Bakterie z grupy coli

Nie więcej niż 3 NPL na gram

Bakterie Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g”

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/56 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/56

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/1038

z dnia 29 czerwca 2022 r.

zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania poliwinylopyrolidonu (E 1201) w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2), w szczególności jego art. 7 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.

| (2) | Wykaz ten może być aktualizowany z inicjatywy Komisji lub na wniosek zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008. |
| --- | --- |

(2)

Wykaz ten może być aktualizowany z inicjatywy Komisji lub na wniosek zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008.

| (3) | Zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 zezwala się na stosowanie poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności w słodzikach stołowych w tabletkach i suplementach diety w postaci stałej, z wyłączeniem suplementów diety dla niemowląt i małych dzieci. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 zezwala się na stosowanie poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności w słodzikach stołowych w tabletkach i suplementach diety w postaci stałej, z wyłączeniem suplementów diety dla niemowląt i małych dzieci.

| (4) | W dniu 29 października 2018 r. złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych, jako substancji wiążącej do tabletek. Wniosek ten udostępniono państwom członkowskim na podstawie art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1331/2008. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 29 października 2018 r. złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych, jako substancji wiążącej do tabletek. Wniosek ten udostępniono państwom członkowskim na podstawie art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1331/2008.

| (5) | Poliwinylopyrolidon (E 1201) został oceniony przez Komitet Naukowy ds. Żywności w 1990 r. (3). W opinii naukowej z dnia 1 lipca 2020 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) dokonał ponownej oceny bezpieczeństwa poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności i rozważył rozszerzenie jego stosowania w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych. W opinii tej Urząd stwierdził, że takie rozszerzenie stosowania przy proponowanym maksymalnym dozwolonym poziomie i zalecanym poziomie spożycia nie powinno budzić obaw co do bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(5)

Poliwinylopyrolidon (E 1201) został oceniony przez Komitet Naukowy ds. Żywności w 1990 r. (3). W opinii naukowej z dnia 1 lipca 2020 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) dokonał ponownej oceny bezpieczeństwa poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności i rozważył rozszerzenie jego stosowania w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych. W opinii tej Urząd stwierdził, że takie rozszerzenie stosowania przy proponowanym maksymalnym dozwolonym poziomie i zalecanym poziomie spożycia nie powinno budzić obaw co do bezpieczeństwa.

| (6) | Podczas produkcji tabletek specjalnego przeznaczenia medycznego istnieje technologiczna potrzeba dodawania poliwinylopyrolidonu (E 1201), który silnie wiąże składniki, zapewnia ich spójność i spowalnia dezintegrację. Należy zatem zezwolić na stosowanie tego dodatku jako stabilizatora żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych. |
| --- | --- |

(6)

Podczas produkcji tabletek specjalnego przeznaczenia medycznego istnieje technologiczna potrzeba dodawania poliwinylopyrolidonu (E 1201), który silnie wiąże składniki, zapewnia ich spójność i spowalnia dezintegrację. Należy zatem zezwolić na stosowanie tego dodatku jako stabilizatora żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w postaci tabletek i tabletek powlekanych.

| (7) | Zezwolenie na stosowanie poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności w kategorii 13.2 „Dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego w rozumieniu dyrektywy 1999/21/WE (z wyłączeniem produktów objętych kategorią 13.1.5)” w części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 nie pociąga za sobą klasyfikacji produktu przetworzonego z wykorzystaniem tego dodatku do żywności jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 (5). |
| --- | --- |

(7)

Zezwolenie na stosowanie poliwinylopyrolidonu (E 1201) jako dodatku do żywności w kategorii 13.2 „Dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego w rozumieniu dyrektywy 1999/21/WE (z wyłączeniem produktów objętych kategorią 13.1.5)” w części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 nie pociąga za sobą klasyfikacji produktu przetworzonego z wykorzystaniem tego dodatku do żywności jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 (5).

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1333/2008.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, w kategorii żywności 13.2 „Dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego w rozumieniu dyrektywy 1999/21/WE (z wyłączeniem produktów objętych kategorią 13.1.5)” dodaje się pozycję w brzmieniu:

| | „E 1201 | Poliwinylopyrolidon | quantum satis | | tylko w postaci tabletek i tabletek powlekanych” |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

„E 1201

Poliwinylopyrolidon

quantum satis

tylko w postaci tabletek i tabletek powlekanych”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

1

(2)  
  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

2

(3)  Sprawozdanie Komitetu Naukowego ds. Żywności, seria 26. Report EUR 13 913.

3

(4)  Dziennik EFSA 2020;18(8):6215.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 35).

5

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/58 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/58

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1039

z dnia 29 czerwca 2022 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 w odniesieniu do zawieszenia na rok 2023 pewnych preferencji taryfowych przyznanych niektórym krajom korzystającym z systemu GSP

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3,

po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Preferencji Ogólnych, w rozumieniu art. 39 rozporządzenia (UE) nr 978/2012,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 preferencje taryfowe przewidziane w rozwiązaniu ogólnym w ramach ogólnego systemu preferencji (GSP) zawiesza się w stosunku do produktów zawartych w danej sekcji systemu GSP, pochodzących z kraju korzystającego z systemu GSP, jeżeli średnia wartość przywozu takich produktów z danego kraju korzystającego z systemu GSP do Unii Europejskiej przez trzy kolejne lata przekracza progi wymienione w załączniku VI do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 preferencje taryfowe przewidziane w rozwiązaniu ogólnym w ramach ogólnego systemu preferencji (GSP) zawiesza się w stosunku do produktów zawartych w danej sekcji systemu GSP, pochodzących z kraju korzystającego z systemu GSP, jeżeli średnia wartość przywozu takich produktów z danego kraju korzystającego z systemu GSP do Unii Europejskiej przez trzy kolejne lata przekracza progi wymienione w załączniku VI do tego rozporządzenia.

| (2) | Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 i w oparciu o statystyki handlowe dotyczące lat kalendarzowych 2015-2017 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/249 (2) ustanowiono wykaz sekcji produktów, w odniesieniu do których zawieszono preferencje taryfowe od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 i w oparciu o statystyki handlowe dotyczące lat kalendarzowych 2015-2017 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/249 (2) ustanowiono wykaz sekcji produktów, w odniesieniu do których zawieszono preferencje taryfowe od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.

| (3) | Na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 Komisja dokonuje co trzy lata przeglądu tego wykazu oraz przyjmuje akt wykonawczy w celu zawieszenia lub przywrócenia preferencji taryfowych. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 Komisja dokonuje co trzy lata przeglądu tego wykazu oraz przyjmuje akt wykonawczy w celu zawieszenia lub przywrócenia preferencji taryfowych.

| (4) | Ponieważ rozporządzenie (UE) nr 978/2012 ma wygasnąć z dniem 31 grudnia 2023 r., zmieniony wykaz powinien mieć zastosowanie przez jeden rok od dnia 1 stycznia 2023 r. Wykaz opiera się na statystykach handlowych dotyczących lat kalendarzowych 2018-2020 dostępnych na dzień 1 września 2021 r. i uwzględnia przywóz z krajów korzystających z systemu GSP wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, mającym zastosowanie we wskazanym dniu. Nie uwzględnia się jednak wartości przywozu z krajów korzystających z GSP, którym od dnia 1 stycznia 2023 r. nie przysługują już preferencje taryfowe przewidziane w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 978/2012, |
| --- | --- |

(4)

Ponieważ rozporządzenie (UE) nr 978/2012 ma wygasnąć z dniem 31 grudnia 2023 r., zmieniony wykaz powinien mieć zastosowanie przez jeden rok od dnia 1 stycznia 2023 r. Wykaz opiera się na statystykach handlowych dotyczących lat kalendarzowych 2018-2020 dostępnych na dzień 1 września 2021 r. i uwzględnia przywóz z krajów korzystających z systemu GSP wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, mającym zastosowanie we wskazanym dniu. Nie uwzględnia się jednak wartości przywozu z krajów korzystających z GSP, którym od dnia 1 stycznia 2023 r. nie przysługują już preferencje taryfowe przewidziane w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 978/2012,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preferencje taryfowe określone w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 zawiesza się w stosunku do krajów korzystających z systemu GSP w odniesieniu do wykazu produktów sekcji systemu GSP, który określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/249 z dnia 12 lutego 2019 r. zawieszające preferencje taryfowe dla niektórych krajów korzystających z systemu GSP w odniesieniu do określonych sekcji systemu GSP zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych (Dz.U. L 42 z 13.2.2019, s. 6).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Wykaz sekcji systemu GSP, w odniesieniu do których zawiesza się preferencje taryfowe określone w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 w stosunku do danego kraju korzystającego z systemu GSP:

| Kolumna A: nazwa kraju

  Kolumna B: sekcja GSP (art. 2 lit. j) rozporządzenia w sprawie GSP)

  Kolumna C: opis |
| --- |
| A | B | C |
| Indie | S-6a | Chemikalia nieorganiczne i organiczne |
| S-7 a | Tworzywa sztuczne i artykuły z nich |
| S-8b | Artykuły ze skóry wyprawionej; skóry futerkowe i futra sztuczne |
| S-11 a | Wyroby włókiennicze |
| S-13 | Artykuły z kamienia, gipsu, cementu, azbestu, miki lub podobnych materiałów; wyroby ceramiczne; szkło i wyroby ze szkła |
| S-14 | Perły i metale szlachetne |
| S-15 a | Żelazo i stal oraz wyroby z żelaza i stali |
| S-15b | Metale nieszlachetne (z wyłączeniem żelaza i stali), artykuły z metali nieszlachetnych (z wyłączeniem artykułów z żelaza i stali) |
| S-16 | Maszyny i urządzenia mechaniczne; maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części |
| S-17 a | Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy |
| Indonezja | S-1 a | Zwierzęta żywe i produkty pochodzenia zwierzęcego z wyłączeniem ryb |
| S-3 | Oleje, tłuszcze i woski zwierzęce lub roślinne |
| S-5 | Produkty mineralne |
| S-9 a | Drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny |
| Kenia | S-2 a | Żywe rośliny i produkty upraw kwiatowych |

Kolumna A: nazwa kraju

Kolumna B: sekcja GSP (art. 2 lit. j) rozporządzenia w sprawie GSP)

Kolumna C: opis

A

B

C

Indie

S-6a

Chemikalia nieorganiczne i organiczne

S-7 a

Tworzywa sztuczne i artykuły z nich

S-8b

Artykuły ze skóry wyprawionej; skóry futerkowe i futra sztuczne

S-11 a

Wyroby włókiennicze

S-13

Artykuły z kamienia, gipsu, cementu, azbestu, miki lub podobnych materiałów; wyroby ceramiczne; szkło i wyroby ze szkła

S-14

Perły i metale szlachetne

S-15 a

Żelazo i stal oraz wyroby z żelaza i stali

S-15b

Metale nieszlachetne (z wyłączeniem żelaza i stali), artykuły z metali nieszlachetnych (z wyłączeniem artykułów z żelaza i stali)

S-16

Maszyny i urządzenia mechaniczne; maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części

S-17 a

Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy

Indonezja

S-1 a

Zwierzęta żywe i produkty pochodzenia zwierzęcego z wyłączeniem ryb

S-3

Oleje, tłuszcze i woski zwierzęce lub roślinne

S-5

Produkty mineralne

S-9 a

Drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny

Kenia

S-2 a

Żywe rośliny i produkty upraw kwiatowych

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/61 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/61

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1040

z dnia 29 czerwca 2022 r.

w sprawie zmiany załączników VI i XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 w odniesieniu do wykazów państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii określonych ptaków żyjących w niewoli i ich materiału biologicznego oraz produktów mięsnych z drobiu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 230 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) 2016/429, które stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., ustanowiono między innymi wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego. Zgodnie z jednym z tych wymagań w zakresie zdrowia zwierząt przesyłki te muszą pochodzić z państwa trzeciego, terytorium, bądź ich strefy lub kompartmentu, wymienionych w wykazie zgodnie z art. 230 ust. 1 wyżej wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429, które stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., ustanowiono między innymi wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego. Zgodnie z jednym z tych wymagań w zakresie zdrowia zwierząt przesyłki te muszą pochodzić z państwa trzeciego, terytorium, bądź ich strefy lub kompartmentu, wymienionych w wykazie zgodnie z art. 230 ust. 1 wyżej wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 (2) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii przesyłek niektórych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich lub ich terytoriów, stref lub kompartmentów. Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/692 stanowi, że zezwala się na wprowadzanie do Unii przesyłek zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego objętych zakresem tego rozporządzenia wyłącznie wówczas, gdy pochodzą one z państwa trzeciego lub terytorium, bądź ich strefy lub kompartmentu, wymienionych w wykazie odnośnie do poszczególnych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt określonymi w tym rozporządzeniu delegowanym. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 (2) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii przesyłek niektórych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich lub ich terytoriów, stref lub kompartmentów. Rozporządzenie delegowane (UE) 2020/692 stanowi, że zezwala się na wprowadzanie do Unii przesyłek zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego objętych zakresem tego rozporządzenia wyłącznie wówczas, gdy pochodzą one z państwa trzeciego lub terytorium, bądź ich strefy lub kompartmentu, wymienionych w wykazie odnośnie do poszczególnych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt określonymi w tym rozporządzeniu delegowanym.

| (3) | W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (3) ustanawia się wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref lub kompartmentów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii tych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego, które są objęte zakresem rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692. Wykazy i niektóre ogólne zasady dotyczące wykazów znajdują się w załącznikach I–XXII do powyższego rozporządzenia wykonawczego. |
| --- | --- |

(3)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (3) ustanawia się wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref lub kompartmentów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii tych gatunków i kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego, które są objęte zakresem rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692. Wykazy i niektóre ogólne zasady dotyczące wykazów znajdują się w załącznikach I–XXII do powyższego rozporządzenia wykonawczego.

| (4) | W części 1 sekcja A załącznika VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 ustanawia się wykaz państw trzecich lub terytoriów, lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek ptaków żyjących w niewoli i materiału biologicznego ptaków żyjących w niewoli innych niż ptaki żyjące w niewoli, o których mowa w art. 62 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692. |
| --- | --- |

(4)

W części 1 sekcja A załącznika VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 ustanawia się wykaz państw trzecich lub terytoriów, lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek ptaków żyjących w niewoli i materiału biologicznego ptaków żyjących w niewoli innych niż ptaki żyjące w niewoli, o których mowa w art. 62 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692.

| (5) | Zjednoczone Królestwo przedłożyło Komisji wniosek o zezwolenie na wprowadzanie do Unii przesyłek ptaków żyjących w niewoli i materiału biologicznego takich ptaków, innych niż ptaki żyjące w niewoli, o których mowa w art. 62 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692, pochodzących z terytoriów zależnych Korony Brytyjskiej – Wyspy Man i Jersey – oraz przedstawiło gwarancje dotyczące zdolności właściwych organów z tych terytoriów zależnych do zapewnienia wiarygodnej certyfikacji urzędowej oraz zgodności z odpowiednimi wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przeznaczonych do wprowadzenia do Unii przesyłek ptaków żyjących w niewoli oraz ich materiału biologicznego. Wskazane terytoria zależne Korony Brytyjskiej powinny zostać umieszczone w załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404. |
| --- | --- |

(5)

Zjednoczone Królestwo przedłożyło Komisji wniosek o zezwolenie na wprowadzanie do Unii przesyłek ptaków żyjących w niewoli i materiału biologicznego takich ptaków, innych niż ptaki żyjące w niewoli, o których mowa w art. 62 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692, pochodzących z terytoriów zależnych Korony Brytyjskiej – Wyspy Man i Jersey – oraz przedstawiło gwarancje dotyczące zdolności właściwych organów z tych terytoriów zależnych do zapewnienia wiarygodnej certyfikacji urzędowej oraz zgodności z odpowiednimi wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przeznaczonych do wprowadzenia do Unii przesyłek ptaków żyjących w niewoli oraz ich materiału biologicznego. Wskazane terytoria zależne Korony Brytyjskiej powinny zostać umieszczone w załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404.

| (7) | W części 1 sekcja A załącznika XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 ustanawia się wykaz państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek produktów mięsnych ze zwierząt kopytnych, drobiu i ptaków łownych, które to produkty zostały poddane zmniejszającym ryzyko procesom obróbki wskazanym w załączniku XXVI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692. |
| --- | --- |

(7)

W części 1 sekcja A załącznika XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 ustanawia się wykaz państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek produktów mięsnych ze zwierząt kopytnych, drobiu i ptaków łownych, które to produkty zostały poddane zmniejszającym ryzyko procesom obróbki wskazanym w załączniku XXVI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692.

| (8) | Maroko przedłożyło Komisji wniosek o zezwolenie na wprowadzanie do Unii przesyłek produktów mięsnych z drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe i przedstawiło gwarancje dotyczące zapewnienia przez to państwo trzecie zgodności z wymaganiami w zakresie powiadamiania i sprawozdawczości w związku z chorobami umieszczonymi w wykazie w pkt 1 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692 odnoszącymi się do drobiu, a także zgodności z właściwymi unijnymi wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt lub równoważnymi wymogami. W związku z tym oraz biorąc pod uwagę sytuację w zakresie zdrowia drobiu w Maroku, należy umieścić to państwo trzecie w wykazie określonym w części 1 sekcja A załącznika XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 w odniesieniu do produktów mięsnych z drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe, które to produkty zostały poddane specyficznemu procesowi obróbki zmniejszającemu ryzyko „D”, określonemu w załączniku XXVI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692. |
| --- | --- |

(8)

Maroko przedłożyło Komisji wniosek o zezwolenie na wprowadzanie do Unii przesyłek produktów mięsnych z drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe i przedstawiło gwarancje dotyczące zapewnienia przez to państwo trzecie zgodności z wymaganiami w zakresie powiadamiania i sprawozdawczości w związku z chorobami umieszczonymi w wykazie w pkt 1 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692 odnoszącymi się do drobiu, a także zgodności z właściwymi unijnymi wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt lub równoważnymi wymogami. W związku z tym oraz biorąc pod uwagę sytuację w zakresie zdrowia drobiu w Maroku, należy umieścić to państwo trzecie w wykazie określonym w części 1 sekcja A załącznika XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 w odniesieniu do produktów mięsnych z drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe, które to produkty zostały poddane specyficznemu procesowi obróbki zmniejszającemu ryzyko „D”, określonemu w załączniku XXVI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404.

| (10) | W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404. |
| --- | --- |

(10)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404.

| (11) | Ponieważ rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., ze względu na pewność prawa oraz w celu ułatwienia handlu, zmiany, które należy wprowadzić w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/404 niniejszym rozporządzeniem, powinny stać się skuteczne w trybie pilnym. |
| --- | --- |

(11)

Ponieważ rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/404 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., ze względu na pewność prawa oraz w celu ułatwienia handlu, zmiany, które należy wprowadzić w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/404 niniejszym rozporządzeniem, powinny stać się skuteczne w trybie pilnym.

| (12) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach VI i XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 379).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/404 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (Dz.U. L 114 z 31.3.2021, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach VI i XV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w części 1 sekcja A załącznika VI pomiędzy wpisami dotyczącymi Izraela i Nowej Zelandii umieszcza się następujące wpisy dotyczące Wyspy Man i Jersey:












  „IM

  Wyspa Man | IM-0 | Ptaki żyjące w niewoli | CAPTIVE-BIRDS | | | | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jaja wylęgowe ptaków żyjących w niewoli | HE-CAPTIVE-BIRDS | | | | |
| JE

  Jersey | JE-0 | Ptaki żyjące w niewoli | CAPTIVE-BIRDS | | | | |
| Jaja wylęgowe ptaków żyjących w niewoli | HE-CAPTIVE-BIRDS” | | | | |

1)

w części 1 sekcja A załącznika VI pomiędzy wpisami dotyczącymi Izraela i Nowej Zelandii umieszcza się następujące wpisy dotyczące Wyspy Man i Jersey:

„IM

Wyspa Man

IM-0

Ptaki żyjące w niewoli

CAPTIVE-BIRDS

Jaja wylęgowe ptaków żyjących w niewoli

HE-CAPTIVE-BIRDS

JE

Jersey

JE-0

Ptaki żyjące w niewoli

CAPTIVE-BIRDS

Jaja wylęgowe ptaków żyjących w niewoli

HE-CAPTIVE-BIRDS”

| 2) | w części 1 sekcja A załącznika XV wpis dotyczący Maroka otrzymuje brzmienie:


















  „MA

  Maroko | MA-0 | B | B | B | B | B | B | B | D | Niedozwolone | Niedozwolone | MPST” | |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

2)

w części 1 sekcja A załącznika XV wpis dotyczący Maroka otrzymuje brzmienie:

„MA

Maroko

MA-0

B

B

B

B

B

B

B

D

Niedozwolone

Niedozwolone

MPST”

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/64 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/64

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1041

z dnia 29 czerwca 2022 r.

w sprawie poddania rejestracji przywozu niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei w następstwie wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. w sprawie T-383/17, podtrzymanego przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-260/20 P, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/763

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   Przyjęcie środków

Przyjęcie środków

| (1) | W dniu 17 listopada 2017 r. Komisja („Komisja”) opublikowała rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2005 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei (2). W dniu 3 maja 2017 r. Komisja opublikowała rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/763 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei (3) („przedmiotowe rozporządzenie”). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 17 listopada 2017 r. Komisja („Komisja”) opublikowała rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2005 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei (2). W dniu 3 maja 2017 r. Komisja opublikowała rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/763 nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei (3) („przedmiotowe rozporządzenie”).

2

3

1.2.   Wyroki w sprawach T-383/17 i C-260/20 P

Wyroki w sprawach T-383/17 i C-260/20 P

| (2) | Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 20 czerwca 2017 r. grupa Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd.) („grupa Hansol”) wniosła skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/763 w zakresie dotyczącym grupy Hansol (sprawa T-383/17). Grupa Hansol zakwestionowała zgodność z prawem spornego rozporządzenia, przywołując szereg argumentów. W jednym z zarzutów grupa Hansol zakwestionowała konstruowanie niektórych wartości normalnych na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W innym zarzucie grupa Hansol podniosła, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie w zakresie ważenia sprzedaży w Unii Europejskiej na rzecz niezależnych klientów w stosunku do sprzedaży na rzecz powiązanych przetwórców. Grupa Hansol stwierdziła, że ten zarzucany błąd w obliczeniach zniekształcił obliczenie marginesu dumpingu, a także, między innymi, marginesu podcięcia cenowego. |
| --- | --- |

(2)

Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 20 czerwca 2017 r. grupa Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd.) („grupa Hansol”) wniosła skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/763 w zakresie dotyczącym grupy Hansol (sprawa T-383/17). Grupa Hansol zakwestionowała zgodność z prawem spornego rozporządzenia, przywołując szereg argumentów. W jednym z zarzutów grupa Hansol zakwestionowała konstruowanie niektórych wartości normalnych na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W innym zarzucie grupa Hansol podniosła, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie w zakresie ważenia sprzedaży w Unii Europejskiej na rzecz niezależnych klientów w stosunku do sprzedaży na rzecz powiązanych przetwórców. Grupa Hansol stwierdziła, że ten zarzucany błąd w obliczeniach zniekształcił obliczenie marginesu dumpingu, a także, między innymi, marginesu podcięcia cenowego.

| (3) | W dniu 2 kwietnia 2020 r. Sąd wydał wyrok w sprawie T-383/17, w którym stwierdził nieważność rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/763 w zakresie dotyczącym towarów wytwarzanych przez grupę Hansol (4). Sąd stwierdził, że Komisja naruszyła art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przy ustalaniu konstruowania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego dla rodzaju produktu sprzedawanego przez Hansol Artone Paper Co. Ltd., podczas gdy Hansol Paper Co. Ltd. wykazywało reprezentatywną sprzedaż krajową tego samego rodzaj produktu. Sąd stwierdził również, że stwierdzono zarzucany błąd w zakresie ważenia i że Komisja powinna była uwzględnić ilości sprzedawane niezależnym klientom przez Schades Nordic, jednego z powiązanych przetwórców grupy Hansol w Unii. Komisja naruszyła zatem art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, ponieważ obliczenia dokonane przez Komisję nie odzwierciedlały pełnego zakresu praktyk dumpingowych grupy Hansol. Wreszcie Sąd uznał, że ten błąd w zakresie ważenia miał również wpływ na obliczenie marginesu podcięcia cenowego, ponieważ Komisja wykorzystała to samo ważenie do tego obliczenia. Sąd stwierdził, że Komisja popełniła błąd, stosując odpowiednio art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego i odliczając koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku z tytułu odsprzedaży produktu objętego postępowaniem przez powiązany podmiot sprzedający w UE w celu ustalenia ceny eksportowej tego produktu w kontekście ustalenia szkody. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 2 kwietnia 2020 r. Sąd wydał wyrok w sprawie T-383/17, w którym stwierdził nieważność rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/763 w zakresie dotyczącym towarów wytwarzanych przez grupę Hansol (4). Sąd stwierdził, że Komisja naruszyła art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przy ustalaniu konstruowania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego dla rodzaju produktu sprzedawanego przez Hansol Artone Paper Co. Ltd., podczas gdy Hansol Paper Co. Ltd. wykazywało reprezentatywną sprzedaż krajową tego samego rodzaj produktu. Sąd stwierdził również, że stwierdzono zarzucany błąd w zakresie ważenia i że Komisja powinna była uwzględnić ilości sprzedawane niezależnym klientom przez Schades Nordic, jednego z powiązanych przetwórców grupy Hansol w Unii. Komisja naruszyła zatem art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, ponieważ obliczenia dokonane przez Komisję nie odzwierciedlały pełnego zakresu praktyk dumpingowych grupy Hansol. Wreszcie Sąd uznał, że ten błąd w zakresie ważenia miał również wpływ na obliczenie marginesu podcięcia cenowego, ponieważ Komisja wykorzystała to samo ważenie do tego obliczenia. Sąd stwierdził, że Komisja popełniła błąd, stosując odpowiednio art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego i odliczając koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku z tytułu odsprzedaży produktu objętego postępowaniem przez powiązany podmiot sprzedający w UE w celu ustalenia ceny eksportowej tego produktu w kontekście ustalenia szkody.

4

| (4) | 11 czerwca 2020 r. Komisja zwróciła się do Trybunału Sprawiedliwości o uchylenie wyroku Sądu poprzez wniesienie odwołania (sprawa C-260/20 P). 12 maja 2022 r. druga izba Trybunału oddaliła odwołanie i podtrzymała streszczone powyżej ustalenia Sądu (5). Wbrew ustaleniom Sądu Trybunał Sprawiedliwości stwierdził jednak, że Komisja nie popełniła błędu, stosując w tym przypadku odpowiednio art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(4)

11 czerwca 2020 r. Komisja zwróciła się do Trybunału Sprawiedliwości o uchylenie wyroku Sądu poprzez wniesienie odwołania (sprawa C-260/20 P). 12 maja 2022 r. druga izba Trybunału oddaliła odwołanie i podtrzymała streszczone powyżej ustalenia Sądu (5). Wbrew ustaleniom Sądu Trybunał Sprawiedliwości stwierdził jednak, że Komisja nie popełniła błędu, stosując w tym przypadku odpowiednio art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego.

5

| (5) | W związku z tym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/763 zostaje unieważnione w zakresie dotyczącym grupy Hansol. |
| --- | --- |

(5)

W związku z tym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/763 zostaje unieważnione w zakresie dotyczącym grupy Hansol.

2.   PODSTAWY DO REJESTRACJI

PODSTAWY DO REJESTRACJI

| (6) | Komisja przeanalizowała, czy należy poddać rejestracji przywóz rozpatrywanego produktu. W tym kontekście Komisja wzięła pod uwagę poniższe kwestie. |
| --- | --- |

(6)

Komisja przeanalizowała, czy należy poddać rejestracji przywóz rozpatrywanego produktu. W tym kontekście Komisja wzięła pod uwagę poniższe kwestie.

| (7) | Art. 266 TFUE zobowiązuje instytucje do wprowadzenia niezbędnych środków, które zapewniają wykonanie wyroków Trybunału. W przypadku stwierdzenia nieważności aktu przyjętego przez instytucje w kontekście procedury administracyjnej, takiej jak dochodzenia antydumpingowe, zgodność z wyrokiem Sądu oznacza zastąpienie unieważnionego aktu nowym aktem, w którym wyeliminowana zostanie niezgodność z prawem wskazana przez Trybunał (6). |
| --- | --- |

(7)

Art. 266 TFUE zobowiązuje instytucje do wprowadzenia niezbędnych środków, które zapewniają wykonanie wyroków Trybunału. W przypadku stwierdzenia nieważności aktu przyjętego przez instytucje w kontekście procedury administracyjnej, takiej jak dochodzenia antydumpingowe, zgodność z wyrokiem Sądu oznacza zastąpienie unieważnionego aktu nowym aktem, w którym wyeliminowana zostanie niezgodność z prawem wskazana przez Trybunał (6).

6

| (8) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości procedura zastąpienia unieważnionego aktu może zostać wznowiona dokładnie od momentu, w którym wystąpiła niezgodność z prawem (7). Oznacza to w szczególności, że w sytuacji, w której unieważnia się akt kończący procedurę administracyjną, unieważnienie to niekoniecznie wpływa na akty przygotowawcze, takie jak wszczęcie postępowania antydumpingowego. W sytuacji, w której gdy – na przykład – stwierdza się nieważność rozporządzenia nakładającego ostateczne środki antydumpingowe, oznacza to, że w następstwie unieważnienia postępowanie antydumpingowe jest nadal otwarte, ponieważ akt kończący postępowanie antydumpingowe zniknął z unijnego porządku prawnego (8), z wyjątkiem sytuacji, w której niezgodność z prawem pojawiła się na etapie wszczęcia postępowania. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości procedura zastąpienia unieważnionego aktu może zostać wznowiona dokładnie od momentu, w którym wystąpiła niezgodność z prawem (7). Oznacza to w szczególności, że w sytuacji, w której unieważnia się akt kończący procedurę administracyjną, unieważnienie to niekoniecznie wpływa na akty przygotowawcze, takie jak wszczęcie postępowania antydumpingowego. W sytuacji, w której gdy – na przykład – stwierdza się nieważność rozporządzenia nakładającego ostateczne środki antydumpingowe, oznacza to, że w następstwie unieważnienia postępowanie antydumpingowe jest nadal otwarte, ponieważ akt kończący postępowanie antydumpingowe zniknął z unijnego porządku prawnego (8), z wyjątkiem sytuacji, w której niezgodność z prawem pojawiła się na etapie wszczęcia postępowania.

7

8

| (9) | Jak wyjaśniono w zawiadomieniu o wznowieniu i w związku z tym, że niezgodność z prawem nie wystąpiła na etapie wszczęcia postępowania, lecz w toku dochodzenia, Komisja postanowiła wznowić dochodzenie w zakresie, w jakim dotyczy ono grupy Hansol, od momentu, w którym wystąpiły nieprawidłowości. |
| --- | --- |

(9)

Jak wyjaśniono w zawiadomieniu o wznowieniu i w związku z tym, że niezgodność z prawem nie wystąpiła na etapie wszczęcia postępowania, lecz w toku dochodzenia, Komisja postanowiła wznowić dochodzenie w zakresie, w jakim dotyczy ono grupy Hansol, od momentu, w którym wystąpiły nieprawidłowości.

| (10) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wznowienie procedury administracyjnej i ewentualne ponowne nałożenie ceł nie może być postrzegane jako sprzeczne z zasadą nieretroakcji (9). W zawiadomieniu o wznowieniu informuje się zainteresowane strony, w tym importerów, że ewentualne przyszłe zobowiązania, w stosownych przypadkach, oparte będą na ustaleniach poczynionych w ramach ponownego rozpatrzenia. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wznowienie procedury administracyjnej i ewentualne ponowne nałożenie ceł nie może być postrzegane jako sprzeczne z zasadą nieretroakcji (9). W zawiadomieniu o wznowieniu informuje się zainteresowane strony, w tym importerów, że ewentualne przyszłe zobowiązania, w stosownych przypadkach, oparte będą na ustaleniach poczynionych w ramach ponownego rozpatrzenia.

9

| (11) | Na podstawie nowych ustaleń i wyników wznowionego dochodzenia, które są nieznane na tym etapie, Komisja może, w uzasadnionych przypadkach, przyjąć rozporządzenie zmieniające obowiązującą stawkę celną. Ta zmieniona stawka, o ile zostanie nałożone cło, stanie się skuteczna począwszy od dnia, w którym weszło w życie przedmiotowe rozporządzenie antydumpingowe. |
| --- | --- |

(11)

Na podstawie nowych ustaleń i wyników wznowionego dochodzenia, które są nieznane na tym etapie, Komisja może, w uzasadnionych przypadkach, przyjąć rozporządzenie zmieniające obowiązującą stawkę celną. Ta zmieniona stawka, o ile zostanie nałożone cło, stanie się skuteczna począwszy od dnia, w którym weszło w życie przedmiotowe rozporządzenie antydumpingowe.

| (12) | W tym celu Komisja zwraca się do krajowych organów celnych o oczekiwanie na wynik tego ponownego rozpatrzenia przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku o zwrot ceł antydumpingowych, które Sąd unieważnił w odniesieniu do grupy Hansol. Organom celnym nakazuje się wstrzymanie rozpatrywania wszelkich wniosków o zwrot anulowanych ceł do momentu, gdy wynik ponownego rozpatrzenia zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

(12)

W tym celu Komisja zwraca się do krajowych organów celnych o oczekiwanie na wynik tego ponownego rozpatrzenia przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku o zwrot ceł antydumpingowych, które Sąd unieważnił w odniesieniu do grupy Hansol. Organom celnym nakazuje się wstrzymanie rozpatrywania wszelkich wniosków o zwrot anulowanych ceł do momentu, gdy wynik ponownego rozpatrzenia zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym.

| (13) | Ponadto, jeżeli wznowienie dochodzenia spowoduje ponowne nałożenie środków antydumpingowych, cła powinny zostać pobrane również za okres, w którym prowadzone jest dochodzenie w ramach wznowienia postępowania. |
| --- | --- |

(13)

Ponadto, jeżeli wznowienie dochodzenia spowoduje ponowne nałożenie środków antydumpingowych, cła powinny zostać pobrane również za okres, w którym prowadzone jest dochodzenie w ramach wznowienia postępowania.

| (14) | W tym kontekście Komisja zauważa, że rejestracja jest narzędziem, o którym mowa w art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, tak by można było następnie zastosować środki wobec przywozu od daty takiej rejestracji (10). W niniejszej sprawie Komisja uważa za właściwe rejestrowanie przywozu w odniesieniu do grupy Hansol w celu ułatwienia poboru ceł antydumpingowych po zmianie ich poziomu zgodnie z wyrokiem Sądu. |
| --- | --- |

(14)

W tym kontekście Komisja zauważa, że rejestracja jest narzędziem, o którym mowa w art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, tak by można było następnie zastosować środki wobec przywozu od daty takiej rejestracji (10). W niniejszej sprawie Komisja uważa za właściwe rejestrowanie przywozu w odniesieniu do grupy Hansol w celu ułatwienia poboru ceł antydumpingowych po zmianie ich poziomu zgodnie z wyrokiem Sądu.

10

| (15) | (15) Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (11), w przeciwieństwie do rejestracji, która miała miejsce w okresie poprzedzającym przyjęcie środków tymczasowych, warunki określone w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Celem rejestracji w kontekście wykonania wyroku Sądu nie jest bowiem umożliwienie poboru z mocą wsteczną ceł nałożonych z zastosowaniem środków ochrony handlu, jak przewidziano w tych przepisach. Celem jest raczej zapewnienie skuteczności obowiązujących środków bez nieuzasadnionej przerwy w okresie od dnia wejścia w życie spornych rozporządzeń do ponownego nałożenia skorygowanych ceł, poprzez zapewnienie możliwości późniejszego poboru ceł w prawidłowej wysokości. |
| --- | --- |

(15)

(15) Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (11), w przeciwieństwie do rejestracji, która miała miejsce w okresie poprzedzającym przyjęcie środków tymczasowych, warunki określone w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Celem rejestracji w kontekście wykonania wyroku Sądu nie jest bowiem umożliwienie poboru z mocą wsteczną ceł nałożonych z zastosowaniem środków ochrony handlu, jak przewidziano w tych przepisach. Celem jest raczej zapewnienie skuteczności obowiązujących środków bez nieuzasadnionej przerwy w okresie od dnia wejścia w życie spornych rozporządzeń do ponownego nałożenia skorygowanych ceł, poprzez zapewnienie możliwości późniejszego poboru ceł w prawidłowej wysokości.

11

| (16) | W związku z powyższym Komisja uznała, że istnieją podstawy rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(16)

W związku z powyższym Komisja uznała, że istnieją podstawy rejestracji na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

3.   REJESTRACJA

REJESTRACJA

| (17) | W związku z powyższym przywóz produkowanego przez grupę Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd.) rozpatrywanego produktu musi zostać poddany rejestracji. |
| --- | --- |

(17)

W związku z powyższym przywóz produkowanego przez grupę Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd.) rozpatrywanego produktu musi zostać poddany rejestracji.

| (18) | Jak wskazano w zawiadomieniu o wznowieniu, ostateczne zobowiązanie do zapłaty cła antydumpingowego, o ile zostanie nałożone, od daty wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia antydumpingowego będzie się opierać na ustaleniach z ponownego rozpatrzenia. |
| --- | --- |

(18)

Jak wskazano w zawiadomieniu o wznowieniu, ostateczne zobowiązanie do zapłaty cła antydumpingowego, o ile zostanie nałożone, od daty wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia antydumpingowego będzie się opierać na ustaleniach z ponownego rozpatrzenia.

| (19) | Za okres od dnia publikacji zawiadomienia o wznowieniu do dnia wejścia w życie wyników wznowionego dochodzenia nie pobiera się ceł wyższych niż cła określone w przedmiotowym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(19)

Za okres od dnia publikacji zawiadomienia o wznowieniu do dnia wejścia w życie wyników wznowionego dochodzenia nie pobiera się ceł wyższych niż cła określone w przedmiotowym rozporządzeniu.

| (20) | Obecne cło antydumpingowe mające zastosowanie do grupy Hansol wynosi 104,46 EUR za tonę netto, |
| --- | --- |

(20)

Obecne cło antydumpingowe mające zastosowanie do grupy Hansol wynosi 104,46 EUR za tonę netto,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036 i art. 24 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1037 organy celne podejmują odpowiednie kroki w celu rejestrowania przywozu niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego o gramaturze nie większej niż 65 g/m2; w rolkach o szerokości co najmniej 20 cm, o wadze rolki (wraz z papierem) wynoszącej co najmniej 50 kg i średnicy rolki (wraz z papierem) wynoszącej co najmniej 40 cm („duże rolki”); z powłoką bazową lub bez niej z jednej lub z obu stron; powleczonego termoczułą substancją po jednej lub obu stronach oraz z warstwą zewnętrzną lub bez niej, obecnie objętego kodami CN ex 4809 90 00, ex 4811 90 00, ex 4816 90 00 i ex 4823 90 85 (kody TARIC: 4809900010, 4811900010, 4816900010, 4823908520), pochodzącego z Republiki Korei i wyprodukowanego przez grupę Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd) (dodatkowy kod TARIC C874).

2.   Rejestracja wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.   Stawka cła antydumpingowego, które można pobrać od przywozu niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego, obecnie objętego kodami CN ex 4809 90 00, ex 4811 90 00, ex 4816 90 00 i ex 4823 90 85 (kody TARIC: 4809900010, 4811900010, 4816900010, 4823908520), pochodzącego z Republiki Korei i wyprodukowanego przez grupę Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd) między wznowieniem dochodzenia a datą wejścia w życie wyników wznowionego dochodzenia, nie może być wyższa od stawki nałożonej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/763.

4.   Krajowe organy celne wstrzymują się z podjęciem decyzji w sprawie wniosku o zwrot i umorzenie ceł antydumpingowych w zakresie, w jakim dotyczy to przywozu grupy Hansol (Hansol Paper Co. Ltd. i Hansol Artone Paper Co. Ltd), do momentu publikacji odpowiedniego rozporządzenia wykonawczego Komisji ponownie nakładającego cło.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

1

(2)  
  Dz.U. L 310 z 17.11.2016, s. 1.

2

(3)  
  Dz.U. L 114 z 3.5.2017, s. 3.

3

(4)  ECLI:EU:T:2020:139.

4

(5)  ECLI:EU:C:2022:370.

5

(6)  Sprawy połączone 97, 193, 99 i 215/86 Asteris AE i in. oraz Republika Grecka przeciwko Komisji, Rec. 1988, s. 2181, pkt 27 i 28; oraz sprawa T-440/20 Jindal Saw przeciwko Komisji Europejskiej, EU:T:2022:318.

6

(7)  Sprawa C-415/96 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. I-6993, pkt 31; sprawa C-458/98 P Industrie des Poudres Sphériques przeciwko Radzie, Rec. 2000, s. I-8147, pkt 80–85; sprawa T-301/01 Alitalia przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2008, s. II-1753, pkt 99 i 142; sprawy połączone T-267/08 i T-279/08 Région Nord-Pas de Calais przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2011, s. II-0000, pkt 83.

7

(8)  Sprawa C-415/96 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. I-6993, pkt 31; sprawa C-458/98 P Industrie des Poudres Sphériques przeciwko Radzie, Rec. 2000, s. I-8147, pkt 80–85.

8

(9)  Sprawa C-256/16, Deichmann SE przeciwko Hauptzollamt Duisburg, wyrok Trybunału z dnia 15 marca 2018 r., pkt 79 i C & J Clark International Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, wyrok z dnia 19 czerwca 2019 r., pkt 5.

9

(10)  Sprawa T-440/20, Intel Corp. przeciwko Komisji Europejskiej, EU:T:2022:318, pkt 154–159.

10

(11)  Sprawa C-256/16 Deichmann SE przeciwko Hauptzollamt Duisburg, pkt 79 i sprawa C-612/16, C & J Clark International Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, wyrok z dnia 19 czerwca 2019 r., pkt 58.

11

---

DECYZJE

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/68 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/68

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/1042

z dnia 21 czerwca 2022 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (linia budżetowa 07 20 03 01 – Zabezpieczenie społeczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1994 r. |
| --- | --- |

(1)

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1994 r.

| (2) | Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG ustanowiony Porozumieniem EOG (zwany dalej „Wspólnym Komitetem EOG”) może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 31”). |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG ustanowiony Porozumieniem EOG (zwany dalej „Wspólnym Komitetem EOG”) może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 31”).

| (3) | Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich. |
| --- | --- |

(3)

Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31.

| (5) | Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG, |
| --- | --- |

(5)

Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 czerwca 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

C. BEAUNE

---

(1)  
  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

1

(2)  
  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

2

---

PROJEKT

Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr ...

z dnia ...

zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich. |
| --- | --- |

(1)

Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

| (2) | Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2022 r., |
| --- | --- |

(2)

Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2022 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 5 ust. 5 i 14 protokołu 31 do Porozumienia EOG wyrazy „rok budżetowy 2021” zastępuje się wyrazami „lata budżetowe 2021 i 2022”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący/Przewodnicząca

Sekretarze

Wspólnego Komitetu EOG

---

(*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

*1

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/71 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/71

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/1043

z dnia 28 czerwca 2022 r.

w sprawie mianowania członka i dwóch zastępców członków Komitetu Regionów, zaproponowanych przez Królestwo Hiszpanii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2019/852 z dnia 21 maja 2019 r. ustalającą skład Komitetu Regionów (1),

uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że w skład Komitetu Regionów mają wchodzić przedstawiciele społeczności regionalnych i lokalnych, posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej lub lokalnej albo odpowiedzialni politycznie przed wybranym zgromadzeniem. |
| --- | --- |

(1)

Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że w skład Komitetu Regionów mają wchodzić przedstawiciele społeczności regionalnych i lokalnych, posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej lub lokalnej albo odpowiedzialni politycznie przed wybranym zgromadzeniem.

| (2) | W dniu 3 lutego 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/144 (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 3 lutego 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/144 (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r.

| (3) | Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Juana ESPADASA CEJASA. |
| --- | --- |

(3)

Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Juana ESPADASA CEJASA.

| (4) | Dwa stanowiska zastępców członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z rezygnacją Carlosa MARTÍNEZA MÍNGUEZA oraz wygaśnięciem mandatu krajowego, na podstawie którego zaproponowano mianowanie José Francisca BALLESTY GERMÁNA. |
| --- | --- |

(4)

Dwa stanowiska zastępców członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z rezygnacją Carlosa MARTÍNEZA MÍNGUEZA oraz wygaśnięciem mandatu krajowego, na podstawie którego zaproponowano mianowanie José Francisca BALLESTY GERMÁNA.

| (5) | Rząd hiszpański zaproponował Julia MILLÁNA MUÑOZA, przedstawiciela wspólnoty lokalnej posiadającego mandat wyborczy społeczności lokalnej, Alcalde del Ayuntamiento de Jaén (Andalucía) (burmistrz miasta Jaén (Andaluzja)) na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r. |
| --- | --- |

(5)

Rząd hiszpański zaproponował Julia MILLÁNA MUÑOZA, przedstawiciela wspólnoty lokalnej posiadającego mandat wyborczy społeczności lokalnej, Alcalde del Ayuntamiento de Jaén (Andalucía) (burmistrz miasta Jaén (Andaluzja)) na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.

| (6) | Rząd hiszpański zaproponował następujących przedstawicieli wspólnot lokalnych posiadających mandat wyborczy społeczności lokalnej na stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.: Noelia María ARROYO HERNÁNDEZ, Alcaldesa del Ayuntamiento de Cartagena (Murcia) (burmistrz miasta Cartagena (Murcia)) oraz Óscar PUENTE SANTIAGO, Alcalde del Ayuntamiento de Valladolid (Castilla y León) (burmistrz miasta Valladolid (Kastylia i León)), |
| --- | --- |

(6)

Rząd hiszpański zaproponował następujących przedstawicieli wspólnot lokalnych posiadających mandat wyborczy społeczności lokalnej na stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.: Noelia María ARROYO HERNÁNDEZ, Alcaldesa del Ayuntamiento de Cartagena (Murcia) (burmistrz miasta Cartagena (Murcia)) oraz Óscar PUENTE SANTIAGO, Alcalde del Ayuntamiento de Valladolid (Castilla y León) (burmistrz miasta Valladolid (Kastylia i León)),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujący przedstawiciele wspólnot lokalnych posiadający mandat wyborczy zostają niniejszym mianowani do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.:

| a) | na stanowisko członka Komitetu Regionów:






  — | Julio MILLÁN MUÑOZ, Alcalde del Ayuntamiento de Jaén (Andalucía) (burmistrz miasta Jaén (Andaluzja)), |
| --- | --- | --- |

a)

na stanowisko członka Komitetu Regionów:

—

Julio MILLÁN MUÑOZ, Alcalde del Ayuntamiento de Jaén (Andalucía) (burmistrz miasta Jaén (Andaluzja)),

oraz

| b) | na stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów:






  — | Noelia María ARROYO HERNÁNDEZ, Alcaldesa del Ayuntamiento de Cartagena (Murcia) (burmistrz miasta Cartagena (Murcja)), |
| --- | --- | --- |

b)

na stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów:

—

Noelia María ARROYO HERNÁNDEZ, Alcaldesa del Ayuntamiento de Cartagena (Murcia) (burmistrz miasta Cartagena (Murcja)),

| — | Óscar PUENTE SANTIAGO, Alcalde del Ayuntamiento de Valladolid (Castilla i León) (burmistrz rady miasta Valladolid (Kastylia i León)). |
| --- | --- |

—

Óscar PUENTE SANTIAGO, Alcalde del Ayuntamiento de Valladolid (Castilla i León) (burmistrz rady miasta Valladolid (Kastylia i León)).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

A. PANNIER-RUNACHER

---

(1)  
  Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 13.

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2020/144 z dnia 3 lutego 2020 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2020 r. do dnia 25 stycznia 2025 r. (Dz.U. L 32 z 4.2.2020, s. 16).

2

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/73 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/73

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2022/1044

z dnia 28 czerwca 2022 r.

w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2022)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady 2013/354/WPZiB z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2013/354/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Policyjną Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2013/354/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Policyjną Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

| (2) | W dniu 13 października 2020 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2020/1541 (2) w sprawie mianowania Nataliyi APOSTOLOVEJ szefem misji EUPOL COPPS od dnia 15 listopada 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 października 2020 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2020/1541 (2) w sprawie mianowania Nataliyi APOSTOLOVEJ szefem misji EUPOL COPPS od dnia 15 listopada 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r.

| (3) | W dniu 28 czerwca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/1066 (3) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUPOL COPPS do dnia 30 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 28 czerwca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/1066 (3) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUPOL COPPS do dnia 30 czerwca 2022 r.

| (4) | W dniu 1 lipca 2021 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2021/1128 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Nataliyi APOSTOLOVEJ jako szefa misji EUPOL COPPS do dnia 30 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 1 lipca 2021 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2021/1128 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Nataliyi APOSTOLOVEJ jako szefa misji EUPOL COPPS do dnia 30 czerwca 2022 r.

| (5) | W dniu 27 czerwca Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/1018 (5) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 27 czerwca Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/1018 (5) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.

| (6) | Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Nataliyi APOSTOLOVEJ jako szefa misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r., |
| --- | --- |

(6)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Nataliyi APOSTOLOVEJ jako szefa misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przedłuża się mandat Nataliyi APOSTOLOVEJ jako szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2022 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2022 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

D. PRONK

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 12.

1

(2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2020/1541 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie mianowania szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2020) (Dz.U. L 353 z 23.10.2020, s. 8).

2

(3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2021/1066 z dnia 28 czerwca 2021 r. zmieniająca decyzję 2013/354/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (Dz.U. L 229 z 29.6.2021, s. 13).

3

(4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2021/1128 z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2021) (Dz.U. L 244 z 9.7.2021, s. 3).

4

(5)  Decyzja Rady (WPZiB) 2022/1018 z dnia 27 czerwca 2022 r. zmieniająca decyzję 2013/345/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (Dz.U. L 170 z 28.6.2022 r., s. 76).

5

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/75 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/75

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2022/1045

z dnia 28 czerwca 2022 r.

w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2022)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/889/WPZiB z dnia 25 listopada 2005 r. ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2005/889/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2005/889/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

| (2) | W dniu 13 października 2020 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2020/1548 (2) w sprawie mianowania Mihaia-Florina BULGARIU szefem misji EU BAM Rafah od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 13 października 2020 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2020/1548 (2) w sprawie mianowania Mihaia-Florina BULGARIU szefem misji EU BAM Rafah od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r.

| (3) | W dniu 28 czerwca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/1065 (3) w sprawie przedłużenia mandatu misji EU BAM Rafah do dnia 30 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 28 czerwca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/1065 (3) w sprawie przedłużenia mandatu misji EU BAM Rafah do dnia 30 czerwca 2022 r.

| (4) | W dniu 1 lipca 2021 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2021/1127 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Mihaia-Florina BULGARIU jako szefa misji EUBAM Rafah od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 1 lipca 2021 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2021/1127 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Mihaia-Florina BULGARIU jako szefa misji EUBAM Rafah od dnia 1 lipca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2022 r.

| (5) | W dniu 27 czerwca 2022 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/1017 (5) w sprawie przedłużenia mandatu EU BAM Rafah do dnia 30 czerwca 2023 r. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 27 czerwca 2022 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/1017 (5) w sprawie przedłużenia mandatu EU BAM Rafah do dnia 30 czerwca 2023 r.

| (6) | Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Mihaia-Florina BULGARIU jako szefa misji EU BAM Rafah do dnia 30 czerwca 2023 r., |
| --- | --- |

(6)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Mihaia-Florina BULGARIU jako szefa misji EU BAM Rafah do dnia 30 czerwca 2023 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przedłuża się mandat Mihaia-Florina BULGARIU jako szefa misji EU BAM Rafah od dnia 1 lipca 2022 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2022 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2022 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

D. PRONK

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

1

(2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2020/1548 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie mianowania szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/2/2020) (Dz.U. L 354 z 26.10.2020, s. 5).

2

(3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2021/1065 z dnia 28 czerwca 2021 r. zmieniająca wspólne działanie 2005/889/WPZiB ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (Dz.U. L 229 z 29.6.2021, s. 11).

3

(4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2021/1127 z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2021) (Dz.U. L 244 z 9.7.2021, s. 1).

4

(5)  Decyzja Rady (WPZiB) 2022/1017 z dnia 27 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany wspólnego działania 2005/889/WPZiB ustanawiającego Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (Dz.U. L 170 z 28.6.2022, s. 74).

5

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/77 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/77

---

DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE) 2022/1046

z dnia 29 czerwca 2022 r.

w sprawie mianowania sędziów Sądu

PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kadencja dwadzieściorga sześciorga sędziów Sądu wygasa z dniem 31 sierpnia 2022 r. Należy dokonać mianowań na te stanowiska na okres od dnia 1 września 2022 r. do dnia 31 sierpnia 2028 r. |
| --- | --- |

(1)

Kadencja dwadzieściorga sześciorga sędziów Sądu wygasa z dniem 31 sierpnia 2022 r. Należy dokonać mianowań na te stanowiska na okres od dnia 1 września 2022 r. do dnia 31 sierpnia 2028 r.

| (2) | Na stanowisko sędziego Sądu, z myślą o odnowieniu mandatu na kolejną kadencję, zaproponowano kandydatury Iona GÂLEI, Marca JAEGERA, Deana SPIELMANNA i Mireli STANCU. |
| --- | --- |

(2)

Na stanowisko sędziego Sądu, z myślą o odnowieniu mandatu na kolejną kadencję, zaproponowano kandydatury Iona GÂLEI, Marca JAEGERA, Deana SPIELMANNA i Mireli STANCU.

| (3) | Zaproponowano, aby stanowisko sędziego Sądu na swoją pierwszą kadencję objął Steven VERSCHUUR. |
| --- | --- |

(3)

Zaproponowano, aby stanowisko sędziego Sądu na swoją pierwszą kadencję objął Steven VERSCHUUR.

| (4) | Ponadto art. 48 Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 (1), stanowi, że liczbę sędziów Sądu zwiększa się w trzech etapach, tak aby od dnia 1 września 2019 r. Sąd składał się z dwóch sędziów z każdego państwa członkowskiego. Zgodnie z art. 2 lit. a) tego rozporządzenia pierwszy etap zwiększania liczby sędziów Sądu zakłada mianowanie 12 dodatkowych sędziów, z których sześciu mianuje się na kadencję kończącą się w dniu 31 sierpnia 2016 r. Tych sześciu sędziów wybiera się następująco: rządy sześciu państw członkowskich proponują po dwóch sędziów do częściowego odnowienia składu Sądu w 2016 r., których kadencja trwa od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. Stanowisko dodatkowego sędziego, który ma zostać mianowany na wniosek rządu Republiki Słowackiej, jest jednym ze stanowisk sześciu dodatkowych sędziów uczestniczących w częściowym odnowieniu składu Sądu w 2016 r. Na stanowisko dodatkowego sędziego Sądu przedstawiono kandydaturę Beatrix RICZIOVEJ. |
| --- | --- |

(4)

Ponadto art. 48 Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 (1), stanowi, że liczbę sędziów Sądu zwiększa się w trzech etapach, tak aby od dnia 1 września 2019 r. Sąd składał się z dwóch sędziów z każdego państwa członkowskiego. Zgodnie z art. 2 lit. a) tego rozporządzenia pierwszy etap zwiększania liczby sędziów Sądu zakłada mianowanie 12 dodatkowych sędziów, z których sześciu mianuje się na kadencję kończącą się w dniu 31 sierpnia 2016 r. Tych sześciu sędziów wybiera się następująco: rządy sześciu państw członkowskich proponują po dwóch sędziów do częściowego odnowienia składu Sądu w 2016 r., których kadencja trwa od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. Stanowisko dodatkowego sędziego, który ma zostać mianowany na wniosek rządu Republiki Słowackiej, jest jednym ze stanowisk sześciu dodatkowych sędziów uczestniczących w częściowym odnowieniu składu Sądu w 2016 r. Na stanowisko dodatkowego sędziego Sądu przedstawiono kandydaturę Beatrix RICZIOVEJ.

| (5) | Na mocy art. 7 Protokołu nr 3 oraz w związku ze śmiercią Barny BERKEGO należy mianować sędziego Sądu na okres pozostający do końca kadencji Barny BERKEGO, tj. do dnia 31 sierpnia 2022 r. |
| --- | --- |

(5)

Na mocy art. 7 Protokołu nr 3 oraz w związku ze śmiercią Barny BERKEGO należy mianować sędziego Sądu na okres pozostający do końca kadencji Barny BERKEGO, tj. do dnia 31 sierpnia 2022 r.

| (6) | Zaproponowano, aby zwolnione stanowisko objął Tihamér TÓTH. |
| --- | --- |

(6)

Zaproponowano, aby zwolnione stanowisko objął Tihamér TÓTH.

| (7) | Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pozytywnie zaopiniował tych kandydatów do wykonywania funkcji sędziego Sądu, |
| --- | --- |

(7)

Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pozytywnie zaopiniował tych kandydatów do wykonywania funkcji sędziego Sądu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Sędziami Sądu na okres od dnia 1 września 2022 r. do dnia 31 sierpnia 2028 r. mianowani zostają:

| — | Ion GÂLEA, |
| --- | --- |

—

Ion GÂLEA,

| — | Marc JAEGER, |
| --- | --- |

—

Marc JAEGER,

| — | Dean SPIELMANN, |
| --- | --- |

—

Dean SPIELMANN,

| — | Mirela STANCU, |
| --- | --- |

—

Mirela STANCU,

| — | Steven VERSCHUUR. |
| --- | --- |

—

Steven VERSCHUUR.

Artykuł 2

Sędziami Sądu na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2022 r. mianowani zostają:

| — | Beatrix RICZIOVÁ, |
| --- | --- |

—

Beatrix RICZIOVÁ,

| — | Tihamér TÓTH. |
| --- | --- |

—

Tihamér TÓTH.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2022 r.

Przewodniczący

P. LÉGLISE-COSTA

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 14).

1

---

III Inne akty

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/79 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/79

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA nr 269/21/COL

z dnia 1 grudnia 2021 r.

wprowadzająca zmienione wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2022–2027 [2022/1047]

URZĄD NADZORU EFTA („ESA”),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,

uwzględniając Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („porozumienie o nadzorze i Trybunale”), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),

uwzględniając protokół 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale („protokół 3”), w szczególności jego część I art. 1 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale ESA wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale ESA wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli ESA uznaje to za konieczne.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 w części I Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale, ESA stale bada wszystkie systemy pomocy istniejące w państwach EFTA i proponuje im stosowne środki konieczne ze względu na stopniowy rozwój lub funkcjonowanie Porozumienia EOG,

W dniu 19 kwietnia 2021 r. Komisja Europejska („Komisja”) przyjęła zmienione wytyczne UE w sprawie pomocy regionalnej (1),

Wytyczne te mają również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym Europejskim Obszarze Gospodarczym zgodnie z celem jednorodności określonym w art. 1 Porozumienia EOG.

Zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” znajdującej się na stronie 11 załącznika XV do Porozumienia EOG ESA przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które przyjęła Komisja Europejska,

po konsultacji z Komisją Europejską,

po konsultacji z państwami EFTA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przepisy merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa zmienia się przez zastąpienie załącznika do Wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa, ze skutkiem od daty przyjęcia niniejszej decyzji. Zmienione wytyczne są załączone do niniejszej decyzji i stanowią jej integralną część.

Artykuł 2

Obowiązujące Wytyczne w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2021 zastępuje się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r.

Artykuł 3

Jedynie wersja niniejszej decyzji w języku angielskim jest autentyczna.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2021 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Bente ANGELL-HANSEN

Przewodnicząca

Odpowiedzialny członek Kolegium

Högni S. KRISTJÁNSSON

Członek Kolegium

Stefan BARRIGA

Członek Kolegium

Melpo-Menie JOSÉPHIDÈS

Zatwierdzająca jako dyrektor

ds. prawnych i wykonawczych

---

(1)  Opublikowany w Dz.U. C 153 z 29.4.2021, s. 1.

1

---

Wytyczne w sprawie regionalnej pomocy państwa (*)

Spis treści

Spis treści

| 1. | Wprowadzenie | 83 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Zakres i definicje | 85 |
| --- | --- | --- |

2.

| 2.1. | Zakres pomocy regionalnej | 85 |
| --- | --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Definicje | 86 |
| --- | --- | --- |

2.2.

| 3. | Pomoc regionalna podlegająca zgłoszeniu | 89 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Koszty kwalifikowalne | 89 |
| --- | --- | --- |

4.

| 4.1. | Pomoc inwestycyjna | 89 |
| --- | --- | --- |

4.1.

| 4.1.1. | Koszty kwalifikowalne obliczane na podstawie kosztów inwestycji | 90 |
| --- | --- | --- |

4.1.1.

| 4.1.2. | Koszty kwalifikowalne obliczane na podstawie kosztów wynagrodzenia | 91 |
| --- | --- | --- |

4.1.2.

| 4.2. | Pomoc operacyjna | 91 |
| --- | --- | --- |

4.2.

| 5. | Ocena zgodności pomocy regionalnej z rynkiem wewnętrznym | 91 |
| --- | --- | --- |

5.

| 5.1. | Wkład w rozwój regionalny i spójność terytorialną | 92 |
| --- | --- | --- |

5.1.

| 5.1.1. | Programy pomocy inwestycyjnej | 92 |
| --- | --- | --- |

5.1.1.

| 5.1.2. | Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu | 93 |
| --- | --- | --- |

5.1.2.

| 5.1.3. | Programy pomocy operacyjnej | 94 |
| --- | --- | --- |

5.1.3.

| 5.2. | Efekt zachęty | 94 |
| --- | --- | --- |

5.2.

| 5.2.1. | Pomoc inwestycyjna | 94 |
| --- | --- | --- |

5.2.1.

| 5.2.2. | Programy pomocy operacyjnej | 96 |
| --- | --- | --- |

5.2.2.

| 5.3. | Potrzeba interwencji państwa | 96 |
| --- | --- | --- |

5.3.

| 5.4. | Odpowiedniość pomocy regionalnej | 96 |
| --- | --- | --- |

5.4.

| 5.4.1. | Odpowiedniość różnych instrumentów polityki | 97 |
| --- | --- | --- |

5.4.1.

| 5.4.2. | Odpowiedniość różnych instrumentów pomocy | 97 |
| --- | --- | --- |

5.4.2.

| 5.5. | Proporcjonalność kwoty pomocy (pomoc ograniczona do niezbędnego minimum) | 97 |
| --- | --- | --- |

5.5.

| 5.5.1. | Pomoc inwestycyjna | 97 |
| --- | --- | --- |

5.5.1.

| 5.5.2. | Programy pomocy operacyjnej | 99 |
| --- | --- | --- |

5.5.2.

| 5.6. | Unikanie nadmiernego negatywnego wpływu na konkurencję i wymianę handlową | 99 |
| --- | --- | --- |

5.6.

| 5.6.1. | Uwagi ogólne | 99 |
| --- | --- | --- |

5.6.1.

| 5.6.2. | Wyraźne negatywne skutki dla konkurencji i wymiany handlowej | 100 |
| --- | --- | --- |

5.6.2.

| 5.6.3. | Programy pomocy inwestycyjnej | 101 |
| --- | --- | --- |

5.6.3.

| 5.6.4. | Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu | 102 |
| --- | --- | --- |

5.6.4.

| 5.6.5. | Programy pomocy operacyjnej | 103 |
| --- | --- | --- |

5.6.5.

| 5.7. | Przejrzystość | 103 |
| --- | --- | --- |

5.7.

| 6. | Ocena | 104 |
| --- | --- | --- |

6.

| 7. | Mapy pomocy regionalnej | 105 |
| --- | --- | --- |

7.

| 7.1. | Odsetek ludności kwalifikujący się do objęcia pomocą regionalną | 106 |
| --- | --- | --- |

7.1.

| 7.2. | Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a) | 106 |
| --- | --- | --- |

7.2.

| 7.3. | Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 3 lit. c) | 107 |
| --- | --- | --- |

7.3.

| 7.3.1. | Wstępnie określone obszary „c” | 107 |
| --- | --- | --- |

7.3.1.

| 7.3.2. | Nieokreślone z góry obszary „c” | 108 |
| --- | --- | --- |

7.3.2.

| 7.4. | Maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej | 109 |
| --- | --- | --- |

7.4.

| 7.4.1. | Maksymalne poziomy intensywności pomocy na obszarach „a” | 109 |
| --- | --- | --- |

7.4.1.

| 7.4.2. | Maksymalne poziomy intensywności pomocy na obszarach „c” | 110 |
| --- | --- | --- |

7.4.2.

| 7.4.3. | Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla MŚP. | 110 |
| --- | --- | --- |

7.4.3.

| 7.4.4. | Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla terytoriów wybranych do objęcia wsparciem z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji () | 110 |
| --- | --- | --- |

7.4.4.

| 7.4.5. | Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla regionów, w których ubywa ludności | 110 |
| --- | --- | --- |

7.4.5.

| 7.5. | Zgłoszenie i ocena map pomocy regionalnej | 110 |
| --- | --- | --- |

7.5.

| 7.6. | Zmiany | 111 |
| --- | --- | --- |

7.6.

| 7.6.1. | Rezerwa odsetka ludności | 111 |
| --- | --- | --- |

7.6.1.

| 7.6.2. | Przegląd śródokresowy | 111 |
| --- | --- | --- |

7.6.2.

| 8. | Zmiana wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 | 111 |
| --- | --- | --- |

8.

| 9. | Zastosowanie zasad dotyczących pomocy regionalnej | 112 |
| --- | --- | --- |

9.

| 10. | Sprawozdawczość i monitorowanie | 112 |
| --- | --- | --- |

10.

| 11. | Przegląd | 112 |
| --- | --- | --- |

11.

1.   WPROWADZENIE

WPROWADZENIE

| 1. | Na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG Urząd Nadzoru EFTA („ESA”) może uznać za zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG następujące rodzaje pomocy państwa:






  a) | pomoc państwa przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski, lub regionów, w których występuje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia; oraz |
| --- | --- | --- |

1.

Na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG Urząd Nadzoru EFTA („ESA”) może uznać za zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG następujące rodzaje pomocy państwa:

a)

pomoc państwa przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski, lub regionów, w których występuje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia; oraz

| b) | pomoc państwa przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych regionów gospodarczych Europejskiego Obszaru Gospodarczego („EOG”) (1). |
| --- | --- |

b)

pomoc państwa przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych regionów gospodarczych Europejskiego Obszaru Gospodarczego („EOG”) (1).

1

Te rodzaje pomocy państwa znane są jako pomoc regionalna.

| 2. | W niniejszych wytycznych określono warunki, na których pomoc regionalną można uznać za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Ponadto ustalono w nich kryteria określania obszarów spełniających warunki zgodności ustanowione w art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

2.

W niniejszych wytycznych określono warunki, na których pomoc regionalną można uznać za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Ponadto ustalono w nich kryteria określania obszarów spełniających warunki zgodności ustanowione w art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG.

| 3. | Głównym celem kontroli pomocy państwa w obszarze pomocy regionalnej jest zapewnienie, aby pomoc mająca przyczyniać się do rozwoju regionalnego i spójności terytorialnej (2) nie wpływała niekorzystnie na warunki wymiany handlowej między państwami EOG w nadmiernym zakresie (3). W szczególności celem kontroli jest uniknięcie sytuacji, w której państwa EOG prześcigałyby się w przyznawaniu dotacji, co może mieć miejsce, gdy próbują one przyciągnąć przedsiębiorstwa do obszarów EOG objętych pomocą lub je na nich zatrzymać; kontrola ta ma także służyć ograniczeniu wpływu pomocy regionalnej na wymianę handlową i konkurencję do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

3.

Głównym celem kontroli pomocy państwa w obszarze pomocy regionalnej jest zapewnienie, aby pomoc mająca przyczyniać się do rozwoju regionalnego i spójności terytorialnej (2

3

| 4. | Cel, jakim jest przyczynianie się do rozwoju regionalnego i spójności terytorialnej, odróżnia pomoc regionalną od innych form pomocy, takich jak pomoc na badania, rozwój i innowacje, pomoc na zatrudnienie, na szkolenia, energetykę lub na ochronę środowiska, przed którymi stawia się inne cele rozwoju gospodarczego zgodnie z art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG. W pewnych okolicznościach w odniesieniu do tych innych rodzajów pomocy dozwolone mogą być wyższe poziomy intensywności pomocy, kiedy pomoc jest przyznawana przedsiębiorstwom z siedzibą na obszarach objętych pomocą w uznaniu napotykanych przez nie określonych trudności (4). |
| --- | --- |

4.

Cel, jakim jest przyczynianie się do rozwoju regionalnego i spójności terytorialnej, odróżnia pomoc regionalną od innych form pomocy, takich jak pomoc na badania, rozwój i innowacje, pomoc na zatrudnienie, na szkolenia, energetykę lub na ochronę środowiska, przed którymi stawia się inne cele rozwoju gospodarczego zgodnie z art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG. W pewnych okolicznościach w odniesieniu do tych innych rodzajów pomocy dozwolone mogą być wyższe poziomy intensywności pomocy, kiedy pomoc jest przyznawana przedsiębiorstwom z siedzibą na obszarach objętych pomocą w uznaniu napotykanych przez nie określonych trudności (4

| 5. | Pomoc regionalna może być skuteczna jedynie wówczas, gdy jest stosowana oszczędnie i proporcjonalnie oraz skupia się na obszarach objętych pomocą w EOG (5). W szczególności dopuszczalne pułapy pomocy winny odzwierciedlać skalę problemów mających wpływ na rozwój przedmiotowych obszarów. Korzyści z pomocy pod względem rozwoju obszaru objętego pomocą muszą przeważać nad zakłóceniem konkurencji i wymiany handlowej, które może z niej wynikać (6). Znaczenie przykładane do pozytywnych skutków osiąganych dzięki pomocy może zmieniać się w zależności od rodzaju odstępstwa na podstawie art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG, co oznacza, że większe zakłócenia konkurencji dopuszcza się na najmniej uprzywilejowanych obszarach objętych postanowieniami art. 61 ust. 3 lit. a) niż w przypadku tych podlegających art. 61 ust. 3 lit. c) (7). |
| --- | --- |

5.

Pomoc regionalna może być skuteczna jedynie wówczas, gdy jest stosowana oszczędnie i proporcjonalnie oraz skupia się na obszarach objętych pomocą w EOG (5

6

7

| 6. | Ponadto pomoc regionalna może skutecznie wspierać lub ułatwiać rozwój gospodarczy obszarów objętych pomocą tylko wówczas, gdy przyznaje się ją w celu pobudzenia do dodatkowych inwestycji lub aktywności gospodarczej na tych obszarach. W niektórych, bardzo ograniczonych i właściwie określonych przypadkach problemy z przyciągnięciem działalności gospodarczej na te obszary lub utrzymaniem jej na tych obszarach mogą być na tyle poważne lub trwałe, że pomoc inwestycyjna może nie wystarczyć do umożliwienia rozwoju danego obszaru. W takiej sytuacji regionalną pomoc inwestycyjną można uzupełnić regionalną pomocą operacyjną. |
| --- | --- |

6.

Ponadto pomoc regionalna może skutecznie wspierać lub ułatwiać rozwój gospodarczy obszarów objętych pomocą tylko wówczas, gdy przyznaje się ją w celu pobudzenia do dodatkowych inwestycji lub aktywności gospodarczej na tych obszarach. W niektórych, bardzo ograniczonych i właściwie określonych przypadkach problemy z przyciągnięciem działalności gospodarczej na te obszary lub utrzymaniem jej na tych obszarach mogą być na tyle poważne lub trwałe, że pomoc inwestycyjna może nie wystarczyć do umożliwienia rozwoju danego obszaru. W takiej sytuacji regionalną pomoc inwestycyjną można uzupełnić regionalną pomocą operacyjną.

| 7. | W 2019 r. Komisja Europejska („Komisja”) przeprowadziła ocenę ram pomocy regionalnej, aby ustalić, czy wytyczne w sprawie pomocy regionalnej są nadal adekwatne do potrzeb. Wyniki (8) wykazały, że choć przyjęte przepisy zasadniczo dobrze spełniają swoją funkcję, należy wprowadzić w nich pewne udoskonalenia, aby odzwierciedlić zmiany gospodarcze. Ponadto przy ocenie wpływu pomocy regionalnej Komisja może wziąć pod uwagę takie dokumenty, jak: „Europejski Zielony Ład” (9), „Nowa strategia przemysłowa dla Europy” (10) oraz „Kształtowanie cyfrowej przyszłości Europy” (11), co wymaga wprowadzenia pewnych zmian we wspomnianych przepisach. W tym kontekście obecnie poddaje się rewizji także inne zasady pomocy państwa, a Komisja zwraca szczególną uwagę na zakres każdego zbioru wytycznych tematycznych oraz na możliwości ewentualnego łączenia różnych rodzajów pomocy na tę samą inwestycję. Z tego względu wsparcie na inwestycje początkowe na rzecz nowych przyjaznych dla środowiska technologii, które przyczyniają się do dekarbonizacji procesów produkcji w przemyśle, w tym w sektorach energochłonnych, takich jak sektor żelaza i stali, można oceniać, w zależności od dokładnych cech takiego wsparcia, w szczególności na podstawie zasad pomocy państwa w dziedzinie badań, rozwoju i innowacji lub zasad pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią. Pomoc regionalną można także łączyć z innymi rodzajami pomocy. Na przykład w przypadku tego samego projektu inwestycyjnego istnieje możliwość połączenia pomocy regionalnej ze wsparciem na podstawie zasad pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią, jeżeli dany projekt inwestycyjny wspomaga rozwój obszaru objętego pomocą, a jednocześnie na tyle podnosi poziom ochrony środowiska, że inwestycja lub jej część kwalifikuje się do objęcia wsparciem na podstawie obydwu zbiorów zasad tematycznych, a zgodność z przepisami zawartymi w tych dwóch zbiorach zasad jest zapewniona. W ten sposób państwa EOG mogą zachęcać do osiągania obu celów w optymalny sposób, unikając przy tym nadmiernej rekompensaty. [...] (12). |
| --- | --- |

7.

W 2019 r. Komisja Europejska („Komisja”) przeprowadziła ocenę ram pomocy regionalnej, aby ustalić, czy wytyczne w sprawie pomocy regionalnej są nadal adekwatne do potrzeb. Wyniki (8

9

10

11

12

| 7a. | ESA zauważa, że niektóre instrumenty polityczne i przepisy prawne, do których odnosi się Komisja, nie mogą zostać włączone do Porozumienia EOG. Biorąc pod uwagę szczególne przepisy prawne w państwach EOG-EFTA, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów o pomocy państwa i jednolitych warunków konkurencji w całym EOG, przy ocenie zgodności pomocy państwa z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (*) ESA będzie jednak stosować zasadniczo te same zasady, jak te sformułowane w wytycznych Komisji. Niniejsze wytyczne zawierają odniesienia do prawodawstwa Unii Europejskiej i dokumentów programowych zawartych w wytycznych Komisji (**). Nie oznacza to, że państwa EOG-EFTA są zobowiązane do przestrzegania przepisów, które nie zostały wdrożone do Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

7a.

ESA zauważa, że niektóre instrumenty polityczne i przepisy prawne, do których odnosi się Komisja, nie mogą zostać włączone do Porozumienia EOG. Biorąc pod uwagę szczególne przepisy prawne w państwach EOG-EFTA, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów o pomocy państwa i jednolitych warunków konkurencji w całym EOG, przy ocenie zgodności pomocy państwa z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (*

**

| 8. | W odpowiedzi na zakłócenia gospodarcze wywołane pandemią COVID-19 Komisja ustanowiła ukierunkowane instrumenty, takie jak tymczasowe ramy środków pomocy państwa (13). Skutki pandemii na niektórych obszarach mogą być bardziej długotrwałe niż na innych. Obecnie jest zbyt wcześnie, aby przewidzieć średnio- i długoterminowe skutki pandemii oraz aby wskazać obszary, które będą nią szczególnie silnie dotknięte. ESA planuje zatem przeprowadzenie w 2023 r. przeglądu śródokresowego map pomocy regionalnej, w którym uwzględni najnowsze dostępne dane statystyczne. |
| --- | --- |

8.

W odpowiedzi na zakłócenia gospodarcze wywołane pandemią COVID-19 Komisja ustanowiła ukierunkowane instrumenty, takie jak tymczasowe ramy środków pomocy państwa (13

2.   ZAKRES I DEFINICJE

ZAKRES I DEFINICJE

2.1.   Zakres pomocy regionalnej

Zakres pomocy regionalnej

| 9. | Warunki zgodności określone w niniejszych wytycznych mają zastosowanie zarówno do podlegających zgłoszeniu programów pomocy regionalnej, jak i do podlegającej zgłoszeniu pomocy indywidualnej. |
| --- | --- |

9.

Warunki zgodności określone w niniejszych wytycznych mają zastosowanie zarówno do podlegających zgłoszeniu programów pomocy regionalnej, jak i do podlegającej zgłoszeniu pomocy indywidualnej.

| 10. | Niniejsze wytyczne nie obejmują pomocy państwa przyznawanej sektorowi żelaza i stali (14), sektorowi węgla brunatnego (15) i sektorowi węglowemu (16). |
| --- | --- |

10.

Niniejsze wytyczne nie obejmują pomocy państwa przyznawanej sektorowi żelaza i stali (14

15

16

| 11. | ESA będzie stosować zasady określone w niniejszych wytycznych do pomocy regionalnej we wszystkich pozostałych sektorach działalności gospodarczej objętych zakresem Porozumienia EOG z wyjątkiem sektorów podlegających szczególnym zasadom pomocy państwa, w szczególności [...] (17) (18) sektora transportu (19), sektora sieci szerokopasmowych (20) i sektora energetycznego (21), z wyłączeniem przypadków, gdy pomoc państwa przyznaje się w tych sektorach w ramach programu horyzontalnej regionalnej pomocy operacyjnej. |
| --- | --- |

11.

ESA będzie stosować zasady określone w niniejszych wytycznych do pomocy regionalnej we wszystkich pozostałych sektorach działalności gospodarczej objętych zakresem Porozumienia EOG z wyjątkiem sektorów podlegających szczególnym zasadom pomocy państwa, w szczególności [...] (17

18

19

20

21

| 12. | ESA stosuje zasady ustanowione w niniejszych wytycznych do przetwarzania produktów rolnych na produkty nierolne i do wprowadzania ich do obrotu (22). |
| --- | --- |

12.

ESA stosuje zasady ustanowione w niniejszych wytycznych do przetwarzania produktów rolnych na produkty nierolne i do wprowadzania ich do obrotu (22

| 13. | Ograniczenia regionalne pod względem inwestycji lub utrzymania działalności gospodarczej na obszarach objętych pomocą mają zwykle większy wpływ na kondycję małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) niż dużych przedsiębiorstw. Po pierwsze, duże przedsiębiorstwa mogą łatwiej uzyskać kapitał i pożyczki na rynkach światowych i nie stykają się w tak dużym stopniu z koniecznością korzystania z bardziej ograniczonej oferty usług finansowych na obszarach objętych pomocą. Po drugie, inwestycje dokonywane przez duże przedsiębiorstwa mogą prowadzić do korzyści skali, które redukują koszty początkowe specyficzne dla danej lokalizacji i pod wieloma względami nie są związane z obszarem, w którym dokonywana jest inwestycja. Po trzecie, duże przedsiębiorstwa planujące inwestycje zwykle dysponują znaczną siłą przetargową wobec władz, co może prowadzić do przyznania pomocy bez należytego uzasadnienia. Ponadto istnieje prawdopodobieństwo, że duże przedsiębiorstwa są liczącymi się uczestnikami danego rynku, wskutek czego inwestycja, na którą przyznano pomoc, może zakłócić konkurencję i wymianę handlową na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

13.

Ograniczenia regionalne pod względem inwestycji lub utrzymania działalności gospodarczej na obszarach objętych pomocą mają zwykle większy wpływ na kondycję małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) niż dużych przedsiębiorstw. Po pierwsze, duże przedsiębiorstwa mogą łatwiej uzyskać kapitał i pożyczki na rynkach światowych i nie stykają się w tak dużym stopniu z koniecznością korzystania z bardziej ograniczonej oferty usług finansowych na obszarach objętych pomocą. Po drugie, inwestycje dokonywane przez duże przedsiębiorstwa mogą prowadzić do korzyści skali, które redukują koszty początkowe specyficzne dla danej lokalizacji i pod wieloma względami nie są związane z obszarem, w którym dokonywana jest inwestycja. Po trzecie, duże przedsiębiorstwa planujące inwestycje zwykle dysponują znaczną siłą przetargową wobec władz, co może prowadzić do przyznania pomocy bez należytego uzasadnienia. Ponadto istnieje prawdopodobieństwo, że duże przedsiębiorstwa są liczącymi się uczestnikami danego rynku, wskutek czego inwestycja, na którą przyznano pomoc, może zakłócić konkurencję i wymianę handlową na rynku wewnętrznym.

| 14. | Pomoc regionalna na rzecz dużych przedsiębiorstw przeznaczona na ich inwestycje prawdopodobnie nie wywoła efektu zachęty, nie może więc, co do zasady, zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG na podstawie art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG, chyba że jest to pomoc przyznana na inwestycję początkową, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą na tych obszarach „c” zgodnie z kryteriami określonymi w niniejszych wytycznych. [...] (23) (24). |
| --- | --- |

14.

Pomoc regionalna na rzecz dużych przedsiębiorstw przeznaczona na ich inwestycje prawdopodobnie nie wywoła efektu zachęty, nie może więc, co do zasady, zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG na podstawie art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG, chyba że jest to pomoc przyznana na inwestycję początkową, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą na tych obszarach „c” zgodnie z kryteriami określonymi w niniejszych wytycznych. [...] (23

24

| 15. | Pomoc regionalna mająca na celu ograniczenie bieżących wydatków przedsiębiorstwa stanowi pomoc operacyjną. Pomoc operacyjną można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym tylko wówczas, gdy można wykazać, że jest ona konieczna do rozwoju danego obszaru, na przykład jeżeli jej celem jest ograniczenie pewnych specyficznych trudności napotykanych przez MŚP na obszarach znajdujących się w najbardziej niekorzystnym położeniu (zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG), jeżeli pomoc ta rekompensuje dodatkowe koszty ponoszone w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w regionach najbardziej oddalonych albo jeżeli zapobiega wyludnianiu lub ogranicza wyludnienie na obszarach słabo i bardzo słabo zaludnionych. |
| --- | --- |

15.

Pomoc regionalna mająca na celu ograniczenie bieżących wydatków przedsiębiorstwa stanowi pomoc operacyjną. Pomoc operacyjną można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym tylko wówczas, gdy można wykazać, że jest ona konieczna do rozwoju danego obszaru, na przykład jeżeli jej celem jest ograniczenie pewnych specyficznych trudności napotykanych przez MŚP na obszarach znajdujących się w najbardziej niekorzystnym położeniu (zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG), jeżeli pomoc ta rekompensuje dodatkowe koszty ponoszone w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w regionach najbardziej oddalonych albo jeżeli zapobiega wyludnianiu lub ogranicza wyludnienie na obszarach słabo i bardzo słabo zaludnionych.

| 16. | Niniejsze wytyczne nie obejmują pomocy operacyjnej przyznawanej przedsiębiorstwom, których główna działalność wchodzi w zakres sekcji K „Działalność finansowa i ubezpieczeniowa” w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 (25), lub przedsiębiorstwom, które prowadzą działalność w ramach grupy przedsiębiorstw i których główna działalność wchodzi w zakres klas 70.10 „Działalność firm centralnych (head office)” lub 70.22 „Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, pozostałe” NACE Rev. 2. |
| --- | --- |

16.

Niniejsze wytyczne nie obejmują pomocy operacyjnej przyznawanej przedsiębiorstwom, których główna działalność wchodzi w zakres sekcji K „Działalność finansowa i ubezpieczeniowa” w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 (25

| 17. | Pomocy regionalnej nie można również przyznawać przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji zgodnie z definicją do celów niniejszych wytycznych zawartą w Wytycznych dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (26). |
| --- | --- |

17.

Pomocy regionalnej nie można również przyznawać przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji zgodnie z definicją do celów niniejszych wytycznych zawartą w Wytycznych dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (26

| 18. | Przy ocenie pomocy regionalnej przyznanej przedsiębiorstwu, którego dotyczy nieuregulowany nakaz odzyskania środków wynikający z wcześniejszej decyzji ESA uznającej pomoc za niezgodną z prawem i funkcjonowaniem Porozumienia EOG, ESA uwzględni kwotę pomocy nadal pozostającą do odzyskania (27). |
| --- | --- |

18.

Przy ocenie pomocy regionalnej przyznanej przedsiębiorstwu, którego dotyczy nieuregulowany nakaz odzyskania środków wynikający z wcześniejszej decyzji ESA uznającej pomoc za niezgodną z prawem i funkcjonowaniem Porozumienia EOG, ESA uwzględni kwotę pomocy nadal pozostającą do odzyskania (27

2.2.   Definicje

Definicje

| 19. | Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:






  1) | „obszary »a«” oznaczają obszary określone w mapie pomocy regionalnej zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG, a „obszary »c«” oznaczają obszary określone w mapie pomocy regionalnej zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG; |
| --- | --- | --- |

19.

Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:

1)

„obszary »a«” oznaczają obszary określone w mapie pomocy regionalnej zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG, a „obszary »c«” oznaczają obszary określone w mapie pomocy regionalnej zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG;

| 2) | „pomoc ad hoc” oznacza pomoc przyznawaną poza programem pomocy; |
| --- | --- |

2)

„pomoc ad hoc” oznacza pomoc przyznawaną poza programem pomocy;

ad hoc

| 3) | „dostosowana kwota pomocy” oznacza maksymalną dopuszczalną kwotę pomocy na duże projekty inwestycyjne, obliczaną według następującego wzoru:






  3.1. | dostosowana kwota pomocy = R × (A + 0,50 × B + 0,34 × C) |
| --- | --- | --- |

3)

„dostosowana kwota pomocy” oznacza maksymalną dopuszczalną kwotę pomocy na duże projekty inwestycyjne, obliczaną według następującego wzoru:

3.1.

dostosowana kwota pomocy = R × (A + 0,50 × B + 0,34 × C)

| 3.2. | gdzie: R to maksymalna intensywność pomocy obowiązująca na danym obszarze, z wyłączeniem zwiększonej intensywności pomocy dla MŚP; A to część kosztów kwalifikowalnych wynosząca 50 mln EUR, B to część kosztów kwalifikowalnych między 50 mln EUR a 100 mln EUR, a C to część kosztów kwalifikowalnych powyżej 100 mln EUR; |
| --- | --- |

3.2.

gdzie: R to maksymalna intensywność pomocy obowiązująca na danym obszarze, z wyłączeniem zwiększonej intensywności pomocy dla MŚP; A to część kosztów kwalifikowalnych wynosząca 50 mln EUR, B to część kosztów kwalifikowalnych między 50 mln EUR a 100 mln EUR, a C to część kosztów kwalifikowalnych powyżej 100 mln EUR;

| 4) | „intensywność pomocy” oznacza ekwiwalent dotacji brutto wyrażony jako odsetek kosztów kwalifikowalnych; |
| --- | --- |

4)

„intensywność pomocy” oznacza ekwiwalent dotacji brutto wyrażony jako odsetek kosztów kwalifikowalnych;

| 5) | „obszar objęty pomocą” oznacza obszar „a” albo obszar „c”; |
| --- | --- |

5)

„obszar objęty pomocą” oznacza obszar „a” albo obszar „c”;

| 6) | „zakończenie inwestycji” oznacza moment, w którym organy krajowe uznają inwestycję za zakończoną lub w którym upływają trzy lata od rozpoczęcia prac, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej; |
| --- | --- |

6)

„zakończenie inwestycji” oznacza moment, w którym organy krajowe uznają inwestycję za zakończoną lub w którym upływają trzy lata od rozpoczęcia prac, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej;

| 7) | „data przyznania pomocy” oznacza dzień, w którym beneficjent pomocy uzyskał prawo do otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym; |
| --- | --- |

7)

„data przyznania pomocy” oznacza dzień, w którym beneficjent pomocy uzyskał prawo do otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym;

| 8) | „UE-27” oznacza wszystkie 27 państw członkowskich (z wyłączeniem Irlandii Północnej) (*);






  8a) | „państwa EOG” oznaczają UE-27 i państwa EOG-EFTA; |
| --- | --- | --- |

8)

„UE-27” oznacza wszystkie 27 państw członkowskich (z wyłączeniem Irlandii Północnej) (*);

*

8a)

„państwa EOG” oznaczają UE-27 i państwa EOG-EFTA;

| 8b) | „państwa EOG-EFTA” oznaczają Islandię, Liechtenstein i Norwegię; |
| --- | --- |

8b)

„państwa EOG-EFTA” oznaczają Islandię, Liechtenstein i Norwegię;

| 9) | „plan oceny” oznacza dokument obejmujący co najmniej jeden program pomocy i zawierający przynajmniej następujące minimalne elementy: cele, które będą podlegały ocenie; pytania służące ocenie, wskaźniki rezultatu, przewidywaną metodę przeprowadzania oceny, wymogi w zakresie gromadzenia danych, proponowany harmonogram oceny, w tym termin przedłożenia okresowego i końcowego sprawozdania z oceny, opis niezależnego podmiotu przeprowadzającego ocenę lub opis kryteriów wyboru takiego podmiotu oraz procedury zapewniające publiczne udostępnienie oceny; |
| --- | --- |

9)

„plan oceny” oznacza dokument obejmujący co najmniej jeden program pomocy i zawierający przynajmniej następujące minimalne elementy: cele, które będą podlegały ocenie; pytania służące ocenie, wskaźniki rezultatu, przewidywaną metodę przeprowadzania oceny, wymogi w zakresie gromadzenia danych, proponowany harmonogram oceny, w tym termin przedłożenia okresowego i końcowego sprawozdania z oceny, opis niezależnego podmiotu przeprowadzającego ocenę lub opis kryteriów wyboru takiego podmiotu oraz procedury zapewniające publiczne udostępnienie oceny;

| 10) | „ekwiwalent dotacji brutto” oznacza zdyskontowaną kwotę pomocy równoważną temu, ile by ona wyniosła, gdyby została udzielona beneficjentowi pomocy w formie dotacji, przed potrąceniem podatku lub innych opłat, obliczoną na dzień przyznania pomocy lub w momencie zgłoszenia pomocy ESA, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej, na podstawie referencyjnej stopy procentowej obowiązującej w tym dniu; |
| --- | --- |

10)

„ekwiwalent dotacji brutto” oznacza zdyskontowaną kwotę pomocy równoważną temu, ile by ona wyniosła, gdyby została udzielona beneficjentowi pomocy w formie dotacji, przed potrąceniem podatku lub innych opłat, obliczoną na dzień przyznania pomocy lub w momencie zgłoszenia pomocy ESA, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej, na podstawie referencyjnej stopy procentowej obowiązującej w tym dniu;

| 11) | „program horyzontalnej regionalnej pomocy operacyjnej” oznacza działanie, na podstawie którego, bez dalszych środków wdrażających, można udzielić indywidualnej pomocy operacyjnej na rzecz przedsiębiorstw określonych w akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny. Do celów niniejszej definicji sektorowy program pomocy nie może zostać uznany za program horyzontalnej regionalnej pomocy operacyjnej; |
| --- | --- |

11)

„program horyzontalnej regionalnej pomocy operacyjnej” oznacza działanie, na podstawie którego, bez dalszych środków wdrażających, można udzielić indywidualnej pomocy operacyjnej na rzecz przedsiębiorstw określonych w akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny. Do celów niniejszej definicji sektorowy program pomocy nie może zostać uznany za program horyzontalnej regionalnej pomocy operacyjnej;

| 12) | „pomoc indywidualna” oznacza pomoc ad hoc lub pomoc podlegającą wymogowi zgłoszenia przyznawaną beneficjentom indywidualnym na podstawie programu pomocy; |
| --- | --- |

12)

„pomoc indywidualna” oznacza pomoc ad hoc lub pomoc podlegającą wymogowi zgłoszenia przyznawaną beneficjentom indywidualnym na podstawie programu pomocy;

ad hoc

| 13) | „inwestycja początkowa” oznacza:






  a) | inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z co najmniej jednym z poniższych:






  — | utworzeniem nowego zakładu, |
| --- | --- | --- | --- |

13)

„inwestycja początkowa” oznacza:

a)

inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z co najmniej jednym z poniższych:

—

utworzeniem nowego zakładu,

| — | zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, |
| --- | --- |

—

zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,

| — | dywersyfikacją produkcji zakładu na produkty (28) dotąd niewytwarzane przez ten zakład, lub |
| --- | --- |

—

dywersyfikacją produkcji zakładu na produkty (28) dotąd niewytwarzane przez ten zakład, lub

28

| — | zasadniczą zmianą całościowego procesu produkcji produktu lub produktów, których dotyczy inwestycja w ten zakład; lub |
| --- | --- |

—

zasadniczą zmianą całościowego procesu produkcji produktu lub produktów, których dotyczy inwestycja w ten zakład; lub

| b) | nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił. Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie stanowi inwestycji początkowej. |
| --- | --- |

b)

nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił. Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie stanowi inwestycji początkowej.

Inwestycje odtworzeniowe nie stanowią zatem inwestycji początkowej;

| 14) | „inwestycja początkowa, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą” oznacza:






  a) | inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z co najmniej jednym z poniższych:






  — | utworzeniem nowego zakładu, lub |
| --- | --- | --- | --- |

14)

„inwestycja początkowa, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą” oznacza:

a)

inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z co najmniej jednym z poniższych:

—

utworzeniem nowego zakładu, lub

| — | dywersyfikacją działalności zakładu, pod warunkiem że nowa działalność nie jest taka sama jak działalność poprzednio prowadzona w danym zakładzie ani podobna do takiej działalności, lub |
| --- | --- |

—

dywersyfikacją działalności zakładu, pod warunkiem że nowa działalność nie jest taka sama jak działalność poprzednio prowadzona w danym zakładzie ani podobna do takiej działalności, lub

| b) | nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, pod warunkiem że nowa działalność, która ma być prowadzona z wykorzystaniem nabytych aktywów, nie jest taka sama jak działalność prowadzona w zakładzie przed nabyciem ani podobna do takiej działalności. Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie stanowi inwestycji początkowej, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą; |
| --- | --- |

b)

nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, pod warunkiem że nowa działalność, która ma być prowadzona z wykorzystaniem nabytych aktywów, nie jest taka sama jak działalność prowadzona w zakładzie przed nabyciem ani podobna do takiej działalności. Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie stanowi inwestycji początkowej, która zapoczątkowuje nową działalność gospodarczą;

| 15) | „wartości niematerialne i prawne” oznaczają aktywa nieposiadające postaci fizycznej ani finansowej, takie jak uprawnienia wynikające z patentu, licencje, know-how lub inna własność intelektualna; |
| --- | --- |

15)

„wartości niematerialne i prawne” oznaczają aktywa nieposiadające postaci fizycznej ani finansowej, takie jak uprawnienia wynikające z patentu, licencje, know-how lub inna własność intelektualna;

| 16) | „tworzenie miejsc pracy” oznacza wzrost netto liczby pracowników w danym zakładzie w porównaniu ze średnią z poprzednich 12 miesięcy; od liczby utworzonych miejsc pracy należy odjąć liczbę miejsc pracy zlikwidowanych w tym samym okresie, wyrażonych w rocznych jednostkach roboczych; |
| --- | --- |

16)

„tworzenie miejsc pracy” oznacza wzrost netto liczby pracowników w danym zakładzie w porównaniu ze średnią z poprzednich 12 miesięcy; od liczby utworzonych miejsc pracy należy odjąć liczbę miejsc pracy zlikwidowanych w tym samym okresie, wyrażonych w rocznych jednostkach roboczych;

| 17) | „duże przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa, które nie spełniają warunków pozwalających na zakwalifikowanie ich jako MŚP zgodnie z pkt 28; |
| --- | --- |

17)

„duże przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa, które nie spełniają warunków pozwalających na zakwalifikowanie ich jako MŚP zgodnie z pkt 28;

| 18) | „duży projekt inwestycyjny” oznacza inwestycję początkową, której koszty kwalifikowalne przekraczają 50 mln EUR; |
| --- | --- |

18)

„duży projekt inwestycyjny” oznacza inwestycję początkową, której koszty kwalifikowalne przekraczają 50 mln EUR;

| 19) | „maksymalna intensywność pomocy” oznacza intensywność pomocy odzwierciedloną w mapach pomocy regionalnej, określoną w podsekcji 7.4, w tym zwiększoną intensywność pomocy dla MŚP; |
| --- | --- |

19)

„maksymalna intensywność pomocy” oznacza intensywność pomocy odzwierciedloną w mapach pomocy regionalnej, określoną w podsekcji 7.4, w tym zwiększoną intensywność pomocy dla MŚP;

| 20) | „liczba pracowników” oznacza liczbę rocznych jednostek roboczych, tj. liczbę pracowników zatrudnionych na pełnym etacie w ciągu jednego roku; pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin oraz zatrudnionych do pracy sezonowej uwzględnia się w ułamkach rocznych jednostek roboczych; |
| --- | --- |

20)

„liczba pracowników” oznacza liczbę rocznych jednostek roboczych, tj. liczbę pracowników zatrudnionych na pełnym etacie w ciągu jednego roku; pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin oraz zatrudnionych do pracy sezonowej uwzględnia się w ułamkach rocznych jednostek roboczych;

| 21) | [...] (29); |
| --- | --- |

21)

[...] (29);

29

| 22) | „pomoc operacyjna” oznacza pomoc mającą na celu zmniejszenie bieżących wydatków przedsiębiorstwa, w tym takich kategorii kosztów, jak koszty zatrudnienia, materiałów, usług obcych, komunikacji, energii, konserwacji, czynszu i administracji, ale z wyłączeniem kosztów amortyzacji i kosztów finansowania, jeśli były one uwzględnione w ramach kosztów kwalifikowanych przy przyznawaniu regionalnej pomocy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

22)

„pomoc operacyjna” oznacza pomoc mającą na celu zmniejszenie bieżących wydatków przedsiębiorstwa, w tym takich kategorii kosztów, jak koszty zatrudnienia, materiałów, usług obcych, komunikacji, energii, konserwacji, czynszu i administracji, ale z wyłączeniem kosztów amortyzacji i kosztów finansowania, jeśli były one uwzględnione w ramach kosztów kwalifikowanych przy przyznawaniu regionalnej pomocy inwestycyjnej;

| 23) | „mapa pomocy regionalnej” oznacza listę obszarów określonych przez państwo EOG-EFTA zgodnie z warunkami przedstawionymi w niniejszych wytycznych i zatwierdzonych przez ESA; |
| --- | --- |

23)

„mapa pomocy regionalnej” oznacza listę obszarów określonych przez państwo EOG-EFTA zgodnie z warunkami przedstawionymi w niniejszych wytycznych i zatwierdzonych przez ESA;

| 24) | „przeniesienie” oznacza przeniesienie tej samej lub podobnej działalności lub jej części z zakładu na terenie jednej umawiającej się strony Porozumienia EOG (zakład pierwotny) do zakładu, w którym dokonuje się inwestycji objętej pomocą i który znajduje się na terenie innej umawiającej się strony Porozumienia EOG (zakład objęty pomocą). Przeniesienie występuje wówczas, gdy produkt w zakładzie pierwotnym i zakładzie objętym pomocą służy przynajmniej częściowo do tych samych celów oraz zaspokaja wymagania lub potrzeby tej samej kategorii klientów, a w jednym z pierwotnych zakładów beneficjenta pomocy w EOG nastąpiła likwidacja miejsc pracy związanych z taką samą lub podobną działalnością; |
| --- | --- |

24)

„przeniesienie” oznacza przeniesienie tej samej lub podobnej działalności lub jej części z zakładu na terenie jednej umawiającej się strony Porozumienia EOG (zakład pierwotny) do zakładu, w którym dokonuje się inwestycji objętej pomocą i który znajduje się na terenie innej umawiającej się strony Porozumienia EOG (zakład objęty pomocą). Przeniesienie występuje wówczas, gdy produkt w zakładzie pierwotnym i zakładzie objętym pomocą służy przynajmniej częściowo do tych samych celów oraz zaspokaja wymagania lub potrzeby tej samej kategorii klientów, a w jednym z pierwotnych zakładów beneficjenta pomocy w EOG nastąpiła likwidacja miejsc pracy związanych z taką samą lub podobną działalnością;

| 25) | „taka sama lub podobna działalność” oznacza działalność w tej samej klasie (czterocyfrowy kod numeryczny) w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2; |
| --- | --- |

25)

„taka sama lub podobna działalność” oznacza działalność w tej samej klasie (czterocyfrowy kod numeryczny) w statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2;

| 26) | „sektorowy program pomocy” oznacza program obejmujący działalność wchodzącą w zakres mniej niż pięciu klas (czterocyfrowy kod numeryczny) w statystycznej klasyfikacji NACE Rev. 2; |
| --- | --- |

26)

„sektorowy program pomocy” oznacza program obejmujący działalność wchodzącą w zakres mniej niż pięciu klas (czterocyfrowy kod numeryczny) w statystycznej klasyfikacji NACE Rev. 2;

| 27) | „jednostkowy projekt inwestycyjny” oznacza każdą inwestycję początkową związaną z taką samą lub podobną działalnością rozpoczętą przez beneficjenta pomocy na poziomie grupy w ciągu trzech lat od dnia rozpoczęcia prac nad inną inwestycją objętą pomocą w tym samym regionie statystycznym na poziomie 3 (30); |
| --- | --- |

27)

„jednostkowy projekt inwestycyjny” oznacza każdą inwestycję początkową związaną z taką samą lub podobną działalnością rozpoczętą przez beneficjenta pomocy na poziomie grupy w ciągu trzech lat od dnia rozpoczęcia prac nad inną inwestycją objętą pomocą w tym samym regionie statystycznym na poziomie 3 (30);

30

| 28) | „MŚP” oznacza przedsiębiorstwa, które spełniają warunki określone w wytycznych ESA z dnia 19 kwietnia 2006 r. dotyczących pomocy dla mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw (31); |
| --- | --- |

28)

„MŚP” oznacza przedsiębiorstwa, które spełniają warunki określone w wytycznych ESA z dnia 19 kwietnia 2006 r. dotyczących pomocy dla mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw (31);

31

| 29) | „rozpoczęcie prac” oznacza rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń lub inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, zależnie od tego, co nastąpi najpierw. Zakupu gruntów oraz prac przygotowawczych, takich jak uzyskiwanie zezwoleń i wykonywanie wstępnych studiów wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie prac. W odniesieniu do przejęć „rozpoczęcie prac” oznacza datę nabycia aktywów bezpośrednio związanych z nabytym zakładem; |
| --- | --- |

29)

„rozpoczęcie prac” oznacza rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń lub inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, zależnie od tego, co nastąpi najpierw. Zakupu gruntów oraz prac przygotowawczych, takich jak uzyskiwanie zezwoleń i wykonywanie wstępnych studiów wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie prac. W odniesieniu do przejęć „rozpoczęcie prac” oznacza datę nabycia aktywów bezpośrednio związanych z nabytym zakładem;

| 30) | „obszary słabo zaludnione” oznaczają obszary określone przez dane państwo EOG-EFTA zgodnie z pkt 169; |
| --- | --- |

30)

„obszary słabo zaludnione” oznaczają obszary określone przez dane państwo EOG-EFTA zgodnie z pkt 169;

| 31) | „rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają aktywa w postaci gruntów, budynków i instalacji, maszyn i urządzeń; |
| --- | --- |

31)

„rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają aktywa w postaci gruntów, budynków i instalacji, maszyn i urządzeń;

| 32) | „obszary bardzo słabo zaludnione” oznaczają regiony statystyczne na poziomie 2 o gęstości zaludnienia mniejszej niż ośmiu mieszkańców na km2 lub części takich regionów statystycznych określone przez dane państwo EOG-EFTA zgodnie z pkt 169; |
| --- | --- |

32)

„obszary bardzo słabo zaludnione” oznaczają regiony statystyczne na poziomie 2 o gęstości zaludnienia mniejszej niż ośmiu mieszkańców na km2 lub części takich regionów statystycznych określone przez dane państwo EOG-EFTA zgodnie z pkt 169;

2

| 33) | „koszty wynagrodzenia” oznaczają całkowite koszty, jakie beneficjent pomocy faktycznie ponosi z tytułu przedmiotowego zatrudnienia, na które składają się wynagrodzenie brutto przed opodatkowaniem oraz obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne i koszty opieki nad dziećmi i nad rodzicami w pewnym określonym przedziale czasu. |
| --- | --- |

33)

„koszty wynagrodzenia” oznaczają całkowite koszty, jakie beneficjent pomocy faktycznie ponosi z tytułu przedmiotowego zatrudnienia, na które składają się wynagrodzenie brutto przed opodatkowaniem oraz obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne i koszty opieki nad dziećmi i nad rodzicami w pewnym określonym przedziale czasu.

3.   POMOC REGIONALNA PODLEGAJĄCA ZGŁOSZENIU

POMOC REGIONALNA PODLEGAJĄCA ZGŁOSZENIU

| 20. | Państwa EOG–EFTA są co do zasady zobowiązane do zgłaszania pomocy regionalnej zgodnie z art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („protokół 3”), z wyjątkiem środków spełniających warunki określone w rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych uwzględnionym w Porozumieniu EOG poprzez załącznik XV (32). |
| --- | --- |

20.

Państwa EOG–EFTA są co do zasady zobowiązane do zgłaszania pomocy regionalnej zgodnie z art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („protokół 3”), z wyjątkiem środków spełniających warunki określone w rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych uwzględnionym w Porozumieniu EOG poprzez załącznik XV (32

| 21. | ESA stosuje niniejsze wytyczne do podlegających zgłoszeniu programów pomocy regionalnej oraz do podlegającej zgłoszeniu indywidualnej pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

21.

ESA stosuje niniejsze wytyczne do podlegających zgłoszeniu programów pomocy regionalnej oraz do podlegającej zgłoszeniu indywidualnej pomocy regionalnej.

| 22. | Pomoc indywidualna przyznawana w ramach zgłoszonego programu nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 1 ust. 3 części I protokołu 3, jeżeli pomoc ze wszystkich źródeł przekracza próg pomocy indywidualnej powodujący obowiązek zgłoszenia określony w ogólnym rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych (33) („GBER”) w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

22.

Pomoc indywidualna przyznawana w ramach zgłoszonego programu nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 1 ust. 3 części I protokołu 3, jeżeli pomoc ze wszystkich źródeł przekracza próg pomocy indywidualnej powodujący obowiązek zgłoszenia określony w ogólnym rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych (33

| 23. | Pomoc indywidualna przyznawana w ramach zgłoszonego programu także nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 1 ust. 3 części I Protokołu 3, chyba że beneficjent:






  a) | potwierdził, że w ciągu 2 lat poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy nie dokonał przeniesienia do zakładu, w którym ma zostać dokonana inwestycja początkowa objęta pomocą, oraz |
| --- | --- | --- |

23.

Pomoc indywidualna przyznawana w ramach zgłoszonego programu także nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 1 ust. 3 części I Protokołu 3, chyba że beneficjent:

a)

potwierdził, że w ciągu 2 lat poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy nie dokonał przeniesienia do zakładu, w którym ma zostać dokonana inwestycja początkowa objęta pomocą, oraz

| b) | zobowiązał się nie dokonywać takiego przeniesienia w okresie do dwóch lat po zakończeniu inwestycji początkowej. |
| --- | --- |

b)

zobowiązał się nie dokonywać takiego przeniesienia w okresie do dwóch lat po zakończeniu inwestycji początkowej.

4.   KOSZTY KWALIFIKOWALNE

KOSZTY KWALIFIKOWALNE

4.1.   Pomoc inwestycyjna

Pomoc inwestycyjna

| 24. | Za koszty kwalifikowalne uznaje się:






  1) | koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne; lub |
| --- | --- | --- |

24.

Za koszty kwalifikowalne uznaje się:

1)

koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne; lub

| 2) | szacunkowe koszty wynagrodzenia wynikające z utworzenia miejsc pracy w następstwie inwestycji początkowej, obliczone za dwa lata; lub |
| --- | --- |

2)

szacunkowe koszty wynagrodzenia wynikające z utworzenia miejsc pracy w następstwie inwestycji początkowej, obliczone za dwa lata; lub

| 3) | połączenie części kosztów, o których mowa w ppkt 1) i 2), nieprzekraczające jednak kwoty kosztów, o których mowa w ppkt 1) lub 2), w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa. |
| --- | --- |

3)

połączenie części kosztów, o których mowa w ppkt 1) i 2), nieprzekraczające jednak kwoty kosztów, o których mowa w ppkt 1) lub 2), w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.

| 25. | Jeżeli koszty kwalifikowalne ustala się na podstawie kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, za kwalifikowalne uznaje się wyłącznie koszty związane z rzeczowymi aktywami trwałymi i wartościami niematerialnymi i prawnymi stanowiące część inwestycji początkowej w zakład beneficjenta pomocy położony na danym obszarze objętym pomocą. |
| --- | --- |

25.

Jeżeli koszty kwalifikowalne ustala się na podstawie kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, za kwalifikowalne uznaje się wyłącznie koszty związane z rzeczowymi aktywami trwałymi i wartościami niematerialnymi i prawnymi stanowiące część inwestycji początkowej w zakład beneficjenta pomocy położony na danym obszarze objętym pomocą.

| 26. | Na zasadzie odstępstwa od warunku określonego w pkt 25 aktywa w postaci oprzyrządowania dla dostawców (34) można zaliczyć do kosztów kwalifikowalnych przedsiębiorstwa, które je nabyło (lub wytworzyło), jeżeli są one wykorzystywane przez cały minimalny okres utrzymania wynoszący pięć lat w przypadku dużych przedsiębiorstw i trzy lata w przypadku MŚP do celów procesów przetwarzania lub montażu realizowanych przez beneficjenta pomocy, bezpośrednio związanych z procesem produkcji w oparciu o objętą pomocą inwestycję początkową beneficjenta pomocy. Odstępstwo to ma zastosowanie, pod warunkiem że zakład dostawcy znajduje się na obszarze objętym pomocą, sam dostawca nie otrzymuje regionalnej pomocy inwestycyjnej ani pomocy inwestycyjnej dla MŚP na podstawie art. 17 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych w odniesieniu do danych aktywów, a intensywność pomocy nie przekracza odpowiedniej maksymalnej intensywności pomocy mającej zastosowanie do lokalizacji zakładu dostawcy. Wszelkie dostosowania intensywności pomocy w przypadku dużych projektów inwestycyjnych mają zastosowanie również do pomocy obliczonej w odniesieniu do kosztów aktywów w postaci oprzyrządowania dla dostawców, które uznaje się za część całkowitych kosztów inwestycji początkowej. |
| --- | --- |

26.

Na zasadzie odstępstwa od warunku określonego w pkt 25 aktywa w postaci oprzyrządowania dla dostawców (34

4.1.1.   Koszty kwalifikowalne obliczane na podstawie kosztów inwestycji

Koszty kwalifikowalne obliczane na podstawie kosztów inwestycji

| 27. | Nabywane aktywa muszą być nowe, z wyjątkiem aktywów nabywanych przez MŚP lub w przypadku nabycia zakładu (35). |
| --- | --- |

27.

Nabywane aktywa muszą być nowe, z wyjątkiem aktywów nabywanych przez MŚP lub w przypadku nabycia zakładu (35

| 28. | W przypadku MŚP związane z inwestycją koszty przeprowadzenia badań przygotowawczych czy usług konsultingowych również mogą zostać uznane za kwalifikowalne do wysokości 50 %. |
| --- | --- |

28.

W przypadku MŚP związane z inwestycją koszty przeprowadzenia badań przygotowawczych czy usług konsultingowych również mogą zostać uznane za kwalifikowalne do wysokości 50 %.

| 29. | W przypadku pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom na zasadniczą zmianę procesu produkcji koszty kwalifikowalne muszą przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu trzech poprzednich lat obrotowych. |
| --- | --- |

29.

W przypadku pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom na zasadniczą zmianę procesu produkcji koszty kwalifikowalne muszą przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu trzech poprzednich lat obrotowych.

| 30. | W przypadku pomocy przyznanej na dywersyfikację istniejącego zakładu koszty kwalifikowalne muszą przekraczać o co najmniej 200 % wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac. |
| --- | --- |

30.

W przypadku pomocy przyznanej na dywersyfikację istniejącego zakładu koszty kwalifikowalne muszą przekraczać o co najmniej 200 % wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac.

| 31. | Koszty związane z dzierżawą rzeczowych aktywów trwałych można uwzględnić na następujących warunkach:






  1) | dzierżawa/najem gruntów i budynków musi trwać przez okres co najmniej pięciu lat od przewidywanego terminu zakończenia inwestycji w przypadku dużych przedsiębiorstw lub trzech lat w przypadku MŚP; |
| --- | --- | --- |

31.

Koszty związane z dzierżawą rzeczowych aktywów trwałych można uwzględnić na następujących warunkach:

1)

dzierżawa/najem gruntów i budynków musi trwać przez okres co najmniej pięciu lat od przewidywanego terminu zakończenia inwestycji w przypadku dużych przedsiębiorstw lub trzech lat w przypadku MŚP;

| 2) | dzierżawa/najem instalacji lub maszyn musi mieć formę leasingu finansowego i obejmować obowiązek zakupu aktywów przez beneficjenta pomocy po wygaśnięciu umowy. |
| --- | --- |

2)

dzierżawa/najem instalacji lub maszyn musi mieć formę leasingu finansowego i obejmować obowiązek zakupu aktywów przez beneficjenta pomocy po wygaśnięciu umowy.

| 32. | W przypadku inwestycji początkowej, o której mowa w pkt 19 ppkt 13 lit. b) lub pkt 19 ppkt 14 lit. b), z reguły należy uwzględniać tylko koszty zakupu aktywów od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą. Jednak w przypadku gdy członek rodziny pierwotnego właściciela lub pracownik przejmuje małe przedsiębiorstwo, warunek nakazujący nabycie aktywów od osób trzecich niezwiązanych z nabywcą nie ma zastosowania. Transakcja musi zostać przeprowadzona na warunkach rynkowych. Jeżeli przejęciu aktywów zakładu towarzyszy dodatkowa inwestycja kwalifikująca się do pomocy regionalnej, koszty kwalifikowalne tej dodatkowej inwestycji należy dodać do kosztów nabycia aktywów zakładu. |
| --- | --- |

32.

W przypadku inwestycji początkowej, o której mowa w pkt 19 ppkt 13 lit. b) lub pkt 19 ppkt 14 lit. b), z reguły należy uwzględniać tylko koszty zakupu aktywów od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą. Jednak w przypadku gdy członek rodziny pierwotnego właściciela lub pracownik przejmuje małe przedsiębiorstwo, warunek nakazujący nabycie aktywów od osób trzecich niezwiązanych z nabywcą nie ma zastosowania. Transakcja musi zostać przeprowadzona na warunkach rynkowych. Jeżeli przejęciu aktywów zakładu towarzyszy dodatkowa inwestycja kwalifikująca się do pomocy regionalnej, koszty kwalifikowalne tej dodatkowej inwestycji należy dodać do kosztów nabycia aktywów zakładu.

| 33. | W przypadku dużych przedsiębiorstw koszty wartości niematerialnych i prawnych są kwalifikowalne jedynie do wysokości 50 % całkowitych kwalifikowalnych kosztów inwestycji początkowej. W przypadku MŚP kwalifikuje się 100 % kosztów wartości niematerialnych i prawnych. |
| --- | --- |

33.

W przypadku dużych przedsiębiorstw koszty wartości niematerialnych i prawnych są kwalifikowalne jedynie do wysokości 50 % całkowitych kwalifikowalnych kosztów inwestycji początkowej. W przypadku MŚP kwalifikuje się 100 % kosztów wartości niematerialnych i prawnych.

| 34. | Wartości niematerialne i prawne, które można uwzględnić w obliczeniach związanych z kosztami inwestycji, muszą pozostać związane z danym obszarem i nie mogą być przenoszone do innych obszarów. W tym celu wartości niematerialne i prawne muszą spełniać następujące warunki:






  1) | są wykorzystywane wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc; |
| --- | --- | --- |

34.

Wartości niematerialne i prawne, które można uwzględnić w obliczeniach związanych z kosztami inwestycji, muszą pozostać związane z danym obszarem i nie mogą być przenoszone do innych obszarów. W tym celu wartości niematerialne i prawne muszą spełniać następujące warunki:

1)

są wykorzystywane wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc;

| 2) | podlegają amortyzacji; |
| --- | --- |

2)

podlegają amortyzacji;

| 3) | nabywane są na warunkach rynkowych od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą; |
| --- | --- |

3)

nabywane są na warunkach rynkowych od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą;

| 4) | są włączone do aktywów przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc i pozostają związane z projektem, na który przyznano pomoc, przez co najmniej pięć lat (trzy lata w przypadku MŚP). |
| --- | --- |

4)

są włączone do aktywów przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc i pozostają związane z projektem, na który przyznano pomoc, przez co najmniej pięć lat (trzy lata w przypadku MŚP).

4.1.2.   Koszty kwalifikowalne obliczane na podstawie kosztów wynagrodzenia

Koszty kwalifikowalne obliczane na podstawie kosztów wynagrodzenia

| 35. | Pomoc regionalna może być obliczana także w odniesieniu do szacunkowych kosztów wynagrodzenia wynikających z tworzenia nowych miejsc pracy dzięki inwestycji początkowej. Pomoc może rekompensować tylko koszty wynagrodzenia związane z tworzeniem miejsc pracy, obliczane za dwa lata, a wynikająca z tego intensywność pomocy nie może przekraczać maksymalnej obowiązującej intensywności pomocy na danym obszarze. |
| --- | --- |

35.

Pomoc regionalna może być obliczana także w odniesieniu do szacunkowych kosztów wynagrodzenia wynikających z tworzenia nowych miejsc pracy dzięki inwestycji początkowej. Pomoc może rekompensować tylko koszty wynagrodzenia związane z tworzeniem miejsc pracy, obliczane za dwa lata, a wynikająca z tego intensywność pomocy nie może przekraczać maksymalnej obowiązującej intensywności pomocy na danym obszarze.

| 36. | Jeżeli koszty kwalifikowalne oblicza się w odniesieniu do szacunkowych kosztów wynagrodzenia, o których mowa w pkt 35, muszą być spełnione następujące warunki:






  1) | projekt inwestycyjny musi prowadzić do tworzenia miejsc pracy; |
| --- | --- | --- |

36.

Jeżeli koszty kwalifikowalne oblicza się w odniesieniu do szacunkowych kosztów wynagrodzenia, o których mowa w pkt 35, muszą być spełnione następujące warunki:

1)

projekt inwestycyjny musi prowadzić do tworzenia miejsc pracy;

| 2) | każde stanowisko musi zostać obsadzone w ciągu trzech lat od zakończenia inwestycji; |
| --- | --- |

2)

każde stanowisko musi zostać obsadzone w ciągu trzech lat od zakończenia inwestycji;

| 3) | każde miejsce pracy utworzone dzięki inwestycji musi być utrzymane na danym obszarze przez okres co najmniej pięciu lat od dnia pierwszego obsadzenia stanowiska lub trzech lat w przypadku MŚP. |
| --- | --- |

3)

każde miejsce pracy utworzone dzięki inwestycji musi być utrzymane na danym obszarze przez okres co najmniej pięciu lat od dnia pierwszego obsadzenia stanowiska lub trzech lat w przypadku MŚP.

4.2.   Pomoc operacyjna

Pomoc operacyjna

| 37. | W przypadku programów pomocy operacyjnej koszty kwalifikowalne muszą zostać określone z góry; należy również zapewnić możliwość ich pełnego powiązania z problemami, którym pomoc ma zaradzić, zgodnie z tym, co wykazało państwo EOG-EFTA. |
| --- | --- |

37.

W przypadku programów pomocy operacyjnej koszty kwalifikowalne muszą zostać określone z góry; należy również zapewnić możliwość ich pełnego powiązania z problemami, którym pomoc ma zaradzić, zgodnie z tym, co wykazało państwo EOG-EFTA.

| 38. | [...]. |
| --- | --- |

38.

[...].

5.   OCENA ZGODNOŚCI POMOCY REGIONALNEJ Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

OCENA ZGODNOŚCI POMOCY REGIONALNEJ Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

| 39. | ESA uznaje środek pomocy regionalnej za zgodny z art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG wyłącznie wówczas, gdy pomoc ta przyczynia się do rozwoju regionalnego i spójności. Celem musi być albo promowanie rozwoju gospodarczego obszarów „a”, albo ułatwianie rozwoju obszarów „c” (sekcja 5.1), a ponadto dany środek musi spełniać każde z poniższych kryteriów:






  1) | efekt zachęty: pomoc musi zmienić zachowanie przedmiotowych przedsiębiorstw w taki sposób, że angażują się one w dodatkową działalność, której nie podjęłyby bez przyznanej pomocy lub którą podjęłyby w ograniczonym lub innym zakresie lub miejscu (sekcja 5.2); |
| --- | --- | --- |

39.

ESA uznaje środek pomocy regionalnej za zgodny z art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG wyłącznie wówczas, gdy pomoc ta przyczynia się do rozwoju regionalnego i spójności. Celem musi być albo promowanie rozwoju gospodarczego obszarów „a”, albo ułatwianie rozwoju obszarów „c” (sekcja 5.1), a ponadto dany środek musi spełniać każde z poniższych kryteriów:

1)

efekt zachęty: pomoc musi zmienić zachowanie przedmiotowych przedsiębiorstw w taki sposób, że angażują się one w dodatkową działalność, której nie podjęłyby bez przyznanej pomocy lub którą podjęłyby w ograniczonym lub innym zakresie lub miejscu (sekcja 5.2);

| 2) | konieczność interwencji państwa: środek pomocy państwa musi być ukierunkowany na sytuację, w której pomoc może spowodować istotną poprawę, jaka nie może nastąpić w wyniku działania rynku, np. poprzez usunięcie niedoskonałości rynku lub rozwiązanie problemu związanego ze sprawiedliwością lub spójnością (sekcja 5.3); |
| --- | --- |

2)

konieczność interwencji państwa: środek pomocy państwa musi być ukierunkowany na sytuację, w której pomoc może spowodować istotną poprawę, jaka nie może nastąpić w wyniku działania rynku, np. poprzez usunięcie niedoskonałości rynku lub rozwiązanie problemu związanego ze sprawiedliwością lub spójnością (sekcja 5.3);

| 3) | odpowiedniość środka pomocy: proponowany środek pomocy musi być właściwym instrumentem polityki do osiągnięcia jego celu (sekcja 5.4); |
| --- | --- |

3)

odpowiedniość środka pomocy: proponowany środek pomocy musi być właściwym instrumentem polityki do osiągnięcia jego celu (sekcja 5.4);

| 4) | proporcjonalność pomocy (pomoc ograniczona do minimum): kwota pomocy musi być ograniczona do minimum niezbędnego do pobudzenia dodatkowych inwestycji lub zainicjowania działalności na danym obszarze (sekcja 5.5); |
| --- | --- |

4)

proporcjonalność pomocy (pomoc ograniczona do minimum): kwota pomocy musi być ograniczona do minimum niezbędnego do pobudzenia dodatkowych inwestycji lub zainicjowania działalności na danym obszarze (sekcja 5.5);

| 5) | uniknięcie nadmiernych negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej pomiędzy państwami EOG: nad negatywnymi skutkami pomocy dla konkurencji i wymiany handlowej muszą przeważać skutki pozytywne (sekcja 5.6); |
| --- | --- |

5)

uniknięcie nadmiernych negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej pomiędzy państwami EOG: nad negatywnymi skutkami pomocy dla konkurencji i wymiany handlowej muszą przeważać skutki pozytywne (sekcja 5.6);

| 6) | przejrzystość pomocy: państwom EOG, Urzędowi Nadzoru EFTA, podmiotom gospodarczym oraz opinii publicznej należy zapewnić łatwy dostęp do wszystkich stosownych aktów i informacji na temat przyznawanej pomocy (sekcja 5.7). |
| --- | --- |

6)

przejrzystość pomocy: państwom EOG, Urzędowi Nadzoru EFTA, podmiotom gospodarczym oraz opinii publicznej należy zapewnić łatwy dostęp do wszystkich stosownych aktów i informacji na temat przyznawanej pomocy (sekcja 5.7).

| 40. | Ogólny bilans niektórych kategorii programów może również zostać objęty wymogiem przeprowadzenia oceny ex post, o której mowa w sekcji 6. W takich przypadkach ESA może ograniczyć czas trwania takich programów (zazwyczaj do czterech lat lub mniej) z możliwością ponownego zgłoszenia ich przedłużenia w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

40.

Ogólny bilans niektórych kategorii programów może również zostać objęty wymogiem przeprowadzenia oceny ex post

| 41. | Jeżeli środek pomocy państwa, warunki z nim związane (w tym model finansowania środka, kiedy stanowi on nieodłączny element środka pomocy państwa) lub finansowana działalność wiążą się nierozerwalnie z naruszeniem odpowiedniego przepisu prawa EOG, pomoc nie może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (36). |
| --- | --- |

41.

Jeżeli środek pomocy państwa, warunki z nim związane (w tym model finansowania środka, kiedy stanowi on nieodłączny element środka pomocy państwa) lub finansowana działalność wiążą się nierozerwalnie z naruszeniem odpowiedniego przepisu prawa EOG, pomoc nie może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (36

5.1.   Wkład w rozwój regionalny i spójność terytorialną

Wkład w rozwój regionalny i spójność terytorialną

| 42. | Podstawowym celem pomocy regionalnej jest rozwój gospodarczy obszarów EOG znajdujących się w niekorzystnym położeniu. Poprzez promowanie i ułatwianie zrównoważonego rozwoju obszarów objętych pomocą pomoc służy poprawie spójności gospodarczej i społecznej dzięki zmniejszaniu różnic w poziomie rozwoju poszczególnych obszarów. |
| --- | --- |

42.

Podstawowym celem pomocy regionalnej jest rozwój gospodarczy obszarów EOG znajdujących się w niekorzystnym położeniu. Poprzez promowanie i ułatwianie zrównoważonego rozwoju obszarów objętych pomocą pomoc służy poprawie spójności gospodarczej i społecznej dzięki zmniejszaniu różnic w poziomie rozwoju poszczególnych obszarów.

5.1.1.   Programy pomocy inwestycyjnej

Programy pomocy inwestycyjnej

| 43. | Programy pomocy regionalnej powinny stanowić integralną część strategii rozwoju regionalnego o jasno zdefiniowanych celach. |
| --- | --- |

43.

Programy pomocy regionalnej powinny stanowić integralną część strategii rozwoju regionalnego o jasno zdefiniowanych celach.

| 44. | Państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że dany środek jest zgodny ze strategią rozwoju danego obszaru i przyczynia się do jej realizacji. W tym celu państwa EOG-EFTA mogą odnieść się do ocen poprzednich programów pomocy państwa, ocen skutków sporządzonych przez organy przyznające pomoc lub opinii ekspertów. Aby program pomocy przyczyniał się do strategii rozwoju, musi on obejmować metodę, która umożliwia organom przyznającym pomoc ustalanie priorytetów i wybieranie projektów inwestycyjnych, które odpowiadają celom programu (np. wykorzystując formalną metodę punktacji). |
| --- | --- |

44.

Państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że dany środek jest zgodny ze strategią rozwoju danego obszaru i przyczynia się do jej realizacji. W tym celu państwa EOG-EFTA mogą odnieść się do ocen poprzednich programów pomocy państwa, ocen skutków sporządzonych przez organy przyznające pomoc lub opinii ekspertów. Aby program pomocy przyczyniał się do strategii rozwoju, musi on obejmować metodę, która umożliwia organom przyznającym pomoc ustalanie priorytetów i wybieranie projektów inwestycyjnych, które odpowiadają celom programu (np. wykorzystując formalną metodę punktacji).

| 45. | Programy pomocy regionalnej można wprowadzać na obszarach „a” w celu wspierania inwestycji początkowych dokonywanych przez MŚP lub duże przedsiębiorstwa. Na obszarach „c” można wprowadzać programy w celu wspierania inwestycji początkowych dokonywanych przez MŚP oraz inwestycji początkowych, które zapoczątkowują nową działalność gospodarczą, dokonywanych przez duże przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

45.

Programy pomocy regionalnej można wprowadzać na obszarach „a” w celu wspierania inwestycji początkowych dokonywanych przez MŚP lub duże przedsiębiorstwa. Na obszarach „c” można wprowadzać programy w celu wspierania inwestycji początkowych dokonywanych przez MŚP oraz inwestycji początkowych, które zapoczątkowują nową działalność gospodarczą, dokonywanych przez duże przedsiębiorstwa.

| 46. | Przyznając pomoc w ramach programu na indywidualne projekty inwestycyjne, organ przyznający pomoc musi zweryfikować, czy wybrany projekt przyczyni się do osiągnięcia celu programu i tym samym do realizacji strategii rozwoju danego obszaru. W tym celu państwa EOG-EFTA powinny odnieść się do informacji przekazanych przez podmiot ubiegający się o pomoc w formularzu wniosku o pomoc, w którym opisuje się pozytywne skutki inwestycji dla rozwoju danego obszaru (37). |
| --- | --- |

46.

Przyznając pomoc w ramach programu na indywidualne projekty inwestycyjne, organ przyznający pomoc musi zweryfikować, czy wybrany projekt przyczyni się do osiągnięcia celu programu i tym samym do realizacji strategii rozwoju danego obszaru. W tym celu państwa EOG-EFTA powinny odnieść się do informacji przekazanych przez podmiot ubiegający się o pomoc w formularzu wniosku o pomoc, w którym opisuje się pozytywne skutki inwestycji dla rozwoju danego obszaru (37

| 47. | Aby inwestycja faktycznie i trwale przyczyniała się do rozwoju danego obszaru, inwestycja musi być utrzymana na tym obszarze przez co najmniej pięć lat (trzy lata w przypadku MŚP) po jej zakończeniu (38). |
| --- | --- |

47.

Aby inwestycja faktycznie i trwale przyczyniała się do rozwoju danego obszaru, inwestycja musi być utrzymana na tym obszarze przez co najmniej pięć lat (trzy lata w przypadku MŚP) po jej zakończeniu (38

| 48. | Aby inwestycja była rentowna, państwo EOG-EFTA musi zapewnić wniesienie przez beneficjenta pomocy wkładu finansowego w wysokości co najmniej 25 % (39) kosztów kwalifikowalnych ze środków własnych lub z zewnętrznych źródeł finansowania, w postaci wolnej od wszelkiego wsparcia publicznego (40). |
| --- | --- |

48.

Aby inwestycja była rentowna, państwo EOG-EFTA musi zapewnić wniesienie przez beneficjenta pomocy wkładu finansowego w wysokości co najmniej 25 % (39

40

| 49. | Aby uniknąć sytuacji, w której środki pomocy państwa powodowałyby szkodę dla środowiska, państwa EOG-EFTA są też zobowiązane do zapewnienia zgodności z przepisami EOG dotyczącymi ochrony środowiska, w tym w szczególności do zapewnienia przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaganej przez prawo oraz uzyskania wszystkich odpowiednich pozwoleń. |
| --- | --- |

49.

Aby uniknąć sytuacji, w której środki pomocy państwa powodowałyby szkodę dla środowiska, państwa EOG-EFTA są też zobowiązane do zapewnienia zgodności z przepisami EOG dotyczącymi ochrony środowiska, w tym w szczególności do zapewnienia przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaganej przez prawo oraz uzyskania wszystkich odpowiednich pozwoleń.

5.1.2.   Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu

Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu

| 50. | Aby wykazać, że indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu wnosi wkład w rozwój regionalny, państwa EOG-EFTA mogą wykorzystać szereg wskaźników – takich jak te wyszczególnione poniżej – które mogą być zarówno bezpośrednie (np. utworzone miejsca pracy), jak i pośrednie (np. lokalne innowacje):






  1) | Liczba nowych miejsc pracy utworzonych bezpośrednio dzięki inwestycji jest ważnym wyznacznikiem wkładu w rozwój regionalny oraz spójność. Należy również uwzględnić jakość i trwałość utworzonych miejsc pracy oraz wymagany poziom kwalifikacji. |
| --- | --- | --- |

50.

Aby wykazać, że indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu wnosi wkład w rozwój regionalny, państwa EOG-EFTA mogą wykorzystać szereg wskaźników – takich jak te wyszczególnione poniżej – które mogą być zarówno bezpośrednie (np. utworzone miejsca pracy), jak i pośrednie (np. lokalne innowacje):

1)

Liczba nowych miejsc pracy utworzonych bezpośrednio dzięki inwestycji jest ważnym wyznacznikiem wkładu w rozwój regionalny oraz spójność. Należy również uwzględnić jakość i trwałość utworzonych miejsc pracy oraz wymagany poziom kwalifikacji.

| 2) | Jeszcze więcej nowych miejsc pracy może powstać w ramach lokalnej siatki wykonawców lub podwykonawców, poprawiając integrację inwestycji na danym obszarze oraz zapewniając szerzej zakrojony efekt mnożnikowy. Liczba pośrednio utworzonych miejsc pracy jest więc również wskaźnikiem, który należy brać pod uwagę. |
| --- | --- |

2)

Jeszcze więcej nowych miejsc pracy może powstać w ramach lokalnej siatki wykonawców lub podwykonawców, poprawiając integrację inwestycji na danym obszarze oraz zapewniając szerzej zakrojony efekt mnożnikowy. Liczba pośrednio utworzonych miejsc pracy jest więc również wskaźnikiem, który należy brać pod uwagę.

| 3) | Zobowiązanie się beneficjenta pomocy do zainicjowania szeroko zakrojonych działań szkoleniowych mających na celu podnoszenie kwalifikacji (ogólnych i specjalistycznych) podlegającej mu siły roboczej będzie uważane za czynnik wspomagający rozwój regionalny i spójność. Nacisk zostanie również położony na zapewnienie staży lub praktyk, zwłaszcza dla ludzi młodych, oraz na szkolenia, które zwiększają wiedzę pracownika oraz jego szanse na znalezienie pracy poza danym przedsiębiorstwem. |
| --- | --- |

3)

Zobowiązanie się beneficjenta pomocy do zainicjowania szeroko zakrojonych działań szkoleniowych mających na celu podnoszenie kwalifikacji (ogólnych i specjalistycznych) podlegającej mu siły roboczej będzie uważane za czynnik wspomagający rozwój regionalny i spójność. Nacisk zostanie również położony na zapewnienie staży lub praktyk, zwłaszcza dla ludzi młodych, oraz na szkolenia, które zwiększają wiedzę pracownika oraz jego szanse na znalezienie pracy poza danym przedsiębiorstwem.

| 4) | Zewnętrzny efekt skali lub inne korzyści z perspektywy rozwoju regionalnego mogą być pochodną efektu bliskości (efekt grupowania). Grupowanie przedsiębiorstw działających w tej samej branży pozwala na większą specjalizację poszczególnych zakładów, tym samym przyczyniając się do zwiększenia wydajności. Jednak znaczenie tego wyznacznika wkładu w rozwój i spójność regionalną zależy od zaawansowania rozwoju zgrupowania. |
| --- | --- |

4)

Zewnętrzny efekt skali lub inne korzyści z perspektywy rozwoju regionalnego mogą być pochodną efektu bliskości (efekt grupowania). Grupowanie przedsiębiorstw działających w tej samej branży pozwala na większą specjalizację poszczególnych zakładów, tym samym przyczyniając się do zwiększenia wydajności. Jednak znaczenie tego wyznacznika wkładu w rozwój i spójność regionalną zależy od zaawansowania rozwoju zgrupowania.

| 5) | Inwestycje wnoszą wiedzę technologiczną i mogą przyczynić się do znacznego transferu technologii (transfer wiedzy). Inwestycje dokonywane w sektory o dużym wykorzystaniu technologii w większym stopniu przyczyniają się do transferu technologii na dany obszar. Pod tym względem ważne są również poziom oraz specyfika przekazywania wiedzy. |
| --- | --- |

5)

Inwestycje wnoszą wiedzę technologiczną i mogą przyczynić się do znacznego transferu technologii (transfer wiedzy). Inwestycje dokonywane w sektory o dużym wykorzystaniu technologii w większym stopniu przyczyniają się do transferu technologii na dany obszar. Pod tym względem ważne są również poziom oraz specyfika przekazywania wiedzy.

| 6) | Wkład projektu w zdolność obszaru do tworzenia nowych technologii poprzez lokalne innowacje również może być wzięty pod uwagę. W tym kontekście można pozytywnie ocenić współpracę z lokalnymi organizacjami badawczymi i zajmującymi się rozpowszechnianiem wiedzy, takimi jak uniwersytety lub instytuty badawcze. |
| --- | --- |

6)

Wkład projektu w zdolność obszaru do tworzenia nowych technologii poprzez lokalne innowacje również może być wzięty pod uwagę. W tym kontekście można pozytywnie ocenić współpracę z lokalnymi organizacjami badawczymi i zajmującymi się rozpowszechnianiem wiedzy, takimi jak uniwersytety lub instytuty badawcze.

| 7) | Czas trwania inwestycji oraz potencjalne przyszłe inwestycje kontynuacyjne są wyznacznikiem długotrwałego zaangażowania danego przedsiębiorstwa na danym obszarze. |
| --- | --- |

7)

Czas trwania inwestycji oraz potencjalne przyszłe inwestycje kontynuacyjne są wyznacznikiem długotrwałego zaangażowania danego przedsiębiorstwa na danym obszarze.

| 51. | Państwa EOG-EFTA mogą wykorzystać plan operacyjny beneficjenta pomocy, który może zawierać informacje o liczbie utworzonych miejsc pracy, należnych wynagrodzeniach (wzrost zamożności gospodarstw domowych jako efekt mnożnikowy), wielkości zakupów od lokalnych producentów oraz obrotach generowanych przez inwestycję i potencjalnie przynoszących korzyści na danym obszarze poprzez dodatkowe wpływy z podatków. |
| --- | --- |

51.

Państwa EOG-EFTA mogą wykorzystać plan operacyjny beneficjenta pomocy, który może zawierać informacje o liczbie utworzonych miejsc pracy, należnych wynagrodzeniach (wzrost zamożności gospodarstw domowych jako efekt mnożnikowy), wielkości zakupów od lokalnych producentów oraz obrotach generowanych przez inwestycję i potencjalnie przynoszących korzyści na danym obszarze poprzez dodatkowe wpływy z podatków.

| 52. | W przypadku indywidualnej pomocy inwestycyjnej podlegającej zgłoszeniu stosuje się wymogi określone w pkt 47–49. |
| --- | --- |

52.

W przypadku indywidualnej pomocy inwestycyjnej podlegającej zgłoszeniu stosuje się wymogi określone w pkt 47–49.

| 53. | W przypadku pomocy ad hoc (41) państwo EOG-EFTA musi wykazać, że – oprócz spełnienia warunków określonych w pkt 50–52 – projekt jest spójny ze strategią rozwoju danego obszaru i przyczynia się do jej realizacji. |
| --- | --- |

53.

W przypadku pomocy ad hoc

41

5.1.3.   Programy pomocy operacyjnej

Programy pomocy operacyjnej

| 54. | Programy pomocy operacyjnej wspierają rozwój obszarów objętych pomocą, pod warunkiem że problemy tych obszarów zostały z góry jasno określone. Tego typu problemy związane z przyciągnięciem i utrzymaniem działalności gospodarczej mogą być na tyle poważne lub trwałe, że sama pomoc inwestycyjna nie wystarczy do zapewnienia rozwoju tych obszarów. |
| --- | --- |

54.

Programy pomocy operacyjnej wspierają rozwój obszarów objętych pomocą, pod warunkiem że problemy tych obszarów zostały z góry jasno określone. Tego typu problemy związane z przyciągnięciem i utrzymaniem działalności gospodarczej mogą być na tyle poważne lub trwałe, że sama pomoc inwestycyjna nie wystarczy do zapewnienia rozwoju tych obszarów.

| 55. | Aby można było uznać, że pomoc przyczynia się do ograniczenia pewnych szczególnych trudności, przed jakimi stoją MŚP na obszarach „a”, państwa EOG-EFTA muszą wykazać występowanie i skalę tych szczególnych trudności oraz udowodnić, że do ich usunięcia nie wystarczy pomoc inwestycyjna i niezbędny jest program pomocy operacyjnej. |
| --- | --- |

55.

Aby można było uznać, że pomoc przyczynia się do ograniczenia pewnych szczególnych trudności, przed jakimi stoją MŚP na obszarach „a”, państwa EOG-EFTA muszą wykazać występowanie i skalę tych szczególnych trudności oraz udowodnić, że do ich usunięcia nie wystarczy pomoc inwestycyjna i niezbędny jest program pomocy operacyjnej.

| 56. | [...]. |
| --- | --- |

56.

[...].

| 57. | Jeżeli chodzi o pomoc operacyjną mającą na celu zapobieżenie wyludnieniu lub ograniczenie tego procesu na obszarach słabo lub bardzo słabo zaludnionych, państwo EOG-EFTA musi wykazać, że w przypadku nieprzyznania pomocy operacyjnej istnieje ryzyko wyludnienia. |
| --- | --- |

57.

Jeżeli chodzi o pomoc operacyjną mającą na celu zapobieżenie wyludnieniu lub ograniczenie tego procesu na obszarach słabo lub bardzo słabo zaludnionych, państwo EOG-EFTA musi wykazać, że w przypadku nieprzyznania pomocy operacyjnej istnieje ryzyko wyludnienia.

5.2.   Efekt zachęty

Efekt zachęty

5.2.1.   Pomoc inwestycyjna

Pomoc inwestycyjna

| 58. | Pomoc regionalna może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, tylko jeśli wywołuje efekt zachęty. Uznaje się, iż pomoc państwa wywołuje efekt zachęty wtedy, gdy zmienia zachowanie przedsiębiorstwa w taki sposób, że prowadzi ono dodatkową działalność przyczyniającą się do rozwoju obszaru, której w przypadku nieprzyznania pomocy nie prowadziłoby lub którą prowadziłoby jedynie w ograniczonym lub innym zakresie lub w innym miejscu. Pomoc nie może subsydiować kosztów działalności, którą przedsiębiorstwo i tak by prowadziło i nie może rekompensować zwykłego ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

58.

Pomoc regionalna może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, tylko jeśli wywołuje efekt zachęty. Uznaje się, iż pomoc państwa wywołuje efekt zachęty wtedy, gdy zmienia zachowanie przedsiębiorstwa w taki sposób, że prowadzi ono dodatkową działalność przyczyniającą się do rozwoju obszaru, której w przypadku nieprzyznania pomocy nie prowadziłoby lub którą prowadziłoby jedynie w ograniczonym lub innym zakresie lub w innym miejscu. Pomoc nie może subsydiować kosztów działalności, którą przedsiębiorstwo i tak by prowadziło i nie może rekompensować zwykłego ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.

| 59. | Efekt zachęty może zostać dowiedziony na dwa możliwe sposoby:






  1) | pomoc stanowi zachętę do podjęcia decyzji o zainwestowaniu na danym obszarze, ponieważ bez przyznanej pomocy inwestycja nie byłaby wystarczająco rentowna dla beneficjenta pomocy w dowolnym miejscu w EOG (42) (scenariusz 1, decyzja dotycząca inwestycji); |
| --- | --- | --- |

59.

Efekt zachęty może zostać dowiedziony na dwa możliwe sposoby:

1)

pomoc stanowi zachętę do podjęcia decyzji o zainwestowaniu na danym obszarze, ponieważ bez przyznanej pomocy inwestycja nie byłaby wystarczająco rentowna dla beneficjenta pomocy w dowolnym miejscu w EOG (42) (scenariusz 1, decyzja dotycząca inwestycji);

42

scenariusz 1, decyzja dotycząca inwestycji

| 2) | pomoc stanowi zachętę do zrealizowania planowanej inwestycji na danym obszarze, a nie gdzie indziej, ponieważ kompensuje ograniczenia i koszty netto inwestycji w lokalizacji na danym obszarze (scenariusz 2, decyzja dotycząca lokalizacji). |
| --- | --- |

2)

pomoc stanowi zachętę do zrealizowania planowanej inwestycji na danym obszarze, a nie gdzie indziej, ponieważ kompensuje ograniczenia i koszty netto inwestycji w lokalizacji na danym obszarze (scenariusz 2, decyzja dotycząca lokalizacji).

scenariusz 2, decyzja dotycząca lokalizacji

| 60. | Jeśli pomoc nie zmienia zachowania beneficjenta pomocy poprzez pobudzenie (dodatkowych) inwestycji początkowych na danym obszarze, można przyjąć, że taka inwestycja zostałaby zrealizowana na tym obszarze również bez przyznania pomocy. Taka pomoc nie wywołuje zatem efektu zachęty prowadzącego do osiągnięcia celu, jakim jest przyczynianie się do rozwoju i spójności regionalnej, i na podstawie niniejszych wytycznych nie może zostać zatwierdzona jako zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

60.

Jeśli pomoc nie zmienia zachowania beneficjenta pomocy poprzez pobudzenie (dodatkowych) inwestycji początkowych na danym obszarze, można przyjąć, że taka inwestycja zostałaby zrealizowana na tym obszarze również bez przyznania pomocy. Taka pomoc nie wywołuje zatem efektu zachęty prowadzącego do osiągnięcia celu, jakim jest przyczynianie się do rozwoju i spójności regionalnej, i na podstawie niniejszych wytycznych nie może zostać zatwierdzona jako zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| 61. | Jednak w przypadku pomocy regionalnej przyznanej ze środków w ramach polityki spójności na obszarach „a” na inwestycje niezbędne do osiągnięcia standardów określonych prawem EOG można uznać, że pomoc ma charakter zachęty, jeśli w przypadku braku pomocy dokonanie inwestycji na danym obszarze nie byłoby wystarczająco korzystne dla beneficjenta pomocy i prowadziłoby do zamknięcia zakładu istniejącego na tym obszarze. |
| --- | --- |

61.

Jednak w przypadku pomocy regionalnej przyznanej ze środków w ramach polityki spójności na obszarach „a” na inwestycje niezbędne do osiągnięcia standardów określonych prawem EOG można uznać, że pomoc ma charakter zachęty, jeśli w przypadku braku pomocy dokonanie inwestycji na danym obszarze nie byłoby wystarczająco korzystne dla beneficjenta pomocy i prowadziłoby do zamknięcia zakładu istniejącego na tym obszarze.

5.2.1.1.   Programy pomocy inwestycyjnej

Programy pomocy inwestycyjnej

| 62. | Prace w ramach indywidualnego projektu inwestycyjnego mogą rozpocząć się dopiero po złożeniu wniosku o pomoc. |
| --- | --- |

62.

Prace w ramach indywidualnego projektu inwestycyjnego mogą rozpocząć się dopiero po złożeniu wniosku o pomoc.

| 63. | Jeżeli prace rozpoczną się przed złożeniem wniosku o pomoc, pomoc przyznana na daną inwestycję nie zostanie uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

63.

Jeżeli prace rozpoczną się przed złożeniem wniosku o pomoc, pomoc przyznana na daną inwestycję nie zostanie uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| 64. | Państwa EOG-EFTA muszą złożyć standardowy formularz wniosku o pomoc zawierający co najmniej wszystkie informacje wymienione w załączniku VII. W formularzu wniosku MŚP i duże przedsiębiorstwa muszą wyjaśnić, jak wyglądałaby sytuacja alternatywna w przypadku nieprzyznania im pomocy, wskazując stosowny scenariusz spośród tych, które opisano powyżej w pkt 59. |
| --- | --- |

64.

Państwa EOG-EFTA muszą złożyć standardowy formularz wniosku o pomoc zawierający co najmniej wszystkie informacje wymienione w załączniku VII. W formularzu wniosku MŚP i duże przedsiębiorstwa muszą wyjaśnić, jak wyglądałaby sytuacja alternatywna w przypadku nieprzyznania im pomocy, wskazując stosowny scenariusz spośród tych, które opisano powyżej w pkt 59.

| 65. | Ponadto duże przedsiębiorstwa muszą przedstawić dokumenty na poparcie scenariusza alternatywnego opisanego w formularzu wniosku. MŚP są zwolnione z tego obowiązku w odniesieniu do niepodlegającej zgłoszeniu pomocy przyznanej w ramach programu. |
| --- | --- |

65.

Ponadto duże przedsiębiorstwa muszą przedstawić dokumenty na poparcie scenariusza alternatywnego opisanego w formularzu wniosku. MŚP są zwolnione z tego obowiązku w odniesieniu do niepodlegającej zgłoszeniu pomocy przyznanej w ramach programu.

| 66. | Organ przyznający pomoc musi skontrolować wiarygodność scenariusza alternatywnego i zweryfikować, czy pomoc regionalna wywołuje wymagany efekt zachęty odpowiadający jednemu ze scenariuszy, o których mowa w pkt 59. Scenariusz alternatywny jest wiarygodny, jeśli opiera się na faktach i odwołuje się do czynników decyzyjnych obowiązujących w momencie podejmowania przez beneficjenta pomocy decyzji o inwestycji. |
| --- | --- |

66.

Organ przyznający pomoc musi skontrolować wiarygodność scenariusza alternatywnego i zweryfikować, czy pomoc regionalna wywołuje wymagany efekt zachęty odpowiadający jednemu ze scenariuszy, o których mowa w pkt 59. Scenariusz alternatywny jest wiarygodny, jeśli opiera się na faktach i odwołuje się do czynników decyzyjnych obowiązujących w momencie podejmowania przez beneficjenta pomocy decyzji o inwestycji.

5.2.1.2.   Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu

Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu

| 67. | Oprócz spełnienia wymogów przedstawionych w pkt 62–66 w odniesieniu do pomocy indywidualnej podlegającej zgłoszeniu państwa EOG-EFTA muszą dostarczyć jasne dowody na to, że pomoc wpłynęła na decyzję dotyczącą inwestycji lub na wybór lokalizacji (43). Muszą też określić, który ze scenariuszy przedstawionych w pkt 59 ma zastosowanie. Aby umożliwić kompleksową ocenę, państwa EOG-EFTA muszą dostarczyć nie tylko informacje dotyczące projektu, lecz również wyczerpujący opis scenariusza alternatywnego, w którym wnioskodawca nie otrzymałby pomocy od żadnego organu publicznego w EOG. |
| --- | --- |

67.

Oprócz spełnienia wymogów przedstawionych w pkt 62–66 w odniesieniu do pomocy indywidualnej podlegającej zgłoszeniu państwa EOG-EFTA muszą dostarczyć jasne dowody na to, że pomoc wpłynęła na decyzję dotyczącą inwestycji lub na wybór lokalizacji (43

| 68. | W scenariuszu 1 państwa EOG-EFTA mogą udowodnić istnienie efektu zachęty poprzez przedstawienie dokumentów przedsiębiorstwa wykazujących, że bez pomocy inwestycja nie byłaby wystarczająco rentowna. |
| --- | --- |

68.

W scenariuszu 1

| 69. | W scenariuszu 2 państwa EOG-EFTA mogą udowodnić istnienie efektu zachęty poprzez przedstawienie dokumentów przedsiębiorstwa wykazujących, że przeprowadzono porównanie kosztów i korzyści wynikających z lokalizacji na danym obszarze i na innym(-ych) obszarze(-rach). ESA weryfikuje, czy takie scenariusze porównawcze są realistyczne. |
| --- | --- |

69.

W scenariuszu 2

| 70. | Państwa EOG-EFTA zachęca się, aby opierały się na autentycznych i oficjalnych dokumentach organów przedsiębiorstwa, ocenach ryzyka (w tym ocenach ryzyka związanego z daną lokalizacją), sprawozdaniach finansowych, wewnętrznych planach operacyjnych, opiniach ekspertów oraz innych badaniach powiązanych z projektem inwestycyjnym podlegającym ocenie. Dokumenty te muszą być aktualne w okresie podejmowania decyzji dotyczącej inwestycji lub jej lokalizacji. W wykazaniu występowania efektu zachęty państwu EOG-EFTA pomóc mogą również dokumenty prognozujące popyt, prognozy kosztów, prognozy finansowe, dokumenty przedłożone komitetowi inwestycyjnemu oraz przedstawiające scenariusze inwestycyjne lub dokumenty przedstawione instytucjom finansowym. |
| --- | --- |

70.

Państwa EOG-EFTA zachęca się, aby opierały się na autentycznych i oficjalnych dokumentach organów przedsiębiorstwa, ocenach ryzyka (w tym ocenach ryzyka związanego z daną lokalizacją), sprawozdaniach finansowych, wewnętrznych planach operacyjnych, opiniach ekspertów oraz innych badaniach powiązanych z projektem inwestycyjnym podlegającym ocenie. Dokumenty te muszą być aktualne w okresie podejmowania decyzji dotyczącej inwestycji lub jej lokalizacji. W wykazaniu występowania efektu zachęty państwu EOG-EFTA pomóc mogą również dokumenty prognozujące popyt, prognozy kosztów, prognozy finansowe, dokumenty przedłożone komitetowi inwestycyjnemu oraz przedstawiające scenariusze inwestycyjne lub dokumenty przedstawione instytucjom finansowym.

| 71. | W tym kontekście i w szczególności w odniesieniu do scenariusza 1 poziom rentowności można ocenić poprzez wykorzystanie metod stanowiących standardową praktykę w danym sektorze, które mogą obejmować metody oceny wartości bieżącej netto projektu (44), wewnętrznej stopy zwrotu (45) lub średniej stopy zwrotu z zainwestowanego kapitału. Rentowność projektu należy porównać ze zwykłymi stopami zwrotu stosowanymi przez beneficjenta w innych projektach inwestycyjnych podobnego rodzaju. Jeżeli nie są one dostępne, rentowność projektu należy porównać z kosztem kapitału beneficjenta w ujęciu całościowym lub ze stopami zwrotu zwykle odnotowywanymi w danym sektorze. |
| --- | --- |

71.

W tym kontekście i w szczególności w odniesieniu do scenariusza 1

44

45

| 72. | Jeśli pomoc nie zmienia zachowania beneficjenta pomocy poprzez pobudzenie (dodatkowych) inwestycji na danym obszarze, nie ma ona pozytywnego wpływu na ten obszar. Pomoc nie zostanie zatem uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, jeżeli wydaje się, że ta sama inwestycja zostałaby zrealizowana na danym obszarze nawet bez przyznania pomocy. |
| --- | --- |

72.

Jeśli pomoc nie zmienia zachowania beneficjenta pomocy poprzez pobudzenie (dodatkowych) inwestycji na danym obszarze, nie ma ona pozytywnego wpływu na ten obszar. Pomoc nie zostanie zatem uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, jeżeli wydaje się, że ta sama inwestycja zostałaby zrealizowana na danym obszarze nawet bez przyznania pomocy.

5.2.2.   Programy pomocy operacyjnej

Programy pomocy operacyjnej

| 73. | W przypadku programów pomocy operacyjnej uznaje się, że pomoc wywołuje efekt zachęty, jeśli jest prawdopodobne, że w przypadku braku pomocy poziom działalności gospodarczej na danym obszarze byłby znacznie ograniczony z uwagi na problemy, które pomoc ma rozwiązać. |
| --- | --- |

73.

W przypadku programów pomocy operacyjnej uznaje się, że pomoc wywołuje efekt zachęty, jeśli jest prawdopodobne, że w przypadku braku pomocy poziom działalności gospodarczej na danym obszarze byłby znacznie ograniczony z uwagi na problemy, które pomoc ma rozwiązać.

| 74. | ESA uznaje zatem, że pomoc operacyjna stanowi zachętę do podjęcia dodatkowej działalności gospodarczej na danym obszarze, jeśli państwo EOG-EFTA wykazało istnienie i znaczenie takich problemów na tym obszarze (zob. pkt 54–57). |
| --- | --- |

74.

ESA uznaje zatem, że pomoc operacyjna stanowi zachętę do podjęcia dodatkowej działalności gospodarczej na danym obszarze, jeśli państwo EOG-EFTA wykazało istnienie i znaczenie takich problemów na tym obszarze (zob. pkt 54–57).

5.3.   Potrzeba interwencji państwa

Potrzeba interwencji państwa

| 75. | Aby ocenić, czy pomoc państwa jest niezbędna do osiągnięcia celu, jakim jest przyczynianie się do rozwoju i spójności regionalnej, konieczne jest uprzednie zdiagnozowanie problemu. Pomoc państwa powinna być ukierunkowana na sytuacje, w których może ona spowodować istotną poprawę, jaka nie może nastąpić w wyniku działania rynku. Ma to szczególne znaczenie w kontekście ograniczonych zasobów publicznych. |
| --- | --- |

75.

Aby ocenić, czy pomoc państwa jest niezbędna do osiągnięcia celu, jakim jest przyczynianie się do rozwoju i spójności regionalnej, konieczne jest uprzednie zdiagnozowanie problemu. Pomoc państwa powinna być ukierunkowana na sytuacje, w których może ona spowodować istotną poprawę, jaka nie może nastąpić w wyniku działania rynku. Ma to szczególne znaczenie w kontekście ograniczonych zasobów publicznych.

| 76. | Środki pomocy państwa mogą, przy spełnieniu pewnych warunków, korygować niedoskonałości rynku i tym samym przyczyniać się do usprawnienia rynków oraz pobudzania konkurencyjności. W sytuacji gdy rynki funkcjonują sprawnie, lecz pod względem sprawiedliwości lub spójności osiągnięte wyniki uważa się za niezadowalające, pomoc państwa może zostać wykorzystana do uzyskania bardziej pożądanych, sprawiedliwych wyników rynkowych. |
| --- | --- |

76.

Środki pomocy państwa mogą, przy spełnieniu pewnych warunków, korygować niedoskonałości rynku i tym samym przyczyniać się do usprawnienia rynków oraz pobudzania konkurencyjności. W sytuacji gdy rynki funkcjonują sprawnie, lecz pod względem sprawiedliwości lub spójności osiągnięte wyniki uważa się za niezadowalające, pomoc państwa może zostać wykorzystana do uzyskania bardziej pożądanych, sprawiedliwych wyników rynkowych.

| 77. | W odniesieniu do pomocy przyznanej na rzecz rozwoju obszarów uwzględnionych w mapie pomocy regionalnej, zgodnie z zasadami określonymi w sekcji 7 niniejszych wytycznych, ESA uznaje, że na tych obszarach rynek nie pozwala na uzyskanie wyników, które prowadziłyby do osiągnięcia wystarczającego poziomu rozwoju gospodarczego oraz spójności bez ingerencji państwa. W związku z tym pomoc przyznaną na tych obszarach uznaje się za niezbędną. |
| --- | --- |

77.

W odniesieniu do pomocy przyznanej na rzecz rozwoju obszarów uwzględnionych w mapie pomocy regionalnej, zgodnie z zasadami określonymi w sekcji 7 niniejszych wytycznych, ESA uznaje, że na tych obszarach rynek nie pozwala na uzyskanie wyników, które prowadziłyby do osiągnięcia wystarczającego poziomu rozwoju gospodarczego oraz spójności bez ingerencji państwa. W związku z tym pomoc przyznaną na tych obszarach uznaje się za niezbędną.

5.4.   Odpowiedniość pomocy regionalnej

Odpowiedniość pomocy regionalnej

| 78. | Środek pomocy musi być właściwym instrumentem polityki do realizacji danego celu politycznego. Środek nie zostanie uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym, jeśli inne, mniej zakłócające instrumenty polityki lub mniej zakłócające rodzaje instrumentów pomocy umożliwiają osiągnięcie takiego samego pozytywnego wkładu w rozwój regionalny i spójność. |
| --- | --- |

78.

Środek pomocy musi być właściwym instrumentem polityki do realizacji danego celu politycznego. Środek nie zostanie uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym, jeśli inne, mniej zakłócające instrumenty polityki lub mniej zakłócające rodzaje instrumentów pomocy umożliwiają osiągnięcie takiego samego pozytywnego wkładu w rozwój regionalny i spójność.

5.4.1.   Odpowiedniość różnych instrumentów polityki

Odpowiedniość różnych instrumentów polityki

5.4.1.1.   Pomoc inwestycyjna

Pomoc inwestycyjna

| 79. | Regionalna pomoc inwestycyjna to nie jedyne narzędzie, jakim dysponują państwa EOG-EFTA w celu pobudzenia inwestycji i tworzenia miejsc pracy na obszarach objętych pomocą. Państwa EOG-EFTA mogą posługiwać się innymi środkami, takimi jak rozwój infrastruktury, podnoszenie jakości kształcenia i szkolenia oraz poprawa otoczenia biznesu. |
| --- | --- |

79.

Regionalna pomoc inwestycyjna to nie jedyne narzędzie, jakim dysponują państwa EOG-EFTA w celu pobudzenia inwestycji i tworzenia miejsc pracy na obszarach objętych pomocą. Państwa EOG-EFTA mogą posługiwać się innymi środkami, takimi jak rozwój infrastruktury, podnoszenie jakości kształcenia i szkolenia oraz poprawa otoczenia biznesu.

| 80. | Zgłaszając programy pomocy inwestycyjnej, państwa EOG-EFTA muszą określić, dlaczego pomoc regionalna jest właściwym instrumentem wspierania rozwoju obszaru. |
| --- | --- |

80.

Zgłaszając programy pomocy inwestycyjnej, państwa EOG-EFTA muszą określić, dlaczego pomoc regionalna jest właściwym instrumentem wspierania rozwoju obszaru.

| 81. | Jeśli państwo EOG-EFTA zdecyduje się zastosować sektorowy program pomocy, musi ono wykazać zalety takiego rozwiązania w porównaniu ze skorzystaniem z programu wielosektorowego lub innego wariantu strategicznego. |
| --- | --- |

81.

Jeśli państwo EOG-EFTA zdecyduje się zastosować sektorowy program pomocy, musi ono wykazać zalety takiego rozwiązania w porównaniu ze skorzystaniem z programu wielosektorowego lub innego wariantu strategicznego.

| 82. | ESA w szczególności weźmie pod uwagę udostępnione przez państwa EOG-EFTA oceny skutków proponowanego programu pomocy. W ocenie odpowiedniości proponowanego programu może ona uwzględnić również wyniki oceny ex post, o której mowa w sekcji 6. |
| --- | --- |

82.

ESA w szczególności weźmie pod uwagę udostępnione przez państwa EOG-EFTA oceny skutków proponowanego programu pomocy. W ocenie odpowiedniości proponowanego programu może ona uwzględnić również wyniki oceny ex post

| 83. | W przypadku pomocy inwestycyjnej ad hoc państwa EOG-EFTA muszą wykazać, dlaczego taka pomoc może lepiej przyczynić się do rozwoju danego obszaru niż pomoc w ramach programu lub inne rodzaje środków. |
| --- | --- |

83.

W przypadku pomocy inwestycyjnej ad hoc

5.4.1.2.   Programy pomocy operacyjnej

Programy pomocy operacyjnej

| 84. | Państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że pomoc jest odpowiednia do osiągnięcia celu programu w odniesieniu do problemów, jakie pomoc ta ma rozwiązać. Aby wykazać, że pomoc jest odpowiednia, państwa EOG-EFTA mogą obliczyć kwotę pomocy z wyprzedzeniem jako stałą sumę obejmującą spodziewane dodatkowe koszty w danym okresie, aby zachęcić przedsiębiorstwa do ograniczania kosztów i wydajniejszego rozwijania działalności z czasem (46). |
| --- | --- |

84.

Państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że pomoc jest odpowiednia do osiągnięcia celu programu w odniesieniu do problemów, jakie pomoc ta ma rozwiązać. Aby wykazać, że pomoc jest odpowiednia, państwa EOG-EFTA mogą obliczyć kwotę pomocy z wyprzedzeniem jako stałą sumę obejmującą spodziewane dodatkowe koszty w danym okresie, aby zachęcić przedsiębiorstwa do ograniczania kosztów i wydajniejszego rozwijania działalności z czasem (46

5.4.2.   Odpowiedniość różnych instrumentów pomocy

Odpowiedniość różnych instrumentów pomocy

| 85. | Pomoc regionalną można przyznawać w kilku formach. Państwa EOG-EFTA muszą jednak zapewnić przyznanie pomocy w takiej formie, która ma szansę spowodować jak najmniejsze zakłócenia wymiany handlowej i konkurencji. Jeśli pomoc jest przyznawana w formie, która przynosi bezpośrednią korzyść majątkową (np. dotacje bezpośrednie, zwolnienia lub ulgi w zakresie podatków, składek na ubezpieczenie społeczne lub innych obowiązkowych opłat lub też udostępnienie gruntu, towarów lub usług po korzystnych cenach), państwa EOG-EFTA muszą wykazać, dlaczego nieodpowiednie są w tym przypadku inne, potencjalnie mniej zakłócające formy pomocy, takie jak zaliczki zwrotne lub pomoc oparta na instrumentach dłużnych lub kapitałowych (np. niskooprocentowane pożyczki lub dotacje na spłatę odsetek, gwarancje państwowe, zakup pakietu udziałów/akcji lub inny zastrzyk kapitałowy na preferencyjnych warunkach). |
| --- | --- |

85.

Pomoc regionalną można przyznawać w kilku formach. Państwa EOG-EFTA muszą jednak zapewnić przyznanie pomocy w takiej formie, która ma szansę spowodować jak najmniejsze zakłócenia wymiany handlowej i konkurencji. Jeśli pomoc jest przyznawana w formie, która przynosi bezpośrednią korzyść majątkową (np. dotacje bezpośrednie, zwolnienia lub ulgi w zakresie podatków, składek na ubezpieczenie społeczne lub innych obowiązkowych opłat lub też udostępnienie gruntu, towarów lub usług po korzystnych cenach), państwa EOG-EFTA muszą wykazać, dlaczego nieodpowiednie są w tym przypadku inne, potencjalnie mniej zakłócające formy pomocy, takie jak zaliczki zwrotne lub pomoc oparta na instrumentach dłużnych lub kapitałowych (np. niskooprocentowane pożyczki lub dotacje na spłatę odsetek, gwarancje państwowe, zakup pakietu udziałów/akcji lub inny zastrzyk kapitałowy na preferencyjnych warunkach).

| 86. | Wyniki oceny ex post, o której mowa w sekcji 6, mogą zostać uwzględnione w ocenie odpowiedniości proponowanego instrumentu pomocy. |
| --- | --- |

86.

Wyniki oceny ex post

5.5.   Proporcjonalność kwoty pomocy (pomoc ograniczona do niezbędnego minimum)

Proporcjonalność kwoty pomocy (pomoc ograniczona do niezbędnego minimum)

5.5.1.   Pomoc inwestycyjna

Pomoc inwestycyjna

| 87. | Kwota pomocy regionalnej musi być ograniczona do minimum niezbędnego do pobudzenia dodatkowych inwestycji lub działalności na danym obszarze. |
| --- | --- |

87.

Kwota pomocy regionalnej musi być ograniczona do minimum niezbędnego do pobudzenia dodatkowych inwestycji lub działalności na danym obszarze.

| 88. | Aby zapewnić przewidywalność i równe szanse, w odniesieniu do pomocy inwestycyjnej ESA stosuje maksymalne poziomy intensywności (47) pomocy. |
| --- | --- |

88.

Aby zapewnić przewidywalność i równe szanse, w odniesieniu do pomocy inwestycyjnej ESA stosuje maksymalne poziomy intensywności (47

| 89. | Jeżeli chodzi o projekt dotyczący inwestycji początkowej, przy przyznawaniu pomocy lub zgłaszaniu pomocy ESA, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej, organ przyznający pomoc musi obliczyć maksymalną intensywność pomocy i maksymalną kwotę pomocy (48) (dostosowaną kwotę pomocy (49) i powiązaną obniżoną intensywność pomocy w przypadku dużego projektu inwestycyjnego). |
| --- | --- |

89.

Jeżeli chodzi o projekt dotyczący inwestycji początkowej, przy przyznawaniu pomocy lub zgłaszaniu pomocy ESA, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej, organ przyznający pomoc musi obliczyć maksymalną intensywność pomocy i maksymalną kwotę pomocy (48

49

| 90. | Ponieważ duże projekty inwestycyjne mogą prowadzić do większych zakłóceń konkurencji i wymiany handlowej, w przypadku tych projektów kwota pomocy nie może przekraczać dostosowanej kwoty pomocy. |
| --- | --- |

90.

Ponieważ duże projekty inwestycyjne mogą prowadzić do większych zakłóceń konkurencji i wymiany handlowej, w przypadku tych projektów kwota pomocy nie może przekraczać dostosowanej kwoty pomocy.

| 91. | W przypadku gdy inwestycja początkowa jest częścią jednostkowego projektu inwestycyjnego, a taki jednostkowy projekt inwestycyjny jest dużym projektem inwestycyjnym, kwota pomocy na jednostkowy projekt inwestycyjny nie może przekraczać dostosowanej kwoty pomocy. Kurs wymiany oraz stopa dyskontowa, które mają zostać zastosowane na potrzeby tej zasady, to kurs wymiany i stopa dyskontowa obowiązujące w dniu przyznania pomocy na pierwszy projekt w ramach jednostkowego projektu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

91.

W przypadku gdy inwestycja początkowa jest częścią jednostkowego projektu inwestycyjnego, a taki jednostkowy projekt inwestycyjny jest dużym projektem inwestycyjnym, kwota pomocy na jednostkowy projekt inwestycyjny nie może przekraczać dostosowanej kwoty pomocy. Kurs wymiany oraz stopa dyskontowa, które mają zostać zastosowane na potrzeby tej zasady, to kurs wymiany i stopa dyskontowa obowiązujące w dniu przyznania pomocy na pierwszy projekt w ramach jednostkowego projektu inwestycyjnego.

| 92. | Maksymalne poziomy intensywności pomocy mają podwójny cel. |
| --- | --- |

92.

Maksymalne poziomy intensywności pomocy mają podwójny cel.

| 93. | Po pierwsze, w przypadku programów podlegających zgłoszeniu maksymalne poziomy intensywności pomocy stanowią obszar bezpieczeństwa dla MŚP: pod warunkiem że intensywność pomocy jest poniżej dozwolonego maksimum, pomoc uznaje się za proporcjonalną. |
| --- | --- |

93.

Po pierwsze, w przypadku programów podlegających zgłoszeniu maksymalne poziomy intensywności pomocy stanowią obszar bezpieczeństwa dla MŚP: pod warunkiem że intensywność pomocy jest poniżej dozwolonego maksimum, pomoc uznaje się za proporcjonalną.

| 94. | Po drugie, we wszystkich innych przypadkach maksymalne poziomy intensywności pomocy stosuje się jako górne limity w podejściu opartym o dodatkowe koszty netto, o którym mowa w pkt 95–97. |
| --- | --- |

94.

Po drugie, we wszystkich innych przypadkach maksymalne poziomy intensywności pomocy stosuje się jako górne limity w podejściu opartym o dodatkowe koszty netto, o którym mowa w pkt 95–97.

| 95. | Ogólnie rzecz biorąc, ESA uzna pomoc indywidualną podlegającą zgłoszeniu za ograniczoną do minimum, jeśli kwota pomocy będzie odpowiadała dodatkowym kosztom netto inwestycji na danym obszarze, wynikającym z porównania z alternatywnym scenariuszem braku pomocy (50), a maksymalne poziomy intensywności pomocy będą traktowane jako górny pułap. Również w przypadku pomocy inwestycyjnej przyznawanej dużym przedsiębiorstwom w ramach zgłoszonych programów państwa EOG-EFTA muszą zagwarantować, by kwota pomocy była ograniczona do minimum zgodnie z podejściem opartym o dodatkowe koszty netto, traktując maksymalne poziomy intensywności pomocy jako górny pułap. |
| --- | --- |

95.

Ogólnie rzecz biorąc, ESA uzna pomoc indywidualną podlegającą zgłoszeniu za ograniczoną do minimum, jeśli kwota pomocy będzie odpowiadała dodatkowym kosztom netto inwestycji na danym obszarze, wynikającym z porównania z alternatywnym scenariuszem braku pomocy (50

| 96. | W przypadku sytuacji objętych scenariuszem 1 (decyzja dotycząca inwestycji) kwota pomocy nie powinna zatem przekraczać minimum niezbędnego do uczynienia projektu wystarczająco rentownym, np. do podniesienia jego wewnętrznej stopy zwrotu powyżej zwykłej stopy stosowanej przez przedsiębiorstwo w innych podobnych projektach inwestycyjnych lub, o ile to możliwe, powyżej kosztu kapitału beneficjenta w ujęciu całościowym lub stóp zwrotu zwykle osiąganych w tym sektorze. |
| --- | --- |

96.

W przypadku sytuacji objętych scenariuszem 1

| 97. | W przypadku sytuacji objętych scenariuszem 2 (decyzja dotycząca lokalizacji) kwota pomocy nie powinna przekraczać różnicy pomiędzy wartością bieżącą netto inwestycji na obszarze docelowym a wartością bieżącą netto inwestycji w alternatywnej lokalizacji. Trzeba wziąć pod uwagę wszystkie istotne koszty i korzyści, w tym m.in. koszty administracyjne, koszty transportu, koszty szkoleń niepokryte przez pomoc szkoleniową, jak również różnice wynagrodzeń. Jednak w przypadkach, kiedy alternatywna lokalizacja znajduje się na terenie EOG, nie można brać pod uwagę dotacji w tej lokalizacji. |
| --- | --- |

97.

W przypadku sytuacji objętych scenariuszem 2

| 98. | Obliczenia stosowane na użytek analizy efektu zachęty można wykorzystać również do oceny proporcjonalności pomocy. Państwa EOG-EFTA muszą wykazać proporcjonalność za pomocą dokumentacji, o której mowa w pkt 70. |
| --- | --- |

98.

Obliczenia stosowane na użytek analizy efektu zachęty można wykorzystać również do oceny proporcjonalności pomocy. Państwa EOG-EFTA muszą wykazać proporcjonalność za pomocą dokumentacji, o której mowa w pkt 70.

| 99. | Pomoc inwestycyjną można przyznać równocześnie w ramach kilku programów pomocy regionalnej lub połączyć z regionalną pomocą ad hoc, pod warunkiem że całkowita pomoc ze wszystkich źródeł nie przekracza maksymalnej intensywności pomocy na projekt, która to intensywność musi zostać obliczona z wyprzedzeniem przez pierwszy organ przyznający pomoc. Wszelką inną pomoc państwa w odniesieniu do tych samych – pokrywających się częściowo lub w całości – kosztów kwalifikowalnych można kumulować jedynie wtedy, gdy nie powoduje to przekroczenia najwyższej intensywności pomocy lub kwoty pomocy mających zastosowanie do danej pomocy na podstawie mających zastosowanie przepisów tematycznych. Kontrole kumulacji należy przeprowadzać zarówno przy przyznawaniu pomocy, jak i przy jej wypłacaniu (51). Jeżeli państwo EOG-EFTA dopuszcza możliwość kumulowania pomocy państwa przyznanej w ramach jednego programu z pomocą państwa przyznaną w ramach innych programów, musi wskazać – dla każdego programu z osobna – metodę służącą zapewnieniu zgodności z warunkami określonymi w tym punkcie. |
| --- | --- |

99.

Pomoc inwestycyjną można przyznać równocześnie w ramach kilku programów pomocy regionalnej lub połączyć z regionalną pomocą ad hoc

51

| 100. | W przypadku inwestycji początkowej związanej z projektami w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej (EWT) spełniającymi kryteria określone w rozporządzeniu w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) (52) intensywność pomocy mająca zastosowanie do obszaru, na którym znajduje się dana inwestycja początkowa, ma zastosowanie do wszystkich beneficjentów uczestniczących w danym projekcie. Jeżeli inwestycja początkowa jest zlokalizowana na co najmniej dwóch obszarach objętych pomocą, maksymalna intensywność pomocy w odniesieniu do inwestycji początkowej jest równa maksymalnej intensywności pomocy stosowanej na tym obszarze objętym pomocą, na którym kwota poniesionych kosztów kwalifikowalnych jest najwyższa. Inwestycje początkowe realizowane przez duże przedsiębiorstwa na obszarach „c” mogą otrzymać pomoc regionalną jedynie w związku z projektami w ramach EWT, jeżeli stanowią inwestycje początkowe, które zapoczątkowują nową działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

100.

W przypadku inwestycji początkowej związanej z projektami w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej (EWT) spełniającymi kryteria określone w rozporządzeniu w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) (52

5.5.2.   Programy pomocy operacyjnej

Programy pomocy operacyjnej

| 101. | Państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że poziom pomocy jest proporcjonalny do problemu, jakiemu pomoc ma zaradzić. |
| --- | --- |

101.

Państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że poziom pomocy jest proporcjonalny do problemu, jakiemu pomoc ma zaradzić.

| 102. | W szczególności państwa EOG-EFTA muszą spełnić następujące warunki:






  1) | pomoc musi zostać obliczona w stosunku do określonej z góry grupy kosztów kwalifikowalnych, które można w pełni powiązać z problemem, któremu pomoc ma zaradzić, zgodnie z tym, co wykazało państwo EOG-EFTA; |
| --- | --- | --- |

102.

W szczególności państwa EOG-EFTA muszą spełnić następujące warunki:

1)

pomoc musi zostać obliczona w stosunku do określonej z góry grupy kosztów kwalifikowalnych, które można w pełni powiązać z problemem, któremu pomoc ma zaradzić, zgodnie z tym, co wykazało państwo EOG-EFTA;

| 2) | pomoc musi być ograniczona do pewnej części tych z góry określonych kosztów kwalifikowalnych i nie może ich przekraczać; |
| --- | --- |

2)

pomoc musi być ograniczona do pewnej części tych z góry określonych kosztów kwalifikowalnych i nie może ich przekraczać;

| 3) | kwota pomocy przypadająca na każdego beneficjenta pomocy musi być proporcjonalna do poziomu problemów, z jakimi faktycznie boryka się każdy beneficjent pomocy. |
| --- | --- |

3)

kwota pomocy przypadająca na każdego beneficjenta pomocy musi być proporcjonalna do poziomu problemów, z jakimi faktycznie boryka się każdy beneficjent pomocy.

| 103. | Aby pomoc mogła zmniejszyć pewne szczególne trudności, przed jakimi stoją MŚP na obszarach „a”, poziom pomocy musi być stopniowo obniżany w trakcie trwania programu (53). Nie ma to zastosowania do programów mających na celu zapobieganie wyludnianiu się obszarów słabo zaludnionych i bardzo słabo zaludnionych. |
| --- | --- |

103.

Aby pomoc mogła zmniejszyć pewne szczególne trudności, przed jakimi stoją MŚP na obszarach „a”, poziom pomocy musi być stopniowo obniżany w trakcie trwania programu (53

5.6.   Unikanie nadmiernego negatywnego wpływu na konkurencję i wymianę handlową

Unikanie nadmiernego negatywnego wpływu na konkurencję i wymianę handlową

| 104. | Aby pomoc można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, negatywne skutki środków pomocy, takie jak zakłócenia konkurencji i wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami EOG, muszą być ograniczone i nie mogą przeważać nad pozytywnymi skutkami pomocy w zakresie, w jakim byłoby to sprzeczne ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

104.

Aby pomoc można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, negatywne skutki środków pomocy, takie jak zakłócenia konkurencji i wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami EOG, muszą być ograniczone i nie mogą przeważać nad pozytywnymi skutkami pomocy w zakresie, w jakim byłoby to sprzeczne ze wspólnym interesem.

5.6.1.   Uwagi ogólne

Uwagi ogólne

| 105. | W ogólnym bilansie pozytywnych skutków pomocy (sekcja 5.1) w stosunku do jej negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej ESA może w stosownych przypadkach uwzględnić fakt, że oprócz wkładu w rozwój regionalny i spójność pomoc wywołuje również inne pozytywne skutki. Może to mieć miejsce na przykład w przypadku, gdy zostanie stwierdzone, że inwestycja początkowa, oprócz wkładu w tworzenie miejsc pracy na szczeblu lokalnym, zapoczątkowania nowych rodzajów działalności lub generowania lokalnych dochodów, przyczynia się w znaczący sposób w szczególności do transformacji cyfrowej lub transformacji w kierunku działalności zrównoważonej środowiskowo, w tym działalności niskoemisyjnej, neutralnej dla klimatu lub odpornej na zmianę klimatu. ESA zwróci szczególną uwagę na art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (54) w sprawie systematyki, w tym na zasadę „nie czyń poważnych szkód” lub inne porównywalne metody. Ponadto, w ramach oceny negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej ESA może w stosownych przypadkach uwzględnić negatywne zewnętrzne skutki działalności objętej pomocą, jeżeli takie zewnętrzne skutki wpływają niekorzystnie na konkurencję i wymianę handlową między państwami EOG w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, prowadząc do powstania problemu niewydolności rynku lub jego zaostrzenia (55). |
| --- | --- |

105.

W ogólnym bilansie pozytywnych skutków pomocy (sekcja 5.1) w stosunku do jej negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej ESA może w stosownych przypadkach uwzględnić fakt, że oprócz wkładu w rozwój regionalny i spójność pomoc wywołuje również inne pozytywne skutki. Może to mieć miejsce na przykład w przypadku, gdy zostanie stwierdzone, że inwestycja początkowa, oprócz wkładu w tworzenie miejsc pracy na szczeblu lokalnym, zapoczątkowania nowych rodzajów działalności lub generowania lokalnych dochodów, przyczynia się w znaczący sposób w szczególności do transformacji cyfrowej lub transformacji w kierunku działalności zrównoważonej środowiskowo, w tym działalności niskoemisyjnej, neutralnej dla klimatu lub odpornej na zmianę klimatu. ESA zwróci szczególną uwagę na art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (54

55

| 106. | Jeżeli chodzi o negatywne skutki, pomoc regionalna może powodować dwa główne rodzaje potencjalnych zakłóceń konkurencji i wymiany handlowej. Są to zakłócenia związane z rynkiem produktowym oraz skutki dotyczące lokalizacji. Obydwa rodzaje zakłóceń mogą prowadzić do nieefektywności przydziału zasobów (pogarszając wyniki gospodarcze rynku wewnętrznego) oraz do problemów z dystrybucją (rozkładem działalności gospodarczej na różnych obszarach). |
| --- | --- |

106.

Jeżeli chodzi o negatywne skutki, pomoc regionalna może powodować dwa główne rodzaje potencjalnych zakłóceń konkurencji i wymiany handlowej. Są to zakłócenia związane z rynkiem produktowym oraz skutki dotyczące lokalizacji. Obydwa rodzaje zakłóceń mogą prowadzić do nieefektywności przydziału zasobów (pogarszając wyniki gospodarcze rynku wewnętrznego) oraz do problemów z dystrybucją (rozkładem działalności gospodarczej na różnych obszarach).

| 107. | Jednym z potencjalnie szkodliwych skutków pomocy państwa jest to, że uniemożliwia ona rynkowi zapewnienie efektywności poprzez nagradzanie najbardziej efektywnych producentów oraz wywieranie presji na tych najmniej efektywnych, zmuszając ich do usprawnień, restrukturyzacji bądź wycofania się z rynku. Pomoc państwa, która powoduje znaczny wzrost mocy produkcyjnych na nierentownym rynku, może nadmiernie zakłócić konkurencję, ponieważ utworzenie lub utrzymanie nadwyżki produkcyjnej może spowodować obniżenie marż zysku lub ograniczenie inwestycji konkurentów bądź nawet doprowadzić do ich wycofania się z rynku. Może to doprowadzić do sytuacji, w której konkurenci, którzy w przeciwnym wypadku byliby w stanie konkurować na rynku, zmuszeni są do wycofania się z niego. Może to również uniemożliwiać przedsiębiorstwom wejście na rynek lub ekspansję na rynku, a także osłabić motywację do wprowadzania innowacji ze strony konkurentów. Może to skutkować niewydajnymi strukturami rynkowymi, które w dłuższej perspektywie są szkodliwe także dla konsumentów. Dostępność pomocy może także zachęcać do pasywnych lub zbyt ryzykownych zachowań ze strony potencjalnych beneficjentów pomocy. Może to mieć długofalowy negatywny wpływ na ogólne wyniki sektora. |
| --- | --- |

107.

Jednym z potencjalnie szkodliwych skutków pomocy państwa jest to, że uniemożliwia ona rynkowi zapewnienie efektywności poprzez nagradzanie najbardziej efektywnych producentów oraz wywieranie presji na tych najmniej efektywnych, zmuszając ich do usprawnień, restrukturyzacji bądź wycofania się z rynku. Pomoc państwa, która powoduje znaczny wzrost mocy produkcyjnych na nierentownym rynku, może nadmiernie zakłócić konkurencję, ponieważ utworzenie lub utrzymanie nadwyżki produkcyjnej może spowodować obniżenie marż zysku lub ograniczenie inwestycji konkurentów bądź nawet doprowadzić do ich wycofania się z rynku. Może to doprowadzić do sytuacji, w której konkurenci, którzy w przeciwnym wypadku byliby w stanie konkurować na rynku, zmuszeni są do wycofania się z niego. Może to również uniemożliwiać przedsiębiorstwom wejście na rynek lub ekspansję na rynku, a także osłabić motywację do wprowadzania innowacji ze strony konkurentów. Może to skutkować niewydajnymi strukturami rynkowymi, które w dłuższej perspektywie są szkodliwe także dla konsumentów. Dostępność pomocy może także zachęcać do pasywnych lub zbyt ryzykownych zachowań ze strony potencjalnych beneficjentów pomocy. Może to mieć długofalowy negatywny wpływ na ogólne wyniki sektora.

| 108. | Pomoc może również powodować zakłócenia polegające na wzmacnianiu lub utrzymywaniu znaczącej pozycji rynkowej beneficjenta pomocy. Nawet jeśli pomoc nie wzmacnia znaczącej pozycji rynkowej bezpośrednio, może to robić pośrednio poprzez zniechęcanie istniejących konkurentów do rozwoju, czego skutkiem będzie ich wycofanie się z rynku lub zniechęcenie nowych konkurentów do wejścia na rynek. |
| --- | --- |

108.

Pomoc może również powodować zakłócenia polegające na wzmacnianiu lub utrzymywaniu znaczącej pozycji rynkowej beneficjenta pomocy. Nawet jeśli pomoc nie wzmacnia znaczącej pozycji rynkowej bezpośrednio, może to robić pośrednio poprzez zniechęcanie istniejących konkurentów do rozwoju, czego skutkiem będzie ich wycofanie się z rynku lub zniechęcenie nowych konkurentów do wejścia na rynek.

| 109. | Oprócz powodowania zakłóceń na rynkach produktowych, z samej swojej natury pomoc regionalna wpływa również na lokalizację działalności gospodarczej. Jeżeli jeden obszar dzięki pomocy przyciąga inwestycje, inny nie ma takiej możliwości. Negatywne skutki na obszarach, na które pomoc ma niekorzystny wpływ, mogą objawiać się utratą działalności gospodarczej i miejsc pracy, w tym miejsc pracy dla podwykonawców. Negatywne skutki mogą być także odczuwalne jako rezultat utraty pozytywnych czynników zewnętrznych (np. efekt grupowania, transfer wiedzy, kształcenie i szkolenie). |
| --- | --- |

109.

Oprócz powodowania zakłóceń na rynkach produktowych, z samej swojej natury pomoc regionalna wpływa również na lokalizację działalności gospodarczej. Jeżeli jeden obszar dzięki pomocy przyciąga inwestycje, inny nie ma takiej możliwości. Negatywne skutki na obszarach, na które pomoc ma niekorzystny wpływ, mogą objawiać się utratą działalności gospodarczej i miejsc pracy, w tym miejsc pracy dla podwykonawców. Negatywne skutki mogą być także odczuwalne jako rezultat utraty pozytywnych czynników zewnętrznych (np. efekt grupowania, transfer wiedzy, kształcenie i szkolenie).

| 110. | Specyfika geograficzna odróżnia pomoc regionalną od innych form pomocy horyzontalnej. Szczególną cechą pomocy regionalnej jest fakt, że ma ona na celu wpłynięcie na decyzje inwestorów dotyczące lokalizacji projektów inwestycyjnych. Pomoc regionalna, wyrównując dodatkowe koszty wynikające z ograniczeń regionalnych oraz wspierając dodatkowe inwestycje na obszarach objętych pomocą bez odciągania ich od innych obszarów objętych pomocą znajdujących się na takim samym lub niższym poziomie rozwoju, przyczynia się nie tylko do rozwoju danego obszaru, ale także do zwiększenia spójności, a w efekcie końcowym przynosi korzyści całej EOG. Potencjalne negatywne skutki lokalizacyjne pomocy regionalnej są już do pewnego stopnia ograniczone przez mapy pomocy regionalnej, które definiują obszary, na których można przyznawać pomoc regionalną zgodnie z celami w zakresie regionalnego rozwoju gospodarczego i polityki spójności, oraz maksymalne dopuszczalne poziomy intensywności pomocy. Aby ocenić wpływ pomocy na rozwój obszaru i spójność, nadal ważne jest jednak zrozumienie tego, jak wyglądałaby sytuacja w przypadku braku pomocy. |
| --- | --- |

110.

Specyfika geograficzna odróżnia pomoc regionalną od innych form pomocy horyzontalnej. Szczególną cechą pomocy regionalnej jest fakt, że ma ona na celu wpłynięcie na decyzje inwestorów dotyczące lokalizacji projektów inwestycyjnych. Pomoc regionalna, wyrównując dodatkowe koszty wynikające z ograniczeń regionalnych oraz wspierając dodatkowe inwestycje na obszarach objętych pomocą bez odciągania ich od innych obszarów objętych pomocą znajdujących się na takim samym lub niższym poziomie rozwoju, przyczynia się nie tylko do rozwoju danego obszaru, ale także do zwiększenia spójności, a w efekcie końcowym przynosi korzyści całej EOG. Potencjalne negatywne skutki lokalizacyjne pomocy regionalnej są już do pewnego stopnia ograniczone przez mapy pomocy regionalnej, które definiują obszary, na których można przyznawać pomoc regionalną zgodnie z celami w zakresie regionalnego rozwoju gospodarczego i polityki spójności, oraz maksymalne dopuszczalne poziomy intensywności pomocy. Aby ocenić wpływ pomocy na rozwój obszaru i spójność, nadal ważne jest jednak zrozumienie tego, jak wyglądałaby sytuacja w przypadku braku pomocy.

5.6.2.   Wyraźne negatywne skutki dla konkurencji i wymiany handlowej

Wyraźne negatywne skutki dla konkurencji i wymiany handlowej

| 111. | ESA określa szereg sytuacji, w których negatywne skutki regionalnej pomocy inwestycyjnej dla konkurencji i wymiany handlowej między państwami EOG wyraźnie przeważają nad skutkami pozytywnymi; mało prawdopodobne jest wówczas, że pomoc zostanie uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

111.

ESA określa szereg sytuacji, w których negatywne skutki regionalnej pomocy inwestycyjnej dla konkurencji i wymiany handlowej między państwami EOG wyraźnie przeważają nad skutkami pozytywnymi; mało prawdopodobne jest wówczas, że pomoc zostanie uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

5.6.2.1.   Powstanie nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku w fazie bezwzględnego spadku

Powstanie nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku w fazie bezwzględnego spadku

| 112. | Jak wspomniano w pkt 107, aby ocenić negatywne skutki pomocy, ESA bierze pod uwagę dodatkową zdolność produkcyjną powstałą w wyniku realizacji projektu, kiedy rynek nie działa efektywnie. |
| --- | --- |

112.

Jak wspomniano w pkt 107, aby ocenić negatywne skutki pomocy, ESA bierze pod uwagę dodatkową zdolność produkcyjną powstałą w wyniku realizacji projektu, kiedy rynek nie działa efektywnie.

| 113. | W przypadku gdy inwestycje zwiększające moce produkcyjne w ramach danego rynku są możliwe dzięki pomocy państwa, istnieje ryzyko, że będzie to miało negatywny wpływ na produkcję lub inwestycje na innych obszarach EOG. Jest to szczególnie prawdopodobne w przypadku, gdy skala wzrostu mocy produkcyjnych przekracza tempo rozwoju rynku lub gdy do wzrostu mocy produkcyjnych dochodzi na rynku charakteryzującym się nadwyżką mocy produkcyjnych. |
| --- | --- |

113.

W przypadku gdy inwestycje zwiększające moce produkcyjne w ramach danego rynku są możliwe dzięki pomocy państwa, istnieje ryzyko, że będzie to miało negatywny wpływ na produkcję lub inwestycje na innych obszarach EOG. Jest to szczególnie prawdopodobne w przypadku, gdy skala wzrostu mocy produkcyjnych przekracza tempo rozwoju rynku lub gdy do wzrostu mocy produkcyjnych dochodzi na rynku charakteryzującym się nadwyżką mocy produkcyjnych.

| 114. | Jeżeli zatem inwestycja skutkuje powstaniem lub zwiększeniem nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku, który pod względem strukturalnym znajduje się w fazie bezwzględnego spadku (tj. rynek ten się zmniejsza) (56), ESA uznaje, że pomoc wywiera skutek negatywny, który najprawdopodobniej nie zostanie zrównoważony przez jakikolwiek skutek pozytywny. Dotyczy to w szczególności sytuacji objętych scenariuszem 1 (decyzje dotyczące inwestycji). |
| --- | --- |

114.

Jeżeli zatem inwestycja skutkuje powstaniem lub zwiększeniem nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku, który pod względem strukturalnym znajduje się w fazie bezwzględnego spadku (tj. rynek ten się zmniejsza) (56

| 115. | Jeżeli chodzi o sytuacje objęte scenariuszem 2 (decyzje dotyczące lokalizacji), w których inwestycja zostałaby w każdym przypadku zrealizowana na tym samym rynku geograficznym lub, wyjątkowo, na innym rynku geograficznym, ale przy sprzedaży ukierunkowanej na ten sam rynek geograficzny, pomoc – o ile jej kwota ogranicza się do minimum niezbędnego w celu zrekompensowania niekorzystnej lokalizacji i nie zapewnia beneficjentowi pomocy dodatkowej płynności – wywiera wpływ wyłącznie na decyzję dotyczącą lokalizacji. W takiej sytuacji inwestycja prowadziłaby do powstania dodatkowych mocy produkcyjnych na danym rynku geograficznym niezależnie od przyznanej pomocy. W związku z powyższym potencjalny rezultat, jeżeli chodzi o nadwyżkę mocy produkcyjnych, byłby zasadniczo taki sam niezależnie od przyznanej pomocy. Jeżeli jednak alternatywna lokalizacja inwestycji znajduje się na innym rynku geograficznym, a pomoc skutkuje powstaniem nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku, który pod względem strukturalnym znajduje się w fazie bezwzględnego spadku, zastosowanie mają wskazówki przedstawione w pkt 114. |
| --- | --- |

115.

Jeżeli chodzi o sytuacje objęte scenariuszem 2 (decyzje dotyczące lokalizacji), w których inwestycja zostałaby w każdym przypadku zrealizowana na tym samym rynku geograficznym lub, wyjątkowo, na innym rynku geograficznym, ale przy sprzedaży ukierunkowanej na ten sam rynek geograficzny, pomoc – o ile jej kwota ogranicza się do minimum niezbędnego w celu zrekompensowania niekorzystnej lokalizacji i nie zapewnia beneficjentowi pomocy dodatkowej płynności – wywiera wpływ wyłącznie na decyzję dotyczącą lokalizacji. W takiej sytuacji inwestycja prowadziłaby do powstania dodatkowych mocy produkcyjnych na danym rynku geograficznym niezależnie od przyznanej pomocy. W związku z powyższym potencjalny rezultat, jeżeli chodzi o nadwyżkę mocy produkcyjnych, byłby zasadniczo taki sam niezależnie od przyznanej pomocy. Jeżeli jednak alternatywna lokalizacja inwestycji znajduje się na innym rynku geograficznym, a pomoc skutkuje powstaniem nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku, który pod względem strukturalnym znajduje się w fazie bezwzględnego spadku, zastosowanie mają wskazówki przedstawione w pkt 114.

5.6.2.2.   Negatywny wpływ na spójność

Negatywny wpływ na spójność

| 116. | Jak określono w pkt 109 i 110, aby ocenić negatywne skutki pomocy, ESA musi wziąć pod uwagę wpływ pomocy na lokalizację działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

116.

Jak określono w pkt 109 i 110, aby ocenić negatywne skutki pomocy, ESA musi wziąć pod uwagę wpływ pomocy na lokalizację działalności gospodarczej.

| 117. | W sytuacjach objętych scenariuszem 2 (decyzje dotyczące lokalizacji), gdzie bez przyznanej pomocy inwestycja zostałaby zlokalizowana na obszarze, na którym intensywność pomocy regionalnej (57) jest wyższa lub taka sama jak na obszarze docelowym, stanowi to skutek negatywny, który najprawdopodobniej nie zostanie zrównoważony przez jakikolwiek skutek pozytywny, ponieważ jest to sprzeczne z podstawowym założeniem pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

117.

W sytuacjach objętych scenariuszem 2 (decyzje dotyczące lokalizacji), gdzie bez przyznanej pomocy inwestycja zostałaby zlokalizowana na obszarze, na którym intensywność pomocy regionalnej (57

5.6.2.3.   Przeniesienie

Przeniesienie

| 118. | Kiedy ESA będzie oceniać środki podlegające zgłoszeniu, wystąpi o wszystkie informacje konieczne do stwierdzenia, czy dana pomoc państwa może spowodować znaczną utratę miejsc pracy w istniejących lokalizacjach na terenie EOG. W takiej sytuacji, jeżeli inwestycja umożliwia beneficjentowi pomocy przeniesienie działalności na obszar docelowy i jeżeli istnieje związek przyczynowy między pomocą a tym przeniesieniem, stanowi to skutek negatywny, który najprawdopodobniej nie zostanie zrównoważony przez jakikolwiek efekt pozytywny. |
| --- | --- |

118.

Kiedy ESA będzie oceniać środki podlegające zgłoszeniu, wystąpi o wszystkie informacje konieczne do stwierdzenia, czy dana pomoc państwa może spowodować znaczną utratę miejsc pracy w istniejących lokalizacjach na terenie EOG. W takiej sytuacji, jeżeli inwestycja umożliwia beneficjentowi pomocy przeniesienie działalności na obszar docelowy i jeżeli istnieje związek przyczynowy między pomocą a tym przeniesieniem, stanowi to skutek negatywny, który najprawdopodobniej nie zostanie zrównoważony przez jakikolwiek efekt pozytywny.

5.6.3.   Programy pomocy inwestycyjnej

Programy pomocy inwestycyjnej

| 119. | Programy pomocy inwestycyjnej nie mogą prowadzić do znacznych zakłóceń konkurencji i wymiany handlowej. W szczególności, nawet jeśli zakłócenia można uznać za ograniczone na poziomie indywidualnym (pod warunkiem że spełnione są wszystkie warunki pomocy inwestycyjnej), łącznie programy mogą jednak prowadzić do dużych zakłóceń. Takie zakłócenia mogą dotyczyć rynków produkcyjnych, doprowadzając do sytuacji nadwyżki produkcyjnej (lub pogarszając taką istniejącą już sytuację) bądź też tworząc, wzmacniając lub utrzymując znaczącą pozycję rynkową niektórych beneficjentów w sposób, który wpływa negatywnie na dynamiczne zachęty. Pomoc dostępna w ramach programów może również doprowadzić do znacznej utraty działalności gospodarczej w innych obszarach EOG. Jeżeli program jest ukierunkowany na wybrane sektory, ryzyko takiego zakłócenia jest jeszcze bardziej wyraźne. |
| --- | --- |

119.

Programy pomocy inwestycyjnej nie mogą prowadzić do znacznych zakłóceń konkurencji i wymiany handlowej. W szczególności, nawet jeśli zakłócenia można uznać za ograniczone na poziomie indywidualnym (pod warunkiem że spełnione są wszystkie warunki pomocy inwestycyjnej), łącznie programy mogą jednak prowadzić do dużych zakłóceń. Takie zakłócenia mogą dotyczyć rynków produkcyjnych, doprowadzając do sytuacji nadwyżki produkcyjnej (lub pogarszając taką istniejącą już sytuację) bądź też tworząc, wzmacniając lub utrzymując znaczącą pozycję rynkową niektórych beneficjentów w sposób, który wpływa negatywnie na dynamiczne zachęty. Pomoc dostępna w ramach programów może również doprowadzić do znacznej utraty działalności gospodarczej w innych obszarach EOG. Jeżeli program jest ukierunkowany na wybrane sektory, ryzyko takiego zakłócenia jest jeszcze bardziej wyraźne.

| 120. | Dlatego też państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że takie negatywne skutki będą ograniczone do minimum, uwzględniając np. wielkość projektu, indywidualne i całkowite kwoty pomocy, spodziewanych beneficjentów oraz charakterystyczne cechy danych sektorów. Aby ESA mógł ocenić spodziewane negatywne skutki, państwa EOG-EFTA mogą przedstawić wszystkie dostępne oceny skutków oraz oceny ex post przeprowadzone dla podobnych, realizowanych wcześniej programów. |
| --- | --- |

120.

Dlatego też państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że takie negatywne skutki będą ograniczone do minimum, uwzględniając np. wielkość projektu, indywidualne i całkowite kwoty pomocy, spodziewanych beneficjentów oraz charakterystyczne cechy danych sektorów. Aby ESA mógł ocenić spodziewane negatywne skutki, państwa EOG-EFTA mogą przedstawić wszystkie dostępne oceny skutków oraz oceny ex post

| 121. | Przyznając pomoc na poszczególne projekty w ramach programu, organ przyznający pomoc musi zweryfikować i potwierdzić, że pomoc nie powoduje wyraźnych negatywnych skutków, opisanych w pkt 111–118. Można to zweryfikować na podstawie informacji przekazanych przez beneficjenta pomocy podczas składania wniosku o pomoc oraz na podstawie oświadczenia złożonego na standardowym formularzu wniosku o pomoc, w którym należy wskazać alternatywną lokalizację w sytuacji nieprzyznania pomocy. |
| --- | --- |

121.

Przyznając pomoc na poszczególne projekty w ramach programu, organ przyznający pomoc musi zweryfikować i potwierdzić, że pomoc nie powoduje wyraźnych negatywnych skutków, opisanych w pkt 111–118. Można to zweryfikować na podstawie informacji przekazanych przez beneficjenta pomocy podczas składania wniosku o pomoc oraz na podstawie oświadczenia złożonego na standardowym formularzu wniosku o pomoc, w którym należy wskazać alternatywną lokalizację w sytuacji nieprzyznania pomocy.

5.6.4.   Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu

Indywidualna pomoc inwestycyjna podlegająca zgłoszeniu

| 122. | Oceniając negatywne skutki pomocy indywidualnej, ESA rozróżnia dwa scenariusze alternatywne opisane powyżej w pkt 96 i 97. |
| --- | --- |

122.

Oceniając negatywne skutki pomocy indywidualnej, ESA rozróżnia dwa scenariusze alternatywne opisane powyżej w pkt 96 i 97.

5.6.4.1.   Sytuacje objęte scenariuszem 1 (decyzja dotycząca inwestycji)

Sytuacje objęte scenariuszem 1 (decyzja dotycząca inwestycji)

| 123. | W sytuacjach objętych scenariuszem 1 ESA przykłada szczególną wagę do skutków negatywnych związanych ze wzrostem nadwyżki mocy produkcyjnych na rynkach w fazie spadku, zapobiegania wycofywaniu się przedsiębiorstw z rynku oraz do pojęcia znaczącej pozycji rynkowej. Negatywne skutki tego rodzaju opisano w pkt 124–133; muszą one zostać zrównoważone pozytywnymi skutkami pomocy. Jeżeli jednak ustalono, że pomoc doprowadziłaby do wystąpienia wyraźnych negatywnych skutków, o których mowa w pkt 114, jest mało prawdopodobne, aby pomoc została zrównoważona przez jakikolwiek skutek pozytywny i tym samym została uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

123.

W sytuacjach objętych scenariuszem 1 ESA przykłada szczególną wagę do skutków negatywnych związanych ze wzrostem nadwyżki mocy produkcyjnych na rynkach w fazie spadku, zapobiegania wycofywaniu się przedsiębiorstw z rynku oraz do pojęcia znaczącej pozycji rynkowej. Negatywne skutki tego rodzaju opisano w pkt 124–133; muszą one zostać zrównoważone pozytywnymi skutkami pomocy. Jeżeli jednak ustalono, że pomoc doprowadziłaby do wystąpienia wyraźnych negatywnych skutków, o których mowa w pkt 114, jest mało prawdopodobne, aby pomoc została zrównoważona przez jakikolwiek skutek pozytywny i tym samym została uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

| 124. | Aby umożliwić ustalenie i ocenę potencjalnego zakłócenia konkurencji i wymiany handlowej, państwa EOG-EFTA powinny przedłożyć dowody umożliwiające ESA ustalenie właściwych rynków produktowych (produktów dotkniętych zmianą w zachowaniu beneficjenta pomocy) oraz ustalenie konkurentów i klientów/konsumentów, na których zmiana ta ma wpływ. Dany produkt oznacza z reguły produkt, którego dotyczy projekt inwestycyjny (58). Jeśli projekt odnosi się do produktu pośredniego, a znacząca część produkcji nie jest sprzedawana na rynku, dany produkt obejmować może produkty stanowiące kolejne ogniwo w procesie produkcji. Właściwy rynek produktowy obejmuje dany produkt i jego substytuty uznawane za takie przez konsumentów (na podstawie cech charakterystycznych, cen lub przeznaczenia produktu) lub przez producentów (ze względu na elastyczność linii produkcyjnych). |
| --- | --- |

124.

Aby umożliwić ustalenie i ocenę potencjalnego zakłócenia konkurencji i wymiany handlowej, państwa EOG-EFTA powinny przedłożyć dowody umożliwiające ESA ustalenie właściwych rynków produktowych (produktów dotkniętych zmianą w zachowaniu beneficjenta pomocy) oraz ustalenie konkurentów i klientów/konsumentów, na których zmiana ta ma wpływ. Dany produkt oznacza z reguły produkt, którego dotyczy projekt inwestycyjny (58

| 125. | Przy ocenie takich potencjalnych zakłóceń ESA będzie stosować wiele kryteriów, takich jak: struktura rynku danego produktu, kondycja rynku (rynek w fazie spadku lub wzrostu), procedura wyboru beneficjenta pomocy, bariery wejścia i wyjścia oraz różnicowanie produktów. |
| --- | --- |

125.

Przy ocenie takich potencjalnych zakłóceń ESA będzie stosować wiele kryteriów, takich jak: struktura rynku danego produktu, kondycja rynku (rynek w fazie spadku lub wzrostu), procedura wyboru beneficjenta pomocy, bariery wejścia i wyjścia oraz różnicowanie produktów.

| 126. | Systematyczne korzystanie z pomocy państwa przez dane przedsiębiorstwo może wskazywać na to, że nie jest ono w stanie samodzielnie przeciwstawić się konkurencji lub że czerpie nienależne korzyści w porównaniu ze swoimi konkurentami. |
| --- | --- |

126.

Systematyczne korzystanie z pomocy państwa przez dane przedsiębiorstwo może wskazywać na to, że nie jest ono w stanie samodzielnie przeciwstawić się konkurencji lub że czerpie nienależne korzyści w porównaniu ze swoimi konkurentami.

| 127. | ESA wyróżnia dwa główne źródła potencjalnych negatywnych skutków dla rynków produktowych:






  1) | przypadki zwiększenia mocy produkcyjnych, które prowadzi do powstania nadwyżki produkcyjnej lub do pogorszenia sytuacji pod względem już istniejącej nadwyżki produkcyjnej, szczególnie na rynku w fazie spadku; |
| --- | --- | --- |

127.

ESA wyróżnia dwa główne źródła potencjalnych negatywnych skutków dla rynków produktowych:

1)

przypadki zwiększenia mocy produkcyjnych, które prowadzi do powstania nadwyżki produkcyjnej lub do pogorszenia sytuacji pod względem już istniejącej nadwyżki produkcyjnej, szczególnie na rynku w fazie spadku;

| 2) | przypadki, w których beneficjent pomocy posiada znaczącą pozycję rynkową. |
| --- | --- |

2)

przypadki, w których beneficjent pomocy posiada znaczącą pozycję rynkową.

| 128. | Aby ocenić, czy pomoc prowadzi do stworzenia lub utrzymania nieefektywnych struktur rynkowych, ESA weźmie pod uwagę dodatkową zdolność produkcyjną powstałą w wyniku realizacji projektu oraz sprawdzi efektywność rynku. |
| --- | --- |

128.

Aby ocenić, czy pomoc prowadzi do stworzenia lub utrzymania nieefektywnych struktur rynkowych, ESA weźmie pod uwagę dodatkową zdolność produkcyjną powstałą w wyniku realizacji projektu oraz sprawdzi efektywność rynku.

| 129. | Jeżeli dany rynek jest w okresie wzrostu, zwykle oznacza to mniej powodów do obaw, że pomoc wpłynie negatywnie na dynamiczne zachęty lub nadmiernie utrudni wycofywanie się z rynku lub wejście na rynek. |
| --- | --- |

129.

Jeżeli dany rynek jest w okresie wzrostu, zwykle oznacza to mniej powodów do obaw, że pomoc wpłynie negatywnie na dynamiczne zachęty lub nadmiernie utrudni wycofywanie się z rynku lub wejście na rynek.

| 130. | Większe obawy mogą rodzić rynki w fazie spadku. ESA rozróżnia dwie sytuacje: kiedy w długoterminowej perspektywie rynek znajduje się w fazie spadku strukturalnego (tj. zmniejsza się) oraz kiedy rynek jest w fazie spadku względnego (tj. wciąż rośnie, ale nie przekracza wartości referencyjnej dla stopy wzrostu). |
| --- | --- |

130.

Większe obawy mogą rodzić rynki w fazie spadku. ESA rozróżnia dwie sytuacje: kiedy w długoterminowej perspektywie rynek znajduje się w fazie spadku strukturalnego (tj. zmniejsza się) oraz kiedy rynek jest w fazie spadku względnego (tj. wciąż rośnie, ale nie przekracza wartości referencyjnej dla stopy wzrostu).

| 131. | Nierentowność rynku jest zwykle mierzona w stosunku do produktu krajowego brutto (PKB) EOG przez okres trzech lat przed rozpoczęciem projektu (stopa referencyjna). Można ją również zmierzyć na podstawie przewidywanych stóp wzrostu w najbliższych trzech–pięciu latach. Wskaźniki mogą obejmować oczekiwany przyszły wzrost danego rynku, wynikające z tego oczekiwane wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych oraz możliwy wpływ zwiększenia mocy produkcyjnych na konkurentów pod względem cen i marż zysku. |
| --- | --- |

131.

Nierentowność rynku jest zwykle mierzona w stosunku do produktu krajowego brutto (PKB) EOG przez okres trzech lat przed rozpoczęciem projektu (stopa referencyjna). Można ją również zmierzyć na podstawie przewidywanych stóp wzrostu w najbliższych trzech–pięciu latach. Wskaźniki mogą obejmować oczekiwany przyszły wzrost danego rynku, wynikające z tego oczekiwane wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych oraz możliwy wpływ zwiększenia mocy produkcyjnych na konkurentów pod względem cen i marż zysku.

| 132. | W niektórych przypadkach ocena wzrostu rynku produktowego w EOG może nie być odpowiednim narzędziem do oceny wszystkich skutków pomocy, szczególnie jeśli rynek geograficzny obejmuje cały świat. W takiej sytuacji ESA uwzględni wpływ pomocy na odpowiednie struktury rynku, a szczególnie jej potencjał wyparcia producentów z EOG. |
| --- | --- |

132.

W niektórych przypadkach ocena wzrostu rynku produktowego w EOG może nie być odpowiednim narzędziem do oceny wszystkich skutków pomocy, szczególnie jeśli rynek geograficzny obejmuje cały świat. W takiej sytuacji ESA uwzględni wpływ pomocy na odpowiednie struktury rynku, a szczególnie jej potencjał wyparcia producentów z EOG.

| 133. | Aby dokonać oceny istnienia znaczącej pozycji rynkowej, ESA weźmie pod uwagę pozycję beneficjenta pomocy w okresie przed otrzymaniem pomocy oraz jego spodziewaną pozycję rynkową po ukończeniu inwestycji. ESA rozważy udziały w rynku beneficjenta pomocy, a także udziały w rynku jego konkurentów oraz inne stosowne czynniki. Na przykład oceni strukturę rynku poprzez zbadanie koncentracji na rynku, potencjalnych barier utrudniających wejście na rynek (59), siły nabywczej (60) oraz barier utrudniających ekspansję lub wycofanie się z rynku. |
| --- | --- |

133.

Aby dokonać oceny istnienia znaczącej pozycji rynkowej, ESA weźmie pod uwagę pozycję beneficjenta pomocy w okresie przed otrzymaniem pomocy oraz jego spodziewaną pozycję rynkową po ukończeniu inwestycji. ESA rozważy udziały w rynku beneficjenta pomocy, a także udziały w rynku jego konkurentów oraz inne stosowne czynniki. Na przykład oceni strukturę rynku poprzez zbadanie koncentracji na rynku, potencjalnych barier utrudniających wejście na rynek (59

60

5.6.4.2.   Sytuacje objęte scenariuszem 2 (decyzja dotycząca lokalizacji)

Sytuacje objęte scenariuszem 2 (decyzja dotycząca lokalizacji)

| 134. | Jeśli z analizy scenariusza alternatywnego wynika, że bez przyznanej pomocy inwestycja zostałaby zrealizowana w innym miejscu (scenariusz 2) na tym samym rynku geograficznym dla danego produktu, oraz jeśli pomoc jest proporcjonalna, skutek pod względem nadwyżki produkcyjnej lub znaczącej pozycji rynkowej zasadniczo będzie prawdopodobnie taki sam, bez względu na przyznanie pomocy. W takim przypadku pozytywne skutki pomocy prawdopodobnie przeważą nad ograniczonym negatywnym wpływem na konkurencję. Jeżeli jednak ww. alternatywna lokalizacja znajduje się na terenie EOG, zaniepokojenie ESA budzą w szczególności negatywne skutki związane z alternatywną lokalizacją. W związku z tym jeżeli pomoc prowadzi do wystąpienia wyraźnego negatywnego skutku, o którym mowa w pkt 117 i 118, jest mało prawdopodobne, aby została zrównoważona przez jakikolwiek skutek pozytywny i tym samym została uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

134.

Jeśli z analizy scenariusza alternatywnego wynika, że bez przyznanej pomocy inwestycja zostałaby zrealizowana w innym miejscu (scenariusz 2) na tym samym rynku geograficznym dla danego produktu, oraz jeśli pomoc jest proporcjonalna, skutek pod względem nadwyżki produkcyjnej lub znaczącej pozycji rynkowej zasadniczo będzie prawdopodobnie taki sam, bez względu na przyznanie pomocy. W takim przypadku pozytywne skutki pomocy prawdopodobnie przeważą nad ograniczonym negatywnym wpływem na konkurencję. Jeżeli jednak ww. alternatywna lokalizacja znajduje się na terenie EOG, zaniepokojenie ESA budzą w szczególności negatywne skutki związane z alternatywną lokalizacją. W związku z tym jeżeli pomoc prowadzi do wystąpienia wyraźnego negatywnego skutku, o którym mowa w pkt 117 i 118, jest mało prawdopodobne, aby została zrównoważona przez jakikolwiek skutek pozytywny i tym samym została uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

5.6.5.   Programy pomocy operacyjnej

Programy pomocy operacyjnej

| 135. | Jeśli pomoc jest konieczna i proporcjonalna do osiągnięcia wkładu w rozwój regionalny i spójność opisanego w podsekcji 5.1.3, negatywne skutki pomocy dla konkurencji i wymiany handlowej między państwami EOG prawdopodobnie zostaną zrównoważone jej pozytywnymi skutkami. Jednak w niektórych przypadkach pomoc może spowodować zmiany struktury rynku lub charakterystycznych cech danego sektora lub danej branży, co może znacznie zakłócić konkurencję poprzez bariery utrudniające wejście na rynek lub wycofanie się z rynku, efekty substytucyjne lub przesunięcie przepływów handlowych. W takich przypadkach negatywne skutki pomocy prawdopodobnie nie zostaną zrównoważone przez jakikolwiek skutek pozytywny. |
| --- | --- |

135.

Jeśli pomoc jest konieczna i proporcjonalna do osiągnięcia wkładu w rozwój regionalny i spójność opisanego w podsekcji 5.1.3, negatywne skutki pomocy dla konkurencji i wymiany handlowej między państwami EOG prawdopodobnie zostaną zrównoważone jej pozytywnymi skutkami. Jednak w niektórych przypadkach pomoc może spowodować zmiany struktury rynku lub charakterystycznych cech danego sektora lub danej branży, co może znacznie zakłócić konkurencję poprzez bariery utrudniające wejście na rynek lub wycofanie się z rynku, efekty substytucyjne lub przesunięcie przepływów handlowych. W takich przypadkach negatywne skutki pomocy prawdopodobnie nie zostaną zrównoważone przez jakikolwiek skutek pozytywny.

5.7.   Przejrzystość

Przejrzystość

| 136. | Korzystając z opracowanego przez Komisję Europejską modułu dotyczącego przejrzystości przyznawania pomocy państwa (61) lub na kompleksowej stronie internetowej dotyczącej pomocy państwa, państwa EOG EFTA muszą opublikować następujące informacje na szczeblu krajowym lub regionalnym:






  1) | pełen tekst decyzji o przyznaniu pomocy indywidualnej lub zatwierdzonego programu pomocy oraz odnośnych przepisów wykonawczych lub link do tych informacji; |
| --- | --- | --- |

136.

Korzystając z opracowanego przez Komisję Europejską modułu dotyczącego przejrzystości przyznawania pomocy państwa (61

1)

pełen tekst decyzji o przyznaniu pomocy indywidualnej lub zatwierdzonego programu pomocy oraz odnośnych przepisów wykonawczych lub link do tych informacji;

| 2) | informacje na temat każdej pomocy indywidualnej przekraczającej 100 000 EUR z wykorzystaniem struktury określonej w załączniku VIII. |
| --- | --- |

2)

informacje na temat każdej pomocy indywidualnej przekraczającej 100 000 EUR z wykorzystaniem struktury określonej w załączniku VIII.

| 137. | W odniesieniu do pomocy przyznanej na projekty w ramach EWT informacje, o których mowa w pkt 136, należy umieścić na stronie internetowej państwa EOG, w którym ma siedzibę dana instytucja zarządzająca (62). Opcjonalnie, uczestniczące państwa EOG mogą postanowić, że każde z nich dostarcza informacje dotyczące środków pomocy na swoim terytorium na odpowiednich stronach internetowych. |
| --- | --- |

137.

W odniesieniu do pomocy przyznanej na projekty w ramach EWT informacje, o których mowa w pkt 136, należy umieścić na stronie internetowej państwa EOG, w którym ma siedzibę dana instytucja zarządzająca (62

| 138. | Państwa EOG-EFTA muszą zorganizować swoje kompleksowe strony internetowe dotyczące pomocy państwa, o których mowa w pkt 136, w sposób umożliwiający łatwy dostęp do tych informacji. Informacje muszą być publikowane w niezastrzeżonym formacie arkusza kalkulacyjnego, który umożliwia skuteczne przeszukiwanie danych, ich ekstrakcję, pobieranie i łatwe publikowanie w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML. Ogół społeczeństwa musi mieć możliwość dostępu do strony internetowej bez żadnych ograniczeń, w tym bez konieczności wcześniejszej rejestracji użytkownika. |
| --- | --- |

138.

Państwa EOG-EFTA muszą zorganizować swoje kompleksowe strony internetowe dotyczące pomocy państwa, o których mowa w pkt 136, w sposób umożliwiający łatwy dostęp do tych informacji. Informacje muszą być publikowane w niezastrzeżonym formacie arkusza kalkulacyjnego, który umożliwia skuteczne przeszukiwanie danych, ich ekstrakcję, pobieranie i łatwe publikowanie w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML. Ogół społeczeństwa musi mieć możliwość dostępu do strony internetowej bez żadnych ograniczeń, w tym bez konieczności wcześniejszej rejestracji użytkownika.

| 139. | W przypadku programów pomocy w formie korzyści podatkowych warunki określone w pkt 136 ppkt 2 zostaną uznane za spełnione, jeżeli państwa EOG-EFTA publikują wymagane informacje dotyczące kwot pomocy indywidualnej w następujących przedziałach (w mln EUR): | 0,1–0,5; |
| --- | --- | --- |

139.

W przypadku programów pomocy w formie korzyści podatkowych warunki określone w pkt 136 ppkt 2 zostaną uznane za spełnione, jeżeli państwa EOG-EFTA publikują wymagane informacje dotyczące kwot pomocy indywidualnej w następujących przedziałach (w mln EUR):

0,1–0,5;

| | 0,5–1; |
| --- | --- |

0,5–1;

| | 1–2; |
| --- | --- |

1–2;

| | 2–5; |
| --- | --- |

2–5;

| | 5–10; |
| --- | --- |

5–10;

| | 10–30; |
| --- | --- |

10–30;

| | 30–60; |
| --- | --- |

30–60;

| | 60–100; |
| --- | --- |

60–100;

| | 100–250; oraz |
| --- | --- |

100–250; oraz

| | 250 i więcej. |
| --- | --- |

250 i więcej.

| 140. | Informacje, o których mowa w pkt 136 ppkt 2, muszą zostać opublikowane w terminie sześciu miesięcy od daty przyznania pomocy lub, w przypadku pomocy w formie korzyści podatkowych, w ciągu jednego roku od daty, do której wymagane jest złożenie deklaracji podatkowej (63). W przypadku pomocy niezgodnej z prawem, ale uznanej następnie za zgodną z rynkiem wewnętrznym, państwa EOG-EFTA muszą opublikować te informacje w terminie sześciu miesięcy od dnia przyjęcia przez ESA decyzji uznającej pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Aby umożliwić egzekwowanie zasad pomocy państwa zgodnie z Porozumieniem EOG, stosowne informacje muszą być dostępne przez co najmniej 10 lat od dnia przyznania pomocy. |
| --- | --- |

140.

Informacje, o których mowa w pkt 136 ppkt 2, muszą zostać opublikowane w terminie sześciu miesięcy od daty przyznania pomocy lub, w przypadku pomocy w formie korzyści podatkowych, w ciągu jednego roku od daty, do której wymagane jest złożenie deklaracji podatkowej (63

| 141. | ESA opublikuje na swojej stronie internetowej linki do stron internetowych dotyczących pomocy państwa, o których mowa w pkt 136. |
| --- | --- |

141.

ESA opublikuje na swojej stronie internetowej linki do stron internetowych dotyczących pomocy państwa, o których mowa w pkt 136.

6.   OCENA

OCENA

| 142. | Aby zagwarantować, że zakłócenie konkurencji i wymiany handlowej będzie ograniczone, ESA może także zażądać poddania programów pomocy, o których mowa w pkt 143, ocenie ex post. Oceny będą przeprowadzane w odniesieniu do programów, w przypadku których potencjalne zakłócenie konkurencji i wymiany handlowej jest szczególnie silne, co oznacza, że istnieje ryzyko poważnego ograniczenia lub zakłócenia konkurencji, jeśli wdrożenie nie zostanie w odpowiednim czasie poddane przeglądowi. |
| --- | --- |

142.

Aby zagwarantować, że zakłócenie konkurencji i wymiany handlowej będzie ograniczone, ESA może także zażądać poddania programów pomocy, o których mowa w pkt 143, ocenie ex post

| 143. | Przeprowadzenie oceny ex post może być konieczne w przypadku programów pomocy o dużym budżecie, programów zawierających nowatorskie elementy lub programów, w których przewidziano istotne zmiany rynkowe, technologiczne lub regulacyjne. Ocena będzie wymagana w przypadku programów, w których budżet pomocy państwa lub rozliczone wydatki przekraczają 150 mln EUR w danym roku lub 750 mln EUR w całym okresie ich trwania, tj. łącznym czasie trwania danego programu i każdego poprzedniego programu obejmującego podobny cel i podobny obszar geograficzny, począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. Biorąc pod uwagę cele oceny, a także w celu uniknięcia nakładania na państwa EOG-EFTA nadmiernego obciążenia, przeprowadzenie oceny ex post jest wymagane wyłącznie w odniesieniu do programów pomocy, których łączny okres obowiązywania przekracza trzy lata, począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. |
| --- | --- |

143.

Przeprowadzenie oceny ex post

ex post

| 144. | Od wymogu przeprowadzenia oceny ex post może odstąpić w przypadku programów pomocy będących bezpośrednimi następcami wcześniejszego programu, który służył realizacji zbliżonego celu, obejmował ten sam obszar geograficzny i został poddany ocenie oraz w odniesieniu do którego przedstawiono ostateczne sprawozdanie z oceny zgodnie z planem oceny zatwierdzonym przez ESA, niezawierające żadnych negatywnych ustaleń. W przypadku gdy ostateczne sprawozdanie z oceny programu okaże się niezgodne z zatwierdzonym planem oceny, dany program musi zostać zawieszony ze skutkiem natychmiastowym. |
| --- | --- |

144.

Od wymogu przeprowadzenia oceny ex post

| 145. | Celem oceny powinna być weryfikacja realizacji przyjętych założeń i spełnienia warunków leżących u podstaw zgodności programu z rynkiem wewnętrznym, w szczególności weryfikacja konieczności zastosowania środka pomocy i jego skuteczności w świetle jego uprzednio zdefiniowanych celów ogólnych i szczegółowych. W ocenie należy uwzględnić także wpływ danego programu na konkurencję i wymianę handlową. |
| --- | --- |

145.

Celem oceny powinna być weryfikacja realizacji przyjętych założeń i spełnienia warunków leżących u podstaw zgodności programu z rynkiem wewnętrznym, w szczególności weryfikacja konieczności zastosowania środka pomocy i jego skuteczności w świetle jego uprzednio zdefiniowanych celów ogólnych i szczegółowych. W ocenie należy uwzględnić także wpływ danego programu na konkurencję i wymianę handlową.

| 146. | W przypadku programów pomocy objętych wymogiem oceny zgodnie z pkt 143 państwa EOG-EFTA muszą zgłosić projekt planu oceny, który będzie stanowił integralną część przeprowadzanej przez ESA oceny programu, w następujący sposób:






  1) | razem z programem pomocy, jeżeli w jego budżecie kwota pomocy państwa przekracza 150 mln EUR w dowolnym roku lub 750 mln EUR w całym okresie jego realizacji; |
| --- | --- | --- |

146.

W przypadku programów pomocy objętych wymogiem oceny zgodnie z pkt 143 państwa EOG-EFTA muszą zgłosić projekt planu oceny, który będzie stanowił integralną część przeprowadzanej przez ESA oceny programu, w następujący sposób:

1)

razem z programem pomocy, jeżeli w jego budżecie kwota pomocy państwa przekracza 150 mln EUR w dowolnym roku lub 750 mln EUR w całym okresie jego realizacji;

| 2) | w terminie 30 dni roboczych po dokonaniu istotnej zmiany skutkującej zwiększeniem budżetu programu do ponad 150 mln EUR w dowolnym roku lub do 750 mln EUR w całym okresie realizacji programu; |
| --- | --- |

2)

w terminie 30 dni roboczych po dokonaniu istotnej zmiany skutkującej zwiększeniem budżetu programu do ponad 150 mln EUR w dowolnym roku lub do 750 mln EUR w całym okresie realizacji programu;

| 3) | w terminie 30 dni roboczych po oficjalnym zaksięgowaniu wydatków w ramach programu przekraczających 150 mln EUR w którymkolwiek roku. |
| --- | --- |

3)

w terminie 30 dni roboczych po oficjalnym zaksięgowaniu wydatków w ramach programu przekraczających 150 mln EUR w którymkolwiek roku.

| 147. | Projekt planu oceny musi być zgodny ze wspólnymi zasadami metodycznymi ustanowionymi przez ESA (64). Państwa EOG-EFTA muszą opublikować plan oceny zatwierdzony przez ESA. |
| --- | --- |

147.

Projekt planu oceny musi być zgodny ze wspólnymi zasadami metodycznymi ustanowionymi przez ESA (64

| 148. | Ocena ex post musi zostać przeprowadzona przez eksperta, który jest niezależny od organu przyznającego pomoc, na podstawie planu oceny. W ramach każdej oceny należy sporządzić przynajmniej jedno okresowe i jedno końcowe sprawozdanie z oceny. Państwa EOG-EFTA muszą opublikować oba sprawozdania. |
| --- | --- |

148.

Ocena ex post

| 149. | Końcowe sprawozdanie z oceny należy przekazać ESA w odpowiednim terminie, najpóźniej na dziewięć miesięcy przed datą wygaśnięcia programu pomocy, tak by Urząd mógł ocenić ewentualne przedłużenie okresu jego obowiązywania. Termin ten może zostać skrócony w przypadku programów powodujących uruchomienie wymogu oceny w ciągu ostatnich dwóch lat ich wdrażania. Dokładny zakres i zasady każdej oceny zostaną określone w decyzji o zatwierdzeniu programu pomocy. W zgłoszeniu wszelkich późniejszych środków pomocy o podobnym celu należy opisać, w jaki sposób uwzględniono wyniki oceny. |
| --- | --- |

149.

Końcowe sprawozdanie z oceny należy przekazać ESA w odpowiednim terminie, najpóźniej na dziewięć miesięcy przed datą wygaśnięcia programu pomocy, tak by Urząd mógł ocenić ewentualne przedłużenie okresu jego obowiązywania. Termin ten może zostać skrócony w przypadku programów powodujących uruchomienie wymogu oceny w ciągu ostatnich dwóch lat ich wdrażania. Dokładny zakres i zasady każdej oceny zostaną określone w decyzji o zatwierdzeniu programu pomocy. W zgłoszeniu wszelkich późniejszych środków pomocy o podobnym celu należy opisać, w jaki sposób uwzględniono wyniki oceny.

7.   MAPY POMOCY REGIONALNEJ

MAPY POMOCY REGIONALNEJ

| 150. | W niniejszej sekcji ESA przedstawia kryteria określania obszarów spełniających warunki ustanowione w art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG. Obszary, które spełniają te warunki i które państwa EOG-EFTA chcą uznać za obszary „a” lub „c” (65), muszą zostać wskazane w mapie pomocy regionalnej; przyznawanie pomocy przedsiębiorstwom z siedzibą na tych obszarach jest możliwe dopiero po zgłoszeniu ww. mapy Urzędowi Nadzoru EFTA i jej zatwierdzeniu przez Urząd. |
| --- | --- |

150.

W niniejszej sekcji ESA przedstawia kryteria określania obszarów spełniających warunki ustanowione w art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG. Obszary, które spełniają te warunki i które państwa EOG-EFTA chcą uznać za obszary „a” lub „c” (65

| 151. | Mapy muszą również określać maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące na tych obszarach w okresie ważności zatwierdzonej mapy. |
| --- | --- |

151.

Mapy muszą również określać maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące na tych obszarach w okresie ważności zatwierdzonej mapy.

| 152. | Aby utrzymać efekt zachęty pomocy, w przypadku gdy wnioski o przyznanie pomocy dotyczące uznaniowych środków pomocy wprowadzono jeszcze przed rozpoczęciem okresu ważności mapy, „kwoty pomocy uważanej za niezbędną” określonej w pierwotnym wniosku o przyznanie pomocy nie można zmienić z mocą wsteczną po rozpoczęciu prac w ramach projektu w celu uzasadnienia wyższej intensywności pomocy, która może być dostępna na podstawie niniejszych wytycznych. |
| --- | --- |

152.

Aby utrzymać efekt zachęty pomocy, w przypadku gdy wnioski o przyznanie pomocy dotyczące uznaniowych środków pomocy wprowadzono jeszcze przed rozpoczęciem okresu ważności mapy, „kwoty pomocy uważanej za niezbędną” określonej w pierwotnym wniosku o przyznanie pomocy nie można zmienić z mocą wsteczną po rozpoczęciu prac w ramach projektu w celu uzasadnienia wyższej intensywności pomocy, która może być dostępna na podstawie niniejszych wytycznych.

| 153. | W przypadku automatycznych programów pomocy w postaci korzyści podatkowej maksymalną intensywność pomocy dostępną na podstawie niniejszych wytycznych można zastosować wyłącznie do projektów, których realizację rozpoczęto najwcześniej w dniu, w którym na podstawie odpowiednich przepisów krajowych zaczęła obowiązywać zwiększona właściwa maksymalna intensywność pomocy. W przypadku projektów rozpoczętych przed tym dniem w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie maksymalna intensywność pomocy zatwierdzona na podstawie poprzedniej mapy pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

153.

W przypadku automatycznych programów pomocy w postaci korzyści podatkowej maksymalną intensywność pomocy dostępną na podstawie niniejszych wytycznych można zastosować wyłącznie do projektów, których realizację rozpoczęto najwcześniej w dniu, w którym na podstawie odpowiednich przepisów krajowych zaczęła obowiązywać zwiększona właściwa maksymalna intensywność pomocy. W przypadku projektów rozpoczętych przed tym dniem w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie maksymalna intensywność pomocy zatwierdzona na podstawie poprzedniej mapy pomocy regionalnej.

7.1.   Odsetek ludności kwalifikujący się do objęcia pomocą regionalną

Odsetek ludności kwalifikujący się do objęcia pomocą regionalną

| 154. | Z uwagi na fakt, że przyznawanie pomocy regionalnej jest wyłączone spod ogólnego zakazu pomocy państwa ustanowionego w art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja jest zdania, że łączny odsetek ludności na obszarach „a” i „c” w UE-27 musi być niższy od odsetka na obszarach nieokreślonych w mapie. Całkowity odsetek ludności na obszarach określonych w UE-27 powinien zatem wynosić poniżej 50 % populacji UE-27. |
| --- | --- |

154.

Z uwagi na fakt, że przyznawanie pomocy regionalnej jest wyłączone spod ogólnego zakazu pomocy państwa ustanowionego w art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja jest zdania, że łączny odsetek ludności na obszarach „a” i „c” w UE-27 musi być niższy od odsetka na obszarach nieokreślonych w mapie. Całkowity odsetek ludności na obszarach określonych w UE-27 powinien zatem wynosić poniżej 50 % populacji UE-27.

| 155. | W wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 (66) Komisja ustaliła łączny odsetek ludności na obszarach „a” i „c” na poziomie 47 % ludności UE-28. Biorąc pod uwagę wystąpienie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z UE, Komisja uważa, że całkowity odsetek ludności UE-27 należy zwiększyć do 48 %. |
| --- | --- |

155.

W wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 (66

| 156. | W związku z tym w przypadku państw członkowskich ogólny maksymalny odsetek ludności obszarów „a” i „c” wyznaczony w obecnych wytycznych Komisji w sprawie regionalnej pomocy państwa (67) wynosi 48 % populacji UE-27. |
| --- | --- |

156.

W związku z tym w przypadku państw członkowskich ogólny maksymalny odsetek ludności obszarów „a” i „c” wyznaczony w obecnych wytycznych Komisji w sprawie regionalnej pomocy państwa (67

| 156 a. | ESA podziela opinię Komisji. W związku z tym w niniejszych wytycznych należy określić odpowiedni pułap łącznego odsetka ludności dla całego EOG, który obejmuje państwa EOG-EFTA. Pułap obejmujący całe EOG ustala się poprzez dodanie liczby ludności państw EOG-EFTA do wartości pułapu odsetka ludności ustanowionego w wytycznych Komisji. W związku z tym do celów niniejszych wytycznych ogólny maksymalny odsetek ludności obszarów „a” i „c” ustala się na poziomie 48 % całkowitej liczby ludności EOG, z wykorzystaniem danych Eurostatu za 2018 r. |
| --- | --- |

156 a.

ESA podziela opinię Komisji. W związku z tym w niniejszych wytycznych należy określić odpowiedni pułap łącznego odsetka ludności dla całego EOG, który obejmuje państwa EOG-EFTA. Pułap obejmujący całe EOG ustala się poprzez dodanie liczby ludności państw EOG-EFTA do wartości pułapu odsetka ludności ustanowionego w wytycznych Komisji. W związku z tym do celów niniejszych wytycznych ogólny maksymalny odsetek ludności obszarów „a” i „c” ustala się na poziomie 48 % całkowitej liczby ludności EOG, z wykorzystaniem danych Eurostatu za 2018 r.

7.2.   Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a)

Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a)

| 157. | Art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG stanowi, że „pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia, może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości „użycie słów »nienormalnie« oraz »poważny« w art. 107 ust. 3 lit. a) [Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej] dowodzi, że wyjątek dotyczy jedynie tych obszarów, na których sytuacja gospodarcza jest szczególnie niekorzystna w porównaniu z [Unią] jako całością” (68). |
| --- | --- |

157.

Art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG stanowi, że „pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia, może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości „użycie słów »nienormalnie« oraz »poważny« w art. 107 ust. 3 lit. a) [Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej] dowodzi, że wyjątek dotyczy jedynie tych obszarów, na których sytuacja gospodarcza jest szczególnie niekorzystna w porównaniu z [Unią] jako całością” (68

| 158. | Zdaniem ESA warunki określone w art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG są spełnione w przypadku regionów statystycznych na poziomie 2, w których produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca wynosi 75 % średniej dla EOG lub mniej (69). |
| --- | --- |

158.

Zdaniem ESA warunki określone w art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG są spełnione w przypadku regionów statystycznych na poziomie 2, w których produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca wynosi 75 % średniej dla EOG lub mniej (69

| 159. | Państwa EOG-EFTA mogą zatem określić jako obszary „a” następujące obszary:






  1) | regiony statystyczne na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca według standardów siły nabywczej (PPS) (70) wynosi 75 % średniej dla EOG lub mniej (w oparciu o średnią z ostatnich trzech lat, za które dostępne są dane Eurostatu (71)); |
| --- | --- | --- |

159.

Państwa EOG-EFTA mogą zatem określić jako obszary „a” następujące obszary:

1)

regiony statystyczne na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca według standardów siły nabywczej (PPS) (70) wynosi 75 % średniej dla EOG lub mniej (w oparciu o średnią z ostatnich trzech lat, za które dostępne są dane Eurostatu (71));

70

71

| 2) | [...]. |
| --- | --- |

2)

[...].

| 160. | W załączniku I określono kwalifikujące się obszary „a” z podziałem na państwa EOG-EFTA. W momencie przyjmowania niniejszych wytycznych żaden region w państwach EOG-EFTA nie kwalifikował się do odstępstwa na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

160.

W załączniku I określono kwalifikujące się obszary „a” z podziałem na państwa EOG-EFTA. W momencie przyjmowania niniejszych wytycznych żaden region w państwach EOG-EFTA nie kwalifikował się do odstępstwa na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG.

7.3.   Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 3 lit. c)

Odstępstwo na podstawie art. 61 ust. 3 lit. c)

| 161. | Art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG stanowi, że „pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem”, może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości „[w]yłączenie zawarte w art. 107 ust. 3 lit. c) [Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej] [...] dopuszcza rozwój pewnych obszarów bez ograniczania go uwarunkowaniami ekonomicznymi określonymi w art. 107 ust. 3 lit. a), pod warunkiem że taka pomoc »nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem«. Przepis ten uprawnia Komisję do zatwierdzania pomocy mającej na celu dalszy rozwój gospodarczy tych obszarów państw członkowskich, które są mniej uprzywilejowane w stosunku do średniej krajowej” (72). Zdaniem ESA analogiczne zastosowanie ma art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

161.

Art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG stanowi, że „pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem”, może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości „[w]yłączenie zawarte w art. 107 ust. 3 lit. c) [Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej] [...] dopuszcza rozwój pewnych obszarów bez ograniczania go uwarunkowaniami ekonomicznymi określonymi w art. 107 ust. 3 lit. a), pod warunkiem że taka pomoc »nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem«. Przepis ten uprawnia Komisję do zatwierdzania pomocy mającej na celu dalszy rozwój gospodarczy tych obszarów państw członkowskich, które są mniej uprzywilejowane w stosunku do średniej krajowej” (72

| 162. | Maksymalny odsetek ludności na obszarach „c” w EOG („odsetek ludności na obszarach »c«”) otrzymuje się poprzez odjęcie odsetka ludności z kwalifikujących się obszarów „a” w EOG od ogólnego maksymalnego odsetka ludności EOG określonego w pkt 156a. |
| --- | --- |

162.

Maksymalny odsetek ludności na obszarach „c” w EOG („odsetek ludności na obszarach »c«”) otrzymuje się poprzez odjęcie odsetka ludności z kwalifikujących się obszarów „a” w EOG od ogólnego maksymalnego odsetka ludności EOG określonego w pkt 156a.

| 163. | Istnieją dwie kategorie obszarów „c”:






  1) | obszary, które spełniają pewien zestaw warunków i które państwo EOG-EFTA może w związku z tym oznaczyć jako obszary „c” bez konieczności dalszego uzasadnienia („wstępnie określone obszary »c«”); |
| --- | --- | --- |

163.

Istnieją dwie kategorie obszarów „c”:

1)

obszary, które spełniają pewien zestaw warunków i które państwo EOG-EFTA może w związku z tym oznaczyć jako obszary „c” bez konieczności dalszego uzasadnienia („wstępnie określone obszary »c«”);

| 2) | obszary, które państwo EOG-EFTA może wedle własnego uznania oznaczyć jako obszary „c”, pod warunkiem że wykaże, iż obszary te spełniają pewne kryteria społeczno-ekonomiczne („nieokreślone z góry obszary »c«”). |
| --- | --- |

2)

obszary, które państwo EOG-EFTA może wedle własnego uznania oznaczyć jako obszary „c”, pod warunkiem że wykaże, iż obszary te spełniają pewne kryteria społeczno-ekonomiczne („nieokreślone z góry obszary »c«”).

7.3.1.   Wstępnie określone obszary „c”

Wstępnie określone obszary „c”

7.3.1.1.   Specjalny przydział odsetka ludności na obszarze „c” na wstępnie określonych obszarach „c”

Specjalny przydział odsetka ludności na obszarze „c” na wstępnie określonych obszarach „c”

| 164. | [...] (73). |
| --- | --- |

164.

[...] (73

| 165. | ESA uważa także, że państwa EOG-EFTA muszą mieć wystarczający odsetek ludności na obszarach „c”, aby móc oznaczyć jako obszary „c” obszary o małej gęstości zaludnienia. |
| --- | --- |

165.

ESA uważa także, że państwa EOG-EFTA muszą mieć wystarczający odsetek ludności na obszarach „c”, aby móc oznaczyć jako obszary „c” obszary o małej gęstości zaludnienia.

| 166. | Następujące obszary uznaje się za wstępnie określone obszary „c”:






  1) | [...]; |
| --- | --- | --- |

166.

Następujące obszary uznaje się za wstępnie określone obszary „c”:

1)

[...];

| 2) | obszary słabo zaludnione: regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2, lub regiony statystyczne na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2 (na podstawie danych Eurostatu o gęstości zaludnienia za 2018 r.). |
| --- | --- |

2)

obszary słabo zaludnione: regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2, lub regiony statystyczne na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2 (na podstawie danych Eurostatu o gęstości zaludnienia za 2018 r.).

2

2

| 167. | W załączniku I określono specjalny przydział odsetka ludności na wstępnie określonych obszarach „c” z podziałem na państwa EOG-EFTA. Ten przydział odsetka ludności można wykorzystać wyłącznie do oznaczenia wstępnie określonych obszarów „c”. |
| --- | --- |

167.

W załączniku I określono specjalny przydział odsetka ludności na wstępnie określonych obszarach „c” z podziałem na państwa EOG-EFTA. Ten przydział odsetka ludności można wykorzystać wyłącznie do oznaczenia wstępnie określonych obszarów „c”.

7.3.1.2.   Oznaczanie wstępnie określonych obszarów „c”

Oznaczanie wstępnie określonych obszarów „c”

| 168. | Państwa EOG-EFTA mogą oznaczyć jako obszary „c” wstępnie określone obszary „c”, o których mowa w pkt 166. |
| --- | --- |

168.

Państwa EOG-EFTA mogą oznaczyć jako obszary „c” wstępnie określone obszary „c”, o których mowa w pkt 166.

| 169. | W przypadku obszarów słabo zaludnionych państwo EOG-EFTA powinno zasadniczo oznaczyć regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2, lub regiony statystyczne na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańców na km2. Państwa EOG-EFTA mogą jednak oznaczyć części regionów statystycznych na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2, lub inne obszary przyległe sąsiadujące z tymi regionami statystycznymi na poziomie 3, pod warunkiem że gęstość zaludnienia na tych obszarach wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2. W przypadku obszarów bardzo słabo zaludnionych państwa EOG-EFTA mogą oznaczyć regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2, lub inne mniejsze obszary przyległe sąsiadujące z tymi regionami statystycznymi na poziomie 2, pod warunkiem że gęstość zaludnienia na tych obszarach wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2 oraz że populacja obszarów bardzo słabo zaludnionych oraz obszarów słabo zaludnionych nie przekracza specjalnego przydziału odsetka ludności na obszarach „c”, o którym mowa w pkt 167. |
| --- | --- |

169.

W przypadku obszarów słabo zaludnionych państwo EOG-EFTA powinno zasadniczo oznaczyć regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2

2

2

2

2

2

7.3.2.   Nieokreślone z góry obszary „c”

Nieokreślone z góry obszary „c”

7.3.2.1.   Metoda przydzielania wśród państw EOG-EFTA odsetka ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c”

Metoda przydzielania wśród państw EOG-EFTA odsetka ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c”

| 170. | Maksymalny odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” w EOG otrzymuje się poprzez odjęcie odsetka ludności z kwalifikujących się obszarów „a” oraz wstępnie określonych obszarów „c” dla UE-27 i państw EOG-EFTA od łącznego maksymalnego odsetka ludności w EOG określonego w pkt 156a. Odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” jest przydzielany w ramach EOG-EFTA na podstawie metody określonej w załączniku III. |
| --- | --- |

170.

Maksymalny odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” w EOG otrzymuje się poprzez odjęcie odsetka ludności z kwalifikujących się obszarów „a” oraz wstępnie określonych obszarów „c” dla UE-27 i państw EOG-EFTA od łącznego maksymalnego odsetka ludności w EOG określonego w pkt 156a. Odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” jest przydzielany w ramach EOG-EFTA na podstawie metody określonej w załączniku III.

7.3.2.2.   Zabezpieczenie oraz minimalny odsetek ludności

Zabezpieczenie oraz minimalny odsetek ludności

| 171. | Aby zapewnić wszystkim państwom członkowskim kontynuację map pomocy regionalnej oraz minimalny zakres działań, Komisja uważa, że żadne państwo członkowskie nie powinno stracić więcej niż 30 % swego całkowitego odsetka ludności w porównaniu z okresem 2017–2020 oraz że wszystkie państwa członkowskie powinny mieć minimalny odsetek ludności kwalifikującej się do takiej pomocy. |
| --- | --- |

171.

Aby zapewnić wszystkim państwom członkowskim kontynuację map pomocy regionalnej oraz minimalny zakres działań, Komisja uważa, że żadne państwo członkowskie nie powinno stracić więcej niż 30 % swego całkowitego odsetka ludności w porównaniu z okresem 2017–2020 oraz że wszystkie państwa członkowskie powinny mieć minimalny odsetek ludności kwalifikującej się do takiej pomocy.

| 172. | W związku z tym, w drodze odstępstwa od ogólnego maksymalnego odsetka ludności określonego w pkt 156 wytycznych Komisji, Komisja zwiększyła odsetek ludności na obszarze „c” dla każdego państwa członkowskiego, tak aby:






  1) | łączny odsetek ludności na obszarach „a” i „c” każdego państwa członkowskiego nie został zmniejszony o więcej niż 30 % w porównaniu z okresem 2017–2020 (74); |
| --- | --- | --- |

172.

W związku z tym, w drodze odstępstwa od ogólnego maksymalnego odsetka ludności określonego w pkt 156 wytycznych Komisji, Komisja zwiększyła odsetek ludności na obszarze „c” dla każdego państwa członkowskiego, tak aby:

1)

łączny odsetek ludności na obszarach „a” i „c” każdego państwa członkowskiego nie został zmniejszony o więcej niż 30 % w porównaniu z okresem 2017–2020 (74);

74

| 2) | we wszystkich państwach członkowskich odsetek ludności wynosił co najmniej 7,5 % liczby ludności danego państwa (75). |
| --- | --- |

2)

we wszystkich państwach członkowskich odsetek ludności wynosił co najmniej 7,5 % liczby ludności danego państwa (75).

75

| 172 a. | ESA podziela stanowisko Komisji. W związku z tym odsetek ludności na obszarze „c” zostaje zwiększony, tak aby Liechtenstein otrzymał minimalny odsetek ludności wynoszący 7,5 % ludności kraju. |
| --- | --- |

172 a.

ESA podziela stanowisko Komisji. W związku z tym odsetek ludności na obszarze „c” zostaje zwiększony, tak aby Liechtenstein otrzymał minimalny odsetek ludności wynoszący 7,5 % ludności kraju.

| 173. | W załączniku I określono odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c”, w tym zabezpieczenie oraz minimalny odsetek ludności z podziałem na państwa EOG-EFTA. |
| --- | --- |

173.

W załączniku I określono odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c”, w tym zabezpieczenie oraz minimalny odsetek ludności z podziałem na państwa EOG-EFTA.

7.3.2.3.   Oznaczanie nieokreślonych z góry obszarów „c”

Oznaczanie nieokreślonych z góry obszarów „c”

| 174. | Zdaniem ESA kryteria stosowane przez państwa EOG-EFTA do oznaczania obszarów „c” powinny odzwierciedlać szereg sytuacji, w których przyznanie pomocy regionalnej może być uzasadnione. Kryteria te powinny zatem uwzględniać problemy społeczno-ekonomiczne, geograficzne lub strukturalne, które prawdopodobnie występują na obszarach „c”, oraz powinny stanowić wystarczające zabezpieczenie, aby nie doprowadzić do sytuacji, w której przyznanie pomocy regionalnej zmieniłoby warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

174.

Zdaniem ESA kryteria stosowane przez państwa EOG-EFTA do oznaczania obszarów „c” powinny odzwierciedlać szereg sytuacji, w których przyznanie pomocy regionalnej może być uzasadnione. Kryteria te powinny zatem uwzględniać problemy społeczno-ekonomiczne, geograficzne lub strukturalne, które prawdopodobnie występują na obszarach „c”, oraz powinny stanowić wystarczające zabezpieczenie, aby nie doprowadzić do sytuacji, w której przyznanie pomocy regionalnej zmieniłoby warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| 175. | Państwa EOG-EFTA mogą więc oznaczyć jako obszary „c” nieokreślone z góry obszary „c” określone na podstawie następujących kryteriów:






  1) | kryterium 1: obszary przyległe, zamieszkałe przez co najmniej 100 000 mieszkańców (76). Muszą być one położone w regionach statystycznych na poziomie 2 lub 3, w których:






  (i) | PKB na mieszkańca jest równe lub niższe od średniej dla EOG, lub |
| --- | --- | --- | --- |

175.

Państwa EOG-EFTA mogą więc oznaczyć jako obszary „c” nieokreślone z góry obszary „c” określone na podstawie następujących kryteriów:

1)

kryterium 1: obszary przyległe, zamieszkałe przez co najmniej 100 000 mieszkańców (76). Muszą być one położone w regionach statystycznych na poziomie 2 lub 3, w których:

76

(i)

PKB na mieszkańca jest równe lub niższe od średniej dla EOG, lub

| (ii) | stopa bezrobocia wynosi co najmniej 115 % średniej krajowej (77); |
| --- | --- |

(ii)

stopa bezrobocia wynosi co najmniej 115 % średniej krajowej (77);

77

| 2) | kryterium 2: regiony statystyczne na poziomie 3, zamieszkałe przez mniej niż 100 000 mieszkańców, w których:






  (i) | PKB na mieszkańca jest równe lub niższe od średniej dla EOG, lub |
| --- | --- | --- |

2)

kryterium 2: regiony statystyczne na poziomie 3, zamieszkałe przez mniej niż 100 000 mieszkańców, w których:

(i)

PKB na mieszkańca jest równe lub niższe od średniej dla EOG, lub

| (ii) | stopa bezrobocia wynosi 115 % średniej krajowej lub więcej; |
| --- | --- |

(ii)

stopa bezrobocia wynosi 115 % średniej krajowej lub więcej;

| 3) | kryterium 3: wyspy lub obszary przyległe charakteryzujące się podobnym odizolowaniem geograficznym (np. półwyspy i obszary górskie), w których:






  (i) | PKB na mieszkańca jest równe średniej dla EOG (78) lub niższe, lub |
| --- | --- | --- |

3)

kryterium 3: wyspy lub obszary przyległe charakteryzujące się podobnym odizolowaniem geograficznym (np. półwyspy i obszary górskie), w których:

(i)

PKB na mieszkańca jest równe średniej dla EOG (78) lub niższe, lub

78

| (ii) | stopa bezrobocia wynosi co najmniej 115 % średniej krajowej (79) lub |
| --- | --- |

(ii)

stopa bezrobocia wynosi co najmniej 115 % średniej krajowej (79) lub

79

| (iii) | mieszka poniżej 5 000 osób; |
| --- | --- |

(iii)

mieszka poniżej 5 000 osób;

| 4) | kryterium 4: regiony statystyczne na poziomie 3 lub części regionów statystycznych na poziomie 3 stanowiące obszary przyległe, które sąsiadują z obszarem „a” lub mają wspólną granicę lądową z krajem nienależącym do EOG lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA); |
| --- | --- |

4)

kryterium 4: regiony statystyczne na poziomie 3 lub części regionów statystycznych na poziomie 3 stanowiące obszary przyległe, które sąsiadują z obszarem „a” lub mają wspólną granicę lądową z krajem nienależącym do EOG lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA);

| 5) | kryterium 5: obszary przyległe, zamieszkane przez przynajmniej 50 000 osób (80), w których zachodzą poważne zmiany strukturalne lub które przeżywają poważne względne trudności, pod warunkiem że obszary te nie są położone w regionach statystycznych na poziomie 3 lub obszarach przyległych spełniających warunki umożliwiające oznaczenie ich jako wstępnie określone obszary lub zgodnie z kryteriami 1–4 (81). |
| --- | --- |

5)

kryterium 5: obszary przyległe, zamieszkane przez przynajmniej 50 000 osób (80), w których zachodzą poważne zmiany strukturalne lub które przeżywają poważne względne trudności, pod warunkiem że obszary te nie są położone w regionach statystycznych na poziomie 3 lub obszarach przyległych spełniających warunki umożliwiające oznaczenie ich jako wstępnie określone obszary lub zgodnie z kryteriami 1–4 (81).

80

81

| 176. | Na potrzeby stosowania kryteriów, o których mowa w pkt 175, pojęcie obszarów przyległych odnosi się do całych obszarów lokalnych jednostek administracyjnych (LAU) (82) lub do grupy LAU (83). Grupę LAU uznaje się za obszar przyległy, jeśli każdy obszar w grupie ma wspólną granicę administracyjną z innym obszarem w grupie (84). |
| --- | --- |

176.

Na potrzeby stosowania kryteriów, o których mowa w pkt 175, pojęcie obszarów przyległych odnosi się do całych obszarów lokalnych jednostek administracyjnych (LAU) (82

83

84

| 177. | To, czy każde państwo EOG-EFTA przestrzega dopuszczalnych wartości odsetka ludności, ocenia się na podstawie najnowszych danych o całkowitej liczbie mieszkańców na danych obszarach, jakie zostały opublikowane przez krajowe urzędy statystyczne. |
| --- | --- |

177.

To, czy każde państwo EOG-EFTA przestrzega dopuszczalnych wartości odsetka ludności, ocenia się na podstawie najnowszych danych o całkowitej liczbie mieszkańców na danych obszarach, jakie zostały opublikowane przez krajowe urzędy statystyczne.

7.4.   Maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej

Maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej

| 178. | Zdaniem ESA maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej muszą uwzględniać charakter i zakres różnic w poziomie rozwoju różnych obszarów w EOG. Poziomy intensywności pomocy powinny być zatem wyższe na obszarach „a” niż na obszarach „c”. |
| --- | --- |

178.

Zdaniem ESA maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej muszą uwzględniać charakter i zakres różnic w poziomie rozwoju różnych obszarów w EOG. Poziomy intensywności pomocy powinny być zatem wyższe na obszarach „a” niż na obszarach „c”.

7.4.1.   Maksymalne poziomy intensywności pomocy na obszarach „a”

Maksymalne poziomy intensywności pomocy na obszarach „a”

| 179. | Intensywność pomocy w przypadku dużych przedsiębiorstw na obszarach „a” nie może przekraczać:






  1) | 50 % w regionach statystycznych na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca wynosi 55 % średniej dla EOG lub mniej; |
| --- | --- | --- |

179.

Intensywność pomocy w przypadku dużych przedsiębiorstw na obszarach „a” nie może przekraczać:

1)

50 % w regionach statystycznych na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca wynosi 55 % średniej dla EOG lub mniej;

| 2) | 40 % w regionach statystycznych na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca wynosi więcej niż 55 %, ale nie więcej niż 65 % średniej dla EOG; |
| --- | --- |

2)

40 % w regionach statystycznych na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca wynosi więcej niż 55 %, ale nie więcej niż 65 % średniej dla EOG;

| 3) | 30 % w regionach statystycznych na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 65 % średniej dla EOG. |
| --- | --- |

3)

30 % w regionach statystycznych na poziomie 2, w których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 65 % średniej dla EOG.

| 180. | [...]. |
| --- | --- |

180.

[...].

| 181. | Poziomy intensywności pomocy określone w pkt 179 można również zwiększyć na obszarach, o których mowa w sekcjach 7.4.4 i 7.4.5 w stopniu, w jakim intensywność pomocy dla dużych przedsiębiorstw na danym obszarze nie przekracza 70 %. |
| --- | --- |

181.

Poziomy intensywności pomocy określone w pkt 179 można również zwiększyć na obszarach, o których mowa w sekcjach 7.4.4 i 7.4.5 w stopniu, w jakim intensywność pomocy dla dużych przedsiębiorstw na danym obszarze nie przekracza 70 %.

7.4.2.   Maksymalne poziomy intensywności pomocy na obszarach „c”

Maksymalne poziomy intensywności pomocy na obszarach „c”

| 182. | Intensywność pomocy dla dużych przedsiębiorstw nie może przekraczać:






  1) | 20 % ekwiwalentu dotacji brutto na obszarach słabo zaludnionych oraz na obszarach (regionach statystycznych na poziomie 3 lub w częściach takich regionów), które mają wspólną granicę lądową z krajem nienależącym do EOG lub EFTA; |
| --- | --- | --- |

182.

Intensywność pomocy dla dużych przedsiębiorstw nie może przekraczać:

1)

20 % ekwiwalentu dotacji brutto na obszarach słabo zaludnionych oraz na obszarach (regionach statystycznych na poziomie 3 lub w częściach takich regionów), które mają wspólną granicę lądową z krajem nienależącym do EOG lub EFTA;

| 2) | 15 % na byłych obszarach „a”; |
| --- | --- |

2)

15 % na byłych obszarach „a”;

| 3) | 10 % na nieokreślonych z góry obszarach „c”, w których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 100 % średniej dla EOG oraz stopa bezrobocia jest niższa niż 100 % średniej dla EOG. |
| --- | --- |

3)

10 % na nieokreślonych z góry obszarach „c”, w których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 100 % średniej dla EOG oraz stopa bezrobocia jest niższa niż 100 % średniej dla EOG.

| 4) | 15 % na pozostałych nieokreślonych z góry obszarach „c”. |
| --- | --- |

4)

15 % na pozostałych nieokreślonych z góry obszarach „c”.

| 183. | Na byłych obszarach „a” określone w pkt 182 ppkt 2 poziomy intensywności pomocy wynoszące 15 % można zwiększyć o maksymalnie 5 punktów procentowych do dnia 31 grudnia 2024 r. |
| --- | --- |

183.

Na byłych obszarach „a” określone w pkt 182 ppkt 2 poziomy intensywności pomocy wynoszące 15 % można zwiększyć o maksymalnie 5 punktów procentowych do dnia 31 grudnia 2024 r.

| 184. | Jeżeli obszar „c” sąsiaduje z obszarem „a”, poziomy intensywności pomocy w regionach statystycznych na poziomie 3 lub częściach regionów statystycznych na poziomie 3 należących do tego obszaru „c”, które przylegają do obszaru „a”, określone w pkt 182, można w razie konieczności zwiększyć, tak aby różnica między poziomami intensywności na obu obszarach nie przekraczała 15 punktów procentowych. |
| --- | --- |

184.

Jeżeli obszar „c” sąsiaduje z obszarem „a”, poziomy intensywności pomocy w regionach statystycznych na poziomie 3 lub częściach regionów statystycznych na poziomie 3 należących do tego obszaru „c”, które przylegają do obszaru „a”, określone w pkt 182, można w razie konieczności zwiększyć, tak aby różnica między poziomami intensywności na obu obszarach nie przekraczała 15 punktów procentowych.

| 185. | Poziomy intensywności pomocy określone w pkt 182 można również zwiększyć na obszarach, o których mowa w sekcji 7.4.5. |
| --- | --- |

185.

Poziomy intensywności pomocy określone w pkt 182 można również zwiększyć na obszarach, o których mowa w sekcji 7.4.5.

7.4.3.   Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla MŚP.

Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla MŚP.

| 186. | Poziomy intensywności pomocy określone w podsekcjach 7.4.1 i 7.4.2 można zwiększyć o maksymalnie 20 punktów procentowych w przypadku małych przedsiębiorstw lub o maksymalnie 10 punktów procentowych w przypadku średnich przedsiębiorstw (85). |
| --- | --- |

186.

Poziomy intensywności pomocy określone w podsekcjach 7.4.1 i 7.4.2 można zwiększyć o maksymalnie 20 punktów procentowych w przypadku małych przedsiębiorstw lub o maksymalnie 10 punktów procentowych w przypadku średnich przedsiębiorstw (85

7.4.4.   Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla terytoriów wybranych do objęcia wsparciem z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (86)

Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla terytoriów wybranych do objęcia wsparciem z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji

86

| 187. | [...] (87). |
| --- | --- |

187.

[...] (87

7.4.5.   Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla regionów, w których ubywa ludności

Zwiększone poziomy intensywności pomocy dla regionów, w których ubywa ludności

| 188. | W przypadku regionów statystycznych na poziomie 3, w których w latach 2009–2018 ubyło ponad 10 % ludności, maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w sekcji 7.4.1 można zwiększyć o 10 punktów procentowych, a maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w sekcji 7.4.2 – o 5 punktów procentowych (88). |
| --- | --- |

188.

W przypadku regionów statystycznych na poziomie 3, w których w latach 2009–2018 ubyło ponad 10 % ludności, maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w sekcji 7.4.1 można zwiększyć o 10 punktów procentowych, a maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w sekcji 7.4.2 – o 5 punktów procentowych (88

7.5.   Zgłoszenie i ocena map pomocy regionalnej

Zgłoszenie i ocena map pomocy regionalnej

| 189. | Po przyjęciu niniejszych wytycznych każde państwo EOG-EFTA powinno zgłosić do ESA pojedynczą mapę pomocy regionalnej, obowiązującą w dniach od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2027 r. Każde powiadomienie powinno zawierać informacje określone w załączniku V. |
| --- | --- |

189.

Po przyjęciu niniejszych wytycznych każde państwo EOG-EFTA powinno zgłosić do ESA pojedynczą mapę pomocy regionalnej, obowiązującą w dniach od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2027 r. Każde powiadomienie powinno zawierać informacje określone w załączniku V.

| 190. | ESA zbada zgłoszoną mapę pomocy regionalnej każdego państwa EOG-EFTA i, jeżeli mapa spełnia warunki określone w niniejszych wytycznych, przyjmie decyzję o jej przyjęciu. Wszystkie mapy pomocy regionalnej zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz Suplemencie EOG do niego i stanowią integralną część niniejszych wytycznych. |
| --- | --- |

190.

ESA zbada zgłoszoną mapę pomocy regionalnej każdego państwa EOG-EFTA i, jeżeli mapa spełnia warunki określone w niniejszych wytycznych, przyjmie decyzję o jej przyjęciu. Wszystkie mapy pomocy regionalnej zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

7.6.   Zmiany

Zmiany

7.6.1.   Rezerwa odsetka ludności

Rezerwa odsetka ludności

| 191. | Państwo EOG-EFTA może z własnej inicjatywy podjąć decyzję o utworzeniu swojej rezerwy odsetka ludności, stanowiącej różnicę między maksymalnym odsetkiem ludności dla tego państwa EOG-EFTA, przydzielonym przez ESA (89), a odsetkiem stosowanym do obszarów „a” i „c” oznaczonych w jego mapie pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

191.

Państwo EOG-EFTA może z własnej inicjatywy podjąć decyzję o utworzeniu swojej rezerwy odsetka ludności, stanowiącej różnicę między maksymalnym odsetkiem ludności dla tego państwa EOG-EFTA, przydzielonym przez ESA (89

| 192. | Jeśli państwo EOG-EFTA zdecyduje się utworzyć taką rezerwę, w każdej chwili może ją wykorzystać, aby dodać do swojej mapy nowe obszary „c”, aż do osiągnięcia maksymalnego odsetka ludności dla tego państwa członkowskiego. W tym celu państwo EOG-EFTA może wykorzystać najnowsze dane społeczno-ekonomiczne dostarczone przez Eurostat lub przez krajowy urząd statystyczny lub inne uznane źródło. Liczbę ludności zamieszkującej obszary „c” należy obliczać na podstawie danych o ludności użytych do opracowania pierwotnej mapy. |
| --- | --- |

192.

Jeśli państwo EOG-EFTA zdecyduje się utworzyć taką rezerwę, w każdej chwili może ją wykorzystać, aby dodać do swojej mapy nowe obszary „c”, aż do osiągnięcia maksymalnego odsetka ludności dla tego państwa członkowskiego. W tym celu państwo EOG-EFTA może wykorzystać najnowsze dane społeczno-ekonomiczne dostarczone przez Eurostat lub przez krajowy urząd statystyczny lub inne uznane źródło. Liczbę ludności zamieszkującej obszary „c” należy obliczać na podstawie danych o ludności użytych do opracowania pierwotnej mapy.

| 193. | Państwo EOG-EFTA musi zgłosić ESA każdy zamiar wykorzystania swojej rezerwy odsetka ludności do dodania nowych obszarów „c” przed dokonaniem takich zmian. |
| --- | --- |

193.

Państwo EOG-EFTA musi zgłosić ESA każdy zamiar wykorzystania swojej rezerwy odsetka ludności do dodania nowych obszarów „c” przed dokonaniem takich zmian.

7.6.2.   Przegląd śródokresowy

Przegląd śródokresowy

| 194. | Przegląd śródokresowy map pomocy regionalnej uwzględniający zaktualizowane dane statystyczne zostanie przeprowadzony w 2023 r. Do czerwca 2023 r. ESA przekaże szczegóły dotyczące przeprowadzania tego przeglądu śródokresowego. |
| --- | --- |

194.

Przegląd śródokresowy map pomocy regionalnej uwzględniający zaktualizowane dane statystyczne zostanie przeprowadzony w 2023 r. Do czerwca 2023 r. ESA przekaże szczegóły dotyczące przeprowadzania tego przeglądu śródokresowego.

8.   ZMIANA WYTYCZNYCH W SPRAWIE POMOCY REGIONALNEJ NA LATA 2014–2020

ZMIANA WYTYCZNYCH W SPRAWIE POMOCY REGIONALNEJ NA LATA 2014–2020

| 195. | W swoim zgłoszeniu na podstawie pkt 189 państwo EOG-EFTA może również uwzględnić zmianę swojej mapy pomocy regionalnej na lata 2014–2021, (90) aby zastąpić w mapie obszary kwalifikujące się do pomocy na podstawie wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 obszarami kwalifikującymi się do pomocy, które zostaną zatwierdzone przez ESA na podstawie pkt 190 niniejszych wytycznych. Zmieniona mapa pomocy regionalnej będzie obowiązywać od dnia przyjęcia decyzji ESA w sprawie zgłoszonej zmiany mapy pomocy regionalnej na lata 2014–2021 do dnia 31 grudnia 2021 r. W decyzji tej określone zostaną również maksymalne poziomy intensywności pomocy mające zastosowanie na obszarach kwalifikujących się do objęcia pomocą na podstawie zmienionej mapy pomocy regionalnej na lata 2014–2021, odpowiadające maksymalnej intensywności pomocy określonej w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020. Zmieniona mapa będzie stanowiła integralną część wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 zgodnie z pkt 157 tych wytycznych. |
| --- | --- |

195.

W swoim zgłoszeniu na podstawie pkt 189 państwo EOG-EFTA może również uwzględnić zmianę swojej mapy pomocy regionalnej na lata 2014–2021, (90

| 196. | W wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 wprowadza się następujące zmiany:






  1) | pkt 20 lit. q) otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- | --- |

196.

W wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 wprowadza się następujące zmiany:

1)

pkt 20 lit. q) otrzymuje brzmienie:

„
  »mapa pomocy regionalnej« oznacza listę obszarów określonych przez państwo EOG-EFTA zgodnie z warunkami przedstawionymi w niniejszych wytycznych lub w wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r. i zatwierdzonych przez ESA;”;

| 2) | po pkt 161 dodaje się pkt 161a w brzmieniu:
  „5.6.3.   
  Zmiana wynikająca z wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.











  161a. | Państwo EOG-EFTA może złożyć wniosek o zmianę swojej mapy pomocy regionalnej zgodnie z sekcją 7.6 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.”. |
| --- | --- | --- |

2)

po pkt 161 dodaje się pkt 161a w brzmieniu:

„5.6.3.   
  Zmiana wynikająca z wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.

Zmiana wynikająca z wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.

161a.

Państwo EOG-EFTA może złożyć wniosek o zmianę swojej mapy pomocy regionalnej zgodnie z sekcją 7.6 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa mających zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.”.

9.   ZASTOSOWANIE ZASAD DOTYCZĄCYCH POMOCY REGIONALNEJ

ZASTOSOWANIE ZASAD DOTYCZĄCYCH POMOCY REGIONALNEJ

| 197. | ESA będzie stosował zasady określone w niniejszych wytycznych do oceny zgodności z rynkiem wewnętrznym wszelkiej pomocy regionalnej podlegającej zgłoszeniu, która została lub ma zostać przyznana po dniu 31 grudnia 2021 r. |
| --- | --- |

197.

ESA będzie stosował zasady określone w niniejszych wytycznych do oceny zgodności z rynkiem wewnętrznym wszelkiej pomocy regionalnej podlegającej zgłoszeniu, która została lub ma zostać przyznana po dniu 31 grudnia 2021 r.

| 198. | Zgłoszeń programów pomocy regionalnej lub środków pomocy, które mają być przyznane po dniu 31 grudnia 2021 r., nie można uznać za kompletne do czasu przyjęcia przez ESA decyzji zatwierdzającej mapę pomocy regionalnej dla danego państwa EOG-EFTA zgodnie z ustaleniami przedstawionymi w podsekcji 7.5. |
| --- | --- |

198.

Zgłoszeń programów pomocy regionalnej lub środków pomocy, które mają być przyznane po dniu 31 grudnia 2021 r., nie można uznać za kompletne do czasu przyjęcia przez ESA decyzji zatwierdzającej mapę pomocy regionalnej dla danego państwa EOG-EFTA zgodnie z ustaleniami przedstawionymi w podsekcji 7.5.

| 199. | Wdrożenie niniejszych wytycznych doprowadzi do pewnych zmian w zasadach dotyczących pomocy regionalnej. W związku z tym konieczne jest przeprowadzenie przeglądu i sprawdzenie, czy wszystkie istniejące (91) programy pomocy regionalnej, w tym także programy pomocy inwestycyjnej i programy pomocy operacyjnej, których okres realizacji wykracza poza 2021 r., są nadal zasadne i skuteczne. |
| --- | --- |

199.

Wdrożenie niniejszych wytycznych doprowadzi do pewnych zmian w zasadach dotyczących pomocy regionalnej. W związku z tym konieczne jest przeprowadzenie przeglądu i sprawdzenie, czy wszystkie istniejące (91

| 200. | Z wyżej wymienionych powodów ESA, zgodnie z art. 1 ust. 1 części I Protokołu 3, proponuje państwom EOG-EFTA następujące stosowne środki:






  1) | państwa EOG-EFTA muszą ograniczyć stosowanie wszystkich istniejących programów pomocy regionalnej do pomocy, która ma zostać przyznana najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r.; |
| --- | --- | --- |

200.

Z wyżej wymienionych powodów ESA, zgodnie z art. 1 ust. 1 części I Protokołu 3, proponuje państwom EOG-EFTA następujące stosowne środki:

1)

państwa EOG-EFTA muszą ograniczyć stosowanie wszystkich istniejących programów pomocy regionalnej do pomocy, która ma zostać przyznana najpóźniej do dnia 31 grudnia 2021 r.;

| 2) | państwa EOG-EFTA muszą zmienić wszelkie inne obowiązujące programy pomocy horyzontalnej przewidujące specjalne traktowanie pomocy na projekty na obszarach objętych pomocą, aby zapewnić zgodność pomocy, która ma być przyznana po dniu 31 grudnia 2021 r., z mapą pomocy regionalnej obowiązującą w dniu przyznania pomocy; |
| --- | --- |

2)

państwa EOG-EFTA muszą zmienić wszelkie inne obowiązujące programy pomocy horyzontalnej przewidujące specjalne traktowanie pomocy na projekty na obszarach objętych pomocą, aby zapewnić zgodność pomocy, która ma być przyznana po dniu 31 grudnia 2021 r., z mapą pomocy regionalnej obowiązującą w dniu przyznania pomocy;

| 3) | państwa EOG-EFTA powinny potwierdzić akceptację środków zaproponowanych w pkt 1) i 2) do dnia 31 grudnia 2021 r. |
| --- | --- |

3)

państwa EOG-EFTA powinny potwierdzić akceptację środków zaproponowanych w pkt 1) i 2) do dnia 31 grudnia 2021 r.

10.   SPRAWOZDAWCZOŚĆ I MONITOROWANIE

SPRAWOZDAWCZOŚĆ I MONITOROWANIE

| 201. | Zgodnie z protokołem 3 i decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL (92) (93) państwa EOG–EFTA muszą przedkładać ESA sprawozdania roczne. |
| --- | --- |

201.

Zgodnie z protokołem 3 i decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL (92

93

| 202. | Państwa EOG-EFTA prowadzą szczegółową dokumentację dotyczącą wszystkich środków pomocy. Dokumentacja ta powinna zawierać wszelkie informacje niezbędne do stwierdzenia, czy spełniono warunki dotyczące kosztów kwalifikowalnych i maksymalnych poziomów intensywności pomocy. Państwa EOG-EFTA muszą przechowywać tę dokumentację przez 10 lat od daty przyznania pomocy i na żądanie przekazać ją ESA. |
| --- | --- |

202.

Państwa EOG-EFTA prowadzą szczegółową dokumentację dotyczącą wszystkich środków pomocy. Dokumentacja ta powinna zawierać wszelkie informacje niezbędne do stwierdzenia, czy spełniono warunki dotyczące kosztów kwalifikowalnych i maksymalnych poziomów intensywności pomocy. Państwa EOG-EFTA muszą przechowywać tę dokumentację przez 10 lat od daty przyznania pomocy i na żądanie przekazać ją ESA.

11.   PRZEGLĄD

PRZEGLĄD

| 203. | ESA może w każdej chwili podjąć decyzję o zmianie niniejszych wytycznych, jeśli okaże się to konieczne z przyczyn związanych z polityką konkurencji, w celu uwzględnienia polityki UE w innych dziedzinach oraz zobowiązań międzynarodowych UE bądź też z innych uzasadnionych powodów. |
| --- | --- |

203.

ESA może w każdej chwili podjąć decyzję o zmianie niniejszych wytycznych, jeśli okaże się to konieczne z przyczyn związanych z polityką konkurencji, w celu uwzględnienia polityki UE w innych dziedzinach oraz zobowiązań międzynarodowych UE bądź też z innych uzasadnionych powodów.

---

(*)  Niniejsze wytyczne odpowiadają wytycznym Komisji Europejskiej w sprawie regionalnej pomocy państwa (Dz.U. C 153 z 29.4.2021, s. 1). Wytyczne Komisji nie stanowią instrumentów ustawodawczych i w związku z tym Wspólny Komitet EOG nie musi ich uwzględniać w Porozumieniu EOG.

*

(1)  Obszary kwalifikujące się do pomocy regionalnej zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG, zwane zazwyczaj obszarami „a”, są zwykle tymi, które znajdują się w najbardziej niekorzystnym położeniu w EOG pod względem rozwoju gospodarczego. Obszary kwalifikujące się do pomocy regionalnej zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG, zwane zazwyczaj obszarami „c”, także znajdują się w niekorzystnym położeniu, lecz w mniejszym stopniu. Ze względu na względnie wysokie PKB na mieszkańca w państwach EOG-EFTA żaden region w tych państwach nie kwalifikuje się obecnie do odstępstwa na podstawie art. 61 ust. 3 lit. a) Porozumienia EOG.

1

(2)  [...]

2

(3)  Niniejsze wytyczne dotyczą pomocy przyznanej w EOG przez państwa EOG-EFTA, tj. Islandię, Liechtenstein i Norwegię. W odniesieniach do „państw członkowskich” ESA uwzględnia terytorium Irlandii Północnej zgodnie z ustaleniami zawartymi w „Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej” załączonym do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

3

(4)  Dodatki regionalne do pomocy przyznawanej w takich celach nie są zatem uważane za pomoc regionalną.

4

(5)  Państwa EOG-EFTA mogą określić te obszary w mapie pomocy regionalnej, kierując się warunkami podanymi w sekcji 7.

5

(6)  Zob. wyrok z dnia 17 września 1980 r., Philip Morris Holland BV/Komisja Wspólnot Europejskich, sprawa 730/79, ECLI:EU:C:1980:209, pkt 17, oraz wyrok z dnia 14 stycznia 1997 r., Hiszpania/Komisja, C-169/95, ECLI:EU:C:1997:10, pkt 20.

6

(7)  Zob. wyrok z dnia 12 grudnia 1996 r., AIUFFASS i AKT/Komisja, T-380/94, ECLI:EU:T:1996:195, pkt 54.

7

(8)  Zob. dokument roboczy służb Komisji dotyczący wyników oceny adekwatności z dnia 30 października 2020 r. – SWD(2020) 257 final.

8

(9)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 11 grudnia 2019 r. – COM(2019) 640 final.

9

(10)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 10 marca 2020 r. – COM(2020) 102 final.

10

(11)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 19 lutego 2020 r. – COM(2020) 67 final.

11

(12)  [...].

12

(*)  Na podstawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji – (COM(2020)22 final) Komisja uwzględniła również w swoich wytycznych przepisy szczegółowe mające na celu ułatwienie wsparcia w ramach Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji („FST”) zgodnie z zasadami spójności. Przepisy te nie zostały uwzględnione w niniejszych wytycznych, ponieważ w momencie ich przyjęcia nie było wystarczająco jasne, w jaki sposób FST będzie rozpatrywany w celu określenia warunków w kontekście Porozumienia EOG. W zależności od rozwoju sytuacji ESA może rozważyć zmianę niniejszych wytycznych w odniesieniu do tych i innych kwestii.

*

(**)  Niektóre fragmenty tekstu zostały jednak skreślone w porównaniu z wytycznymi Komisji. Skreślenia te obejmują fragmenty odnoszące się do instrumentów prawnych i przepisów, które nie są częścią Porozumienia EOG lub nie mają w nim odpowiednika, oraz fragmenty, w przypadku których – jak wspomniano w poprzednim przypisie – nie jest dostatecznie jasne, jakie będą skutki wspomnianego instrumentu prawnego w kontekście Porozumienia EOG. W miejscach gdzie fragment tekstu został skreślony, zastąpiono go symbolem [...].

**

(13)  
  Dz.U. C 91 I z 20.3.2020, s. 1.

13

(14)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku VI.

14

(15)  
  „Węgiel brunatny” obejmuje nisko uwęglony węgiel „C” lub ortolignit i nisko uwęglony węgiel „B” lub metalignit w rozumieniu międzynarodowej klasyfikacji ustanowionej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ.

15

(16)  
  „Węgiel” oznacza wysokiej, średniej i niskiej klasy węgiel kategorii A i B w rozumieniu międzynarodowej klasyfikacji ustanowionej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ i sprecyzowanej w decyzji Rady z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 24).

16

(17)  [...].

17

(18)  [...].

18

(19)  Transport oznacza transport pasażerski powietrzny, morski, drogowy, kolejowy i wodny śródlądowy albo towarowy transport zarobkowy. Infrastruktura transportowa objęta szczególnymi wytycznymi, np. porty lotnicze, jest również wyłączona z niniejszych wytycznych (zob. Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych (Dz.U. L 318 z 24.11.2016, s. 17 oraz Suplement EOG nr 66 z 24.11.2016, s. 1)).

19

(20)  Wytyczne UE w sprawie stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy/rozbudowy sieci szerokopasmowych (Dz.U. L 135 z 8.5.2014, s. 49 oraz Suplement EOG nr 27 z 8.5.2014, s. 1).

20

(21)  ESA będzie oceniać zgodność pomocy państwa na rzecz sektora energetycznego na podstawie Wytycznych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020 (Dz.U. L 131 z 28.5.2015, s. 1 oraz Suplement EOG nr 30 z 28.5.2015, s. 1).

21

(22)  [...].

22

(23)  [...].

23

(24)  [...].

24

(25)  NACE to skrót od francuskiego tytułu „Nomenclature générale des Activités économiques dans les Communautés Européennes” (statystyczna klasyfikacja działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej). NACE stosuje się do statystycznej kwalifikacji działalności gospodarczej w UE. Zob. rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1). Rozporządzenie zostało włączone do załącznika XXI do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 61/2007 (Dz.U. L 266 z 11.10.2007, s. 25, oraz Suplement EOG nr 48 z 11.10.2007, s. 18).

25

(26)  Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz.U. L 271 z 16.10.2015, s. 35, oraz Suplement EOG nr 62 z 15.10.2015, s. 1). Jak wyjaśniono w pkt 23 tych wytycznych, ponieważ samo dalsze istnienie przedsiębiorstwa znajdującego się w trudniej sytuacji jest niepewne, takiego przedsiębiorstwa nie można uznać za odpowiednie narzędzie służące celom polityki publicznej aż do czasu zapewnienia jego rentowności.

26

(27)  Zob. wyrok z dnia 13 września 1995 r. w sprawach połączonych: T-244/93 i T-486/93,TWD Textilwerke Deggendorf GmbH/Komisja Wspólnot Europejskich, ECLI:EU:T:1995:160, pkt 56, oraz komunikat Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie odzyskania pomocy państwa niezgodnej z prawem i z funkcjonowaniem Porozumienia EOG (Dz.U. L 105 z 21.4.2011, s. 32 oraz Suplement EOG nr 23 z 21.4.2011, s. 1).

27

(*)  Zob. w tym kontekście również przypis 3.

*

(28)  W kontekście niniejszych wytycznych pojęcie produktu obejmuje również usługi.

28

(29)  [...].

29

(30)  W niniejszych wytycznych termin „region statystyczny” jest stosowany zamiast akronimu „NUTS” używanego w wytycznych Komisji. NUTS to skrót od tytułu „wspólna klasyfikacja jednostek terytorialnych do celów statystycznych” na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (Dz.U. L 154 z 21.6.2003, s. 1), zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/1755 (Dz.U. L 270 z 24.10.2019, s. 1). Rozporządzenie to nie zostało włączone do Porozumienia EOG. Jednak w celu ustalenia wspólnych definicji w kontekście stale rosnącego zapotrzebowania na dane statystyczne na poziomie regionalnym Eurostat – urząd statystyczny Unii Europejskiej – oraz urzędy krajowe państw kandydujących i EFTA zgodziły się na ustanowienie regionów statystycznych podobnych do klasyfikacji NUTS. Dane wykorzystane w niniejszych wytycznych opierają się na nomenklaturze z 2021 r.

30

(31)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 94/06/COL z dnia 19 kwietnia 2006 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty siódmy zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (Dz.U. L 36 z 5.2.2009, s. 62 oraz Suplement EOG nr 6 z 5.2.2009, s. 1).

31

(32)  [...].

32

(33)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1). Rozporządzenie zostało włączone do Porozumienia EOG w pkt 1j załącznika XV decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 152/2014 (Dz.U. L 342 z 27.11.2014, s. 63, oraz Suplement EOG nr 71 z 27.11.2014, s. 61).

33

(34)  Oprzyrządowanie dla dostawców oznacza nabywanie (lub samodzielną produkcję) przez przedsiębiorstwo (na poziomie grupy) maszyn, narzędzi lub urządzeń oraz związanego z nimi oprogramowania, które są nabywane (lub produkowane) nie do użytku w jednym z jego zakładów (na poziomie grupy), ale udostępniane wybranym dostawcom do produkcji produktów, które mają być wytwarzane w zakładzie dostawcy i które będą służyć jako produkty pośrednie w procesie produkcji przedsiębiorstwa. Aktywa w postaci oprzyrządowania dla dostawców pozostają własnością przedsiębiorstwa nabywającego, ale są udostępniane dostawcy do zadań i na warunkach określonych w zamówieniu na dostawy lub podobnej umowie. Są one powiązane ze ściśle określonymi procesami przetwarzania lub montażu w jednym zakładzie lub kilku zakładach przedsiębiorstwa (na poziomie grupy) i może być konieczne zwrócenie ich właścicielowi po zakończeniu realizacji zamówienia lub wygaśnięciu bądź rozwiązaniu umowy ramowej.

34

(35)  Zgodnie z definicją w pkt 19 ppkt 13 i 14.

35

(36)  Zob. wyroki Trybunału z dnia 19 września 2000 r., Niemcy/Komisja, C-156/98, ECLI:EU:C:2000:467, pkt 78, i z dnia 22 grudnia 2008 r., Régie Networks/Rhone Alpes Bourgogne, C-333/07, ECLI:EU:C:2008:764, pkt 94–116.

36

(37)  Zob. załącznik VII.

37

(38)  Obowiązek utrzymania inwestycji na danym obszarze przez co najmniej pięć lat (trzy lata w przypadku MŚP) nie wyklucza wymiany instalacji lub urządzeń, które w tym okresie stały się przestarzałe bądź się zepsuły, pod warunkiem że działalność gospodarcza zostanie utrzymana w danym regionie przez minimalny wymagany okres. Nie można jednak przyznawać pomocy regionalnej na wymianę instalacji lub urządzeń.

38

(39)  [...].

39

(40)  Nie ma to miejsca na przykład w przypadku pożyczek subsydiowanych, pożyczek ze środków publicznych na kapitał własny lub zaangażowania kapitałowego państwa, które nie spełniają warunków testu prywatnego inwestora, gwarancji państwa zawierających element pomocy, jak również wsparcia ze strony państwa przyznanego w ramach zasady de minimis.

40

de minimis

(41)  Jeżeli nie podano inaczej, pomoc ad hoc podlega takim samym wymogom jak pomoc indywidualna przyznawana na podstawie programu.

41

ad hoc

(42)  Tego typu inwestycje mogą stworzyć warunki do dalszych inwestycji, które będą rentowne bez dodatkowej pomocy.

42

(43)  Scenariusze alternatywne opisano w pkt 64.

43

(44)  Wartość bieżąca netto projektu stanowi różnicę pomiędzy dodatnimi i ujemnymi przepływami środków pieniężnych w okresie istnienia inwestycji, zdyskontowanymi do ich wartości bieżącej (zazwyczaj z wykorzystaniem kosztów kapitału).

44

(45)  Wewnętrzna stopa zwrotu nie jest oparta o przychody księgowe w danym roku, ale uwzględnia strumień przyszłych przepływów pieniężnych, które inwestor spodziewa się otrzymać przez cały okres istnienia inwestycji. Jest ona definiowana jako stopa dyskontowa, dla której wartość bieżąca netto strumienia przepływów pieniężnych wynosi zero.

45

(46)  W razie bardzo dużej niepewności co do przyszłych kosztów i rozwoju sytuacji w zakresie przychodów oraz dużej asymetrii informacji organ publiczny może jednak zechcieć przyjąć modele ustalania rekompensaty, które nie będą oparte wyłącznie na zasadzie ex ante, ale będą łączyć elementy ex ante i ex post (np. z wykorzystaniem mechanizmów wycofania, żeby umożliwić podział niespodziewanych zysków).

46

ex ante

ex ante

ex post

(47)  Zob. sekcja 7.4. dotycząca map pomocy regionalnej.

47

(48)  Wyrażoną jako ekwiwalent dotacji brutto.

48

(49)  
  Tamże.

49

Tamże

(50)  Przy porównywaniu scenariuszy alternatywnych pomoc należy dyskontować w takim samym stopniu jak odpowiednią inwestycję i odpowiednie scenariusze alternatywne.

50

(51)  Wymóg, zgodnie z którym maksymalna dopuszczalna intensywność pomocy na projekt musi zostać obliczona z wyprzedzeniem przez pierwszy organ przyznający pomoc, nie ma zastosowania w przypadku, gdy pomoc przyznano za pośrednictwem automatycznego programu(-ów) pomocy w formie korzyści podatkowej). W takiej sytuacji nie ma zasadniczo możliwości przeprowadzenia kontroli kumulacji przy przyznawaniu pomocy i należy je przeprowadzić przy jej wypłacaniu.

51

(52)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259) lub rozporządzenie zawierające przepisy szczegółowe dotyczące celu „Europejska współpraca terytorialna” (Interreg) mające zastosowanie do okresu programowania 2021–2027, w zależności od tego, które z nich ma zastosowanie do danej inwestycji początkowej.

52

(53)  Również w przypadku zgłaszania programów pomocy operacyjnej w celu przedłużenia obowiązywania istniejących środków pomocy.

53

(54)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).

54

(55)  Taka sytuacja może mieć także miejsce wówczas, gdy pomoc zakłóca funkcjonowanie instrumentów ekonomicznych, które wprowadzono, aby zinternalizować takie negatywne skutki zewnętrzne (np. przez oddziaływanie na sygnały cenowe dostarczane przez unijny system handlu uprawnieniami do emisji lub podobny instrument).

55

(56)  ESA przeprowadzi stosowną ocenę w tym zakresie, biorąc pod uwagę zarówno wolumen, jak i wartość, a także uwzględni cykl koniunkturalny.

56

(57)  Aby to zweryfikować, należy zastosować standardowy pułap pomocy obowiązujący na obszarach „c” graniczących z obszarami „a”, niezależnie od zwiększonych poziomów intensywności pomocy zgodnie z pkt 184.

57

(58)  W przypadku projektów inwestycyjnych obejmujących produkcję kilku różnych produktów konieczna jest ocena każdego z nich.

58

(59)  Bariery utrudniające wejście na rynek obejmują bariery prawne (w szczególności prawa własności intelektualnej), korzyści skali i zakresu oraz bariery dostępu do sieci i infrastruktury. Jeżeli pomoc dotyczy rynku, na którym beneficjent pomocy jest już obecny, potencjalne bariery wejścia mogą wzmocnić potencjalną znaczącą pozycję rynkową beneficjenta pomocy i jednocześnie wzmocnić potencjalne negatywne skutki tej pozycji rynkowej.

59

(60)  Jeżeli na rynku obecni są silni nabywcy, prawdopodobieństwo, że beneficjent pomocy podniesie ceny wobec tych silnych nabywców, jest mniejsze.

60

(61)  
  „Baza danych dotycząca przejrzystości pomocy państwa. Wyszukiwanie publiczne” dostępna pod adresem: https://webgate.ec.europa.eu/competition/transparency/public?lang=pl.

61

(62)  Zgodnie z definicją w art. 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1299/2013.

62

(63)  Jeżeli nie obowiązuje żaden formalny wymóg dotyczący deklaracji rocznych, dzień 31 grudnia roku, na który przyznano pomoc, będzie traktowany jako data przyznania pomocy do celów wprowadzania informacji.

63

(64)  Na podstawie dokumentu roboczego służb Komisji – Wspólne metody oceny pomocy państwa, Bruksela, 28.5.2014, SWD(2014) 179 final lub jakiegokolwiek dokumentu, który ten dokument zastępuje.

64

(65)  W mapie pomocy regionalnej należy także wskazać obszary słabo i bardzo słabo zaludnione.

65

(66)  
  Dz.U. C 209 z 23.7.2013, s. 1.

66

(67)  Pułap ten ustala się w oparciu o dane Eurostatu na temat ludności za 2018 r. Pułap ten odpowiada 48,00 % UE-27_2020 – (Unia Europejska – 27 państw (od 2020 r.)).

67

(68)  Wyrok z dnia 14 października 1987 r., Niemcy/Komisja, sprawa 248/84, ECLI:EU:C:1987:437, pkt 19; wyrok z dnia 14 stycznia 1997 r., Hiszpania/Komisja, C-169/95, ECLI:EU:C:1997:10, pkt 15; oraz wyrok z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie Włochy/Komisja, C-310/99, ECLI:EU:C:2002:143, pkt 77.

68

(69)  [...].

69

(70)  We wszelkich kolejnych odniesieniach do PKB na mieszkańca PKB jest mierzone w PPS.

70

(71)  Dane te obejmują lata 2016–2018. We wszelkich kolejnych odniesieniach do PKB na mieszkańca w odniesieniu do średniej dla EOG dane opierają się na średniej danych regionalnych Eurostatu za lata 2016–2018 (aktualizacji dokonano w dniu 23 marca 2020 r.).

71

(72)  Niemcy/Komisja, sprawa 248/84, op.cit., pkt 19.

72

op.cit.

(73)  [...].

73

(74)  Ten aspekt zabezpieczenia stosuje się w odniesieniu do Niemiec, Irlandii, Malty oraz Słowenii.

74

(75)  Ten minimalny odsetek ludności ma zastosowanie w odniesieniu do Danii i Luksemburga.

75

(76)  Próg liczby mieszkańców obniża się do 50 000 mieszkańców dla państw EOG-EFTA, w których odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” wynosi poniżej 1 mln mieszkańców, lub do 10 000 mieszkańców dla państw EOG-EFTA, w których całkowita liczba mieszkańców wynosi poniżej 1 mln.

76

(77)  W przypadku bezrobocia obliczenia należy opierać na regionalnych danych opublikowanych przez krajowy urząd statystyczny, korzystając ze średnich za ostatnie trzy lata, za które takie dane są dostępne (w momencie zgłaszania mapy pomocy regionalnej). Jeżeli w niniejszych wytycznych nie określono inaczej, na tej podstawie oblicza się stopę bezrobocia w stosunku do średniej krajowej.

77

(78)  W celu obliczenia, czy PKB na mieszkańca na takich wyspach lub obszarach przyległych jest równe średniej dla EOG lub od niej niższe, państwa EOG-EFTA mogą korzystać z danych krajowych urzędów statystycznych lub innych uznanych źródeł.

78

(79)  W celu obliczenia, czy stopa bezrobocia na takich wyspach lub obszarach przyległych wynosi 115 % średniej krajowej lub więcej, państwa EOG-EFTA mogą korzystać z danych krajowych urzędów statystycznych lub innych uznanych źródeł.

79

(80)  Próg liczby mieszkańców obniża się do 25 000 mieszkańców dla państw EOG-EFTA, w których odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” wynosi poniżej 1 mln mieszkańców, lub do 10 000 mieszkańców dla państw EOG-EFTA, w których całkowita liczba mieszkańców wynosi poniżej 1 mln, lub do 5 000 mieszkańców dla wysp lub obszarów przyległych charakteryzujących się podobnym odizolowaniem geograficznym.

80

(81)  Do celów stosowania kryterium 5 państwa EOG-EFTA muszą wykazać, że na obszarze zachodzą poważne zmiany strukturalne lub że obszar przeżywa poważne względne trudności, porównując sytuację na przedmiotowych obszarach z sytuacją na innych obszarach tego samego państwa EOG-EFTA lub w innym państwie EOG-EFTA w oparciu o wskaźniki społeczno-ekonomiczne dotyczące statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw, rynków pracy, rachunków gospodarstw domowych, edukacji, lub w oparciu o inne podobne wskaźniki. W tym celu państwa EOG-EFTA mogą wykorzystać dane przekazane przez krajowy urząd statystyczny lub inne uznane źródło. [...].

81

(82)  Lokalne jednostki administracyjne (LAU) określono w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/1755. Jak wskazano w przypisie 30, rozporządzenie to nie zostało włączone do Porozumienia EOG. Jednak w celu ustalenia wspólnych definicji w kontekście stale rosnącego zapotrzebowania na dane statystyczne na poziomie regionalnym Eurostat – urząd statystyczny Unii Europejskiej – oraz urzędy krajowe państw kandydujących i EFTA zgodziły się na ustanowienie regionów statystycznych podobnych do klasyfikacji NUTS.

82

(83)  Państwo EOG-EFTA może jednak oznaczyć części LAU, jeżeli liczba ludności danego LAU przekracza minimum wymagane dla obszarów przyległych zgodnie z kryterium 1 lub 5 (uwzględniając obniżone progi liczby mieszkańców dla tych kryteriów), a liczba ludności części tego LAU stanowi co najmniej 50 % minimum wymaganego zgodnie z odpowiednim kryterium.

83

(84)  W przypadku wysp granice administracyjne obejmują granice morskie z innymi jednostkami administracyjnymi danego państwa EOG-EFTA.

84

(85)  Zwiększonych poziomów intensywności pomocy dla MŚP nie stosuje się do pomocy przyznawanej na duże projekty inwestycyjne.

85

(86)  [...].

86

(87)  [...].

87

(88)  Zob. załącznik IV.

88

(89)  Zob. załącznik I.

89

(90)  Mapa pomocy regionalnej zatwierdzona przez ESA na podstawie wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020, mająca zastosowanie w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2021 r.

90

(91)  Środki pomocy wprowadzone na podstawie ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych nie kwalifikują się jako istniejące programy pomocy. Programy pomocy wprowadzone z naruszeniem postanowień art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 nie kwalifikują się jako istniejące programy pomocy, z wyjątkiem sytuacji, w której są uważane za istniejącą pomoc na podstawie art. 15 ust. 3 części II tego protokołu.

91

(92)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 części II protokołu 3. Wersja skonsolidowana decyzji jest dostępna pod adresem: https://www.eftasurv.int/cms/sites/default/files/documents/2017-Consolidated-version-of-Dec-195-054-COL--002-.pdf.

92

(93)  [...].

93

---

ZAŁĄCZNIK I

Zasięg pomocy regionalnej w latach 2022–2027 w podziale na państwa EOG-EFTA

| Norwegia | Region statystyczny | PKB na mieszkańca | Udział w liczbie ludności danego państwa |
| --- | --- | --- | --- |
| Wstępnie określone obszary „c” (obszary słabo zaludnione) | NO021, NO022 Innlandet | — | 7,30  % |
| NO061, NO062 Trøndelag | — | 8,66  % |
| NO071 Nordland | — | 4,60  % |
| NO072, NO073 Troms og Finnmark | — | 4,58  % |
| Nieokreślone z góry obszary „c” | — | — | 6,87  % |
| Całkowity odsetek ludności w latach 2022–2027 | — | — | 32,02  % |

Norwegia

Region statystyczny

PKB na mieszkańca

Udział w liczbie ludności danego państwa

Wstępnie określone obszary „c” (obszary słabo zaludnione)

NO021, NO022 Innlandet

—

7,30  %

NO061, NO062 Trøndelag

—

8,66  %

NO071 Nordland

—

4,60  %

NO072, NO073 Troms og Finnmark

—

4,58  %

Nieokreślone z góry obszary „c”

—

—

6,87  %

Całkowity odsetek ludności w latach 2022–2027

—

—

32,02  %

| Islandia | Region statystyczny | PKB na mieszkańca | Udział w liczbie ludności danego państwa |
| --- | --- | --- | --- |
| Wstępnie określone obszary „c” (obszary słabo zaludnione) | IS00 Islandia | — | 100  % |
| Całkowity odsetek ludności w latach 2022–2027 | — | — | 100  % |

Islandia

Region statystyczny

PKB na mieszkańca

Udział w liczbie ludności danego państwa

Wstępnie określone obszary „c” (obszary słabo zaludnione)

IS00 Islandia

—

100  %

Całkowity odsetek ludności w latach 2022–2027

—

—

100  %

| Liechtenstein | Region statystyczny | PKB na mieszkańca | Udział w liczbie ludności danego państwa |
| --- | --- | --- | --- |
| Nieokreślone z góry obszary „c” | — | — | 7,50  % |
| Całkowity odsetek ludności w latach 2022–2027 | — | — | 7,50  % |

Liechtenstein

Region statystyczny

PKB na mieszkańca

Udział w liczbie ludności danego państwa

Nieokreślone z góry obszary „c”

—

—

7,50  %

Całkowity odsetek ludności w latach 2022–2027

—

—

7,50  %

---

ZAŁĄCZNIK II

[...]

[...].

---

ZAŁĄCZNIK III

Metoda przydzielania wśród państw EOG-EFTA odsetka ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c”

ESA obliczy odsetek ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” dla każdego państwa EOG-EFTA, stosując następującą metodę:

| 1) | ESA określi wszelkie regiony statystyczne na poziomie 3 w państwach EOG-EFTA, które nie są położone na żadnym z następujących obszarów:






  — | kwalifikujących się obszarach „a” określonych w załączniku I, |
| --- | --- | --- |

1)

ESA określi wszelkie regiony statystyczne na poziomie 3 w państwach EOG-EFTA, które nie są położone na żadnym z następujących obszarów:

—

kwalifikujących się obszarach „a” określonych w załączniku I,

| — | byłych obszarach „a” określonych w załączniku I, |
| --- | --- |

—

byłych obszarach „a” określonych w załączniku I,

| — | obszarach słabo zaludnionych określonych w załączniku I; |
| --- | --- |

—

obszarach słabo zaludnionych określonych w załączniku I;

| 2) | spośród regionów statystycznych na poziomie 3 określonych w etapie 1 ESA określa te, w których:






  — | PKB na jednego mieszkańca (1) jest równe krajowemu progowi PKB (2) stosowanemu do określenia różnic lub od niego niższe, lub |
| --- | --- | --- |

2)

spośród regionów statystycznych na poziomie 3 określonych w etapie 1 ESA określa te, w których:

—

PKB na jednego mieszkańca (1) jest równe krajowemu progowi PKB (2) stosowanemu do określenia różnic lub od niego niższe, lub

| — | stopa bezrobocia (3) jest równa progowi krajowego bezrobocia (4) stosowanemu do określenia różnic lub od niego wyższa bądź wynosi co najmniej 150 % średniej krajowej, lub |
| --- | --- |

—

stopa bezrobocia (3) jest równa progowi krajowego bezrobocia (4) stosowanemu do określenia różnic lub od niego wyższa bądź wynosi co najmniej 150 % średniej krajowej, lub

| — | PKB na mieszkańca wynosi 90 % średniej dla EOG lub mniej, lub |
| --- | --- |

—

PKB na mieszkańca wynosi 90 % średniej dla EOG lub mniej, lub

| — | stopa bezrobocia wynosi co najmniej 125 % średniej dla EOG; |
| --- | --- |

—

stopa bezrobocia wynosi co najmniej 125 % średniej dla EOG;

| 3) | przyznany państwu EOG-EFTA i przydział odsetka ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” (A
  i
  ) oblicza się za pomocą następującego wzoru (wyrażony jako odsetek liczby ludności EOG): |
| --- | --- |

3)

przyznany państwu EOG-EFTA i przydział odsetka ludności na nieokreślonych z góry obszarach „c” (A
  i
  ) oblicza się za pomocą następującego wzoru (wyrażony jako odsetek liczby ludności EOG):

A
  i
  = p
  i
  /P × 100

gdzie:

p
  i
  oznacza liczbę ludności (5) regionów statystycznych na poziomie 3 w państwie EOG-EFTA i określonych na etapie 2.

P oznacza liczbę ludności regionów statystycznych na poziomie 3 oraz regionów NUTS 3 określonych na etapie 2 odpowiednio w niniejszych wytycznych oraz wytycznych Komisji.

---

(1)  Wszystkie dane dotyczące PKB na jednego mieszkańca, o których mowa w tym załączniku, opierają się na średniej z ostatnich trzech lat, za które dostępne są dane Eurostatu, tj. z lat 2016–2018.

(2)  Krajowy próg PKB na mieszkańca stosowany do określenia różnicy dla państwa EOG-EFTA i (TG
  i
  ) oblicza się zgodnie z następującym wzorem (wyrażony jako odsetek krajowego PKB na mieszkańca):

(TG)
  i
   = 85 × ((1 + 100/g
  i
  )/2)

gdzie: g
  i
  oznacza PKB na mieszkańca państwa EOG-EFTA i, wyrażony jako odsetek średniej dla EOG.

(3)  Wszystkie dane dotyczące stopy bezrobocia, o których mowa w tym załączniku, opierają się na średniej z ostatnich trzech lat, za które dostępne są dane Eurostatu, tj. z lat 2017–2019. Dane te nie zawierają jednak informacji na poziomie 3, w związku z czym wykorzystuje się dane dotyczące bezrobocia dla regionu na poziomie 2, w którym mieszczą się dane regiony na poziomie 3.

(4)  Krajowy próg stopy bezrobocia stosowany do określenia różnicy dla państwa EOG-EFTA i (TU
  i
  ) oblicza się zgodnie z następującym wzorem (wyrażony jako odsetek krajowej stopy bezrobocia):

(TU)
  i
   = 115 × ((1 + 100/u
  i
  )/2)

gdzie: u
  i
  oznacza krajową stopę bezrobocia państwa EOG-EFTA i, wyrażoną jako odsetek średniej dla EOG.

(5)  Dane dotyczące ludności dla regionów na poziomie 3 oblicza się na podstawie danych dotyczących ludności użytych przez Eurostat do obliczenia regionalnego PKB na jednego mieszkańca na 2018 r.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Metoda określania objętych pomocą obszarów, na których ubywa ludności, o których mowa w sekcji 7.4.5

Zgodnie z pkt 188 państwa EOG-EFTA mogą określić obszary, na których ubywa ludności, w następujący sposób:

| — | państwa EOG-EFTA muszą określić obszary objęte pomocą na poziomie regionów statystycznych na poziomie 3 zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG, |
| --- | --- |

—

państwa EOG-EFTA muszą określić obszary objęte pomocą na poziomie regionów statystycznych na poziomie 3 zgodnie z art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG,

| — | należy wykorzystać dane Eurostatu dotyczące gęstości zaludnienia za lata 2009–2018 na podstawie najnowszej dostępnej klasyfikacji regionów statystycznych; |
| --- | --- |

—

należy wykorzystać dane Eurostatu dotyczące gęstości zaludnienia za lata 2009–2018 na podstawie najnowszej dostępnej klasyfikacji regionów statystycznych;

| — | państwa EOG-EFTA muszą wykazać ubytek ludności powyżej 10 % w latach 2009–2018, |
| --- | --- |

—

państwa EOG-EFTA muszą wykazać ubytek ludności powyżej 10 % w latach 2009–2018,

| — | w przypadku gdy klasyfikacja regionów statystycznych zmieniła się w ciągu ostatnich 10 lat, państwa EOG-EFTA muszą wykorzystać dane dotyczące gęstości zaludnienia za najdłuższy dostępny okres. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy klasyfikacja regionów statystycznych zmieniła się w ciągu ostatnich 10 lat, państwa EOG-EFTA muszą wykorzystać dane dotyczące gęstości zaludnienia za najdłuższy dostępny okres.

Państwa EOG-EFTA muszą uwzględnić obszary określone w ten sposób przy dokonywaniu zgłoszenia na podstawie pkt 189.

---

ZAŁĄCZNIK V

Informacje, które należy przekazać, przy zgłaszaniu mapy pomocy regionalnej

| 1) | W stosownych przypadkach państwa EOG-EFTA muszą przekazać informacje dla wszystkich poniższych kategorii proponowanych do wyznaczenia:






  — | obszary „a”, |
| --- | --- | --- |

1)

—

obszary „a”,

| — | byłe obszary „a”, |
| --- | --- |

—

byłe obszary „a”,

| — | obszary słabo zaludnione, |
| --- | --- |

—

obszary słabo zaludnione,

| — | obszary bardzo słabo zaludnione, |
| --- | --- |

—

obszary bardzo słabo zaludnione,

| — | [...]; |
| --- | --- |

—

[...];

| — | obszary objęte pomocą, na których ubywa ludności, o których mowa w sekcji 7.4.5, |
| --- | --- |

—

obszary objęte pomocą, na których ubywa ludności, o których mowa w sekcji 7.4.5,

| — | nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 1, |
| --- | --- |

—

nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 1,

| — | nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 2, |
| --- | --- |

—

nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 2,

| — | nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 3, |
| --- | --- |

—

nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 3,

| — | nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 4, |
| --- | --- |

—

nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 4,

| — | nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 5, |
| --- | --- |

—

nieokreślone z góry obszary „c” wyznaczone w oparciu o kryterium 5,

| 2) | W ramach wszystkich kategorii państwa EOG-EFTA muszą podać następujące informacje dla każdego zaproponowanego obszaru:






  — | określenie obszaru (przy wykorzystaniu kodu regionu statystycznego na poziomie 2 lub 3, kodu LAU obszarów, które tworzą obszar przyległy, lub innego oficjalnego określenia danych jednostek administracyjnych), |
| --- | --- | --- |

2)

—

określenie obszaru (przy wykorzystaniu kodu regionu statystycznego na poziomie 2 lub 3, kodu LAU obszarów, które tworzą obszar przyległy, lub innego oficjalnego określenia danych jednostek administracyjnych),

| — | proponowaną intensywność pomocy na tym obszarze na lata 2022–2027 lub, w przypadku byłych obszarów „a”, na lata 2022–2024 oraz 2025–2027 (wskazując, w stosownych przypadkach, wszelkie zwiększenie intensywności pomocy zgodnie z pkt 180, 181, 183 lub 184, 185 i 186), |
| --- | --- |

—

proponowaną intensywność pomocy na tym obszarze na lata 2022–2027 lub, w przypadku byłych obszarów „a”, na lata 2022–2024 oraz 2025–2027 (wskazując, w stosownych przypadkach, wszelkie zwiększenie intensywności pomocy zgodnie z pkt 180, 181, 183 lub 184, 185 i 186),

| — | całkowitą liczbę mieszkańców na danym obszarze zgodnie z pkt 177. |
| --- | --- |

—

całkowitą liczbę mieszkańców na danym obszarze zgodnie z pkt 177.

| 3) | Aby wyznaczyć obszary słabo zaludnione i obszary bardzo słabo zaludnione, państwa EOG-EFTA muszą przedstawić wystarczające dowody na to, że spełniono odpowiednie warunki określone w pkt 169. |
| --- | --- |

3)

| 4) | W przypadku nieokreślonych z góry obszarów wyznaczonych w oparciu o kryteria 1–5 państwa EOG-EFTA muszą przedstawić wystarczające dowody na to, że spełniono wszystkie odpowiednie warunki określone w pkt 175, 176 oraz 177. |
| --- | --- |

4)

---

ZAŁĄCZNIK VI

Definicja sektora żelaza i stali

Do celów niniejszych wytycznych „sektor żelaza i stali” oznacza produkcję co najmniej jednego z następujących produktów:

| a) | surówka i stopy żelaza: surówka do produkcji stali, surówka odlewnicza i inna surówka, surówka zwierciadlista oraz stal żelazowo-manganowa wysokowęglowa, bez innych stopów żelaza; |
| --- | --- |

a)

surówka i stopy żelaza: surówka do produkcji stali, surówka odlewnicza i inna surówka, surówka zwierciadlista oraz stal żelazowo-manganowa wysokowęglowa, bez innych stopów żelaza;

| b) | produkty surowe i półprodukty z żelaza, stali węglowej lub stali specjalnej: stal ciekła odlewana lub nieodlewana we wlewki, wraz z wlewkami do kucia, półprodukty: kęsiska kwadratowe, kęsy i kęsiska płaskie; blachówka i blachówka do wyrobu blachy białej; szerokie zwoje walcowane na gorąco, z wyjątkiem produkcji stali ciekłej do odlewów z małych i średnich odlewni; |
| --- | --- |

b)

produkty surowe i półprodukty z żelaza, stali węglowej lub stali specjalnej: stal ciekła odlewana lub nieodlewana we wlewki, wraz z wlewkami do kucia, półprodukty: kęsiska kwadratowe, kęsy i kęsiska płaskie; blachówka i blachówka do wyrobu blachy białej; szerokie zwoje walcowane na gorąco, z wyjątkiem produkcji stali ciekłej do odlewów z małych i średnich odlewni;

| c) | obrabiane na gorąco produkty z żelaza, stali węglowej lub stali specjalnej: szyny, podkłady, nakładki stykowe, podkładki pod szyny, dwuteowniki, kształtowniki o dużym przekroju 80 mm i więcej, kształtowniki grodzicowe, pręty i kształtowniki o przekroju mniejszym niż 80 mm i elementy płaskie mniejsze niż 150 mm, walcówka, rury o przekroju okrągłym i prostokątnym, taśmy i blachy walcowane na gorąco (wraz z taśmą rurową), blacha gruba walcowana na gorąco (powleczona lub nie), blacha cienka i gruba o grubości 3 mm i więcej, uniwersalna blacha gruba o grubości 150 mm i więcej, z wyjątkiem drutu i wyrobów z drutu, prętów ciągnionych i szlifowanych lub polerowanych oraz odlewów żeliwnych; |
| --- | --- |

c)

obrabiane na gorąco produkty z żelaza, stali węglowej lub stali specjalnej: szyny, podkłady, nakładki stykowe, podkładki pod szyny, dwuteowniki, kształtowniki o dużym przekroju 80 mm i więcej, kształtowniki grodzicowe, pręty i kształtowniki o przekroju mniejszym niż 80 mm i elementy płaskie mniejsze niż 150 mm, walcówka, rury o przekroju okrągłym i prostokątnym, taśmy i blachy walcowane na gorąco (wraz z taśmą rurową), blacha gruba walcowana na gorąco (powleczona lub nie), blacha cienka i gruba o grubości 3 mm i więcej, uniwersalna blacha gruba o grubości 150 mm i więcej, z wyjątkiem drutu i wyrobów z drutu, prętów ciągnionych i szlifowanych lub polerowanych oraz odlewów żeliwnych;

| d) | produkty wykończone na zimno: blacha biała, blacha biała matowa, blacha czarna, blacha ocynkowana, inne blachy powlekane, blacha walcowana na zimno, blacha elektrotechniczna i taśma na blachę białą, blacha gruba walcowana na zimno, w zwojach i w pasach; |
| --- | --- |

d)

produkty wykończone na zimno: blacha biała, blacha biała matowa, blacha czarna, blacha ocynkowana, inne blachy powlekane, blacha walcowana na zimno, blacha elektrotechniczna i taśma na blachę białą, blacha gruba walcowana na zimno, w zwojach i w pasach;

| e) | rury: wszystkie rury stalowe bez szwu, rury stalowe spawane o przekroju większym niż 406,4 mm. |
| --- | --- |

e)

rury: wszystkie rury stalowe bez szwu, rury stalowe spawane o przekroju większym niż 406,4 mm.

---

ZAŁĄCZNIK VII

Informacje, które należy zawrzeć w formularzu wniosku o regionalną pomoc inwestycyjną

| 1. | Informacje dotyczące beneficjenta pomocy:






  — | nazwa, adres siedziby głównej, główny sektor działalności (kod NACE), |
| --- | --- | --- |

1.

—

nazwa, adres siedziby głównej, główny sektor działalności (kod NACE),

| — | oświadczenie, że przedsiębiorstwo nie znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych w sprawie pomocy na ratowanie i restrukturyzację, |
| --- | --- |

—

oświadczenie, że przedsiębiorstwo nie znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych w sprawie pomocy na ratowanie i restrukturyzację,

| — | oświadczenie dotyczące pomocy (zarówno de minimis, jak i pomocy państwa) już otrzymanej na inne inwestycje w ciągu ostatnich trzech lat w tym samym regionie statystycznym na poziomie 3, na którym będzie zlokalizowana nowa inwestycja, oświadczenie dotyczące pomocy regionalnej, którą już otrzymano lub która ma zostać przekazana na ten sam projekt przez inne organy przyznające pomoc, |
| --- | --- |

—

oświadczenie dotyczące pomocy (zarówno de minimis, jak i pomocy państwa) już otrzymanej na inne inwestycje w ciągu ostatnich trzech lat w tym samym regionie statystycznym na poziomie 3, na którym będzie zlokalizowana nowa inwestycja, oświadczenie dotyczące pomocy regionalnej, którą już otrzymano lub która ma zostać przekazana na ten sam projekt przez inne organy przyznające pomoc,

| — | oświadczenie dotyczące zamknięcia przez beneficjenta takiej samej lub podobnej działalności w EOG w ciągu dwóch lat poprzedzających datę niniejszego wniosku o pomoc, |
| --- | --- |

—

oświadczenie dotyczące zamknięcia przez beneficjenta takiej samej lub podobnej działalności w EOG w ciągu dwóch lat poprzedzających datę niniejszego wniosku o pomoc,

| — | oświadczenie dotyczące tego, czy w momencie składania wniosku o pomoc beneficjent ma zamiar zamknąć taką działalność w okresie dwóch lat od zakończenia subsydiowanej inwestycji. |
| --- | --- |

—

oświadczenie dotyczące tego, czy w momencie składania wniosku o pomoc beneficjent ma zamiar zamknąć taką działalność w okresie dwóch lat od zakończenia subsydiowanej inwestycji.

| — | w odniesieniu do pomocy przyznanej w ramach programu: oświadczenie o nieprzenoszeniu i zobowiązanie do nieprzenoszenia. |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do pomocy przyznanej w ramach programu: oświadczenie o nieprzenoszeniu i zobowiązanie do nieprzenoszenia.

| 2. | Informacje dotyczące inwestycji mającej otrzymać wsparcie:






  — | krótki opis inwestycji, |
| --- | --- | --- |

2.

—

krótki opis inwestycji,

| — | krótki opis oczekiwanego pozytywnego wpływu na dany obszar (np. liczba utworzonych lub zachowanych miejsc pracy, działalność badawcza, rozwojowa i innowacyjna, utworzenie zgrupowania oraz możliwy wkład projektu w transformację ekologiczną (1) i cyfrową gospodarki regionalnej), |
| --- | --- |

—

krótki opis oczekiwanego pozytywnego wpływu na dany obszar (np. liczba utworzonych lub zachowanych miejsc pracy, działalność badawcza, rozwojowa i innowacyjna, utworzenie zgrupowania oraz możliwy wkład projektu w transformację ekologiczną (1) i cyfrową gospodarki regionalnej),

| — | obowiązująca podstawa prawna (krajowa, EOG lub obie), |
| --- | --- |

—

obowiązująca podstawa prawna (krajowa, EOG lub obie),

| — | planowane rozpoczęcie prac oraz zakończenie inwestycji, |
| --- | --- |

—

planowane rozpoczęcie prac oraz zakończenie inwestycji,

| — | lokalizacja(-e) inwestycji. |
| --- | --- |

—

lokalizacja(-e) inwestycji.

| 3. | Informacje dotyczące finansowania inwestycji:






  — | koszty inwestycji i inne powiązane koszty, ocena kosztów i korzyści na potrzeby zgłoszonego środka pomocy, |
| --- | --- | --- |

3.

—

koszty inwestycji i inne powiązane koszty, ocena kosztów i korzyści na potrzeby zgłoszonego środka pomocy,

| — | całkowite koszty kwalifikowalne, |
| --- | --- |

—

całkowite koszty kwalifikowalne,

| — | kwota pomocy niezbędna do przeprowadzenia inwestycji, |
| --- | --- |

—

kwota pomocy niezbędna do przeprowadzenia inwestycji,

| — | intensywność pomocy. |
| --- | --- |

—

intensywność pomocy.

| 4. | Informacje dotyczące konieczności pomocy i oczekiwanego wpływu:






  — | krótkie wyjaśnienie konieczności pomocy i jej wpływu na decyzję dotyczącą inwestycji i decyzję dotyczącą lokalizacji; musi ono obejmować wyjaśnienie alternatywnej decyzji dotyczącej inwestycji lub lokalizacji w przypadku nieotrzymania pomocy, |
| --- | --- | --- |

4.

—

krótkie wyjaśnienie konieczności pomocy i jej wpływu na decyzję dotyczącą inwestycji i decyzję dotyczącą lokalizacji; musi ono obejmować wyjaśnienie alternatywnej decyzji dotyczącej inwestycji lub lokalizacji w przypadku nieotrzymania pomocy,

| — | oświadczenie o braku nieodwołalnego porozumienia między beneficjentem pomocy a wykonawcami co do realizacji inwestycji. |
| --- | --- |

—

oświadczenie o braku nieodwołalnego porozumienia między beneficjentem pomocy a wykonawcami co do realizacji inwestycji.

---

(1)  W tym – w stosownych przypadkach – informacje na temat tego, czy inwestycja jest zrównoważona środowiskowo w rozumieniu unijnego rozporządzenia 2020/852 w sprawie systematyki (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13) lub na podstawie innych porównywalnych metod.

---

ZAŁĄCZNIK VIII

Informacje, o których mowa w pkt 136

Informacje dotyczące poszczególnych przypadków przyznania pomocy, o których mowa w pkt 136 ppkt 2 wytycznych, muszą obejmować:

| — | Nazwy poszczególnych beneficjentów pomocy (1)







  — | nazwa |
| --- | --- | --- |

—

Nazwy poszczególnych beneficjentów pomocy (1)

—

nazwa

| — | identyfikator beneficjenta pomocy |
| --- | --- |

—

identyfikator beneficjenta pomocy

| — | Rodzaj przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomocy w czasie składania wniosku:






  — | MŚP |
| --- | --- | --- |

—

Rodzaj przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomocy w czasie składania wniosku:

—

MŚP

| — | duże przedsiębiorstwo |
| --- | --- |

—

duże przedsiębiorstwo

| — | Region statystyczny, w którym beneficjent pomocy ma siedzibę, na poziomie II lub niższym |
| --- | --- |

—

Region statystyczny, w którym beneficjent pomocy ma siedzibę, na poziomie II lub niższym

| — | Główny sektor lub główna działalność beneficjenta pomocy w odniesieniu do danej pomocy, określone za pomocą grupy NACE (trzycyfrowy kod numeryczny) (2) |
| --- | --- |

—

Główny sektor lub główna działalność beneficjenta pomocy w odniesieniu do danej pomocy, określone za pomocą grupy NACE (trzycyfrowy kod numeryczny) (2)

| — | Element pomocy wyrażony w całości w walucie krajowej |
| --- | --- |

—

Element pomocy wyrażony w całości w walucie krajowej

| — | Jeżeli różni się od elementu pomocy, nominalna kwota pomocy wyrażona w całości w walucie krajowej (3) |
| --- | --- |

—

Jeżeli różni się od elementu pomocy, nominalna kwota pomocy wyrażona w całości w walucie krajowej (3)

| — | Instrument pomocy (4):






  — | dotacja/dotacja na spłatę odsetek/umorzenie długu |
| --- | --- | --- |

—

Instrument pomocy (4):

—

dotacja/dotacja na spłatę odsetek/umorzenie długu

| — | pożyczka/zaliczki zwrotne/dotacja podlegająca zwrotowi |
| --- | --- |

—

pożyczka/zaliczki zwrotne/dotacja podlegająca zwrotowi

| — | gwarancja |
| --- | --- |

—

gwarancja

| — | korzyść podatkowa lub zwolnienie podatkowe |
| --- | --- |

—

korzyść podatkowa lub zwolnienie podatkowe

| — | finansowanie ryzyka |
| --- | --- |

—

finansowanie ryzyka

| — | inne (proszę określić) |
| --- | --- |

—

inne (proszę określić)

| — | Data przyznania pomocy i data publikacji |
| --- | --- |

—

Data przyznania pomocy i data publikacji

| — | Cel pomocy |
| --- | --- |

—

Cel pomocy

| — | Nazwy organu przyznającego pomoc lub organów przyznających pomoc |
| --- | --- |

—

Nazwy organu przyznającego pomoc lub organów przyznających pomoc

| — | W stosownych przypadkach nazwa podmiotu, któremu powierza się wdrożenie, oraz nazwy wybranych pośredników finansowych |
| --- | --- |

—

W stosownych przypadkach nazwa podmiotu, któremu powierza się wdrożenie, oraz nazwy wybranych pośredników finansowych

| — | Numer środka pomocy (5) |
| --- | --- |

—

Numer środka pomocy (5)

---

(1)  Z wyjątkiem tajemnic handlowych i innych informacji poufnych w należycie uzasadnionych przypadkach oraz pod warunkiem uzyskania zgody ESA (wytyczne ESA w sprawie tajemnicy służbowej w decyzjach dotyczących pomocy państwa (Dz.U. L 154 z 8.6.2006, s. 27 oraz Suplement EOG nr 29 z 8.6.2006, s. 1)).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1). Rozporządzenie zostało włączone do załącznika XXI do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 61/2007 (Dz.U. L 266 z 11.10.2007, s. 25, oraz Suplement EOG nr 48 z 11.10.2007, s. 18).

(3)  Ekwiwalent dotacji brutto lub, w stosownych przypadkach, kwota inwestycji. W przypadku pomocy operacyjnej można podać roczną kwotę pomocy na beneficjenta. W odniesieniu do programów pomocy w formie korzyści podatkowych kwotę tę można podać w przedziałach określonych w pkt 139. Kwota, która powinna zostać opublikowana, to maksymalna dozwolona korzyść podatkowa, a nie kwota odliczana każdego roku (np. w przypadku ulg podatkowych publikuje się maksymalną dopuszczalną kwotę ulgi podatkowej, a nie rzeczywistą kwotę, która może zależeć od przychodów podlegających opodatkowaniu i ulegać zmianom każdego roku).

(4)  Jeżeli pomoc przyznaje się za pomocą wielu instrumentów, kwotę pomocy należy określić w rozbiciu na poszczególne instrumenty.

(5)  Podany przez Urząd Nadzoru EFTA w ramach procedury zgłoszeniowej, o której mowa w sekcji 3.

---

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/121 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/121

---

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA nr 293/21/COL

z dnia 16 grudnia 2021 r.

zmieniająca przepisy proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przez wprowadzenie zmienionych wytycznych dotyczących krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych [2022/1048]

URZĄD NADZORU EFTA („Urząd”),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,

uwzględniając Porozumienie między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („porozumienie o nadzorze i Trybunale”), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne.

W dniu 6 grudnia 2021 r. Komisja Europejska przyjęła komunikat w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych („wytyczne”) (1).

Wytyczne te mają również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego („EOG”).

Należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym EOG zgodnie z celem jednorodności określonym w art. 1 Porozumienia EOG.

Zgodnie z pkt II części „Ogólne” znajdującej się w załączniku XV do Porozumienia EOG Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją Europejską, akty prawne odpowiadające tym, które przyjęła Komisja Europejska.

Wytyczne mogą odnosić się do niektórych instrumentów polityki Unii Europejskiej oraz niektórych aktów prawnych Unii Europejskiej, które nie zostały uwzględnione w Porozumieniu EOG. W celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa i równych warunków konkurencji w całym EOG przy ocenie zgodności pomocy z funkcjonowaniem Porozumienia EOG Urząd będzie zasadniczo stosował te same zasady co Komisja Europejska.

po konsultacji z Komisją Europejską,

po konsultacji z państwami EFTA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Przepisy merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa zmienia się przez wprowadzenie zmienionych wytycznych dotyczących krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych. Wytyczne są załączone do niniejszej decyzji i stanowią jej integralną część.

2.   Wytyczne zastępują obowiązujące wytyczne dotyczące krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych (2)ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r.

Artykuł 2

Urząd stosuje wytyczne z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, między innymi następujących dostosowań:

| a) | odniesienie do sformułowania „państwo członkowskie” lub „państwa członkowskie” Urząd odczytuje jako odniesienie do „państwa EFTA” lub „państw EFTA” (3) lub, w stosownych przypadkach, do „państwa EOG” lub „państw EOG”; |
| --- | --- |

a)

odniesienie do sformułowania „państwo członkowskie” lub „państwa członkowskie” Urząd odczytuje jako odniesienie do „państwa EFTA” lub „państw EFTA” (3) lub, w stosownych przypadkach, do „państwa EOG” lub „państw EOG”;

| b) | odniesienie do sformułowania „Komisja Europejska” Urząd odczytuje jako odniesienie do „Urzędu Nadzoru EFTA”; |
| --- | --- |

b)

odniesienie do sformułowania „Komisja Europejska” Urząd odczytuje jako odniesienie do „Urzędu Nadzoru EFTA”;

| c) | odniesienie do sformułowania „Traktat” lub „TFUE” Urząd odczytuje jako odniesienie do „Porozumienia EOG”; |
| --- | --- |

c)

odniesienie do sformułowania „Traktat” lub „TFUE” Urząd odczytuje jako odniesienie do „Porozumienia EOG”;

| d) | odniesienie do art. 49 TFUE lub części tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 31 Porozumienia EOG i odpowiednich części tego artykułu; |
| --- | --- |

d)

odniesienie do art. 49 TFUE lub części tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 31 Porozumienia EOG i odpowiednich części tego artykułu;

| e) | odniesienie do art. 63 TFUE lub części tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 40 Porozumienia EOG i odpowiednich części tego artykułu; |
| --- | --- |

e)

odniesienie do art. 63 TFUE lub części tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 40 Porozumienia EOG i odpowiednich części tego artykułu;

| f) | odniesienie do art. 107 TFUE lub sekcji tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 61 Porozumienia EOG i odpowiednich części tego artykułu; |
| --- | --- |

f)

odniesienie do art. 107 TFUE lub sekcji tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 61 Porozumienia EOG i odpowiednich części tego artykułu;

| g) | odniesienie do art. 108 TFUE lub części tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 1 części I protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale oraz odpowiednich części tego artykułu; |
| --- | --- |

g)

odniesienie do art. 108 TFUE lub części tego artykułu Urząd odczytuje jako odniesienie do art. 1 części I protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale oraz odpowiednich części tego artykułu;

| h) | odniesienie do rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (4) Urząd odczytuje jako odniesienie do części II protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale; |
| --- | --- |

h)

odniesienie do rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (4) Urząd odczytuje jako odniesienie do części II protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale;

| i) | odniesienie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (5) Urząd odczytuje jako odniesienie do decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL; |
| --- | --- |

i)

odniesienie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (5) Urząd odczytuje jako odniesienie do decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL;

| j) | odniesienie do sformułowania „(nie)zgodny z rynkiem wewnętrznym” Urząd odczytuje jako „(nie)zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG”; |
| --- | --- |

j)

odniesienie do sformułowania „(nie)zgodny z rynkiem wewnętrznym” Urząd odczytuje jako „(nie)zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG”;

| k) | odniesienie do sformułowania „w Unii (lub poza nią)” Urząd odczytuje jako „w obrębie (lub poza) EOG”; |
| --- | --- |

k)

odniesienie do sformułowania „w Unii (lub poza nią)” Urząd odczytuje jako „w obrębie (lub poza) EOG”;

| l) | odniesienie do sformułowania „handel wewnątrzunijny” Urząd odczytuje jako odniesienie do „handlu w ramach EOG”; |
| --- | --- |

l)

odniesienie do sformułowania „handel wewnątrzunijny” Urząd odczytuje jako odniesienie do „handlu w ramach EOG”;

| m) | jeżeli w wytycznych określono, że będą one stosowane do „wszystkich sektorów działalności gospodarczej”, Urząd stosuje je do „wszystkich sektorów działalności gospodarczej lub części sektorów działalności gospodarczej objętych zakresem Porozumienia EOG”. |
| --- | --- |

m)

jeżeli w wytycznych określono, że będą one stosowane do „wszystkich sektorów działalności gospodarczej”, Urząd stosuje je do „wszystkich sektorów działalności gospodarczej lub części sektorów działalności gospodarczej objętych zakresem Porozumienia EOG”.

| n) | odniesienie do zawiadomień lub wytycznych Komisji Urząd odczytuje jako odniesienie do odpowiednich wytycznych Urzędu. |
| --- | --- |

n)

odniesienie do zawiadomień lub wytycznych Komisji Urząd odczytuje jako odniesienie do odpowiednich wytycznych Urzędu.

Artykuł 3

Urząd stosuje wykaz państw o ryzyku zbywalnym zawarty w załączniku do wytycznych z dodaniem Liechtensteinu.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2021 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Bente ANGELL-HANSEN

Przewodnicząca

Odpowiedzialny członek Kolegium

Högni KRISTJÁNSSON

Członek Kolegium

Stefan BARRIGA

Członek Kolegium

Melpo-Menie JOSÉPHIDÈS

Zatwierdzająca jako dyrektor

ds. prawnych i wykonawczych

---

(1)  C(2021) 8705 final (Dz.U. C 497 z 10.12.2021, s. 5).

1

(2)  
  Dz.U. L 343 z 19.12.2013, s. 54 oraz Suplement EOG nr 71 z 19.12.2013, s. 1, ponownie przyjęte decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 4/19/COL z dnia 6 lutego 2019 r. zmieniającą po raz sto czwarty zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa [2019/1008] (Dz.U. L 163 z 20.6.2019, s. 110), oraz Suplement EOG r 48 z 20.6.2019, s. 1, zmieniony decyzją nr 30/20/COL z dnia 1 kwietnia 2020 r. zmieniającą, po raz sto szósty, zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez zastąpienie załącznika do Wytycznych dotyczących krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych [2020/982] (Dz.U. L 220 z 9.7.2020, s. 8), oraz Suplement EOG nr 46 z 9.7.2020, s. 1, decyzja nr 90/20/COL z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniająca, po raz sto siódmy, zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez zmianę i przedłużenie niektórych wytycznych w sprawie pomocy państwa [2020/1576] (Dz.U. L 359 z 29.10.2020, s. 16), oraz Suplement EOG nr 68 z 29.10.2020, s. 4, oraz decyzja nr 12/21/COL z dnia 24 lutego 2021 r. zastępująca załącznik do Wytycznych dotyczących krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych [2021/1238] (Dz.U. L 271 z 29.7.2021, s. 1), oraz Suplement EOG nr 50 z 29.7.2021, s. 1.

2

(3)  Pojęcie „państwa EFTA” odnosi się do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1);

5

---

Komunikat Komisji w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych

1.   Wprowadzenie

Wprowadzenie

| 1. | Subsydia eksportowe mogą mieć negatywny wpływ na konkurencję na rynku pomiędzy potencjalnie rywalizującymi dostawcami towarów i usług. Z tego powodu Komisja – jako strażnik konkurencji w ramach Traktatu – zawsze surowo potępiała pomoc eksportową w handlu wewnątrzunijnym, jak również w odniesieniu do wywozu poza Unię. Celem niniejszego komunikatu jest wyjaśnienie dokonanej przez Komisję oceny wsparcia ubezpieczenia kredytów eksportowych przez państwa członkowskie zgodnie z unijnymi zasadami pomocy państwa. |
| --- | --- |

1.

Subsydia eksportowe mogą mieć negatywny wpływ na konkurencję na rynku pomiędzy potencjalnie rywalizującymi dostawcami towarów i usług. Z tego powodu Komisja – jako strażnik konkurencji w ramach Traktatu – zawsze surowo potępiała pomoc eksportową w handlu wewnątrzunijnym, jak również w odniesieniu do wywozu poza Unię. Celem niniejszego komunikatu jest wyjaśnienie dokonanej przez Komisję oceny wsparcia ubezpieczenia kredytów eksportowych przez państwa członkowskie zgodnie z unijnymi zasadami pomocy państwa.

| 2. | Komisja wykorzystała swoje uprawnienia do wydawania wytycznych dotyczących pomocy państwa w obszarze krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych. Celem było rozwiązanie kwestii rzeczywistych lub potencjalnych zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym, nie tylko między eksporterami z różnych państw członkowskich (w trakcie wymiany handlowej wewnątrz Unii i poza nią), lecz również między ubezpieczycielami kredytów eksportowych działającymi w Unii. W 1997 r. Komisja określiła zasady dotyczące ingerencji państwa w komunikacie do państw członkowskich zgodnie z art. 93 ust. 1 Traktatu WE dotyczącym stosowania art. 92 i 93 Traktatu do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych („komunikat z 1997 r.”) (1). Zasady określone w komunikacie z 1997 r. miały być stosowane przez okres 5 lat od dnia 1 stycznia 1998 r. Następnie komunikat z 1997 r. dostosowano, a okres jego stosowania przedłużono w 2001 r. (2), 2004 r. (3), 2005 r. (4) i 2010 r. (5) Określone w nim zasady były stosowane do dnia 31 grudnia 2012 r. |
| --- | --- |

2.

Komisja wykorzystała swoje uprawnienia do wydawania wytycznych dotyczących pomocy państwa w obszarze krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych. Celem było rozwiązanie kwestii rzeczywistych lub potencjalnych zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym, nie tylko między eksporterami z różnych państw członkowskich (w trakcie wymiany handlowej wewnątrz Unii i poza nią), lecz również między ubezpieczycielami kredytów eksportowych działającymi w Unii. W 1997 r. Komisja określiła zasady dotyczące ingerencji państwa w komunikacie do państw członkowskich zgodnie z art. 93 ust. 1 Traktatu WE dotyczącym stosowania art. 92 i 93 Traktatu do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych („komunikat z 1997 r.”) (1

2

3

4

5

| 3. | Z doświadczeń ze stosowania zasad określonych w komunikacie z 1997 r., w szczególności podczas kryzysu finansowego w latach 2009–2011, wynikało, że należy dokonać przeglądu strategii Komisji w tej dziedzinie. Komisja przyjęła zatem nowy komunikat do państw członkowskich w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych („komunikat z 2012 r.”) (6). Zasady określone w komunikacie z 2012 r. miały być zasadniczo stosowane od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. (7) Następnie kilkakrotnie dostosowano załącznik do tego komunikatu (8), a w 2018 r. (9) i w 2020 r. (10) przedłużono okres stosowania komunikatu. Obecnie ma on zastosowanie do dnia 31 grudnia 2021 r. |
| --- | --- |

3.

Z doświadczeń ze stosowania zasad określonych w komunikacie z 1997 r., w szczególności podczas kryzysu finansowego w latach 2009–2011, wynikało, że należy dokonać przeglądu strategii Komisji w tej dziedzinie. Komisja przyjęła zatem nowy komunikat do państw członkowskich w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych („komunikat z 2012 r.”) (6

7

8

9

10

| 4. | W 2019 r. Komisja rozpoczęła ocenę komunikatu z 2012 r. w ramach oceny adekwatności pakietu dotyczącego unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa, wytycznych dotyczących transportu kolejowego oraz krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych (11). Wyniki oceny wykazały, że choć przyjęte przepisy zasadniczo dobrze spełniają swoją funkcję, należy wprowadzić w nich pewne niewielkie udoskonalenia, aby odzwierciedlić zmiany na rynku. W związku z tym niniejszy komunikat zawiera jedynie kilka dostosowań technicznych i zachowuje zasady określone w komunikacie z 2012 r. |
| --- | --- |

4.

W 2019 r. Komisja rozpoczęła ocenę komunikatu z 2012 r. w ramach oceny adekwatności pakietu dotyczącego unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa, wytycznych dotyczących transportu kolejowego oraz krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych (11

| 5. | Zasady określone w niniejszym komunikacie pomogą zapewnić, aby pomoc państwa nie zakłócała konkurencji między prywatnymi i publicznymi – lub wspieranymi ze środków publicznych – ubezpieczycielami kredytów eksportowych. Zasady te przyczynią się również do stworzenia równych warunków działania dla eksporterów. |
| --- | --- |

5.

Zasady określone w niniejszym komunikacie pomogą zapewnić, aby pomoc państwa nie zakłócała konkurencji między prywatnymi i publicznymi – lub wspieranymi ze środków publicznych – ubezpieczycielami kredytów eksportowych. Zasady te przyczynią się również do stworzenia równych warunków działania dla eksporterów.

| 6. | Niniejszy komunikat ma na celu udzielenie państwom członkowskim bardziej szczegółowych wskazówek dotyczących zasad, na których Komisja zamierza opierać swoją interpretację art. 107 i 108 Traktatu oraz ich zastosowania do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych. Powinien on sprawić, aby strategia Komisji w tej dziedzinie była jak najbardziej przejrzysta, oraz zapewnić przewidywalność i równe traktowanie. W tym celu określa on szereg warunków, które ubezpieczyciele państwowi muszą spełnić, jeżeli zamierzają wejść na rynek krótkoterminowych ubezpieczeń kredytów eksportowych w odniesieniu do ryzyka zbywalnego. |
| --- | --- |

6.

Niniejszy komunikat ma na celu udzielenie państwom członkowskim bardziej szczegółowych wskazówek dotyczących zasad, na których Komisja zamierza opierać swoją interpretację art. 107 i 108 Traktatu oraz ich zastosowania do krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych. Powinien on sprawić, aby strategia Komisji w tej dziedzinie była jak najbardziej przejrzysta, oraz zapewnić przewidywalność i równe traktowanie. W tym celu określa on szereg warunków, które ubezpieczyciele państwowi muszą spełnić, jeżeli zamierzają wejść na rynek krótkoterminowych ubezpieczeń kredytów eksportowych w odniesieniu do ryzyka zbywalnego.

| 7. | Ryzyko, które zasadniczo nie jest zbywalne, nie jest objęte zakresem stosowania niniejszego komunikatu. |
| --- | --- |

7.

Ryzyko, które zasadniczo nie jest zbywalne, nie jest objęte zakresem stosowania niniejszego komunikatu.

| 8. | W sekcji 2 przedstawiono zakres stosowania niniejszego komunikatu oraz określono użyte w nim definicje. W sekcji 3 poruszono kwestię zastosowania art. 107 ust. 1 Traktatu oraz ogólnego zakazu udzielania pomocy państwa w przypadku ubezpieczenia kredytów eksportowych na wypadek ryzyka zbywalnego. Natomiast w sekcji 4 przedstawiono kilka wyjątków od zakresu ryzyka zbywalnego oraz określono warunki, które powinny być spełnione, aby wsparcie państwa w przypadku ubezpieczenia na wypadek ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym można było uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

8.

W sekcji 2 przedstawiono zakres stosowania niniejszego komunikatu oraz określono użyte w nim definicje. W sekcji 3 poruszono kwestię zastosowania art. 107 ust. 1 Traktatu oraz ogólnego zakazu udzielania pomocy państwa w przypadku ubezpieczenia kredytów eksportowych na wypadek ryzyka zbywalnego. Natomiast w sekcji 4 przedstawiono kilka wyjątków od zakresu ryzyka zbywalnego oraz określono warunki, które powinny być spełnione, aby wsparcie państwa w przypadku ubezpieczenia na wypadek ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym można było uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

2.   Zakres stosowania komunikatu i definicje

Zakres stosowania komunikatu i definicje

2.1.   Zakres

Zakres

| 9. | Komisja będzie stosowała zasady określone w niniejszym komunikacie jedynie w odniesieniu do ubezpieczenia kredytów eksportowych o okresie ryzyka krótszym niż dwa lata. Wszelkie pozostałe finansowe instrumenty wsparcia eksportu są wykluczone z zakresu niniejszego komunikatu. |
| --- | --- |

9.

Komisja będzie stosowała zasady określone w niniejszym komunikacie jedynie w odniesieniu do ubezpieczenia kredytów eksportowych o okresie ryzyka krótszym niż dwa lata. Wszelkie pozostałe finansowe instrumenty wsparcia eksportu są wykluczone z zakresu niniejszego komunikatu.

2.2.   Definicje

Definicje

| 10. | Do celów niniejszego komunikatu stosuje się następujące definicje:






  1) | „ubezpieczenie kredytów eksportowych” oznacza produkt ubezpieczeniowy polegający na tym, że ubezpieczyciel oferuje ubezpieczenie od ryzyka handlowego lub politycznego związanego z zobowiązaniami płatniczymi w transakcji eksportowej, lub od obu tych rodzajów ryzyka; |
| --- | --- | --- |

10.

Do celów niniejszego komunikatu stosuje się następujące definicje:

1)

„ubezpieczenie kredytów eksportowych” oznacza produkt ubezpieczeniowy polegający na tym, że ubezpieczyciel oferuje ubezpieczenie od ryzyka handlowego lub politycznego związanego z zobowiązaniami płatniczymi w transakcji eksportowej, lub od obu tych rodzajów ryzyka;

| 2) | „prywatny ubezpieczyciel kredytów” oznacza przedsiębiorstwo lub organizację, inne niż ubezpieczyciel państwowy, oferujące ubezpieczenie kredytów eksportowych; |
| --- | --- |

2)

„prywatny ubezpieczyciel kredytów” oznacza przedsiębiorstwo lub organizację, inne niż ubezpieczyciel państwowy, oferujące ubezpieczenie kredytów eksportowych;

| 3) | „ubezpieczyciel państwowy” oznacza przedsiębiorstwo lub inną organizację oferujące ubezpieczenie kredytów eksportowych, przy wsparciu państwa członkowskiego lub działające w jego imieniu, lub państwo członkowskie oferujące ubezpieczenie kredytów eksportowych; |
| --- | --- |

3)

„ubezpieczyciel państwowy” oznacza przedsiębiorstwo lub inną organizację oferujące ubezpieczenie kredytów eksportowych, przy wsparciu państwa członkowskiego lub działające w jego imieniu, lub państwo członkowskie oferujące ubezpieczenie kredytów eksportowych;

| 4) | „ryzyko zbywalne” oznacza ryzyko polityczne lub handlowe, lub oba te rodzaje ryzyka, o maksymalnym okresie ryzyka krótszym niż dwa lata, odnoszące się do nabywców publicznych i niepublicznych w państwach umieszczonych w wykazie znajdującym się w załączniku; wszelkie pozostałe rodzaje ryzyka uznaje się do celów niniejszego komunikatu za niezbywalne; |
| --- | --- |

4)

„ryzyko zbywalne” oznacza ryzyko polityczne lub handlowe, lub oba te rodzaje ryzyka, o maksymalnym okresie ryzyka krótszym niż dwa lata, odnoszące się do nabywców publicznych i niepublicznych w państwach umieszczonych w wykazie znajdującym się w załączniku; wszelkie pozostałe rodzaje ryzyka uznaje się do celów niniejszego komunikatu za niezbywalne;

| 5) | „ryzyko handlowe” obejmuje w szczególności następujące rodzaje ryzyka:






  a) | arbitralne odrzucenie kontraktu przez nabywcę, to znaczy wszelkie arbitralne decyzje nabywcy niepublicznego co do przerwania lub rozwiązania kontraktu bez uzasadnionej przyczyny; |
| --- | --- | --- |

5)

„ryzyko handlowe” obejmuje w szczególności następujące rodzaje ryzyka:

a)

arbitralne odrzucenie kontraktu przez nabywcę, to znaczy wszelkie arbitralne decyzje nabywcy niepublicznego co do przerwania lub rozwiązania kontraktu bez uzasadnionej przyczyny;

| b) | arbitralną odmowę przyjęcia przez nabywcę niepublicznego towarów objętych kontraktem bez uzasadnionej przyczyny; |
| --- | --- |

b)

arbitralną odmowę przyjęcia przez nabywcę niepublicznego towarów objętych kontraktem bez uzasadnionej przyczyny;

| c) | niewypłacalność niepublicznego nabywcy i jego poręczyciela; |
| --- | --- |

c)

niewypłacalność niepublicznego nabywcy i jego poręczyciela;

| d) | przedłużające się niewywiązywanie się z płatności, tzn. brak spłaty przez nabywcę niepublicznego i poręczyciela długu wynikającego z umowy; |
| --- | --- |

d)

przedłużające się niewywiązywanie się z płatności, tzn. brak spłaty przez nabywcę niepublicznego i poręczyciela długu wynikającego z umowy;

| 6) | „ryzyko polityczne” obejmuje w szczególności następujące rodzaje ryzyka:






  a) | ryzyko, że nabywca publiczny lub dane państwo nie dopuści do wykonania transakcji lub nie wypełni zobowiązań płatniczych w terminie; |
| --- | --- | --- |

6)

„ryzyko polityczne” obejmuje w szczególności następujące rodzaje ryzyka:

a)

ryzyko, że nabywca publiczny lub dane państwo nie dopuści do wykonania transakcji lub nie wypełni zobowiązań płatniczych w terminie;

| b) | ryzyko wykraczające poza kontrolę indywidualnego nabywcy lub nieobjęte odpowiedzialnością indywidualnego nabywcy; |
| --- | --- |

b)

ryzyko wykraczające poza kontrolę indywidualnego nabywcy lub nieobjęte odpowiedzialnością indywidualnego nabywcy;

| c) | ryzyko, że dane państwo nie przekaże do państwa ubezpieczonego środków wpłaconych przez nabywcę posiadającego miejsce pobytu w tym pierwszym państwie; |
| --- | --- |

c)

ryzyko, że dane państwo nie przekaże do państwa ubezpieczonego środków wpłaconych przez nabywcę posiadającego miejsce pobytu w tym pierwszym państwie;

| d) | ryzyko wystąpienia przypadków działania siły wyższej poza państwem ubezpieczyciela, które mogą także obejmować zdarzenia o charakterze wojennym, w takim zakresie, w jakim ich skutki nie są objęte innym ubezpieczeniem; |
| --- | --- |

d)

ryzyko wystąpienia przypadków działania siły wyższej poza państwem ubezpieczyciela, które mogą także obejmować zdarzenia o charakterze wojennym, w takim zakresie, w jakim ich skutki nie są objęte innym ubezpieczeniem;

| 7) | „okres ryzyka” oznacza okres wytwarzania plus okres kredytowania; |
| --- | --- |

7)

„okres ryzyka” oznacza okres wytwarzania plus okres kredytowania;

| 8) | „okres wytwarzania” oznacza okres między datą zamówienia a dostawą towarów lub świadczeniem usług; |
| --- | --- |

8)

„okres wytwarzania” oznacza okres między datą zamówienia a dostawą towarów lub świadczeniem usług;

| 9) | „okres kredytowania” oznacza okres wyznaczony nabywcy na uregulowanie płatności z tytułu dostarczonych towarów i usług w ramach transakcji kredytu eksportowego; |
| --- | --- |

9)

„okres kredytowania” oznacza okres wyznaczony nabywcy na uregulowanie płatności z tytułu dostarczonych towarów i usług w ramach transakcji kredytu eksportowego;

| 10) | „ubezpieczenie ryzyka pojedynczego” oznacza ubezpieczenie wszystkich transakcji sprzedaży na rzecz jednego nabywcy lub ubezpieczenie pojedynczego kontraktu zawartego z jednym nabywcą; |
| --- | --- |

10)

„ubezpieczenie ryzyka pojedynczego” oznacza ubezpieczenie wszystkich transakcji sprzedaży na rzecz jednego nabywcy lub ubezpieczenie pojedynczego kontraktu zawartego z jednym nabywcą;

| 11) | „reasekuracja” oznacza ubezpieczenie zakupione przez ubezpieczyciela od innego ubezpieczyciela w celu zarządzania ryzykiem poprzez obniżenie własnego ryzyka; |
| --- | --- |

11)

„reasekuracja” oznacza ubezpieczenie zakupione przez ubezpieczyciela od innego ubezpieczyciela w celu zarządzania ryzykiem poprzez obniżenie własnego ryzyka;

| 12) | „koasekuracja” oznacza część procentową każdej ubezpieczonej szkody, której ubezpieczyciel nie obejmuje odszkodowaniem i której koszty ponosi inny ubezpieczyciel; |
| --- | --- |

12)

„koasekuracja” oznacza część procentową każdej ubezpieczonej szkody, której ubezpieczyciel nie obejmuje odszkodowaniem i której koszty ponosi inny ubezpieczyciel;

| 13) | „reasekuracja kwotowa” oznacza reasekurację, w ramach której ubezpieczyciel przekazuje reasekuratorowi, a reasekurator przyjmuje ustalony odsetek każdego ryzyka w ramach określonej kategorii działalności ubezpieczyciela; |
| --- | --- |

13)

„reasekuracja kwotowa” oznacza reasekurację, w ramach której ubezpieczyciel przekazuje reasekuratorowi, a reasekurator przyjmuje ustalony odsetek każdego ryzyka w ramach określonej kategorii działalności ubezpieczyciela;

| 14) | „ubezpieczenie uzupełniające” oznacza dodatkowe ubezpieczenie wykraczające poza limit kredytu ustanowiony przez innego ubezpieczyciela; |
| --- | --- |

14)

„ubezpieczenie uzupełniające” oznacza dodatkowe ubezpieczenie wykraczające poza limit kredytu ustanowiony przez innego ubezpieczyciela;

| 15) | „polisa ubezpieczenia całkowitych obrotów” oznacza polisę ubezpieczenia kredytu niebędącą ubezpieczeniem ryzyka pojedynczego; tj. polisę ubezpieczenia kredytu obejmującą wszystkie lub większość transakcji sprzedaży kredytów przez ubezpieczonego, jak również należności z tytułu sprzedaży wielu nabywcom. |
| --- | --- |

15)

„polisa ubezpieczenia całkowitych obrotów” oznacza polisę ubezpieczenia kredytu niebędącą ubezpieczeniem ryzyka pojedynczego; tj. polisę ubezpieczenia kredytu obejmującą wszystkie lub większość transakcji sprzedaży kredytów przez ubezpieczonego, jak również należności z tytułu sprzedaży wielu nabywcom.

3.   Zastosowanie art. 107 ust. 1 Traktatu

Zastosowanie art. 107 ust. 1 Traktatu

3.1.   Zasady ogólne

Zasady ogólne

| 11. | Art. 107 ust. 1 Traktatu stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

11.

Art. 107 ust. 1 Traktatu stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| 12. | Jeżeli ubezpieczyciele państwowi udzielają ubezpieczenia kredytów eksportowych, takie ubezpieczenie wiąże się z wykorzystaniem zasobów państwowych. Zaangażowanie państwa może przynieść ubezpieczycielom lub eksporterom wybiórczą korzyść i tym samym może zakłócić konkurencję lub zagrozić jej zakłóceniem oraz wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Zasady zawarte w sekcjach 3.2, 3.3 i 4 opracowano, by udzielić wskazówek co do tego, w jaki sposób dokonywana będzie ocena tych środków w kontekście przepisów dotyczących pomocy państwa. |
| --- | --- |

12.

Jeżeli ubezpieczyciele państwowi udzielają ubezpieczenia kredytów eksportowych, takie ubezpieczenie wiąże się z wykorzystaniem zasobów państwowych. Zaangażowanie państwa może przynieść ubezpieczycielom lub eksporterom wybiórczą korzyść i tym samym może zakłócić konkurencję lub zagrozić jej zakłóceniem oraz wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Zasady zawarte w sekcjach 3.2, 3.3 i 4 opracowano, by udzielić wskazówek co do tego, w jaki sposób dokonywana będzie ocena tych środków w kontekście przepisów dotyczących pomocy państwa.

3.2.   Pomoc dla ubezpieczycieli

Pomoc dla ubezpieczycieli

| 13. | Jeżeli ubezpieczyciele państwowi odnoszą pewne korzyści w porównaniu z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, oznacza to możliwość wystąpienia pomocy państwa. Korzyści mogą przybierać różne formy i mogą na przykład obejmować:






  a) | gwarancje państwa dla pożyczek i strat; |
| --- | --- | --- |

13.

Jeżeli ubezpieczyciele państwowi odnoszą pewne korzyści w porównaniu z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, oznacza to możliwość wystąpienia pomocy państwa. Korzyści mogą przybierać różne formy i mogą na przykład obejmować:

a)

gwarancje państwa dla pożyczek i strat;

| b) | zwolnienie z wymogu utworzenia odpowiednich rezerw i innych wymogów wynikających z wyłączenia działalności w zakresie ubezpieczenia kredytów eksportowych na rachunek państwa lub gwarantowanych przez państwo z zakresu stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (12); |
| --- | --- |

b)

zwolnienie z wymogu utworzenia odpowiednich rezerw i innych wymogów wynikających z wyłączenia działalności w zakresie ubezpieczenia kredytów eksportowych na rachunek państwa lub gwarantowanych przez państwo z zakresu stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (12);

12

| c) | ulgi lub zwolnienia z normalnie należnych podatków (takich jak podatki od spółek i podatki obciążające polisy ubezpieczeniowe); |
| --- | --- |

c)

ulgi lub zwolnienia z normalnie należnych podatków (takich jak podatki od spółek i podatki obciążające polisy ubezpieczeniowe);

| d) | przyznanie pomocy lub dostarczanie kapitału przez państwo lub inne formy finansowania, które nie spełniają testu prywatnego inwestora; |
| --- | --- |

d)

przyznanie pomocy lub dostarczanie kapitału przez państwo lub inne formy finansowania, które nie spełniają testu prywatnego inwestora;

| e) | świadczenie przez państwo usług w naturze, takich jak zapewnienie dostępu do infrastruktury państwowej, obiektów lub poufnych informacji państwowych i możliwość korzystania z nich, na warunkach nieodpowiadających ich wartości rynkowej; |
| --- | --- |

e)

świadczenie przez państwo usług w naturze, takich jak zapewnienie dostępu do infrastruktury państwowej, obiektów lub poufnych informacji państwowych i możliwość korzystania z nich, na warunkach nieodpowiadających ich wartości rynkowej;

| f) | reasekurację bezpośrednią przez państwo lub gwarancję bezpośredniej reasekuracji przez państwo na warunkach bardziej korzystnych niż warunki proponowane przez prywatny rynek reasekuracji, co prowadzi do obniżenia cen ochrony reasekuracyjnej lub do sztucznego stworzenia zdolności, która nie wystąpiłaby na rynku prywatnym. |
| --- | --- |

f)

reasekurację bezpośrednią przez państwo lub gwarancję bezpośredniej reasekuracji przez państwo na warunkach bardziej korzystnych niż warunki proponowane przez prywatny rynek reasekuracji, co prowadzi do obniżenia cen ochrony reasekuracyjnej lub do sztucznego stworzenia zdolności, która nie wystąpiłaby na rynku prywatnym.

3.3.   Zakaz pomocy państwa dla kredytów eksportowych

Zakaz pomocy państwa dla kredytów eksportowych

| 14. | Wymienione w pkt 13 korzyści dla ubezpieczycieli państwowych w odniesieniu do ryzyka zbywalnego mają wpływ na wewnątrzunijny handel usługami ubezpieczenia kredytów. Prowadzą one do różnic w ochronie ubezpieczeniowej na wypadek ryzyka zbywalnego, oferowanej w poszczególnych państwach członkowskich. To zjawisko zakłóca konkurencję między ubezpieczycielami w różnych państwach członkowskich i wywiera także skutki uboczne na wymianę handlową wewnątrz Unii, niezależnie od tego, czy jest to eksport wewnątrzunijny czy też eksport poza Unię (13). Z tych powodów, jeżeli ubezpieczyciele państwowi odnoszą tego rodzaju korzyści w porównaniu z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, nie powinni mieć możliwości ubezpieczania ryzyka zbywalnego. Konieczne jest zatem określenie warunków, na jakich ubezpieczyciele państwowi mogą prowadzić działalność, aby zagwarantować, że nie będą korzystać z pomocy państwa. |
| --- | --- |

14.

Wymienione w pkt 13 korzyści dla ubezpieczycieli państwowych w odniesieniu do ryzyka zbywalnego mają wpływ na wewnątrzunijny handel usługami ubezpieczenia kredytów. Prowadzą one do różnic w ochronie ubezpieczeniowej na wypadek ryzyka zbywalnego, oferowanej w poszczególnych państwach członkowskich. To zjawisko zakłóca konkurencję między ubezpieczycielami w różnych państwach członkowskich i wywiera także skutki uboczne na wymianę handlową wewnątrz Unii, niezależnie od tego, czy jest to eksport wewnątrzunijny czy też eksport poza Unię (13

| 15. | Korzyści dla ubezpieczycieli państwowych są też czasami, przynajmniej częściowo, przenoszone na eksporterów. Takie korzyści mogą zakłócić konkurencję i wymianę handlową oraz stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Jeżeli jednak warunki świadczenia usług ubezpieczenia kredytów eksportowych w odniesieniu do ryzyka zbywalnego, określone w sekcji 4.3 niniejszego komunikatu, zostaną spełnione, Komisja uzna, że żadna nienależna korzyść nie została przeniesiona na eksporterów. |
| --- | --- |

15.

Korzyści dla ubezpieczycieli państwowych są też czasami, przynajmniej częściowo, przenoszone na eksporterów. Takie korzyści mogą zakłócić konkurencję i wymianę handlową oraz stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Jeżeli jednak warunki świadczenia usług ubezpieczenia kredytów eksportowych w odniesieniu do ryzyka zbywalnego, określone w sekcji 4.3 niniejszego komunikatu, zostaną spełnione, Komisja uzna, że żadna nienależna korzyść nie została przeniesiona na eksporterów.

4.   Warunki świadczenia usług ubezpieczenia kredytów eksportowych w odniesieniu do ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym

Warunki świadczenia usług ubezpieczenia kredytów eksportowych w odniesieniu do ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym

4.1.   Zasady ogólne

Zasady ogólne

| 16. | Jak wspomniano w pkt 14, jeżeli ubezpieczyciele państwowi odnoszą jakiekolwiek korzyści finansowe w porównaniu z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, jak opisano w pkt 13, nie wolno im ubezpieczać ryzyka zbywalnego. Jeżeli ubezpieczyciele państwowi lub ich jednostki zależne mają zamiar ubezpieczać ryzyko zbywalne, konieczne jest zagwarantowanie, że nie korzystają przy tym, bezpośrednio lub pośrednio, z pomocy państwa. W tym celu muszą oni posiadać pewną ilość własnych środków (margines wypłacalności, w tym fundusz gwarancyjny) oraz rezerwy techniczne (rezerwa na wyrównanie szkodowości) oraz muszą uzyskać wymagane zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE. Muszą także prowadzić przynajmniej oddzielny rachunek dla celów administracyjnych oraz oddzielne rachunki dla ubezpieczenia ryzyka zbywalnego i ryzyka niezbywalnego przy wsparciu państwa lub w jego imieniu, aby wykazać, że nie otrzymują oni pomocy państwa na ubezpieczenie ryzyka zbywalnego. Rachunki dla działalności ubezpieczonej na własny rachunek ubezpieczyciela powinny być prowadzone zgodnie z dyrektywą Rady 91/674/WE (14). |
| --- | --- |

16.

Jak wspomniano w pkt 14, jeżeli ubezpieczyciele państwowi odnoszą jakiekolwiek korzyści finansowe w porównaniu z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, jak opisano w pkt 13, nie wolno im ubezpieczać ryzyka zbywalnego. Jeżeli ubezpieczyciele państwowi lub ich jednostki zależne mają zamiar ubezpieczać ryzyko zbywalne, konieczne jest zagwarantowanie, że nie korzystają przy tym, bezpośrednio lub pośrednio, z pomocy państwa. W tym celu muszą oni posiadać pewną ilość własnych środków (margines wypłacalności, w tym fundusz gwarancyjny) oraz rezerwy techniczne (rezerwa na wyrównanie szkodowości) oraz muszą uzyskać wymagane zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE. Muszą także prowadzić przynajmniej oddzielny rachunek dla celów administracyjnych oraz oddzielne rachunki dla ubezpieczenia ryzyka zbywalnego i ryzyka niezbywalnego przy wsparciu państwa lub w jego imieniu, aby wykazać, że nie otrzymują oni pomocy państwa na ubezpieczenie ryzyka zbywalnego. Rachunki dla działalności ubezpieczonej na własny rachunek ubezpieczyciela powinny być prowadzone zgodnie z dyrektywą Rady 91/674/WE (14

| 17. | Państwa członkowskie udzielające ochrony reasekuracyjnej dla ubezpieczyciela kredytów eksportowych poprzez uczestnictwo lub zaangażowanie w umowy reasekuracyjne sektora prywatnego, pokrywające zarówno ryzyko zbywalne, jak i niezbywalne, będą musiały wykazać, że takie ustalenia nie obejmują pomocy państwa, jak określono w pkt 13 lit. f). |
| --- | --- |

17.

Państwa członkowskie udzielające ochrony reasekuracyjnej dla ubezpieczyciela kredytów eksportowych poprzez uczestnictwo lub zaangażowanie w umowy reasekuracyjne sektora prywatnego, pokrywające zarówno ryzyko zbywalne, jak i niezbywalne, będą musiały wykazać, że takie ustalenia nie obejmują pomocy państwa, jak określono w pkt 13 lit. f).

| 18. | Ubezpieczyciele państwowi mogą oferować ubezpieczenie kredytów eksportowych od ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym po spełnieniu warunków określonych w sekcji 4 niniejszego komunikatu. |
| --- | --- |

18.

Ubezpieczyciele państwowi mogą oferować ubezpieczenie kredytów eksportowych od ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym po spełnieniu warunków określonych w sekcji 4 niniejszego komunikatu.

4.2.   Odstępstwa od zakresu ryzyka zbywalnego: ryzyko będące tymczasowo ryzykiem niezbywalnym

Odstępstwa od zakresu ryzyka zbywalnego: ryzyko będące tymczasowo ryzykiem niezbywalnym

| 19. | Niezależnie od definicji ryzyka zbywalnego, pewne ryzyko handlowe lub polityczne, lub oba te rodzaje ryzyka, które ponoszą nabywcy prowadzący przedsiębiorstwo w państwach wymienionych w załączniku, uznaje się tymczasowo za niezbywalne w następujących przypadkach:






  a) | jeżeli Komisja postanowi zgodnie z sekcją 5.2 tymczasowo usunąć jedno lub kilka państw z wykazu państw o ryzyku zbywalnym w załączniku, ponieważ zdolności prywatnego rynku ubezpieczeń w tych państwie lub państwach nie są wystarczające, aby pokryć wszelkie ekonomicznie uzasadnione ryzyko; |
| --- | --- | --- |

19.

Niezależnie od definicji ryzyka zbywalnego, pewne ryzyko handlowe lub polityczne, lub oba te rodzaje ryzyka, które ponoszą nabywcy prowadzący przedsiębiorstwo w państwach wymienionych w załączniku, uznaje się tymczasowo za niezbywalne w następujących przypadkach:

a)

jeżeli Komisja postanowi zgodnie z sekcją 5.2 tymczasowo usunąć jedno lub kilka państw z wykazu państw o ryzyku zbywalnym w załączniku, ponieważ zdolności prywatnego rynku ubezpieczeń w tych państwie lub państwach nie są wystarczające, aby pokryć wszelkie ekonomicznie uzasadnione ryzyko;

| b) | jeżeli Komisja, po otrzymaniu od państwa członkowskiego zawiadomienia, o którym mowa w sekcji 5.3 niniejszego komunikatu, postanowi, że ryzyko, które ponoszą małe i średnie przedsiębiorstwa, określone w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (15), których całkowite roczne obroty eksportowe nie przekraczają kwoty 2,5 mln EUR, jest tymczasowo niezbywalne dla eksporterów w państwie członkowskim, które przesłało zawiadomienie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli Komisja, po otrzymaniu od państwa członkowskiego zawiadomienia, o którym mowa w sekcji 5.3 niniejszego komunikatu, postanowi, że ryzyko, które ponoszą małe i średnie przedsiębiorstwa, określone w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (15), których całkowite roczne obroty eksportowe nie przekraczają kwoty 2,5 mln EUR, jest tymczasowo niezbywalne dla eksporterów w państwie członkowskim, które przesłało zawiadomienie;

15

| c) | jeżeli Komisja, po otrzymaniu od państwa członkowskiego zawiadomienia, o którym mowa w sekcji 5.3 niniejszego komunikatu, postanowi, że ubezpieczenie ryzyka pojedynczego dotyczące okresu ryzyka trwającego co najmniej 181 dni, lecz nie dłużej niż dwa lata, jest tymczasowo niezbywalne dla eksporterów w państwie członkowskim, które przesłało zawiadomienie; |
| --- | --- |

c)

jeżeli Komisja, po otrzymaniu od państwa członkowskiego zawiadomienia, o którym mowa w sekcji 5.3 niniejszego komunikatu, postanowi, że ubezpieczenie ryzyka pojedynczego dotyczące okresu ryzyka trwającego co najmniej 181 dni, lecz nie dłużej niż dwa lata, jest tymczasowo niezbywalne dla eksporterów w państwie członkowskim, które przesłało zawiadomienie;

| d) | jeżeli Komisja, po otrzymaniu od państwa członkowskiego zawiadomienia, o którym mowa w sekcji 5.4 niniejszego komunikatu, postanowi, że z powodu zbyt niskiej podaży ubezpieczenia kredytu eksportowego, pewne rodzaje ryzyka są tymczasowo niezbywalne dla eksporterów w państwie członkowskim, które przesłało zawiadomienie. |
| --- | --- |

d)

jeżeli Komisja, po otrzymaniu od państwa członkowskiego zawiadomienia, o którym mowa w sekcji 5.4 niniejszego komunikatu, postanowi, że z powodu zbyt niskiej podaży ubezpieczenia kredytu eksportowego, pewne rodzaje ryzyka są tymczasowo niezbywalne dla eksporterów w państwie członkowskim, które przesłało zawiadomienie.

| 20. | Aby zminimalizować zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym, ryzyko tymczasowo uznane za niezbywalne zgodnie z pkt 19 może być pokryte przez ubezpieczycieli państwowych, pod warunkiem że spełnią oni warunki określone w sekcji 4.3. |
| --- | --- |

20.

Aby zminimalizować zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym, ryzyko tymczasowo uznane za niezbywalne zgodnie z pkt 19 może być pokryte przez ubezpieczycieli państwowych, pod warunkiem że spełnią oni warunki określone w sekcji 4.3.

4.3.   Warunki ubezpieczenia ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym

Warunki ubezpieczenia ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym

4.3.1.   Jakość ubezpieczenia

Jakość ubezpieczenia

| 21. | Jakość ubezpieczenia oferowanego przez ubezpieczycieli państwowych musi być zgodna z standardami rynkowymi. W szczególności, ubezpieczeniem może być objęte jedynie ryzyko uzasadnione ekonomicznie, tj. ryzyko, które jest do przyjęcia zgodnie z rzetelnymi zasadami ubezpieczania. Odsetek ubezpieczenia może wynieść maksymalnie 95 % w przypadku ryzyka handlowego i politycznego, a okres powstania szkody musi wynosić co najmniej 90 dni. |
| --- | --- |

21.

Jakość ubezpieczenia oferowanego przez ubezpieczycieli państwowych musi być zgodna z standardami rynkowymi. W szczególności, ubezpieczeniem może być objęte jedynie ryzyko uzasadnione ekonomicznie, tj. ryzyko, które jest do przyjęcia zgodnie z rzetelnymi zasadami ubezpieczania. Odsetek ubezpieczenia może wynieść maksymalnie 95 % w przypadku ryzyka handlowego i politycznego, a okres powstania szkody musi wynosić co najmniej 90 dni.

4.3.2.   Zasady ubezpieczania

Zasady ubezpieczania

| 22. | Przy ocenie ryzyka zawsze należy stosować rzetelne zasady dotyczące ubezpieczania. Ryzyko zawarcia transakcji o niesolidnych podstawach finansowych nie może zatem kwalifikować się do ubezpieczenia objętego systemem wsparcia publicznego. W odniesieniu do tych zasad kryteria akceptacji ryzyka muszą być jasne. Jeżeli relacje biznesowe już istnieją, eksporterzy muszą wykazać się pozytywnym doświadczeniem, jeżeli chodzi o transakcje handlowe lub płatności. Nabywcy muszą posiadać bezszkodowy przebieg ubezpieczenia, a prawdopodobieństwo niewywiązania się z płatności przez nabywców oraz ich wewnętrzne albo zewnętrzne ratingi finansowe muszą być możliwe do zaakceptowania. |
| --- | --- |

22.

Przy ocenie ryzyka zawsze należy stosować rzetelne zasady dotyczące ubezpieczania. Ryzyko zawarcia transakcji o niesolidnych podstawach finansowych nie może zatem kwalifikować się do ubezpieczenia objętego systemem wsparcia publicznego. W odniesieniu do tych zasad kryteria akceptacji ryzyka muszą być jasne. Jeżeli relacje biznesowe już istnieją, eksporterzy muszą wykazać się pozytywnym doświadczeniem, jeżeli chodzi o transakcje handlowe lub płatności. Nabywcy muszą posiadać bezszkodowy przebieg ubezpieczenia, a prawdopodobieństwo niewywiązania się z płatności przez nabywców oraz ich wewnętrzne albo zewnętrzne ratingi finansowe muszą być możliwe do zaakceptowania.

4.3.3.   Ustalanie odpowiednich cen

Ustalanie odpowiednich cen

| 23. | Ponoszenie ryzyka w przypadku umowy ubezpieczenia kredytu eksportowego musi być wynagradzane składką w odpowiedniej wysokości. Aby zminimalizować wypieranie prywatnych ubezpieczycieli kredytów z rynku, średnie składki w ramach systemów wspieranych przez państwo muszą być wyższe niż średnie składki pobierane przez prywatnych ubezpieczycieli za ubezpieczenie podobnego ryzyka. Taki wymóg zapewnia stopniowe likwidowanie interwencji państwowej, ponieważ pobieranie wyższej składki zagwarantuje, że eksporterzy powrócą do zawierania umów z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, jak tylko pozwolą na to warunki rynkowe, a ryzyko znowu stanie się ryzykiem zbywalnym. |
| --- | --- |

23.

Ponoszenie ryzyka w przypadku umowy ubezpieczenia kredytu eksportowego musi być wynagradzane składką w odpowiedniej wysokości. Aby zminimalizować wypieranie prywatnych ubezpieczycieli kredytów z rynku, średnie składki w ramach systemów wspieranych przez państwo muszą być wyższe niż średnie składki pobierane przez prywatnych ubezpieczycieli za ubezpieczenie podobnego ryzyka. Taki wymóg zapewnia stopniowe likwidowanie interwencji państwowej, ponieważ pobieranie wyższej składki zagwarantuje, że eksporterzy powrócą do zawierania umów z prywatnymi ubezpieczycielami kredytów, jak tylko pozwolą na to warunki rynkowe, a ryzyko znowu stanie się ryzykiem zbywalnym.

| 24. | Ceny uznaje się za stosowne, jeżeli pobiera się minimalną roczną składkę z tytułu ponoszenia ryzyka („bezpieczną składkę”) (16) dla właściwej kategorii ryzyka nabywców (17), określonej w poniższej tabeli. Bezpieczna składka ma zastosowanie, chyba że państwa członkowskie przedstawią dowody, że takie składki są nieadekwatne do ryzyka w danym przypadku. W przypadku polisy ubezpieczenia całkowitych obrotów kategoria ryzyka musi odpowiadać średniemu ryzyku odnoszącemu się do nabywcy objętego polisą.






  Kategoria ryzyka | Minimalna roczna składka z tytułu ponoszenia ryzyka (18) (% ubezpieczonej sumy) |
| --- | --- | --- |
| Doskonała (19) | 0,2 –0,4 |
| Dobra (20) | 0,41 –0,9 |
| Zadowalająca (21) | 0,91 –2,3 |
| Słaba (22) | 2,31 –4,5 |

24.

Ceny uznaje się za stosowne, jeżeli pobiera się minimalną roczną składkę z tytułu ponoszenia ryzyka („bezpieczną składkę”) (16

17

Kategoria ryzyka

Minimalna roczna składka z tytułu ponoszenia ryzyka (18) (% ubezpieczonej sumy)

18

Doskonała (19)

19

0,2 –0,4

Dobra (20)

20

0,41 –0,9

Zadowalająca (21)

21

0,91 –2,3

Słaba (22)

22

2,31 –4,5

| 25. | W przypadku koasekuracji, reasekuracji kwotowej oraz ubezpieczenia uzupełniającego ceny uznaje się za odpowiednie tylko wtedy, jeżeli pobierana składka jest co najmniej o 30 % wyższa niż składka w przypadku ubezpieczenia (pierwotnego) udzielonego przez prywatnego ubezpieczyciela kredytów. |
| --- | --- |

25.

W przypadku koasekuracji, reasekuracji kwotowej oraz ubezpieczenia uzupełniającego ceny uznaje się za odpowiednie tylko wtedy, jeżeli pobierana składka jest co najmniej o 30 % wyższa niż składka w przypadku ubezpieczenia (pierwotnego) udzielonego przez prywatnego ubezpieczyciela kredytów.

| 26. | Do składki z tytułu ponoszenia ryzyka dodaje się opłatę administracyjną, którą pobiera się niezależnie od warunków umowy, aby cenę można było uznać za adekwatną. |
| --- | --- |

26.

Do składki z tytułu ponoszenia ryzyka dodaje się opłatę administracyjną, którą pobiera się niezależnie od warunków umowy, aby cenę można było uznać za adekwatną.

4.3.4.   Przejrzystość i sprawozdawczość

Przejrzystość i sprawozdawczość

| 27. | Państwa członkowskie muszą opublikować na stronach internetowych ubezpieczycieli państwowych informacje na temat systemów stosowanych w przypadku ryzyka uznanego tymczasowo za niezbywalne zgodnie z pkt 19, wymieniając wszystkie warunki mające zastosowanie w danym przypadku. |
| --- | --- |

27.

Państwa członkowskie muszą opublikować na stronach internetowych ubezpieczycieli państwowych informacje na temat systemów stosowanych w przypadku ryzyka uznanego tymczasowo za niezbywalne zgodnie z pkt 19, wymieniając wszystkie warunki mające zastosowanie w danym przypadku.

| 28. | Najpóźniej w dniu 31 lipca roku następującego po interwencji państwa, państwa członkowskie muszą przedłożyć Komisji roczne sprawozdania dotyczące ryzyka uznanego tymczasowo za niezbywalne zgodnie z pkt 19, które pokrywają ubezpieczyciele państwowi. |
| --- | --- |

28.

Najpóźniej w dniu 31 lipca roku następującego po interwencji państwa, państwa członkowskie muszą przedłożyć Komisji roczne sprawozdania dotyczące ryzyka uznanego tymczasowo za niezbywalne zgodnie z pkt 19, które pokrywają ubezpieczyciele państwowi.

| 29. | Sprawozdanie musi zawierać następujące informacje dla każdego systemu:






  a) | całkowitą kwotę przyznanych limitów kredytowych; |
| --- | --- | --- |

29.

Sprawozdanie musi zawierać następujące informacje dla każdego systemu:

a)

całkowitą kwotę przyznanych limitów kredytowych;

| b) | obroty objęte ubezpieczeniem; |
| --- | --- |

b)

obroty objęte ubezpieczeniem;

| c) | pobrane składki; |
| --- | --- |

c)

pobrane składki;

| d) | zgłoszone i wypłacone roszczenia odszkodowawcze; |
| --- | --- |

d)

zgłoszone i wypłacone roszczenia odszkodowawcze;

| e) | kwoty odzyskane; |
| --- | --- |

e)

kwoty odzyskane;

| f) | koszty administracyjne systemu. |
| --- | --- |

f)

koszty administracyjne systemu.

| 30. | Informacje przedstawiane są w formacie arkusza kalkulacyjnego, który umożliwia przeszukiwanie danych, ich ekstrakcję, pobieranie i łatwe publikowanie w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML. Państwa członkowskie muszą publikować sprawozdania na stronach internetowych ubezpieczycieli państwowych. |
| --- | --- |

30.

Informacje przedstawiane są w formacie arkusza kalkulacyjnego, który umożliwia przeszukiwanie danych, ich ekstrakcję, pobieranie i łatwe publikowanie w internecie, na przykład w formacie CSV lub XML. Państwa członkowskie muszą publikować sprawozdania na stronach internetowych ubezpieczycieli państwowych.

5.   Przepisy proceduralne

Przepisy proceduralne

5.1.   Zasady ogólne

Zasady ogólne

| 31. | Ryzyko opisane w pkt 19 lit. a) może być objęte ubezpieczeniem przez ubezpieczycieli państwowych, na warunkach określonych w sekcji 4.3. W takich przypadkach nie jest konieczne powiadamianie Komisji. |
| --- | --- |

31.

Ryzyko opisane w pkt 19 lit. a) może być objęte ubezpieczeniem przez ubezpieczycieli państwowych, na warunkach określonych w sekcji 4.3. W takich przypadkach nie jest konieczne powiadamianie Komisji.

| 32. | Ryzyko opisane w pkt 19 lit. b), c) i d) może być objęte ubezpieczeniem przez ubezpieczycieli państwowych na warunkach określonych w sekcji 4.3 i po powiadomieniu o tym Komisji oraz uzyskaniu jej zgody. |
| --- | --- |

32.

Ryzyko opisane w pkt 19 lit. b), c) i d) może być objęte ubezpieczeniem przez ubezpieczycieli państwowych na warunkach określonych w sekcji 4.3 i po powiadomieniu o tym Komisji oraz uzyskaniu jej zgody.

| 33. | Niewypełnienie jednego z warunków określonych w sekcji 4.3 nie oznacza automatycznie, że objęcie kredytu eksportowego ubezpieczeniem lub systemem ubezpieczeń jest zabronione. Jeżeli państwo członkowskie pragnie odstąpić od któregokolwiek z warunków określonych w sekcji 4.3 lub jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do tego, czy planowany system ubezpieczeń kredytów eksportowych spełnia warunki określone w niniejszym komunikacie, a w szczególności w sekcji 4, państwo członkowskie musi zgłosić ten system Komisji. |
| --- | --- |

33.

Niewypełnienie jednego z warunków określonych w sekcji 4.3 nie oznacza automatycznie, że objęcie kredytu eksportowego ubezpieczeniem lub systemem ubezpieczeń jest zabronione. Jeżeli państwo członkowskie pragnie odstąpić od któregokolwiek z warunków określonych w sekcji 4.3 lub jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do tego, czy planowany system ubezpieczeń kredytów eksportowych spełnia warunki określone w niniejszym komunikacie, a w szczególności w sekcji 4, państwo członkowskie musi zgłosić ten system Komisji.

| 34. | Analiza z punktu widzenia reguł dotyczących pomocy państwa nie przesądza o zgodności danego środka z innymi postanowieniami Traktatu. |
| --- | --- |

34.

Analiza z punktu widzenia reguł dotyczących pomocy państwa nie przesądza o zgodności danego środka z innymi postanowieniami Traktatu.

5.2.   Zmiana wykazu państw o ryzyku zbywalnym

Zmiana wykazu państw o ryzyku zbywalnym

| 35. | Przy określaniu, czy niewystarczające zdolności sektora prywatnego uzasadniają tymczasowe usunięcie danego państwa z wykazu państw o ryzyku zbywalnym, o którym mowa w pkt 19 lit. a), Komisja weźmie pod uwagę poniższe czynniki, w następującej kolejności według stopnia ważności:






  a) | zmniejszenie zdolności sektora prywatnego w zakresie ubezpieczeń kredytów: w szczególności decyzja znaczącego ubezpieczyciela kredytów o nieobejmowaniu ubezpieczeniem ryzyka odnoszącego się do nabywców w danym państwie, znaczne zmniejszenie całkowitej kwoty ubezpieczonej lub znaczny spadek wskaźnika akceptowalności, odnoszące się do danego państwa i odnotowane w okresie sześciu miesięcy; |
| --- | --- | --- |

35.

Przy określaniu, czy niewystarczające zdolności sektora prywatnego uzasadniają tymczasowe usunięcie danego państwa z wykazu państw o ryzyku zbywalnym, o którym mowa w pkt 19 lit. a), Komisja weźmie pod uwagę poniższe czynniki, w następującej kolejności według stopnia ważności:

a)

zmniejszenie zdolności sektora prywatnego w zakresie ubezpieczeń kredytów: w szczególności decyzja znaczącego ubezpieczyciela kredytów o nieobejmowaniu ubezpieczeniem ryzyka odnoszącego się do nabywców w danym państwie, znaczne zmniejszenie całkowitej kwoty ubezpieczonej lub znaczny spadek wskaźnika akceptowalności, odnoszące się do danego państwa i odnotowane w okresie sześciu miesięcy;

| b) | pogorszenie się ratingu sektora publicznego: w szczególności nagłe zmiany ratingu kredytowego w okresie sześciu miesięcy, np. wielokrotne obniżanie ratingu przez niezależne agencje ratingowe lub duży wzrost spreadów swapu ryzyka kredytowego; |
| --- | --- |

b)

pogorszenie się ratingu sektora publicznego: w szczególności nagłe zmiany ratingu kredytowego w okresie sześciu miesięcy, np. wielokrotne obniżanie ratingu przez niezależne agencje ratingowe lub duży wzrost spreadów swapu ryzyka kredytowego;

| c) | pogorszenie się rezultatów sektora przedsiębiorstw: w szczególności nagły wzrost liczby przypadków niewypłacalności w danym państwie w okresie sześciu miesięcy. |
| --- | --- |

c)

pogorszenie się rezultatów sektora przedsiębiorstw: w szczególności nagły wzrost liczby przypadków niewypłacalności w danym państwie w okresie sześciu miesięcy.

| 36. | Jeżeli zdolności rynku staną się niewystarczające, aby pokryć wszelkie ekonomicznie uzasadnione rodzaje ryzyka, Komisja może dokonać przeglądu wykazu państw o ryzyku zbywalnym zawartego w załączniku na pisemny wniosek co najmniej trzech państw członkowskich lub z własnej inicjatywy. |
| --- | --- |

36.

Jeżeli zdolności rynku staną się niewystarczające, aby pokryć wszelkie ekonomicznie uzasadnione rodzaje ryzyka, Komisja może dokonać przeglądu wykazu państw o ryzyku zbywalnym zawartego w załączniku na pisemny wniosek co najmniej trzech państw członkowskich lub z własnej inicjatywy.

| 37. | Jeżeli Komisja będzie zamierzała dokonać zmiany wykazu państw o ryzyku zbywalnym, przeprowadzi konsultacje z państwami członkowskimi, prywatnymi ubezpieczycielami kredytów oraz zainteresowanymi stronami i uzyska od nich stosowne informacje. Komisja zamieści na swojej stronie internetowej zawiadomienie o konsultacjach i rodzaju informacji, które zamierza zgromadzić. Czas trwania konsultacji nie będzie zazwyczaj dłuższy niż 20 dni roboczych. Jeżeli na podstawie zebranych informacji Komisja podejmie decyzję o zmianie w wykazie państw o ryzyku zbywalnym, ogłosi tę decyzję na swojej stronie internetowej. |
| --- | --- |

37.

Jeżeli Komisja będzie zamierzała dokonać zmiany wykazu państw o ryzyku zbywalnym, przeprowadzi konsultacje z państwami członkowskimi, prywatnymi ubezpieczycielami kredytów oraz zainteresowanymi stronami i uzyska od nich stosowne informacje. Komisja zamieści na swojej stronie internetowej zawiadomienie o konsultacjach i rodzaju informacji, które zamierza zgromadzić. Czas trwania konsultacji nie będzie zazwyczaj dłuższy niż 20 dni roboczych. Jeżeli na podstawie zebranych informacji Komisja podejmie decyzję o zmianie w wykazie państw o ryzyku zbywalnym, ogłosi tę decyzję na swojej stronie internetowej.

| 38. | Tymczasowe usunięcie państwa z wykazu państw o ryzyku zbywalnym będzie obowiązywało co do zasady przez okres co najmniej 12 miesięcy. Polisy ubezpieczeniowe, dotyczące państwa, które zostało tymczasowo usunięte z wykazu, i zawarte w tym czasie, mogą być ważne najwyżej przez 180 dni od dnia, w którym kończy się okres tymczasowego usunięcia z wykazu. Po zakończeniu tego okresu nie można zawierać nowych polis ubezpieczeniowych. Trzy miesiące przed zakończeniem okresu tymczasowego usunięcia z wykazu Komisja rozważy, czy przedłużyć okres usunięcia danego państwa z wykazu. Jeżeli Komisja stwierdzi, że zdolności rynku pozostają nadal niewystarczające, aby objąć ubezpieczeniem wszelkie ekonomicznie uzasadnione ryzyko, uwzględniając czynniki określone w pkt 35, może przedłużyć okres tymczasowego usunięcia danego państwa z wykazu zgodnie z pkt 37. |
| --- | --- |

38.

Tymczasowe usunięcie państwa z wykazu państw o ryzyku zbywalnym będzie obowiązywało co do zasady przez okres co najmniej 12 miesięcy. Polisy ubezpieczeniowe, dotyczące państwa, które zostało tymczasowo usunięte z wykazu, i zawarte w tym czasie, mogą być ważne najwyżej przez 180 dni od dnia, w którym kończy się okres tymczasowego usunięcia z wykazu. Po zakończeniu tego okresu nie można zawierać nowych polis ubezpieczeniowych. Trzy miesiące przed zakończeniem okresu tymczasowego usunięcia z wykazu Komisja rozważy, czy przedłużyć okres usunięcia danego państwa z wykazu. Jeżeli Komisja stwierdzi, że zdolności rynku pozostają nadal niewystarczające, aby objąć ubezpieczeniem wszelkie ekonomicznie uzasadnione ryzyko, uwzględniając czynniki określone w pkt 35, może przedłużyć okres tymczasowego usunięcia danego państwa z wykazu zgodnie z pkt 37.

5.3.   Obowiązek zawiadomienia w przypadku ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym, o którym mowa w pkt 19 lit. b) i c)

Obowiązek zawiadomienia w przypadku ryzyka będącego tymczasowo ryzykiem niezbywalnym, o którym mowa w pkt 19 lit. b) i c)

| 39. | Dane dostępne obecnie Komisji wskazują na to, że istnieje luka na rynku, jeśli chodzi o ryzyko określone w pkt 19 lit. b) i c), i że w związku z tym omawiane ryzyko jest ryzykiem niezbywalnym. Należy jednak pamiętać o tym, że nie każde państwo członkowskie charakteryzuje się brakiem ochrony ubezpieczeniowej takiego ryzyka i że sytuacja może z czasem ulec zmianie, jako że sektor prywatny może zainteresować się tym segmentem rynkowym. Interwencja państwa powinna być dopuszczalna jedynie w odniesieniu do ryzyka, które w innym przypadku nie zostałoby objęte ubezpieczeniem na rynku. |
| --- | --- |

39.

Dane dostępne obecnie Komisji wskazują na to, że istnieje luka na rynku, jeśli chodzi o ryzyko określone w pkt 19 lit. b) i c), i że w związku z tym omawiane ryzyko jest ryzykiem niezbywalnym. Należy jednak pamiętać o tym, że nie każde państwo członkowskie charakteryzuje się brakiem ochrony ubezpieczeniowej takiego ryzyka i że sytuacja może z czasem ulec zmianie, jako że sektor prywatny może zainteresować się tym segmentem rynkowym. Interwencja państwa powinna być dopuszczalna jedynie w odniesieniu do ryzyka, które w innym przypadku nie zostałoby objęte ubezpieczeniem na rynku.

| 40. | Z tych powodów, jeżeli państwo członkowskie pragnie objąć ubezpieczeniem rodzaje ryzyka wyszczególnione w pkt 19 lit. b) lub c) niniejszego komunikatu, musi zawiadomić Komisję zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, i wykazać w tym zawiadomieniu, że skontaktowało się ze znaczącymi ubezpieczycielami kredytów i brokerami działającymi w tym państwie członkowskim (23) i że dało im możliwość przedstawienia dowodów potwierdzających, że ubezpieczenie danego rodzaju ryzyka jest oferowane w tym państwie. Jeżeli ubezpieczyciele kredytów i brokerzy, w ciągu 30 dni od otrzymania wniosku państwa członkowskiego, nie przedstawią państwu członkowskiemu lub Komisji informacji dotyczących warunków ubezpieczenia i ubezpieczonych kwot w odniesieniu do rodzaju ryzyka, który państwo członkowskie pragnie objąć ubezpieczeniem lub jeżeli przedstawione informacje nie wykażą, że ubezpieczenie danego ryzyka jest dostępne w tym państwie członkowskim, Komisja uzna takie ryzyko za ryzyko będące tymczasowo ryzykiem niezbywalnym. |
| --- | --- |

40.

Z tych powodów, jeżeli państwo członkowskie pragnie objąć ubezpieczeniem rodzaje ryzyka wyszczególnione w pkt 19 lit. b) lub c) niniejszego komunikatu, musi zawiadomić Komisję zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, i wykazać w tym zawiadomieniu, że skontaktowało się ze znaczącymi ubezpieczycielami kredytów i brokerami działającymi w tym państwie członkowskim (23

5.4.   Obowiązek zawiadomienia w innych przypadkach

Obowiązek zawiadomienia w innych przypadkach

| 41. | Jeżeli chodzi o ryzyko określone w pkt 19 lit. d), dane państwo członkowskie musi w swoim zawiadomieniu Komisji na podstawie art. 108 ust. 3 Traktatu wykazać, że w tym konkretnym państwie członkowskim ubezpieczenie nie jest dostępne dla eksporterów z powodu szoku podażowego na prywatnym rynku ubezpieczeń, wynikającego w szczególności z wycofania się z tego państwa członkowskiego znaczącego ubezpieczyciela kredytów, obniżenia zdolności rynku lub ograniczonej oferty produktów w porównaniu z innymi państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

41.

Jeżeli chodzi o ryzyko określone w pkt 19 lit. d), dane państwo członkowskie musi w swoim zawiadomieniu Komisji na podstawie art. 108 ust. 3 Traktatu wykazać, że w tym konkretnym państwie członkowskim ubezpieczenie nie jest dostępne dla eksporterów z powodu szoku podażowego na prywatnym rynku ubezpieczeń, wynikającego w szczególności z wycofania się z tego państwa członkowskiego znaczącego ubezpieczyciela kredytów, obniżenia zdolności rynku lub ograniczonej oferty produktów w porównaniu z innymi państwami członkowskimi.

6.   Wejście w życie i okres obowiązywania

Wejście w życie i okres obowiązywania

| 42. | Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie od dnia 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem wykazu państw zawartego w załączniku, który będzie stosowany od dnia 1 kwietnia 2022 r. Do dnia 31 marca 2022 r. Komisja będzie uznawać wszelkie ryzyko handlowe i polityczne związane z wywozem do wszystkich krajów za ryzyko tymczasowo niezbywalne zgodnie z tymczasowym odstępstwem określonym w pkt 33 tymczasowych ram środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (24) oraz w pkt 62 komunikatu Komisji C(2021) 8442 w sprawie szóstej zmiany tymczasowych ram środków pomocy państwa. Komisja może w każdej chwili podjąć decyzję o zmianie niniejszego komunikatu, jeżeli jest to konieczne z przyczyn związanych z polityką konkurencji lub w celu uwzględnienia innych dziedzin unijnej polityki i zobowiązań międzynarodowych. |
| --- | --- |

42.

Komisja będzie stosować zasady określone w niniejszym komunikacie od dnia 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem wykazu państw zawartego w załączniku, który będzie stosowany od dnia 1 kwietnia 2022 r. Do dnia 31 marca 2022 r. Komisja będzie uznawać wszelkie ryzyko handlowe i polityczne związane z wywozem do wszystkich krajów za ryzyko tymczasowo niezbywalne zgodnie z tymczasowym odstępstwem określonym w pkt 33 tymczasowych ram środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (24

---

(1)  
  Dz.U. C 281 z 17.9.1997, s. 4.

1

(2)  
  Dz.U. C 217 z 2.8.2001, s. 2.

2

(3)  
  Dz.U. C 307 z 11.12.2004, s. 12.

3

(4)  
  Dz.U. C 325 z 22.12.2005, s. 22.

4

(5)  
  Dz.U. C 329 z 7.12.2010, s. 6.

5

(6)  
  Dz.U. C 392 z 19.12.2012, s. 1.

6

(7)  Pkt 18 lit. a) i sekcja 5.2 komunikatu z 2012 r. miały być stosowane od daty jego przyjęcia.

7

(8)  
  Dz.U. C 398 z 22.12.2012, s. 6; Dz.U. C 372 z 19.12.2013, s. 1; Dz.U. C 28 z 28.1.2015, s. 1; Dz.U. C 215 z 1.7.2015, s. 1; Dz.U. C 244 z 5.7.2016, s. 1; Dz.U. C 206 z 30.6.2017, s. 1; Dz.U. C 225 z 28.6.2018, s. 1; Dz.U. C 457 z 19.12.2018, s. 9; Dz.U. C 401 z 27.11.2019, s. 3; Dz.U. C 101I z 28.3.2020, s. 1; Dz.U. C 340I z 13.10.2020, s. 1; Dz.U. C 34 z 1.2.2021, s. 6.

8

(9)  
  Dz.U. C 457 z 19.12.2018, s. 9.

9

(10)  
  Dz.U. C 224 z 8.7.2020, s. 2.

10

(11)  Dokument roboczy służb Komisji – ocena adekwatności pakietu z 2012 r. dotyczącego unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa, wytycznych dotyczących transportu kolejowego oraz krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych, 30.10.2020, SWD(2020) 257 final.

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

12

(13)  W swym wyroku w sprawie C-142/87 Królestwo Belgii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Trybunał orzekł, że nie tylko dopłaty do eksportu w obrębie Unii, ale również dopłaty do eksportu poza Unię mogą mieć wpływ na konkurencję i handel w obrębie Unii. Obydwa rodzaje działalności są ubezpieczane przez ubezpieczycieli kredytów eksportowych i dlatego też dopłaty do obydwu mogą mieć wpływ na konkurencję i handel wewnątrz Unii.

13

(14)  Dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 7).

14

(15)  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

15

(16)  Dla każdej właściwej kategorii ryzyka przedział bezpiecznych składek został ustalony na podstawie jednorocznych spreadów swapu ryzyka kredytowego (CDS) w oparciu o rating łączony, obejmujący ratingi trzech głównych agencji ratingowych (Standard & Poor’s, Moody’s i Fitch), za okres 2007–2011, przy założeniu, że średni współczynnik odzyskania szkód dla krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych wynosi 40 %. Następnie przedziały ustalono w taki sposób, aby stanowiły ciągłość w celu lepszego uwzględnienia faktu, że składki z tytułu ponoszenia ryzyka zmieniają się w czasie.

16

(17)  Kategorie ryzyka nabywców oparte są na ratingach kredytowych. Ratingi nie muszą pochodzić z konkretnych agencji ratingowych. Akceptowane są również krajowe systemy ratingowe lub systemy ratingowe stosowane przez banki. W przypadku firm nie posiadających ratingu publicznego można zastosować rating oparty na możliwych do zweryfikowania informacjach.

17

(18)  Bezpieczną składkę dla umów ubezpieczenia o okresie ważności wynoszącym 30 dni można obliczyć poprzez podzielenie rocznej składki z tytułu ponoszenia ryzyka przez 12.

18

(19)  Doskonała kategoria ryzyka obejmuje ryzyko odpowiadające ratingom kredytowym przyznawanym przez agencję Standard & Poor na poziomie AAA, AA+, AA, AA-, A+, A, A-.

19

(20)  Dobra kategoria ryzyka obejmuje ryzyko odpowiadające ratingom kredytowym przyznawanym przez agencję Standard & Poor na poziomie BBB+, BBB lub BBB-.

20

(21)  Zadowalająca kategoria ryzyka obejmuje ryzyko odpowiadające ratingom kredytowym przyznawanym przez agencję Standard & Poor na poziomie BB+, BB lub BB-.

21

(22)  Słaba kategoria ryzyka obejmuje ryzyko odpowiadające ratingom kredytowym przyznawanym przez agencję Standard & Poor na poziomie B+, B lub B-.

22

(23)  Ubezpieczyciele kredytów i brokerzy, z którymi się skontaktowano, powinni być reprezentatywni, jeżeli chodzi o oferowane produkty (na przykład powinni być wyspecjalizowani w oferowaniu ubezpieczenia ryzyka pojedynczego) oraz wielkość rynku, na którym działają (na przykład powinni posiadać łącznie co najmniej 50 % udziału w rynku).

23

(24)  Komunikat Komisji „Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19”, C(2020) 1863 z 19.3.2020 (Dz.U. C 91 I z 20.3.2020, s. 1), zmieniony komunikatami Komisji C(2020) 2215 (Dz.U. C 112I z 4.4.2020, s. 1), C(2020) 3156 (Dz.U. C 164 z 13.5.2020, s. 3), C(2020) 4509 (Dz.U. C 218 z 2.7.2020, s. 3), C(2020) 7127 (Dz.U. C 340I z 13.10.2020, s. 1), C(2021) 564 (Dz.U. C 34 z 1.2.2021, s. 6) i C(2021) 8442 (Dz.U. C 473 z 24.11.2021, s. 1). W pkt 24–27 i 62 komunikatu Komisji C(2021) 8442 w sprawie szóstej zmiany tymczasowych ram środków pomocy państwa zawarto dalsze informacje na temat tymczasowego odstępstwa.

24

---

ZAŁĄCZNIK

Lista państw o ryzyku zbywalnym

| Belgia | Cypr | Słowacja |
| --- | --- | --- |
| Bułgaria | Łotwa | Finlandia |
| Czechy | Litwa | Szwecja |
| Dania | Luksemburg | Australia |
| Niemcy | Węgry | Kanada |
| Estonia | Malta | Islandia |
| Irlandia | Niderlandy | Japonia |
| Grecja | Austria | Nowa Zelandia |
| Hiszpania | Polska | Norwegia |
| Francja | Portugalia | Szwajcaria |
| Chorwacja | Rumunia | Zjednoczone Królestwo |
| Włochy | Słowenia | Stany Zjednoczone Ameryki |

Belgia

Cypr

Słowacja

Bułgaria

Łotwa

Finlandia

Czechy

Litwa

Szwecja

Dania

Luksemburg

Australia

Niemcy

Węgry

Kanada

Estonia

Malta

Islandia

Irlandia

Niderlandy

Japonia

Grecja

Austria

Nowa Zelandia

Hiszpania

Polska

Norwegia

Francja

Portugalia

Szwajcaria

Chorwacja

Rumunia

Zjednoczone Królestwo

Włochy

Słowenia

Stany Zjednoczone Ameryki

---

Sprostowania

| 30.6.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 173/133 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 173/133

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1013 z dnia 27 czerwca 2022 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych kołowych mechanizmów segregatorowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozszerzone na Wietnam i Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 170 z dnia 28 czerwca 2022 r.
  )

| 1. | Strona 60, tabela 7 „Zatrudnienie i wydajność”, kolumna „2008”, wiersz „Produktywność pracy (jednostka/pracownik – przedziały)”: |
| --- | --- |

1.

Strona 60, tabela 7 „Zatrudnienie i wydajność”, kolumna „2008”, wiersz „Produktywność pracy (jednostka/pracownik – przedziały)”:

zamiast :

„360–400”,

powinno być:

„360–410”.

| 2. | Strona 62, tabela 10 „Wyniki eksportowe producentów unijnych”, kolumna „2018”, wiersz „Średnia cena EUR/tys. szt. (przedziały)”: |
| --- | --- |

2.

Strona 62, tabela 10 „Wyniki eksportowe producentów unijnych”, kolumna „2018”, wiersz „Średnia cena EUR/tys. szt. (przedziały)”:

zamiast:

„150–220”,

powinno być:

„150–200”.

---