# Publicatieblad L 162/2022

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 162 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 65e jaargang17 juni 2022 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 162

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

65e jaargang17 juni 2022

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/930 van de Commissie van 10 maart 2022 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad door nadere bepaling van vergoedingen met betrekking tot het toezicht door de Europese Autoriteit voor effecten en markten op bepaalde aanbieders van datarapporteringsdiensten | 1 |
| | * | Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 van de Commissie van 23 maart 2022 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor de uitvoering van officiële controles in verband met verontreinigingen in levensmiddelen (
  1
  ) | 7 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2022/932 van de Commissie van 9 juni 2022 betreffende eenvormige praktische regelingen voor de uitvoering van officiële controles wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, specifieke aanvullende inhoud van meerjarige nationale controleplannen en specifieke aanvullende regelingen voor de opstelling daarvan (
  1
  ) | 13 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2022/933 van de Commissie van 13 juni 2022 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur | 23 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2022/934 van de Commissie van 16 juni 2022 tot onderwerping van de invoer van bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit Marokko aan registratie | 27 |
| | | BESLUITEN |
| | * | Besluit (EU) 2022/935 van de Raad van 13 juni 2022 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de vaststelling van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 | 31 |
| | * | Besluit (EU) 2022/936 van de Raad van 13 juni 2022 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 14e vergadering van de Commissie van technisch deskundigen van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) over de wijziging van de uniforme technische voorschriften inzake telematicatoepassingen voor het goederenvervoer en de herziening van bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF inzake afwijkingen, en in het kader van de schriftelijke procedure van de Herzieningscommissie van de OTIF over de wijziging van de Uniforme Regelen ATMF | 35 |
| | * | Uitvoeringsbesluit (EU) 2022/937 van de Commissie van 16 juni 2022 tot intrekking van Beschikking 2006/563/EG tot vaststelling van bepaalde beschermende maatregelen in verband met hoogpathogene aviaire influenza van het subtype H5N1 bij wilde vogels in de Gemeenschap (
  1
  ) | 37 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/930 van de Commissie van 10 maart 2022 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad door nadere bepaling van vergoedingen met betrekking tot het toezicht door de Europese Autoriteit voor effecten en markten op bepaalde aanbieders van datarapporteringsdiensten

1

*

Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 van de Commissie van 23 maart 2022 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor de uitvoering van officiële controles in verband met verontreinigingen in levensmiddelen (
  1
  )

1

7

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2022/932 van de Commissie van 9 juni 2022 betreffende eenvormige praktische regelingen voor de uitvoering van officiële controles wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, specifieke aanvullende inhoud van meerjarige nationale controleplannen en specifieke aanvullende regelingen voor de opstelling daarvan (
  1
  )

1

13

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2022/933 van de Commissie van 13 juni 2022 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

23

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2022/934 van de Commissie van 16 juni 2022 tot onderwerping van de invoer van bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit Marokko aan registratie

27

BESLUITEN

*

Besluit (EU) 2022/935 van de Raad van 13 juni 2022 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de vaststelling van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027

31

*

Besluit (EU) 2022/936 van de Raad van 13 juni 2022 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 14e vergadering van de Commissie van technisch deskundigen van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) over de wijziging van de uniforme technische voorschriften inzake telematicatoepassingen voor het goederenvervoer en de herziening van bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF inzake afwijkingen, en in het kader van de schriftelijke procedure van de Herzieningscommissie van de OTIF over de wijziging van de Uniforme Regelen ATMF

35

*

Uitvoeringsbesluit (EU) 2022/937 van de Commissie van 16 juni 2022 tot intrekking van Beschikking 2006/563/EG tot vaststelling van bepaalde beschermende maatregelen in verband met hoogpathogene aviaire influenza van het subtype H5N1 bij wilde vogels in de Gemeenschap (
  1
  )

1

37

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/1

---

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2022/930 VAN DE COMMISSIE

van 10 maart 2022

tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad door nadere bepaling van vergoedingen met betrekking tot het toezicht door de Europese Autoriteit voor effecten en markten op bepaalde aanbieders van datarapporteringsdiensten

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (1), en met name artikel 38 quindecies, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Gezien de grensoverschrijdende dimensie van de behandeling van marktdata, datakwaliteit en de noodzaak om schaalvoordelen te behalen, en teneinde het ongunstige effect van eventuele verschillen inzake zowel datakwaliteit als de taken van aanbieders van datarapporteringsdiensten te vermijden, heeft Verordening (EU) 2019/2175 van het Europees Parlement en de Raad (2) de bevoegdheden inzake vergunningverlening en toezicht met betrekking tot de activiteiten van aanbieders van datarapporteringsdiensten in de Unie overgedragen aan de Europese Autoriteit voor effecten en markten (“ESMA”). |
| --- | --- |

(1)

Gezien de grensoverschrijdende dimensie van de behandeling van marktdata, datakwaliteit en de noodzaak om schaalvoordelen te behalen, en teneinde het ongunstige effect van eventuele verschillen inzake zowel datakwaliteit als de taken van aanbieders van datarapporteringsdiensten te vermijden, heeft Verordening (EU) 2019/2175 van het Europees Parlement en de Raad (2) de bevoegdheden inzake vergunningverlening en toezicht met betrekking tot de activiteiten van aanbieders van datarapporteringsdiensten in de Unie overgedragen aan de Europese Autoriteit voor effecten en markten (“ESMA”).

| (2) | Het is belangrijk om te bepalen dat de ESMA vergoedingen mag berekenen voor de aanvragen, de vergunningverlening en het toezicht op aanbieders van datarapporteringsdiensten. |
| --- | --- |

(2)

Het is belangrijk om te bepalen dat de ESMA vergoedingen mag berekenen voor de aanvragen, de vergunningverlening en het toezicht op aanbieders van datarapporteringsdiensten.

| (3) | Vergoedingen die aanbieders van datarapporteringsdiensten worden berekend, dienen voor de volledige dekking van de kosten van de ESMA in verband met de vergunningverlening aan en het toezicht op aanbieders van datarapporteringsdiensten. Toezichtactiviteiten omvatten de beoordeling van de geschiktheid van het leidinggevend orgaan, het toezicht op de inachtneming door de aanbieders van datarapporteringsdiensten van organisatorische vereisten, de uitoefening van bevoegdheden om informatie te verlangen, het voeren van onderzoeken en de uitvoering van inspecties ter plaatse en het opleggen van toezichtmaatregelen. De ESMA maakt een inschatting van haar begroting op jaarbasis. |
| --- | --- |

(3)

Vergoedingen die aanbieders van datarapporteringsdiensten worden berekend, dienen voor de volledige dekking van de kosten van de ESMA in verband met de vergunningverlening aan en het toezicht op aanbieders van datarapporteringsdiensten. Toezichtactiviteiten omvatten de beoordeling van de geschiktheid van het leidinggevend orgaan, het toezicht op de inachtneming door de aanbieders van datarapporteringsdiensten van organisatorische vereisten, de uitoefening van bevoegdheden om informatie te verlangen, het voeren van onderzoeken en de uitvoering van inspecties ter plaatse en het opleggen van toezichtmaatregelen. De ESMA maakt een inschatting van haar begroting op jaarbasis.

| (4) | Vergoedingen voor activiteiten van de ESMA met betrekking tot aanbieders van datarapporteringsdiensten moeten op een zodanig niveau worden vastgesteld dat aanzienlijke tekorten of overschotten worden vermeden. Indien er herhaaldelijk sprake is van een aanzienlijk overschot of tekort, moet de hoogte van de vergoedingen worden herzien. |
| --- | --- |

(4)

Vergoedingen voor activiteiten van de ESMA met betrekking tot aanbieders van datarapporteringsdiensten moeten op een zodanig niveau worden vastgesteld dat aanzienlijke tekorten of overschotten worden vermeden. Indien er herhaaldelijk sprake is van een aanzienlijk overschot of tekort, moet de hoogte van de vergoedingen worden herzien.

| (5) | Een aanbieder van datarapporteringsdiensten kan zijn aanvraag bij de ESMA indienen om een geharmoniseerde toepassing van de criteria voor afwijking te garanderen. Tijdens de eerste fase van de aanvraag moet de ESMA bepalen of een aanbieder van datarapporteringsdiensten in aanmerking komt voor een afwijking van het toezicht door de ESMA. Indien de criteria voor afwijking van toepassing zijn, moet de ESMA de aanvraag doorsturen naar de bevoegde nationale autoriteiten. In dat geval mag de ESMA geen vergoeding berekenen. De vaste vergoedingen voor de vergunningverlening door de ESMA moeten worden opgesplitst in een aanvraagvergoeding, die betrekking moet hebben op de beoordeling van een aanvraag op haar volledigheid, en een vergoeding voor de vergunning. De procedure voor vergunningverlening moet binnen zes maanden zijn afgerond. |
| --- | --- |

(5)

Een aanbieder van datarapporteringsdiensten kan zijn aanvraag bij de ESMA indienen om een geharmoniseerde toepassing van de criteria voor afwijking te garanderen. Tijdens de eerste fase van de aanvraag moet de ESMA bepalen of een aanbieder van datarapporteringsdiensten in aanmerking komt voor een afwijking van het toezicht door de ESMA. Indien de criteria voor afwijking van toepassing zijn, moet de ESMA de aanvraag doorsturen naar de bevoegde nationale autoriteiten. In dat geval mag de ESMA geen vergoeding berekenen. De vaste vergoedingen voor de vergunningverlening door de ESMA moeten worden opgesplitst in een aanvraagvergoeding, die betrekking moet hebben op de beoordeling van een aanvraag op haar volledigheid, en een vergoeding voor de vergunning. De procedure voor vergunningverlening moet binnen zes maanden zijn afgerond.

| (6) | De ESMA moet nagaan of aanbieders van datarapporteringsdiensten die al op nationaal niveau over een vergunning beschikten, vanaf 1 januari 2022 onder het toezicht van de ESMA zullen vallen en de betrokken aanbieders van datarapporteringsdiensten daarvan in kennis stellen. Aanbieders van datarapporteringsdiensten die al op nationaal niveau over een vergunning beschikken, hoeven geen nieuwe vergunning bij de ESMA aan te vragen. Die aanbieders van datarapporteringsdiensten nemen de voor aanbieders van datarapporteringsdiensten geldende vereisten reeds in acht, en aan hen hoeven dus geen kosten te worden berekend voor een duplicering van de vergunningverleningsprocedure door de ESMA. |
| --- | --- |

(6)

De ESMA moet nagaan of aanbieders van datarapporteringsdiensten die al op nationaal niveau over een vergunning beschikten, vanaf 1 januari 2022 onder het toezicht van de ESMA zullen vallen en de betrokken aanbieders van datarapporteringsdiensten daarvan in kennis stellen. Aanbieders van datarapporteringsdiensten die al op nationaal niveau over een vergunning beschikken, hoeven geen nieuwe vergunning bij de ESMA aan te vragen. Die aanbieders van datarapporteringsdiensten nemen de voor aanbieders van datarapporteringsdiensten geldende vereisten reeds in acht, en aan hen hoeven dus geen kosten te worden berekend voor een duplicering van de vergunningverleningsprocedure door de ESMA.

| (7) | De jaarlijkse vergoedingen die de ESMA berekent, moeten alle activiteiten met betrekking tot de aanbieders van datarapporteringsdiensten bestrijken. De ESMA moet jaarlijks een inschatting maken van haar toezichtbegroting voor elk soort aanbieder van datarapporteringsdiensten en aan iedere individuele aanbieder van datarapporteringsdiensten een vergoeding berekenen die evenredig is aan diens inkomsten vergeleken met de totale inkomsten van alle aanbieders van datarapporteringsdiensten van hetzelfde type. Inkomsten uit activiteiten die directe nevenactiviteiten zijn van de kerndiensten van aanbieders van datarapporteringsdiensten, moeten worden opgenomen in de berekening van de toepasselijke omzet voor zover te verwachten valt dat deze een effect hebben op het toezicht van de ESMA op de aanbieders van datarapporteringsdiensten en deze nog niet onder afzonderlijke toezichtactiviteiten vallen. Een minimumvergoeding voor goedgekeurde publicatieregelingen (APA’s) en goedgekeurde meldingsmechanismen (ARM’s) dekt de vaste kosten voor informatieverzoeken, doorlopende monitoring en onderzoeken. De jaarlijkse vergoeding is per kalenderjaar verschuldigd. |
| --- | --- |

(7)

De jaarlijkse vergoedingen die de ESMA berekent, moeten alle activiteiten met betrekking tot de aanbieders van datarapporteringsdiensten bestrijken. De ESMA moet jaarlijks een inschatting maken van haar toezichtbegroting voor elk soort aanbieder van datarapporteringsdiensten en aan iedere individuele aanbieder van datarapporteringsdiensten een vergoeding berekenen die evenredig is aan diens inkomsten vergeleken met de totale inkomsten van alle aanbieders van datarapporteringsdiensten van hetzelfde type. Inkomsten uit activiteiten die directe nevenactiviteiten zijn van de kerndiensten van aanbieders van datarapporteringsdiensten, moeten worden opgenomen in de berekening van de toepasselijke omzet voor zover te verwachten valt dat deze een effect hebben op het toezicht van de ESMA op de aanbieders van datarapporteringsdiensten en deze nog niet onder afzonderlijke toezichtactiviteiten vallen. Een minimumvergoeding voor goedgekeurde publicatieregelingen (APA’s) en goedgekeurde meldingsmechanismen (ARM’s) dekt de vaste kosten voor informatieverzoeken, doorlopende monitoring en onderzoeken. De jaarlijkse vergoeding is per kalenderjaar verschuldigd.

| (8) | De ESMA mag toezichttaken delegeren aan nationale bevoegde autoriteiten; in dat geval moet de ESMA de nationale bevoegde autoriteiten vergoeden voor hun gemaakte kosten. |
| --- | --- |

(8)

De ESMA mag toezichttaken delegeren aan nationale bevoegde autoriteiten; in dat geval moet de ESMA de nationale bevoegde autoriteiten vergoeden voor hun gemaakte kosten.

| (9) | Aangezien het voor het toezicht in 2022 moeilijk is om informatie over op kosten gebaseerd toezicht te verzamelen, is het van wezenlijk belang te voorzien in een overgangsbepaling met een methode voor de berekening van een vaste vergoeding die geldt gedurende het eerste jaar van toezicht van de ESMA en gebaseerd is op eenvoudig verkrijgbare en objectieve gegevens. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen, moet er een onderscheid worden gemaakt tussen aanbieders van datarapporteringsdiensten waarbij het aantal transacties wordt gebruikt als maatstaf voor het gewicht van een individuele aanbieder ten opzichte van alle aanbieders. De berekening voor de bepaling van de toezichtvergoeding per aanbieder van datarapporteringsdiensten voor 2022 moet gebaseerd zijn op de door de bevoegde nationale autoriteiten verstrekte informatie over door APA’s en ARM’s in de eerste helft van 2021 gepubliceerde of gemelde transacties en moet een onderscheid maken tussen grotere en kleinere aanbieders van datarapporteringsdiensten. |
| --- | --- |

(9)

Aangezien het voor het toezicht in 2022 moeilijk is om informatie over op kosten gebaseerd toezicht te verzamelen, is het van wezenlijk belang te voorzien in een overgangsbepaling met een methode voor de berekening van een vaste vergoeding die geldt gedurende het eerste jaar van toezicht van de ESMA en gebaseerd is op eenvoudig verkrijgbare en objectieve gegevens. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen, moet er een onderscheid worden gemaakt tussen aanbieders van datarapporteringsdiensten waarbij het aantal transacties wordt gebruikt als maatstaf voor het gewicht van een individuele aanbieder ten opzichte van alle aanbieders. De berekening voor de bepaling van de toezichtvergoeding per aanbieder van datarapporteringsdiensten voor 2022 moet gebaseerd zijn op de door de bevoegde nationale autoriteiten verstrekte informatie over door APA’s en ARM’s in de eerste helft van 2021 gepubliceerde of gemelde transacties en moet een onderscheid maken tussen grotere en kleinere aanbieders van datarapporteringsdiensten.

| (10) | Pas nadat de ESMA het toezicht op de aanbieders van datarapporteringsdiensten heeft overgenomen, zullen deze een gecontroleerde jaarrekening moeten verschaffen. Daarom moet worden voorzien in een overgangsbepaling om de methode voor de berekening van de inkomsten voor 2023 aan te passen, waarbij de betaling van de jaarlijkse toezichtvergoeding voor 2023 in eerste instantie wordt gebaseerd op informatie uit de niet-gecontroleerde jaarrekening van de eerste zes maanden van 2022. In een tweede fase moet er een correctiemechanisme worden opgezet om de vergoeding te baseren op de gecontroleerde jaarrekening van het volledige jaar 2022. |
| --- | --- |

(10)

Pas nadat de ESMA het toezicht op de aanbieders van datarapporteringsdiensten heeft overgenomen, zullen deze een gecontroleerde jaarrekening moeten verschaffen. Daarom moet worden voorzien in een overgangsbepaling om de methode voor de berekening van de inkomsten voor 2023 aan te passen, waarbij de betaling van de jaarlijkse toezichtvergoeding voor 2023 in eerste instantie wordt gebaseerd op informatie uit de niet-gecontroleerde jaarrekening van de eerste zes maanden van 2022. In een tweede fase moet er een correctiemechanisme worden opgezet om de vergoeding te baseren op de gecontroleerde jaarrekening van het volledige jaar 2022.

| (11) | Om het nieuwe toezichtraamwerk voor aanbieders van datarapporteringsdiensten zoals dat met artikel 4 van Verordening (EU) 2019/2175 is ingevoerd, soepel te laten functioneren, moet deze verordening met spoed in werking treden, |
| --- | --- |

(11)

Om het nieuwe toezichtraamwerk voor aanbieders van datarapporteringsdiensten zoals dat met artikel 4 van Verordening (EU) 2019/2175 is ingevoerd, soepel te laten functioneren, moet deze verordening met spoed in werking treden,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Definitie

Voor de toepassing van deze verordening wordt onder “aanbieder van datarapporteringsdiensten” verstaan een goedgekeurde publicatieregeling of een goedgekeurd meldingsmechanisme in de zin van artikel 2, lid 1, punten 34 en 36, van Verordening (EU) nr. 600/2014.

Artikel 2

Aanvraag- en vergunningvergoedingen

Wanneer een aanbieder van datarapporteringsdiensten een vergunning aanvraagt voor het verrichten van datarapporteringsdiensten, betaalt hij:

| a) | voor APA’s en ARM’s een aanvraagvergoeding van 20 000 EUR voor de eerste aanvraag en van 10 000 EUR voor elke volgende vergunningaanvraag voor verdere datarapporteringsdiensten, ingeval de aanvrager geen afwijking heeft gekregen overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466 van de Commissie (3) betreffende criteria voor afwijking; |
| --- | --- |

a)

voor APA’s en ARM’s een aanvraagvergoeding van 20 000 EUR voor de eerste aanvraag en van 10 000 EUR voor elke volgende vergunningaanvraag voor verdere datarapporteringsdiensten, ingeval de aanvrager geen afwijking heeft gekregen overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466 van de Commissie (3) betreffende criteria voor afwijking;

3

| b) | voor APA’s en ARM’s een vergunningvergoeding van 80 000 EUR voor de eerste vergunning en van 40 000 EUR voor elke volgende vergunning voor verdere datarapporteringsdiensten, ingeval de aanvrager geen afwijking heeft gekregen overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466. |
| --- | --- |

b)

voor APA’s en ARM’s een vergunningvergoeding van 80 000 EUR voor de eerste vergunning en van 40 000 EUR voor elke volgende vergunning voor verdere datarapporteringsdiensten, ingeval de aanvrager geen afwijking heeft gekregen overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466.

Artikel 3

Jaarlijkse toezichtvergoedingen

1.   Een aanbieder van datarapporteringsdiensten waarop de ESMA toezicht uitoefent, krijgt een jaarlijkse toezichtvergoeding berekend.

2.   De totale jaarlijkse toezichtvergoeding en de jaarlijkse toezichtvergoeding voor een bepaalde aanbieder van datarapporteringsdiensten worden als volgt berekend:

| a) | de totale jaarlijkse toezichtvergoeding voor een gegeven jaar (n) is de raming van de uitgaven voor het toezicht op de activiteiten van aanbieders van datarapporteringsdiensten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 600/2014 zoals opgenomen in de begroting van de ESMA voor dat jaar; |
| --- | --- |

a)

de totale jaarlijkse toezichtvergoeding voor een gegeven jaar (n) is de raming van de uitgaven voor het toezicht op de activiteiten van aanbieders van datarapporteringsdiensten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 600/2014 zoals opgenomen in de begroting van de ESMA voor dat jaar;

| b) | de jaarlijkse toezichtvergoeding van een aanbieder van datarapporteringsdiensten voor een gegeven jaar (n) is de overeenkomstig punt a) vastgestelde totale jaarlijkse toezichtvergoeding, verdeeld over alle aanbieders van datarapporteringsdiensten met een vergunning in jaar (n), in verhouding tot hun overeenkomstig artikel 4 berekende toepasselijke omzet. |
| --- | --- |

b)

de jaarlijkse toezichtvergoeding van een aanbieder van datarapporteringsdiensten voor een gegeven jaar (n) is de overeenkomstig punt a) vastgestelde totale jaarlijkse toezichtvergoeding, verdeeld over alle aanbieders van datarapporteringsdiensten met een vergunning in jaar (n), in verhouding tot hun overeenkomstig artikel 4 berekende toepasselijke omzet.

3.   Onder geen beding betaalt een APA of een ARM die van de ESMA een vergunning heeft gekregen, een jaarlijkse toezichtvergoeding van minder dan 30 000 EUR.

Ingeval een entiteit minimumtoezichtvergoedingen verschuldigd is voor meer dan één datarapporteringsdienst, betaalt zij de minimumtoezichtvergoeding voor elke verrichte dienst.

4.   In afwijking van de leden 2 en 3 wordt de vergoeding over het eerste jaar berekend door op de in artikel 2, lid 1, punt b), bedoelde vergunning een factor in mindering te brengen die gelijk is aan het aantal dagen tussen de vergunningverlening en het jaareinde, gedeeld door het totale aantal dagen in dat jaar. Deze termijn wordt als volgt berekend:

vergoeding aanbieder datarapporteringsdiensten jaar 1 = Min (Vergunningvergoeding, Vergunningvergoeding * Coëfficiënt)

Image 1

Wanneer een aanbieder van datarapporteringsdiensten een vergunning krijgt in de maand december, hoeft hij de vergunningvergoeding voor het eerste jaar niet te betalen.

5.   In afwijking van de leden 2 en 3 wordt, indien de in artikel 1, lid 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466 bedoelde herbeoordeling leidt tot de afwijking van het toezicht van de ESMA op een aanbieder van datarapporteringsdiensten, de jaarlijkse toezichtvergoeding voor het jaar waarin de afwijking van toepassing is, uitsluitend berekend voor de vijf maanden in dat jaar waarin de ESMA overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466 de toezichthouder van de aanbieder van datarapporteringsdiensten blijft.

Artikel 4

Toepasselijke omzet

1.   Aanbieders van datarapporteringsdiensten voeren een gecontroleerde jaarrekening ten behoeve van deze vergoedingen waarin zij ten minste tussen het volgende onderscheiden:

| a) | inkomsten uit ARM-diensten; |
| --- | --- |

a)

inkomsten uit ARM-diensten;

| b) | inkomsten uit APA-diensten; |
| --- | --- |

b)

inkomsten uit APA-diensten;

| c) | inkomsten uit nevendiensten voor ARM-activiteiten; |
| --- | --- |

c)

inkomsten uit nevendiensten voor ARM-activiteiten;

| d) | inkomsten uit nevendiensten voor APA-activiteiten. |
| --- | --- |

d)

inkomsten uit nevendiensten voor APA-activiteiten.

2.   De toepasselijke omzet van een aanbieder van datarapporteringsdiensten voor een gegeven jaar (n) is de som van:

| a) | zijn inkomsten uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3), en |
| --- | --- |

a)

zijn inkomsten uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3), en

| b) | zijn inkomsten uit nevendiensten op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3),
  gedeeld door de som van: |
| --- | --- |

b)

zijn inkomsten uit nevendiensten op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3),

gedeeld door de som van:

| c) | de totale inkomsten van alle vergunninghoudende ARM’s of APA’s uit kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3), en |
| --- | --- |

c)

de totale inkomsten van alle vergunninghoudende ARM’s of APA’s uit kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3), en

| d) | de totale inkomsten uit het aanbieden van nevendiensten van alle ARM’s of APA’s op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3). |
| --- | --- |

d)

de totale inkomsten uit het aanbieden van nevendiensten van alle ARM’s of APA’s op basis van de gecontroleerde jaarrekening van het jaar (n–2) of, indien die nog niet beschikbaar is, van het jaar daarvoor (n–3).

3.   Indien de aanbieder van datarapporteringsdiensten niet het volledige jaar (n–2) werkzaam was, wordt zijn toepasselijke omzet geraamd volgens de in lid 2 vastgestelde formule, door voor de aanbieder van datarapporteringsdiensten de waarden die zijn berekend voor het aantal maanden waarin de aanbieder van datarapporteringsdiensten in het jaar (n–2) werkzaam was, te extrapoleren naar het gehele jaar (n–2).

4.   Aanbieders van datarapporteringsdiensten verschaffen de ESMA, op jaarbasis, de in lid 1 bedoelde gecontroleerde jaarrekening. De documenten worden uiterlijk 30 september van elk jaar (n–1) elektronisch bij de ESMA ingediend. Indien een aanbieder van datarapporteringsdiensten zijn vergunning na 30 september krijgt, verschaft hij de cijfergegevens onmiddellijk na de vergunningverlening en tegen het einde van het jaar waarin hij zijn vergunning heeft gekregen.

Artikel 5

Algemene betalingsvoorwaarden

1.   Alle vergoedingen zijn betaalbaar in euro. Zij worden betaald zoals nader bepaald in de artikelen 6 en 7.

2.   Bij betalingsachterstand is de in artikel 99 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (4) vastgestelde achterstandsrente verschuldigd.

Artikel 6

Betaling van aanvraag- en vergunningvergoedingen

1.   De vergoedingen voor het aanvragen, de toekenning of verlenging van een vergunning zijn verschuldigd op het tijdstip van de aanvraag door de aanbieder van datarapporteringsdiensten en worden volledig betaald binnen dertig dagen na de datum van uitgifte van de factuur van de ESMA.

2.   Wanneer een aanbieder van datarapporteringsdiensten besluit zijn vergunningaanvraag in te trekken voordat de ESMA haar met redenen omklede besluit om een vergunning toe te kennen of te weigeren heeft vastgesteld, worden de aanvraag- of vergunningvergoedingen niet terugbetaald.

Artikel 7

Betaling van jaarlijkse toezichtvergoedingen

1.   De in artikel 3 bedoelde jaarlijkse toezichtvergoeding is verschuldigd bij het begin van elk kalenderjaar en wordt in de eerste drie maanden van dat jaar in haar geheel aan de ESMA betaald. De ESMA verstrekt uiterlijk dertig dagen vóór de laatste betaaldatum een factuur met daarop het volledige bedrag van de toezichtvergoeding. De vergoedingen worden berekend op basis van de recentst beschikbare informatie voor jaarlijkse vergoedingen.

2.   Wanneer een aanbieder van datarapporteringsdiensten besluit zijn vergunning in te trekken, wordt de jaarlijkse toezichtvergoeding niet terugbetaald.

Artikel 8

Terugbetaling aan nationale bevoegde autoriteiten

1.   In het geval van een delegatie van taken door de ESMA aan nationale bevoegde autoriteiten vordert de nationale bevoegde autoriteit kosten die bij de uitvoering van door de ESMA gedelegeerde taken zijn gemaakt, niet rechtstreeks van de aanbieder van datarapporteringsdiensten terug.

2.   De ESMA betaalt een bevoegde autoriteit de werkelijke kosten terug die zijn gemaakt als gevolg van de uitvoering van taken ingevolge Verordening (EU) nr. 600/2014, en met name als gevolg van de delegatie van taken overeenkomstig artikel 38 sexdecies van Verordening (EU) nr. 600/2014.

3.   De ESMA ziet erop toe dat de aan nationale bevoegde autoriteiten terug te betalen kosten aan de volgende voorwaarden voldoen:

| a) | zij dienen vooraf tussen de ESMA en de nationale bevoegde autoriteit te zijn overeengekomen; |
| --- | --- |

a)

zij dienen vooraf tussen de ESMA en de nationale bevoegde autoriteit te zijn overeengekomen;

| b) | zij dienen evenredig te zijn aan de omzet van de betrokken aanbieder van datarapporteringsdiensten, en |
| --- | --- |

b)

zij dienen evenredig te zijn aan de omzet van de betrokken aanbieder van datarapporteringsdiensten, en

| c) | zij mogen niet hoger zijn dan het door de betrokken aanbieder van datarapporteringsdiensten verschuldigde totale bedrag aan toezichtvergoedingen. |
| --- | --- |

c)

zij mogen niet hoger zijn dan het door de betrokken aanbieder van datarapporteringsdiensten verschuldigde totale bedrag aan toezichtvergoedingen.

4.   Een delegatie van taken door de ESMA aan nationale bevoegde autoriteiten wordt op onafhankelijke basis bepaald, kan te allen tijde worden herroepen en heeft geen invloed op het bedrag aan vergoedingen dat een bepaalde aanbieder van datarapporteringsdiensten wordt berekend.

Artikel 9

Overgangsbepaling voor 2022

1.   Met het oog op de berekening van de jaarlijkse toezichtvergoeding op aanbieders van datarapporteringsdiensten onder ESMA-toezicht voor het jaar 2022 int de ESMA een vaste vergoeding die is gebaseerd op de volgende berekeningen:

| a) | 350 000 EUR voor APA’s die transacties hebben bekendgemaakt die meer dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal bekendgemaakte transacties van alle vergunninghoudende APA’s, zowel voor eigenvermogens- als voor niet-eigenvermogensinstrumenten, in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit; |
| --- | --- |

a)

350 000 EUR voor APA’s die transacties hebben bekendgemaakt die meer dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal bekendgemaakte transacties van alle vergunninghoudende APA’s, zowel voor eigenvermogens- als voor niet-eigenvermogensinstrumenten, in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit;

| b) | 50 000 EUR voor APA’s die transacties hebben bekendgemaakt die minder dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal bekendgemaakte transacties van alle vergunninghoudende APA’s, zowel voor eigenvermogens- als voor niet-eigenvermogensinstrumenten, in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit; |
| --- | --- |

b)

50 000 EUR voor APA’s die transacties hebben bekendgemaakt die minder dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal bekendgemaakte transacties van alle vergunninghoudende APA’s, zowel voor eigenvermogens- als voor niet-eigenvermogensinstrumenten, in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit;

| c) | 650 000 EUR voor ARM’s die bij de relevante bevoegde autoriteit transactiemeldingen hebben ingediend die meer dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal transactiemeldingen die door alle vergunninghoudende ARM’s bij bevoegde autoriteiten zijn ingediend in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit; |
| --- | --- |

c)

650 000 EUR voor ARM’s die bij de relevante bevoegde autoriteit transactiemeldingen hebben ingediend die meer dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal transactiemeldingen die door alle vergunninghoudende ARM’s bij bevoegde autoriteiten zijn ingediend in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit;

| d) | 50 000 EUR voor ARM’s die bij de relevante bevoegde autoriteit transactiemeldingen hebben ingediend die minder dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal transactiemeldingen die door alle vergunninghoudende ARM’s bij bevoegde autoriteiten zijn ingediend in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit; |
| --- | --- |

d)

50 000 EUR voor ARM’s die bij de relevante bevoegde autoriteit transactiemeldingen hebben ingediend die minder dan 10 % vertegenwoordigden van het totale aantal transactiemeldingen die door alle vergunninghoudende ARM’s bij bevoegde autoriteiten zijn ingediend in de eerste zes maanden van 2021, zoals openbaar gemaakt door de betrokken bevoegde autoriteit;

2.   De ESMA verstrekt de betrokken APA’s en ARM’s zo snel als praktisch haalbaar is na de vantoepassingwording van deze verordening, maar niet later dan dertig dagen voor de uiterste betaaldatum, een factuur waarop het volledige bedrag van de vergoedingen voor 2022 is vermeld.

Artikel 10

Overgangsbepaling voor 2023

1.   Een aanbieder van datarapporteringsdiensten die vanaf 1 januari 2023 onder toezicht van de ESMA staat, krijgt een jaarlijkse toezichtvergoeding voor 2023 berekend overeenkomstig artikel 3. Voor de toepassing van artikel 4, lid 2, wordt de toepasselijke omzet van aanbieders van datarapporteringsdiensten evenwel berekend overeenkomstig lid 2.

2.   Voor de toepassing van lid 1 is de toepasselijke omzet van een aanbieder van datarapporteringsdiensten de som van:

| a) | de inkomsten van de aanbieder van datarapporteringsdiensten uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten in de eerste zes maanden van 2022, en |
| --- | --- |

a)

de inkomsten van de aanbieder van datarapporteringsdiensten uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten in de eerste zes maanden van 2022, en

| b) | de inkomsten van de aanbieder van datarapporteringsdiensten uit nevendiensten voor ARM- of APA-activiteiten in de eerste zes maanden van 2022,
  gedeeld door de som van: |
| --- | --- |

b)

de inkomsten van de aanbieder van datarapporteringsdiensten uit nevendiensten voor ARM- of APA-activiteiten in de eerste zes maanden van 2022,

gedeeld door de som van:

| c) | de totale inkomsten van alle vergunninghoudende ARM’s of APA’s uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten in de eerste zes maanden van 2022, en |
| --- | --- |

c)

de totale inkomsten van alle vergunninghoudende ARM’s of APA’s uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten in de eerste zes maanden van 2022, en

| d) | de totale inkomsten van alle ARM’s of APA’s uit nevendiensten voor ARM- of APA-activiteiten in de eerste zes maanden van 2022. |
| --- | --- |

d)

de totale inkomsten van alle ARM’s of APA’s uit nevendiensten voor ARM- of APA-activiteiten in de eerste zes maanden van 2022.

De aanbieders van datarapporteringsdiensten delen de ESMA uiterlijk op 30 september 2022 het bedrag mee van hun inkomsten uit de kerntaken van het aanbieden van ARM- of APA-diensten in de eerste zes maanden van 2022 en van hun inkomsten uit nevendiensten voor ARM- of APA-activiteiten in de eerste zes maanden van 2022.

3.   Zodra de gecontroleerde jaarrekening voor het jaar 2022 beschikbaar wordt, verschaffen de in lid 1 bedoelde aanbieders van datarapporteringsdiensten de ESMA hun gecontroleerde jaarrekening overeenkomstig artikel 4, lid 1.

4.   De ESMA berekent of er een verschil is tussen de jaarlijkse toezichtvergoeding voor 2023 die door de aanbieder van datarapporteringsdiensten overeenkomstig lid 2 is betaald, en de jaarlijkse toezichtvergoeding voor 2023 die is berekend op basis van de ontvangen gecontroleerde jaarrekening overeenkomstig lid 3.

5.   De ESMA verstrekt de aanbieders van datarapporteringsdiensten niet later dan dertig dagen voor de uiterste betaaldatum een eerste factuur waarop het bedrag van de toezichtvergoeding voor 2023 als bedoeld in lid 2 is vermeld.

Wanneer de in lid 3 bedoelde informatie voor alle aanbieders van datarapporteringsdiensten beschikbaar is, verstrekt de ESMA de aanbieders van datarapporteringsdiensten een tweede factuur waarop het definitieve bedrag van de toezichtvergoeding voor 2023 op basis van de in lid 4 bedoelde berekening is vermeld. De ESMA verstrekt de aanbieders van datarapporteringsdiensten deze factuur niet later dan dertig dagen voor de uiterste betaaldatum.

Artikel 11

Inwerkingtreding en datum van toepassing

Deze verordening treedt in werking en is van toepassing op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 10 maart 2022.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 173 van 12.6.2014, blz. 84.

1

(2)  Verordening (EU) 2019/2175 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2019 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), Verordening (EU) nr. 1094/2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), Verordening (EU) nr. 1095/2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), Verordening (EU) nr. 600/2014 betreffende markten in financiële instrumenten, Verordening (EU) 2016/1011 betreffende indices die worden gebruikt als benchmarks voor financiële instrumenten en financiële overeenkomsten of om de prestatie van beleggingsfondsen te meten en Verordening (EU) 2015/847 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie (PB L 334 van 27.12.2019, blz. 1).

2

(3)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/466 van de Commissie van 17 december 2021 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad door nadere bepaling van de criteria voor afwijking van het beginsel dat de Europese Autoriteit voor effecten en markten toezicht houdt op goedgekeurde publicatieregelingen en goedgekeurde rapportagemechanismen (PB L 96 van 24.3.2022, blz. 1).

3

(4)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).

4

---

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/7 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/7

---

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2022/931 VAN DE COMMISSIE

van 23 maart 2022

tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor de uitvoering van officiële controles in verband met verontreinigingen in levensmiddelen

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de levensmiddelen- en diervoederwetgeving en van de voorschriften inzake diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en gewasbeschermingsmiddelen te waarborgen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 999/2001, (EG) nr. 396/2005, (EG) nr. 1069/2009, (EG) nr. 1107/2009, (EU) nr. 1151/2012, (EU) nr. 652/2014, (EU) 2016/429 en (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 1/2005 en (EG) nr. 1099/2009 van de Raad en de Richtlijnen 98/58/EG, 1999/74/EG, 2007/43/EG, 2008/119/EG en 2008/120/EG van de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 854/2004 en (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad, de Richtlijnen 89/608/EEG, 89/662/EEG, 90/425/EEG, 91/496/EEG, 96/23/EG, 96/93/EG en 97/78/EG van de Raad en Besluit 92/438/EEG van de Raad (verordening officiële controles) (1), en met name artikel 19, lid 2, punt a),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Verordening (EU) 2017/625 bevat regels voor de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om de naleving van de Uniewetgeving inzake levensmiddelen en voedselveiligheid te controleren. In artikel 109 van die verordening is bepaald dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de officiële controles door de bevoegde autoriteiten worden verricht op basis van een meerjarig nationaal controleplan (MNCP). Verordening (EU) 2017/625 bevat daarnaast specifieke voorschriften betreffende de algemene inhoud van het MNCP, verplicht de lidstaten om in hun MNCP in officiële controles op verontreinigingen in levensmiddelen te voorzien en verleent de Commissie in dit verband de bevoegdheid om specifieke voorschriften vast te stellen voor de uitvoering van officiële controles, onder meer, waar nodig, voor de spreiding van de monsters en de stadia van productie, verwerking en distributie waarin de monsters moeten worden genomen. |
| --- | --- |

(1)

Verordening (EU) 2017/625 bevat regels voor de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om de naleving van de Uniewetgeving inzake levensmiddelen en voedselveiligheid te controleren. In artikel 109 van die verordening is bepaald dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de officiële controles door de bevoegde autoriteiten worden verricht op basis van een meerjarig nationaal controleplan (MNCP). Verordening (EU) 2017/625 bevat daarnaast specifieke voorschriften betreffende de algemene inhoud van het MNCP, verplicht de lidstaten om in hun MNCP in officiële controles op verontreinigingen in levensmiddelen te voorzien en verleent de Commissie in dit verband de bevoegdheid om specifieke voorschriften vast te stellen voor de uitvoering van officiële controles, onder meer, waar nodig, voor de spreiding van de monsters en de stadia van productie, verwerking en distributie waarin de monsters moeten worden genomen.

| (2) | Bij Verordening (EU) 2017/625 is Richtlijn 96/23/EG van de Raad (2) ingetrokken, die voorzag in controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen, waaronder verontreinigingen, in levende dieren en producten van dierlijke oorsprong en die specifieke voorschriften bevatte voor de plannen van de lidstaten voor het toezicht op de opsporing van binnen het toepassingsgebied van die richtlijn vallende residuen of stoffen. Verordening (EU) 2017/625 omvat echter niet alle maatregelen van die richtlijn of van de door de Commissie op basis daarvan vastgestelde handelingen. Deze verordening en Uitvoeringsverordening (EU) 2022/932 van de Commissie (3) zijn daarom gericht op het waarborgen van de continuïteit van de regels van Richtlijn 96/23/EG betreffende de inhoud van het MNCP en de opstelling daarvan alsook de spreiding van de monsters en de stadia van productie, verwerking en distributie waarin de monsters moeten worden genomen wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, binnen het kader van Verordening (EU) 2017/625. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EU) 2017/625 is Richtlijn 96/23/EG van de Raad (2) ingetrokken, die voorzag in controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen, waaronder verontreinigingen, in levende dieren en producten van dierlijke oorsprong en die specifieke voorschriften bevatte voor de plannen van de lidstaten voor het toezicht op de opsporing van binnen het toepassingsgebied van die richtlijn vallende residuen of stoffen. Verordening (EU) 2017/625 omvat echter niet alle maatregelen van die richtlijn of van de door de Commissie op basis daarvan vastgestelde handelingen. Deze verordening en Uitvoeringsverordening (EU) 2022/932 van de Commissie (3) zijn daarom gericht op het waarborgen van de continuïteit van de regels van Richtlijn 96/23/EG betreffende de inhoud van het MNCP en de opstelling daarvan alsook de spreiding van de monsters en de stadia van productie, verwerking en distributie waarin de monsters moeten worden genomen wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, binnen het kader van Verordening (EU) 2017/625.

| (3) | Overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) 2017/625, dat op alomvattende wijze naar verontreinigingen in levensmiddelen verwijst, moet deze verordening echter ook van toepassing zijn op officiële controles die noodzakelijk zijn om de aanwezigheid op te sporen van alle verontreinigingen die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad (4) vallen. Deze verordening moet daarom van toepassing zijn op de officiële controles die noodzakelijk zijn om de aanwezigheid in levensmiddelen op te sporen van verontreinigingen waarvoor in de Uniewetgeving maximumgehalten of andere bij regelgeving bepaalde waarden die de bevoegde autoriteiten tot actie aanzetten of verplichten, zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

(3)

Overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) 2017/625, dat op alomvattende wijze naar verontreinigingen in levensmiddelen verwijst, moet deze verordening echter ook van toepassing zijn op officiële controles die noodzakelijk zijn om de aanwezigheid op te sporen van alle verontreinigingen die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad (4) vallen. Deze verordening moet daarom van toepassing zijn op de officiële controles die noodzakelijk zijn om de aanwezigheid in levensmiddelen op te sporen van verontreinigingen waarvoor in de Uniewetgeving maximumgehalten of andere bij regelgeving bepaalde waarden die de bevoegde autoriteiten tot actie aanzetten of verplichten, zijn vastgesteld.

| (4) | De aanwezigheid van kwik in levensmiddelen kan als een gevolg van milieuverontreiniging worden beschouwd, aangezien bestrijdingsmiddelen die kwik bevatten al meer dan dertig jaar verboden zijn in de Unie. Officiële controles op de maximumgehalten aan kwikverbindingen zoals vastgesteld in Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (5), Richtlijn 2006/125/EG van de Commissie (6), Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/127 van de Commissie (7) en Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/128 van de Commissie (8) moeten daarom ook onder deze verordening vallen in plaats van onder de specifieke regels voor controles op residuen van bestrijdingsmiddelen. |
| --- | --- |

(4)

De aanwezigheid van kwik in levensmiddelen kan als een gevolg van milieuverontreiniging worden beschouwd, aangezien bestrijdingsmiddelen die kwik bevatten al meer dan dertig jaar verboden zijn in de Unie. Officiële controles op de maximumgehalten aan kwikverbindingen zoals vastgesteld in Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (5), Richtlijn 2006/125/EG van de Commissie (6), Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/127 van de Commissie (7) en Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/128 van de Commissie (8) moeten daarom ook onder deze verordening vallen in plaats van onder de specifieke regels voor controles op residuen van bestrijdingsmiddelen.

| (5) | Om ervoor te zorgen dat officiële controles in alle lidstaten efficiënt worden uitgevoerd, moeten regels worden vastgesteld betreffende de combinaties van verontreinigingen of groepen verontreinigingen en de productgroepen die de lidstaten moeten bemonsteren alsook de bemonsteringsstrategie, met inbegrip van criteria voor de inhoud van de plannen en de uitvoering van de daarmee verband houdende officiële controles. |
| --- | --- |

(5)

Om ervoor te zorgen dat officiële controles in alle lidstaten efficiënt worden uitgevoerd, moeten regels worden vastgesteld betreffende de combinaties van verontreinigingen of groepen verontreinigingen en de productgroepen die de lidstaten moeten bemonsteren alsook de bemonsteringsstrategie, met inbegrip van criteria voor de inhoud van de plannen en de uitvoering van de daarmee verband houdende officiële controles.

| (6) | Artikel 19, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 moet daarom worden aangevuld door regels voor de uitvoering van de officiële controles op verontreinigingen in levensmiddelen vast te stellen. |
| --- | --- |

(6)

Artikel 19, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 moet daarom worden aangevuld door regels voor de uitvoering van de officiële controles op verontreinigingen in levensmiddelen vast te stellen.

| (7) | Artikel 150, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 voorziet in een overgangsperiode waarin de lidstaten tot en met 14 december 2022 officiële controles overeenkomstig Richtlijn 96/23/EG moeten verrichten. In artikel 19, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 is bepaald dat officiële controles om de naleving van de regels inzake levensmiddelen en voedselveiligheid alsook diervoeders en de veiligheid van diervoeders te verifiëren, officiële controles moeten omvatten op relevante stoffen, met inbegrip van stoffen die worden gebruikt in materialen die met levensmiddelen in contact komen, contaminanten, niet-toegelaten, verboden en onwenselijke stoffen waarvan het gebruik bij of aanwezigheid op gewassen of dieren of tijdens de productie of verwerking van levensmiddelen of diervoeders tot gevolg kan hebben dat residuen van die stoffen in levensmiddelen of diervoeders terechtkomen. Aangezien de laatste door de lidstaten uit hoofde van Richtlijn 96/23/EG vastgestelde monitoringplannen voor het jaar 2022 gelden, en dus ook na 14 december 2022 van toepassing zijn, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2023, |
| --- | --- |

(7)

Artikel 150, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 voorziet in een overgangsperiode waarin de lidstaten tot en met 14 december 2022 officiële controles overeenkomstig Richtlijn 96/23/EG moeten verrichten. In artikel 19, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 is bepaald dat officiële controles om de naleving van de regels inzake levensmiddelen en voedselveiligheid alsook diervoeders en de veiligheid van diervoeders te verifiëren, officiële controles moeten omvatten op relevante stoffen, met inbegrip van stoffen die worden gebruikt in materialen die met levensmiddelen in contact komen, contaminanten, niet-toegelaten, verboden en onwenselijke stoffen waarvan het gebruik bij of aanwezigheid op gewassen of dieren of tijdens de productie of verwerking van levensmiddelen of diervoeders tot gevolg kan hebben dat residuen van die stoffen in levensmiddelen of diervoeders terechtkomen. Aangezien de laatste door de lidstaten uit hoofde van Richtlijn 96/23/EG vastgestelde monitoringplannen voor het jaar 2022 gelden, en dus ook na 14 december 2022 van toepassing zijn, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2023,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Voor de toepassing van deze verordening geldt de definitie van “verontreiniging” in artikel 1, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad.

Artikel 2

De lidstaten controleren de aanwezigheid van verontreinigingen in levensmiddelen overeenkomstig bijlage I.

De lidstaten stellen een bemonsteringsstrategie vast overeenkomstig de criteria in bijlage II.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2023.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 23 maart 2022.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 95 van 7.4.2017, blz. 1.

1

(2)  Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG (PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10).

2

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) 2022/932 van de Commissie van 9 juni 2022 betreffende eenvormige praktische regelingen voor de uitvoering van officiële controles wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, specifieke aanvullende inhoud van meerjarige nationale controleplannen en specifieke aanvullende regelingen voor de opstelling daarvan (zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad).

3

(4)  Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1).

4

(5)  Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1).

5

(6)  Richtlijn 2006/125/EG van de Commissie van 5 december 2006 inzake bewerkte voedingsmiddelen op basis van granen en babyvoeding voor zuigelingen en peuters (PB L 339 van 6.12.2006, blz. 16).

6

(7)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/127 van de Commissie van 25 september 2015 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de bijzondere samenstellings- en informatievoorschriften betreffende volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding en wat betreft informatievoorschriften betreffende de voeding van zuigelingen en peuters (PB L 25 van 2.2.2016, blz. 1).

7

(8)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/128 van de Commissie van 25 september 2015 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de bijzondere samenstellings- en informatievoorschriften betreffende voeding voor medisch gebruik (PB L 25 van 2.2.2016, blz. 30).

8

---

BIJLAGE I

Regels voor de selectie van specifieke combinaties van verontreinigingen of groepen verontreinigingen en productgroepen

1)

| Productgroepen | Gehalogeneerde persistente organische verontreinigende stoffen | Metalen | Mycotoxinen | Andere verontreinigingen |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Onverwerkt vlees van runderen, schapen en geiten (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | x | x | | x |
| Onverwerkt vlees van varkens (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | x | x | | x |
| Onverwerkt vlees van paardachtigen (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | | x | | x |
| Onverwerkt vlees van pluimvee (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | x | x | | x |
| Onverwerkt vlees van andere gekweekte landdieren (*) (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | | x | | |
| Rauwe melk van runderen, schapen en geiten | x | x | x | x |
| Verse kippeneieren en andere eieren | x | x | | x |
| Honing | | x | | x |
| Onverwerkte visserijproducten (**) (met uitzondering van schaaldieren) | x | x | | x |
| Schaaldieren en tweekleppige weekdieren | x | x | | x |
| Vetten en oliën van dieren en mariene organismen | x | x | | x |
| Verwerkte producten van dierlijke oorsprong (***) | x | x | | x |

Productgroepen

Gehalogeneerde persistente organische verontreinigende stoffen

Metalen

Mycotoxinen

Andere verontreinigingen

Onverwerkt vlees van runderen, schapen en geiten (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

x

x

x

Onverwerkt vlees van varkens (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

x

x

x

Onverwerkt vlees van paardachtigen (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

x

x

Onverwerkt vlees van pluimvee (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

x

x

x

Onverwerkt vlees van andere gekweekte landdieren (*) (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

x

Rauwe melk van runderen, schapen en geiten

x

x

x

x

Verse kippeneieren en andere eieren

x

x

x

Honing

x

x

Onverwerkte visserijproducten (**) (met uitzondering van schaaldieren)

x

x

x

Schaaldieren en tweekleppige weekdieren

x

x

x

Vetten en oliën van dieren en mariene organismen

x

x

x

Verwerkte producten van dierlijke oorsprong (***)

x

x

x

2)

De lidstaten houden rekening met alle combinaties van verontreinigingen of groepen verontreinigingen en productgroepen van levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong waarvoor in de Uniewetgeving maximumgehalten of andere bij regelgeving bepaalde waarden zijn vastgesteld.

3)

| a) | de frequentie waarmee niet-naleving wordt vastgesteld in de monsters die door de lidstaat, andere lidstaten of derde landen worden gecontroleerd, in het bijzonder wanneer die niet-naleving via het systeem voor snelle waarschuwingen voor levensmiddelen en diervoeders of het systeem voor administratieve bijstand en samenwerking wordt gemeld; |
| --- | --- |

a)

de frequentie waarmee niet-naleving wordt vastgesteld in de monsters die door de lidstaat, andere lidstaten of derde landen worden gecontroleerd, in het bijzonder wanneer die niet-naleving via het systeem voor snelle waarschuwingen voor levensmiddelen en diervoeders of het systeem voor administratieve bijstand en samenwerking wordt gemeld;

| b) | de beschikbaarheid van geschikte laboratoriummethoden en analytische normen; |
| --- | --- |

b)

de beschikbaarheid van geschikte laboratoriummethoden en analytische normen;

| c) | de mogelijke risico’s voor consumenten of bepaalde bevolkingsgroepen die voortvloeien uit de consumptie van in levensmiddelen aanwezige verontreinigingen, rekening houdend met de relevante informatie van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid of, indien dergelijke informatie niet beschikbaar is, informatie uit andere bronnen, zoals wetenschappelijke publicaties of nationale risicobeoordelingen; |
| --- | --- |

c)

de mogelijke risico’s voor consumenten of bepaalde bevolkingsgroepen die voortvloeien uit de consumptie van in levensmiddelen aanwezige verontreinigingen, rekening houdend met de relevante informatie van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid of, indien dergelijke informatie niet beschikbaar is, informatie uit andere bronnen, zoals wetenschappelijke publicaties of nationale risicobeoordelingen;

| d) | gegevens over de consumptie (patronen van blootstelling via de voeding); |
| --- | --- |

d)

gegevens over de consumptie (patronen van blootstelling via de voeding);

| e) | wat betreft levensmiddelen die binnen het toepassingsgebied vallen van het controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht, zoals beschreven in artikel 5 van Verordening (EU) 2022/932, wordt ook rekening gehouden met de volgende criteria, indien die beschikbaar zijn:






  i) | de resultaten van controles door de Commissie in derde landen; |
| --- | --- | --- |

e)

wat betreft levensmiddelen die binnen het toepassingsgebied vallen van het controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht, zoals beschreven in artikel 5 van Verordening (EU) 2022/932, wordt ook rekening gehouden met de volgende criteria, indien die beschikbaar zijn:

i)

de resultaten van controles door de Commissie in derde landen;

| ii) | alle informatie die twijfel doet rijzen over de betrouwbaarheid van garanties inzake de conformiteit van ingevoerde levensmiddelen met de voorschriften van de Unie; |
| --- | --- |

ii)

alle informatie die twijfel doet rijzen over de betrouwbaarheid van garanties inzake de conformiteit van ingevoerde levensmiddelen met de voorschriften van de Unie;

| iii) | informatie over verhoogde waakzaamheid. |
| --- | --- |

iii)

informatie over verhoogde waakzaamheid.

---

(*)  Andere gekweekte landdieren zoals gedefinieerd in vermelding 1017000 in deel A van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 396/2005.

*

(**)  Visserijproducten zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55).

**

(***)  Verwerkte producten zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 139 van 30.4.2004, blz. 1).

***

---

BIJLAGE II

Criteria voor de bemonsteringsstrategie

1)

| a) | een geschiedenis van niet-naleving; |
| --- | --- |

a)

een geschiedenis van niet-naleving;

| b) | tekortkomingen bij de toepassing van de gevarenanalyse en kritische controlepunten en daarmee verband houdende zelfcontroles; |
| --- | --- |

b)

tekortkomingen bij de toepassing van de gevarenanalyse en kritische controlepunten en daarmee verband houdende zelfcontroles;

| c) | tekortkomingen bij het bijhouden van registers overeenkomstig de voorschriften van sectie III, deel A, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 852/2004; |
| --- | --- |

c)

tekortkomingen bij het bijhouden van registers overeenkomstig de voorschriften van sectie III, deel A, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 852/2004;

| d) | representatieve bemonstering ongeacht de omvang van de exploitant van het levensmiddelenbedrijf; |
| --- | --- |

d)

representatieve bemonstering ongeacht de omvang van de exploitant van het levensmiddelenbedrijf;

| e) | nieuwe situaties (veranderingen in consumptiepatronen, natuurrampen of economische problemen die tot veranderingen in de handelsketens voor levensmiddelen leiden enz.). |
| --- | --- |

e)

nieuwe situaties (veranderingen in consumptiepatronen, natuurrampen of economische problemen die tot veranderingen in de handelsketens voor levensmiddelen leiden enz.).

2)

| a) | de criteria van punt 3 van bijlage I en punt 1 van deze bijlage; |
| --- | --- |

a)

de criteria van punt 3 van bijlage I en punt 1 van deze bijlage;

| b) | het aandeel van de desbetreffende inrichting in het totale productievolume van de slachthuizen, uitsnijderijen, inrichtingen voor melkproductie, inrichtingen voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten en aquacultuurproducten, inrichtingen voor honing, inrichtingen voor eieren en eierpakstations in de lidstaat; |
| --- | --- |

b)

het aandeel van de desbetreffende inrichting in het totale productievolume van de slachthuizen, uitsnijderijen, inrichtingen voor melkproductie, inrichtingen voor de productie en het in de handel brengen van visserijproducten en aquacultuurproducten, inrichtingen voor honing, inrichtingen voor eieren en eierpakstations in de lidstaat;

| c) | de relevante oorsprong van de geslachte dieren, melk, aquacultuurproducten, honing en eieren. |
| --- | --- |

c)

de relevante oorsprong van de geslachte dieren, melk, aquacultuurproducten, honing en eieren.

3)

Bij de bemonstering wordt ernaar gestreefd eenzelfde exploitant van een levensmiddelenbedrijf niet meermaals te bemonsteren, tenzij die exploitant op basis van de criteria van punt 1 is geïdentificeerd of in het controleplan een passende motivering is gegeven. De geplande controlefrequentie wordt nageleefd.

4)

Wat betreft levensmiddelen die vallen binnen het toepassingsgebied van het controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht, zoals bedoeld in artikel 4 van Verordening (EU) 2022/932, worden monsters genomen van levensmiddelen die in de handel worden gebracht en van levensmiddelen die bestemd zijn om in de handel te worden gebracht (primair stadium, vrije uitloop, slachthuizen, tijdens de verwerking, opslag of verkoop van levensmiddelen enz.).

---

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/13

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2022/932 VAN DE COMMISSIE

van 9 juni 2022

betreffende eenvormige praktische regelingen voor de uitvoering van officiële controles wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, specifieke aanvullende inhoud van meerjarige nationale controleplannen en specifieke aanvullende regelingen voor de opstelling daarvan

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de levensmiddelen- en diervoederwetgeving en van de voorschriften inzake diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en gewasbeschermingsmiddelen te waarborgen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 999/2001, (EG) nr. 396/2005, (EG) nr. 1069/2009, (EG) nr. 1107/2009, (EU) nr. 1151/2012, (EU) nr. 652/2014, (EU) 2016/429 en (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 1/2005 en (EG) nr. 1099/2009 van de Raad en de Richtlijnen 98/58/EG, 1999/74/EG, 2007/43/EG, 2008/119/EG en 2008/120/EG van de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 854/2004 en (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad, de Richtlijnen 89/608/EEG, 89/662/EEG, 90/425/EEG, 91/496/EEG, 96/23/EG, 96/93/EG en 97/78/EG van de Raad en Besluit 92/438/EEG van de Raad (verordening officiële controles) (1), en met name artikel 19, lid 3, punt a) en punt b),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Verordening (EU) 2017/625 bevat regels voor de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om de naleving van de Uniewetgeving op het gebied van levensmiddelen en voedselveiligheid te controleren. In artikel 109 van die verordening is bepaald dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de officiële controles door de bevoegde autoriteiten worden verricht op basis van een meerjarig nationaal controleplan (MNCP). Verordening (EU) 2017/625 bevat daarnaast specifieke voorschriften betreffende de algemene inhoud van het MNCP, verplicht de lidstaten om in hun MNCP in officiële controles op contaminanten in levensmiddelen te voorzien en verleent de Commissie in dit verband de bevoegdheid om specifieke aanvullende inhoud van het MNCP en specifieke aanvullende regelingen voor de opstelling ervan vast te stellen, alsmede een eenvormige minimale frequentie van officiële controles, rekening houdend met de gevaren en risico’s in verband met de stoffen als bedoeld in artikel 19, lid 1, van die verordening. |
| --- | --- |

(1)

Verordening (EU) 2017/625 bevat regels voor de uitvoering van officiële controles en andere officiële activiteiten door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om de naleving van de Uniewetgeving op het gebied van levensmiddelen en voedselveiligheid te controleren. In artikel 109 van die verordening is bepaald dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de officiële controles door de bevoegde autoriteiten worden verricht op basis van een meerjarig nationaal controleplan (MNCP). Verordening (EU) 2017/625 bevat daarnaast specifieke voorschriften betreffende de algemene inhoud van het MNCP, verplicht de lidstaten om in hun MNCP in officiële controles op contaminanten in levensmiddelen te voorzien en verleent de Commissie in dit verband de bevoegdheid om specifieke aanvullende inhoud van het MNCP en specifieke aanvullende regelingen voor de opstelling ervan vast te stellen, alsmede een eenvormige minimale frequentie van officiële controles, rekening houdend met de gevaren en risico’s in verband met de stoffen als bedoeld in artikel 19, lid 1, van die verordening.

| (2) | Bij Verordening (EU) 2017/625 is Richtlijn 96/23/EG van de Raad (2) ingetrokken, die voorzag in controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen, waaronder verontreinigingen, in levende dieren en producten van dierlijke oorsprong en die specifieke voorschriften bevatte voor de plannen van de lidstaten voor het toezicht op de opsporing van binnen het toepassingsgebied van die richtlijn vallende residuen of stoffen. Verordening (EU) 2017/625 omvat echter niet alle maatregelen van die richtlijn of van de door de Commissie op basis daarvan vastgestelde handelingen. Met het oog op een soepele overgang is derhalve bij Verordening (EU) 2017/625 bepaald dat bevoegde autoriteiten de officiële controles overeenkomstig de bijlagen bij Richtlijn 96/23/EG tot en met 14 december 2022 of tot de datum van toepassing van de door de Commissie vast te stellen overeenkomstige voorschriften moesten blijven uitvoeren. Deze verordening en Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 van de Commissie (3) zijn daarom gericht op het waarborgen van de continuïteit van de regels van Richtlijn 96/23/EG betreffende de inhoud van het MNCP en de opstelling daarvan alsook de minimale frequentie van officiële controles wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, binnen het kader van Verordening (EU) 2017/625. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EU) 2017/625 is Richtlijn 96/23/EG van de Raad (2) ingetrokken, die voorzag in controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen, waaronder verontreinigingen, in levende dieren en producten van dierlijke oorsprong en die specifieke voorschriften bevatte voor de plannen van de lidstaten voor het toezicht op de opsporing van binnen het toepassingsgebied van die richtlijn vallende residuen of stoffen. Verordening (EU) 2017/625 omvat echter niet alle maatregelen van die richtlijn of van de door de Commissie op basis daarvan vastgestelde handelingen. Met het oog op een soepele overgang is derhalve bij Verordening (EU) 2017/625 bepaald dat bevoegde autoriteiten de officiële controles overeenkomstig de bijlagen bij Richtlijn 96/23/EG tot en met 14 december 2022 of tot de datum van toepassing van de door de Commissie vast te stellen overeenkomstige voorschriften moesten blijven uitvoeren. Deze verordening en Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 van de Commissie (3) zijn daarom gericht op het waarborgen van de continuïteit van de regels van Richtlijn 96/23/EG betreffende de inhoud van het MNCP en de opstelling daarvan alsook de minimale frequentie van officiële controles wat verontreinigingen in levensmiddelen betreft, binnen het kader van Verordening (EU) 2017/625.

| (3) | In het licht van de in artikel 47 van Verordening (EU) 2017/625 vastgestelde specifieke bepalingen voor officiële controles van levensmiddelen van dierlijke oorsprong die uit derde landen in de Unie worden binnengebracht, moeten de lidstaten worden verplicht om twee verschillende plannen voor de controle op contaminanten in levensmiddelen in hun MNCP’s op te nemen, één voor dergelijke levensmiddelen van dierlijke oorsprong die de Unie worden binnengebracht en één voor alle andere levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht. |
| --- | --- |

(3)

In het licht van de in artikel 47 van Verordening (EU) 2017/625 vastgestelde specifieke bepalingen voor officiële controles van levensmiddelen van dierlijke oorsprong die uit derde landen in de Unie worden binnengebracht, moeten de lidstaten worden verplicht om twee verschillende plannen voor de controle op contaminanten in levensmiddelen in hun MNCP’s op te nemen, één voor dergelijke levensmiddelen van dierlijke oorsprong die de Unie worden binnengebracht en één voor alle andere levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht.

| (4) | Het plan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht, moet de officiële controles omvatten van al dit soort levensmiddelen die bestemd zijn om in de Unie in de handel te worden gebracht, maar ook officiële controles van visserijproducten die moeten worden uitgevoerd op vaartuigen wanneer deze een haven in een lidstaat aandoen, overeenkomstig artikel 68 van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/627 van de Commissie (4), aangezien die vaartuigen, ongeacht welke vlag zij voeren, als vergelijkbaar met grenscontrolepunten moeten worden beschouwd. |
| --- | --- |

(4)

Het plan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht, moet de officiële controles omvatten van al dit soort levensmiddelen die bestemd zijn om in de Unie in de handel te worden gebracht, maar ook officiële controles van visserijproducten die moeten worden uitgevoerd op vaartuigen wanneer deze een haven in een lidstaat aandoen, overeenkomstig artikel 68 van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/627 van de Commissie (4), aangezien die vaartuigen, ongeacht welke vlag zij voeren, als vergelijkbaar met grenscontrolepunten moeten worden beschouwd.

| (5) | Het plan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht, moet betrekking hebben op alle andere levensmiddelen, namelijk de binnenlandse voedselproductie van elke lidstaat, levensmiddelen die uit andere lidstaten worden binnengebracht en levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht. Het moet ook betrekking hebben op samengestelde producten in de zin van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/625 van de Commissie (5), zelfs als die producten de Unie worden binnengebracht vanuit derde landen, aangezien sommige van die producten niet hoeven te worden gecontroleerd aan grenscontrolepunten overeenkomstig Verordening (EU) 2017/625. |
| --- | --- |

(5)

Het plan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht, moet betrekking hebben op alle andere levensmiddelen, namelijk de binnenlandse voedselproductie van elke lidstaat, levensmiddelen die uit andere lidstaten worden binnengebracht en levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht. Het moet ook betrekking hebben op samengestelde producten in de zin van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/625 van de Commissie (5), zelfs als die producten de Unie worden binnengebracht vanuit derde landen, aangezien sommige van die producten niet hoeven te worden gecontroleerd aan grenscontrolepunten overeenkomstig Verordening (EU) 2017/625.

| (6) | Naast de voorschriften voor de combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten voor de door de lidstaten te nemen monsters en de te gebruiken bemonsteringsstrategie, met inbegrip van de criteria die zij moeten hanteren voor het bepalen van de inhoud van hun plannen en de uitvoering van de daarmee verband houdende officiële controles zoals die zijn vastgesteld bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931, moeten in deze verordening voor elk van de plannen minimale controlefrequenties worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat in de hele Unie op alle producten ten minste tot op zekere hoogte controles worden uitgevoerd. In het belang van de evenredigheid moeten deze minimale frequenties van de controles per jaar, afhankelijk van de producten, op basis van de productiegegevens van de lidstaten en de bevolkingsomvang van de lidstaten worden vastgesteld, maar met een redelijk minimumaantal en aan de hand van het aantal ingevoerde zendingen. Om dezelfde reden, en met name om buitensporige lasten en kosten te voorkomen, is het passend de lidstaten toe te staan om op bepaalde combinaties van contaminanten en producten geen officiële controles uit te voeren, mits de MNCP’s deze keuze rechtvaardigen. Wat, met name, ingevoerde zendingen betreft, mogen levensmiddelen die worden ingevoerd uit derde landen die in de lijst in bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2129 van de Commissie (6) zijn opgenomen, en waarmee de Unie overeenkomsten inzake gelijkwaardigheid met betrekking tot materiële controles heeft gesloten, niet op het aantal ingevoerde zendingen in mindering worden gebracht, aangezien de lidstaten hun controles met een frequentie zoals die in die overeenkomsten is bepaald, moeten uitvoeren. |
| --- | --- |

(6)

Naast de voorschriften voor de combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten voor de door de lidstaten te nemen monsters en de te gebruiken bemonsteringsstrategie, met inbegrip van de criteria die zij moeten hanteren voor het bepalen van de inhoud van hun plannen en de uitvoering van de daarmee verband houdende officiële controles zoals die zijn vastgesteld bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931, moeten in deze verordening voor elk van de plannen minimale controlefrequenties worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat in de hele Unie op alle producten ten minste tot op zekere hoogte controles worden uitgevoerd. In het belang van de evenredigheid moeten deze minimale frequenties van de controles per jaar, afhankelijk van de producten, op basis van de productiegegevens van de lidstaten en de bevolkingsomvang van de lidstaten worden vastgesteld, maar met een redelijk minimumaantal en aan de hand van het aantal ingevoerde zendingen. Om dezelfde reden, en met name om buitensporige lasten en kosten te voorkomen, is het passend de lidstaten toe te staan om op bepaalde combinaties van contaminanten en producten geen officiële controles uit te voeren, mits de MNCP’s deze keuze rechtvaardigen. Wat, met name, ingevoerde zendingen betreft, mogen levensmiddelen die worden ingevoerd uit derde landen die in de lijst in bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2129 van de Commissie (6) zijn opgenomen, en waarmee de Unie overeenkomsten inzake gelijkwaardigheid met betrekking tot materiële controles heeft gesloten, niet op het aantal ingevoerde zendingen in mindering worden gebracht, aangezien de lidstaten hun controles met een frequentie zoals die in die overeenkomsten is bepaald, moeten uitvoeren.

| (7) | Om te zorgen voor een uitgebreide inhoud van de MNCP’s wat de aanwezigheid van contaminanten in levensmiddelen betreft, moet worden bepaald welke informatie de lidstaten in hun MNCP’s moeten opnemen over de keuzes die zij in hun plannen hebben gemaakt. |
| --- | --- |

(7)

Om te zorgen voor een uitgebreide inhoud van de MNCP’s wat de aanwezigheid van contaminanten in levensmiddelen betreft, moet worden bepaald welke informatie de lidstaten in hun MNCP’s moeten opnemen over de keuzes die zij in hun plannen hebben gemaakt.

| (8) | Om te zorgen voor een uniforme uitvoering van deze verordening moeten de lidstaten worden verplicht om hun controleplannen jaarlijks bij de Commissie ter evaluatie in te dienen en in een procedure voor die evaluatie te voorzien. |
| --- | --- |

(8)

Om te zorgen voor een uniforme uitvoering van deze verordening moeten de lidstaten worden verplicht om hun controleplannen jaarlijks bij de Commissie ter evaluatie in te dienen en in een procedure voor die evaluatie te voorzien.

| (9) | De gegevens die de lidstaten in het kader van officiële controles op de aanwezigheid van contaminanten in levensmiddelen verzamelen, moeten ook aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) worden toegezonden overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (7). Om de monitoring van recente gegevens mogelijk te maken, moeten alle lidstaten regelmatig en voor dezelfde datum gegevens indienen. |
| --- | --- |

(9)

De gegevens die de lidstaten in het kader van officiële controles op de aanwezigheid van contaminanten in levensmiddelen verzamelen, moeten ook aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) worden toegezonden overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (7). Om de monitoring van recente gegevens mogelijk te maken, moeten alle lidstaten regelmatig en voor dezelfde datum gegevens indienen.

| (10) | Artikel 150, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 voorziet in een overgangsperiode waarin de lidstaten tot en met 14 december 2022 officiële controles overeenkomstig Richtlijn 96/23/EG moeten verrichten. In artikel 19, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 is bepaald dat officiële controles om de naleving van de regels inzake levensmiddelen en voedselveiligheid alsook diervoeders en de veiligheid van diervoeders te verifiëren, officiële controles moeten omvatten op relevante stoffen, met inbegrip van stoffen die worden gebruikt in materialen die met levensmiddelen in contact komen, contaminanten, niet-toegelaten, verboden en onwenselijke stoffen waarvan het gebruik bij of aanwezigheid op gewassen of dieren of tijdens de productie of verwerking van levensmiddelen of diervoeders tot gevolg kan hebben dat residuen van die stoffen in levensmiddelen of diervoeders terechtkomen. Aangezien de laatste door de lidstaten uit hoofde van Richtlijn 96/23/EG vastgestelde monitoringplannen voor het jaar 2022 gelden, en dus ook na 14 december 2022 van toepassing zijn, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2023. |
| --- | --- |

(10)

Artikel 150, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 voorziet in een overgangsperiode waarin de lidstaten tot en met 14 december 2022 officiële controles overeenkomstig Richtlijn 96/23/EG moeten verrichten. In artikel 19, lid 1, van Verordening (EU) 2017/625 is bepaald dat officiële controles om de naleving van de regels inzake levensmiddelen en voedselveiligheid alsook diervoeders en de veiligheid van diervoeders te verifiëren, officiële controles moeten omvatten op relevante stoffen, met inbegrip van stoffen die worden gebruikt in materialen die met levensmiddelen in contact komen, contaminanten, niet-toegelaten, verboden en onwenselijke stoffen waarvan het gebruik bij of aanwezigheid op gewassen of dieren of tijdens de productie of verwerking van levensmiddelen of diervoeders tot gevolg kan hebben dat residuen van die stoffen in levensmiddelen of diervoeders terechtkomen. Aangezien de laatste door de lidstaten uit hoofde van Richtlijn 96/23/EG vastgestelde monitoringplannen voor het jaar 2022 gelden, en dus ook na 14 december 2022 van toepassing zijn, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2023.

| (11) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, |
| --- | --- |

(11)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp en toepassingsgebied

Bij deze verordening worden uniforme praktische regelingen vastgesteld voor de uitvoering van officiële controles op de aanwezigheid van contaminanten in levensmiddelen, met betrekking tot:

| a) | de eenvormige minimale frequentie van deze officiële controles per jaar, en |
| --- | --- |

a)

de eenvormige minimale frequentie van deze officiële controles per jaar, en

| b) | specifieke regelingen en specifieke inhoud voor de MNCP’s van de lidstaten, in aanvulling op hetgeen is vastgesteld in artikel 110 van Verordening (EU) 2017/625. |
| --- | --- |

b)

specifieke regelingen en specifieke inhoud voor de MNCP’s van de lidstaten, in aanvulling op hetgeen is vastgesteld in artikel 110 van Verordening (EU) 2017/625.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de definities van Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad (8), Verordening (EG) nr. 178/2002, Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad (9), Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (10), Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (11), Aanbeveling 2013/165/EU van de Commissie (12), Verordening (EU) 2017/644 van de Commissie (13) en Verordening (EU) 2017/2158 van de Commissie (14).

8

9

10

11

12

13

14

HOOFDSTUK II

INHOUD VAN HET MNCP

Artikel 3

Algemene bepalingen

De lidstaten zorgen ervoor dat het deel van het MNCP dat betrekking heeft op de uitvoering van officiële controles op de aanwezigheid van contaminanten in levensmiddelen, het volgende omvat:

| a) | een “controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht”, zoals bedoeld in artikel 4, en |
| --- | --- |

a)

een “controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht”, zoals bedoeld in artikel 4, en

| b) | een “controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht” als bedoeld in artikel 5. |
| --- | --- |

b)

een “controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht” als bedoeld in artikel 5.

Artikel 4

Controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht

1.   De lidstaten stellen een controleplan op betreffende de aanwezigheid van de contaminanten of groepen contaminanten in levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht, met uitzondering van levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht. Dit plan heeft betrekking op officiële controles van de binnenlandse voedselproductie van elke lidstaat, op levensmiddelen die uit andere lidstaten worden binnengebracht, op levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht en op samengestelde producten, zelfs wanneer die de Unie worden binnengebracht vanuit derde landen.

2.   Het controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht, omvat:

| a) | de door de lidstaat overeenkomstig bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde lijst van combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten die moeten worden gecontroleerd; |
| --- | --- |

a)

de door de lidstaat overeenkomstig bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde lijst van combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten die moeten worden gecontroleerd;

| b) | de door de lidstaat overeenkomstig bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde bemonsteringsstrategie, en |
| --- | --- |

b)

de door de lidstaat overeenkomstig bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde bemonsteringsstrategie, en

| c) | de door de lidstaat vastgestelde werkelijke controlefrequenties, rekening houdend met de in bijlage I vastgestelde minimale frequenties van de controles per jaar. |
| --- | --- |

c)

de door de lidstaat vastgestelde werkelijke controlefrequenties, rekening houdend met de in bijlage I vastgestelde minimale frequenties van de controles per jaar.

3.   De lidstaten kunnen in de controleplannen informatie opnemen over de controles met betrekking tot de combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten waarvoor in de nationale wetgeving nationale maximumgehalten of andere bij regelgeving bepaalde waarden zijn vastgesteld.

Artikel 5

Controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht

1.   De lidstaten stellen een controleplan op betreffende de aanwezigheid van de contaminanten of groepen contaminanten in levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht en bestemd zijn om in de Unie in de handel te worden gebracht. Dit plan heeft betrekking op de officiële controles van levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht en bestemd zijn om in de Unie in de handel te worden gebracht en van visserijproducten die op vaartuigen moeten worden uitgevoerd wanneer zij een haven in een lidstaat aandoen.

2.   Het controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht, omvat:

| a) | de door de lidstaat overeenkomstig bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde lijst van combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten die moeten worden gecontroleerd; |
| --- | --- |

a)

de door de lidstaat overeenkomstig bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde lijst van combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten die moeten worden gecontroleerd;

| b) | de door de lidstaat overeenkomstig bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde bemonsteringsstrategie, en |
| --- | --- |

b)

de door de lidstaat overeenkomstig bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vastgestelde bemonsteringsstrategie, en

| c) | de door de lidstaat vastgestelde werkelijke controlefrequenties, rekening houdend met de in bijlage II vastgestelde minimale frequenties van de controles per jaar. |
| --- | --- |

c)

de door de lidstaat vastgestelde werkelijke controlefrequenties, rekening houdend met de in bijlage II vastgestelde minimale frequenties van de controles per jaar.

3.   De lidstaten kunnen in de controleplannen informatie opnemen over de controles met betrekking tot de combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten waarvoor in de nationale wetgeving nationale maximumgehalten of andere bij regelgeving bepaalde waarden zijn vastgesteld.

Artikel 6

Gemeenschappelijke voorschriften voor de controleplannen

In de in artikel 3 bedoelde controleplannen wordt bovendien het volgende vermeld:

| a) | een motivering voor geselecteerde combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten, waarbij ook wordt toegelicht op welke manier rekening is gehouden met de in bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vermelde criteria, zelfs als er geen wijzigingen zijn aangebracht ten opzichte van het plan van het voorgaande jaar; |
| --- | --- |

a)

een motivering voor geselecteerde combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten, waarbij ook wordt toegelicht op welke manier rekening is gehouden met de in bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 vermelde criteria, zelfs als er geen wijzigingen zijn aangebracht ten opzichte van het plan van het voorgaande jaar;

| b) | een motivering van dat besluit, indien in een plan is bepaald dat officiële controles van bepaalde combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten niet jaarlijks, maar binnen een bepaalde termijn worden uitgevoerd, en |
| --- | --- |

b)

een motivering van dat besluit, indien in een plan is bepaald dat officiële controles van bepaalde combinaties van contaminanten of groepen contaminanten en groepen producten niet jaarlijks, maar binnen een bepaalde termijn worden uitgevoerd, en

| c) | informatie over de bevoegde autoriteit(en) die voor de uitvoering van de plannen verantwoordelijk is/zijn. |
| --- | --- |

c)

informatie over de bevoegde autoriteit(en) die voor de uitvoering van de plannen verantwoordelijk is/zijn.

HOOFDSTUK III

INDIENING EN EVALUATIE VAN DE CONTROLEPLANNEN EN INDIENING VAN GEGEVENS DOOR DE LIDSTATEN

Artikel 7

Indiening en evaluatie van de controleplannen

Uiterlijk op 31 maart van elk jaar dienen de lidstaten de in artikel 3 bedoelde controleplannen voor het lopende jaar elektronisch in bij de Commissie.

De Commissie evalueert de controleplannen op basis van deze verordening en Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 en deelt haar evaluatie waar nodig aan elke lidstaat mee.

De lidstaten houden bij de uitvoering van hun controleplannen en bij de voorbereiding voor de volgende indiening van hun plannen overeenkomstig dit artikel rekening met de opmerkingen van de Commissie. Wanneer de Commissie echter constateert dat een plan grote tekortkomingen heeft, kan zij de betrokken lidstaat verzoeken een geactualiseerd plan in te dienen op een eerdere datum dan 31 maart van het volgende jaar.

Indien een lidstaat besluit zijn controleplannen niet te actualiseren op basis van de opmerkingen van de Commissie, motiveert hij dat standpunt.

Artikel 8

Indiening van gegevens door de lidstaten

Uiterlijk op 30 juni zenden de lidstaten de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) alle gegevens toe die in het kader van de in artikel 3 bedoelde controleplannen zijn verzameld.

HOOFDSTUK IV

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 9

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2023.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 9 juni 2022.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 95 van 7.4.2017, blz. 1.

1

(2)  Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG (PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10).

2

(3)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/931 van de Commissie van 23 maart 2022 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor de uitvoering van officiële controles in verband met verontreinigingen in levensmiddelen (zie bladzijde 7 van dit Publicatieblad).

3

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/627 van de Commissie van 15 maart 2019 tot vaststelling van eenvormige praktische regelingen voor de uitvoering van officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong overeenkomstig Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2074/2005 van de Commissie wat officiële controles betreft (PB L 131 van 17.5.2019, blz. 51).

4

(5)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/625 van de Commissie van 4 maart 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft voorwaarden voor de binnenkomst in de Unie van zendingen van bepaalde voor menselijke consumptie bestemde dieren en goederen (PB L 131 van 17.5.2019, blz. 18).

5

(6)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2129 van de Commissie van 25 november 2019 tot vaststelling van regels voor de eenvormige toepassing van de frequentie van de overeenstemmingscontroles en de materiële controles van bepaalde zendingen dieren en goederen die de Unie binnenkomen (PB L 321 van 12.12.2019, blz. 122).

6

(7)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1).

7

(8)  Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1).

8

(9)  Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 139 van 30.4.2004, blz. 1).

9

(10)  Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55).

10

(11)  Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1).

11

(12)  Aanbeveling 2013/165/EU van de Commissie van 27 maart 2013 betreffende de aanwezigheid van T-2- en HT-2-toxine in granen en graanproducten (PB L 91 van 3.4.2013, blz. 12).

12

(13)  Verordening (EU) 2017/644 van de Commissie van 5 april 2017 tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de controle op het gehalte aan dioxinen en dioxineachtige en niet-dioxineachtige pcb’s in bepaalde levensmiddelen en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 589/2014 (PB L 92 van 6.4.2017, blz. 9).

13

(14)  Verordening (EU) 2017/2158 van de Commissie van 20 november 2017 tot vaststelling van risicobeperkende maatregelen en referentieniveaus voor de reductie van de acrylamidegehalten in levensmiddelen (PB L 304 van 21.11.2017, blz. 24).

14

---

BIJLAGE I

Minimale frequenties van controles per lidstaat in het controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht

1.   Levensmiddelen van dierlijke oorsprong

| a) | De lidstaten nemen in het controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht de volgende minimale frequenties van controles in acht: | Controlefrequentie |
| --- | --- | --- |
| Onverwerkt vlees van runderen (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | Minimaal 0,02 % van het totale aantal geslachte dieren |
| Onverwerkt vlees van schapen en geiten (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | Minimaal 0,004 % van het totale aantal geslachte dieren |
| Onverwerkt vlees van varkens (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | Minimaal 0,003 % van het totale aantal geslachte dieren |
| Onverwerkt vlees van paardachtigen (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |
| Onverwerkt vlees van pluimvee (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | Voor elke betrokken categorie pluimvee (vleeskuikens, uitstootkippen, kalkoenen en ander pluimvee) minimaal 1 monster per 3 000  ton van de jaarproductie (geschat gewicht) |
| Onverwerkt vlees van andere gekweekte landdieren (*1) (met inbegrip van eetbaar slachtafval) | Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |
| Rauwe melk van runderen | Minimaal 1 monster per 110 000  ton van de jaarproductie van melk |
| Rauwe melk van schapen en geiten | Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |
| Verse kippeneieren en andere eieren | Minimaal 1 monster per 3 700  ton van de jaarproductie van eieren |
| Honing | Minimaal 1 monster per 1 300  ton van de jaarproductie |
| Onverwerkte visserijproducten (*2) (met uitzondering van schaaldieren) | Minimaal 1 monster per 700 ton van de jaarproductie van aquacultuur voor de eerste 60 000  ton van de productie en vervolgens 1 monster voor elke extra 2 000  ton
  Het aantal voor gevangen visserijproducten te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |
| Schaaldieren en tweekleppige weekdieren | Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |
| Vetten en oliën van dieren en mariene organismen | Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |
| Verwerkte producten van dierlijke oorsprong (*3) | Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen |

a)

De lidstaten nemen in het controleplan voor levensmiddelen die in de Unie in de handel worden gebracht de volgende minimale frequenties van controles in acht:

Controlefrequentie

Onverwerkt vlees van runderen (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

Minimaal 0,02 % van het totale aantal geslachte dieren

Onverwerkt vlees van schapen en geiten (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

Minimaal 0,004 % van het totale aantal geslachte dieren

Onverwerkt vlees van varkens (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

Minimaal 0,003 % van het totale aantal geslachte dieren

Onverwerkt vlees van paardachtigen (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

Onverwerkt vlees van pluimvee (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

Voor elke betrokken categorie pluimvee (vleeskuikens, uitstootkippen, kalkoenen en ander pluimvee) minimaal 1 monster per 3 000  ton van de jaarproductie (geschat gewicht)

Onverwerkt vlees van andere gekweekte landdieren (*1) (met inbegrip van eetbaar slachtafval)

Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

Rauwe melk van runderen

Minimaal 1 monster per 110 000  ton van de jaarproductie van melk

Rauwe melk van schapen en geiten

Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

Verse kippeneieren en andere eieren

Minimaal 1 monster per 3 700  ton van de jaarproductie van eieren

Honing

Minimaal 1 monster per 1 300  ton van de jaarproductie

Onverwerkte visserijproducten (*2) (met uitzondering van schaaldieren)

Minimaal 1 monster per 700 ton van de jaarproductie van aquacultuur voor de eerste 60 000  ton van de productie en vervolgens 1 monster voor elke extra 2 000  ton

Het aantal voor gevangen visserijproducten te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

Schaaldieren en tweekleppige weekdieren

Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

Vetten en oliën van dieren en mariene organismen

Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

Verwerkte producten van dierlijke oorsprong (*3)

Het aantal te nemen monsters wordt door de lidstaten zelf vastgesteld naargelang van het productieniveau en van de geconstateerde problemen

| b) | De lidstaten voeren jaarlijks controles uit op “metalen” in ten minste 10 % van de monsters die voor elke productgroep overeenkomstig de tabel in deze bijlage worden genomen, met uitzondering van de productgroepen “schaaldieren en tweekleppige weekdieren”, “vetten en oliën van dieren en mariene organismen” en “verwerkte producten van dierlijke oorsprong”. |
| --- | --- |

b)

De lidstaten voeren jaarlijks controles uit op “metalen” in ten minste 10 % van de monsters die voor elke productgroep overeenkomstig de tabel in deze bijlage worden genomen, met uitzondering van de productgroepen “schaaldieren en tweekleppige weekdieren”, “vetten en oliën van dieren en mariene organismen” en “verwerkte producten van dierlijke oorsprong”.

| c) | De lidstaten voeren jaarlijks controles uit op “mycotoxinen” in ten minste 10 % van de monsters die voor de productgroep “rauwe melk van runderen” en “rauwe melk van schapen en geiten” worden genomen overeenkomstig de tabel in deze bijlage. |
| --- | --- |

c)

De lidstaten voeren jaarlijks controles uit op “mycotoxinen” in ten minste 10 % van de monsters die voor de productgroep “rauwe melk van runderen” en “rauwe melk van schapen en geiten” worden genomen overeenkomstig de tabel in deze bijlage.

| d) | Binnen de productgroep “onverwerkt vlees van runderen, schapen en geiten (met inbegrip van eetbaar slachtafval)” nemen de lidstaten monsters van alle soorten, waarbij zij rekening houden met de verhoudingen van de productievolumes. |
| --- | --- |

d)

Binnen de productgroep “onverwerkt vlees van runderen, schapen en geiten (met inbegrip van eetbaar slachtafval)” nemen de lidstaten monsters van alle soorten, waarbij zij rekening houden met de verhoudingen van de productievolumes.

| e) | Binnen de productgroep “onverwerkt vlees van pluimvee (met inbegrip van eetbaar slachtafval)” nemen de lidstaten monsters van alle soorten, waarbij zij rekening houden met de verschillen in productievolumes. |
| --- | --- |

e)

Binnen de productgroep “onverwerkt vlees van pluimvee (met inbegrip van eetbaar slachtafval)” nemen de lidstaten monsters van alle soorten, waarbij zij rekening houden met de verschillen in productievolumes.

| f) | Voor de bepaling van het aantal monsters voor visserijproducten en tweekleppige weekdieren moeten de lidstaten ook rekening houden met de geografische aspecten, de aangelande/productievolumes en de specifieke verontreinigingspatronen in de gebieden waar zij worden verzameld. |
| --- | --- |

f)

Voor de bepaling van het aantal monsters voor visserijproducten en tweekleppige weekdieren moeten de lidstaten ook rekening houden met de geografische aspecten, de aangelande/productievolumes en de specifieke verontreinigingspatronen in de gebieden waar zij worden verzameld.

| g) | Voor de berekening van de minimale frequenties van controles maken de lidstaten gebruik van de meest recente beschikbare productiegegevens, ten minste van het voorgaande of uiterlijk van het voorlaatste jaar, en in voorkomend geval aangepast om rekening te houden met bekende ontwikkelingen in de productie sinds de verstrekking van de gegevens. |
| --- | --- |

g)

Voor de berekening van de minimale frequenties van controles maken de lidstaten gebruik van de meest recente beschikbare productiegegevens, ten minste van het voorgaande of uiterlijk van het voorlaatste jaar, en in voorkomend geval aangepast om rekening te houden met bekende ontwikkelingen in de productie sinds de verstrekking van de gegevens.

| h) | Indien de overeenkomstig deze bijlage berekende controlefrequentie op minder dan vijf monsters per jaar uitkomt, mag de bemonstering eenmaal per twee jaar worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

h)

Indien de overeenkomstig deze bijlage berekende controlefrequentie op minder dan vijf monsters per jaar uitkomt, mag de bemonstering eenmaal per twee jaar worden uitgevoerd.

| i) | Indien de productie in een periode van drie jaar niet het niveau bereikt dat overeenkomt met één monster, analyseren de lidstaten ten minste eenmaal per drie jaar twee monsters, op voorwaarde dat de productie voor dat product op hun grondgebied plaatsvindt. |
| --- | --- |

i)

Indien de productie in een periode van drie jaar niet het niveau bereikt dat overeenkomt met één monster, analyseren de lidstaten ten minste eenmaal per drie jaar twee monsters, op voorwaarde dat de productie voor dat product op hun grondgebied plaatsvindt.

| j) | Monsters die zijn genomen in het kader van andere controleplannen die relevant zijn voor de analyse van contaminanten (bv. van farmacologisch werkzame stoffen en residuen daarvan, of van bestrijdingsmiddelenresiduen), mogen ook worden gebruikt voor controles op contaminanten, mits aan de voorschriften betreffende de controles op contaminanten wordt voldaan. |
| --- | --- |

j)

Monsters die zijn genomen in het kader van andere controleplannen die relevant zijn voor de analyse van contaminanten (bv. van farmacologisch werkzame stoffen en residuen daarvan, of van bestrijdingsmiddelenresiduen), mogen ook worden gebruikt voor controles op contaminanten, mits aan de voorschriften betreffende de controles op contaminanten wordt voldaan.

2.   Levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong (1)

De lidstaten nemen, afhankelijk van hun bevolkingsomvang, ten minste 100 tot 2 000 monsters per jaar. Er worden echter meer monsters genomen indien dit op grond van het risico noodzakelijk is, om ervoor te zorgen dat de controles doeltreffend blijven.

De bemonstering moet representatief zijn voor de verschillende contaminanten die in verschillende producten op de markt van de lidstaat aanwezig kunnen zijn, waarbij ook rekening wordt gehouden met verschillende verontreinigingspatronen voor producten uit verschillende regio’s en met de verschillende aantallen en omvang van exploitanten van levensmiddelenbedrijven.

---

(*1)  Andere gekweekte landdieren zoals gedefinieerd in vermelding 1017000 in deel A van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 396/2005.

(*2)  Visserijproducten zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 853/2004.

(*3)  Verwerkte producten zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 852/2004.

(1)  Voor de toepassing van deze verordening worden de criteria voor levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong ook toegepast op samengestelde producten.

---

BIJLAGE II

Minimale frequenties van controles per lidstaat in het controleplan voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong die in de Unie worden binnengebracht

De lidstaten nemen de in de onderstaande tabel opgenomen minimale frequenties van controles in acht.

Controles op grond van artikel 47, lid 1, punt d), (aangescherpte controles) en artikel 47, lid 1, punt e), (vrijwaringsmaatregelen) van Verordening (EU) 2017/625 worden bij de berekening van de minimale frequenties van controles van deze bijlage niet meegeteld.

Controles die worden uitgevoerd in het kader van de bestaande noodmaatregelen en de verscherpte officiële controles op basis van artikel 53 van Verordening (EG) nr. 178/2002 en artikel 65, lid 4, van Verordening (EU) 2017/625 worden bij de berekening van de minimale frequenties van controles van deze bijlage niet meegeteld.

Controles van levensmiddelen uit bepaalde in de lijst in bijlage II bij Verordening (EU) 2019/2129 opgenomen derde landen waarmee de Unie overeenkomsten inzake gelijkwaardigheid voor materiële controles heeft gesloten, worden bij de berekening van de minimale frequenties van controles van deze bijlage niet meegeteld.

Bij de controles van visserijproducten overeenkomstig artikel 68 van Verordening (EU) 2019/627 moeten de lidstaten rekening houden met de geografische aspecten, de aangelande/productievolumes en de specifieke verontreinigingspatronen in de gebieden waar zij worden verzameld.

| | Controlefrequentie |
| --- | --- |
| Runderen (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Schapen/geiten (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Varkens (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Paardachtigen (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Pluimvee (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Vlees van andere gekweekte landdieren (*1) (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Melk (met inbegrip van rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum van alle soorten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Eieren (met inbegrip van eieren en eiproducten van alle vogelsoorten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Honing (met inbegrip van honing en andere producten van de bijenteelt) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Onverwerkte visserijproducten (*2) met uitzondering van schaaldieren | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Schaaldieren en tweekleppige weekdieren (met inbegrip van vlees en vleesproducten) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |
| Onverwerkte vetten en oliën van dieren en mariene organismen (*3) | Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen |

Controlefrequentie

Runderen (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Schapen/geiten (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Varkens (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Paardachtigen (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, separatorvlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Pluimvee (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Vlees van andere gekweekte landdieren (*1) (met inbegrip van vlees, gehakt vlees, eetbaar slachtafval, vleesbereidingen en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Melk (met inbegrip van rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum van alle soorten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Eieren (met inbegrip van eieren en eiproducten van alle vogelsoorten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Honing (met inbegrip van honing en andere producten van de bijenteelt)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Onverwerkte visserijproducten (*2) met uitzondering van schaaldieren

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Schaaldieren en tweekleppige weekdieren (met inbegrip van vlees en vleesproducten)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Onverwerkte vetten en oliën van dieren en mariene organismen (*3)

Minimaal 1 % van de ingevoerde zendingen

Aanvullende bepalingen:

| 1. | De controlefrequentie voor andere verwerkte producten van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, zoals gelatine en collageen, wordt door elke lidstaat zelf vastgesteld, waarbij zij rekening houden met het aantal ingevoerde zendingen en de geconstateerde problemen. |
| --- | --- |

1.

De controlefrequentie voor andere verwerkte producten van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, zoals gelatine en collageen, wordt door elke lidstaat zelf vastgesteld, waarbij zij rekening houden met het aantal ingevoerde zendingen en de geconstateerde problemen.

| 2. | Voor de berekening van de in deze bijlage vermelde minimale frequenties van controles gebruiken de lidstaten de meest recente gegevens over het aantal zendingen dat via hun grenscontroleposten in de Unie wordt binnengebracht, ten minste van het voorgaande of uiterlijk van het voorlaatste jaar. |
| --- | --- |

2.

Voor de berekening van de in deze bijlage vermelde minimale frequenties van controles gebruiken de lidstaten de meest recente gegevens over het aantal zendingen dat via hun grenscontroleposten in de Unie wordt binnengebracht, ten minste van het voorgaande of uiterlijk van het voorlaatste jaar.

| 3. | Indien het aantal zendingen levensmiddelen dat in de Unie wordt binnengebracht en bestemd is om in de Unie in de handel te worden gebracht, kleiner is dan het aantal zendingen waarvoor één monster zou worden genomen, mogen de lidstaten de bemonstering eenmaal per twee of drie jaar uitvoeren. Indien het aantal ingevoerde zendingen over een periode van drie jaar kleiner is dan het aantal zendingen waarvoor één monster zou worden genomen, moeten de lidstaten ten minste één monster per drie jaar nemen. |
| --- | --- |

3.

Indien het aantal zendingen levensmiddelen dat in de Unie wordt binnengebracht en bestemd is om in de Unie in de handel te worden gebracht, kleiner is dan het aantal zendingen waarvoor één monster zou worden genomen, mogen de lidstaten de bemonstering eenmaal per twee of drie jaar uitvoeren. Indien het aantal ingevoerde zendingen over een periode van drie jaar kleiner is dan het aantal zendingen waarvoor één monster zou worden genomen, moeten de lidstaten ten minste één monster per drie jaar nemen.

| 4. | Monsters die zijn genomen in het kader van andere controleplannen die relevant zijn voor de analyse van contaminanten (bv. van farmacologisch werkzame stoffen en residuen daarvan, of van bestrijdingsmiddelenresiduen enz.), mogen ook worden gebruikt voor controles op contaminanten, mits aan de voorschriften betreffende de controles op contaminanten wordt voldaan. |
| --- | --- |

4.

Monsters die zijn genomen in het kader van andere controleplannen die relevant zijn voor de analyse van contaminanten (bv. van farmacologisch werkzame stoffen en residuen daarvan, of van bestrijdingsmiddelenresiduen enz.), mogen ook worden gebruikt voor controles op contaminanten, mits aan de voorschriften betreffende de controles op contaminanten wordt voldaan.

---

(*1)  Andere gekweekte landdieren zoals gedefinieerd in vermelding 1017000 in deel A van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 396/2005.

(*2)  Visserijproducten zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 853/2004.

(*3)  Verwerkte producten zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 852/2004.

---

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/23 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/23

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2022/933 VAN DE COMMISSIE

van 13 juni 2022

tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (1), en met name artikel 57, lid 4, en artikel 58, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (2) is gevoegd, dienen bepalingen voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen te worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(1)

Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (2) is gevoegd, dienen bepalingen voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen te worden vastgesteld.

| (2) | Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer. |
| --- | --- |

(2)

Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer.

| (3) | Volgens deze algemene regels dienen de in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen te worden ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-codes om de in kolom 3 genoemde redenen. |
| --- | --- |

(3)

Volgens deze algemene regels dienen de in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen te worden ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-codes om de in kolom 3 genoemde redenen.

| (4) | Er dient te worden bepaald dat een bindende tariefinlichting die is afgegeven voor onder deze verordening vallende goederen en die in strijd is met deze verordening, door de houder van die inlichting nog gedurende een bepaalde periode mag worden gebruikt op grond van artikel 34, lid 9, van Verordening (EU) nr. 952/2013. Die periode moet worden vastgesteld op drie maanden. |
| --- | --- |

(4)

Er dient te worden bepaald dat een bindende tariefinlichting die is afgegeven voor onder deze verordening vallende goederen en die in strijd is met deze verordening, door de houder van die inlichting nog gedurende een bepaalde periode mag worden gebruikt op grond van artikel 34, lid 9, van Verordening (EU) nr. 952/2013. Die periode moet worden vastgesteld op drie maanden.

| (5) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek, |
| --- | --- |

(5)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen worden in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde GN-codes.

Artikel 2

Een bindende tariefinlichting die niet in overeenstemming is met deze verordening, mag op grond van artikel 34, lid 9, van Verordening (EU) nr. 952/2013 nog gedurende een periode van drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening worden gebruikt.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 13 juni 2022.

Voor de Commissie

Gerassimos THOMAS

Directeur-generaal

Directoraat-generaal Belastingen en Douane-unie

---

(1)  
  PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1.

1

(2)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1).

2

---

BIJLAGE

| Omschrijving | Indeling
  (GN-code) | Motivering |
| --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| Drie artikelen die samen zijn opgemaakt voor de verkoop in het klein, bestaande uit:






  a) | een mouwloos kledingstuk van breiwerk (een zogenoemd hardloopvest) (93 % synthetische vezels en 7 % elastaan) dat het bovenlichaam bedekt en tot de taille reikt. De voorkant heeft een V-hals en kan vooraan volledig worden geopend met een ritssluiting, zonder overlappende sluiting. Aan de voorzijde van het kledingstuk bevinden zich twee rechthoekige, open borstzakjes van ongeveer 19 cm bij 8 cm, en twee rechthoekige, open zakjes van ongeveer 12 cm bij 14 cm ter hoogte van de taille.
  Aan de achterzijde bevindt zich één zakje met rubberbanden die zijn ontworpen om er bijvoorbeeld opvouwbare wandelstokken aan te bevestigen. |

Omschrijving

Indeling

(GN-code)

Motivering

(1)

(2)

(3)

Drie artikelen die samen zijn opgemaakt voor de verkoop in het klein, bestaande uit:

a)

een mouwloos kledingstuk van breiwerk (een zogenoemd hardloopvest) (93 % synthetische vezels en 7 % elastaan) dat het bovenlichaam bedekt en tot de taille reikt. De voorkant heeft een V-hals en kan vooraan volledig worden geopend met een ritssluiting, zonder overlappende sluiting. Aan de voorzijde van het kledingstuk bevinden zich twee rechthoekige, open borstzakjes van ongeveer 19 cm bij 8 cm, en twee rechthoekige, open zakjes van ongeveer 12 cm bij 14 cm ter hoogte van de taille.

Aan de achterzijde bevindt zich één zakje met rubberbanden die zijn ontworpen om er bijvoorbeeld opvouwbare wandelstokken aan te bevestigen.

| b) | twee zachte flessen met een vlakke bodem, elk met een inhoud van 500 ml, die in de borstzakjes passen en gemaakt zijn van polyurethaan, met een plastic deksel met een trekdop. |
| --- | --- |

b)

twee zachte flessen met een vlakke bodem, elk met een inhoud van 500 ml, die in de borstzakjes passen en gemaakt zijn van polyurethaan, met een plastic deksel met een trekdop.

Zie afbeelding (*).

De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur.

De drie artikelen die samen worden aangeboden, zijn drie afzonderlijke artikelen. Het gaat niet om samengestelde goederen, aangezien zij samen geen geheel vormen dat normaliter niet in afzonderlijke delen te koop wordt aangeboden. Het gaat niet om goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein in de zin van algemene regel 3 b) voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aangezien zij niet samen zijn opgemaakt om in een behoefte te voorzien of om een specifieke activiteit uit te voeren, met name omdat het ontwerp van de zakken het gebruik ervan niet beperkt tot het dragen van specifieke producten voor specifieke behoeften of activiteiten. De artikelen zijn afzonderlijke artikelen die los van elkaar kunnen worden gebruikt. Het dragen van een kledingstuk enerzijds en het drinken anderzijds zijn verschillende activiteiten die niet voorzien in dezelfde behoefte (het kledingstuk bedekt het bovenlichaam en de flessen zijn om uit te drinken).

Als een of meer artikelen van een “stel of assortiment” niet in een specifieke behoefte voorzien of niet zijn ontworpen om dezelfde specifieke activiteit uit te voeren, moet elk artikel afzonderlijk worden ingedeeld (zie ook de richtsnoeren voor de indeling in de gecombineerde nomenclatuur van goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein, deel B (II), punt 1) (1).

Daarom moeten de artikelen afzonderlijk worden ingedeeld.

De afzonderlijke, in de omschrijving genoemde artikelen moeten als volgt worden ingedeeld:

6110 30 99

| a) | De indeling is vastgesteld op basis van aantekening 9, tweede alinea, op hoofdstuk 61 en de tekst van de GN-codes 6110 , 6110 30 en 6110 30 99 . |
| --- | --- |

a)

De indeling is vastgesteld op basis van aantekening 9, tweede alinea, op hoofdstuk 61 en de tekst van de GN-codes 6110 , 6110 30 en 6110 30 99 .

Op basis van de objectieve kenmerken is het vest een kledingstuk van post 6110 . Deze post omvat een categorie artikelen van brei- of haakwerk, ontworpen om het bovenlichaam te bedekken (truien, jumpers, pullovers, slip-overs, vesten en dergelijke artikelen) (zie ook de GS-toelichting op post 6110 , eerste alinea).

De bij deze post bedoelde kleding is ontworpen om het bovenlichaam te bedekken, met of zonder mouwen, met ongeacht welke soort halsopening, met of zonder kraag en met of zonder zakken. Deze kleding kan vervaardigd zijn van ongeacht welke textielstof en van alle soorten brei- en haakwerk, ook lichtgewicht of fijngeribd (zie ook de toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur op post 6110 ).

Van het vest kan niet worden vastgesteld dat het voor het ene of het andere geslacht is ontworpen. Het vest moet worden ingedeeld als truien, jumpers, pullovers, slip-overs, vesten en dergelijke artikelen, van brei- of haakwerk, van synthetische of kunstmatige vezels, voor dames of voor meisjes.

3924 90 00

| b) | De indeling is vastgesteld op basis van de tekst van de GN-codes 3924 en 3924 90 00 . |
| --- | --- |

b)

De indeling is vastgesteld op basis van de tekst van de GN-codes 3924 en 3924 90 00 .

De flessen moeten worden ingedeeld als andere huishoudelijke artikelen en hygiënische en toiletartikelen, van kunststof.

Image 2

---

(1)  
  PB C 105 van 11.4.2013, blz. 1.

(*)  De afbeeldingen zijn louter ter informatie.

---

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/27 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/27

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2022/934 VAN DE COMMISSIE

van 16 juni 2022

tot onderwerping van de invoer van bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit Marokko aan registratie

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 14, lid 5 bis,

Na kennisgeving aan de lidstaten,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op 17 november 2021 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”) de inleiding bekendgemaakt van een antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit Marokko; zij deed dit naar aanleiding van een klacht die door de Association of European Wheel Manufacturers (“de klager”) werd ingediend namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie in de Unie van bepaalde aluminium wielen voor hun rekening nemen. |
| --- | --- |

(1)

Op 17 november 2021 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”) de inleiding bekendgemaakt van een antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde aluminium wielen van oorsprong uit Marokko; zij deed dit naar aanleiding van een klacht die door de Association of European Wheel Manufacturers (“de klager”) werd ingediend namens producenten die meer dan 25 % van de totale productie in de Unie van bepaalde aluminium wielen voor hun rekening nemen.

1.   PRODUCT WAARVAN DE INVOER AAN REGISTRATIE WORDT ONDERWORPEN

PRODUCT WAARVAN DE INVOER AAN REGISTRATIE WORDT ONDERWORPEN

| (2) | Het product waarvan de invoer aan registratie wordt onderworpen, betreft aluminium wielen voor motorvoertuigen van de GN-posten 8701 tot en met 8705, al dan niet met toebehoren en al dan niet met banden, van oorsprong uit Marokko (“het betrokken product”). |
| --- | --- |

(2)

Het product waarvan de invoer aan registratie wordt onderworpen, betreft aluminium wielen voor motorvoertuigen van de GN-posten 8701 tot en met 8705, al dan niet met toebehoren en al dan niet met banden, van oorsprong uit Marokko (“het betrokken product”).

| (3) | Het betrokken product is momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8708 70 10 en ex 8708 70 50 (Taric-codes 8708701015, 8708701050, 8708705015 en 8708705050). De GN-code en de Taric-code worden slechts ter informatie vermeld. De reikwijdte van dit onderzoek hangt af van de hiervoor vermelde definitie van het onderzochte product. |
| --- | --- |

(3)

Het betrokken product is momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8708 70 10 en ex 8708 70 50 (Taric-codes 8708701015, 8708701050, 8708705015 en 8708705050). De GN-code en de Taric-code worden slechts ter informatie vermeld. De reikwijdte van dit onderzoek hangt af van de hiervoor vermelde definitie van het onderzochte product.

2.   GRONDEN VOOR REGISTRATIE

GRONDEN VOOR REGISTRATIE

| (4) | Ingevolge artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening registreert de Commissie de invoer tijdens de in artikel 19 bis van de basisverordening bedoelde periode van voorafgaande kennisgeving, zodat vervolgens met ingang van de datum van registratie op de ingevoerde producten maatregelen kunnen worden toegepast, tenzij zij over voldoende bewijs beschikt dat niet aan de voorwaarden van artikel 10, lid 4, punt c) of punt d), van de basisverordening is voldaan. |
| --- | --- |

(4)

Ingevolge artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening registreert de Commissie de invoer tijdens de in artikel 19 bis van de basisverordening bedoelde periode van voorafgaande kennisgeving, zodat vervolgens met ingang van de datum van registratie op de ingevoerde producten maatregelen kunnen worden toegepast, tenzij zij over voldoende bewijs beschikt dat niet aan de voorwaarden van artikel 10, lid 4, punt c) of punt d), van de basisverordening is voldaan.

| (5) | De Commissie is nagegaan of de importeurs op de hoogte waren van de dumping of dat hadden moeten zijn gezien de omvang van de dumping en de gestelde of vastgestelde schade. Daarnaast heeft zij onderzocht of er sprake was van een verdere aanzienlijke toename van de invoer die, gezien het tijdstip waarop en de omvang waarin deze plaatsvond en andere omstandigheden, het corrigerende effect van het toe te passen definitieve antidumpingrecht ernstig zou dreigen te ondermijnen. |
| --- | --- |

(5)

De Commissie is nagegaan of de importeurs op de hoogte waren van de dumping of dat hadden moeten zijn gezien de omvang van de dumping en de gestelde of vastgestelde schade. Daarnaast heeft zij onderzocht of er sprake was van een verdere aanzienlijke toename van de invoer die, gezien het tijdstip waarop en de omvang waarin deze plaatsvond en andere omstandigheden, het corrigerende effect van het toe te passen definitieve antidumpingrecht ernstig zou dreigen te ondermijnen.

| (6) | Aldus heeft de Commissie het bewijsmateriaal waarover zij beschikt onderzocht in het licht van artikel 10, lid 4, van de basisverordening. Voor deze analyse heeft de Commissie zich onder meer gebaseerd op de invoergegevens in tabel 1. |
| --- | --- |

(6)

Aldus heeft de Commissie het bewijsmateriaal waarover zij beschikt onderzocht in het licht van artikel 10, lid 4, van de basisverordening. Voor deze analyse heeft de Commissie zich onder meer gebaseerd op de invoergegevens in tabel 1.

2.1.   Kennis van dumping, omvang van dumping en gestelde schade bij importeurs

Kennis van dumping, omvang van dumping en gestelde schade bij importeurs

| (7) | De Commissie beschikt over voldoende bewijsmateriaal waaruit blijkt dat het betrokken product met dumping uit Marokko wordt ingevoerd. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie beschikt over voldoende bewijsmateriaal waaruit blijkt dat het betrokken product met dumping uit Marokko wordt ingevoerd.

| (8) | In het bericht van inleiding van deze procedure van 17 november 2021 werd benadrukt dat de berekende dumpingmarge aanzienlijk is, namelijk 14 %. Het bewijsmateriaal in de klacht bevatte in dat stadium voldoende aanwijzingen dat de producenten-exporteurs zich schuldig maken aan dumping. |
| --- | --- |

(8)

In het bericht van inleiding van deze procedure van 17 november 2021 werd benadrukt dat de berekende dumpingmarge aanzienlijk is, namelijk 14 %. Het bewijsmateriaal in de klacht bevatte in dat stadium voldoende aanwijzingen dat de producenten-exporteurs zich schuldig maken aan dumping.

| (9) | De klacht bevatte tevens voldoende bewijsmateriaal voor de gestelde schade aan de bedrijfstak van de Unie, waaronder een daling van het marktaandeel en een negatieve ontwikkeling van andere essentiële prestatie-indicatoren van de bedrijfstak van de Unie. |
| --- | --- |

(9)

De klacht bevatte tevens voldoende bewijsmateriaal voor de gestelde schade aan de bedrijfstak van de Unie, waaronder een daling van het marktaandeel en een negatieve ontwikkeling van andere essentiële prestatie-indicatoren van de bedrijfstak van de Unie.

| (10) | Door de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie is het bericht van inleiding een openbaar document dat voor alle importeurs toegankelijk is. Bovendien hebben importeurs, als belanghebbenden bij het onderzoek, toegang tot de niet-vertrouwelijke versie van de klacht en het niet-vertrouwelijke dossier. Daarom is de Commissie van oordeel dat de importeurs op deze basis van de beweerde dumpingpraktijken, de omvang daarvan en de gestelde schade op de hoogte waren of hadden moeten zijn. |
| --- | --- |

(10)

Door de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie is het bericht van inleiding een openbaar document dat voor alle importeurs toegankelijk is. Bovendien hebben importeurs, als belanghebbenden bij het onderzoek, toegang tot de niet-vertrouwelijke versie van de klacht en het niet-vertrouwelijke dossier. Daarom is de Commissie van oordeel dat de importeurs op deze basis van de beweerde dumpingpraktijken, de omvang daarvan en de gestelde schade op de hoogte waren of hadden moeten zijn.

Publicatieblad van de Europese Unie

| (11) | Op basis van het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen aanwijzingen zijn dat niet is voldaan aan het vereiste van artikel 10, lid 4, punt c), van de basisverordening. |
| --- | --- |

(11)

Op basis van het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen aanwijzingen zijn dat niet is voldaan aan het vereiste van artikel 10, lid 4, punt c), van de basisverordening.

2.2.   Verdere aanzienlijke toename van invoer

Verdere aanzienlijke toename van invoer

| (12) | Op basis van de statistische gegevens die in tabel 1 zijn samengevat, stelde de Commissie vast dat het aantal aluminium wielen dat gedurende de periode van 1 december 2021 tot en met 30 april 2022, dus na inleiding van de zaak, uit Marokko in de Unie is ingevoerd, met 43 % is gestegen in vergelijking met de periode van 1 december 2020 tot en met 30 april 2021, m.a.w. dezelfde periode van het voorgaande jaar en deel van het onderzoektijdvak (het onderzoektijdvak loopt van 1 oktober 2020 tot en met 30 september 2021). Bovendien lag het gemiddelde maandelijkse invoervolume uit Marokko in de Unie tijdens de periode van 1 december 2021 tot en met 30 april 202292 300 stuks hoger dan het gemiddelde maandelijkse invoervolume in de Unie tijdens het onderzoektijdvak. |
| --- | --- |

(12)

Op basis van de statistische gegevens die in tabel 1 zijn samengevat, stelde de Commissie vast dat het aantal aluminium wielen dat gedurende de periode van 1 december 2021 tot en met 30 april 2022, dus na inleiding van de zaak, uit Marokko in de Unie is ingevoerd, met 43 % is gestegen in vergelijking met de periode van 1 december 2020 tot en met 30 april 2021, m.a.w. dezelfde periode van het voorgaande jaar en deel van het onderzoektijdvak (het onderzoektijdvak loopt van 1 oktober 2020 tot en met 30 september 2021). Bovendien lag het gemiddelde maandelijkse invoervolume uit Marokko in de Unie tijdens de periode van 1 december 2021 tot en met 30 april 202292 300 stuks hoger dan het gemiddelde maandelijkse invoervolume in de Unie tijdens het onderzoektijdvak.

| (13) | Gezien deze aanzienlijke verdere toename van de invoer uit het betrokken land heeft de Commissie geconcludeerd dat er geen aanwijzingen zijn dat niet aan dit vereiste is voldaan.

  Tabel 1 | 1 december 2020-30 april 2021 | 1 december 2021-30 april 2022 | Δ | Maandelijks gemiddelde 1 december 2020-30 april 2021 | Maandelijks gemiddelde 1 december 2021-30 april 2022 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ingevoerde hoeveelheden (in stuks) | 1 068 018 | 1 529 755 | +43  % | 213 604 | 305 951 |
| Bron: urveillance-databank van de Commissie voor april 2022 en Comext-databank van Eurostat voor andere maanden. Omrekeningsfactor tussen kg en stuk: 11,3 kg/stuk. |

(13)

Gezien deze aanzienlijke verdere toename van de invoer uit het betrokken land heeft de Commissie geconcludeerd dat er geen aanwijzingen zijn dat niet aan dit vereiste is voldaan.

Tabel 1

Tabel 1

1 december 2020-30 april 2021

1 december 2021-30 april 2022

Δ

Maandelijks gemiddelde 1 december 2020-30 april 2021

Maandelijks gemiddelde 1 december 2021-30 april 2022

Ingevoerde hoeveelheden (in stuks)

1 068 018

1 529 755

+43  %

213 604

305 951

Bron: urveillance-databank van de Commissie voor april 2022 en Comext-databank van Eurostat voor andere maanden. Omrekeningsfactor tussen kg en stuk: 11,3 kg/stuk.

Bron

2.3.   Ondermijning van het corrigerende effect van het recht

Ondermijning van het corrigerende effect van het recht

| (14) | Zoals geconcludeerd in punt 2.2 is de invoer van het betrokken product sinds de opening van het huidige onderzoek nog aanzienlijk toegenomen. Deze stijging vertegenwoordigt op maandbasis ongeveer 92 300 extra aluminium wielen in vergelijking met het aantal aluminium wielen dat in het onderzoektijdvak uit Marokko werd ingevoerd. Deze stijging alleen al vertegenwoordigt ongeveer 2 % van het verbruik in de Unie in het onderzoektijdvak. |
| --- | --- |

(14)

Zoals geconcludeerd in punt 2.2 is de invoer van het betrokken product sinds de opening van het huidige onderzoek nog aanzienlijk toegenomen. Deze stijging vertegenwoordigt op maandbasis ongeveer 92 300 extra aluminium wielen in vergelijking met het aantal aluminium wielen dat in het onderzoektijdvak uit Marokko werd ingevoerd. Deze stijging alleen al vertegenwoordigt ongeveer 2 % van het verbruik in de Unie in het onderzoektijdvak.

| (15) | Volgens de invoergegevens in tabel 2 lag de gemiddelde invoerprijs van het betrokken product in de periode van 1 december 2021 tot en met 30 april 2022 per wiel 14,8 % hoger dan de gemiddelde invoerprijs uit Marokko tijdens het onderzoektijdvak. Er moet echter rekening mee worden gehouden dat primair aluminium ongeveer 50 % van de productiekosten van aluminium wielen uitmaakt en dat de verkoopprijs is gekoppeld aan de prijs van aluminium op de Metaalbeurs te Londen. De Commissie merkte op dat de gemiddelde aluminiumprijs in het onderzoektijdvak met 50 % is gestegen in vergelijking met de periode december 2021-april 2022. De prijsstijging van 14,8 % lijkt derhalve slechts ten dele de stijging van de productiekosten te weerspiegelen, zodat de invoer de verkoop van de bedrijfstak van de Unie nog steeds onder druk kan zetten.

  Tabel 2 | Onderzoektijdvak | December 2021 – april 2022 | Δ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Gemiddelde maandelijkse invoerprijs (EUR/stuk) | 44,7 | 51,3 | +14,8  % |
| Bron: Surveillance-databank van de Commissie voor april 2022 en Comext-databank van Eurostat voor andere maanden. |

(15)

Volgens de invoergegevens in tabel 2 lag de gemiddelde invoerprijs van het betrokken product in de periode van 1 december 2021 tot en met 30 april 2022 per wiel 14,8 % hoger dan de gemiddelde invoerprijs uit Marokko tijdens het onderzoektijdvak. Er moet echter rekening mee worden gehouden dat primair aluminium ongeveer 50 % van de productiekosten van aluminium wielen uitmaakt en dat de verkoopprijs is gekoppeld aan de prijs van aluminium op de Metaalbeurs te Londen. De Commissie merkte op dat de gemiddelde aluminiumprijs in het onderzoektijdvak met 50 % is gestegen in vergelijking met de periode december 2021-april 2022. De prijsstijging van 14,8 % lijkt derhalve slechts ten dele de stijging van de productiekosten te weerspiegelen, zodat de invoer de verkoop van de bedrijfstak van de Unie nog steeds onder druk kan zetten.

Tabel 2

Tabel 2

Onderzoektijdvak

December 2021 – april 2022

Δ

Gemiddelde maandelijkse invoerprijs (EUR/stuk)

44,7

51,3

+14,8  %

Bron: Surveillance-databank van de Commissie voor april 2022 en Comext-databank van Eurostat voor andere maanden.

Bron

| (16) | Op basis daarvan heeft de Commissie vastgesteld dat het bewijsmateriaal in het dossier niet aantoont dat niet aan dit vereiste is voldaan. |
| --- | --- |

(16)

Op basis daarvan heeft de Commissie vastgesteld dat het bewijsmateriaal in het dossier niet aantoont dat niet aan dit vereiste is voldaan.

2.4.   Conclusie

Conclusie

| (17) | Gezien het bovenstaande is de Commissie tot de bevinding gekomen dat er geen afdoend bewijs is dat de registratie van de invoer van het betrokken product tijdens de periode van voorafgaande kennisgeving in dit geval niet gerechtvaardigd is. Sinds de bekendmaking van het bericht van inleiding, toen de producenten-exporteurs op de hoogte waren of hadden moeten zijn van de beweerde dumping en schade, is de invoer van het betrokken product verder toegenomen op een wijze die de corrigerende werking van de antidumpingrechten ook tijdens de periode van de voorafgaande kennisgeving ernstig kan ondermijnen. |
| --- | --- |

(17)

Gezien het bovenstaande is de Commissie tot de bevinding gekomen dat er geen afdoend bewijs is dat de registratie van de invoer van het betrokken product tijdens de periode van voorafgaande kennisgeving in dit geval niet gerechtvaardigd is. Sinds de bekendmaking van het bericht van inleiding, toen de producenten-exporteurs op de hoogte waren of hadden moeten zijn van de beweerde dumping en schade, is de invoer van het betrokken product verder toegenomen op een wijze die de corrigerende werking van de antidumpingrechten ook tijdens de periode van de voorafgaande kennisgeving ernstig kan ondermijnen.

| (18) | Overeenkomstig artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening moet de Commissie derhalve de invoer van het betrokken product gedurende de periode van voorafgaande kennisgeving registreren. |
| --- | --- |

(18)

Overeenkomstig artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening moet de Commissie derhalve de invoer van het betrokken product gedurende de periode van voorafgaande kennisgeving registreren.

3.   PROCEDURE

PROCEDURE

| (19) | Alle belanghebbenden wordt verzocht hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en bewijsmateriaal in te dienen. Bovendien kan de Commissie belanghebbenden horen, mits zij daar schriftelijk om verzoeken en kunnen aantonen dat er bijzondere redenen zijn om hen te horen. |
| --- | --- |

(19)

Alle belanghebbenden wordt verzocht hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en bewijsmateriaal in te dienen. Bovendien kan de Commissie belanghebbenden horen, mits zij daar schriftelijk om verzoeken en kunnen aantonen dat er bijzondere redenen zijn om hen te horen.

4.   REGISTRATIE

REGISTRATIE

| (20) | Krachtens artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening registreert de Commissie de invoer van het betrokken product gedurende de periode van voorafgaande kennisgeving overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening, tenzij er voldoende bewijs is dat niet is voldaan aan de vereisten van artikel 10, lid 4, punten c) en d). |
| --- | --- |

(20)

Krachtens artikel 14, lid 5 bis, van de basisverordening registreert de Commissie de invoer van het betrokken product gedurende de periode van voorafgaande kennisgeving overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening, tenzij er voldoende bewijs is dat niet is voldaan aan de vereisten van artikel 10, lid 4, punten c) en d).

| (21) | Eventuele toekomstige rechten zullen voortvloeien uit de definitieve bevindingen van dit antidumpingonderzoek. Volgens de beweringen in de klacht waarin om de opening van het onderzoek wordt verzocht, worden voor het betrokken product de dumpingmarges op ongeveer 14 % en de gemiddelde schademarge op 43 % geraamd. Het bedrag van de mogelijke toekomstige rechten wordt op basis van de klacht op die niveaus geschat, namelijk 14 % van de cif-waarde bij invoer van het betrokken product. |
| --- | --- |

(21)

Eventuele toekomstige rechten zullen voortvloeien uit de definitieve bevindingen van dit antidumpingonderzoek. Volgens de beweringen in de klacht waarin om de opening van het onderzoek wordt verzocht, worden voor het betrokken product de dumpingmarges op ongeveer 14 % en de gemiddelde schademarge op 43 % geraamd. Het bedrag van de mogelijke toekomstige rechten wordt op basis van de klacht op die niveaus geschat, namelijk 14 % van de cif-waarde bij invoer van het betrokken product.

5.   VERWERKING VAN PERSOONSGEGEVENS

VERWERKING VAN PERSOONSGEGEVENS

| (22) | Persoonsgegevens die in het kader van dit onderzoek worden verzameld, zullen worden behandeld in overeenstemming met Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (3), |
| --- | --- |

(22)

Persoonsgegevens die in het kader van dit onderzoek worden verzameld, zullen worden behandeld in overeenstemming met Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (3),

3

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Overeenkomstig artikel 14, lid 5 bis, van Verordening (EU) 2016/1036 wordt de douaneautoriteiten opgedragen passende maatregelen te nemen voor de registratie van de invoer van bepaalde aluminium wielen voor motorvoertuigen bedoeld bij de GN-posten 8701 tot en met 8705, al dan niet met toebehoren en al dan niet met banden, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 8708 70 10 en ex 8708 70 50 (Taric-codes 8708701015, 8708701050, 8708705015 en 8708705050), van oorsprong uit Marokko.

2.   De registratie wordt vier weken na de datum van inwerkingtreding van de onderhavige verordening beëindigd.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 16 juni 2022.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.

1

(2)  
  PB C 464 van 17.11.2021, blz. 19.

2

(3)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39).

3

---

BESLUITEN

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/31 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/31

---

BESLUIT (EU) 2022/935 VAN DE RAAD

van 13 juni 2022

betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de vaststelling van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (1) (“de overeenkomst”) is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden. |
| --- | --- |

(1)

De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (1) (“de overeenkomst”) is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden.

| (2) | Op grond van de overeenkomst is de daarbij opgerichte Associatieraad (“de Associatieraad EU-Egypte”) bevoegd besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de overeenkomst te verwezenlijken en kan hij passende aanbevelingen doen. |
| --- | --- |

(2)

Op grond van de overeenkomst is de daarbij opgerichte Associatieraad (“de Associatieraad EU-Egypte”) bevoegd besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de overeenkomst te verwezenlijken en kan hij passende aanbevelingen doen.

| (3) | Om de solide en veelzijdige betrekkingen tussen beide partners verder te versterken, zijn partnerschapsprioriteiten vastgesteld om voor de periode 2021-2027 de uitvoering van de overeenkomst te ondersteunen en richting en duiding te geven met betrekking tot het partnerschap tussen de EU en Egypte (“de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027”). |
| --- | --- |

(3)

Om de solide en veelzijdige betrekkingen tussen beide partners verder te versterken, zijn partnerschapsprioriteiten vastgesteld om voor de periode 2021-2027 de uitvoering van de overeenkomst te ondersteunen en richting en duiding te geven met betrekking tot het partnerschap tussen de EU en Egypte (“de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027”).

| (4) | Tijdens zijn negende vergadering zal de Associatieraad EU-Egypte een aanbeveling over de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 vaststellen. |
| --- | --- |

(4)

Tijdens zijn negende vergadering zal de Associatieraad EU-Egypte een aanbeveling over de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 vaststellen.

| (5) | Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie ingenomen moet worden in de Associatieraad EU-Egypte, aangezien de aanbeveling over de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 rechtsgevolgen zal hebben voor de Unie. |
| --- | --- |

(5)

Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie ingenomen moet worden in de Associatieraad EU-Egypte, aangezien de aanbeveling over de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 rechtsgevolgen zal hebben voor de Unie.

| (6) | Het standpunt van de Unie in de Associatieraad EU-Egypte moet derhalve gebaseerd worden op het aangehechte ontwerp van aanbeveling, |
| --- | --- |

(6)

Het standpunt van de Unie in de Associatieraad EU-Egypte moet derhalve gebaseerd worden op het aangehechte ontwerp van aanbeveling,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het namens de Unie tijdens de negende vergadering van de Associatieraad EU-Egypte in te nemen standpunt wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerp van aanbeveling van de Associatieraad EU-Egypte.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de datum van de vaststelling ervan.

Gedaan te Luxemburg, 13 juni 2022.

Voor de Raad

De voorzitter

M. FESNEAU

---

(1)  Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (PB L 304 van 30.9.2004, blz. 39).

1

---

ONTWERP

AANBEVELING Nr. 1/2022 VAN DE ASSOCIATIERAAD EU-EGYPTE

van ...

over de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027

DE ASSOCIATIERAAD EU-EGYPTE,

Gezien de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Europees-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (“de overeenkomst”) is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden. |
| --- | --- |

(1)

De Europees-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (“de overeenkomst”) is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden.

| (2) | Artikel 76 van de overeenkomst geeft de Associatieraad EU-Egypte de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de overeenkomst te verwezenlijken en passende aanbevelingen te doen. |
| --- | --- |

(2)

Artikel 76 van de overeenkomst geeft de Associatieraad EU-Egypte de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de overeenkomst te verwezenlijken en passende aanbevelingen te doen.

| (3) | Op grond van artikel 86 van de overeenkomst treffen de partijen alle algemene en bijzondere maatregelen die vereist zijn om aan hun verplichtingen krachtens de overeenkomst te voldoen en zien zij erop toe dat de in de overeenkomst vastgelegde doelstellingen worden bereikt. |
| --- | --- |

(3)

Op grond van artikel 86 van de overeenkomst treffen de partijen alle algemene en bijzondere maatregelen die vereist zijn om aan hun verplichtingen krachtens de overeenkomst te voldoen en zien zij erop toe dat de in de overeenkomst vastgelegde doelstellingen worden bereikt.

| (4) | Bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid is voorgesteld de samenwerking met partners naar een hoger plan te tillen en zo het gevoel van betrokkenheid aan beide zijden te vergroten. |
| --- | --- |

(4)

Bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid is voorgesteld de samenwerking met partners naar een hoger plan te tillen en zo het gevoel van betrokkenheid aan beide zijden te vergroten.

| (5) | De Europese Unie en Egypte zijn overeengekomen hun partnerschap te consolideren door een reeks prioriteiten voor de periode 2021-2027 (“de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027”) vast te stellen, waarbij ernaar gestreefd wordt de gemeenschappelijke uitdagingen aan te pakken waarmee de Unie en Egypte worden geconfronteerd en de gemeenschappelijke belangen te bevorderen. |
| --- | --- |

(5)

De Europese Unie en Egypte zijn overeengekomen hun partnerschap te consolideren door een reeks prioriteiten voor de periode 2021-2027 (“de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027”) vast te stellen, waarbij ernaar gestreefd wordt de gemeenschappelijke uitdagingen aan te pakken waarmee de Unie en Egypte worden geconfronteerd en de gemeenschappelijke belangen te bevorderen.

| (6) | De partijen bij de overeenkomst hebben overeenstemming bereikt over de tekst van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027, die de uitvoering van de overeenkomst zullen bevorderen en de nadruk leggen op samenwerking met betrekking tot gedeelde belangen die in gezamenlijk overleg zijn geïdentificeerd, |
| --- | --- |

(6)

De partijen bij de overeenkomst hebben overeenstemming bereikt over de tekst van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027, die de uitvoering van de overeenkomst zullen bevorderen en de nadruk leggen op samenwerking met betrekking tot gedeelde belangen die in gezamenlijk overleg zijn geïdentificeerd,

BEVEELT AAN:

Artikel 1

De Associatieraad beveelt aan dat de partijen bij de overeenkomst de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 zoals opgenomen in de bijlage bij deze aanbeveling (+), uitvoeren.

Artikel 2

De partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2021-2027 vervangen de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte waarvan de uitvoering werd aanbevolen in aanbeveling nr. 1/2017 van de Associatieraad (1).

Artikel 3

Deze aanbeveling treedt in werking op de datum van de vaststelling ervan.

Gedaan te ..., ....

Voor de Associatieraad EU-Egypte

De voorzitter

---

(+)  Delegaties: zie document ST 8663/2022 ADD1.

+

(1)  Aanbeveling Nr. 1/2017 van de Associatieraad EU-Egypte van 25 juli 2017 tot vaststelling van de prioriteiten van het partnerschap EU-Egypte (PB EU L 255 van 3.10.2017, blz. 26).

1

---

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/35 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/35

---

BESLUIT (EU) 2022/936 VAN DE RAAD

van 13 juni 2022

betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 14e vergadering van de Commissie van technisch deskundigen van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) over de wijziging van de uniforme technische voorschriften inzake telematicatoepassingen voor het goederenvervoer en de herziening van bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF inzake afwijkingen, en in het kader van de schriftelijke procedure van de Herzieningscommissie van de OTIF over de wijziging van de Uniforme Regelen ATMF

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, in samenhang met artikel 218, lid 9,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Unie is toegetreden tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer van 9 mei 1980, zoals gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (Cotif), via de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer tot toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (Cotif) van 9 mei 1980, zoals gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (1). |
| --- | --- |

(1)

De Unie is toegetreden tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer van 9 mei 1980, zoals gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (Cotif), via de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer tot toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (Cotif) van 9 mei 1980, zoals gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (1).

| (2) | Op grond van artikel 13, § 1, punt f), van het Cotif is de Commissie van technisch deskundigen (“CTE”) van de OTIF opgericht. |
| --- | --- |

(2)

Op grond van artikel 13, § 1, punt f), van het Cotif is de Commissie van technisch deskundigen (“CTE”) van de OTIF opgericht.

| (3) | Op grond van artikel 20, § 1, punt b), van het Cotif en overeenkomstig artikel 6 van aanhangsel F bij het Cotif over de Uniforme Regelen betreffende de validering van technische normen en de vaststelling van uniforme technische voorschriften die van toepassing zijn op spoorwegmaterieel bestemd voor gebruik in internationaal verkeer is de CTE bevoegd om onder meer de uniforme technische voorschriften (“UTP”) betreffende telematicatoepassingen voor het goederenvervoer (“UTP TAF”) vast te stellen of te wijzigen. |
| --- | --- |

(3)

Op grond van artikel 20, § 1, punt b), van het Cotif en overeenkomstig artikel 6 van aanhangsel F bij het Cotif over de Uniforme Regelen betreffende de validering van technische normen en de vaststelling van uniforme technische voorschriften die van toepassing zijn op spoorwegmaterieel bestemd voor gebruik in internationaal verkeer is de CTE bevoegd om onder meer de uniforme technische voorschriften (“UTP”) betreffende telematicatoepassingen voor het goederenvervoer (“UTP TAF”) vast te stellen of te wijzigen.

| (4) | Overeenkomstig artikel 20, § 1, punt e), van het Cotif en de artikelen 7a en 21 van aanhangsel G bij het Cotif over de Uniforme Regelen betreffende de technische toelating van spoorwegmaterieel dat wordt gebruikt in internationaal verkeer (“de Uniforme Regelen ATMF”) is de CTE bevoegd om bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF betreffende afwijkingen van de toepassing van de UTP vast te stellen of te wijzigen. |
| --- | --- |

(4)

Overeenkomstig artikel 20, § 1, punt e), van het Cotif en de artikelen 7a en 21 van aanhangsel G bij het Cotif over de Uniforme Regelen betreffende de technische toelating van spoorwegmaterieel dat wordt gebruikt in internationaal verkeer (“de Uniforme Regelen ATMF”) is de CTE bevoegd om bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF betreffende afwijkingen van de toepassing van de UTP vast te stellen of te wijzigen.

| (5) | Op de agenda voor de 14e zitting van de CTE, die op 14 en 15 juni 2022 plaatsvindt, staat een voorstel voor besluiten tot wijziging van de UTP TAF en voor de herziening van bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF betreffende afwijkingen van de toepassing van de UTP. |
| --- | --- |

(5)

Op de agenda voor de 14e zitting van de CTE, die op 14 en 15 juni 2022 plaatsvindt, staat een voorstel voor besluiten tot wijziging van de UTP TAF en voor de herziening van bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF betreffende afwijkingen van de toepassing van de UTP.

| (6) | De beoogde CTE-besluiten hebben tot doel de UTP TAF in overeenstemming te brengen met Uitvoeringsverordening (EU) 2021/541 van de Commissie (2), en bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF in overeenstemming te brengen met Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (3). |
| --- | --- |

(6)

De beoogde CTE-besluiten hebben tot doel de UTP TAF in overeenstemming te brengen met Uitvoeringsverordening (EU) 2021/541 van de Commissie (2), en bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF in overeenstemming te brengen met Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad (3).

| (7) | De overeenkomstig artikel 13, § 1, punt c), van het Cotif ingestelde Herzieningscommissie (“de Herzieningscommissie”) zal naar verwachting via een schriftelijke procedure een besluit nemen over de wijziging van artikel 3a, § 5, en artikel 15, § 2, van de Uniforme Regelen ATMF. |
| --- | --- |

(7)

De overeenkomstig artikel 13, § 1, punt c), van het Cotif ingestelde Herzieningscommissie (“de Herzieningscommissie”) zal naar verwachting via een schriftelijke procedure een besluit nemen over de wijziging van artikel 3a, § 5, en artikel 15, § 2, van de Uniforme Regelen ATMF.

| (8) | Het beoogde besluit van de Herzieningscommissie heeft tot doel de Uniforme Regelen ATMF in overeenstemming te brengen met Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (4). |
| --- | --- |

(8)

Het beoogde besluit van de Herzieningscommissie heeft tot doel de Uniforme Regelen ATMF in overeenstemming te brengen met Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad (4).

| (9) | Aangezien de voorgestelde besluiten voor de Unie bindend zullen zijn, is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de CTE en, wat de herziening van de Uniforme Regelen ATMF betreft, in de Herzieningscommissie. |
| --- | --- |

(9)

Aangezien de voorgestelde besluiten voor de Unie bindend zullen zijn, is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de CTE en, wat de herziening van de Uniforme Regelen ATMF betreft, in de Herzieningscommissie.

| (10) | De beoogde OTIF-besluiten zijn in overeenstemming met het recht en de strategische doelstellingen van de Unie doordat ze bijdragen tot de afstemming van de OTIF-wetgeving op de gelijkwaardige bepalingen van het Unierecht, en moeten daarom door de Unie worden gesteund, |
| --- | --- |

(10)

De beoogde OTIF-besluiten zijn in overeenstemming met het recht en de strategische doelstellingen van de Unie doordat ze bijdragen tot de afstemming van de OTIF-wetgeving op de gelijkwaardige bepalingen van het Unierecht, en moeten daarom door de Unie worden gesteund,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 14e zitting van de CTE van het OTIF over de wijziging van de UTP TAF en over de herziening van bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF met betrekking tot afwijkingen van de toepassing van de UTP, bestaat erin:

| 1) | te stemmen voor het voorstel van de CTE om de UTP TAF bij te werken (CTE-werkdocument TECH-22004-CTE14); |
| --- | --- |

1)

te stemmen voor het voorstel van de CTE om de UTP TAF bij te werken (CTE-werkdocument TECH-22004-CTE14);

| 2) | te stemmen voor het voorstel van de CTE om bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF betreffende afwijkingen van de toepassing van de UTP bij te werken (CTE-werkdocument TECH-22005-CTE14). |
| --- | --- |

2)

te stemmen voor het voorstel van de CTE om bijlage B bij de Uniforme Regelen ATMF betreffende afwijkingen van de toepassing van de UTP bij te werken (CTE-werkdocument TECH-22005-CTE14).

Artikel 2

Het standpunt dat namens de Unie in de schriftelijke procedure van de Herzieningscommissie moet worden ingenomen over de gedeeltelijke herziening van de Uniforme Regelen ATMF, bestaat erin te stemmen voor het voorstel van de CTE om artikel 3a, § 5, en artikel 15, § 2, van de Uniforme Regelen ATMF te wijzigen (CTE-werkdocument TECH-22019-CTE14-7).

Artikel 3

De besluiten van de CTE en van de Herzieningscommissie worden na de vaststelling ervan bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, met vermelding van hun datum van inwerkingtreding.

Artikel 4

Dit besluit treedt in werking op de datum van de vaststelling ervan.

Gedaan te Luxemburg, 13 juni 2022.

Voor de Raad

De voorzitter

M. FESNEAU

---

(1)  
  PB L 51 van 23.2.2013, blz. 8.

1

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2021/541 van de Commissie van 26 maart 2021 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1305/2014 wat betreft de vereenvoudiging en verbetering van de berekening en uitwisseling van gegevens en de actualisering van het veranderingsbeheerproces (PB L 108 van 29.3.2021, blz. 19).

2

(3)  Richtlijn (EU) 2016/797 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Europese Unie (PB L 138 van 26.5.2016, blz. 44).

3

(4)  Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid op het spoor (PB L 138 van 26.5.2016, blz. 102).

4

---

| 17.6.2022 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 162/37 |
| --- | --- | --- | --- |

17.6.2022

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 162/37

---

UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2022/937 VAN DE COMMISSIE

van 16 juni 2022

tot intrekking van Beschikking 2006/563/EG tot vaststelling van bepaalde beschermende maatregelen in verband met hoogpathogene aviaire influenza van het subtype H5N1 bij wilde vogels in de Gemeenschap

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende overdraagbare dierziekten en tot wijziging en intrekking van bepaalde handelingen op het gebied van diergezondheid (“diergezondheidswetgeving”) (1), en met name artikel 71, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De Commissie is op grond van Verordening (EU) 2016/429 bevoegd om uitvoeringshandelingen vast te stellen met bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen ter bestrijding van uitbraken van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2016/429, wanneer blijkt dat de reeds genomen ziektebestrijdingsmaatregelen niet geschikt zijn voor de epidemiologische situatie. |
| --- | --- |

(1)

De Commissie is op grond van Verordening (EU) 2016/429 bevoegd om uitvoeringshandelingen vast te stellen met bijzondere ziektebestrijdingsmaatregelen ter bestrijding van uitbraken van in de lijst opgenomen ziekten zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2016/429, wanneer blijkt dat de reeds genomen ziektebestrijdingsmaatregelen niet geschikt zijn voor de epidemiologische situatie.

| (2) | In Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie (2) is hoogpathogene aviaire influenza (HPAI) ingedeeld als een in de lijst opgenomen ziekte zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2016/429. |
| --- | --- |

(2)

In Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie (2) is hoogpathogene aviaire influenza (HPAI) ingedeeld als een in de lijst opgenomen ziekte zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2016/429.

| (3) | Bij Beschikking 2006/563/EG van de Commissie (3) zijn bepaalde beschermende maatregelen vastgesteld die moeten worden genomen wanneer HPAI veroorzaakt door het hoogpatogeen influenza A-virus van subtype H5 is vastgesteld en het neuraminidasetype N1 (H5N1) bij wilde vogels vermoed wordt of bevestigd is. Tot rechtsgrondslag van die beschikking behoren artikel 9, lid 4, van Richtlijn 89/662/EEG van de Raad (4) en artikel 10, lid 4, van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad (5). Die richtlijnen zijn op 14 december 2019 bij Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad (6) ingetrokken. In artikel 164, lid 2, van Verordening (EU) 2017/625 is echter bepaald dat artikel 9 van Richtlijn 89/662/EEG en artikel 10 van Richtlijn 90/425/EEG van toepassing blijven op aangelegenheden die geregeld worden bij Verordening (EU) 2016/429 tot de datum waarop Verordening (EU) 2016/429 van toepassing wordt. Verordening (EU) 2016/429 is van toepassing geworden op 21 april 2021. |
| --- | --- |

(3)

Bij Beschikking 2006/563/EG van de Commissie (3) zijn bepaalde beschermende maatregelen vastgesteld die moeten worden genomen wanneer HPAI veroorzaakt door het hoogpatogeen influenza A-virus van subtype H5 is vastgesteld en het neuraminidasetype N1 (H5N1) bij wilde vogels vermoed wordt of bevestigd is. Tot rechtsgrondslag van die beschikking behoren artikel 9, lid 4, van Richtlijn 89/662/EEG van de Raad (4) en artikel 10, lid 4, van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad (5). Die richtlijnen zijn op 14 december 2019 bij Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad (6) ingetrokken. In artikel 164, lid 2, van Verordening (EU) 2017/625 is echter bepaald dat artikel 9 van Richtlijn 89/662/EEG en artikel 10 van Richtlijn 90/425/EEG van toepassing blijven op aangelegenheden die geregeld worden bij Verordening (EU) 2016/429 tot de datum waarop Verordening (EU) 2016/429 van toepassing wordt. Verordening (EU) 2016/429 is van toepassing geworden op 21 april 2021.

| (4) | Bovendien zijn de bij Beschikking 2006/563/EG neergelegde maatregelen niet geschikt voor de huidige epidemiologische situatie. |
| --- | --- |

(4)

Bovendien zijn de bij Beschikking 2006/563/EG neergelegde maatregelen niet geschikt voor de huidige epidemiologische situatie.

| (5) | Beschikking 2006/563/EG moet derhalve worden ingetrokken. |
| --- | --- |

(5)

Beschikking 2006/563/EG moet derhalve worden ingetrokken.

| (6) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, |
| --- | --- |

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Beschikking 2006/563/EG wordt ingetrokken.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 16 juni 2022.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 84 van 31.3.2016, blz. 1.

1

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie van 3 december 2018 betreffende de toepassing, op de categorieën in de lijst opgenomen ziekten, van bepaalde regels voor de preventie en bestrijding van ziekten en tot vaststelling van een lijst van soorten en groepen soorten die een aanzienlijk risico vormen in verband met de verspreiding van die ziekten (PB L 308 van 4.12.2018, blz. 21).

2

(3)  Beschikking 2006/563/EG van de Commissie van 11 augustus 2006 tot vaststelling van bepaalde beschermende maatregelen in verband met hoogpathogene aviaire influenza van het subtype H5N1 bij wilde vogels in de Gemeenschap en tot intrekking van Beschikking 2006/115/EG (PB L 222 van 15.8.2006, blz. 11).

3

(4)  Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13).

4

(5)  Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29).

5

(6)  Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de levensmiddelen- en diervoederwetgeving en van de voorschriften inzake diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en gewasbeschermingsmiddelen te waarborgen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 999/2001, (EG) nr. 396/2005, (EG) nr. 1069/2009, (EG) nr. 1107/2009, (EU) nr. 1151/2012, (EU) nr. 652/2014, (EU) 2016/429 en (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 1/2005 en (EG) nr. 1099/2009 van de Raad en de Richtlijnen 98/58/EG, 1999/74/EG, 2007/43/EG, 2008/119/EG en 2008/120/EG van de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 854/2004 en (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad, de Richtlijnen 89/608/EEG, 89/662/EEG, 90/425/EEG, 91/496/EEG, 96/23/EG, 96/93/EG en 97/78/EG van de Raad en Besluit 92/438/EEG van de Raad (verordening officiële controles) (PB L 95 van 7.4.2017, blz. 1).

6

---