# Dziennik Urzędowy C 190/8 cz

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 190 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 588 czerwca 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 190

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 588 czerwca 2015

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2015/C 190/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2015/C 190/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2015/C 190/02 | Sprawa C-130/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 13 marca 2015 r. – Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs/National Exhibition Centre Limited | 2 |
| 2015/C 190/03 | Sprawa C-138/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 22 stycznia 2015 r. w sprawie T-140/12, Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV/Europejska Agencja Leków (EMA), wniesione w dniu 23 marca 2015 r. przez Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV | 3 |
| 2015/C 190/04 | Sprawa C-141/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal administratif de Rennes (Francja) w dniu 25 marca 2015 r. – Doux SA, Sophie Gautier, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, reprezentowana przez mec. Valliota, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA/Etablissement national des produits de l'agriculture et de la mer (FranceAgriMer) | 4 |
| 2015/C 190/05 | Sprawa C-142/15 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 stycznia 2015 r. w sprawie T-507/13, SolarWorld AG i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 24 marca 2015 r. przez SolarWorld AG | 5 |
| 2015/C 190/06 | Sprawa C-153/15 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2015 r. w sprawie T-6/13 Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 30 marca 2015 r. przez Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl | 6 |
| 2015/C 190/07 | Sprawa C-161/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 9 kwietnia 2015 r. – Abdelhafid Bensada Benallal/Państwo Belgijskie | 7 |
| | Sąd |
| 2015/C 190/08 | Sprawa T-320/09: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Planet/Komisja [Ochrona interesów finansowych Unii — System wczesnego ostrzegania (SWO), który umożliwia określenie stopnia ryzyka związanego z wybranymi oferentami — Dochodzenie OLAF-u dotyczące wykonania zamówienia publicznego na projekt modernizacji instytucjonalnej w Syrii — Decyzje o aktywacji ostrzeżeń W1a i W1b — Podstawa prawna — Prawa podstawowe — Obowiązek uzasadnienia] | 8 |
| 2015/C 190/09 | Sprawa T-554/10: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/Frontex (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi informatyczne, sprzęt komputerowy i licencje na oprogramowanie — Odrzucenie ofert jednego z oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Kryteria wyboru i udzielania zamówienia — Oczywisty błąd w ocenie — Odpowiedzialność pozaumowna) | 8 |
| 2015/C 190/10 | Sprawa T-576/11: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Schenker Customs Agency/Komisja [Unia celna — Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych — Przywóz glifosatu pochodzącego z Tajwanu — Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych przedstawiony przez agenta celnego — Artykuł 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 — Klauzula słuszności — Zaistnienie szczególnej sytuacji — Zgłoszenie o dopuszczenie do swobodnego obrotu — Błędne świadectwa pochodzenia — Pojęcie oczywistego zaniedbania — Decyzja Komisji stwierdzająca bezzasadność umorzenia należności celnych] | 9 |
| 2015/C 190/11 | Sprawa T-190/12: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Tomana i in./Rada i Komisja (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Zimbabwe — Ograniczenia wjazdu na terytorium Unii i przejazdu przez nie — Zamrożenie funduszy — Podstawa prawna — Oczywisty błąd w ocenie — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawa podstawowe — Proporcjonalność) | 10 |
| 2015/C 190/12 | Sprawa T-290/12: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Polska/Komisja (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Sektor owoców i warzyw oraz sektor przetworzonych owoców i warzyw — Pomoc dla grup producentów — Ograniczenie wkładu finansowego Unii — Pewność prawa — Uzasadnione oczekiwania — Obowiązek uzasadnienia — Lojalna współpraca) | 11 |
| 2015/C 190/13 | Sprawa T-402/12: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Schlyter/Komisja [Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie — Wyjątek dotyczący ochrony celów dochodzenia — Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 — Artykuł 6 ust. 1 — Szczegółowa opinia Komisji w sprawie projektu zarządzenia dotyczącego rocznej deklaracji substancji nanocząsteczkowych przekazanej Komisji przez władze francuskie zgodnie z przepisami dyrektywy 98/34/WE — Odmowa dostępu] | 11 |
| 2015/C 190/14 | Sprawa T-258/13: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Matratzen Concord/OHIM – KBT (ARKTIS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy ARKTIS — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Postać, w jakiej używany jest znak towarowy — Dowód używania znaku towarowego w odniesieniu do towarów, dla których został on zarejestrowany — Zgoda właściciela znaku towarowego] | 12 |
| 2015/C 190/15 | Sprawa T-282/13: Wyrok Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Iglotex/OHIM – Iglo Foods Group (IGLOTEX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IGLOTEX — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy IGLO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 13 |
| 2015/C 190/16 | Sprawa T-352/13 P: Wyrok Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – BX/Komisja [Odwołanie — Służba publiczna — Zatrudnienie — Ogłoszenie o konkursie — Konkurs otwarty — Utworzenie rezerwy kadrowej administratorów (AD) w 5 grupie zaszeregowania, posiadających obywatelstwo bułgarskie lub rumuńskie, w dziedzinie prawa — Decyzja komisji konkursowej o nieumieszczeniu nazwiska wnoszącego odwołanie na liście rezerwy kadrowej — Ciężar dowodu — Ocena porównawcza — Równość traktowania — Stały skład komisji — Artykuł 3 akapit piąty załącznika III do regulaminu pracowniczego — Przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów — Skarga o zadośćuczynienie — Postanowienie w sprawie kosztów postępowania] | 14 |
| 2015/C 190/17 | Sprawa T-319/14: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Drogenhilfe Köln Projekt/OHIM (Rauschbrille) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Rauschbrille — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 14 |
| 2015/C 190/18 | Sprawa T-337/14: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Rezon/OHIM – mobile.international (mobile.de proMotor) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy mobile — Oddalenie wniosku o unieważnienie — Artykuł 165 ust 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 15 |
| 2015/C 190/19 | Sprawa T-137/15: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – Parker Hannifin Manufacturing i Parker Hannifin/Komisja | 15 |
| 2015/C 190/20 | Sprawa T-139/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Węgry/Komisja | 17 |
| 2015/C 190/21 | Sprawa T-140/15: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – Aurora/CPVO – SES-VanderHave (M 02205) | 17 |
| 2015/C 190/22 | Sprawa T-150/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – EFB/Komisja | 18 |
| 2015/C 190/23 | Sprawa T-151/15: Skarga wniesiona w dniu w dniu 27 marca 2015 r. – EFB/Komisja | 20 |
| 2015/C 190/24 | Sprawa T-152/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 31 marca 2015 r. przez Komisję Europejską od wyroku wydanego w dniu 22 stycznia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawach połączonych F-1/14 i F-48/14 Kąkol/Komisja | 21 |
| 2015/C 190/25 | Sprawa T-153/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Hamcho i Hamcho International/Rada | 22 |
| 2015/C 190/26 | Sprawa T-154/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Jaber/Rada | 22 |
| 2015/C 190/27 | Sprawa T-155/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Kaddour/Rada | 23 |
| 2015/C 190/28 | Sprawa T-156/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Francja/Komisja | 23 |
| 2015/C 190/29 | Sprawa T-157/15: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2015 r. – Estonia/Komisja | 25 |
| 2015/C 190/30 | Sprawa T-179/15: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2015 r. – Lions Gate Entertainment/OHIM (DIRTY DANCING) | 26 |
| 2015/C 190/31 | Sprawa T-185/15: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2015 r. – Buonotourist/Komisja | 27 |
| 2015/C 190/32 | Sprawa T-186/15: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2015 r. – CSTP Azienda della Mobilità/Komisja | 29 |
| 2015/C 190/33 | Sprawa T-187/15: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2015 r. – Compagnia Trasporti Pubblici i in./Komisja | 29 |
| 2015/C 190/34 | Sprawa T-189/15: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2015 r. – TMG Landelijke Media i Willems/Komisja | 30 |
| 2015/C 190/35 | Sprawa T-279/14: Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2014 r. – Sabic Polyolefine/Komisja | 31 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2015/C 190/36 | Sprawa F-87/12 RENV: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – FK/Komisja (Służba publiczna — Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania po uchyleniu rozstrzygnięcia — Członek personelu tymczasowego — Przedłużenie umowy — Zasada sześciu lat) (
  *1
  ) | 32 |
| 2015/C 190/37 | Sprawa F-105/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. – ED/ENISA (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Postępowanie w sprawie naboru — Decyzja o odrzuceniu kandydatury na etapie preselekcji po jej zbadaniu przez komisję do spraw naboru — Niewniesienie w określonym w regulaminie pracowniczym terminie zażalenia na decyzję o odrzuceniu kandydatury — Żądanie informacji — Odpowiedź OUZU bez ponownego rozpatrzenia decyzji o odrzuceniu kandydatury — Zażalenie złożone na tę odpowiedź — Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 81 regulaminu postępowania) | 32 |
| 2015/C 190/38 | Sprawa F-131/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Bensai/Komisja (Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Wynagrodzenie — Rozliczenie wynagrodzenia — Charakter potwierdzający — Niespełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Nowelizacja regulaminu pracowniczego urzędników — Wydłużenie czasu pracy bez dostosowania wynagrodzenia — Brak wpływu na charakter potwierdzający rozliczenia wynagrodzenia — Nierówne traktowanie personelu kontraktowego i personelu miejscowego — Artykuł 81 regulaminu postępowania) | 33 |
| 2015/C 190/39 | Sprawa F-45/15: Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2015 r. – ZZ/Europol | 34 |
| 2015/C 190/40 | Sprawa F-46/15: Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2015 r. – ZZ/Komisja | 34 |
| 2015/C 190/41 | Sprawa F-47/15: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – ZZ/Komisja | 35 |
| 2015/C 190/42 | Sprawa F-48/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/OHIM | 36 |
| 2015/C 190/43 | Sprawa F-49/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/Komisja | 36 |
| 2015/C 190/44 | Sprawa F-50/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – FS/EKES | 37 |
| 2015/C 190/45 | Sprawa F-51/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – FR/EASA | 37 |
| 2015/C 190/46 | Sprawa F-52/15: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2015 r. – ZZ/Komisja | 38 |
| 2015/C 190/47 | Sprawa F-53/15: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – ZZ/Trybunał Sprawiedliwości | 39 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2015/C 190/02

Sprawa C-130/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 13 marca 2015 r. – Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs/National Exhibition Centre Limited

2

2015/C 190/03

Sprawa C-138/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 22 stycznia 2015 r. w sprawie T-140/12, Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV/Europejska Agencja Leków (EMA), wniesione w dniu 23 marca 2015 r. przez Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV

3

2015/C 190/04

Sprawa C-141/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal administratif de Rennes (Francja) w dniu 25 marca 2015 r. – Doux SA, Sophie Gautier, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, reprezentowana przez mec. Valliota, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA/Etablissement national des produits de l'agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

4

2015/C 190/05

Sprawa C-142/15 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 stycznia 2015 r. w sprawie T-507/13, SolarWorld AG i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 24 marca 2015 r. przez SolarWorld AG

5

2015/C 190/06

Sprawa C-153/15 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2015 r. w sprawie T-6/13 Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 30 marca 2015 r. przez Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl

6

2015/C 190/07

Sprawa C-161/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 9 kwietnia 2015 r. – Abdelhafid Bensada Benallal/Państwo Belgijskie

7

Sąd

2015/C 190/08

Sprawa T-320/09: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Planet/Komisja [Ochrona interesów finansowych Unii — System wczesnego ostrzegania (SWO), który umożliwia określenie stopnia ryzyka związanego z wybranymi oferentami — Dochodzenie OLAF-u dotyczące wykonania zamówienia publicznego na projekt modernizacji instytucjonalnej w Syrii — Decyzje o aktywacji ostrzeżeń W1a i W1b — Podstawa prawna — Prawa podstawowe — Obowiązek uzasadnienia]

8

2015/C 190/09

Sprawa T-554/10: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/Frontex (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi informatyczne, sprzęt komputerowy i licencje na oprogramowanie — Odrzucenie ofert jednego z oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Kryteria wyboru i udzielania zamówienia — Oczywisty błąd w ocenie — Odpowiedzialność pozaumowna)

8

2015/C 190/10

Sprawa T-576/11: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Schenker Customs Agency/Komisja [Unia celna — Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych — Przywóz glifosatu pochodzącego z Tajwanu — Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych przedstawiony przez agenta celnego — Artykuł 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 — Klauzula słuszności — Zaistnienie szczególnej sytuacji — Zgłoszenie o dopuszczenie do swobodnego obrotu — Błędne świadectwa pochodzenia — Pojęcie oczywistego zaniedbania — Decyzja Komisji stwierdzająca bezzasadność umorzenia należności celnych]

9

2015/C 190/11

Sprawa T-190/12: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Tomana i in./Rada i Komisja (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Zimbabwe — Ograniczenia wjazdu na terytorium Unii i przejazdu przez nie — Zamrożenie funduszy — Podstawa prawna — Oczywisty błąd w ocenie — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawa podstawowe — Proporcjonalność)

10

2015/C 190/12

Sprawa T-290/12: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Polska/Komisja (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Sektor owoców i warzyw oraz sektor przetworzonych owoców i warzyw — Pomoc dla grup producentów — Ograniczenie wkładu finansowego Unii — Pewność prawa — Uzasadnione oczekiwania — Obowiązek uzasadnienia — Lojalna współpraca)

11

2015/C 190/13

Sprawa T-402/12: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Schlyter/Komisja [Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie — Wyjątek dotyczący ochrony celów dochodzenia — Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 — Artykuł 6 ust. 1 — Szczegółowa opinia Komisji w sprawie projektu zarządzenia dotyczącego rocznej deklaracji substancji nanocząsteczkowych przekazanej Komisji przez władze francuskie zgodnie z przepisami dyrektywy 98/34/WE — Odmowa dostępu]

11

2015/C 190/14

Sprawa T-258/13: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Matratzen Concord/OHIM – KBT (ARKTIS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy ARKTIS — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Postać, w jakiej używany jest znak towarowy — Dowód używania znaku towarowego w odniesieniu do towarów, dla których został on zarejestrowany — Zgoda właściciela znaku towarowego]

12

2015/C 190/15

Sprawa T-282/13: Wyrok Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Iglotex/OHIM – Iglo Foods Group (IGLOTEX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IGLOTEX — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy IGLO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

13

2015/C 190/16

Sprawa T-352/13 P: Wyrok Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – BX/Komisja [Odwołanie — Służba publiczna — Zatrudnienie — Ogłoszenie o konkursie — Konkurs otwarty — Utworzenie rezerwy kadrowej administratorów (AD) w 5 grupie zaszeregowania, posiadających obywatelstwo bułgarskie lub rumuńskie, w dziedzinie prawa — Decyzja komisji konkursowej o nieumieszczeniu nazwiska wnoszącego odwołanie na liście rezerwy kadrowej — Ciężar dowodu — Ocena porównawcza — Równość traktowania — Stały skład komisji — Artykuł 3 akapit piąty załącznika III do regulaminu pracowniczego — Przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów — Skarga o zadośćuczynienie — Postanowienie w sprawie kosztów postępowania]

14

2015/C 190/17

Sprawa T-319/14: Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Drogenhilfe Köln Projekt/OHIM (Rauschbrille) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Rauschbrille — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

14

2015/C 190/18

Sprawa T-337/14: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Rezon/OHIM – mobile.international (mobile.de proMotor) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy mobile — Oddalenie wniosku o unieważnienie — Artykuł 165 ust 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

15

2015/C 190/19

Sprawa T-137/15: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – Parker Hannifin Manufacturing i Parker Hannifin/Komisja

15

2015/C 190/20

Sprawa T-139/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Węgry/Komisja

17

2015/C 190/21

Sprawa T-140/15: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – Aurora/CPVO – SES-VanderHave (M 02205)

17

2015/C 190/22

Sprawa T-150/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – EFB/Komisja

18

2015/C 190/23

Sprawa T-151/15: Skarga wniesiona w dniu w dniu 27 marca 2015 r. – EFB/Komisja

20

2015/C 190/24

Sprawa T-152/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 31 marca 2015 r. przez Komisję Europejską od wyroku wydanego w dniu 22 stycznia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawach połączonych F-1/14 i F-48/14 Kąkol/Komisja

21

2015/C 190/25

Sprawa T-153/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Hamcho i Hamcho International/Rada

22

2015/C 190/26

Sprawa T-154/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Jaber/Rada

22

2015/C 190/27

Sprawa T-155/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Kaddour/Rada

23

2015/C 190/28

Sprawa T-156/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Francja/Komisja

23

2015/C 190/29

Sprawa T-157/15: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2015 r. – Estonia/Komisja

25

2015/C 190/30

Sprawa T-179/15: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2015 r. – Lions Gate Entertainment/OHIM (DIRTY DANCING)

26

2015/C 190/31

Sprawa T-185/15: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2015 r. – Buonotourist/Komisja

27

2015/C 190/32

Sprawa T-186/15: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2015 r. – CSTP Azienda della Mobilità/Komisja

29

2015/C 190/33

Sprawa T-187/15: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2015 r. – Compagnia Trasporti Pubblici i in./Komisja

29

2015/C 190/34

Sprawa T-189/15: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2015 r. – TMG Landelijke Media i Willems/Komisja

30

2015/C 190/35

Sprawa T-279/14: Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2014 r. – Sabic Polyolefine/Komisja

31

Sąd do spraw Służby Publicznej

2015/C 190/36

Sprawa F-87/12 RENV: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – FK/Komisja (Służba publiczna — Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania po uchyleniu rozstrzygnięcia — Członek personelu tymczasowego — Przedłużenie umowy — Zasada sześciu lat) (
  *1
  )

*1

32

2015/C 190/37

Sprawa F-105/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. – ED/ENISA (Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Postępowanie w sprawie naboru — Decyzja o odrzuceniu kandydatury na etapie preselekcji po jej zbadaniu przez komisję do spraw naboru — Niewniesienie w określonym w regulaminie pracowniczym terminie zażalenia na decyzję o odrzuceniu kandydatury — Żądanie informacji — Odpowiedź OUZU bez ponownego rozpatrzenia decyzji o odrzuceniu kandydatury — Zażalenie złożone na tę odpowiedź — Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 81 regulaminu postępowania)

32

2015/C 190/38

Sprawa F-131/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Bensai/Komisja (Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Wynagrodzenie — Rozliczenie wynagrodzenia — Charakter potwierdzający — Niespełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Nowelizacja regulaminu pracowniczego urzędników — Wydłużenie czasu pracy bez dostosowania wynagrodzenia — Brak wpływu na charakter potwierdzający rozliczenia wynagrodzenia — Nierówne traktowanie personelu kontraktowego i personelu miejscowego — Artykuł 81 regulaminu postępowania)

33

2015/C 190/39

Sprawa F-45/15: Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2015 r. – ZZ/Europol

34

2015/C 190/40

Sprawa F-46/15: Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

34

2015/C 190/41

Sprawa F-47/15: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

35

2015/C 190/42

Sprawa F-48/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/OHIM

36

2015/C 190/43

Sprawa F-49/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

36

2015/C 190/44

Sprawa F-50/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – FS/EKES

37

2015/C 190/45

Sprawa F-51/15: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – FR/EASA

37

2015/C 190/46

Sprawa F-52/15: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2015 r. – ZZ/Komisja

38

2015/C 190/47

Sprawa F-53/15: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – ZZ/Trybunał Sprawiedliwości

39

---

| | |
| --- | --- |
| | (*1)   Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności. |

---

(*1)   Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

*1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2015/C 190/01)

Ostatnia publikacja

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 178 z 1.6.2015

Wcześniejsze publikacje

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 171 z 26.5.2015

Dz.U. C 155 z 11.5.2015

Dz.U. C 146 z 4.5.2015

Dz.U. C 138 z 27.4.2015

Dz.U. C 127 z 20.4.2015

Dz.U. C 118 z 13.4.2015

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 13 marca 2015 r. – Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs/National Exhibition Centre Limited

(Sprawa C-130/15)

(2015/C 190/02)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Strona pozwana: National Exhibition Centre Limited

Pytania prejudycjalne

| 1. | W odniesieniu do zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy (dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku) (1), zgodnie z wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku Sparekassernes Datacenter/Skatteministeriet, C-2/95 (EU:C:1997:278), jakie zasady należy zastosować, aby ustalić, czy usługa „skutkuje przelewem środków finansowych oraz wywołuje zmiany w sytuacji prawnej i finansowej” w rozumieniu pkt 66 powyższego wyroku? W szczególności:






  1.1. | Czy zwolnienie ma zastosowanie do usługi takiej, jak ta wykonywana przez podatnika w niniejszej sprawie, która nie obejmuje dokonania przez płatnika obciążenia jednego rachunku lub uznania drugiego rachunku, nad którymi to rachunkami sprawuje kontrolę, ale która jest, w przypadku dokonania przelewu środków pieniężnych, podstawą dokonania przelewu środków przez niezależną instytucję finansową? |
| --- | --- | --- |

1.

W odniesieniu do zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy (dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku) (1), zgodnie z wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku Sparekassernes Datacenter/Skatteministeriet, C-2/95 (EU:C:1997:278), jakie zasady należy zastosować, aby ustalić, czy usługa „skutkuje przelewem środków finansowych oraz wywołuje zmiany w sytuacji prawnej i finansowej” w rozumieniu pkt 66 powyższego wyroku? W szczególności:

1.1.

Czy zwolnienie ma zastosowanie do usługi takiej, jak ta wykonywana przez podatnika w niniejszej sprawie, która nie obejmuje dokonania przez płatnika obciążenia jednego rachunku lub uznania drugiego rachunku, nad którymi to rachunkami sprawuje kontrolę, ale która jest, w przypadku dokonania przelewu środków pieniężnych, podstawą dokonania przelewu środków przez niezależną instytucję finansową?

| 1.2. | W przypadku gdy płatność jest dokonywana kartą kredytową lub debetową, czy odpowiedź na pytanie 1.1 uzależniona jest od tego, czy usługodawca uzyskuje kody autoryzacyjne bezpośrednio od banku posiadacza karty lub czy uzyskuje takie kody za pośrednictwem banku będącego akceptantem? |
| --- | --- |

1.2.

W przypadku gdy płatność jest dokonywana kartą kredytową lub debetową, czy odpowiedź na pytanie 1.1 uzależniona jest od tego, czy usługodawca uzyskuje kody autoryzacyjne bezpośrednio od banku posiadacza karty lub czy uzyskuje takie kody za pośrednictwem banku będącego akceptantem?

| 1.3. | Jakie czynniki odróżniają (a) usługę, która polega na dostarczeniu informacji finansowej, bez której płatność nie zostałaby dokonana, ale która nie jest objęta zwolnieniem (tak jak w wyroku Nordea Pankki Suomi, C-350/10, EU:C:2011:532) od (b) usługi przetwarzania danych, która funkcjonalnie ma skutek w postaci przelewu środków pieniężnych i którą w związku z tym Trybunał Sprawiedliwości określił jako mogącą podlegać zwolnieniu (jak w wyroku SDC w pkt 66)? |
| --- | --- |

1.3.

Jakie czynniki odróżniają (a) usługę, która polega na dostarczeniu informacji finansowej, bez której płatność nie zostałaby dokonana, ale która nie jest objęta zwolnieniem (tak jak w wyroku Nordea Pankki Suomi, C-350/10, EU:C:2011:532) od (b) usługi przetwarzania danych, która funkcjonalnie ma skutek w postaci przelewu środków pieniężnych i którą w związku z tym Trybunał Sprawiedliwości określił jako mogącą podlegać zwolnieniu (jak w wyroku SDC w pkt 66)?

| 2. | Jakie zasady należy zastosować dla określenia, czy usługa taka, jak ta wykonana przez podatnika w niniejszej sprawie jest, czy też nie jest, objęta zakresem wyjątku od zwolnienia, a mianowicie stanowi „odzyskiwanie długów”, o którym mowa w art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy? W szczególności, jeśli usługa realizacji płatności określoną metodą (np. kartą debetową lub kredytową) stanowiłaby, zgodnie z zasadami określonymi w wyroku Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/AXA UK plc, C-175/09 (EU:C:2010:646), „odzyskiwanie długów” w przypadku, gdy świadczenie tej usługi następowałoby na rzecz osoby uprawnionej do otrzymania płatności (tj. osoby otrzymującej płatność), czy usługa ta stanowi również „odzyskiwanie długów” w przypadku, gdy jest ona świadczona na rzecz osoby zobowiązanej do dokonania płatności (tj. osoby dokonującej płatności)? Ponadto w okolicznościach niniejszej sprawy, czy istniał w ogóle „dług”, który miał być „odzyskany”? |
| --- | --- |

2.

Jakie zasady należy zastosować dla określenia, czy usługa taka, jak ta wykonana przez podatnika w niniejszej sprawie jest, czy też nie jest, objęta zakresem wyjątku od zwolnienia, a mianowicie stanowi „odzyskiwanie długów”, o którym mowa w art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy? W szczególności, jeśli usługa realizacji płatności określoną metodą (np. kartą debetową lub kredytową) stanowiłaby, zgodnie z zasadami określonymi w wyroku Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/AXA UK plc, C-175/09 (EU:C:2010:646), „odzyskiwanie długów” w przypadku, gdy świadczenie tej usługi następowałoby na rzecz osoby uprawnionej do otrzymania płatności (tj. osoby otrzymującej płatność), czy usługa ta stanowi również „odzyskiwanie długów” w przypadku, gdy jest ona świadczona na rzecz osoby zobowiązanej do dokonania płatności (tj. osoby dokonującej płatności)? Ponadto w okolicznościach niniejszej sprawy, czy istniał w ogóle „dług”, który miał być „odzyskany”?

---

(1)  
  Dz.U. L 145, s. 1.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/3

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 22 stycznia 2015 r. w sprawie T-140/12, Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV/Europejska Agencja Leków (EMA), wniesione w dniu 23 marca 2015 r. przez Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV

(Sprawa C-138/15 P)

(2015/C 190/03)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: Teva Pharma BV i Teva Pharmaceuticals Europe BV (przedstawiciele: G. Morgan, solicitor, K. Bacon, barrister i E.S. Mackenzie, solicitor)

Druga strona postępowania: Europejska Agencja Leków, Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EMA, zawartej w jej piśmie z dnia 24 stycznia 2012 r., w sprawie odmowy zatwierdzenia wniosku złożonego przez wnoszące odwołanie w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EMA, zawartej w jej piśmie z dnia 24 stycznia 2012 r., w sprawie odmowy zatwierdzenia wniosku złożonego przez wnoszące odwołanie w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu;

| — | obciążenie EMA kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszące odwołanie. |
| --- | --- |

—

obciążenie EMA kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszące odwołanie.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu odwołania wnoszące odwołanie podnoszą jeden zarzut polegający na twierdzeniu, że Sąd popełnił błędy co do prawa w zakresie dokonanej przez niego wykładni art. 8 rozporządzenia (WE) nr 141/2000 (1). Wnoszące odwołanie podnoszą trzy odrębne błędy co do prawa. W pierwszej kolejności twierdzą, że Sąd dokonał błędnej wykładni art. 8 ust. 3 w związku z art. 8 ust. 1, ponieważ nie uwzględnił faktu, że drugi podobny sierocy produkt leczniczy, dopuszczony do obrotu na mocy odstępstwa przewidzianego w art. 8 ust. 3, nie może korzystać z wyłączności w zakresie obrotu, która została przewidziana w art. 8 ust. 1 dla pierwszego sierocego produktu leczniczego.

W drugiej kolejności Sąd popełnił błąd stwierdzając, że dokonana przez niego wykładnia art. 8 nie prowadzi do rozszerzenia rynku związanego wyłącznie z pierwszym produktem leczniczym.

W trzeciej kolejności Sąd niewłaściwie opisał – a w konsekwencji nieodpowiednio potraktował – pomocniczą argumentację wnoszących odwołanie, odnoszącą się do pierwotnego zarzutu dotyczącego stwierdzenia nieważności, zgodnie z którą wspomniana wyłączność nie powinna powodować wykluczenia z rynku wersji generycznej pierwszego produktu leczniczego, nawet jeśli drugi produkt leczniczy korzystał co do zasady ze swego własnego okresu wyłączności w zakresie obrotu.

Wnoszące odwołanie domagają się wydania przez Trybunał ostatecznego wyroku stwierdzającego nieważność zaskarżonej decyzji.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych, Dz.U. L 18, s. 1.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal administratif de Rennes (Francja) w dniu 25 marca 2015 r. – Doux SA, Sophie Gautier, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, reprezentowana przez mec. Valliota, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA/Etablissement national des produits de l'agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

(Sprawa C-141/15)

(2015/C 190/04)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal administratif de Rennes

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Doux SA, Sophie Gautier, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, reprezentowana przez mec. Valliota, działająca w charakterze syndyka w postępowaniu naprawczym Doux SA

Strona pozwana: Etablissement national des produits de l'agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy określony w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 543/2008 (1) i jego załącznikach VI i VII próg zawartości wody stanowi wymóg „jakości należytej i uczciwej” w rozumieniu art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 Komisji (2) i wyroku z dnia 7 września 2006 r. w sprawie Nowaco Germany GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas? |
| --- | --- |

1)

Czy określony w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 543/2008 (1) i jego załącznikach VI i VII próg zawartości wody stanowi wymóg „jakości należytej i uczciwej” w rozumieniu art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 Komisji (2) i wyroku z dnia 7 września 2006 r. w sprawie Nowaco Germany GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas?

| 2) | Czy drób mrożony, w którym przekroczono określony w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 543/2008 i jego załącznikach VI i VII próg zawartości wody, dla którego właściwy organ wydał świadectwo jakości, może być sprzedawany w ramach Unii w normalnych warunkach w rozumieniu art. 28 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, a jeśli tak, to na jakich warunkach? |
| --- | --- |

2)

Czy drób mrożony, w którym przekroczono określony w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 543/2008 i jego załącznikach VI i VII próg zawartości wody, dla którego właściwy organ wydał świadectwo jakości, może być sprzedawany w ramach Unii w normalnych warunkach w rozumieniu art. 28 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, a jeśli tak, to na jakich warunkach?

| 3) | Czy okoliczność, że próg zawartości wody pozostaje niezmiennie na poziomie 5,1 % według załącznika VI do rozporządzenia z dnia 16 czerwca 2008 r. i nie ulega zmianie od kilkudziesięciu lat pomimo podnoszonych zmian w praktyce hodowli i krytyki wyrażanej w niektórych badaniach naukowych co do przestarzałego charakteru tej wartości granicznej, jest zgodna z prawem Unii Europejskiej, a w szczególności zasadą pewności prawa? |
| --- | --- |

3)

Czy okoliczność, że próg zawartości wody pozostaje niezmiennie na poziomie 5,1 % według załącznika VI do rozporządzenia z dnia 16 czerwca 2008 r. i nie ulega zmianie od kilkudziesięciu lat pomimo podnoszonych zmian w praktyce hodowli i krytyki wyrażanej w niektórych badaniach naukowych co do przestarzałego charakteru tej wartości granicznej, jest zgodna z prawem Unii Europejskiej, a w szczególności zasadą pewności prawa?

| 4) | Czy załączniki VI i VII do rozporządzenia (WE) nr 453/2008 są dostatecznie dokładne w odniesieniu do kontroli przewidzianych w art. 15 rozporządzenia, czy też Francja musi określić „praktyczne środki kontroli”„na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu”, gdyż w przeciwnym wypadku kontrole przeprowadzone na etapie wywozu produktów są względnie bezskuteczne? |
| --- | --- |

4)

Czy załączniki VI i VII do rozporządzenia (WE) nr 453/2008 są dostatecznie dokładne w odniesieniu do kontroli przewidzianych w art. 15 rozporządzenia, czy też Francja musi określić „praktyczne środki kontroli”„na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu”, gdyż w przeciwnym wypadku kontrole przeprowadzone na etapie wywozu produktów są względnie bezskuteczne?

| 5) | Czy wnioski o analizę kontrolną, która zgodnie z art. 16 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 543/2008 ma zastosowanie do wyników kontroli w rzeźni, mogą zostać rozszerzone na kontrole przeprowadzone na etapie wprowadzania do obrotu produktów wywożonych w obecności stron, w szczególności na podstawie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

5)

Czy wnioski o analizę kontrolną, która zgodnie z art. 16 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 543/2008 ma zastosowanie do wyników kontroli w rzeźni, mogą zostać rozszerzone na kontrole przeprowadzone na etapie wprowadzania do obrotu produktów wywożonych w obecności stron, w szczególności na podstawie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz.U. L 157, s. 46).

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1234/2009 z dnia 15 grudnia 2009 r. otwierające wspólnotowe kontyngenty taryfowe na 2010 r. w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego (Dz.U. L 186, s. 1).

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/5

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 stycznia 2015 r. w sprawie T-507/13, SolarWorld AG i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 24 marca 2015 r. przez SolarWorld AG

(Sprawa C-142/15 P)

(2015/C 190/05)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: SolarWorld AG (przedstawiciele: adwokat L. Ruessmann, J. Beck, Solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Brandoni solare SpA,

Global Sun Ltd,

Silicio Solar, SAU,

Solaria Energia y Medio Ambiente, SA

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | Stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne;

| — | Uchylenie postanowienia Sądu w sprawie T-507/13; |
| --- | --- |

—

Uchylenie postanowienia Sądu w sprawie T-507/13;

| — | Stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności w sprawie T-507/13 jest dopuszczalna; oraz |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności w sprawie T-507/13 jest dopuszczalna; oraz

| — | Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w przedmiocie istoty skargi o stwierdzenie nieważności przez Sąd. |
| --- | --- |

—

Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w przedmiocie istoty skargi o stwierdzenie nieważności przez Sąd.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy argumenty:

Sąd popełnił błąd w ustaleniu, że wnoszącego odwołanie nie dotyczy bezpośrednio decyzja Komisji 2013/423/UE (1), ponieważ ta decyzja nie ma bezpośredniego wpływu na sytuację prawną wnoszącego odwołanie i wymaga środków wykonawczych.

| — | Sąd popełnił błąd w ustaleniu, że wnoszącego odwołanie nie dotyczy bezpośrednio decyzja Komisji 2013/423/UE, ponieważ została wdrożona przez rozporządzenie 748/2013 (2). Rozporządzenie 748/2013 jest aktem potwierdzającym w stosunku do decyzji 2013/423/UE. Wnoszący odwołanie mógł więc zaskarżyć bezpośrednio decyzję 2013/423/UE. |
| --- | --- |

—

Sąd popełnił błąd w ustaleniu, że wnoszącego odwołanie nie dotyczy bezpośrednio decyzja Komisji 2013/423/UE, ponieważ została wdrożona przez rozporządzenie 748/2013 (2). Rozporządzenie 748/2013 jest aktem potwierdzającym w stosunku do decyzji 2013/423/UE. Wnoszący odwołanie mógł więc zaskarżyć bezpośrednio decyzję 2013/423/UE.

| — | Ustalenie Sądu, że decyzja 2013/423/UE wymaga środków wykonawczych było błędne, gdyż Sąd nie zbadał, czy Komisji przysługiwało jakiekolwiek uznanie przy wydawaniu rozporządzenia 748/2013, czy też wdrożenie decyzji 2013/423/UE było automatyczne w stosunku do wnoszącego odwołanie, jak rzeczywiście było. |
| --- | --- |

—

Ustalenie Sądu, że decyzja 2013/423/UE wymaga środków wykonawczych było błędne, gdyż Sąd nie zbadał, czy Komisji przysługiwało jakiekolwiek uznanie przy wydawaniu rozporządzenia 748/2013, czy też wdrożenie decyzji 2013/423/UE było automatyczne w stosunku do wnoszącego odwołanie, jak rzeczywiście było.

---

(1)  Decyzja Komisji z dnia 2 sierpnia 2013 r. przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, Dz.U. L 209, s. 26.

(2)  Rozporządzenie Komisji z dnia 2 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 513/2013 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, Dz.U. L 209, s. 1

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/6

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2015 r. w sprawie T-6/13 Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 30 marca 2015 r. przez Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl

(Sprawa C-153/15 P)

(2015/C 190/06)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Intertrade Co. (NICO) Sàrl (przedstawiciele: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, advokat, G. Pandey, advocaat, D. Rovetta, avocat, M. Gambardella, avvocato)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie postanowienia Sądu z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie T-6/13 Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej i stwierdzenie dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie T-6/13 Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej i stwierdzenie dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności;

| — | przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty, w których twierdzi, że wydając zaskarżone postanowienie, Sąd dopuścił się oczywistego błędu w ocenie oraz naruszył prawo.

W ocenie wnoszącego odwołanie Sąd dopuścił się oczywistego błędu w ocenie, uznając, że pełne indywidualne zawiadomienie miało miejsce w dniu 19 października 2012 r. oraz że zawiadomienie to miało miejsce przed ogólnym publicznym zawiadomieniem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C, w dniu 16 października 2012 r.

Ponadto wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd naruszył prawo, po pierwsze, pomijając wymóg, aby zawiadomienie zawierało uzasadnienie; po drugie, stwierdzając, że indywidualne zawiadomienie mogło skutkować skróceniem terminu do zaskarżenia aktu prawnego Unii Europejskiej; po trzecie, pomijając skutki prawne decyzji, jakie podjęła Rady w kontekście procedury zawiadomienia; oraz po czwarte, pomijając uzasadnione rozumienie prawa na dzień wniesienia skargi.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 9 kwietnia 2015 r. – Abdelhafid Bensada Benallal/Państwo Belgijskie

(Sprawa C-161/15)

(2015/C 190/07)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d'État

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca skargę kasacyjną: Abdelhafid Bensada Benallal

Druga strona postępowania: Państwo Belgijskie

Pytanie prejudycjalne

Czy zasada ogólna prawa Unii Europejskiej ustanawiająca obowiązek poszanowania prawa do obrony, w tym prawa każdej osoby do bycia wysłuchanym przez władze krajowe przed wydaniem przez odnośny organ jakiejkolwiek decyzji, która mogłaby niekorzystnie wpłynąć na interesy tej osoby, takiej jak decyzja o cofnięciu zezwolenia na pobyt, ma w porządku prawnym Unii Europejskiej znaczenie równoważne ze znaczeniem przepisów ustanawiających w prawie belgijskim bezwzględne przeszkody procesowe w wewnętrznym porządku prawnym tego państwa i czy zasada równoważności wymaga by zarzut naruszenia zasady ogólnej prawa Unii Europejskiej dotyczącej obowiązku poszanowania prawa do obrony mógł być podniesiony po raz pierwszy przed Conseil d'État w postępowaniu kasacyjnym, co w prawie krajowym jest dopuszczalne w przypadku zarzutów dotyczących bezwzględnych przeszkód procesowych?

---

Sąd

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/8

---

Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Planet/Komisja

(Sprawa T-320/09) (1)

([Ochrona interesów finansowych Unii - System wczesnego ostrzegania (SWO), który umożliwia określenie stopnia ryzyka związanego z wybranymi oferentami - Dochodzenie OLAF-u dotyczące wykonania zamówienia publicznego na projekt modernizacji instytucjonalnej w Syrii - Decyzje o aktywacji ostrzeżeń W1a i W1b - Podstawa prawna - Prawa podstawowe - Obowiązek uzasadnienia])

(2015/C 190/08)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Planet AE Anonymi Etaireia Parochis Symvouleftikon Ypiresion (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: V. Christianos, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i F. Dintilhac, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w których to decyzjach wystąpiono o wpis skarżącej do systemu wczesnego ostrzegania (SWO), a także decyzji Komisji dotyczących aktywacji ostrzeżeń W1a, a następnie W1b.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w których wystąpiono o wpis Planet AE Anonymi Etaireia Parochis Symvouleftikon Ypiresion do systemu wczesnego ostrzegania (SWO), a także decyzji Komisji Europejskiej dotyczących aktywacji ostrzeżeń W1a i W1b w zakresie, w jakim dotyczą one tej spółki. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w których wystąpiono o wpis Planet AE Anonymi Etaireia Parochis Symvouleftikon Ypiresion do systemu wczesnego ostrzegania (SWO), a także decyzji Komisji Europejskiej dotyczących aktywacji ostrzeżeń W1a i W1b w zakresie, w jakim dotyczą one tej spółki.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/8

---

Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/Frontex

(Sprawa T-554/10) (1)

((Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Usługi informatyczne, sprzęt komputerowy i licencje na oprogramowanie - Odrzucenie ofert jednego z oferentów - Obowiązek uzasadnienia - Kryteria wyboru i udzielania zamówienia - Oczywisty błąd w ocenie - Odpowiedzialność pozaumowna))

(2015/C 190/09)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis i M. Dermitzakis)

Strona pozwana: Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich (Frontex) (przedstawiciele: S. Vuorensola i H. Caniard, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokatów J. Stuycka i A. M. Vandromme)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji odrzucających oferty skarżącej w przetargu Frontex/OP/87/2010, dotyczącego umowy ramowej na „usługi ICT” w dziedzinie technologii zarządzania i zabezpieczenia informacji (Dz.U. 2010/S 66-098323) i w przetargu Frontex/OP/98/2010, dotyczącego dużego projektu pilotażowego EUROSUR w dziedzinie koordynacji technologii informacyjnych i komunikacyjnych (Dz.U. 2010/S 90-134098), oraz wszystkich powiązanych decyzji, w tym decyzji o udzieleniu zamówień innym oferentom, a po drugie, skarga odszkodowawcza o naprawienie szkody poniesionej z racji udzielenia zamówień tym oferentom.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich (Frontex) z dnia 18 października 2010 r. o odrzuceniu oferty Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w przetargu 2010/S 66-098323, na część nr 1 (systemy informacyjne), na świadczenie usług informatycznych, dostawę sprzętu komputerowego i licencji na oprogramowanie. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich (Frontex) z dnia 18 października 2010 r. o odrzuceniu oferty Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w przetargu 2010/S 66-098323, na część nr 1 (systemy informacyjne), na świadczenie usług informatycznych, dostawę sprzętu komputerowego i licencji na oprogramowanie.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Frontexu z dnia 18 października 2010 r. o odrzuceniu oferty Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w przetargu 2010/S 66-098323, na część nr 6 (systemy zarządzania treścią korporacyjną), na świadczenie usług informatycznych, dostawę sprzętu komputerowego i licencji na oprogramowanie. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Frontexu z dnia 18 października 2010 r. o odrzuceniu oferty Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w przetargu 2010/S 66-098323, na część nr 6 (systemy zarządzania treścią korporacyjną), na świadczenie usług informatycznych, dostawę sprzętu komputerowego i licencji na oprogramowanie.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE pokrywa 50 % własnych kosztów i 50 % kosztów poniesionych przez Frontex, Frontex pokrywa 50 % własnych kosztów i 50 % kosztów poniesionych przez Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis. |
| --- | --- |

4)

Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE pokrywa 50 % własnych kosztów i 50 % kosztów poniesionych przez Frontex, Frontex pokrywa 50 % własnych kosztów i 50 % kosztów poniesionych przez Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis.

---

(1)  
  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/9

---

Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Schenker Customs Agency/Komisja

(Sprawa T-576/11) (1)

([Unia celna - Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych - Przywóz glifosatu pochodzącego z Tajwanu - Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych przedstawiony przez agenta celnego - Artykuł 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 - Klauzula słuszności - Zaistnienie szczególnej sytuacji - Zgłoszenie o dopuszczenie do swobodnego obrotu - Błędne świadectwa pochodzenia - Pojęcie oczywistego zaniedbania - Decyzja Komisji stwierdzająca bezzasadność umorzenia należności celnych])

(2015/C 190/10)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Schenker Customs Agency BV (Rotterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci J. Biermasz i A. Jansen)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo L. Keppenne i F. Wilman, następnie A. Caeiros i B.-R. Killmann, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata Y. Van Gervena)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2011) 5208 wersja ostateczna z dnia 27 lipca 2011 r. stwierdzającej, że umorzenie należności celnych przywozowych nie jest uzasadnione w danym wypadku (sprawa REM 01/2010).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Schenker Customs Agency BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Schenker Customs Agency BV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  
  Dz.U. C 25 z 28.1.2012.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/10

---

Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Tomana i in./Rada i Komisja

(Sprawa T-190/12) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Zimbabwe - Ograniczenia wjazdu na terytorium Unii i przejazdu przez nie - Zamrożenie funduszy - Podstawa prawna - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawa podstawowe - Proporcjonalność))

(2015/C 190/11)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Johannes Tomana, (Harare, Zimbabwe) oraz 120 innych skarżących, których nazwiska i nazwy zostały wymienione w załączniku do wyroku, (przedstawiciele: początkowo D. Vaughan, QC, M. Lester, R. Lööf, barristers, oraz M. O’Kane, solicitor, następnie D. Vaughan, M. Lester i R. Lööf)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen, M. Veiga i A. Vitro, pełnomocnicy); Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis, T. Scharf i E. Georgieva, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson, C. Murrell i M. Holt, pełnomocnicy, wspierani przez S. Lee, barrister)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2012/97/WPZiB z dnia 17 lutego 2012 r. zmieniającej decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (Dz.U. L 47, s. 50), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 151/2012 z dnia 21 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (Dz.U. L 49, s. 2) oraz decyzji wykonawczej Rady 2012/124/WPZiB z dnia 27 lutego 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (Dz.U. L 54, s. 20) w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżących.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Johannes Tomana oraz 120 pozostałych skarżących, których nazwiska i nazwy zostały wymienione w załączniku do wyroku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Johannes Tomana oraz 120 pozostałych skarżących, których nazwiska i nazwy zostały wymienione w załączniku do wyroku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

| 3) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 194 z 30.6.2012.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/11

---

Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Polska/Komisja

(Sprawa T-290/12) (1)

((Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Sektor owoców i warzyw oraz sektor przetworzonych owoców i warzyw - Pomoc dla grup producentów - Ograniczenie wkładu finansowego Unii - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Obowiązek uzasadnienia - Lojalna współpraca))

(2015/C 190/12)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: początkowo B. Majczyna i M. Szpunar, następnie B. Majczyna i K. Straś, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo N. Donnelly, B. Schima i D. Milanowska, następnie B. Schima i D. Milanowska, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 pkt 2–4, 6, 12 i 13, art. 2 ust. 1–3 w związku z art. 3, jak też załączników I i II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 302/2012 z dnia 4 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 99, s. 21).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  
  Dz.U. C 250 z 18.8.2012.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/11

---

Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Schlyter/Komisja

(Sprawa T-402/12) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie - Wyjątek dotyczący ochrony celów dochodzenia - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Artykuł 6 ust. 1 - Szczegółowa opinia Komisji w sprawie projektu zarządzenia dotyczącego rocznej deklaracji substancji nanocząsteczkowych przekazanej Komisji przez władze francuskie zgodnie z przepisami dyrektywy 98/34/WE - Odmowa dostępu])

(2015/C 190/13)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Carl Schlyter (Linköping, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer i S. Schubert)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira, A. Tokár i C. Zadra, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Finlandii (przedstawiciel: S. Hartikainen, pełnomocnik) i Królestwo Szwecji (przedstawiciele: początkowo A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, C. Stege, S. Johannesson i H. Karlsson, a następnie A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, E. Karlsson, L. Swedenborg i C. Hagerman, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: B. Beaupère-Manokha, D. Colas i F. Fize, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia z dnia 27 czerwca 2012 r. odmawiającej, w okresie zawieszenia, dostępu do szczegółowej opinii tej instytucji w sprawie projektu zarządzenia dotyczącego treści i warunków składania rocznej deklaracji substancji nanocząsteczkowych (2011/673/F), która została jej przekazana przez władze francuskie na podstawie dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz.U. L 204, s. 37 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 20, s. 337), zmienionej dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. (Dz.U. L 217, s. 18 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 21, s. 8).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 27 czerwca 2012 r. odmawiającej, w okresie zawieszenia, dostępu do szczegółowej opinii tej instytucji w sprawie projektu zarządzenia dotyczącego treści i warunków składania rocznej deklaracji substancji nanocząsteczkowych (2011/673/F), która została jej przekazana przez władze francuskie na podstawie dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych, zmienionej dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 27 czerwca 2012 r. odmawiającej, w okresie zawieszenia, dostępu do szczegółowej opinii tej instytucji w sprawie projektu zarządzenia dotyczącego treści i warunków składania rocznej deklaracji substancji nanocząsteczkowych (2011/673/F), która została jej przekazana przez władze francuskie na podstawie dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych, zmienionej dyrektywą 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r.

| 2) | Komisja pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Carla Schlytera. |
| --- | --- |

2)

Komisja pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Carla Schlytera.

| 3) | Republika Francuska, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 343 z 10.11.2012.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/12

---

Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Matratzen Concord/OHIM – KBT (ARKTIS)

(Sprawa T-258/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy ARKTIS - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Postać, w jakiej używany jest znak towarowy - Dowód używania znaku towarowego w odniesieniu do towarów, dla których został on zarejestrowany - Zgoda właściciela znaku towarowego])

(2015/C 190/14)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Matratzen Concord GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokaci I. Selting i J. Mertens)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Schifko, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita (Locarno, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat K. Schulze Horn)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 marca 2013 r. (sprawa R 2133/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Matratzen Concord GmbH a KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Matratzen Concord GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). |
| --- | --- |

2)

Matratzen Concord GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  
  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/13

---

Wyrok Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Iglotex/OHIM – Iglo Foods Group (IGLOTEX)

(Sprawa T-282/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IGLOTEX - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy IGLO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 190/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Iglotex S.A. (Skórcz, Polska) (przedstawiciele: adwokaci I.M. Helbig, P. Hansmersmann i S. Rengshausen)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Iglo Foods Group Ltd (Feltham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo C. Hawkes, solicitor, następnie B. Brandreth i C. Hall, barristers)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 marca 2013 r. (sprawa R 67/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Iglo Foods Group Ltd a Iglotex S.A.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Iglotex S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Iglotex S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/14

---

Wyrok Sądu z dnia 23 kwietnia 2015 r. – BX/Komisja

(Sprawa T-352/13 P) (1)

([Odwołanie - Służba publiczna - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie - Konkurs otwarty - Utworzenie rezerwy kadrowej administratorów (AD) w 5 grupie zaszeregowania, posiadających obywatelstwo bułgarskie lub rumuńskie, w dziedzinie prawa - Decyzja komisji konkursowej o nieumieszczeniu nazwiska wnoszącego odwołanie na liście rezerwy kadrowej - Ciężar dowodu - Ocena porównawcza - Równość traktowania - Stały skład komisji - Artykuł 3 akapit piąty załącznika III do regulaminu pracowniczego - Przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów - Skarga o zadośćuczynienie - Postanowienie w sprawie kosztów postępowania])

(2015/C 190/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: BX (Waszyngton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat R. Rata)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i B. Eggers, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie BX/Komisja (F-88/11, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:51).

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | BX pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

BX pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

---

(1)  
  Dz.U. C 252 z 31.8.2013.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/14

---

Wyrok Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. – Drogenhilfe Köln Projekt/OHIM (Rauschbrille)

(Sprawa T-319/14) (1)

((Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego „Rauschbrille” - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

(2015/C 190/17)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Drogenhilfe Köln Projekt gGmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat V. Schoene)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 stycznia 2014 r. (sprawa R 1356/2013) dotyczącą zgłoszenia słownego znaku towarowego „Rauschbrille” jak wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Drogenhilfe Köln Projekt zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Drogenhilfe Köln Projekt zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 212 z 7.7.2014.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/15

---

Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. – Rezon/OHIM – mobile.international (mobile.de proMotor)

(Sprawa T-337/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy mobile - Oddalenie wniosku o unieważnienie - Artykuł 165 ust 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 190/18)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Rezon OOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciele: adwokaci P. Kanchev i T. Ignatova)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: mobile.international GmbH (Kleinmachnow, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 lutego 2014 r. (sprawa R 950/2013-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Rezon OOD a mobile.international GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rezon OOD zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rezon OOD zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 245 z 28.7.2014.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/15

---

Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – Parker Hannifin Manufacturing i Parker Hannifin/Komisja

(Sprawa T-137/15)

(2015/C 190/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Parker Hannifin Manufacturing Srl (Corsico, Włochy); Parker-Hannifin Corp. (Mayfield Heights, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci B. Amory, F. Marchini Camia, É. Barbier de La Serre)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną;

| — | stwierdzenie nieważności spornej decyzji w zakresie, w jakim nałożono w niej odsetki za opóźnienie w kwocie 1 8 59  949,04 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności spornej decyzji w zakresie, w jakim nałożono w niej odsetki za opóźnienie w kwocie 1 8 59  949,04 EUR;

| — | tytułem żądania ewentualnego – stosowne obniżenie kwoty nałożonych odsetek oraz; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego – stosowne obniżenie kwoty nałożonych odsetek oraz;

| — | obciążenie Komisji jej kosztami własnymi i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji jej kosztami własnymi i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi jeden główny zarzut, a posiłkowo, siedem pozostałych zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym sporna decyzja została wydana z przekroczeniem kompetencji.






  — | Skarżący utrzymują, że nie istnieje podstawa prawna do nałożenia odsetek za opóźnienie, ze względu na to, iż grzywna została uiszczona w wyznaczonym terminie ustalonym decyzją o nałożeniu grzywny. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym sporna decyzja została wydana z przekroczeniem kompetencji.

—

Skarżący utrzymują, że nie istnieje podstawa prawna do nałożenia odsetek za opóźnienie, ze względu na to, iż grzywna została uiszczona w wyznaczonym terminie ustalonym decyzją o nałożeniu grzywny.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący niewystarczającego lub niewłaściwego uzasadnienia spornej decyzji.






  — | Skarżący utrzymują, że Komisja nie przedstawiła w zaskarżonej decyzji ani podstawy faktycznej, ani prawnej w odniesieniu do stosowania odsetek za opóźnienie w niniejszej sprawie. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący niewystarczającego lub niewłaściwego uzasadnienia spornej decyzji.

—

Skarżący utrzymują, że Komisja nie przedstawiła w zaskarżonej decyzji ani podstawy faktycznej, ani prawnej w odniesieniu do stosowania odsetek za opóźnienie w niniejszej sprawie.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.






  — | Skarżący utrzymują, że stosowanie odsetek za opóźnienie jest nieproporcjonalne w stosunku do ich celu. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.

—

Skarżący utrzymują, że stosowanie odsetek za opóźnienie jest nieproporcjonalne w stosunku do ich celu.

| 4. | Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia zasady niedyskryminacji.






  — | Skarżący utrzymują, że Komisja nakłada w niniejszym przypadku odsetki za opóźnienie w wysokości 6 %, choć, w sytuacji gdy zwróciła część grzywny skarżącym, zwróciła odsetki w wysokości 1,06 %. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia zasady niedyskryminacji.

—

Skarżący utrzymują, że Komisja nakłada w niniejszym przypadku odsetki za opóźnienie w wysokości 6 %, choć, w sytuacji gdy zwróciła część grzywny skarżącym, zwróciła odsetki w wysokości 1,06 %.

| 5. | Zarzut piąty, dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań.






  — | Skarżący utrzymują, że nie mogli oni na podstawie decyzji o nałożeniu grzywny i rozporządzenia delegowanego przewidzieć nałożenia odsetek za opóźnienie w niniejszym przypadku. Ponadto skarżący twierdzą, że mogli oni zasadnie oczekiwać, że Komisja nie zastosuje odsetek za opóźnienie w niniejszym przypadku. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty, dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań.

—

Skarżący utrzymują, że nie mogli oni na podstawie decyzji o nałożeniu grzywny i rozporządzenia delegowanego przewidzieć nałożenia odsetek za opóźnienie w niniejszym przypadku. Ponadto skarżący twierdzą, że mogli oni zasadnie oczekiwać, że Komisja nie zastosuje odsetek za opóźnienie w niniejszym przypadku.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia art. 266 TFUE i prawa do skutecznej ochrony sądowej.






  — | Skarżący utrzymują, że zaskarżona decyzja narusza art. 266 TFUE w zakresie, w jakim pozbawia ona to postanowienie skuteczności i narusza prawo do skutecznej ochrony sądowej, ponieważ powołując się na swe podstawowe prawo do dochodzenia odszkodowania przed sądem, skarżący obecnie stają w obliczu nałożenia oczywiście nieproporcjonalnej stopy procentowej. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia art. 266 TFUE i prawa do skutecznej ochrony sądowej.

—

Skarżący utrzymują, że zaskarżona decyzja narusza art. 266 TFUE w zakresie, w jakim pozbawia ona to postanowienie skuteczności i narusza prawo do skutecznej ochrony sądowej, ponieważ powołując się na swe podstawowe prawo do dochodzenia odszkodowania przed sądem, skarżący obecnie stają w obliczu nałożenia oczywiście nieproporcjonalnej stopy procentowej.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący bezpodstawnego wzbogacenia.






  — | Skarżący utrzymują, że stosowanie odsetek za opóźnienie w niniejszym przypadku stanowi bezpodstawne wzbogacenie Komisji. |
| --- | --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący bezpodstawnego wzbogacenia.

—

Skarżący utrzymują, że stosowanie odsetek za opóźnienie w niniejszym przypadku stanowi bezpodstawne wzbogacenie Komisji.

| 8. | Zarzut ósmy dotyczący nadużycia władzy.






  — | Skarżący utrzymują, że nałożenie na skarżące odsetek za opóźnienie skutkuje wynikiem, który całkowicie odbiega od celów leżących u podstaw delegowania Komisji uprawnień w celu ustalenia odsetek za opóźnienie. |
| --- | --- | --- |

8.

Zarzut ósmy dotyczący nadużycia władzy.

—

Skarżący utrzymują, że nałożenie na skarżące odsetek za opóźnienie skutkuje wynikiem, który całkowicie odbiega od celów leżących u podstaw delegowania Komisji uprawnień w celu ustalenia odsetek za opóźnienie.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/17

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Węgry/Komisja

(Sprawa T-139/15)

(2015/C 190/20)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Węgry (przedstawiciele: M.Z. Fehér, G. Koós i A. Pálfy, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2015) 53 z dnia 16 stycznia 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim w odniesieniu do Węgier wyłącza z finansowania Unii 1 1 7 09  400 EUR w związku z funduszem restrukturyzacyjnym cukru; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2015) 53 z dnia 16 stycznia 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim w odniesieniu do Węgier wyłącza z finansowania Unii 1 1 7 09  400 EUR w związku z funduszem restrukturyzacyjnym cukru;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca kwestionuje wymóg uważany przez Komisję za znajdujący zastosowanie, który jednak nie został wyraźnie wymieniony w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-187/12 i C-189/12 SFIR i in. Zgodnie z tym wymogiem dla zbadania zastosowania wyjątków wskazanych w tym wyroku istotny jest moment wystąpienia z wnioskiem o przyznanie pomocy, której dotyczy wyłączenie zawarte w zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony skarżącej taki wniosek z jednej strony jest niezgodny z logiką programu restrukturyzacji, a z drugiej strony całkowicie nie bierze pod uwagę sezonowości produkcji cukru i podważa praktyczne zastosowanie wyjątków.

Ponadto strona skarżąca uważa, że nawet gdyby interpretacja prawna Komisji okazała się trafna, to w odniesieniu do przepisów dotyczących pomocy przeznaczonej na restrukturyzację – w szczególności kwalifikacji silos – pojawiły się trudności interpretacyjne, w związku z czym wobec niepewności Komisja postąpiłaby zgodnie z prawem, gdyby ograniczyła kwotę wyłączoną z finansowania Unii, zważywszy na trudności interpretacyjne związane z przepisami prawa Unii, czy wręcz w pełni odstąpiła od wyłączenia tych wydatków.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/17

---

Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – Aurora/CPVO – SES-VanderHave (M 02205)

(Sprawa T-140/15)

(2015/C 190/21)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aurora Srl (Finale Emilia, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Buchman)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Odmian Roślin (CPVO)

Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą: SES-VanderHave NV/SA (Tienen, Belgia)

Dane dotyczące postępowania przed CPVO

Właściciel spornego wspólnotowego prawa do odmiany rośliny: SES-VanderHave NV/SA

Przedmiotowe sporne wspólnotowe prawo do odmiany rośliny: Wspólnotowe prawo do odmiany rośliny nr EU 15118, nazwa odmiany M 02205

Zaskarżona decyzja: Decyzja Izby Odwoławczej CPVO z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie A10/2013

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | stwierdzenie nieważności wspólnotowego prawa do odmiany rośliny nr EU 15118 |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wspólnotowego prawa do odmiany rośliny nr EU 15118

| — | obciążenie CPVO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez ewentualnych interwenientów. |
| --- | --- |

—

obciążenie CPVO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez ewentualnych interwenientów.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 6 i 7 rozporządzenia nr 2100/94; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 6 i 7 rozporządzenia nr 2100/94;

| — | Błędna interpretacja art. 87 ust. 4 rozporządzenia nr 2100/94; |
| --- | --- |

—

Błędna interpretacja art. 87 ust. 4 rozporządzenia nr 2100/94;

| — | Naruszenie zasady pewności prawa ze względu na zmianę z mocą wsteczną warunków przyznanego wspólnotowego prawa do odmiany rośliny; |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady pewności prawa ze względu na zmianę z mocą wsteczną warunków przyznanego wspólnotowego prawa do odmiany rośliny;

| — | Naruszenie do pewnego stopnia zasady uzasadnionych oczekiwań; |
| --- | --- |

—

Naruszenie do pewnego stopnia zasady uzasadnionych oczekiwań;

| — | Naruszenie zasady przejrzystości oraz prawa do publicznego dostępu do dokumentów w zakresie, w jakim proces badania był nietransparentny, gdyż strona skarżąca nie miała dostępu do podstawowej dokumentacji. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady przejrzystości oraz prawa do publicznego dostępu do dokumentów w zakresie, w jakim proces badania był nietransparentny, gdyż strona skarżąca nie miała dostępu do podstawowej dokumentacji.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/18

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – EFB/Komisja

(Sprawa T-150/15)

(2015/C 190/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Federation of Biotechnology (EFB) (Liège, Belgia) (przedstawiciele: M. Troncoso Ferrer i S. Moya Izquierdo, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | nakazanie Komisji Europejskiej zapłaty kwoty 39  316,54 EUR na rzecz skarżącej; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji Europejskiej zapłaty kwoty 39  316,54 EUR na rzecz skarżącej;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach skargi skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie, że Komisja Europejska naruszyła zobowiązania umowne ciążące na niej na podstawie umowy z dnia 23 grudnia 2005 r. w sprawie projektu dotyczącego European Action for Global Life science – Health Programme o sygnaturze LSSP-CT-2005-512135 (zwanej dalej „umową”) i domaga się zapłaty kwoty końcowej w wysokości 39  316,54 EUR.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, oparty na oczywistych błędach w ocenie szeregu kosztów kwalifikowalnych, co stanowi błąd w ocenie dowodów sprzeczny z art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego.






  — | Skarżąca podnosi, że nota obciążeniowa wystawiona przez Komisję Europejską opiera się na wnioskach z ostatecznego sprawozdania z audytu, lecz że analiza przeprowadzona przez audytorów Komisji Europejskiej celem sporządzenia tego sprawozdania była nieprawidłowa w odniesieniu do szeregu kosztów, mianowicie kosztów personelu oraz kosztów związanych z pewnymi wydarzeniami. Tak więc Komisja Europejska wystawiła notę obciążeniową opartą na nieprawidłowych założeniach i nie wykazała okoliczności faktycznych na poparcie swych twierdzeń, co doprowadziło do naruszenia art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego i w konsekwencji do naruszenia obowiązków umownych. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, oparty na oczywistych błędach w ocenie szeregu kosztów kwalifikowalnych, co stanowi błąd w ocenie dowodów sprzeczny z art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego.

—

Skarżąca podnosi, że nota obciążeniowa wystawiona przez Komisję Europejską opiera się na wnioskach z ostatecznego sprawozdania z audytu, lecz że analiza przeprowadzona przez audytorów Komisji Europejskiej celem sporządzenia tego sprawozdania była nieprawidłowa w odniesieniu do szeregu kosztów, mianowicie kosztów personelu oraz kosztów związanych z pewnymi wydarzeniami. Tak więc Komisja Europejska wystawiła notę obciążeniową opartą na nieprawidłowych założeniach i nie wykazała okoliczności faktycznych na poparcie swych twierdzeń, co doprowadziło do naruszenia art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego i w konsekwencji do naruszenia obowiązków umownych.

| 2. | Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. II.20 i II.6 ogólnych warunków umownych oraz art. 1347 belgijskiego kodeksu cywilnego, ponieważ Komisja Europejska niesłusznie uznała, że koszty związane z pracą niektórych członków personelu nie były kosztami kwalifikowalnymi, gdyż owi członkowie nie zawarli ważnej umowy o pracę ze skarżącą. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. II.20 i II.6 ogólnych warunków umownych oraz art. 1347 belgijskiego kodeksu cywilnego, ponieważ Komisja Europejska niesłusznie uznała, że koszty związane z pracą niektórych członków personelu nie były kosztami kwalifikowalnymi, gdyż owi członkowie nie zawarli ważnej umowy o pracę ze skarżącą.

| 3. | Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego oraz zasady wykonywania umów w dobrej wierze.






  — | Skarżąca podnosi między innymi, że nie miała okazji, by sama się bronić, wyjaśniając Komisji Europejskiej powody wszelkich nieporozumień lub drobnych błędów popełnionych przez nią przy wykonaniu umowy; że ogromna różnica finansowa między pierwszym projektem sprawozdania z audytu a ostatecznym sprawozdaniem z audytu wskazuje wyraźnie na brak poprawności i ostrożności; oraz że szereg błędów w obliczeniach oraz nieścisłych danych liczbowych w całym ostatecznym sprawozdaniu z audytu utrudnił skarżącej właściwe zrozumienie oskarżeń sformułowanych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego oraz zasady wykonywania umów w dobrej wierze.

—

Skarżąca podnosi między innymi, że nie miała okazji, by sama się bronić, wyjaśniając Komisji Europejskiej powody wszelkich nieporozumień lub drobnych błędów popełnionych przez nią przy wykonaniu umowy; że ogromna różnica finansowa między pierwszym projektem sprawozdania z audytu a ostatecznym sprawozdaniem z audytu wskazuje wyraźnie na brak poprawności i ostrożności; oraz że szereg błędów w obliczeniach oraz nieścisłych danych liczbowych w całym ostatecznym sprawozdaniu z audytu utrudnił skarżącej właściwe zrozumienie oskarżeń sformułowanych przez Komisję Europejską.

| 4. | Zarzut czwarty, oparty na braku uzasadnienia decyzji Komisji Europejskiej o odmowie zwrotu niektórych kosztów. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, oparty na braku uzasadnienia decyzji Komisji Europejskiej o odmowie zwrotu niektórych kosztów.

| 5. | Zarzut piąty, oparty na naruszeniu zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.






  — | Skarżąca podnosi, że Komisja Europejska zgodziła się na to, by skarżąca otrzymywała pomoc od innego podmiotu prawnego, przez co po stronie skarżącej powstało uzasadnione oczekiwanie, że koszty wynikające z tego stosunku będą w pełni kwalifikowalne. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty, oparty na naruszeniu zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

—

Skarżąca podnosi, że Komisja Europejska zgodziła się na to, by skarżąca otrzymywała pomoc od innego podmiotu prawnego, przez co po stronie skarżącej powstało uzasadnione oczekiwanie, że koszty wynikające z tego stosunku będą w pełni kwalifikowalne.

| 6. | Zarzut szósty, oparty na braku jasności zasad mających zastosowanie do szóstego program ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego (zwanego dalej „PR6”).






  — | Skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego w razie wątpliwości umowę należy interpretować na niekorzyść tego, kto sporządził umowę, i na korzyść tego, kto zaciągnął zobowiązanie. Zasady umowne mające zastosowanie do PR6 wynikają ze „standardowych” klauzul określonych przez Komisję Europejską, na które skarżąca mogła jedynie zgodzić się, przez co stała się ona stroną, która zaciągnęła zobowiązanie. Taka sytuacja – w powiązaniu z faktem, iż owe klauzule rodzą ewidentne trudności w zakresie wykładni, na co wskazuje duża liczba skarg wniesionych na nie do Sądu – uzasadnia twierdzenie, że brak pewności należy interpretować na korzyść skarżącej. Zasada dotycząca wykładni zawarta w art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego umożliwia sądowi interpretowanie źle zredagowanych lub niejasnych przepisów na niekorzyść ich autora, mianowicie Komisji. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty, oparty na braku jasności zasad mających zastosowanie do szóstego program ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego (zwanego dalej „PR6”).

—

Skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego w razie wątpliwości umowę należy interpretować na niekorzyść tego, kto sporządził umowę, i na korzyść tego, kto zaciągnął zobowiązanie. Zasady umowne mające zastosowanie do PR6 wynikają ze „standardowych” klauzul określonych przez Komisję Europejską, na które skarżąca mogła jedynie zgodzić się, przez co stała się ona stroną, która zaciągnęła zobowiązanie. Taka sytuacja – w powiązaniu z faktem, iż owe klauzule rodzą ewidentne trudności w zakresie wykładni, na co wskazuje duża liczba skarg wniesionych na nie do Sądu – uzasadnia twierdzenie, że brak pewności należy interpretować na korzyść skarżącej. Zasada dotycząca wykładni zawarta w art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego umożliwia sądowi interpretowanie źle zredagowanych lub niejasnych przepisów na niekorzyść ich autora, mianowicie Komisji.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/20

---

Skarga wniesiona w dniu w dniu 27 marca 2015 r. – EFB/Komisja

(Sprawa T-151/15)

(2015/C 190/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Federation of Biotechnology (EFB) (Liège, Belgia) (przedstawiciele: M. Troncoso Ferrer i S. Moya Izquierdo, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | stwierdzenie, że skarżąca jest odpowiedzialna jedynie za kwotę 5  638,22 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarżąca jest odpowiedzialna jedynie za kwotę 5  638,22 EUR;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

W skardze skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie, że Komisja Europejska naruszyła zobowiązania umowne ciążące na niej na podstawie umowy z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie projektu dotyczącego European Action for Global Life science – Food Forum o sygnaturze LSSP-CT-2005-512135 (zwanej dalej „umową”) i domaga się uznania jej za odpowiedzialną jedynie za kwotę 5  638,22 EUR zamiast 86  676,42 EUR, czego żąda Komisja Europejska.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, oparty na oczywistych błędach w ocenie szeregu kosztów kwalifikowalnych, co stanowi błąd w ocenie dowodów sprzeczny z art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego.






  — | Skarżąca podnosi, że nota obciążeniowa wystawiona przez Komisję Europejską opiera się na wnioskach z ostatecznego sprawozdania z audytu, lecz że analiza przeprowadzona przez audytorów Komisji Europejskiej celem sporządzenia tego sprawozdania była nieprawidłowa w odniesieniu do szeregu kosztów, mianowicie kosztów personelu oraz kosztów związanych z pewnymi wydarzeniami. Tak więc Komisja Europejska wystawiła notę obciążeniową opartą na nieprawidłowych założeniach i nie wykazała okoliczności faktycznych na poparcie swych twierdzeń, co doprowadziło do naruszenia art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego i w konsekwencji do naruszenia obowiązków umownych. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, oparty na oczywistych błędach w ocenie szeregu kosztów kwalifikowalnych, co stanowi błąd w ocenie dowodów sprzeczny z art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego.

—

Skarżąca podnosi, że nota obciążeniowa wystawiona przez Komisję Europejską opiera się na wnioskach z ostatecznego sprawozdania z audytu, lecz że analiza przeprowadzona przez audytorów Komisji Europejskiej celem sporządzenia tego sprawozdania była nieprawidłowa w odniesieniu do szeregu kosztów, mianowicie kosztów personelu oraz kosztów związanych z pewnymi wydarzeniami. Tak więc Komisja Europejska wystawiła notę obciążeniową opartą na nieprawidłowych założeniach i nie wykazała okoliczności faktycznych na poparcie swych twierdzeń, co doprowadziło do naruszenia art. 1315 belgijskiego kodeksu cywilnego i w konsekwencji do naruszenia obowiązków umownych.

| 2. | Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. II.20 i II.6 ogólnych warunków umownych oraz art. 1347 belgijskiego kodeksu cywilnego, ponieważ Komisja Europejska niesłusznie uznała, że koszty związane z pracą niektórych członków personelu nie były kosztami kwalifikowalnymi, gdyż owi członkowie nie zawarli ważnej umowy o pracę ze skarżącą. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. II.20 i II.6 ogólnych warunków umownych oraz art. 1347 belgijskiego kodeksu cywilnego, ponieważ Komisja Europejska niesłusznie uznała, że koszty związane z pracą niektórych członków personelu nie były kosztami kwalifikowalnymi, gdyż owi członkowie nie zawarli ważnej umowy o pracę ze skarżącą.

| 3. | Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego oraz zasady wykonywania umów w dobrej wierze.






  — | Skarżąca podnosi między innymi, że nie miała okazji, by sama się bronić, wyjaśniając Komisji Europejskiej powody wszelkich nieporozumień lub drobnych błędów popełnionych przez nią przy wykonaniu umowy; że ogromna różnica finansowa między pierwszym projektem sprawozdania z audytu a ostatecznym sprawozdaniem z audytu wskazuje wyraźnie na brak poprawności i ostrożności; oraz że szereg błędów w obliczeniach oraz nieścisłych danych liczbowych w całym ostatecznym sprawozdaniu z audytu utrudnił skarżącej właściwe zrozumienie oskarżeń sformułowanych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego oraz zasady wykonywania umów w dobrej wierze.

—

Skarżąca podnosi między innymi, że nie miała okazji, by sama się bronić, wyjaśniając Komisji Europejskiej powody wszelkich nieporozumień lub drobnych błędów popełnionych przez nią przy wykonaniu umowy; że ogromna różnica finansowa między pierwszym projektem sprawozdania z audytu a ostatecznym sprawozdaniem z audytu wskazuje wyraźnie na brak poprawności i ostrożności; oraz że szereg błędów w obliczeniach oraz nieścisłych danych liczbowych w całym ostatecznym sprawozdaniu z audytu utrudnił skarżącej właściwe zrozumienie oskarżeń sformułowanych przez Komisję Europejską.

| 4. | Zarzut czwarty, oparty na braku uzasadnienia decyzji Komisji Europejskiej o odmowie zwrotu niektórych kosztów. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, oparty na braku uzasadnienia decyzji Komisji Europejskiej o odmowie zwrotu niektórych kosztów.

| 5. | Zarzut piąty, oparty na naruszeniu zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.






  — | Skarżąca podnosi, że Komisja Europejska zgodziła się na to, by skarżąca otrzymywała pomoc od innego podmiotu prawnego, przez co po stronie skarżącej powstało uzasadnione oczekiwanie, że koszty wynikające z tego stosunku będą w pełni kwalifikowalne. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty, oparty na naruszeniu zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

—

Skarżąca podnosi, że Komisja Europejska zgodziła się na to, by skarżąca otrzymywała pomoc od innego podmiotu prawnego, przez co po stronie skarżącej powstało uzasadnione oczekiwanie, że koszty wynikające z tego stosunku będą w pełni kwalifikowalne.

| 6. | Zarzut szósty, oparty na braku jasności zasad mających zastosowanie do szóstego program ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego (zwanego dalej „PR6”).






  — | Skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego w razie wątpliwości umowę należy interpretować na niekorzyść tego, kto sporządził umowę, i na korzyść tego, kto zaciągnął zobowiązanie. Zasady umowne mające zastosowanie do PR6 wynikają ze „standardowych” klauzul określonych przez Komisję Europejską, na które skarżąca mogła jedynie zgodzić się, przez co stała się ona stroną, która zaciągnęła zobowiązanie. Taka sytuacja – w powiązaniu z faktem, iż owe klauzule rodzą ewidentne trudności w zakresie wykładni, na co wskazuje duża liczba skarg wniesionych na nie do Sądu – uzasadnia twierdzenie, że brak pewności należy interpretować na korzyść skarżącej. Zasada dotycząca wykładni zawarta w art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego umożliwia sądowi interpretowanie źle zredagowanych lub niejasnych przepisów na niekorzyść ich autora, mianowicie Komisji. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty, oparty na braku jasności zasad mających zastosowanie do szóstego program ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego (zwanego dalej „PR6”).

—

Skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego w razie wątpliwości umowę należy interpretować na niekorzyść tego, kto sporządził umowę, i na korzyść tego, kto zaciągnął zobowiązanie. Zasady umowne mające zastosowanie do PR6 wynikają ze „standardowych” klauzul określonych przez Komisję Europejską, na które skarżąca mogła jedynie zgodzić się, przez co stała się ona stroną, która zaciągnęła zobowiązanie. Taka sytuacja – w powiązaniu z faktem, iż owe klauzule rodzą ewidentne trudności w zakresie wykładni, na co wskazuje duża liczba skarg wniesionych na nie do Sądu – uzasadnia twierdzenie, że brak pewności należy interpretować na korzyść skarżącej. Zasada dotycząca wykładni zawarta w art. 1162 belgijskiego kodeksu cywilnego umożliwia sądowi interpretowanie źle zredagowanych lub niejasnych przepisów na niekorzyść ich autora, mianowicie Komisji.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/21

---

Odwołanie wniesione w dniu 31 marca 2015 r. przez Komisję Europejską od wyroku wydanego w dniu 22 stycznia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawach połączonych F-1/14 i F-48/14 Kąkol/Komisja

(Sprawa T-152/15 P)

(2015/C 190/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Danuta Kąkol (Luksemburg, Luksemburg)

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | Uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawach połączonych F-1/14 i F-48/14 Kąkol/Komisja; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 22 stycznia 2015 r. w sprawach połączonych F-1/14 i F-48/14 Kąkol/Komisja;

| — | Przekazanie sprawy F-48/14 do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej Służby Publicznej. Wnosząca odwołanie cofnęła skargę w sprawie F-1/14; |
| --- | --- |

—

Przekazanie sprawy F-48/14 do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej Służby Publicznej. Wnosząca odwołanie cofnęła skargę w sprawie F-1/14;

| — | Orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

Orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa, ze względu na to, że Sąd do spraw Służby Publicznej uznał, wobec istnienia „podobnych” warunków kwalifikacji, że komisja konkursowa obowiązana jest uzasadnić decyzję o niedopuszczeniu kandydata do egzaminów poprzez odniesienie do oceny innej komisji konkursowej w innym konkursie dotyczącej dyplomu tego samego kandydata. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa, ze względu na to, że Sąd do spraw Służby Publicznej uznał, wobec istnienia „podobnych” warunków kwalifikacji, że komisja konkursowa obowiązana jest uzasadnić decyzję o niedopuszczeniu kandydata do egzaminów poprzez odniesienie do oceny innej komisji konkursowej w innym konkursie dotyczącej dyplomu tego samego kandydata.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ze względu na to, że Sąd do spraw Służby Publicznej Służby Publicznej przyznał, iż przynależność państwowa kandydatów stanowiła warunek kwalifikacji dodatkowy w stosunku do innych, lecz mimo to nie odróżniała od siebie obu rozpatrywanych ogłoszeń o konkursie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ze względu na to, że Sąd do spraw Służby Publicznej Służby Publicznej przyznał, iż przynależność państwowa kandydatów stanowiła warunek kwalifikacji dodatkowy w stosunku do innych, lecz mimo to nie odróżniała od siebie obu rozpatrywanych ogłoszeń o konkursie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący przeinaczenia istotnej informacji zawartej w aktach sprawy, ze względu na to, że sąd do spraw Służby Publicznej uznał, iż komisja konkursowa nie wytłumaczyła, czym jej decyzja różni się od decyzji poprzedniej komisji, mimo że Komisja jasno uzupełniła to uzasadnienie, zarówno w pismach, jak i na rozprawie. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący przeinaczenia istotnej informacji zawartej w aktach sprawy, ze względu na to, że sąd do spraw Służby Publicznej uznał, iż komisja konkursowa nie wytłumaczyła, czym jej decyzja różni się od decyzji poprzedniej komisji, mimo że Komisja jasno uzupełniła to uzasadnienie, zarówno w pismach, jak i na rozprawie.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/22

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Hamcho i Hamcho International/Rada

(Sprawa T-153/15)

(2015/C 190/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mohamad Hamcho (Damaszek, Syria); Hamcho International (Damaszek) (przedstawiciele: adwokaci A. Boesch, D. Amaudruz i M. Ponsard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | zarządzenie dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania w sprawie T-43/12; |
| --- | --- |

—

zarządzenie dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania w sprawie T-43/12;

| — | przyznanie skarżącym prawa do odpowiedzi, a w rezultacie prawa do przedstawienia nowych materiałów i wzywania świadków; |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącym prawa do odpowiedzi, a w rezultacie prawa do przedstawienia nowych materiałów i wzywania świadków;

| — | stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim dotyczą skarżącego, następujących aktów:






  — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/108 z dnia 26 stycznia 2015 r.; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim dotyczą skarżącego, następujących aktów:

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/108 z dnia 26 stycznia 2015 r.;

| — | decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/117 z dnia 26 stycznia 2015 r.; |
| --- | --- |

—

decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/117 z dnia 26 stycznia 2015 r.;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą dwa zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-653/11 Jaber/Rada (1) lub do nich podobne.

---

(1)  
  Dz.U. 2012, C 58, s. 12.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/22

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Jaber/Rada

(Sprawa T-154/15)

(2015/C 190/26)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Aiman Jaber (Latakia, Syria) (przedstawiciele: adwokaci A. Boesch, D. Amaudruz i M. Ponsard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zarządzenie dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania w sprawie T-653/11; |
| --- | --- |

—

zarządzenie dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania w sprawie T-653/11;

| — | przyznanie skarżącemu prawa do odpowiedzi, a w rezultacie prawa do przedstawienia nowych materiałów i wzywania świadków; |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu prawa do odpowiedzi, a w rezultacie prawa do przedstawienia nowych materiałów i wzywania świadków;

| — | stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim dotyczą skarżącego, następujących aktów:






  — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/108 z dnia 26 stycznia 2015 r.; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim dotyczą skarżącego, następujących aktów:

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/108 z dnia 26 stycznia 2015 r.;

| — | decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/117 z dnia 26 stycznia 2015 r.; |
| --- | --- |

—

decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/117 z dnia 26 stycznia 2015 r.;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-653/11 Jaber/Rada (1) lub do nich podobne.

---

(1)  
  Dz.U. 2012, C 58, s. 12.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/23

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Kaddour/Rada

(Sprawa T-155/15)

(2015/C 190/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Khaled Kaddour (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci A. Boesch, D. Amaudruz i M. Ponsard)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zarządzenie dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania w sprawie T-654/11; |
| --- | --- |

—

zarządzenie dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania w sprawie T-654/11;

| — | przyznanie skarżącemu prawa do odpowiedzi, a w rezultacie prawa do przedstawienia nowych materiałów i wzywania świadków; |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu prawa do odpowiedzi, a w rezultacie prawa do przedstawienia nowych materiałów i wzywania świadków;

| — | stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim dotyczą skarżącego, następujących aktów:






  — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/108 z dnia 26 stycznia 2015 r.; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim dotyczą skarżącego, następujących aktów:

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/108 z dnia 26 stycznia 2015 r.;

| — | decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/117 z dnia 26 stycznia 2015 r.; |
| --- | --- |

—

decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2015/117 z dnia 26 stycznia 2015 r.;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty, które co do zasady są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-653/11 Jaber/Rada (1) lub do nich podobne.

---

(1)  
  Dz.U. 2012, C 58, s. 12.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/23

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-156/15)

(2015/C 190/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: F. Alabrune, G. de Bergues, D. Colas i C. Candat, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final z dnia 16 stycznia 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim w ramach pomocy bezpośredniej opiera się ona na ustaleniach, które nie zostały podane do wiadomości w komunikatach Komisji oraz w zakresie, w jakim system kontroli nie pozwala na zagwarantowanie odpowiedniego stosowania regulacji unijnych dotyczących dobrych warunków rolnych i środowiskowych w odniesieniu do lat składania wniosków 2010 i następnych; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final z dnia 16 stycznia 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim w ramach pomocy bezpośredniej opiera się ona na ustaleniach, które nie zostały podane do wiadomości w komunikatach Komisji oraz w zakresie, w jakim system kontroli nie pozwala na zagwarantowanie odpowiedniego stosowania regulacji unijnych dotyczących dobrych warunków rolnych i środowiskowych w odniesieniu do lat składania wniosków 2010 i następnych;

| — | częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii wszystkich wydatków poniesionych w sektorze pomocy dla obszarów Haute Corse w odniesieniu do lat składania wniosków 2010 i następnych; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii wszystkich wydatków poniesionych w sektorze pomocy dla obszarów Haute Corse w odniesieniu do lat składania wniosków 2010 i następnych;

| — | częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej wydatki poniesione przez Republikę Francuską w ramach pomocy z tytułu dopłat wyrównawczych z uwagi na niekorzystne warunki naturalne dotyczących osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich w latach 2010, 2011, 2012 i 2013. Pomocniczo wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności tej decyzji w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej część wydatków poniesionych przez Republikę Francuską w ramach pomocy z tytułu dodatków wyrównawczych w związku niekorzystnymi warunkami naturalnymi (ICHN) w odniesieniu do owiec poddanych kontroli na miejscu w celu identyfikacji zwierząt; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej wydatki poniesione przez Republikę Francuską w ramach pomocy z tytułu dopłat wyrównawczych z uwagi na niekorzystne warunki naturalne dotyczących osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich w latach 2010, 2011, 2012 i 2013. Pomocniczo wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności tej decyzji w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej część wydatków poniesionych przez Republikę Francuską w ramach pomocy z tytułu dodatków wyrównawczych w związku niekorzystnymi warunkami naturalnymi (ICHN) w odniesieniu do owiec poddanych kontroli na miejscu w celu identyfikacji zwierząt;

| — | częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej wydatki poniesione przez Republikę Francuską w sektorze restrukturyzacji przemysłu cukrowego w wysokości 25 % wydatków poniesionych na rzecz producentów cukru, którzy skorzystali z pomocy na rzecz całkowitego demontażu i utrzymywania silosów magazynowych; pomocniczo o częściowe stwierdzenie nieważności tej decyzji w zakresie, w jakim nałożona korekta w wysokości 25 % wydatków poniesionych tytułem pomocy przekazanej na rzecz producentów cukru, którzy skorzystali z pomocy na rzecz całkowitego demontażu i utrzymywania silosów magazynowych jest nieproporcjonalna; |
| --- | --- |

—

częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 53 final w zakresie, w jakim wyłącza ona z finansowania Unii Europejskiej wydatki poniesione przez Republikę Francuską w sektorze restrukturyzacji przemysłu cukrowego w wysokości 25 % wydatków poniesionych na rzecz producentów cukru, którzy skorzystali z pomocy na rzecz całkowitego demontażu i utrzymywania silosów magazynowych; pomocniczo o częściowe stwierdzenie nieważności tej decyzji w zakresie, w jakim nałożona korekta w wysokości 25 % wydatków poniesionych tytułem pomocy przekazanej na rzecz producentów cukru, którzy skorzystali z pomocy na rzecz całkowitego demontażu i utrzymywania silosów magazynowych jest nieproporcjonalna;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów, które dotyczą trzech aspektów zaskarżonej decyzji.

| — | W przedmiocie części zaskarżonej decyzji dotyczącej sektora pomocy bezpośredniej w ramach pierwszego filaru z tytułu lat budżetowych 2011, 2012 i 2013






  1. | Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 885/2006 (1) oraz prawa do obrony strony skarżącej, ponieważ zryczałtowana korekta zastosowana w odniesieniu do wszystkich wypłat pomocy w ww. sektorze za wyjątkiem Haute-Corse była oparta na uchybieniach, które nie zostały jej zakomunikowane. |
| --- | --- | --- |

—

W przedmiocie części zaskarżonej decyzji dotyczącej sektora pomocy bezpośredniej w ramach pierwszego filaru z tytułu lat budżetowych 2011, 2012 i 2013

1.

Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 885/2006 (1) oraz prawa do obrony strony skarżącej, ponieważ zryczałtowana korekta zastosowana w odniesieniu do wszystkich wypłat pomocy w ww. sektorze za wyjątkiem Haute-Corse była oparta na uchybieniach, które nie zostały jej zakomunikowane.

| 2. | Zarzut drugi, podniesiony pomocniczo, oparty na naruszeniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 (2) i załącznika III do tego aktu. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, podniesiony pomocniczo, oparty na naruszeniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 (2) i załącznika III do tego aktu.

| 3. | Zarzut trzeci oparty na naruszeniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 885/2006 oraz prawa do obrony skarżącej, ponieważ korekta finansowa zastosowana w tym sektorze w odniesieniu do wszystkich wydatków w ramach pomocy w Haute-Corse była oparta na uchybieniach, które nie zostały jej zakomunikowane. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci oparty na naruszeniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 885/2006 oraz prawa do obrony skarżącej, ponieważ korekta finansowa zastosowana w tym sektorze w odniesieniu do wszystkich wydatków w ramach pomocy w Haute-Corse była oparta na uchybieniach, które nie zostały jej zakomunikowane.

| 4. | Zarzut czwarty, podniesiony częściowo tytułem pomocniczym, oparty na naruszeniu zasady proporcjonalności i niewłaściwym zastosowaniu dokumentu Komisji nr VI/5330/97 z dnia 23 grudnia 1997 r. zatytułowanego „Wytyczne dotyczące obliczania skutków finansowych podczas przygotowania decyzji o rozliczaniu rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR”. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, podniesiony częściowo tytułem pomocniczym, oparty na naruszeniu zasady proporcjonalności i niewłaściwym zastosowaniu dokumentu Komisji nr VI/5330/97 z dnia 23 grudnia 1997 r. zatytułowanego „Wytyczne dotyczące obliczania skutków finansowych podczas przygotowania decyzji o rozliczaniu rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR”.

| — | W przedmiocie części zaskarżonej decyzji dotyczącej dopłat wyrównawczych z uwagi na niekorzystne warunki naturalne, dotyczących osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich – Feader






  5. | Zarzut piąty oparty na naruszeniu art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1975/2006 (3), ponieważ Komisja niesłusznie uznała, że strona skarżąca uchybiła swoim zobowiązaniom w zakresie kontroli z tego względu, że nie dokonała policzenia zwierząt podczas kontroli na miejscu. |
| --- | --- | --- |

—

W przedmiocie części zaskarżonej decyzji dotyczącej dopłat wyrównawczych z uwagi na niekorzystne warunki naturalne, dotyczących osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich – Feader

5.

Zarzut piąty oparty na naruszeniu art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1975/2006 (3), ponieważ Komisja niesłusznie uznała, że strona skarżąca uchybiła swoim zobowiązaniom w zakresie kontroli z tego względu, że nie dokonała policzenia zwierząt podczas kontroli na miejscu.

| 6. | Zarzut szósty, podniesiony pomocniczo, oparty na niezgodnym z prawem rozciągnięciu ryczałtowej korekty na owce, które nie kwalifikowały się do premii przysługującej z tytułu młodych owiec. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty, podniesiony pomocniczo, oparty na niezgodnym z prawem rozciągnięciu ryczałtowej korekty na owce, które nie kwalifikowały się do premii przysługującej z tytułu młodych owiec.

| — | W przedmiocie części zaskarżonej decyzji dotyczącej korekty finansowej zastosowanej w sektorze restrukturyzacji przemysłu cukrowego






  7. | Zarzut siódmy oparty na naruszeniu art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 (4) i art. 4 rozporządzenia (WE) nr 968/2006 (5), ponieważ Komisja wyłączyła z finansowania Unii Europejskiej pewne wydatki poniesione przez stronę skarżącą w ww. sektorze z tego powodu, że silosy magazynowe utrzymywane w czterech miejscach we Francji stanowią urządzenia produkcyjne |
| --- | --- | --- |

—

W przedmiocie części zaskarżonej decyzji dotyczącej korekty finansowej zastosowanej w sektorze restrukturyzacji przemysłu cukrowego

7.

Zarzut siódmy oparty na naruszeniu art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 (4) i art. 4 rozporządzenia (WE) nr 968/2006 (5), ponieważ Komisja wyłączyła z finansowania Unii Europejskiej pewne wydatki poniesione przez stronę skarżącą w ww. sektorze z tego powodu, że silosy magazynowe utrzymywane w czterech miejscach we Francji stanowią urządzenia produkcyjne

| 8. | Zarzut ósmy, podniesiony pomocniczo, oparty na naruszeniu zasad proporcjonalności i równego traktowania. |
| --- | --- |

8.

Zarzut ósmy, podniesiony pomocniczo, oparty na naruszeniu zasad proporcjonalności i równego traktowania.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (Dz.U. L 171, s. 90).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30, s. 16).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. L 368, s. 74).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 58, s. 42).

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 968/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (Dz.U. L 176, 32).

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/25

---

Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2015 r. – Estonia/Komisja

(Sprawa T-157/15)

(2015/C 190/29)

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Republika Estońska (przedstawiciel procesowy: Kristi Kraavi-Käerdi)

Strona pozwana: Komisja Europejka

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) C(2015) 53 z dnia 16 stycznia 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektórych wydatków poniesionych przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona Republiki Estońskiej odnośnie do kwoty 6 91  746,53 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) C(2015) 53 z dnia 16 stycznia 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektórych wydatków poniesionych przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) w zakresie, w jakim dotyczy ona Republiki Estońskiej odnośnie do kwoty 6 91  746,53 EUR;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podważa decyzję wykonawczą Komisji C(2015) 53 z dnia 16 stycznia 2015 r. w zakresie, w jakim dotyczy ona Republiki Estońskiej za okres 2009-2011 w odniesieniu do kwoty 6 91  746,53 EUR.

Skarżąca na poparcie swojej skargi podnosi cztery zarzuty.

Zarzut pierwszy: należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji, ponieważ Komisja w tej decyzji dokonała błędnego ustalenia i oceny okoliczności stanowiących podstawę tego aktu oraz niewłaściwie zastosowała prawo Unii Europejskiej i w ten sposób doszła do błędnych wniosków, że działanie Estonii stanowiło zagrożenie dla środków Unii.

Zarzut drugi: Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności oraz błędnie zastosowała art. 52 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (2) w ten sposób, że w zaskarżonej decyzji został ustanowiony względem Estonii 2 % -owa korekta finansowa.

Zarzut trzeci: Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji, ponieważ nie zbadała oraz nie dokonała oceny wszystkich dowodów przedstawionych przez skarżącą.

Zarzut czwarty: Komisja naruszyła zasadę pewności prawa poprzez przyjęcie stanowiska, że w zakresie elementów krajobrazu zastosowaniu podlegały normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska oraz że ich stosowanie podlegało nieprzerwanie kontroli również w 2009 r.

---

(1)  
  Dz.U. L 16, s. 33.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347, s 549).

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/26

---

Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2015 r. – Lions Gate Entertainment/OHIM (DIRTY DANCING)

(Sprawa T-179/15)

(2015/C 190/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lions Gate Entertainment Inc. (Santa Monica, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: D. Farnsworth, solicitor, oraz J. Hill, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „DIRTY DANCING” – zgłoszenie nr 12 036 265

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie R 2252/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/27 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/27

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2015 r. – Buonotourist/Komisja

(Sprawa T-185/15)

(2015/C 190/31)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Buonotourist Srl (Castel San Giorgio, Włochy) (przedstawiciele: G. Capo, avvocato, L. Visone, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie pomocy państwa Sa.35843 (2014/c) (ex 2012/NN), notyfikowanej skarżącej w dniu 20 lutego 2015 r. i wykonanej przez Włochy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie pomocy państwa Sa.35843 (2014/c) (ex 2012/NN), notyfikowanej skarżącej w dniu 20 lutego 2015 r. i wykonanej przez Włochy;

| — | stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i 264 TFUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia wydana w postępowaniu w sprawie pomocy państwa Sa.35843 (2014/c) (ex 2012/NN) (w kwocie 1 1 11  572,00 EUR) jest całkowicie nieważna i bezskuteczna w zakresie w jakim stwierdzono w niej, iż kwoty przyznane jako rekompensata za zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, wraz z przyznaniem rekompensaty na mocy art. 11 z tytułu zobowiązania taryfowego w dziedzinie lokalnego transportu publicznego, należy uważać za niezgodny z rynkiem wewnętrznym niezgłoszony środek stanowiący pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 traktatu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i 264 TFUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia wydana w postępowaniu w sprawie pomocy państwa Sa.35843 (2014/c) (ex 2012/NN) (w kwocie 1 1 11  572,00 EUR) jest całkowicie nieważna i bezskuteczna w zakresie w jakim stwierdzono w niej, iż kwoty przyznane jako rekompensata za zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69, wraz z przyznaniem rekompensaty na mocy art. 11 z tytułu zobowiązania taryfowego w dziedzinie lokalnego transportu publicznego, należy uważać za niezgodny z rynkiem wewnętrznym niezgłoszony środek stanowiący pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 traktatu;

| — | stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i art. 264 TFIUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w postępowaniu w sprawie pomocy państwa Sa. 35843 (2014/c) (ex 2012/NN) (w kwocie 1 1 11  572,00) jest całkowicie nieważna w części w której zobowiązuje państwo włoskie do wdrożenia środków działania w celu odzyskania pomocy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i art. 264 TFIUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w postępowaniu w sprawie pomocy państwa Sa. 35843 (2014/c) (ex 2012/NN) (w kwocie 1 1 11  572,00) jest całkowicie nieważna w części w której zobowiązuje państwo włoskie do wdrożenia środków działania w celu odzyskania pomocy;

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez Buonotourist s.r.l. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez Buonotourist s.r.l.

Zarzuty i główne argumenty

W zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Komisja stwierdziła, że płatności dokonane na rzecz Buonotourist, z tytułu rekompensaty lub z tytułu naprawy szkód, za jednostronne bezprawne nałożenie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych w latach 1996-200, stanowią, jako środek niezgłoszony, niezgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 traktatu. W konsekwencji instytucja ta nakazała podjęcie działań w celu odzyskania pomocy

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 93, 107, 108 i 263 TFUE w związku z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (Dz.U. L 156, s. 1).






  — | W tym względzie skarżąca podnosi, że zgodność z prawem wspólnotowym kwot rekompensaty przyznanych z tytułu taryfowych zobowiązań do świadczenia usług publicznych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69 należało oceniać w świetle przepisów tego rozporządzenia a nie poprzez odniesienie do postanowień traktatu dotyczących pomocy państwa. Komisja naruszyła zatem prawo działając według postanowień traktatu. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 93, 107, 108 i 263 TFUE w związku z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (Dz.U. L 156, s. 1).

—

W tym względzie skarżąca podnosi, że zgodność z prawem wspólnotowym kwot rekompensaty przyznanych z tytułu taryfowych zobowiązań do świadczenia usług publicznych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1191/69 należało oceniać w świetle przepisów tego rozporządzenia a nie poprzez odniesienie do postanowień traktatu dotyczących pomocy państwa. Komisja naruszyła zatem prawo działając według postanowień traktatu.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1) w związku z art. 107 i 108 TFUE






  — | W tym względzie skarżąca podnosi, że Komisja potraktowała kwoty przyznane Buonotourist z tytułu zobowiązań do świadczenia usług publicznych jak środek niezgłoszony. Tymczasem, wypłata tychże kwot nastąpiła po zgłoszeniu środka Komisji. W konsekwencji Komisja naruszyła prawo i procedurę wydając decyzję o wszczęciu postępowania po upływie czternastu miesięcy od otrzymania zgłoszenia. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1) w związku z art. 107 i 108 TFUE

—

W tym względzie skarżąca podnosi, że Komisja potraktowała kwoty przyznane Buonotourist z tytułu zobowiązań do świadczenia usług publicznych jak środek niezgłoszony. Tymczasem, wypłata tychże kwot nastąpiła po zgłoszeniu środka Komisji. W konsekwencji Komisja naruszyła prawo i procedurę wydając decyzję o wszczęciu postępowania po upływie czternastu miesięcy od otrzymania zgłoszenia.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 93, 107 i 108 TFUE w związku z art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że Komisja naruszyła prawo a konkretnie zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań albowiem okoliczności sprawy reguluje rozporządzenie (EWG) 1191/69. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 93, 107 i 108 TFUE w związku z art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że Komisja naruszyła prawo a konkretnie zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań albowiem okoliczności sprawy reguluje rozporządzenie (EWG) 1191/69.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 1 lit. f) w związku z lit. g) i z art. 4-7 oraz z art.15 rozporządzenia (EWG) nr 659/1999 zgodnie z art. 17 rozporządzenia (EWG) 1191/69.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że rekompensaty wynikające ze stosowania rzeczonego rozporządzenia są zwolnione z procedury uprzedniego zgłoszenia i że w konsekwencji sumy przyznane Buonotourist wchodzą w zakres istniejącej pomocy. Komisja naruszyła prawo a konkretnie art. 108 ust. 2 TFUE gdyż nie mogła nakazać zwrotu sum zapłaconych z powodu zakwalifikowania przyznanej pomocy jako bezprawnej. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 1 lit. f) w związku z lit. g) i z art. 4-7 oraz z art.15 rozporządzenia (EWG) nr 659/1999 zgodnie z art. 17 rozporządzenia (EWG) 1191/69.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że rekompensaty wynikające ze stosowania rzeczonego rozporządzenia są zwolnione z procedury uprzedniego zgłoszenia i że w konsekwencji sumy przyznane Buonotourist wchodzą w zakres istniejącej pomocy. Komisja naruszyła prawo a konkretnie art. 108 ust. 2 TFUE gdyż nie mogła nakazać zwrotu sum zapłaconych z powodu zakwalifikowania przyznanej pomocy jako bezprawnej.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 267 TFUE i art. 6 i 13 EKPC a także art. 93, 107 i 108 TFUE.






  — | W tym względzie skarżąca twierdzi, że Consiglio di Stato (naczelny sąd administracyjny) dokonał już oceny w zakresie rekompensaty przewidzianej w art. 11 i 17 rozporządzenia (EWG) 1191/69 zajmując stanowisko, iż przyznane sumy mieszczą się w istniejącej pomocy. Komisja dopuściła się nadużycia władzy, ponieważ instytucja ta nie może unieważniać orzeczeń sądów, również krajowych, gdy stosują one prawo wspólnotowe. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 267 TFUE i art. 6 i 13 EKPC a także art. 93, 107 i 108 TFUE.

—

W tym względzie skarżąca twierdzi, że Consiglio di Stato (naczelny sąd administracyjny) dokonał już oceny w zakresie rekompensaty przewidzianej w art. 11 i 17 rozporządzenia (EWG) 1191/69 zajmując stanowisko, iż przyznane sumy mieszczą się w istniejącej pomocy. Komisja dopuściła się nadużycia władzy, ponieważ instytucja ta nie może unieważniać orzeczeń sądów, również krajowych, gdy stosują one prawo wspólnotowe.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia art. 6, 7 i 13 EKPC; art. 93 – 107 i art. 108 w związku z art. 258 i nast. TFUE, w związku z art. 101 konstytucji Republiki Włoskiej; oraz art. 2902 włoskiego kodeku cywilnego.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że zaskarżona decyzja ma wpływ na wyrok Consiglio di Stato wydany w ramach interpretacji i stosowania przepisów wspólnotowych. Komisja ponownie nadużyła w ten sposób władzy albowiem instytucja ta nie może unieważnić wyroku, lecz musi działać na podstawie art. 258 TFUE. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia art. 6, 7 i 13 EKPC; art. 93 – 107 i art. 108 w związku z art. 258 i nast. TFUE, w związku z art. 101 konstytucji Republiki Włoskiej; oraz art. 2902 włoskiego kodeku cywilnego.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że zaskarżona decyzja ma wpływ na wyrok Consiglio di Stato wydany w ramach interpretacji i stosowania przepisów wspólnotowych. Komisja ponownie nadużyła w ten sposób władzy albowiem instytucja ta nie może unieważnić wyroku, lecz musi działać na podstawie art. 258 TFUE.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący naruszenia art. 11 i 17 rozporządzenia (EWG) nr 1191/1969, art. 93, 107 i 108 TFUE oraz nadużycia władzy w okolicznościach niniejszej sprawy.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że środek można zakwalifikować jako pomoc państwa jeżeli faktycznie i w praktyce wywiera wpływ na wymianę handlową i swobodną konkurencję w tym znaczeniu że wpływ taki musi faktycznie istnieć i być wykazany w praktyce. Komisja w ogóle nie wykazała tej okoliczności i to tym bardziej, iż w regionie Kampanii wewnętrzny rynek lokalnego transportu publicznego nie został nigdy otwarty na konkurencję. |
| --- | --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia art. 11 i 17 rozporządzenia (EWG) nr 1191/1969, art. 93, 107 i 108 TFUE oraz nadużycia władzy w okolicznościach niniejszej sprawy.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że środek można zakwalifikować jako pomoc państwa jeżeli faktycznie i w praktyce wywiera wpływ na wymianę handlową i swobodną konkurencję w tym znaczeniu że wpływ taki musi faktycznie istnieć i być wykazany w praktyce. Komisja w ogóle nie wykazała tej okoliczności i to tym bardziej, iż w regionie Kampanii wewnętrzny rynek lokalnego transportu publicznego nie został nigdy otwarty na konkurencję.

| 8. | Zarzut ósmy dotyczący naruszenia art. 1, 11 i 17 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 oraz art. 93, 107 i 108 TFUE.






  — | Skarżąca podnosi w tym względzie, że Komisja popełniła błąd co do okoliczności faktycznych, ponieważ stwierdziła, że przyznane rekompensaty zostały ustalone z wykorzystaniem metody obliczania określonej ex post. Załączone dokumenty świadczą natomiast, że było inaczej. |
| --- | --- | --- |

8.

Zarzut ósmy dotyczący naruszenia art. 1, 11 i 17 rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 oraz art. 93, 107 i 108 TFUE.

—

Skarżąca podnosi w tym względzie, że Komisja popełniła błąd co do okoliczności faktycznych, ponieważ stwierdziła, że przyznane rekompensaty zostały ustalone z wykorzystaniem metody obliczania określonej ex post. Załączone dokumenty świadczą natomiast, że było inaczej.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/29

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2015 r. – CSTP Azienda della Mobilità/Komisja

(Sprawa T-186/15)

(2015/C 190/32)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: CSTP Azienda della Mobilità SpA (Salerno, Włochy) (przedstawiciele: G. Capo i L. Visone, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji UE z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie pomocy państwa Sa.35842 (2014/C) (ex 2012/NN), notyfikowanej skarżącej w dniu 19 lutego 2015 r., która to decyzja została wykonana przez Włochy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji UE z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie pomocy państwa Sa.35842 (2014/C) (ex 2012/NN), notyfikowanej skarżącej w dniu 19 lutego 2015 r., która to decyzja została wykonana przez Włochy;

| — | stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i 264 TFUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w postępowaniu dotyczącym pomocy państwa Sa.35842 (2014/C) (ex 2012/NN) (na kwotę 4 9 51  838,00 EUR) jest w pełni nieważna i bezskuteczna, jako że stwierdzono w niej, iż kwoty uznane jako rekompensata z tytułu zobowiązań z zakresu usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 – wypłata rekompensaty na podstawie art. 11 z racji obowiązku taryfowego w sektorze lokalnego transportu publicznego – należy postrzegać jako niezgłoszony środek, który stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 § 1 traktatu i który jest niezgodny z rynkiem wewnętrznym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i 264 TFUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w postępowaniu dotyczącym pomocy państwa Sa.35842 (2014/C) (ex 2012/NN) (na kwotę 4 9 51  838,00 EUR) jest w pełni nieważna i bezskuteczna, jako że stwierdzono w niej, iż kwoty uznane jako rekompensata z tytułu zobowiązań z zakresu usług publicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 – wypłata rekompensaty na podstawie art. 11 z racji obowiązku taryfowego w sektorze lokalnego transportu publicznego – należy postrzegać jako niezgłoszony środek, który stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 § 1 traktatu i który jest niezgodny z rynkiem wewnętrznym;

| — | stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i 264 TFUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w postępowaniu dotyczącym pomocy państwa Sa.35842 (2014/C) (ex 2012/NN) (na kwotę 4 9 51  838,00 EUR) jest w pełni nieważna w części, w której instytucja ta zarządziła, iż państwo włoskie jest zobowiązane podjąć środki operacyjne w celu odzyskania pomocy państwa; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie zgodnie z art. 263 TFUE i 264 TFUE, że decyzja Komisji Europejskiej z dnia 19 stycznia 2015 r. w postępowaniu dotyczącym pomocy państwa Sa.35842 (2014/C) (ex 2012/NN) (na kwotę 4 9 51  838,00 EUR) jest w pełni nieważna w części, w której instytucja ta zarządziła, iż państwo włoskie jest zobowiązane podjąć środki operacyjne w celu odzyskania pomocy państwa;

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez CSTP. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez CSTP.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty odpowiadają tym podniesionym w sprawie T-185/15 Buonotourist/Komisja.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/29

---

Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2015 r. – Compagnia Trasporti Pubblici i in./Komisja

(Sprawa T-187/15)

(2015/C 190/33)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Compagnia Trasporti Pubblici SpA (Arzano, Włochy); Atap – Azienda Trasporti Automobilistici Pubblici delle Province di Biella e Vercelli SpA (Biella, Włochy); Actv SpA (Weneca, Włochy); Ferrovie Appulo Lucane Srl (Bari, Włochy); Asstra Associazione Trasporti (Rzym; Włochy); i Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV) (Rzym) (przedstawiciel: M. Malena, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w granicach zarzutów i w odniesieniu do części objętych skargą

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do zarzutów i głównych argumentów podniesionych w sprawach T-185/15, Buonotourist/Komisja i T-186/15, CSTP Azienda della Mobilità/Komisja.

Strona skarżąca podnosi w szczególności naruszenie art. 93, 94, 107 i 108 TFUE rozporządzeń (EWG) Rady nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (Dz.U. L 156, s. 1) oraz nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.U. L 315, s. 1), brak kompetencji Komisji, naruszenie przepisów rozporządzenia (WE) nr 1191/69 oraz wystąpienie w okolicznościach rozpatrywanej sprawy nadużycia władzy i naruszenie komunikatu Komisji w sprawie wytycznych interpretacyjnych rozporządzenia nr 1370/2007.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/30

---

Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2015 r. – TMG Landelijke Media i Willems/Komisja

(Sprawa T-189/15)

(2015/C 190/34)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: TMG Landelijke Media BV (Amsterdam, Niderlandy) i Menzo Willems (Voorburg, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Le Poole i L. Broers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 17 lutego 2015 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 17 lutego 2015 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący pragną podważyć decyzję Komisji, na mocy której oddalono częściowo ich wniosek o udzielenie dostępu do korespondencji wymienionej między Niderlandami a Komisją w przedmiocie naprawy stanu finansów publicznych, do której Komisja zobowiązała Niderlandy w 2014 r.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1049/2001 (1)

  Skarżący utrzymują, że Komisja niesłusznie odmówiła ujawnienia określonych dokumentów, powołując się na to, że owo ujawnienie zagrażało ochronie interesu publicznego w zakresie polityki finansowej, monetarnej lub gospodarczej Unii. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1049/2001 (1)

Skarżący utrzymują, że Komisja niesłusznie odmówiła ujawnienia określonych dokumentów, powołując się na to, że owo ujawnienie zagrażało ochronie interesu publicznego w zakresie polityki finansowej, monetarnej lub gospodarczej Unii.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001
  Skarżący twierdzą, że Komisja nie wskazała okoliczności wystarczających do uznania, że ujawnienie w sposób poważny zagrażałoby procesowi decyzyjnemu, Ponadto Komisja błędnie nie dokonała oceny nadrzędnego interesu publicznego w ujawnieniu niektórych dokumentów. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001

Skarżący twierdzą, że Komisja nie wskazała okoliczności wystarczających do uznania, że ujawnienie w sposób poważny zagrażałoby procesowi decyzyjnemu, Ponadto Komisja błędnie nie dokonała oceny nadrzędnego interesu publicznego w ujawnieniu niektórych dokumentów.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1049/2001 w zakresie odnoszącym się do zachowania anonimowości pracowników niezajmujących wysokich stanowisk.
  Skarżący podnoszą, że z tego powodu nie mogli ustalić, na jakim szczeblu została przeprowadzona wymiana korespondencji i czy faktycznie mamy tu do czynienia z pracownikami niezajmującymi wysokich stanowisk. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1049/2001 w zakresie odnoszącym się do zachowania anonimowości pracowników niezajmujących wysokich stanowisk.

Skarżący podnoszą, że z tego powodu nie mogli ustalić, na jakim szczeblu została przeprowadzona wymiana korespondencji i czy faktycznie mamy tu do czynienia z pracownikami niezajmującymi wysokich stanowisk.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001
  Skarżący uważają, że Komisja błędnie uwzględniła wniosek Niderlandów dotyczący nieujawniania określonych dokumentów pochodzących od Niderlandów z powodów wskazanych w art. 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1049/2001. Powołują się oni w tym zakresie na argumenty podnoszone w ramach zarzutów drugiego i czwartego. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 5 rozporządzenia nr 1049/2001

Skarżący uważają, że Komisja błędnie uwzględniła wniosek Niderlandów dotyczący nieujawniania określonych dokumentów pochodzących od Niderlandów z powodów wskazanych w art. 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1049/2001. Powołują się oni w tym zakresie na argumenty podnoszone w ramach zarzutów drugiego i czwartego.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/31 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/31

---

Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2014 r. – Sabic Polyolefine/Komisja

(Sprawa T-279/14) (1)

(2015/C 190/35)

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

---

(1)  
  Dz.U. C 223 z 14.7.2014.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/32 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/32

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 21 kwietnia 2015 r. – FK (*1)/Komisja

(Sprawa F-87/12 RENV)

((Służba publiczna - Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania po uchyleniu rozstrzygnięcia - Członek personelu tymczasowego - Przedłużenie umowy - Zasada sześciu lat))

(2015/C 190/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FK (*1) (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: J. Currall, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania po uchyleniu rozstrzygnięcia – Służba publiczna – Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji o ograniczeniu okresu przedłużenia umowy zawartej ze skarżącym

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 2) | FK (*1) pokrywa własne koszty poniesione, odpowiednio, w sprawach F-87/12, T-373/13 P i F-87/12 RENV oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w sprawie F-87/12. |
| --- | --- |

2)

FK (*1) pokrywa własne koszty poniesione, odpowiednio, w sprawach F-87/12, T-373/13 P i F-87/12 RENV oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w sprawie F-87/12.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty w sprawach T-373/13 P i F-87/12 RENV. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty w sprawach T-373/13 P i F-87/12 RENV.

---

(*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/32 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/32

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 22 kwietnia 2015 r. – ED/ENISA

(Sprawa F-105/14) (1)

((Służba publiczna - Członek personelu tymczasowego - Postępowanie w sprawie naboru - Decyzja o odrzuceniu kandydatury na etapie preselekcji po jej zbadaniu przez komisję do spraw naboru - Niewniesienie w określonym w regulaminie pracowniczym terminie zażalenia na decyzję o odrzuceniu kandydatury - Żądanie informacji - Odpowiedź OUZU bez ponownego rozpatrzenia decyzji o odrzuceniu kandydatury - Zażalenie złożone na tę odpowiedź - Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Oczywista niedopuszczalność - Artykuł 81 regulaminu postępowania))

(2015/C 190/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ED (przedstawiciel: adwokat S. A. Pappas)

Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) (przedstawiciele: A. Ryan, pełnomocnik, adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieprzyjęciu kandydatury skarżącego na stanowisko prawnika („legal officer”) w następstwie ogłoszenia o naborze ENISA-TA-AD-2013-05.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | ED pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji. |
| --- | --- |

2)

ED pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji.

---

(1)  
  Dz.U. C 7 z 12.1.2015, s. 53.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/33 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/33

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Bensai/Komisja

(Sprawa F-131/14) (1)

((Służba publiczna - Członek personelu kontraktowego - Wynagrodzenie - Rozliczenie wynagrodzenia - Charakter potwierdzający - Niespełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Nowelizacja regulaminu pracowniczego urzędników - Wydłużenie czasu pracy bez dostosowania wynagrodzenia - Brak wpływu na charakter potwierdzający rozliczenia wynagrodzenia - Nierówne traktowanie personelu kontraktowego i personelu miejscowego - Artykuł 81 regulaminu postępowania))

(2015/C 190/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: David Bensai (Mullendorf, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat A. Salerno)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji o niepodwyższeniu wynagrodzenia skarżącego, który jest członkiem personelu kontraktowego, ze względu na zwiększenie tygodniowej liczby godzin pracy do 40 w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. nowego regulaminu pracowniczego.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna i w każdym wypadku oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna i w każdym wypadku oczywiście bezzasadna.

| 2) | D. Bensai pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

D. Bensai pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  
  Dz.U. C 7 z 12.1.2015, s. 61.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/34 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/34

---

Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2015 r. – ZZ/Europol

(Sprawa F-45/15)

(2015/C 190/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat J.J. Ghosez)

Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji strony pozwanej w sprawie nieustosunkowania się do wniosku strony skarżącej o zawarcie z nią umowy o pracę na czas nieokreślony.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji odmownej strony pozwanej z dnia 31 maja 2014 r. w przedmiocie zawarcia ze skarżącym umowy o pracę na czas nieokreślony oraz decyzji oddalającej jego zażalenie z dnia 22 grudnia 2014 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji odmownej strony pozwanej z dnia 31 maja 2014 r. w przedmiocie zawarcia ze skarżącym umowy o pracę na czas nieokreślony oraz decyzji oddalającej jego zażalenie z dnia 22 grudnia 2014 r.;

| — | w konsekwencji, tytułem żądania głównego, nakazanie zaoferowania skarżącemu przez Europol umowy na czas nieokreślony po zakończeniu obecnie obowiązującej umowy; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji, tytułem żądania głównego, nakazanie zaoferowania skarżącemu przez Europol umowy na czas nieokreślony po zakończeniu obecnie obowiązującej umowy;

| — | tytułem pomocniczym, gdyby miało okazać się, że należałoby uwzględnić wyłącznie jedną umowę zawartą w ramach Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP), nakazanie zaoferowania skarżącemu przez Europol drugiej umowy na czas określony w ramach WZIP po zakończeniu obecnie obowiązującej umowy; |
| --- | --- |

—

tytułem pomocniczym, gdyby miało okazać się, że należałoby uwzględnić wyłącznie jedną umowę zawartą w ramach Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP), nakazanie zaoferowania skarżącemu przez Europol drugiej umowy na czas określony w ramach WZIP po zakończeniu obecnie obowiązującej umowy;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/34 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/34

---

Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-46/15)

(2015/C 190/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis, N. de Montigny i D. Verbeke)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji biura ds. rozliczeń w Brukseli odmawiającej uznania za poważną choroby, którą jest dotknięty skarżący.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji biura ds. rozliczeń w Brukseli z dnia 27 maja 2014 r. oddalającej wniosek o uznanie za poważną choroby, którą jest dotknięty skarżący oraz oddalającej wniosek o przejęcie 100 % związanych z nią kosztów leczenia; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji biura ds. rozliczeń w Brukseli z dnia 27 maja 2014 r. oddalającej wniosek o uznanie za poważną choroby, którą jest dotknięty skarżący oraz oddalającej wniosek o przejęcie 100 % związanych z nią kosztów leczenia;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/35 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/35

---

Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-47/15)

(2015/C 190/41)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat É. Boigelot)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej w sprawie wniosku o przyznanie z mocą wsteczną dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu na rzecz dwojga dzieci małżonki skarżącej, które zamieszkują w jej gospodarstwie domowym co drugi tydzień, począwszy od dnia zawarcia ich małżeństwa oraz w sprawie wniosku o zapłatę odszkodowania.

Żądania skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., doręczonej w dniu 16 grudnia 2014 r., jednak wyłącznie w zakresie, w jakim organ powołujący – po uwzględnieniu zażalenia w tej kwestii oraz słusznym stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 19 czerwca 2014 r. i w konsekwencji przyznaniu jej dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu i związanych z nim uprawnień – postanowił jednak o nieprzyznaniu z mocą wsteczną rozpatrywanego dodatku począwszy od dnia zawarcia małżeństwa, przyznając jej prawo do dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu i związane z nim uprawnienia wyłącznie począwszy od dnia 1 marca 2014 r., to jest pierwszego dnia miesiąca, w którym skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r., doręczonej w dniu 16 grudnia 2014 r., jednak wyłącznie w zakresie, w jakim organ powołujący – po uwzględnieniu zażalenia w tej kwestii oraz słusznym stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 19 czerwca 2014 r. i w konsekwencji przyznaniu jej dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu i związanych z nim uprawnień – postanowił jednak o nieprzyznaniu z mocą wsteczną rozpatrywanego dodatku począwszy od dnia zawarcia małżeństwa, przyznając jej prawo do dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu i związane z nim uprawnienia wyłącznie począwszy od dnia 1 marca 2014 r., to jest pierwszego dnia miesiąca, w którym skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy;

| — | w każdym wypadku zasądzenie od strony pozwanej, tytułem odszkodowania i w ramach nieograniczonego prawa orzekania Sądu, kwoty 33  375,99 EUR, z zastrzeżeniem możliwości podwyższenia tej kwoty w toku postępowania, celem naprawnienia poniesionej szkody wyrządzonej z winy strony pozwanej, powiększonej o odsetki ustawowe za zwłokę naliczane według stopy procentowej stosowanej w Belgii w rozpatrywanych latach, począwszy od 1 września 2011 r. do dnia całkowitej zapłaty; |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku zasądzenie od strony pozwanej, tytułem odszkodowania i w ramach nieograniczonego prawa orzekania Sądu, kwoty 33  375,99 EUR, z zastrzeżeniem możliwości podwyższenia tej kwoty w toku postępowania, celem naprawnienia poniesionej szkody wyrządzonej z winy strony pozwanej, powiększonej o odsetki ustawowe za zwłokę naliczane według stopy procentowej stosowanej w Belgii w rozpatrywanych latach, począwszy od 1 września 2011 r. do dnia całkowitej zapłaty;

| — | w każdym wypadku obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania, zgodnie z art. 87 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej. |
| --- | --- |

—

w każdym wypadku obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania, zgodnie z art. 87 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/36

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/OHIM

(Sprawa F-48/15)

(2015/C 190/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny skarżącego za rok 2013 oraz przyjętego na jego podstawie planu naprawczego oraz żądanie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny skarżącego za rok 2013; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny skarżącego za rok 2013;

| — | stwierdzenie nieważności planu naprawczego przyjętego na podstawie sprawozdania z oceny; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności planu naprawczego przyjętego na podstawie sprawozdania z oceny;

| — | zasądzenie od OHIM na rzecz strony skarżącej kwoty 10  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, z zastrzeżeniem późniejszego podwyższenia bądź obniżenia tej kwoty w toku postępowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od OHIM na rzecz strony skarżącej kwoty 10  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, z zastrzeżeniem późniejszego podwyższenia bądź obniżenia tej kwoty w toku postępowania;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/36

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-49/15)

(2015/C 190/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nałożeniu na skarżącego kary dyscyplinarnej przeniesienia do grupy zaszeregowania AST5, mimo że był on powołany do grupy zaszeregowania AD5, za składanie nieprawdziwych oświadczeń w celu skorzystania z dodatku na ponowne zagospodarowanie i otrzymania wypłaty kosztów przeprowadzki.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/37

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – FS/EKES

(Sprawa F-50/15)

(2015/C 190/44)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FS (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Tymen)

Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie niezatwierdzenia objęcia przez skarżącą stanowiska kierownika wydziału oraz wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie za rzekomo poniesioną szkodę i rzekomo doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącego Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES) z dnia 25 maja 2014 r. w sprawie niezatwierdzenia objęcia przez skarżącą stanowiska kierownika wydziału; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji przewodniczącego Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES) z dnia 25 maja 2014 r. w sprawie niezatwierdzenia objęcia przez skarżącą stanowiska kierownika wydziału;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 25 maja 2014 r., zatytułowanej „załącznik nr 2” w sprawie przeniesienia skarżącej z urzędu na stanowisko niebędące stanowiskiem kierowniczym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 25 maja 2014 r., zatytułowanej „załącznik nr 2” w sprawie przeniesienia skarżącej z urzędu na stanowisko niebędące stanowiskiem kierowniczym;

| — | o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r. oddalającej zażalenie skarżącej z dnia 21 sierpnia 2014 r. |
| --- | --- |

—

o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r. oddalającej zażalenie skarżącej z dnia 21 sierpnia 2014 r.

| — | naprawienie poniesionej przez skarżącą szkody i doznanej przez nią krzywdy; |
| --- | --- |

—

naprawienie poniesionej przez skarżącą szkody i doznanej przez nią krzywdy;

| — | obciążenie EKES całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EKES całością kosztów postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/37

---

Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2015 r. – FR/EASA

(Sprawa F-51/15)

(2015/C 190/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: FR (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

Strona pozwana: Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie zwolnienia skarżącego z pracy po zakończeniu okresu próbnego oraz wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie za rzekomo poniesioną szkodę i rzekomo doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 13 czerwca 2014 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 13 czerwca 2014 r.;

| — | o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r.; |
| --- | --- |

—

o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2014 r.;

| — | w konsekwencji, nakazanie wypłaty odszkodowania za poniesioną szkodę w razie, gdyby skarżący nie został przywrócony do pracy w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA); |
| --- | --- |

—

w konsekwencji, nakazanie wypłaty odszkodowania za poniesioną szkodę w razie, gdyby skarżący nie został przywrócony do pracy w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA);

| — | nakazanie EASA wypłaty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, oszacowanego ex aequo et bono tymczasowo na 5  800 EUR; |
| --- | --- |

—

nakazanie EASA wypłaty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, oszacowanego ex aequo et bono tymczasowo na 5  800 EUR;

| — | obciążenie EASA całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EASA całością kosztów postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/38

---

Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-52/15)

(2015/C 190/46)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Blot)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącego o przedłużenie służby i potwierdzającej w związku z tym jego automatyczne przejście w stan spoczynku z dniem 31 października 2014 r. oraz żądanie naprawienia podnoszonej szkody materialnej, a także żądanie symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem zadośćuczynienia podnoszonej krzywdzie.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organ powołujący w dniu 25 czerwca 2014 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o przedłużenie służby i potwierdzającej w związku z tym jego automatyczne przejście w stan spoczynku z dniem 31 października 2014 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez organ powołujący w dniu 25 czerwca 2014 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o przedłużenie służby i potwierdzającej w związku z tym jego automatyczne przejście w stan spoczynku z dniem 31 października 2014 r.;

| — | stwierdzenie, w niezbędnym zakresie, nieważności decyzji o oddaleniu zażalenia, wydanej w dniu 10 grudnia 2014 i doręczonej skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, w niezbędnym zakresie, nieważności decyzji o oddaleniu zażalenia, wydanej w dniu 10 grudnia 2014 i doręczonej skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r.;

| — | naprawienie szkody materialnej poniesionej przez skarżącego w wyniku wydania zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

naprawienie szkody materialnej poniesionej przez skarżącego w wyniku wydania zaskarżonych decyzji;

| — | zasądzenie od strony pozwanej symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem zadośćuczynienia doznanej przez skarżącego krzywdzie; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem zadośćuczynienia doznanej przez skarżącego krzywdzie;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

---

| 8.6.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/39 |
| --- | --- | --- | --- |

8.6.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/39

---

Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2015 r. – ZZ/Trybunał Sprawiedliwości

(Sprawa F-53/15)

(2015/C 190/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów ustalającej uprawnienia skarżącego do zwrotu kosztów corocznej podróży należnych począwszy od 2014 r. zgodnie z art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu i Rady nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym regulamin pracowniczy urzędników i WZIP.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie niezgodności z prawem i braku obowiązywania art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niezgodności z prawem i braku obowiązywania art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej kwotę zwrotu kosztów corocznej podróży przyznaną skarżącemu za 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej kwotę zwrotu kosztów corocznej podróży przyznaną skarżącemu za 2014 r.;

| — | obciążenie Trybunału Sprawiedliwości kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Sprawiedliwości kosztami postępowania.

---