# Dziennik Urzędowy C 78/29 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 78 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5929 lutego 2016 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 78

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5929 lutego 2016

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2016/C 078/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2016/C 078/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2016/C 078/02 | Sprawa C-529/14: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 17 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Dyrektywa 2003/96/WE — Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej — Artykuł 2 ust. 4 lit. b) — Produkty energetyczne podwójnego zastosowania — Pojęcie — Produkt energetyczny wykorzystywany do termicznej obróbki odpadów i gazów odpadowych] | 2 |
| 2016/C 078/03 | Sprawy połączone od C-53/15 P do C-56/15 P: Postanowienie Trybunału z dnia 17 grudnia 2015 r. Moreda-Riviere Trefilerías, SA (C-53/15 P), Trefilerías Quijano SA, (C-54/15 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL, (C-55/15 P), Global Steel Wire SA (C-56/15 P)/Komisja (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek stali sprężającej — Decyzja Komisji zmieniająca kwotę grzywien nałożonych na niektóre przedsiębiorstwa i wyznaczająca nowy termin na ich zapłacenie — Brak interesu prawnego po stronie innych przedsiębiorstw, dla których kwota grzywien pozostała niezmienna — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Odwołanie oczywiście bezzasadne) | 3 |
| 2016/C 078/04 | Sprawa C-153/15 P: Postanowienie Trybunału z dnia 10 grudnia 2015 r. – Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu — Wykaz osób i podmiotów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Umieszczenie nazwiska skarżącej w wykazie — Dopuszczalność — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Oczywista niedopuszczalność) | 3 |
| 2016/C 078/05 | Sprawa C-651/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 25 września 2015 r. w sprawie T-360/13, Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 4 grudnia 2015 r. przez Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH i in. | 4 |
| 2016/C 078/06 | Sprawa C-669/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d’appel de Versailles (Francja) w dniu 14 grudnia 2015 r. – Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS | 5 |
| 2016/C 078/07 | Sprawa C-682/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative (Luksemburg) w dniu 18 grudnia 2015 r. – Berlioz Investment Fund S.A./Directeur de l’administration des Contributions directes | 6 |
| 2016/C 078/08 | Sprawa C-683/15: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 7 |
| 2016/C 078/09 | Sprawa C-696/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 8 października 2015 r. w sprawach połączonych T-659/13 i T-660/13, Republika Czeska/Komisja, wniesione w dniu 23 grudnia 2015 r. przez Republikę Czeską | 8 |
| 2016/C 078/10 | Sprawa C-699/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 24 grudnia 2015 r. – Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Brockenhurst College | 9 |
| 2016/C 078/11 | Sprawa C-59/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 1 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Catanzaro – Włochy) – Esse Di Emme Costruzioni srl/Tribunale Amministrativo Regionale della Calabria, Ministero della Giustizia – Dipartimento Affari di Giustizia, Ministero dell'Economia e delle Finanze | 10 |
| 2016/C 078/12 | Sprawa C-71/15: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Kendrion NV, popierana przez Komisję Europejską | 10 |
| 2016/C 078/13 | Sprawa C-77/15: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Luigi Marcuccio | 10 |
| 2016/C 078/14 | Sprawa C-125/15: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Gascogne Sack Deutschland GmbH, Groupe Gascogne SA, popierane przez Komisję Europejską | 11 |
| 2016/C 078/15 | Sprawa C-132/15 P: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Komisja Europejska, Aalberts Industries NV | 11 |
| 2016/C 078/16 | Sprawa C-192/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – T. D. Rease, P. Wullems/College bescherming persoonsgegevens | 11 |
| 2016/C 078/17 | Sprawa C-366/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 listopada 2015 r. – Komisja Europejska/Rumunia | 11 |
| 2016/C 078/18 | Sprawa C-470/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Lufthansa Cargo AG/Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu | 12 |
| 2016/C 078/19 | Sprawa C-485/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA), Società Aeroporto Brescia e Montichiari SpA (Abem SpA) i. in. | 12 |
| | Sąd |
| 2016/C 078/20 | Sprawa T-404/12: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. – Toshiba/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej — Grzywny — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Równe traktowanie — Kwota wyjściowa — Stopień przyczynienia się do naruszenia) | 13 |
| 2016/C 078/21 | Sprawa T-409/12: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. – Mitsubishi Electric/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej — Grzywny — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Prawo do obrony — Równe traktowanie — Proporcjonalność — Błąd w ocenie — Kwota wyjściowa — Stopień przyczynienia się do naruszenia — Mnożnik służący zapewnieniu skutku odstraszającego) | 13 |
| 2016/C 078/22 | Sprawa T-94/13 P: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Ntouvas/ECDC [Odwołanie — Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny (2010) — Oddalenie skargi w pierwszej instancji — Termin do złożenia odpowiedzi na skargę — Przedłużenie — Wyjątkowe okoliczności — Artykuł 39 ust. 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej — Prawidłowość postępowania w sprawie oceny] | 14 |
| 2016/C 078/23 | Sprawa T-397/13: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Tilly-Sabco/Komisja [Rolnictwo — Refundacja wywozowa — Mięso drobiowe — Rozporządzenie wykonawcze ustalające refundację na poziomie 0 EUR — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych — Bezpośrednie oddziaływanie — Dopuszczalność — Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 — Uzasadnione oczekiwania] | 15 |
| 2016/C 078/24 | Sprawa T-434/13: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Doux/Komisja (Rolnictwo — Refundacja wywozowa — Mięso drobiowe — Rozporządzenie wykonawcze ustalające refundację na poziomie zero EUR — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych — Bezpośrednie oddziaływanie — Dopuszczalność — Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 — Uzasadnione oczekiwania) | 16 |
| 2016/C 078/25 | Sprawa T-549/13: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Francja/Komisja [Rolnictwo — Refundacja wywozowa — Mięso drobiowe — Ustalenie refundacji na poziomie 0 EUR — Obowiązek uzasadnienia — Możliwość ograniczenia się przez Komisję do standardowego uzasadnienia — Zwykła praktyka Komisji w zakresie ustalania refundacji — Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 — Niewyczerpujący charakter przewidzianych kryteriów] | 16 |
| 2016/C 078/26 | Sprawa T-535/14: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – The Cookware Company/OHIM – Fissler (VITA+VERDE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VITA+VERDE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VITAVIT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 17 |
| 2016/C 078/27 | Sprawa T-663/14: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – International Gaming Projects/OHIM (BIG BINGO) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BIG BINGO — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 18 |
| 2016/C 078/28 | Sprawa T-297/15 P: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Coedo Suárez/Rada (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Środki dyscyplinarne — Wydalenie ze służby z obniżeniem renty inwalidzkiej — Oddalenie skargi w pierwszej instancji — Naruszenie prawa — Obowiązek uzasadnienia) | 18 |
| 2016/C 078/29 | Sprawa T-318/15: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Zitro IP/OHIM (TRIPLE BONUS) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TRIPLE BONUS — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 19 |
| 2016/C 078/30 | Sprawa T-522/15: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r. – CCPL i in./Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej — Decyzja nakładająca grzywny — Gwarancja bankowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Fumus boni iuris — Pilny charakter — Wyważenie interesów) | 20 |
| 2016/C 078/31 | Sprawa T-652/15: Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2015 r. – Liedtke/Parlament | 21 |
| 2016/C 078/32 | Sprawa T-697/15: Skarga wniesiona w dniu 30 listopada 2015 r. – Bergbräu/OHIM – Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU) | 22 |
| 2016/C 078/33 | Sprawa T-732/15: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2015 r. – ICA Laboratories i in./Komisja | 22 |
| 2016/C 078/34 | Sprawa T-744/15: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Puro/OHIM (smartline) | 23 |
| 2016/C 078/35 | Sprawa T-747/15: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – EDF/Komisja | 24 |
| 2016/C 078/36 | Sprawa T-748/15: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Gauff/OHIM – H.P. Gauff Ingenieure (Gauff) | 26 |
| 2016/C 078/37 | Sprawa T-753/15: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Guccio Gucci/OHIM – Guess? IP Holder (przedstawienie czterech splecionych liter G) | 26 |
| 2016/C 078/38 | Sprawa T-766/15: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – Labeyrie/OHIM – Delpeyrat (Przedstawienie motywu złotych rybek na niebieskim tle) | 27 |
| 2016/C 078/39 | Sprawa T-767/15: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – Labeyrie/OHIM – Delpeyrat (Przedstawienie ornamentu z motywem jasnych ryb na ciemnym tle) | 28 |
| 2016/C 078/40 | Sprawa T-768/15: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – RP Technik/OHIM – Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM) | 29 |
| 2016/C 078/41 | Sprawa T-769/15: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2015 r. – SeNaPro/OHIM – Paltentaler Splitt & Marmorwerke (Dolokorn) | 30 |
| 2016/C 078/42 | Sprawa T-773/15: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2015 r. – BBY Solutions/OHIM – Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY) | 31 |
| 2016/C 078/43 | Sprawa T-775/15: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2015 r. – EK/servicegroup/OHIM (FERLI) | 32 |
| 2016/C 078/44 | Sprawa T-776/15: Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2015 r. – Meissen Keramik/OHIM (MEISSEN KERAMIK) | 32 |
| 2016/C 078/45 | Sprawa T-2/16: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r. – K&K Group/OHIM – Pret a Manger (Europe) (Pret A Diner) | 33 |
| 2016/C 078/46 | Sprawa T-3/16: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r. – Allstate Insurance/OHIM (DRIVEWISE) | 34 |
| 2016/C 078/47 | Sprawa T-11/16: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2016 r. – De Masi/Komisja | 34 |
| 2016/C 078/48 | Sprawa T-335/13: Postanowienie Sądu z dnia 9 grudnia 2015 r. – BT Limited Belgian Branch/Komisja | 35 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2016/C 078/49 | Sprawa F-61/15: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 20 stycznia 2016 r. – Proia/Komisja (Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Warunki określone w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Zwykłe miejsce zamieszkania przed podjęciem służby — Okres studiów, praktyka zawodowa oraz kolejne umowy o pracę w państwie miejsca zatrudnienia — Rzekomy zamiar przeniesienia przez danego pracownika od początku studiów stałego ośrodka jego interesów życiowych do państwa miejsca zatrudnienia — Brak) | 36 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2016/C 078/02

Sprawa C-529/14: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 17 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Dyrektywa 2003/96/WE — Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej — Artykuł 2 ust. 4 lit. b) — Produkty energetyczne podwójnego zastosowania — Pojęcie — Produkt energetyczny wykorzystywany do termicznej obróbki odpadów i gazów odpadowych]

2

2016/C 078/03

Sprawy połączone od C-53/15 P do C-56/15 P: Postanowienie Trybunału z dnia 17 grudnia 2015 r. Moreda-Riviere Trefilerías, SA (C-53/15 P), Trefilerías Quijano SA, (C-54/15 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL, (C-55/15 P), Global Steel Wire SA (C-56/15 P)/Komisja (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek stali sprężającej — Decyzja Komisji zmieniająca kwotę grzywien nałożonych na niektóre przedsiębiorstwa i wyznaczająca nowy termin na ich zapłacenie — Brak interesu prawnego po stronie innych przedsiębiorstw, dla których kwota grzywien pozostała niezmienna — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

3

2016/C 078/04

Sprawa C-153/15 P: Postanowienie Trybunału z dnia 10 grudnia 2015 r. – Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu — Wykaz osób i podmiotów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Umieszczenie nazwiska skarżącej w wykazie — Dopuszczalność — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Oczywista niedopuszczalność)

3

2016/C 078/05

Sprawa C-651/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 25 września 2015 r. w sprawie T-360/13, Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 4 grudnia 2015 r. przez Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH i in.

4

2016/C 078/06

Sprawa C-669/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d’appel de Versailles (Francja) w dniu 14 grudnia 2015 r. – Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS

5

2016/C 078/07

Sprawa C-682/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative (Luksemburg) w dniu 18 grudnia 2015 r. – Berlioz Investment Fund S.A./Directeur de l’administration des Contributions directes

6

2016/C 078/08

Sprawa C-683/15: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

7

2016/C 078/09

Sprawa C-696/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 8 października 2015 r. w sprawach połączonych T-659/13 i T-660/13, Republika Czeska/Komisja, wniesione w dniu 23 grudnia 2015 r. przez Republikę Czeską

8

2016/C 078/10

Sprawa C-699/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 24 grudnia 2015 r. – Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Brockenhurst College

9

2016/C 078/11

Sprawa C-59/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 1 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Catanzaro – Włochy) – Esse Di Emme Costruzioni srl/Tribunale Amministrativo Regionale della Calabria, Ministero della Giustizia – Dipartimento Affari di Giustizia, Ministero dell'Economia e delle Finanze

10

2016/C 078/12

Sprawa C-71/15: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Kendrion NV, popierana przez Komisję Europejską

10

2016/C 078/13

Sprawa C-77/15: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Luigi Marcuccio

10

2016/C 078/14

Sprawa C-125/15: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Gascogne Sack Deutschland GmbH, Groupe Gascogne SA, popierane przez Komisję Europejską

11

2016/C 078/15

Sprawa C-132/15 P: Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Komisja Europejska, Aalberts Industries NV

11

2016/C 078/16

Sprawa C-192/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – T. D. Rease, P. Wullems/College bescherming persoonsgegevens

11

2016/C 078/17

Sprawa C-366/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 listopada 2015 r. – Komisja Europejska/Rumunia

11

2016/C 078/18

Sprawa C-470/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Lufthansa Cargo AG/Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

12

2016/C 078/19

Sprawa C-485/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA), Società Aeroporto Brescia e Montichiari SpA (Abem SpA) i. in.

12

Sąd

2016/C 078/20

Sprawa T-404/12: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. – Toshiba/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej — Grzywny — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Równe traktowanie — Kwota wyjściowa — Stopień przyczynienia się do naruszenia)

13

2016/C 078/21

Sprawa T-409/12: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. – Mitsubishi Electric/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową — Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej — Grzywny — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Prawo do obrony — Równe traktowanie — Proporcjonalność — Błąd w ocenie — Kwota wyjściowa — Stopień przyczynienia się do naruszenia — Mnożnik służący zapewnieniu skutku odstraszającego)

13

2016/C 078/22

Sprawa T-94/13 P: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Ntouvas/ECDC [Odwołanie — Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny (2010) — Oddalenie skargi w pierwszej instancji — Termin do złożenia odpowiedzi na skargę — Przedłużenie — Wyjątkowe okoliczności — Artykuł 39 ust. 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej — Prawidłowość postępowania w sprawie oceny]

14

2016/C 078/23

Sprawa T-397/13: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Tilly-Sabco/Komisja [Rolnictwo — Refundacja wywozowa — Mięso drobiowe — Rozporządzenie wykonawcze ustalające refundację na poziomie 0 EUR — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych — Bezpośrednie oddziaływanie — Dopuszczalność — Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 — Uzasadnione oczekiwania]

15

2016/C 078/24

Sprawa T-434/13: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Doux/Komisja (Rolnictwo — Refundacja wywozowa — Mięso drobiowe — Rozporządzenie wykonawcze ustalające refundację na poziomie zero EUR — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych — Bezpośrednie oddziaływanie — Dopuszczalność — Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 — Uzasadnione oczekiwania)

16

2016/C 078/25

Sprawa T-549/13: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Francja/Komisja [Rolnictwo — Refundacja wywozowa — Mięso drobiowe — Ustalenie refundacji na poziomie 0 EUR — Obowiązek uzasadnienia — Możliwość ograniczenia się przez Komisję do standardowego uzasadnienia — Zwykła praktyka Komisji w zakresie ustalania refundacji — Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 — Niewyczerpujący charakter przewidzianych kryteriów]

16

2016/C 078/26

Sprawa T-535/14: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – The Cookware Company/OHIM – Fissler (VITA+VERDE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VITA+VERDE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VITAVIT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

17

2016/C 078/27

Sprawa T-663/14: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – International Gaming Projects/OHIM (BIG BINGO) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BIG BINGO — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

18

2016/C 078/28

Sprawa T-297/15 P: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Coedo Suárez/Rada (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Środki dyscyplinarne — Wydalenie ze służby z obniżeniem renty inwalidzkiej — Oddalenie skargi w pierwszej instancji — Naruszenie prawa — Obowiązek uzasadnienia)

18

2016/C 078/29

Sprawa T-318/15: Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Zitro IP/OHIM (TRIPLE BONUS) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TRIPLE BONUS — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

19

2016/C 078/30

Sprawa T-522/15: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r. – CCPL i in./Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej — Decyzja nakładająca grzywny — Gwarancja bankowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Fumus boni iuris — Pilny charakter — Wyważenie interesów)

20

2016/C 078/31

Sprawa T-652/15: Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2015 r. – Liedtke/Parlament

21

2016/C 078/32

Sprawa T-697/15: Skarga wniesiona w dniu 30 listopada 2015 r. – Bergbräu/OHIM – Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU)

22

2016/C 078/33

Sprawa T-732/15: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2015 r. – ICA Laboratories i in./Komisja

22

2016/C 078/34

Sprawa T-744/15: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Puro/OHIM (smartline)

23

2016/C 078/35

Sprawa T-747/15: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – EDF/Komisja

24

2016/C 078/36

Sprawa T-748/15: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Gauff/OHIM – H.P. Gauff Ingenieure (Gauff)

26

2016/C 078/37

Sprawa T-753/15: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Guccio Gucci/OHIM – Guess? IP Holder (przedstawienie czterech splecionych liter G)

26

2016/C 078/38

Sprawa T-766/15: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – Labeyrie/OHIM – Delpeyrat (Przedstawienie motywu złotych rybek na niebieskim tle)

27

2016/C 078/39

Sprawa T-767/15: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – Labeyrie/OHIM – Delpeyrat (Przedstawienie ornamentu z motywem jasnych ryb na ciemnym tle)

28

2016/C 078/40

Sprawa T-768/15: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – RP Technik/OHIM – Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM)

29

2016/C 078/41

Sprawa T-769/15: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2015 r. – SeNaPro/OHIM – Paltentaler Splitt & Marmorwerke (Dolokorn)

30

2016/C 078/42

Sprawa T-773/15: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2015 r. – BBY Solutions/OHIM – Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY)

31

2016/C 078/43

Sprawa T-775/15: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2015 r. – EK/servicegroup/OHIM (FERLI)

32

2016/C 078/44

Sprawa T-776/15: Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2015 r. – Meissen Keramik/OHIM (MEISSEN KERAMIK)

32

2016/C 078/45

Sprawa T-2/16: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r. – K&K Group/OHIM – Pret a Manger (Europe) (Pret A Diner)

33

2016/C 078/46

Sprawa T-3/16: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r. – Allstate Insurance/OHIM (DRIVEWISE)

34

2016/C 078/47

Sprawa T-11/16: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2016 r. – De Masi/Komisja

34

2016/C 078/48

Sprawa T-335/13: Postanowienie Sądu z dnia 9 grudnia 2015 r. – BT Limited Belgian Branch/Komisja

35

Sąd do spraw Służby Publicznej

2016/C 078/49

Sprawa F-61/15: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 20 stycznia 2016 r. – Proia/Komisja (Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Warunki określone w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Zwykłe miejsce zamieszkania przed podjęciem służby — Okres studiów, praktyka zawodowa oraz kolejne umowy o pracę w państwie miejsca zatrudnienia — Rzekomy zamiar przeniesienia przez danego pracownika od początku studiów stałego ośrodka jego interesów życiowych do państwa miejsca zatrudnienia — Brak)

36

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/1 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2016/C 078/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 68 z 22.2.2016

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 59 z 15.2.2016

Dz.U. C 48 z 8.2.2016

Dz.U. C 38 z 1.2.2016

Dz.U. C 27 z 25.1.2016

Dz.U. C 16 z 18.1.2016

Dz.U. C 7 z 11.1.2016

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/2 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/2

---

Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 17 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe

(Sprawa C-529/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Dyrektywa 2003/96/WE - Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej - Artykuł 2 ust. 4 lit. b) - Produkty energetyczne podwójnego zastosowania - Pojęcie - Produkt energetyczny wykorzystywany do termicznej obróbki odpadów i gazów odpadowych])

(2016/C 078/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: YARA Brunsbüttel GmbH

Strona pozwana: Hauptzollamt Itzehoe

Sentencja

Artykuł 2 ust. 4 lit. b) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, zmienionej dyrektywą Rady 2004/75/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., należy interpretować w ten sposób, że gaz ziemny używany z jednej strony do celów przegrzania i osuszenia pary stosowanej następnie w procesie produkcji amoniaku, a z drugiej strony do rozkładu termicznego i odprowadzenia gazów odpadowych powstałych w tym procesie, nie stanowi w rozumieniu tego przepisu produktu energetycznego podwójnego zastosowania, który jest wyłączony z zakresu zastosowania tej dyrektywy. W konsekwencji państwa członkowskie mogą przyznać zwolnienie podatkowe z tytułu wykorzystywania takiego produktu energetycznego tylko wtedy, gdy zwolnienie to jest zgodne z obowiązkami określonymi w dyrektywie 2003/96, zmienionej dyrektywą 2004/75.

---

(1)  Dz.U. C 65 z 23.2.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/3 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/3

---

Postanowienie Trybunału z dnia 17 grudnia 2015 r. Moreda-Riviere Trefilerías, SA (C-53/15 P), Trefilerías Quijano SA, (C-54/15 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL, (C-55/15 P), Global Steel Wire SA (C-56/15 P)/Komisja

(Sprawy połączone od C-53/15 P do C-56/15 P) (1)

((Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek stali sprężającej - Decyzja Komisji zmieniająca kwotę grzywien nałożonych na niektóre przedsiębiorstwa i wyznaczająca nowy termin na ich zapłacenie - Brak interesu prawnego po stronie innych przedsiębiorstw, dla których kwota grzywien pozostała niezmienna - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Odwołanie oczywiście bezzasadne))

(2016/C 078/03)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (C-53/15 P), Trefilerías Quijano SA, (C-54/15 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL, (C-55/15 P), Global Steel Wire SA (C-56/15 P) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Urraca Caviedes i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołania zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołania zostają oddalone.

| 2) | Moreda-Riviere Trefilerías SA, Trefilerías Quijano SA, Trenzas y Cables de Acero PSC SL i Global Steel Wire SA zostają obciążone kosztami postępowania, odpowiednio w sprawach C-53/15 P, C-54/15 P, C-55/15 P i C-56/15 P. |
| --- | --- |

2)

Moreda-Riviere Trefilerías SA, Trefilerías Quijano SA, Trenzas y Cables de Acero PSC SL i Global Steel Wire SA zostają obciążone kosztami postępowania, odpowiednio w sprawach C-53/15 P, C-54/15 P, C-55/15 P i C-56/15 P.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 13.4.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/3 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/3

---

Postanowienie Trybunału z dnia 10 grudnia 2015 r. – Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-153/15 P) (1)

((Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu - Wykaz osób i podmiotów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska skarżącej w wykazie - Dopuszczalność - Termin do wniesienia skargi - Rozpoczęcie biegu terminu - Oczywista niedopuszczalność))

(2016/C 078/04)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (przedstawiciele: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, advokat, G. Pandey i D. Rovetta, adwokaci, M. Gambardella, avvocato)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i I. Rodios, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1. | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1.

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2. | Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl pokryje, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl pokryje, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 190 z 8.6.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/4 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/4

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 25 września 2015 r. w sprawie T-360/13, Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 4 grudnia 2015 r. przez Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH i in.

(Sprawa C-651/15 P)

(2016/C 078/05)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH i in. (przedstawiciele: C. Mereu, adwokat, J. Beck, solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Assogalvanica, Ecometal, Comité européen des traitements de surfaces (CETS) i in.

Żądania wnoszących odwołanie

Wnoszące odwołanie wnoszą do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne;

| — | uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-360/13; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-360/13;

| — | wydanie rozstrzygnięcia co do istoty w przedmiocie wniesionej przez wnoszące odwołanie skargi o stwierdzenie nieważności lub skierowanie sprawy do Sądu celem wydania rozstrzygnięcia co do istoty w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności. |
| --- | --- |

—

wydanie rozstrzygnięcia co do istoty w przedmiocie wniesionej przez wnoszące odwołanie skargi o stwierdzenie nieważności lub skierowanie sprawy do Sądu celem wydania rozstrzygnięcia co do istoty w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszące odwołanie podnoszą następujące argumenty:

Pierwszy zarzut odwołania: Sąd naruszył prawo, gdy uznał, że dyrektywa 98/24 (1) oraz dyrektywa 2004/37 (2) nie są konkretnymi przepisami prawnymi UE, w rozumieniu art. 58 ust. 2 REACH (3), które ustalają minimalne wymagania pozwalające zapewnić, że ryzyko dla zdrowia ludzkiego wynikające z użycia tritlenku chromu w sektorach powlekania powierzchni i galwanizacji jest objęte właściwą kontrolą.

W ramach przedstawionego rozumowania Sąd dokonuje wykładni art. 58 ust. 2 REACH w sposób, który jest sprzeczny zarówno z jasnym sformułowaniem i celem tego przepisu, jak również ze sposobem, w jaki należy interpretować przepisy dyrektywy 98/24 oraz dyrektywy 2004/37. Tak więc, Sąd naruszył prawo, gdy po pierwsze uznał, że zwolnienie przewidziane w art. 58 ust. 2 REACH stosuje się do „substancji”, a nie do „zastosowań”, gdy po drugie podzielił trzystopniowy test przewidziany w art. 58 ust. 2 i nie zbadał w istocie trzeciej części testu („właściwa kontrola ryzyka”) i gdy po trzecie stwierdził, że w szczególności z uwagi na brak dopuszczalnej wartości narażenia zawodowego dyrektywy 98/24 i 2004/37 nie ustalają minimalnych wymagań związanych z kontrolą ryzyka wynikającego z użycia tritlenku chromu w sektorach powlekania powierzchni i galwanizacji.

Drugi zarzut odwołania: zawarte w zaskarżonym wyroku stwierdzenia dotyczące zakresu uznania przysługującego Komisji są błędne:

Jeśli pierwszy zarzut odwołania zostanie uwzględniony, stwierdzenie Sądu, że Komisja prawidłowo skorzystała z przysługującego jej zakresu uznania w zakresie przyznania zwolnienia na podstawie art. 58 ust.2 REACH, jest błędne.

Trzeci zarzut odwołania: niedokonanie prawidłowej oceny zarzutu pierwszego oraz części drugiej zarzutu czwartego:

Jeśli pierwszy zarzut odwołania zostanie uwzględniony, rozumowanie zawarte w pkt 68–69 i 84–85 zaskarżonego wyroku jest wadliwe, w związku z czym należy ponownie zbadać zarzut pierwszy oraz część drugą zarzutu czwartego.

---

(1)  Dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 131, s. 11).

(2)  Dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG) (Dz.U. L 158, s. 50).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1).

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/5 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d’appel de Versailles (Francja) w dniu 14 grudnia 2015 r. – Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS

(Sprawa C-669/15)

(2016/C 078/06)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d’appel de Versailles

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: Electricité Réseau Distribution France SA (ERDF)

Druga strona postępowania: Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS

Pytania prejudycjalne

Czy zarządzenia z dnia 10 lipca 2006 r. i z dnia 12 stycznia 2010 r., wydane na podstawie dekretów 2000–1196 z dnia 6 grudnia 2000 r. i 2001–108 z dnia 10 lutego 2000 r., wydanych na podstawie ustawy 2000–108 z dnia 10 lutego 2000 r., są sprzeczne z art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dawne art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską) w zakresie, w jakim stanowią pomoc państwa, która w takim wypadku, ponieważ nie została uprzednio zgłoszona Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 traktatu, wpłynęła na ich zgodność z prawem?

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/6 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative (Luksemburg) w dniu 18 grudnia 2015 r. – Berlioz Investment Fund S.A./Directeur de l’administration des Contributions directes

(Sprawa C-682/15)

(2016/C 078/07)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour administrative

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Berlioz Investment Fund S.A.

Druga strona postępowania: Directeur de l’administration des Contributions directes

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy państwo członkowskie stosuje prawo Unii i w ten sposób umożliwia stosowanie karty zgodnie z jej art. 51 ust. 1 w sytuacji takiej jak w niniejszym postępowaniu, jeżeli nakłada ono na adresata administracyjną sankcję pieniężną z tytułu zarzucanych mu uchybień dotyczących obowiązków współpracy wynikających z decyzji nakazowej wydanej przez jego właściwy organ krajowy na podstawie przepisów proceduralnych prawa krajowego ustanowionych w tym celu w ramach wykonania przez to państwo członkowskie jako państwo współpracujące wniosku o wymianę informacji wydanego przez inne państwo członkowskie i uzasadnionego przez to ostatnie w szczególności przepisami dyrektywy 2011/16 (1) dotyczącymi wymiany informacji na wniosek? |
| --- | --- |

1)

Czy państwo członkowskie stosuje prawo Unii i w ten sposób umożliwia stosowanie karty zgodnie z jej art. 51 ust. 1 w sytuacji takiej jak w niniejszym postępowaniu, jeżeli nakłada ono na adresata administracyjną sankcję pieniężną z tytułu zarzucanych mu uchybień dotyczących obowiązków współpracy wynikających z decyzji nakazowej wydanej przez jego właściwy organ krajowy na podstawie przepisów proceduralnych prawa krajowego ustanowionych w tym celu w ramach wykonania przez to państwo członkowskie jako państwo współpracujące wniosku o wymianę informacji wydanego przez inne państwo członkowskie i uzasadnionego przez to ostatnie w szczególności przepisami dyrektywy 2011/16 (1) dotyczącymi wymiany informacji na wniosek?

| 2) | W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy adresat może powołać się na art. 47 karty, jeżeli uzna, że nałożona na niego wspomniana administracyjna sankcja pieniężna zobowiązuje go do udzielenia informacji w ramach wykonania przez właściwy organ współpracującego państwa członkowskiego, którego jest rezydentem, wniosku o informacje wydanego przez inne państwo członkowskie, który nie ma żadnego uzasadnienia co do rzeczywistego celu podatkowego, tak że w tym wypadku brak jest uzasadnionego celu, i który ma na celu uzyskanie informacji niemających przewidywalnego związku z daną sprawą podatkową? |
| --- | --- |

2)

W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy adresat może powołać się na art. 47 karty, jeżeli uzna, że nałożona na niego wspomniana administracyjna sankcja pieniężna zobowiązuje go do udzielenia informacji w ramach wykonania przez właściwy organ współpracującego państwa członkowskiego, którego jest rezydentem, wniosku o informacje wydanego przez inne państwo członkowskie, który nie ma żadnego uzasadnienia co do rzeczywistego celu podatkowego, tak że w tym wypadku brak jest uzasadnionego celu, i który ma na celu uzyskanie informacji niemających przewidywalnego związku z daną sprawą podatkową?

| 3) | W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, takie jak ustanowione w art. 47 karty wymaga – bez możliwości ustanowienia ograniczeń na podstawie art. 52 ust. 1 karty – aby właściwy sąd krajowy posiadał nieograniczone prawo orzekania, a zatem uprawnienie do kontroli przynajmniej w trybie zażalenia ważności decyzji nakazowej wydanej przez właściwy organ państwa członkowskiego w ramach wykonania wniosku o wymianę informacji złożonego przez właściwy organ innego państwa członkowskiego w szczególności na podstawie dyrektywy 2011/16 w ramach skargi wniesionej przez posiadacza informacji będącego osobą trzecią, adresata tej decyzji nakazowej i skierowanej przeciwko decyzji o określeniu administracyjnej sankcji pieniężnej ze względu na uchybienie zarzucane temu podmiotowi prawa w stosunku do jego obowiązku współpracy w ramach wykonania tego wniosku? |
| --- | --- |

3)

W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, takie jak ustanowione w art. 47 karty wymaga – bez możliwości ustanowienia ograniczeń na podstawie art. 52 ust. 1 karty – aby właściwy sąd krajowy posiadał nieograniczone prawo orzekania, a zatem uprawnienie do kontroli przynajmniej w trybie zażalenia ważności decyzji nakazowej wydanej przez właściwy organ państwa członkowskiego w ramach wykonania wniosku o wymianę informacji złożonego przez właściwy organ innego państwa członkowskiego w szczególności na podstawie dyrektywy 2011/16 w ramach skargi wniesionej przez posiadacza informacji będącego osobą trzecią, adresata tej decyzji nakazowej i skierowanej przeciwko decyzji o określeniu administracyjnej sankcji pieniężnej ze względu na uchybienie zarzucane temu podmiotowi prawa w stosunku do jego obowiązku współpracy w ramach wykonania tego wniosku?

| 4) | W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy art. 1 ust. 1 i 5 dyrektywy 2011/16 w świetle, z jednej strony, podobieństwa do normy przewidywalnego związku wynikającej z modelowej konwencji OECD w zakresie podatków od dochodu i majątku, a z drugiej strony, zasady lojalnej współpracy ustanowionej w art. 4 TUE, łącznie stanowiąc cel dyrektywy 2011/16, należy interpretować w ten sposób, że charakter przewidywalnego związku, w stosunku do rozpatrywanej sprawy podatkowej i wskazanego celu podatkowego, informacji wymaganych przez jedno państwo członkowskie od innego państwa członkowskiego stanowi warunek, jaki powinien spełniać wniosek o informacje, aby po stronie właściwego organu współpracującego państwa członkowskiego powstał obowiązek zastosowania się do niego i uzasadnienia decyzji nakazowej wydanej wobec posiadacza będącego osobą trzecią? |
| --- | --- |

4)

W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy art. 1 ust. 1 i 5 dyrektywy 2011/16 w świetle, z jednej strony, podobieństwa do normy przewidywalnego związku wynikającej z modelowej konwencji OECD w zakresie podatków od dochodu i majątku, a z drugiej strony, zasady lojalnej współpracy ustanowionej w art. 4 TUE, łącznie stanowiąc cel dyrektywy 2011/16, należy interpretować w ten sposób, że charakter przewidywalnego związku, w stosunku do rozpatrywanej sprawy podatkowej i wskazanego celu podatkowego, informacji wymaganych przez jedno państwo członkowskie od innego państwa członkowskiego stanowi warunek, jaki powinien spełniać wniosek o informacje, aby po stronie właściwego organu współpracującego państwa członkowskiego powstał obowiązek zastosowania się do niego i uzasadnienia decyzji nakazowej wydanej wobec posiadacza będącego osobą trzecią?

| 5) | W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy art. 1 ust. 1 i 5 dyrektywy 2011/16 w związku z 47 karty należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi prawnemu państwa członkowskiego ograniczającemu w ogólny sposób badanie przez jego właściwy organ krajowy działający jako organ państwa współpracującego, ważności wniosku o informacje, do kontroli formalnej prawidłowości i że zobowiązują one sąd krajowy w ramach rozpatrywanej przezeń skargi takiej jak opisana w pytaniu trzecim powyżej, do zbadania poszanowania warunku przewidywalnego związku wymaganych informacji we wszystkich aspektach dotyczących związków z danym konkretnym wypadkiem opodatkowania, przywołanym celem podatkowym i poszanowaniem art. 17 dyrektywy 2011/16? |
| --- | --- |

5)

W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy art. 1 ust. 1 i 5 dyrektywy 2011/16 w związku z 47 karty należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisowi prawnemu państwa członkowskiego ograniczającemu w ogólny sposób badanie przez jego właściwy organ krajowy działający jako organ państwa współpracującego, ważności wniosku o informacje, do kontroli formalnej prawidłowości i że zobowiązują one sąd krajowy w ramach rozpatrywanej przezeń skargi takiej jak opisana w pytaniu trzecim powyżej, do zbadania poszanowania warunku przewidywalnego związku wymaganych informacji we wszystkich aspektach dotyczących związków z danym konkretnym wypadkiem opodatkowania, przywołanym celem podatkowym i poszanowaniem art. 17 dyrektywy 2011/16?

| 6) | W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy art. 47 ust. 2 karty sprzeciwia się przepisowi prawnemu państwa członkowskiego, który wyłącza złożenie do właściwego sądu krajowego państwa współpracującego, w ramach rozpatrywanej przezeń skargi takiej jak opisana w pytaniu trzecim powyżej, wniosku o informacje skierowanego przez właściwy organ innego państwa członkowskiego i zobowiązuje do przedstawienia tego dokumentu właściwemu sądowi krajowemu oraz przyznania dostępu do niego posiadaczowi będącemu osobą trzecią, a nawet przedstawienia tego dokumentu sądowi krajowemu, bez przyznania dostępu do niego posiadaczowi będącemu osobą trzecią ze względu na poufny charakter tego dokumentu pod warunkiem, że wszystkie trudności powstałe względem posiadacza będącego osobą trzecią przez ograniczenie jego praw powinny być dostatecznie zrekompensowane przez postępowanie prowadzone przed właściwym sadem krajowym? |
| --- | --- |

6)

W wypadku potwierdzenia zastosowania karty w niniejszej sprawie, czy art. 47 ust. 2 karty sprzeciwia się przepisowi prawnemu państwa członkowskiego, który wyłącza złożenie do właściwego sądu krajowego państwa współpracującego, w ramach rozpatrywanej przezeń skargi takiej jak opisana w pytaniu trzecim powyżej, wniosku o informacje skierowanego przez właściwy organ innego państwa członkowskiego i zobowiązuje do przedstawienia tego dokumentu właściwemu sądowi krajowemu oraz przyznania dostępu do niego posiadaczowi będącemu osobą trzecią, a nawet przedstawienia tego dokumentu sądowi krajowemu, bez przyznania dostępu do niego posiadaczowi będącemu osobą trzecią ze względu na poufny charakter tego dokumentu pod warunkiem, że wszystkie trudności powstałe względem posiadacza będącego osobą trzecią przez ograniczenie jego praw powinny być dostatecznie zrekompensowane przez postępowanie prowadzone przed właściwym sadem krajowym?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG (Dz.U. L 64, s. 1).

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/7 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/7

---

Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-683/15)

(2016/C 078/08)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: K.-Ph. Wojcik, M. Heller i J. Hottiaux, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (1), a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 130 ust. 1 tejże dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (1), a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 130 ust. 1 tejże dyrektywy;

| — | nałożenie na Rzeczpospolitą Polskę zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji dyrektywy 2014/59/UE o dziennej stawce w wysokości 51 456 € i naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

nałożenie na Rzeczpospolitą Polskę zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji dyrektywy 2014/59/UE o dziennej stawce w wysokości 51 456 € i naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie;

| — | obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2014/59/UE upłynął w dniu 31 grudnia 2014r.

---

(1)  Dz.U. L 173, s. 190.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/8 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/8

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 8 października 2015 r. w sprawach połączonych T-659/13 i T-660/13, Republika Czeska/Komisja, wniesione w dniu 23 grudnia 2015 r. przez Republikę Czeską

(Sprawa C-696/15 P)

(2016/C 078/09)

Język postępowania: czeski

Strony

Wnosząca odwołanie: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil i T. Müller, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku, |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku,

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzeń nr 885/2013 (1) i nr 886/2013 (2), w całości, oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzeń nr 885/2013 (1) i nr 886/2013 (2), w całości, oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania;

ewentualnie o:

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku, |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku,

| — | stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1, art. 8 i art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 885/2013 oraz art. 5 ust. 1, art. 9 i art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 886/2013, oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1, art. 8 i art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 885/2013 oraz art. 5 ust. 1, art. 9 i art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 886/2013, oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi trzy zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia zasady pewności prawa. W zaskarżonym wyroku Sąd naruszył prawo, dochodząc do wniosku, że obowiązki przewidziane w rozporządzeniach nr 885/2013 i nr 886/2013 nie mają zastosowania do państwa członkowskiego, które nie zdecydowało się jeszcze na wdrożenie na swym terytorium aplikacji i usług w zakresie inteligentnych systemów transportowych, chociaż wniosek taki nie wynika ze wskazanych rozporządzeń.

Zarzut drugi jest oparty na naruszeniu art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W zaskarżonym wyroku Sąd naruszył prawo, dochodząc do wniosku, że w sytuacji gdy Komisja przyjmuje akt w ramach uprawnień delegowanych, dysponuje ona zakresem uznania wystarczająco szerokim, aby nie musiała działać w granicach wyznaczonych przez konkretne przepisy delegujące.

Zarzut trzeci dotyczy uchybień proceduralnych w postępowaniu przed Sądem. W zaskarżonym wyroku Sąd istotnie przeinaczył niektóre argumenty podniesione przez Republikę Czeską, a do niektórych z podniesionych przez to państwo argumentów nie odniósł się wcale. Te uchybienia proceduralne miały zasadniczy wpływ na dokonaną przez Sąd ocenę zarzutów.

---

(1)  Dz.U. L 247, s. 1.

(2)  Dz.U. L 247, s. 6.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/9 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 24 grudnia 2015 r. – Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Brockenhurst College

(Sprawa C-699/15)

(2016/C 078/10)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

Strona pozwana: Brockenhurst College

Pytania prejudycjalne

| 1) | W kontekście art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT (1) – czy świadczenie usług gastronomicznych i rozrywkowych przez instytucję edukacyjną na rzecz osób z zewnątrz płacących za te usługi (niebędących odbiorcami świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia) jest „ściśle związane” ze świadczeniem usług edukacyjnych w okolicznościach, w których w świadczenie tych usług zaangażowani są słuchacze (będący odbiorcami świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia) w toku kształcenia, a samo ich świadczenie stanowi istotny element ich kształcenia? |
| --- | --- |

1)

W kontekście art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy VAT (1) – czy świadczenie usług gastronomicznych i rozrywkowych przez instytucję edukacyjną na rzecz osób z zewnątrz płacących za te usługi (niebędących odbiorcami świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia) jest „ściśle związane” ze świadczeniem usług edukacyjnych w okolicznościach, w których w świadczenie tych usług zaangażowani są słuchacze (będący odbiorcami świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia) w toku kształcenia, a samo ich świadczenie stanowi istotny element ich kształcenia?

| 2) | Czy dla ustalenia, czy świadczenie usług gastronomicznych i rozrywkowych podlega zwolnieniu przewidzianemu w art. 132 ust. 1 lit. i) jako świadczenie usług „ściśle związanych” ze świadczeniem usług edukacyjnych:






  a) | istotne jest, że słuchacze w większym stopniu korzystają z faktu zaangażowania w świadczenie danych usług niż z samego przedmiotu tych usług; |
| --- | --- | --- |

2)

Czy dla ustalenia, czy świadczenie usług gastronomicznych i rozrywkowych podlega zwolnieniu przewidzianemu w art. 132 ust. 1 lit. i) jako świadczenie usług „ściśle związanych” ze świadczeniem usług edukacyjnych:

a)

istotne jest, że słuchacze w większym stopniu korzystają z faktu zaangażowania w świadczenie danych usług niż z samego przedmiotu tych usług;

| b) | istotne jest, że bezpośrednimi lub pośrednimi odbiorcami lub konsumentami danych usług nie są słuchacze, ale osoby z zewnątrz, które płacą za nie i które nie są odbiorcami świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia; |
| --- | --- |

b)

istotne jest, że bezpośrednimi lub pośrednimi odbiorcami lub konsumentami danych usług nie są słuchacze, ale osoby z zewnątrz, które płacą za nie i które nie są odbiorcami świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia;

| c) | istotne jest, że – z punktu widzenia typowych odbiorców danych usług (tj. osób z zewnątrz, które za nie płacą) – świadczenie ich nie stanowi środka służącego jak najlepszemu skorzystaniu z innych usług, ale stanowi cel sam w sobie; |
| --- | --- |

c)

istotne jest, że – z punktu widzenia typowych odbiorców danych usług (tj. osób z zewnątrz, które za nie płacą) – świadczenie ich nie stanowi środka służącego jak najlepszemu skorzystaniu z innych usług, ale stanowi cel sam w sobie;

| d) | istotne jest, że – z punktu widzenia słuchaczy – świadczenie danych usług nie stanowi celu samego w sobie, a uczestnictwo w nim stanowi środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia; |
| --- | --- |

d)

istotne jest, że – z punktu widzenia słuchaczy – świadczenie danych usług nie stanowi celu samego w sobie, a uczestnictwo w nim stanowi środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego, tj. usługi kształcenia;

| e) | w jakim zakresie należy uwzględnić zasadę neutralności podatkowej? |
| --- | --- |

e)

w jakim zakresie należy uwzględnić zasadę neutralności podatkowej?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/10

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 1 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Catanzaro – Włochy) – Esse Di Emme Costruzioni srl/Tribunale Amministrativo Regionale della Calabria, Ministero della Giustizia – Dipartimento Affari di Giustizia, Ministero dell'Economia e delle Finanze

(Sprawa C-59/15) (1)

(2016/C 078/11)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 27.4.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/10

---

Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Kendrion NV, popierana przez Komisję Europejską

(Sprawa C-71/15) (1)

(2016/C 078/12)

Język postępowania: niderlandzki

Wiceprezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 107 z 30.3.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/10

---

Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Luigi Marcuccio

(Sprawa C-77/15) (1)

(2016/C 078/13)

Język postępowania: włoski

Wiceprezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 138 z 27.4.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/11

---

Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Gascogne Sack Deutschland GmbH, Groupe Gascogne SA, popierane przez Komisję Europejską

(Sprawa C-125/15) (1)

(2016/C 078/14)

Język postępowania: francuski

Wiceprezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 11.5.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/11

---

Postanowienie wiceprezesa Trybunału z dnia 18 grudnia 2015 r. – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej/Komisja Europejska, Aalberts Industries NV

(Sprawa C-132/15 P) (1)

(2016/C 078/15)

Język postępowania: niderlandzki

Wiceprezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 22.6.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/11

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – T. D. Rease, P. Wullems/College bescherming persoonsgegevens

(Sprawa C-192/15) (1)

(2016/C 078/16)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 236 z 20.7.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/11

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 listopada 2015 r. – Komisja Europejska/Rumunia

(Sprawa C-366/15) (1)

(2016/C 078/17)

Język postępowania: rumuński

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 346 z 19.10.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/12 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Lufthansa Cargo AG/Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

(Sprawa C-470/15) (1)

(2016/C 078/18)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 398 z 30.11.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/12 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/12

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA), Società Aeroporto Brescia e Montichiari SpA (Abem SpA) i. in.

(Sprawa C-485/15) (1)

(2016/C 078/19)

Język postępowania: włoski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 414 z 14.12.2015.

---

Sąd

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/13 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/13

---

Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. – Toshiba/Komisja

(Sprawa T-404/12) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej - Grzywny - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Równe traktowanie - Kwota wyjściowa - Stopień przyczynienia się do naruszenia))

(2016/C 078/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Toshiba Corp. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: J.F. MacLennan, Solicitor, oraz A. Schulz i S. Sakellariou, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. Khan i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2012) 4381 z dnia 27 czerwca 2012 r. zmieniającej decyzję C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 traktatu [WE] (obecnie art. 101 TFUE) oraz art. 53 porozumienia EOG w zakresie, w jakim jej adresatem były Mitsubishi Electric Corporation i Toshiba Corporation (Sprawa COMP/39.966 – Rozdzielnice z izolacją gazową – Grzywny), oraz, tytułem żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Toshiba Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Toshiba Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 10.11.2012.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/13 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/13

---

Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2016 r. – Mitsubishi Electric/Komisja

(Sprawa T-409/12) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek projektów odnoszących się do rozdzielnic z izolacją gazową - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej - Grzywny - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Prawo do obrony - Równe traktowanie - Proporcjonalność - Błąd w ocenie - Kwota wyjściowa - Stopień przyczynienia się do naruszenia - Mnożnik służący zapewnieniu skutku odstraszającego))

(2016/C 078/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mitsubishi Electric Corp. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: R. Denton, J. Vyavaharkar, R. Browne, L. Philippou, M. Roald i J. Robinson, Solicitors, oraz K. Haegeman, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. Khan i P. Van Nuffel, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2012) 4381 z dnia 27 czerwca 2012 r. zmieniającej decyzję C(2006) 6762 wersja ostateczna z dnia 24 stycznia 2007 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 traktatu [WE] (obecnie art. 101 TFUE) oraz art. 53 porozumienia EOG w zakresie, w jakim jej adresatem były Mitsubishi Electric Corporation i Toshiba Corporation (Sprawa COMP/39.966 – Rozdzielnice z izolacją gazową – Grzywny) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej oraz, tytułem żądania ewentualnego, zmianę art. 1 tej decyzji celem uchylenia lub też obniżenia kwoty nałożonej na nią grzywny.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Mitsubishi Electric Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Mitsubishi Electric Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 343 z 10.11.2012.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/14

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Ntouvas/ECDC

(Sprawa T-94/13 P) (1)

([Odwołanie - Służba publiczna - Członek personelu kontraktowego - Ocena - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie oceny (2010) - Oddalenie skargi w pierwszej instancji - Termin do złożenia odpowiedzi na skargę - Przedłużenie - Wyjątkowe okoliczności - Artykuł 39 ust. 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej - Prawidłowość postępowania w sprawie oceny])

(2016/C 078/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Ioannis Ntouvas (Agios Stefanos, Grecja) (przedstawiciel: adwokat V. Kolias)

Druga strona postępowania: Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) (przedstawiciele: początkowo R. Trott, następnie J. Mannheim i A. Daume, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2012 r., Ntouvas/ECDC (F-107/11, Zb.Orz.SP, EU:F:2012:182).

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Ioannis Ntouvas zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ioannis Ntouvas zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 114 z 20.4.2013.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/15 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/15

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Tilly-Sabco/Komisja

(Sprawa T-397/13) (1)

([Rolnictwo - Refundacja wywozowa - Mięso drobiowe - Rozporządzenie wykonawcze ustalające refundację na poziomie 0 EUR - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie - Dopuszczalność - Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 - Uzasadnione oczekiwania])

(2016/C 078/23)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tilly-Sabco (Guerlesquin, Francja) (przedstawiciele: R. Milchior, F. Le Roquais i S. Charbonnel, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i K. Skelly, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Doux SA (Châteaulin, Francja) (przedstawiciel: J. Vogel, adwokat)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 689/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. ustalającego refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego (Dz.U. L 196, s. 13).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Tilly-Sabco pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Tilly-Sabco pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

| 4) | Doux SA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Doux SA pokrywa własne koszty.

| 5) | Republika Francuska pokrywa własne koszty, które poniosła jako interwenient w postępowaniu w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

5)

Republika Francuska pokrywa własne koszty, które poniosła jako interwenient w postępowaniu w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 291 z 5.10.2013.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/16 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/16

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Doux/Komisja

(Sprawa T-434/13) (1)

((Rolnictwo - Refundacja wywozowa - Mięso drobiowe - Rozporządzenie wykonawcze ustalające refundację na poziomie zero EUR - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie - Dopuszczalność - Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 - Uzasadnione oczekiwania))

(2016/C 078/24)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Doux SA (Châteaulin, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Vogel)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i K. Skelly, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Tilly-Sabco (Guerlesquin, Francja) (przedstawiciele: adwokaci R. Milchior, F. Le Roquais i S. Charbonnel)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 689/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. ustalającego refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego (Dz.U. L 196, s. 13).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Doux SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Doux SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Tilly-Sabco pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Tilly-Sabco pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 291 z 5.10.2013.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/16 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/16

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-549/13) (1)

([Rolnictwo - Refundacja wywozowa - Mięso drobiowe - Ustalenie refundacji na poziomie 0 EUR - Obowiązek uzasadnienia - Możliwość ograniczenia się przez Komisję do standardowego uzasadnienia - Zwykła praktyka Komisji w zakresie ustalania refundacji - Artykuł 164 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 - Niewyczerpujący charakter przewidzianych kryteriów])

(2016/C 078/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i C. Candat, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i K. Skelly, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 689/2013 z dnia 18 lipca 2013 r. ustalającego refundacje wywozowe dla mięsa drobiowego (Dz.U. L 196, s. 13).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 367 z 14.12.2013.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/17 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/17

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – The Cookware Company/OHIM – Fissler (VITA+VERDE)

(Sprawa T-535/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VITA+VERDE - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VITAVIT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2016/C 078/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Cookware Company Ltd (Hongkong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat K. Manhaeve)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: pełnomocnik V. Melgar)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Fissler GmbH (Idar-Oberstein, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Späth i V. Töbelmann)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2014 r. (sprawa R 1082/2013-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Fissler GmbH a The Cookware Company Ltd.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | The Cookware Company Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

The Cookware Company Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/18 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/18

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – International Gaming Projects/OHIM (BIG BINGO)

(Sprawa T-663/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BIG BINGO - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2016/C 078/27)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: International Gaming Projects Ltd (Valette, Malta) (przedstawiciel: adwokat M. D. Garayalde Niño)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 czerwca 2014 r. (sprawa R 755/2014-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego BIG BINGO jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | International Gaming Projects Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

International Gaming Projects Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 395 z 10.11.2014.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/18 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/18

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Coedo Suárez/Rada

(Sprawa T-297/15 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Środki dyscyplinarne - Wydalenie ze służby z obniżeniem renty inwalidzkiej - Oddalenie skargi w pierwszej instancji - Naruszenie prawa - Obowiązek uzasadnienia))

(2016/C 078/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Ángel Coedo Suárez (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i M. Veiga, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2015 r. Coedo Suárez/Rada (F-38/14, Zb. Orz. SP, EU:F:2015:25).

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2015 r. Coedo Suárez/Rada (F–38/14) zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddala drugą część podniesionego w pierwszej instancji pierwszego zarzutu, dotyczącą oceny okoliczności łagodzących. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2015 r. Coedo Suárez/Rada (F–38/14) zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddala drugą część podniesionego w pierwszej instancji pierwszego zarzutu, dotyczącą oceny okoliczności łagodzących.

| 2) | Skarga wniesiona przez Ángela Coedo Suáreza do Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-38/14 zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga wniesiona przez Ángela Coedo Suáreza do Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-38/14 zostaje oddalona.

| 3) | Ángel Coedo Suárez zostaje obciążony kosztami postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej i pokrywa, poza własnymi kosztami, połowę kosztów poniesionych przez Radę Unii Europejskiej w postępowaniu w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

3)

Ángel Coedo Suárez zostaje obciążony kosztami postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej i pokrywa, poza własnymi kosztami, połowę kosztów poniesionych przez Radę Unii Europejskiej w postępowaniu w niniejszej instancji.

| 4) | Radę Unii Europejskiej pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych w postępowaniu w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

4)

Radę Unii Europejskiej pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych w postępowaniu w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 27.7.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/19 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/19

---

Wyrok Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. – Zitro IP/OHIM (TRIPLE BONUS)

(Sprawa T-318/15) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego TRIPLE BONUS - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2016/C 078/29)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Zitro IP Sàrl (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat A. Canela Giménez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Crawcour i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2015 r. (sprawa R 1648/2014-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego TRIPLE BONUS jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Zitro IP Sàrl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Zitro IP Sàrl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/20 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/20

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r. – CCPL i in./Komisja

(Sprawa T-522/15) (1)

((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej - Decyzja nakładająca grzywny - Gwarancja bankowa - Wniosek o zawieszenie wykonania - Fumus boni iuris - Pilny charakter - Wyważenie interesów))

(2016/C 078/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Skarżące: CCPL – Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC (Reggio nell’Emilia, Włochy), Coopbox group SpA (Reggio nell’Emilia), Poliemme Srl (Reggio nell’Emilia), Coopbox Hispania, SL (Lorca, Hiszpania), Coopbox Eastern s.r.o. (Nowe Miasto nad Wagiem, Słowacja) (przedstawiciele: S. Bariatti i E. Cucchiara, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Jimeno Fernandez, A. Biolan i P. Rossi, a następnie F. Jimeno Fernandez, P. Rossi i L. Malferrari, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2015) 4336 final z dnia 24 czerwca 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (AT.39563 – Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej), w zakresie w jakim nakłada ona na skarżące obowiązek ustanowienia gwarancji bankowej lub dokonania tymczasowej zapłaty kwoty nałożonych grzywien, którego spełnienie jest warunkiem uniknięcia natychmiastowego ściągnięcia tej kwoty.

Sentencja

| 1) | Wykonanie nałożonego na skarżące, CCPL – Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Poliemme Srl, Coopbox Hispania, SL i Coopbox Eastern s.r.o., obowiązku ustanowienia gwarancji bankowej na rzecz Komisji Europejskiej celem uniknięcia natychmiastowego ściągnięcia kwoty grzywien, które zostały na nie nałożone w art. 2 decyzji Komisji C(2015) 4336 final z dnia 24 czerwca 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (AT.39563 – Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej), zostaje zawieszone, pod warunkiem że:






  — | w terminie miesiąca od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, a następnie co trzy miesiące aż do dnia wydania orzeczenia w postępowaniu głównym, jak również przy okazji każdego zdarzenia, które mogłoby mieć wpływ na przyszłą zdolność skarżących do zapłaty nałożonych na nie grzywien, skarżące przekażą Komisji na piśmie szczegółowe sprawozdanie na temat wdrożenia planu restrukturyzacji grupy CCPL i na temat kwoty dochodów uzyskanych ze sprzedaży aktywów tej grupy zarówno w wykonaniu tego planu, jak i „poza” tym planem; |
| --- | --- | --- |

1)

Wykonanie nałożonego na skarżące, CCPL – Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Poliemme Srl, Coopbox Hispania, SL i Coopbox Eastern s.r.o., obowiązku ustanowienia gwarancji bankowej na rzecz Komisji Europejskiej celem uniknięcia natychmiastowego ściągnięcia kwoty grzywien, które zostały na nie nałożone w art. 2 decyzji Komisji C(2015) 4336 final z dnia 24 czerwca 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (AT.39563 – Opakowania spożywcze do sprzedaży detalicznej), zostaje zawieszone, pod warunkiem że:

—

w terminie miesiąca od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, a następnie co trzy miesiące aż do dnia wydania orzeczenia w postępowaniu głównym, jak również przy okazji każdego zdarzenia, które mogłoby mieć wpływ na przyszłą zdolność skarżących do zapłaty nałożonych na nie grzywien, skarżące przekażą Komisji na piśmie szczegółowe sprawozdanie na temat wdrożenia planu restrukturyzacji grupy CCPL i na temat kwoty dochodów uzyskanych ze sprzedaży aktywów tej grupy zarówno w wykonaniu tego planu, jak i „poza” tym planem;

| — | skarżące wpłacą na rzecz Komisji kwotę 5 mln EUR, jak tylko uzyskają ją ze wspomnianej sprzedaży, jak również wszystkie dochody osiągnięte z planowanego zbycia udziałów w Refincoop SpA, Erzelli Energia Srl i Smec Srl, jak tylko dochody te zostaną uzyskane. |
| --- | --- |

—

skarżące wpłacą na rzecz Komisji kwotę 5 mln EUR, jak tylko uzyskają ją ze wspomnianej sprzedaży, jak również wszystkie dochody osiągnięte z planowanego zbycia udziałów w Refincoop SpA, Erzelli Energia Srl i Smec Srl, jak tylko dochody te zostaną uzyskane.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 354 z 26.10.2015.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/21 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/21

---

Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2015 r. – Liedtke/Parlament

(Sprawa T-652/15)

(2016/C 078/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dirk Liedtke (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat N. Pirc Musar)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji A(2015)8547 C Parlamentu Europejskiego z dnia 16 września 2015 r. oddalającej ponowny wniosek strony skarżącej o udzielenie dostępu do pewnych dokumentów dotyczących informacji o kosztach podróży, dietach dziennych, dietach na wydatki ogólne oraz wydatkach na personel członków Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji A(2015)8547 C Parlamentu Europejskiego z dnia 16 września 2015 r. oddalającej ponowny wniosek strony skarżącej o udzielenie dostępu do pewnych dokumentów dotyczących informacji o kosztach podróży, dietach dziennych, dietach na wydatki ogólne oraz wydatkach na personel członków Parlamentu Europejskiego;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą zgodnie z art. 134 i 140 regulaminu postępowania przed Sądem, w tym kosztami poniesionymi przez wszelkich interwenientów. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą zgodnie z art. 134 i 140 regulaminu postępowania przed Sądem, w tym kosztami poniesionymi przez wszelkich interwenientów.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 (1) w związku z art. 8 lit. b) rozporządzenia 45/2001 (2), ponieważ żądane dane osobowe nie są chronione na podstawie prawa Unii; |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 (1) w związku z art. 8 lit. b) rozporządzenia 45/2001 (2), ponieważ żądane dane osobowe nie są chronione na podstawie prawa Unii;

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w związku z art. 8 lit. b) rozporządzenia 45/2001, ponieważ odmówiono dostępu do żądanych informacji, mimo że przesłanki ujawnienia były spełnione; |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w związku z art. 8 lit. b) rozporządzenia 45/2001, ponieważ odmówiono dostępu do żądanych informacji, mimo że przesłanki ujawnienia były spełnione;

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia określonego w art. 2 i 4 rozporządzenia 1049/2001 w związku z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 1049/2001 ogólnego obowiązku rozpatrzenia każdego indywidualnego dokumentu; |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia określonego w art. 2 i 4 rozporządzenia 1049/2001 w związku z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 1049/2001 ogólnego obowiązku rozpatrzenia każdego indywidualnego dokumentu;

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 6 rozporządzenia 1049/2001, ponieważ odmowa udzielenia częściowego dostępu do żądanych dokumentów jest bezzasadna; |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 6 rozporządzenia 1049/2001, ponieważ odmowa udzielenia częściowego dostępu do żądanych dokumentów jest bezzasadna;

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia obowiązku przedstawienia uzasadnienia wskazanego w art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia 1049/2001, ponieważ Parlament nie udzielił odpowiedzi na wszystkie argumenty strony skarżącej. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia obowiązku przedstawienia uzasadnienia wskazanego w art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 rozporządzenia 1049/2001, ponieważ Parlament nie udzielił odpowiedzi na wszystkie argumenty strony skarżącej.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001 L 145, s. 43).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. 2001 L 8, s. 1).

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/22 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/22

---

Skarga wniesiona w dniu 30 listopada 2015 r. – Bergbräu/OHIM – Vilser Privatbrauerei (VILSER BERGBRÄU)

(Sprawa T-697/15)

(2016/C 078/32)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Bergbräu GmbH & Co. KG (Uslar, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Reiter)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Vilser Privatbrauerei GmbH (Vils, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Vilser Privatbrauerei GmbH

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „VILSER BERGBRÄU” – zgłoszenie nr 11 396 223

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 września 2015 r. w sprawie R 2675/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wydanej w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Privatbrauerei Bergbräu GmbH & Co. KG a Vilser Privatbrauerei GmbH (sprzeciw nr B 002169764); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wydanej w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Privatbrauerei Bergbräu GmbH & Co. KG a Vilser Privatbrauerei GmbH (sprzeciw nr B 002169764);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania;

| — | wyznaczenie rozprawy, w przypadku gdyby Sąd miał trudności z wyjaśnieniem stanu faktycznego bez rozprawy. |
| --- | --- |

—

wyznaczenie rozprawy, w przypadku gdyby Sąd miał trudności z wyjaśnieniem stanu faktycznego bez rozprawy.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/22 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/22

---

Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2015 r. – ICA Laboratories i in./Komisja

(Sprawa T-732/15)

(2016/C 078/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ICA Laboratories Close Corp. (Century City, Republika Południowej Afryki), ICA International Chemicals (Proprietary) Ltd (Century City), ICA Developments (Proprietary) Ltd (Century City) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i R. Crespi oraz P. Sellar, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1910 z dnia 21 października 2015 r. zmieniającego załączniki III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości guazatyny w określonych produktach lub na ich powierzchni (1); oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1910 z dnia 21 października 2015 r. zmieniającego załączniki III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości guazatyny w określonych produktach lub na ich powierzchni (1); oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca twierdzi, że poprzez przyjęcie rozporządzenia (UE) 2015/1910 przewidującego najwyższy dopuszczalny poziom pozostałości w wysokości 0,05 mg/kg substancji czynnej guazatyny w określonych produktach lub na ich powierzchni Komisja naruszyła prawo Unii Europejskiej i nie zastosowała ogólnych zasad prawa Unii Europejskiej.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja nie spełniła uzasadnionych oczekiwań rządu Republiki Południowej Afryki i skarżących oraz naruszyła prawnie wiążące przepisy rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (2) poprzez nieuwzględnienie dostępnych informacji naukowych i technicznych. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja nie spełniła uzasadnionych oczekiwań rządu Republiki Południowej Afryki i skarżących oraz naruszyła prawnie wiążące przepisy rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (2) poprzez nieuwzględnienie dostępnych informacji naukowych i technicznych.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja popełniła szereg oczywistych błędów w ocenie, opierając się na dwóch opiniach Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, których treść ujawnia owe błędy. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja popełniła szereg oczywistych błędów w ocenie, opierając się na dwóch opiniach Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, których treść ujawnia owe błędy.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo strony skarżącej do obrony. Komisja powołała się na domniemane naukowe obawy, na temat których nie ma żadnych informacji ani w zaskarżonym rozporządzeniu, ani w dokumentach będących podstawą zaskarżonego rozporządzenia. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo strony skarżącej do obrony. Komisja powołała się na domniemane naukowe obawy, na temat których nie ma żadnych informacji ani w zaskarżonym rozporządzeniu, ani w dokumentach będących podstawą zaskarżonego rozporządzenia.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie jest nieproporcjonalne. Komisja wybrała najbardziej uciążliwy środek w sytuacji, w której inne, bardziej proporcjonalne środki były dostępne. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie jest nieproporcjonalne. Komisja wybrała najbardziej uciążliwy środek w sytuacji, w której inne, bardziej proporcjonalne środki były dostępne.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1910 z dnia 21 października 2015 r. zmieniające załączniki III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości guazatyny w określonych produktach lub na ich powierzchni (Dz.U. 2015 L 280, s. 2).

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. 2005 L 70, s. 1).

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/23

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Puro/OHIM (smartline)

(Sprawa T-744/15)

(2016/C 078/34)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Puro Italian Style SpA (Puro SpA) (Modena, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Terrano)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „smartline” – zgłoszenie nr 12 574 802

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 października 2015 r. w sprawie R 2258/2014-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/24

---

Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – EDF/Komisja

(Sprawa T-747/15)

(2016/C 078/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Électricité de France (EDF) (Paryż, Francja) (przedstawiciel: M. Debroux, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3, 4 i 5 zaskarżonej decyzji ze względu na naruszenie istotnych wymogów proceduralnych, naruszenia prawa i błędy w ustaleniach faktycznych; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3, 4 i 5 zaskarżonej decyzji ze względu na naruszenie istotnych wymogów proceduralnych, naruszenia prawa i błędy w ustaleniach faktycznych;

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 zaskarżonej decyzji, ponieważ kwota, do zwrotu której EDF została zobowiązana, jest bardzo poważnie zawyżona; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 zaskarżonej decyzji, ponieważ kwota, do zwrotu której EDF została zobowiązana, jest bardzo poważnie zawyżona;

| — | w każdym razie obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym razie obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi w ramach żądania głównego trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, oparty na naruszeniu art. 266 TFUE. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, oparty na naruszeniu art. 266 TFUE.

| 2. | Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. 107 TFUE. Zarzut ten dzieli się na dwie części.






  — | Część pierwsza, dotycząca możliwości zastosowania testu inwestora prywatnego, obejmuje pięć zastrzeżeń:






  — | Zastrzeżenie pierwsze, zgodnie z którym Komisja nie uwzględniła, nie przedstawiając żadnego uzasadnienia, szeregu dokumentów i dowodów, które zostały jej należycie przekazane przez Francję i EDF; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. 107 TFUE. Zarzut ten dzieli się na dwie części.

—

Część pierwsza, dotycząca możliwości zastosowania testu inwestora prywatnego, obejmuje pięć zastrzeżeń:

—

Zastrzeżenie pierwsze, zgodnie z którym Komisja nie uwzględniła, nie przedstawiając żadnego uzasadnienia, szeregu dokumentów i dowodów, które zostały jej należycie przekazane przez Francję i EDF;

| — | Zastrzeżenie drugie, zgodnie z którym Komisja systematycznie mieszała elementy objęte odpowiednio możliwością zastosowania testu inwestora prywatnego i stosowaniem tego testu; |
| --- | --- |

—

Zastrzeżenie drugie, zgodnie z którym Komisja systematycznie mieszała elementy objęte odpowiednio możliwością zastosowania testu inwestora prywatnego i stosowaniem tego testu;

| — | Zastrzeżenie trzecie, zgodnie z którym Komisja niesłusznie wykluczyła możliwość zastosowania kryterium rozważnego inwestora prywatnego z tego tylko względu, że w ramach badania środka Francja w szczególności uwzględniła względy związane z jej statusem władzy publicznej obok względów związanych z jej statusem akcjonariusza; |
| --- | --- |

—

Zastrzeżenie trzecie, zgodnie z którym Komisja niesłusznie wykluczyła możliwość zastosowania kryterium rozważnego inwestora prywatnego z tego tylko względu, że w ramach badania środka Francja w szczególności uwzględniła względy związane z jej statusem władzy publicznej obok względów związanych z jej statusem akcjonariusza;

| — | Zastrzeżenie czwarte, zgodnie z którym Komisja niesłusznie stwierdziła, że EDF powinna dysponować formalnym biznesplanem, aby uzasadnić możliwość zastosowania kryterium rozważnego inwestora prywatnego; |
| --- | --- |

—

Zastrzeżenie czwarte, zgodnie z którym Komisja niesłusznie stwierdziła, że EDF powinna dysponować formalnym biznesplanem, aby uzasadnić możliwość zastosowania kryterium rozważnego inwestora prywatnego;

| — | Zastrzeżenie piąte, zgodnie z którym Komisja naruszyła charakter oraz przedmiot tego środka, kontekst, w jaki ów środek się wpisuje, oraz zamierzony przez niego cel i zasady, jakim podlega; |
| --- | --- |

—

Zastrzeżenie piąte, zgodnie z którym Komisja naruszyła charakter oraz przedmiot tego środka, kontekst, w jaki ów środek się wpisuje, oraz zamierzony przez niego cel i zasady, jakim podlega;

| — | Część druga, dotycząca stosowania testu inwestora prywatnego, obejmuje trzy zastrzeżenia:






  — | Zastrzeżenie pierwsze, zgodnie z którym Komisja niesłusznie uznała, że raport Oxera nie był dopuszczalny jako dowód; |
| --- | --- | --- |

—

Część druga, dotycząca stosowania testu inwestora prywatnego, obejmuje trzy zastrzeżenia:

—

Zastrzeżenie pierwsze, zgodnie z którym Komisja niesłusznie uznała, że raport Oxera nie był dopuszczalny jako dowód;

| — | Zastrzeżenie drugie, zgodnie z którym metoda Komisji była dotknięta oczywistymi błędami. Po pierwsze, Komisja nie uwzględniła ani kontekstu istniejącego w tamtym okresie, ani kryteriów stosowanych przez ówczesnych inwestorów. Po drugie, teza „prezentu podatkowego”, którą forsowała Komisja, nie tylko jest błędna z punktu widzenia prawa, ale również jest źródłem błędów w ocenie dotyczącej stosowności inwestycji. Po trzecie, Komisja dopuściła się licznych błędów w zakresie metody, a każdy z nich wystarczy, by wykazać, że Komisja nie udowodniła w oczywisty sposób, iż kryterium inwestora prywatnego nie zostało zastosowane; |
| --- | --- |

—

Zastrzeżenie drugie, zgodnie z którym metoda Komisji była dotknięta oczywistymi błędami. Po pierwsze, Komisja nie uwzględniła ani kontekstu istniejącego w tamtym okresie, ani kryteriów stosowanych przez ówczesnych inwestorów. Po drugie, teza „prezentu podatkowego”, którą forsowała Komisja, nie tylko jest błędna z punktu widzenia prawa, ale również jest źródłem błędów w ocenie dotyczącej stosowności inwestycji. Po trzecie, Komisja dopuściła się licznych błędów w zakresie metody, a każdy z nich wystarczy, by wykazać, że Komisja nie udowodniła w oczywisty sposób, iż kryterium inwestora prywatnego nie zostało zastosowane;

| — | Zastrzeżenie trzecie, dotyczące konsekwencji błędów w zakresie metody popełnionych przez Komisję. |
| --- | --- |

—

Zastrzeżenie trzecie, dotyczące konsekwencji błędów w zakresie metody popełnionych przez Komisję.

| 3. | Zarzut trzeci, oparty na braku uzasadnienia zaskrzonej decyzji. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, oparty na braku uzasadnienia zaskrzonej decyzji.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi w ramach żądania ewentualnego dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, podniesiony posiłkowo, dotyczy tego, że większa część domniemanej pomocy uległa przedawnieniu. Zarzut ten dzieli się na dwie części:






  — | Część pierwsza, zgodnie z którą chodzi tu głównie o istniejącą pomoc wynikającą ze środka wdrożonego przed otwarciem dla konkurencji europejskiego rynku energii elektrycznej; |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, podniesiony posiłkowo, dotyczy tego, że większa część domniemanej pomocy uległa przedawnieniu. Zarzut ten dzieli się na dwie części:

—

Część pierwsza, zgodnie z którą chodzi tu głównie o istniejącą pomoc wynikającą ze środka wdrożonego przed otwarciem dla konkurencji europejskiego rynku energii elektrycznej;

| — | Część druga, zgodnie z którą znaczna część zarzucanej pomocy wynika ze środka wdrożonego ponad dziesięć lat przed pierwszą czynnością dochodzeniową; |
| --- | --- |

—

Część druga, zgodnie z którą znaczna część zarzucanej pomocy wynika ze środka wdrożonego ponad dziesięć lat przed pierwszą czynnością dochodzeniową;

| 2. | Zarzut drugi, podniesiony posiłkowo, dotyczy błędów w obliczeniach, których Komisja dopuściła się przy określeniu domniemanej pomocy. Ów zarzut dzieli się na trzy części:






  — | Część pierwsza, zgodnie z którą Komisja popełniła błędy dotyczące całkowitej kwoty rezerw na odtworzenie; |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi, podniesiony posiłkowo, dotyczy błędów w obliczeniach, których Komisja dopuściła się przy określeniu domniemanej pomocy. Ów zarzut dzieli się na trzy części:

—

Część pierwsza, zgodnie z którą Komisja popełniła błędy dotyczące całkowitej kwoty rezerw na odtworzenie;

| — | Część druga, zgodnie z którą Komisja popełniła błędy dotyczące mającej zastosowanie stawki podatkowej; |
| --- | --- |

—

Część druga, zgodnie z którą Komisja popełniła błędy dotyczące mającej zastosowanie stawki podatkowej;

| — | Część trzecia, zgodnie z którą kwota zarzucanej pomocy powinna zostać skorygowana w oparciu o te poprawione dane. |
| --- | --- |

—

Część trzecia, zgodnie z którą kwota zarzucanej pomocy powinna zostać skorygowana w oparciu o te poprawione dane.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/26 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/26

---

Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Gauff/OHIM – H.P. Gauff Ingenieure (Gauff)

(Sprawa T-748/15)

(2016/C 078/36)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat A. Molnar)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG – JBG (Frankfurt nad Menem, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Gauff” – zgłoszenie nr 6 192 521

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 135/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | posiłkowo – przekazanie sprawy OHIM celem dalszego zbadania błędnie pominiętych spornych kwestii; |
| --- | --- |

—

posiłkowo – przekazanie sprawy OHIM celem dalszego zbadania błędnie pominiętych spornych kwestii;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie 53, 56, 57, 76 rozporządzenia nr 207/2009 |
| --- | --- |

—

Naruszenie 53, 56, 57, 76 rozporządzenia nr 207/2009

| — | Naruszenie rozporządzenia nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

Naruszenie rozporządzenia nr 2868/95;

| — | Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym; |
| --- | --- |

—

Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym;

| — | Błędne uzasadnienie. |
| --- | --- |

—

Błędne uzasadnienie.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/26 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/26

---

Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Guccio Gucci/OHIM – Guess? IP Holder (przedstawienie czterech splecionych liter G)

(Sprawa T-753/15)

(2016/C 078/37)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Guccio Gucci (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P.Roncaglia, F.Rossi i N. Parrotta)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Guess? IP Holder (Los Angeles, Stany Zjednoczone)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający sporny znak towarowy: Guess? IP Holder

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego przedstawiającego cztery splecione litery G – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 090 048

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 października 2015 r. w sprawie R 1703/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w trakcie niniejszego postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w trakcie niniejszego postępowania;

| — | obciążenie Guess kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w trakcie postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie Guess kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w trakcie postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/27 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/27

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – Labeyrie/OHIM – Delpeyrat (Przedstawienie motywu złotych rybek na niebieskim tle)

(Sprawa T-766/15)

(2016/C 078/38)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Labeyrie (Saint-Geours-de-Maremne, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Lecomte)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Delpeyrat (Saint Pierre du Mont, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny kolorowy wspólnotowy znak towarowy (Przedstawienie motywu złotych rybek na niebieskim tle) – wspólnotowy znak towarowy nr 3 916 509

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 października 2015 r. w sprawie R 2693/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymano w niej w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów OHIM stwierdzającą wygaśnięcie prawa spółki LABEYRIE do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 916 509 w odniesieniu do oznaczania ryb, ryb wędzonych oraz łososia wędzonego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymano w niej w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów OHIM stwierdzającą wygaśnięcie prawa spółki LABEYRIE do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 916 509 w odniesieniu do oznaczania ryb, ryb wędzonych oraz łososia wędzonego;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 1 ust. 1 lit. a) tegoż rozporządzenia oraz zasadami 22 i 40 rozporządzenia nr 2868/95. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 1 ust. 1 lit. a) tegoż rozporządzenia oraz zasadami 22 i 40 rozporządzenia nr 2868/95.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/28 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/28

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – Labeyrie/OHIM – Delpeyrat (Przedstawienie ornamentu z motywem jasnych ryb na ciemnym tle)

(Sprawa T-767/15)

(2016/C 078/39)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Labeyrie (Saint-Geours-de-Maremne, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Lecomte)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Delpeyrat (Saint Pierre du Mont, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy bez zastrzeżenia kolorów (Przedstawienie ornamentu z motywem jasnych ryb na ciemnym tle) – wspólnotowy znak towarowy nr 3 916 533

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 października 2015 r. w sprawie R 2694/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymano w niej w mocy decyzję Wydziału Unieważnień OHIM, w której stwierdzono wygaśnięcie prawa spółki LABEYRIE do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 916 533 w zakresie oznaczania ryb; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymano w niej w mocy decyzję Wydziału Unieważnień OHIM, w której stwierdzono wygaśnięcie prawa spółki LABEYRIE do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 916 533 w zakresie oznaczania ryb;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 1 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia, a także zasad 22 i 40 rozporządzenia nr 2868/95. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 1 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia, a także zasad 22 i 40 rozporządzenia nr 2868/95.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/29 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/29

---

Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2015 r. – RP Technik/OHIM – Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM)

(Sprawa T-768/15)

(2016/C 078/40)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: RP Technik GmbH Profilsysteme (Bönen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Henrichs)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tecnomarmi Snc (Treviso, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Tecnomarmi Snc

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „RP ROYAL PALLADIUM” – wspólnotowy znak towarowy nr 11 358 496

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 października 2014 r. w sprawie R 2061/2014-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym; |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym;

| — | w przypadku niewstąpienia przez interwenienta do postępowania, obciążenie kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym, strony pozwanej. |
| --- | --- |

—

w przypadku niewstąpienia przez interwenienta do postępowania, obciążenie kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym, strony pozwanej.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/30 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/30

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2015 r. – SeNaPro/OHIM – Paltentaler Splitt & Marmorwerke (Dolokorn)

(Sprawa T-769/15)

(2016/C 078/41)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: SeNaPro GmbH (Pommelsbrunn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Schröder)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Paltentaler Splitt & Marmorwerke GmbH (Rottenmann, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Dolokorn” – zgłoszenie nr 11 877 181

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 października 2015 r. w sprawie R 2643/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez SeNaPro GmbH. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez SeNaPro GmbH.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 75 oraz art. 76 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 oraz art. 76 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/31 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/31

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2015 r. – BBY Solutions/OHIM – Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY)

(Sprawa T-773/15)

(2016/C 078/42)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: BBY Solutions, Inc. (Minneapolis, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat A. Poulter)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Worldwide Sales Corporation España, S.L. (Sant Vicenç dels Horts, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „BEST BUY” – zgłoszenie nr 6 065 403

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2015 r. w sprawach połączonych R 733/2015-2 i R 780/2015-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Drugą Izbę Odwoławczą OHIM w dniu 8 października 2015 r. w sprawie R 780/2015-2 w zakresie, w jakim uwzględniła ona sprzeciw; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Drugą Izbę Odwoławczą OHIM w dniu 8 października 2015 r. w sprawie R 780/2015-2 w zakresie, w jakim uwzględniła ona sprzeciw;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Wydział Sprzeciwów w dniu 23 lutego 2015 r. w postępowaniu w sprawie sprzeciwu nr 1312208 w zakresie, w jakim uwzględniła ona sprzeciw; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Wydział Sprzeciwów w dniu 23 lutego 2015 r. w postępowaniu w sprawie sprzeciwu nr 1312208 w zakresie, w jakim uwzględniła ona sprzeciw;

| — | uwzględnienie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 6 065 403; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 6 065 403;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie oceniając w sposób prawidłowy odróżniających i dominujących elementów znaków towarowych; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie oceniając w sposób prawidłowy odróżniających i dominujących elementów znaków towarowych;

| — | Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie oceniając w sposób prawidłowy całościowego wrażenia wywieranego przez znaki towarowe; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie oceniając w sposób prawidłowy całościowego wrażenia wywieranego przez znaki towarowe;

| — | Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie oceniając w sposób prawidłowy identyczności lub podobieństw towarów i usług oznaczonych znakami towarowymi; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie oceniając w sposób prawidłowy identyczności lub podobieństw towarów i usług oznaczonych znakami towarowymi;

| — | Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 mylnie ustalając, że istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd między wcześniejszymi znakami towarowymi wnoszącej sprzeciw a znakiem towarowym zgłaszającej. |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 mylnie ustalając, że istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd między wcześniejszymi znakami towarowymi wnoszącej sprzeciw a znakiem towarowym zgłaszającej.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/32 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/32

---

Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2015 r. – EK/servicegroup/OHIM (FERLI)

(Sprawa T-775/15)

(2016/C 078/43)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: EK/servicegroup eG (Bielefeld, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Müller i T. Müller)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „FERLI” – zgłoszenie nr 13 850 235

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 października 2015 r. w sprawie R 1233/2015-4

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 28 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 9 ust. 4 rozporządzenia nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 28 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 9 ust. 4 rozporządzenia nr 2868/95;

| — | Naruszenie art. 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/32 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/32

---

Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2015 r. – Meissen Keramik/OHIM (MEISSEN KERAMIK)

(Sprawa T-776/15)

(2016/C 078/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Meissen Keramik GmbH (Meißen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Vohwinkel i M. Bagh)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „MEISSEN KERAMIK” – zgłoszenie nr 13 100 797

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 października 2015 r. w sprawie R 531/2015-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/33 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/33

---

Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r. – K&K Group/OHIM – Pret a Manger (Europe) (Pret A Diner)

(Sprawa T-2/16)

(2016/C 078/45)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: K&K Group AG (Cham, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen i N. Bertram)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Pret a Manger (Europe) Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego zawierającego elementy słowne „Pret A Diner” – rejestracja międzynarodowa nr 1 113 460

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 października 2015 r. w sprawie R 2825/2014-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5, art. 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5, art. 15 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie zasady 22 rozporządzenia nr 2868/95. |
| --- | --- |

—

Naruszenie zasady 22 rozporządzenia nr 2868/95.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/34 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/34

---

Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2016 r. – Allstate Insurance/OHIM (DRIVEWISE)

(Sprawa T-3/16)

(2016/C 078/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Allstate Insurance Compagny (Northfield, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „DRIVEWISE” – zgłoszenie nr 13 455 019

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 956/2015-2

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 956/2015-2 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „DRIVEWISE” nr 013 455 019; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 956/2015-2 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „DRIVEWISE” nr 013 455 019;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/34 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/34

---

Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2016 r. – De Masi/Komisja

(Sprawa T-11/16)

(2016/C 078/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Fabio De Masi (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: profesor A. Fischer-Lescano)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r. dotyczącej wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów grupy Code of Conduct (grupy ds. kodeksu postępowania); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r. dotyczącej wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów grupy Code of Conduct (grupy ds. kodeksu postępowania);

| — | stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 listopada 2015 r. dotyczącej ograniczonego dostępu do dokumentów grupy Code of Conduct; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 listopada 2015 r. dotyczącej ograniczonego dostępu do dokumentów grupy Code of Conduct;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez wszelkich interwenientów zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez wszelkich interwenientów zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty, z których dwa dotyczą decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r. i pozostałe dwa dotyczą decyzji z dnia 9 listopada 2015 r.

| — | W przedmiocie decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r.






  1. | Zarzut pierwszy: naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1)

  Strona skarżąca twierdzi, że decyzja z dnia 9 grudnia 2015 r. narusza przewidziane w wyżej wskazanym przepisie prawo do odpowiedniej decyzji w przedmiocie ponownego wniosku. |
| --- | --- | --- |

—

W przedmiocie decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r.

1.

Zarzut pierwszy: naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1)

Strona skarżąca twierdzi, że decyzja z dnia 9 grudnia 2015 r. narusza przewidziane w wyżej wskazanym przepisie prawo do odpowiedniej decyzji w przedmiocie ponownego wniosku.

| 2. | Zarzut drugi: naruszenie art. 15 ust. 3 TFUE w związku z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001
  Strona skarżąca podnosi również, iż odmowa pełnego dostępu do wydanych przez stronę pozwaną dokumentów dotyczących utworzonej przez Radę grupy ds. kodeksu postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) narusza ponadto zagwarantowane w wyżej wskazanych przepisach prawo strony skarżącej do przeglądu tych dokumentów. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: naruszenie art. 15 ust. 3 TFUE w związku z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001

Strona skarżąca podnosi również, iż odmowa pełnego dostępu do wydanych przez stronę pozwaną dokumentów dotyczących utworzonej przez Radę grupy ds. kodeksu postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) narusza ponadto zagwarantowane w wyżej wskazanych przepisach prawo strony skarżącej do przeglądu tych dokumentów.

| — | W przedmiocie decyzji strony pozwanej z dnia 9 listopada 2015 r






  3. | Zarzut trzeci: naruszenie art. 230 ust. 2 TFUE w związku z art. 10 ust. 2 TUE w związku z obowiązkami udzielania informacji
  W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że jako członkowi Parlamentu Europejskiego przysługuje jej na mocy prawa pierwotnego prawo podmiotowe do pełnego dostępu do dokumentów w zakresie, w jakim dokumenty te są niezbędne do przeprowadzenia kontroli parlamentarnej. |
| --- | --- | --- |

—

W przedmiocie decyzji strony pozwanej z dnia 9 listopada 2015 r

3.

Zarzut trzeci: naruszenie art. 230 ust. 2 TFUE w związku z art. 10 ust. 2 TUE w związku z obowiązkami udzielania informacji

W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że jako członkowi Parlamentu Europejskiego przysługuje jej na mocy prawa pierwotnego prawo podmiotowe do pełnego dostępu do dokumentów w zakresie, w jakim dokumenty te są niezbędne do przeprowadzenia kontroli parlamentarnej.

| 4. | Zarzut czwarty: naruszenie międzyinstytucjonalnej umowy ramowej dotyczącej relacji między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską
  Wreszcie strona skarżąca twierdzi, że decyzja z dnia 9 listopada 2015 r. narusza także wyżej wskazaną międzyinstytucjonalną umowę ramową, przy stosowaniu której należy uwzględniać cel art. 230 TFUE, tj. jak najszerszy dostęp do dokumentów. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: naruszenie międzyinstytucjonalnej umowy ramowej dotyczącej relacji między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską

Wreszcie strona skarżąca twierdzi, że decyzja z dnia 9 listopada 2015 r. narusza także wyżej wskazaną międzyinstytucjonalną umowę ramową, przy stosowaniu której należy uwzględniać cel art. 230 TFUE, tj. jak najszerszy dostęp do dokumentów.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/35 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/35

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 grudnia 2015 r. – BT Limited Belgian Branch/Komisja

(Sprawa T-335/13) (1)

(2016/C 078/48)

Język postępowania: angielski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 24.8.2013.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 29.2.2016 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 78/36 |
| --- | --- | --- | --- |

29.2.2016

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 78/36

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 20 stycznia 2016 r. – Proia/Komisja

(Sprawa F-61/15) (1)

((Służba publiczna - Członek personelu kontraktowego - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Warunki określone w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Zwykłe miejsce zamieszkania przed podjęciem służby - Okres studiów, praktyka zawodowa oraz kolejne umowy o pracę w państwie miejsca zatrudnienia - Rzekomy zamiar przeniesienia przez danego pracownika od początku studiów stałego ośrodka jego interesów życiowych do państwa miejsca zatrudnienia - Brak))

(2016/C 078/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alessandro Proia (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. S. Bohr i F. Simonetti, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji odmownej Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych Komisji z dnia 25 września 2014 r. w sprawie przyznania skarżącemu dodatku zagranicznego.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji odmownej Komisji Europejskiej z dnia 25 września 2014 r. w sprawie przyznania A. Proii dodatku zagranicznego na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji odmownej Komisji Europejskiej z dnia 25 września 2014 r. w sprawie przyznania A. Proii dodatku zagranicznego na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez A. Proię. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez A. Proię.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 6.7.2015, s. 27.

---