# Dziennik Urzędowy C 279/24 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 279 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 5824 sierpnia 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 279

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 5824 sierpnia 2015

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2015/C 279/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2015/C 279/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2015/C 279/02 | Sprawy połączone C-549/12 P i C-54/13 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Republika Federalna Niemiec/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Królestwo Niderlandów [Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Zmniejszenie pomocy finansowej — Metoda obliczania przez ekstrapolację — Procedura przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską — Brak dochowania wyznaczonego terminu — Konsekwencje] | 2 |
| 2015/C 279/03 | Sprawa C-263/13 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Królestwo Hiszpanii/Komisja Europejska [Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Zmniejszenie pomocy finansowej — Metoda obliczania przez ekstrapolację — Procedura przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską — Brak dochowania wyznaczonego terminu — Konsekwencje] | 3 |
| 2015/C 279/04 | Sprawy połączone C-293/13 P i C-294/13 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Fresh Del Monte Produce, Inc./Komisja Europejska, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-293/13 P), Komisja Europejska/Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek bananów — Skoordynowane ustalanie cen referencyjnych — Pojęcie jednostki gospodarczej tworzonej przez dwie spółki — Pojęcie decydującego wpływu — Możliwość przypisania zachowania danej spółki innej spółce — Przeinaczenie dowodów — Ciężar dowodu — Zasada in dubio pro reo — Pojęcie jednolitego i ciągłego naruszenia — Pojęcie uzgodnionej praktyki — Pojęcie naruszenia ze względu na cel — Przedsiębiorstwa będące członkami kartelu — Przedstawienie Komisji informacji — Obowiązek prawny — Zakres — Prawo do nieoskarżania samego siebie — Interwenient w pierwszej instancji — Odwołanie wzajemne — Dopuszczalność) | 4 |
| 2015/C 279/05 | Sprawa C-373/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg – Niemcy) – H. T./Land Baden-Württemberg (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Granice, azyl i imigracja — Dyrektywa 2004/83/WE — Artykuł 24 ust. 1 — Minimalne normy dotyczące warunków nadania statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej — Cofnięcie zezwolenia na pobyt — Przesłanki — Pojęcie [ważnych względów bezpieczeństwa narodowego] lub porządku publicznego — Udział osoby posiadającej status uchodźcy w działaniach organizacji znajdującej się w utworzonym przez Unię Europejską wykazie organizacji terrorystycznych) | 5 |
| 2015/C 279/06 | Sprawa C-508/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Republika Estońska/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dyrektywa 2013/34/UE — Obowiązki w zakresie sprawozdań finansowych spoczywające na niektórych rodzajach jednostek — Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności — Obowiązek uzasadnienia) | 6 |
| 2015/C 279/07 | Sprawa C-583/13 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii, Urząd Nadzoru EFTA, Rada Unii Europejskiej [Odwołanie — Konkurencja — Sektor ruchu kolejowego i świadczenia pomocnicze — Nadużycie pozycji dominującej — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Artykuł 20 i art. 28 ust. 1 — Postępowanie administracyjne — Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli — Uprawnienia kontrolne Komisji — Prawo podstawowe do nienaruszalności miru domowego — Brak uprzedniego zezwolenia sądowego — Skuteczna kontrola sądowa — Przypadkowe wykrycie] | 6 |
| 2015/C 279/08 | Sprawa C-586/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pesti Központi Kerületi Bíróság – Węgry) – Martin Meat kft/Géza Simonfay, Ulrich Salburg (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda świadczenia usług — Dyrektywa 96/71/WE — Artykuł 1 ust. 3 lit. a) i c) — Delegowanie pracowników — Wynajem pracowników — Akt o przystąpieniu z 2003 r. — Rozdział 1 ust. 2 i 13 załącznika X — Przepisy przejściowe — Dostęp obywateli węgierskich do rynku pracy państw będących już członkami Unii Europejskiej w dniu przystąpienia Republiki Węgierskiej do Unii — Wymóg pozwolenia na pracę w przypadku wynajmu pracowników — Sektory niewrażliwe) | 7 |
| 2015/C 279/09 | Sprawa C-593/13: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Presidenza del Consiglio dei Ministri i in./Rina Services SpA, Rina SpA, SOA Rina Organismo di Attestazione SpA (Odesłanie prejudycjalne — Artykuły 49 TFUE, 51 TFUE i 56 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Udział w wykonywaniu władzy publicznej — Dyrektywa 2006/123/WE — Artykuł 14 — Instytucje odpowiedzialne za kontrolę i certyfikację przestrzegania ustawowo wymaganych warunków przez przedsiębiorstwa wykonujące publiczne roboty budowlane — Przepisy krajowe nakładające na te instytucje obowiązek posiadania we Włoszech siedziby statutowej) | 8 |
| 2015/C 279/10 | Sprawa C-664/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – VAS Ceļu satiksmes drošības direkcija, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija/Kaspars Nīmanis (Odesłanie prejudycjalne — Transport — Prawa jazdy — Przedłużanie okresu ważności prawa jazdy przez państwo członkowskie, w którym wydano prawo jazdy — Wymóg zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego — Zgłoszenie miejsca zamieszkania) | 9 |
| 2015/C 279/11 | Sprawa C-671/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – w postępowaniach wszczętych przez Indėlių ir investicijų draudimas VI, Virgilijusa Vidutisa Nemaniūnasa (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywy 94/19/WE i 97/9/WE — Systemy gwarancji depozytów i rekompensat dla inwestorów — Instrumenty oszczędzania i inwestowania — Instrument finansowy w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE — Wyłączenie z gwarancji — Bezpośrednia skuteczność — Warunki korzystania z dyrektywy 97/9/WE) | 10 |
| 2015/C 279/12 | Sprawa C-9/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën przeciwko D.G. Kiebackowi (Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ pracowników — Przepisy podatkowe — Podatki dochodowe — Dochody osiągane na terytorium państwa członkowskiego — Pracownik niebędący rezydentem — Opodatkowanie w państwie zatrudnienia — Przesłanki) | 11 |
| 2015/C 279/13 | Sprawa C-18/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven – Niderlandy) – CO Sociedad de Gestión y Participación SA i in./De Nederlandsche Bank NV oraz De Nederlandsche Bank NV/CO Sociedad de Gestión y Participación S i in. (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Ubezpieczenie bezpośrednie inne niż ubezpieczenie na życie — Dyrektywa 92/49/EWG — Artykuły 15, 15a i 15b — Ocena ostrożnościowa nabycia i zwiększenia znacznego pakietu akcji — Możliwość obwarowania zatwierdzenia planowanego nabycia ograniczeniem lub wymogiem) | 11 |
| 2015/C 279/14 | Sprawa C-62/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverfassungsgericht – Niemcy) – Peter Gauweiler i in./Deutscher Bundestag [Odesłanie prejudycjalne — Polityka gospodarcza i pieniężna — Decyzje Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w sprawie szeregu szczegółów technicznych bezwarunkowych transakcji monetarnych Eurosystemu prowadzonych na wtórnych rynkach obligacji skarbowych — Artykuły 119 TFUE i 127 TFUE — Kompetencje EBC i Europejskiego Systemu Banków Centralnych — Mechanizm transmisji polityki pieniężnej — Utrzymanie stabilności cen — Proporcjonalność — Artykuł 123 TFUE — Zakaz monetyzacji długów państw członkowskich należących do strefy euro] | 12 |
| 2015/C 279/15 | Sprawa C-147/14: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL/AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV [Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 9 ust. 1 lit. b) — Skutki — Prawa przyznane przez wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenia identyczne lub podobne — Zakaz używania — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Ocena — Uwzględnienie użycia języka innego niż język urzędowy Unii Europejskiej] | 13 |
| 2015/C 279/16 | Sprawa C-187/14: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Skatteministeriet/DSV Road A/S [Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowy kodeks celny — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Artykuły 203 i 204 — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Artykuł 859 — Procedura tranzytu zewnętrznego — Powstanie długu celnego — Kwestia usunięcia spod dozoru celnego — Niewykonanie obowiązku — Przedstawienie towarów w urzędzie przeznaczenia po terminie — Towary nieprzyjęte przez odbiorcę i zwrócone bez przedstawienia w urzędzie celnym — Towary ponownie objęte procedurą tranzytu zewnętrznego poprzez nowe zgłoszenie — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 168 lit. e) — Odliczenie podatku VAT w związku z przywozem przez przewoźnika] | 14 |
| 2015/C 279/17 | Sprawa C-207/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o./Republika Slovenija (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Naturalne wody mineralne — Dyrektywa 2009/54/WE — Artykuł 8 ust. 2 — Załącznik I — Zakaz wprowadzania do obrotu naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła pod wieloma oznaczeniami handlowymi — Pojęcie) | 15 |
| 2015/C 279/18 | Sprawa C-242/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Mannheim – Niemcy) – Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel, Gerhard Vogel [Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowa ochrona odmian roślin — Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 — Odstępstwo przewidziane w art. 14 — Korzystanie przez rolnika z materiału ze zbioru chronionej odmiany roślin bez upoważnienia posiadacza prawa — Obowiązek zapłaty przez rolników godziwego wynagrodzenia za to korzystanie — Termin, w jakim należy uiścić to wynagrodzenie, aby móc skorzystać z odstępstwa — Możliwość powołania się przez posiadacza prawa do ochrony odmiany na art. 94 — Naruszenie] | 15 |
| 2015/C 279/19 | Sprawa C-303/14: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 — Szkolenia i certyfikacja — Obowiązek powiadomienia — Sankcje — Rozporządzenia (WE) nr 303/2008, (WE) nr 304/2008, (WE) nr 305/2008, (WE) nr 306/2008, (WE) nr 307/2008 i (WE) nr 308/2008] | 16 |
| 2015/C 279/20 | Sprawa C-535/14 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Wadzim Ipatau/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Republiki Białorusi — Dopuszczalność — Termin do wniesienia skargi — Pomoc w zakresie kosztów postępowania — Skutek zawieszający — Skuteczna ochrona sądowa — Prawo do obrony — Zasada proporcjonalności) | 17 |
| 2015/C 279/21 | Sprawa C-219/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 13 maja 2015 r. – Elisabeth Schmitt/TÜV Rheinland LGA Products GmbH | 17 |
| 2015/C 279/22 | Sprawa C-243/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 27 maja 2015 r. – Lesoochranárske zoskupenie VLK/Obvodný úrad Trenčín | 18 |
| 2015/C 279/23 | Sprawa C-257/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Hannover (Niemcy) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH. | 19 |
| 2015/C 279/24 | Sprawa C-268/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 8 czerwca 2015 r. – Fernand Ullens de Schooten/Ministre des Affaires Sociales et de la Santé publique, Ministre de la Justice | 19 |
| 2015/C 279/25 | Sprawa C-272/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) w dniu 8 czerwca 2015 r. – Swiss International Air Lines AG/The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency | 20 |
| 2015/C 279/26 | Sprawa C-275/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 8 czerwca 2015 r. – ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited/TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited | 21 |
| 2015/C 279/27 | Sprawa C-284/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 10 czerwca 2015 r. – Office national de l'emploi (ONEm), M/M, Office national de l'emploi (ONEm), Caisse Auxiliaire de Paiement des Allocations de Chômage (CAPAC) | 22 |
| 2015/C 279/28 | Sprawa C-290/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 15 czerwca 2015 r. – Patrice D'Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL/Région wallonne | 23 |
| 2015/C 279/29 | Sprawa C-307/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 czerwca 2015 r. – Ana María Palacios Martínez/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. | 24 |
| 2015/C 279/30 | Sprawa C-308/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 czerwca 2015 r. – Banco Popular Español, S.A./Emilio Irles López i Teresa Torres Andreu | 24 |
| 2015/C 279/31 | Sprawa C-319/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour administrative d’appel de Paris (Francja) w dniu 29 czerwca 2015 r. – Overseas Financial Limited, Oaktree Finance Limited/Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique | 25 |
| 2015/C 279/32 | Sprawa C-347/15: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii | 26 |
| | Sąd |
| 2015/C 279/33 | Sprawa T-516/10: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. – Francja/Komisja (EFOGR — Sekcja Orientacji — Zmniejszenie pomocy finansowej — Program inicjatywy wspólnotowej Leader+ — Niedotrzymanie terminu wydania decyzji — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych) | 28 |
| 2015/C 279/34 | Sprawa T-44/11: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. – Włochy/Komisja (EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFFROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Pomoc na produkcję mleka odtłuszczonego w proszku — Nieprawidłowości lub zaniedbania, które można przypisać organom administracji lub instytucjom państw członkowskich — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia — Zasada ne bis in idem — Rozsądny termin) | 28 |
| 2015/C 279/35 | Sprawa T-89/11: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – Nanu-Nana Joachim Hoepp/OHIM – Vincci Hoteles (NANU) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NANU — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy NAMMU — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 29 |
| 2015/C 279/36 | Sprawa T-536/11: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – European Dynamics Luxembourg i in./Komisja (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji — Klasyfikacja oferty jednego z oferentów w systemie kaskadowym dla poszczególnych części i klasyfikacja ofert pozostałych oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Kryterium udzielenia zamówienia — Oczywisty błąd w ocenie — Odpowiedzialność pozaumowna) | 30 |
| 2015/C 279/37 | Sprawa T-436/12: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – Deutsche Rockwool Mineralwoll/OHIM – Ceramicas del Foix (Rock & Rock) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy Rock & Rock — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe MASTERROCK, FIXROCK, FLEXIROCK, COVERROCK i CEILROCK — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/20] | 30 |
| 2015/C 279/38 | Sprawa T-548/12: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. Deutsche Rockwool Mineralwoll/OHIM – Redrock Construction (REDROCK) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy REDROCK — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe ROCK, KEPROCK, FLEXIROCK, FORMROCK, FLOOR-ROCK, TERMAROCK, KLIMAROCK, SPEEDROCK, DUROCK, SPLITROCK, PLANAROCK, TOPROCK, KLEMMROCK, FIXROCK, SONOROCK PLUS, VARIROCK, SONOROCK et MASTERROCK — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 31 |
| 2015/C 279/39 | Sprawy połączone T-98/13 i T-99/13: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – CMT/OHIM – Camomilla (Camomilla) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzne wspólnotowe znaki towarowe Camomilla — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CAMOMILLA — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak złej wiary po stronie właściciela wspólnotowego znaku towarowego — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa towarów — Brak naruszenia renomy — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 — Artykuł 53 ust. 1 lit a) rozporządzenia nr 207/2009)] | 32 |
| 2015/C 279/40 | Sprawa T-100/13: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – CMT/OHIM – Camomilla (CAMOMILLA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CAMOMILLA — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Camomilla — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak złej wiary po stronie właściciela wspólnotowego znaku towarowego — Względna podstawa odmowy rejestracji — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Dowody uzupełniające przedstawione przed izbą odwoławczą] | 33 |
| 2015/C 279/41 | Sprawa T-521/13: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Alpinestars Research/OHIM – Tung Cho i Wang Yu (A ASTER) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego A ASTER — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy A-STARS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 33 |
| 2015/C 279/42 | Sprawa T-677/13: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Axa Versicherung/Komisja [Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie stosowania reguł konkurencji — Wniosek dotyczący ogółu dokumentów — Odmowa dostępu — Wniosek dotyczący pojedynczego dokumentu — Spis treści — Obowiązek przeprowadzenia konkretnej i indywidualnej oceny — Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Nadrzędny interes publiczny — Powództwo o odszkodowanie — Obowiązek uzasadnienia] | 34 |
| 2015/C 279/43 | Sprawa T-312/14: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Federcoopesca i in./Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rybołówstwo — Wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa — Decyzja Komisji wprowadzająca plan działania mający na celu uzupełnienie braków we włoskim systemie kontroli rybołówstwa — Akt niezmieniający samodzielnie sytuacji prawnej skarżącego — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność) | 35 |
| 2015/C 279/44 | Sprawa T-221/15: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2015 r. – Arbuzow/Rada | 36 |
| 2015/C 279/45 | Sprawa T-269/15: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2015 r. – Novartis Europharm/Komisja | 36 |
| 2015/C 279/46 | Sprawa T-270/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ANKO AE/Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) | 37 |
| 2015/C 279/47 | Sprawa T-274/15: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2015 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja | 38 |
| 2015/C 279/48 | Sprawa T-287/15: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2015 r. – Tayto Group/OHIM – MIP Metro (real) | 39 |
| 2015/C 279/49 | Sprawa T-306/15: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – KV/EACEA | 39 |
| 2015/C 279/50 | Sprawa T-314/15: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Grecja/Komisja | 40 |
| 2015/C 279/51 | Sprawa T-325/15: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2015 r. – Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/OHIM – Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco Love) | 41 |
| 2015/C 279/52 | Sprawa T-327/15: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Republika Grecka/Komisja | 42 |
| 2015/C 279/53 | Sprawa T-328/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 24 czerwca 2015 r. przez FKa od wyroku wydanego w dniu 21 kwietnia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-87/12 RENV, FK/Komisja (
  *1
  ) (
  *1
  ) | 43 |
| 2015/C 279/54 | Sprawa T-329/15: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2015 r. – Certuss Dampfautomaten/OHIM – Universal for Engineering Industries (Universal 1800 TC) | 44 |
| 2015/C 279/55 | Sprawa T-330/15: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2015 r. – Keil/OHIM – Naturafit Diätetische Lebensmittelproduktions (BasenCitrate) | 44 |
| 2015/C 279/56 | Sprawa T-335/15: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Universal Protein Supplements/OHIM (Przedstawienie kulturysty) | 45 |
| 2015/C 279/57 | Sprawa T-339/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej) | 46 |
| 2015/C 279/58 | Sprawa T-340/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej) | 46 |
| 2015/C 279/59 | Sprawa T-341/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej) | 47 |
| 2015/C 279/60 | Sprawa T-342/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej) | 48 |
| 2015/C 279/61 | Sprawa T-343/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej) | 48 |
| 2015/C 279/62 | Sprawa T-357/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 7 lipca 2015 r. przez Marię Luisę Garcia Minguez od postanowienia wydanego w dniu 28 kwietnia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-72/14, Garcia Minguez/Komisja | 49 |
| 2015/C 279/63 | Sprawa T-360/15: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – Dr Vita/OHIM (69) | 50 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2015/C 279/64 | Sprawa F-112/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – EJ/Komisja (Służba publiczna — Urzędnicy — Reforma regulaminu pracowniczego — Rozporządzenie nr 1023/2013 — Kategorie stanowisk — Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk — Artykuł 30 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Administratorzy prawnicy służby prawnej Komisji należący do grupy zaszeregowania AD 13 — Sytuacja doradców prawnych i członków służby prawnej — Możliwości wejścia do grupy zaszeregowania AD 13 na podstawie regulaminu pracowniczego z 2004 r. — Awans na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego — Powołanie na podstawie art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Przypisanie do kategorii stanowisk radca lub stanowisko równoważne i administrator w okresie przejściowym — Akt niekorzystny — Pojęcie znaczącego zakresu odpowiedzialności — Pojęcie szczególnych obowiązków — Równe traktowanie — Możliwość ubiegania się o awans do grupy zaszeregowania AD 14 — Uzasadnione oczekiwania — Zasada pewności prawa) | 51 |
| 2015/C 279/65 | Sprawa F-116/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Murariu/EIOPA (Służba publiczna — Personel EIOPA — Członek personelu tymczasowego — Ogłoszenie o naborze — Wymóg doświadczenia zawodowego minimalnej długości ośmiu lat — Kandydat wewnętrzny uznany za przydatnego do wykonywania obowiązków członka personelu tymczasowego po upływie okresu próbnego — Tymczasowe zatrudnienie na nowym stanowisku prowadzące do przypisania do wyższej grupy zaszeregowania — Błąd pisarski w ogłoszeniu o naborze — Wycofanie oferty zatrudnienia — Zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych — Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego — Uzasadnione oczekiwania) | 52 |
| 2015/C 279/66 | Sprawa F-109/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2015 r. – Roda/Komisja (Służba publiczna — Wynagrodzenie — Renta rodzinna — Artykuł 27 akapit pierwszy załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Rozwiedziony małżonek zmarłego urzędnika — Istnienie alimentów w dniu śmierci urzędnika — Artykuł 42 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Termin do złożenia wniosku o obliczenie uprawnień emerytalnych) | 53 |
| 2015/C 279/67 | Sprawa F-20/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – FG/Komisja Europejska [Służba publiczna — Urzędnicy — Reforma regulaminu pracowniczego — Rozporządzenie nr 1023/2013 — Kategorie stanowisk — Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk — Artykuł 30 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Prawo do ubiegania się o awans do wyższej grupy zaszeregowania — Postępowanie w sprawie awansu (2014) — Administrator niepełniący szczególnych obowiązków — Możliwość awansu ograniczona do grupy zaszeregowania AD 12 — Nieumieszczenie nazwiska tego administratora na liście urzędników z grupy zaszeregowania AD 12 mogących ubiegać się o awans — Możliwość żądania zastosowania art. 30 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Data graniczna wyznaczona na dzień 31 grudnia 2015 r. — Dopuszczalność skargi — Pojęcie niekorzystnego aktu — Zmiana elektronicznych akt osobowych urzędnika — Informacje administracyjne — Rozpowszechnienie w sieci wewnętrznej instytucji — Niespełnienie wymogów dotyczących postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Artykuł 81 regulaminu postępowania] | 53 |
| 2015/C 279/68 | Sprawa F-35/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 lipca 2015 r. – De Esteban Alonso/Komisja (Służba publiczna — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Wniosek o udzielenie wsparcia — Postępowanie karne przed sądem krajowym — Powództwo adhezyjne wniesione przez Komisję — Skarga oczywiście bezzasadna) | 54 |
| 2015/C 279/69 | Sprawa F-94/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2015 r. – Wolff/ESDZ (Służba publiczna — Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania — Wybory do komitetu pracowniczego — Pilny charakter — Brak — Wyważenie wchodzących w grę interesów) | 54 |
| 2015/C 279/70 | Sprawa F-72/15: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2015 r. – ZZ/Komisja | 55 |
| 2015/C 279/71 | Sprawa F-74/15: Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2015 r. – ZZ/Komisja | 55 |
| 2015/C 279/72 | Sprawa F-78/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ZZ i in. przeciwko EBI | 56 |
| 2015/C 279/73 | Sprawa F-79/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ/EBC | 57 |
| 2015/C 279/74 | Sprawa F-80/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ i ZZ/Komisja | 58 |
| 2015/C 279/75 | Sprawa F-82/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ/EBI | 59 |
| 2015/C 279/76 | Sprawa F-83/15: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2015 r. – ZZ/Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej | 60 |
| 2015/C 279/77 | Sprawa F-84/15: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – ZZ/Rada | 60 |
| 2015/C 279/78 | Sprawa F-86/15: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – ZZ/Europejski Bank Centralny | 61 |
| 2015/C 279/79 | Sprawa F-88/15: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2015 r. – ZZ/Komisja | 61 |
| 2015/C 279/80 | Sprawa F-89/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ZZ/Komisja | 62 |
| 2015/C 279/81 | Sprawa F-69/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lipca 2015 r. – Carreira/ESMA | 62 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2015/C 279/02

Sprawy połączone C-549/12 P i C-54/13 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Republika Federalna Niemiec/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Królestwo Niderlandów [Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Zmniejszenie pomocy finansowej — Metoda obliczania przez ekstrapolację — Procedura przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską — Brak dochowania wyznaczonego terminu — Konsekwencje]

2

2015/C 279/03

Sprawa C-263/13 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Królestwo Hiszpanii/Komisja Europejska [Odwołanie — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Zmniejszenie pomocy finansowej — Metoda obliczania przez ekstrapolację — Procedura przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską — Brak dochowania wyznaczonego terminu — Konsekwencje]

3

2015/C 279/04

Sprawy połączone C-293/13 P i C-294/13 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Fresh Del Monte Produce, Inc./Komisja Europejska, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-293/13 P), Komisja Europejska/Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek bananów — Skoordynowane ustalanie cen referencyjnych — Pojęcie jednostki gospodarczej tworzonej przez dwie spółki — Pojęcie decydującego wpływu — Możliwość przypisania zachowania danej spółki innej spółce — Przeinaczenie dowodów — Ciężar dowodu — Zasada in dubio pro reo — Pojęcie jednolitego i ciągłego naruszenia — Pojęcie uzgodnionej praktyki — Pojęcie naruszenia ze względu na cel — Przedsiębiorstwa będące członkami kartelu — Przedstawienie Komisji informacji — Obowiązek prawny — Zakres — Prawo do nieoskarżania samego siebie — Interwenient w pierwszej instancji — Odwołanie wzajemne — Dopuszczalność)

4

2015/C 279/05

Sprawa C-373/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg – Niemcy) – H. T./Land Baden-Württemberg (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Granice, azyl i imigracja — Dyrektywa 2004/83/WE — Artykuł 24 ust. 1 — Minimalne normy dotyczące warunków nadania statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej — Cofnięcie zezwolenia na pobyt — Przesłanki — Pojęcie [ważnych względów bezpieczeństwa narodowego] lub porządku publicznego — Udział osoby posiadającej status uchodźcy w działaniach organizacji znajdującej się w utworzonym przez Unię Europejską wykazie organizacji terrorystycznych)

5

2015/C 279/06

Sprawa C-508/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Republika Estońska/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dyrektywa 2013/34/UE — Obowiązki w zakresie sprawozdań finansowych spoczywające na niektórych rodzajach jednostek — Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności — Obowiązek uzasadnienia)

6

2015/C 279/07

Sprawa C-583/13 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii, Urząd Nadzoru EFTA, Rada Unii Europejskiej [Odwołanie — Konkurencja — Sektor ruchu kolejowego i świadczenia pomocnicze — Nadużycie pozycji dominującej — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Artykuł 20 i art. 28 ust. 1 — Postępowanie administracyjne — Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli — Uprawnienia kontrolne Komisji — Prawo podstawowe do nienaruszalności miru domowego — Brak uprzedniego zezwolenia sądowego — Skuteczna kontrola sądowa — Przypadkowe wykrycie]

6

2015/C 279/08

Sprawa C-586/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pesti Központi Kerületi Bíróság – Węgry) – Martin Meat kft/Géza Simonfay, Ulrich Salburg (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda świadczenia usług — Dyrektywa 96/71/WE — Artykuł 1 ust. 3 lit. a) i c) — Delegowanie pracowników — Wynajem pracowników — Akt o przystąpieniu z 2003 r. — Rozdział 1 ust. 2 i 13 załącznika X — Przepisy przejściowe — Dostęp obywateli węgierskich do rynku pracy państw będących już członkami Unii Europejskiej w dniu przystąpienia Republiki Węgierskiej do Unii — Wymóg pozwolenia na pracę w przypadku wynajmu pracowników — Sektory niewrażliwe)

7

2015/C 279/09

Sprawa C-593/13: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Presidenza del Consiglio dei Ministri i in./Rina Services SpA, Rina SpA, SOA Rina Organismo di Attestazione SpA (Odesłanie prejudycjalne — Artykuły 49 TFUE, 51 TFUE i 56 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Udział w wykonywaniu władzy publicznej — Dyrektywa 2006/123/WE — Artykuł 14 — Instytucje odpowiedzialne za kontrolę i certyfikację przestrzegania ustawowo wymaganych warunków przez przedsiębiorstwa wykonujące publiczne roboty budowlane — Przepisy krajowe nakładające na te instytucje obowiązek posiadania we Włoszech siedziby statutowej)

8

2015/C 279/10

Sprawa C-664/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – VAS Ceļu satiksmes drošības direkcija, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija/Kaspars Nīmanis (Odesłanie prejudycjalne — Transport — Prawa jazdy — Przedłużanie okresu ważności prawa jazdy przez państwo członkowskie, w którym wydano prawo jazdy — Wymóg zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego — Zgłoszenie miejsca zamieszkania)

9

2015/C 279/11

Sprawa C-671/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – w postępowaniach wszczętych przez Indėlių ir investicijų draudimas VI, Virgilijusa Vidutisa Nemaniūnasa (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywy 94/19/WE i 97/9/WE — Systemy gwarancji depozytów i rekompensat dla inwestorów — Instrumenty oszczędzania i inwestowania — Instrument finansowy w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE — Wyłączenie z gwarancji — Bezpośrednia skuteczność — Warunki korzystania z dyrektywy 97/9/WE)

10

2015/C 279/12

Sprawa C-9/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën przeciwko D.G. Kiebackowi (Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ pracowników — Przepisy podatkowe — Podatki dochodowe — Dochody osiągane na terytorium państwa członkowskiego — Pracownik niebędący rezydentem — Opodatkowanie w państwie zatrudnienia — Przesłanki)

11

2015/C 279/13

Sprawa C-18/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven – Niderlandy) – CO Sociedad de Gestión y Participación SA i in./De Nederlandsche Bank NV oraz De Nederlandsche Bank NV/CO Sociedad de Gestión y Participación S i in. (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Ubezpieczenie bezpośrednie inne niż ubezpieczenie na życie — Dyrektywa 92/49/EWG — Artykuły 15, 15a i 15b — Ocena ostrożnościowa nabycia i zwiększenia znacznego pakietu akcji — Możliwość obwarowania zatwierdzenia planowanego nabycia ograniczeniem lub wymogiem)

11

2015/C 279/14

Sprawa C-62/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverfassungsgericht – Niemcy) – Peter Gauweiler i in./Deutscher Bundestag [Odesłanie prejudycjalne — Polityka gospodarcza i pieniężna — Decyzje Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w sprawie szeregu szczegółów technicznych bezwarunkowych transakcji monetarnych Eurosystemu prowadzonych na wtórnych rynkach obligacji skarbowych — Artykuły 119 TFUE i 127 TFUE — Kompetencje EBC i Europejskiego Systemu Banków Centralnych — Mechanizm transmisji polityki pieniężnej — Utrzymanie stabilności cen — Proporcjonalność — Artykuł 123 TFUE — Zakaz monetyzacji długów państw członkowskich należących do strefy euro]

12

2015/C 279/15

Sprawa C-147/14: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL/AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV [Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 9 ust. 1 lit. b) — Skutki — Prawa przyznane przez wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenia identyczne lub podobne — Zakaz używania — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Ocena — Uwzględnienie użycia języka innego niż język urzędowy Unii Europejskiej]

13

2015/C 279/16

Sprawa C-187/14: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Skatteministeriet/DSV Road A/S [Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowy kodeks celny — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Artykuły 203 i 204 — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Artykuł 859 — Procedura tranzytu zewnętrznego — Powstanie długu celnego — Kwestia usunięcia spod dozoru celnego — Niewykonanie obowiązku — Przedstawienie towarów w urzędzie przeznaczenia po terminie — Towary nieprzyjęte przez odbiorcę i zwrócone bez przedstawienia w urzędzie celnym — Towary ponownie objęte procedurą tranzytu zewnętrznego poprzez nowe zgłoszenie — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 168 lit. e) — Odliczenie podatku VAT w związku z przywozem przez przewoźnika]

14

2015/C 279/17

Sprawa C-207/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o./Republika Slovenija (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Naturalne wody mineralne — Dyrektywa 2009/54/WE — Artykuł 8 ust. 2 — Załącznik I — Zakaz wprowadzania do obrotu naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła pod wieloma oznaczeniami handlowymi — Pojęcie)

15

2015/C 279/18

Sprawa C-242/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Mannheim – Niemcy) – Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel, Gerhard Vogel [Odesłanie prejudycjalne — Wspólnotowa ochrona odmian roślin — Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 — Odstępstwo przewidziane w art. 14 — Korzystanie przez rolnika z materiału ze zbioru chronionej odmiany roślin bez upoważnienia posiadacza prawa — Obowiązek zapłaty przez rolników godziwego wynagrodzenia za to korzystanie — Termin, w jakim należy uiścić to wynagrodzenie, aby móc skorzystać z odstępstwa — Możliwość powołania się przez posiadacza prawa do ochrony odmiany na art. 94 — Naruszenie]

15

2015/C 279/19

Sprawa C-303/14: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 — Szkolenia i certyfikacja — Obowiązek powiadomienia — Sankcje — Rozporządzenia (WE) nr 303/2008, (WE) nr 304/2008, (WE) nr 305/2008, (WE) nr 306/2008, (WE) nr 307/2008 i (WE) nr 308/2008]

16

2015/C 279/20

Sprawa C-535/14 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Wadzim Ipatau/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Republiki Białorusi — Dopuszczalność — Termin do wniesienia skargi — Pomoc w zakresie kosztów postępowania — Skutek zawieszający — Skuteczna ochrona sądowa — Prawo do obrony — Zasada proporcjonalności)

17

2015/C 279/21

Sprawa C-219/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 13 maja 2015 r. – Elisabeth Schmitt/TÜV Rheinland LGA Products GmbH

17

2015/C 279/22

Sprawa C-243/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 27 maja 2015 r. – Lesoochranárske zoskupenie VLK/Obvodný úrad Trenčín

18

2015/C 279/23

Sprawa C-257/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Hannover (Niemcy) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH.

19

2015/C 279/24

Sprawa C-268/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 8 czerwca 2015 r. – Fernand Ullens de Schooten/Ministre des Affaires Sociales et de la Santé publique, Ministre de la Justice

19

2015/C 279/25

Sprawa C-272/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) w dniu 8 czerwca 2015 r. – Swiss International Air Lines AG/The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency

20

2015/C 279/26

Sprawa C-275/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 8 czerwca 2015 r. – ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited/TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited

21

2015/C 279/27

Sprawa C-284/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 10 czerwca 2015 r. – Office national de l'emploi (ONEm), M/M, Office national de l'emploi (ONEm), Caisse Auxiliaire de Paiement des Allocations de Chômage (CAPAC)

22

2015/C 279/28

Sprawa C-290/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 15 czerwca 2015 r. – Patrice D'Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL/Région wallonne

23

2015/C 279/29

Sprawa C-307/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 czerwca 2015 r. – Ana María Palacios Martínez/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

24

2015/C 279/30

Sprawa C-308/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 czerwca 2015 r. – Banco Popular Español, S.A./Emilio Irles López i Teresa Torres Andreu

24

2015/C 279/31

Sprawa C-319/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour administrative d’appel de Paris (Francja) w dniu 29 czerwca 2015 r. – Overseas Financial Limited, Oaktree Finance Limited/Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique

25

2015/C 279/32

Sprawa C-347/15: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii

26

Sąd

2015/C 279/33

Sprawa T-516/10: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. – Francja/Komisja (EFOGR — Sekcja Orientacji — Zmniejszenie pomocy finansowej — Program inicjatywy wspólnotowej Leader+ — Niedotrzymanie terminu wydania decyzji — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych)

28

2015/C 279/34

Sprawa T-44/11: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. – Włochy/Komisja (EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFFROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Pomoc na produkcję mleka odtłuszczonego w proszku — Nieprawidłowości lub zaniedbania, które można przypisać organom administracji lub instytucjom państw członkowskich — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia — Zasada ne bis in idem — Rozsądny termin)

28

2015/C 279/35

Sprawa T-89/11: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – Nanu-Nana Joachim Hoepp/OHIM – Vincci Hoteles (NANU) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NANU — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy NAMMU — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

29

2015/C 279/36

Sprawa T-536/11: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – European Dynamics Luxembourg i in./Komisja (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji — Klasyfikacja oferty jednego z oferentów w systemie kaskadowym dla poszczególnych części i klasyfikacja ofert pozostałych oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Kryterium udzielenia zamówienia — Oczywisty błąd w ocenie — Odpowiedzialność pozaumowna)

30

2015/C 279/37

Sprawa T-436/12: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – Deutsche Rockwool Mineralwoll/OHIM – Ceramicas del Foix (Rock & Rock) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy Rock & Rock — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe MASTERROCK, FIXROCK, FLEXIROCK, COVERROCK i CEILROCK — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/20]

30

2015/C 279/38

Sprawa T-548/12: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. Deutsche Rockwool Mineralwoll/OHIM – Redrock Construction (REDROCK) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy REDROCK — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe ROCK, KEPROCK, FLEXIROCK, FORMROCK, FLOOR-ROCK, TERMAROCK, KLIMAROCK, SPEEDROCK, DUROCK, SPLITROCK, PLANAROCK, TOPROCK, KLEMMROCK, FIXROCK, SONOROCK PLUS, VARIROCK, SONOROCK et MASTERROCK — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

31

2015/C 279/39

Sprawy połączone T-98/13 i T-99/13: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – CMT/OHIM – Camomilla (Camomilla) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzne wspólnotowe znaki towarowe Camomilla — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CAMOMILLA — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak złej wiary po stronie właściciela wspólnotowego znaku towarowego — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa towarów — Brak naruszenia renomy — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 — Artykuł 53 ust. 1 lit a) rozporządzenia nr 207/2009)]

32

2015/C 279/40

Sprawa T-100/13: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – CMT/OHIM – Camomilla (CAMOMILLA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CAMOMILLA — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Camomilla — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak złej wiary po stronie właściciela wspólnotowego znaku towarowego — Względna podstawa odmowy rejestracji — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Dowody uzupełniające przedstawione przed izbą odwoławczą]

33

2015/C 279/41

Sprawa T-521/13: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Alpinestars Research/OHIM – Tung Cho i Wang Yu (A ASTER) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego A ASTER — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy A-STARS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

33

2015/C 279/42

Sprawa T-677/13: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Axa Versicherung/Komisja [Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie stosowania reguł konkurencji — Wniosek dotyczący ogółu dokumentów — Odmowa dostępu — Wniosek dotyczący pojedynczego dokumentu — Spis treści — Obowiązek przeprowadzenia konkretnej i indywidualnej oceny — Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Nadrzędny interes publiczny — Powództwo o odszkodowanie — Obowiązek uzasadnienia]

34

2015/C 279/43

Sprawa T-312/14: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Federcoopesca i in./Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rybołówstwo — Wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa — Decyzja Komisji wprowadzająca plan działania mający na celu uzupełnienie braków we włoskim systemie kontroli rybołówstwa — Akt niezmieniający samodzielnie sytuacji prawnej skarżącego — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność)

35

2015/C 279/44

Sprawa T-221/15: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2015 r. – Arbuzow/Rada

36

2015/C 279/45

Sprawa T-269/15: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2015 r. – Novartis Europharm/Komisja

36

2015/C 279/46

Sprawa T-270/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ANKO AE/Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA)

37

2015/C 279/47

Sprawa T-274/15: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2015 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

38

2015/C 279/48

Sprawa T-287/15: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2015 r. – Tayto Group/OHIM – MIP Metro (real)

39

2015/C 279/49

Sprawa T-306/15: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – KV/EACEA

39

2015/C 279/50

Sprawa T-314/15: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Grecja/Komisja

40

2015/C 279/51

Sprawa T-325/15: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2015 r. – Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/OHIM – Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco Love)

41

2015/C 279/52

Sprawa T-327/15: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Republika Grecka/Komisja

42

2015/C 279/53

Sprawa T-328/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 24 czerwca 2015 r. przez FKa od wyroku wydanego w dniu 21 kwietnia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-87/12 RENV, FK/Komisja (
  *1
  ) (
  *1
  )

*1

*1

43

2015/C 279/54

Sprawa T-329/15: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2015 r. – Certuss Dampfautomaten/OHIM – Universal for Engineering Industries (Universal 1800 TC)

44

2015/C 279/55

Sprawa T-330/15: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2015 r. – Keil/OHIM – Naturafit Diätetische Lebensmittelproduktions (BasenCitrate)

44

2015/C 279/56

Sprawa T-335/15: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Universal Protein Supplements/OHIM (Przedstawienie kulturysty)

45

2015/C 279/57

Sprawa T-339/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

46

2015/C 279/58

Sprawa T-340/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

46

2015/C 279/59

Sprawa T-341/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

47

2015/C 279/60

Sprawa T-342/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

48

2015/C 279/61

Sprawa T-343/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

48

2015/C 279/62

Sprawa T-357/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 7 lipca 2015 r. przez Marię Luisę Garcia Minguez od postanowienia wydanego w dniu 28 kwietnia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-72/14, Garcia Minguez/Komisja

49

2015/C 279/63

Sprawa T-360/15: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – Dr Vita/OHIM (69)

50

Sąd do spraw Służby Publicznej

2015/C 279/64

Sprawa F-112/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – EJ/Komisja (Służba publiczna — Urzędnicy — Reforma regulaminu pracowniczego — Rozporządzenie nr 1023/2013 — Kategorie stanowisk — Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk — Artykuł 30 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Administratorzy prawnicy służby prawnej Komisji należący do grupy zaszeregowania AD 13 — Sytuacja doradców prawnych i członków służby prawnej — Możliwości wejścia do grupy zaszeregowania AD 13 na podstawie regulaminu pracowniczego z 2004 r. — Awans na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego — Powołanie na podstawie art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Przypisanie do kategorii stanowisk radca lub stanowisko równoważne i administrator w okresie przejściowym — Akt niekorzystny — Pojęcie znaczącego zakresu odpowiedzialności — Pojęcie szczególnych obowiązków — Równe traktowanie — Możliwość ubiegania się o awans do grupy zaszeregowania AD 14 — Uzasadnione oczekiwania — Zasada pewności prawa)

51

2015/C 279/65

Sprawa F-116/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Murariu/EIOPA (Służba publiczna — Personel EIOPA — Członek personelu tymczasowego — Ogłoszenie o naborze — Wymóg doświadczenia zawodowego minimalnej długości ośmiu lat — Kandydat wewnętrzny uznany za przydatnego do wykonywania obowiązków członka personelu tymczasowego po upływie okresu próbnego — Tymczasowe zatrudnienie na nowym stanowisku prowadzące do przypisania do wyższej grupy zaszeregowania — Błąd pisarski w ogłoszeniu o naborze — Wycofanie oferty zatrudnienia — Zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych — Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego — Uzasadnione oczekiwania)

52

2015/C 279/66

Sprawa F-109/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2015 r. – Roda/Komisja (Służba publiczna — Wynagrodzenie — Renta rodzinna — Artykuł 27 akapit pierwszy załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Rozwiedziony małżonek zmarłego urzędnika — Istnienie alimentów w dniu śmierci urzędnika — Artykuł 42 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Termin do złożenia wniosku o obliczenie uprawnień emerytalnych)

53

2015/C 279/67

Sprawa F-20/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – FG/Komisja Europejska [Służba publiczna — Urzędnicy — Reforma regulaminu pracowniczego — Rozporządzenie nr 1023/2013 — Kategorie stanowisk — Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk — Artykuł 30 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Prawo do ubiegania się o awans do wyższej grupy zaszeregowania — Postępowanie w sprawie awansu (2014) — Administrator niepełniący szczególnych obowiązków — Możliwość awansu ograniczona do grupy zaszeregowania AD 12 — Nieumieszczenie nazwiska tego administratora na liście urzędników z grupy zaszeregowania AD 12 mogących ubiegać się o awans — Możliwość żądania zastosowania art. 30 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Data graniczna wyznaczona na dzień 31 grudnia 2015 r. — Dopuszczalność skargi — Pojęcie niekorzystnego aktu — Zmiana elektronicznych akt osobowych urzędnika — Informacje administracyjne — Rozpowszechnienie w sieci wewnętrznej instytucji — Niespełnienie wymogów dotyczących postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Artykuł 81 regulaminu postępowania]

53

2015/C 279/68

Sprawa F-35/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 lipca 2015 r. – De Esteban Alonso/Komisja (Służba publiczna — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Wniosek o udzielenie wsparcia — Postępowanie karne przed sądem krajowym — Powództwo adhezyjne wniesione przez Komisję — Skarga oczywiście bezzasadna)

54

2015/C 279/69

Sprawa F-94/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2015 r. – Wolff/ESDZ (Służba publiczna — Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania — Wybory do komitetu pracowniczego — Pilny charakter — Brak — Wyważenie wchodzących w grę interesów)

54

2015/C 279/70

Sprawa F-72/15: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2015 r. – ZZ/Komisja

55

2015/C 279/71

Sprawa F-74/15: Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2015 r. – ZZ/Komisja

55

2015/C 279/72

Sprawa F-78/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ZZ i in. przeciwko EBI

56

2015/C 279/73

Sprawa F-79/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ/EBC

57

2015/C 279/74

Sprawa F-80/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ i ZZ/Komisja

58

2015/C 279/75

Sprawa F-82/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ/EBI

59

2015/C 279/76

Sprawa F-83/15: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2015 r. – ZZ/Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej

60

2015/C 279/77

Sprawa F-84/15: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – ZZ/Rada

60

2015/C 279/78

Sprawa F-86/15: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – ZZ/Europejski Bank Centralny

61

2015/C 279/79

Sprawa F-88/15: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2015 r. – ZZ/Komisja

61

2015/C 279/80

Sprawa F-89/15: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ZZ/Komisja

62

2015/C 279/81

Sprawa F-69/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lipca 2015 r. – Carreira/ESMA

62

---

| | |
| --- | --- |
| | (*1)   Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności. |

---

(*1)   Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

*1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/1 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2015/C 279/01)

Ostatnia publikacja

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 270 z 17.8.2015

Wcześniejsze publikacje

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 262 z 10.8.2015

Dz.U. C 254 z 3.8.2015

Dz.U. C 245 z 27.7.2015

Dz.U. C 236 z 20.7.2015

Dz.U. C 228 z 13.7.2015

Dz.U. C 221 z 6.7.2015

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/2 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Republika Federalna Niemiec/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Królestwo Niderlandów

(Sprawy połączone C-549/12 P i C-54/13 P) (1)

([Odwołanie - Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) - Zmniejszenie pomocy finansowej - Metoda obliczania przez ekstrapolację - Procedura przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską - Brak dochowania wyznaczonego terminu - Konsekwencje])

(2015/C 279/02)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze, pełnomocnik, wspierany przez U. Karpensteina, C. Johanna, C. von Donata i J. Lipinsky’ego, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Conte i A. Steiblytė, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Rubio González, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i N. Rouam, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman i B. Koopman, pełnomocnicy) (C-54/13 P)

Sentencja

| 1) | Wyroki Sadu Unii Europejskiej Niemcy/Komisja (T-265/08, EU:T:2012:434) i Niemcy/Komisja (T-270/08, EU:T:2012:612) zostają uchylone. |
| --- | --- |

1)

Wyroki Sadu Unii Europejskiej Niemcy/Komisja (T-265/08, EU:T:2012:434) i Niemcy/Komisja (T-270/08, EU:T:2012:612) zostają uchylone.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2008) 1690 wersja ostateczna z dnia 30 kwietnia 2008 r. w przedmiocie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w programie operacyjnym w regionie objętym celem nr 1 w kraju związkowym Turyngia (Niemcy) (lata 1994–1999) zgodnie z decyzją Komisji C(94) 1939/5 z dnia 5 sierpnia 1994 r. oraz decyzji Komisji C(2008) 1615 wersja ostateczna z dnia 29 kwietnia 2008 r. w przedmiocie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznanej decyzją Komisji C(94) 1973 z dnia 5 sierpnia 1994 r. na program operacyjny dla Berlina Wschodniego (Niemcy) objęty celem nr 1 (1994–1999). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2008) 1690 wersja ostateczna z dnia 30 kwietnia 2008 r. w przedmiocie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w programie operacyjnym w regionie objętym celem nr 1 w kraju związkowym Turyngia (Niemcy) (lata 1994–1999) zgodnie z decyzją Komisji C(94) 1939/5 z dnia 5 sierpnia 1994 r. oraz decyzji Komisji C(2008) 1615 wersja ostateczna z dnia 29 kwietnia 2008 r. w przedmiocie zmniejszenia pomocy finansowej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznanej decyzją Komisji C(94) 1973 z dnia 5 sierpnia 1994 r. na program operacyjny dla Berlina Wschodniego (Niemcy) objęty celem nr 1 (1994–1999).

| 3) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami Republiki Federalnej Niemiec i własnymi kosztami, poniesionymi zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w niniejszym postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami Republiki Federalnej Niemiec i własnymi kosztami, poniesionymi zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w niniejszym postępowaniu odwoławczym.

| 4) | Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Królestwo Niderlandów pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Królestwo Niderlandów pokrywają własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 46 z 16.2.2013.

Dz.U. C 86 z 23.3.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/3 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Królestwo Hiszpanii/Komisja Europejska

(Sprawa C-263/13 P) (1)

([Odwołanie - Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) - Zmniejszenie pomocy finansowej - Metoda obliczania przez ekstrapolację - Procedura przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską - Brak dochowania wyznaczonego terminu - Konsekwencje])

(2015/C 279/03)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Rubio González, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej Hiszpania/Komisja (T-65/10, T-113/10 i T-138/10, EU:T:2013:93) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej Hiszpania/Komisja (T-65/10, T-113/10 i T-138/10, EU:T:2013:93) zostaje uchylony.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2009) 9270 z dnia 30 listopada 2009 r., C(2009) 10678 z dnia 23 grudnia 2009 r. i C(2010) 337 z dnia 28 stycznia 2010 r., zmniejszających wkład Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznany odpowiednio z tytułu programu operacyjnego „Andaluzja” objętego celem nr 1 (1994–1999) na podstawie decyzji Komisji C(94) 3456 z dnia 9 grudnia 1994 r., programu operacyjnego „Kraj Basków” objętego celem nr 2 (1997–1999) na podstawie decyzji Komisji C(1998) 121 z dnia 5 lutego 1998 r. i programu operacyjnego „Wspólnota Walencji” objętego celem nr 1 (1994–1999) na podstawie decyzji Komisji C(1994) 3043/6 z dnia 25 listopada 1994 r. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2009) 9270 z dnia 30 listopada 2009 r., C(2009) 10678 z dnia 23 grudnia 2009 r. i C(2010) 337 z dnia 28 stycznia 2010 r., zmniejszających wkład Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznany odpowiednio z tytułu programu operacyjnego „Andaluzja” objętego celem nr 1 (1994–1999) na podstawie decyzji Komisji C(94) 3456 z dnia 9 grudnia 1994 r., programu operacyjnego „Kraj Basków” objętego celem nr 2 (1997–1999) na podstawie decyzji Komisji C(1998) 121 z dnia 5 lutego 1998 r. i programu operacyjnego „Wspólnota Walencji” objętego celem nr 1 (1994–1999) na podstawie decyzji Komisji C(1994) 3043/6 z dnia 25 listopada 1994 r.

| 3) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami Królestwa Hiszpanii i własnymi kosztami, poniesionymi zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w niniejszym postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami Królestwa Hiszpanii i własnymi kosztami, poniesionymi zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w niniejszym postępowaniu odwoławczym.

---

(1)  
  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/4 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/4

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. – Fresh Del Monte Produce, Inc./Komisja Europejska, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-293/13 P), Komisja Europejska/Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG

(Sprawy połączone C-293/13 P i C-294/13 P) (1)

((Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek bananów - Skoordynowane ustalanie cen referencyjnych - Pojęcie „jednostki gospodarczej” tworzonej przez dwie spółki - Pojęcie „decydującego wpływu” - Możliwość przypisania zachowania danej spółki innej spółce - Przeinaczenie dowodów - Ciężar dowodu - Zasada in dubio pro reo - Pojęcie „jednolitego i ciągłego naruszenia” - Pojęcie „uzgodnionej praktyki” - Pojęcie „naruszenia ze względu na cel” - Przedsiębiorstwa będące członkami kartelu - Przedstawienie Komisji informacji - Obowiązek prawny - Zakres - Prawo do nieoskarżania samego siebie - Interwenient w pierwszej instancji - Odwołanie wzajemne - Dopuszczalność))

(2015/C 279/04)

Język postępowania: angielski

Strony

(Sprawa C-293/13 P)

Wnosząca odwołanie: Fresh Del Monte Produce, Inc. (przedstawiciele: B. Meyring, Rechtsanwalt i L. Suhr, Advocate)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, M. Kellerbauer i P. Van Nuffel, pełnomocnicy), Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (przedstawiciele: K. Smith, QC, C. Humpe i S. Kon, solicitors)

(Sprawa C-294/13 P)

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, M. Kellerbauer i P. Van Nuffel, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Fresh Del Monte Produce, Inc. (przedstawiciele: B. Meyring, Rechtsanwalt i L. Suhr, Advocate), Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (przedstawiciele: K. Smith, QC, C. Humpe i S. Kon, solicitors)

Sentencja

| 1) | Odwołanie w sprawie C-293/13 P oraz odwołania wzajemne w sprawach C-293/13 P i C-294/13 P zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie w sprawie C-293/13 P oraz odwołania wzajemne w sprawach C-293/13 P i C-294/13 P zostają oddalone.

| 2) | Punkt 1 sentencji wyroku Fresh Del Monte Produce/Komisja (T-587/08, EU:T:2013:129) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

2)

Punkt 1 sentencji wyroku Fresh Del Monte Produce/Komisja (T-587/08, EU:T:2013:129) zostaje uchylony.

| 3) | Kwota grzywny nałożonej mocą art. 2 lit. c) decyzji Komisji C(2008) 5955 wersja ostateczna z dnia 15 października 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/39 188 – Banany) zostaje ustalona na 9 8 00  000 EUR. |
| --- | --- |

3)

Kwota grzywny nałożonej mocą art. 2 lit. c) decyzji Komisji C(2008) 5955 wersja ostateczna z dnia 15 października 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/39 188 – Banany) zostaje ustalona na 9 8 00  000 EUR.

| 4) | Spółka Fresh Del Monte Produce Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania związanymi, po pierwsze, z odwołaniami głównymi w sprawach C-293/13 P i C-294/13 P, a także, po drugie, ze swym odwołaniem wzajemnym w sprawie C-294/13 P, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez spółkę Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG, która pokrywa własne koszty związane ze wszystkimi wskazanymi postępowaniami. |
| --- | --- |

4)

Spółka Fresh Del Monte Produce Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania związanymi, po pierwsze, z odwołaniami głównymi w sprawach C-293/13 P i C-294/13 P, a także, po drugie, ze swym odwołaniem wzajemnym w sprawie C-294/13 P, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez spółkę Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG, która pokrywa własne koszty związane ze wszystkimi wskazanymi postępowaniami.

| 5) | Spółka Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania związanymi z jej odwołaniami wzajemnymi w sprawach C-293/13 P i C-294/13 P. |
| --- | --- |

5)

Spółka Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania związanymi z jej odwołaniami wzajemnymi w sprawach C-293/13 P i C-294/13 P.

---

(1)  
  Dz.U. C 252 z 31.8.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/5 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/5

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg – Niemcy) – H. T./Land Baden-Württemberg

(Sprawa C-373/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Granice, azyl i imigracja - Dyrektywa 2004/83/WE - Artykuł 24 ust. 1 - Minimalne normy dotyczące warunków nadania statusu uchodźcy lub statusu ochrony uzupełniającej - Cofnięcie zezwolenia na pobyt - Przesłanki - Pojęcie „[ważnych względów bezpieczeństwa narodowego] lub porządku publicznego” - Udział osoby posiadającej status uchodźcy w działaniach organizacji znajdującej się w utworzonym przez Unię Europejską wykazie organizacji terrorystycznych))

(2015/C 279/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: H. T.

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

Sentencja

| 1) | Wykładni dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości [treści] przyznawanej ochrony należy dokonywać w ten sposób, że zezwolenie na pobyt, które zostało przyznane uchodźcy, może zostać cofnięte albo na podstawie art. 24 ust. 1 tej dyrektywy, w sytuacji, gdy istnieją ważne względy bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego w rozumieniu tego przepisu, albo na podstawie art. 21 ust. 3 wspomnianej dyrektywy, gdy istnieją powody zastosowania odstępstwa od zasady non-refoulement przewidzianej w art. 21 ust. 2 tej samej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Wykładni dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości [treści] przyznawanej ochrony należy dokonywać w ten sposób, że zezwolenie na pobyt, które zostało przyznane uchodźcy, może zostać cofnięte albo na podstawie art. 24 ust. 1 tej dyrektywy, w sytuacji, gdy istnieją ważne względy bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego w rozumieniu tego przepisu, albo na podstawie art. 21 ust. 3 wspomnianej dyrektywy, gdy istnieją powody zastosowania odstępstwa od zasady non-refoulement przewidzianej w art. 21 ust. 2 tej samej dyrektywy.

| 2) | Wsparcie udzielane organizacji terrorystycznej wpisanej do wykazu załączonego do wspólnego stanowiska Rady z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (2001/931/WPZiB) może stanowić „[ważne względy bezpieczeństwa narodowego] lub porządku publicznego” w rozumieniu art. 24 ust. 1 dyrektywy 2004/83, nawet gdy przesłanki z art. 21 ust. 2 tej dyrektywy art. 21 ust. 2 nie zostały spełnione. Aby przyznane uchodźcy zezwolenie na pobyt mogło zostać cofnięte na podstawie art. 24 ust. 1 tej dyrektywy z tego względu, że uchodźca ten wspiera taką organizację terrorystyczną, właściwe organy są jednak zobowiązane przeprowadzić, pod kontrolą sądów krajowych, indywidualną ocenę konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących działań zarówno organizacji, jak i uchodźcy. W sytuacji, gdy państwo członkowskie postanawia wydalić uchodźcę, któremu cofnięto zezwolenie na pobyt, lecz zawiesza wykonanie tej decyzji, niezgodne ze wspomnianą dyrektywą jest pozbawienie go dostępu do świadczeń gwarantowanych na mocy jej rozdziału VII, chyba że znajdzie zastosowanie wyjątek wyraźnie przewidziany w tej samej dyrektywie. |
| --- | --- |

2)

Wsparcie udzielane organizacji terrorystycznej wpisanej do wykazu załączonego do wspólnego stanowiska Rady z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (2001/931/WPZiB) może stanowić „[ważne względy bezpieczeństwa narodowego] lub porządku publicznego” w rozumieniu art. 24 ust. 1 dyrektywy 2004/83, nawet gdy przesłanki z art. 21 ust. 2 tej dyrektywy art. 21 ust. 2 nie zostały spełnione. Aby przyznane uchodźcy zezwolenie na pobyt mogło zostać cofnięte na podstawie art. 24 ust. 1 tej dyrektywy z tego względu, że uchodźca ten wspiera taką organizację terrorystyczną, właściwe organy są jednak zobowiązane przeprowadzić, pod kontrolą sądów krajowych, indywidualną ocenę konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących działań zarówno organizacji, jak i uchodźcy. W sytuacji, gdy państwo członkowskie postanawia wydalić uchodźcę, któremu cofnięto zezwolenie na pobyt, lecz zawiesza wykonanie tej decyzji, niezgodne ze wspomnianą dyrektywą jest pozbawienie go dostępu do świadczeń gwarantowanych na mocy jej rozdziału VII, chyba że znajdzie zastosowanie wyjątek wyraźnie przewidziany w tej samej dyrektywie.

---

(1)  
  Dz.U. C 325 z 9.11.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Republika Estońska/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-508/13) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Dyrektywa 2013/34/UE - Obowiązki w zakresie sprawozdań finansowych spoczywające na niektórych rodzajach jednostek - Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności - Obowiązek uzasadnienia))

(2015/C 279/06)

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Republika Estońska (przedstawiciel: K. Kraavi-Käerdi, pełnomocnik)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: U. Rösslein i M. Allik, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič Bruni i A. Stolfot, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Støvlbæk i L. Naaber-Kivisoo, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Estońska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Estońska zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 344 z 23.11.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/6 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG/Komisja Europejska, Królestwo Hiszpanii, Urząd Nadzoru EFTA, Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-583/13 P) (1)

([Odwołanie - Konkurencja - Sektor ruchu kolejowego i świadczenia pomocnicze - Nadużycie pozycji dominującej - Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 - Artykuł 20 i art. 28 ust. 1 - Postępowanie administracyjne - Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli - Uprawnienia kontrolne Komisji - Prawo podstawowe do nienaruszalności miru domowego - Brak uprzedniego zezwolenia sądowego - Skuteczna kontrola sądowa - Przypadkowe wykrycie])

(2015/C 279/07)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG (przedstawiciele: W. Deselaers, E. Venot i J. Brückner, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Malferrari i R. Sauer, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: A. Rubio González i L. Banciella Rodríguez-Miñón, pełnomocnicy), Urząd Nadzoru EFTA (przedstawiciele: M. Schneider, X. Lewis i M. Moustakali, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej

Sentencja

| 1. | Wyrok Sądu Unii Europejskiej Deutsche Bahn i in./Komisja (T-289/11, T-290/11 i T-521/11, EU:T:2013:404) zostaje uchylony w części, w której oddalono w nim skargi dotyczące drugiej i trzeciej decyzji w sprawie kontroli C(2011) 2365 z dnia 30 marca 2011 r. i C(2011) 5230 z dnia 14 lipca 2011 r. |
| --- | --- |

1.

Wyrok Sądu Unii Europejskiej Deutsche Bahn i in./Komisja (T-289/11, T-290/11 i T-521/11, EU:T:2013:404) zostaje uchylony w części, w której oddalono w nim skargi dotyczące drugiej i trzeciej decyzji w sprawie kontroli C(2011) 2365 z dnia 30 marca 2011 r. i C(2011) 5230 z dnia 14 lipca 2011 r.

| 2. | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2011) 2365 z dnia 30 marca 2011 r. i C(2011) 5230 z dnia 14 lipca 2011 r. |
| --- | --- |

2.

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2011) 2365 z dnia 30 marca 2011 r. i C(2011) 5230 z dnia 14 lipca 2011 r.

| 3. | W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

3.

W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

| 4. | Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH i DB Schenker Rail Deutschland AG pokrywają, poza połową własnych kosztów związanych z niniejszym odwołaniem, również połowę kosztów poniesionych przez Komisję Europejską w związku z niniejszym postępowaniem. |
| --- | --- |

4.

Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH i DB Schenker Rail Deutschland AG pokrywają, poza połową własnych kosztów związanych z niniejszym odwołaniem, również połowę kosztów poniesionych przez Komisję Europejską w związku z niniejszym postępowaniem.

| 5. | Komisja Europejska pokrywa, poza połową własnych kosztów związanych z niniejszym odwołaniem, połowę poniesionych w związku z tym postępowaniem kosztów Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH i DB Schenker Rail Deutschland AG. |
| --- | --- |

5.

Komisja Europejska pokrywa, poza połową własnych kosztów związanych z niniejszym odwołaniem, połowę poniesionych w związku z tym postępowaniem kosztów Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH i DB Schenker Rail Deutschland AG.

| 6. | Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH i DB Schenker Rail Deutschland AG pokrywają koszty w sprawie T-289/11. |
| --- | --- |

6.

Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH i DB Schenker Rail Deutschland AG pokrywają koszty w sprawie T-289/11.

| 7. | Komisja Europejska pokrywa koszty w sprawach T-290/11 i T-521/11. |
| --- | --- |

7.

Komisja Europejska pokrywa koszty w sprawach T-290/11 i T-521/11.

| 8. | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

8.

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

| 9. | Urząd Nadzoru EFTA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

9.

Urząd Nadzoru EFTA pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/7 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pesti Központi Kerületi Bíróság – Węgry) – Martin Meat kft/Géza Simonfay, Ulrich Salburg

(Sprawa C-586/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swoboda świadczenia usług - Dyrektywa 96/71/WE - Artykuł 1 ust. 3 lit. a) i c) - Delegowanie pracowników - Wynajem pracowników - Akt o przystąpieniu z 2003 r. - Rozdział 1 ust. 2 i 13 załącznika X - Przepisy przejściowe - Dostęp obywateli węgierskich do rynku pracy państw będących już członkami Unii Europejskiej w dniu przystąpienia Republiki Węgierskiej do Unii - Wymóg pozwolenia na pracę w przypadku wynajmu pracowników - Sektory niewrażliwe))

(2015/C 279/08)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Pesti Központi Kerületi Bíróság

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Martin Meat kft

Strona pozwana: Géza Simonfay, Ulrich Salburg

Sentencja

| 1) | Wykładni rozdziału 1 ust. 2 i 13 załącznika X do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej należy dokonywać w ten sposób, że Republika Austrii mogła ograniczyć wynajem siły roboczej na swoim terytorium, zgodnie z rozdziałem 1 ust. 2 do tego załącznika, nawet jeśli ten wynajem nie dotyczył sektora wrażliwego w rozumieniu rozdziału 1 ust. 13 wspomnianego załącznika. |
| --- | --- |

1)

Wykładni rozdziału 1 ust. 2 i 13 załącznika X do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej należy dokonywać w ten sposób, że Republika Austrii mogła ograniczyć wynajem siły roboczej na swoim terytorium, zgodnie z rozdziałem 1 ust. 2 do tego załącznika, nawet jeśli ten wynajem nie dotyczył sektora wrażliwego w rozumieniu rozdziału 1 ust. 13 wspomnianego załącznika.

| 2) | W celu ustalenia, czy taki stosunek umowny jak rozpatrywany w postępowaniu głównym powinien zostać zakwalifikowany jako wynajem siły roboczej w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. c) dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług należy uwzględnić wszystkie okoliczności wskazujące na to, że przemieszczenie pracownika do przyjmującego państwa członkowskiego stanowi sam przedmiot świadczenia usług, którego dotyczy stosunek umowny albo go nie stanowi. Na to, że takie przemieszczenie pracownika nie stanowi samego przedmiotu świadczenia usług wskazują zasadniczo okoliczności, że usługodawca ponosi konsekwencje świadczenia usług niezgodnego z postanowieniami umowy oraz że ten usługodawca może swobodnie określić liczbę pracowników, którą uzna za odpowiednią do wysłania do przyjmującego państwa członkowskiego. Natomiast okoliczność, że przedsiębiorstwo, na rzecz którego usługi są świadczone, kontroluje zgodność wykonania świadczenia ze wspomnianą umową lub że może udzielać ogólnych porad pracownikom zatrudnionym przez usługodawcę jako taka nie pozwala na stwierdzenie, że mamy do czynienia z wynajmem siły roboczej. |
| --- | --- |

2)

W celu ustalenia, czy taki stosunek umowny jak rozpatrywany w postępowaniu głównym powinien zostać zakwalifikowany jako wynajem siły roboczej w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. c) dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług należy uwzględnić wszystkie okoliczności wskazujące na to, że przemieszczenie pracownika do przyjmującego państwa członkowskiego stanowi sam przedmiot świadczenia usług, którego dotyczy stosunek umowny albo go nie stanowi. Na to, że takie przemieszczenie pracownika nie stanowi samego przedmiotu świadczenia usług wskazują zasadniczo okoliczności, że usługodawca ponosi konsekwencje świadczenia usług niezgodnego z postanowieniami umowy oraz że ten usługodawca może swobodnie określić liczbę pracowników, którą uzna za odpowiednią do wysłania do przyjmującego państwa członkowskiego. Natomiast okoliczność, że przedsiębiorstwo, na rzecz którego usługi są świadczone, kontroluje zgodność wykonania świadczenia ze wspomnianą umową lub że może udzielać ogólnych porad pracownikom zatrudnionym przez usługodawcę jako taka nie pozwala na stwierdzenie, że mamy do czynienia z wynajmem siły roboczej.

---

(1)  
  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/8 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/8

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Presidenza del Consiglio dei Ministri i in./Rina Services SpA, Rina SpA, SOA Rina Organismo di Attestazione SpA

(Sprawa C-593/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 49 TFUE, 51 TFUE i 56 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Udział w wykonywaniu władzy publicznej - Dyrektywa 2006/123/WE - Artykuł 14 - Instytucje odpowiedzialne za kontrolę i certyfikację przestrzegania ustawowo wymaganych warunków przez przedsiębiorstwa wykonujące publiczne roboty budowlane - Przepisy krajowe nakładające na te instytucje obowiązek posiadania we Włoszech siedziby statutowej))

(2015/C 279/09)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Consiglio di Stato, Consiglio Superiore dei Lavori Pubblici, Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture, Conferenza Unificata Stato Regioni, Ministero dello Sviluppo Economico delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero per le Politiche europee, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero per i beni e le attività culturali, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Ministero degli Affari esteri

Strona pozwana: Rina Services SpA, Rina SpA, SOA Rina Organismo di Attestazione SpA

Sentencja

| 1) | Artykuł 51 akapit pierwszy TFUE należy interpretować w ten sposób, że zawarty w tym postanowieniu wyjątek od prawa przedsiębiorczości nie stosuje się do działalności w zakresie certyfikacji wykonywanej przez spółki mające status instytucji certyfikacyjnych. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 51 akapit pierwszy TFUE należy interpretować w ten sposób, że zawarty w tym postanowieniu wyjątek od prawa przedsiębiorczości nie stosuje się do działalności w zakresie certyfikacji wykonywanej przez spółki mające status instytucji certyfikacyjnych.

| 2) | Artykuł 14 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie przepisowi państwa członkowskiego, który przewiduje, że spółki mające charakter instytucji odpowiedzialnych za certyfikację muszą mieć swoją siedzibę statutową na terytorium krajowym. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 14 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie przepisowi państwa członkowskiego, który przewiduje, że spółki mające charakter instytucji odpowiedzialnych za certyfikację muszą mieć swoją siedzibę statutową na terytorium krajowym.

---

(1)  
  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/9 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/9

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija/Kaspars Nīmanis

(Sprawa C-664/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Transport - Prawa jazdy - Przedłużanie okresu ważności prawa jazdy przez państwo członkowskie, w którym wydano prawo jazdy - Wymóg zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego - Zgłoszenie miejsca zamieszkania))

(2015/C 279/10)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Administratīvā apgabaltiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija

Strona pozwana: Kaspars Nīmanis

Sentencja

Artykuł 12 dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego, na mocy którego jedyny sposób, jakim dysponuje osoba ubiegająca się o wydanie lub przedłużenie okresu ważności prawa jazdy w tym państwie członkowskim w celu wykazania, że spełnia ona przewidziany w art. 7 ust. 1 lit. e) i w art. 7 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy wymóg „miejsca zamieszkania” w rozumieniu tego art. 12 na terytorium wspomnianego państwa członkowskiego, polega na ustaleniu istnienia zgłoszonego miejsca zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego.

---

(1)  
  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/10 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/10

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – w postępowaniach wszczętych przez „Indėlių ir investicijų draudimas” VI, Virgilijusa Vidutisa Nemaniūnasa

(Sprawa C-671/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywy 94/19/WE i 97/9/WE - Systemy gwarancji depozytów i rekompensat dla inwestorów - Instrumenty oszczędzania i inwestowania - Instrument finansowy w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE - Wyłączenie z gwarancji - Bezpośrednia skuteczność - Warunki korzystania z dyrektywy 97/9/WE))

(2015/C 279/11)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Strony w postępowaniu głównym

„Indėlių ir investicijų draudimas” VI, Virgilijus Vidutis Nemaniūnas

Przy udziale: Vitoldasa Guliavičiusa, bankas „Snoras” AB, w likwidacji

Sentencja

| 1) | Artykuł 7 ust. 2 dyrektywy 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/14/WE z dnia 11 marca 2009 r., i pkt 12 załącznika I do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie mogą wyłączyć z gwarancji przewidzianej w tej dyrektywie świadectwa depozytowe wyemitowane przez instytucję kredytową, jeżeli mają one charakter zbywalnych papierów wartościowych, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego, przy czym świadectwa te nie muszą wykazywać wszystkich cech instrumentu finansowego w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 7 ust. 2 dyrektywy 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/14/WE z dnia 11 marca 2009 r., i pkt 12 załącznika I do tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie mogą wyłączyć z gwarancji przewidzianej w tej dyrektywie świadectwa depozytowe wyemitowane przez instytucję kredytową, jeżeli mają one charakter zbywalnych papierów wartościowych, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego, przy czym świadectwa te nie muszą wykazywać wszystkich cech instrumentu finansowego w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG.

| 2) | Dyrektywę 94/19 zmienioną dyrektywą 2009/14 oraz dyrektywę 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemu rekompensat dla inwestorów należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wierzytelności wobec instytucji kredytowej mogą mieścić się zarazem w zakresie pojęcia „depozytu” w rozumieniu dyrektywy 94/19 i pojęcia „instrumentu” w rozumieniu dyrektywy 97/9, a ustawodawca krajowy skorzystał z przewidzianego w pkt 12 załącznika I do dyrektywy 94/19 uprawnienia do wyłączenia tych wierzytelności z zakresu stosowania systemu gwarancji przewidzianego w tej dyrektywie, wyłączenie takie nie skutkuje wyłączeniem tych wierzytelności także z systemu ochrony przewidzianego w dyrektywie 97/9, z przekroczeniem warunków, o których mowa w art. 4 ust. 2 tej ostatniej. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 94/19 zmienioną dyrektywą 2009/14 oraz dyrektywę 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemu rekompensat dla inwestorów należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wierzytelności wobec instytucji kredytowej mogą mieścić się zarazem w zakresie pojęcia „depozytu” w rozumieniu dyrektywy 94/19 i pojęcia „instrumentu” w rozumieniu dyrektywy 97/9, a ustawodawca krajowy skorzystał z przewidzianego w pkt 12 załącznika I do dyrektywy 94/19 uprawnienia do wyłączenia tych wierzytelności z zakresu stosowania systemu gwarancji przewidzianego w tej dyrektywie, wyłączenie takie nie skutkuje wyłączeniem tych wierzytelności także z systemu ochrony przewidzianego w dyrektywie 97/9, z przekroczeniem warunków, o których mowa w art. 4 ust. 2 tej ostatniej.

| 3) | Artykuł 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 97/9 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym takim jak te, których dotyczą postępowania główne, które uzależniają możliwość korzystania z systemu rekompensat przewidzianego w tej dyrektywie od tego, czy dana instytucja kredytowa przekazała lub wykorzystała środki finansowe lub papiery wartościowe bez zgody inwestora. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 dyrektywy 97/9 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym takim jak te, których dotyczą postępowania główne, które uzależniają możliwość korzystania z systemu rekompensat przewidzianego w tej dyrektywie od tego, czy dana instytucja kredytowa przekazała lub wykorzystała środki finansowe lub papiery wartościowe bez zgody inwestora.

| 4) | Dyrektywę 97/9 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli sąd odsyłający oceni, iż w postępowaniach głównych dyrektywa ta jest powoływana przeciwko podmiotowi spełniającemu warunki dopuszczalności powoływania się przeciw niemu na przepisy tej dyrektywy, sąd ten jest zobowiązany nie stosować przepisu krajowego takiego jak ten, którego dotyczą postępowania główne, uzależniającego możliwość korzystania z systemu rekompensat przewidzianego w tej dyrektywie od tego, czy dana instytucja kredytowa przekazała lub wykorzystała środki finansowe lub papiery wartościowe bez zgody inwestora. |
| --- | --- |

4)

Dyrektywę 97/9 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli sąd odsyłający oceni, iż w postępowaniach głównych dyrektywa ta jest powoływana przeciwko podmiotowi spełniającemu warunki dopuszczalności powoływania się przeciw niemu na przepisy tej dyrektywy, sąd ten jest zobowiązany nie stosować przepisu krajowego takiego jak ten, którego dotyczą postępowania główne, uzależniającego możliwość korzystania z systemu rekompensat przewidzianego w tej dyrektywie od tego, czy dana instytucja kredytowa przekazała lub wykorzystała środki finansowe lub papiery wartościowe bez zgody inwestora.

---

(1)  
  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën przeciwko D.G. Kiebackowi

(Sprawa C-9/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ pracowników - Przepisy podatkowe - Podatki dochodowe - Dochody osiągane na terytorium państwa członkowskiego - Pracownik niebędący rezydentem - Opodatkowanie w państwie zatrudnienia - Przesłanki))

(2015/C 279/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

Strona przeciwna: D.G. Kieback

Sentencja

Artykuł 39 ust. 2 WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie opodatkowując dochody pracownika niebędącego rezydentem, który wykonywał działalność zawodową w tym państwie członkowskim przez część roku, odmówiło przyznania temu pracownikowi korzyści podatkowej uwzględniającej jego sytuację osobistą i rodzinną ze względu na fakt, że chociaż osiągnął on w tym państwie członkowskim wszystkie lub niemal wszystkie swoje dochody tego okresu, to jednak dochody te nie stanowiły zasadniczej części jego dochodów podlegających opodatkowaniu w trakcie całego rozpatrywanego roku. Bez wpływu na tę wykładnię pozostaje okoliczność, że pracownik ten wyjechał w celu wykonywania działalności zawodowej w państwie trzecim, a nie w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

---

(1)  
  Dz.U. C 102 z 7.4.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/11 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven – Niderlandy) – CO Sociedad de Gestión y Participación SA i in./De Nederlandsche Bank NV oraz De Nederlandsche Bank NV/CO Sociedad de Gestión y Participación S i in.

(Sprawa C-18/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Ubezpieczenie bezpośrednie inne niż ubezpieczenie na życie - Dyrektywa 92/49/EWG - Artykuły 15, 15a i 15b - Ocena ostrożnościowa nabycia i zwiększenia znacznego pakietu akcji - Możliwość obwarowania zatwierdzenia planowanego nabycia ograniczeniem lub wymogiem))

(2015/C 279/13)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Strony w postępowaniu głównym

Strony skarżące: CO Sociedad de Gestión y Participación SA, Depsa 96 SA, INOC SA, Corporación Catalana Occidente SA, La Previsión 96 SA, Grupo Catalana Occidente SA, Grupo Compañia Española de Crédito y Caución SL, Atradius NV, Atradius Insurance Holding NV, J.M. Serra Farré, M.A. Serra Farré, J. Serra Farré, De Nederlandsche Bank NV

Strony pozwane: De Nederlandsche Bank NV, CO Sociedad de Gestión y Participación SA, Depsa 96 SA, INOC SA, Corporación Catalana Occidente SA, La Previsión 96 SA, Grupo Catalana Occidente SA, Grupo Compañia Española de Crédito y Caución SL, Atradius NV, Atradius Insurance Holding NV, J.M. Serra Farré, M.A. Serra Farré, J. Serra Farré

Sentencja

| 1) | Dyrektywę Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającą dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecią dyrektywę w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie), zmienioną dyrektywą 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że wspomniana dyrektywa nie sprzeciwia się temu, aby państwo członkowskie zezwalało na mocy swojego ustawodawstwa krajowego właściwemu organowi krajowemu, w sytuacji, w której organ ten mógłby skutecznie sprzeciwić się planowanemu nabyciu na podstawie art. 15b ust. 2 tej dyrektywy, na obwarowanie zatwierdzenia planowanych transakcji nabycia ograniczeniami lub wymogami, czy to z własnej inicjatywy, czy też poprzez sformalizowanie zobowiązań zaproponowanych przez potencjalnego nabywcę, pod warunkiem że prawa tego potencjalnego nabywcy wynikające ze wspomnianej dyrektywy nie zostaną naruszone. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywę Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającą dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecią dyrektywę w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie), zmienioną dyrektywą 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że wspomniana dyrektywa nie sprzeciwia się temu, aby państwo członkowskie zezwalało na mocy swojego ustawodawstwa krajowego właściwemu organowi krajowemu, w sytuacji, w której organ ten mógłby skutecznie sprzeciwić się planowanemu nabyciu na podstawie art. 15b ust. 2 tej dyrektywy, na obwarowanie zatwierdzenia planowanych transakcji nabycia ograniczeniami lub wymogami, czy to z własnej inicjatywy, czy też poprzez sformalizowanie zobowiązań zaproponowanych przez potencjalnego nabywcę, pod warunkiem że prawa tego potencjalnego nabywcy wynikające ze wspomnianej dyrektywy nie zostaną naruszone.

| 2) | Dyrektywę 92/49, zmienioną dyrektywą 2007/44, należy interpretować w ten sposób, że właściwy organ krajowy nie jest zobowiązany do ustanowienia wobec potencjalnego nabywcy ograniczeń lub wymogów przed sprzeciwieniem się planowanemu nabyciu. W przypadku gdy organ ten postanawia obwarować zatwierdzenie planowanego nabycia ograniczeniami lub wymogami, owe ograniczenia lub wymogi nie mogą być oparte na kryterium, które nie znajduje się wśród kryteriów wymienionych w art. 15b ust. 1 wspomnianej dyrektywy, ani wykraczać poza to, co jest konieczne do tego, aby planowane nabycie spełniało te kryteria. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 92/49, zmienioną dyrektywą 2007/44, należy interpretować w ten sposób, że właściwy organ krajowy nie jest zobowiązany do ustanowienia wobec potencjalnego nabywcy ograniczeń lub wymogów przed sprzeciwieniem się planowanemu nabyciu. W przypadku gdy organ ten postanawia obwarować zatwierdzenie planowanego nabycia ograniczeniami lub wymogami, owe ograniczenia lub wymogi nie mogą być oparte na kryterium, które nie znajduje się wśród kryteriów wymienionych w art. 15b ust. 1 wspomnianej dyrektywy, ani wykraczać poza to, co jest konieczne do tego, aby planowane nabycie spełniało te kryteria.

| 3) | Artykuł 15b ust. 1 dyrektywy 92/49, zmienionej dyrektywą 2007/44, należy intepretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on co do zasady temu, aby właściwy organ krajowy ustanowił wobec potencjalnego nabywcy wymóg odnoszący się do struktury korporacyjnej przedsiębiorstwa, dotyczący, jak w sprawie w postępowaniu głównym, składu rad nadzorczych zakładów ubezpieczeniowych, których dotyczy planowane nabycie.
  Do sądu odsyłającego należy ustalenie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy w postępowaniu głównym, czy wymóg ten jest konieczny do tego, aby transakcje nabycia rozpatrywane w postępowaniu głównym spełniały kryteria określone w tym przepisie. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 15b ust. 1 dyrektywy 92/49, zmienionej dyrektywą 2007/44, należy intepretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on co do zasady temu, aby właściwy organ krajowy ustanowił wobec potencjalnego nabywcy wymóg odnoszący się do struktury korporacyjnej przedsiębiorstwa, dotyczący, jak w sprawie w postępowaniu głównym, składu rad nadzorczych zakładów ubezpieczeniowych, których dotyczy planowane nabycie.

Do sądu odsyłającego należy ustalenie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy w postępowaniu głównym, czy wymóg ten jest konieczny do tego, aby transakcje nabycia rozpatrywane w postępowaniu głównym spełniały kryteria określone w tym przepisie.

---

(1)  
  Dz.U. C 112 z 14.4.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/12 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/12

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverfassungsgericht – Niemcy) – Peter Gauweiler i in./Deutscher Bundestag

(Sprawa C-62/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Polityka gospodarcza i pieniężna - Decyzje Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w sprawie szeregu szczegółów technicznych bezwarunkowych transakcji monetarnych Eurosystemu prowadzonych na wtórnych rynkach obligacji skarbowych - Artykuły 119 TFUE i 127 TFUE - Kompetencje EBC i Europejskiego Systemu Banków Centralnych - Mechanizm transmisji polityki pieniężnej - Utrzymanie stabilności cen - Proporcjonalność - Artykuł 123 TFUE - Zakaz monetyzacji długów państw członkowskich należących do strefy euro])

(2015/C 279/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverfassungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Peter Gauweiler, Bruno Bandulet, Wilhelm Hankel, Wilhelm Nölling, Albrecht Schachtschneider, Joachim Starbatty, Roman Huber i in., Johann Heinrich von Stein i in., Fraktion DIE LINKE im Deutschen Bundestag

Strona pozwana: Deutscher Bundestag

przy udziale: Bundesregierung

Sentencja

Artykuł 119 TFUE, art. 123 ust. 1 TFUE oraz art. 127 ust. 1 i 2 TFUE, a także art. 17–24 protokołu (nr 4) w sprawie statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego należy rozumieć w ten sposób, że upoważniają one Europejski System Banków Centralnych (ESBC) do przyjęcia programu skupu obligacji skarbowych na rynkach wtórnych takiego jak ten ogłoszony w komunikacie prasowym, o którym mowa w protokole z 340. posiedzenia Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 5 i 6 września 2012 r.

---

(1)  
  Dz.U. C 129 z 28.4.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/13 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/13

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL/AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV

(Sprawa C-147/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 9 ust. 1 lit. b) - Skutki - Prawa przyznane przez wspólnotowy znak towarowy - Oznaczenia identyczne lub podobne - Zakaz używania - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Ocena - Uwzględnienie użycia języka innego niż język urzędowy Unii Europejskiej])

(2015/C 279/15)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hof van beroep te Brussel

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL

Strona pozwana: AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV

Sentencja

Artykuł 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że w celu oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd mogącego istnieć w przypadku wspólnotowego znaku towarowego i oznaczenia, które obejmują towary identyczne lub podobne oraz oba zawierają stanowiące element dominujący jakieś słowo arabskie w pismach łacińskim i arabskim, przy czym słowa te są podobne pod względem wizualnym, w okolicznościach, w których właściwy krąg odbiorców wspólnotowego znaku towarowego i spornego oznaczenia ma podstawową znajomość pisanego języka arabskiego, trzeba wziąć pod uwagę znaczenie i wymowę tych słów.

---

(1)  
  Dz.U. C 194 z 24.6.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/14 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/14

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Skatteministeriet/DSV Road A/S

(Sprawa C-187/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Wspólnotowy kodeks celny - Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 - Artykuły 203 i 204 - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Artykuł 859 - Procedura tranzytu zewnętrznego - Powstanie długu celnego - Kwestia usunięcia spod dozoru celnego - Niewykonanie obowiązku - Przedstawienie towarów w urzędzie przeznaczenia po terminie - Towary nieprzyjęte przez odbiorcę i zwrócone bez przedstawienia w urzędzie celnym - Towary ponownie objęte procedurą tranzytu zewnętrznego poprzez nowe zgłoszenie - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 168 lit. e) - Odliczenie podatku VAT w związku z przywozem przez przewoźnika])

(2015/C 279/16)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Østre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Skatteministeriet

Strona pozwana: DSV Road A/S

Przy udziale: Danske Speditører

Sentencja

| 1) | Artykuł 203 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 Rady z dnia 20 listopada 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że dług celny nie powstaje na podstawie tego artykułu w związku z samym faktem, że towary objęte procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego zostały, po bezskutecznej próbie dostawy, dostarczone do wolnocłowego portu wyjścia bez przedstawienia ich w urzędzie celnym miejsca przeznaczenia ani w urzędzie celnym portu wolnocłowego, jeżeli wykazano, że owe towary zostały ponownie przewiezione do ich miejsca przeznaczenia w ramach drugiej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego, która została prawidłowo zakończona. Natomiast w ramach hipotezy, wedle której nie wykazano, że towary przewiezione w ramach pierwszej i drugiej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego były tymi samymi towarami, dług celny powstaje na podstawie tego artykułu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 203 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 Rady z dnia 20 listopada 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że dług celny nie powstaje na podstawie tego artykułu w związku z samym faktem, że towary objęte procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego zostały, po bezskutecznej próbie dostawy, dostarczone do wolnocłowego portu wyjścia bez przedstawienia ich w urzędzie celnym miejsca przeznaczenia ani w urzędzie celnym portu wolnocłowego, jeżeli wykazano, że owe towary zostały ponownie przewiezione do ich miejsca przeznaczenia w ramach drugiej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego, która została prawidłowo zakończona. Natomiast w ramach hipotezy, wedle której nie wykazano, że towary przewiezione w ramach pierwszej i drugiej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego były tymi samymi towarami, dług celny powstaje na podstawie tego artykułu.

| 2) | Artykuł 204 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 1791/2006, w związku z art. 859 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 214/2007 z dnia 28 lutego 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że spóźnione przedstawienie w urzędzie celnym miejsca przeznaczenia w ramach drugiej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego towarów objętych pierwszą procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego stanowi niewykonanie obowiązku skutkujące powstaniem długu celnego, chyba że spełnione są przesłanki przewidziane w art. 356 ust. 3 lub art. 859 tiret drugie i pkt 2 lit. c) tego rozporządzenia, co podlega ocenie sądu krajowego. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 204 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 1791/2006, w związku z art. 859 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 214/2007 z dnia 28 lutego 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że spóźnione przedstawienie w urzędzie celnym miejsca przeznaczenia w ramach drugiej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego towarów objętych pierwszą procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego stanowi niewykonanie obowiązku skutkujące powstaniem długu celnego, chyba że spełnione są przesłanki przewidziane w art. 356 ust. 3 lub art. 859 tiret drugie i pkt 2 lit. c) tego rozporządzenia, co podlega ocenie sądu krajowego.

| 3) | Artykuł 168 lit. e) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom krajowym wykluczającym odliczenie podatku od wartości dodanej związanego z przywozem, do zapłaty którego zobowiązany jest przewoźnik, który nie jest ani importerem, ani właścicielem towarów, o których mowa, lecz który jedynie zapewnił wykonanie transportu i odprawę celną w ramach swej działalności przewozowej podlegającej podatkowi od wartości dodanej. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 168 lit. e) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom krajowym wykluczającym odliczenie podatku od wartości dodanej związanego z przywozem, do zapłaty którego zobowiązany jest przewoźnik, który nie jest ani importerem, ani właścicielem towarów, o których mowa, lecz który jedynie zapewnił wykonanie transportu i odprawę celną w ramach swej działalności przewozowej podlegającej podatkowi od wartości dodanej.

---

(1)  
  Dz.U. C 202 z 30.6.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/15

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o./Republika Slovenija

(Sprawa C-207/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Naturalne wody mineralne - Dyrektywa 2009/54/WE - Artykuł 8 ust. 2 - Załącznik I - Zakaz wprowadzania do obrotu „naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła” pod wieloma oznaczeniami handlowymi - Pojęcie))

(2015/C 279/17)

Język postępowania: słoweński

Sąd odsyłający

Vrhovno sodišče

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o.

Strona pozwana: Republika Slovenija

Sentencja

Pojęcie „naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła” zawarte w art. 8 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych należy interpretować w ten sposób, że oznacza ono naturalną wodę mineralną wydobywaną z jednego lub z wielu ujęć naturalnych lub wierconych, która pochodzi z jednego i tego samego złoża podziemnego lub z jednego i tego samego poziomu wodonośnego, jeśli w świetle kryteriów wskazanych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy we wszystkich tych ujęciach naturalnych lub wierconych woda ta posiada identyczne właściwości pozostające stałe w granicach naturalnych fluktuacji.

---

(1)  
  Dz.U. C 202 z 30.6.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/15 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/15

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Mannheim – Niemcy) – Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel, Gerhard Vogel

(Sprawa C-242/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Wspólnotowa ochrona odmian roślin - Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 - Odstępstwo przewidziane w art. 14 - Korzystanie przez rolnika z materiału ze zbioru chronionej odmiany roślin bez upoważnienia posiadacza prawa - Obowiązek zapłaty przez rolników godziwego wynagrodzenia za to korzystanie - Termin, w jakim należy uiścić to wynagrodzenie, aby móc skorzystać z odstępstwa - Możliwość powołania się przez posiadacza prawa do ochrony odmiany na art. 94 - Naruszenie])

(2015/C 279/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Mannheim

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

Strona pozwana: Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel, Gerhard Vogel

Sentencja

Aby móc skorzystać z przewidzianego w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin odstępstwa od obowiązku uzyskania upoważnienia od posiadacza prawa do ochrony danej odmiany roślin, rolnik, który wykorzystał materiał rozmnożeniowy chronionej odmiany roślin uzyskany z własnej uprawy (materiał siewny z gospodarstwa) bez zawarcia na to uprzednio umowy z posiadaczem prawa do ochrony danej odmiany roślin, jest zobowiązany do zapłaty godziwego wynagrodzenia należnego na podstawie tego art. 14 ust. 3 tiret czwarte w terminie upływającym na koniec roku gospodarczego, w którym to wykorzystanie miało miejsce, to jest najpóźniej w dniu 30 czerwca następującym po dniu powtórnego wysiewu.

---

(1)  
  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/16 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/16

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska

(Sprawa C-303/14) (1)

([Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 - Szkolenia i certyfikacja - Obowiązek powiadomienia - Sankcje - Rozporządzenia (WE) nr 303/2008, (WE) nr 304/2008, (WE) nr 305/2008, (WE) nr 306/2008, (WE) nr 307/2008 i (WE) nr 308/2008])

(2015/C 279/19)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Mifsud-Bonnici, K. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | W wyniku niepodania Komisji Europejskiej wymaganych informacji w zakresie jednostek certyfikujących personel i przedsiębiorstwa, a także nazw certyfikatów wydawanych personelowi i przedsiębiorstwom, zaangażowanym w działania związane z niektórymi fluorowanymi gazami cieplarnianymi oraz informacji o przepisach krajowych dotyczących sankcji za naruszenie przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 ust. 2 i art. 13 ust. 2 tego rozporządzenia, art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane, art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 304/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 305/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia, art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 306/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń, art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 307/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania w zakresie programów szkoleniowych oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu dla personelu w odniesieniu do wykorzystywanych w niektórych pojazdach silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, a także art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającego zgodnie z rozporządzeniem nr 842/2006 formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich. |
| --- | --- |

1)

W wyniku niepodania Komisji Europejskiej wymaganych informacji w zakresie jednostek certyfikujących personel i przedsiębiorstwa, a także nazw certyfikatów wydawanych personelowi i przedsiębiorstwom, zaangażowanym w działania związane z niektórymi fluorowanymi gazami cieplarnianymi oraz informacji o przepisach krajowych dotyczących sankcji za naruszenie przepisów rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 ust. 2 i art. 13 ust. 2 tego rozporządzenia, art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 303/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane, art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 304/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji przedsiębiorstw i personelu w odniesieniu do stacjonarnych systemów ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 305/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki dotyczące wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z rozdzielnic wysokiego napięcia, art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 306/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania i warunki wzajemnego uznawania certyfikacji personelu dokonującego odzysku rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń, art. 4 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 307/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. ustanawiającego na mocy rozporządzenia nr 842/2006 minimalne wymagania w zakresie programów szkoleniowych oraz warunki wzajemnego uznawania zaświadczeń o odbytym szkoleniu dla personelu w odniesieniu do wykorzystywanych w niektórych pojazdach silnikowych systemów klimatyzacyjnych zawierających niektóre fluorowane gazy cieplarniane, a także art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 308/2008 z dnia 2 kwietnia 2008 r. określającego zgodnie z rozporządzeniem nr 842/2006 formę powiadamiania o programach szkoleń i certyfikacji państw członkowskich.

| 2) | Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 409 z 17.11.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/17

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 18 czerwca 2015 r. – Wadzim Ipatau/Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-535/14 P) (1)

((Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Republiki Białorusi - Dopuszczalność - Termin do wniesienia skargi - Pomoc w zakresie kosztów postępowania - Skutek zawieszający - Skuteczna ochrona sądowa - Prawo do obrony - Zasada proporcjonalności))

(2015/C 279/20)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Wadzim Ipatau (przedstawiciel: adwokat M. Michalauskas)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert i B. Driessen, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Wadzim Ipatau pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Wadzim Ipatau pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

---

(1)  
  Dz.U. C 26 z 26.1.2015.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/17 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 13 maja 2015 r. – Elisabeth Schmitt/TÜV Rheinland LGA Products GmbH

(Sprawa C-219/15)

(2015/C 279/21)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Elisabeth Schmitt

Strona pozwana: TÜV Rheinland LGA Products GmbH

Pytania prejudycjalne

Czy celem i intencją dyrektywy (1) jest, aby jednostka notyfikowana, której powierzono dokonanie audytu systemu jakości, badanie projektu produktu i nadzór, działała w przypadku wyrobów medycznych objętych klasą III w celu ochrony wszystkich potencjalnych pacjentów i z tego względu mogła ponosić wobec danych pacjentów bezpośrednią i nieograniczoną odpowiedzialność w razie zawinionego naruszenia obowiązku?

Czy z postanowień załącznika II do dyrektywy 93/42/EWG wynika, że na jednostce notyfikowanej, której zlecono dokonanie audytu systemu jakości, badanie projektu produktu i nadzór, ciąży w przypadku wyrobów medycznych objętych klasą III ogólny lub przynajmniej odnoszący się do uzasadnionych przypadków obowiązek badania produktu?

Czy z postanowień załącznika II do dyrektywy 93/42/EWG wynika, że na jednostce notyfikowanej, której zlecono dokonanie audytu systemu jakości, badanie projektu produktu i nadzór, kontrolę ciąży w przypadku wyrobów medycznych objętych klasą III ogólny lub przynajmniej odnoszący się do uzasadnionych przypadków obowiązek sprawdzenia dokumentacji handlowej wytwórcy i/lub przeprowadzenia niezapowiedzianej kontroli?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca wyrobów medycznych, Dz.U. L 169, s. 1., zmieniona dyrektywą 2007/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającą dyrektywę Rady 90/385/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania, dyrektywę Rady 93/42/EWG dotyczącą wyrobów medycznych oraz dyrektywę 98/8/WE dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych, Dz.U. L 247, s. 21.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/18 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 27 maja 2015 r. – Lesoochranárske zoskupenie VLK/Obvodný úrad Trenčín

(Sprawa C-243/15)

(2015/C 279/22)

Język postępowania: słowacki

Sąd odsyłający

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Lesoochranárske zoskupenie VLK

Strona pozwana: Obvodný úrad Trenčín

Przy udziale: Biely potok, a.s.

Pytanie prejudycjalne

Czy można zagwarantować ustanowione w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu w wypadku zarzucanego naruszenia prawa do wysokiego poziomu ochrony środowiska, wykonanego przede wszystkim poprzez warunki stworzone przez Unię Europejską w dyrektywie Rady 92/43/EWG (1) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, które to prawo służy przede wszystkim uzyskaniu opinii społeczeństwa co do przedsięwzięcia, które prawdopodobnie może znacząco oddziaływać na specjalne obszary ochrony w ramach europejskiej sieci ekologicznej NATURA 2000, oraz prawo, które skarżący jako organizacja pożytku publicznego działająca na płaszczyźnie krajowej w dziedzinie ochrony środowiska podnosi na podstawie art. 9 konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do [wymiaru] sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska i w granicach określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku Lesoochranárske zoskupenie (C-240/09, EU:C:2011:125), również wtedy gdy sąd krajowy zamyka sądową kontrolę w sporze dotyczącym legalności decyzji o nieprzyznaniu statusu strony w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia, jak to ma miejsce w postępowaniu głównym, a zainteresowanemu sugeruje wniesienie skargi jako stronie pominiętej w danym postępowaniu administracyjnym?

---

(1)  
  Dz.U. L 206, s. 7; wydanie specjalne 15/002, s. 102.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Hannover (Niemcy) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH.

(Sprawa C-257/15)

(2015/C 279/23)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Hannover

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Michael Ihden, Gisela Brinkmann.

Strona pozwana: TUIfly GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że nadzwyczajne okoliczności, które wystąpiły podczas lotu przesiadkowego w ramach całkowitej podróży lotniczej, stanowią nadal nadzwyczajne okoliczności w odniesieniu do lotu będącego przedmiotem sporu, w wypadku gdy obsługujący przewoźnik lotniczy ma możliwość uniknięcia opóźnienia na dalszych etapach podróży w ten sposób, że poszczególne loty stanowiące część całkowitej podróży nie zostaną przeprowadzone? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że nadzwyczajne okoliczności, które wystąpiły podczas lotu przesiadkowego w ramach całkowitej podróży lotniczej, stanowią nadal nadzwyczajne okoliczności w odniesieniu do lotu będącego przedmiotem sporu, w wypadku gdy obsługujący przewoźnik lotniczy ma możliwość uniknięcia opóźnienia na dalszych etapach podróży w ten sposób, że poszczególne loty stanowiące część całkowitej podróży nie zostaną przeprowadzone?

| 2. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1: Czy nadzwyczajne okoliczności muszą wystąpić tego samego dnia, dnia poprzedzającego czy może w ogóle jedynie w ramach planowanej założonej podróży? |
| --- | --- |

2.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1: Czy nadzwyczajne okoliczności muszą wystąpić tego samego dnia, dnia poprzedzającego czy może w ogóle jedynie w ramach planowanej założonej podróży?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91, Dz.U. L 46, s.1.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/19 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 8 czerwca 2015 r. – Fernand Ullens de Schooten/Ministre des Affaires Sociales et de la Santé publique, Ministre de la Justice

(Sprawa C-268/15)

(2015/C 279/24)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d'appel de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: Fernand Ullens de Schooten

Druga strona postępowania: Ministre des Affaires Sociales et de la Santé publique, Ministre de la Justice

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy prawo wspólnotowe, a w szczególności zasada skuteczności, wymaga, aby w pewnych okolicznościach, w szczególności takich jak omówione w pkt 38 niniejszego wyroku, określony w prawie krajowym termin przedawnienia, taki jak ten przewidziany przez ustawodawcę w art. 100 lois coordonnées sur la comptabilité de l’État dla roszczenia odszkodowawczego jednostki przeciwko État belge z tytułu naruszenia art. 43 traktatu WE (obecnie art. 49 TFUE), rozpoczynał bieg dopiero wówczas, gdy naruszenie to zostanie stwierdzone, a jeżeli nie to czy zasada skuteczności jest w tych okolicznościach dostatecznie zagwarantowana, gdy jednostka ta ma możliwość przerwania biegu przedawnienia poprzez doręczenie dokumentu przez urzędnika sądowego? |
| --- | --- |

1)

Czy prawo wspólnotowe, a w szczególności zasada skuteczności, wymaga, aby w pewnych okolicznościach, w szczególności takich jak omówione w pkt 38 niniejszego wyroku, określony w prawie krajowym termin przedawnienia, taki jak ten przewidziany przez ustawodawcę w art. 100 lois coordonnées sur la comptabilité de l’État dla roszczenia odszkodowawczego jednostki przeciwko État belge z tytułu naruszenia art. 43 traktatu WE (obecnie art. 49 TFUE), rozpoczynał bieg dopiero wówczas, gdy naruszenie to zostanie stwierdzone, a jeżeli nie to czy zasada skuteczności jest w tych okolicznościach dostatecznie zagwarantowana, gdy jednostka ta ma możliwość przerwania biegu przedawnienia poprzez doręczenie dokumentu przez urzędnika sądowego?

| 2) | Czy art. 43 WE, 49 WE i 56 WE oraz pojęcie „stanu faktycznego o charakterze wyłącznie wewnętrznym”, które może ograniczyć powoływanie się na te przepisy przez podmiot prawny w ramach sporu przed sądem krajowym, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one stosowaniu prawa [Unii] w sporze pomiędzy obywatelem belgijskim a État belge dotyczącym naprawienia szkód wynikłych z zarzucanego naruszenia prawa wspólnotowego, polegającego na przyjęciu i utrzymywaniu w mocy belgijskich przepisów prawnych takich jak art. 3 arrêté royal nro143 z dnia 30 grudnia 1982 r., który ma zastosowanie bez różnicy zarówno do osób krajowych, jak i do obywateli innych państw członkowskich? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 43 WE, 49 WE i 56 WE oraz pojęcie „stanu faktycznego o charakterze wyłącznie wewnętrznym”, które może ograniczyć powoływanie się na te przepisy przez podmiot prawny w ramach sporu przed sądem krajowym, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one stosowaniu prawa [Unii] w sporze pomiędzy obywatelem belgijskim a État belge dotyczącym naprawienia szkód wynikłych z zarzucanego naruszenia prawa wspólnotowego, polegającego na przyjęciu i utrzymywaniu w mocy belgijskich przepisów prawnych takich jak art. 3 arrêté royal nro143 z dnia 30 grudnia 1982 r., który ma zastosowanie bez różnicy zarówno do osób krajowych, jak i do obywateli innych państw członkowskich?

| 3) | Czy zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że nie pozwalają one pominąć zasady powagi rzeczy osądzonej, gdy chodzi o ponowne rozpoznanie lub uchylenie orzeczenia sądowego korzystającego z powagi rzeczy osądzonej, które okazuje się sprzeczne z prawem [Unii], natomiast pozwalają pominąć krajową zasadę powagi rzeczy osądzonej, wówczas gdy prowadziłaby ona do wydania, na podstawie tego orzeczenia sądowego korzystającego z powagi rzeczy osądzonej lecz sprzecznego z prawem [Unii], innego orzeczenia sądowego, które utrwalałoby naruszenie prawa [Unii] przez to pierwsze orzeczenie sądowe? |
| --- | --- |

3)

Czy zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że nie pozwalają one pominąć zasady powagi rzeczy osądzonej, gdy chodzi o ponowne rozpoznanie lub uchylenie orzeczenia sądowego korzystającego z powagi rzeczy osądzonej, które okazuje się sprzeczne z prawem [Unii], natomiast pozwalają pominąć krajową zasadę powagi rzeczy osądzonej, wówczas gdy prowadziłaby ona do wydania, na podstawie tego orzeczenia sądowego korzystającego z powagi rzeczy osądzonej lecz sprzecznego z prawem [Unii], innego orzeczenia sądowego, które utrwalałoby naruszenie prawa [Unii] przez to pierwsze orzeczenie sądowe?

| 4) | Czy Trybunał mógłby potwierdzić, że pytanie dotyczące ustalenia, czy zasada powagi rzeczy osądzonej powinna zostać pominięta w przypadku sprzecznego z prawem [Unii] orzeczenia sądowego korzystającego z powagi rzeczy osądzonej, w ramach żądania ponownego rozpoznania lub uchylenia tego orzeczenia, nie jest pytaniem co do istoty identycznym w rozumieniu wyroków Da Costa i CILFIT jak pytanie dotyczące ustalenia, czy zasada powagi rzeczy osądzonej jest sprzeczna z prawem [Unii] w kontekście żądania wydania (nowego) orzeczenia, które mogłoby utrwalać naruszenie prawa [Unii], wobec czego sąd orzekający w ostatniej instancji nie może uchylić się od obowiązku wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym? |
| --- | --- |

4)

Czy Trybunał mógłby potwierdzić, że pytanie dotyczące ustalenia, czy zasada powagi rzeczy osądzonej powinna zostać pominięta w przypadku sprzecznego z prawem [Unii] orzeczenia sądowego korzystającego z powagi rzeczy osądzonej, w ramach żądania ponownego rozpoznania lub uchylenia tego orzeczenia, nie jest pytaniem co do istoty identycznym w rozumieniu wyroków Da Costa i CILFIT jak pytanie dotyczące ustalenia, czy zasada powagi rzeczy osądzonej jest sprzeczna z prawem [Unii] w kontekście żądania wydania (nowego) orzeczenia, które mogłoby utrwalać naruszenie prawa [Unii], wobec czego sąd orzekający w ostatniej instancji nie może uchylić się od obowiązku wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym?

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/20 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) w dniu 8 czerwca 2015 r. – Swiss International Air Lines AG/The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency

(Sprawa C-272/15)

(2015/C 279/25)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Swiss International Air Lines AG

Strona pozwana: The Secretary of State for Energy and Climate Change, Environment Agency

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 377/2013/UE z dnia 24 kwietnia 2013 r. (zwana dalej „decyzją”) (1) narusza wyrażoną w prawie Unii zasadę ogólną równego traktowania w zakresie, w jakim ustanawia moratorium na wymogi dotyczące przekazywania przydziałów emisji przewidziane w dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. (2)(ze zmianami wprowadzonymi różnymi aktami prawnymi, w tym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/101/WE z dnia 19 listopada 2008 r. (3)) w odniesieniu do lotów między państwami należącymi do EOG i niemal wszystkimi państwami nienależącymi do EOG, zaś nie rozszerza zakresu tego moratorium na loty między państwami EOG a Szwajcarią? |
| --- | --- |

1)

Czy decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 377/2013/UE z dnia 24 kwietnia 2013 r. (zwana dalej „decyzją”) (1) narusza wyrażoną w prawie Unii zasadę ogólną równego traktowania w zakresie, w jakim ustanawia moratorium na wymogi dotyczące przekazywania przydziałów emisji przewidziane w dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. (2)(ze zmianami wprowadzonymi różnymi aktami prawnymi, w tym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/101/WE z dnia 19 listopada 2008 r. (3)) w odniesieniu do lotów między państwami należącymi do EOG i niemal wszystkimi państwami nienależącymi do EOG, zaś nie rozszerza zakresu tego moratorium na loty między państwami EOG a Szwajcarią?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej: jaki środek prawny powinien przysługiwać skarżącemu znajdującemu się w sytuacji Swiss International Airlines AG, która przekazała przydziały emisji w odniesieniu do lotów między państwami EOG a Szwajcarią, które miały miejsce w 2012 r., w celu przywrócenia stanu, w którym skarżący znajdowałby się, gdyby z zakresu moratorium nie wyłączono lotów między państwami EOG a Szwajcarią? W szczególności:






  a) | Czy należy skorygować rejestr w taki sposób, aby odzwierciedlał mniejszą liczbę przydziałów, jaką taki skarżący byłby zobowiązany przekazać w przypadku, gdyby loty do Szwajcarii lub z tego państwa były objęte zakresem moratorium? |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej: jaki środek prawny powinien przysługiwać skarżącemu znajdującemu się w sytuacji Swiss International Airlines AG, która przekazała przydziały emisji w odniesieniu do lotów między państwami EOG a Szwajcarią, które miały miejsce w 2012 r., w celu przywrócenia stanu, w którym skarżący znajdowałby się, gdyby z zakresu moratorium nie wyłączono lotów między państwami EOG a Szwajcarią? W szczególności:

a)

Czy należy skorygować rejestr w taki sposób, aby odzwierciedlał mniejszą liczbę przydziałów, jaką taki skarżący byłby zobowiązany przekazać w przypadku, gdyby loty do Szwajcarii lub z tego państwa były objęte zakresem moratorium?

| b) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej: jakie (o ile w ogóle jakiekolwiek) działania winien podjąć właściwy organ krajowy lub sąd krajowy, aby spowodować, że dodatkowe przekazane przydziały zostaną zwrócone wyżej wymienionemu skarżącemu? |
| --- | --- |

b)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej: jakie (o ile w ogóle jakiekolwiek) działania winien podjąć właściwy organ krajowy lub sąd krajowy, aby spowodować, że dodatkowe przekazane przydziały zostaną zwrócone wyżej wymienionemu skarżącemu?

| c) | Czy wyżej wymieniony skarżący ma prawo wystąpić z roszczeniem o odszkodowanie na podstawie art. 340 TFUE przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie z tytułu szkody, której doznał na skutek wynikającego z decyzji obowiązku przekazania dodatkowych przydziałów? |
| --- | --- |

c)

Czy wyżej wymieniony skarżący ma prawo wystąpić z roszczeniem o odszkodowanie na podstawie art. 340 TFUE przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie z tytułu szkody, której doznał na skutek wynikającego z decyzji obowiązku przekazania dodatkowych przydziałów?

| d) | Czy skarżący powinien otrzymać inną formę zadośćuczynienia, a jeśli tak, to jaką? |
| --- | --- |

d)

Czy skarżący powinien otrzymać inną formę zadośćuczynienia, a jeśli tak, to jaką?

---

(1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 377/2013/UE z dnia 24 kwietnia 2013 r. wprowadzająca tymczasowe odstępstwo od dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz.U. L 113, s. 1).

(2)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 275, s. 32).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/101/WE z dnia 19 listopada 2008 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 8, s. 3).

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/21 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 8 czerwca 2015 r. – ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited/TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited

(Sprawa C-275/15)

(2015/C 279/26)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division).

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited.

Strona pozwana: TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited.

Interwenienci: Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Virgin Media Limited.

Pytania prejudycjalne

Pytania dotyczą wykładni art. 9 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (1) (zwanej dalej „dyrektywą”), a konkretnie zdania „
  Niniejsza dyrektywa nie narusza [...] w szczególności [...] dostępu drogą kablową do usług radiowych i telewizyjnych
  ”:

| 1) | Czy cytowane zdanie pozwala na dalsze stosowanie przepisu prawa krajowego ze zdefiniowanym w tym prawie zakresem terminu „kabel”, czy też zakres wymienionej części art. 9 jest wyznaczony definicją terminu „kabel” zawartą w prawie Unii? |
| --- | --- |

1)

Czy cytowane zdanie pozwala na dalsze stosowanie przepisu prawa krajowego ze zdefiniowanym w tym prawie zakresem terminu „kabel”, czy też zakres wymienionej części art. 9 jest wyznaczony definicją terminu „kabel” zawartą w prawie Unii?

| 2) | Jeśli termin „kabel” zawarty w art. 9 został zdefiniowany w prawie Unii, jakie jest jego znaczenia? W szczególności:






  (a) | Czy ma on technologicznie konkretne znaczenie, ograniczone do tradycyjnych sieci kablowych eksploatowanych przez działające w oparciu o tradycyjną technologię podmioty świadczące usługi drogą kablową? albo |
| --- | --- | --- |

2)

Jeśli termin „kabel” zawarty w art. 9 został zdefiniowany w prawie Unii, jakie jest jego znaczenia? W szczególności:

(a)

Czy ma on technologicznie konkretne znaczenie, ograniczone do tradycyjnych sieci kablowych eksploatowanych przez działające w oparciu o tradycyjną technologię podmioty świadczące usługi drogą kablową? albo

| (b) | Czy ma on technologicznie neutralne znaczenie, które obejmuje funkcjonalnie podobne usługi transmitowane przez Internet? |
| --- | --- |

(b)

Czy ma on technologicznie neutralne znaczenie, które obejmuje funkcjonalnie podobne usługi transmitowane przez Internet?

| (c) | W obu przypadkach, czy termin ten obejmuje przekazywanie energii mikrofalowej pomiędzy stałymi punktami naziemnymi? |
| --- | --- |

(c)

W obu przypadkach, czy termin ten obejmuje przekazywanie energii mikrofalowej pomiędzy stałymi punktami naziemnymi?

| 3) | Czy cytowane zdanie ma zastosowanie do (1) przepisów, które wymagają, by łącza kablowe retransmitowały pewne przekazy albo (2) przepisów, które pozwalają na retransmisję przekazów drogą kablową (a) w przypadku gdy retransmisje są równoczesne i ograniczone do obszarów, na których przekazy były przeznaczone do odbioru lub (b) w przypadku gdy chodzi o retransmisje przekazów w kanałach, które podlegają pewnym obowiązkom z tytułu świadczenia usług publicznych? |
| --- | --- |

3)

Czy cytowane zdanie ma zastosowanie do (1) przepisów, które wymagają, by łącza kablowe retransmitowały pewne przekazy albo (2) przepisów, które pozwalają na retransmisję przekazów drogą kablową (a) w przypadku gdy retransmisje są równoczesne i ograniczone do obszarów, na których przekazy były przeznaczone do odbioru lub (b) w przypadku gdy chodzi o retransmisje przekazów w kanałach, które podlegają pewnym obowiązkom z tytułu świadczenia usług publicznych?

| 4) | Jeśli zakres terminu „kabel” zawartego w art. 9 jest zdefiniowany w prawie krajowym, czy właściwy przepis prawa krajowego podlega następującym zasadom Unii Europejskiej: zasadzie proporcjonalności oraz zasadzie sprawiedliwego wyważenia pomiędzy prawami właścicieli praw autorskich, prawami właścicieli łączy kablowych oraz interesem publicznym? |
| --- | --- |

4)

Jeśli zakres terminu „kabel” zawartego w art. 9 jest zdefiniowany w prawie krajowym, czy właściwy przepis prawa krajowego podlega następującym zasadom Unii Europejskiej: zasadzie proporcjonalności oraz zasadzie sprawiedliwego wyważenia pomiędzy prawami właścicieli praw autorskich, prawami właścicieli łączy kablowych oraz interesem publicznym?

| 5) | Czy art. 9 ogranicza się do przepisów prawa krajowego obowiązujących – w dniu, w którym uzgodniono treść dyrektywy, – w dniu, w którym dyrektywa ta weszła w życie, – w ostatnim dniu przewidzianym na wykonanie dyrektywy, czy też ma on również zastosowanie do kolejnych przepisów prawa krajowego, które dotyczą dostępu drogą kablową do usług radiowych i telewizyjnych? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 9 ogranicza się do przepisów prawa krajowego obowiązujących – w dniu, w którym uzgodniono treść dyrektywy, – w dniu, w którym dyrektywa ta weszła w życie, – w ostatnim dniu przewidzianym na wykonanie dyrektywy, czy też ma on również zastosowanie do kolejnych przepisów prawa krajowego, które dotyczą dostępu drogą kablową do usług radiowych i telewizyjnych?

---

(1)  
  Dz.U. L 167, s. 10.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/22 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 10 czerwca 2015 r. – Office national de l'emploi (ONEm), M/M, Office national de l'emploi (ONEm), Caisse Auxiliaire de Paiement des Allocations de Chômage (CAPAC)

(Sprawa C-284/15)

(2015/C 279/27)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Office national de l'emploi (ONEm),M

Strona pozwana: M, Office national de l'emploi (ONEm), Caisse Auxiliaire de Paiement des Allocations de Chômage (CAPAC)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 67 ust. 3 rozporządzenia nr 1408/71 (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis ten stoi na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie odmówiło sumowania okresów zatrudnienia niezbędnych dla przyznania zasiłku dla bezrobotnych mającego na celu uzupełnienie dochodów z pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy, w przypadku gdy zatrudnienie w ramach tego stosunku pracy nie było poprzedzone żadnym okresem ubezpieczenia lub zatrudnienia w tym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 67 ust. 3 rozporządzenia nr 1408/71 (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis ten stoi na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie odmówiło sumowania okresów zatrudnienia niezbędnych dla przyznania zasiłku dla bezrobotnych mającego na celu uzupełnienie dochodów z pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy, w przypadku gdy zatrudnienie w ramach tego stosunku pracy nie było poprzedzone żadnym okresem ubezpieczenia lub zatrudnienia w tym państwie członkowskim?

| 2) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pierwsze pytanie: czy art. 67 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zabezpieczenia społecznego nr 1408/71 jest zgodny w szczególności z:






  — | art. 48 TFUE w zakresie, w jakim warunek, od którego spełnienia art. 67 ust. 3 uzależnia sumowanie okresów zatrudnienia, może ograniczać swobodę przepływu pracowników i w niektórych przypadkach ich dostęp do zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, |
| --- | --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pierwsze pytanie: czy art. 67 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zabezpieczenia społecznego nr 1408/71 jest zgodny w szczególności z:

—

art. 48 TFUE w zakresie, w jakim warunek, od którego spełnienia art. 67 ust. 3 uzależnia sumowanie okresów zatrudnienia, może ograniczać swobodę przepływu pracowników i w niektórych przypadkach ich dostęp do zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy,

| — | art. 45 TFUE, który „obejmuje zniesienie wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową między pracownikami państw członkowskich w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy” i gwarantuje pracownikom prawo „ubiegania się o rzeczywiście oferowane miejsca pracy” (w tym również o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy) w innych państwach członkowskich, „swobodnego przemieszczania się w tym celu po terytorium państw członkowskich” i przebywania w nich „w celu podjęcia tam pracy, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi dotyczącymi zatrudniania pracowników tego państwa”, |
| --- | --- |

—

art. 45 TFUE, który „obejmuje zniesienie wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową między pracownikami państw członkowskich w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy” i gwarantuje pracownikom prawo „ubiegania się o rzeczywiście oferowane miejsca pracy” (w tym również o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy) w innych państwach członkowskich, „swobodnego przemieszczania się w tym celu po terytorium państw członkowskich” i przebywania w nich „w celu podjęcia tam pracy, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi dotyczącymi zatrudniania pracowników tego państwa”,

| — | art. 15 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, który stanowi, że „[k]ażdy obywatel ma swobodę poszukiwania zatrudnienia, wykonywania pracy [...] w każdym państwie członkowskim”? |
| --- | --- |

—

art. 15 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, który stanowi, że „[k]ażdy obywatel ma swobodę poszukiwania zatrudnienia, wykonywania pracy [...] w każdym państwie członkowskim”?

---

(1)  rozporządzenie Rady (EWG) z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i zaktualizowanym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. (Dz.U. L 28, s. 1), zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1606/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. (Dz.U. L 209, s. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie zabezpieczenia społecznego nr 1408/71”).

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/23 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 15 czerwca 2015 r. – Patrice D'Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL/Région wallonne

(Sprawa C-290/15)

(2015/C 279/28)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Conseil d'État

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Patrice D'Oultremont, Henri Tumelaire, François Boitte, Éoliennes à tout prix? ASBL

Strona pozwana: Région Wallonne

Pytania prejudycjalne

Czy art. 2 lit. a) i art. 3 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/42/WE (1) dotyczące oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko implikują, że za „plan lub program” w rozumieniu tych przepisów należy uznać zarządzenie wykonawcze, które zawiera szereg przepisów dotyczących instalacji turbin wiatrowych, w tym środki bezpieczeństwa, kontroli, przywrócenia do stanu poprzedniego oraz środki odnoszące się do zabezpieczenia finansowego, a także normy dotyczące poziomu hałasu określone w odniesieniu do obszarów planistycznych, które to przepisy regulują wydawanie zezwoleń administracyjnych dających wykonawcy prawo do instalacji i eksploatacji urządzeń podlegających z mocy prawa ocenie wpływu na środowisko na podstawie prawa krajowego?

---

(1)  Dyrektywa 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197, s. 30).

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 czerwca 2015 r. – Ana María Palacios Martínez/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

(Sprawa C-307/15)

(2015/C 279/29)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Provincial de Alicante

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ana María Palacios Martínez.

Strona pozwana: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jest zgodne z zasadą braku związania, zawartą w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, aby skutki restytucyjne wynikające ze stwierdzenia nieważności zawartej w umowie kredytu klauzuli dolnego progu z uwagi na jej nieuczciwy charakter wywoływane były nie od dnia zawarcia umowy lecz od późniejszej chwili? |
| --- | --- |

1)

Czy jest zgodne z zasadą braku związania, zawartą w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, aby skutki restytucyjne wynikające ze stwierdzenia nieważności zawartej w umowie kredytu klauzuli dolnego progu z uwagi na jej nieuczciwy charakter wywoływane były nie od dnia zawarcia umowy lecz od późniejszej chwili?

| 2) | Czy kryterium dobrej wiary zainteresowanych, które stanowi podstawę do ograniczania mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, stanowi pojęcie autonomiczne prawa Unii podlegające jednolitej wykładni we wszystkich państwach członkowskich? |
| --- | --- |

2)

Czy kryterium dobrej wiary zainteresowanych, które stanowi podstawę do ograniczania mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, stanowi pojęcie autonomiczne prawa Unii podlegające jednolitej wykładni we wszystkich państwach członkowskich?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie przesłanki należy uwzględnić w celu stwierdzenia istnienia dobrej wiary zainteresowanych? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie przesłanki należy uwzględnić w celu stwierdzenia istnienia dobrej wiary zainteresowanych?

| 4) | W każdym przypadku, czy z dobrą wiarą zainteresowanych da się pogodzić działanie przedsiębiorcy, [który] przygotowując umowę doprowadził do nieprzejrzystości decydującej o nieuczciwym charakterze klauzuli? |
| --- | --- |

4)

W każdym przypadku, czy z dobrą wiarą zainteresowanych da się pogodzić działanie przedsiębiorcy, [który] przygotowując umowę doprowadził do nieprzejrzystości decydującej o nieuczciwym charakterze klauzuli?

| 5) | Czy ryzyko poważnych komplikacji, które stanowi podstawę ograniczenia mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, jest pojęciem autonomicznym prawa Unii podlegającym jednolitej wykładani we wszystkich państwach członkowskich? |
| --- | --- |

5)

Czy ryzyko poważnych komplikacji, które stanowi podstawę ograniczenia mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, jest pojęciem autonomicznym prawa Unii podlegającym jednolitej wykładani we wszystkich państwach członkowskich?

| 6) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy wziąć pod uwagę? |
| --- | --- |

6)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy wziąć pod uwagę?

| 7) | Czy ryzyko poważnych komplikacji należy oceniać biorąc pod uwagę jedynie komplikacje, które mogą powstać po stronie przedsiębiorcy, czy też należy również uwzględniać szkodę powstającą po stronie konsumentów z uwagi na brak pełnego zwrotu kwot zapłaconych na podstawie wspomnianej klauzuli dolnego progu? |
| --- | --- |

7)

Czy ryzyko poważnych komplikacji należy oceniać biorąc pod uwagę jedynie komplikacje, które mogą powstać po stronie przedsiębiorcy, czy też należy również uwzględniać szkodę powstającą po stronie konsumentów z uwagi na brak pełnego zwrotu kwot zapłaconych na podstawie wspomnianej klauzuli dolnego progu?

---

(1)  
  Dz.U. L 95, s. 29.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/24 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante (Hiszpania) w dniu 25 czerwca 2015 r. – Banco Popular Español, S.A./Emilio Irles López i Teresa Torres Andreu

(Sprawa C-308/15)

(2015/C 279/30)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Provincial de Alicante.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Banco Popular Español, S.A.

Strona pozwana: Emilio Irles López i Teresa Torres Andreu.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jest zgodne z zasadą braku związania, zawartą w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, aby skutki restytucyjne wynikające ze stwierdzenia nieważności zawartej w umowie kredytu klauzuli dolnego progu z uwagi na jej nieuczciwy charakter wywoływane były nie od dnia zawarcia umowy lecz od późniejszej chwili? |
| --- | --- |

1)

Czy jest zgodne z zasadą braku związania, zawartą w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, aby skutki restytucyjne wynikające ze stwierdzenia nieważności zawartej w umowie kredytu klauzuli dolnego progu z uwagi na jej nieuczciwy charakter wywoływane były nie od dnia zawarcia umowy lecz od późniejszej chwili?

| 2) | Czy kryterium dobrej wiary zainteresowanych, które stanowi podstawę do ograniczania mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, stanowi pojęcie autonomiczne prawa Unii podlegające jednolitej wykładni we wszystkich państwach członkowskich? |
| --- | --- |

2)

Czy kryterium dobrej wiary zainteresowanych, które stanowi podstawę do ograniczania mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, stanowi pojęcie autonomiczne prawa Unii podlegające jednolitej wykładni we wszystkich państwach członkowskich?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie przesłanki należy uwzględnić w celu stwierdzenia istnienia dobrej wiary zainteresowanych? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie przesłanki należy uwzględnić w celu stwierdzenia istnienia dobrej wiary zainteresowanych?

| 4) | W każdym przypadku, czy z dobrą wiarą zainteresowanych da się pogodzić działanie przedsiębiorcy, [który] przygotowując umowę doprowadził do nieprzejrzystości decydującej o nieuczciwym charakterze klauzuli? |
| --- | --- |

4)

W każdym przypadku, czy z dobrą wiarą zainteresowanych da się pogodzić działanie przedsiębiorcy, [który] przygotowując umowę doprowadził do nieprzejrzystości decydującej o nieuczciwym charakterze klauzuli?

| 5) | Czy ryzyko poważnych komplikacji, które stanowi podstawę ograniczenia mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, jest pojęciem autonomicznym prawa Unii podlegającym jednolitej wykładani we wszystkich państwach członkowskich? |
| --- | --- |

5)

Czy ryzyko poważnych komplikacji, które stanowi podstawę ograniczenia mocy wstecznej wynikającej ze [stwierdzenia] nieuczciwego charakteru warunku, jest pojęciem autonomicznym prawa Unii podlegającym jednolitej wykładani we wszystkich państwach członkowskich?

| 6) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy wziąć pod uwagę? |
| --- | --- |

6)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie kryteria należy wziąć pod uwagę?

| 7) | Czy ryzyko poważnych komplikacji należy oceniać biorąc pod uwagę jedynie komplikacje, które mogą powstać po stronie przedsiębiorcy, czy też należy również uwzględniać szkodę powstającą po stronie konsumentów z uwagi na brak pełnego zwrotu kwot zapłaconych na podstawie wspomnianej klauzuli dolnego progu? |
| --- | --- |

7)

Czy ryzyko poważnych komplikacji należy oceniać biorąc pod uwagę jedynie komplikacje, które mogą powstać po stronie przedsiębiorcy, czy też należy również uwzględniać szkodę powstającą po stronie konsumentów z uwagi na brak pełnego zwrotu kwot zapłaconych na podstawie wspomnianej klauzuli dolnego progu?

| 8) | Czy zgodne z ustanowioną w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG zasadą niezwiązania konsumenta nieuczciwymi warunkami umownymi oraz z zasadą skutecznej ochrony sądowej ustanowioną w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) jest automatyczne rozszerzenie wspomnianego ograniczenia skutków restytucyjnych wynikających z nieważności klauzuli dolnego progu stwierdzonej w ramach postępowania wszczętego przez stowarzyszenie konsumentów przeciwko [trzem] instytucjom finansowym na powództwa indywidualne o stwierdzenie nieważności klauzuli dolnego progu z powodu jej nieuczciwego charakteru wniesione przez klientów będących konsumentami, którzy zawarli umowę o kredyt hipoteczny z różnymi instytucjami finansowymi? |
| --- | --- |

8)

Czy zgodne z ustanowioną w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG zasadą niezwiązania konsumenta nieuczciwymi warunkami umownymi oraz z zasadą skutecznej ochrony sądowej ustanowioną w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) jest automatyczne rozszerzenie wspomnianego ograniczenia skutków restytucyjnych wynikających z nieważności klauzuli dolnego progu stwierdzonej w ramach postępowania wszczętego przez stowarzyszenie konsumentów przeciwko [trzem] instytucjom finansowym na powództwa indywidualne o stwierdzenie nieważności klauzuli dolnego progu z powodu jej nieuczciwego charakteru wniesione przez klientów będących konsumentami, którzy zawarli umowę o kredyt hipoteczny z różnymi instytucjami finansowymi?

---

(1)  
  Dz.U. L 95, s. 29.

(2)  
  DO 2000, C 364, s. 1

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/25 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour administrative d’appel de Paris (Francja) w dniu 29 czerwca 2015 r. – Overseas Financial Limited, Oaktree Finance Limited/Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique

(Sprawa C-319/15)

(2015/C 279/31)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour administrative d’appel de Paris

Strony w postępowaniu głównym

Strony skarżące: Overseas Financial Limited, Oaktree Finance Limited

Strona pozwana: Ministre de l’économie, de l’industrie et du numérique

Pytanie prejudycjalne

Czy przepisy art. 17 rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r.
   (1) naruszają art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 1 Protokołu dodatkowego nr 1 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, chroniące prawo własności, w związku z art. 47 karty i art. 6 ust. 1 konwencji gwarantującymi prawo do wykonania orzeczeń sądowych w rozsądnym terminie zwłaszcza w zakresie, w jakim przepisy te nie przewidują możliwości uwolnienia zamrożonych środków finansowych, gdy osoba trzecia powołuje się na wierzytelność stwierdzoną orzeczeniem sądowym zasądzającym na rzecz tej osoby trzeciej odszkodowanie od osoby, która została wskazana jako podlegająca środkowi zamrożenia aktywów, wydanym w wyniku postępowania wszczętego przed tym wskazaniem i gdy te dwie osoby nie utrzymują jakichkolwiek relacji nawet pośrednio związanych z działaniami, których dotyczy rozporządzenie?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007 (Dz.U. L 281, s. 1).

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/26 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/26

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii

(Sprawa C-347/15)

(2015/C 279/32)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Mölls, J. Hottiaux i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Austrii uchybiła swoim zobowiązaniom z art. 6 ust. 3 dyrektywy 2012/34/UE (1) oraz z art. 6 ust. 1 w związku z pkt 5 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 (2) w ten sposób, że nie zobowiązała ÖBB Personenverkehr do publikacji wypłat publicznych rekompensat oraz kosztów i przychodów dla każdej umowy o świadczenie usług publicznych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Austrii uchybiła swoim zobowiązaniom z art. 6 ust. 3 dyrektywy 2012/34/UE (1) oraz z art. 6 ust. 1 w związku z pkt 5 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 (2) w ten sposób, że nie zobowiązała ÖBB Personenverkehr do publikacji wypłat publicznych rekompensat oraz kosztów i przychodów dla każdej umowy o świadczenie usług publicznych;

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Pozwana naruszyła swoje zobowiązania z dyrektywy 2012/34/UE oraz z rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.

Nie zapewniła ona, aby w odpowiednich zestawieniach rachunkowych fundusze publiczne na świadczenie usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego zostały przewidziane oddzielnie według umów, a koszty i przychody zostały oddzielnie wykazane i opublikowane. Tym samym pozwana naruszyła mające zastosowanie normy prawa Unii w dziedzinie kolei.

---

(1)  Dyrektywa 2012/34/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (wersja przekształcona), Dz.U. L 343, s. 32.

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70; Dz.U. L 315, s. 1.

---

Sąd

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/28

---

Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-516/10) (1)

((EFOGR - Sekcja Orientacji - Zmniejszenie pomocy finansowej - Program inicjatywy wspólnotowej Leader+ - Niedotrzymanie terminu wydania decyzji - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych))

(2015/C 279/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo E. Belliard, B. Cabouat, G. de Bergues, D. Colas i C. Candat, następnie D. Colas, C. Candat i J.S. Pilczer, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i G. von Rintelen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 5724 wersja ostateczna z dnia 23 sierpnia 2010 r. dotyczącej zastosowania korekt finansowych w odniesieniu do pomocy z Sekcji Orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przyznanej na rzecz programu inicjatywy wspólnotowej CCI 2000.FR.060.PC.001 (Francja –LEADER+)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2010) 5724 wersja ostateczna z dnia 23 sierpnia 2010 r. dotyczącej zastosowania korekt finansowych w odniesieniu do pomocy z Sekcji Orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przyznanej na rzecz programu inicjatywy wspólnotowej CCI 2000.FR.060.PC.001 (Francja – Leader+). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2010) 5724 wersja ostateczna z dnia 23 sierpnia 2010 r. dotyczącej zastosowania korekt finansowych w odniesieniu do pomocy z Sekcji Orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) przyznanej na rzecz programu inicjatywy wspólnotowej CCI 2000.FR.060.PC.001 (Francja – Leader+).

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Republikę Francuską. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Republikę Francuską.

---

(1)  
  Dz.U. C 13 z 15.1.2011.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/28 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/28

---

Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. – Włochy/Komisja

(Sprawa T-44/11) (1)

((EFOGR - Sekcja Gwarancji - EFRG i EFFROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Pomoc na produkcję mleka odtłuszczonego w proszku - Nieprawidłowości lub zaniedbania, które można przypisać organom administracji lub instytucjom państw członkowskich - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia - Zasada ne bis in idem - Rozsądny termin))

(2015/C 279/34)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez L. Ventrellę i G. Fienga, avvocati dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi i D. Nardi, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2010/668/UE z dnia 4 listopada 2010 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 288, s. 24) w zakresie, w jakim wyłącza ona niektóre wydatki dokonane przez Republikę Włoską.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Włoska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  
  Dz.U. C 80 z 12.3.2011.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/29 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/29

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – Nanu-Nana Joachim Hoepp/OHIM – Vincci Hoteles (NANU)

(Sprawa T-89/11) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NANU - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy NAMMU - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 279/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Nordemann i T. Boddien)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Vincci Hoteles, SA (Alcobendas, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 listopada 2010 r. (sprawa R 641/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Vincci Hoteles, SA a Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 113 z 9.4.2011.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/30

---

Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – European Dynamics Luxembourg i in./Komisja

(Sprawa T-536/11) (1)

((Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Świadczenie usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji - Klasyfikacja oferty jednego z oferentów w systemie kaskadowym dla poszczególnych części i klasyfikacja ofert pozostałych oferentów - Obowiązek uzasadnienia - Kryterium udzielenia zamówienia - Oczywisty błąd w ocenie - Odpowiedzialność pozaumowna))

(2015/C 279/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luksemburg), European Dynamics Belgium SA (Bruksela, Belgia) i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis, M. Dermitzakis i N. Theologou)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Delaude i V. Savov, a następnie S. Delaude, pełnomocnicy, wspierani przez O. Grabera-Soudry’ego, solicitor)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej z dnia 22 lipca 2011 r. o sklasyfikowaniu skarżących, w odniesieniu do ich ofert złożonych w przetargu AO 10340 dotyczącym świadczenia usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji komputerowych (Dz.U. 2011/S 66-106099), na trzecim miejscu w systemie kaskadowym dla części nr 1, na trzecim miejscu w systemie kaskadowym dla części nr 4 oraz na drugim miejscu w systemie kaskadowym dla części nr 3, a także decyzji o udzieleniu spornych zamówień innym oferentom, w zakresie, w jakim dotyczą one ich klasyfikacji, a po drugie, żądanie odszkodowania.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 355 z 3.12.2011.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/30 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/30

---

Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – Deutsche Rockwool Mineralwoll/OHIM – Ceramicas del Foix (Rock & Rock)

(Sprawa T-436/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy Rock & Rock - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe MASTERROCK, FIXROCK, FLEXIROCK, COVERROCK i CEILROCK - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/20])

(2015/C 279/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (przedstawiciel: adwokat J. Krenzel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Ceramicas del Foix, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Pérez Serrres i R. Guerras Mazón)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lipca 2012 r. (sprawa R 495/2011-2) wydaną w postępowaniu w sprawie unieważnienia prawa do znaku toczącym się pomiędzy Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG a Ceramicas del Foix, SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 379 z 8.12.2012.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/31 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/31

---

Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. Deutsche Rockwool Mineralwoll/OHIM – Redrock Construction (REDROCK)

(Sprawa T-548/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy REDROCK - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe ROCK, KEPROCK, FLEXIROCK, FORMROCK, FLOOR-ROCK, TERMAROCK, KLIMAROCK, SPEEDROCK, DUROCK, SPLITROCK, PLANAROCK, TOPROCK, KLEMMROCK, FIXROCK, SONOROCK PLUS, VARIROCK, SONOROCK et MASTERROCK - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 279/38)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (przedstawiciel: adwokat J. Krenzel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: V. Mahelka, P. Geroulakos i M. Rajh, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Redrock Construction s.r.o. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat D. Krofta)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 października 2012 r. (sprawa R 1596/2011-4) wydaną w postępowaniu w sprawie unieważnienia prawa do znaku toczącym się pomiędzy Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG a Redrock Construction s.r.o.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 63 z 2.3.2013

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/32 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/32

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – CMT/OHIM – Camomilla (Camomilla)

(Sprawy połączone T-98/13 i T-99/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzne wspólnotowe znaki towarowe Camomilla - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CAMOMILLA - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak złej wiary po stronie właściciela wspólnotowego znaku towarowego - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa towarów - Brak naruszenia renomy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 - Artykuł 53 ust. 1 lit a) rozporządzenia nr 207/2009)])

(2015/C 279/39)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Neapol, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Floridia, R. Floridia, M. Franzoni i G. Rubino)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Camomilla SpA (Buccinasco, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Tornato i M. Mussi)

Przedmiot

Skargi na decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 listopada 2012 r. (sprawy R 1615/2011-1 i R 1617/2011-1) dotyczące postępowań w sprawie unieważnienia prawa do znaku między CMT – Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) a Camomilla SpA.

Sentencja

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 141 z 18.5.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/33 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/33

---

Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. – CMT/OHIM – Camomilla (CAMOMILLA)

(Sprawa T-100/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy CAMOMILLA - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Camomilla - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak złej wiary po stronie właściciela wspólnotowego znaku towarowego - Względna podstawa odmowy rejestracji - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Dowody uzupełniające przedstawione przed izbą odwoławczą])

(2015/C 279/40)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) (Neapol, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Floridia, R. Floridia, M. Franzoni i G. Rubino)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Camomilla SpA (Buccinasco, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Tornato i M. Mussi)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 listopada 2012 r. (sprawa R 1616/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl) a Camomilla SpA.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 29 listopada 2012 r. (sprawa R 1616/2011-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 29 listopada 2012 r. (sprawa R 1616/2011-1).

| 2) | OHIM pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl). |
| --- | --- |

2)

OHIM pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez CMT Compagnia manifatture tessili Srl (CMT Srl).

| 3) | CAMOMILLA SpA pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

CAMOMILLA SpA pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 141 z 18.5.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/33 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/33

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Alpinestars Research/OHIM – Tung Cho i Wang Yu (A ASTER)

(Sprawa T-521/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego A ASTER - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy A-STARS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

(2015/C 279/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alpinestars Research Srl (Coste di Maser, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Dragotti, R. Valenti i S. Balice)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

Stronami postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również, interwenienci przed Sądem: Kean Tung Cho (Taizhong, Tajwan) oraz Ling-Yuan Wang Yu (Wuci Township, Tajwan)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lipca 2013 r. (sprawa R 2309/2012-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Alpinestars Research Srl, z jednej strony, a Keanem Tungiem Choem i Ling-Yuan Wang Yu, z drugiej strony.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 lipca 2013 r. (sprawa R 2309/2012-4). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 lipca 2013 r. (sprawa R 2309/2012-4).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 352 z 30.11.2013.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/34 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/34

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Axa Versicherung/Komisja

(Sprawa T-677/13) (1)

([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie stosowania reguł konkurencji - Wniosek dotyczący ogółu dokumentów - Odmowa dostępu - Wniosek dotyczący pojedynczego dokumentu - Spis treści - Obowiązek przeprowadzenia konkretnej i indywidualnej oceny - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Nadrzędny interes publiczny - Powództwo o odszkodowanie - Obowiązek uzasadnienia])

(2015/C 279/42)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Axa Versicherung AG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: C. Bahr, S. Dethof i A. Malec, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i H. Krämer, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów R. Van der Houta oraz A. Köhler)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG (Akwizgran, Niemcy) (przedstawiciele: B. Meyring i E. Venot, adwokaci)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Gestdem 2012/817 i 2012/3021 z dnia 29 października 2013 r., oddalającej dwa wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów zawartych w aktach sprawy COMP/39.125 (Szkło samochodowe).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Gestdem 2012/817 i 2012/3021 z dnia 29 października 2013 r., oddalającej dwa wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów zawartych w aktach sprawy COMP/39.125 (Szkło samochodowe), w zakresie, w jakim Komisja odmawia w niej spółce Axa Versicherung AG udzielenia dostępu do odniesień do „dokumentów przekazanych w ramach programu łagodzenia sankcji”, wskazanych w spisie treści tych akt. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Gestdem 2012/817 i 2012/3021 z dnia 29 października 2013 r., oddalającej dwa wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów zawartych w aktach sprawy COMP/39.125 (Szkło samochodowe), w zakresie, w jakim Komisja odmawia w niej spółce Axa Versicherung AG udzielenia dostępu do odniesień do „dokumentów przekazanych w ramach programu łagodzenia sankcji”, wskazanych w spisie treści tych akt.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Axa Versicherung i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Axa Versicherung i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

| 4) | Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/35 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/35

---

Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2015 r. – Federcoopesca i in./Komisja

(Sprawa T-312/14) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Rybołówstwo - Wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa - Decyzja Komisji wprowadzająca plan działania mający na celu uzupełnienie braków we włoskim systemie kontroli rybołówstwa - Akt niezmieniający samodzielnie sytuacji prawnej skarżącego - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność))

(2015/C 279/43)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Federazione nazionale delle cooperative della pesca (Federcoopesca) (Rzym, Włochy); Associazione Lega Pesca (Rzym); Associazione generale cooperative italiane settore agro ittico alimentare (AGCI AGR IT AL) (Rzym) (przedstawiciele: adwokaci L. Caroli, S. Ventura i V. Cannizzaro)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i D. Nardi, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2013) 8635 wersja ostateczna z dnia 6 grudnia 2013 r. dotyczącej wprowadzenia planu działania mającego na celu uzupełnienie braków we włoskim systemie kontroli rybołówstwa.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Federazione nazionale delle cooperative della pesca (Federcoopesca), Associazione Lega Pesca i Associazione generale cooperative italiane settore agro ittico alimentare (AGCI AGR IT AL) zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Federazione nazionale delle cooperative della pesca (Federcoopesca), Associazione Lega Pesca i Associazione generale cooperative italiane settore agro ittico alimentare (AGCI AGR IT AL) zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  
  Dz.U. C 194 z 24.6.2014.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/36 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/36

---

Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2015 r. – Arbuzow/Rada

(Sprawa T-221/15)

(2015/C 279/44)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Siergiej Arbuzow (Kijów, Ukraina) (przedstawiciel: adwokat M. Machytková)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 z dnia 5 marca 2015 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/364 z dnia 5 marca 2015 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/357 z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącego;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji.






  — | Skarżący twierdzi w tym kontekście, że doszło do naruszenia prawa do dobrej administracji zagwarantowanego w art. 41 ust. 1 oraz art. 2 lit. a) i c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), gdyż jego zdaniem strona pozwana nie dochowała należytej staranności, która wymagała wszechstronnego i bezstronnego rozważenia przez nią wszystkich okoliczności faktycznych jego sprawy. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji.

—

Skarżący twierdzi w tym kontekście, że doszło do naruszenia prawa do dobrej administracji zagwarantowanego w art. 41 ust. 1 oraz art. 2 lit. a) i c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), gdyż jego zdaniem strona pozwana nie dochowała należytej staranności, która wymagała wszechstronnego i bezstronnego rozważenia przez nią wszystkich okoliczności faktycznych jego sprawy.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa własności.






  — | Skarżący podnosi w tym kontekście, że doszło do naruszenia prawa własności zagwarantowanego w art. 17 ust. 1 karty oraz w art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, w związku z tym, że wskutek naruszenia prawa do dobrej administracji zaskarżone akty, które ograniczają jego prawo własności, zostały przyjęte bez podstawy prawnej oraz z naruszeniem wymogów określonych w art. 52 ust. 1 karty. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa własności.

—

Skarżący podnosi w tym kontekście, że doszło do naruszenia prawa własności zagwarantowanego w art. 17 ust. 1 karty oraz w art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, w związku z tym, że wskutek naruszenia prawa do dobrej administracji zaskarżone akty, które ograniczają jego prawo własności, zostały przyjęte bez podstawy prawnej oraz z naruszeniem wymogów określonych w art. 52 ust. 1 karty.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/36 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/36

---

Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2015 r. – Novartis Europharm/Komisja

(Sprawa T-269/15)

(2015/C 279/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novartis Europharm Ltd (Camberley, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Schoonderbeek, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie nieważności spornej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności spornej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 1977 final z dnia 18 marca 2015 r. przyznającej Pari Pharma pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Vantobra – tobramycine”.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym decyzja Komisji Europejskiej jest niezgodna z prawem, gdyż stanowi naruszenie wyłącznych praw na rynku przysługujących Novartis Europharm Ltd. w związku z produktem TOBI Podhaler zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 141/2000 (1), ponieważ okres wyłączności rynkowej nie wygasł jeszcze, a przesłanki przyznania odstępstwa w związku z wyłącznością obrotu na rynku zgodnie z art. 8 ust. 3 tegoż rozporządzenia nie są spełnione. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym decyzja Komisji Europejskiej jest niezgodna z prawem, gdyż stanowi naruszenie wyłącznych praw na rynku przysługujących Novartis Europharm Ltd. w związku z produktem TOBI Podhaler zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 141/2000 (1), ponieważ okres wyłączności rynkowej nie wygasł jeszcze, a przesłanki przyznania odstępstwa w związku z wyłącznością obrotu na rynku zgodnie z art. 8 ust. 3 tegoż rozporządzenia nie są spełnione.

| 2. | Zarzut drugi, zgodnie z którym decyzja Komisji Europejskiej jest niezgodna z prawem, gdyż nie zawiera uzasadnienia jak wymaga tego art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 81 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (2). |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym decyzja Komisji Europejskiej jest niezgodna z prawem, gdyż nie zawiera uzasadnienia jak wymaga tego art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 81 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (2).

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (Dz.U. L 18, s.1)

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136, s.1)

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/37 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/37

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ANKO AE/Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA)

(Sprawa T-270/15)

(2015/C 279/46)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: ANKO Anonymos Etairia Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: V. Christianos, adwokat)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że zarządzone przez Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych (REA) zawieszenie zapłaty kwoty należnej jeszcze skarżącej w związku z jej udziałem w projekcie ESS stanowi naruszenie zobowiązań umownych ciążących na REA i że w związku z tym jest ona zobowiązana zapłacić ANKO pozostałą kwotę z tytułu jej udziału we wspomnianym projekcie w wysokości 1 25  253,82 EUR wraz z odsetkami ustawowymi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zarządzone przez Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych (REA) zawieszenie zapłaty kwoty należnej jeszcze skarżącej w związku z jej udziałem w projekcie ESS stanowi naruszenie zobowiązań umownych ciążących na REA i że w związku z tym jest ona zobowiązana zapłacić ANKO pozostałą kwotę z tytułu jej udziału we wspomnianym projekcie w wysokości 1 25  253,82 EUR wraz z odsetkami ustawowymi;

| — | obciążenie REA kosztami skarżącej. |
| --- | --- |

—

obciążenie REA kosztami skarżącej.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi do Sądu Unii Europejskiej na podstawie art. 272 TFUE o stwierdzenie, że zarządzone przez Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych zawieszenie zapłaty kwoty należnej jeszcze skarżącej w związku z jej udziałem w projekcie ESS w ramach programu FP7 stanowi naruszenie zobowiązań umownych ciążących na REA i że w związku z tym jest ona zobowiązana zapłacić tę kwotę ANKO wraz z odsetkami od dnia wniesienia skargi.

W szczególności ANKO utrzymuje, że wykonała w pełni i prawidłowo swoje zobowiązania umowne. Natomiast Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) zawiesiła swoje płatności na rzecz ANKO z naruszeniem klauzuli II.5 ust. 3 lit. d) załącznika II do umowy głównej ESS. Z tego powodu Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) jest nadal dłużna skarżącej kwotę z tytułu projektu ESS, której zapłatę zawiesiła niezgodnie z prawem, czyli 1 25  253,82 EUR.

Ponadto ANKO twierdzi, że zawieszenie płatności na jej rzecz przez Agencję Wykonawczą ds. Badań Naukowych (REA) z tytułu projektu ESS jest sprzeczne z umową dotyczącą tego projektu oraz z prawem Unii z następujących powodów:

| — | po pierwsze, Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) niezgodnie z prawem zarządziła zawieszenie płatności na rzecz ANKO, gdyż nie wchodzi ono w zakres jednego z pięciu przypadków przewidzianych w klauzuli II.5 ust. 3 lit. d) załącznika II do umowy głównej; |
| --- | --- |

—

po pierwsze, Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) niezgodnie z prawem zarządziła zawieszenie płatności na rzecz ANKO, gdyż nie wchodzi ono w zakres jednego z pięciu przypadków przewidzianych w klauzuli II.5 ust. 3 lit. d) załącznika II do umowy głównej;

| — | po drugie, Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) niezgodnie z prawem uzależniła zniesienie zawieszenia płatności od spełnienia warunku, który nie jest przewidziany w dokumentach umownych i jest sprzeczny z prawem Unii. |
| --- | --- |

—

po drugie, Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA) niezgodnie z prawem uzależniła zniesienie zawieszenia płatności od spełnienia warunku, który nie jest przewidziany w dokumentach umownych i jest sprzeczny z prawem Unii.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/38 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/38

---

Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2015 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

(Sprawa T-274/15)

(2015/C 279/47)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alcogroup (Bruksela, Belgia); i Alcodis (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci P. de Bandt, J. Dewispelaere i J. Probst)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji;

| — | obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący okoliczności, że poprzez wydanie i wykonanie zaskarżonych decyzji Komisja naruszyła prawo strony skarżącej do obrony oraz jej prawo do nienaruszalności mieszkania, a także zasady dobrej administracji i proporcjonalności.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/39 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/39

---

Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2015 r. – Tayto Group/OHIM – MIP Metro (real)

(Sprawa T-287/15)

(2015/C 279/48)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tayto Group Ltd (Corby, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Dusseldorf, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy w kolorze czerwonym i niebieskim zawierający element słowny „real” – wspólnotowy znak towarowy nr 38 968

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie R 2285/2013-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 15, 51, 64, 75 i 76 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 15, 51, 64, 75 i 76 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/39 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/39

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – KV/EACEA

(Sprawa T-306/15)

(2015/C 279/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KV (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: S. Pappas, prawnik)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EACEA/MH/mvh/OKRAPF15D006233 Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie finansowania umowy 518072-LLP-1-2011-1-DE-COMENIUS-CNW/2011-3848 w zakresie projektu NEST – „Network for Staff and Teachers in Childcare Services”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EACEA/MH/mvh/OKRAPF15D006233 Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie finansowania umowy 518072-LLP-1-2011-1-DE-COMENIUS-CNW/2011-3848 w zakresie projektu NEST – „Network for Staff and Teachers in Childcare Services”;

| — | obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący pierwszego oczywistego błędu w ocenie






  — | Zaskarżona decyzja jest obarczona oczywistym błędem w ocenie co do rozróżnienia między „zwykłymi” i „dodatkowymi” usługami świadczonymi przez wspólników (udziałowców) strony skarżącej w trakcie projektu, ponieważ EACEA w sposób oczywisty pominęła charakter usług wykonanych przez wspólników, jednoznaczną wolę zgromadzenia wspólników strony skarżącej, aby odnieść się do takich usług i je uregulować – jako że zgromadzenie to uważało, że usługi te tworzą odrębną kategorię niepodlegającą postanowieniom umowy spółki – a także fakt, że usługi wykonane przez wspólników w ramach projektu spełniają wszystkie wymogi ww. uchwały zgromadzenia wspólników. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący pierwszego oczywistego błędu w ocenie

—

Zaskarżona decyzja jest obarczona oczywistym błędem w ocenie co do rozróżnienia między „zwykłymi” i „dodatkowymi” usługami świadczonymi przez wspólników (udziałowców) strony skarżącej w trakcie projektu, ponieważ EACEA w sposób oczywisty pominęła charakter usług wykonanych przez wspólników, jednoznaczną wolę zgromadzenia wspólników strony skarżącej, aby odnieść się do takich usług i je uregulować – jako że zgromadzenie to uważało, że usługi te tworzą odrębną kategorię niepodlegającą postanowieniom umowy spółki – a także fakt, że usługi wykonane przez wspólników w ramach projektu spełniają wszystkie wymogi ww. uchwały zgromadzenia wspólników.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący drugiego oczywistego błędu w ocenie






  — | Zaskarżona decyzja jest obarczona oczywistym błędem w ocenie w zakresie uzasadnienia decyzji co do stosunku podporządkowania między wspólnikami (udziałowcami) a stroną skarżącą, którego istnienie jednoznacznie wykazano w materiale dowodowym przedłożonym EACEA. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący drugiego oczywistego błędu w ocenie

—

Zaskarżona decyzja jest obarczona oczywistym błędem w ocenie w zakresie uzasadnienia decyzji co do stosunku podporządkowania między wspólnikami (udziałowcami) a stroną skarżącą, którego istnienie jednoznacznie wykazano w materiale dowodowym przedłożonym EACEA.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/40 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/40

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Grecja/Komisja

(Sprawa T-314/15)

(2015/C 279/50)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Grecja (przedstawiciele: K. Boskovits i L. Kotroni)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 marca 2015 r. SA.28876 (2012/C) (ex CP202/2009) w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Grecję spółce Stathmos Emporevmatokivotion Peiraia & Cosco Pacific Limited; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 marca 2015 r. SA.28876 (2012/C) (ex CP202/2009) w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Grecję spółce Stathmos Emporevmatokivotion Peiraia & Cosco Pacific Limited;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do obrony Republiki Greckiej.






  — | Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na zmianę podstawy prawnej i faktycznej postępowania pomiędzy decyzją o wszczęciu postępowania i decyzją w sprawie przyznania pomocy. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do obrony Republiki Greckiej.

—

Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na zmianę podstawy prawnej i faktycznej postępowania pomiędzy decyzją o wszczęciu postępowania i decyzją w sprawie przyznania pomocy.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący błędnej interpretacji i stosowania art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do pojęcia pomocy państwa.






  — | Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na brak korzyści gospodarczej i selektywnego charakteru omawianych środków a zwłaszcza na okoliczność, że pozwana nie wskazała prawidłowo systemu odniesienia tych środków, nie dokonała oceny istotnie różniących się od siebie sytuacji prawnych i faktycznych, przedsiębiorstw działających w sektorze robót w zakresie infrastruktury publicznej w świetle szczególnych cech umów koncesji mających taki przedmiot oraz naruszyła podstawowe i naczelne zasady ogólnego systemu podatkowego, które wyraźnie są u podstaw omawianych środków. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący błędnej interpretacji i stosowania art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do pojęcia pomocy państwa.

—

Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na brak korzyści gospodarczej i selektywnego charakteru omawianych środków a zwłaszcza na okoliczność, że pozwana nie wskazała prawidłowo systemu odniesienia tych środków, nie dokonała oceny istotnie różniących się od siebie sytuacji prawnych i faktycznych, przedsiębiorstw działających w sektorze robót w zakresie infrastruktury publicznej w świetle szczególnych cech umów koncesji mających taki przedmiot oraz naruszyła podstawowe i naczelne zasady ogólnego systemu podatkowego, które wyraźnie są u podstaw omawianych środków.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący błędnego, niepełnego i sprzecznego charakteru uzasadnienia w odniesieniu do omawianej pomocy państwa.






  — | Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na błędny, niepełny i sprzeczny charakter uzasadnienia, jeżeli chodzi o: przyznanie pomocy państwa z wykorzystaniem zasobów państwa, b) obecność selektywnych korzyści, c) porównanie z podobnymi przepisami podatkowymi dotyczącymi umów koncesji w sektorze robót w zakresie infrastruktury publicznej zatwierdzonymi przez Komisję i d) zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący błędnego, niepełnego i sprzecznego charakteru uzasadnienia w odniesieniu do omawianej pomocy państwa.

—

Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na błędny, niepełny i sprzeczny charakter uzasadnienia, jeżeli chodzi o: przyznanie pomocy państwa z wykorzystaniem zasobów państwa, b) obecność selektywnych korzyści, c) porównanie z podobnymi przepisami podatkowymi dotyczącymi umów koncesji w sektorze robót w zakresie infrastruktury publicznej zatwierdzonymi przez Komisję i d) zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący błędnej interpretacji i stosowania art. 107 ust. 3 TFUE w odniesieniu do zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym.






  — | Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na błędną ocenę przez pozwaną istnienia pomocy regionalnej zgodnej z rynkiem wewnętrznym oraz pomocy koniecznej i proporcjonalnej przeznaczonej na wspieranie realizacji celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący błędnej interpretacji i stosowania art. 107 ust. 3 TFUE w odniesieniu do zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym.

—

Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na błędną ocenę przez pozwaną istnienia pomocy regionalnej zgodnej z rynkiem wewnętrznym oraz pomocy koniecznej i proporcjonalnej przeznaczonej na wspieranie realizacji celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący błędnego ustalenia wielkości pomocy i naruszenia ogólnych zasad prawa Unii w dziedzinie odzyskiwania pomocy.






  — | Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na błędną metodologię zaproponowaną przez pozwaną w celu ustalenia wielkości pomocy i na naruszenie zasady równego traktowania. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący błędnego ustalenia wielkości pomocy i naruszenia ogólnych zasad prawa Unii w dziedzinie odzyskiwania pomocy.

—

Na poparcie tego zarzutu Republika Grecka powołuje się na błędną metodologię zaproponowaną przez pozwaną w celu ustalenia wielkości pomocy i na naruszenie zasady równego traktowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/41 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/41

---

Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2015 r. – Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/OHIM – Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco Love)

(Sprawa T-325/15)

(2015/C 279/51)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciel: adwokat Á. László)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Budapeszt, Węgry)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató kft

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne„Choco love” – zgłoszenie nr 11 496 916

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie R 1369/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie sprzeciwu oraz odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „Choco love”; lub ewentualnie |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie sprzeciwu oraz odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „Choco love”; lub ewentualnie

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy OHIM do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy OHIM do ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/42 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/42

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – Republika Grecka/Komisja

(Sprawa T-327/15)

(2015/C 279/52)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: G. Kanellopoulos, O. Tsirkinidou i A.E. Vasilopoulou)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 25 marca 2015 r.
  „w sprawie zastosowania korekty finansowej do części sekcji EFOGR – orientacja programu operacyjnego 2000GR061RO021 CCI (Grecja – Cel 1 – Rekonstrukcja terenów wiejskich)” w kwocie 7 2 1 05  592,41, notyfikowanej z numerem C(2015) 1936 final. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 25 marca 2015 r.
  „w sprawie zastosowania korekty finansowej do części sekcji EFOGR – orientacja programu operacyjnego 2000GR061RO021 CCI (Grecja – Cel 1 – Rekonstrukcja terenów wiejskich)” w kwocie 7 2 1 05  592,41, notyfikowanej z numerem C(2015) 1936 final.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | W pierwszym zarzucie skarżąca twierdzi, że zaskarżonej decyzji brak jest podstawy prawnej albowiem art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 (1), w oparciu o który została ona wydana został uchylony w części w której dotyczy sekcji EFOGR – Orientacja (pierwsza część pierwszego zarzutu); w każdym razie od początku nie zachodziły przesłanki prawne umożliwiające powołanie się na art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 (druga część pierwszego zarzutu). |
| --- | --- |

1.

W pierwszym zarzucie skarżąca twierdzi, że zaskarżonej decyzji brak jest podstawy prawnej albowiem art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 (1), w oparciu o który została ona wydana został uchylony w części w której dotyczy sekcji EFOGR – Orientacja (pierwsza część pierwszego zarzutu); w każdym razie od początku nie zachodziły przesłanki prawne umożliwiające powołanie się na art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 (druga część pierwszego zarzutu).

| 2. | W drugim zarzucie skarżąca twierdzi, pomocniczo względem pierwszego zarzutu, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem granic kompetencji w czasie Komisji (pierwsza część drugiego zarzutu) lub że została wydana po upływie terminu i z naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych, kontradyktoryjności i prawa do obrony Republiki Greckiej (druga część drugiego zarzutu). |
| --- | --- |

2.

W drugim zarzucie skarżąca twierdzi, pomocniczo względem pierwszego zarzutu, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem granic kompetencji w czasie Komisji (pierwsza część drugiego zarzutu) lub że została wydana po upływie terminu i z naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych, kontradyktoryjności i prawa do obrony Republiki Greckiej (druga część drugiego zarzutu).

| 3. | W trzecim zarzucie skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z zasadami pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

3.

W trzecim zarzucie skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z zasadami pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań państwa członkowskiego.

| 4. | Wreszcie w czwartym zarzucie skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja narusza zasadę ne bis in idem, jako że nałożyła wielokrotną korektę; w każdym razie nałożona korekta finansowa jest bezwzględnie nieproporcjonalna i należy stwierdzić jej nieważność. |
| --- | --- |

4.

Wreszcie w czwartym zarzucie skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja narusza zasadę ne bis in idem, jako że nałożyła wielokrotną korektę; w każdym razie nałożona korekta finansowa jest bezwzględnie nieproporcjonalna i należy stwierdzić jej nieważność.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz.U. L 161 z 26.6.1999, s. 1).

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/43 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/43

---

Odwołanie wniesione w dniu 24 czerwca 2015 r. przez FK (*1) a od wyroku wydanego w dniu 21 kwietnia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-87/12 RENV, FK (*1)/Komisja

(Sprawa T-328/15 P)

(2015/C 279/53)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: FK (*1)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w sprawie F-87/12 RENV, FK (*1)/Komisja; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w sprawie F-87/12 RENV, FK (*1)/Komisja;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 listopada 2011 r. w zakresie, w jakim ograniczono w niej do dnia 31 marca 2012 r. okres przedłużenia umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego zawartej z wnoszącym odwołanie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 listopada 2011 r. w zakresie, w jakim ograniczono w niej do dnia 31 marca 2012 r. okres przedłużenia umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego zawartej z wnoszącym odwołanie;

| — | zasądzenie od Komisji kwoty w ustalonej tymczasowo wysokości 1 EUR tytułem odszkodowania za szkody poniesione przez wnoszącego odwołanie, a także obciążenie Komisji kosztami postępowania w czterech instancjach. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji kwoty w ustalonej tymczasowo wysokości 1 EUR tytułem odszkodowania za szkody poniesione przez wnoszącego odwołanie, a także obciążenie Komisji kosztami postępowania w czterech instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady kontradyktoryjności oraz naruszenia prawa. Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd do spraw Służby Publicznej (zwany dalej „SSP”): (i) błędnie odrzucił, jako podlegające odrzuceniu w świetle zasady zgodności, zarzuty oparte na oczywistym błędzie w ocenie oraz naruszeniu zasady dobrej administracji, mimo że Komisja nigdy nie podniosła tego zarzutu niedopuszczalności oraz mimo że strony nigdy nie mogły przedstawić swoich stanowisk w kwestii tej podnoszonej niedopuszczalności; (ii) w każdym razie naruszył prawo stwierdzając, że wnoszący odwołanie nie przestrzegał zasady zgodności. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady kontradyktoryjności oraz naruszenia prawa. Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd do spraw Służby Publicznej (zwany dalej „SSP”): (i) błędnie odrzucił, jako podlegające odrzuceniu w świetle zasady zgodności, zarzuty oparte na oczywistym błędzie w ocenie oraz naruszeniu zasady dobrej administracji, mimo że Komisja nigdy nie podniosła tego zarzutu niedopuszczalności oraz mimo że strony nigdy nie mogły przedstawić swoich stanowisk w kwestii tej podnoszonej niedopuszczalności; (ii) w każdym razie naruszył prawo stwierdzając, że wnoszący odwołanie nie przestrzegał zasady zgodności.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący przeinaczenia argumentów wnoszącego odwołanie, naruszenia obowiązku uzasadnienia oraz naruszenia prawa, ponieważ SSP stwierdził, że nie istnieje konieczność orzekania w przedmiocie wykładni art. 8 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz że wyrok z dnia 5 października 1995 r. w sprawie Alexopoulou/Komisja (T-17/95, Zb.Orz.SP, EU:T:1995:176) nie jest w ogóle istotny dla rozstrzygnięcia sporu. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący przeinaczenia argumentów wnoszącego odwołanie, naruszenia obowiązku uzasadnienia oraz naruszenia prawa, ponieważ SSP stwierdził, że nie istnieje konieczność orzekania w przedmiocie wykładni art. 8 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz że wyrok z dnia 5 października 1995 r. w sprawie Alexopoulou/Komisja (T-17/95, Zb.Orz.SP, EU:T:1995:176) nie jest w ogóle istotny dla rozstrzygnięcia sporu.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia oraz naruszenia prawa, ponieważ SSP stwierdził, że wniosek wnoszącego odwołanie jest niezbędny, aby odstąpić od automatycznego stosowania zasady sześciu lat, nie uwzględniając w ten sposób kwalifikacji zaskarżonej decyzji jako niekorzystnego aktu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia oraz naruszenia prawa, ponieważ SSP stwierdził, że wniosek wnoszącego odwołanie jest niezbędny, aby odstąpić od automatycznego stosowania zasady sześciu lat, nie uwzględniając w ten sposób kwalifikacji zaskarżonej decyzji jako niekorzystnego aktu.

---

(*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/44 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/44

---

Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2015 r. – Certuss Dampfautomaten/OHIM – Universal for Engineering Industries (Universal 1800 TC)

(Sprawa T-329/15)

(2015/C 279/54)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Certuss Dampfautomaten GmbH & Co. KG (Krefeld, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Sroka)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Universal for Engineering Industries SAE (Giza, Egipt)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Universal 1800 TC” – zgłoszenie nr 10 632 503

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 kwietnia 2015 r. w sprawie R 1303/2014-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/44 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/44

---

Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2015 r. – Keil/OHIM – Naturafit Diätetische Lebensmittelproduktions (BasenCitrate)

(Sprawa T-330/15)

(2015/C 279/55)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Rudolf Keil (Grevenbroich, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Sachs)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Naturafit Diätetische Lebensmittelproduktions GmbH (Röttenbach, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „BasenCitrate” – wspólnotowy znak towarowy nr 11 120 284

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie R 1541/2014-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM i interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/45 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/45

---

Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Universal Protein Supplements/OHIM (Przedstawienie kulturysty)

(Sprawa T-335/15)

(2015/C 279/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Universal Protein Supplements Corp. (New Brunswick, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający kulturystę – zgłoszenie nr 13 060 991

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie R 2958/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/46 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/46

---

Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

(Sprawa T-339/15)

(2015/C 279/57)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt stacji benzynowej) – zgłoszenie nr 12 411 071

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2245/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/46 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/46

---

Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

(Sprawa T-340/15)

(2015/C 279/58)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt stacji benzynowej) – zgłoszenie nr 12 411 112

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2247/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/47 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/47

---

Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

(Sprawa T-341/15)

(2015/C 279/59)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt stacji benzynowej) – zgłoszenie nr 12 411 138

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2248/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/48 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/48

---

Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

(Sprawa T-342/15)

(2015/C 279/60)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt stacji benzynowej) – zgłoszenie nr 12 416 905

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2249/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/48 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/48

---

Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

(Sprawa T-343/15)

(2015/C 279/61)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt stacji benzynowej) – zgłoszenie nr 12 416 954

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2250/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/49 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/49

---

Odwołanie wniesione w dniu 7 lipca 2015 r. przez Marię Luisę Garcia Minguez od postanowienia wydanego w dniu 28 kwietnia 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-72/14, Garcia Minguez/Komisja

(Sprawa T-357/15 P)

(2015/C 279/62)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Maria Luisa Garcia Minguez (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. Ortiz Blanco i Á. Givaja Sanz)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 28 kwietnia 2015 r. wydanego w sprawie F-72/14; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 28 kwietnia 2015 r. wydanego w sprawie F-72/14;

| — | wydanie orzeczenia w sprawie F-72/14 i stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o nieuwzględnieniu wnoszącej odwołanie w ramach konkursu wewnętrznego COM/3/AD9/13; oraz |
| --- | --- |

—

wydanie orzeczenia w sprawie F-72/14 i stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o nieuwzględnieniu wnoszącej odwołanie w ramach konkursu wewnętrznego COM/3/AD9/13; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa przy wykładni pojęć „Komisja” i „instytucja” zawartych w ogłoszeniu o konkursie i w art. 27 i 29 regulaminu pracowniczego urzędników. Wnosząca odwołanie podnosi, że dla celów określenia osób mogących wziąć udział w konkursie wewnętrznym Agencję Wykonawczą „Edukacja, Kultura i Sektor Audiowizualny” (EACEA) należy uznać za stanowiącą część Komisji. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa przy wykładni pojęć „Komisja” i „instytucja” zawartych w ogłoszeniu o konkursie i w art. 27 i 29 regulaminu pracowniczego urzędników. Wnosząca odwołanie podnosi, że dla celów określenia osób mogących wziąć udział w konkursie wewnętrznym Agencję Wykonawczą „Edukacja, Kultura i Sektor Audiowizualny” (EACEA) należy uznać za stanowiącą część Komisji.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa przy wykładni zasad równości traktowania i niedyskryminacji, a także art. 27 i 29 regulaminu pracowniczego urzędników. Wnosząca odwołanie podnosi, że niezgodne z prawem jest uwzględnienie w ramach konkursu wewnętrznego członków personelu pracujących bezpośrednio na rzecz instytucji, w tym tych, których oddelegowano do agencji wykonawczej, oraz równoczesne wykluczenie innych członków personelu pracujących dla tej samej agencji. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa przy wykładni zasad równości traktowania i niedyskryminacji, a także art. 27 i 29 regulaminu pracowniczego urzędników. Wnosząca odwołanie podnosi, że niezgodne z prawem jest uwzględnienie w ramach konkursu wewnętrznego członków personelu pracujących bezpośrednio na rzecz instytucji, w tym tych, których oddelegowano do agencji wykonawczej, oraz równoczesne wykluczenie innych członków personelu pracujących dla tej samej agencji.

| 3. | Podniesiony pomocniczo zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku udzielenia odpowiedzi na zarzut skargi, braku uzasadnienia oraz naruszenia prawa przy wykładni zasad równości traktowania i niedyskryminacji, a także aktów przyjętych przez same instytucje. Wnosząca odwołanie twierdzi, że jej szczególna sytuacja – sprawowała ona, za zgodą Komisji, funkcje kierownika wydziału w dwóch wydziałach wskazanych w schemacie organizacyjnym Komisji – uzasadnia uwzględnienie jej w ramach rozpatrywanego konkursu wewnętrznego. |
| --- | --- |

3.

Podniesiony pomocniczo zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku udzielenia odpowiedzi na zarzut skargi, braku uzasadnienia oraz naruszenia prawa przy wykładni zasad równości traktowania i niedyskryminacji, a także aktów przyjętych przez same instytucje. Wnosząca odwołanie twierdzi, że jej szczególna sytuacja – sprawowała ona, za zgodą Komisji, funkcje kierownika wydziału w dwóch wydziałach wskazanych w schemacie organizacyjnym Komisji – uzasadnia uwzględnienie jej w ramach rozpatrywanego konkursu wewnętrznego.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/50 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/50

---

Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – Dr Vita/OHIM (69)

(Sprawa T-360/15)

(2015/C 279/63)

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Dr Vita sp. z o.o. (Olsztyn, Polska) (przedstawiciel: D. Rzążewska, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający cyfry „69” – zgłoszenie nr 12 794 566

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2513/2014-5

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/51 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/51

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – EJ/Komisja

(Sprawa F-112/14) (1)

((Służba publiczna - Urzędnicy - Reforma regulaminu pracowniczego - Rozporządzenie nr 1023/2013 - Kategorie stanowisk - Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk - Artykuł 30 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego - Administratorzy prawnicy służby prawnej Komisji należący do grupy zaszeregowania AD 13 - Sytuacja „doradców prawnych” i „członków służby prawnej” - Możliwości wejścia do grupy zaszeregowania AD 13 na podstawie regulaminu pracowniczego z 2004 r. - Awans na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego - Powołanie na podstawie art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Przypisanie do kategorii stanowisk „radca lub stanowisko równoważne” i „administrator w okresie przejściowym” - Akt niekorzystny - Pojęcie „znaczącego zakresu odpowiedzialności” - Pojęcie „szczególnych obowiązków” - Równe traktowanie - Możliwość ubiegania się o awans do grupy zaszeregowania AD 14 - Uzasadnione oczekiwania - Zasada pewności prawa))

(2015/C 279/64)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: EJ (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, C. Ehrbar i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i M. Veiga, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego o przypisaniu skarżących według nowych zasad przebiegu kariery zawodowej i awansowania, które znajdują zastosowanie po zmianie regulaminu pracowniczego urzędników z dnia 1 stycznia 2014 r., do stanowiska „główny administrator w okresie przejściowym”, pozbawiających ich, ich zdaniem, możliwości ubiegania się o awans do grupy zaszeregowania AD 14, oraz stwierdzenie niezgodności z prawem art. 30 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji indywidualnych, które zostały wyrażone w postaci wpisu dodanego po dniu 1 stycznia 2014 r. w elektronicznych aktach osobowych skarżących, podjętych przez organ powołujący Komisji Europejskiej i dotyczących przypisania EJ oraz pozostałych skarżących, którzy bez oznaczenia nazwisk zostali wymienieni w załączniku, do stanowiska zatytułowanego w Komisji Europejskiej „główny administrator w okresie przejściowym” odpowiadającemu kategorii stanowiska w regulaminie pracowniczym „administrator w okresie przejściowym”. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji indywidualnych, które zostały wyrażone w postaci wpisu dodanego po dniu 1 stycznia 2014 r. w elektronicznych aktach osobowych skarżących, podjętych przez organ powołujący Komisji Europejskiej i dotyczących przypisania EJ oraz pozostałych skarżących, którzy bez oznaczenia nazwisk zostali wymienieni w załączniku, do stanowiska zatytułowanego w Komisji Europejskiej „główny administrator w okresie przejściowym” odpowiadającemu kategorii stanowiska w regulaminie pracowniczym „administrator w okresie przejściowym”.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez EJ i pozostałych skarżących, którzy bez oznaczenia nazwisk zostali wymienieni w załączniku. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez EJ i pozostałych skarżących, którzy bez oznaczenia nazwisk zostali wymienieni w załączniku.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 26 z 26.1.2015, s. 47.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/52 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/52

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Murariu/EIOPA

(Sprawa F-116/14) (1)

((Służba publiczna - Personel EIOPA - Członek personelu tymczasowego - Ogłoszenie o naborze - Wymóg doświadczenia zawodowego minimalnej długości ośmiu lat - Kandydat wewnętrzny uznany za przydatnego do wykonywania obowiązków członka personelu tymczasowego po upływie okresu próbnego - Tymczasowe zatrudnienie na nowym stanowisku prowadzące do przypisania do wyższej grupy zaszeregowania - Błąd pisarski w ogłoszeniu o naborze - Wycofanie oferty zatrudnienia - Zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych - Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego - Uzasadnione oczekiwania))

(2015/C 279/65)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Simona Murariu (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) (przedstawiciele: C. Coucke, pełnomocnik, adwokat F. Tuytschaever)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) w sprawie cofnięcia uprzedniej decyzji w sprawie zatrudnienia skarżącej w charakterze członka personelu tymczasowego w grupie zaszeregowania AD 8 i żądanie odszkodowania oraz zadośćuczynienia.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych z dnia 24 lutego 2014 r. w zakresie, w jakim:






  — | naruszając w stosunku umownym nabyte prawa i warunki umowne, odrzuca on z mocą wsteczną kandydaturę S. Murariu na stanowisko starszego eksperta ds. emerytur pracowniczych („senior expert on personal pensions”) i w sposób dorozumiany cofa przyjętą już przez S. Murariu ofertę tymczasowego zatrudnienia, która została jej złożona w dniu 17 lipca 2013 r.; |
| --- | --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych z dnia 24 lutego 2014 r. w zakresie, w jakim:

—

naruszając w stosunku umownym nabyte prawa i warunki umowne, odrzuca on z mocą wsteczną kandydaturę S. Murariu na stanowisko starszego eksperta ds. emerytur pracowniczych („senior expert on personal pensions”) i w sposób dorozumiany cofa przyjętą już przez S. Murariu ofertę tymczasowego zatrudnienia, która została jej złożona w dniu 17 lipca 2013 r.;

| — | pozbawia S. Murariu wynagrodzenia odpowiadającego grupie zaszeregowania AD 8 podczas tymczasowego zatrudnienia w okresie od dnia 16 września 2013 r do dnia 24 lutego 2014 r. |
| --- | --- |

—

pozbawia S. Murariu wynagrodzenia odpowiadającego grupie zaszeregowania AD 8 podczas tymczasowego zatrudnienia w okresie od dnia 16 września 2013 r do dnia 24 lutego 2014 r.

| 2) | W pozostałym zakresie żądania stwierdzenia nieważności zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie żądania stwierdzenia nieważności zostają oddalone.

| 3) | Od Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych zasądza się odszkodowanie za szkodę poniesioną przez S. Murariu w okresie od dnia 16 września 2013 r do dnia 24 lutego 2014 r. w kwocie odpowiadającej różnicy między wynagrodzeniami w grupach zaszeregowania AD 6 i AD 8 wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od dnia 16 września 2013 r. według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansujących za dany okres, powiększonej o dwa punkty procentowe. |
| --- | --- |

3)

Od Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych zasądza się odszkodowanie za szkodę poniesioną przez S. Murariu w okresie od dnia 16 września 2013 r do dnia 24 lutego 2014 r. w kwocie odpowiadającej różnicy między wynagrodzeniami w grupach zaszeregowania AD 6 i AD 8 wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od dnia 16 września 2013 r. według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansujących za dany okres, powiększonej o dwa punkty procentowe.

| 4) | W pozostałym zakresie żądania odszkodowawcze zostają oddalone. |
| --- | --- |

4)

W pozostałym zakresie żądania odszkodowawcze zostają oddalone.

| 5) | Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez S. Murariu. |
| --- | --- |

5)

Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez S. Murariu.

---

(1)  
  Dz.U. C 26 z 26.1.2015, s. 47.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/53 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/53

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2015 r. – Roda/Komisja

(Sprawa F-109/14) (1)

((Służba publiczna - Wynagrodzenie - Renta rodzinna - Artykuł 27 akapit pierwszy załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Rozwiedziony małżonek zmarłego urzędnika - Istnienie alimentów w dniu śmierci urzędnika - Artykuł 42 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Termin do złożenia wniosku o obliczenie uprawnień emerytalnych))

(2015/C 279/66)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Silvana Roda (Ispra, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Ribolzi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o niepodwyższaniu kwoty renty rodzinnej przysługującej skarżącej jako małżonce zmarłego urzędnika.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Silvana Roda pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Silvana Roda pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  
  Dz.U. C 7 z 12.1.2015, s. 54.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/53 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/53

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – FG/Komisja Europejska

(Sprawa F-20/15) (1)

([Służba publiczna - Urzędnicy - Reforma regulaminu pracowniczego - Rozporządzenie nr 1023/2013 - Kategorie stanowisk - Przepisy przejściowe dotyczące przypisania do kategorii stanowisk - Artykuł 30 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego - Prawo do ubiegania się o awans do wyższej grupy zaszeregowania - Postępowanie w sprawie awansu (2014) - Administrator niepełniący „szczególnych obowiązków” - Możliwość awansu ograniczona do grupy zaszeregowania AD 12 - Nieumieszczenie nazwiska tego administratora na liście urzędników z grupy zaszeregowania AD 12 mogących ubiegać się o awans - Możliwość żądania zastosowania art. 30 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego - Data graniczna wyznaczona na dzień 31 grudnia 2015 r. - Dopuszczalność skargi - Pojęcie niekorzystnego aktu - Zmiana elektronicznych akt osobowych urzędnika - Informacje administracyjne - Rozpowszechnienie w sieci wewnętrznej instytucji - Niespełnienie wymogów dotyczących postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Artykuł 81 regulaminu postępowania])

(2015/C 279/67)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FG (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. S. Bohr i C. Ehrbar, pełnomocnicy, adwokat B. Wägenbaur)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nieumieszczenia nazwiska skarżącego na liście urzędników przedstawionych do awansu do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie awansu (2014).

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  
  Dz.U. C 127 z 20.4.2015, s. 41.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/54 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/54

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 lipca 2015 r. – De Esteban Alonso/Komisja

(Sprawa F-35/15) (1)

((Służba publiczna - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Postępowanie karne przed sądem krajowym - Powództwo adhezyjne wniesione przez Komisję - Skarga oczywiście bezzasadna))

(2015/C 279/68)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Fernando De Esteban Alonso (Saint-Martin-de-Seignanx, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Huglo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Ehrbar, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji o nieuwzględnieniu wniosku o udzielenie wsparcia złożonego przez skarżącego, gdy został on oskarżony o sprzeniewierzenie należących do budżetu wspólnotowego środków.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna.

| 2) | Fernando De Esteban Alonso pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Fernando De Esteban Alonso pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  
  Dz.U. C 146 z 4.5.2015, s. 52.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/54 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/54

---

Postanowienie Prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2015 r. – Wolff/ESDZ

(Sprawa F-94/15 R)

((Służba publiczna - Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Wybory do komitetu pracowniczego - Pilny charakter - Brak - Wyważenie wchodzących w grę interesów))

(2015/C 279/69)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Oren Wolff (Etterbeek, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) (przedstawiciele: G. J. Van Hegelsom, S. Marquardt i E. Chaboureau, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji oddalającej sprzeciw skarżącego wobec wyników wyborów do komitetu pracowniczego ESDZ.

Sentencja

| 1) | Złożony przez O. Wolffa wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Złożony przez O. Wolffa wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/55 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/55

---

Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-72/15)

(2015/C 279/70)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności propozycji przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej do systemu emerytalnego Unii, która stosuje nowe ogólne przepisy wykonawcze do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

| — | orzeczenie, że art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego jest niezgodny z prawem, a zatem nie podlega stosowaniu; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego jest niezgodny z prawem, a zatem nie podlega stosowaniu;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 maja 2014 r., zaakceptowanej w dniu 11 lipca 2014 r., w sprawie obliczenia dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury, nabytych przez stronę skarżącą przed rozpoczęciem służby, w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 maja 2014 r., zaakceptowanej w dniu 11 lipca 2014 r., w sprawie obliczenia dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury, nabytych przez stronę skarżącą przed rozpoczęciem służby, w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/55 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/55

---

Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-74/15)

(2015/C 279/71)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: M. Velardo, avvocato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o podwyższeniu dodatku jedynie o 20 % kapitału przewidzianego dla przypadku całkowitej, trwałej niezdolności do pracy zgodnie z art. 14 wspólnych zasad ubezpieczenia urzędników Wspólnot od ryzyka wypadku i choroby zawodowej oraz zadośćuczynienie za krzywdę, jakiej strona skarżąca miała doznać, a także zasądzenie od Komisji zapłaty odsetek za zwłokę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 czerwca 2014 r., na mocy której Komisja podwyższyła o 20 % dodatek, o którym mowa w art. 14 zasad ubezpieczenia urzędników Wspólnot Europejskich od ryzyka wypadku i choroby zawodowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., ze względu na poważne nieprawidłowości w wydanej w dniu 8 stycznia 2014 r. opinii komisji lekarskiej w zakresie, w jakim nie uwzględniła ona wszystkich wniosków strony skarżącej i przyznała na podstawie art. 14 wspólnych zasad jedynie 20 % dodatku z tytułu zaburzenia funkcji układu sercowego i oddechowego nie biorąc pod uwagę szkód psychicznych ani zaburzeń funkcjonalnych snu spowodowanych zmianami odleżynowymi lewego boku; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 czerwca 2014 r., na mocy której Komisja podwyższyła o 20 % dodatek, o którym mowa w art. 14 zasad ubezpieczenia urzędników Wspólnot Europejskich od ryzyka wypadku i choroby zawodowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., ze względu na poważne nieprawidłowości w wydanej w dniu 8 stycznia 2014 r. opinii komisji lekarskiej w zakresie, w jakim nie uwzględniła ona wszystkich wniosków strony skarżącej i przyznała na podstawie art. 14 wspólnych zasad jedynie 20 % dodatku z tytułu zaburzenia funkcji układu sercowego i oddechowego nie biorąc pod uwagę szkód psychicznych ani zaburzeń funkcjonalnych snu spowodowanych zmianami odleżynowymi lewego boku;

| — | zasądzenie od Komisji zapłaty zadośćuczynienia ustalonego zgodnie z zasadami słuszności na kwotę 50  000 EUR za poniesioną przez stronę skarżącą krzywdę i związanego z opóźnieniem w zapłacie przyznanego dodatku; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji zapłaty zadośćuczynienia ustalonego zgodnie z zasadami słuszności na kwotę 50  000 EUR za poniesioną przez stronę skarżącą krzywdę i związanego z opóźnieniem w zapłacie przyznanego dodatku;

| — | zasądzenie od Komisji zapłaty obliczonej przez nią samą kwoty odsetek za zwłokę od kwoty 98  372,51 EUR za okres od upływu sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o pogorszeniu stanu zdrowia do dnia faktycznej wypłaty kapitału, według znajdujących zastosowanie w tym okresie stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji finansowych, powiększonych o dwa punkty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji zapłaty obliczonej przez nią samą kwoty odsetek za zwłokę od kwoty 98  372,51 EUR za okres od upływu sześciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o pogorszeniu stanu zdrowia do dnia faktycznej wypłaty kapitału, według znajdujących zastosowanie w tym okresie stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji finansowych, powiększonych o dwa punkty;

| — | zasądzenie od Komisji zapłaty obliczonej przez nią samą kwoty odsetek za zwłokę od kwoty, która zostanie ustalona w wyniku niniejszego postępowania, za okres od dnia wydania wyroku do dnia faktycznej zapłaty, według znajdujących zastosowanie w tym okresie stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji finansowych, powiększonych o dwa punkty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji zapłaty obliczonej przez nią samą kwoty odsetek za zwłokę od kwoty, która zostanie ustalona w wyniku niniejszego postępowania, za okres od dnia wydania wyroku do dnia faktycznej zapłaty, według znajdujących zastosowanie w tym okresie stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji finansowych, powiększonych o dwa punkty;

| — | w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania oraz kosztami sądowymi. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania oraz kosztami sądowymi.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/56 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/56

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ZZ i in. przeciwko EBI

(Sprawa F-78/15)

(2015/C 279/72)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)

Przedmiot i opis sporu

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji zawartych w rozliczeniach wynagrodzenia z lutego 2015 r., ustalających coroczne dostosowanie wynagrodzeń ograniczone do 1,2 % za rok 2015 i stwierdzenia nieważności kolejnych rozliczeń wynagrodzenia, a także, w razie potrzeby, pism informujących, skierowanych przez pozwaną do skarżących w dniach 6 i 10 lutego 2015 r. Po drugie, zasądzenie od EBI odszkodowania i zadośćuczynienia.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi, w tym zawartego w niej zarzutu niezgodności z prawem; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi, w tym zawartego w niej zarzutu niezgodności z prawem;

| — | W związku z tym:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w rozliczeniach wynagrodzenia skarżących z lutego 2015 r., ustalającej coroczne dostosowanie wynagrodzeń ograniczone do 1,2 % za rok 2015 i w konsekwencji stwierdzenia nieważności podobnych decyzji zawartych w kolejnych rozliczeniach wynagrodzenia, a w razie potrzeby, stwierdzenia nieważności dwóch pism informujących, skierowanych przez pozwaną do skarżących w dniach 6 i 10 lutego 2015 r.; |
| --- | --- | --- |

—

W związku z tym:

—

stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w rozliczeniach wynagrodzenia skarżących z lutego 2015 r., ustalającej coroczne dostosowanie wynagrodzeń ograniczone do 1,2 % za rok 2015 i w konsekwencji stwierdzenia nieważności podobnych decyzji zawartych w kolejnych rozliczeniach wynagrodzenia, a w razie potrzeby, stwierdzenia nieważności dwóch pism informujących, skierowanych przez pozwaną do skarżących w dniach 6 i 10 lutego 2015 r.;

| — | w związku z tym, zasądzenie od pozwanej:






  — | pozostałej kwoty wynagrodzenia w wysokości wynikającej z zastosowania corocznego dostosowania za 2015 r., lub podwyżki o 0,4 %, za okres od dnia 1 stycznia 2015 r, do dnia 31 grudnia 2015 r.; (ii) pozostałej kwoty wynagrodzenia w wysokości wynikającej z zastosowania corocznego dostosowania o 1,2 % za 2015 r. od kwoty wynagrodzeń, które będą wypłacane od stycznia 2016 r.; (iii) odsetek za zwłokę od pozostałych należnych kwot wynagrodzenia do czasu pełnej spłaty należnych kwot, przy czym stopa odsetek powinna być obliczona na podstawie stoy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansujących, mającej zastosowanie w danym okresie, powiększonej o trzy punkty oraz (iv) odszkodowania za utratę siły nabywczej; całkowita kwota szkód majątkowych szacowana jest tymczasowo dla każdego ze skarżących na 30  000 EUR; |
| --- | --- | --- |

—

w związku z tym, zasądzenie od pozwanej:

—

pozostałej kwoty wynagrodzenia w wysokości wynikającej z zastosowania corocznego dostosowania za 2015 r., lub podwyżki o 0,4 %, za okres od dnia 1 stycznia 2015 r, do dnia 31 grudnia 2015 r.; (ii) pozostałej kwoty wynagrodzenia w wysokości wynikającej z zastosowania corocznego dostosowania o 1,2 % za 2015 r. od kwoty wynagrodzeń, które będą wypłacane od stycznia 2016 r.; (iii) odsetek za zwłokę od pozostałych należnych kwot wynagrodzenia do czasu pełnej spłaty należnych kwot, przy czym stopa odsetek powinna być obliczona na podstawie stoy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansujących, mającej zastosowanie w danym okresie, powiększonej o trzy punkty oraz (iv) odszkodowania za utratę siły nabywczej; całkowita kwota szkód majątkowych szacowana jest tymczasowo dla każdego ze skarżących na 30  000 EUR;

| — | zapłaty każdemu ze skarżących 1  000 EUR tytułem zadośćuczynienia; |
| --- | --- |

—

zapłaty każdemu ze skarżących 1  000 EUR tytułem zadośćuczynienia;

| — | obciążenie EBI kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EBI kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/57 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/57

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ/EBC

(Sprawa F-79/15)

(2015/C 279/73)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego kończącej postępowanie w przedmiocie uznania zawodowego podłoża choroby skarżącego i żądanie odszkodowania oraz zadośćuczynienia za podnoszone przez skarżącego, odpowiednio, poniesioną szkodę i doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | zasądzenie od Europejskiego Banku Centralnego zapłaty na rzecz strony skarżącej kwoty 30  000 EUR z tytułu poniesionych szkód i krzywd; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Europejskiego Banku Centralnego zapłaty na rzecz strony skarżącej kwoty 30  000 EUR z tytułu poniesionych szkód i krzywd;

| — | obciążenie Europejskiego Banku Centralnego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Europejskiego Banku Centralnego kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/58 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/58

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ i ZZ/Komisja

(Sprawa F-80/15)

(2015/C 279/74)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie niezgodności z prawem art. 45 regulaminu pracowniczego i załącznika I do tego regulaminu, a także wiążących się z nimi przepisów przejściowych oraz stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o niewpisaniu skarżących na listę urzędników awansowanych do grupy AD13 i AD14 w ramach corocznego postępowania w sprawie awansu w 2014 r.

Żądania strony skarżącej

| — | Tytułem żądania głównego:






  — | stwierdzenie niezgodności z prawem art. 45 regulaminu pracowniczego i załącznika I do tego regulaminu, a także wiążących się z nimi przepisów przejściowych; |
| --- | --- | --- |

—

Tytułem żądania głównego:

—

stwierdzenie niezgodności z prawem art. 45 regulaminu pracowniczego i załącznika I do tego regulaminu, a także wiążących się z nimi przepisów przejściowych;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 14 listopada 2014 r. o niewpisaniu skarżących na listę urzędników awansowanych do grupy AD13 i AD14 w ramach corocznego postępowania w sprawie awansu w 2014 r., przewidzianego w art. 45 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 14 listopada 2014 r. o niewpisaniu skarżących na listę urzędników awansowanych do grupy AD13 i AD14 w ramach corocznego postępowania w sprawie awansu w 2014 r., przewidzianego w art. 45 regulaminu pracowniczego;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

| — | Pomocniczo:






  — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 14 listopada 2014 r. o niewpisaniu skarżących na listę urzędników awansowanych do grupy AD13 i AD14 w ramach corocznego postępowania w sprawie awansu w 2014 r., przewidzianego w art. 45 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- | --- |

—

Pomocniczo:

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 14 listopada 2014 r. o niewpisaniu skarżących na listę urzędników awansowanych do grupy AD13 i AD14 w ramach corocznego postępowania w sprawie awansu w 2014 r., przewidzianego w art. 45 regulaminu pracowniczego;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/59 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/59

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – ZZ/EBI

(Sprawa F-82/15)

(2015/C 279/75)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: L. Isola i G. Isola, avvocati)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji odmownej w sprawie zwrotu kosztów terapii laserowej przeprowadzonej w 2007 r. i, po drugie, kolejnych, powiązanych decyzji, które bank podjął w 2014 r.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności doręczonej w dniu 4 grudnia 2014 r. decyzji oraz wszystkich aktów z nią powiązanych, po niej następujących i ją poprzedzających, do których zaliczają się z całą pewnością pisma EBI z dnia 8 stycznia 2014 r., 31 stycznia 2014 r., 14 lutego 2014 r., 24 lutego 2014 r., 30 kwietnia 2014 r. i 3 lipca 2014 r., a także opinia z dnia 26 lutego 2008 r. i raport wydany w październiku 2008 r. przez lekarza-orzecznika banku dr M. oraz, wreszcie, wydana przez dr S. opinia z dnia 6 października 2014 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności doręczonej w dniu 4 grudnia 2014 r. decyzji oraz wszystkich aktów z nią powiązanych, po niej następujących i ją poprzedzających, do których zaliczają się z całą pewnością pisma EBI z dnia 8 stycznia 2014 r., 31 stycznia 2014 r., 14 lutego 2014 r., 24 lutego 2014 r., 30 kwietnia 2014 r. i 3 lipca 2014 r., a także opinia z dnia 26 lutego 2008 r. i raport wydany w październiku 2008 r. przez lekarza-orzecznika banku dr M. oraz, wreszcie, wydana przez dr S. opinia z dnia 6 października 2014 r.;

| — | zasądzenie od EBI zwrotu kwoty 3  000 EUR odpowiadającej kwocie wydanej przez stronę skarżącą na przeprowadzenie terapii laserowej, która miała miejsce w dniach 29 i 31 października 2007 r. oraz w dniach 21 i 23 listopada 2007 r., a także słusznemu zadośćuczynieniu za krzywdy, powiększonej o odsetki i kwotę wyrównującą inflację w stosunku do przyznanych kwotach; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od EBI zwrotu kwoty 3  000 EUR odpowiadającej kwocie wydanej przez stronę skarżącą na przeprowadzenie terapii laserowej, która miała miejsce w dniach 29 i 31 października 2007 r. oraz w dniach 21 i 23 listopada 2007 r., a także słusznemu zadośćuczynieniu za krzywdy, powiększonej o odsetki i kwotę wyrównującą inflację w stosunku do przyznanych kwotach;

| — | tytułem pomocniczym, zasądzenie od Unii Europejskiej zapłaty kwoty 3  000 EUR z tytułu odszkodowania za szkodę poniesioną przez stronę skarżącą wskutek niejasnych przepisów Unii, powiększonej o odsetki i kwotę wyrównującą inflację; |
| --- | --- |

—

tytułem pomocniczym, zasądzenie od Unii Europejskiej zapłaty kwoty 3  000 EUR z tytułu odszkodowania za szkodę poniesioną przez stronę skarżącą wskutek niejasnych przepisów Unii, powiększonej o odsetki i kwotę wyrównującą inflację;

| — | zasądzenie od EBI i Unii Europejskiej zapłaty na zasadzie odpowiedzialności solidarnej słusznego zadośćuczynienia za krzywdy, a także obciążenie ich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od EBI i Unii Europejskiej zapłaty na zasadzie odpowiedzialności solidarnej słusznego zadośćuczynienia za krzywdy, a także obciążenie ich kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/60 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/60

---

Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2015 r. – ZZ/Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej

(Sprawa F-83/15)

(2015/C 279/76)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

Strona pozwana: Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny okresu próbnego strony skarżącej oraz późniejszej decyzji dyrektora wykonawczego strony pozwanej o wypowiedzeniu stronie skarżącej umowy po upływie okresu próbnego.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny okresu próbnego strony skarżącej; i w konsekwencji |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny okresu próbnego strony skarżącej; i w konsekwencji

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 października 2014 r. w sprawie wypowiedzenia umowy stronie skarżącej po upływie okresu próbnego, potwierdzonej decyzją z dnia 30 października 2014 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 października 2014 r. w sprawie wypowiedzenia umowy stronie skarżącej po upływie okresu próbnego, potwierdzonej decyzją z dnia 30 października 2014 r.;

| — | obciążenie Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Europejskiego Organu Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/60 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/60

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2015 r. – ZZ/Rada

(Sprawa F-84/15)

(2015/C 279/77)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis i N. de Montigny)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu strony skarżącej do następnej grupy zaszeregowania (AD 12) w ramach postępowania w sprawie awansu 2014 Rady Unii Europejskiej.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu strony skarżącej do grupy zaszeregowania (AD 12) w ramach postępowania w sprawie awansu 2014; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu strony skarżącej do grupy zaszeregowania (AD 12) w ramach postępowania w sprawie awansu 2014;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/61 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/61

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – ZZ/Europejski Bank Centralny

(Sprawa F-86/15)

(2015/C 279/78)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Przedmiot i opis sporu

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o niedopuszczeniu strony skarżącej do udziału w programie „Wsparcie w celu zmiany ścieżki kariery” Europejskiego Banku Centralnego oraz żądanie odszkodowania z tytułu rzekomo poniesionej szkody i zadośćuczynienia za rzekomo wyrządzoną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji zespołu „Wsparcie w celu zmiany ścieżki kariery” z dnia 18 sierpnia 2014 r., w której odrzucono kandydaturę strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji zespołu „Wsparcie w celu zmiany ścieżki kariery” z dnia 18 sierpnia 2014 r., w której odrzucono kandydaturę strony skarżącej;

| — | przyznanie stronie skarżącej odszkodowania za poniesioną szkodę w postaci finansowego „Wsparcia w celu zmiany ścieżki kariery”, szacowanego na kwotę 1 01  447 EUR, powiększonego o odsetki za zwłokę naliczane według stopy Europejskiego Banku Centralnego powiększonej o trzy punkty; |
| --- | --- |

—

przyznanie stronie skarżącej odszkodowania za poniesioną szkodę w postaci finansowego „Wsparcia w celu zmiany ścieżki kariery”, szacowanego na kwotę 1 01  447 EUR, powiększonego o odsetki za zwłokę naliczane według stopy Europejskiego Banku Centralnego powiększonej o trzy punkty;

| — | przyznanie stronie skarżącej zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę w kwocie 10  000 EUR; |
| --- | --- |

—

przyznanie stronie skarżącej zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę w kwocie 10  000 EUR;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/61 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/61

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-88/15)

(2015/C 279/79)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu strony skarżącej do kolejnej grupy zaszeregowania (AD 12) w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2014 w Komisji Europejskiej oraz żądanie zadośćuczynienia za podnoszoną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu strony skarżącej do grupy zaszeregowania AD 12 zawartej w liście opublikowanej w dniu 14 listopada 2014 r. oraz odpowiedzi organu powołującego na zażalenie z datą 5 marca 2015 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu strony skarżącej do grupy zaszeregowania AD 12 zawartej w liście opublikowanej w dniu 14 listopada 2014 r. oraz odpowiedzi organu powołującego na zażalenie z datą 5 marca 2015 r.;

| — | Zasądzenie kwoty 10  000 EUR z powodu doznanej krzywdy; |
| --- | --- |

—

Zasądzenie kwoty 10  000 EUR z powodu doznanej krzywdy;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi w postępowaniu przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi w postępowaniu przez stronę skarżącą.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/62 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/62

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2015 r. – ZZ/Komisja

(Sprawa F-89/15)

(2015/C 279/80)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat G.-M. Enache)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieumieszczeniu strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13 oraz żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego w sprawie zażalenia złożonego przez stronę skarżącą w trybie art.. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, w którym to zażaleniu zakwestionowana została decyzja komisji konkursowej o nieumieszczeniu jej nazwiska na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego w sprawie zażalenia złożonego przez stronę skarżącą w trybie art.. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, w którym to zażaleniu zakwestionowana została decyzja komisji konkursowej o nieumieszczeniu jej nazwiska na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji komisji w sprawie wniosku o ponowne zbadanie złożonego przez stronę skarżącą w toku konkursu EPSO/AD/248/13; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji komisji w sprawie wniosku o ponowne zbadanie złożonego przez stronę skarżącą w toku konkursu EPSO/AD/248/13;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursu otwartego EPSO/AD/248/13 o nieumieszczeniu nazwiska strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursu otwartego EPSO/AD/248/13 o nieumieszczeniu nazwiska strony skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/248/13;

| — | naprawienie poniesionej szkody materialnej i doznanej krzywdy. Szkoda materialna została przez stronę skarżącą oszacowana na kwotę 50  000 EUR, a tworzy ją strata spowodowana różnicą między wynagrodzeniem podstawowym, do którego byłaby uprawniona po zatrudnieniu jej z listy rezerwy kadrowej, a obecnym wynagrodzeniem podstawowym. Krzywda oszacowana na 50  000 EUR wynika z wysiłku i prywatnego czasu włożonego niepotrzebnie w celu sprostania sytuacji oraz poświęconego na rozstanie z rodziną, podczas gdy miałaby możliwość zostać zatrudniona z listy rezerwy kadrowej i dołączyć do członków rodziny. |
| --- | --- |

—

naprawienie poniesionej szkody materialnej i doznanej krzywdy. Szkoda materialna została przez stronę skarżącą oszacowana na kwotę 50  000 EUR, a tworzy ją strata spowodowana różnicą między wynagrodzeniem podstawowym, do którego byłaby uprawniona po zatrudnieniu jej z listy rezerwy kadrowej, a obecnym wynagrodzeniem podstawowym. Krzywda oszacowana na 50  000 EUR wynika z wysiłku i prywatnego czasu włożonego niepotrzebnie w celu sprostania sytuacji oraz poświęconego na rozstanie z rodziną, podczas gdy miałaby możliwość zostać zatrudniona z listy rezerwy kadrowej i dołączyć do członków rodziny.

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 24.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 279/62 |
| --- | --- | --- | --- |

24.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 279/62

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lipca 2015 r. – Carreira/ESMA

(Sprawa F-69/14) (1)

(2015/C 279/81)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  
  Dz.U. C 380 z 27.10.2014, s. 27.

---