# Dziennik Urzędowy C 270/17 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 270 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 5817 sierpnia 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 270

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 5817 sierpnia 2015

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2015/C 270/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2015/C 270/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2015/C 270/02 | Sprawy połączone C-226/13, C-245/13, C-247/13 i C-578/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landgericht Wiesbaden, Landgericht Kiel – Niemcy) – Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)/Hellenische Republik (Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Doręczanie dokumentów sądowych i pozasądowych – Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 – Artykuł 1 ust. 1 – Pojęcie sprawy cywilnej i handlowej – Odpowiedzialność państwa za acta iure imperii) | 2 |
| 2015/C 270/03 | Sprawy połączone C-554/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Z. Zh./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/I. O. (Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Dyrektywa 2008/115/WE – Powrót nielegalnie przebywających obywateli państwa trzeciego – Artykuł 7 ustęp 4 – Pojęcie zagrożenia dla porządku publicznego – Okoliczności, w których państwa członkowskie mogą odstąpić od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu lub wyznaczyć termin krótszy niż siedem dni) | 3 |
| 2015/C 270/04 | Sprawa C-649/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Versailles – Francja) – Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in./Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA oraz Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA/Alan Robert Bloom i in. [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 – Artykuł 2 lit. g), art. 3 ust. 2 i art. 27 – Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Główne postępowanie upadłościowe – Wtórne postępowanie upadłościowe – Konflikt jurysdykcyjny – Jurysdykcja wyłączna lub przemienna – Ustalenie prawa właściwego – Ustalenie składników majątku dłużnika objętych wtórnym postępowaniem upadłościowym – Położenie tych składników majątku – Składniki majątku znajdujące się w państwie trzecim] | 4 |
| 2015/C 270/05 | Sprawa C-686/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen – Szwecja) – X AB/Skatteverket (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 49 TFUE – Swoboda przedsiębiorczości – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Udziały do celów działalności gospodarczej – Przepisy państwa członkowskiego przewidujące zwolnienie z podatku zysku, a jednocześnie wykluczające możliwość odliczenia strat – Zbycie przez spółkę będącą rezydentem udziałów w spółce zależnej niebędącej rezydentem – Strata wynikająca ze straty kursowej) | 5 |
| 2015/C 270/06 | Sprawa C-1/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Grondwettelijk Hof – Belgia) – Base Company NV, dawniej KPN Group Belgium NV, Mobistar NV/Ministerraad (Odesłanie prejudycjalne – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywa 2002/22/WE – Artykuły 4, 9, 13 i 32 – Obowiązki z tytułu świadczenia usługi powszechnej i obowiązki z tytułu świadczenia usługi społecznej – Zapewnienie dostępu stacjonarnego i świadczenie usług telefonicznych – Przystępność taryf – Specjalne opcje taryfowe – Finansowanie obowiązków z tytułu świadczenia usługi powszechnej – Dodatkowe usługi obowiązkowe – Usługi łączności ruchomej lub abonamentów internetowych) | 5 |
| 2015/C 270/07 | Sprawa C-29/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Zdrowie publiczne – Dyrektywa 2004/23/WE – Dyrektywa 2006/17/WE – Dyrektywa 2006/86/WE – Wyłączenie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych z zakresu stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję tych dyrektyw) | 6 |
| 2015/C 270/08 | Sprawa C-51/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen- Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung [Odesłanie prejudycjalne – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Refundacja kosztów składowania – Rozporządzenie (EWG) nr 1998/78 – Artykuł 14 ust. 3 – Rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 – Artykuł 2 ust. 2 – Zastąpienie cukru C do celów wywozu – Przesłanki – Materialna wymiana cukru C na cukier zastępczy – Zastąpienie, którego można dokonać wyłącznie przy użyciu cukru wyprodukowanego przez producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim – Ważność w świetle art. 34 TFUE i 35 TFUE] | 7 |
| 2015/C 270/09 | Sprawa C-52/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen – Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 – Artykuł 3 ust. 1 – Termin przedawnienia – Dies a quo – Powtarzające się nieprawidłowości – Przerwanie biegu przedawnienia – Przesłanki – Właściwy organ – Dana osoba – Czynność odnosząca się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości – Termin odpowiadający podwójnemu terminowi przedawnienia] | 8 |
| 2015/C 270/10 | Sprawa C-58/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 – Unia celna i Wspólna taryfa celna – Nomenklatura Scalona – Pozycja 8543 70 – Maszyny i aparatura, elektryczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85 Nomenklatury Scalonej – Podpozycje 8543 70 10 i 8543 70 90 – Czytnik książek elektronicznych z funkcjami tłumaczenia lub słownikowymi] | 9 |
| 2015/C 270/11 | Sprawa C-98/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft i in./Magyar Állam (Odesłanie prejudycjalne – Swobodne świadczenie usług – Gry losowe – Podatki krajowe podlegające zapłacie od użytkowania automatów do gier zainstalowanych w salonach gier – Ustawodawstwo krajowe zakazujące użytkowania automatów do gier poza kasynami – Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań – Dyrektywa 98/34/WE – Obowiązek przekazania Komisji projektów przepisów technicznych – Odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody wyrządzone w wyniku przyjęcia ustawodawstwa sprzecznego z prawem Unii) | 10 |
| 2015/C 270/12 | Sprawa C-100/14 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Association médicale européenne (EMA)/Komisja Europejska (Odwołanie – Klauzula arbitrażowa – Umowy Cocoon i Dicoems zawarte w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia europejskiej przestrzeni badawczej i innowacji (2002 – 2006) – Nieprawidłowości – Wydatki niekwalifikowane – Rozwiązanie umów) | 11 |
| 2015/C 270/13 | Sprawa C-256/14: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia) – Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira (Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 9, art. 73, art. 78 akapit pierwszy lit. a) i art. 79 akapit pierwszy lit. c) – Podstawa opodatkowania – Wliczanie kwot opłat komunalnych za zajmowanie części podziemnej gruntu uiszczanych przez spółkę posiadającą koncesję na dystrybucję gazu w sieci do podstawy opodatkowania podatkiem VAT naliczanego od usług świadczonych przez tę spółkę na rzecz spółki zajmującej się sprzedażą gazu) | 12 |
| 2015/C 270/14 | Sprawa C-272/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret – Dania) – Skatteministeriet/Baby Dan A/S (Odesłanie prejudycjalne – Unia celna i Wspólna Taryfa Celna – Nomenklatura scalona – Klasyfikacja taryfowa – Pozycje 7318 i 8302 – Artykuł specjalnie opracowany do mocowania bramek zabezpieczających przeznaczonych do ochrony dzieci) | 13 |
| 2015/C 270/15 | Sprawa C-216/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 12 maja 2015 r. – Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH | 13 |
| 2015/C 270/16 | Sprawa C-234/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – SC Doris Spedition SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați | 14 |
| 2015/C 270/17 | Sprawa C-235/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Maria Bosneaga/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor | 14 |
| 2015/C 270/18 | Sprawa C-236/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Dinu Antoci/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor | 15 |
| 2015/C 270/19 | Sprawa C-239/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-466/12, RFA International, LP/Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 maja 2015 r. przez RFA International, LP | 15 |
| 2015/C 270/20 | Sprawa C-258/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Gorka Salaberria Sorondo/Academia Vasca de Policía y Emergencias | 16 |
| 2015/C 270/21 | Sprawa C-261/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vredegerecht te Ieper (Belgia) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV/Gregory Demey | 17 |
| 2015/C 270/22 | Sprawa C-274/15: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga | 17 |
| 2015/C 270/23 | Sprawa C-286/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 12 czerwca 2015 r. – SIA Latvijas propāna gāze przeciwko Valsts ieņēmumu dienests | 18 |
| 2015/C 270/24 | Sprawa C-299/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 19 czerwca 2015 r. – Daniele Striani i in., RFC. Seresien ASBL/Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA), Union Royale Belge des Sociétés de Football – Association (URBSFA) | 19 |
| | Sąd |
| 2015/C 270/25 | Sprawy połączone T-425/04 RENV i T-444/04 RENV: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – Francja/Komisja (Pomoc państwa – Środki finansowe na rzecz France Télécom – Oferta pożyczki akcjonariusza – Oświadczenia publiczne państwa francuskiego – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem – Nieprzedłużenie formalnego postępowania wyjaśniającego – Prawo do obrony – Kryterium rozważnego inwestora prywatnego – Normalne warunki rynkowe – Naruszenia prawa – Oczywiste błędy w ocenie) | 21 |
| 2015/C 270/26 | Sprawa T-404/10 RENV: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – National Lottery Commission/OHIM – Mediatek Italia i De Gregorio (Przedstawienie ręki) [Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający rękę – Artykuł 53 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Istnienie wcześniejszego prawa autorskiego chronionego przez prawo krajowe – Ciężar dowodu – Zastosowanie prawa krajowego przez OHIM] | 22 |
| 2015/C 270/27 | Sprawy połączone T-186/13, T-190/13 i T-193/13: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – Niderlandy i in./Komisja (Pomoc państwa – Sprzedaż działek – Pomoc przyznana na rzecz Schouten-de Jong Bouwfonds przez publiczno-prywatne stowarzyszenie utworzone przez gminę Leidschendam-Voorburg – Obniżenie ceny sprzedaży działek i retroaktywne zwolnienie z obowiązku zapłaty należności związanych z używaniem i z jakością – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie – Pojęcie pomocy – Kryterium prywatnego inwestora – Ocena w świetle wszystkich istotnych elementów spornej transakcji i jej kontekstu) | 22 |
| 2015/C 270/28 | Sprawa T-214/13: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – Typke przeciwko Komisja (Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące konkursu EPSO/AD/230 231/12 – Dorozumiana odmowa dostępu – Odmowa dostępu – Wniosek w przedmiocie zmiany żądań podniesiony w replice – Termin – Cofnięcie dorozumianej decyzji – Umorzenie postępowania – Pojęcie dokumentu – Wyciąg i organizacja informacji zawartych w elektronicznych bazach danych) | 23 |
| 2015/C 270/29 | Sprawa T-489/13: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – La Rioja Alta/OHIM – Aldi Einkauf (VIÑA ALBERDI) [Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny wspólnotowy znak towarowy VIÑA ALBERDI – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy VILLA ALBERTI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Brak współistnienia znaków towarowych – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd] | 24 |
| 2015/C 270/30 | Sprawa T-657/13: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – BH Stores/OHMI – Alex Toys (ALEX) (Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALEX – Krajowe, graficzny i słowne, znaki towarowe ALEX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Dopuszczalność odwołania wnoszonego do izby odwoławczej – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 – Brak podobieństwa między towarami i usługami oznaczonymi kolidującymi ze sobą znakami towarowymi – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd) | 24 |
| 2015/C 270/31 | Sprawa T-618/14: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Grupo Bimbo OHIM (Kształt meksykańskiej tortilli) [Wspólnotowy znak towarowy – Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego – Kształt meksykańskiej tortilli – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)] | 25 |
| 2015/C 270/32 | Sprawa T-355/11: Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Segovia Bonet/OHMI – IES (IES) (Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie sprzeciwu – Umorzenie postępowania) | 26 |
| 2015/C 270/33 | Sprawa T-573/14: Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Polyelectrolyte Producers Group i SNF/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko naturalne – Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE – Produkty z papieru przetworzonego – Substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone – Stężenie graniczne pozostałych monomerów – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność) | 26 |
| 2015/C 270/34 | Sprawa T-274/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek bioetanolu i etanolu – Postępowanie administracyjne – Nakaz poddania się kontroli – Odmowa zawieszenia środków dochodzenia – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Niedopuszczalność) | 27 |
| 2015/C 270/35 | Sprawa T-208/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Universiteit Antwerpen/REA | 28 |
| 2015/C 270/36 | Sprawa T-210/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Deutsche Telekom/Komisja | 28 |
| 2015/C 270/37 | Sprawa T-234/15: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2015 r. – Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Komisja | 30 |
| 2015/C 270/38 | Sprawa T-279/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Pneumatyczne opony samochodowe) | 31 |
| 2015/C 270/39 | Sprawa T-280/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych) | 32 |
| 2015/C 270/40 | Sprawa T-281/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Pneumatyczne opony samochodowe) | 32 |
| 2015/C 270/41 | Sprawa T-282/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych) | 33 |
| 2015/C 270/42 | Sprawa T-301/15: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – Jochen Schweizer GmbH/OHIM (Du bist, was du erlebst.) | 34 |
| 2015/C 270/43 | Sprawa T-305/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Airdata/Komisja | 34 |
| 2015/C 270/44 | Sprawa T-307/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – 1&1 Telecom/Komisja | 35 |
| 2015/C 270/45 | Sprawa T-308/15: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2015 r. – Reisenthel/OHIM (keep it easy) | 36 |
| 2015/C 270/46 | Sprawa T-309/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 5 czerwca 2015 r. przez CW od wyroku wydanego w dniu 26 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-124/13 CW/Parlament Europejski | 37 |
| 2015/C 270/47 | Sprawa T-312/15: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – Market Watch/OHIM – Glaxo Group (MITOCHRON) | 37 |
| 2015/C 270/48 | Sprawa T-324/15: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Volkswagen/OHIM – Bagpax Cargo Systems (BAG PAX) | 38 |
| 2015/C 270/49 | Sprawa T-344/15: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – Francja/Komisja | 39 |
| 2015/C 270/50 | Sprawa T-347/15: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2015 r. – Uganda Commercial Impex/Rada | 40 |
| 2015/C 270/51 | Sprawa T-350/15: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2015 r. – Perry Ellis International Group/OHIM – CG (P) | 41 |
| 2015/C 270/52 | Sprawa T-51/13: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/EBI | 42 |
| 2015/C 270/53 | Sprawa T-134/14: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2015 r. – Niemcy/Komisja | 42 |
| 2015/C 270/54 | Sprawa T-311/14: Postanowienie Sądu z dnia 25 czerwca 2015 r. – Seca Benelux i in./Parlament | 42 |
| 2015/C 270/55 | Sprawa T-820/14: Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2015 r. – Delta Group agroalimentare/Komisja | 42 |
| 2015/C 270/56 | Sprawa T-821/14: Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2015 r. – Pollo Delta di Scabin Giancarlo e C./Komisja | 42 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2015/C 270/57 | Sprawa F-34/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2015 r. – DP/ACER (Służba publiczna – Personel ACER – Członek personelu kontraktowego – Nieprzedłużenie umowy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność skargi – Zarzut niezgodności z prawem art. 6 ust. 2 OPW ACER w świetle art. 85 ust. 1 WZIP – Skarga odszkodowawcza – Wypowiedzenie – Krzywda – Zadośćuczynienie) | 43 |
| 2015/C 270/58 | Sprawa F-53/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 7 lipca 2015 r. – WR (*1) /Komisja (Służba publiczna – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Artykuł 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Osoba traktowana jak dziecko pozostajace na utrzymaniu – Osoba, wobec której urzędnik ma zobowiązania alimentacyjne i której utrzymanie stanowi dla niego poważne obciążenie – Warunki przyznania – Cofnięcie prawa do dodatku – Zwrot nienależnych kwot na podstawie art. 85 regulaminu pracowniczego) | 43 |
| 2015/C 270/59 | Sprawa F-142/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2015 r. – De Almeida Pereira/Eurojust (Służba publiczna – Personel Eurojust – Członek personelu tymczasowego – Ogłoszenie o wolnym stanowisku – Postępowanie w sprawie naboru kandydatów – Badanie kandydatur przez komisję do spraw naboru – Dopuszczenie do kolejnego etapu postępowania w sprawie naboru – Warunki – Ocena kryteriów naboru – Wymagany próg punktów – Odrzucenie kandydatury – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej – Artykuł 81 regulaminu postępowania) | 44 |
| 2015/C 270/60 | Sprawa F-75/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 lipca 2015 r. – Vecchio/wspólne przedsiębiorstwo ECSEL | 45 |
| 2015/C 270/61 | Sprawa F-29/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 lipca 2015 r. – Vecchio/wspólne przedsiębiorstwo ECSEL | 45 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2015/C 270/02

Sprawy połączone C-226/13, C-245/13, C-247/13 i C-578/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landgericht Wiesbaden, Landgericht Kiel – Niemcy) – Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)/Hellenische Republik (Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Doręczanie dokumentów sądowych i pozasądowych – Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 – Artykuł 1 ust. 1 – Pojęcie sprawy cywilnej i handlowej – Odpowiedzialność państwa za acta iure imperii)

2

2015/C 270/03

Sprawy połączone C-554/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Z. Zh./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/I. O. (Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Dyrektywa 2008/115/WE – Powrót nielegalnie przebywających obywateli państwa trzeciego – Artykuł 7 ustęp 4 – Pojęcie zagrożenia dla porządku publicznego – Okoliczności, w których państwa członkowskie mogą odstąpić od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu lub wyznaczyć termin krótszy niż siedem dni)

3

2015/C 270/04

Sprawa C-649/13: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Versailles – Francja) – Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in./Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA oraz Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA/Alan Robert Bloom i in. [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 – Artykuł 2 lit. g), art. 3 ust. 2 i art. 27 – Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Główne postępowanie upadłościowe – Wtórne postępowanie upadłościowe – Konflikt jurysdykcyjny – Jurysdykcja wyłączna lub przemienna – Ustalenie prawa właściwego – Ustalenie składników majątku dłużnika objętych wtórnym postępowaniem upadłościowym – Położenie tych składników majątku – Składniki majątku znajdujące się w państwie trzecim]

4

2015/C 270/05

Sprawa C-686/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen – Szwecja) – X AB/Skatteverket (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 49 TFUE – Swoboda przedsiębiorczości – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Udziały do celów działalności gospodarczej – Przepisy państwa członkowskiego przewidujące zwolnienie z podatku zysku, a jednocześnie wykluczające możliwość odliczenia strat – Zbycie przez spółkę będącą rezydentem udziałów w spółce zależnej niebędącej rezydentem – Strata wynikająca ze straty kursowej)

5

2015/C 270/06

Sprawa C-1/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Grondwettelijk Hof – Belgia) – Base Company NV, dawniej KPN Group Belgium NV, Mobistar NV/Ministerraad (Odesłanie prejudycjalne – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywa 2002/22/WE – Artykuły 4, 9, 13 i 32 – Obowiązki z tytułu świadczenia usługi powszechnej i obowiązki z tytułu świadczenia usługi społecznej – Zapewnienie dostępu stacjonarnego i świadczenie usług telefonicznych – Przystępność taryf – Specjalne opcje taryfowe – Finansowanie obowiązków z tytułu świadczenia usługi powszechnej – Dodatkowe usługi obowiązkowe – Usługi łączności ruchomej lub abonamentów internetowych)

5

2015/C 270/07

Sprawa C-29/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Zdrowie publiczne – Dyrektywa 2004/23/WE – Dyrektywa 2006/17/WE – Dyrektywa 2006/86/WE – Wyłączenie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych z zakresu stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję tych dyrektyw)

6

2015/C 270/08

Sprawa C-51/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen- Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung [Odesłanie prejudycjalne – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Refundacja kosztów składowania – Rozporządzenie (EWG) nr 1998/78 – Artykuł 14 ust. 3 – Rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 – Artykuł 2 ust. 2 – Zastąpienie cukru C do celów wywozu – Przesłanki – Materialna wymiana cukru C na cukier zastępczy – Zastąpienie, którego można dokonać wyłącznie przy użyciu cukru wyprodukowanego przez producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim – Ważność w świetle art. 34 TFUE i 35 TFUE]

7

2015/C 270/09

Sprawa C-52/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen – Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 – Artykuł 3 ust. 1 – Termin przedawnienia – Dies a quo – Powtarzające się nieprawidłowości – Przerwanie biegu przedawnienia – Przesłanki – Właściwy organ – Dana osoba – Czynność odnosząca się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości – Termin odpowiadający podwójnemu terminowi przedawnienia]

8

2015/C 270/10

Sprawa C-58/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 – Unia celna i Wspólna taryfa celna – Nomenklatura Scalona – Pozycja 8543 70 – Maszyny i aparatura, elektryczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85 Nomenklatury Scalonej – Podpozycje 8543 70 10 i 8543 70 90 – Czytnik książek elektronicznych z funkcjami tłumaczenia lub słownikowymi]

9

2015/C 270/11

Sprawa C-98/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft i in./Magyar Állam (Odesłanie prejudycjalne – Swobodne świadczenie usług – Gry losowe – Podatki krajowe podlegające zapłacie od użytkowania automatów do gier zainstalowanych w salonach gier – Ustawodawstwo krajowe zakazujące użytkowania automatów do gier poza kasynami – Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań – Dyrektywa 98/34/WE – Obowiązek przekazania Komisji projektów przepisów technicznych – Odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody wyrządzone w wyniku przyjęcia ustawodawstwa sprzecznego z prawem Unii)

10

2015/C 270/12

Sprawa C-100/14 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Association médicale européenne (EMA)/Komisja Europejska (Odwołanie – Klauzula arbitrażowa – Umowy Cocoon i Dicoems zawarte w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia europejskiej przestrzeni badawczej i innowacji (2002 – 2006) – Nieprawidłowości – Wydatki niekwalifikowane – Rozwiązanie umów)

11

2015/C 270/13

Sprawa C-256/14: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia) – Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira (Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 9, art. 73, art. 78 akapit pierwszy lit. a) i art. 79 akapit pierwszy lit. c) – Podstawa opodatkowania – Wliczanie kwot opłat komunalnych za zajmowanie części podziemnej gruntu uiszczanych przez spółkę posiadającą koncesję na dystrybucję gazu w sieci do podstawy opodatkowania podatkiem VAT naliczanego od usług świadczonych przez tę spółkę na rzecz spółki zajmującej się sprzedażą gazu)

12

2015/C 270/14

Sprawa C-272/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret – Dania) – Skatteministeriet/Baby Dan A/S (Odesłanie prejudycjalne – Unia celna i Wspólna Taryfa Celna – Nomenklatura scalona – Klasyfikacja taryfowa – Pozycje 7318 i 8302 – Artykuł specjalnie opracowany do mocowania bramek zabezpieczających przeznaczonych do ochrony dzieci)

13

2015/C 270/15

Sprawa C-216/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 12 maja 2015 r. – Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH

13

2015/C 270/16

Sprawa C-234/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – SC Doris Spedition SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați

14

2015/C 270/17

Sprawa C-235/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Maria Bosneaga/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

14

2015/C 270/18

Sprawa C-236/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Dinu Antoci/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

15

2015/C 270/19

Sprawa C-239/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-466/12, RFA International, LP/Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 maja 2015 r. przez RFA International, LP

15

2015/C 270/20

Sprawa C-258/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Gorka Salaberria Sorondo/Academia Vasca de Policía y Emergencias

16

2015/C 270/21

Sprawa C-261/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vredegerecht te Ieper (Belgia) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV/Gregory Demey

17

2015/C 270/22

Sprawa C-274/15: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga

17

2015/C 270/23

Sprawa C-286/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 12 czerwca 2015 r. – SIA Latvijas propāna gāze przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

18

2015/C 270/24

Sprawa C-299/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 19 czerwca 2015 r. – Daniele Striani i in., RFC. Seresien ASBL/Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA), Union Royale Belge des Sociétés de Football – Association (URBSFA)

19

Sąd

2015/C 270/25

Sprawy połączone T-425/04 RENV i T-444/04 RENV: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – Francja/Komisja (Pomoc państwa – Środki finansowe na rzecz France Télécom – Oferta pożyczki akcjonariusza – Oświadczenia publiczne państwa francuskiego – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem – Nieprzedłużenie formalnego postępowania wyjaśniającego – Prawo do obrony – Kryterium rozważnego inwestora prywatnego – Normalne warunki rynkowe – Naruszenia prawa – Oczywiste błędy w ocenie)

21

2015/C 270/26

Sprawa T-404/10 RENV: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – National Lottery Commission/OHIM – Mediatek Italia i De Gregorio (Przedstawienie ręki) [Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający rękę – Artykuł 53 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Istnienie wcześniejszego prawa autorskiego chronionego przez prawo krajowe – Ciężar dowodu – Zastosowanie prawa krajowego przez OHIM]

22

2015/C 270/27

Sprawy połączone T-186/13, T-190/13 i T-193/13: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – Niderlandy i in./Komisja (Pomoc państwa – Sprzedaż działek – Pomoc przyznana na rzecz Schouten-de Jong Bouwfonds przez publiczno-prywatne stowarzyszenie utworzone przez gminę Leidschendam-Voorburg – Obniżenie ceny sprzedaży działek i retroaktywne zwolnienie z obowiązku zapłaty należności związanych z używaniem i z jakością – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie – Pojęcie pomocy – Kryterium prywatnego inwestora – Ocena w świetle wszystkich istotnych elementów spornej transakcji i jej kontekstu)

22

2015/C 270/28

Sprawa T-214/13: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – Typke przeciwko Komisja (Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące konkursu EPSO/AD/230 231/12 – Dorozumiana odmowa dostępu – Odmowa dostępu – Wniosek w przedmiocie zmiany żądań podniesiony w replice – Termin – Cofnięcie dorozumianej decyzji – Umorzenie postępowania – Pojęcie dokumentu – Wyciąg i organizacja informacji zawartych w elektronicznych bazach danych)

23

2015/C 270/29

Sprawa T-489/13: Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – La Rioja Alta/OHIM – Aldi Einkauf (VIÑA ALBERDI) [Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny wspólnotowy znak towarowy VIÑA ALBERDI – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy VILLA ALBERTI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Brak współistnienia znaków towarowych – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd]

24

2015/C 270/30

Sprawa T-657/13: Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – BH Stores/OHMI – Alex Toys (ALEX) (Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALEX – Krajowe, graficzny i słowne, znaki towarowe ALEX – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 – Dopuszczalność odwołania wnoszonego do izby odwoławczej – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 – Brak podobieństwa między towarami i usługami oznaczonymi kolidującymi ze sobą znakami towarowymi – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)

24

2015/C 270/31

Sprawa T-618/14: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Grupo Bimbo OHIM (Kształt meksykańskiej tortilli) [Wspólnotowy znak towarowy – Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego – Kształt meksykańskiej tortilli – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)]

25

2015/C 270/32

Sprawa T-355/11: Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Segovia Bonet/OHMI – IES (IES) (Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie sprzeciwu – Umorzenie postępowania)

26

2015/C 270/33

Sprawa T-573/14: Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Polyelectrolyte Producers Group i SNF/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko naturalne – Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE – Produkty z papieru przetworzonego – Substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone – Stężenie graniczne pozostałych monomerów – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność)

26

2015/C 270/34

Sprawa T-274/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek bioetanolu i etanolu – Postępowanie administracyjne – Nakaz poddania się kontroli – Odmowa zawieszenia środków dochodzenia – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Niedopuszczalność)

27

2015/C 270/35

Sprawa T-208/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Universiteit Antwerpen/REA

28

2015/C 270/36

Sprawa T-210/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Deutsche Telekom/Komisja

28

2015/C 270/37

Sprawa T-234/15: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2015 r. – Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Komisja

30

2015/C 270/38

Sprawa T-279/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Pneumatyczne opony samochodowe)

31

2015/C 270/39

Sprawa T-280/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych)

32

2015/C 270/40

Sprawa T-281/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Pneumatyczne opony samochodowe)

32

2015/C 270/41

Sprawa T-282/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych)

33

2015/C 270/42

Sprawa T-301/15: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – Jochen Schweizer GmbH/OHIM (Du bist, was du erlebst.)

34

2015/C 270/43

Sprawa T-305/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Airdata/Komisja

34

2015/C 270/44

Sprawa T-307/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – 1&1 Telecom/Komisja

35

2015/C 270/45

Sprawa T-308/15: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2015 r. – Reisenthel/OHIM (keep it easy)

36

2015/C 270/46

Sprawa T-309/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 5 czerwca 2015 r. przez CW od wyroku wydanego w dniu 26 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-124/13 CW/Parlament Europejski

37

2015/C 270/47

Sprawa T-312/15: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – Market Watch/OHIM – Glaxo Group (MITOCHRON)

37

2015/C 270/48

Sprawa T-324/15: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Volkswagen/OHIM – Bagpax Cargo Systems (BAG PAX)

38

2015/C 270/49

Sprawa T-344/15: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – Francja/Komisja

39

2015/C 270/50

Sprawa T-347/15: Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2015 r. – Uganda Commercial Impex/Rada

40

2015/C 270/51

Sprawa T-350/15: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2015 r. – Perry Ellis International Group/OHIM – CG (P)

41

2015/C 270/52

Sprawa T-51/13: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/EBI

42

2015/C 270/53

Sprawa T-134/14: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2015 r. – Niemcy/Komisja

42

2015/C 270/54

Sprawa T-311/14: Postanowienie Sądu z dnia 25 czerwca 2015 r. – Seca Benelux i in./Parlament

42

2015/C 270/55

Sprawa T-820/14: Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2015 r. – Delta Group agroalimentare/Komisja

42

2015/C 270/56

Sprawa T-821/14: Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2015 r. – Pollo Delta di Scabin Giancarlo e C./Komisja

42

Sąd do spraw Służby Publicznej

2015/C 270/57

Sprawa F-34/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2015 r. – DP/ACER (Służba publiczna – Personel ACER – Członek personelu kontraktowego – Nieprzedłużenie umowy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność skargi – Zarzut niezgodności z prawem art. 6 ust. 2 OPW ACER w świetle art. 85 ust. 1 WZIP – Skarga odszkodowawcza – Wypowiedzenie – Krzywda – Zadośćuczynienie)

43

2015/C 270/58

Sprawa F-53/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 7 lipca 2015 r. – WR (*1) /Komisja (Służba publiczna – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Artykuł 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Osoba traktowana jak dziecko pozostajace na utrzymaniu – Osoba, wobec której urzędnik ma zobowiązania alimentacyjne i której utrzymanie stanowi dla niego poważne obciążenie – Warunki przyznania – Cofnięcie prawa do dodatku – Zwrot nienależnych kwot na podstawie art. 85 regulaminu pracowniczego)

*1

43

2015/C 270/59

Sprawa F-142/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2015 r. – De Almeida Pereira/Eurojust (Służba publiczna – Personel Eurojust – Członek personelu tymczasowego – Ogłoszenie o wolnym stanowisku – Postępowanie w sprawie naboru kandydatów – Badanie kandydatur przez komisję do spraw naboru – Dopuszczenie do kolejnego etapu postępowania w sprawie naboru – Warunki – Ocena kryteriów naboru – Wymagany próg punktów – Odrzucenie kandydatury – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej – Artykuł 81 regulaminu postępowania)

44

2015/C 270/60

Sprawa F-75/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 lipca 2015 r. – Vecchio/wspólne przedsiębiorstwo ECSEL

45

2015/C 270/61

Sprawa F-29/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 lipca 2015 r. – Vecchio/wspólne przedsiębiorstwo ECSEL

45

---

| | |
| --- | --- |

---

| PL | Ze względu na ochronę danych osobowych, niektóre informacje zawarte w tym wydaniu nie mogą zostać ujawnione, stąd publikacja nowej oryginalnej wersji. |
| --- | --- |

PL

Ze względu na ochronę danych osobowych, niektóre informacje zawarte w tym wydaniu nie mogą zostać ujawnione, stąd publikacja nowej oryginalnej wersji.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2015/C 270/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 262 z 10.8.2015

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 254 z 3.8.2015

Dz.U. C 245 z 27.7.2015

Dz.U. C 236 z 20.7.2015

Dz.U. C 228 z 13.7.2015

Dz.U. C 221 z 6.7.2015

Dz.U. C 213 z 29.6.2015

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/2 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landgericht Wiesbaden, Landgericht Kiel – Niemcy) – Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)/Hellenische Republik

(Sprawy połączone C-226/13, C-245/13, C-247/13 i C-578/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Doręczanie dokumentów sądowych i pozasądowych - Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 - Artykuł 1 ust. 1 - Pojęcie „sprawy cywilnej i handlowej” - Odpowiedzialność państwa za acta iure imperii))

(2015/C 270/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Wiesbaden, Landgericht Kiel

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)

Strona pozwana: Hellenische Republik.

Sentencja

Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 należy interpretować w ten sposób, że stanowiące przedmiot postępowań głównych powództwa o odszkodowanie z tytułu nieposzanowania praw wywodzonych z posiadania i własności, o wykonanie zobowiązań wynikających z pierwotnych obligacji, których termin wykupu zapadł, czy w końcu o naprawienie szkody, wytoczone przez jednostki będące posiadaczami obligacji państwowych, przeciwko państwu, które je wyemitowało, są objęte zakresem zastosowania owego rozporządzenia, chyba że okazuje się, iż wyraźnie wykraczają one poza zakres spraw cywilnych i handlowych.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 27.07.2013

Dz.U. C 24 z 25.01.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/3 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Z. Zh./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/I. O.

(Sprawy połączone C-554/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Dyrektywa 2008/115/WE - Powrót nielegalnie przebywających obywateli państwa trzeciego - Artykuł 7 ustęp 4 - Pojęcie zagrożenia dla porządku publicznego - Okoliczności, w których państwa członkowskie mogą odstąpić od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu lub wyznaczyć termin krótszy niż siedem dni))

(2015/C 270/03)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Z. Zh., Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Strona pozwana: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, I. O

Sentencja

| 1) | Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie praktyce krajowej, zgodnie z którą przyjmuje się, że obywatel państwa trzeciego, który nielegalnie przebywa na terytorium państwa członkowskiego, stanowi zagrożenie dla porządku publicznego w rozumieniu tego przepisu, jedynie na tej podstawie, że obywatel ten jest podejrzewany o popełnienie czynu podlegającego w prawie krajowym karze jako występek lub zbrodnia lub został skazany za popełnienie takiego czynu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie praktyce krajowej, zgodnie z którą przyjmuje się, że obywatel państwa trzeciego, który nielegalnie przebywa na terytorium państwa członkowskiego, stanowi zagrożenie dla porządku publicznego w rozumieniu tego przepisu, jedynie na tej podstawie, że obywatel ten jest podejrzewany o popełnienie czynu podlegającego w prawie krajowym karze jako występek lub zbrodnia lub został skazany za popełnienie takiego czynu.

| 2) | Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku obywatela państwa trzeciego nielegalnie przebywającego na terytorium państwa członkowskiego, który jest podejrzewany o popełnienie czynu podlegającego w prawie krajowym karze jako występek lub zbrodnia lub został skazany za popełnienie takiego czynu, istotne dla oceny kwestii, czy obywatel ten stanowi zagrożenie dla porządku publicznego w rozumieniu tego przepisu, są inne elementy, takie jak rodzaj i waga czynu, czas, jaki upłynął od jego popełnienia, jak również fakt, że w chwili zatrzymania przez organy krajowe obywatel ten był trakcie opuszczania terytorium tego państwa członkowskiego. Znaczenie dla tej oceny będzie miała również, w stosownym przypadku, każda okoliczność dotycząca wiarygodności podejrzenia popełnienia przez danego obywatela państwa trzeciego zarzucanego mu występku lub zarzucanej mu zbrodni. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku obywatela państwa trzeciego nielegalnie przebywającego na terytorium państwa członkowskiego, który jest podejrzewany o popełnienie czynu podlegającego w prawie krajowym karze jako występek lub zbrodnia lub został skazany za popełnienie takiego czynu, istotne dla oceny kwestii, czy obywatel ten stanowi zagrożenie dla porządku publicznego w rozumieniu tego przepisu, są inne elementy, takie jak rodzaj i waga czynu, czas, jaki upłynął od jego popełnienia, jak również fakt, że w chwili zatrzymania przez organy krajowe obywatel ten był trakcie opuszczania terytorium tego państwa członkowskiego. Znaczenie dla tej oceny będzie miała również, w stosownym przypadku, każda okoliczność dotycząca wiarygodności podejrzenia popełnienia przez danego obywatela państwa trzeciego zarzucanego mu występku lub zarzucanej mu zbrodni.

| 3) | Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że skorzystanie z przewidzianej w tym przepisie możliwości odstąpienia od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu, w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego stanowi zagrożenie dla porządku publicznego, nie wymaga ponownego badania elementów, które były już zbadane w celu stwierdzenia istnienia tego zagrożenia. Wszystkie przepisy lub praktyka państwa członkowskiego w tej dziedzinie powinny jednak gwarantować indywidualne ustalanie, czy brak terminu dobrowolnego wyjazdu jest zgodny z prawami podstawowymi tego obywatela. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115 należy interpretować w ten sposób, że skorzystanie z przewidzianej w tym przepisie możliwości odstąpienia od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu, w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego stanowi zagrożenie dla porządku publicznego, nie wymaga ponownego badania elementów, które były już zbadane w celu stwierdzenia istnienia tego zagrożenia. Wszystkie przepisy lub praktyka państwa członkowskiego w tej dziedzinie powinny jednak gwarantować indywidualne ustalanie, czy brak terminu dobrowolnego wyjazdu jest zgodny z prawami podstawowymi tego obywatela.

---

(1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/4 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/4

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Versailles – Francja) – Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in./Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA oraz Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA/Alan Robert Bloom i in.

(Sprawa C-649/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 - Artykuł 2 lit. g), art. 3 ust. 2 i art. 27 - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Główne postępowanie upadłościowe - Wtórne postępowanie upadłościowe - Konflikt jurysdykcyjny - Jurysdykcja wyłączna lub przemienna - Ustalenie prawa właściwego - Ustalenie składników majątku dłużnika objętych wtórnym postępowaniem upadłościowym - Położenie tych składników majątku - Składniki majątku znajdujące się w państwie trzecim])

(2015/C 270/04)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de commerce de Versailles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in., Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA

Strona pozwana: Cosme Rogeau, działający w charakterze syndyka we wtórnym postępowaniu upadłościowym dotyczącym Nortel Networks SA, Alan Robert Bloom, Alan Michael Hudson, Stephen John Harris, Christopher John Wilkinson Hill

Sentencja

Artykuł 3 ust. 2 i art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że sądy państwa członkowskiego wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego mają jurysdykcję przemienną wraz z sądami państwa członkowskiego wszczęcia postępowania głównego, aby orzec w przedmiocie ustalenia składników majątku dłużnika objętych zakresem skutków tego postępowania wtórnego.

Ustalenia składników majątku dłużnika objętych zakresem skutków wtórnego postępowania upadłościowego należy dokonać zgodnie z przepisami art. 2 lit. g) rozporządzenia nr 1346/2000.

---

(1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen – Szwecja) – X AB/Skatteverket

(Sprawa C-686/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 49 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Przepisy podatkowe - Podatek dochodowy od osób prawnych - Udziały do celów działalności gospodarczej - Przepisy państwa członkowskiego przewidujące zwolnienie z podatku zysku, a jednocześnie wykluczające możliwość odliczenia strat - Zbycie przez spółkę będącą rezydentem udziałów w spółce zależnej niebędącej rezydentem - Strata wynikająca ze straty kursowej))

(2015/C 270/05)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Högsta förvaltningsdomstolen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: X AB

Strona pozwana: Skatteverket

Sentencja

Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom podatkowym państwa członkowskiego, na mocy których co do zasady zwolniony z podatku od osób prawnych jest zysk osiągnięty z tytułu udziałów do celów działalności gospodarczej, a jednocześnie wykluczona jest możliwość odliczenia straty powstałej z tytułu tych udziałów, nawet jeśli strata ta wynika ze straty kursowej.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Grondwettelijk Hof – Belgia) – Base Company NV, dawniej KPN Group Belgium NV, Mobistar NV/Ministerraad

(Sprawa C-1/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Sieci i usługi łączności elektronicznej - Dyrektywa 2002/22/WE - Artykuły 4, 9, 13 i 32 - Obowiązki z tytułu świadczenia usługi powszechnej i obowiązki z tytułu świadczenia usługi społecznej - Zapewnienie dostępu stacjonarnego i świadczenie usług telefonicznych - Przystępność taryf - Specjalne opcje taryfowe - Finansowanie obowiązków z tytułu świadczenia usługi powszechnej - Dodatkowe usługi obowiązkowe - Usługi łączności ruchomej lub abonamentów internetowych))

(2015/C 270/06)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Grondwettelijk Hof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Base Company NV, dawniej KPN Group Belgium NV, Mobistar NV

Strona pozwana: Ministerraad

przy udziale: Belgacom NV

Sentencja

Dyrektywę 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywę o usłudze powszechnej), zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że taryfy specjalne i mechanizm finansowania przewidziane, odpowiednio, w art. 9 i art. 13 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy mają zastosowanie do usług abonamentów internetowych wymagających stacjonarnego przyłączenia do Internetu, ale nie do usług łączności ruchomej, w tym usług abonamentów internetowych świadczonych w ramach wspomnianych usług łączności ruchomej. Jeśli usługi łączności ruchomej zostają publicznie udostępnione na terytorium kraju jako „dodatkowe usługi obowiązkowe” w rozumieniu art. 32 dyrektywy 2002/22, zmienionej dyrektywą 2009/136, ich finansowanie nie może zostać zapewnione na gruncie prawa krajowego przez mechanizm implikujący udział konkretnych przedsiębiorstw.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 7.4.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska

(Sprawa C-29/14) (1)

((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Zdrowie publiczne - Dyrektywa 2004/23/WE - Dyrektywa 2006/17/WE - Dyrektywa 2006/86/WE - Wyłączenie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych z zakresu stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję tych dyrektyw))

(2015/C 270/07)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Gheorghiu i M. Owsiany-Hornung, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Poprzez nieobjęcie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych zakresem stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję dyrektywy 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich, dyrektywy Komisji 2006/17/WE z dnia 8 lutego 2006 r. wprowadzającej w życie dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących dawstwa, pobierania i badania tkanek i komórek ludzkich oraz dyrektywy Komisji 2006/86/WE z dnia 24 października 2006 r. wykonującej dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledzenia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 31 dyrektywy 2004/23, art. 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 7 dyrektywy 2006/17 oraz załącznika III do niej, jak również art. 11 dyrektywy 2006/86. |
| --- | --- |

1)

Poprzez nieobjęcie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych zakresem stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję dyrektywy 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich, dyrektywy Komisji 2006/17/WE z dnia 8 lutego 2006 r. wprowadzającej w życie dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących dawstwa, pobierania i badania tkanek i komórek ludzkich oraz dyrektywy Komisji 2006/86/WE z dnia 24 października 2006 r. wykonującej dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledzenia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 31 dyrektywy 2004/23, art. 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 7 dyrektywy 2006/17 oraz załącznika III do niej, jak również art. 11 dyrektywy 2006/86.

| 2) | Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 85 z 22.03.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/7 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen- Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

(Sprawa C-51/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Cukier - Refundacja kosztów składowania - Rozporządzenie (EWG) nr 1998/78 - Artykuł 14 ust. 3 - Rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 - Artykuł 2 ust. 2 - Zastąpienie cukru C do celów wywozu - Przesłanki - Materialna wymiana cukru C na cukier zastępczy - Zastąpienie, którego można dokonać wyłącznie przy użyciu cukru wyprodukowanego przez producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim - Ważność w świetle art. 34 TFUE i 35 TFUE])

(2015/C 270/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

Sentencja

| 1) | Artykuł 14 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1998/78 z dnia 18 sierpnia 1978 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wyrównywania kosztów składowania w odniesieniu do cukru, zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1714/88 z dnia 13 czerwca 1988 r. w związku z art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę, zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3892/88 z dnia 14 grudnia 1988 r. powinno się interpretować w ten sposób, iż jeśli chodzi o sytuację taką jak sytuacja rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której producent zamierza zastąpić do celów wywozu ilość cukru C równoważną ilością cukru kwotowego wyprodukowaną przez innego producenta, w ramach refundacji kosztów składowania należy uwzględnić przesłanki zawarte w tym ostatnim przepisie. Przesłanki te obejmują zwłaszcza wymóg, by cukier zastępczy został wyprodukowany przez innego producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim. Badanie przedstawionych pytań nie wykazało, by istniał jakikolwiek czynnik mogący wpływać na ważność tego przepisu. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 14 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1998/78 z dnia 18 sierpnia 1978 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wyrównywania kosztów składowania w odniesieniu do cukru, zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1714/88 z dnia 13 czerwca 1988 r. w związku z art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę, zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3892/88 z dnia 14 grudnia 1988 r. powinno się interpretować w ten sposób, iż jeśli chodzi o sytuację taką jak sytuacja rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której producent zamierza zastąpić do celów wywozu ilość cukru C równoważną ilością cukru kwotowego wyprodukowaną przez innego producenta, w ramach refundacji kosztów składowania należy uwzględnić przesłanki zawarte w tym ostatnim przepisie. Przesłanki te obejmują zwłaszcza wymóg, by cukier zastępczy został wyprodukowany przez innego producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim. Badanie przedstawionych pytań nie wykazało, by istniał jakikolwiek czynnik mogący wpływać na ważność tego przepisu.

| 2) | Artykuły 14 ust. 3 rozporządzenia nr 1998/78 oraz art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 2670/81 powinny być interpretowane w ten sposób, iż nie wymagają, jako przesłanki prawidłowości operacji zastąpienia cukru do celów wywozu, by początkowa ilość cukru C oraz ilość cukru zastępczego zostały wymienione przez producenta materialnie. |
| --- | --- |

2)

Artykuły 14 ust. 3 rozporządzenia nr 1998/78 oraz art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 2670/81 powinny być interpretowane w ten sposób, iż nie wymagają, jako przesłanki prawidłowości operacji zastąpienia cukru do celów wywozu, by początkowa ilość cukru C oraz ilość cukru zastępczego zostały wymienione przez producenta materialnie.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/8 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen – Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

(Sprawa C-52/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 - Artykuł 3 ust. 1 - Termin przedawnienia - Dies a quo - Powtarzające się nieprawidłowości - Przerwanie biegu przedawnienia - Przesłanki - Właściwy organ - Dana osoba - Czynność odnosząca się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości - Termin odpowiadający podwójnemu terminowi przedawnienia])

(2015/C 270/09)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

Sentencja

| 1. | Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich należy interpretować w taki sposób, że pojęcie „właściwego organu” w rozumieniu tego przepisu oznacza organ mający zgodnie z prawem krajowym uprawnienie do wydawania aktów stanowiącego czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, przy czym organ ten nie musi być tożsamy z organem, który jest uprawniony do przydzielania subwencji czy też odzyskiwania kwot pobranych nienależnie ze szkodą dla interesów finansowych Unii. |
| --- | --- |

1.

Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich należy interpretować w taki sposób, że pojęcie „właściwego organu” w rozumieniu tego przepisu oznacza organ mający zgodnie z prawem krajowym uprawnienie do wydawania aktów stanowiącego czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, przy czym organ ten nie musi być tożsamy z organem, który jest uprawniony do przydzielania subwencji czy też odzyskiwania kwot pobranych nienależnie ze szkodą dla interesów finansowych Unii.

| 2. | Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że należy uznać, iż akty, których wydanie stanowi czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, zostały podane do wiadomości „danej osoby” w rozumieniu tego przepisu w przypadku, gdy na podstawie całokształtu okoliczności danej sprawy można dojść do wniosku, że ta dana osoba została rzeczywiście zawiadomiona o wydaniu tych aktów. W przypadku osoby prawnej warunek ten jest spełniony, jeżeli dany akt, którego wydanie stanowi czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, został rzeczywiście podany do wiadomości osoby, której zachowanie zgodnie z przepisami prawa krajowego można przypisać tej osobie prawnej, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

2.

Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że należy uznać, iż akty, których wydanie stanowi czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, zostały podane do wiadomości „danej osoby” w rozumieniu tego przepisu w przypadku, gdy na podstawie całokształtu okoliczności danej sprawy można dojść do wniosku, że ta dana osoba została rzeczywiście zawiadomiona o wydaniu tych aktów. W przypadku osoby prawnej warunek ten jest spełniony, jeżeli dany akt, którego wydanie stanowi czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości, został rzeczywiście podany do wiadomości osoby, której zachowanie zgodnie z przepisami prawa krajowego można przypisać tej osobie prawnej, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego.

| 3. | Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że aby wydanie danego aktu mogło zostać uznane za „czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania” w rozumieniu tego przepisu, akt ten musi określać w wystarczająco dokładny sposób operacje, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie wystąpienia nieprawidłowości. Z tego wymogu nie wynika jednak, że w akcie tym musi być mowa o możliwości nałożenia kary czy też zastosowania szczególnego środka administracyjnego. Sprawdzenie tego, czy rozpatrywane w postępowaniu głównym sprawozdanie spełnia ten warunek, należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

3.

Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że aby wydanie danego aktu mogło zostać uznane za „czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania” w rozumieniu tego przepisu, akt ten musi określać w wystarczająco dokładny sposób operacje, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie wystąpienia nieprawidłowości. Z tego wymogu nie wynika jednak, że w akcie tym musi być mowa o możliwości nałożenia kary czy też zastosowania szczególnego środka administracyjnego. Sprawdzenie tego, czy rozpatrywane w postępowaniu głównym sprawozdanie spełnia ten warunek, należy do sądu odsyłającego.

| 4. | Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że w zakresie dotyczącym związku czasowego, w jakim winny pozostawać nieprawidłowości, aby można je było uznać za „nieprawidłowość powtarzającą się” w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest jedynie, by okres czasu, jaki upłynął pomiędzy poszczególnymi nieprawidłowościami, był krótszy od terminu przedawnienia przewidzianego w akapicie pierwszym tego ustępu. Nieprawidłowości takie jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym, dotyczące obliczenia ilości cukru składowanych przez producenta, do których doszło w trakcie różnych lat gospodarczych i które pociągają za sobą błędne zadeklarowanie tych ilości przez tego producenta i, co za tym idzie, wypłatę nienależnych kwot z tytułu refundacji kosztów składowania, stanowią, co do zasady, „nieprawidłowość powtarzającą się” w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95; sprawdzenie, czy jest tak w niniejszym wypadku, jest zadaniem sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

4.

Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że w zakresie dotyczącym związku czasowego, w jakim winny pozostawać nieprawidłowości, aby można je było uznać za „nieprawidłowość powtarzającą się” w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest jedynie, by okres czasu, jaki upłynął pomiędzy poszczególnymi nieprawidłowościami, był krótszy od terminu przedawnienia przewidzianego w akapicie pierwszym tego ustępu. Nieprawidłowości takie jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym, dotyczące obliczenia ilości cukru składowanych przez producenta, do których doszło w trakcie różnych lat gospodarczych i które pociągają za sobą błędne zadeklarowanie tych ilości przez tego producenta i, co za tym idzie, wypłatę nienależnych kwot z tytułu refundacji kosztów składowania, stanowią, co do zasady, „nieprawidłowość powtarzającą się” w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95; sprawdzenie, czy jest tak w niniejszym wypadku, jest zadaniem sądu odsyłającego.

| 5. | Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że nadanie całokształtowi nieprawidłowości kwalifikacji „nieprawidłowości ciągłej lub powtarzającej się” w rozumieniu tego przepisu, w przypadku gdy właściwe organy nie poddawały danej osoby regularnej i pogłębionej kontroli, nie jest wykluczone. |
| --- | --- |

5.

Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że nadanie całokształtowi nieprawidłowości kwalifikacji „nieprawidłowości ciągłej lub powtarzającej się” w rozumieniu tego przepisu, w przypadku gdy właściwe organy nie poddawały danej osoby regularnej i pogłębionej kontroli, nie jest wykluczone.

| 6. | Artykuł 3 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że w przypadku nieprawidłowości ciągłej czy też powtarzającej się przewidziany w tym akapicie termin rozpoczyna swój bieg począwszy od dnia, w którym ta nieprawidłowość ustała, niezależnie od dnia, w którym organy administracji krajowej powzięły wiadomość o tej nieprawidłowości. |
| --- | --- |

6.

Artykuł 3 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że w przypadku nieprawidłowości ciągłej czy też powtarzającej się przewidziany w tym akapicie termin rozpoczyna swój bieg począwszy od dnia, w którym ta nieprawidłowość ustała, niezależnie od dnia, w którym organy administracji krajowej powzięły wiadomość o tej nieprawidłowości.

| 7. | Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że wydanie przez właściwy organ aktów stanowiące czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości połączone z podaniem ich do wiadomości danej osoby zgodnie z akapitem trzecim tego ustępu nie skutkuje przerwaniem biegu terminu określonego w akapicie czwartym tego samego ustępu. |
| --- | --- |

7.

Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95 należy interpretować w taki sposób, że wydanie przez właściwy organ aktów stanowiące czynność odnoszącą się do dochodzenia lub postępowania w sprawie nieprawidłowości połączone z podaniem ich do wiadomości danej osoby zgodnie z akapitem trzecim tego ustępu nie skutkuje przerwaniem biegu terminu określonego w akapicie czwartym tego samego ustępu.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/9 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/9

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Hauptzollamt Hannover/Amazon EU Sàrl

(Sprawa C-58/14) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 - Unia celna i Wspólna taryfa celna - Nomenklatura Scalona - Pozycja 8543 70 - Maszyny i aparatura, elektryczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85 Nomenklatury Scalonej - Podpozycje 8543 70 10 i 8543 70 90 - Czytnik książek elektronicznych z funkcjami tłumaczenia lub słownikowymi])

(2015/C 270/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Hauptzollamt Hannover

Strona pozwana: Amazon EU Sàrl

Sentencja

Nomenklaturę Scaloną, zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. należy interpretować w ten sposób, że czytnik książek elektronicznych wyposażony w funkcję tłumaczenia lub słownikową należy klasyfikować, w sytuacji gdy funkcja ta nie stanowi podstawowej funkcji produktu, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego, do podpozycji 8543 70 90 a nie do podpozycji 8543 70 10.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/10 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/10

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft i in./Magyar Állam

(Sprawa C-98/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Swobodne świadczenie usług - Gry losowe - Podatki krajowe podlegające zapłacie od użytkowania automatów do gier zainstalowanych w salonach gier - Ustawodawstwo krajowe zakazujące użytkowania automatów do gier poza kasynami - Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań - Dyrektywa 98/34/WE - Obowiązek przekazania Komisji projektów przepisów technicznych - Odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody wyrządzone w wyniku przyjęcia ustawodawstwa sprzecznego z prawem Unii))

(2015/C 270/11)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft, Lixus Szerencsejáték Szervező kft, Lixus Projekt Szerencsejáték Szervező kft, Lixus Invest Szerencsejáték Szervező kft, Megapolis Terminal Szolgáltató kft

Strona pozwana: Magyar Állam

Sentencja

| 1) | Przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które, nie przewidując okresu przejściowego, pięciokrotnie podwyższają kwotę zryczałtowanego podatku podlegającego zapłacie od użytkowania automatów do gier w salonach gier, a ponadto ustanawiają podatek proporcjonalny podlegający zapłacie od tej samej działalności, stanowią ograniczenie swobodnego świadczenia usług, zagwarantowanego w art. 56 TFUE w zakresie, w jakim mogą wstrzymać, ograniczyć lub uczynić mniej atrakcyjnym swobodne świadczenie usług polegające na użytkowaniu automatów do gier w salonach gier, czego ustalenie należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

1)

Przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które, nie przewidując okresu przejściowego, pięciokrotnie podwyższają kwotę zryczałtowanego podatku podlegającego zapłacie od użytkowania automatów do gier w salonach gier, a ponadto ustanawiają podatek proporcjonalny podlegający zapłacie od tej samej działalności, stanowią ograniczenie swobodnego świadczenia usług, zagwarantowanego w art. 56 TFUE w zakresie, w jakim mogą wstrzymać, ograniczyć lub uczynić mniej atrakcyjnym swobodne świadczenie usług polegające na użytkowaniu automatów do gier w salonach gier, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

| 2) | Przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które, nie przewidując ani okresu przejściowego, ani odszkodowania dla prowadzących salony gier, zakazują użytkowania automatów do gier poza kasynami, stanowią ograniczenie swobodnego świadczenia usług, zagwarantowanego w art. 56 TFUE. |
| --- | --- |

2)

Przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które, nie przewidując ani okresu przejściowego, ani odszkodowania dla prowadzących salony gier, zakazują użytkowania automatów do gier poza kasynami, stanowią ograniczenie swobodnego świadczenia usług, zagwarantowanego w art. 56 TFUE.

| 3) | Ograniczenia swobodnego świadczenia usług, które mogą wynikać z przepisów krajowych, takich jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym, mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego tylko w zakresie, w jakim sąd krajowy po dokonaniu ogólnej oceny okoliczności przyjęcia i wejścia w życie tych przepisów stwierdzi:






  — | że rzeczywiście spełniają one przede wszystkim cele dotyczące ochrony konsumentów przed uzależnieniem od gry i zapobiegania przestępczości i oszustwom związanym z grami losowymi, przy czym sama okoliczność, że ograniczenie działalności w zakresie gier losowych przyczynia się dodatkowo, poprzez zwiększenie wpływów podatkowych, do zwiększenia wpływów do budżetu danego państwa członkowskiego nie stoi na przeszkodzie temu, aby można było uznać, że ograniczenie to dąży w rzeczywistości przede wszystkim do osiągnięcia takich celów; |
| --- | --- | --- |

3)

Ograniczenia swobodnego świadczenia usług, które mogą wynikać z przepisów krajowych, takich jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym, mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego tylko w zakresie, w jakim sąd krajowy po dokonaniu ogólnej oceny okoliczności przyjęcia i wejścia w życie tych przepisów stwierdzi:

—

że rzeczywiście spełniają one przede wszystkim cele dotyczące ochrony konsumentów przed uzależnieniem od gry i zapobiegania przestępczości i oszustwom związanym z grami losowymi, przy czym sama okoliczność, że ograniczenie działalności w zakresie gier losowych przyczynia się dodatkowo, poprzez zwiększenie wpływów podatkowych, do zwiększenia wpływów do budżetu danego państwa członkowskiego nie stoi na przeszkodzie temu, aby można było uznać, że ograniczenie to dąży w rzeczywistości przede wszystkim do osiągnięcia takich celów;

| — | że spełniają one te cele w sposób spójny i systematyczny oraz |
| --- | --- |

—

że spełniają one te cele w sposób spójny i systematyczny oraz

| — | że spełniają one wymogi wynikające z ogólnych zasad prawa Unii, a w szczególności z zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także prawa własności. |
| --- | --- |

—

że spełniają one wymogi wynikające z ogólnych zasad prawa Unii, a w szczególności z zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także prawa własności.

| 4) | Artykuł 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że:






  — | krajowe przepisy ustawowe, które pięciokrotnie podwyższają kwotę zryczałtowanego podatku podlegającego zapłacie od użytkowania automatów do gier w salonach gier, a ponadto ustanawiają podatek proporcjonalny podlegający zapłacie od tej samej działalności, nie stanowią „przepisów technicznych” w rozumieniu tego przepisu oraz |
| --- | --- | --- |

4)

Artykuł 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że:

—

krajowe przepisy ustawowe, które pięciokrotnie podwyższają kwotę zryczałtowanego podatku podlegającego zapłacie od użytkowania automatów do gier w salonach gier, a ponadto ustanawiają podatek proporcjonalny podlegający zapłacie od tej samej działalności, nie stanowią „przepisów technicznych” w rozumieniu tego przepisu oraz

| — | krajowe przepisy ustawowe, które zakazują użytkowania automatów do gier poza kasynami, stanowią „przepisy techniczne” w rozumieniu tego przepisu, których projekty powinny być przedmiotem powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

krajowe przepisy ustawowe, które zakazują użytkowania automatów do gier poza kasynami, stanowią „przepisy techniczne” w rozumieniu tego przepisu, których projekty powinny być przedmiotem powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy.

| 5) | Celem art. 56 TFUE jest przyznanie jednostkom praw w taki sposób, że jego naruszenie przez państwo członkowskie, w tym naruszenie wynikające z działalności ustawodawczej tego państwa, rodzi dla jednostek prawo uzyskania ze strony tego państwa członkowskiego naprawienia szkody poniesionej w wyniku tego naruszenia w zakresie, w jakim wspomniane naruszenie jest wystarczająco istotne i istnieje bezpośredni związek przyczynowy między samym naruszeniem a poniesioną szkodą, czego ustalenie należy do sądu krajowego. |
| --- | --- |

5)

Celem art. 56 TFUE jest przyznanie jednostkom praw w taki sposób, że jego naruszenie przez państwo członkowskie, w tym naruszenie wynikające z działalności ustawodawczej tego państwa, rodzi dla jednostek prawo uzyskania ze strony tego państwa członkowskiego naprawienia szkody poniesionej w wyniku tego naruszenia w zakresie, w jakim wspomniane naruszenie jest wystarczająco istotne i istnieje bezpośredni związek przyczynowy między samym naruszeniem a poniesioną szkodą, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

| 6) | Celem art. 8 i 9 dyrektywy 98/34, zmienionej dyrektywą 2006/96, nie jest przyznanie jednostkom praw, a zatem ich naruszenie przez państwo członkowskie nie rodzi dla jednostek prawa do uzyskania ze strony tego państwa członkowskiego naprawienia szkody poniesionej w wyniku tego naruszenia na podstawie prawa Unii. |
| --- | --- |

6)

Celem art. 8 i 9 dyrektywy 98/34, zmienionej dyrektywą 2006/96, nie jest przyznanie jednostkom praw, a zatem ich naruszenie przez państwo członkowskie nie rodzi dla jednostek prawa do uzyskania ze strony tego państwa członkowskiego naprawienia szkody poniesionej w wyniku tego naruszenia na podstawie prawa Unii.

| 7) | Okoliczność, że przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, dotyczą dziedziny objętej kompetencjami państw członkowskich, nie wpływa na odpowiedzi, jakich należy udzielić na pytania przedstawione przez sąd odsyłający. |
| --- | --- |

7)

Okoliczność, że przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, dotyczą dziedziny objętej kompetencjami państw członkowskich, nie wpływa na odpowiedzi, jakich należy udzielić na pytania przedstawione przez sąd odsyłający.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/11 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Association médicale européenne (EMA)/Komisja Europejska

(Sprawa C-100/14 P) (1)

((Odwołanie - Klauzula arbitrażowa - Umowy Cocoon i Dicoems zawarte w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia europejskiej przestrzeni badawczej i innowacji (2002 – 2006) - Nieprawidłowości - Wydatki niekwalifikowane - Rozwiązanie umów))

(2015/C 270/12)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Association médicale européenne (EMA) (przedstawiciele: A. Franchi, L. Picciano i G. Gangemi, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude i F. Moro, pełnomocnicy, wspierani przez D. Gulla, adwokata)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Association médicale européenne (EMA) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Association médicale européenne (EMA) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 28.4.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/12 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/12

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia) – Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

(Sprawa C-256/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 9, art. 73, art. 78 akapit pierwszy lit. a) i art. 79 akapit pierwszy lit. c) - Podstawa opodatkowania - Wliczanie kwot opłat komunalnych za zajmowanie części podziemnej gruntu uiszczanych przez spółkę posiadającą koncesję na dystrybucję gazu w sieci do podstawy opodatkowania podatkiem VAT naliczanego od usług świadczonych przez tę spółkę na rzecz spółki zajmującej się sprzedażą gazu))

(2015/C 270/13)

Język postępowania: portugalski

Sąd odsyłający

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA

Strona pozwana: Autoridade Tributária e Aduaneira

Sentencja

Wykładni art. 9 ust. 1, art. 73, art. 78 akapit pierwszy lit. a) oraz art. 79 akapit pierwszy lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy dokonywać w ten sposób, że kwoty opłat takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, płacone na rzecz gmin przez spółkę posiadającą koncesję na dystrybucję gazu w sieci z tytułu korzystania ze składnika mienia komunalnego tych gmin, które następnie spółka ta przerzuca na inną spółkę, zajmującą się sprzedażą gazu, która ostatecznie przerzuca je na odbiorców końcowych, wlicza się – na podstawie art. 73 tej dyrektywy – do podstawy opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych przez pierwszą z tych spółek na rzecz drugiej.

---

(1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/13

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret – Dania) – Skatteministeriet/Baby Dan A/S

(Sprawa C-272/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Unia celna i Wspólna Taryfa Celna - Nomenklatura scalona - Klasyfikacja taryfowa - Pozycje 7318 i 8302 - Artykuł specjalnie opracowany do mocowania bramek zabezpieczających przeznaczonych do ochrony dzieci))

(2015/C 270/14)

Język postępowania: duński

Sąd odsyłający

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Skatteministeriet

Strona pozwana: Baby Dan A/S

Sentencja

Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w brzmieniu wynikającym kolejno z rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. należy interpretować w ten sposób, że artykuł, taki jak rozpatrywany w sprawie w postępowaniu głównym, który umożliwia umocowanie do ściany lub futryny ruchomych bramek zabezpieczających dla dzieci, należy klasyfikować do pozycji 7318 Nomenklatury scalonej.

---

(1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/13 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 12 maja 2015 r. – Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH

(Sprawa C-216/15)

(2015/C 270/15)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH

Strona pozwana: Ruhrlandklinik gGmbH.

Pytania prejudycjalne

Czy art. 1 ust. 1 i ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej (1) znajduje zastosowanie do skierowania członka stowarzyszenia do innego przedsiębiorstwa w celu wykonywania tam pracy zgodnie z merytorycznymi i organizacyjnymi poleceniami tego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy członek stowarzyszenia wstępując do stowarzyszenia zobowiązał się udostępniać swój cały potencjał pracowniczy również osobom trzecim, za co otrzymuje od stowarzyszenia miesięczne wynagrodzenie, które jest obliczane według zwykłych dla danej pracy kryteriów, a stowarzyszenie otrzymuje za skierowanie zwrot kosztów osobowych dotyczących członka stowarzyszenia oraz ryczałt obejmujący koszty administracyjne?

---

(1)  Dz.U. L 327, s. 9.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – SC Doris Spedition SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați

(Sprawa C-234/15)

(2015/C 270/16)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Constanţa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța – Serviciul fiscal orășenesc Hârșova

Strona pozwana: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați – Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța – Serviciul fiscal orășenesc Hârșova

Podmiot trzeci występujący w charakterze przypozwanego: Administrația Fondului pentru Mediu București

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 110 TFUE stoi na przeszkodzie wprowadzeniu zgodnie z art. 4 lit. a) ustawy nr 9/2012 obowiązku zapłaty podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez używane pojazdy samochodowe pochodzące ze Wspólnoty w momencie wpisania w rejestrach organów właściwych na podstawie ustawy, nabycia prawa własności pojazdu samochodowego przez pierwszego właściciela pojazdu w Rumunii i wydania certyfikatu rejestracji oraz numeru rejestracyjnego, który to podatek ma zastosowanie również w przypadku przeniesienia prawa własności krajowych pojazdów samochodowych, z wyjątkiem sytuacji gdy podatek ten lub podatek podobny do niego został już zapłacony?

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Maria Bosneaga/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

(Sprawa C-235/15)

(2015/C 270/17)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Constanţa

Strony

Strona skarżąca: Maria Bosneaga

Strona pozwana: Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 110 TFUE sprzeciwia się ustanowieniu, zgodnie z art. 4 lit. d) dekretu z mocą ustawy nr 9/2013, obowiązku zapłaty podatku środowiskowego od używanych pojazdów silnikowych pochodzących z obszaru wspólnotowego przy wpisie prawa własności użytkowanego pojazdu silnikowego, w przypadku gdy chodzi o pojazd silnikowy, w stosunku do którego sąd nakazał zwrot lub dokonanie rejestracji bez uiszczenia szczególnego podatku od samochodów i pojazdów silnikowych, podatku od zanieczyszczeń przez pojazdy silnikowe lub podatku od emisji zanieczyszczeń przez pojazdy silnikowe?

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/15 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Dinu Antoci/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

(Sprawa C-236/15)

(2015/C 270/18)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Constanţa

Strony

Strona skarżąca: Dinu Antoci

Strona pozwana: Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej sprzeciwia się ustanowieniu, zgodnie z art. 4 lit. a) dekretu z mocą ustawy nr 9/2013, obowiązku zapłaty podatku środowiskowego od używanych pojazdów silnikowych pochodzących z obszaru wspólnotowego w przypadku wpisu do rejestru przez właściwy ustawowo organ nabycia prawa własności pojazdu silnikowego przez pierwszego właściciela w Rumunii oraz wydania świadectwa rejestracji i numeru rejestracyjnego?

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/15 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/15

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 17 marca 2015 r. w sprawie T-466/12, RFA International, LP/Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 maja 2015 r. przez RFA International, LP

(Sprawa C-239/15 P)

(2015/C 270/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: RFA International, LP (przedstawiciele: B. Evtimov, lawyer, Prof. D. O'Keeffe, Solicitor, E. Borovikov, lawyer)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie żąda, aby Trybunał:

| — | Uchylił wyrok Sądu. |
| --- | --- |

—

Uchylił wyrok Sądu.

| — | Wydał ostateczne orzeczenie co do zarzutów wnoszącej odwołanie jeśli stan postępowania na to pozwala oraz stwierdził częściową nieważność decyzji zaskarżonych w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

Wydał ostateczne orzeczenie co do zarzutów wnoszącej odwołanie jeśli stan postępowania na to pozwala oraz stwierdził częściową nieważność decyzji zaskarżonych w pierwszej instancji.

| — | Tytułem ewentualnym przekazał sprawę Sądowi w celu ponownego rozpoznania. |
| --- | --- |

—

Tytułem ewentualnym przekazał sprawę Sądowi w celu ponownego rozpoznania.

| — | Obciążył Komisję kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążył Komisję kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie twierdzi, że Sąd w swym wyroku popełnił następujące naruszenia prawa Unii Europejskiej przy ocenie jej zarzutów:

| — | Sąd dokonał błędnej oceny prawnej stanowiska Komisji w przedmiocie znaczenia jednego podmiotu gospodarczego (jako zintegrowanego działu sprzedaży producenta eksportującego znajdującego się poza krajem wywozu) dla celów stosowania art. 2 ust. 9 rozporządzenia Rady nr 1225/2009 (1) („podstawowego rozporządzenia antydumpingowego”) i naruszył prawo nie orzekając co do argumentów wnoszącej odwołanie opartych na orzecznictwie Interpipe i Nikopolsky przez co naruszył przysługujące wnoszącej odwołanie prawo do kontroli sądowej; |
| --- | --- |

—

Sąd dokonał błędnej oceny prawnej stanowiska Komisji w przedmiocie znaczenia jednego podmiotu gospodarczego (jako zintegrowanego działu sprzedaży producenta eksportującego znajdującego się poza krajem wywozu) dla celów stosowania art. 2 ust. 9 rozporządzenia Rady nr 1225/2009 (1) („podstawowego rozporządzenia antydumpingowego”) i naruszył prawo nie orzekając co do argumentów wnoszącej odwołanie opartych na orzecznictwie Interpipe i Nikopolsky przez co naruszył przysługujące wnoszącej odwołanie prawo do kontroli sądowej;

| — | Sąd naruszył prawo, w tym w ramach oceny orzecznictwa, które zbadał, nakładając ciężar dowodu dotyczący wysokości kwoty dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego na zainteresowaną stronę, która twierdzi, że dostosowanie jest nadmierne ze względu na wykazane istnienie jednego podmiotu gospodarczego; |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył prawo, w tym w ramach oceny orzecznictwa, które zbadał, nakładając ciężar dowodu dotyczący wysokości kwoty dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego na zainteresowaną stronę, która twierdzi, że dostosowanie jest nadmierne ze względu na wykazane istnienie jednego podmiotu gospodarczego;

| — | Sąd naruszył prawo orzekając, że istnienie jednego podmiotu gospodarczego nie było przedmiotem sporu w zaskarżonych decyzjach i w postępowaniu przed Sądem, oraz opierając swe rozstrzygnięcie na założeniu, że odrzucenie przez Komisję istnienia jednego podmiotu gospodarczego nie znajdowało się w tekście zaskarżonych decyzji. Sąd nie wziął pod uwagę, że Komisja dokonała wspomnianego odrzucenia równolegle w tymczasowym dochodzeniu przeglądowym przeprowadzonym zgodnie z art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, dotyczącego tego samego przywozu i tego samego okresu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

—

Sąd naruszył prawo orzekając, że istnienie jednego podmiotu gospodarczego nie było przedmiotem sporu w zaskarżonych decyzjach i w postępowaniu przed Sądem, oraz opierając swe rozstrzygnięcie na założeniu, że odrzucenie przez Komisję istnienia jednego podmiotu gospodarczego nie znajdowało się w tekście zaskarżonych decyzji. Sąd nie wziął pod uwagę, że Komisja dokonała wspomnianego odrzucenia równolegle w tymczasowym dochodzeniu przeglądowym przeprowadzonym zgodnie z art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, dotyczącego tego samego przywozu i tego samego okresu objętego dochodzeniem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (wersja ujednolicona), Dz.U. L 343, s. 51.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/16 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Gorka Salaberria Sorondo/Academia Vasca de Policía y Emergencias

(Sprawa C-258/15)

(2015/C 270/20)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Gorka Salaberria Sorondo

Strona pozwana: Academia Vasca de Policía y Emergencias

Pytania prejudycjalne

Czy ustalenie górnej granicy wieku wynoszącej 35 lat jako warunku udziału w procesie rekrutacji na stanowisko funkcjonariusza Policía Autónoma Vasca [autonomicznej policji baskijskiej] jest zgodne z wykładnią art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2000/78 (1) z dnia 27 listopada 2000 r.

---

(1)  Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vredegerecht te Ieper (Belgia) w dniu 1 czerwca 2015 r. – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV/Gregory Demey

(Sprawa C-261/15)

(2015/C 270/21)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Vredegerecht te Ieper

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV

Strona pozwana: Gregory Demey

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 6 ust. 2, in fine, załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (1) sprzeciwia się belgijskim krajowym przepisom karnym [...], na podstawie których pasażer kolei bez biletu – który nie uiszcza ceny biletu także w ustawowo przewidzianych terminach – dopuszcza się czynu zabronionego, który wyklucza wszelki stosunek umowny pomiędzy spółką przewozową a pasażerem kolei, tak że w konsekwencji odmawia się temu pasażerowi powoływania się na właściwe przepisy ochronne prawa europejskiego i krajowego prawa belgijskiego [...], które odnoszą się do wskazanego (wyłącznego) stosunku umownego z tym konsumentem?

---

(1)  Dz.U. L 315, s. 14.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/17 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/17

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga

(Sprawa C-274/15)

(2015/C 270/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Dintilhac, C. Soulay, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że ustanawiając system podatku VAT dotyczący niezależnych grup osób, taki jak zdefiniowany w art. 44 ust. 1 lit. y) ustawy z dnia 12 lutego 1979 r. o podatku VAT, w art. 1-4 rozporządzenia wielkoksiążęcego z dnia 21 stycznia 2004 r. dotyczącego zwolnienia z podatku VAT usług świadczonych przez niezależne grupy osób swoim członkom, w okólniku administracyjnym nr 707 z dnia 29 stycznia 2004 r. w zakresie, w jakim interpretuje on art. 1-4 rozporządzenia wielkoksiążęcego, oraz w nocie z dnia 18 grudnia 2008 r. sporządzonej przez grupę roboczą działającą w ramach Comité d’Observation des Marchés (Cobma) [komisji obserwacji rynków] w porozumieniu z Administration de l’Enregistrement et des Domaines [administracją podatkową], Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy dyrektywy VAT (1), w szczególności art. 2 ust. 1 lit. c), art. 132 ust. 1 lit. f), art. 1 ust. 2 akapit drugi, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a) oraz art. 14 ust. 2 lit. c) i art. 28 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że ustanawiając system podatku VAT dotyczący niezależnych grup osób, taki jak zdefiniowany w art. 44 ust. 1 lit. y) ustawy z dnia 12 lutego 1979 r. o podatku VAT, w art. 1-4 rozporządzenia wielkoksiążęcego z dnia 21 stycznia 2004 r. dotyczącego zwolnienia z podatku VAT usług świadczonych przez niezależne grupy osób swoim członkom, w okólniku administracyjnym nr 707 z dnia 29 stycznia 2004 r. w zakresie, w jakim interpretuje on art. 1-4 rozporządzenia wielkoksiążęcego, oraz w nocie z dnia 18 grudnia 2008 r. sporządzonej przez grupę roboczą działającą w ramach Comité d’Observation des Marchés (Cobma) [komisji obserwacji rynków] w porozumieniu z Administration de l’Enregistrement et des Domaines [administracją podatkową], Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy dyrektywy VAT (1), w szczególności art. 2 ust. 1 lit. c), art. 132 ust. 1 lit. f), art. 1 ust. 2 akapit drugi, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a) oraz art. 14 ust. 2 lit. c) i art. 28 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na podstawie art. 132 ust. 1 lit. f) dyrektywy VAT państwa członkowskie zwalniają z podatku VAT „usługi świadczone przez niezależne grupy osób, których działalność jest zwolniona z VAT lub w związku z którą nie są one uznawane za podatników, w celach świadczenia swoim członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej działalności, gdy grupy te ograniczają się do żądania od swoich członków całkowitego zwrotu przypadającej im części we wspólnie poniesionych wydatkach, pod warunkiem że zwolnienie to nie spowoduje zakłóceń konkurencji”.

Jednak zdaniem Komisji przepisy mające zastosowanie w Luksemburgu nie ograniczają zwolnienia z podatku VAT tylko do usług świadczonych przez niezależną grupę osób i bezpośrednio niezbędnych do wykonywania działalności niepodlegającej opodatkowaniu lub zwolnionej, wykonywanej przez jej członków.

Ponadto Komisja uważa, że na podstawie prawa luksemburskiego członkowie niezależnej grupy osób, którzy wykonują działalność podlegającą opodatkowaniu stanowiącą część ich obrotów mogą odliczyć od podatku VAT, do zapłaty którego są sami zobowiązani, podatek VAT wykazany na fakturze niezależnej grupie osób z tytułu nabycia towarów lub usług od osób trzecich, podczas gdy na podstawie art. 168 dyrektywy VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego jest przyznawane wyłącznie podatnikowi, który nabywa towary i usługi obciążone podatkiem VAT i wykorzystuje je na bezpośrednie potrzeby swoich opodatkowanych transakcji.

Wreszcie Komisja twierdzi, że art. 14 ust. 2 lit. c) i art. 28 dyrektywy VAT sprzeciwiają się prawu krajowemu w zakresie, w jakim przewiduje ono, iż w wypadku gdy członek niezależnej grupy osób nabywa towary i usługi od osób trzecich we własnym imieniu, lecz na rachunek grupy, transakcja polegająca na tym, że poniesione w ten sposób wydatki członek ten przypisuje grupie, jest wyłączona z zakresu stosowania podatku VAT.

---

(1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/18 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 12 czerwca 2015 r. – SIA „Latvijas propāna gāze” przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-286/15)

(2015/C 270/23)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SIA „Latvijas propāna gāze”.

Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy ogólne reguły interpretacji 2 lit. b) i 3 lit. b) zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1031/2008 (1) z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 948/2009 (2) z dnia 30 września 2009 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli zasadniczy charakter towaru (skroplony gaz węglowodorowy) jest nadawany przez wszystkie składniki mieszaniny gazu łącznie i nie można oddzielnie zidentyfikować żadnego jego składnika jako czynnika, który nadaje tej mieszaninie zasadniczy charakter w rozumieniu ogólnej reguły interpretacyjnej 3 lit. b), to należy założyć, że czynnikiem, który nadaje towarowi zasadniczy charakter, jest ta substancja, która znajduje się w największej proporcji w mieszaninie? |
| --- | --- |

1)

Czy ogólne reguły interpretacji 2 lit. b) i 3 lit. b) zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1031/2008 (1) z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 948/2009 (2) z dnia 30 września 2009 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli zasadniczy charakter towaru (skroplony gaz węglowodorowy) jest nadawany przez wszystkie składniki mieszaniny gazu łącznie i nie można oddzielnie zidentyfikować żadnego jego składnika jako czynnika, który nadaje tej mieszaninie zasadniczy charakter w rozumieniu ogólnej reguły interpretacyjnej 3 lit. b), to należy założyć, że czynnikiem, który nadaje towarowi zasadniczy charakter, jest ta substancja, która znajduje się w największej proporcji w mieszaninie?

| 2) | Czy z art. 218 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. (3) ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny wynika obowiązek zgłaszającego towar (skroplony gaz węglowodorowy) dokładnego wskazania procentowej ilości substancji o największym występowaniu w mieszaninie? |
| --- | --- |

2)

Czy z art. 218 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. (3) ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny wynika obowiązek zgłaszającego towar (skroplony gaz węglowodorowy) dokładnego wskazania procentowej ilości substancji o największym występowaniu w mieszaninie?

| 3) | Czy jeżeli zgłaszający towar nie wskazał precyzyjnie procentowej ilości substancji o największym występowaniu w mieszaninie, to czy do gazu, którego skład wynosi 0,32 % łącznej ilości metanu, etanu i etylenu, 58,32 % łącznej ilości propanu i propylenu i nie więcej niż 39,99 % łącznej ilości butanu i butenu, należy zastosować kod 2711 19 00 Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej, który w niniejszej sprawie został zastosowany do tego towaru przez zgłaszającego, czy też kod 2711 12 97, zastosowany przez Valsts ieņēmumu dienests? |
| --- | --- |

3)

Czy jeżeli zgłaszający towar nie wskazał precyzyjnie procentowej ilości substancji o największym występowaniu w mieszaninie, to czy do gazu, którego skład wynosi 0,32 % łącznej ilości metanu, etanu i etylenu, 58,32 % łącznej ilości propanu i propylenu i nie więcej niż 39,99 % łącznej ilości butanu i butenu, należy zastosować kod 2711 19 00 Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej, który w niniejszej sprawie został zastosowany do tego towaru przez zgłaszającego, czy też kod 2711 12 97, zastosowany przez Valsts ieņēmumu dienests?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 291, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 287, s. 1).

(3)  (Dz.U. L 253, s. 1).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/19 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 19 czerwca 2015 r. – Daniele Striani i in., RFC. Seresien ASBL/Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA), Union Royale Belge des Sociétés de Football – Association (URBSFA)

(Sprawa C-299/15)

(2015/C 270/24)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de première instance de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Daniele Striani i in., RFC. Seresien ASBL

Strona pozwana: Union Européenne des Sociétés de Football Association (UEFA), Union Royale Belge des Sociétés de Football – Association (URBSFA)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 101 TFUE (lub art. 102 TFUE) należy interpretować w ten sposób, że zasada UEFA zwana „zasadą równowagi finansowej” lub „break-even rule” stanowi naruszenie tego przepisu prawa Unii w zakresie, w jakim ta zasada UEFA prowadzi do ograniczeń konkurencji (lub nadużycia pozycji dominującej), zwłaszcza ograniczenia „ze względu na realizowany cel” sprowadzającego się do ograniczenia prawa do inwestowania, które to ograniczenia mają charakter antykonkurencyjny albo są niezgodne z realizacją celów wyznaczonych przez UEFA – czyli długotrwałą stabilnością finansową klubów piłki nożnej i uczciwością sportową zawodów UEFA – albo – ewentualnie – są nieproporcjonalne w stosunku do realizacji tych celów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 101 TFUE (lub art. 102 TFUE) należy interpretować w ten sposób, że zasada UEFA zwana „zasadą równowagi finansowej” lub „break-even rule” stanowi naruszenie tego przepisu prawa Unii w zakresie, w jakim ta zasada UEFA prowadzi do ograniczeń konkurencji (lub nadużycia pozycji dominującej), zwłaszcza ograniczenia „ze względu na realizowany cel” sprowadzającego się do ograniczenia prawa do inwestowania, które to ograniczenia mają charakter antykonkurencyjny albo są niezgodne z realizacją celów wyznaczonych przez UEFA – czyli długotrwałą stabilnością finansową klubów piłki nożnej i uczciwością sportową zawodów UEFA – albo – ewentualnie – są nieproporcjonalne w stosunku do realizacji tych celów?

| 2) | Czy art. 63 TFUE, 56 TFUE i 45 TFUE (oraz art. 15 i 16 Karty praw podstawowych UE) należy interpretować w ten sposób, że zasada UEFA zwana „zasadą równowagi finansowej” lub „break-even rule” narusza te przepisy prawa Unii w zakresie, w jakim zasada UEFA prowadzi do ograniczeń swobodnego przepływu (kapitału, usług, pracowników), które to ograniczenia są niezgodne z realizacją celów wyznaczonych przez UEFA – czyli długotrwałą stabilnością finansową klubów piłki nożnej i uczciwością sportową zawodów UEFA (które zatem nie są uzasadnione „nadrzędnymi względami interesu ogólnego”) albo – ewentualnie – są nieproporcjonalne w stosunku do realizacji tych celów? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 63 TFUE, 56 TFUE i 45 TFUE (oraz art. 15 i 16 Karty praw podstawowych UE) należy interpretować w ten sposób, że zasada UEFA zwana „zasadą równowagi finansowej” lub „break-even rule” narusza te przepisy prawa Unii w zakresie, w jakim zasada UEFA prowadzi do ograniczeń swobodnego przepływu (kapitału, usług, pracowników), które to ograniczenia są niezgodne z realizacją celów wyznaczonych przez UEFA – czyli długotrwałą stabilnością finansową klubów piłki nożnej i uczciwością sportową zawodów UEFA (które zatem nie są uzasadnione „nadrzędnymi względami interesu ogólnego”) albo – ewentualnie – są nieproporcjonalne w stosunku do realizacji tych celów?

| 3) | Czy ww. przepisy prawa Unii (albo niektóre z nich) należy interpretować w ten sposób, że art. 65 i 66 regulaminu ogólnego UEFA „Regulamin UEFA dotyczący licencji dla klubów oraz finansowego fair-play” naruszają te przepisy (albo niektóre z nich) w zakresie, w jakim zasada UEFA – nawet jeśli ograniczenia/przeszkody, do jakich prowadzi pozostają w stosunku zgodności z ochroną uczciwości sportowej zawodów UEFA – ma charakter nieproporcjonalny lub dyskryminacyjny w zakresie, w jakim faworyzuje płatności na rzecz pewnych wierzycieli i – odpowiednio – nie sprzyja płatnościom wierzycielom nie podlegającym ochronie, w szczególności agentom zawodników? |
| --- | --- |

3)

Czy ww. przepisy prawa Unii (albo niektóre z nich) należy interpretować w ten sposób, że art. 65 i 66 regulaminu ogólnego UEFA „Regulamin UEFA dotyczący licencji dla klubów oraz finansowego fair-play” naruszają te przepisy (albo niektóre z nich) w zakresie, w jakim zasada UEFA – nawet jeśli ograniczenia/przeszkody, do jakich prowadzi pozostają w stosunku zgodności z ochroną uczciwości sportowej zawodów UEFA – ma charakter nieproporcjonalny lub dyskryminacyjny w zakresie, w jakim faworyzuje płatności na rzecz pewnych wierzycieli i – odpowiednio – nie sprzyja płatnościom wierzycielom nie podlegającym ochronie, w szczególności agentom zawodników?

---

Sąd

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/21 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/21

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – Francja/Komisja

(Sprawy połączone T-425/04 RENV i T-444/04 RENV) (1)

((Pomoc państwa - Środki finansowe na rzecz France Télécom - Oferta pożyczki akcjonariusza - Oświadczenia publiczne państwa francuskiego - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Nieprzedłużenie formalnego postępowania wyjaśniającego - Prawo do obrony - Kryterium rozważnego inwestora prywatnego - Normalne warunki rynkowe - Naruszenia prawa - Oczywiste błędy w ocenie))

(2015/C 270/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strony skarżące: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy) (sprawa T-425/04 RENV); Orange, dawniej France Télécom (Paryż, Francja) (przedstawiciele: S. Hautbourg i S. Cochard-Quesson, adwokaci) (sprawa T-444/04 RENV)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i D. Grespan, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą, Republikę Francuską: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata U. Soltésza)

Przedmiot

Wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2006/621/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz France Télécom (Dz.U. 2006, L 257, s. 11).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2006/621/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz France Télécom. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji 2006/621/WE z dnia 2 sierpnia 2004 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Francję na rzecz France Télécom.

| 2) | Umarza się postępowanie w przedmiocie wniosków o stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji 2006/621. |
| --- | --- |

2)

Umarza się postępowanie w przedmiocie wniosków o stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji 2006/621.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz osiem dziesiątych kosztów poniesionych przez Republikę Francuską i przez Orange, dawniej France Télécom. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz osiem dziesiątych kosztów poniesionych przez Republikę Francuską i przez Orange, dawniej France Télécom.

| 4) | Republika Francuska i Orange, dawniej France Télécom, pokrywają każda z osobna dwie dziesiąte własnych kosztów. |
| --- | --- |

4)

Republika Francuska i Orange, dawniej France Télécom, pokrywają każda z osobna dwie dziesiąte własnych kosztów.

| 5) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 22.1.2005.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/22

---

Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – National Lottery Commission/OHIM – Mediatek Italia i De Gregorio (Przedstawienie ręki)

(Sprawa T-404/10 RENV) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający rękę - Artykuł 53 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Istnienie wcześniejszego prawa autorskiego chronionego przez prawo krajowe - Ciężar dowodu - Zastosowanie prawa krajowego przez OHIM])

(2015/C 270/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Gambling Commission, dawniej National Lottery Commission (Birmingham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokat R. Cardas, i B. Brandreth, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel. J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również: Mediatek Italia Srl (Neapol, Włochy); i Giuseppe De Gregorio (Neapol)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 czerwca 2010 r. (sprawa R 1028/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między, z jednej strony, Mediatek Italia Srl i Giuseppem De Gregoriem, a z drugiej strony, National Lottery Commission.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 9 czerwca 2010 r. (sprawa R 1028/2009-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 9 czerwca 2010 r. (sprawa R 1028/2009-1).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/22 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/22

---

Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – Niderlandy i in./Komisja

(Sprawy połączone T-186/13, T-190/13 i T-193/13) (1)

((Pomoc państwa - Sprzedaż działek - Pomoc przyznana na rzecz Schouten-de Jong Bouwfonds przez publiczno-prywatne stowarzyszenie utworzone przez gminę Leidschendam-Voorburg - Obniżenie ceny sprzedaży działek i retroaktywne zwolnienie z obowiązku zapłaty należności związanych z używaniem i z jakością - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie pomocy - Kryterium prywatnego inwestora - Ocena w świetle wszystkich istotnych elementów spornej transakcji i jej kontekstu))

(2015/C 270/27)

Język postępowania: niderlandzki.

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman, B. Koopman i J. Langer, pełnomocnicy) (sprawa T–186/13); Gemeente Leidschendam-Voorburg (Niderlandy) (przedstawiciele: A. de Groot i J.K. Sluijs, adwokaci) (sprawa T–190/13); Bouwfonds Ontwikkeling BV (Hoevelaken, Niderlandy) i Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV (Leidschendam, Niderlandy) (przedstawiciele: E. Pijnacker Hordijk i X. Reintjes, adwokaci) (sprawa T–193/13)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P.J. Loewenthal i S. Noë, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (2013) 87 z dnia 23 stycznia 2013 r. dotyczącej pomocy państwa nr SA.24123 (ex 2011/NN) wdrożonej przez Niderlandy – Zarzucana sprzedaż działek po cenie niższej od ceny rynkowej przez gminę Leidschendam-Voorburg.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C (2013) 87 z dnia 23 stycznia 2013 r. dotyczącej pomocy państwa nr SA.24123 (2012/C) (ex 2011/NN) wdrożonej przez Niderlandy – Zarzucana sprzedaż działek po cenie niższej od ceny rynkowej przez gminę Leidschendam-Voorburg. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C (2013) 87 z dnia 23 stycznia 2013 r. dotyczącej pomocy państwa nr SA.24123 (2012/C) (ex 2011/NN) wdrożonej przez Niderlandy – Zarzucana sprzedaż działek po cenie niższej od ceny rynkowej przez gminę Leidschendam-Voorburg.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Królestwo Niderlandów, Gemeente Leidschendam-Voorburg, Bouwfonds Ontwikkeling BV i Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Królestwo Niderlandów, Gemeente Leidschendam-Voorburg, Bouwfonds Ontwikkeling BV i Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV.

---

(1)  Dz.U. C 156 z 1.06.2013.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/23 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/23

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – Typke przeciwko Komisja

(Sprawa T-214/13) (1)

((Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące konkursu EPSO/AD/230 231/12 - Dorozumiana odmowa dostępu - Odmowa dostępu - Wniosek w przedmiocie zmiany żądań podniesiony w replice - Termin - Cofnięcie dorozumianej decyzji - Umorzenie postępowania - Pojęcie dokumentu - Wyciąg i organizacja informacji zawartych w elektronicznych bazach danych))

(2015/C 270/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rainer Typke (Hasbergen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Cortese i A. Salerno)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i B. Eggers, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji sekretariatu generalnego Komisji z dnia 5 lutego 2013 r. odmawiającej uwzględnienia pierwszego wniosku strony skarżącej o udzielenie dostępu do dokumentów dotyczących testów wstępnych w konkursie ogólnym EPSO/AD/230-231/12 (AD5-AD7) (Gestdem 2012/3258) i, po drugie, dorozumianej decyzji sekretariatu generalnego Komisji, jakoby podjętej w dniu 13 marca 2013 r., odmawiającej uwzględnienia drugiego wniosku strony skarżącej o udzielenie dostępu do dokumentów dotyczących tych samych testów (Gestdem 2013/0068).

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie żądania skargi dotyczącego stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji odmawiającej dostępu w postępowaniu GESTDEM 2013/0068 zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie żądania skargi dotyczącego stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji odmawiającej dostępu w postępowaniu GESTDEM 2013/0068 zostaje umorzone.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Rainer Typke zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Rainer Typke zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 15.06.2013.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/24 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/24

---

Wyrok Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. – La Rioja Alta/OHIM – Aldi Einkauf (VIÑA ALBERDI)

(Sprawa T-489/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy VIÑA ALBERDI - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy VILLA ALBERTI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak współistnienia znaków towarowych - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd])

(2015/C 270/29)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: La Rioja Alta, SA (Haro, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat F. Pérez Álvarez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: adwokat O. Mondéjar Ortuño)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 lipca 2013 r. (sprawa R 1190/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG a La Rioja Alta, SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | La Rioja Alta, SA zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

La Rioja Alta, SA zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 25.8.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/24 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/24

---

Wyrok Sądu z dnia 2 lipca 2015 r. – BH Stores/OHMI – Alex Toys (ALEX)

(Sprawa T-657/13) (1)

((Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALEX - Krajowe, graficzny i słowne, znaki towarowe ALEX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Dopuszczalność odwołania wnoszonego do izby odwoławczej - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 - Brak podobieństwa między towarami i usługami oznaczonymi kolidującymi ze sobą znakami towarowymi - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd))

(2015/C 270/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: BH Stores BV (Curaçao, Terytorium Autonomiczne Niderlandów) (przedstawiciel: adwokat T. Dolde, i M. Hawkins, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Alex Toys LLC (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci G. Macías Bonilla, P. López Ronda, G. Marín Raigal i E. Armero)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 września 2013 r. (sprawa R 1950/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między BH Stores BV a Alex Toys LLC

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | BH Stores BV zostaje obciążona kosztami, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Alex Toys LLC w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). |
| --- | --- |

2)

BH Stores BV zostaje obciążona kosztami, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Alex Toys LLC w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/25 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/25

---

Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Grupo Bimbo OHIM (Kształt meksykańskiej tortilli)

(Sprawa T-618/14) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Kształt meksykańskiej tortilli - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)])

(2015/C 270/31)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Bimbo, SAB de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo S. Palmero Cabezas, następnie J. Garrido Otaola, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 czerwca 2014 r. (sprawa R 2449/2013-2), dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt meksykańskiej tortilli.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Grupo Bimbo, SAB de CV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Grupo Bimbo, SAB de CV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/26 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/26

---

Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Segovia Bonet/OHMI – IES (IES)

(Sprawa T-355/11) (1)

((Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania))

(2015/C 270/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Jorge Segovia Bonet (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo M. López Camba i J. L. Rivas Zurdo, następnie J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela i I. Munilla Muñoz, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: IES Insurance Engineering Services Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva, G. Locurto i M. Lucchini)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 marca 2011 r. (sprawa R 749/2010-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Jorge Segovia Bonet a IES Insurance Engineering Services Srl.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz, każde z nich, połowę kosztów poniesionych przez stronę pozwaną. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz, każde z nich, połowę kosztów poniesionych przez stronę pozwaną.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.9.2011.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/26 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/26

---

Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Polyelectrolyte Producers Group i SNF/Komisja

(Sprawa T-573/14) (1)

((Skarga o stwierdzenie nieważności - Środowisko naturalne - Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE - Produkty z papieru przetworzonego - Substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone - Stężenie graniczne pozostałych monomerów - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność))

(2015/C 270/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Polyelectrolyte Producers Group (Bruksela, Belgia) i SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Francja) (przedstawiciele: adwokaci R. Cana i A. Patsa)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Mifsud-Bonnici i G. Zavvos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji 2014/256/UE z dnia 2 maja 2014 r. ustalającej ekologiczne kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE produktom z papieru przetworzonego (Dz.U. L 135, s. 24).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Polyelectrolyte Producers Group i SNF SAS pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Polyelectrolyte Producers Group i SNF SAS pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 409 z 17.11.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/27 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/27

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja

(Sprawa T-274/15 R)

((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek bioetanolu i etanolu - Postępowanie administracyjne - Nakaz poddania się kontroli - Odmowa zawieszenia środków dochodzenia - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Niedopuszczalność))

(2015/C 270/34)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Alcogroup (Bruksela, Belgia) i Alcodis (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci P. de Bandt, J. Dewispelaere i J. Probst)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito, V. Bottka i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zmierzających, po pierwsze, do zawieszenia wykonania decyzji Komisji C(2015) 1769 wersja ostateczna z dnia 12 marca 2015 r. skierowanej do Alcogroup jak również do wszystkich przedsiębiorstw bezpośrednio i pośrednio przez nią kontrolowanych, w tym Alcodis, dotyczącej postępowania na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (AT.40244 – AQUAVIT), jak również jej decyzji z dnia 8 maja 2015 r. skierowanej do Alcogroup w ramach dochodzeń AT.A0244 – Bioetanol – i AT.A0054 – Oil and Biofuel Markets oraz, po drugie, do postanowienia przez Komisję zawieszenia wszystkich działań dochodzeniowych w ramach postępowań AT.A0054 i AT.A0244.

Sentencja

| 1) | Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje odrzucony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/28 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/28

---

Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Universiteit Antwerpen/REA

(Sprawa T-208/15)

(2015/C 270/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Universiteit Antwerpen (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci P. Teerlinck i P. de Bandt)

Strona pozwana: Research Executive Agency (REA)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | orzeczenie, że umowy o udzielenie dotacji nr 238214 „C7” (Cerebellar-Cortical Control: Cells, Circuits, Computation, and Clinic) ani umowy o udzielenie dotacji nr 238686 „CEREBNET” (Timing and plasticity in the olivo-cerebellar system) – zawartych w ramach siódmego programu ramowego (FP7-PEOPLE-ITN-2008) w celu wspierania szkolenia i rozwoju zawodowego naukowców oraz sieci szkolenia początkowego – nie można interpretować w ten sposób, że nakładają one na beneficjentów obowiązek udzielania szkoleń dla początkujących naukowców wyłącznie we własnych pomieszczeniach, i w konsekwencji stwierdzenie, że na podstawie tej wykładni REA nie może odrzucić jako niekwalifikowalnej części kosztów odnoszącej się do kształcenia początkujących naukowców; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że umowy o udzielenie dotacji nr 238214 „C7” (Cerebellar-Cortical Control: Cells, Circuits, Computation, and Clinic) ani umowy o udzielenie dotacji nr 238686 „CEREBNET” (Timing and plasticity in the olivo-cerebellar system) – zawartych w ramach siódmego programu ramowego (FP7-PEOPLE-ITN-2008) w celu wspierania szkolenia i rozwoju zawodowego naukowców oraz sieci szkolenia początkowego – nie można interpretować w ten sposób, że nakładają one na beneficjentów obowiązek udzielania szkoleń dla początkujących naukowców wyłącznie we własnych pomieszczeniach, i w konsekwencji stwierdzenie, że na podstawie tej wykładni REA nie może odrzucić jako niekwalifikowalnej części kosztów odnoszącej się do kształcenia początkujących naukowców;

| — | zasądzenie od REA kwoty kosztów związanych z kształceniem początkujących naukowców wskazanej przez skarżącą w ramach umów o udzielenie dotacji „C7” i „CEREBNET”, powiększonej o odsetki naliczane od dnia, w którym płatności stały się należne; oraz |
| --- | --- |

—

zasądzenie od REA kwoty kosztów związanych z kształceniem początkujących naukowców wskazanej przez skarżącą w ramach umów o udzielenie dotacji „C7” i „CEREBNET”, powiększonej o odsetki naliczane od dnia, w którym płatności stały się należne; oraz

| — | obciążenie REA kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie REA kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy oparcia się przez REA na błędnej wykładni umów o udzielenie dotacji „C7” i „CEREBNET”. Ten zarzut pierwszy został podzielony na trzy części: ograniczenie możliwości udzielania kształcenia do pomieszczeń beneficjenta jest niezgodne z celami siódmego programu ramowego, programu „Ludzie”, programu roboczego „Ludzie” z 2008 r. oraz Europejskiej Karty Naukowca (pierwsza część); z postanowień umów o udzielenie dotacji oraz z przewodnika dla wnioskodawców można wywieść, że spoczywający na beneficjentach obowiązek udzielenia kształcenia może także zostać spełniony poza ich pomieszczeniami (druga część); żadne z postanowień umów o udzielenie dotacji ani żaden inny znajdujący zastosowanie akt nie stanowi, że kształcenie powinno być udzielane wyłącznie w pomieszczeniach beneficjenta (trzecia część). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy oparcia się przez REA na błędnej wykładni umów o udzielenie dotacji „C7” i „CEREBNET”. Ten zarzut pierwszy został podzielony na trzy części: ograniczenie możliwości udzielania kształcenia do pomieszczeń beneficjenta jest niezgodne z celami siódmego programu ramowego, programu „Ludzie”, programu roboczego „Ludzie” z 2008 r. oraz Europejskiej Karty Naukowca (pierwsza część); z postanowień umów o udzielenie dotacji oraz z przewodnika dla wnioskodawców można wywieść, że spoczywający na beneficjentach obowiązek udzielenia kształcenia może także zostać spełniony poza ich pomieszczeniami (druga część); żadne z postanowień umów o udzielenie dotacji ani żaden inny znajdujący zastosowanie akt nie stanowi, że kształcenie powinno być udzielane wyłącznie w pomieszczeniach beneficjenta (trzecia część).

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że dokonana przez REA wykładnia narusza zasadę pewności prawa, zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także zasadę proporcjonalności. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że dokonana przez REA wykładnia narusza zasadę pewności prawa, zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także zasadę proporcjonalności.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/28 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/28

---

Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – Deutsche Telekom/Komisja

(Sprawa T-210/15)

(2015/C 270/36)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Telekom AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: A. Rosenfeld i O. Corzilius, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wniosku strony skarżącej o udzielenie dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 – GESTDEM 2014/4555; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wniosku strony skarżącej o udzielenie dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 – GESTDEM 2014/4555;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Dokumenty, do których strona skarżąca chce uzyskać dostęp, dotyczą postępowania w sprawie nadużywania pozycji dominującej na podstawie art. 102 TFUE.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) oraz obowiązku uzasadnienia






  — | Strona skarżąca twierdzi, iż Komisja niesłusznie nie zbadała szczególnego uregulowania w sprawie odstępstw dotyczących ochrony procesu podejmowania decyzji i jego restrykcyjnych przesłanek, chociaż przepis ten reguluje wyraźnie przypadek – taki jak w niniejszej sprawie – wystąpienia z wnioskiem o ujawnienie dokumentów po zamknięciu postępowania. Co więcej, instytucja ta nie uzasadniła swojego postępowania. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) oraz obowiązku uzasadnienia

—

Strona skarżąca twierdzi, iż Komisja niesłusznie nie zbadała szczególnego uregulowania w sprawie odstępstw dotyczących ochrony procesu podejmowania decyzji i jego restrykcyjnych przesłanek, chociaż przepis ten reguluje wyraźnie przypadek – taki jak w niniejszej sprawie – wystąpienia z wnioskiem o ujawnienie dokumentów po zamknięciu postępowania. Co więcej, instytucja ta nie uzasadniła swojego postępowania.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 w braku zastosowania odstępstw






  — | Strona skarżąca utrzymuje, że Komisja, opierając się na ogólnym domniemaniu, niesłusznie potwierdziła możność zastosowania odstępstw dotyczących ochrony interesów handlowych osób trzecich i celów czynności dochodzeniowych do dokumentów zamkniętego postępowania. Tym samym Komisja naruszyła obowiązek konkretnego i indywidualnego zbadania dokumentów, do których odnosi się wniosek o udzielenie dostępu. Co więcej, nie wykazała ona żadnego konkretnego naruszenia chronionych interesów. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 w braku zastosowania odstępstw

—

Strona skarżąca utrzymuje, że Komisja, opierając się na ogólnym domniemaniu, niesłusznie potwierdziła możność zastosowania odstępstw dotyczących ochrony interesów handlowych osób trzecich i celów czynności dochodzeniowych do dokumentów zamkniętego postępowania. Tym samym Komisja naruszyła obowiązek konkretnego i indywidualnego zbadania dokumentów, do których odnosi się wniosek o udzielenie dostępu. Co więcej, nie wykazała ona żadnego konkretnego naruszenia chronionych interesów.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 akapit ostatni rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu istnienia nadrzędnego interesu publicznego w ujawnieniu informacji






  — | Strona skarżąca twierdzi w ramach tego zarzutu, że istnieje nadrzędny publiczny interes w ujawnieniu żądanych dokumentów. Ten nadrzędny publiczny interes wiąże się z promowaniem dobrej praktyki administracyjnej, przeprowadzeniem środków dostosowawczych, zbadaniem ewentualnych roszczeń odszkodowawczych, jak również z kontrolą sądową działania administracji. Strona skarżąca jest zdania, iż w przypadku nieuzyskania dostępu do danych dokumentów nie będzie ona miała możliwości skontrolowania dotyczących jej działań Komisji. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 akapit ostatni rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu istnienia nadrzędnego interesu publicznego w ujawnieniu informacji

—

Strona skarżąca twierdzi w ramach tego zarzutu, że istnieje nadrzędny publiczny interes w ujawnieniu żądanych dokumentów. Ten nadrzędny publiczny interes wiąże się z promowaniem dobrej praktyki administracyjnej, przeprowadzeniem środków dostosowawczych, zbadaniem ewentualnych roszczeń odszkodowawczych, jak również z kontrolą sądową działania administracji. Strona skarżąca jest zdania, iż w przypadku nieuzyskania dostępu do danych dokumentów nie będzie ona miała możliwości skontrolowania dotyczących jej działań Komisji.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu nieprzeprowadzenia konsultacji z osobami trzecimi






  — | W tym względzie strona skarżąca podnosi, że Komisja błędnie z punktu widzenia prawa nie przeprowadziła konsultacji z osobami trzecimi w przedmiocie ujawnienia dotyczących ich dokumentów. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu nieprzeprowadzenia konsultacji z osobami trzecimi

—

W tym względzie strona skarżąca podnosi, że Komisja błędnie z punktu widzenia prawa nie przeprowadziła konsultacji z osobami trzecimi w przedmiocie ujawnienia dotyczących ich dokumentów.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu nieudzielenia częściowego dostępu do dokumentów






  — | W ramach tego zarzutu strona skarżąca zarzuca Komisji, że niesłusznie odmówiła jej częściowego dostępu do spornych dokumentów. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu nieudzielenia częściowego dostępu do dokumentów

—

W ramach tego zarzutu strona skarżąca zarzuca Komisji, że niesłusznie odmówiła jej częściowego dostępu do spornych dokumentów.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa pierwotnego z powodu naruszenia prawa podstawowego do dostępu do dokumentów przewidzianego w art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i zasady przejrzystości na podstawie art. 15 ust. 3 TFUE






  — | Strona skarżąca twierdzi, że prawo dostępu do żądanych dokumentów wynika (posiłkowo) bezpośrednio z prawa pierwotnego i powinno zostać jej przyznane na tej podstawie. Całkowita odmowa udzielenia dostępu stanowi nieproporcjonalną ingerencję w prawo podstawowe do dostępu do dokumentów przewidziane w art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Rozporządzenie nr 1049/2001 powinno być interpretowane w świetle tego prawa podstawowego i zasady przejrzystości ustanowionej w art. 15 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa pierwotnego z powodu naruszenia prawa podstawowego do dostępu do dokumentów przewidzianego w art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i zasady przejrzystości na podstawie art. 15 ust. 3 TFUE

—

Strona skarżąca twierdzi, że prawo dostępu do żądanych dokumentów wynika (posiłkowo) bezpośrednio z prawa pierwotnego i powinno zostać jej przyznane na tej podstawie. Całkowita odmowa udzielenia dostępu stanowi nieproporcjonalną ingerencję w prawo podstawowe do dostępu do dokumentów przewidziane w art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Rozporządzenie nr 1049/2001 powinno być interpretowane w świetle tego prawa podstawowego i zasady przejrzystości ustanowionej w art. 15 ust. 3 TFUE.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący naruszenia art. 8 rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu nieprzestrzegania terminów






  — | W ramach tego zarzutu strona skarżąca utrzymuje, że Komisja naruszyła bezwzględne przepisy dotyczące terminów, gdyż nie rozpatrzyła wniosku potwierdzającego w przewidzianym terminie i wielokrotnie bez uzasadnienia przedłużała terminy. |
| --- | --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia art. 8 rozporządzenia nr 1049/2001 z powodu nieprzestrzegania terminów

—

W ramach tego zarzutu strona skarżąca utrzymuje, że Komisja naruszyła bezwzględne przepisy dotyczące terminów, gdyż nie rozpatrzyła wniosku potwierdzającego w przewidzianym terminie i wielokrotnie bez uzasadnienia przedłużała terminy.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/30 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/30

---

Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2015 r. – Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Komisja

(Sprawa T-234/15)

(2015/C 270/37)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Systema Teknolotzis AE Efarmogon Ilektronikis kai Pliroforikis (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: E. Georgilas, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie niniejszej skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 10 marca 2015 r. [SG-Greffe(2015) D/3003/11 marca 2015 r.] w sprawie odzyskania od skarżącej łącznej kwoty 716 334,05 EUR (siedemset szesnaście tysięcy trzysta trzydzieści cztery euro i pięć centów) powiększonej o odsetki oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 10 marca 2015 r. [SG-Greffe(2015) D/3003/11 marca 2015 r.] w sprawie odzyskania od skarżącej łącznej kwoty 716 334,05 EUR (siedemset szesnaście tysięcy trzysta trzydzieści cztery euro i pięć centów) powiększonej o odsetki oraz

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania oraz ogólnie wydatkami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania oraz ogólnie wydatkami poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 89 rozporządzenia nr 1268/2012 (1) i obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE). Strona skarżąca utrzymuje, że w zaskarżonej decyzji Komisja nie uzasadniła wystarczająco, konkretnie i dokładnie odrzucenia wniosku skarżącej dotyczącego zwrotu jej długu w ramach siedmioletniej ugody w odniesieniu do projektów PlayMancer i MOBISERV. Podobnie w odniesieniu do projektu PowerUp we wspomnianej decyzji Komisja odrzuciła w dorozumiany sposób wniosek dotyczący zwrotu kwoty należnej za trzy lata. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 89 rozporządzenia nr 1268/2012 (1) i obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE). Strona skarżąca utrzymuje, że w zaskarżonej decyzji Komisja nie uzasadniła wystarczająco, konkretnie i dokładnie odrzucenia wniosku skarżącej dotyczącego zwrotu jej długu w ramach siedmioletniej ugody w odniesieniu do projektów PlayMancer i MOBISERV. Podobnie w odniesieniu do projektu PowerUp we wspomnianej decyzji Komisja odrzuciła w dorozumiany sposób wniosek dotyczący zwrotu kwoty należnej za trzy lata.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy błędnego korzystania z uznania lub przekroczenia jego granic, jak również naruszenia zasady dobrej administracji. Strona skarżąca utrzymuje, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji Komisja nie uwzględniła ważnych czynników, pominęła istotne dane, które zostały jej przedłożone i przyjęła rozwiązania, które prowadzą nieuchronnie do gospodarczego upadku strony skarżącej. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy błędnego korzystania z uznania lub przekroczenia jego granic, jak również naruszenia zasady dobrej administracji. Strona skarżąca utrzymuje, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji Komisja nie uwzględniła ważnych czynników, pominęła istotne dane, które zostały jej przedłożone i przyjęła rozwiązania, które prowadzą nieuchronnie do gospodarczego upadku strony skarżącej.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności. Strona skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja nie stanowi środka koniecznego do osiągnięcia zamierzonych celów finansowych. Decyzja ta narusza w nadmierny sposób podstawowe interesy strony skarżącej i zagraża wręcz jej egzystencji, jak również dalszemu prowadzeniu przez nią działalności jako przedsiębiorstwo produkcyjne. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności. Strona skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja nie stanowi środka koniecznego do osiągnięcia zamierzonych celów finansowych. Decyzja ta narusza w nadmierny sposób podstawowe interesy strony skarżącej i zagraża wręcz jej egzystencji, jak również dalszemu prowadzeniu przez nią działalności jako przedsiębiorstwo produkcyjne.

---

(1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/31 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/31

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Pneumatyczne opony samochodowe)

(Sprawa T-279/15)

(2015/C 270/38)

Język postępowania: włoski

Strona

Strona skarżąca: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Fucci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Pneumatyczne opony samochodowe) – zgłoszenie nr 4 692-0001

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 stycznia 2015 r. w sprawie R 1285/2014-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny. |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny.

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/32 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/32

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych)

(Sprawa T-280/15)

(2015/C 270/39)

Język postępowania: włoski

Strona

Strona skarżąca: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Fucci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Bieżniki opon samochodowych) – zgłoszenie nr 4 692-0002

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 stycznia 2015 r. w sprawie w sprawie R 1286/2014-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny. |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny.

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/32 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/32

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Pneumatyczne opony samochodowe)

(Sprawa T-281/15)

(2015/C 270/40)

Język postępowania: włoski

Strona

Strona skarżąca: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Fucci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny wzór: Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Pneumatyczne opony samochodowe) – zgłoszenie nr 4 700-0001

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie R 1287/2014-3.

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/33 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/33

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych)

(Sprawa T-282/15)

(2015/C 270/41)

Język postępowania: włoski

Strona

Strona skarżąca: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Fucci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Bieżniki opon samochodowych) – zgłoszenie nr 4 700-0002

Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie w sprawie R 1288/2014-3

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/34 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/34

---

Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2015 r. – Jochen Schweizer GmbH/OHIM (Du bist, was du erlebst.)

(Sprawa T-301/15)

(2015/C 270/42)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Jochen Schweizer GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: A. González Hähnlein, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Du bist, was du erlebst.” – zgłoszenie nr 13 250 865

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 kwietnia 2015 r. w sprawie R 3114/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/34 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/34

---

Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Airdata/Komisja

(Sprawa T-305/15)

(2015/C 270/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Airdata AG (Leinfelden-Echterdingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci E. Niitväli i M. Reysen)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2014) 4443 final, opublikowanej w dniu 13 marca 2015 r., z dnia 2 lipca 2014 r. wydanej w sprawie M.7018 Telefonica Deutschland/E Plus zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (1) oraz |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2014) 4443 final, opublikowanej w dniu 13 marca 2015 r., z dnia 2 lipca 2014 r. wydanej w sprawie M.7018 Telefonica Deutschland/E Plus zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (1) oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, w którym skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem istotnego obowiązku proceduralnego określonego w art. 296 akapit drugi TFUE ze względu na nieprzedstawienie przez Komisję odpowiedniego uzasadnienia przyjętego przez nią środka.






  — | Komisja nie przedstawiła pełnego i wyraźnego uzasadnienia swej decyzji o zatwierdzeniu niektórych zobowiązań mających służyć zrekompensowaniu poważnych problemów związanych z konkurencją, jakie wskazała w dochodzeniu w sprawie kontroli koncentracji. Uzasadnienie decyzji było w szczególności niewystarczające w zakresie, w jakim Komisja nie przedstawiła powodów, z jakich zakłada ona, że osoba trzecia będąca beneficjentem zobowiązań może skutecznie konkurować z danymi aktywami. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, w którym skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem istotnego obowiązku proceduralnego określonego w art. 296 akapit drugi TFUE ze względu na nieprzedstawienie przez Komisję odpowiedniego uzasadnienia przyjętego przez nią środka.

—

Komisja nie przedstawiła pełnego i wyraźnego uzasadnienia swej decyzji o zatwierdzeniu niektórych zobowiązań mających służyć zrekompensowaniu poważnych problemów związanych z konkurencją, jakie wskazała w dochodzeniu w sprawie kontroli koncentracji. Uzasadnienie decyzji było w szczególności niewystarczające w zakresie, w jakim Komisja nie przedstawiła powodów, z jakich zakłada ona, że osoba trzecia będąca beneficjentem zobowiązań może skutecznie konkurować z danymi aktywami.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący uchybienia przez Komisję ciążącemu na niej obowiązkowi prawidłowego zastosowania prawa, ponieważ decyzja Komisji została wydana z nieprawidłowym pod względem merytorycznym zastosowaniem przepisów UE dotyczących kontroli łączenia przedsiębiorstw.






  — | Części zobowiązań najprawdopodobniej nie zostaną wdrożone, a części jedynie utrzymają sytuację pierwotną, lecz nie przyczynią się do zwiększonego natężenia konkurencji. Pozostałe części są niewystarczające w celu zrekompensowania poważnej szkody wyrządzonej konkurencji sporną transakcją. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący uchybienia przez Komisję ciążącemu na niej obowiązkowi prawidłowego zastosowania prawa, ponieważ decyzja Komisji została wydana z nieprawidłowym pod względem merytorycznym zastosowaniem przepisów UE dotyczących kontroli łączenia przedsiębiorstw.

—

Części zobowiązań najprawdopodobniej nie zostaną wdrożone, a części jedynie utrzymają sytuację pierwotną, lecz nie przyczynią się do zwiększonego natężenia konkurencji. Pozostałe części są niewystarczające w celu zrekompensowania poważnej szkody wyrządzonej konkurencji sporną transakcją.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. 2004 L 24, s. 1).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/35 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/35

---

Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – 1&1 Telecom/Komisja

(Sprawa T-307/15)

(2015/C 270/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: 1&1 Telecom GmbH (Montabaur, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Murach, J. Schmidt i R. Klotz oraz P. Alexiadis, Solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2014) 4443 wydanej w dniu 2 lipca 2014 r. w sprawie nr COMP/M.7018 – Telefónica Deutschland/E-Plus (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) uznającej za zgodną ze wspólnym rynkiem oraz z funkcjonowaniem porozumienia o EOG koncentrację Telefónica Deutschland Holding AG z EPlus Mobilfunk GmbH & Co. KG pod warunkiem spełnienia przez Telefónicę zobowiązań określonych w załącznikach do tej decyzji oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2014) 4443 wydanej w dniu 2 lipca 2014 r. w sprawie nr COMP/M.7018 – Telefónica Deutschland/E-Plus (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) uznającej za zgodną ze wspólnym rynkiem oraz z funkcjonowaniem porozumienia o EOG koncentrację Telefónica Deutschland Holding AG z EPlus Mobilfunk GmbH & Co. KG pod warunkiem spełnienia przez Telefónicę zobowiązań określonych w załącznikach do tej decyzji oraz

| — | obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że przy ustalaniu, czy koncentracja stanowi źródło znaczącego utrudnienia skutecznej konkurencji (zwanego dalej „SIEC”), Komisja naruszyła istotne wymogi proceduralne ze względu na brak uzasadnienia w tym ciążący na niej obowiązek staranności i popełniła oczywisty błąd w stosowaniu przepisów UE w dziedzinie kontroli koncentracji w stosunku do:






  — | nieprzeprowadzenia analizy wertykalnych skutków koncentracji; |
| --- | --- | --- |

1.

—

nieprzeprowadzenia analizy wertykalnych skutków koncentracji;

| — | niewystarczającego uzasadnienia na poparcie twierdzenia, w myśl którego nie wymaga rozstrzygnięcia kwestia, czy koncentracja stanowi źródło SIEC na rynku hurtowym dostępu i rozpoczynania połączeń w Niemczech; oraz |
| --- | --- |

—

niewystarczającego uzasadnienia na poparcie twierdzenia, w myśl którego nie wymaga rozstrzygnięcia kwestia, czy koncentracja stanowi źródło SIEC na rynku hurtowym dostępu i rozpoczynania połączeń w Niemczech; oraz

| — | niewystarczającego uzasadnienia w odniesieniu do wniosków dotyczących skutków horyzontalnych na rynku hurtowym dostępu i rozpoczynania połączeń oraz na rynku usług detalicznych telefonii ruchomej w Niemczech. |
| --- | --- |

—

niewystarczającego uzasadnienia w odniesieniu do wniosków dotyczących skutków horyzontalnych na rynku hurtowym dostępu i rozpoczynania połączeń oraz na rynku usług detalicznych telefonii ruchomej w Niemczech.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący poważnego naruszenia prawa przez Komisję i popełnienia przez nią oczywistych błędów w ocenie w zakresie, w jakim Komisja:






  — | zaakceptowała zaproponowane przez Telefónicę ostatecznie zobowiązania; |
| --- | --- | --- |

2.

—

zaakceptowała zaproponowane przez Telefónicę ostatecznie zobowiązania;

| — | stwierdziła, że te ostateczne zobowiązania w pełni zaradzą SIEC; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdziła, że te ostateczne zobowiązania w pełni zaradzą SIEC; oraz

| — | zatwierdziła koncentrację pod warunkiem wykonania przez Telefónicę ostatecznych zobowiązań. |
| --- | --- |

—

zatwierdziła koncentrację pod warunkiem wykonania przez Telefónicę ostatecznych zobowiązań.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy przez Komisję poprzez wzięcie pod uwagę względów politycznych bez związku z konkurencją zamiast realizacji celów traktatów i rozporządzenia UE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (1) w zakresie konkurencji. |
| --- | --- |

3.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. L 24, s. 1).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/36 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/36

---

Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2015 r. – Reisenthel/OHIM (keep it easy)

(Sprawa T-308/15)

(2015/C 270/45)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Skarżący: Peter Reisenthel (Gilching, Niemcy) (przedstawiciel: E. Aliki Busse, Rechtsanwältin)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „keep it easy” – zgłoszenie nr 12 877 924

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie R 2659/2014-5

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/37 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/37

---

Odwołanie wniesione w dniu 5 czerwca 2015 r. przez CW od wyroku wydanego w dniu 26 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-124/13 CW/Parlament Europejski

(Sprawa T-309/15 P)

(2015/C 270/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: CW (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne;

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | stwierdzenie nieważności spornej decyzji oraz decyzji oddalającej zażalenie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności spornej decyzji oraz decyzji oddalającej zażalenie;

| — | przyznanie odszkodowania; |
| --- | --- |

—

przyznanie odszkodowania;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący błędnej interpretacji dowodów i naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej poprzez uznanie, że w decyzji oddalającej zażalenie organ powołujący zmierzał do udzielenia poparcia, co do istoty, decyzji o odmowie wsparcia. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący błędnej interpretacji dowodów i naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej poprzez uznanie, że w decyzji oddalającej zażalenie organ powołujący zmierzał do udzielenia poparcia, co do istoty, decyzji o odmowie wsparcia.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący błędnej interpretacji dowodów i naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej poprzez uznanie, że Parlament nie popełnił oczywistego błędu w ocenie przy doborze środków i sposobów stosowania art. 24 regulaminu pracowniczego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący błędnej interpretacji dowodów i naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej poprzez uznanie, że Parlament nie popełnił oczywistego błędu w ocenie przy doborze środków i sposobów stosowania art. 24 regulaminu pracowniczego.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/37 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/37

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2015 r. – Market Watch/OHIM – Glaxo Group (MITOCHRON)

(Sprawa T-312/15)

(2015/C 270/47)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Market Watch Franchise & Consulting, Inc. (Freeport, Bahamy) (przedstawiciel: adwokat J. Korab)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Glaxo Group Ltd (Brentford, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „MITOCHRON” – zgłoszenie nr 11 200 078

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 marca 2015 r. w sprawie R 507/2014-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie dopuszczalności skargi; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności skargi;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie w całości żądania przedstawionego przez Glaxo Group Ltd; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie w całości żądania przedstawionego przez Glaxo Group Ltd;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Kolidujące ze sobą znaki towarowe nie są podobne w takim stopniu, aby mogło to wprowadzać w błąd. |
| --- | --- |

—

Kolidujące ze sobą znaki towarowe nie są podobne w takim stopniu, aby mogło to wprowadzać w błąd.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/38 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/38

---

Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Volkswagen/OHIM – Bagpax Cargo Systems (BAG PAX)

(Sprawa T-324/15)

(2015/C 270/48)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Sander)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Bagpax Cargo Systems e.K. (Saarlouis, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Właściciel spornego znaku towarowego: Bagpax Cargo Systems e.K.

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „BAG PAX”

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie R 1971/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/39 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/39

---

Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2015 r. – Francja/Komisja

(Sprawa T-344/15)

(2015/C 270/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: F. Alabrune, G. de Bergues, D. Colas i F. Fize, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej GESTDEM 2014/6046 z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej GESTDEM 2014/6046 z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), który przewiduje, że państwo członkowskie może zażądać od instytucji nieujawniania dokumentu pochodzącego od tego państwa członkowskiego bez jego uprzedniej zgody. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), który przewiduje, że państwo członkowskie może zażądać od instytucji nieujawniania dokumentu pochodzącego od tego państwa członkowskiego bez jego uprzedniej zgody.

| 2. | Zarzut drugi, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do niezastosowania wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do niezastosowania wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

| 3. | Zarzut trzeci, podniesiony dalszym tytułem ewentualnym, dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 tirety drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Strona skarżąca podnosi, że Komisja mogła była odmówić udzielenia dostępu do dokumentów przekazanych przez organy francuskie w ramach procedury przewidzianej w dyrektywie 98/34/WE (2), ponieważ wspomniana procedura stanowi dochodzenie w rozumieniu ww. artykułu. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, podniesiony dalszym tytułem ewentualnym, dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 tirety drugie i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Strona skarżąca podnosi, że Komisja mogła była odmówić udzielenia dostępu do dokumentów przekazanych przez organy francuskie w ramach procedury przewidzianej w dyrektywie 98/34/WE (2), ponieważ wspomniana procedura stanowi dochodzenie w rozumieniu ww. artykułu.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

(2)  Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz.U. L 204, s. 37).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/40 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/40

---

Skarga wniesiona w dniu 18 czerwca 2015 r. – Uganda Commercial Impex/Rada

(Sprawa T-347/15)

(2015/C 270/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Uganda Commercial Impex (UCI) Ltd (Kampala, Uganda) (przedstawiciele: A. Meskarian, S. Zaiwalla, P. Reddy, K. Mittal, solicitors, oraz R. Blakeley, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/620 (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/614 (2) w zakresie, w jakim stosuje się je w odniesieniu do UCI (w tym stwierdzenie nieważności umieszczenia nazwy UCI w lit. b) pkt 9 załącznika do decyzji i rozporządzenia); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/620 (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/614 (2) w zakresie, w jakim stosuje się je w odniesieniu do UCI (w tym stwierdzenie nieważności umieszczenia nazwy UCI w lit. b) pkt 9 załącznika do decyzji i rozporządzenia);

| — | w zakresie, w jakim jest to niezbędne stwierdzenie niemożności stosowania w odniesieniu do UCI art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. (ze zmianami); oraz |
| --- | --- |

—

w zakresie, w jakim jest to niezbędne stwierdzenie niemożności stosowania w odniesieniu do UCI art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. (ze zmianami); oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania poniesionymi przez UCI. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania poniesionymi przez UCI.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący braku dokonania przez Radę jakiejkolwiek oceny lub braku odpowiedniej niezależnej oceny umieszczenia nazwy UCI w wykazie, jak jest do tego zobowiązana Rada. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący braku dokonania przez Radę jakiejkolwiek oceny lub braku odpowiedniej niezależnej oceny umieszczenia nazwy UCI w wykazie, jak jest do tego zobowiązana Rada.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że w każdym razie Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie lub tego, że umieszczenie nazwy UCI w wykazie jest niezgodne z prawem, ponieważ kia umieszczenia nie są spełnione w wypadku UCI. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że w każdym razie Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie lub tego, że umieszczenie nazwy UCI w wykazie jest niezgodne z prawem, ponieważ kia umieszczenia nie są spełnione w wypadku UCI.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że uprawnienia procesowe UCI, a w szczególności prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, zostały naruszone oraz tego, że Rada nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że uprawnienia procesowe UCI, a w szczególności prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, zostały naruszone oraz tego, że Rada nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że umieszczenie nazwy UCI w wykazie narusza w każdym razie jej prawa podstawowe oraz zasadę proporcjonalności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że umieszczenie nazwy UCI w wykazie narusza w każdym razie jej prawa podstawowe oraz zasadę proporcjonalności.

---

(1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/620 z dnia 20 kwietnia 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. L 102, 21.4.2015, s. 43).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2015/614 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. L 102, 21.4.2015, s. 10).

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/41 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/41

---

Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2015 r. – Perry Ellis International Group/OHIM – CG (P)

(Sprawa T-350/15)

(2015/C 270/51)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Perry Ellis International Group Holdings Limited (Nassau, Bahamy) (przedstawiciele: adwokaci O. Günzel i V. Ahmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: CG verwaltungsgesellschaft mbH (Gevelsberg, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed OHIM

Zgłaszający: Strona skarżąca

Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy w kolorze czarnym i białym zawierający element słowny „P” – zgłoszenie nr 10 889 723

Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2441/2014-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej i CG verwaltungsgesellschaft mbH kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej i CG verwaltungsgesellschaft mbH kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/EBI

(Sprawa T-51/13) (1)

(2015/C 270/52)

Język postępowania: grecki

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 86 z 23.3.2013.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2015 r. – Niemcy/Komisja

(Sprawa T-134/14) (1)

(2015/C 270/53)

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 25 czerwca 2015 r. – Seca Benelux i in./Parlament

(Sprawa T-311/14) (1)

(2015/C 270/54)

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 194 z 24.6.2014.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2015 r. – Delta Group agroalimentare/Komisja

(Sprawa T-820/14) (1)

(2015/C 270/55)

Język postępowania: włoski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 65 z 23.2.2015.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/42 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/42

---

Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2015 r. – Pollo Delta di Scabin Giancarlo e C./Komisja

(Sprawa T-821/14) (1)

(2015/C 270/56)

Język postępowania: włoski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 65 z 23.2.2015.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/43 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/43

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2015 r. – DP/ACER

(Sprawa F-34/14) (1)

((Służba publiczna - Personel ACER - Członek personelu kontraktowego - Nieprzedłużenie umowy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność skargi - Zarzut niezgodności z prawem art. 6 ust. 2 OPW ACER w świetle art. 85 ust. 1 WZIP - Skarga odszkodowawcza - Wypowiedzenie - Krzywda - Zadośćuczynienie))

(2015/C 270/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: DP (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (przedstawiciele: P. Martinet i S. Vaona, pełnomocnicy, D. Waelbroeck i A. Duron, adwokaci)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieprzedłużeniu umowy o pracę strony skarżącej w charakterze członka personelu kontraktowego oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 20 grudnia 2013 r., którą dyrektor Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki odmówił przedłużenia o pracę z DP. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 20 grudnia 2013 r., którą dyrektor Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki odmówił przedłużenia o pracę z DP.

| 2) | Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki zapłaci na rzecz DP kwotę 7 000 EUR. |
| --- | --- |

2)

Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki zapłaci na rzecz DP kwotę 7 000 EUR.

| 3) | Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez DP. |
| --- | --- |

3)

Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez DP.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 16.6.2014, s. 46.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/43 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/43

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 7 lipca 2015 r. –  WR (*1)/Komisja

(Sprawa F-53/14) (1)

((Służba publiczna - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Artykuł 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Osoba traktowana jak dziecko pozostajace na utrzymaniu - Osoba, wobec której urzędnik ma zobowiązania alimentacyjne i której utrzymanie stanowi dla niego poważne obciążenie - Warunki przyznania - Cofnięcie prawa do dodatku - Zwrot nienależnych kwot na podstawie art. 85 regulaminu pracowniczego))

(2015/C 270/58)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: WR (*1) (przedstawiciel: adwokat V. Simeons)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. S. Bohr i A.-C. Simon, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji w sprawie cofnięcia dodatku na osobę pozostającą na utrzymaniu przyznanego stronie skarżącej w odniesieniu do jej matki oraz w sprawie cofnięcia ochrony ubezpieczeniowej wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego instytucji europejskich (RCAM), oraz po drugie, decyzji w sprawie zwrotu nienależnie wypłaconych kwot.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | WR (*1) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

WR (*1) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(*1)  Informacje usunięto w ramach ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych.

(1)  Dz.U. C 421 z 24.11.2014, s. 58.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/44 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/44

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2015 r. – De Almeida Pereira/Eurojust

(Sprawa F-142/14) (1)

((Służba publiczna - Personel Eurojust - Członek personelu tymczasowego - Ogłoszenie o wolnym stanowisku - Postępowanie w sprawie naboru kandydatów - Badanie kandydatur przez komisję do spraw naboru - Dopuszczenie do kolejnego etapu postępowania w sprawie naboru - Warunki - Ocena kryteriów naboru - Wymagany próg punktów - Odrzucenie kandydatury - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej - Artykuł 81 regulaminu postępowania))

(2015/C 270/59)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Manuel Antonio De Almeida Pereira (Voorburg, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat E. H. Schulze)

Strona pozwana: Eurojust (przedstawiciele: C. Deboyser i J. Carmona-Bermejo, pełnomocnicy, B. Wägenbaur, adwokat)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie niedopuszczenia skarżącego do drugiego, ustnego etapu postępowania w sprawie naboru w kontekście zgłoszenia przez niego kandydatury na stanowisko doradcy Przewodniczącego Eurojust.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna.

| 2) | Manuel Antonio De Almeida Pereira pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Eurojust. |
| --- | --- |

2)

Manuel Antonio De Almeida Pereira pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Eurojust.

---

(1)  Dz.U. C 81 z 9.3.2015, s. 30.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/45 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/45

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 lipca 2015 r. – Vecchio/wspólne przedsiębiorstwo ECSEL

(Sprawa F-75/14) (1)

(2015/C 270/60)

Język postępowania: grecki

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 431 z 1.12.2014, s. 48.

---

| 17.8.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 270/45 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 270/45

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 9 lipca 2015 r. – Vecchio/wspólne przedsiębiorstwo ECSEL

(Sprawa F-29/15) (1)

(2015/C 270/61)

Język postępowania: grecki

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 146 z 4.5.2015, s. 50.

---