# Dziennik Urzędowy L 165/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 165 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6221 czerwca 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 165

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6221 czerwca 2019

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1011 z dnia 13 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 w odniesieniu do niektórych warunków rejestracji w celu propagowania korzystania z rynków rozwoju MŚP do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1012 z dnia 12 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 przez ustanowienie odstępstw od przepisów dotyczących wyznaczania punktów kontroli i od minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej (
  1
  ) | 4 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1013 z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie wcześniejszego powiadamiania o przesyłkach niektórych kategorii zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii (
  1
  ) | 8 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (
  1
  ) | 10 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1015 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aminopyralidu, kaptanu, cyjazofamidu, flutianilu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, mandipropamidu, pyraklostrobiny, spiromesifenu, spirotetramatu, teflubenzuronu i tetrakonazolu w określonych produktach lub na ich powierzchni (
  1
  ) | 23 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1016 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w trzydziestym siódmym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080 | 65 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/1017 z dnia 14 czerwca 2019 r. dotycząca stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) w odniesieniu do warunków przystąpienia rządu Gruzji do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. | 66 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2019/1018 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola | 69 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2019/1019 z dnia 7 czerwca 2019 r. w sprawie modernizacji budynków (
  1
  ) | 70 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1011 z dnia 13 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 w odniesieniu do niektórych warunków rejestracji w celu propagowania korzystania z rynków rozwoju MŚP do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1012 z dnia 12 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 przez ustanowienie odstępstw od przepisów dotyczących wyznaczania punktów kontroli i od minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej (
  1
  )

1

4

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1013 z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie wcześniejszego powiadamiania o przesyłkach niektórych kategorii zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii (
  1
  )

1

8

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (
  1
  )

1

10

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1015 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aminopyralidu, kaptanu, cyjazofamidu, flutianilu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, mandipropamidu, pyraklostrobiny, spiromesifenu, spirotetramatu, teflubenzuronu i tetrakonazolu w określonych produktach lub na ich powierzchni (
  1
  )

1

23

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1016 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w trzydziestym siódmym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080

65

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1017 z dnia 14 czerwca 2019 r. dotycząca stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) w odniesieniu do warunków przystąpienia rządu Gruzji do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.

66

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2019/1018 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola

69

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2019/1019 z dnia 7 czerwca 2019 r. w sprawie modernizacji budynków (
  1
  )

1

70

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/1011

z dnia 13 grudnia 2018 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 w odniesieniu do niektórych warunków rejestracji w celu propagowania korzystania z rynków rozwoju MŚP do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2 i art. 33 ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Inicjatywa na rzecz unii rynków kapitałowych ma na celu zmniejszenie zależności od kredytów bankowych, dywersyfikację rynkowych źródeł finansowania dla wszystkich małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz promowanie emisji obligacji i akcji przez MŚP na rynkach publicznych. Przedsiębiorstwa mające siedzibę w Unii starające się pozyskać kapitał w systemach obrotu ponoszą wysokie jednorazowe i bieżące koszty związane z ujawnianiem informacji i przestrzeganiem przepisów, które mogą zniechęcić je do ubiegania się w pierwszej kolejności o dopuszczenie do obrotu w systemach obrotu w Unii. Ponadto akcje emitowane przez MŚP w systemach obrotu w Unii zwykle charakteryzują się niższym poziomem płynności i większą zmiennością cen, co zwiększa koszt kapitału, sprawiając, że to źródło finansowania staje się zbyt uciążliwe. |
| --- | --- |

(1)

Inicjatywa na rzecz unii rynków kapitałowych ma na celu zmniejszenie zależności od kredytów bankowych, dywersyfikację rynkowych źródeł finansowania dla wszystkich małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz promowanie emisji obligacji i akcji przez MŚP na rynkach publicznych. Przedsiębiorstwa mające siedzibę w Unii starające się pozyskać kapitał w systemach obrotu ponoszą wysokie jednorazowe i bieżące koszty związane z ujawnianiem informacji i przestrzeganiem przepisów, które mogą zniechęcić je do ubiegania się w pierwszej kolejności o dopuszczenie do obrotu w systemach obrotu w Unii. Ponadto akcje emitowane przez MŚP w systemach obrotu w Unii zwykle charakteryzują się niższym poziomem płynności i większą zmiennością cen, co zwiększa koszt kapitału, sprawiając, że to źródło finansowania staje się zbyt uciążliwe.

| (2) | Na mocy dyrektywy 2014/65/UE stworzono nowy rodzaj systemów obrotu – rynki rozwoju MŚP – jako podgrupę wielostronnych platform obrotu (MTF), aby ułatwić MŚP dostęp do kapitału oraz usprawnić dalszy rozwój specjalistycznych rynków, których celem jest zaspokajanie potrzeb emitentów będących MŚP. W dyrektywie 2014/65/UE przewidziano również, że „należy skoncentrować się na tym, w jaki sposób przyszłe uregulowania prawne powinny w dalszym ciągu wspierać i promować korzystanie z tego rynku, aby uczynić go atrakcyjnym dla inwestorów, a także zapewnić ograniczenie obciążeń administracyjnych i dalsze zachęty dla MŚP w zakresie dostępu do rynków kapitałowych za pośrednictwem rynków rozwoju MŚP”. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy dyrektywy 2014/65/UE stworzono nowy rodzaj systemów obrotu – rynki rozwoju MŚP – jako podgrupę wielostronnych platform obrotu (MTF), aby ułatwić MŚP dostęp do kapitału oraz usprawnić dalszy rozwój specjalistycznych rynków, których celem jest zaspokajanie potrzeb emitentów będących MŚP. W dyrektywie 2014/65/UE przewidziano również, że „należy skoncentrować się na tym, w jaki sposób przyszłe uregulowania prawne powinny w dalszym ciągu wspierać i promować korzystanie z tego rynku, aby uczynić go atrakcyjnym dla inwestorów, a także zapewnić ograniczenie obciążeń administracyjnych i dalsze zachęty dla MŚP w zakresie dostępu do rynków kapitałowych za pośrednictwem rynków rozwoju MŚP”.

| (3) | W celu zapewnienia płynności i rentowności rynków rozwoju MŚP w art. 33 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE ustanowiono wymóg, zgodnie z którym co najmniej 50 % emitentów, których instrumenty finansowe dopuszczono do obrotu na rynku rozwoju MŚP, muszą stanowić MŚP emitujące kapitałowe lub dłużne papiery wartościowe. Zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE emitentów instrumentów kapitałowych będących MŚP definiuje się jako przedsiębiorstwa o średniej kapitalizacji rynkowej wynoszącej mniej niż 200 mln EUR na podstawie notowań z końca roku za trzy ostatnie lata kalendarzowe. Z drugiej strony rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 (2) stanowi, że emitent będący MŚP emitujący instrumenty inne niż kapitałowe (wyłącznie dłużne papiery wartościowe) powinien spełniać co najmniej dwa z następujących trzech warunków: (i) liczba zatrudnionych mniejsza niż 250, (ii) całkowita suma bilansowa poniżej 43 mln EUR oraz (iii) roczny obrót netto mniejszy niż 50 mln EUR. Ten wymóg, który emitent instrumentów innych niż kapitałowe musi spełnić, aby kwalifikować się jako MŚP, uznano za zbyt rygorystyczny, ponieważ tego rodzaju emitenci są zwykle więksi niż tradycyjne MŚP. W rezultacie wielu emitentów instrumentów innych niż kapitałowe nie jest w stanie zakwalifikować się jako MŚP na podstawie rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/565, pomimo ich względnie małego rozmiaru. Wiele MTF specjalizujących się w emisjach instrumentów dłużnych MŚP lub dopuszczających emisję zarówno obligacji, jak i akcji nie może zarejestrować się jako rynek rozwoju MŚP, gdyż nie spełniają one warunku, zgodnie z którym minimum 50 % emitentów musi kwalifikować się jako MŚP. Jeżeli operatorzy MTF nie będą stosować ram stworzonych na potrzeby rynków rozwoju MŚP, emitenci działający na tych MTF nie będą mogli korzystać z mniej rygorystycznych wymogów regulacyjnych ustanowionych, aby wspierać notowania i emisje na tych rynkach rozwoju MŚP. Aby większa liczba MTF mogła zarejestrować się jako rynki rozwoju MŚP, za jedyne kryterium kwalifikacji emitentów instrumentów innych niż kapitałowe jako MŚP do celów rynków rozwoju MŚP należy przyjąć wartość nominalną emisji instrumentów dłużnych danego emitenta (z wyłączeniem kredytów) w poprzednim roku kalendarzowym. Komisja będzie monitorować skuteczność nowej definicji emitenta instrumentów innych niż kapitałowe będącego MŚP jako czynnika umożliwiającego MTF rejestrację jako rynki rozwoju MŚP oraz jej wpływ na rozwój sytuacji rynkowej oraz zaufanie inwestorów. |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia płynności i rentowności rynków rozwoju MŚP w art. 33 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE ustanowiono wymóg, zgodnie z którym co najmniej 50 % emitentów, których instrumenty finansowe dopuszczono do obrotu na rynku rozwoju MŚP, muszą stanowić MŚP emitujące kapitałowe lub dłużne papiery wartościowe. Zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE emitentów instrumentów kapitałowych będących MŚP definiuje się jako przedsiębiorstwa o średniej kapitalizacji rynkowej wynoszącej mniej niż 200 mln EUR na podstawie notowań z końca roku za trzy ostatnie lata kalendarzowe. Z drugiej strony rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 (2) stanowi, że emitent będący MŚP emitujący instrumenty inne niż kapitałowe (wyłącznie dłużne papiery wartościowe) powinien spełniać co najmniej dwa z następujących trzech warunków: (i) liczba zatrudnionych mniejsza niż 250, (ii) całkowita suma bilansowa poniżej 43 mln EUR oraz (iii) roczny obrót netto mniejszy niż 50 mln EUR. Ten wymóg, który emitent instrumentów innych niż kapitałowe musi spełnić, aby kwalifikować się jako MŚP, uznano za zbyt rygorystyczny, ponieważ tego rodzaju emitenci są zwykle więksi niż tradycyjne MŚP. W rezultacie wielu emitentów instrumentów innych niż kapitałowe nie jest w stanie zakwalifikować się jako MŚP na podstawie rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/565, pomimo ich względnie małego rozmiaru. Wiele MTF specjalizujących się w emisjach instrumentów dłużnych MŚP lub dopuszczających emisję zarówno obligacji, jak i akcji nie może zarejestrować się jako rynek rozwoju MŚP, gdyż nie spełniają one warunku, zgodnie z którym minimum 50 % emitentów musi kwalifikować się jako MŚP. Jeżeli operatorzy MTF nie będą stosować ram stworzonych na potrzeby rynków rozwoju MŚP, emitenci działający na tych MTF nie będą mogli korzystać z mniej rygorystycznych wymogów regulacyjnych ustanowionych, aby wspierać notowania i emisje na tych rynkach rozwoju MŚP. Aby większa liczba MTF mogła zarejestrować się jako rynki rozwoju MŚP, za jedyne kryterium kwalifikacji emitentów instrumentów innych niż kapitałowe jako MŚP do celów rynków rozwoju MŚP należy przyjąć wartość nominalną emisji instrumentów dłużnych danego emitenta (z wyłączeniem kredytów) w poprzednim roku kalendarzowym. Komisja będzie monitorować skuteczność nowej definicji emitenta instrumentów innych niż kapitałowe będącego MŚP jako czynnika umożliwiającego MTF rejestrację jako rynki rozwoju MŚP oraz jej wpływ na rozwój sytuacji rynkowej oraz zaufanie inwestorów.

| (4) | W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/565 wskazano, że rynek rozwoju MŚP nie powinien podlegać przepisom, które nakładają większe obciążenia na emitentów niż analogiczne przepisy stosowane wobec emitentów na rynkach regulowanych. W art. 78 ust. 2 lit. g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/565 zobowiązano jednak emitentów na rynkach rozwoju MŚP do publikowania półrocznych sprawozdań finansowych. Emitenci instrumentów innych niż kapitałowe oferowanych klientom profesjonalnym na rynkach regulowanych nie podlegają natomiast temu samemu obowiązkowi na mocy dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Wykazano, że sporządzanie półrocznych sprawozdań finansowych stanowi niewspółmierny obowiązek dla emitentów instrumentów innych niż kapitałowe na rynkach rozwoju MŚP. Ponieważ wiele MTF koncentrujących się na obsłudze MŚP nie wymaga półrocznych sprawozdań finansowych od emitentów instrumentów innych niż kapitałowe, wydaje się, że ten obowiązkowy wymóg nałożony rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/565 ma swój udział w zniechęcaniu operatorów MTF do ubiegania się o rejestrację jako rynki rozwoju MŚP. Operator rynku rozwoju MŚP powinien mieć zatem swobodę decydowania o tym, czy nałożyć na emitentów instrumentów innych niż kapitałowe wymóg publikacji półrocznych sprawozdań. |
| --- | --- |

(4)

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/565 wskazano, że rynek rozwoju MŚP nie powinien podlegać przepisom, które nakładają większe obciążenia na emitentów niż analogiczne przepisy stosowane wobec emitentów na rynkach regulowanych. W art. 78 ust. 2 lit. g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/565 zobowiązano jednak emitentów na rynkach rozwoju MŚP do publikowania półrocznych sprawozdań finansowych. Emitenci instrumentów innych niż kapitałowe oferowanych klientom profesjonalnym na rynkach regulowanych nie podlegają natomiast temu samemu obowiązkowi na mocy dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Wykazano, że sporządzanie półrocznych sprawozdań finansowych stanowi niewspółmierny obowiązek dla emitentów instrumentów innych niż kapitałowe na rynkach rozwoju MŚP. Ponieważ wiele MTF koncentrujących się na obsłudze MŚP nie wymaga półrocznych sprawozdań finansowych od emitentów instrumentów innych niż kapitałowe, wydaje się, że ten obowiązkowy wymóg nałożony rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/565 ma swój udział w zniechęcaniu operatorów MTF do ubiegania się o rejestrację jako rynki rozwoju MŚP. Operator rynku rozwoju MŚP powinien mieć zatem swobodę decydowania o tym, czy nałożyć na emitentów instrumentów innych niż kapitałowe wymóg publikacji półrocznych sprawozdań.

| (5) | Zaobserwowano, że niektórzy emitenci aktywni na rynkach rozwoju MŚP w ręce ogółu inwestorów oddają tylko niewielką część swojego wyemitowanego kapitału podstawowego, co powoduje, że obrót tymi akcjami niesie dla inwestorów większe ryzyko, oraz wywiera negatywny wpływ na płynność. To z kolei zniechęca inwestorów do inwestowania w akcje notowane na rynkach rozwoju MŚP. Aby zapewnić płynność akcji i zwiększyć zaufanie inwestorów, operatorzy rynków rozwoju MŚP powinni zatem nakładać wymóg wprowadzania minimalnego wolumenu akcji do swobodnego obrotu jako warunek dopuszczenia akcji do obrotu po raz pierwszy („warunek dotyczący minimalnego wolumenu akcji znajdujących się w swobodnym obrocie”). Operatorzy rynków rozwoju MŚP powinni jednak mieć możliwość swobodnego określenia odpowiedniego progu w oparciu o konkretne okoliczności danego rynku, w tym tego, czy wolumen akcji powinien być wyrażony w wartościach bezwzględnych czy też jako odsetek całkowitego wyemitowanego kapitału podstawowego. |
| --- | --- |

(5)

Zaobserwowano, że niektórzy emitenci aktywni na rynkach rozwoju MŚP w ręce ogółu inwestorów oddają tylko niewielką część swojego wyemitowanego kapitału podstawowego, co powoduje, że obrót tymi akcjami niesie dla inwestorów większe ryzyko, oraz wywiera negatywny wpływ na płynność. To z kolei zniechęca inwestorów do inwestowania w akcje notowane na rynkach rozwoju MŚP. Aby zapewnić płynność akcji i zwiększyć zaufanie inwestorów, operatorzy rynków rozwoju MŚP powinni zatem nakładać wymóg wprowadzania minimalnego wolumenu akcji do swobodnego obrotu jako warunek dopuszczenia akcji do obrotu po raz pierwszy („warunek dotyczący minimalnego wolumenu akcji znajdujących się w swobodnym obrocie”). Operatorzy rynków rozwoju MŚP powinni jednak mieć możliwość swobodnego określenia odpowiedniego progu w oparciu o konkretne okoliczności danego rynku, w tym tego, czy wolumen akcji powinien być wyrażony w wartościach bezwzględnych czy też jako odsetek całkowitego wyemitowanego kapitału podstawowego.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/565. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/565.

| (7) | Operatorom działającym już na rynkach rozwoju MŚP należy przyznać minimalny okres po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia na dostosowanie swoich warunków rejestracji. W związku z tym data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinna przypadać trzy miesiące po jego wejściu w życie, |
| --- | --- |

(7)

Operatorom działającym już na rynkach rozwoju MŚP należy przyznać minimalny okres po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia na dostosowanie swoich warunków rejestracji. W związku z tym data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinna przypadać trzy miesiące po jego wejściu w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/565 wprowadza się następujące zmiany:

| 1. | art. 77 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Emitenta, którego żadne instrumenty kapitałowe nie są przedmiotem obrotu w żadnym systemie obrotu, uznaje się za MŚP do celów art. 4 ust. 1 pkt 13 dyrektywy 2014/65/UE, jeżeli wartość nominalna jego emisji instrumentów dłużnych w poprzednim roku kalendarzowym we wszystkich systemach obrotu w Unii nie przekracza 50 mln EUR”; |
| --- | --- |

1.

art. 77 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Emitenta, którego żadne instrumenty kapitałowe nie są przedmiotem obrotu w żadnym systemie obrotu, uznaje się za MŚP do celów art. 4 ust. 1 pkt 13 dyrektywy 2014/65/UE, jeżeli wartość nominalna jego emisji instrumentów dłużnych w poprzednim roku kalendarzowym we wszystkich systemach obrotu w Unii nie przekracza 50 mln EUR”;

| 2. | w art. 78 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | dodaje się lit. j) w brzmieniu:






  „j) | wymaga od emitentów, którzy ubiegają się o dopuszczenie ich akcji do obrotu w jej systemie po raz pierwszy, przeznaczenia do obrotu na MTF minimalnego wolumenu wyemitowanych przez nich akcji, zgodnie z progiem, który ustala operator MTF, wyrażonym w wartości bezwzględnej albo jako odsetek całkowitego wyemitowanego kapitału podstawowego.”; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

w art. 78 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się lit. j) w brzmieniu:

„j)

wymaga od emitentów, którzy ubiegają się o dopuszczenie ich akcji do obrotu w jej systemie po raz pierwszy, przeznaczenia do obrotu na MTF minimalnego wolumenu wyemitowanych przez nich akcji, zgodnie z progiem, który ustala operator MTF, wyrażonym w wartości bezwzględnej albo jako odsetek całkowitego wyemitowanego kapitału podstawowego.”;

| b) | dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Operator MTF może zwolnić emitentów, których żadne instrumenty kapitałowe nie są przedmiotem obrotu na danej MTF, z wymogu publikowania półrocznych sprawozdań finansowych, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. g) niniejszego ustępu. W przypadku skorzystania przez operatora MTF z możliwości przewidzianej w zdaniu pierwszym niniejszego akapitu właściwy organ nie wymaga – do celów akapitu pierwszego lit. g) – aby od emitentów, których żadne instrumenty kapitałowe nie są przedmiotem obrotu na danej MTF, wymagano publikowania półrocznych sprawozdań finansowych.”. |
| --- | --- |

b)

dodaje się akapit w brzmieniu:

„Operator MTF może zwolnić emitentów, których żadne instrumenty kapitałowe nie są przedmiotem obrotu na danej MTF, z wymogu publikowania półrocznych sprawozdań finansowych, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. g) niniejszego ustępu. W przypadku skorzystania przez operatora MTF z możliwości przewidzianej w zdaniu pierwszym niniejszego akapitu właściwy organ nie wymaga – do celów akapitu pierwszego lit. g) – aby od emitentów, których żadne instrumenty kapitałowe nie są przedmiotem obrotu na danej MTF, wymagano publikowania półrocznych sprawozdań finansowych.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 11 października 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349.

1

(2)  Art. 77 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38).

3

---

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/4 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/4

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/1012

z dnia 12 marca 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 przez ustanowienie odstępstw od przepisów dotyczących wyznaczania punktów kontroli i od minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 62 ust. 3 oraz art. 64 ust. 2 i 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono między innymi ramy w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii z państw trzecich w celu sprawdzenia zgodności z prawodawstwem Unii, aby chronić zdrowie ludzi, zwierząt i roślin, dobrostan zwierząt oraz – w odniesieniu do organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) i środków ochrony roślin – również środowisko. Rozporządzenie to stanowi, że kontrole urzędowe mają być przeprowadzane w odniesieniu do niektórych przesyłek zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej pierwszego przybycia do Unii. W tym celu państwa członkowskie wyznaczają punkty kontroli granicznej. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono między innymi ramy w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii z państw trzecich w celu sprawdzenia zgodności z prawodawstwem Unii, aby chronić zdrowie ludzi, zwierząt i roślin, dobrostan zwierząt oraz – w odniesieniu do organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) i środków ochrony roślin – również środowisko. Rozporządzenie to stanowi, że kontrole urzędowe mają być przeprowadzane w odniesieniu do niektórych przesyłek zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej pierwszego przybycia do Unii. W tym celu państwa członkowskie wyznaczają punkty kontroli granicznej.

| (2) | Rozporządzenie (UE) 2017/625 stanowi, że państwa członkowskie powiadamiają Komisję przed wyznaczeniem punktów kontroli granicznej, aby Komisja mogła zweryfikować i w razie potrzeby przeprowadzić kontrole w celu sprawdzenia, czy spełniają one minimalne wymogi w zakresie wyznaczenia określone we wspomnianym rozporządzeniu. Rozporządzenie (UE) 2017/625 upoważnia Komisję do ustanowienia pewnych szczegółowych zasad dotyczących tych minimalnych wymogów. Te szczegółowe zasady zostały określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1014 (2) (zwane dalej łącznie „minimalnymi wymogami”). Rozporządzenie (UE) 2017/625 stanowi również, że państwa członkowskie mają wycofać wyznaczenie punktu kontroli granicznej, jeżeli przestaje on spełniać wymogi dotyczące wyznaczenia dla wszystkich lub niektórych kategorii zwierząt i towarów, w odniesieniu do których dokonano wyznaczenia. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) 2017/625 stanowi, że państwa członkowskie powiadamiają Komisję przed wyznaczeniem punktów kontroli granicznej, aby Komisja mogła zweryfikować i w razie potrzeby przeprowadzić kontrole w celu sprawdzenia, czy spełniają one minimalne wymogi w zakresie wyznaczenia określone we wspomnianym rozporządzeniu. Rozporządzenie (UE) 2017/625 upoważnia Komisję do ustanowienia pewnych szczegółowych zasad dotyczących tych minimalnych wymogów. Te szczegółowe zasady zostały określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1014 (2) (zwane dalej łącznie „minimalnymi wymogami”). Rozporządzenie (UE) 2017/625 stanowi również, że państwa członkowskie mają wycofać wyznaczenie punktu kontroli granicznej, jeżeli przestaje on spełniać wymogi dotyczące wyznaczenia dla wszystkich lub niektórych kategorii zwierząt i towarów, w odniesieniu do których dokonano wyznaczenia.

| (3) | W przypadku gdy wycofanie wyznaczenia było częściowe, ponieważ dotyczyło określonej kategorii zwierząt lub towarów, lub wszystkich kategorii zwierząt lub wszystkich kategorii towarów, w przypadku gdy punkt kontroli granicznej został wyznaczony dla kategorii zwierząt i towarów, państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość ponownego wyznaczenia tego punktu kontroli granicznej dla tych kategorii zwierząt lub towarów, w odniesieniu do których wyznaczenie zostało wycofane, bez uprzedniego wymogu, aby dać Komisji możliwość przeprowadzenia kontroli w celu sprawdzenia zgodności z minimalnymi wymogami. W takich przypadkach usunięcie niezgodności nie powinno pociągać za sobą działań tak rozległych jak działania niezbędne do wyznaczenia punktu kontroli granicznej po raz pierwszy. Należy zatem ustanowić przepisy, zgodnie z którymi państwa członkowskie mogą ponownie wyznaczyć punkt kontroli granicznej dla tych kategorii zwierząt lub towarów bez uprzedniego wymogu, aby dać Komisji możliwość przeprowadzenia kontroli w celu sprawdzenia zgodności z minimalnymi wymogami. |
| --- | --- |

(3)

W przypadku gdy wycofanie wyznaczenia było częściowe, ponieważ dotyczyło określonej kategorii zwierząt lub towarów, lub wszystkich kategorii zwierząt lub wszystkich kategorii towarów, w przypadku gdy punkt kontroli granicznej został wyznaczony dla kategorii zwierząt i towarów, państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość ponownego wyznaczenia tego punktu kontroli granicznej dla tych kategorii zwierząt lub towarów, w odniesieniu do których wyznaczenie zostało wycofane, bez uprzedniego wymogu, aby dać Komisji możliwość przeprowadzenia kontroli w celu sprawdzenia zgodności z minimalnymi wymogami. W takich przypadkach usunięcie niezgodności nie powinno pociągać za sobą działań tak rozległych jak działania niezbędne do wyznaczenia punktu kontroli granicznej po raz pierwszy. Należy zatem ustanowić przepisy, zgodnie z którymi państwa członkowskie mogą ponownie wyznaczyć punkt kontroli granicznej dla tych kategorii zwierząt lub towarów bez uprzedniego wymogu, aby dać Komisji możliwość przeprowadzenia kontroli w celu sprawdzenia zgodności z minimalnymi wymogami.

| (4) | Aby umożliwić Komisji przeprowadzenie gruntownej oceny środków wprowadzonych przez państwo członkowskie w celu usunięcia niezgodności, która spowodowała częściowe wycofanie wyznaczenia, państwa członkowskie powinny zgłosić te środki Komisji. Powinny one przystąpić do ponownego wyznaczenia jedynie wówczas, gdy Komisja uzna, że wprowadzone środki są wystarczające do usunięcia niezgodności. |
| --- | --- |

(4)

Aby umożliwić Komisji przeprowadzenie gruntownej oceny środków wprowadzonych przez państwo członkowskie w celu usunięcia niezgodności, która spowodowała częściowe wycofanie wyznaczenia, państwa członkowskie powinny zgłosić te środki Komisji. Powinny one przystąpić do ponownego wyznaczenia jedynie wówczas, gdy Komisja uzna, że wprowadzone środki są wystarczające do usunięcia niezgodności.

| (5) | Odstępstwo od przepisów rozporządzenia (UE) 2017/625 dotyczących wyznaczania punktów kontroli granicznej powinno mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy ponowne wyznaczenie ma miejsce w ciągu dwóch lat od daty częściowego wycofania wyznaczenia. Jeżeli ponowne wyznaczenie ma miejsce ponad dwa lata od daty częściowego wycofania, w celu dokonania oceny zmian, które zaszły w punktach kontroli granicznej, Komisja powinna zachować możliwość przeprowadzania kontroli w celu sprawdzenia, czy punkt kontroli granicznej spełnia minimalne wymogi. |
| --- | --- |

(5)

Odstępstwo od przepisów rozporządzenia (UE) 2017/625 dotyczących wyznaczania punktów kontroli granicznej powinno mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy ponowne wyznaczenie ma miejsce w ciągu dwóch lat od daty częściowego wycofania wyznaczenia. Jeżeli ponowne wyznaczenie ma miejsce ponad dwa lata od daty częściowego wycofania, w celu dokonania oceny zmian, które zaszły w punktach kontroli granicznej, Komisja powinna zachować możliwość przeprowadzania kontroli w celu sprawdzenia, czy punkt kontroli granicznej spełnia minimalne wymogi.

| (6) | W niektórych przypadkach rozporządzenie (UE) 2017/625 dopuszcza przeprowadzanie kontroli urzędowych w punktach kontroli innych niż punkty kontroli granicznej i wymaga, aby te punkty kontroli spełniały minimalne wymogi oraz wymogi dotyczące wyznaczenia i wycofania wyznaczenia punktów kontroli granicznej. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące ponownego wyznaczenia punktów kontroli granicznej powinny mieć zastosowanie także do punktów kontroli. |
| --- | --- |

(6)

W niektórych przypadkach rozporządzenie (UE) 2017/625 dopuszcza przeprowadzanie kontroli urzędowych w punktach kontroli innych niż punkty kontroli granicznej i wymaga, aby te punkty kontroli spełniały minimalne wymogi oraz wymogi dotyczące wyznaczenia i wycofania wyznaczenia punktów kontroli granicznej. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące ponownego wyznaczenia punktów kontroli granicznej powinny mieć zastosowanie także do punktów kontroli.

| (7) | W rozporządzeniu (UE) 2017/625 określono wymóg, zgodnie z którym punkty kontroli granicznej muszą znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca wprowadzenia na terytorium Unii. Aby jednak umożliwić skuteczną organizację i przeprowadzanie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, należy ustanowić przepisy określające przypadki szczególnych ograniczeń geograficznych i warunki, na których punkty kontroli granicznej mogą znajdować się w odległości innej niż bezpośrednie sąsiedztwo miejsca wprowadzenia na terytorium Unii. Ograniczenia geograficzne powinny wynikać z naturalnych cech i krajobrazu miejsca wprowadzenia, a odległość od miejsca wprowadzenia nie powinna przekraczać tego, co jest absolutnie niezbędne do przezwyciężenia trudności spowodowanych ograniczeniami geograficznymi. Ponadto odległość ta nie powinna stwarzać ryzyka dla zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, dla dobrostanu zwierząt ani dla środowiska. Szczególne ograniczenia geograficzne powinny obejmować te ograniczenia, które mogą powodować poważne ograniczenia w transporcie, takie jak np. przełęcze górskie z drogami nieodpowiednimi do przemieszczania zwierząt i towarów lub powodującymi znaczne opóźnienia w ich przemieszczaniu. |
| --- | --- |

(7)

W rozporządzeniu (UE) 2017/625 określono wymóg, zgodnie z którym punkty kontroli granicznej muszą znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca wprowadzenia na terytorium Unii. Aby jednak umożliwić skuteczną organizację i przeprowadzanie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, należy ustanowić przepisy określające przypadki szczególnych ograniczeń geograficznych i warunki, na których punkty kontroli granicznej mogą znajdować się w odległości innej niż bezpośrednie sąsiedztwo miejsca wprowadzenia na terytorium Unii. Ograniczenia geograficzne powinny wynikać z naturalnych cech i krajobrazu miejsca wprowadzenia, a odległość od miejsca wprowadzenia nie powinna przekraczać tego, co jest absolutnie niezbędne do przezwyciężenia trudności spowodowanych ograniczeniami geograficznymi. Ponadto odległość ta nie powinna stwarzać ryzyka dla zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, dla dobrostanu zwierząt ani dla środowiska. Szczególne ograniczenia geograficzne powinny obejmować te ograniczenia, które mogą powodować poważne ograniczenia w transporcie, takie jak np. przełęcze górskie z drogami nieodpowiednimi do przemieszczania zwierząt i towarów lub powodującymi znaczne opóźnienia w ich przemieszczaniu.

| (8) | Punkty kontroli granicznej na potrzeby przywozu przesyłek nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego działają często przy ograniczeniach geograficznych, które wynikają z długich linii brzegowych lub długich granic niektórych państw członkowskich. W związku z wyżej wspomnianymi ograniczeniami geograficznymi działają one z reguły tylko w czasie przeprowadzania kontroli urzędowych. Należy zatem w odniesieniu do ich wyznaczania ustanowić pewne odstępstwa od minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej określonych w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625. Niemniej jednak, w celu zapewnienia skuteczności kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, w trakcie wykonywania tych kontroli i czynności przez mobilny zespół ds. kontroli urzędowych właściwego organu punktu kontroli granicznej należy zapewnić zgodność z określonymi warunkami. W szczególności mobilny zespół ds. kontroli urzędowych powinien być w stanie zapewnić wystarczający i odpowiednio wykwalifikowany personel oraz mieć dostęp do niezbędnego wyposażenia w czasie kontroli urzędowych lub innych czynności urzędowych. |
| --- | --- |

(8)

Punkty kontroli granicznej na potrzeby przywozu przesyłek nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego działają często przy ograniczeniach geograficznych, które wynikają z długich linii brzegowych lub długich granic niektórych państw członkowskich. W związku z wyżej wspomnianymi ograniczeniami geograficznymi działają one z reguły tylko w czasie przeprowadzania kontroli urzędowych. Należy zatem w odniesieniu do ich wyznaczania ustanowić pewne odstępstwa od minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej określonych w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625. Niemniej jednak, w celu zapewnienia skuteczności kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, w trakcie wykonywania tych kontroli i czynności przez mobilny zespół ds. kontroli urzędowych właściwego organu punktu kontroli granicznej należy zapewnić zgodność z określonymi warunkami. W szczególności mobilny zespół ds. kontroli urzędowych powinien być w stanie zapewnić wystarczający i odpowiednio wykwalifikowany personel oraz mieć dostęp do niezbędnego wyposażenia w czasie kontroli urzędowych lub innych czynności urzędowych.

| (9) | Przepisy, które muszą zostać ustanowione przez Komisję zgodnie z art. 62 ust. 3, art. 64 ust. 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2017/625, są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ wszystkie dotyczą odstępstw lub zwolnień odnoszących się do niektórych wymogów mających zastosowanie do punktów kontroli granicznej. Aby ułatwić prawidłowe i kompleksowe stosowanie tych przepisów, które powinny również mieć zastosowanie od tego samego dnia, należy je ustanowić w jednym akcie. |
| --- | --- |

(9)

Przepisy, które muszą zostać ustanowione przez Komisję zgodnie z art. 62 ust. 3, art. 64 ust. 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2017/625, są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ wszystkie dotyczą odstępstw lub zwolnień odnoszących się do niektórych wymogów mających zastosowanie do punktów kontroli granicznej. Aby ułatwić prawidłowe i kompleksowe stosowanie tych przepisów, które powinny również mieć zastosowanie od tego samego dnia, należy je ustanowić w jednym akcie.

| (10) | Ponieważ określone uprawnienia przyznane Komisji ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2017/625 zaczynają mieć zastosowanie od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również mieć zastosowanie od tego samego dnia, |
| --- | --- |

(10)

Ponieważ określone uprawnienia przyznane Komisji ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2017/625 zaczynają mieć zastosowanie od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również mieć zastosowanie od tego samego dnia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:

| a) | ponownego wyznaczenia punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej, w przypadku gdy wyznaczenie zostało częściowo wycofane; |
| --- | --- |

a)

ponownego wyznaczenia punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej, w przypadku gdy wyznaczenie zostało częściowo wycofane;

| b) | punktu kontroli granicznej znajdującego się w odległości innej niż bezpośrednie sąsiedztwo miejsca wprowadzenia na terytorium Unii ze względu na szczególne ograniczenia geograficzne; |
| --- | --- |

b)

punktu kontroli granicznej znajdującego się w odległości innej niż bezpośrednie sąsiedztwo miejsca wprowadzenia na terytorium Unii ze względu na szczególne ograniczenia geograficzne;

| c) | wyznaczenia punktów kontroli granicznej na potrzeby przywozu nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego w celu uwzględnienia szczególnych ograniczeń geograficznych. |
| --- | --- |

c)

wyznaczenia punktów kontroli granicznej na potrzeby przywozu nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego w celu uwzględnienia szczególnych ograniczeń geograficznych.

Artykuł 2

Ponowne wyznaczenie punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej w następstwie częściowego wycofania jego wyznaczenia

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 59 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (UE) 2017/625, w przypadku gdy państwo członkowskie wycofało wyznaczenie punktu kontroli granicznej lub punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej, o którym mowa w art. 53 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia, w odniesieniu do niektórych kategorii zwierząt lub towarów w wyniku niezgodności z minimalnymi wymogami, o których mowa w art. 64 ust. 3 tego rozporządzenia, lub w wyniku niezgodności ze szczegółowymi zasadami dotyczącymi minimalnych wymogów określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/1014, państwo członkowskie może ponownie wyznaczyć ten punkt kontroli granicznej lub ten punkt kontroli (dalej „ponowne wyznaczenie”) zgodnie z ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2.   Przed ponownym wyznaczeniem, o którym mowa w ust. 1, państwo członkowskie powiadamia Komisję o środkach, które wprowadziło w celu usunięcia niezgodności z minimalnymi wymogami, o których mowa w ust. 1.

3.   W terminie jednego miesiąca od daty otrzymania powiadomienia Komisja ocenia, czy wprowadzone środki są wystarczające do zapewnienia zgodności z minimalnymi wymogami, i w tym terminie informuje państwo członkowskie o wynikach swojej oceny.

4.   Państwo członkowskie przystępuje do ponownego wyznaczenia wyłącznie w przypadku, gdy zostało poinformowane przez Komisję zgodnie z ust. 3, że środki wprowadzone przez państwo członkowskie są wystarczające do zapewnienia zgodności z minimalnymi wymogami.

5.   Ponowne wyznaczenie zgodnie z ust. 4 może nastąpić wyłącznie w okresie dwóch lat od daty częściowego wycofania wyznaczenia, o którym mowa w ust. 1.

Po upływie dwóch lat ponowne wyznaczenie może nastąpić wyłącznie zgodnie z art. 59 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 3

Punkty kontroli granicznej znajdujące się w odległości innej niż bezpośrednie sąsiedztwo miejsca wprowadzenia na terytorium Unii

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 punkty kontroli granicznej mogą znajdować się w odległości innej niż bezpośrednie sąsiedztwo miejsca wprowadzenia na terytorium Unii, pod warunkiem że:

| a) | jest to konieczne ze względu na szczególne ograniczenia geograficzne zgodnie z ust. 2, oraz |
| --- | --- |

a)

jest to konieczne ze względu na szczególne ograniczenia geograficzne zgodnie z ust. 2, oraz

| b) | warunki określone w ust. 3 zostały spełnione. |
| --- | --- |

b)

warunki określone w ust. 3 zostały spełnione.

2.   Ograniczenia geograficzne, o których mowa w ust. 1, muszą być ograniczeniami, które uniemożliwiają lub ograniczają skuteczne przeprowadzanie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych.

Takie ograniczenia geograficzne składają się z co najmniej jednego z następujących elementów:

| a) | miejsca wprowadzenia o położeniu geograficznym, które powodują poważne ograniczenia w systemie transportu; |
| --- | --- |

a)

miejsca wprowadzenia o położeniu geograficznym, które powodują poważne ograniczenia w systemie transportu;

| b) | miejsca wprowadzenia, w których występują powtarzające się powodzie w niektórych okresach roku; |
| --- | --- |

b)

miejsca wprowadzenia, w których występują powtarzające się powodzie w niektórych okresach roku;

| c) | nabrzeża morskie otoczone klifami; |
| --- | --- |

c)

nabrzeża morskie otoczone klifami;

| d) | drogi graniczne, które przebiegają przez przełęcze górskie; |
| --- | --- |

d)

drogi graniczne, które przebiegają przez przełęcze górskie;

| e) | transport kolejowy zwierząt i towarów, co sprawia, że konieczne jest zlokalizowanie punktu kontroli granicznej na pierwszej stacji; lub |
| --- | --- |

e)

transport kolejowy zwierząt i towarów, co sprawia, że konieczne jest zlokalizowanie punktu kontroli granicznej na pierwszej stacji; lub

| f) | miejsca wprowadzenia bez odpowiednich gruntów umożliwiających zlokalizowanie punktu kontroli granicznej i jego obiektów w ich bezpośrednim sąsiedztwie. |
| --- | --- |

f)

miejsca wprowadzenia bez odpowiednich gruntów umożliwiających zlokalizowanie punktu kontroli granicznej i jego obiektów w ich bezpośrednim sąsiedztwie.

3.   W przypadku gdy państwo członkowskie podejmie decyzję o wyznaczeniu jednego lub większej liczby punktów kontroli granicznej, o których mowa w ust. 1, wyznaczenie to uzależnione jest od spełnienia następujących warunków:

| a) | odległość punktu kontroli granicznej od miejsca wprowadzenia na terytorium Unii jest współmierna do potrzeby przezwyciężenia ograniczeń geograficznych i nie wykracza poza tę potrzebę; oraz |
| --- | --- |

a)

odległość punktu kontroli granicznej od miejsca wprowadzenia na terytorium Unii jest współmierna do potrzeby przezwyciężenia ograniczeń geograficznych i nie wykracza poza tę potrzebę; oraz

| b) | punkt kontroli granicznej i miejsce wprowadzenia podlegają kompetencjom tego samego organu celnego, w związku z czym przesyłki mogą być przemieszczane z miejsca wprowadzenia do punktów kontroli granicznej bez umieszczania i obsługiwania ich w ramach procedury celnej. |
| --- | --- |

b)

punkt kontroli granicznej i miejsce wprowadzenia podlegają kompetencjom tego samego organu celnego, w związku z czym przesyłki mogą być przemieszczane z miejsca wprowadzenia do punktów kontroli granicznej bez umieszczania i obsługiwania ich w ramach procedury celnej.

4.   Punkt kontroli granicznej znajduje się w wystarczającej odległości od zakładów lub miejsc, w których zwierzęta, rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, które są podatne na zarażenie chorobami przenośnymi lub agrofagami, są utrzymywane lub uprawiane.

Artykuł 4

Zwolnienia punktów kontroli granicznej na potrzeby przywozu nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego

1.   Wyłączenie przewidziane w ust. 2 stosuje się do punktów kontroli granicznej, które ze względu na długą linię brzegową lub długie granice danego państwa członkowskiego działają tylko w czasie przeprowadzania kontroli przesyłek nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego („dane punkty kontroli granicznej”).

2.   Państwa członkowskie mogą wyznaczyć dane punkty kontroli granicznej i zwolnić je z obowiązków, o których mowa w art. 64 ust. 3 lit. a), c) i f) rozporządzenia (UE) 2017/625, o ile spełnione są następujące warunki:

| a) | wprowadzono ustalenia mające na celu zapobieganie w każdym momencie niewykrytemu wprowadzeniu na terytorium Unii przesyłek nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego; |
| --- | --- |

a)

wprowadzono ustalenia mające na celu zapobieganie w każdym momencie niewykrytemu wprowadzeniu na terytorium Unii przesyłek nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego;

| b) | dany punkt kontroli granicznej ma dostęp do wystarczającej liczby odpowiednio wykwalifikowanych pracowników w postaci mobilnych zespołów ds. kontroli urzędowych w ramach właściwych organów, będących w stanie dotrzeć do danego punktu kontroli granicznej przed przybyciem przesyłek, aby przeprowadzić kontrole urzędowe nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego; |
| --- | --- |

b)

dany punkt kontroli granicznej ma dostęp do wystarczającej liczby odpowiednio wykwalifikowanych pracowników w postaci mobilnych zespołów ds. kontroli urzędowych w ramach właściwych organów, będących w stanie dotrzeć do danego punktu kontroli granicznej przed przybyciem przesyłek, aby przeprowadzić kontrole urzędowe nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego;

| c) | mobilny zespół ds. kontroli urzędowych w ramach właściwych organów zapewnia lub ma bezpośredni dostęp do:






  (i) | wyposażenia, obiektów i innych pomieszczeń, o których mowa w art. 64 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625; oraz |
| --- | --- | --- |

c)

mobilny zespół ds. kontroli urzędowych w ramach właściwych organów zapewnia lub ma bezpośredni dostęp do:

(i)

wyposażenia, obiektów i innych pomieszczeń, o których mowa w art. 64 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625; oraz

| (ii) | technologii i wyposażenia informatycznego, o których mowa w art. 64 ust. 3 lit. f) wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(ii)

technologii i wyposażenia informatycznego, o których mowa w art. 64 ust. 3 lit. f) wspomnianego rozporządzenia.

Artykuł 5

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (zob. s. 10 niniejszego Dziennika Urzędowego).

2

---

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/8 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1013

z dnia 16 kwietnia 2019 r.

w sprawie wcześniejszego powiadamiania o przesyłkach niektórych kategorii zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 58 akapit pierwszy lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono m.in. ramy przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów, które wprowadza się na terytorium Unii z państw trzecich, i służących sprawdzeniu zgodności z unijnymi przepisami w celu ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz – w odniesieniu do organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) i środków ochrony roślin – również środowiska. Ramy te obejmują kontrole urzędowe, którym poddaje się zwierzęta i towary wprowadzane do Unii z państw trzecich przez wyznaczone punkty kontroli granicznej. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono m.in. ramy przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów, które wprowadza się na terytorium Unii z państw trzecich, i służących sprawdzeniu zgodności z unijnymi przepisami w celu ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz – w odniesieniu do organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) i środków ochrony roślin – również środowiska. Ramy te obejmują kontrole urzędowe, którym poddaje się zwierzęta i towary wprowadzane do Unii z państw trzecich przez wyznaczone punkty kontroli granicznej.

| (2) | Rozporządzenie (UE) 2017/625 zawiera wymóg, aby podmiot odpowiedzialny za niektóre przesyłki wprowadzane na terytorium Unii dokonywał wcześniejszego powiadomienia właściwych organów w punkcie kontroli granicznej przed przybyciem przesyłek. Aby umożliwić tym organom terminowe i skuteczne przeprowadzanie kontroli urzędowych, należy ustalić termin wcześniejszego powiadomienia na co najmniej jeden dzień roboczy przed przybyciem przesyłki. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie (UE) 2017/625 zawiera wymóg, aby podmiot odpowiedzialny za niektóre przesyłki wprowadzane na terytorium Unii dokonywał wcześniejszego powiadomienia właściwych organów w punkcie kontroli granicznej przed przybyciem przesyłek. Aby umożliwić tym organom terminowe i skuteczne przeprowadzanie kontroli urzędowych, należy ustalić termin wcześniejszego powiadomienia na co najmniej jeden dzień roboczy przed przybyciem przesyłki.

| (3) | Jednak ze względu na ograniczenia logistyczne związane z transportem w określonych przypadkach dotrzymanie terminu wcześniejszego powiadomienia wynoszącego jeden dzień roboczy przed przybyciem przesyłki może nie być możliwe. Może to mieć miejsce na przykład w przypadku, gdy przesyłka jest przewożona z miejsca wysyłki do punktu kontroli granicznej w czasie krótszym niż 24 godziny, a informacje niezbędne do uzupełnienia odpowiednich części wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (dokumentu CHED), wymaganego do dokonania wcześniejszego powiadomienia zgodnie z art. 56 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625, nie są dostępne przed załadunkiem przesyłki. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia wymogu dokonywania wcześniejszego powiadomienia co najmniej cztery godziny przed przybyciem przesyłki, tak aby również w takich okolicznościach można było zapewnić terminowe i skuteczne przeprowadzanie kontroli urzędowych. |
| --- | --- |

(3)

Jednak ze względu na ograniczenia logistyczne związane z transportem w określonych przypadkach dotrzymanie terminu wcześniejszego powiadomienia wynoszącego jeden dzień roboczy przed przybyciem przesyłki może nie być możliwe. Może to mieć miejsce na przykład w przypadku, gdy przesyłka jest przewożona z miejsca wysyłki do punktu kontroli granicznej w czasie krótszym niż 24 godziny, a informacje niezbędne do uzupełnienia odpowiednich części wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (dokumentu CHED), wymaganego do dokonania wcześniejszego powiadomienia zgodnie z art. 56 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625, nie są dostępne przed załadunkiem przesyłki. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia wymogu dokonywania wcześniejszego powiadomienia co najmniej cztery godziny przed przybyciem przesyłki, tak aby również w takich okolicznościach można było zapewnić terminowe i skuteczne przeprowadzanie kontroli urzędowych.

| (4) | Rozporządzenie delegowane Komisji 2019/1012 (2) stanowi, że państwa członkowskie mogą zwolnić punkty kontroli granicznej wyznaczone na potrzeby przywozu nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego z określonych minimalnych wymogów mających zastosowanie do punktów kontroli granicznych ze względu na szczególne ograniczenia geograficzne. Rozporządzenie to stanowi również, że kontrole urzędowe i inne czynności urzędowe w punkcie kontroli granicznej wyznaczonym dla wyżej wymienionych towarów mogą być przeprowadzane przez mobilny zespół ds. kontroli urzędowych. W związku z tym, aby zapewnić wystarczająco dużo czasu na organizację kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w tych punktach kontroli granicznej, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od przepisów dotyczących minimalnego okresu na dokonanie wcześniejszego powiadomienia o przybyciu przesyłek. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie delegowane Komisji 2019/1012 (2) stanowi, że państwa członkowskie mogą zwolnić punkty kontroli granicznej wyznaczone na potrzeby przywozu nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego z określonych minimalnych wymogów mających zastosowanie do punktów kontroli granicznych ze względu na szczególne ograniczenia geograficzne. Rozporządzenie to stanowi również, że kontrole urzędowe i inne czynności urzędowe w punkcie kontroli granicznej wyznaczonym dla wyżej wymienionych towarów mogą być przeprowadzane przez mobilny zespół ds. kontroli urzędowych. W związku z tym, aby zapewnić wystarczająco dużo czasu na organizację kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w tych punktach kontroli granicznej, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od przepisów dotyczących minimalnego okresu na dokonanie wcześniejszego powiadomienia o przybyciu przesyłek.

| (5) | Ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2017/625 stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2017/625 stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wcześniejsze powiadamianie o przesyłkach

1.   Podmiot odpowiedzialny za przesyłkę należącą do kategorii zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, dokonuje wcześniejszego powiadomienia właściwego organu w punkcie kontroli granicznej pierwszego przybycia do Unii co najmniej jeden dzień roboczy przed przewidywanym przybyciem przesyłki.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli ograniczenia logistyczne uniemożliwiają dotrzymanie terminu określonego w tym ustępie, właściwe organy w punkcie kontroli granicznej mogą stosować termin wcześniejszego powiadomienia wynoszący co najmniej cztery godziny przed przewidywanym przybyciem przesyłki.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy w punkcie kontroli granicznej wyznaczonym na potrzeby przywozu nieobrobionych kłód oraz drewna przetartego i zrębionego zgodnie z art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1012 mogą stosować termin wcześniejszego powiadomienia wynoszący do pięciu dni roboczych przed przewidywanym przybyciem takich przesyłek.

Artykuł 2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1012 z dnia 12 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 przez ustanowienie odstępstw od przepisów dotyczących wyznaczania punktów kontroli i od minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej (zob. s. 4 niniejszego Dziennika Urzędowego).

2

---

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/10 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/10

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1014

z dnia 12 czerwca 2019 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 60 ust. 2 i art. 64 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono m.in. ramy przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów, które wprowadza się na terytorium Unii z państw trzecich, służących sprawdzeniu zgodności z unijnymi przepisami dotyczącymi łańcucha rolno-spożywczego w celu ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz – w odniesieniu do organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) i środków ochrony roślin – również środowiska. Rozporządzenie to stanowi, że kontrole urzędowe mają być przeprowadzane w odniesieniu do przesyłek zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej pierwszego przybycia do Unii. W tym celu państwa członkowskie wyznaczają punkty kontroli granicznej. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono m.in. ramy przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów, które wprowadza się na terytorium Unii z państw trzecich, służących sprawdzeniu zgodności z unijnymi przepisami dotyczącymi łańcucha rolno-spożywczego w celu ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz – w odniesieniu do organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) i środków ochrony roślin – również środowiska. Rozporządzenie to stanowi, że kontrole urzędowe mają być przeprowadzane w odniesieniu do przesyłek zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej pierwszego przybycia do Unii. W tym celu państwa członkowskie wyznaczają punkty kontroli granicznej.

| (2) | W rozporządzeniu (UE) 2017/625 określono minimalne wymogi, jakie muszą spełniać punkty kontroli granicznej, aby zostały wyznaczone. Należy zatem ustanowić szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących infrastruktury, wyposażenia i dokumentacji w punktach kontroli granicznej. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (UE) 2017/625 określono minimalne wymogi, jakie muszą spełniać punkty kontroli granicznej, aby zostały wyznaczone. Należy zatem ustanowić szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących infrastruktury, wyposażenia i dokumentacji w punktach kontroli granicznej.

| (3) | W celu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt należy ustanowić dodatkowe szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, które zostały wyznaczone w odniesieniu do kategorii zwierząt i niektórych kategorii towarów, takich jak produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, materiał biologiczny, produkty złożone oraz siano i słoma. |
| --- | --- |

(3)

W celu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt należy ustanowić dodatkowe szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, które zostały wyznaczone w odniesieniu do kategorii zwierząt i niektórych kategorii towarów, takich jak produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, materiał biologiczny, produkty złożone oraz siano i słoma.

| (4) | W niektórych przypadkach, aby uwzględnić szczególne wymogi dotyczące rozładunku niektórych przesyłek nieskonteneryzowanych, takich jak przesyłki produktów rybołówstwa czy przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zawierające np. wełnę oraz przesyłki towarów w ilości hurtowej luzem, zawierające duże ilości towarów transportowanych bez opakowania, należy zwolnić punkty kontroli granicznej z wymogu posiadania strefy rozładunku osłoniętej dachem. Zważywszy, że przesyłki transportowanych luzem płynów pochodzenia zwierzęcego i niezwierzęcego są rozładowywane bezpośrednio ze środka transportu do cystern za pomocą specjalnych rur, nie należy wymagać od punktów kontroli granicznej, aby posiadały strefy lub pomieszczenia przeznaczone do rozładunku towarów oraz pomieszczenia lub strefy inspekcyjne na potrzeby przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do płynów transportowanych luzem. |
| --- | --- |

(4)

W niektórych przypadkach, aby uwzględnić szczególne wymogi dotyczące rozładunku niektórych przesyłek nieskonteneryzowanych, takich jak przesyłki produktów rybołówstwa czy przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zawierające np. wełnę oraz przesyłki towarów w ilości hurtowej luzem, zawierające duże ilości towarów transportowanych bez opakowania, należy zwolnić punkty kontroli granicznej z wymogu posiadania strefy rozładunku osłoniętej dachem. Zważywszy, że przesyłki transportowanych luzem płynów pochodzenia zwierzęcego i niezwierzęcego są rozładowywane bezpośrednio ze środka transportu do cystern za pomocą specjalnych rur, nie należy wymagać od punktów kontroli granicznej, aby posiadały strefy lub pomieszczenia przeznaczone do rozładunku towarów oraz pomieszczenia lub strefy inspekcyjne na potrzeby przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do płynów transportowanych luzem.

| (5) | Aby zapobiec ryzyku zanieczyszczenia krzyżowego, należy ustanowić wymogi dotyczące oddzielenia w odniesieniu do obiektów wykorzystywanych do rozładunku, przechowywania i kontroli w punktach kontroli granicznej wyznaczonych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i materiału biologicznego. Należy jednak ustanowić przepisy umożliwiające odstępstwo od wymogów dotyczących oddzielenia, jeżeli dany punkt kontroli granicznej wyznaczono jedynie w odniesieniu do towarów opakowanych lub w odniesieniu do towarów opakowanych i niektórych towarów nieopakowanych, gdy ocena ryzyka właściwych organów w punkcie kontroli granicznej wskazuje, że nie ma możliwości zanieczyszczenia krzyżowego. W tym ostatnim przypadku, aby skutecznie zapobiegać ryzyku zanieczyszczenia krzyżowego, właściwe organy powinny ponadto zapewnić odstęp czasowy między przesyłkami oraz zapewnić, by pomiędzy przybywaniem poszczególnych przesyłek obiekty czyszczono i dezynfekowano. |
| --- | --- |

(5)

Aby zapobiec ryzyku zanieczyszczenia krzyżowego, należy ustanowić wymogi dotyczące oddzielenia w odniesieniu do obiektów wykorzystywanych do rozładunku, przechowywania i kontroli w punktach kontroli granicznej wyznaczonych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i materiału biologicznego. Należy jednak ustanowić przepisy umożliwiające odstępstwo od wymogów dotyczących oddzielenia, jeżeli dany punkt kontroli granicznej wyznaczono jedynie w odniesieniu do towarów opakowanych lub w odniesieniu do towarów opakowanych i niektórych towarów nieopakowanych, gdy ocena ryzyka właściwych organów w punkcie kontroli granicznej wskazuje, że nie ma możliwości zanieczyszczenia krzyżowego. W tym ostatnim przypadku, aby skutecznie zapobiegać ryzyku zanieczyszczenia krzyżowego, właściwe organy powinny ponadto zapewnić odstęp czasowy między przesyłkami oraz zapewnić, by pomiędzy przybywaniem poszczególnych przesyłek obiekty czyszczono i dezynfekowano.

| (6) | Jako że zwierzęta i towary wprowadzane do Unii i poddawane kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej mogą być niezgodne z przepisami Unii, w celu uniknięcia ryzyka zanieczyszczenia krzyżowego należy ustanowić przepisy zakazujące wykorzystywania niektórych obiektów w punktach kontroli granicznej na potrzeby przesyłek zwierząt i towarów przeznaczonych do handlu wewnątrzunijnego i zezwolić na takie wykorzystywanie na potrzeby przesyłek zwierząt i towarów przeznaczonych na wywóz lub przemieszczanych z jednego punktu na terytorium Unii do innego punktu na terytorium Unii przez terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem że właściwe organy wprowadzą odpowiednie środki zapobiegania ryzyku. Środki takie powinny opierać się na ocenie zdolności odpowiednich obiektów do pełnienia takich dodatkowych funkcji. Właściwe organy powinny dysponować odpowiednimi rozwiązaniami, aby zwierzęta były traktowane zgodnie z przepisami Unii w zakresie dobrostanu zwierząt. |
| --- | --- |

(6)

Jako że zwierzęta i towary wprowadzane do Unii i poddawane kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej mogą być niezgodne z przepisami Unii, w celu uniknięcia ryzyka zanieczyszczenia krzyżowego należy ustanowić przepisy zakazujące wykorzystywania niektórych obiektów w punktach kontroli granicznej na potrzeby przesyłek zwierząt i towarów przeznaczonych do handlu wewnątrzunijnego i zezwolić na takie wykorzystywanie na potrzeby przesyłek zwierząt i towarów przeznaczonych na wywóz lub przemieszczanych z jednego punktu na terytorium Unii do innego punktu na terytorium Unii przez terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem że właściwe organy wprowadzą odpowiednie środki zapobiegania ryzyku. Środki takie powinny opierać się na ocenie zdolności odpowiednich obiektów do pełnienia takich dodatkowych funkcji. Właściwe organy powinny dysponować odpowiednimi rozwiązaniami, aby zwierzęta były traktowane zgodnie z przepisami Unii w zakresie dobrostanu zwierząt.

| (7) | Aby wspierać sprawne przeprowadzanie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, należy przewidzieć pewną elastyczność, która pod pewnymi warunkami umożliwi korzystanie z magazynów przedsiębiorstw handlowych i przechowywanie w środkach transportu, w których przesyłka przybyła do punktu kontroli granicznej. |
| --- | --- |

(7)

Aby wspierać sprawne przeprowadzanie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, należy przewidzieć pewną elastyczność, która pod pewnymi warunkami umożliwi korzystanie z magazynów przedsiębiorstw handlowych i przechowywanie w środkach transportu, w których przesyłka przybyła do punktu kontroli granicznej.

| (8) | Aby ułatwić sprawną organizację i przeprowadzanie kontroli urzędowych oraz innych czynności urzędowych, należy zezwolić, aby w punktach kontroli granicznej wyodrębniono jeden ośrodek inspekcyjny lub większą liczbę takich ośrodków, w których poddawane będą kontroli zwierzęta i towary należące do kategorii, w odniesieniu do których wyznaczono dane punkty kontroli granicznej. W związku z powyższym należy ustanowić minimalne wymogi dla ośrodków inspekcyjnych. |
| --- | --- |

(8)

Aby ułatwić sprawną organizację i przeprowadzanie kontroli urzędowych oraz innych czynności urzędowych, należy zezwolić, aby w punktach kontroli granicznej wyodrębniono jeden ośrodek inspekcyjny lub większą liczbę takich ośrodków, w których poddawane będą kontroli zwierzęta i towary należące do kategorii, w odniesieniu do których wyznaczono dane punkty kontroli granicznej. W związku z powyższym należy ustanowić minimalne wymogi dla ośrodków inspekcyjnych.

| (9) | W ramach procesu wyznaczania punktów kontroli granicznej Komisja powinna ocenić zgodność ośrodków inspekcyjnych z minimalnymi wymogami dotyczącymi punktów kontroli granicznej określonymi w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 i szczegółowymi przepisami w zakresie minimalnych wymogów ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powiadamiające Komisję o wyznaczeniu punktu kontroli granicznej powinny zatem przekazać wszystkie niezbędne informacje dotyczące ośrodków inspekcyjnych. |
| --- | --- |

(9)

W ramach procesu wyznaczania punktów kontroli granicznej Komisja powinna ocenić zgodność ośrodków inspekcyjnych z minimalnymi wymogami dotyczącymi punktów kontroli granicznej określonymi w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 i szczegółowymi przepisami w zakresie minimalnych wymogów ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powiadamiające Komisję o wyznaczeniu punktu kontroli granicznej powinny zatem przekazać wszystkie niezbędne informacje dotyczące ośrodków inspekcyjnych.

| (10) | Aby zapewnić odpowiednią weryfikację zgodności punktów kontroli granicznej i ośrodków inspekcyjnych w ramach tych punktów z minimalnymi wymogami określonymi w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz ze szczegółowymi przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, państwa członkowskie powinny informować Komisję o wszelkich zmianach infrastruktury lub funkcjonowania danego punktu kontroli granicznej lub ośrodka inspekcyjnego w ramach tego punktu, jeżeli zmiany takie wymagają aktualizacji informacji przekazywanych Komisji zgodnie z art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem zawrzeć wymóg, by państwa członkowskie przekazywały Komisji stosowne informacje. |
| --- | --- |

(10)

Aby zapewnić odpowiednią weryfikację zgodności punktów kontroli granicznej i ośrodków inspekcyjnych w ramach tych punktów z minimalnymi wymogami określonymi w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz ze szczegółowymi przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, państwa członkowskie powinny informować Komisję o wszelkich zmianach infrastruktury lub funkcjonowania danego punktu kontroli granicznej lub ośrodka inspekcyjnego w ramach tego punktu, jeżeli zmiany takie wymagają aktualizacji informacji przekazywanych Komisji zgodnie z art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem zawrzeć wymóg, by państwa członkowskie przekazywały Komisji stosowne informacje.

| (11) | Zgodnie z art. 53 ust. 2 i art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 każde państwo członkowskie musi udostępnić w internecie aktualne wykazy punktów kontroli granicznej i punktów kontroli na swoim terytorium oraz przekazać określone informacje dotyczące każdego punktu kontroli granicznej i punktu kontroli. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić format wykazów punktów kontroli granicznej i punktów kontroli oraz skróty, które będą stosowane do wskazywania kategorii zwierząt i towarów, w odniesieniu do których wyznaczono punkty kontroli granicznej i punkty kontroli, oraz dodatkowe szczególne informacje dotyczące zakresu wyznaczenia. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z art. 53 ust. 2 i art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 każde państwo członkowskie musi udostępnić w internecie aktualne wykazy punktów kontroli granicznej i punktów kontroli na swoim terytorium oraz przekazać określone informacje dotyczące każdego punktu kontroli granicznej i punktu kontroli. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić format wykazów punktów kontroli granicznej i punktów kontroli oraz skróty, które będą stosowane do wskazywania kategorii zwierząt i towarów, w odniesieniu do których wyznaczono punkty kontroli granicznej i punkty kontroli, oraz dodatkowe szczególne informacje dotyczące zakresu wyznaczenia.

| (12) | Ze względu na przejrzystość wszystkie ośrodki inspekcyjne wykorzystywane jako część danego punktu kontroli granicznej należy wymienić wraz z danym punktem w wykazie punktów kontroli granicznej oraz wskazać kategorie zwierząt i towarów poddawanych kontroli w tych ośrodkach inspekcyjnych. Każdą zmianę dotyczącą ośrodków inspekcyjnych należy odpowiednio odzwierciedlić w tym wykazie. |
| --- | --- |

(12)

Ze względu na przejrzystość wszystkie ośrodki inspekcyjne wykorzystywane jako część danego punktu kontroli granicznej należy wymienić wraz z danym punktem w wykazie punktów kontroli granicznej oraz wskazać kategorie zwierząt i towarów poddawanych kontroli w tych ośrodkach inspekcyjnych. Każdą zmianę dotyczącą ośrodków inspekcyjnych należy odpowiednio odzwierciedlić w tym wykazie.

| (13) | Przepisy, które Komisja ma ustanowić zgodnie z art. 60 ust. 2 i art. 64 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/625, są ściśle powiązane, ponieważ wszystkie dotyczą wymogów mających zastosowanie do punktów kontroli granicznej i punktów kontroli, a zatem powinny obowiązywać od tej samej daty. Aby ułatwić prawidłowe i kompleksowe stosowanie tych przepisów, należy je ustanowić w jednym akcie. |
| --- | --- |

(13)

Przepisy, które Komisja ma ustanowić zgodnie z art. 60 ust. 2 i art. 64 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/625, są ściśle powiązane, ponieważ wszystkie dotyczą wymogów mających zastosowanie do punktów kontroli granicznej i punktów kontroli, a zatem powinny obowiązywać od tej samej daty. Aby ułatwić prawidłowe i kompleksowe stosowanie tych przepisów, należy je ustanowić w jednym akcie.

| (14) | W decyzji Komisji 2001/812/WE (2) ustanowiono minimalne wymogi dotyczące punktów kontroli granicznej zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE (3), ośrodków inspekcyjnych oraz zasad umieszczania ich w wykazie. W decyzji Komisji 2009/821/WE (4) sporządzono wykaz zatwierdzonych punktów kontroli granicznej. W dyrektywie Komisji 98/22/WE (5) ustanowiono minimalne warunki przeprowadzania kontroli zdrowia roślin w punktach kontroli w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów pochodzących z państw trzecich zgodnie z dyrektywą Rady 2000/29/WE (6). W celu zapewnienia spójności i uniknięcia nakładania się wymogów należy uchylić decyzję 2001/812/WE, decyzję 2009/821/WE i dyrektywę 98/22/WE. |
| --- | --- |

(14)

W decyzji Komisji 2001/812/WE (2) ustanowiono minimalne wymogi dotyczące punktów kontroli granicznej zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE (3), ośrodków inspekcyjnych oraz zasad umieszczania ich w wykazie. W decyzji Komisji 2009/821/WE (4) sporządzono wykaz zatwierdzonych punktów kontroli granicznej. W dyrektywie Komisji 98/22/WE (5) ustanowiono minimalne warunki przeprowadzania kontroli zdrowia roślin w punktach kontroli w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów pochodzących z państw trzecich zgodnie z dyrektywą Rady 2000/29/WE (6). W celu zapewnienia spójności i uniknięcia nakładania się wymogów należy uchylić decyzję 2001/812/WE, decyzję 2009/821/WE i dyrektywę 98/22/WE.

| (15) | Odpowiednie przepisy i przyznane Komisji uprawnienia określone w rozporządzeniu (UE) 2017/625 zaczynają obowiązywać od dnia 14 grudnia 2019 r. W związku z tym przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć również zastosowanie od tego dnia. |
| --- | --- |

(15)

Odpowiednie przepisy i przyznane Komisji uprawnienia określone w rozporządzeniu (UE) 2017/625 zaczynają obowiązywać od dnia 14 grudnia 2019 r. W związku z tym przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć również zastosowanie od tego dnia.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

1.   W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się zasady wykonania rozporządzenia (UE) 2017/625 w odniesieniu do:

| a) | wspólnych szczegółowych przepisów w zakresie minimalnych wymogów dotyczących infrastruktury, wyposażenia i dokumentacji w punktach kontroli granicznej i punktach kontroli innych niż punkty kontroli granicznej; |
| --- | --- |

a)

wspólnych szczegółowych przepisów w zakresie minimalnych wymogów dotyczących infrastruktury, wyposażenia i dokumentacji w punktach kontroli granicznej i punktach kontroli innych niż punkty kontroli granicznej;

| b) | odrębnych szczegółowych przepisów w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej wyznaczonych w odniesieniu do kategorii zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/625; |
| --- | --- |

b)

odrębnych szczegółowych przepisów w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej wyznaczonych w odniesieniu do kategorii zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/625;

| c) | szczegółowych przepisów w zakresie minimalnych wymogów dotyczących ośrodków inspekcyjnych; |
| --- | --- |

c)

szczegółowych przepisów w zakresie minimalnych wymogów dotyczących ośrodków inspekcyjnych;

| d) | formatu, kategorii, skrótów i innych informacji dotyczących wykazów punktów kontroli granicznej i punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej. |
| --- | --- |

d)

formatu, kategorii, skrótów i innych informacji dotyczących wykazów punktów kontroli granicznej i punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „towary opakowane” oznaczają towary umieszczone w dowolnym rodzaju opakowania, które całkowicie osłania towary w celu zapobieżenia wyciekowi lub utracie zawartości; |
| --- | --- |

1)

„towary opakowane” oznaczają towary umieszczone w dowolnym rodzaju opakowania, które całkowicie osłania towary w celu zapobieżenia wyciekowi lub utracie zawartości;

| 2) | „ośrodek inspekcyjny” oznacza oddzielny obiekt przygotowany w ramach punktu kontroli granicznej i ustanowiony w celu przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów objętych zakresem wyznaczenia punktu kontroli granicznej; |
| --- | --- |

2)

„ośrodek inspekcyjny” oznacza oddzielny obiekt przygotowany w ramach punktu kontroli granicznej i ustanowiony w celu przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych dotyczących zwierząt i towarów objętych zakresem wyznaczenia punktu kontroli granicznej;

| 3) | „zwierzęta kopytne” oznaczają zwierzęta kopytne zgodnie z definicją w art. 2 lit. d) dyrektywy Rady 2004/68/WE (7); |
| --- | --- |

3)

„zwierzęta kopytne” oznaczają zwierzęta kopytne zgodnie z definicją w art. 2 lit. d) dyrektywy Rady 2004/68/WE (7);

7

| 4) | „zarejestrowane koniowate” oznaczają zarejestrowane koniowate zgodnie z definicją w art. 2 lit. c) dyrektywy Rady 2009/156/WE (8). |
| --- | --- |

4)

„zarejestrowane koniowate” oznaczają zarejestrowane koniowate zgodnie z definicją w art. 2 lit. c) dyrektywy Rady 2009/156/WE (8).

8

ROZDZIAŁ I

Wspólne minimalne wymogi dla punktów kontroli granicznej

Artykuł 3

Infrastruktura punktów kontroli granicznej

1.   W punktach kontroli granicznej wyznaczonych w odniesieniu do kategorii zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, znajdują się następujące obiekty:

| a) | strefy lub pomieszczenia na potrzeby rozładunku zwierząt i towarów. Strefy takie muszą być osłonięte dachem, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 4; |
| --- | --- |

a)

strefy lub pomieszczenia na potrzeby rozładunku zwierząt i towarów. Strefy takie muszą być osłonięte dachem, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 4;

| b) | pomieszczenia inspekcyjne lub strefy inspekcyjne z przyłączem ciepłej i zimnej wody bieżącej oraz urządzeniami do mycia i suszenia rąk; |
| --- | --- |

b)

pomieszczenia inspekcyjne lub strefy inspekcyjne z przyłączem ciepłej i zimnej wody bieżącej oraz urządzeniami do mycia i suszenia rąk;

| c) | strefy lub pomieszczenia do trzymania zwierząt oraz strefy lub pomieszczenia magazynowe, w tym pomieszczenia do przechowywania w warunkach chłodniczych, jeżeli jest to stosowne ze względu na kategorię towarów, w odniesieniu do której wyznaczono punkt kontroli granicznej; oraz |
| --- | --- |

c)

strefy lub pomieszczenia do trzymania zwierząt oraz strefy lub pomieszczenia magazynowe, w tym pomieszczenia do przechowywania w warunkach chłodniczych, jeżeli jest to stosowne ze względu na kategorię towarów, w odniesieniu do której wyznaczono punkt kontroli granicznej; oraz

| d) | dostęp do toalet wyposażonych w urządzenia do mycia i suszenia rąk. |
| --- | --- |

d)

dostęp do toalet wyposażonych w urządzenia do mycia i suszenia rąk.

2.   Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1, muszą mieć ściany, podłogi i sufity, które są łatwe do czyszczenia i dezynfekcji, a także odpowiedni system odprowadzania ścieków i odpowiednie oświetlenie naturalne lub sztuczne.

3.   Strefy, o których mowa w ust. 1, muszą być łatwe do czyszczenia, posiadać odpowiedni system odprowadzania ścieków i odpowiednie oświetlenie naturalne lub sztuczne.

4.   Wymóg przewidziany w ust. 1 lit. a), zgodnie z którym strefy rozładunku muszą być osłonięte dachem, nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

| a) | nieskonteneryzowane przesyłki produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi; |
| --- | --- |

a)

nieskonteneryzowane przesyłki produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi;

| b) | przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zawierające wełnę, przetworzone białko zwierzęce luzem, obornik lub guano luzem; oraz |
| --- | --- |

b)

przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zawierające wełnę, przetworzone białko zwierzęce luzem, obornik lub guano luzem; oraz

| c) | przesyłki dużych ilości towarów luzem, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c), d) i e) rozporządzenia (UE) 2017/625. |
| --- | --- |

c)

przesyłki dużych ilości towarów luzem, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c), d) i e) rozporządzenia (UE) 2017/625.

5.   Obiekty, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), nie są wymagane do celów przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do płynów luzem pochodzenia zwierzęcego i niezwierzęcego.

6.   Państwa członkowskie mogą zwolnić punkty kontroli granicznej, które zostały wyznaczone dla kategorii towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625, z następujących wymogów:

| a) | wymogu posiadania przyłącza ciepłej i zimnej wody bieżącej oraz urządzeń do mycia i suszenia rąk, o którym mowa w ust. 1 lit. b); oraz |
| --- | --- |

a)

wymogu posiadania przyłącza ciepłej i zimnej wody bieżącej oraz urządzeń do mycia i suszenia rąk, o którym mowa w ust. 1 lit. b); oraz

| b) | wymogu posiadania pomieszczeń z sufitami łatwymi do dezynfekcji, o którym mowa w ust. 2. |
| --- | --- |

b)

wymogu posiadania pomieszczeń z sufitami łatwymi do dezynfekcji, o którym mowa w ust. 2.

7.   Obiektów, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), nie można wykorzystywać na potrzeby pozostałych kategorii towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, gdy wykorzystuje się je na potrzeby produktów pochodzenia zwierzęcego i produktów złożonych.

8.   Obiektów, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), nie można wykorzystywać na potrzeby żywności niepochodzącej od zwierząt, gdy wykorzystuje się je w odniesieniu do materiału biologicznego i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

9.   Na zasadzie odstępstwa od wymogów ust. 7 i 8 punkty kontroli granicznej mogą korzystać wspólnie z obiektów, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), w następujących przypadkach:

| a) | punkty kontroli granicznej, które wyznaczono wyłącznie w odniesieniu do kategorii towarów opakowanych; lub |
| --- | --- |

a)

punkty kontroli granicznej, które wyznaczono wyłącznie w odniesieniu do kategorii towarów opakowanych; lub

| b) | punkty kontroli granicznej, które wyznaczono w odniesieniu do kategorii towarów opakowanych i nieopakowanych, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:






  (i) | właściwe organy przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do punktów kontroli granicznej, która wykazuje, w jaki sposób można zapewnić unikanie zanieczyszczenia krzyżowego, i wdrażają środki określone w ocenie ryzyka w celu zapobiegania takiemu zanieczyszczeniu krzyżowemu; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

punkty kontroli granicznej, które wyznaczono w odniesieniu do kategorii towarów opakowanych i nieopakowanych, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

(i)

właściwe organy przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do punktów kontroli granicznej, która wykazuje, w jaki sposób można zapewnić unikanie zanieczyszczenia krzyżowego, i wdrażają środki określone w ocenie ryzyka w celu zapobiegania takiemu zanieczyszczeniu krzyżowemu; oraz

| (ii) | właściwe organy zapewniają odstęp czasowy między obsługą różnych przesyłek towarów nieopakowanych a obsługą przesyłek towarów nieopakowanych i opakowanych. W okresie wynikającym z zachowania odstępu czasowego obiekty, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), są czyszczone i dezynfekowane. |
| --- | --- |

(ii)

właściwe organy zapewniają odstęp czasowy między obsługą różnych przesyłek towarów nieopakowanych a obsługą przesyłek towarów nieopakowanych i opakowanych. W okresie wynikającym z zachowania odstępu czasowego obiekty, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), są czyszczone i dezynfekowane.

10.   Ust. 9 nie ma zastosowania do obiektów, o których mowa w ust. 1 lit. c), jeżeli obiekty te wykorzystywane są do przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego luzem.

11.   Właściwe organy punktu kontroli granicznej mogą zezwolić na korzystanie, pod swoją kontrolą, z magazynów handlowych w przypadku towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, pod warunkiem że obiekty te znajdują się w pobliżu punktu kontroli granicznej i podlegają kompetencji tego samego organu celnego.

Takie magazyny handlowe mogą być wykorzystywane do przeprowadzania kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich produktów pochodzenia niezwierzęcego, pod warunkiem że obiekty te spełniają minimalne wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

12.   Towary przechowywane w magazynach handlowych zgodnie z ust. 11 są przechowywane w warunkach higienicznych i odpowiednio oznaczane za pomocą kodów kreskowych lub innych środków elektronicznych, lub etykiet. W przypadku gdy towary mogą stwarzać ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, a w przypadku GMO i środków ochrony roślin – również dla środowiska, są one dodatkowo trzymane w oddzielnym, zamykanym na klucz pomieszczeniu lub w strefach odgrodzonych od wszystkich innych towarów przechowywanych w magazynie handlowym.

13.   Jeżeli punkt kontroli granicznej znajduje się na przejściu drogowym, kolejowym lub w porcie, można zezwolić, pod nadzorem właściwych organów, na przechowywanie w środkach transportu, w których towary zostały wprowadzone do punktu kontroli granicznej.

14.   Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach dotyczących infrastruktury lub funkcjonowania punktu kontroli granicznej lub ośrodka inspekcyjnego w ramach tego punktu, jeżeli zmiany takie wymagają aktualizacji informacji przekazywanych Komisji zgodnie z art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 4

Wyposażenie i dokumentacja w punktach kontroli granicznej

1.   Punkty kontroli granicznej mają dostęp do:

| a) | wyposażenia do ważenia przesyłek, jeżeli ich użycie jest istotne w odniesieniu do kategorii zwierząt i towarów, dla których wyznaczono punkt kontroli granicznej; |
| --- | --- |

a)

wyposażenia do ważenia przesyłek, jeżeli ich użycie jest istotne w odniesieniu do kategorii zwierząt i towarów, dla których wyznaczono punkt kontroli granicznej;

| b) | wyposażenia do rozładunku, otwierania i badania przesyłek; |
| --- | --- |

b)

wyposażenia do rozładunku, otwierania i badania przesyłek;

| c) | wyposażenia do czyszczenia i dezynfekcji oraz instrukcji jego użytkowania lub do udokumentowanego systemu czyszczenia i dezynfekcji, w przypadku gdy czyszczenie i dezynfekcja są zapewniane przez podmioty niebędące częścią punktu kontroli granicznej; oraz |
| --- | --- |

c)

wyposażenia do czyszczenia i dezynfekcji oraz instrukcji jego użytkowania lub do udokumentowanego systemu czyszczenia i dezynfekcji, w przypadku gdy czyszczenie i dezynfekcja są zapewniane przez podmioty niebędące częścią punktu kontroli granicznej; oraz

| d) | odpowiedniego wyposażenia do czasowego przechowywania próbek w temperaturze kontrolowanej do czasu wysłania ich do laboratorium oraz do odpowiednich pojemników przeznaczonych do ich transportu. |
| --- | --- |

d)

odpowiedniego wyposażenia do czasowego przechowywania próbek w temperaturze kontrolowanej do czasu wysłania ich do laboratorium oraz do odpowiednich pojemników przeznaczonych do ich transportu.

2.   Pomieszczenia inspekcyjne lub strefy inspekcyjne, stosownie do kategorii zwierząt i towarów, dla których wyznaczono punkty kontroli granicznej, posiadają następujące wyposażenie:

| a) | stół o gładkiej i zmywalnej powierzchni, łatwy do czyszczenia i dezynfekcji; |
| --- | --- |

a)

stół o gładkiej i zmywalnej powierzchni, łatwy do czyszczenia i dezynfekcji;

| b) | termometr do pomiaru temperatury powierzchni i wnętrza towarów; |
| --- | --- |

b)

termometr do pomiaru temperatury powierzchni i wnętrza towarów;

| c) | wyposażenie do rozmrażania; |
| --- | --- |

c)

wyposażenie do rozmrażania;

| d) | wyposażenie do pobierania próbek; oraz |
| --- | --- |

d)

wyposażenie do pobierania próbek; oraz

| e) | taśma uszczelniająca i ponumerowane pieczęcie lub wyraźnie oznaczone etykiety w celu zapewnienia identyfikowalności. |
| --- | --- |

e)

taśma uszczelniająca i ponumerowane pieczęcie lub wyraźnie oznaczone etykiety w celu zapewnienia identyfikowalności.

3.   Jeżeli jest to konieczne do zapewnienia integralności próbek pobranych w ramach kontroli urzędowych, dostępne są szczegółowe instrukcje dotyczące pobierania próbek do analizy i transportu takich próbek do wyznaczonego laboratorium urzędowego.

ROZDZIAŁ II

Szczególne minimalne wymogi dla punktów kontroli granicznej

Artykuł 5

Punkty kontroli granicznej wyznaczone w odniesieniu do kategorii zwierząt

1.   Oprócz wymogów określonych w art. 3 i 4 punkty kontroli granicznej wyznaczone w odniesieniu do zwierząt, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625, posiadają:

| a) | przebieralnię z prysznicami; |
| --- | --- |

a)

przebieralnię z prysznicami;

| b) | strefy lub pomieszczenia przeznaczone do rozładunku zwierząt, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), zapewniające odpowiednią przestrzeń, oświetlenie i wentylację; |
| --- | --- |

b)

strefy lub pomieszczenia przeznaczone do rozładunku zwierząt, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), zapewniające odpowiednią przestrzeń, oświetlenie i wentylację;

| c) | wyposażenie do karmienia i pojenia; |
| --- | --- |

c)

wyposażenie do karmienia i pojenia;

| d) | obiekty do przechowywania paszy, ściółki i obornika lub uzgodnienia z podmiotem zewnętrznym udostępniającym takie obiekty; |
| --- | --- |

d)

obiekty do przechowywania paszy, ściółki i obornika lub uzgodnienia z podmiotem zewnętrznym udostępniającym takie obiekty;

| e) | strefy lub pomieszczenia do oddzielnego trzymania zwierząt następujących kategorii, w odniesieniu do których wyznaczono dany punkt kontroli granicznej:






  (i) | zwierzęta kopytne inne niż zarejestrowane koniowate; |
| --- | --- | --- |

e)

strefy lub pomieszczenia do oddzielnego trzymania zwierząt następujących kategorii, w odniesieniu do których wyznaczono dany punkt kontroli granicznej:

(i)

zwierzęta kopytne inne niż zarejestrowane koniowate;

| (ii) | zarejestrowane koniowate; oraz |
| --- | --- |

(ii)

zarejestrowane koniowate; oraz

| (iii) | inne zwierzęta inne niż zwierzęta kopytne (ale włączając zwierzęta kopytne z ogrodów zoologicznych); |
| --- | --- |

(iii)

inne zwierzęta inne niż zwierzęta kopytne (ale włączając zwierzęta kopytne z ogrodów zoologicznych);

| f) | pomieszczenia inspekcyjne lub strefy inspekcyjne z wyposażeniem do krępowania oraz wyposażeniem niezbędnym do przeprowadzania badania fizykalnego; oraz |
| --- | --- |

f)

pomieszczenia inspekcyjne lub strefy inspekcyjne z wyposażeniem do krępowania oraz wyposażeniem niezbędnym do przeprowadzania badania fizykalnego; oraz

| g) | specjalną drogę dostępu lub inne rozwiązania w celu zabezpieczenia zwierząt przed niepotrzebnym czekaniem przed dotarciem do strefy rozładunku. |
| --- | --- |

g)

specjalną drogę dostępu lub inne rozwiązania w celu zabezpieczenia zwierząt przed niepotrzebnym czekaniem przed dotarciem do strefy rozładunku.

2.   Obiekty, o których mowa w ust. 1 lit. b), c), e), f) i g), są projektowane, budowane, konserwowane i obsługiwane w sposób pozwalający na uniknięcie urazów i niepotrzebnego cierpienia zwierząt oraz zapewnienie ich bezpieczeństwa.

3.   Obiekty, o których mowa w ust. 1 lit. a), b), c), e) i f), stanowią jedną zintegrowaną i kompletną jednostkę roboczą.

4.   Obiekty, o których mowa w ust. 1, nie są wykorzystywane do przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do przesyłek zwierząt w handlu wewnątrzunijnym.

Obiekty, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystywane do przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do przesyłek zwierząt przeznaczonych do wywozu z Unii lub przemieszczanych z jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 na inne terytorium wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 po przejściu przez terytorium państwa trzeciego, o ile spełnione są następujące warunki:

| a) | właściwe organy przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do punktów kontroli granicznej, która wykazuje, w jaki sposób można zapewnić unikanie zanieczyszczenia krzyżowego, i wdrażają środki określone w ocenie ryzyka w celu zapobiegania takiemu zanieczyszczeniu krzyżowemu; oraz |
| --- | --- |

a)

właściwe organy przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do punktów kontroli granicznej, która wykazuje, w jaki sposób można zapewnić unikanie zanieczyszczenia krzyżowego, i wdrażają środki określone w ocenie ryzyka w celu zapobiegania takiemu zanieczyszczeniu krzyżowemu; oraz

| b) | właściwe organy zapewniają odstęp czasowy między obsługą przesyłek zwierząt przeznaczonych do wywozu z Unii lub przemieszczanych z jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 na inne terytorium wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 po przejściu przez terytorium państwa trzeciego – a wszelkimi innymi przesyłkami zwierząt wprowadzanymi do Unii. W okresie wynikającym z zachowania odstępu czasowego obiekty, w których obsługiwano przesyłki zwierząt, są czyszczone i dezynfekowane. |
| --- | --- |

b)

właściwe organy zapewniają odstęp czasowy między obsługą przesyłek zwierząt przeznaczonych do wywozu z Unii lub przemieszczanych z jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 na inne terytorium wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 po przejściu przez terytorium państwa trzeciego – a wszelkimi innymi przesyłkami zwierząt wprowadzanymi do Unii. W okresie wynikającym z zachowania odstępu czasowego obiekty, w których obsługiwano przesyłki zwierząt, są czyszczone i dezynfekowane.

5.   Obiektów, o których mowa w ust. 1 lit. b), c), e) i f), nie można wykorzystywać na potrzeby kategorii towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 6

Punkty kontroli granicznej wyznaczone w odniesieniu do kategorii produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, produktów złożonych oraz siana i słomy

1.   Oprócz wymogów określonych w art. 3 i 4 punkty kontroli granicznej wyznaczone w odniesieniu do kategorii towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625:

| a) | posiadają w pomieszczeniach inspekcyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), wyposażenie umożliwiające w razie potrzeby utrzymanie kontrolowanej temperatury otoczenia; |
| --- | --- |

a)

posiadają w pomieszczeniach inspekcyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), wyposażenie umożliwiające w razie potrzeby utrzymanie kontrolowanej temperatury otoczenia;

| b) | jeżeli zostały wyznaczone w odniesieniu do kategorii towarów schłodzonych, zamrożonych lub o temperaturze otoczenia, są w stanie przechowywać te towary jednocześnie – każde w odpowiedniej temperaturze – w oczekiwaniu na wyniki analizy laboratoryjnej, testów lub diagnozy lub w oczekiwaniu na wyniki kontroli właściwego organu; oraz |
| --- | --- |

b)

jeżeli zostały wyznaczone w odniesieniu do kategorii towarów schłodzonych, zamrożonych lub o temperaturze otoczenia, są w stanie przechowywać te towary jednocześnie – każde w odpowiedniej temperaturze – w oczekiwaniu na wyniki analizy laboratoryjnej, testów lub diagnozy lub w oczekiwaniu na wyniki kontroli właściwego organu; oraz

| c) | posiadają przebieralnie. |
| --- | --- |

c)

posiadają przebieralnie.

2.   Obiekty, o których mowa w ust. 1, stanowią jedną zintegrowaną i kompletną jednostkę roboczą.

3.   Obiekty, o których mowa w ust. 1, nie są wykorzystywane do przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do przesyłek towarów w handlu wewnątrzunijnym.

Obiekty, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystywane do przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do przesyłek towarów przeznaczonych do wywozu z Unii lub przemieszczanych z jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 na inne terytorium wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 po przejściu przez terytorium państwa trzeciego, o ile spełnione są następujące warunki:

| a) | właściwe organy przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do punktów kontroli granicznej, która wykazuje, w jaki sposób można zapewnić unikanie zanieczyszczenia krzyżowego, i wdrażają środki określone w ocenie ryzyka w celu zapobiegania takiemu zanieczyszczeniu krzyżowemu; oraz |
| --- | --- |

a)

właściwe organy przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do punktów kontroli granicznej, która wykazuje, w jaki sposób można zapewnić unikanie zanieczyszczenia krzyżowego, i wdrażają środki określone w ocenie ryzyka w celu zapobiegania takiemu zanieczyszczeniu krzyżowemu; oraz

| b) | właściwe organy zapewniają odstęp czasowy między obsługą przesyłek towarów przeznaczonych do wywozu z Unii lub przemieszczanych z jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 na inne terytorium wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 po przejściu przez terytorium państwa trzeciego – a wszelkimi innymi przesyłkami towarów wprowadzanymi do Unii. W okresie wynikającym z zachowania odstępu czasowego obiekty, w których obsługiwano przesyłki towarów, są czyszczone i dezynfekowane. |
| --- | --- |

b)

właściwe organy zapewniają odstęp czasowy między obsługą przesyłek towarów przeznaczonych do wywozu z Unii lub przemieszczanych z jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 na inne terytorium wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/625 po przejściu przez terytorium państwa trzeciego – a wszelkimi innymi przesyłkami towarów wprowadzanymi do Unii. W okresie wynikającym z zachowania odstępu czasowego obiekty, w których obsługiwano przesyłki towarów, są czyszczone i dezynfekowane.

4.   Wymogi, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, nie mają zastosowania do przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w zakresie płynów luzem pochodzenia zwierzęcego i niezwierzęcego.

5.   Żywe żaby, żywe ryby i żywe bezkręgowce, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi, oraz jaja wylęgowe i przynęty dla ryb mogą być kontrolowane w punktach kontroli granicznej, które zostały wyznaczone w odniesieniu do kategorii towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625.

ROZDZIAŁ III

Wykazy punktów kontroli granicznej i punktów kontroli

Artykuł 7

Format, kategorie, skróty i inne informacje dotyczące wykazu punktów kontroli granicznej i punktów kontroli

1.   W celu przekazywania informacji, o których mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, państwa członkowskie stosują format określony w załączniku I.

2.   Przy sporządzaniu wykazów punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, oraz wykazów punktów kontroli zgodnie z art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625, państwa członkowskie stosują skróty i specyfikacje określone w załączniku II.

3.   Do wykazów punktów kontroli granicznej i punktów kontroli należy dołączyć notę wyjaśniającą zawierającą skróty i specyfikacje określone w załączniku II.

ROZDZIAŁ IV

Ośrodki inspekcyjne

Artykuł 8

Wymogi dotyczące ośrodków inspekcyjnych

1.   Punkty kontroli granicznej mogą obejmować jeden ośrodek inspekcyjny lub większą ich liczbę w celu przeprowadzania, w razie potrzeby, kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w odniesieniu do kategorii zwierząt i towarów objętych zakresem wyznaczenia danego punktu kontroli granicznej.

2.   Ośrodki inspekcyjne muszą spełniać minimalne wymogi dotyczące punktów kontroli granicznej określone w art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 i być zgodne ze szczegółowymi przepisami w zakresie minimalnych wymogów określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

Wymogi art. 64 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) 2017/625 nie mają zastosowania do ośrodków inspekcyjnych, które mają dostęp do technologii i wyposażenia do obsługi systemu zarządzania informacjami do celów kontroli urzędowych (IMSOC), o którym mowa w art. 131 tego rozporządzenia, oraz do innych komputerowych systemów zarządzania informacjami, które są dostępne w innym obiekcie tego samego punktu kontroli granicznej.

3.   Ośrodki inspekcyjne muszą:

| a) | pozostawać w zakresie kompetencji tego samego organu celnego punktu kontroli granicznej; oraz |
| --- | --- |

a)

pozostawać w zakresie kompetencji tego samego organu celnego punktu kontroli granicznej; oraz

| b) | pozostawać pod kontrolą właściwego organu punktu kontroli granicznej. |
| --- | --- |

b)

pozostawać pod kontrolą właściwego organu punktu kontroli granicznej.

4.   Powiadamiając Komisję o wyznaczeniu punktu kontroli granicznej zgodnie z art. 59 rozporządzenia (UE) 2017/625, państwa członkowskie przekazują również Komisji wszelkie istotne informacje dotyczące ośrodków inspekcyjnych ustanowionych w ramach takiego punktu kontroli granicznej.

5.   Państwa członkowskie ujmują w wykazie każdy ośrodek inspekcyjny wraz z odpowiednim punktem kontroli granicznej wyznaczonym zgodnie z art. 59 rozporządzenia (UE) 2017/625, zgodnie z formatem określonym w załączniku I. W ramach tych informacji określają również kategorie zwierząt i towarów, które są kontrolowane w ośrodkach inspekcyjnych zgodnie z art. 7.

6.   Państwa członkowskie usuwają ośrodki inspekcyjne z wykazu, o którym mowa w ust. 5, gdy przestają one być zgodne z przepisami ust. 2 i 3, oraz informują Komisję o usunięciu i powodach takiej decyzji.

Artykuł 9

Uchylenia

Decyzje Komisji 2001/812/WE i 2009/821/WE oraz dyrektywa Komisji 98/22/WE tracą moc ze skutkiem od dnia 14 grudnia 2019 r.

Artykuł 10

Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

W odniesieniu do punktów kontroli granicznej wyznaczonych w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625 zgodnie z art. 59 ust. 1 tego rozporządzenia, i w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia nieposiadających stref lub pomieszczeń do rozładunku, które są osłonięte dachem, art. 3 ust. 1 lit. a) zdanie drugie i art. 3 ust. 3 stosuje się jednak od dnia 14 grudnia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 93 z 7.4.2017, s. 3.

1

(2)  Decyzja Komisji 2001/812/WE z dnia 21 listopada 2001 r. ustanawiająca wymogi dla zatwierdzenia urzędów kontroli granicznej odpowiedzialnych za kontrolę weterynaryjną produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (Dz.U. L 306 z 23.11.2001, s. 28).

2

(3)  Dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9).

3

(4)  Decyzja Komisji 2009/821/WE z dnia 28 września 2009 r. ustalająca wykaz zatwierdzonych punktów kontroli granicznej, ustanawiająca niektóre zasady kontroli przeprowadzanych przez ekspertów weterynaryjnych Komisji oraz ustanawiająca jednostki weterynaryjne w systemie TRACES (Dz.U. L 296 z 12.11.2009, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa Komisji 98/22/WE z dnia 15 kwietnia 1998 r. ustanawiająca minimalne warunki przeprowadzania kontroli zdrowia roślin we Wspólnocie w punktach kontroli innych niż te w miejscu przeznaczenia, dotyczące roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przywożonych z państw trzecich (Dz.U. L 126 z 28.4.1998, s. 26).

5

(6)  Dyrektywa Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1).

6

(7)  Dyrektywa Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych zwierząt kopytnych, zmieniająca dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylająca dyrektywę 72/462/EWG (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 321).

7

(8)  Dyrektywa Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1).

8

---

ZAŁĄCZNIK I

Format wykazów punktów kontroli granicznej

| 1. | 2. | 3. | 4. | 5. | 6. | 7. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Punkt kontroli granicznej | Dane kontaktowe | Kod TRACES | Rodzaj transportu | Ośrodki inspekcyjne | Kategorie zwierząt i towarów oraz specyfikacje | Dodatkowe specyfikacje dotyczące zakresu wyznaczenia |
| | | | | | | |
| | | |
| | | |

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

Punkt kontroli granicznej

Dane kontaktowe

Kod TRACES

Rodzaj transportu

Ośrodki inspekcyjne

Kategorie zwierząt i towarów oraz specyfikacje

Dodatkowe specyfikacje dotyczące zakresu wyznaczenia

Format wykazów punktów kontroli

| 1. | 2. | 3. | 6. | 7. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Punkt kontroli | Dane kontaktowe | Kod TRACES | Kategorie zwierząt i towarów oraz specyfikacje | Dodatkowe specyfikacje dotyczące zakresu wyznaczenia |
| | | | | |
| | |
| | |

1.

2.

3.

6.

7.

Punkt kontroli

Dane kontaktowe

Kod TRACES

Kategorie zwierząt i towarów oraz specyfikacje

Dodatkowe specyfikacje dotyczące zakresu wyznaczenia

---

ZAŁĄCZNIK II

Pole nr 1: punkt kontroli granicznej (PKG)/punkt kontroli (PK)

Nazwa PKG/PK

Pole nr 2: dane kontaktowe PKG i PK

Pełny adres

Adres e-mail

Numer telefonu

Godziny otwarcia (obowiązkowe tylko w odniesieniu do PKG)

Strona internetowa (obowiązkowe tylko w odniesieniu do PKG)

Pole nr 3:

Przypisany kod TRACES

Pole nr 4: rodzaj transportu w PKG

| A | = | Port lotniczy |
| --- | --- | --- |
| F | = | Transport kolejowy |
| P | = | Port |
| R | = | Transport drogowy |

A

=

Port lotniczy

F

=

Transport kolejowy

P

=

Port

R

=

Transport drogowy

Pole nr 5: ośrodki inspekcyjne

(Uwaga: w ramach jednego PKG może istnieć kilka ośrodków inspekcyjnych)

Nazwa ośrodka inspekcyjnego

Adres i dane kontaktowe

Pole nr 6: PKG i PK

Kategorie zwierząt i towarów oraz specyfikacje

Pole nr 7: PKG i PK

Dodatkowe specyfikacje dotyczące zakresu wyznaczenia: tekst dowolny na potrzeby dodatkowych specyfikacji (1)

Skróty i specyfikacje mające zastosowanie do kategorii zwierząt i towarów, dla których wyznaczono dany PKG/PK, w tym w stosownych przypadkach ośrodki inspekcyjne

a)   W odniesieniu do zwierząt, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625

| Skróty |
| --- |
| LA | Zwierzęta żywe |
| -U | Zwierzęta kopytne inne niż zarejestrowane koniowate |
| -E | Zarejestrowane koniowate |
| -O | Inne zwierzęta inne niż zwierzęta kopytne (skrót ten dotyczy również zwierząt kopytnych z ogrodów zoologicznych) |

Skróty

LA

Zwierzęta żywe

-U

Zwierzęta kopytne inne niż zarejestrowane koniowate

-E

Zarejestrowane koniowate

-O

Inne zwierzęta inne niż zwierzęta kopytne (skrót ten dotyczy również zwierząt kopytnych z ogrodów zoologicznych)

| Specyfikacje |
| --- |
| (*) | Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625 |
| (1) | Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7 |

Specyfikacje

(*)

Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625

(1)

Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7

b)   W odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych, materiału biologicznego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, siana i słomy, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625 lub objętych warunkami lub środkami określonymi w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625

| Skróty |
| --- |
| POA | Produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone, materiał biologiczny, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, siano i słoma |
| -HC | Produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi |
| -NHC | Produkty nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi |
| -NT | Brak wymogów dotyczących temperatury |
| -T | Produkty zamrożone/schłodzone |
| -T(FR) | Produkty zamrożone |
| -T(CH) | Produkty schłodzone |

Skróty

POA

Produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone, materiał biologiczny, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, siano i słoma

-HC

Produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi

-NHC

Produkty nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi

-NT

Brak wymogów dotyczących temperatury

-T

Produkty zamrożone/schłodzone

-T(FR)

Produkty zamrożone

-T(CH)

Produkty schłodzone

| Specyfikacje |
| --- |
| (*) | Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625 |
| (1) | Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7 |
| (2) | Tylko produkty opakowane |
| (3) | Tylko produkty rybołówstwa |
| (4) | Tylko płyny luzem |

Specyfikacje

(*)

Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625

(1)

Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7

(2)

Tylko produkty opakowane

(3)

Tylko produkty rybołówstwa

(4)

Tylko płyny luzem

c)   W odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625

| Skróty |
| --- |
| P | Rośliny |
| PP | Produkty roślinne |
| PP(WP) | Drewno i produkty z drewna |
| OO | Inne przedmioty |

Skróty

P

Rośliny

PP

Produkty roślinne

PP(WP)

Drewno i produkty z drewna

OO

Inne przedmioty

| Specyfikacje |
| --- |
| (*) | Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625 |
| (1) | Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7 |
| | |

Specyfikacje

(*)

Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625

(1)

Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7

d)   W odniesieniu do towarów pochodzenia niezwierzęcego, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625

| Skróty |
| --- |
| PNAO | Produkty pochodzenia niezwierzęcego |
| -HC(food) | Żywność niepochodząca od zwierząt objęta warunkami lub środkami, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625 |
| -NHC(feed) | Pasza pochodzenia niezwierzęcego objęta warunkami lub środkami, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625 |
| -NHC(other) | Produkty pochodzenia niezwierzęcego, niebędące ani żywnością, ani paszą |
| -NT | Brak wymogów dotyczących temperatury |
| -T | Produkty zamrożone/schłodzone |
| -T(FR) | Produkty zamrożone |
| -T(CH) | Produkty schłodzone |

Skróty

PNAO

Produkty pochodzenia niezwierzęcego

-HC(food)

Żywność niepochodząca od zwierząt objęta warunkami lub środkami, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625

-NHC(feed)

Pasza pochodzenia niezwierzęcego objęta warunkami lub środkami, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625

-NHC(other)

Produkty pochodzenia niezwierzęcego, niebędące ani żywnością, ani paszą

-NT

Brak wymogów dotyczących temperatury

-T

Produkty zamrożone/schłodzone

-T(FR)

Produkty zamrożone

-T(CH)

Produkty schłodzone

| Specyfikacje |
| --- |
| (*) | Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625 |
| (1) | Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7 |
| (2) | Tylko produkty opakowane |
| (4) | Tylko płyny luzem |
| | |

Specyfikacje

(*)

Zawieszenie PKG i PK, o którym mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/625

(1)

Zob. dodatkowe specyfikacje w polu 7

(2)

Tylko produkty opakowane

(4)

Tylko płyny luzem

---

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/23 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/23

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2019/1015

z dnia 20 czerwca 2019 r.

zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aminopyralidu, kaptanu, cyjazofamidu, flutianilu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, mandipropamidu, pyraklostrobiny, spiromesifenu, spirotetramatu, teflubenzuronu i tetrakonazolu w określonych produktach lub na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) kaptanu, cyjazofamidu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, pyraklostrobiny i teflubenzuronu określono w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP aminopyralidu, mandipropamidu, spiromesifenu, spirotetramatu i tetrakonazolu określono w części A załącznika III do tego rozporządzenia. W przypadku flutianilu nie określono NDP ani nie ujęto tej substancji w załączniku IV do tego rozporządzenia, wobec czego stosuje się do niej wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg, określoną w art. 18 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) kaptanu, cyjazofamidu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, pyraklostrobiny i teflubenzuronu określono w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP aminopyralidu, mandipropamidu, spiromesifenu, spirotetramatu i tetrakonazolu określono w części A załącznika III do tego rozporządzenia. W przypadku flutianilu nie określono NDP ani nie ujęto tej substancji w załączniku IV do tego rozporządzenia, wobec czego stosuje się do niej wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg, określoną w art. 18 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.

| (2) | W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną aminopyralid w odniesieniu do jęczmienia, prosa zwyczajnego, owsa zwyczajnego, żyta zwyczajnego i sorgo japońskiego złożono wniosek w sprawie zmiany obecnych NDP zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
| --- | --- |

(2)

W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną aminopyralid w odniesieniu do jęczmienia, prosa zwyczajnego, owsa zwyczajnego, żyta zwyczajnego i sorgo japońskiego złożono wniosek w sprawie zmiany obecnych NDP zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

| (3) | W przypadku kaptanu wniosek taki złożono w odniesieniu do żurawin i chmielu. W przypadku cyjazofamidu wniosek taki złożono w odniesieniu do ziemniaków, pomidorów i dyniowatych. W przypadku krezoksymu metylu wniosek taki złożono w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego w związku ze stosowaniem tej substancji czynnej na powierzchni pasz. W przypadku lambda-cyhalotryny wniosek taki złożono w odniesieniu do selera, fenkułu włoskiego / kopru włoskiego, ziaren soi zwyczajnej, ziaren słonecznika i ryżu siewnego. W przypadku mandipropamidu wniosek taki złożono w odniesieniu do buraków, rzodkwi zwyczajnej, kalafiorów, brukselki/kapusty brukselskiej, cykorii warzywnej, grochu (bez strąków) i karczochów zwyczajnych. W przypadku pyraklostrobiny wniosek taki złożono w odniesieniu do owoców cytrusowych, winogron stołowych, kapustnych kwitnących, kapusty głowiastej, „sałat i warzyw sałatowych”, „szpinaku i podobnych liści”, karczochów zwyczajnych, porów i ziaren soi zwyczajnej. W przypadku spirotetramatu wniosek taki złożono w odniesieniu do „pozostałych drobnych owoców i jagód”, kiwi, czosnku, fenkułu włoskiego/kopru włoskiego i rabarbaru. W przypadku tetrakonazolu wniosek taki złożono w odniesieniu do kaki, siemienia lnianego i nasion maku. |
| --- | --- |

(3)

W przypadku kaptanu wniosek taki złożono w odniesieniu do żurawin i chmielu. W przypadku cyjazofamidu wniosek taki złożono w odniesieniu do ziemniaków, pomidorów i dyniowatych. W przypadku krezoksymu metylu wniosek taki złożono w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego w związku ze stosowaniem tej substancji czynnej na powierzchni pasz. W przypadku lambda-cyhalotryny wniosek taki złożono w odniesieniu do selera, fenkułu włoskiego / kopru włoskiego, ziaren soi zwyczajnej, ziaren słonecznika i ryżu siewnego. W przypadku mandipropamidu wniosek taki złożono w odniesieniu do buraków, rzodkwi zwyczajnej, kalafiorów, brukselki/kapusty brukselskiej, cykorii warzywnej, grochu (bez strąków) i karczochów zwyczajnych. W przypadku pyraklostrobiny wniosek taki złożono w odniesieniu do owoców cytrusowych, winogron stołowych, kapustnych kwitnących, kapusty głowiastej, „sałat i warzyw sałatowych”, „szpinaku i podobnych liści”, karczochów zwyczajnych, porów i ziaren soi zwyczajnej. W przypadku spirotetramatu wniosek taki złożono w odniesieniu do „pozostałych drobnych owoców i jagód”, kiwi, czosnku, fenkułu włoskiego/kopru włoskiego i rabarbaru. W przypadku tetrakonazolu wniosek taki złożono w odniesieniu do kaki, siemienia lnianego i nasion maku.

| (4) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wnioski o tolerancje importowe w odniesieniu do mandipropamidu stosowanego w Nigerii i Kamerunie na powierzchni ziaren kakaowych, pyraklostrobiny stosowanej w Indonezji na powierzchni ryżu siewnego, w Brazylii na powierzchni ziaren kawy, marakui i ananasów oraz w Stanach Zjednoczonych na powierzchni owoców hebanowca wirginijskiego i trzciny cukrowej, a także w odniesieniu do spiromesifenu stosowanego w Brazylii na powierzchni ziaren kawy i teflubenzuronu stosowanego w Brazylii na powierzchni grejpfrutów i mandarynek. Wnioskodawcy twierdzą, że dozwolone zastosowania tych substancji na wspomnianych uprawach w powyższych krajach skutkują pozostałościami przekraczającymi NDP wskazane w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wnioski o tolerancje importowe w odniesieniu do mandipropamidu stosowanego w Nigerii i Kamerunie na powierzchni ziaren kakaowych, pyraklostrobiny stosowanej w Indonezji na powierzchni ryżu siewnego, w Brazylii na powierzchni ziaren kawy, marakui i ananasów oraz w Stanach Zjednoczonych na powierzchni owoców hebanowca wirginijskiego i trzciny cukrowej, a także w odniesieniu do spiromesifenu stosowanego w Brazylii na powierzchni ziaren kawy i teflubenzuronu stosowanego w Brazylii na powierzchni grejpfrutów i mandarynek. Wnioskodawcy twierdzą, że dozwolone zastosowania tych substancji na wspomnianych uprawach w powyższych krajach skutkują pozostałościami przekraczającymi NDP wskazane w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw.

| (5) | Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez zainteresowane państwa członkowskie, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez zainteresowane państwa członkowskie, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.

| (6) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w stosownych przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie wnioskodawcom, Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości. |
| --- | --- |

(6)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w stosownych przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie wnioskodawcom, Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.

| (7) | W odniesieniu do kaptanu wnioskodawca przedłożył informacje wcześniej niedostępne w trakcie przeglądu przeprowadzonego zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005: zwalidowaną metodę analityczną dotyczącą matryc o wysokiej zawartości wody i kwasu oraz udostępnił na rynku wzorce odniesienia dla 3-OH THPI i 5-OH THPI. |
| --- | --- |

(7)

W odniesieniu do kaptanu wnioskodawca przedłożył informacje wcześniej niedostępne w trakcie przeglądu przeprowadzonego zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005: zwalidowaną metodę analityczną dotyczącą matryc o wysokiej zawartości wody i kwasu oraz udostępnił na rynku wzorce odniesienia dla 3-OH THPI i 5-OH THPI.

| (8) | W odniesieniu do cyjazofamidu wnioskodawca przedłożył takie brakujące wcześniej informacje dotyczące warunków przechowywania w postaci zamrożonej. |
| --- | --- |

(8)

W odniesieniu do cyjazofamidu wnioskodawca przedłożył takie brakujące wcześniej informacje dotyczące warunków przechowywania w postaci zamrożonej.

| (9) | W odniesieniu do krezoksymu metylu wnioskodawca przedłożył nowe badanie stabilności przy przechowywaniu produktów pochodzenia zwierzęcego w celu wykazania ważności badania żywieniowego na przeżuwaczach. |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do krezoksymu metylu wnioskodawca przedłożył nowe badanie stabilności przy przechowywaniu produktów pochodzenia zwierzęcego w celu wykazania ważności badania żywieniowego na przeżuwaczach.

| (10) | W odniesieniu do pyraklostrobiny wnioskodawca przedłożył brakujące badania pozostałości dotyczące winogron stołowych oraz zwalidowaną metodę analityczną dotyczącą ziaren kawy. W odniesieniu do zastosowań pyraklostrobiny na powierzchni owoców hebanowca wirginijskiego, „szpinaku i podobnych liści” oraz trzciny cukrowej przedłożone dane były niewystarczające do określenia nowych NDP. W odniesieniu do zastosowań tej substancji czynnej na powierzchni endywii o liściach szerokich Urząd nie zalecił podwyższenia obecnego NDP, ponieważ nie można było wykluczyć ryzyka dla konsumentów. |
| --- | --- |

(10)

W odniesieniu do pyraklostrobiny wnioskodawca przedłożył brakujące badania pozostałości dotyczące winogron stołowych oraz zwalidowaną metodę analityczną dotyczącą ziaren kawy. W odniesieniu do zastosowań pyraklostrobiny na powierzchni owoców hebanowca wirginijskiego, „szpinaku i podobnych liści” oraz trzciny cukrowej przedłożone dane były niewystarczające do określenia nowych NDP. W odniesieniu do zastosowań tej substancji czynnej na powierzchni endywii o liściach szerokich Urząd nie zalecił podwyższenia obecnego NDP, ponieważ nie można było wykluczyć ryzyka dla konsumentów.

| (11) | W odniesieniu do lambda-cyhalotryny Urząd stwierdził, że przedstawione informacje nie są wystarczające, aby uzasadnić stosowanie w UE na powierzchni ziaren soi zwyczajnej i ziaren słonecznika. Urząd zalecił ustanowienie NDP dla ziaren soi zwyczajnej i ziaren słonecznika wynoszących odpowiednio 0,05 mg/kg i 0,2 mg/kg, co odpowiada obecnym kodeksowym poziomom pozostałości (CXL). Przedmiotowe poziomy CXL są bezpieczne dla konsumentów w Unii (3). |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do lambda-cyhalotryny Urząd stwierdził, że przedstawione informacje nie są wystarczające, aby uzasadnić stosowanie w UE na powierzchni ziaren soi zwyczajnej i ziaren słonecznika. Urząd zalecił ustanowienie NDP dla ziaren soi zwyczajnej i ziaren słonecznika wynoszących odpowiednio 0,05 mg/kg i 0,2 mg/kg, co odpowiada obecnym kodeksowym poziomom pozostałości (CXL). Przedmiotowe poziomy CXL są bezpieczne dla konsumentów w Unii (3).

| (12) | W odniesieniu do tetrakonazolu Urząd zalecił podwyższenie NDP dla tłuszczu drobiowego i jaj ptasich po zastosowaniu tej substancji czynnej na powierzchni paszy. |
| --- | --- |

(12)

W odniesieniu do tetrakonazolu Urząd zalecił podwyższenie NDP dla tłuszczu drobiowego i jaj ptasich po zastosowaniu tej substancji czynnej na powierzchni paszy.

| (13) | W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów przeprowadzonej dla 27 określonych grup konsumentów w Europie. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wspomnianych substancji. Ani w przypadku długotrwałego narażenia na przedmiotowe substancje w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych mogących je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku dużej konsumpcji odnośnych produktów nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia ani ostrej dawki referencyjnej. |
| --- | --- |

(13)

W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów przeprowadzonej dla 27 określonych grup konsumentów w Europie. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wspomnianych substancji. Ani w przypadku długotrwałego narażenia na przedmiotowe substancje w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych mogących je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku dużej konsumpcji odnośnych produktów nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia ani ostrej dawki referencyjnej.

| (14) | W kontekście zatwierdzania substancji czynnej flutianil do dokumentacji skróconej włączono wniosek w sprawie NDP zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (4). Odpowiednie państwo członkowskie dokonało oceny tego wniosku zgodnie z art. 11 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia. Urząd dokonał oceny wniosku i wydał wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej przedmiotowej substancji czynnej, w których zalecił określenie NDP z uwzględnieniem reprezentatywnych zastosowań na powierzchni winogron zgodnie ze stosowanymi w Unii dobrymi praktykami rolniczymi (5). |
| --- | --- |

(14)

W kontekście zatwierdzania substancji czynnej flutianil do dokumentacji skróconej włączono wniosek w sprawie NDP zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (4). Odpowiednie państwo członkowskie dokonało oceny tego wniosku zgodnie z art. 11 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia. Urząd dokonał oceny wniosku i wydał wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej przedmiotowej substancji czynnej, w których zalecił określenie NDP z uwzględnieniem reprezentatywnych zastosowań na powierzchni winogron zgodnie ze stosowanymi w Unii dobrymi praktykami rolniczymi (5).

| (15) | Na podstawie uzasadnionych opinii i wniosków Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. |
| --- | --- |

(15)

Na podstawie uzasadnionych opinii i wniosków Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

| (16) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005. |
| --- | --- |

(16)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

| (17) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(17)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

1

(2)  Sprawozdania naukowe EFSA są dostępne na stronie internetowej: http://www.efsa.europa.eu:

2

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for aminopyralid in certain cereals” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aminopyralidu w niektórych zbożach). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5534. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for aminopyralid in certain cereals” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aminopyralidu w niektórych zbożach). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5534.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue level for captan in cranberries” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnego najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości kaptanu w żurawinach). Dziennik EFSA 2018; 16(12):5499. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue level for captan in cranberries” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnego najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości kaptanu w żurawinach). Dziennik EFSA 2018; 16(12):5499.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue level for captan in hops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnego najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości kaptanu w chmielu). Dziennik EFSA 2018; 16(12): 5498. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue level for captan in hops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnego najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości kaptanu w chmielu). Dziennik EFSA 2018; 16(12): 5498.

| | „Reasoned opinion on the evaluation of confirmatory data following the Article 12 MRL review for cyazofamid” (Uzasadniona opinia dotycząca oceny danych potwierdzających w świetle przeglądu NDP cyjazofamidu zgodnie z art. 12). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5487. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the evaluation of confirmatory data following the Article 12 MRL review for cyazofamid” (Uzasadniona opinia dotycząca oceny danych potwierdzających w świetle przeglądu NDP cyjazofamidu zgodnie z art. 12). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5487.

| | „Reasoned opinion on the evaluation of confirmatory data following the Article 12 MRL review for kresoxim-methyl” (Uzasadniona opinia dotycząca oceny danych potwierdzających w świetle przeglądu NDP krezoksymu metylu zgodnie z art. 12). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5471. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the evaluation of confirmatory data following the Article 12 MRL review for kresoxim-methyl” (Uzasadniona opinia dotycząca oceny danych potwierdzających w świetle przeglądu NDP krezoksymu metylu zgodnie z art. 12). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5471.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for lambda-cyhalothrin in celeries, fennel and rice” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości lambda-cyhalotryny w selerze, koprze włoskim i ryżu siewnym). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5546. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for lambda-cyhalothrin in celeries, fennel and rice” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości lambda-cyhalotryny w selerze, koprze włoskim i ryżu siewnym). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5546.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for mandipropamid in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości mandipropamidu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2019; 17(2):5599. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for mandipropamid in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości mandipropamidu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2019; 17(2):5599.

| | „Reasoned opinion on the setting of an import tolerance for mandipropamid in cocoa beans” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowej w odniesieniu do mandipropamidu w ziarnach kakaowych). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5491. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the setting of an import tolerance for mandipropamid in cocoa beans” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowej w odniesieniu do mandipropamidu w ziarnach kakaowych). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5491.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for pyraclostrobin in soyabean” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pyraklostrobiny w ziarnach soi zwyczajnej). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5466. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for pyraclostrobin in soyabean” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pyraklostrobiny w ziarnach soi zwyczajnej). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5466.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels and setting of import tolerances for pyraclostrobin in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pyraklostrobiny i określenia tolerancji importowych w odniesieniu do pyraklostrobiny w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5488. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels and setting of import tolerances for pyraclostrobin in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pyraklostrobiny i określenia tolerancji importowych w odniesieniu do pyraklostrobiny w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5488.

| | „Reasoned opinion on the setting of an import tolerance for pyraclostrobin in rice” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowej w odniesieniu do pyraklostrobiny w ryżu siewnym). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5483. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the setting of an import tolerance for pyraclostrobin in rice” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowej w odniesieniu do pyraklostrobiny w ryżu siewnym). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5483.

| | „Reasoned opinion on the evaluation of confirmatory data following the Article 12 MRL review for pyraclostrobin” (Uzasadniona opinia dotycząca oceny danych potwierdzających w świetle przeglądu NDP pyraklostrobiny zgodnie z art. 12). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5472. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the evaluation of confirmatory data following the Article 12 MRL review for pyraclostrobin” (Uzasadniona opinia dotycząca oceny danych potwierdzających w świetle przeglądu NDP pyraklostrobiny zgodnie z art. 12). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5472.

| | „Reasoned opinion on the setting of an import tolerance for spiromesifen in coffee beans” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowej w odniesieniu do spiromesifenu w ziarnach kawy). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5558. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the setting of an import tolerance for spiromesifen in coffee beans” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowej w odniesieniu do spiromesifenu w ziarnach kawy). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5558.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for spirotetramat in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości spirotetramatu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5589. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for spirotetramat in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości spirotetramatu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5589.

| | „Reasoned opinion on the setting of import tolerances for teflubenzuron in grapefruits, mandarins and broccoli” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowych w odniesieniu do teflubenzuronu w grejpfrutach, mandarynkach i brokułach). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5474. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the setting of import tolerances for teflubenzuron in grapefruits, mandarins and broccoli” (Uzasadniona opinia dotycząca określenia tolerancji importowych w odniesieniu do teflubenzuronu w grejpfrutach, mandarynkach i brokułach). Dziennik EFSA 2018; 16(11):5474.

| | „Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for tetraconazole in kaki/Japanese persimmon, linseeds and poppy seeds” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości tetrakonazolu w kaki/persymonie, siemieniu lnianym i nasionach maku). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5577. |
| --- | --- |

„Reasoned opinion on the modification of the existing maximum residue levels for tetraconazole in kaki/Japanese persimmon, linseeds and poppy seeds” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości tetrakonazolu w kaki/persymonie, siemieniu lnianym i nasionach maku). Dziennik EFSA 2019; 17(1):5577.

(3)  
  „Revision of the review of the existing maximum residue levels for the active substance lambda-cyhalothrin” (Rewizja przeglądu obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości substancji czynnej lambda-cyhalotryna). Dziennik EFSA 2015; 13(12):4324.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).

4

(5)  
  „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance flutianil” (Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej flutianil). Dziennik EFSA 2014; 12(8):3805.

5

---

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:






  a) | kolumny dotyczące kaptanu, cyjazofamidu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, pyraklostrobiny i teflubenzuronu otrzymują brzmienie:
  „Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)













  Numer kodu | Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (1) | Kaptan (suma kaptanu i THPI wyrażona jako kaptan) (R) | Cyjazofamid | Krezoksym metylu (R) | Lambda-cyhalotryna (obejmuje gamma-cyhalotrynę) (suma izomerów R,S i S,R) (F) | Pyraklostrobina (F) | Teflubenzuron (F) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) | (8) |
| 0100000 | OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH | | | | | | |
| 0110000 | Owoce cytrusowe | 0,03 (*1) | 0,01 (*1) | | 0,2 (+) | 2 | 0,5 |
| 0110010 | Grejpfruty | | | 0,5 | | | |
| 0110020 | Pomarańcze | | | 0,5 | | | |
| 0110030 | Cytryny | | | 0,01 (*1) | | | |
| 0110040 | Limy/limonki | | | 0,01 (*1) | | | |
| 0110050 | Mandarynki | | | 0,01 (*1) | | | |
| 0110990 | Pozostałe (2) | | | 0,01 (*1) | | | |
| 0120000 | Orzechy z drzew orzechowych | 0,07 (*1) | 0,02 (*1) | | 0,01 (*1) (+) | | 0,02 (*1) |
| 0120010 | Migdały | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120020 | Orzechy brazylijskie | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120030 | Orzechy nerkowca | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120040 | Kasztany jadalne | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120050 | Orzechy kokosowe | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120060 | Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120070 | Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120080 | Orzechy pekan | | | 0,05 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120090 | Orzeszki piniowe | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120100 | Orzeszki pistacjowe | | | 0,01 (*1) | | 1 | |
| 0120110 | Orzechy włoskie | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0120990 | Pozostałe (2) | | | 0,01 (*1) | | 0,02 (*1) | |
| 0130000 | Owoce ziarnkowe | 10 | 0,01 (*1) | 0,2 | (+) | 0,5 | 1 |
| 0130010 | Jabłka | | | | 0,08 | | (+) |
| 0130020 | Gruszki | | | | 0,08 | | |
| 0130030 | Pigwy | | | | 0,2 | | |
| 0130040 | Owoce nieszpułki zwyczajnej | | | | 0,2 | | |
| 0130050 | Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego | | | | 0,2 | | |
| 0130990 | Pozostałe (2) | | | | 0,01 (*1) | | |
| 0140000 | Owoce pestkowe | | 0,01 (*1) | 0,01 (*1) | | | |
| 0140010 | Morele | 6 | | | 0,15 (+) | 1 | 0,01 (*1) |
| 0140020 | Czereśnie | 6 | | | 0,3 (+) | 3 | 0,01 (*1) |
| 0140030 | Brzoskwinie | 6 | | | 0,15 (+) | 0,3 | 0,01 (*1) |
| 0140040 | Śliwki | 10 | | | 0,2 (+) | 0,8 | 0,1 (*1) |
| 0140990 | Pozostałe (2) | 0,03 (*1) | | | 0,01 (*1) (+) | 0,02 (*1) | 0,01 (*1) |
| 0150000 | Owoce jagodowe i drobne owoce | | | | (+) | | |
| 0151000 | a) | winogrona |

1)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a)

kolumny dotyczące kaptanu, cyjazofamidu, krezoksymu metylu, lambda-cyhalotryny, pyraklostrobiny i teflubenzuronu otrzymują brzmienie:

„Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)

Numer kodu

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (1)

Kaptan (suma kaptanu i THPI wyrażona jako kaptan) (R)

Cyjazofamid

Krezoksym metylu (R)

Lambda-cyhalotryna (obejmuje gamma-cyhalotrynę) (suma izomerów R,S i S,R) (F)

Pyraklostrobina (F)

Teflubenzuron (F)

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

0100000

OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH

0110000

Owoce cytrusowe

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,2 (+)

2

0,5

0110010

Grejpfruty

0,5

0110020

Pomarańcze

0,5

0110030

Cytryny

0,01 (*1)

0110040

Limy/limonki

0,01 (*1)

0110050

Mandarynki

0,01 (*1)

0110990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0120000

Orzechy z drzew orzechowych

0,07 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1) (+)

0,02 (*1)

0120010

Migdały

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120020

Orzechy brazylijskie

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120030

Orzechy nerkowca

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120040

Kasztany jadalne

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120050

Orzechy kokosowe

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120060

Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120070

Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120080

Orzechy pekan

0,05 (*1)

0,02 (*1)

0120090

Orzeszki piniowe

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120100

Orzeszki pistacjowe

0,01 (*1)

1

0120110

Orzechy włoskie

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0120990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0130000

Owoce ziarnkowe

10

0,01 (*1)

0,2

(+)

0,5

1

0130010

Jabłka

0,08

(+)

0130020

Gruszki

0,08

0130030

Pigwy

0,2

0130040

Owoce nieszpułki zwyczajnej

0,2

0130050

Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego

0,2

0130990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0140000

Owoce pestkowe

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0140010

Morele

6

0,15 (+)

1

0,01 (*1)

0140020

Czereśnie

6

0,3 (+)

3

0,01 (*1)

0140030

Brzoskwinie

6

0,15 (+)

0,3

0,01 (*1)

0140040

Śliwki

10

0,2 (+)

0,8

0,1 (*1)

0140990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1) (+)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0150000

Owoce jagodowe i drobne owoce

(+)

0151000

a)

2

1

0,7

0151010

Winogrona stołowe

0,03 (*1)

0,08

1

0151020

Winogrona do produkcji wina

0,02
   (*1)

0,2

2

0152000

| b) | truskawki |
| --- | --- |

b)

1,5

0,01 (*1)

1,5

0,2

1,5

0,01 (*1)

0153000

| c) | owoce leśne |
| --- | --- |

c)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,2

0,01 (*1)

0153010

Jeżyny

20

3

0153020

Jeżyny popielice

0,03 (*1)

2

0153030

Maliny (czerwone i żółte)

20

3

0153990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

2

0154000

| d) | pozostałe drobne owoce i jagody |
| --- | --- |

d)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0154010

Borówki amerykańskie

30

0,9

0,2

4

0154020

Żurawiny

30

0,9

0,2

3

0154030

Porzeczki (czarne, czerwone i białe)

30

0,9

0,2

3

0154040

Agrest (zielony, czerwony i żółty)

30

0,9

0,2

3

0154050

Róża dzika

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,2

3

0154060

Morwy (czarne i białe)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,2

3

0154070

Głóg włoski

0,03 (*1)

0,9

0,2

3

0154080

Bez czarny

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,2

3

0154990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

3

0160000

Owoce różne z

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0161000

| a) | jadalną skórką |
| --- | --- |

a)

(+)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0161010

Daktyle

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0161020

Figi

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0161030

Oliwki stołowe

0,2

1

0161040

Kumkwat

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0161050

Karambola

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0161060

Szaron/Persymona/Kaki/Huma wschodnia

0,01 (*1)

0,09

0161070

Czapetka kuminowa

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0161990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0162000

| b) | niejadalną skórką, małe |
| --- | --- |

b)

0,01 (*1)

(+)

0,01 (*1)

0162010

Kiwi (zielone, czerwone, żółte)

0,05

0,02 (*1)

0162020

Liczi chińskie/Śliwka chińska

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0162030

Marakuja/Męczennica jadalna

0,01 (*1)

0,2

0162040

Owoc opuncji figowej/Figa indyjska

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0162050

Caimito

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0162060

Owoc hebanowca wirginijskiego/Owoc hurmy wirginijskiej

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0162990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0163000

| c) | niejadalną skórką, duże |
| --- | --- |

c)

0,01 (*1)

(+)

0163010

Awokado

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163020

Banany

0,15

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163030

Mango

0,2

0,05

0,01 (*1)

0163040

Papaja

0,01 (*1)

0,07

0,4

0163050

Granaty/Jabłka granatu

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163060

Czerymoja

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163070

Gujawa/Gruszla

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163080

Ananasy

0,01 (*1)

0,3

0,01 (*1)

0163090

Owoce chlebowca

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163100

Owoce duriana właściwego

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163110

Owoce flaszowca miękkociernistego/Owoce guanabany

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0163990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0200000

WARZYWA, ŚWIEŻE lub MROŻONE

(+)

0210000

Warzywa korzeniowe i bulwiaste

0,03 (*1)

0211000

| a) | ziemniaki |
| --- | --- |

a)

0,01
   (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,05

0212000

| b) | tropikalne warzywa korzeniowe i bulwiaste |
| --- | --- |

b)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0212010

Maniok jadalny/Podpłomycz najużyteczniejszy

0212020

Kartofel słodki/Batat

0212030

Pochrzyn

0212040

Maranta trzcinowata

0212990

Pozostałe (2)

0213000

| c) | pozostałe warzywa korzeniowe i bulwiaste oprócz buraka cukrowego |
| --- | --- |

c)

0,01 (*1)

0213010

Buraki

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,04

0,1

0213020

Marchew

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,04

0,5

0213030

Seler zwyczajny

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,07

0,5

0213040

Chrzan pospolity

0,1

0,01 (*1)

0,04

0,3

0213050

Słonecznik bulwiasty

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,04

0,06

0213060

Pasternak

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,04

0,3

0213070

Korzeń pietruszki zwyczajnej

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,04

0,1

0213080

Rzodkiew zwyczajna

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,15

0,5

0213090

Kozibród porolistny/Salsefia

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,04

0,1

0213100

Brukiew/Karpiel

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,04

0,09

0213110

Rzepa biała/Rzepa jadalna

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,04

0,09

0213990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0220000

Warzywa cebulowe

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,2

0,01 (*1)

0220010

Czosnek

0,3

0,3

0220020

Cebula

0,3

1,5

0220030

Szalotka

0,3

0,3

0220040

Dymka/Cebula szczypiorowa i cebula siedmiolatka

0,01 (*1)

1,5

0220990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0230000

Warzywa owocowe

0231000

| a) | Solanaceae i Malvaceae |
| --- | --- |

a)

1,5

0231010

Pomidory

1

0,6

0,6

0,07

0,3

0231020

Papryka roczna

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,8

0,1

0,5

0231030

Oberżyny/Bakłażany

0,03 (*1)

0,3

0,6

0,3

0,3

0231040

Piżmian jadalny/Ketmia jadalna/Okra

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,3

0,02 (*1)

0231990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0232000

| b) | dyniowate z jadalną skórką |
| --- | --- |

b)

0,03 (*1)

0,2

0,05 (*1)

0,5

0232010

Ogórki

0,05

0,5

0232020

Korniszony

0,15

1,5

0232030

Cukinie

0,15

0,5

0232990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,5

0233000

| c) | dyniowate z niejadalną skórką |
| --- | --- |

c)

0,03 (*1)

0,15

0,3

0,06

0,5

0233010

Melony

0,3

0233020

Dynie olbrzymie

0,01 (*1)

0233030

Arbuzy

0,01 (*1)

0233990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0234000

| d) | kukurydza cukrowa |
| --- | --- |

d)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,05

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0239000

| e) | pozostałe warzywa owocowe |
| --- | --- |

e)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0240000

Warzywa kapustne (oprócz korzeni warzyw kapustnych oraz oprócz kapustnych o młodych/drobnych liściach)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0241000

| a) | kapustne kwitnące |
| --- | --- |

a)

0,1

0,5

0,01 (*1)

0241010

Brokuły

0241020

Kalafiory

0241990

Pozostałe (2)

0242000

| b) | kapustne głowiaste |
| --- | --- |

b)

0242010

Brukselka/Kapusta brukselska

0,04

0,3

0,5 (+)

0242020

Kapusta głowiasta

0,15

0,4

0,2 (+)

0242990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0243000

| c) | kapustne liściowe |
| --- | --- |

c)

1,5

0,01 (*1)

0243010

Kapusta pekińska/Kapusta petsai

0,3

0243020

Jarmuż

0,01 (*1)

0243990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0244000

| d) | kalarepa |
| --- | --- |

d)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0250000

Warzywa liściowe, zioła, kwiaty jadalne

0251000

| a) | sałaty i warzywa sałatowe |
| --- | --- |

a)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0251010

Roszpunka warzywna

1,5

10

0251020

Sałaty

0,15

2

0251030

Endywia o liściach szerokich

0,07

0,4

0251040

Rzeżucha i inne kiełki i pędy

0,7

10

0251050

Gorczycznik wiosenny

0,7

10

0251060

Rokietta siewna/rukola

0,7

10

0251070

Gorczyca sarepska

0,01 (*1)

10

0251080

Warzywa o młodych/drobnych liściach (w tym gatunki warzyw kapustnych)

0,7

10

0251990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

10

0252000

| b) | szpinak i podobne liście |
| --- | --- |

b)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0252010

Szpinak

0,6

0,6

0252020

Portulaka pospolita

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0252030

Boćwina

0,2

1,5

0252990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0253000

| c) | liście winorośli lub podobne gatunki |
| --- | --- |

c)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

15

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0254000

| d) | rukiew wodna |
| --- | --- |

d)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0255000

| e) | cykoria warzywna/cykoria liściasta/cykoria brukselska |
| --- | --- |

e)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,09

0,01 (*1)

0256000

| f) | zioła, kwiaty jadalne |
| --- | --- |

f)

0,06 (*1)

0,02 (*1)

0,02 (*1)

0,7

2

0,02 (*1)

0256010

Trybula

0256020

Szczypiorek

0256030

Liście selera

0256040

Pietruszka – nać

0256050

Szałwia lekarska

0256060

Rozmaryn lekarski

0256070

Tymianek pospolity/Macierzanka tymianek

0256080

Bazylia pospolita i kwiaty jadalne

0256090

Liście laurowe/Wawrzyn szlachetny/Laur szlachetny

0256100

Estragon

0256990

Pozostałe (2)

0260000

Warzywa strączkowe

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0260010

Fasola (w strąkach)

0,4

0,6

0260020

Fasola (bez strąków)

0,2

0,02 (*1)

0260030

Groch (w strąkach)

0,2

0,6

0260040

Groch (bez strąków)

0,2

0,15

0260050

Soczewica

0,2

0,02 (*1)

0260990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0270000

Warzywa łodygowe

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0270010

Szparagi

0,05 (*1)

0,02

0,02 (*1)

0270020

Karczochy hiszpańskie

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0270030

Seler

0,01 (*1)

0,2

1,5

0270040

Fenkuł włoski/Koper włoski

0,01 (*1)

0,3

1,5

0270050

Karczochy zwyczajne

0,01 (*1)

0,15

3

0270060

Pory

10

0,07

0,8

0270070

Rabarbar

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0270080

Pędy bambusa

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0270090

Rdzenie palmowe

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0270990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0280000

Grzyby, mchy i porosty

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0280010

Grzyby uprawne

0,01 (*1)

0280020

Grzyby dzikie

0,5

0280990

Mchy i porosty

0,01 (*1)

0290000

Algi i organizmy prokariotyczne

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0300000

JADALNE NASIONA ROŚLIN STRĄCZKOWYCH

0,07 (*1)

0,02 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (+)

0,01 (*1)

0300010

Fasola

0,3

0300020

Soczewica

0,5

0300030

Groch

0,3

0300040

Łubin biały

0,05

0300990

Pozostałe (2)

0,3

0400000

NASIONA I OWOCE OLEISTE

0,07 (*1)

0,02 (*1)

(+)

0401000

Nasiona oleiste

0401010

Siemię lniane

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401020

Orzeszki ziemne/Orzechy arachidowe

0,01 (*1)

0,2

0,04

0,02 (*1)

0401030

Nasiona maku

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401040

Ziarna sezamu

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401050

Ziarna słonecznika

0,05 (*1)

0,2

0,3

0,3

0401060

Ziarna rzepaku

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401070

Ziarna soi zwyczajnej

0,01 (*1)

0,05

0,2

0,05

0401080

Nasiona gorczycy

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401090

Nasiona bawełny

0,01 (*1)

0,2

0,3

0,02 (*1)

0401100

Nasiona dyni

0,01 (*1)

0,2

0,02 (*1)

0,02 (*1)

0401110

Nasiona krokoszu barwierskiego

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401120

Nasiona ogórecznika lekarskiego

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401130

Nasiona lnicznika siewnego

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401140

Nasiona konopi siewnych

0,01 (*1)

0,2

0,02 (*1)

0,02 (*1)

0401150

Rącznik pospolity

0,01 (*1)

0,2

0,2

0,02 (*1)

0401990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0,02 (*1)

0402000

Owoce oleiste

0,02 (*1)

0,02 (*1)

0402010

Oliwki do produkcji oliwy

0,2

0,5

0402020

Nasiona palm olejowych

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0402030

Owoce palm olejowych

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0402040

Puchowiec pięciopręcikowy/Drzewo kapokowe

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0402990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0500000

ZBOŻA

0,07 (*1)

0,02 (*1)

(+)

0,01 (*1)

0500010

Jęczmień

0,1

0,5

1

0500020

Gryka zwyczajna i pozostałe zboża rzekome

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0500030

Kukurydza

0,01 (*1)

0,02

0,02 (*1)

0500040

Proso zwyczajne

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0500050

Owies zwyczajny

0,1

0,3

1

0500060

Ryż siewny

0,01 (*1)

0,2

0,09

0500070

Żyto zwyczajne

0,08

0,05

0,2

0500080

Sorgo japońskie

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,5

0500090

Pszenica zwyczajna

0,08

0,05

0,2

0500990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

0600000

HERBATY, KAWA, NAPARY ZIOŁOWE, KAKAO I SZARAŃCZYN STRĄKOWY

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1) (+)

0610000

Herbaty

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0620000

Ziarna kawy

0,3

0,3

0630000

Napary ziołowe z

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0631000

| a) | kwiatów |
| --- | --- |

a)

0631010

Rumian szlachetny/Rumianek rzymski

0631020

Ketmia szczawiowa

0631030

Róża

0631040

Jaśmin

0631050

Lipa

0631990

Pozostałe (2)

0632000

| b) | liści i ziół |
| --- | --- |

b)

0632010

Truskawka

0632020

Aspalat prosty

0632030

Ostrokrzew paragwajski

0632990

Pozostałe (2)

0633000

| c) | korzeni |
| --- | --- |

c)

0633010

Kozłek lekarski

0633020

Żeń-szeń

0633990

Pozostałe (2)

0639000

| d) | wszelkich pozostałych części rośliny |
| --- | --- |

d)

0640000

Ziarna kakaowe

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0650000

Szarańczyn strąkowy/Chleb świętojański

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0700000

CHMIEL

150

20

0,05 (*1)

10 (+)

15

0,05 (*1)

0800000

PRZYPRAWY

(+)

0810000

Przyprawy nasienne

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0810010

Anyż/Anyżek/Biedrzeniec anyż

0810020

Kminek czarny/Czarny kmin

0810030

Seler

0810040

Kolendra siewna

0810050

Kmin rzymski

0810060

Koper ogrodowy

0810070

Koper włoski/Fenkuł włoski

0810080

Kozieradka pospolita

0810090

Gałka muszkatołowa

0810990

Pozostałe (2)

0820000

Przyprawy owocowe

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0820010

Ziele angielskie/pieprz angielski

0,03

0820020

Pieprz syczuański

0,03

0820030

Kminek zwyczajny

0,03

0820040

Kardamon malabarski

2

0820050

Jagody jałowca

0,03

0820060

Ziarna pieprzu (czarnego, zielonego i białego)

0,03

0820070

Wanilia

0,03

0820080

Tamarynd

0,03

0820990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0830000

Przyprawy korowe

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0830010

Cynamon

0830990

Pozostałe (2)

0840000

Przyprawy korzeniowe lub kłączowe

0840010

Lukrecja

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0840020

Imbir lekarski (10)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0840030

Kurkuma

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0840040

Chrzan pospolity (11)

(+)

0840990

Pozostałe (2)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0850000

Przyprawy pączkowe

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0850010

Goździki

0850020

Kapary

0850990

Pozostałe (2)

0860000

Przyprawy ze słupków kwiatowych

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0860010

Szafran

0860990

Pozostałe (2)

0870000

Przyprawy z osnówki nasiona

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,1 (*1)

0,05 (*1)

0870010

Kwiat muszkatołowy

0870990

Pozostałe (2)

0900000

ROŚLINY CUKRODAJNE

0,03 (*1)

0,01 (*1)

(+)

0,01 (*1)

0900010

Korzenie buraka cukrowego

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,2

0900020

Trzcina cukrowa

0,01 (*1)

0,05

0,02 (*1)

0900030

Cykoria podróżnik, korzenie

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,08

0900990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02 (*1)

1000000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE

(+)

(+)

1010000

Towary z

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05

1011000

| a) | świń |
| --- | --- |

a)

0,03 (*1)

1011010

Mięśnie

0,15

1011020

Tłuszcz

3

1011030

Wątroba

0,05

1011040

Nerka

0,2

1011050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

3

1011990

Pozostałe (2)

0,01 (*1)

1012000

| b) | bydła |
| --- | --- |

b)

1012010

Mięśnie

0,09

0,02

1012020

Tłuszcz

0,06

3

1012030

Wątroba

0,09

0,05

1012040

Nerka

0,09

0,2

1012050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,09

3

1012990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

1013000

| c) | owiec |
| --- | --- |

c)

1013010

Mięśnie

0,09

0,02

1013020

Tłuszcz

0,06

3

1013030

Wątroba

0,09

0,05

1013040

Nerka

0,09

0,2

1013050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,09

3

1013990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

1014000

| d) | kóz |
| --- | --- |

d)

1014010

Mięśnie

0,09

0,15

1014020

Tłuszcz

0,06

3

1014030

Wątroba

0,09

0,05

1014040

Nerka

0,09

0,2

1014050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,09

3

1014990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

1015000

| e) | koniowatych |
| --- | --- |

e)

1015010

Mięśnie

0,09

0,02

1015020

Tłuszcz

0,06

3

1015030

Wątroba

0,09

0,05

1015040

Nerka

0,09

0,2

1015050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,09

3

1015990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

1016000

| f) | drobiu |
| --- | --- |

f)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

1016010

Mięśnie

1016020

Tłuszcz

1016030

Wątroba

1016040

Nerka

1016050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1016990

Pozostałe (2)

1017000

| g) | pozostałych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych |
| --- | --- |

g)

1017010

Mięśnie

0,09

0,02

1017020

Tłuszcz

0,06

3

1017030

Wątroba

0,09

0,05

1017040

Nerka

0,09

0,2

1017050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,09

3

1017990

Pozostałe (2)

0,03 (*1)

0,01 (*1)

1020000

Mleko

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,01 (*1)

0,02

0,01 (*1)

0,05

1020010

Bydło

1020020

Owce

1020030

Kozy

1020040

Konie

1020990

Pozostałe (2)

1030000

Jaja ptasie

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,05

1030010

Kury

1030020

Kaczki

1030030

Gęsi

1030040

Przepiórki

1030990

Pozostałe (2)

1040000

Miód i pozostałe produkty pszczele (7)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

0,05 (*1)

1050000

Płazy i gady

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,05

1060000

Bezkręgowe zwierzęta lądowe

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,05

1070000

Dzikie kręgowe zwierzęta lądowe

0,03 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,01 (*1)

0,05 (*1)

0,05

1100000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO – RYBY, PRODUKTY RYBNE I POZOSTAŁE MORSKIE I SŁODKOWODNE PRODUKTY SPOŻYWCZE (8)

1200000

PRODUKTY LUB CZĘŚCI PRODUKTÓW UŻYWANE WYŁĄCZNIE DO PRODUKCJI PASZ (8)

1300000

PRZETWORZONE PRODUKTY SPOŻYWCZE (9)

| (F) | = | rozpuszczalny w tłuszczach |
| --- | --- | --- |

(F)

=

rozpuszczalny w tłuszczach

Kaptan (suma kaptanu i THPI wyrażona jako kaptan) (R)

| (R) | = | Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:
  kod 1000000 oprócz 1040000 : suma THPI, 3-OH THPI i 5-OH THPI, wyrażona jako kaptan; kod 0151020 : kaptan |
| --- | --- | --- |

(R)

=

Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:

kod 1000000 oprócz 1040000 : suma THPI, 3-OH THPI i 5-OH THPI, wyrażona jako kaptan; kod 0151020 : kaptan

Krezoksym metylu (R)

| (R) | = | Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:
  Krezoksym metylu – kod 1000000 oprócz 1040000 : krezoksym metylu (BF-490-9, wyrażony jako związek macierzysty)
  Metabolit BF 490-9 = kwas 2-[2-(4-hydroksy-2-metylofenoksymetylo)fenylo]-2-metoksy-iminooctowy |
| --- | --- | --- |

(R)

=

Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:

Krezoksym metylu – kod 1000000 oprócz 1040000 : krezoksym metylu (BF-490-9, wyrażony jako związek macierzysty)

Metabolit BF 490-9 = kwas 2-[2-(4-hydroksy-2-metylofenoksymetylo)fenylo]-2-metoksy-iminooctowy

Lambda-cyhalotryna (obejmuje gamma-cyhalotrynę) (suma izomerów R,S i S,R) (F)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0110000 | Owoce cytrusowe |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0110000

Owoce cytrusowe

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0120000 | Orzechy z drzew orzechowych |
| --- | --- | --- |
| 0130000 | Owoce ziarnkowe |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0120000

Orzechy z drzew orzechowych

0130000

Owoce ziarnkowe

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0140010 | Morele |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0140010

Morele

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0140020 | Czereśnie |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0140020

Czereśnie

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0140030 | Brzoskwinie |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0140030

Brzoskwinie

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0140040 | Śliwki |
| --- | --- | --- |
| 0140990 | Pozostałe (2) |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0140040

Śliwki

0140990

Pozostałe (2)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia i XI) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0150000 | Owoce jagodowe i drobne owoce |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia i XI) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0150000

Owoce jagodowe i drobne owoce

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0151000 | a) | winogrona |
| --- | --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0151000

a)

0152000

| b) | truskawki |
| --- | --- |

b)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości, stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0153000 | c) | owoce leśne |
| --- | --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości, stabilności przy przechowywaniu oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0153000

c)

0154000

| d) | pozostałe drobne owoce i jagody |
| --- | --- |

d)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0161000 | a) | jadalną skórką |
| --- | --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0161000

a)

0162000

| b) | niejadalną skórką, małe |
| --- | --- |

b)

0163010

Awokado

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0163020 | Banany |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0163020

Banany

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0163030 | Mango |
| --- | --- | --- |
| 0163040 | Papaja |
| 0163050 | Granaty/Jabłka granatu |
| 0163060 | Czerymoja |
| 0163070 | Gujawa/Gruszla |
| 0163080 | Ananasy |
| 0163090 | Owoce chlebowca |
| 0163100 | Owoce duriana właściwego |
| 0163110 | Owoce flaszowca miękkociernistego/Owoce guanabany |
| 0163990 | Pozostałe (2) |
| 0210000 | Warzywa korzeniowe i bulwiaste |
| 0220010 | Czosnek |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0163030

Mango

0163040

Papaja

0163050

Granaty/Jabłka granatu

0163060

Czerymoja

0163070

Gujawa/Gruszla

0163080

Ananasy

0163090

Owoce chlebowca

0163100

Owoce duriana właściwego

0163110

Owoce flaszowca miękkociernistego/Owoce guanabany

0163990

Pozostałe (2)

0210000

Warzywa korzeniowe i bulwiaste

0220010

Czosnek

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0220020 | Cebula |
| --- | --- | --- |
| 0220030 | Szalotka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0220020

Cebula

0220030

Szalotka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0220040 | Dymka/Cebula szczypiorowa i cebula siedmiolatka |
| --- | --- | --- |
| 0220990 | Pozostałe (2) |
| 0231000 | a) | Solanaceae i Malvaceae |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0220040

Dymka/Cebula szczypiorowa i cebula siedmiolatka

0220990

Pozostałe (2)

0231000

a)

0232000

| b) | dyniowate z jadalną skórką |
| --- | --- |

b)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0232010 | Ogórki |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0232010

Ogórki

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0232020 | Korniszony |
| --- | --- | --- |
| 0232030 | Cukinie |
| 0232990 | Pozostałe (2) |
| 0233000 | c) | dyniowate z niejadalną skórką |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0232020

Korniszony

0232030

Cukinie

0232990

Pozostałe (2)

0233000

c)

0234000

| d) | kukurydza cukrowa |
| --- | --- |

d)

0239000

| e) | pozostałe warzywa owocowe |
| --- | --- |

e)

0241000

| a) | kapustne kwitnące |
| --- | --- |

a)

0242000

| b) | kapustne głowiaste |
| --- | --- |

b)

0243000

| c) | kapustne liściowe |
| --- | --- |

c)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0243010 | Kapusta pekińska/Kapusta petsai |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0243010

Kapusta pekińska/Kapusta petsai

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0243020 | Jarmuż |
| --- | --- | --- |
| 0243990 | Pozostałe (2) |
| 0244000 | d) | kalarepa |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0243020

Jarmuż

0243990

Pozostałe (2)

0244000

d)

0251010

Roszpunka warzywna

0251020

Sałaty

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0251030 | Endywia o liściach szerokich |
| --- | --- | --- |
| 0251040 | Rzeżucha i inne kiełki i pędy |
| 0251050 | Gorczycznik wiosenny |
| 0251060 | Rokietta siewna/rukola |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0251030

Endywia o liściach szerokich

0251040

Rzeżucha i inne kiełki i pędy

0251050

Gorczycznik wiosenny

0251060

Rokietta siewna/rukola

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0251070 | Gorczyca sarepska |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0251070

Gorczyca sarepska

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0251080 | Warzywa o młodych/drobnych liściach (w tym gatunki warzyw kapustnych) |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0251080

Warzywa o młodych/drobnych liściach (w tym gatunki warzyw kapustnych)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0251990 | Pozostałe (2) |
| --- | --- | --- |
| 0252000 | b) | szpinak i podobne liście |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0251990

Pozostałe (2)

0252000

b)

0253000

| c) | liście winorośli lub podobne gatunki |
| --- | --- |

c)

0254000

| d) | rukiew wodna |
| --- | --- |

d)

0255000

| e) | cykoria warzywna/cykoria liściasta/cykoria brukselska |
| --- | --- |

e)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0256000 | f) | zioła, kwiaty jadalne |
| --- | --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0256000

f)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0260000 | Warzywa strączkowe |
| --- | --- | --- |
| 0270010 | Szparagi |
| 0270020 | Karczochy hiszpańskie |
| 0270030 | Seler |
| 0270040 | Fenkuł włoski/Koper włoski |
| 0270050 | Karczochy zwyczajne |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0260000

Warzywa strączkowe

0270010

Szparagi

0270020

Karczochy hiszpańskie

0270030

Seler

0270040

Fenkuł włoski/Koper włoski

0270050

Karczochy zwyczajne

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0270060 | Pory |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0270060

Pory

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0270070 | Rabarbar |
| --- | --- | --- |
| 0270080 | Pędy bambusa |
| 0270090 | Rdzenie palmowe |
| 0270990 | Pozostałe (2) |
| 0280000 | Grzyby, mchy i porosty |
| 0290000 | Algi i organizmy prokariotyczne |
| 0300000 | JADALNE NASIONA ROŚLIN STRĄCZKOWYCH |
| 0400000 | NASIONA I OWOCE OLEISTE |
| 0500010 | Jęczmień |
| 0500020 | Gryka zwyczajna i pozostałe zboża rzekome |
| 0500030 | Kukurydza |
| 0500040 | Proso zwyczajne |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0270070

Rabarbar

0270080

Pędy bambusa

0270090

Rdzenie palmowe

0270990

Pozostałe (2)

0280000

Grzyby, mchy i porosty

0290000

Algi i organizmy prokariotyczne

0300000

JADALNE NASIONA ROŚLIN STRĄCZKOWYCH

0400000

NASIONA I OWOCE OLEISTE

0500010

Jęczmień

0500020

Gryka zwyczajna i pozostałe zboża rzekome

0500030

Kukurydza

0500040

Proso zwyczajne

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0500050 | Owies zwyczajny |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0500050

Owies zwyczajny

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0500060 | Ryż siewny |
| --- | --- | --- |
| 0500070 | Żyto zwyczajne |
| 0500080 | Sorgo japońskie |
| 0500090 | Pszenica zwyczajna |
| 0500990 | Pozostałe (2) |
| 0600000 | HERBATY, KAWA, NAPARY ZIOŁOWE, KAKAO I SZARAŃCZYN STRĄKOWY |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0500060

Ryż siewny

0500070

Żyto zwyczajne

0500080

Sorgo japońskie

0500090

Pszenica zwyczajna

0500990

Pozostałe (2)

0600000

HERBATY, KAWA, NAPARY ZIOŁOWE, KAKAO I SZARAŃCZYN STRĄKOWY

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości, metod analitycznych oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0700000 | CHMIEL |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące badań pozostałości, metod analitycznych oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0700000

CHMIEL

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metod analitycznych oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0800000 | PRZYPRAWY |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metod analitycznych oraz niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0800000

PRZYPRAWY

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  0900000 | ROŚLINY CUKRODAJNE |
| --- | --- | --- |
| 1000000 | PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE |
| 1010000 | Towary z |
| 1011000 | a) | świń |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

0900000

ROŚLINY CUKRODAJNE

1000000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE

1010000

Towary z

1011000

a)

1011010

Mięśnie

1011020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1011030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1011040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1011030

Wątroba

1011040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1011050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1011990 | Pozostałe (2) |
| 1012000 | b) | bydła |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1011050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1011990

Pozostałe (2)

1012000

b)

1012010

Mięśnie

1012020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1012030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1012040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1012030

Wątroba

1012040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1012050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1012990 | Pozostałe (2) |
| 1013000 | c) | owiec |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1012050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1012990

Pozostałe (2)

1013000

c)

1013010

Mięśnie

1013020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1013030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1013040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1013030

Wątroba

1013040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1013050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1013990 | Pozostałe (2) |
| 1014000 | d) | kóz |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1013050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1013990

Pozostałe (2)

1014000

d)

1014010

Mięśnie

1014020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1014030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1014040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1014030

Wątroba

1014040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1014050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1014990 | Pozostałe (2) |
| 1015000 | e) | koniowatych |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1014050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1014990

Pozostałe (2)

1015000

e)

1015010

Mięśnie

1015020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1015030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1015040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1015030

Wątroba

1015040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1015050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1015990 | Pozostałe (2) |
| 1016000 | f) | drobiu |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1015050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1015990

Pozostałe (2)

1016000

f)

1016010

Mięśnie

1016020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1016030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1016040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1016030

Wątroba

1016040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1016050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1016990 | Pozostałe (2) |
| 1017000 | g) | pozostałych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1016050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1016990

Pozostałe (2)

1017000

g)

1017010

Mięśnie

1017020

Tłuszcz

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1017030 | Wątroba |
| --- | --- | --- |
| 1017040 | Nerka |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji oraz dotyczące właściwości toksykologicznych niektórych innych metabolitów (związków Ia i XI) są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1017030

Wątroba

1017040

Nerka

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1017050 | Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki) |
| --- | --- | --- |
| 1017990 | Pozostałe (2) |
| 1020000 | Mleko |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące niektórych metabolitów (związków Ia, IV i gamma-laktonu) powstałych w warunkach sterylizacji są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 6 lipca 2020 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1017050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1017990

Pozostałe (2)

1020000

Mleko

Teflubenzuron (F)

| (+) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metod analitycznych odnoszących się do produktów pochodzenia zwierzęcego oraz badań metabolizmu u przeżuwaczy i drobiu są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 27 stycznia 2018 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.







  1000000 | PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE” |
| --- | --- | --- |

(+)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdził, że pewne informacje dotyczące metod analitycznych odnoszących się do produktów pochodzenia zwierzęcego oraz badań metabolizmu u przeżuwaczy i drobiu są niedostępne. Dokonując przeglądu NDP, Komisja uwzględni informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym, jeśli zostaną one przedłożone do dnia 27 stycznia 2018 r., lub, jeśli informacje te nie zostaną przedłożone w tym terminie, uwzględni ich brak.

1000000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE”

| b) | dodaje się kolumnę dotyczącą flutianilu w brzmieniu:
  „Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)








  Numer kodu | Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (2) | Flutianil |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| 0100000 | OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH | |
| 0110000 | Owoce cytrusowe | 0,01
   (*2) |
| 0110010 | Grejpfruty | |
| 0110020 | Pomarańcze | |
| 0110030 | Cytryny | |
| 0110040 | Limy/limonki | |
| 0110050 | Mandarynki | |
| 0110990 | Pozostałe (2) | |
| 0120000 | Orzechy z drzew orzechowych | 0,01
   (*2) |
| 0120010 | Migdały | |
| 0120020 | Orzechy brazylijskie | |
| 0120030 | Orzechy nerkowca | |
| 0120040 | Kasztany jadalne | |
| 0120050 | Orzechy kokosowe | |
| 0120060 | Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej | |
| 0120070 | Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej | |
| 0120080 | Orzechy pekan | |
| 0120090 | Orzeszki piniowe | |
| 0120100 | Orzeszki pistacjowe | |
| 0120110 | Orzechy włoskie | |
| 0120990 | Pozostałe (2) | |
| 0130000 | Owoce ziarnkowe | 0,01
   (*2) |
| 0130010 | Jabłka | |
| 0130020 | Gruszki | |
| 0130030 | Pigwy | |
| 0130040 | Owoce nieszpułki zwyczajnej | |
| 0130050 | Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego | |
| 0130990 | Pozostałe (2) | |
| 0140000 | Owoce pestkowe | 0,01
   (*2) |
| 0140010 | Morele | |
| 0140020 | Czereśnie | |
| 0140030 | Brzoskwinie | |
| 0140040 | Śliwki | |
| 0140990 | Pozostałe (2) | |
| 0150000 | Owoce jagodowe i drobne owoce | |
| 0151000 | a) | winogrona |

b)

dodaje się kolumnę dotyczącą flutianilu w brzmieniu:

„Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)

Numer kodu

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (2)

Flutianil

(1)

(2)

(3)

0100000

OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH

0110000

Owoce cytrusowe

0,01
   (*2)

0110010

Grejpfruty

0110020

Pomarańcze

0110030

Cytryny

0110040

Limy/limonki

0110050

Mandarynki

0110990

Pozostałe (2)

0120000

Orzechy z drzew orzechowych

0,01
   (*2)

0120010

Migdały

0120020

Orzechy brazylijskie

0120030

Orzechy nerkowca

0120040

Kasztany jadalne

0120050

Orzechy kokosowe

0120060

Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej

0120070

Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej

0120080

Orzechy pekan

0120090

Orzeszki piniowe

0120100

Orzeszki pistacjowe

0120110

Orzechy włoskie

0120990

Pozostałe (2)

0130000

Owoce ziarnkowe

0,01
   (*2)

0130010

Jabłka

0130020

Gruszki

0130030

Pigwy

0130040

Owoce nieszpułki zwyczajnej

0130050

Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego

0130990

Pozostałe (2)

0140000

Owoce pestkowe

0,01
   (*2)

0140010

Morele

0140020

Czereśnie

0140030

Brzoskwinie

0140040

Śliwki

0140990

Pozostałe (2)

0150000

Owoce jagodowe i drobne owoce

0151000

a)

0,15

0151010

Winogrona stołowe

0151020

Winogrona do produkcji wina

0152000

| b) | truskawki |
| --- | --- |

b)

0,01
   (*2)

0153000

| c) | owoce leśne |
| --- | --- |

c)

0,01
   (*2)

0153010

Jeżyny

0153020

Jeżyny popielice

0153030

Maliny (czerwone i żółte)

0153990

Pozostałe (2)

0154000

| d) | pozostałe drobne owoce i jagody |
| --- | --- |

d)

0,01
   (*2)

0154010

Borówki amerykańskie

0154020

Żurawiny

0154030

Porzeczki (czarne, czerwone i białe)

0154040

Agrest (zielony, czerwony i żółty)

0154050

Róża dzika

0154060

Morwy (czarne i białe)

0154070

Głóg włoski

0154080

Bez czarny

0154990

Pozostałe (2)

0160000

Owoce różne z

0,01
   (*2)

0161000

| a) | jadalną skórką |
| --- | --- |

a)

0161010

Daktyle

0161020

Figi

0161030

Oliwki stołowe

0161040

Kumkwat

0161050

Karambola

0161060

Szaron/Persymona/Kaki/Huma wschodnia

0161070

Czapetka kuminowa

0161990

Pozostałe (2)

0162000

| b) | niejadalną skórką, małe |
| --- | --- |

b)

0162010

Kiwi (zielone, czerwone, żółte)

0162020

Liczi chińskie/Śliwka chińska

0162030

Marakuja/Męczennica jadalna

0162040

Owoc opuncji figowej/Figa indyjska

0162050

Caimito

0162060

Owoc hebanowca wirginijskiego/Owoc hurmy wirginijskiej

0162990

Pozostałe (2)

0163000

| c) | niejadalną skórką, duże |
| --- | --- |

c)

0163010

Awokado

0163020

Banany

0163030

Mango

0163040

Papaja

0163050

Granaty/Jabłka granatu

0163060

Czerymoja

0163070

Gujawa/Gruszla

0163080

Ananasy

0163090

Owoce chlebowca

0163100

Owoce duriana właściwego

0163110

Owoce flaszowca miękkociernistego/Owoce guanabany

0163990

Pozostałe (2)

0200000

WARZYWA, ŚWIEŻE lub MROŻONE

0210000

Warzywa korzeniowe i bulwiaste

0,01
   (*2)

0211000

| a) | ziemniaki |
| --- | --- |

a)

0212000

| b) | tropikalne warzywa korzeniowe i bulwiaste |
| --- | --- |

b)

0212010

Maniok jadalny/Podpłomycz najużyteczniejszy

0212020

Kartofel słodki/Batat

0212030

Pochrzyn

0212040

Maranta trzcinowata

0212990

Pozostałe (2)

0213000

| c) | pozostałe warzywa korzeniowe i bulwiaste oprócz buraka cukrowego |
| --- | --- |

c)

0213010

Buraki

0213020

Marchew

0213030

Seler zwyczajny

0213040

Chrzan pospolity

0213050

Słonecznik bulwiasty

0213060

Pasternak

0213070

Korzeń pietruszki zwyczajnej

0213080

Rzodkiew zwyczajna

0213090

Kozibród porolistny/Salsefia

0213100

Brukiew/Karpiel

0213110

Rzepa biała/Rzepa jadalna

0213990

Pozostałe (2)

0220000

Warzywa cebulowe

0,01
   (*2)

0220010

Czosnek

0220020

Cebula

0220030

Szalotka

0220040

Dymka/Cebula szczypiorowa i cebula siedmiolatka

0220990

Pozostałe (2)

0230000

Warzywa owocowe

0,01
   (*2)

0231000

| a) | Solanaceae i Malvaceae |
| --- | --- |

a)

0231010

Pomidory

0231020

Papryka roczna

0231030

Oberżyny/Bakłażany

0231040

Piżmian jadalny/Ketmia jadalna/Okra

0231990

Pozostałe (2)

0232000

| b) | dyniowate z jadalną skórką |
| --- | --- |

b)

0232010

Ogórki

0232020

Korniszony

0232030

Cukinie

0232990

Pozostałe (2)

0233000

| c) | dyniowate z niejadalną skórką |
| --- | --- |

c)

0233010

Melony

0233020

Dynie olbrzymie

0233030

Arbuzy

0233990

Pozostałe (2)

0234000

| d) | kukurydza cukrowa |
| --- | --- |

d)

0239000

| e) | pozostałe warzywa owocowe |
| --- | --- |

e)

0240000

Warzywa kapustne (oprócz korzeni warzyw kapustnych oraz oprócz kapustnych o młodych/drobnych liściach)

0,01
   (*2)

0241000

| a) | kapustne kwitnące |
| --- | --- |

a)

0241010

Brokuły

0241020

Kalafiory

0241990

Pozostałe (2)

0242000

| b) | kapustne głowiaste |
| --- | --- |

b)

0242010

Brukselka/Kapusta brukselska

0242020

Kapusta głowiasta

0242990

Pozostałe (2)

0243000

| c) | kapustne liściowe |
| --- | --- |

c)

0243010

Kapusta pekińska/Kapusta petsai

0243020

Jarmuż

0243990

Pozostałe (2)

0244000

| d) | kalarepa |
| --- | --- |

d)

0250000

Warzywa liściowe, zioła, kwiaty jadalne

0251000

| a) | sałaty i warzywa sałatowe |
| --- | --- |

a)

0,01
   (*2)

0251010

Roszpunka warzywna

0251020

Sałaty

0251030

Endywia o liściach szerokich

0251040

Rzeżucha i inne kiełki i pędy

0251050

Gorczycznik wiosenny

0251060

Rokietta siewna/rukola

0251070

Gorczyca sarepska

0251080

Warzywa o młodych/drobnych liściach (w tym gatunki warzyw kapustnych)

0251990

Pozostałe (2)

0252000

| b) | szpinak i podobne liście |
| --- | --- |

b)

0,01
   (*2)

0252010

Szpinak

0252020

Portulaka pospolita

0252030

Boćwina

0252990

Pozostałe (2)

0253000

| c) | liście winorośli lub podobne gatunki |
| --- | --- |

c)

0,01
   (*2)

0254000

| d) | rukiew wodna |
| --- | --- |

d)

0,01
   (*2)

0255000

| e) | cykoria warzywna/cykoria liściasta/cykoria brukselska |
| --- | --- |

e)

0,01
   (*2)

0256000

| f) | zioła, kwiaty jadalne |
| --- | --- |

f)

0,02
   (*2)

0256010

Trybula

0256020

Szczypiorek

0256030

Liście selera

0256040

Pietruszka – nać

0256050

Szałwia lekarska

0256060

Rozmaryn lekarski

0256070

Tymianek pospolity/Macierzanka tymianek

0256080

Bazylia pospolita i kwiaty jadalne

0256090

Liście laurowe/Wawrzyn szlachetny/Laur szlachetny

0256100

Estragon

0256990

Pozostałe (2)

0260000

Warzywa strączkowe

0,01
   (*2)

0260010

Fasola (w strąkach)

0260020

Fasola (bez strąków)

0260030

Groch (w strąkach)

0260040

Groch (bez strąków)

0260050

Soczewica

0260990

Pozostałe (2)

0270000

Warzywa łodygowe

0,01
   (*2)

0270010

Szparagi

0270020

Karczochy hiszpańskie

0270030

Seler

0270040

Fenkuł włoski/Koper włoski

0270050

Karczochy zwyczajne

0270060

Pory

0270070

Rabarbar

0270080

Pędy bambusa

0270090

Rdzenie palmowe

0270990

Pozostałe (2)

0280000

Grzyby, mchy i porosty

0,01
   (*2)

0280010

Grzyby uprawne

0280020

Grzyby dzikie

0280990

Mchy i porosty

0290000

Algi i organizmy prokariotyczne

0,01
   (*2)

0300000

JADALNE NASIONA ROŚLIN STRĄCZKOWYCH

0,01
   (*2)

0300010

Fasola

0300020

Soczewica

0300030

Groch

0300040

Łubin biały

0300990

Pozostałe (2)

0400000

NASIONA I OWOCE OLEISTE

0,01
   (*2)

0401000

Nasiona oleiste

0401010

Siemię lniane

0401020

Orzeszki ziemne/Orzechy arachidowe

0401030

Nasiona maku

0401040

Ziarna sezamu

0401050

Ziarna słonecznika

0401060

Ziarna rzepaku

0401070

Ziarna soi zwyczajnej

0401080

Nasiona gorczycy

0401090

Nasiona bawełny

0401100

Nasiona dyni

0401110

Nasiona krokoszu barwierskiego

0401120

Nasiona ogórecznika lekarskiego

0401130

Nasiona lnicznika siewnego

0401140

Nasiona konopi siewnych

0401150

Rącznik pospolity

0401990

Pozostałe (2)

0402000

Owoce oleiste

0402010

Oliwki do produkcji oliwy

0402020

Nasiona palm olejowych

0402030

Owoce palm olejowych

0402040

Puchowiec pięciopręcikowy/Drzewo kapokowe

0402990

Pozostałe (2)

0500000

ZBOŻA

0,01
   (*2)

0500010

Jęczmień

0500020

Gryka zwyczajna i pozostałe zboża rzekome

0500030

Kukurydza

0500040

Proso zwyczajne

0500050

Owies zwyczajny

0500060

Ryż siewny

0500070

Żyto zwyczajne

0500080

Sorgo japońskie

0500090

Pszenica zwyczajna

0500990

Pozostałe (2)

0600000

HERBATY, KAWA, NAPARY ZIOŁOWE, KAKAO I SZARAŃCZYN STRĄKOWY

0,05
   (*2)

0610000

Herbaty

0620000

Ziarna kawy

0630000

Napary ziołowe z

0631000

| a) | kwiatów |
| --- | --- |

a)

0631010

Rumian szlachetny/Rumianek rzymski

0631020

Ketmia szczawiowa

0631030

Róża

0631040

Jaśmin

0631050

Lipa

0631990

Pozostałe (2)

0632000

| b) | liści i ziół |
| --- | --- |

b)

0632010

Truskawka

0632020

Aspalat prosty

0632030

Ostrokrzew paragwajski

0632990

Pozostałe (2)

0633000

| c) | korzeni |
| --- | --- |

c)

0633010

Kozłek lekarski

0633020

Żeń-szeń

0633990

Pozostałe (2)

0639000

| d) | wszelkich pozostałych części rośliny |
| --- | --- |

d)

0640000

Ziarna kakaowe

0650000

Szarańczyn strąkowy/Chleb świętojański

0700000

CHMIEL

0,05
   (*2)

0800000

PRZYPRAWY

0810000

Przyprawy nasienne

0,05
   (*2)

0810010

Anyż/Anyżek/Biedrzeniec anyż

0810020

Kminek czarny/Czarny kmin

0810030

Seler

0810040

Kolendra siewna

0810050

Kmin rzymski

0810060

Koper ogrodowy

0810070

Koper włoski/Fenkuł włoski

0810080

Kozieradka pospolita

0810090

Gałka muszkatołowa

0810990

Pozostałe (2)

0820000

Przyprawy owocowe

0,05
   (*2)

0820010

Ziele angielskie/pieprz angielski

0820020

Pieprz syczuański

0820030

Kminek zwyczajny

0820040

Kardamon malabarski

0820050

Jagody jałowca

0820060

Ziarna pieprzu (czarnego, zielonego i białego)

0820070

Wanilia

0820080

Tamarynd

0820990

Pozostałe (2)

0830000

Przyprawy korowe

0,05
   (*2)

0830010

Cynamon

0830990

Pozostałe (2)

0840000

Przyprawy korzeniowe lub kłączowe

0840010

Lukrecja

0,05
   (*2)

0840020

Imbir lekarski (10)

0,05
   (*2)

0840030

Kurkuma

0,05
   (*2)

0840040

Chrzan pospolity (11)

0840990

Pozostałe (2)

0,05
   (*2)

0850000

Przyprawy pączkowe

0,05
   (*2)

0850010

Goździki

0850020

Kapary

0850990

Pozostałe (2)

0860000

Przyprawy ze słupków kwiatowych

0,05
   (*2)

0860010

Szafran

0860990

Pozostałe (2)

0870000

Przyprawy z osnówki nasiona

0,05
   (*2)

0870010

Kwiat muszkatołowy

0870990

Pozostałe (2)

0900000

ROŚLINY CUKRODAJNE

0,01
   (*2)

0900010

Korzenie buraka cukrowego

0900020

Trzcina cukrowa

0900030

Cykoria podróżnik, korzenie

0900990

Pozostałe (2)

1000000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE

1010000

Towary z

0,01
   (*2)

1011000

| a) | świń |
| --- | --- |

a)

1011010

Mięśnie

1011020

Tłuszcz

1011030

Wątroba

1011040

Nerka

1011050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1011990

Pozostałe (2)

1012000

| b) | bydła |
| --- | --- |

b)

1012010

Mięśnie

1012020

Tłuszcz

1012030

Wątroba

1012040

Nerka

1012050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1012990

Pozostałe (2)

1013000

| c) | owiec |
| --- | --- |

c)

1013010

Mięśnie

1013020

Tłuszcz

1013030

Wątroba

1013040

Nerka

1013050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1013990

Pozostałe (2)

1014000

| d) | kóz |
| --- | --- |

d)

1014010

Mięśnie

1014020

Tłuszcz

1014030

Wątroba

1014040

Nerka

1014050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1014990

Pozostałe (2)

1015000

| e) | koniowatych |
| --- | --- |

e)

1015010

Mięśnie

1015020

Tłuszcz

1015030

Wątroba

1015040

Nerka

1015050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1015990

Pozostałe (2)

1016000

| f) | drobiu |
| --- | --- |

f)

1016010

Mięśnie

1016020

Tłuszcz

1016030

Wątroba

1016040

Nerka

1016050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1016990

Pozostałe (2)

1017000

| g) | pozostałych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych |
| --- | --- |

g)

1017010

Mięśnie

1017020

Tłuszcz

1017030

Wątroba

1017040

Nerka

1017050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

1017990

Pozostałe (2)

1020000

Mleko

0,01
   (*2)

1020010

Bydło

1020020

Owce

1020030

Kozy

1020040

Konie

1020990

Pozostałe (2)

1030000

Jaja ptasie

0,01
   (*2)

1030010

Kury

1030020

Kaczki

1030030

Gęsi

1030040

Przepiórki

1030990

Pozostałe (2)

1040000

Miód i pozostałe produkty pszczele (7)

0,05
   (*2)

1050000

Płazy i gady

0,01
   (*2)

1060000

Bezkręgowe zwierzęta lądowe

0,01
   (*2)

1070000

Dzikie kręgowe zwierzęta lądowe

0,01
   (*2)

1100000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO – RYBY, PRODUKTY RYBNE I POZOSTAŁE MORSKIE I SŁODKOWODNE PRODUKTY SPOŻYWCZE (8)

1200000

PRODUKTY LUB CZĘŚCI PRODUKTÓW UŻYWANE WYŁĄCZNIE DO PRODUKCJI PASZ (8)

1300000

PRZETWORZONE PRODUKTY SPOŻYWCZE (9)

| 2) | w części A załącznika III kolumny dotyczące aminopyralidu, mandipropamidu, spiromesifenu, spirotetramatu i tetrakonazolu otrzymują brzmienie:
  „Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)












  Numer kodu | Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (3) | Aminopyralid | Mandipropamid | Spiromesifen | Spirotetramat i jego cztery metabolity: BYI08330-enol, BYI08330-ketohydroksy, BYI08330-monohydroksy i BYI08330 enol-glukozyd wyrażone jako spirotetramat (R) | Tetrakonazol (F) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) |
| 0100000 | OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH | 0,01 (*3) | | | | |
| 0110000 | Owoce cytrusowe | | 0,01 (*3) | 0,02 (*3) | 1 | 0,02 (*3) |
| 0110010 | Grejpfruty | | | | | |
| 0110020 | Pomarańcze | | | | | |
| 0110030 | Cytryny | | | | | |
| 0110040 | Limy/limonki | | | | | |
| 0110050 | Mandarynki | | | | | |
| 0110990 | Pozostałe (2) | | | | | |
| 0120000 | Orzechy z drzew orzechowych | | 0,01 (*3) | 0,02 (*3) | 0,5 | 0,02 (*3) |
| 0120010 | Migdały | | | | | |
| 0120020 | Orzechy brazylijskie | | | | | |
| 0120030 | Orzechy nerkowca | | | | | |
| 0120040 | Kasztany jadalne | | | | | |
| 0120050 | Orzechy kokosowe | | | | | |
| 0120060 | Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej | | | | | |
| 0120070 | Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej | | | | | |
| 0120080 | Orzechy pekan | | | | | |
| 0120090 | Orzeszki piniowe | | | | | |
| 0120100 | Orzeszki pistacjowe | | | | | |
| 0120110 | Orzechy włoskie | | | | | |
| 0120990 | Pozostałe (2) | | | | | |
| 0130000 | Owoce ziarnkowe | | 0,01 (*3) | 0,02 (*3) | 1 | 0,3 |
| 0130010 | Jabłka | | | | | |
| 0130020 | Gruszki | | | | | |
| 0130030 | Pigwy | | | | | |
| 0130040 | Owoce nieszpułki zwyczajnej | | | | | |
| 0130050 | Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego | | | | | |
| 0130990 | Pozostałe (2) | | | | | |
| 0140000 | Owoce pestkowe | | 0,01 (*3) | 0,02 (*3) | 3 | |
| 0140010 | Morele | | | | | 0,1 |
| 0140020 | Czereśnie | | | | | 0,02 (*3) |
| 0140030 | Brzoskwinie | | | | | 0,1 |
| 0140040 | Śliwki | | | | | 0,05 |
| 0140990 | Pozostałe (2) | | | | | 0,02 (*3) |
| 0150000 | Owoce jagodowe i drobne owoce | | | | | |
| 0151000 | a) | winogrona |

2)

w części A załącznika III kolumny dotyczące aminopyralidu, mandipropamidu, spiromesifenu, spirotetramatu i tetrakonazolu otrzymują brzmienie:

„Pozostałości pestycydów i najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (mg/kg)

Numer kodu

Grupy i przykłady poszczególnych produktów, do których odnoszą się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) (3)

Aminopyralid

Mandipropamid

Spiromesifen

Spirotetramat i jego cztery metabolity: BYI08330-enol, BYI08330-ketohydroksy, BYI08330-monohydroksy i BYI08330 enol-glukozyd wyrażone jako spirotetramat (R)

Tetrakonazol (F)

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

0100000

OWOCE, ŚWIEŻE lub MROŻONE; ORZECHY Z DRZEW ORZECHOWYCH

0,01 (*3)

0110000

Owoce cytrusowe

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1

0,02 (*3)

0110010

Grejpfruty

0110020

Pomarańcze

0110030

Cytryny

0110040

Limy/limonki

0110050

Mandarynki

0110990

Pozostałe (2)

0120000

Orzechy z drzew orzechowych

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,5

0,02 (*3)

0120010

Migdały

0120020

Orzechy brazylijskie

0120030

Orzechy nerkowca

0120040

Kasztany jadalne

0120050

Orzechy kokosowe

0120060

Orzechy laskowe/Orzechy leszczyny pospolitej

0120070

Orzechy makadamiowe/Orzechy makadamii trójlistnej

0120080

Orzechy pekan

0120090

Orzeszki piniowe

0120100

Orzeszki pistacjowe

0120110

Orzechy włoskie

0120990

Pozostałe (2)

0130000

Owoce ziarnkowe

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1

0,3

0130010

Jabłka

0130020

Gruszki

0130030

Pigwy

0130040

Owoce nieszpułki zwyczajnej

0130050

Owoc nieśplika japońskiego/Owoc miszpelnika japońskiego

0130990

Pozostałe (2)

0140000

Owoce pestkowe

0,01 (*3)

0,02 (*3)

3

0140010

Morele

0,1

0140020

Czereśnie

0,02 (*3)

0140030

Brzoskwinie

0,1

0140040

Śliwki

0,05

0140990

Pozostałe (2)

0,02 (*3)

0150000

Owoce jagodowe i drobne owoce

0151000

a)

2

0,02 (*3)

2

0,5

0151010

Winogrona stołowe

0151020

Winogrona do produkcji wina

0152000

| b) | truskawki |
| --- | --- |

b)

0,01 (*3)

1

0,4

0,2

0153000

| c) | owoce leśne |
| --- | --- |

c)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,2

0153010

Jeżyny

0153020

Jeżyny popielice

0153030

Maliny (czerwone i żółte)

0153990

Pozostałe (2)

0154000

| d) | pozostałe drobne owoce i jagody |
| --- | --- |

d)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,7

0,2

0154010

Borówki amerykańskie

0154020

Żurawiny

0154030

Porzeczki (czarne, czerwone i białe)

0154040

Agrest (zielony, czerwony i żółty)

0154050

Róża dzika

0154060

Morwy (czarne i białe)

0154070

Głóg włoski

0154080

Bez czarny

0154990

Pozostałe (2)

0160000

Owoce różne z

0,01 (*3)

0161000

| a) | jadalną skórką |
| --- | --- |

a)

0,02 (*3)

0161010

Daktyle

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0161020

Figi

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0161030

Oliwki stołowe

4

0,02 (*3)

0161040

Kumkwat

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0161050

Karambola

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0161060

Szaron/Persymona/Kaki/Huma wschodnia

0,3

0,09

0161070

Czapetka kuminowa

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0161990

Pozostałe (2)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0162000

| b) | niejadalną skórką, małe |
| --- | --- |

b)

0,02 (*3)

0162010

Kiwi (zielone, czerwone, żółte)

0,02 (*3)

4

0162020

Liczi chińskie/Śliwka chińska

0,02 (*3)

15

0162030

Marakuja/Męczennica jadalna

1

0,1 (*3)

0162040

Owoc opuncji figowej/Figa indyjska

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0162050

Caimito

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0162060

Owoc hebanowca wirginijskiego/Owoc hurmy wirginijskiej

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0162990

Pozostałe (2)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0163000

| c) | niejadalną skórką, duże |
| --- | --- |

c)

0,02 (*3)

0163010

Awokado

0,02 (*3)

0,7

0163020

Banany

0,02 (*3)

0,6

0163030

Mango

0,02 (*3)

0,3

0163040

Papaja

1

0,4

0163050

Granaty/Jabłka granatu

0,02 (*3)

0,5

0163060

Czerymoja

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0163070

Gujawa/Gruszla

0,02 (*3)

2

0163080

Ananasy

0,02 (*3)

0,3

0163090

Owoce chlebowca

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0163100

Owoce duriana właściwego

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0163110

Owoce flaszowca miękkociernistego/Owoce guanabany

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0163990

Pozostałe (2)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0200000

WARZYWA, ŚWIEŻE lub MROŻONE

0,01 (*3)

0210000

Warzywa korzeniowe i bulwiaste

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0211000

| a) | ziemniaki |
| --- | --- |

a)

0,01 (*3)

0,8

0212000

| b) | tropikalne warzywa korzeniowe i bulwiaste |
| --- | --- |

b)

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0212010

Maniok jadalny/Podpłomycz najużyteczniejszy

0212020

Kartofel słodki/Batat

0212030

Pochrzyn

0212040

Maranta trzcinowata

0212990

Pozostałe (2)

0213000

| c) | pozostałe warzywa korzeniowe i bulwiaste oprócz buraka cukrowego |
| --- | --- |

c)

0,1

0213010

Buraki

0,1

0213020

Marchew

0,01 (*3)

0213030

Seler zwyczajny

0,01 (*3)

0213040

Chrzan pospolity

0,01 (*3)

0213050

Słonecznik bulwiasty

0,01 (*3)

0213060

Pasternak

0,01 (*3)

0213070

Korzeń pietruszki zwyczajnej

0,01 (*3)

0213080

Rzodkiew zwyczajna

0,3

0213090

Kozibród porolistny/Salsefia

0,01 (*3)

0213100

Brukiew/Karpiel

0,01 (*3)

0213110

Rzepa biała/Rzepa jadalna

0,01 (*3)

0213990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0220000

Warzywa cebulowe

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0220010

Czosnek

0,01 (*3)

0,4

0220020

Cebula

0,1

0,4

0220030

Szalotka

0,01 (*3)

0,4

0220040

Dymka/Cebula szczypiorowa i cebula siedmiolatka

7

0,1 (*3)

0220990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0230000

Warzywa owocowe

0231000

| a) | Solanaceae i Malvaceae |
| --- | --- |

a)

0231010

Pomidory

3

1

2

0,1

0231020

Papryka roczna

1

0,5

2

0,1

0231030

Oberżyny/Bakłażany

1

0,5

2

0,02 (*3)

0231040

Piżmian jadalny/Ketmia jadalna/Okra

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1

0,02 (*3)

0231990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1

0,02 (*3)

0232000

| b) | dyniowate z jadalną skórką |
| --- | --- |

b)

0,2

0,2

0232010

Ogórki

0,2

0,3

0232020

Korniszony

0,1

0,3

0232030

Cukinie

0,2

0,3

0232990

Pozostałe (2)

0,1

0,02 (*3)

0233000

| c) | dyniowate z niejadalną skórką |
| --- | --- |

c)

0,3

0,2

0,05

0233010

Melony

0,5

0233020

Dynie olbrzymie

0,3

0233030

Arbuzy

0,3

0233990

Pozostałe (2)

0,3

0234000

| d) | kukurydza cukrowa |
| --- | --- |

d)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1,5

0,02 (*3)

0239000

| e) | pozostałe warzywa owocowe |
| --- | --- |

e)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0240000

Warzywa kapustne (oprócz korzeni warzyw kapustnych oraz oprócz kapustnych o młodych/drobnych liściach)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0241000

| a) | kapustne kwitnące |
| --- | --- |

a)

1

0241010

Brokuły

2

0241020

Kalafiory

0,3

0241990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0242000

| b) | kapustne głowiaste |
| --- | --- |

b)

0242010

Brukselka/Kapusta brukselska

0,2

0,3

0242020

Kapusta głowiasta

3

2

0242990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0243000

| c) | kapustne liściowe |
| --- | --- |

c)

25

7

0243010

Kapusta pekińska/Kapusta petsai

0243020

Jarmuż

0243990

Pozostałe (2)

0244000

| d) | kalarepa |
| --- | --- |

d)

0,01 (*3)

2

0250000

Warzywa liściowe, zioła, kwiaty jadalne

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0251000

| a) | sałaty i warzywa sałatowe |
| --- | --- |

a)

25

7

0251010

Roszpunka warzywna

0251020

Sałaty

0251030

Endywia o liściach szerokich

0251040

Rzeżucha i inne kiełki i pędy

0251050

Gorczycznik wiosenny

0251060

Rokietta siewna/rukola

0251070

Gorczyca sarepska

0251080

Warzywa o młodych/drobnych liściach (w tym gatunki warzyw kapustnych)

0251990

Pozostałe (2)

0252000

| b) | szpinak i podobne liście |
| --- | --- |

b)

25

7

0252010

Szpinak

0252020

Portulaka pospolita

0252030

Boćwina

0252990

Pozostałe (2)

0253000

| c) | liście winorośli lub podobne gatunki |
| --- | --- |

c)

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0254000

| d) | rukiew wodna |
| --- | --- |

d)

25

7

0255000

| e) | cykoria warzywna/cykoria liściasta/cykoria brukselska |
| --- | --- |

e)

0,15

0,1 (*3)

0256000

| f) | zioła, kwiaty jadalne |
| --- | --- |

f)

10

4

0256010

Trybula

0256020

Szczypiorek

0256030

Liście selera

0256040

Pietruszka – nać

0256050

Szałwia lekarska

0256060

Rozmaryn lekarski

0256070

Tymianek pospolity/Macierzanka tymianek

0256080

Bazylia pospolita i kwiaty jadalne

0256090

Liście laurowe/Wawrzyn szlachetny/Laur szlachetny

0256100

Estragon

0256990

Pozostałe (2)

0260000

Warzywa strączkowe

1,5

0,02 (*3)

0260010

Fasola (w strąkach)

0,01 (*3)

1

0260020

Fasola (bez strąków)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0260030

Groch (w strąkach)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0260040

Groch (bez strąków)

0,3

0,02 (*3)

0260050

Soczewica

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0260990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0270000

Warzywa łodygowe

0,02 (*3)

0270010

Szparagi

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0270020

Karczochy hiszpańskie

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0270030

Seler

20

4

0,05

0270040

Fenkuł włoski/Koper włoski

0,01 (*3)

4

0,02 (*3)

0270050

Karczochy zwyczajne

0,3

1

0,2

0270060

Pory

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0270070

Rabarbar

0,01 (*3)

4

0,02 (*3)

0270080

Pędy bambusa

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0270090

Rdzenie palmowe

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0270990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0280000

Grzyby, mchy i porosty

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0280010

Grzyby uprawne

0280020

Grzyby dzikie

0280990

Mchy i porosty

0290000

Algi i organizmy prokariotyczne

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0300000

JADALNE NASIONA ROŚLIN STRĄCZKOWYCH

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

2

0,02 (*3)

0300010

Fasola

0300020

Soczewica

0300030

Groch

0300040

Łubin biały

0300990

Pozostałe (2)

0400000

NASIONA I OWOCE OLEISTE

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0401000

Nasiona oleiste

0401010

Siemię lniane

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,15

0401020

Orzeszki ziemne/Orzechy arachidowe

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401030

Nasiona maku

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,15

0401040

Ziarna sezamu

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401050

Ziarna słonecznika

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401060

Ziarna rzepaku

0,03

0,1 (*3)

0,15

0401070

Ziarna soi zwyczajnej

0,01 (*3)

4

0,02 (*3)

0401080

Nasiona gorczycy

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401090

Nasiona bawełny

0,01 (*3)

0,4

0,02 (*3)

0401100

Nasiona dyni

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401110

Nasiona krokoszu barwierskiego

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401120

Nasiona ogórecznika lekarskiego

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401130

Nasiona lnicznika siewnego

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401140

Nasiona konopi siewnych

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401150

Rącznik pospolity

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0401990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0402000

Owoce oleiste

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0402010

Oliwki do produkcji oliwy

4

0402020

Nasiona palm olejowych

0,1 (*3)

0402030

Owoce palm olejowych

0,1 (*3)

0402040

Puchowiec pięciopręcikowy/Drzewo kapokowe

0,1 (*3)

0402990

Pozostałe (2)

0,1 (*3)

0500000

ZBOŻA

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0500010

Jęczmień

0,15

0,1

0500020

Gryka zwyczajna i pozostałe zboża rzekome

0,01 (*3)

0,05

0500030

Kukurydza

0,05

0,05

0500040

Proso zwyczajne

0,05

0,05

0500050

Owies zwyczajny

0,15

0,1

0500060

Ryż siewny

0,01 (*3)

0,05

0500070

Żyto zwyczajne

0,15

0,05

0500080

Sorgo japońskie

0,05

0,05

0500090

Pszenica zwyczajna

0,1

0,1

0500990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,05

0600000

HERBATY, KAWA, NAPARY ZIOŁOWE, KAKAO I SZARAŃCZYN STRĄKOWY

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0610000

Herbaty

0,02 (*3)

50

0620000

Ziarna kawy

0,02 (*3)

0,05

0630000

Napary ziołowe z

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0631000

| a) | kwiatów |
| --- | --- |

a)

0631010

Rumian szlachetny/Rumianek rzymski

0631020

Ketmia szczawiowa

0631030

Róża

0631040

Jaśmin

0631050

Lipa

0631990

Pozostałe (2)

0632000

| b) | liści i ziół |
| --- | --- |

b)

0632010

Truskawka

0632020

Aspalat prosty

0632030

Ostrokrzew paragwajski

0632990

Pozostałe (2)

0633000

| c) | korzeni |
| --- | --- |

c)

0633010

Kozłek lekarski

0633020

Żeń-szeń

0633990

Pozostałe (2)

0639000

| d) | wszelkich pozostałych części rośliny |
| --- | --- |

d)

0640000

Ziarna kakaowe

0,06

0,02 (*3)

0650000

Szarańczyn strąkowy/Chleb świętojański

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0700000

CHMIEL

0,02 (*3)

90

0,02 (*3)

15

0,02 (*3)

0800000

PRZYPRAWY

0810000

Przyprawy nasienne

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0810010

Anyż/Anyżek/Biedrzeniec anyż

0810020

Kminek czarny/Czarny kmin

0810030

Seler

0810040

Kolendra siewna

0810050

Kmin rzymski

0810060

Koper ogrodowy

0810070

Koper włoski/Fenkuł włoski

0810080

Kozieradka pospolita

0810090

Gałka muszkatołowa

0810990

Pozostałe (2)

0820000

Przyprawy owocowe

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0820010

Ziele angielskie/pieprz angielski

0,02 (*3)

0820020

Pieprz syczuański

0,02 (*3)

0820030

Kminek zwyczajny

0,02 (*3)

0820040

Kardamon malabarski

0,02 (*3)

0820050

Jagody jałowca

0,02 (*3)

0820060

Ziarna pieprzu (czarnego, zielonego i białego)

0,02 (*3)

0820070

Wanilia

0,02 (*3)

0820080

Tamarynd

0,02 (*3)

0820990

Pozostałe (2)

0,05

0830000

Przyprawy korowe

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0830010

Cynamon

0830990

Pozostałe (2)

0840000

Przyprawy korzeniowe lub kłączowe

0840010

Lukrecja

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0840020

Imbir lekarski (10)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0840030

Kurkuma

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0840040

Chrzan pospolity (11)

0840990

Pozostałe (2)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0850000

Przyprawy pączkowe

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0850010

Goździki

0850020

Kapary

0850990

Pozostałe (2)

0860000

Przyprawy ze słupków kwiatowych

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0860010

Szafran

0860990

Pozostałe (2)

0870000

Przyprawy z osnówki nasiona

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,02 (*3)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0870010

Kwiat muszkatołowy

0870990

Pozostałe (2)

0900000

ROŚLINY CUKRODAJNE

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0900010

Korzenie buraka cukrowego

0,1 (*3)

0,05

0900020

Trzcina cukrowa

0,1 (*3)

0,02 (*3)

0900030

Cykoria podróżnik, korzenie

0,1

0,05

0900990

Pozostałe (2)

0,1 (*3)

0,02 (*3)

1000000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO - ZWIERZĘTA LĄDOWE

0,01 (*3)

1010000

Towary z

0,02 (*3)

1011000

| a) | świń |
| --- | --- |

a)

1011010

Mięśnie

0,01 (*3)

0,05

0,05

1011020

Tłuszcz

0,02

0,01 (*3)

0,5

1011030

Wątroba

0,02

0,7

1

1011040

Nerka

0,3

0,7

0,2

1011050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,01 (*3)

0,7

0,05

1011990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,05

1012000

| b) | bydła |
| --- | --- |

b)

1012010

Mięśnie

0,1

0,05

0,05

1012020

Tłuszcz

0,1

0,01 (*3)

0,5

1012030

Wątroba

0,05

0,7

1

1012040

Nerka

1

0,7

0,2

1012050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,05

0,7

0,5

1012990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,05

1013000

| c) | owiec |
| --- | --- |

c)

1013010

Mięśnie

0,1

0,05

0,05

1013020

Tłuszcz

0,1

0,01 (*3)

0,5

1013030

Wątroba

0,05

0,7

1

1013040

Nerka

1

0,7

0,5

1013050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,05

0,7

0,5

1013990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,5

1014000

| d) | kóz |
| --- | --- |

d)

1014010

Mięśnie

0,1

0,05

0,5

1014020

Tłuszcz

0,1

0,01 (*3)

0,5

1014030

Wątroba

0,05

0,7

1

1014040

Nerka

1

0,7

0,5

1014050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,05

0,7

0,5

1014990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,5

1015000

| e) | koniowatych |
| --- | --- |

e)

1015010

Mięśnie

0,1

0,05

0,5

1015020

Tłuszcz

0,1

0,01 (*3)

0,5

1015030

Wątroba

0,05

0,7

1

1015040

Nerka

1

0,7

0,5

1015050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,05

0,7

0,5

1015990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,01 (*3)

0,5

1016000

| f) | drobiu |
| --- | --- |

f)

0,01 (*3)

1016010

Mięśnie

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1016020

Tłuszcz

0,02

0,2

1016030

Wątroba

0,02

1

1016040

Nerka

0,3

0,05

1016050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1016990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1017000

| g) | pozostałych zwierząt lądowych utrzymywanych w warunkach fermowych |
| --- | --- |

g)

0,5

1017010

Mięśnie

0,1

0,05

1017020

Tłuszcz

0,1

0,01 (*3)

1017030

Wątroba

0,05

0,7

1017040

Nerka

1

0,7

1017050

Podroby jadalne (inne niż wątroba i nerki)

0,05

0,7

1017990

Pozostałe (2)

0,01 (*3)

0,01 (*3)

1020000

Mleko

0,02

0,02 (*3)

0,005 (*3)

0,05

1020010

Bydło

1020020

Owce

1020030

Kozy

1020040

Konie

1020990

Pozostałe (2)

1030000

Jaja ptasie

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,01 (*3)

0,05

1030010

Kury

1030020

Kaczki

1030030

Gęsi

1030040

Przepiórki

1030990

Pozostałe (2)

1040000

Miód i pozostałe produkty pszczele (7)

0,05 (*3)

0,05 (*3)

0,05 (*3)

0,02 (*3)

1050000

Płazy i gady

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1060000

Bezkręgowe zwierzęta lądowe

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,01 (*3)

0,02 (*3)

1070000

Dzikie kręgowe zwierzęta lądowe

0,01 (*3)

0,02 (*3)

0,01 (*3)

0,5

1100000

PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO – RYBY, PRODUKTY RYBNE I POZOSTAŁE MORSKIE I SŁODKOWODNE PRODUKTY SPOŻYWCZE (8)

1200000

PRODUKTY LUB CZĘŚCI PRODUKTÓW UŻYWANE WYŁĄCZNIE DO PRODUKCJI PASZ (8)

1300000

PRZETWORZONE PRODUKTY SPOŻYWCZE (9)

| (F) | = | rozpuszczalny w tłuszczach |
| --- | --- | --- |

(F)

=

rozpuszczalny w tłuszczach

Spirotetramat i jego cztery metabolity: BYI08330-enol, BYI08330-ketohydroksy, BYI08330-monohydroksy i BYI08330 enol-glukozyd wyrażone jako spirotetramat (R)

| (R) | = | Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:
  Spirotetramat – kod 1000000 oprócz 1040000 : spirotetramat i jego metabolit BYI08330-enol wyrażone jako spirotetramat” |
| --- | --- | --- |

(R)

=

Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu:

Spirotetramat – kod 1000000 oprócz 1040000 : spirotetramat i jego metabolit BYI08330-enol wyrażone jako spirotetramat”

---

(*1)  Granica oznaczalności

(1)  Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.

(*2)  Granica oznaczalności

(2)  Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.”

(*3)  Granica oznaczalności

(3)  Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I.

---

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/65 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/65

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1016

z dnia 20 czerwca 2019 r.

w sprawie minimalnej ceny sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w trzydziestym siódmym częściowym zaproszeniu do składania ofert w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1240 z dnia 18 maja 2016 r. ustalające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania (2), w szczególności jego art. 32,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2080 (3) otwarto sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2080 (3) otwarto sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej.

| (2) | Na podstawie ofert otrzymanych w ramach trzydziestego siódmego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną cenę sprzedaży. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach trzydziestego siódmego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną cenę sprzedaży.

| (3) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla trzydziestego siódmego częściowego zaproszenia do składania ofert dotyczących sprzedaży odtłuszczonego mleka w proszku w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/2080, w przypadku którego termin składania ofert upłynął dnia 18 czerwca 2019 r., minimalną cenę sprzedaży ustala się na 175,90 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 71.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2080 z dnia 25 listopada 2016 r. otwierające sprzedaż odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej (Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 45).

3

---

DECYZJE

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/66 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/66

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/1017

z dnia 14 czerwca 2019 r.

dotycząca stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) w odniesieniu do warunków przystąpienia rządu Gruzji do Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (zwana dalej „umową”) została podpisana w imieniu Unii zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1892 (1) z 18 listopada 2016 r. w siedzibie głównej ONZ w Nowym Jorku, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. Umowa weszła w życie tymczasowo w dniu 1 stycznia 2017 r. zgodnie z jej art. 31 ust. 2. |
| --- | --- |

(1)

Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (zwana dalej „umową”) została podpisana w imieniu Unii zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1892 (1) z 18 listopada 2016 r. w siedzibie głównej ONZ w Nowym Jorku, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. Umowa weszła w życie tymczasowo w dniu 1 stycznia 2017 r. zgodnie z jej art. 31 ust. 2.

| (2) | Decyzją Rady (UE) 2019/848 (2) umowa została zawarta w dniu 17 maja 2019 r. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją Rady (UE) 2019/848 (2) umowa została zawarta w dniu 17 maja 2019 r.

| (3) | Na podstawie art. 29 umowy Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwana dalej „Radą Członków”) ma określić warunki przystąpienia rządu do umowy. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie art. 29 umowy Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwana dalej „Radą Członków”) ma określić warunki przystąpienia rządu do umowy.

| (4) | Rząd Gruzji formalnie złożył wniosek o przystąpienie do umowy. Rada Członków powinna zatem zostać poproszona, podczas jednego z jej przyszłych posiedzeń lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, o ustanowienie warunków przystąpienia Gruzji w odniesieniu do udziałów w IOC oraz terminu złożenia dokumentu przystąpienia. |
| --- | --- |

(4)

Rząd Gruzji formalnie złożył wniosek o przystąpienie do umowy. Rada Członków powinna zatem zostać poproszona, podczas jednego z jej przyszłych posiedzeń lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, o ustanowienie warunków przystąpienia Gruzji w odniesieniu do udziałów w IOC oraz terminu złożenia dokumentu przystąpienia.

| (5) | Ponieważ Gruzja rozwija swoje sektory oliwek w zakresie spożycia oraz produkcji, jej przystąpienie na określonych warunkach mogłoby wzmocnić IOC, w szczególności pod względem ujednolicenia prawa krajowego i międzynarodowego dotyczącego właściwości produktów z oliwek, aby zapobiec wszelkim przeszkodom w handlu. |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ Gruzja rozwija swoje sektory oliwek w zakresie spożycia oraz produkcji, jej przystąpienie na określonych warunkach mogłoby wzmocnić IOC, w szczególności pod względem ujednolicenia prawa krajowego i międzynarodowego dotyczącego właściwości produktów z oliwek, aby zapobiec wszelkim przeszkodom w handlu.

| (6) | Należy zatem ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Członków, ponieważ decyzje, które mają zostać podjęte, będą miały skutki prawne dla Unii, w szczególności poprzez wywarcie wpływu na bilans decyzyjny na forum Rady Członków, w przypadku gdy decyzje nie są podejmowane w drodze konsensusu zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Członków, ponieważ decyzje, które mają zostać podjęte, będą miały skutki prawne dla Unii, w szczególności poprzez wywarcie wpływu na bilans decyzyjny na forum Rady Członków, w przypadku gdy decyzje nie są podejmowane w drodze konsensusu zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek podczas jednego z jej przyszłych posiedzeń lub w ramach procedury przyjmowania decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, w odniesieniu do warunków przystąpienia do umowy rządu Gruzji jest określone w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

E.O. TEODOROVICI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady (UE) 2016/1892 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 293 z 28.10.2016, s. 2).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2019/848 z dnia 17 maja 2019 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Unia poprze przystąpienie rządu Gruzji do umowy, na jednym z kolejnych posiedzeń Rady Członków lub w ramach procedury podjęcia decyzji przez Radę Członków przez wymianę korespondencji, pod warunkiem że udziały Gruzji zostaną obliczone zgodnie ze wzorem określonym w art. 11 umowy oraz że termin złożenia dokumentu przystąpienia umożliwi Gruzji przystąpienie wkrótce do umowy. Jeżeli złożenie dokumentu się opóźni, Unia może poprzeć – w kolejnych decyzjach, które zostaną podjęte przez Radę Członków – przedłużenie terminu złożenia dokumentu.

---

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/69 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/69

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/1018

z dnia 20 czerwca 2019 r.

zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/386/WPZiB (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/386/WPZiB (1).

| (2) | Rada nie uznaje i nie przestaje potępiać bezprawnego przyłączenia Krymu i Sewastopola przez Federację Rosyjską oraz jest zdecydowana nadal w pełni realizować swoją politykę nieuznawania tego przyłączenia. |
| --- | --- |

(2)

Rada nie uznaje i nie przestaje potępiać bezprawnego przyłączenia Krymu i Sewastopola przez Federację Rosyjską oraz jest zdecydowana nadal w pełni realizować swoją politykę nieuznawania tego przyłączenia.

| (3) | Na podstawie przeglądu decyzji 2014/386/WPZiB należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 23 czerwca 2020 r. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie przeglądu decyzji 2014/386/WPZiB należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 23 czerwca 2020 r.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/386/WPZiB, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/386/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 5 akapit drugi decyzji 2014/386/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 23 czerwca 2020 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2014/386/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola (Dz.U. L 183 z 24.6.2014, s. 70).

1

---

ZALECENIA

| 21.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 165/70 |
| --- | --- | --- | --- |

21.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 165/70

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2019/1019

z dnia 7 czerwca 2019 r.

w sprawie modernizacji budynków

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia jest zaangażowana w działania na rzecz rozwijania zrównoważonego, konkurencyjnego, bezpiecznego i niskoemisyjnego systemu energetycznego. Unia energetyczna i ramy polityki klimatyczno-energetycznej do 2030 r. ustanawiają ambitne zobowiązania Unii do dalszej redukcji emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 40 % do 2030 r. w porównaniu z 1990 r., do zwiększenia udziału zużycia energii ze źródeł odnawialnych oraz do uzyskania oszczędności energii zgodnie z poziomem ambicji Unii, wzmacniając bezpieczeństwo energetyczne, konkurencyjność i zrównoważony rozwój Unii. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (1) zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2002 (2) wyznaczono główny cel w zakresie efektywności energetycznej, tj. osiągnięcie oszczędności wynoszących co najmniej 32,5 % na poziomie Unii do 2030 r. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (3) ustanowiono wiążący cel polegający na zapewnieniu 32 % udziału energii ze źródeł odnawialnych na poziomie Unii do 2030 r. |
| --- | --- |

(1)

Unia jest zaangażowana w działania na rzecz rozwijania zrównoważonego, konkurencyjnego, bezpiecznego i niskoemisyjnego systemu energetycznego. Unia energetyczna i ramy polityki klimatyczno-energetycznej do 2030 r. ustanawiają ambitne zobowiązania Unii do dalszej redukcji emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 40 % do 2030 r. w porównaniu z 1990 r., do zwiększenia udziału zużycia energii ze źródeł odnawialnych oraz do uzyskania oszczędności energii zgodnie z poziomem ambicji Unii, wzmacniając bezpieczeństwo energetyczne, konkurencyjność i zrównoważony rozwój Unii. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (1) zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2002 (2) wyznaczono główny cel w zakresie efektywności energetycznej, tj. osiągnięcie oszczędności wynoszących co najmniej 32,5 % na poziomie Unii do 2030 r. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (3) ustanowiono wiążący cel polegający na zapewnieniu 32 % udziału energii ze źródeł odnawialnych na poziomie Unii do 2030 r.

| (2) | Budynki mają zasadnicze znaczenie dla unijnej polityki efektywności energetycznej, ponieważ odpowiadają za prawie 40 % zużycia energii końcowej. |
| --- | --- |

(2)

Budynki mają zasadnicze znaczenie dla unijnej polityki efektywności energetycznej, ponieważ odpowiadają za prawie 40 % zużycia energii końcowej.

| (3) | Porozumienie klimatyczne z Paryża przyjęte w 2015 r. na zakończenie 21. Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21) stymuluje wysiłki Unii na rzecz dekarbonizacji jej zasobów budowlanych. Jako że na ogrzewanie i chłodzenie przeznacza się prawie 50 % zużycia energii końcowej w Unii, z czego 80 % przypada na budynki, osiągnięcie celów Unii w dziedzinie energii i klimatu jest powiązane z jej wysiłkami na rzecz renowacji zasobów budowlanych, co wymaga priorytetowego potraktowania efektywności energetycznej, zastosowania zasady „efektywność energetyczna przede wszystkim” oraz rozważenia stosowania odnawialnych źródeł energii. |
| --- | --- |

(3)

Porozumienie klimatyczne z Paryża przyjęte w 2015 r. na zakończenie 21. Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (COP 21) stymuluje wysiłki Unii na rzecz dekarbonizacji jej zasobów budowlanych. Jako że na ogrzewanie i chłodzenie przeznacza się prawie 50 % zużycia energii końcowej w Unii, z czego 80 % przypada na budynki, osiągnięcie celów Unii w dziedzinie energii i klimatu jest powiązane z jej wysiłkami na rzecz renowacji zasobów budowlanych, co wymaga priorytetowego potraktowania efektywności energetycznej, zastosowania zasady „efektywność energetyczna przede wszystkim” oraz rozważenia stosowania odnawialnych źródeł energii.

| (4) | Komisja podkreśliła znaczenie efektywności energetycznej i roli sektora budynków dla osiągnięcia celów Unii w dziedzinie energii i klimatu oraz dla przejścia na czystą energię w swoim komunikacie „Efektywność energetyczna i jej wkład w bezpieczeństwo energetyczne a ramy polityczne dotyczące klimatu i energii do roku 2030” (4), w swoim komunikacie w sprawie strategii ramowej na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (5) oraz w swoim komunikacie w sprawie europejskiej długoterminowej wizji strategicznej dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki (6). W ostatnim z tych komunikatów podkreślono, że środki w zakresie efektywności energetycznej powinny odegrać kluczową rolę w osiąganiu neutralnej dla klimatu gospodarki do 2050 r. i zmniejszeniu zużycia energii aż o połowę w porównaniu z rokiem 2005. |
| --- | --- |

(4)

Komisja podkreśliła znaczenie efektywności energetycznej i roli sektora budynków dla osiągnięcia celów Unii w dziedzinie energii i klimatu oraz dla przejścia na czystą energię w swoim komunikacie „Efektywność energetyczna i jej wkład w bezpieczeństwo energetyczne a ramy polityczne dotyczące klimatu i energii do roku 2030” (4), w swoim komunikacie w sprawie strategii ramowej na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (5) oraz w swoim komunikacie w sprawie europejskiej długoterminowej wizji strategicznej dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki (6). W ostatnim z tych komunikatów podkreślono, że środki w zakresie efektywności energetycznej powinny odegrać kluczową rolę w osiąganiu neutralnej dla klimatu gospodarki do 2050 r. i zmniejszeniu zużycia energii aż o połowę w porównaniu z rokiem 2005.

| (5) | Pełne wdrożenie i egzekwowanie istniejącego prawodawstwa w dziedzinie energii uznano za najważniejszy priorytet w tworzeniu unii energetycznej. |
| --- | --- |

(5)

Pełne wdrożenie i egzekwowanie istniejącego prawodawstwa w dziedzinie energii uznano za najważniejszy priorytet w tworzeniu unii energetycznej.

| (6) | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (7) („dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków”) w połączeniu z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE (8) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 (9) stanowi najważniejszy akt prawny odnoszący się do problematyki efektywności energetycznej w budynkach w kontekście celów w zakresie efektywności energetycznej do 2030 r. W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wyznaczono dwa cele pomocnicze, a mianowicie: przyspieszenie renowacji istniejących budynków do 2050 r. oraz wsparcie modernizacji wszystkich budynków za pomocą inteligentnych technologii i wyraźniejszego powiązania z czystą mobilnością. |
| --- | --- |

(6)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (7) („dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków”) w połączeniu z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE (8) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 (9) stanowi najważniejszy akt prawny odnoszący się do problematyki efektywności energetycznej w budynkach w kontekście celów w zakresie efektywności energetycznej do 2030 r. W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wyznaczono dwa cele pomocnicze, a mianowicie: przyspieszenie renowacji istniejących budynków do 2050 r. oraz wsparcie modernizacji wszystkich budynków za pomocą inteligentnych technologii i wyraźniejszego powiązania z czystą mobilnością.

| (7) | W 2018 r. dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków została zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/844 (10), aby przyspieszyć proces modernizacji budynków w Unii. |
| --- | --- |

(7)

W 2018 r. dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków została zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/844 (10), aby przyspieszyć proces modernizacji budynków w Unii.

| (8) | Należy zoptymalizować charakterystykę energetyczną systemów technicznych budynku, ponieważ wywiera ona istotny wpływ na ogólną charakterystykę energetyczną budynku. Istotne jest zapewnienie, aby proces poprawy charakterystyki energetycznej budynków był przeprowadzany zgodnie ze zintegrowanym podejściem i aby uwzględniał zarówno środki dotyczące przegród zewnętrznych, jak i środki dotyczące systemów technicznych budynku. |
| --- | --- |

(8)

Należy zoptymalizować charakterystykę energetyczną systemów technicznych budynku, ponieważ wywiera ona istotny wpływ na ogólną charakterystykę energetyczną budynku. Istotne jest zapewnienie, aby proces poprawy charakterystyki energetycznej budynków był przeprowadzany zgodnie ze zintegrowanym podejściem i aby uwzględniał zarówno środki dotyczące przegród zewnętrznych, jak i środki dotyczące systemów technicznych budynku.

| (9) | Należy zapewnić, aby w przepisach krajowych transponujących art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ustanowiono wymagania systemowe dla szerokiej grupy systemów technicznych budynków i zapewniono ich egzekwowanie oraz aby wprowadzono nowe wymogi dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących w budynkach. |
| --- | --- |

(9)

Należy zapewnić, aby w przepisach krajowych transponujących art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ustanowiono wymagania systemowe dla szerokiej grupy systemów technicznych budynków i zapewniono ich egzekwowanie oraz aby wprowadzono nowe wymogi dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących w budynkach.

| (10) | Aby osiągnąć cele polityki w zakresie efektywności energetycznej budynków, należy poprawić przejrzystość świadectw charakterystyki energetycznej. Podmioty odpowiedzialne za przyjmowanie przepisów krajowych transponujących wymagania ustanowione w art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków są zobowiązane do zapewnienia dokumentowania ogólnej charakterystyki energetycznej zmienionej części lub – w stosownych przypadkach – całego systemu do celów certyfikacji budynków i kontroli ich zgodności w przypadku instalacji, wymiany lub udoskonalania takich systemów technicznych budynku, jak: systemy służące do ogrzewania pomieszczeń, systemy klimatyzacji lub systemy podgrzewania wody. |
| --- | --- |

(10)

Aby osiągnąć cele polityki w zakresie efektywności energetycznej budynków, należy poprawić przejrzystość świadectw charakterystyki energetycznej. Podmioty odpowiedzialne za przyjmowanie przepisów krajowych transponujących wymagania ustanowione w art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków są zobowiązane do zapewnienia dokumentowania ogólnej charakterystyki energetycznej zmienionej części lub – w stosownych przypadkach – całego systemu do celów certyfikacji budynków i kontroli ich zgodności w przypadku instalacji, wymiany lub udoskonalania takich systemów technicznych budynku, jak: systemy służące do ogrzewania pomieszczeń, systemy klimatyzacji lub systemy podgrzewania wody.

| (11) | Innowacje i nowe technologie umożliwiają również wspieranie przez budynki ogólnej niskoemisyjności gospodarki, w tym w sektorze transportu. Budynki mogą na przykład przyczynić się do rozwoju infrastruktury niezbędnej do inteligentnego ładowania pojazdów elektrycznych, co może stanowić dla państw członkowskich podstawę, o ile się na to zdecydują, do wykorzystania akumulatorów samochodowych jako źródła energii. |
| --- | --- |

(11)

Innowacje i nowe technologie umożliwiają również wspieranie przez budynki ogólnej niskoemisyjności gospodarki, w tym w sektorze transportu. Budynki mogą na przykład przyczynić się do rozwoju infrastruktury niezbędnej do inteligentnego ładowania pojazdów elektrycznych, co może stanowić dla państw członkowskich podstawę, o ile się na to zdecydują, do wykorzystania akumulatorów samochodowych jako źródła energii.

| (12) | Pojazdy elektryczne stanowią istotny element przejścia na czystą energię w oparciu o środki w zakresie efektywności energetycznej, paliw alternatywnych, energii ze źródeł odnawialnych i innowacyjnych rozwiązań w zakresie zarządzania elastycznością energetyczną. Można skutecznie wykorzystywać kodeksy budowlane aby wprowadzać konkretne wymagania w celu wsparcia instalowania infrastruktury do ładowania na parkingach w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Podmioty odpowiedzialne za przyjmowanie przepisów krajowych transponujących wymagania ustanowione w art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków są zobowiązane do zapewnienia instalowania infrastruktury do ładowania pojazdów elektrycznych na parkingach budynków. |
| --- | --- |

(12)

Pojazdy elektryczne stanowią istotny element przejścia na czystą energię w oparciu o środki w zakresie efektywności energetycznej, paliw alternatywnych, energii ze źródeł odnawialnych i innowacyjnych rozwiązań w zakresie zarządzania elastycznością energetyczną. Można skutecznie wykorzystywać kodeksy budowlane aby wprowadzać konkretne wymagania w celu wsparcia instalowania infrastruktury do ładowania na parkingach w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Podmioty odpowiedzialne za przyjmowanie przepisów krajowych transponujących wymagania ustanowione w art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków są zobowiązane do zapewnienia instalowania infrastruktury do ładowania pojazdów elektrycznych na parkingach budynków.

| (13) | Stosując wymagania określone w art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, państwa członkowskie powinny rozważyć potrzebę całościowego i spójnego planowania miejskiego oraz propagowania alternatywnych, bezpiecznych i zrównoważonych rodzajów transportu i infrastruktury je wspierającej, na przykład przez tworzenie specjalnej infrastruktury parkingowej dla rowerów elektrycznych i dla pojazdów dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej. |
| --- | --- |

(13)

Stosując wymagania określone w art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, państwa członkowskie powinny rozważyć potrzebę całościowego i spójnego planowania miejskiego oraz propagowania alternatywnych, bezpiecznych i zrównoważonych rodzajów transportu i infrastruktury je wspierającej, na przykład przez tworzenie specjalnej infrastruktury parkingowej dla rowerów elektrycznych i dla pojazdów dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

| (14) | Państwa członkowskie powinny ustanowić środki ułatwiające instalowanie infrastruktury do ładowania z myślą o przekraczaniu barier, takich jak sprzeczne bodźce i komplikacje administracyjne, jakie poszczególni właściciele napotykają podczas prób instalowania punktu ładowania na swoim miejscu parkingowym. |
| --- | --- |

(14)

Państwa członkowskie powinny ustanowić środki ułatwiające instalowanie infrastruktury do ładowania z myślą o przekraczaniu barier, takich jak sprzeczne bodźce i komplikacje administracyjne, jakie poszczególni właściciele napotykają podczas prób instalowania punktu ładowania na swoim miejscu parkingowym.

| (15) | W kontekście przeprowadzenia cyfryzacji sektora budynków, co przyczyniłoby się do usprawnienia powstawania inteligentnych domów i wspólnot korzystających z dobrej łączności, należy zapewnić ukierunkowane zachęty, aby wspierać systemy przygotowane do obsługi inteligentnych sieci i rozwiązania cyfrowe w środowisku zbudowanym. |
| --- | --- |

(15)

W kontekście przeprowadzenia cyfryzacji sektora budynków, co przyczyniłoby się do usprawnienia powstawania inteligentnych domów i wspólnot korzystających z dobrej łączności, należy zapewnić ukierunkowane zachęty, aby wspierać systemy przygotowane do obsługi inteligentnych sieci i rozwiązania cyfrowe w środowisku zbudowanym.

| (16) | Ważne jest zwiększenie wiedzy właścicieli budynków i ich użytkowników na temat wartości związanej z automatyką budynku i elektronicznym monitorowaniem systemów technicznych budynku, a także dać użytkownikom pewność co do faktycznych oszczędności z tytułu tych nowych ulepszonych funkcjonalności. |
| --- | --- |

(16)

Ważne jest zwiększenie wiedzy właścicieli budynków i ich użytkowników na temat wartości związanej z automatyką budynku i elektronicznym monitorowaniem systemów technicznych budynku, a także dać użytkownikom pewność co do faktycznych oszczędności z tytułu tych nowych ulepszonych funkcjonalności.

| (17) | Aby zapewnić początkową oraz trwałą charakterystykę energetyczną systemów ogrzewania, klimatyzacji i wentylacji, należy opracować programy przeglądów w celu zagwarantowania osiągnięcia możliwie jak najlepszych rezultatów. W art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynku rozszerzono zakres systemów technicznych budynku podlegających obowiązkowym, regularnie przeprowadzanym przeglądom lub alternatywnym środkom. We wspomnianych artykułach przewidziano ponadto rozwiązania alternatywne wobec przeglądów bazujące na automatyce i sterowaniu lub monitorowaniu elektronicznym oraz ustanowiono nowe wymogi w zakresie instalacji systemów automatyki i sterowania w niektórych budynkach niemieszkalnych. |
| --- | --- |

(17)

Aby zapewnić początkową oraz trwałą charakterystykę energetyczną systemów ogrzewania, klimatyzacji i wentylacji, należy opracować programy przeglądów w celu zagwarantowania osiągnięcia możliwie jak najlepszych rezultatów. W art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynku rozszerzono zakres systemów technicznych budynku podlegających obowiązkowym, regularnie przeprowadzanym przeglądom lub alternatywnym środkom. We wspomnianych artykułach przewidziano ponadto rozwiązania alternatywne wobec przeglądów bazujące na automatyce i sterowaniu lub monitorowaniu elektronicznym oraz ustanowiono nowe wymogi w zakresie instalacji systemów automatyki i sterowania w niektórych budynkach niemieszkalnych.

| (18) | Automatyka budynków i elektroniczne monitorowanie systemów technicznych budynku okazały się skutecznymi środkami zastępczymi dla przeglądów, w szczególności w przypadku dużych systemów. Sprawia to, że charakteryzują się one ogromnym potencjałem opłacalnego uzyskania znacznych oszczędności energii zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorstw. Instalację takich urządzeń należy uznać za opłacalną alternatywę dla przeglądów w dużych budynkach niemieszkalnych i budynkach wielorodzinnych o dostatecznej wielkości, ponieważ stosowanie takich rozwiązań pozwala uzyskać atrakcyjny zwrot z inwestycji i umożliwia podejmowanie działań na podstawie dostarczonych informacji, a tym samym uzyskiwanie oszczędności energii na przestrzeni czasu. Wdrożenie wymogów ustanowionych w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pozwoli zapewnić instalowanie systemów automatyki i sterowania w budynkach niemieszkalnych, w których znamionowa moc użyteczna systemów ogrzewania lub klimatyzacji przekracza określony próg i w których jest to technicznie i ekonomicznie wykonalne. |
| --- | --- |

(18)

Automatyka budynków i elektroniczne monitorowanie systemów technicznych budynku okazały się skutecznymi środkami zastępczymi dla przeglądów, w szczególności w przypadku dużych systemów. Sprawia to, że charakteryzują się one ogromnym potencjałem opłacalnego uzyskania znacznych oszczędności energii zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorstw. Instalację takich urządzeń należy uznać za opłacalną alternatywę dla przeglądów w dużych budynkach niemieszkalnych i budynkach wielorodzinnych o dostatecznej wielkości, ponieważ stosowanie takich rozwiązań pozwala uzyskać atrakcyjny zwrot z inwestycji i umożliwia podejmowanie działań na podstawie dostarczonych informacji, a tym samym uzyskiwanie oszczędności energii na przestrzeni czasu. Wdrożenie wymogów ustanowionych w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pozwoli zapewnić instalowanie systemów automatyki i sterowania w budynkach niemieszkalnych, w których znamionowa moc użyteczna systemów ogrzewania lub klimatyzacji przekracza określony próg i w których jest to technicznie i ekonomicznie wykonalne.

| (19) | Aby osiągnąć cele polityki w zakresie efektywności energetycznej budynków, należy poprawić przejrzystość obliczeń charakterystyki energetycznej poprzez zapewnienie, aby wszystkie parametry niezbędne zarówno w odniesieniu do certyfikacji, jak i do minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, były określone i stosowane jednolicie w całej Unii. |
| --- | --- |

(19)

Aby osiągnąć cele polityki w zakresie efektywności energetycznej budynków, należy poprawić przejrzystość obliczeń charakterystyki energetycznej poprzez zapewnienie, aby wszystkie parametry niezbędne zarówno w odniesieniu do certyfikacji, jak i do minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, były określone i stosowane jednolicie w całej Unii.

| (20) | W załączniku I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wprowadzono zmiany mające na celu zapewnienie określonego stopnia przejrzystości przy obliczaniu wskaźników energii pierwotnej, aby zagwarantować, że przegrody zewnętrzne budynku będą odgrywały kluczową rolę w tym kontekście, oraz aby rozstrzygnąć kwestie związane z funkcją, jaką pełnią odnawialne źródła energii znajdujące się na miejscu i w innej lokalizacji. |
| --- | --- |

(20)

W załączniku I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wprowadzono zmiany mające na celu zapewnienie określonego stopnia przejrzystości przy obliczaniu wskaźników energii pierwotnej, aby zagwarantować, że przegrody zewnętrzne budynku będą odgrywały kluczową rolę w tym kontekście, oraz aby rozstrzygnąć kwestie związane z funkcją, jaką pełnią odnawialne źródła energii znajdujące się na miejscu i w innej lokalizacji.

| (21) | Państwa członkowskie mają wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne transponujące dyrektywę (UE) 2018/844 do dnia 10 marca 2020 r. |
| --- | --- |

(21)

Państwa członkowskie mają wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne transponujące dyrektywę (UE) 2018/844 do dnia 10 marca 2020 r.

| (22) | Pełna transpozycja i skuteczne wdrożenie zmienionej dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków mają zasadnicze znaczenie dla wspierania osiągnięcia celów w zakresie efektywności energetycznej do 2030 r. i umożliwienia Unii osiągnięcia pełnej niskoemisyjności krajowych zasobów budowlanych do 2050 r. |
| --- | --- |

(22)

Pełna transpozycja i skuteczne wdrożenie zmienionej dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków mają zasadnicze znaczenie dla wspierania osiągnięcia celów w zakresie efektywności energetycznej do 2030 r. i umożliwienia Unii osiągnięcia pełnej niskoemisyjności krajowych zasobów budowlanych do 2050 r.

| (23) | Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pozostawia państwom członkowskim szeroki margines swobody przy opracowywaniu przepisów budowlanych i wdrażaniu wymogów technicznych dotyczących renowacji, certyfikatów budowlanych i systemów technicznych budynku w sposób, który najlepiej pasuje do krajowych warunków klimatycznych i zasobów budowlanych. Celem niniejszego zalecenia jest wyjaśnienie istoty tych wymogów technicznych oraz różnych sposobów osiągnięcia celów dyrektywy. Przedstawiono w nim również doświadczenia i najlepsze praktyki, które Komisja zaobserwowała wśród państw członkowskich. |
| --- | --- |

(23)

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pozostawia państwom członkowskim szeroki margines swobody przy opracowywaniu przepisów budowlanych i wdrażaniu wymogów technicznych dotyczących renowacji, certyfikatów budowlanych i systemów technicznych budynku w sposób, który najlepiej pasuje do krajowych warunków klimatycznych i zasobów budowlanych. Celem niniejszego zalecenia jest wyjaśnienie istoty tych wymogów technicznych oraz różnych sposobów osiągnięcia celów dyrektywy. Przedstawiono w nim również doświadczenia i najlepsze praktyki, które Komisja zaobserwowała wśród państw członkowskich.

| (24) | Komisja zobowiązuje się do ścisłej współpracy z państwami członkowskimi nad transpozycją i skutecznym wdrażaniem dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W tym celu przygotowano niniejsze zalecenie, w którym wyjaśniono bardziej szczegółowo, w jaki sposób należy interpretować i stosować niektóre przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków w kontekście transpozycji krajowej. Celem jest w szczególności zapewnienie, aby wszystkie państwa członkowskie opracowywały swoje środki transpozycji w jednolity sposób. Niniejsze zalecenie nie zmienia skutków prawnych dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i pozostaje bez uszczerbku dla wiążącej wykładni przepisów tej dyrektywy dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości. Niniejsze zalecenie dotyczy tych kwestii zawartych w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, które są skomplikowane z prawnego punktu widzenia, trudne do przetransponowania i które potencjalnie mogą mieć duży wpływ na efektywność energetyczną budynków. W niniejszym zaleceniu skoncentrowano się na przepisach dotyczących modernizacji budynków i dotyczących art. 2, 8, 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oraz załącznika I do tej dyrektywy, które obejmują przepisy dotyczące systemów technicznych budynku i przeprowadzania ich przeglądu, elektromobilności oraz obliczania charakterystyki energetycznej budynków. Przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczące renowacji omówiono w osobnym zaleceniu. |
| --- | --- |

(24)

Komisja zobowiązuje się do ścisłej współpracy z państwami członkowskimi nad transpozycją i skutecznym wdrażaniem dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W tym celu przygotowano niniejsze zalecenie, w którym wyjaśniono bardziej szczegółowo, w jaki sposób należy interpretować i stosować niektóre przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków w kontekście transpozycji krajowej. Celem jest w szczególności zapewnienie, aby wszystkie państwa członkowskie opracowywały swoje środki transpozycji w jednolity sposób. Niniejsze zalecenie nie zmienia skutków prawnych dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i pozostaje bez uszczerbku dla wiążącej wykładni przepisów tej dyrektywy dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości. Niniejsze zalecenie dotyczy tych kwestii zawartych w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, które są skomplikowane z prawnego punktu widzenia, trudne do przetransponowania i które potencjalnie mogą mieć duży wpływ na efektywność energetyczną budynków. W niniejszym zaleceniu skoncentrowano się na przepisach dotyczących modernizacji budynków i dotyczących art. 2, 8, 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oraz załącznika I do tej dyrektywy, które obejmują przepisy dotyczące systemów technicznych budynku i przeprowadzania ich przeglądu, elektromobilności oraz obliczania charakterystyki energetycznej budynków. Przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczące renowacji omówiono w osobnym zaleceniu.

| (25) | W związku z tym niniejsze zalecenie powinno umożliwić państwom członkowskim osiągnięcie znacznego oddziaływania pod względem modernizacji ich zasobów budowlanych, |
| --- | --- |

(25)

W związku z tym niniejsze zalecenie powinno umożliwić państwom członkowskim osiągnięcie znacznego oddziaływania pod względem modernizacji ich zasobów budowlanych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Państwa członkowskie powinny stosować się do wytycznych zawartych w załączniku do niniejszego zalecenia przy transpozycji wymogów określonych w dyrektywie (UE) 2018/844. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Niniejsze zalecenie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Miguel ARIAS CAÑETE

Członek Komisji

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2002 z dnia 11 grudnia 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 210).

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82).

3

(4)  Ocena skutków towarzysząca dokumentowi komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Efektywność energetyczna i jej wkład w bezpieczeństwo energetyczne a ramy polityczne dotyczące klimatu i energii do roku 2030 (SWD(2014) 255 final).

4

(5)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego – Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (COM(2015) 80 final).

5

(6)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Banku Inwestycyjnego – „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki” (COM(2018) 773 final).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (Dz.U. L 285 z 31.10.2009, s. 10).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiające ramy etykietowania energetycznego i uchylające dyrektywę 2010/30/UE (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 1).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/844 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 75).

10

---

ZAŁĄCZNIK

1.   WPROWADZENIE

Dyrektywa 2010/31/UE („dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków”) propaguje poprawę charakterystyki energetycznej budynków, w tym systemów technicznych budynku. W szczególności w dyrektywie wyjaśniono, do których systemów należy stosować wymagania, i zawarto przepisy szczegółowe zapewniające, aby projektowanie, wymiarowanie, instalacja i dostosowywanie tych system odbywały się w sposób optymalizujący charakterystykę. W przypadku systemów, które mają szczególnie istotny wpływ na charakterystykę energetyczną budynku, w dyrektywie wymaga się również przeglądów, podczas których regularnie monitoruje się efektywność systemu. Za możliwą alternatywę wobec przeglądów uznaje się elektroniczny monitoring i kontrolę.

Dyrektywa 2012/27/UE („dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej”) zawierała przepisy dotyczące renowacji budynków i długoterminowej strategii wspierania inwestycji w renowację krajowych zasobów budowlanych.

Dyrektywę w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywę w sprawie efektywności energetycznej zmieniono dyrektywą (UE) 2018/844, która weszła w życie z dniem 9 lipca 2018 r., wzmacnia powyższe elementy i rozszerza zakres systemów, których charakterystykę należy zoptymalizować. Wzmacnia ona również rolę elektronicznego monitorowania, automatyki i sterowania oraz obejmuje dodatkowe wymagania, które wspierają rozwój infrastruktury do ładowania pojazdów elektrycznych w procesie budowaniu parkingów.

Rozszerzenie zakresu definicji systemów technicznych budynku o więcej systemów i, ogólniej rzecz biorąc, konieczność odzwierciedlenia ewolucji budynków i systemu energetycznego sprawiły, że konieczne jest przeprowadzenie aktualizacji zawartych w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ram obliczania charakterystyki energetycznej budynków. Przede wszystkim oznacza to zwiększenie przejrzystości obliczania charakterystyki energetycznej budynków i świadectw charakterystyki energetycznej, w szczególności w odniesieniu do obliczania wskaźników energii pierwotnej.

Celem niniejszego zalecenia jest pomoc w zapewnieniu pełnego wdrożenia i egzekwowania unijnych przepisów dotyczących energii. Zawiera ono wytyczne dotyczące tego, w jaki sposób rozumieć i transponować dyrektywę w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, w szczególności przepisy dotyczące systemów technicznych budynku i ich przeglądów, w tym: wymagania dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących i systemów automatyki i sterowania budynków (art. 8 oraz art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków), infrastruktury służącej do ładowania w ramach elektromobilności (art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków) oraz obliczania wskaźników energii pierwotnej (załącznik I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków).

Wytyczne przedstawione w niniejszym załączniku odzwierciedlają stanowisko służb Komisji. Nie zmieniają one skutków prawnych dyrektywy i pozostają bez uszczerbku dla wiążącej interpretacji art. 2, 8, 14, 15 i załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości.

2.   SYSTEMY TECHNICZNE BUDYNKU I ICH PRZEGLĄDY, W TYM WYMAGANIA DOTYCZĄCE INSTALACJI URZĄDZEŃ SAMOREGULUJĄCYCH ORAZ SYSTEMÓW AUTOMATYKI I STEROWANIA BUDYNKÓW

2.1.   Cel: zapewnienie optymalnej wydajności systemów technicznych budynku oraz wsparcie zarządzania energią i środowiskiem w pomieszczeniach

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawiera przepisy w zakresie wymagań dotyczących systemów technicznych budynku oraz oceny i dokumentowania charakterystyki systemu, które mają dwojaki cel. Po pierwsze, celem oceny i dokumentowania charakterystyki systemu jest zapewnienie, aby systemy techniczne budynku zostały odpowiednio zaprojektowane, zainstalowane i uruchomione w celu optymalizacji ich rzeczywistej charakterystyki. Po drugie, mają one na celu zapewnienie, by jakakolwiek interwencja, która może mieć wpływ na charakterystykę systemu technicznego budynku, była śledzona i dokumentowana. Jest to ważne, ponieważ takie informacje są cenne dla właściciela i ułatwiają ocenę charakterystyki budynku jako całości (np. w kontekście certyfikacji energetycznej budynku).

Zmiana dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków rozszerza zakres regularnych przeglądów systemów technicznych budynku. Celem tych przeglądów jest ocena charakterystyki systemu. Przeglądy powinny również umożliwić zidentyfikowanie zagadnień i problemów, proponowanie rozwiązań lub środków na rzecz poprawy oraz rejestrowanie wyników przeglądów w sprawozdaniu w celu wykorzystania ich w przyszłości.

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawiera wymagania dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących, które są w stanie regulować temperaturę pomieszczenia w budynkach, w celu poprawy zarządzania zużyciem energii przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów. Zawiera również wymóg instalowania systemów automatyki i sterowania budynków we wszystkich (istniejących i nowych) budynkach niemieszkalnych powyżej określonej znamionowej mocy użytecznej systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji. Wynika to z tego, że systemy automatyki i sterowania budynku przyczyniają się do znacznej oszczędności energii, usprawniają zarządzanie środowiskiem w pomieszczeniach i jako takie są korzystne zarówno dla właścicieli budynków, jak i użytkowników, w szczególności w dużych budynkach niemieszkalnych.

2.2.   Zakres przepisów dotyczących systemów technicznych budynku i ich przeglądów, urządzeń samoregulujących oraz systemów automatyki i sterowania budynków

W tej podsekcji przypomina się zakres i treść tych przepisów oraz w stosownych przypadkach zaznacza różnice wprowadzone zmianami z dyrektywy (UE) 2018/844.

2.2.1.   Systemy techniczne budynku: wymagania systemowe, ocena i dokumentowanie ogólnej charakterystyki energetycznej (art. 2, art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przed zmianą: przed zmianą art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymagał, aby państwa członkowskie określiły wymagania dotyczące ogólnej charakterystyki, odpowiedniej instalacji i właściwego zwymiarowania, regulacji i kontroli systemów technicznych budynku. Obowiązek ten miał zastosowanie do systemów technicznych budynku zainstalowanych w istniejących budynkach, a państwa członkowskie mogły stosować go także wobec systemów technicznych budynku zainstalowanych w nowych budynkach. Ponadto przed zmianą art. 2 pkt 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków definiował system techniczny budynku jako „urządzenia techniczne do ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, ciepłej wody, oświetlenia budynku lub modułów budynku, lub ich kombinację”.

Po zmianie: w odniesieniu do systemów technicznych budynku art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków został zastąpiony, przy czym należy zauważyć, co następuje:

| a) | przepisy dotyczące wymogów dla systemów technicznych budynku w art. 8 ust. 1 pozostają zasadniczo bez zmian (z wyjątkiem systemów, w odniesieniu do których należało stosować wymagania systemowe, wymienionych w akapicie drugim, który został uchylony); |
| --- | --- |

a)

przepisy dotyczące wymogów dla systemów technicznych budynku w art. 8 ust. 1 pozostają zasadniczo bez zmian (z wyjątkiem systemów, w odniesieniu do których należało stosować wymagania systemowe, wymienionych w akapicie drugim, który został uchylony);

| b) | w następstwie zmiany zaktualizowano i rozszerzono definicję „systemów technicznych budynku” (art. 2 pkt 3); |
| --- | --- |

b)

w następstwie zmiany zaktualizowano i rozszerzono definicję „systemów technicznych budynku” (art. 2 pkt 3);

| c) | w następstwie zmiany wprowadzono nowe przepisy dotyczące oceny i dokumentowania ogólnej charakterystyki systemów technicznych budynku (art. 8 ust. 9). |
| --- | --- |

c)

w następstwie zmiany wprowadzono nowe przepisy dotyczące oceny i dokumentowania ogólnej charakterystyki systemów technicznych budynku (art. 8 ust. 9).

2.2.2.   Systemy techniczne budynku: przeglądy (art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przed zmianą:

| | Art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków określał wymagania dotyczące kontroli systemów ogrzewania o mocy ponad 20 kW. Państwa członkowskie musiały określić częstotliwości przeglądów na podstawie rodzaju systemu, znamionowej mocy użytecznej, kosztu przeglądu i szacowanej oszczędności energii. Systemy ogrzewania o znamionowej mocy użytecznej ponad 100 kW musiały być kontrolowane co najmniej co 2 lata. Państwa członkowskie mogły również zezwolić na ograniczoną częstotliwość przeglądów w przypadku systemów wyposażonych w elektroniczne systemy monitoringu i kontroli. Na zasadzie wyboru w stosunku do przeglądów art. 14 ust. 4 umożliwiał państwom członkowskim podjęcie decyzji o wprowadzeniu środków mających na celu zapewnienie udzielenia porad użytkownikom w sprawie wymiany kotłów, innych modyfikacji systemu ogrzewania oraz w sprawie rozwiązań alternatywnych celem dokonania oceny sprawności i odpowiedniego dobrania kotła. Ogólny wpływ tego podejścia musiał być równoważny oczekiwanemu wpływowi przeglądów. |
| --- | --- |

Art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków określał wymagania dotyczące kontroli systemów ogrzewania o mocy ponad 20 kW. Państwa członkowskie musiały określić częstotliwości przeglądów na podstawie rodzaju systemu, znamionowej mocy użytecznej, kosztu przeglądu i szacowanej oszczędności energii. Systemy ogrzewania o znamionowej mocy użytecznej ponad 100 kW musiały być kontrolowane co najmniej co 2 lata. Państwa członkowskie mogły również zezwolić na ograniczoną częstotliwość przeglądów w przypadku systemów wyposażonych w elektroniczne systemy monitoringu i kontroli. Na zasadzie wyboru w stosunku do przeglądów art. 14 ust. 4 umożliwiał państwom członkowskim podjęcie decyzji o wprowadzeniu środków mających na celu zapewnienie udzielenia porad użytkownikom w sprawie wymiany kotłów, innych modyfikacji systemu ogrzewania oraz w sprawie rozwiązań alternatywnych celem dokonania oceny sprawności i odpowiedniego dobrania kotła. Ogólny wpływ tego podejścia musiał być równoważny oczekiwanemu wpływowi przeglądów.

| | Art. 15 dyrektywy określał wymagania dotyczące kontroli systemów klimatyzacji o mocy ponad 12 kW. Państwa członkowskie musiały określić częstotliwości przeglądów na podstawie rodzaju systemu, znamionowej mocy użytecznej, kosztu przeglądu i szacowanej oszczędności energii. Państwa członkowskie mogły zezwolić na ograniczoną częstotliwość przeglądów w przypadku systemów wyposażonych w elektroniczne systemy monitoringu i kontroli. Na zasadzie wyboru w stosunku do przeglądów art. 15 ust. 4 umożliwiał państwom członkowskim podjęcie decyzji o wprowadzeniu środków mających na celu zapewnienie udzielenia porad użytkownikom w sprawie wymiany systemów klimatyzacji i innych powiązanych modyfikacji, w tym przeglądów w celu oceny sprawności i odpowiedniego dobrania systemu klimatyzacji. Ogólny wpływ tego podejścia musiał być równoważny oczekiwanemu wpływowi przeglądów. |
| --- | --- |

Art. 15 dyrektywy określał wymagania dotyczące kontroli systemów klimatyzacji o mocy ponad 12 kW. Państwa członkowskie musiały określić częstotliwości przeglądów na podstawie rodzaju systemu, znamionowej mocy użytecznej, kosztu przeglądu i szacowanej oszczędności energii. Państwa członkowskie mogły zezwolić na ograniczoną częstotliwość przeglądów w przypadku systemów wyposażonych w elektroniczne systemy monitoringu i kontroli. Na zasadzie wyboru w stosunku do przeglądów art. 15 ust. 4 umożliwiał państwom członkowskim podjęcie decyzji o wprowadzeniu środków mających na celu zapewnienie udzielenia porad użytkownikom w sprawie wymiany systemów klimatyzacji i innych powiązanych modyfikacji, w tym przeglądów w celu oceny sprawności i odpowiedniego dobrania systemu klimatyzacji. Ogólny wpływ tego podejścia musiał być równoważny oczekiwanemu wpływowi przeglądów.

Po zmianie:

| | Art. 1 pkt 7 dyrektywy (UE) 2018/844 zastępuje przepisy dotyczące przeglądów zawarte w art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. |
| --- | --- |

Art. 1 pkt 7 dyrektywy (UE) 2018/844 zastępuje przepisy dotyczące przeglądów zawarte w art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

| | Zgodnie z art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków systemy ogrzewania i połączone systemy ogrzewania i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej do 70 kW nie wymagają już przeglądów. Zgodnie z tym samym artykułem systemy ogrzewania i połączone systemy ogrzewania i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej ponad 70 kW należy nadal poddawać przeglądowi w regularnych odstępach czasu. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dopuszcza zwolnienia w przypadku:






  a) | systemów, które są objęte ustaleniami umownymi dotyczącymi efektywności energetycznej (lub podobnymi ustaleniami) zgodnie z art. 14 ust. 2; |
| --- | --- | --- |

Zgodnie z art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków systemy ogrzewania i połączone systemy ogrzewania i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej do 70 kW nie wymagają już przeglądów. Zgodnie z tym samym artykułem systemy ogrzewania i połączone systemy ogrzewania i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej ponad 70 kW należy nadal poddawać przeglądowi w regularnych odstępach czasu. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dopuszcza zwolnienia w przypadku:

a)

systemów, które są objęte ustaleniami umownymi dotyczącymi efektywności energetycznej (lub podobnymi ustaleniami) zgodnie z art. 14 ust. 2;

| b) | systemów obsługiwanych przez operatora urządzeń lub sieci zgodnie z art. 14 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

systemów obsługiwanych przez operatora urządzeń lub sieci zgodnie z art. 14 ust. 2;

| c) | systemów w budynkach niemieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6; |
| --- | --- |

c)

systemów w budynkach niemieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania zgodnie z art. 14 ust. 4 i 6;

| d) | systemów w budynkach mieszkalnych wyposażonych w konkretne funkcje monitorowania i sterowania zgodnie z art. 14 ust. 5 i 6. |
| --- | --- |

d)

systemów w budynkach mieszkalnych wyposażonych w konkretne funkcje monitorowania i sterowania zgodnie z art. 14 ust. 5 i 6.

| | Zgodnie z art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków systemy klimatyzacji i połączone systemy klimatyzacji i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej do 70 kW nie wymagają już przeglądów. Zgodnie z tym samym artykułem systemy klimatyzacji i połączone systemy klimatyzacji i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej ponad 70 kW należy nadal poddawać przeglądowi w regularnych odstępach czasu. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dopuszcza zwolnienia w przypadku:






  a) | systemów objętych ustaleniami umownymi dotyczącymi efektywności energetycznej (lub podobnymi ustaleniami) zgodnie z art. 15 ust. 2; |
| --- | --- | --- |

Zgodnie z art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków systemy klimatyzacji i połączone systemy klimatyzacji i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej do 70 kW nie wymagają już przeglądów. Zgodnie z tym samym artykułem systemy klimatyzacji i połączone systemy klimatyzacji i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej ponad 70 kW należy nadal poddawać przeglądowi w regularnych odstępach czasu. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dopuszcza zwolnienia w przypadku:

a)

systemów objętych ustaleniami umownymi dotyczącymi efektywności energetycznej (lub podobnymi ustaleniami) zgodnie z art. 15 ust. 2;

| b) | systemów obsługiwanych przez operatora urządzeń lub sieci zgodnie z art. 15 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

systemów obsługiwanych przez operatora urządzeń lub sieci zgodnie z art. 15 ust. 2;

| c) | systemów w budynkach niemieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania zgodnie z art. 15 ust. 4 i 6; |
| --- | --- |

c)

systemów w budynkach niemieszkalnych wyposażonych w systemy automatyki i sterowania zgodnie z art. 15 ust. 4 i 6;

| d) | systemów w budynkach mieszkalnych wyposażonych w konkretne funkcje monitorowania i sterowania zgodnie z art. 15 ust. 5 i 6. |
| --- | --- |

d)

systemów w budynkach mieszkalnych wyposażonych w konkretne funkcje monitorowania i sterowania zgodnie z art. 15 ust. 5 i 6.

2.2.3.   Wymagania dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przed zmianą: Nie dotyczy (przepisy te wprowadzono wraz ze zmianą).

Po zmianie: Art. 1 dyrektywy (UE) 2018/844 wprowadza nowe wymagania dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących oraz systemów automatyki i sterowania budynków w budynkach, które spełniają określone warunki. Dokładniej rzecz ujmując, zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit trzeci dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą wymagać instalacji urządzeń samoregulujących we wszystkich nowych budynkach oraz w istniejących budynkach w przypadku wymiany źródeł ciepła, jeżeli jest to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia.

2.2.4.   Wymagania dotyczące instalacji systemów automatyki i sterowania budynków (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przed zmianą: Nie dotyczy (przepisy te wprowadzono wraz ze zmianą).

Po zmianie: Zgodnie z art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą wymagać instalacji systemów automatyki i sterowania budynków we wszystkich budynkach niemieszkalnych, w których znamionowa moc użyteczna ogrzewania, klimatyzacji, połączonego ogrzewania i wentylacji oraz połączonej klimatyzacji i wentylacji wynosi ponad 290 kW. Zgodnie z art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków musi to nastąpić do dnia 31 grudnia 2025 r., jeżeli jest to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia (więcej wytycznych dotyczących wykonalności spełnienia wymogów znajduje się w sekcji 2.3.4).

2.3.   Rozumienie przepisów dotyczących systemów technicznych budynku i ich przeglądów, urządzeń samoregulujących oraz systemów automatyki i sterowania budynków

2.3.1.   Wymagania dotyczące systemów technicznych budynku oraz ocena i dokumentowanie ogólnej charakterystyki energetycznej systemów technicznych budynku (art. 2, art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.3.1.1.   Rozszerzenie definicji „systemu technicznego budynku” (art. 2 pkt 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Obowiązki wynikające z art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków mają zastosowanie do systemów technicznych budynku zdefiniowanych w art. 2 pkt 3. Zgodnie z tą definicją „system techniczny budynku” oznacza „urządzenia techniczne do ogrzewania pomieszczeń, chłodzenia, wentylacji, ciepłej wody użytkowej, wbudowanego oświetlenia, systemów automatyki i sterowania w budynku, wytwarzania energii elektrycznej na miejscu lub kombinację takich systemów, w tym systemy wykorzystujące energię ze źródeł odnawialnych, w budynku lub module budynku”.

„System techniczny budynku” był już zdefiniowany w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków przed ostatnią zmianą. W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dokonano aktualizacji tej definicji poprzez zastosowanie innego sformułowania dla niektórych systemów, aby wyjaśnić ich zakres; oraz poprzez rozszerzenie jej o dodatkowe systemy („urządzenia techniczne do systemów automatyki i sterowania w budynku” oraz „urządzenia techniczne do wytwarzania energii elektrycznej na miejscu”).

W poniższej tabeli podsumowano zmiany wprowadzone do definicji w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków:

Tabela 1

Zmiany definicji „systemu technicznego budynku” wprowadzone zgodnie z dyrektywą w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

| Przed zmianą | Z uwzględnieniem zmiany | Rodzaj zmiany |
| --- | --- | --- |
| Ogrzewanie | Ogrzewanie pomieszczeń | Doprecyzowanie zakresu |
| Chłodzenie | Chłodzenie pomieszczeń | Doprecyzowanie zakresu |
| Wentylacja | Wentylacja | Brak zmiany |
| Ciepła woda | Ciepła woda użytkowa | Doprecyzowanie zakresu |
| Oświetlenie | Wbudowane oświetlenie | Doprecyzowanie zakresu (1) |
| Nie dotyczy | Automatyka i sterowanie budynku | Nowy system techniczny budynku |
| Nie dotyczy | Wytwarzanie energii elektrycznej na miejscu | Nowy system techniczny budynku |

Przed zmianą

Z uwzględnieniem zmiany

Rodzaj zmiany

Ogrzewanie

Ogrzewanie pomieszczeń

Doprecyzowanie zakresu

Chłodzenie

Chłodzenie pomieszczeń

Doprecyzowanie zakresu

Wentylacja

Wentylacja

Brak zmiany

Ciepła woda

Ciepła woda użytkowa

Doprecyzowanie zakresu

Oświetlenie

Wbudowane oświetlenie

Doprecyzowanie zakresu (1)

Nie dotyczy

Automatyka i sterowanie budynku

Nowy system techniczny budynku

Nie dotyczy

Wytwarzanie energii elektrycznej na miejscu

Nowy system techniczny budynku

Koncepcja „wytwarzania energii elektrycznej na miejscu” zgodnie z dyrektywą w sprawie charakterystyki energetycznej budynków powinna podlegać interpretacji w świetle art. 15 dyrektywy w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), która reguluje status, prawa i obowiązki odbiorców energii elektrycznej, którzy posiadają również jednostki wytwórcze, oraz w świetle pojęcia „aktywnych odbiorców” w rozumieniu tej samej dyrektywy.

2.3.1.2.   Nowe systemy techniczne budynku w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (art. 2 pkt 3 i 3a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Do definicji systemów technicznych budynku dodano „urządzenia techniczne do systemów automatyki i sterowania w budynku” oraz „urządzenia techniczne do wytwarzania energii elektrycznej na miejscu”.

| a) | „Systemy automatyki i sterowania budynku” zdefiniowano w art. 2 pkt 3a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków: „»system automatyki i sterowania budynku« oznacza system obejmujący wszystkie produkty, oprogramowanie oraz usługi inżynieryjne, które ułatwiają efektywne energetycznie, oszczędne i bezpieczne działanie systemów technicznych budynku poprzez automatyczne sterowanie i dzięki umożliwianiu manualnego zarządzania tymi systemami technicznymi budynku;” |
| --- | --- |

a)

„Systemy automatyki i sterowania budynku” zdefiniowano w art. 2 pkt 3a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków: „»system automatyki i sterowania budynku« oznacza system obejmujący wszystkie produkty, oprogramowanie oraz usługi inżynieryjne, które ułatwiają efektywne energetycznie, oszczędne i bezpieczne działanie systemów technicznych budynku poprzez automatyczne sterowanie i dzięki umożliwianiu manualnego zarządzania tymi systemami technicznymi budynku;”

| b) | „systemy wytwarzania energii elektrycznej na miejscu” odnoszą się do systemów zaprojektowanych w celu wytwarzania energii elektrycznej, zainstalowanych w ograniczonych granicach terenu, na którym znajduje się budynek, i posiadających pewien poziom integracji z budynkiem i jego instalacją elektryczną (3). Takie systemy obejmują w szczególności panele fotowoltaiczne (np. panele fotowoltaiczne montowane na dachu), mikro elektrociepłownie oraz małe turbiny wiatrowe. |
| --- | --- |

b)

„systemy wytwarzania energii elektrycznej na miejscu” odnoszą się do systemów zaprojektowanych w celu wytwarzania energii elektrycznej, zainstalowanych w ograniczonych granicach terenu, na którym znajduje się budynek, i posiadających pewien poziom integracji z budynkiem i jego instalacją elektryczną (3). Takie systemy obejmują w szczególności panele fotowoltaiczne (np. panele fotowoltaiczne montowane na dachu), mikro elektrociepłownie oraz małe turbiny wiatrowe.

2.3.1.3.   Przydatne definicje: „system ogrzewania” i „system klimatyzacji” (art. 2 pkt 15a i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Oprócz definicji „systemu technicznego budynku” art. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawiera definicje systemu ogrzewania i systemu klimatyzacji (4):

| a) | „»System ogrzewania« oznacza kombinację elementów wymaganych dla zapewnienia formy obróbki powietrza w pomieszczeniach, za pomocą których temperatura jest podwyższana (5)”. |
| --- | --- |

a)

„»System ogrzewania« oznacza kombinację elementów wymaganych dla zapewnienia formy obróbki powietrza w pomieszczeniach, za pomocą których temperatura jest podwyższana (5)”.

| b) | „»system klimatyzacji« oznacza połączenie elementów wymaganych dla zapewnienia formy obróbki powietrza w pomieszczeniach, za pomocą których temperatura jest kontrolowana lub może być obniżana (6)”. |
| --- | --- |

b)

„»system klimatyzacji« oznacza połączenie elementów wymaganych dla zapewnienia formy obróbki powietrza w pomieszczeniach, za pomocą których temperatura jest kontrolowana lub może być obniżana (6)”.

2.3.1.4.   Kiedy mają zastosowanie zobowiązania? (art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przepisy dotyczące systemu technicznego budynku zgodnie z art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków mają zastosowanie w przypadku instalacji, wymiany lub modernizacji systemu technicznego budynku.

Należy pamiętać, że warunki, które należy spełnić, aby te obowiązki miały zastosowanie, odnoszą się tylko do samych systemów technicznych budynku, a nie do rodzaju budynku lub modułu budynku, o którym mowa. W definicji systemu technicznego budynku określono jasno, że system techniczny budynku jest urządzeniem w budynku lub module budynku, co oznacza, że przepisy mające zastosowanie do systemów technicznych budynku mają zastosowanie do danych budynków lub modułów budynków niezależnie od rodzaju budynku lub jego charakterystyki.

Przepis dotyczący ustalania wymagań systemowych obowiązuje jednak tylko w odniesieniu do systemów technicznych budynku w istniejących budynkach. Od państw członkowskich zależy, czy zdecydują się rozszerzyć obowiązek na systemy techniczne budynku w nowych budynkach.

2.3.1.5.   Znaczenie terminów (art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Nowe przepisy dotyczące dokumentacji charakterystyki systemu (art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków) wykorzystują niektóre z tych samych pojęć, co przepisy dotyczące ustalania wymagań systemowych: „ogólna charakterystyka energetyczna”, „instalacja”, „wymiana” i „modernizacja”. Znaczenie tych terminów pozostaje takie samo w nowych przepisach. Terminy te należy zatem transponować na szczeblu krajowym w taki sam sposób, jak w przepisach dotyczących ustalania wymagań systemowych.

W przepisach dotyczących dokumentowania charakterystyki systemu stosuje się również termin „zmieniona część”, który odnosi się do konkretnej części (tj. elementu) systemu, na którą ma wpływ modernizacja systemu. Jest to istotne tylko w kontekście modernizacji systemu, a nie w przypadku instalacji lub wymiany systemu.

2.3.2.   Przegląd systemów ogrzewania, klimatyzacji, połączonych systemów ogrzewania i wentylacji oraz połączonych systemów klimatyzacji i wentylacji (art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.3.2.1.   Zmiany przepisów dotyczących przeglądów ustanowionych w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Podsumowując, najistotniejsze zmiany wymogów w zakresie dokonywania przeglądów wprowadzone w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków obejmują: 1) wyznaczenie różnych progów dla przeglądów; 2) wprowadzenie przeglądów połączonych systemów ogrzewania (klimatyzacji) i wentylacji; 3) położenie większego nacisku na normalne warunki eksploatacji; oraz 4) zwiększenie roli systemów automatyki i sterowania budynków oraz elektronicznych systemów monitoringu i kontroli.

W charakterze rozwiązania alternatywnego wobec przeprowadzania przeglądów zgodnie z art. 14 ust. 3 i art. 15 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zastosowaniu alternatywnych środków mających na celu zapewnienie użytkownikom doradztwa. Przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczące alternatywnych środków są zbliżone do przepisów tej dyrektywy w jej brzmieniu sprzed wprowadzenia ostatnich zmian.

Państwa członkowskie, które zdecydują się na zastosowanie środków alternatywnych, muszą jednak zapewnić, aby wpływ tych środków był równoważny wpływowi, jaki wywarłyby przeglądy przeprowadzane zgodnie z art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (obejmuje to takie elementy, jak: nowe progi, połączone systemy ogrzewania i wentylacji, zwolnienia itp.).

Przepisy art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków są niemal identyczne z przepisami art. 14 tej dyrektywy. Jedyna różnica polega na tym, że przepisy art. 14 odnoszą się do systemów ogrzewania, podczas gdy przepisy art. 15 – do systemów klimatyzacji. Dlatego też państwa członkowskie powinny stosować zalecenia dotyczące przeglądu systemów ogrzewania zawarte w art. 14 w odniesieniu do przeglądów systemów klimatyzacji, o których mowa w art. 15 (lub – w stosownych przypadkach – środków alternatywnych wobec tych przeglądów). W rezultacie odniesienia do systemów ogrzewania mają również zastosowanie do systemów klimatyzacji, a odniesienia do źródeł ciepła lub kotłów mają również zastosowanie do źródeł chłodu lub agregatów chłodniczych. Aby uniknąć niepotrzebnego powtarzania się, w poniższych sekcjach odniesiono się głównie do przeglądów systemów ogrzewania zgodnie z art. 14; osobnych odniesień do systemów klimatyzacji, o których mowa w art. 15, dokonywano wyłącznie w przypadkach, w których było to konieczne.

2.3.2.2.   Znamionowa moc użyteczna (art. 2 pkt 17, art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W art. 2 pkt 17 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ustanowiono definicję „znamionowej mocy użytecznej”.

W przypadku systemów ogrzewania i klimatyzacji znamionowa moc użyteczna oznacza maksymalną wskazaną przez producenta systemu (7) moc (wyrażoną w kW) podczas pracy:

| a) | znamionową moc cieplną w przypadku systemu ogrzewania; |
| --- | --- |

a)

znamionową moc cieplną w przypadku systemu ogrzewania;

| b) | znamionową moc chłodzącą w przypadku systemu klimatyzacji. |
| --- | --- |

b)

znamionową moc chłodzącą w przypadku systemu klimatyzacji.

W stosownych przypadkach próg znamionowej mocy użytecznej stosuje się dla każdego systemu z osobna (systemu ogrzewania, systemu klimatyzacji, a także połączonego systemu ogrzewania i klimatyzacji oraz wentylacji).

W przypadku stosowania systemów łączonych znamionowa moc użyteczna powinna odzwierciedlać całkowitą moc połączonych systemów, jak wyjaśniono w sekcjach 2.3.2.3 i 2.3.2.4.

System składa się zazwyczaj z co najmniej dwóch zespołów pracujących wspólnie. W takim przypadku znamionowa moc użyteczna odpowiada sumie znamionowych mocy użytecznych poszczególnych zespołów.

2.3.2.3.   System ogrzewania oraz połączone systemy ogrzewania i wentylacji (art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Ostania zmiana wprowadzona w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków doprowadziła do poszerzenia zakresu przeglądu, tak aby obejmował on również wentylacyjną część połączonych systemów ogrzewania i wentylacji.

Te państwa członkowskie, które ustanowiły już systemy przeglądów, powinny już dysponować zakresem przeglądu samego systemu ogrzewania, zdefiniowanym przy dokonywaniu transpozycji. Zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wspomniany przegląd musi obejmować wszystkie dostępne części systemu ogrzewania, takie jak: źródło ciepła, system sterowania i pompy obiegowe.

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ustanowiono również wymóg przeprowadzania przeglądu wentylacyjnej części połączonych systemów ogrzewania i wentylacji. Ponieważ jest to nowo wprowadzony wymóg, państwa członkowskie powinny określić rodzaje systemów, które od tej chwili będą uznawane za połączone systemy ogrzewania i wentylacji.

Pojęcie połączonych systemów ogrzewania i wentylacji należy rozumieć jako obejmujące następujące kategorie:

| a) | typ 1: systemy wentylacji podłączone do systemu ogrzewania. Są to systemy, w których system wentylacji składa się z co najmniej jednego zespołu do uzdatniania powietrza dostarczającego uzdatnione powietrze do ogrzewanego pomieszczenia (ogrzewanych pomieszczeń), w przypadku których wspomniany zespół do uzdatniania powietrza jest podłączony do co najmniej jednego źródła ciepła, co pozwala wykorzystywać generowane ciepło do ogrzewania powietrza. Przykłady systemów tego typu: kocioł + zespół do uzdatniania powietrza + urządzenia końcowe (klimakonwektory wentylatorowe/kaloryfery) lub kocioł + instalacja ze zmiennym strumieniem powietrza; |
| --- | --- |

a)

typ 1: systemy wentylacji podłączone do systemu ogrzewania. Są to systemy, w których system wentylacji składa się z co najmniej jednego zespołu do uzdatniania powietrza dostarczającego uzdatnione powietrze do ogrzewanego pomieszczenia (ogrzewanych pomieszczeń), w przypadku których wspomniany zespół do uzdatniania powietrza jest podłączony do co najmniej jednego źródła ciepła, co pozwala wykorzystywać generowane ciepło do ogrzewania powietrza. Przykłady systemów tego typu: kocioł + zespół do uzdatniania powietrza + urządzenia końcowe (klimakonwektory wentylatorowe/kaloryfery) lub kocioł + instalacja ze zmiennym strumieniem powietrza;

| b) | typ 2: systemy wentylacji skoordynowane z systemem ogrzewania. Są to systemy, w ramach których funkcjonuje jeden zespół do uzdatniania powietrza lub kilka takich zespołów dostarczających uzdatnione powietrze do ogrzewanego pomieszczenia (ogrzewanych pomieszczeń). System wentylacji jest podłączony do niezależnego źródła ciepła (np. specjalnego kotła lub pompy ciepła) lub wykorzystuje wewnętrzne źródło ciepła (np. rezystancję). Pomieszczenia ogrzewa się zazwyczaj za pomocą systemu wykorzystującego inne źródło ciepła. Mimo że systemy ogrzewania i wentylacji nie posiadają wspólnych źródeł ciepła, pracują w zintegrowany i skoordynowany sposób (np. jeżeli chodzi o harmonogramy pracy, temperatury przepływu lub natężenia przepływu). Przykłady systemów tego typu: zespoły dachowe (zmienna objętość czynnika chłodniczego lub zmienny przepływ czynnika chłodniczego) + zespoły do uzdatniania powietrza; |
| --- | --- |

b)

typ 2: systemy wentylacji skoordynowane z systemem ogrzewania. Są to systemy, w ramach których funkcjonuje jeden zespół do uzdatniania powietrza lub kilka takich zespołów dostarczających uzdatnione powietrze do ogrzewanego pomieszczenia (ogrzewanych pomieszczeń). System wentylacji jest podłączony do niezależnego źródła ciepła (np. specjalnego kotła lub pompy ciepła) lub wykorzystuje wewnętrzne źródło ciepła (np. rezystancję). Pomieszczenia ogrzewa się zazwyczaj za pomocą systemu wykorzystującego inne źródło ciepła. Mimo że systemy ogrzewania i wentylacji nie posiadają wspólnych źródeł ciepła, pracują w zintegrowany i skoordynowany sposób (np. jeżeli chodzi o harmonogramy pracy, temperatury przepływu lub natężenia przepływu). Przykłady systemów tego typu: zespoły dachowe (zmienna objętość czynnika chłodniczego lub zmienny przepływ czynnika chłodniczego) + zespoły do uzdatniania powietrza;

| c) | typ 3: systemy wentylacji niezależne od systemu ogrzewania. Są to systemy, w przypadku których system wentylacji jest całkowicie niezależny od systemu ogrzewania, jeżeli chodzi o źródło ciepła i autonomię działania. Przykłady systemów tego typu: systemy odprowadzające, systemy doprowadzająco-odprowadzające (bez podgrzewania). |
| --- | --- |

c)

typ 3: systemy wentylacji niezależne od systemu ogrzewania. Są to systemy, w przypadku których system wentylacji jest całkowicie niezależny od systemu ogrzewania, jeżeli chodzi o źródło ciepła i autonomię działania. Przykłady systemów tego typu: systemy odprowadzające, systemy doprowadzająco-odprowadzające (bez podgrzewania).

Systemy typu 1 należy uznawać za połączone systemy ogrzewania i wentylacji. Oznacza to, że będą miały do nich zastosowanie wymagania ustanowione w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (zidentyfikowanie tych systemów ułatwia treść motywu 35 dyrektywy (UE) 2018/844). Niezależnie od udziału energii cieplnej zużywanej przez system wentylacji zarówno system ogrzewania, jak i system wentylacji w pełni uczestniczą w rozprowadzaniu energii cieplnej w budynku. Ten typ systemu wymaga starannego zintegrowania układu wentylacji i ogrzewania, aby w możliwie jak najefektywniejszy sposób zapewnić odpowiednie środowisko w pomieszczeniach, w szczególności przy typowych lub uśrednionych warunkach pracy. Przeglądy takich systemów stwarzają dobrą okazję do zidentyfikowania tańszych sposobów oszczędzania energii (oszczędności łatwych do osiągnięcia).

Systemy typu 2 również należy uznawać za połączone systemy ogrzewania i wentylacji. Wynika to głównie z konieczności zintegrowania pracy systemów ogrzewania i wentylacji. Podobnie jak w przypadku systemów typu 1, przeglądy takich systemów stwarzają dobrą okazję do zidentyfikowania sposobów oszczędzania energii przy niższych kosztach wdrażania.

Systemów typu 3 nie należy uznawać za połączone systemy ogrzewania i wentylacji. W ich przypadku system ogrzewania i system wentylacji powinny być traktowane jako autonomiczne i odrębne systemy na potrzeby dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Ogólnie rzecz biorąc, systemy typu 1 i systemy typu 2 są częściej stosowane w budynkach niemieszkalnych (takich jak biura, centra handlowe itp.), podczas gdy systemy typu 3 występują powszechniej w budynkach mieszkalnych.

Znamionowa moc użyteczna połączonego systemu ogrzewania i wentylacji powinna odpowiadać sumie znamionowej mocy użytecznej poszczególnych źródeł ciepła zainstalowanych w ramach tego systemu (8).

Metoda obliczania znamionowej mocy systemu zależy od jego rodzaju. W przypadku systemów typu 1 i 3 kluczowym czynnikiem jest wielkość źródła ciepła. W przypadku systemów typu 2 wielkość źródła ciepła należy dodać do wielkości odrębnego źródła ciepła w systemie wentylacji (np. grzejniki elektryczne, słoneczne kolektory akumulacyjne itp.). Wynika to z faktu, że wydajność grzewcza obydwu tych elementów jest wykorzystywana do zrównoważenia utraty ciepła w pomieszczeniach poddawanych działaniu systemów.

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie określono, w jakim stopniu przeglądy mają zastosowanie do aspektów systemu związanych z zarządzaniem powietrzem i oddziaływaniem na powietrze (m.in. sieć przewodów wentylacyjnych, nawilżacze lub filtry powietrza). Przynajmniej częściowe uwzględnienie tych aspektów przez niezależnego eksperta w trakcie przeglądu w oparciu o dostępność systemu i istniejące możliwości w zakresie oszczędności energii stanowiłoby jednak dobrą praktykę. W praktyce poszczególne elementy połączonych systemów ogrzewania i wentylacji mogą znajdować się w tym samym miejscu lub blisko siebie. Fakt, że inspektor odwiedza budynek osobiście, pozwala ograniczyć dodatkowe obciążenie pracą i koszty, zapewniając jednocześnie możliwość uzyskania znacznych oszczędności energii.

2.3.2.4.   Połączone systemy ogrzewania i klimatyzacji oraz wentylacji (art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Często zdarza się, że system wentylacji jest podłączony zarówno do systemu ogrzewania, jak i do systemu klimatyzacji.

W państwach członkowskich, które zdecydowały się przeprowadzać przeglądy systemów ogrzewania i systemów klimatyzacji, system wentylacji mógłby potencjalnie zostać poddany przeglądowi dwukrotnie (po raz pierwszy w ramach przeglądu systemu ogrzewania i po raz drugi w ramach przeglądu systemu klimatyzacji). Należy unikać przeprowadzania podwójnych przeglądów, aby zmniejszyć obciążenia nakładane na budynek i jego użytkowników.

Połączone systemy ogrzewania i klimatyzacji oraz wentylacji należy w miarę możliwości poddawać przeglądowi w ramach jednej wizyty eksperta kompetentnego do przeprowadzenia obydwu tych przeglądów. Jeżeli okaże się to niemożliwe, zaleca się, aby przeglądu systemu wentylacji dokonał ekspert kompetentny w zakresie przeprowadzania przeglądów systemów klimatyzacji.

W państwach członkowskich, które zdecydowały się przeprowadzać wyłącznie przeglądy jednego typu systemu i stosować rozwiązania alternatywne w odniesieniu do drugiego typu, ryzyko poddania systemu dwukrotnemu przeglądowi nie występuje. W ramach przeglądu inspektor powinien jednak upewnić się, że cykl ogrzewania i cykl chłodzenia systemu wentylacji nie znoszą się wzajemnie.

Aby ustalić, czy dany system znajduje się powyżej, czy też poniżej progu 70 kW, należy zbadać odpowiednią znamionową moc użyteczną układu ogrzewania odrębnie od znamionowej mocy użytecznej układu chłodzenia. Na przykład połączony system ogrzewania i klimatyzacji o mocy znamionowej ogrzewania wynoszącej 50 kW i o mocy znamionowej chłodzenia wynoszącej 30 kW zostanie uznany za znajdujący się poniżej progu zarówno w ramach przeglądu systemu ogrzewania, jak i w ramach przeglądu systemu klimatyzacji. Połączony system o mocy znamionowej ogrzewania wynoszącej 80 kW i mocy znamionowej chłodzenia wynoszącej 30 kW zostanie uznany za znajdujący się powyżej progu w ramach przeglądów systemu ogrzewania oraz za znajdujący się poniżej progu w ramach przeglądów systemu klimatyzacji.

To odrębne traktowanie wynika z faktu, że w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków kwestie dotyczące systemów ogrzewania uregulowano odrębnie od kwestii dotyczących systemów klimatyzacji (odpowiednio art. 14 i 15). W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie przewidziano żadnych przepisów odnoszących się do takich systemów działających łącznie. W rezultacie, mimo że takie połączone systemy mogą funkcjonować w praktyce, zgodnie z przepisami art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków muszą być one traktowane odrębnie i podlegają odrębnym wymogom w zakresie przeprowadzania przeglądu, odrębnym obowiązkom sprawozdawczym i odrębnym wymogom w zakresie częstotliwości przeprowadzania przeglądów, certyfikacji inspektorów itp.

2.3.2.5.   Pompy ciepła i zespoły dachowe (art. 2 pkt 18, art. 14 i art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W art. 2 pkt 18 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków pompę ciepła zdefiniowano jako „maszynę, urządzenie lub instalację, która przenosi ciepło z naturalnego otoczenia, takiego jak powietrze, woda lub grunt, do budynków lub zastosowań przemysłowych poprzez odwrócenie naturalnego przepływu ciepła, tak że przepływa ono z niższej do wyższej temperatury. W przypadku odwracalnych pomp ciepła mogą one także doprowadzać ciepło z budynków do naturalnego otoczenia”. Pompy ciepła mogą zatem pełnić funkcję źródeł zarówno w przypadku systemów ogrzewania, jak i systemów klimatyzacji, choć w przypadku niektórych zastosowań mogą one pełnić wyłącznie jedną z tych funkcji. Z uwagi na zdolność pomp ciepła do generowania zarówno energii cieplnej, jak i energii chłodzącej, mogą one podlegać zarówno przepisom art. 14, jak i przepisom art. 15.

Jeżeli pompę ciepła wykorzystuje się w charakterze źródła ciepła w systemie dostarczającym wyłącznie energię cieplną, taki system powinien podlegać przepisom art. 14. Taka sytuacja wystąpiłaby na przykład w przypadku wykorzystywania pompy ciepła do generowania energii cieplnej do ogrzewania pomieszczeń i przygotowywania ciepłej wody użytkowej.

Jeżeli pompę ciepła wykorzystuje się w charakterze źródła ciepła lub chłodu w systemie dostarczającym zarówno energię cieplną, jak i energię chłodzącą do celów klimatyzowania, taki system powinien podlegać przepisom art. 15.

Zespoły dachowe stanowią szczególną kategorię pomp ciepła, którą wykorzystuje się powszechnie w stosunkowo dużych budynkach niemieszkalnych. Zespoły te działają jak pompy ciepła i posiadają dodatkową zdolność pozwalającą im wytwarzać energię cieplną i chłodzącą w tym samym czasie. Zespoły te należy zawsze uznawać za podlegające przepisom art. 15.

2.3.2.6.   Działanie w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji (motyw 36, art. 14 ust. 1 i art. 15 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przed wprowadzeniem zmian motyw 26 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków stanowił, że: „regularne utrzymanie i przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji przez wykwalifikowany personel przyczyniają się do utrzymania ich poprawnej regulacji, zgodnie ze specyfikacją wyrobu, i w ten sposób zapewniają ich optymalne funkcjonowanie z punktu widzenia środowiska, bezpieczeństwa i energii”, a art. 14 ust. 1 zawierał wymóg sprawdzenia w ramach przeglądu, czy wielkość kotła odpowiada wymogom grzewczym budynku.

Po wprowadzeniu stosownych zmian dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odnosi się nie tylko do kotłów, ale również do systemu rozumianego jako całość, a w szczególności do źródła ciepła. Tym samym położono większy nacisk na normalne warunki eksploatacji. W motywie 36 dyrektywy (UE) 2018/844 zaleca się, aby przeglądy koncentrowały się na rzeczywistych warunkach użytkowania oraz dynamicznie zróżnicowanych warunkach eksploatacji, które mogą wymagać jedynie części nominalnej wydajności. Wynika to z faktu, że tylko niewielka część energii jest zużywana w systemie ogrzewania w warunkach zbliżonych do projektowych. Proporcjonalnie największą część energii zużywa się w czasie, gdy system działa w warunkach „obciążenia częściowego” (tj. gdy nie wykorzystuje w pełni dostępnej mocy). Dlatego też celem powinno być zapewnienie skuteczności i efektywności działania systemu niezależnie od warunków.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków przegląd systemów ogrzewania obejmuje, w stosownych przypadkach, ocenę zdolności systemu ogrzewania przeprowadzaną w celu optymalizacji jego działania w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji. Państwa członkowskie muszą zaktualizować swoje przepisy krajowe, aby – w stosownych przypadkach – zapewnić włączenie tej oceny działania w zakres przeprowadzanych przeglądów.

Działanie systemu ogrzewania zależy od szeregu czynników, m.in.: warunków panujących na zewnątrz, charakterystyki budynku, sposobu użytkowania budynku oraz charakterystyki systemu. Określenie typowych lub przeciętnych warunków eksploatacji dla wszystkich możliwych konfiguracji tych czynników byłoby trudne i potencjalnie niepraktyczne.

Systemy rzadko działają z maksymalną mocą – przez większość czasu pracują w warunkach tzw. obciążenia częściowego. Na podstawie odsetka mocy generowanej przez system w danym okresie można sporządzić orientacyjne szacunki dotyczące typowych lub przeciętnych warunków eksploatacji. Można na przykład zasadniczo przyjąć, że w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji system działa z mocą projektową mieszczącą się w przedziale 20–40 % maksymalnej mocy projektowej w danym okresie (np. w ciągu dnia). Opieranie się na takich szacunkach nie zapewnia jednak pełnego obrazu sytuacji. Nawet w przypadku typowego lub przeciętnego dnia najefektywniejsze ustawienia systemu mogą istotnie różnić się w zależności od pory dnia. W związku z tym nie zaleca się określania w przepisach krajowych ani typowych, ani przeciętnych warunków eksploatacji jako funkcji obciążenia systemu.

Można również przedstawić pewne ogólne wytyczne dotyczące określania typowych lub przeciętnych warunków eksploatacji na podstawie temperatury zewnętrznej oraz ustalić, w jakim stopniu warunki te odbiegają od warunków projektowych. Na przykład jeżeli warunki projektowe ustalono na -10 oC, typowe lub przeciętne warunki eksploatacji można ustalić jako funkcję mniej wymagającej temperatury zewnętrznej (np. temperatury mieszczącej się w przedziale 5–10 oC) lub na podstawie różnicy między temperaturą zewnętrzną a temperaturą wewnątrz budynku (np. 60 % różnicy między temperaturą zewnętrzną i temperaturą wewnątrz budynku w przypadku warunków projektowych). Ten sam system może zachowywać się jednak zupełnie inaczej w zależności od budynku, w którym został zainstalowany, sposobu jego użytkowania i warunków pogodowych w danym momencie. W związku z tym nie zaleca się ustalania w przepisach krajowych ani typowych, ani przeciętnych warunków eksploatacji w drodze tabularyzacji lub jako funkcji warunków zewnętrznych (np. standardowy dzień). To samo dotyczy charakterystyki budynku lub sposobu użytkowania budynku (np. stan zamieszkania na poziomie 80 %).

Szczegółowe informacje techniczne na temat sposobu przeprowadzania oceny można przekazywać w trakcie szkoleń lub zamieścić je w dokumentacji udostępnianej inspektorom.

Organy i stowarzyszenia techniczne zdają sobie sprawę z konieczności brania pod uwagę kwestii związanych z funkcjonowaniem systemów w typowych lub przeciętnych warunkach. Opublikowano szereg podręczników i wytycznych poświęconych problematyce charakterystyki systemów działających w warunkach obciążenia częściowego (w odróżnieniu od pełnego obciążenia lub obciążenia obliczeniowego). Zaleca się, aby państwa członkowskie postępowały zgodnie z tymi wytycznymi lub stosowały te wytyczne przy opracowywaniu swoich materiałów szkoleniowych (9).

2.3.2.7.   Monitorowanie elektroniczne i skuteczne funkcje sterowania w budynkach mieszkalnych (art. 14 ust. 5 i art. 15 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Instalowanie systemów monitorowania elektronicznego i korzystanie ze skutecznych funkcji sterowania w budynkach mieszkalnych może doprowadzić do istotnych oszczędności energii, usprawnić zarządzanie środowiskiem w pomieszczeniach i przynieść korzyści właścicielom i użytkownikom budynku. Dotyczy to w szczególności dużych budynków, w przypadku których większość użytkowników dysponuje ograniczonym dostępem do układu sterowania systemem i informacji na temat systemu.

Przepisy art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczące monitorowania elektronicznego i funkcji sterowania mają zastosowanie wyłącznie do budynków mieszkalnych. Zgodnie z treścią tego artykułu państwa członkowskie są odpowiedzialne za podjęcie decyzji w kwestii tego, czy ustanowią wymagania w celu zapewnienia, aby budynki mieszkalne były wyposażone w takie funkcje, i czy wprowadzą je w swoich krajowych środkach wykonawczych.

Art. 14 ust. 5 lit. a) dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczy ciągłego monitorowania elektronicznego. Systemy wyposażone w taką funkcję dokonują pomiaru zużywanej przez siebie energii i wykorzystują uzyskane w ten sposób dane do obliczenia charakterystyki systemu; stosowne informacje powinny następnie zostać udostępnione właścicielowi lub administratorowi systemu. W przypadku znacznego spadku efektywności systemu lub w przypadku konieczności przeprowadzenia prac serwisowych system wyśle odpowiednie powiadomienie do właściciela lub administratora systemu. System powinien pracować stale, a nie okresowo (na przykład w odstępach trzymiesięcznych).

Art. 14 ust. 5 lit. b) dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczy wprowadzenia skutecznych funkcji sterowania w celu zapewnienia optymalnego wytwarzania, dystrybucji, magazynowania i wykorzystywania energii. Wspomniane funkcje sterowania powinny uwzględniać scenariusz przewidujący istnienie budynku wielorodzinnego wyposażonego w jeden system ogrzewania, którego użytkownicy byliby w stanie kontrolować działanie systemu wyłącznie w odniesieniu do swojego modułu budynku.

Art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczy opcjonalnego wprowadzenia obu funkcji w budynkach mieszkalnych.

W odróżnieniu od przepisów art. 14 ust. 1 i 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, w których przewidziano określone progi prowadzące do konieczności odzwierciedlenia wymaganych obowiązków w krajowych środkach transpozycji, przepisy art. 14 ust. 5 mają charakter opcjonalny („mogą”), a zatem nie zawierają szczegółów dotyczących progów dla znamionowej mocy użytecznej i domyślnie obejmują wszystkie budynki mieszkalne niezależnie od ich wielkości. Zaleca się, aby określając wymagania, państwa członkowskie uwzględniały różnice w rodzaju systemów i budynków.

2.3.2.8.   Zwolnienie z przeglądów (art. 14 ust. 2, 4 i 5 oraz art. 15 ust. 2, 4 i 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przed zmianą dyrektywa umożliwiała państwom członkowskim ograniczenie częstotliwości przeglądów lub ich złagodzenie, w stosownych przypadkach, jeżeli funkcjonowały elektroniczne systemy monitoringu i kontroli.

Zmiana dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wprowadza zwolnienia, jeśli:

| a) | system techniczny budynku jest objęty umową o poprawę efektywności energetycznej (lub podobną umową) bądź jest obsługiwany przez operatora urządzeń lub sieci (zwolnienie określone w art. 14 ust. 2); lub |
| --- | --- |

a)

system techniczny budynku jest objęty umową o poprawę efektywności energetycznej (lub podobną umową) bądź jest obsługiwany przez operatora urządzeń lub sieci (zwolnienie określone w art. 14 ust. 2); lub

| b) | system ogrzewania posiada określone funkcje w zakresie sterowania i monitorowania wskazane w art. 14 ust. 4 i 5 (zwolnienie przewidziane w art. 14 ust. 6). |
| --- | --- |

b)

system ogrzewania posiada określone funkcje w zakresie sterowania i monitorowania wskazane w art. 14 ust. 4 i 5 (zwolnienie przewidziane w art. 14 ust. 6).

a)   Systemy techniczne budynku objęte umowami o poprawę efektywności energetycznej (lub podobnymi umowami) (art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Art. 14 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wyłącza z przeglądów te systemy techniczne budynku, które są jednoznacznie objęte uzgodnionym kryterium charakterystyki energetycznej lub ustaleniem umownym dotyczącym uzgodnionego poziomu poprawy efektywności energetycznej. Umowa o poprawę efektywności energetycznej zdefiniowana w art. 2 pkt 27 dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej spełnia te wymagania.

Budynki obsługiwane przez operatora urządzeń lub sieci, które w związku z tym podlegają monitorowaniu wyników po stronie systemu, są również zwolnione z przeglądu.

Zwolnienia określone w art. 14 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków mają zastosowanie tylko wtedy, gdy ogólny wpływ podejścia jest równoważny wpływowi wynikającemu ze stosowania przeglądów zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie określono, w jaki sposób należy ustalić tę równoważność. Jedną z możliwości może być ustalenie, czy system techniczny budynku jest już poddawany regularnemu przeglądowi w ramach umowy lub porozumienia, i stwierdzenia, że ma on charakter podobny do przeglądów zgodnie z art. 14 ust. 1. Jeżeli system techniczny budynku podlega takiemu przeglądowi, można ustanowić zwolnienie z wymogów określonych w art. 14 ust. 1.

Można bezpiecznie przyjąć, że w większości umów o poprawę efektywności energetycznej lub porozumień w tej sprawie uwzględnia się już pewien poziom regularnych przeglądów. Pełen zakres takich przeglądów może nie być jednak całkowicie zgodny z wymogami dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W normalnych okolicznościach nie byłoby możliwe, aby państwa członkowskie indywidualnie sprawdzały każdą umowę na usługi energetyczne w celu ustalenia, czy są one równoważne, czy też nie. Ponadto w związku z faktem, że takie umowy mogą być podpisywane przez dwa przedsiębiorstwa prywatne, warunki zawarte w poszczególnych umowach mogą się znacznie różnić. W związku z tym państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o uproszczeniu i uregulowaniu takich umów.

Art. 2 pkt 27 dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej definiuje umowę o poprawę efektywności energetycznej jako „umowę pomiędzy beneficjentem a dostawcą realizującym środek poprawy efektywności energetycznej, weryfikowaną i monitorowaną w trakcie całego okresu jej obowiązywania, zgodnie z którą inwestycje (roboty, dostawa lub usługa) w ten środek są spłacane w relacji do uzgodnionego w umowie poziomu poprawy efektywności energetycznej lub innego uzgodnionego kryterium charakterystyki energetycznej, na przykład oszczędności finansowych”.

Wśród innych środków dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej wprowadza również przepisy dotyczące usług energetycznych. Art. 16 dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej wymaga od państw członkowskich, w stosownych przypadkach, opracowania systemów certyfikacji lub akredytacji.

Art. 18 dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej wymaga od państw członkowskich wspierania sektora publicznego poprzez udostępnianie wzorów umów o poprawę efektywności energetycznej. Zgodnie z art. 18 dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej te wzory umów muszą zawierać co najmniej punkty wymienione w załączniku XIII.

Do celów wymagań dotyczących równoważności wskazanych w art. 14 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków można uznać, że umowy o poprawę efektywności energetycznej podpisane przez akredytowane/certyfikowane przedsiębiorstwo, które należycie odpowiadają modelowi określonemu w załączniku XIII do dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej, wywierają wpływ równoważny wpływowi przeglądów.

Państwa członkowskie musiałyby zatem posiadać publicznie dostępny wykaz akredytowanych lub certyfikowanych przedsiębiorstw wraz z publicznie dostępnymi wzorami umów.

Na potrzeby prowadzenia dokumentacji status systemu zwolnionego z przeglądów z powodu umowy o poprawę efektywności energetycznej należy odnotować w bazie danych dotyczącej przeglądów. Należy uwzględnić odniesienie do okresu obowiązywania umowy, a zatem do okresu, którego dotyczy zwolnienie.

W państwach członkowskich, w których wzory umów i wykaz akredytowanych lub certyfikowanych przedsiębiorstw nie są publicznie dostępne, organy będą musiały sprawdzać umowy indywidualnie, aby sprawdzić, czy istnieje równoważność, czy też nie. Umawiające się strony mogą ułatwić ten proces, dodając do swojej umowy załącznik, w którym wskażą wyraźnie i jednoznacznie co najmniej następujące punkty wymienione w załączniku XIII do dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej:

| a) | gwarantowane oszczędności, jakie mają zostać uzyskane w wyniku wdrożenia środków określonych w umowie; |
| --- | --- |

a)

gwarantowane oszczędności, jakie mają zostać uzyskane w wyniku wdrożenia środków określonych w umowie;

| b) | okres obowiązywania i etapy umowy, jej warunki i okres wypowiedzenia; |
| --- | --- |

b)

okres obowiązywania i etapy umowy, jej warunki i okres wypowiedzenia;

| c) | datę odniesienia dla ustalenia uzyskanych oszczędności; |
| --- | --- |

c)

datę odniesienia dla ustalenia uzyskanych oszczędności;

| d) | obowiązek pełnego wdrożenia środków określonych w umowie oraz udokumentowania wszystkich zmian wprowadzonych w trakcie trwania projektu; |
| --- | --- |

d)

obowiązek pełnego wdrożenia środków określonych w umowie oraz udokumentowania wszystkich zmian wprowadzonych w trakcie trwania projektu;

| e) | jednoznaczne i przejrzyste postanowienia dotyczące ustalenia wysokości i weryfikacji uzyskanych gwarantowanych oszczędności, kontroli jakości i gwarancji (najlepiej w odniesieniu do norm krajowych lub UE). |
| --- | --- |

e)

jednoznaczne i przejrzyste postanowienia dotyczące ustalenia wysokości i weryfikacji uzyskanych gwarantowanych oszczędności, kontroli jakości i gwarancji (najlepiej w odniesieniu do norm krajowych lub UE).

Państwa członkowskie mogą uznać za przydatne odniesienie do istniejących norm (10), wytycznych (11) i modeli umów (12).

b)   Systemy automatyki i sterowania budynków, funkcja obejmująca system ciągłego monitorowania elektronicznego oraz skuteczne funkcje sterowania (art. 14 ust. 4 i 5 oraz art. 15 ust. 4 i 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Art. 14 ust. 6 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zwalnia z przeglądów przewidzianych w art. 14 ust. 1 budynki, które są zgodne z wymogi art. 14 ust. 4 i 5.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków budynki niemieszkalne wyposażone w systemy ogrzewania lub połączone systemy ogrzewania i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej ponad 290 kW muszą zostać wyposażone do 2025 r. w systemy automatyki i sterowania budynków, jeżeli jest to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia (13).

Wymóg zainstalowania systemów automatyki i sterowania budynków nie dotyczy budynków niemieszkalnych wyposażonych w systemy o znamionowej mocy użytecznej wynoszącej 70–290 kW, chociaż państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o obniżeniu progu i wymagać zainstalowania systemów automatyki i sterowania budynków również w systemach ogrzewania stanowiących mniejsze systemy. Budynki, które podlegają nowemu wymogowi i mają zainstalowane systemy automatyki i sterowania budynków, również należy zwolnić z przeglądów.

Poszczególni właściciele budynków mogą zdecydować o zainstalowaniu systemu automatyki i sterowania budynków zgodnego z istotnymi wymogami określonymi w art. 14 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W takich przypadkach państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zwolnieniu tych budynków, nawet jeśli ich systemy nie osiągają progu 290 kW. Jeżeli państwa członkowskie zdecydują się na takie działanie, powinny jednak uwzględnić to w swoich środkach transpozycji dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

W art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wprowadzono możliwość zapewnienia przez państwa członkowskie, aby budynki mieszkalne były wyposażone w funkcję obejmującą system ciągłego monitorowania elektronicznego i skuteczne funkcje sterowania. W scenariuszu podobnym do systemów automatyki i sterowania budynków niektóre z tych elementów mogą już występować na rynku w takiej lub innej formie. Mogą one jednak nie spełniać całkowicie wymogów określonych w art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W związku z tym w definicji tych systemów i sposobie ich wprowadzenia do przepisów krajowych należy wyraźnie uwzględnić tego rodzaju różnice.

Jak wskazano w motywie 39 dyrektywy (UE) 2018/844, państwa członkowskie mogą zdecydować o dalszym stosowaniu istniejących już systemów przeglądów. Należy jednak nadal uwzględniać zwolnienia mające zastosowanie zgodnie z art. 14 ust. 2 i 6.

2.3.2.9.   Środki alternatywne

W art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków określono przepisy i obowiązki państw członkowskich dotyczące możliwości przyjęcia alternatywnych środków dotyczących systemów ogrzewania lub połączonych systemów ogrzewania i chłodzenia. W takich przypadkach państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia, aby ogólny wpływ środków był równoważny wpływowi, który zostałby osiągnięty, gdyby istniał system przeglądów określony w art. 14 ust. 1. Oznacza to, że w celu stwierdzenia, czy środki alternatywne będą miały taki sam wpływ, należy obliczyć poziom bazowy tego, co można osiągnąć w ramach środków określonych w art. 14 ust. 1.

Istnieją cztery scenariusze odzwierciedlające różne sytuacje, z jakimi mogą mieć do czynienia państwa członkowskie w przypadku stosowania środków alternatywnych.

a)   Scenariusz 1: państwa członkowskie zastosowały już środki alternatywne przed zmianą i decydują się dalej stosować te środki

Zmiana dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie zmienia znacząco przepisów dotyczących środków alternatywnych wobec przeglądów. Zmiany przepisów zawartych w pozostałych ustępach art. 14 mają jednak wpływ na środki alternatywne. Przepisy te wywołują inne skutki w odniesieniu do art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, jak opisano w kolejnych akapitach.

Wprowadzenie nowego progu (70 kW) w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oznacza, że państwa członkowskie, które zdecydują się zastosować środki alternatywne, muszą stosować te środki w odniesieniu do systemów objętych nowym podwyższonym progiem. Może to spowodować zmniejszenie liczby systemów, które mają być objęte środkami alternatywnymi, a w konsekwencji – spowodować zmniejszenie osiągniętej oszczędności energii.

Natomiast nowy wymóg dokonywania przeglądu odpowiedzialnej za wentylację części połączonych systemów ogrzewania i wentylacji powinien przyczynić się do zwiększenia wpływu pod względem oszczędności energii na każdy przegląd. Państwa członkowskie powinny mieć to na uwadze przy ustalaniu poziomu bazowego, który powinny osiągnąć dzięki swoim środkom alternatywnym.

Przepisy dotyczące zwolnień przewidzianych w art. 14 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (zwolnienia systemów objętych kryteriami charakterystyki energetycznej) i art. 14 ust. 6 (zwolnienia systemów z systemami automatyki i sterowania budynków) również mogą spowodować zmniejszenie liczby przeglądów.

Zgodnie z art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie mogą określić wymogi dotyczące monitorowania elektronicznego i wzmocnionych funkcji sterowania w budynkach mieszkalnych. Zgodnie z art. 14 ust. 6 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków budynki objęte systemami zapewniającymi te funkcje byłyby zwolnione z przeglądów. W rezultacie państwa członkowskie, które stosują środki alternatywne, musiałyby wykluczyć tę grupę budynków, jeżeli zdecydują się stosować takie wymogi.

Zakres środków, które państwa członkowskie mogą wprowadzać w celu zastosowania art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, nie zmienił się wraz ze zmianą.

W związku z tym państwa członkowskie, które zdecydują o dalszym stosowaniu środków alternatywnych zgodnie z dyrektywą w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, mają obowiązek zapewnienia, aby ogólny wpływ środków był równoważny wpływowi, który zostałby osiągnięty, gdyby istniał system przeglądów określony w art. 14 ust. 1. Wymaga to ponownego obliczenia poziomu bazowego, jaki zostałby osiągnięty w ramach systemu przeglądów ustanowionego zgodnie z art. 14 ust. 1, w świetle art. 14 ust. 1, a także w związku z wyżej wymienionymi zmianami i wymaganiami zawartymi w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Takie ponowne obliczenie umożliwi zainteresowanemu państwu członkowskiemu ustalenie, czy środki alternatywne, które wprowadziło, mają taki sam wpływ, jaki miałby przegląd, czy też mniejszy, oraz odpowiednie zmodyfikowanie środków w celu zapewnienia równoważnego wpływu.

Państwa członkowskie powinny uwzględnić wyniki tego procesu w sprawozdaniu na temat równoważności, które zgodnie z art. 14 ust. 3 należy przedłożyć Komisji przed zastosowaniem środków alternatywnych przez państwo członkowskie.

b)   Scenariusz 2: po transpozycji państwa członkowskie, które zastosowały już środki alternatywne, decydują się zmienić charakter swoich środków alternatywnych

Scenariusz ten odzwierciedla sytuację, w której po początkowej transpozycji art. 14 ust. 3 do prawa krajowego państwo członkowskie postanawia zmienić zakres lub charakter równoważnych środków alternatywnych, które wprowadziło. Na przykład: państwo członkowskie stosujące środki A, B i C decyduje się je zmienić i rozpocząć stosowanie środków C, E i D.

Jak wyjaśniono w scenariuszu 1 powyżej, art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków stanowi, że państwa członkowskie mają obowiązek powiadomienia Komisji o zamiarze wprowadzenia środków alternatywnych przed zastosowaniem środków alternatywnych. W tym celu zgodnie z art. 14 ust. 3 państwo członkowskie musi przedłożyć Komisji dodatkowe sprawozdanie, w którym wykaże, że wpływ zmienionych środków alternatywnych jest równoważny wpływowi systemów przeglądów, o których mowa w art. 14 ust. 1. Komisja oceni następnie to dodatkowe sprawozdanie w celu upewnienia się, że dane państwo członkowskie nadal osiąga równoważny poziom oszczędności.

c)   Scenariusz 3: zmiany w zasobach budowlanych wpływają na zakres art. 14 ust. 1 i w związku z tym mają wpływ na zakres środków alternatywnych

W miarę jak zasoby budowlane będą podlegać zmianom i ewolucji, zakres systemu przeglądów określonego w art. 14 ust. 1 będzie się odpowiednio zmieniać. Na przykład w związku z tym, że na rynku pojawia się coraz więcej budynków o niemal zerowym zużyciu energii, prawdopodobne jest, iż zmniejszy się odsetek budynków o mocy ponad 70 kW. Ponadto budynki z zainstalowanymi systemami automatyki i sterowania budynków (zob. rozdział 2.8) będą zwolnione z przeglądów. Z czasem te dwa elementy mogą mieć znaczący wpływ na zakres systemów przeglądów, a zatem na wszelkie równoważne środki alternatywne, które państwa członkowskie już wprowadziły.

Państwa członkowskie mogą na przykład zidentyfikować takie zmiany w ramach niezależnego badania lub w drodze ciągłej oceny systemu środków alternatywnych. Mogą również odnotować takie zmiany w zintegrowanym krajowym sprawozdaniu z postępów w dziedzinie energii i klimatu, które zgodnie z art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (14) („rozporządzenie (UE) 2018/1999”), należy składać co dwa lata.

Jeżeli zmiany w krajowych zasobach budowlanych są takie, że zakres lub intensywność środków alternatywnych nie są już równoważne z zakresem lub intensywnością systemu przeglądów, wówczas dane państwo członkowskie powinno dostosować środki alternatywne. Państwa członkowskie mogą tego dokonać, zmieniając istniejące środki lub wprowadzając nowe.

W art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymaga się, aby państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zamiarze wprowadzenia środków alternatywnych przed zastosowaniem środków alternatywnych. Zmiany w zasobach budowlanych mogą wymagać od państwa członkowskiego zmiany równoważnych środków; w takich przypadkach, zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, dane państwo członkowskie musi powiadomić Komisję o wszelkich zmianach przed zastosowaniem zmienionych środków alternatywnych.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą powiadomić Komisję, przedkładając jej sprawozdanie, w którym wykażą, że wpływ zmienionych środków alternatywnych jest równoważny wpływowi systemów przeglądów, o których mowa w art. 14 ust. 1. Komisja oceni następnie to dodatkowe sprawozdanie w celu upewnienia się, że dane państwo członkowskie nadal osiąga równoważny poziom oszczędności.

d)   Scenariusz 4: państwa członkowskie decydują się przyjąć środki alternatywne po raz pierwszy

Ten scenariusz dotyczy sytuacji, gdy państwo członkowskie, które do tej pory korzystało z systemów przeglądów, postanawia po raz pierwszy przejść na środki alternatywne.

W art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymaga się, aby państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zamiarze skorzystania z tego wariantu przed zastosowaniem środków alternatywnych. W tym celu zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą przedłożyć Komisji sprawozdanie, w którym wykażą, że wpływ środków alternatywnych jest równoważny wpływowi systemów przeglądów, o których mowa w art. 14 ust. 1. Komisja oceni następnie sprawozdanie w celu upewnienia się, że dane państwo członkowskie faktycznie osiągnie równoważny poziom oszczędności.

e)   Przedkładanie sprawozdań

Zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwo członkowskie musi przedłożyć Komisji sprawozdanie na temat równoważności przed zastosowaniem jakichkolwiek środków alternatywnych. Komisja oceni sprawozdanie i podejmie odpowiednie działanie wobec państwa członkowskiego.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą również przedłożyć wszelkie sprawozdania na temat równoważności w ramach zintegrowanych krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu. Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2018/1999 każde państwo członkowskie musi przedłożyć je podczas następnego odpowiedniego etapu cyklu sprawozdawczego (15). Jeśli ramy czasowe cyklu sprawozdawczego wpisują się w ramy czasowe wprowadzenia nowych lub zmienionych środków alternatywnych, państwo członkowskie może po prostu przedłożyć sprawozdanie na temat równoważności jako załącznik do krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu.

Jeżeli dotrzymanie wskazanych powyżej terminów jest niemożliwe, zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwo członkowskie i tak musi przedłożyć Komisji sprawozdanie przed zastosowaniem odpowiednich środków. Państwa członkowskie mogą przedłożyć swoje sprawozdanie bezpośrednio DG ds. Energii, przy czym zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) 2018/1999 muszą one również przedłożyć je w ramach kolejnego cyklu krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu.

2.3.3.   Wymagania dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących i systemów automatyki i sterowania budynków (art. 8 ust. 1, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.3.3.1.   Systemy automatyki i sterowania budynków (art. 2 pkt 3a, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Systemy automatyki i sterowania budynków to powszechnie znana i szeroko wykorzystywana koncepcja, której znaczenie może być istotnie zróżnicowane. Przed przystąpieniem do analizy wymagań związanych z systemami automatyki i sterowania budynków należy doprecyzować, do czego dokładnie odnosi się to pojęcie w specyficznym kontekście art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Przede wszystkim system automatyki i sterowania budynków to system, który spełnia kryteria określone w definicji ustanowionej w art. 2 pkt 3a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; wspomniany punkt stanowi (16):

| „3a) | »system automatyki i sterowania budynku« oznacza system obejmujący wszystkie produkty, oprogramowanie oraz usługi inżynieryjne, które ułatwiają efektywne energetycznie, oszczędne i bezpieczne działanie systemów technicznych budynku poprzez automatyczne sterowanie i dzięki umożliwianiu manualnego zarządzania tymi systemami technicznymi budynku”. |
| --- | --- |

„3a)

»system automatyki i sterowania budynku« oznacza system obejmujący wszystkie produkty, oprogramowanie oraz usługi inżynieryjne, które ułatwiają efektywne energetycznie, oszczędne i bezpieczne działanie systemów technicznych budynku poprzez automatyczne sterowanie i dzięki umożliwianiu manualnego zarządzania tymi systemami technicznymi budynku”.

Ponadto systemy automatyki i sterowania budynków wchodzące w zakres art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków muszą posiadać wszystkie zdolności wyszczególnione w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków:

| a) | „ciągłe monitorowanie, rejestrowanie, analizowanie i umożliwienie dostosowywania zużycia energii; |
| --- | --- |

a)

„ciągłe monitorowanie, rejestrowanie, analizowanie i umożliwienie dostosowywania zużycia energii;

| b) | analizę porównawczą efektywności energetycznej budynku, wykrywanie utraty efektywności systemów technicznych budynku oraz informowanie osoby odpowiedzialnej za obiekty lub zarządzanie infrastrukturą techniczną budynku o możliwościach poprawy efektywności energetycznej; oraz |
| --- | --- |

b)

analizę porównawczą efektywności energetycznej budynku, wykrywanie utraty efektywności systemów technicznych budynku oraz informowanie osoby odpowiedzialnej za obiekty lub zarządzanie infrastrukturą techniczną budynku o możliwościach poprawy efektywności energetycznej; oraz

| c) | komunikację z połączonymi systemami technicznymi budynku i innymi urządzeniami w budynku, a także interoperacyjność z systemami technicznymi budynku w zakresie różnych rodzajów technologii zastrzeżonych, urządzeń i producentów”. |
| --- | --- |

c)

komunikację z połączonymi systemami technicznymi budynku i innymi urządzeniami w budynku, a także interoperacyjność z systemami technicznymi budynku w zakresie różnych rodzajów technologii zastrzeżonych, urządzeń i producentów”.

Systemy automatyki i sterowania budynków instalowane w budynkach niemieszkalnych zgodnie z wymogami art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków muszą spełniać zarówno kryteria określone w definicji ustanowionej w art. 2 pkt 3a tej dyrektywy, jak i posiadać wymienione powyżej zdolności. Zdolności te należy zapewnić przynajmniej dla systemów technicznych budynku wchodzących w zakres art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków: systemów ogrzewania, systemów klimatyzacji, połączonych systemów ogrzewania i wentylacji, połączonych systemów klimatyzacji i wentylacji.

Choć systemy automatyki i sterowania były powszechnie stosowane w niektórych kategoriach budynków (np. w budynkach niemieszkalnych), większość budynków nie jest wyposażona w tak zaawansowane zdolności, dlatego też budynki, które muszą spełnić wskazane powyżej wymogi, będą wymagały modernizacji, co z kolei może wiązać się z koniecznością przeprowadzenia znacznych inwestycji.

Dlatego też szczególnie istotne jest, aby zainteresowane strony (np. zarządcy budynków, które muszą spełnić stosowne wymogi) zdawały sobie sprawę z faktu, że zakres obowiązujących wymogów wykracza poza standardowe funkcje tego rodzaju systemów.

2.3.3.2.   Urządzenia samoregulujące (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Choć w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wspomina się o „urządzeniu samoregulującym”, nie ustanowiono w niej żadnej konkretnej definicji precyzującej znaczenie tego pojęcia. W art. 8 ust. 1 tej dyrektywy wyjaśniono jednak, że takie urządzenie musi zapewniać możliwość regulowania temperatury oddzielnie w poszczególnych pomieszczeniach (lub – w uzasadnionych przypadkach – w wyznaczonej strefie) modułu budynku. Urządzenia instalowane w następstwie wdrożenia tych przepisów powinny zatem:

| a) | umożliwiać automatyczne dostosowywanie mocy grzewczej w zależności od temperatury pomieszczenia (a także – fakultatywnie – dostosowywanie dodatkowych parametrów (17)); |
| --- | --- |

a)

umożliwiać automatyczne dostosowywanie mocy grzewczej w zależności od temperatury pomieszczenia (a także – fakultatywnie – dostosowywanie dodatkowych parametrów (17));

| b) | umożliwiać regulowanie mocy grzewczej w każdym pomieszczeniu (lub strefie) zgodnie z ustawieniami urządzeń grzewczych w tym pomieszczeniu (lub strefie). |
| --- | --- |

b)

umożliwiać regulowanie mocy grzewczej w każdym pomieszczeniu (lub strefie) zgodnie z ustawieniami urządzeń grzewczych w tym pomieszczeniu (lub strefie).

Oznacza to w szczególności, że:

| a) | jakiekolwiek rozwiązanie bazujące na ręcznej regulacji mocy grzewczej nie spełniałoby stosownych wymogów, nawet jeżeli można byłoby dokonywać jej dla każdego pomieszczenia (lub strefy) osobno; |
| --- | --- |

a)

jakiekolwiek rozwiązanie bazujące na ręcznej regulacji mocy grzewczej nie spełniałoby stosownych wymogów, nawet jeżeli można byłoby dokonywać jej dla każdego pomieszczenia (lub strefy) osobno;

| b) | jakiekolwiek rozwiązanie umożliwiające automatyczne regulowanie temperatury, ale nie na poziomie pomieszczenia (lub strefy), np. automatyczne regulowanie temperatury na poziomie budynku mieszkalnego, nie spełniałoby stosownych wymogów. |
| --- | --- |

b)

jakiekolwiek rozwiązanie umożliwiające automatyczne regulowanie temperatury, ale nie na poziomie pomieszczenia (lub strefy), np. automatyczne regulowanie temperatury na poziomie budynku mieszkalnego, nie spełniałoby stosownych wymogów.

W tym kontekście należy podkreślić, że niezależnie od liczby lub typów zainstalowanych systemów kluczowe znaczenie ma to, aby systemy te zapewniały użytkownikom możliwość dostosowywania ustawień temperatury, a także zagwarantowanie stosowania przyjętych ustawień (18).

W poniższej tabeli przedstawiono pewne orientacyjne przykłady urządzeń spełniających ten wymóg dla różnych typów systemów (19):

Tabela 2

Przykłady urządzeń samoregulujących

| Urządzenie | Typ systemu | Zdolność regulacji |
| --- | --- | --- |
| Termostatyczny zawór kaloryferowy | Wodny system ogrzewania i powiązane z nim kaloryfery | Regulacja przepływu ciepłej wody w promiennikach stosownie do ustawienia temperatury |
| Termostat pokojowy | Wodny system ogrzewania z funkcją ogrzewania powierzchni (np. ogrzewanie podłogowe) | Regulacja przepływu ciepłej wody w układzie ogrzewania powierzchni za pomocą zainstalowanego w pomieszczeniu zaworu mieszającego |
| Termostat klimakonwektora wentylatorowego | Wodny system ogrzewania/chłodzenia | Kontrolowanie przepływu ciepłej/zimnej wody i ciepłego/zimnego powietrza w zależności od ustawienia temperatury |
| Pojedynczy termostat | Samodzielne grzejniki lub klimatyzatory | Kontrola mocy cieplnej w zależności od ustawienia temperatury |

Urządzenie

Typ systemu

Zdolność regulacji

Termostatyczny zawór kaloryferowy

Wodny system ogrzewania i powiązane z nim kaloryfery

Regulacja przepływu ciepłej wody w promiennikach stosownie do ustawienia temperatury

Termostat pokojowy

Wodny system ogrzewania z funkcją ogrzewania powierzchni (np. ogrzewanie podłogowe)

Regulacja przepływu ciepłej wody w układzie ogrzewania powierzchni za pomocą zainstalowanego w pomieszczeniu zaworu mieszającego

Termostat klimakonwektora wentylatorowego

Wodny system ogrzewania/chłodzenia

Kontrolowanie przepływu ciepłej/zimnej wody i ciepłego/zimnego powietrza w zależności od ustawienia temperatury

Pojedynczy termostat

Samodzielne grzejniki lub klimatyzatory

Kontrola mocy cieplnej w zależności od ustawienia temperatury

a)   Ogrzewanie, klimatyzacja lub obydwa te rozwiązania jednocześnie?

W art. 8 ust. 1 akapit drugi i trzeci dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odniesiono się do systemów technicznych budynku rozumianych szeroko, tj. zgodnie z definicją przedstawioną w art. 2 tej dyrektywy. Jeżeli chodzi o przepisy szczegółowe dotyczące urządzeń samoregulujących (akapit trzeci), w tekście dyrektywy nie określono, do jakich typów systemów przepisy te mają zastosowanie, ale wspomniano o funkcji regulacji temperatury, w którą to funkcję wyposażone są zarówno systemy ogrzewania, jak i systemy chłodzenia pomieszczeń.

Dlatego też nie tylko systemy ogrzewania, ale również systemy klimatyzacji i systemy chłodzenia pomieszczeń powinny spełniać wymagania ustanowione dla urządzeń samoregulujących.

W szczególności pojawiające się w tekście dyrektywy odniesienie do „strefy ogrzewanej” nie powinno być interpretowane jako pośrednio zawężające zakres obowiązywania wymogów wyłącznie do systemów ogrzewania.

Przepisy te dotyczą jednak zasadniczo systemów ogrzewania, ponieważ zdecydowana większość systemów klimatyzacji/chłodzenia jest już wyposażona w mechanizm monitorowania i kontroli działający na poziomie pomieszczenia lub strefy.

Ponadto w przypadku wymiany źródeł ciepła w istniejących budynkach wymóg instalacji urządzeń samoregulujących powinien mieć zastosowanie wyłącznie do systemów ogrzewania (20).

Ponadto w art. 8 ust. 1 akapit trzeci dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie ustanowiono wymogu instalacji urządzeń samoregulujących w przypadku wymiany źródeł chłodu w istniejących budynkach. Państwa członkowskie mogą jednak rozważyć możliwość przyjęcia takiego dodatkowego wymogu (21), ponieważ byłoby to zgodne z ogólnym celem tych przepisów polegającym na zapewnieniu odpowiedniej zdolności regulacji i unikaniu marnowania energii.

W poniższej tabeli podsumowano różne sytuacje, do jakich może dojść w tym kontekście.

Tabela 3

Przypadki, które powinny skutkować powstaniem wymogu instalacji urządzeń samoregulujących

| Nowy lub istniejący budynek | Typ interwencji | Czy w danym przypadku wymóg instalacji urządzeń samoregulujących ma zastosowanie? |
| --- | --- | --- |
| Nowy | Instalacja systemu ogrzewania | Tak |
| Nowy | Instalacja systemu chłodzenia pomieszczeń | Tak |
| Istniejący | Wymiana źródeł ciepła | Tak, wyłącznie w odniesieniu do systemu ogrzewania |
| Istniejący | Wymiana źródeł chłodu | W zależności od decyzji państwa członkowskiego |

Nowy lub istniejący budynek

Typ interwencji

Czy w danym przypadku wymóg instalacji urządzeń samoregulujących ma zastosowanie?

Nowy

Instalacja systemu ogrzewania

Tak

Nowy

Instalacja systemu chłodzenia pomieszczeń

Tak

Istniejący

Wymiana źródeł ciepła

Tak, wyłącznie w odniesieniu do systemu ogrzewania

Istniejący

Wymiana źródeł chłodu

W zależności od decyzji państwa członkowskiego

b)   Poziom pomieszczenia czy strefy?

Główny wymóg polega na zapewnieniu możliwości regulacji temperatury na poziomie pomieszczenia. Instalacja urządzeń samoregulujących na poziomie strefy musi jednak być uzasadniona.

Pod pojęciem „pomieszczenia” należy rozumieć część lub sekcję budynku wydzieloną za pomocą ścian, podłogi i sufitu.

„Strefa ogrzewana” oznacza strefę budynku lub modułu budynku znajdującą się na jednym piętrze i charakteryzującą się spójnymi właściwościami cieplnymi oraz jednolitymi potrzebami w zakresie regulacji temperatury (oznacza to, że termin ten jest równoważny terminowi „strefa cieplna” wykorzystywanemu powszechnie w obliczeniach przeprowadzanych na potrzeby charakterystyki energetycznej budynku).

Poniżej przedstawiono dwie przykładowe sytuacje (22), w których stosowanie wymogów na poziomie stref, a nie na poziomie pomieszczeń, może być uzasadnione:

| a) | sąsiadujące ze sobą biura o identycznych wymogach dotyczących środowiska w pomieszczeniach w budynku biurowym; |
| --- | --- |

a)

sąsiadujące ze sobą biura o identycznych wymogach dotyczących środowiska w pomieszczeniach w budynku biurowym;

| b) | sąsiadujące ze sobą pomieszczenia/przestrzenie, które nie są od siebie fizycznie oddzielone (np. otwarta kuchnia i salon w mieszkaniu). |
| --- | --- |

b)

sąsiadujące ze sobą pomieszczenia/przestrzenie, które nie są od siebie fizycznie oddzielone (np. otwarta kuchnia i salon w mieszkaniu).

Ocena najodpowiedniejszego zakresu regulacji (na poziomie pomieszczenia lub strefy) będzie zależała zazwyczaj od projektu konkretnego budynku lub modułu budynku i planowanego sposobu korzystania z tego budynku lub modułu budynku oraz dostępnej przestrzeni. Najistotniejszym parametrem, jaki należy wziąć pod uwagę przy przeprowadzaniu tej oceny, będzie zazwyczaj to, czy szereg pomieszczeń może podlegać tym samym wymogom w zakresie środowiska w pomieszczeniach, tj. czy pomieszczenia te można połączyć w jedną strefę (z punktu widzenia regulacji temperatury). Takie przypadki powinny być odpowiednio uzasadnione.

Biorąc jednak pod uwagę pewne specyficzne uwarunkowania istniejące na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, państwa członkowskie mogą dopuścić możliwość regulacji temperatury na poziomie strefy w przypadku niektórych kategorii budynków lub modułów budynków, jeżeli uznają to za wystarczająco uzasadnione. W takiej sytuacji państwa członkowskie powinny doprecyzować kategorie budynków lub modułów budynków, w przypadku których będzie można korzystać z tej możliwości, oraz przedstawić stosowne specyficzne uwarunkowania krajowe, regionalne lub lokalne. Państwa członkowskie powinny również uzasadnić (23) decyzję, na mocy której z góry zwalniają te kategorie budynków lub modułów budynków z głównego wymogu obowiązującego w tym zakresie.

2.3.3.3.   Kiedy mają zastosowanie zobowiązania? (art. 8 ust. 1, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

a)   Urządzenia samoregulujące (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W tekście dyrektywy ustanowiono wymóg, zgodnie z którym nowe budynki muszą zostać wyposażone w urządzenia samoregulujące. Ten sam wymóg obowiązuje w przypadku istniejących budynków, w których wymienia się źródła ciepła.

Zobowiązania w tym zakresie mają zastosowanie do wszystkich rodzajów budynków i wszystkich rodzajów systemów, chyba że wywiązanie się z nich okaże się niemożliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia (zob. lit. b)).

W art. 2 pkt 15b dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawarto następującą definicję terminu „źródło ciepła”:

| | „
  »źródło ciepła« oznacza część systemu ogrzewania, która wytwarza ciepło użytkowe, wykorzystując w tym celu jeden z następujących procesów:






  a) | spalanie paliw, na przykład w kotle; |
| --- | --- | --- |

„
  »źródło ciepła« oznacza część systemu ogrzewania, która wytwarza ciepło użytkowe, wykorzystując w tym celu jeden z następujących procesów:

a)

spalanie paliw, na przykład w kotle;

| b) | efekt Joule'a zachodzący w elementach grzewczych systemu elektrycznego ogrzewania oporowego; |
| --- | --- |

b)

efekt Joule'a zachodzący w elementach grzewczych systemu elektrycznego ogrzewania oporowego;

| c) | wychwytywanie ciepła z powietrza atmosferycznego, powietrza wylotowego systemu wentylacji lub wody lub źródła ciepła w gruncie za pomocą pomp ciepła;”. |
| --- | --- |

c)

wychwytywanie ciepła z powietrza atmosferycznego, powietrza wylotowego systemu wentylacji lub wody lub źródła ciepła w gruncie za pomocą pomp ciepła;”.

W tym kontekście należy podkreślić, że w powyższej definicji nie dokonano rozróżnienia między źródłami ciepła niezależnymi od źródeł emisji ciepła (np. kocioł i kaloryfery) a źródłami ciepła zintegrowanymi ze źródłem emisji ciepła w ramach autonomicznego systemu ogrzewania (np. elektryczne grzejniki oporowe). Oznacza to, że zobowiązania (w zakresie samoregulacji) powinny mieć zastosowanie również w tym drugim przypadku (tj. w sytuacji, w której dochodzi do wymiany autonomicznego systemu ogrzewania w istniejącym budynku).

Jeżeli budynki są wyposażone w kilka źródeł ciepła, może to doprowadzić do sytuacji, w której wymianie podlegała będzie tylko część tych źródeł. W takich przypadkach wymóg zainstalowania urządzeń samoregulujących również powinien mieć zastosowanie, o ile będzie to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia. Wspomniany wymóg ma zastosowanie w szczególności w sytuacji, w której połączono szereg źródeł ciepła obsługujących to samo pomieszczenie i co najmniej jedno z tych źródeł ciepła jest wymieniane. Jeżeli budynek został wyposażony w szereg niezależnych od siebie źródeł ciepła obsługujących różne pomieszczenia, państwa członkowskie mogą zdecydować się na stosowanie tego wymogu wyłącznie w odniesieniu do pomieszczenia lub pomieszczeń obsługiwanych przez wymienione źródła ciepła.

Jeżeli istniejące budynki są podłączone do systemu ogrzewania lokalnego i nie zostały wyposażone w żadne źródła ciepła na poziomie budynku, w przypadku wymiany źródeł ciepła miałby zazwyczaj zastosowanie wymóg zainstalowania urządzeń samoregulujących. Mogłoby to w niektórych przypadkach skutkować wystąpieniem problemów związanych np. z własnością (24) lub ekonomiczną możliwością realizacji (25). W takiej sytuacji państwa członkowskie mogą rozważyć możliwość wprowadzenia innych rozwiązań, aby zapewnić zainstalowanie urządzeń samoregulujących, np.:

| a) | ustanowienia wymogu zainstalowania urządzeń samoregulujących w przypadku wymiany wymienników ciepła w budynkach; |
| --- | --- |

a)

ustanowienia wymogu zainstalowania urządzeń samoregulujących w przypadku wymiany wymienników ciepła w budynkach;

| b) | opracowania i wdrożenia planu działania dotyczącego stopniowego instalowania urządzeń samoregulujących, który obejmowałby docelowo wszystkie budynki, ale który zapewniałby jednocześnie rozłożenie kosztów na wystarczająco długi okres. |
| --- | --- |

b)

opracowania i wdrożenia planu działania dotyczącego stopniowego instalowania urządzeń samoregulujących, który obejmowałby docelowo wszystkie budynki, ale który zapewniałby jednocześnie rozłożenie kosztów na wystarczająco długi okres.

Instalacja nowego systemu ogrzewania w istniejącym budynku lub module budynku, który był już wyposażony w system ogrzewania (np. instalacja centralnego systemu ogrzewania zastępującego pojedyncze systemy ogrzewania w budynku), powinna skutkować objęciem budynku wymogiem zainstalowania urządzeń samoregulujących, ponieważ wiąże się z wymianą źródeł ciepła.

Instalacja systemu ogrzewania w konstrukcji, która wcześniej nie była budynkiem w rozumieniu dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, ale która w późniejszym terminie – np. w rezultacie prac renowacyjnych – stała się budynkiem w rozumieniu tej dyrektywy, również powinna skutkować objęciem budynku obowiązkiem zainstalowania urządzeń samoregulujących.

b)   Systemy automatyki i sterowania budynku (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Przepisy dotyczące instalacji systemów automatyki i sterowania budynku mają zastosowanie do wszystkich (tj. nowych i istniejących) budynków niemieszkalnych wyposażonych w systemy ogrzewania, systemy klimatyzacji, połączone systemy ogrzewania i wentylacji oraz połączone systemy klimatyzacji i wentylacji o znamionowej mocy użytecznej przekraczającej 290 kW.

Próg 290 kW stosuje się do każdego systemu z osobna, tj. zgodnie z art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 odpowiednie zobowiązania mają zastosowanie we wszystkich następujących przypadkach:

| a) | gdy znamionowa moc użyteczna systemu ogrzewania przekracza 290 kW; |
| --- | --- |

a)

gdy znamionowa moc użyteczna systemu ogrzewania przekracza 290 kW;

| b) | gdy znamionowa moc użyteczna połączonego systemu ogrzewania i wentylacji przekracza 290 kW; |
| --- | --- |

b)

gdy znamionowa moc użyteczna połączonego systemu ogrzewania i wentylacji przekracza 290 kW;

| c) | gdy znamionowa moc użyteczna systemu klimatyzacji przekracza 290 kW; |
| --- | --- |

c)

gdy znamionowa moc użyteczna systemu klimatyzacji przekracza 290 kW;

| d) | gdy znamionowa moc użyteczna połączonego systemu klimatyzacji i wentylacji przekracza 290 kW. |
| --- | --- |

d)

gdy znamionowa moc użyteczna połączonego systemu klimatyzacji i wentylacji przekracza 290 kW.

Dodatkowe wyjaśnienia dotyczące sposobu ustalania znamionowej mocy użytecznej przedstawiono w sekcji 2.3.2.2.

2.3.4.   Możliwość realizacji z technicznego, ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia (art. 8 ust. 1, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Pojęcie „możliwości realizacji” ma istotne znaczenie w kontekście:

| a) | stosowania wymagań systemowych zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, który stanowi, że wymagania systemowe muszą być stosowane „jeśli jest to możliwe z technicznego, funkcjonalnego i ekonomicznego punktu widzenia (26)”; oraz |
| --- | --- |

a)

stosowania wymagań systemowych zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, który stanowi, że wymagania systemowe muszą być stosowane „jeśli jest to możliwe z technicznego, funkcjonalnego i ekonomicznego punktu widzenia (26)”; oraz

| b) | instalowania urządzeń samoregulujących (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków) oraz systemów automatyki i sterowania budynku (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków), ponieważ wymagania ustanowione w tych przepisach mają zastosowanie wyłącznie „jeśli jest to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia”. |
| --- | --- |

b)

instalowania urządzeń samoregulujących (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków) oraz systemów automatyki i sterowania budynku (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków), ponieważ wymagania ustanowione w tych przepisach mają zastosowanie wyłącznie „jeśli jest to możliwe z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia”.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że odpowiedzialność za szczegółowe wskazanie konkretnych przypadków, w których spełnienie wymogów nie jest możliwe z technicznego, ekonomicznego lub funkcjonalnego punktu widzenia, spoczywa na państwach członkowskich. Państwa członkowskie powinny zapewnić wyraźne zidentyfikowanie, opisanie i uzasadnienie tych przypadków (27).

Ustalenie możliwości realizacji z technicznego, ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia nie powinno leżeć w wyłącznej gestii zainteresowanych stron (np. właścicieli lub instalatorów systemu (28)). Warunki, zgodnie z którymi przeprowadzana będzie ocena możliwości realizacji, powinny zostać ustalone na szczeblu państwa członkowskiego lub – w przypadku ustanowienia warunków regionalnych wywierających wpływ wyłącznie na część terytorium państwa członkowskiego – na szczeblu regionalnym. W tym drugim przypadku stosowne warunki regionalne
  powinny
  jednak zostać określone w krajowych środkach wykonawczych. Warunki te
  powinny
  być każdorazowo dokumentowane (np. w ramach wytycznych technicznych) i stosowane spójnie na terytorium całego kraju lub – w stosownych przypadkach – na terytorium danego regionu. Przypadki niestosowania wymagań systemowych powinny być ocenianie zgodnie z przejrzystymi procedurami przyjętymi przez organy publiczne, nad których prawidłowym przebiegiem organy te sprawują nadzór.

We wspomnianych procedurach można dokonywać rozróżnienia między różnymi rodzajami budynków, w szczególności w celu rozwiązania problemów związanych z możliwością realizacji z technicznego, ekonomicznego lub funkcjonalnego punktu widzenia w określonych rodzajach budynków.

Można na przykład wyodrębnić kategorię budynków historycznych lub budynków objętych ochroną zabytków, które mogą podlegać bardziej restrykcyjnym przepisom utrudniającym zapewnienie zgodności z niektórymi z tych wymogów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na fakt, że spełnienie tych wymogów nie doprowadziłoby zasadniczo do zmiany charakteru ani wyglądu budynków historycznych lub budynków objętych ochroną zabytków.

Aby uniknąć jakichkolwiek wątpliwości, należy również zwrócić uwagę na fakt, że stosowne wymagania mają także zastosowanie do wszystkich kategorii budynków, w odniesieniu do których w dyrektywie zezwolono państwom członkowskim na wprowadzanie odstępstw w zakresie stosowania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków (art. 4 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków).

Oceniając, czy spełnienie tych wymagań jest możliwe z technicznego, ekonomicznego lub funkcjonalnego punktu widzenia, można jednak wziąć pod uwagę specyficzny charakter niektórych budynków. W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli dostępne dowody będą wskazywały, że w przypadku danego budynku zapewnienie zgodności z wymaganiami jest niemożliwe z technicznego, ekonomicznego lub funkcjonalnego punktu widzenia, wymagania te można pominąć. Taką decyzję zawsze należy podejmować wyłącznie w odniesieniu do danego przypadku, a państwa członkowskie nie powinny wprowadzać wyjątków o charakterze systematycznym dla żadnej kategorii budynków.

W poniższej tabeli przedstawiono, w jaki sposób można interpretować poszczególne rodzaje możliwości realizacji, i podano stosowne przykłady.

Tabela 4

Interpretacja możliwości realizacji z technicznego, ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia

| Rodzaj możliwości realizacji (29) | Znaczenie | Przykłady |
| --- | --- | --- |
| Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia | O możliwości realizacji z technicznego punktu widzenia mówimy wówczas, gdy charakterystyka techniczna systemu i budynku (lub modułu budynku) umożliwia zastosowanie wymagań. Nie można mówić o takiej możliwości realizacji, jeżeli niemożliwe jest stosowanie wymagań z technicznego punktu widzenia, tj. kiedy zastosowanie wymagań zostaje uniemożliwione ze względu na charakterystykę techniczną systemu. | Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia stanowiłaby problem, jeżeli system nie pozwalałby na instalację urządzeń niezbędnych do spełnienia wymagań, na przykład:






  — | w przypadku wymagań dotyczących odzysku ciepła w odniesieniu do systemów wentylacji gdyby wlot i wylot nie znajdowały się w tym samym miejscu; |

Rodzaj możliwości realizacji (29)

Znaczenie

Przykłady

Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia

O możliwości realizacji z technicznego punktu widzenia mówimy wówczas, gdy charakterystyka techniczna systemu i budynku (lub modułu budynku) umożliwia zastosowanie wymagań. Nie można mówić o takiej możliwości realizacji, jeżeli niemożliwe jest stosowanie wymagań z technicznego punktu widzenia, tj. kiedy zastosowanie wymagań zostaje uniemożliwione ze względu na charakterystykę techniczną systemu.

Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia stanowiłaby problem, jeżeli system nie pozwalałby na instalację urządzeń niezbędnych do spełnienia wymagań, na przykład:

—

w przypadku wymagań dotyczących odzysku ciepła w odniesieniu do systemów wentylacji gdyby wlot i wylot nie znajdowały się w tym samym miejscu;

| — | w przypadku wymagań dotyczących izolacji instalacji rurowych – gdyby nie było dostępu do części instalacji rurowych. |
| --- | --- |

—

w przypadku wymagań dotyczących izolacji instalacji rurowych – gdyby nie było dostępu do części instalacji rurowych.

Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia

Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia odnosi się do kosztów stosowania wymagań oraz tego, czy: (i) koszty te są proporcjonalne względem kosztów planowanej interwencji (np. modernizacji systemu); (ii) oczekiwane korzyści przewyższają koszty (30), biorąc pod uwagę spodziewany okres eksploatacji systemu.

Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia można na przykład obliczyć na podstawie:

| — | maksymalnego stosunku kosztów zastosowania wymagań do kosztów planowanej interwencji (np. wymiany źródła ciepła); |
| --- | --- |

—

maksymalnego stosunku kosztów zastosowania wymagań do kosztów planowanej interwencji (np. wymiany źródła ciepła);

| — | maksymalnego okresu odzyskania kosztów, biorąc pod uwagę korzyści pieniężne wynikające ze stosowania wymagań. |
| --- | --- |

—

maksymalnego okresu odzyskania kosztów, biorąc pod uwagę korzyści pieniężne wynikające ze stosowania wymagań.

Możliwość realizacji z funkcjonalnego punktu widzenia (31)

Stosowanie wymagań nie jest możliwe z funkcjonalnego punktu widzenia, jeżeli powoduje zmiany, które miałyby negatywny wpływ na funkcjonowanie systemu lub korzystanie z budynku (lub modułu budynku), biorąc pod uwagę szczególne ograniczenia (np. przepisy), które mogą mieć zastosowanie do tego systemu lub budynku.

Stosowanie wymagań systemowych może nie być możliwe z funkcjonalnego punktu widzenia na przykład gdy:

| — | mające zastosowanie przepisy (np. dotyczące bezpieczeństwa) są sprzeczne z wymaganiami; |
| --- | --- |

—

mające zastosowanie przepisy (np. dotyczące bezpieczeństwa) są sprzeczne z wymaganiami;

| — | stosowanie wymagań skutkowałoby znacznym zmniejszeniem użyteczności budynku lub modułu budynku (np. znaczną utratą powierzchni budynku). |
| --- | --- |

—

stosowanie wymagań skutkowałoby znacznym zmniejszeniem użyteczności budynku lub modułu budynku (np. znaczną utratą powierzchni budynku).

a)   Dodatkowe uwagi dotyczące możliwości realizacji zainstalowania urządzeń samoregulujących z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia

W zdecydowanej większości przypadków kwestia możliwości realizacji instalacji urządzeń samoregulujących z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia nie będzie miała zastosowania do nowych budynków, ponieważ kwestię konieczności samoregulacji temperatury na poziomie pomieszczenia (lub strefy) można rozwiązać na etapie projektu, co zapobiega powstawaniu barier technicznych na kolejnych etapach i zapewnia optymalizację związanych z tym kosztów. Jednym z najprostszych przykładów sytuacji, w której instalacja urządzeń samoregulujących w pomieszczeniu lub strefie nie byłaby możliwa z technicznego punktu widzenia, jest sytuacja, gdy pomieszczenie lub strefa nie są ogrzewane (ani chłodzone).

W przypadku istniejących budynków możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia może stanowić problem, gdy instalacja urządzeń samoregulujących nie jest możliwa bez dokonywania znacznych modyfikacji systemów lub budynku, co nieuchronnie prowadziłoby do nadmiernych kosztów (może to mieć miejsce np. w przypadku niektórych rodzajów systemów ogrzewania podłogowego w istniejących budynkach).

Również możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia może stanowić problem w przypadku istniejących budynków, kiedy koszty instalacji urządzeń samoregulujących są nadmierne w porównaniu z kosztami wymiany źródła ciepła. Jeżeli państwa członkowskie decydują się oceniać możliwość realizacji w oparciu o koszty, powinny wyjaśnić, w jaki sposób koszty te są obliczane i jak się je porównuje. Można rozważyć dwa następujące podejścia:

| a) | porównanie początkowych kosztów instalacji urządzeń samoregulujących z kosztami wymiany źródeł ciepła oraz określenie progu dla maksymalnego stosunku tych dwóch wartości. Jest to podejście zgodne z motywem 21 dyrektywy (UE) 2018/844, który stanowi, co następuje:

  „Instalacja w istniejących budynkach urządzeń samoregulujących do oddzielnego regulowania temperatury w każdym pomieszczeniu lub, w uzasadnionych przypadkach, w wyznaczonej strefie ogrzewanej modułu budynku powinna być rozważona, gdy jest ekonomicznie wykonalna, na przykład gdy jej koszt wynosi mniej niż 10 % całkowitych kosztów zastąpienia źródeł ciepła”; |
| --- | --- |

a)

porównanie początkowych kosztów instalacji urządzeń samoregulujących z kosztami wymiany źródeł ciepła oraz określenie progu dla maksymalnego stosunku tych dwóch wartości. Jest to podejście zgodne z motywem 21 dyrektywy (UE) 2018/844, który stanowi, co następuje:

„Instalacja w istniejących budynkach urządzeń samoregulujących do oddzielnego regulowania temperatury w każdym pomieszczeniu lub, w uzasadnionych przypadkach, w wyznaczonej strefie ogrzewanej modułu budynku powinna być rozważona, gdy jest ekonomicznie wykonalna, na przykład gdy jej koszt wynosi mniej niż 10 % całkowitych kosztów zastąpienia źródeł ciepła”;

| b) | porównanie początkowych kosztów instalacji urządzeń samoregulujących ze spodziewanymi oszczędnościami kosztów energii wynikającymi z instalacji tych urządzeń oraz określenie progu dla maksymalnego okresu na odzyskanie kosztów (np. 5 lat). |
| --- | --- |

b)

porównanie początkowych kosztów instalacji urządzeń samoregulujących ze spodziewanymi oszczędnościami kosztów energii wynikającymi z instalacji tych urządzeń oraz określenie progu dla maksymalnego okresu na odzyskanie kosztów (np. 5 lat).

Mimo że oba podejścia są możliwe, to preferowanym wariantem powinno być to ostatnie, ponieważ w zdecydowanej większości przypadków koszty początkowe zostaną odzyskane w krótkim czasie (zwykle w ciągu 2–3 lat).

Tabela 5

Ewentualna interpretacja możliwości realizacji zainstalowania urządzeń samoregulujących z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia

| Rodzaj możliwości realizacji | Możliwe przykłady | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| Nowe budynki | Istniejące budynki |
| Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia | W pomieszczeniu (strefie) nie ma ogrzewania/chłodzenia. | Tak (ale rzadko) | Tak (ale rzadko) |
| System ogrzewania uniemożliwia instalację urządzeń samoregulujących. | Nie | Tak (ale nieczęsto) |
| Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia | Koszty początkowe są zbyt wysokie w porównaniu z innymi kosztami. | Nie | Tak (ale nieczęsto) |
| Nie można w wystarczającym stopniu odzyskać wartości inwestycji. | Nie | Tak (ale rzadko) |

Rodzaj możliwości realizacji

Możliwe przykłady

Zastosowanie

Nowe budynki

Istniejące budynki

Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia

W pomieszczeniu (strefie) nie ma ogrzewania/chłodzenia.

Tak (ale rzadko)

Tak (ale rzadko)

System ogrzewania uniemożliwia instalację urządzeń samoregulujących.

Nie

Tak (ale nieczęsto)

Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia

Koszty początkowe są zbyt wysokie w porównaniu z innymi kosztami.

Nie

Tak (ale nieczęsto)

Nie można w wystarczającym stopniu odzyskać wartości inwestycji.

Nie

Tak (ale rzadko)

b)   Dodatkowe uwagi dotyczące możliwości realizacji instalacji systemów automatyki i sterowania budynku z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia

W zdecydowanej większości przypadków kwestia tego, czy instalacja systemów automatyki i sterowania budynku jest możliwa z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia, nie będzie dotyczyła nowych budynków, ponieważ:

| a) | w projekcie budynku i systemu można zapewnić, aby nie występowały techniczne bariery uniemożliwiające instalację systemów automatyki i sterowania budynku; |
| --- | --- |

a)

w projekcie budynku i systemu można zapewnić, aby nie występowały techniczne bariery uniemożliwiające instalację systemów automatyki i sterowania budynku;

| b) | w projekcie budynku i systemu można zapewnić ograniczenie do minimum kosztów instalacji systemów automatyki i sterowania budynku; |
| --- | --- |

b)

w projekcie budynku i systemu można zapewnić ograniczenie do minimum kosztów instalacji systemów automatyki i sterowania budynku;

| c) | instalacja systemów automatyki i sterowania budynku jest już powszechną praktyką w przypadku nowych dużych budynków niemieszkalnych. |
| --- | --- |

c)

instalacja systemów automatyki i sterowania budynku jest już powszechną praktyką w przypadku nowych dużych budynków niemieszkalnych.

W przypadku istniejących budynków jedynym przypadkiem, w którym możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia może stanowić problem, jest sytuacja, gdy nie można sterować systemami technicznymi budynku lub gdy zapewnienie sterowania nimi wymagałoby dokonania znacznych modyfikacji systemu lub budynku, co nieuchronnie prowadziłoby do nadmiernych kosztów. Takie sytuacje dotyczą jedynie budynków, które są wyposażone w stare systemy, i powinny mieć miejsce sporadycznie.

Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia w odniesieniu do instalacji systemów automatyki i sterowania budynku w przypadku istniejących budynków może również zależeć od kosztów początkowych i bieżących lub od niezbędnego okresu na odzyskanie kosztów. Jednym z możliwych podejść jest ocena możliwości realizacji z ekonomicznego punktu widzenia na podstawie spodziewanych oszczędności kosztów energii dzięki systemom automatyki i sterowania budynku i porównanie ich z początkowymi i bieżącymi kosztami instalacji systemu automatyki i sterowania budynku w całym okresie eksploatacji systemu. Uzupełnieniem tego może być ocena proporcjonalności początkowych kosztów instalacji systemów automatyki i sterowania budynku w danym budynku w oparciu o takie parametry, jak np. rozmiar budynku lub zużycie energii (32).

Tabela 6

Ewentualna interpretacja możliwości realizacji zainstalowania systemów automatyki i sterowania budynku z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia

| Rodzaj możliwości realizacji | Możliwe przykłady | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| Nowe budynki | Istniejące budynki |
| Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia | Nie można sterować systemami technicznymi budynku bez znacznych modyfikacji. | Nie | Tak (ale rzadko) |
| Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia | Koszty początkowe są zbyt wysokie w porównaniu z charakterystyką budynku. | Nie | Tak (ale rzadko) |
| Nie można w wystarczającym stopniu odzyskać wartości inwestycji. | Nie | Tak (ale rzadko) |

Rodzaj możliwości realizacji

Możliwe przykłady

Zastosowanie

Nowe budynki

Istniejące budynki

Możliwość realizacji z technicznego punktu widzenia

Nie można sterować systemami technicznymi budynku bez znacznych modyfikacji.

Nie

Tak (ale rzadko)

Możliwość realizacji z ekonomicznego punktu widzenia

Koszty początkowe są zbyt wysokie w porównaniu z charakterystyką budynku.

Nie

Tak (ale rzadko)

Nie można w wystarczającym stopniu odzyskać wartości inwestycji.

Nie

Tak (ale rzadko)

2.4.   Wytyczne w zakresie transpozycji przepisów dotyczących systemów technicznych budynku i ich przeglądów, urządzeń samoregulujących oraz systemów automatyki i sterowania budynków

2.4.1.   Wymagania dotyczące systemów technicznych budynku oraz ocena i dokumentowanie ogólnej charakterystyki energetycznej systemów technicznych budynku (art. 2, art. 8 ust. 1, art. 14 i art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.4.1.1.   Transpozycja definicji (art. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny rozważyć uzupełnienie definicji systemów technicznych budynku o dodatkowe wyjaśnienia, na przykład bardziej szczegółowy opis zdolności, jakie zgodnie z oczekiwaniami mają osiągnąć systemy automatyki i sterowania budynku.

2.4.1.2.   Określenie wymagań systemowych (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

a)   Nowe systemy techniczne budynku

W przypadku systemów, które nie były brane pod uwagę przed wprowadzeniem zmian (systemy automatyki i sterowania budynku i wytwarzania energii elektrycznej na miejscu), państwa członkowskie będą musiały zdefiniować i określić wymagania systemowe na szczeblu krajowym, a także zapewnić, aby obejmowały one wszystkie aspekty, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, tj.: „ogólną charakterystykę energetyczną”, „odpowiednią instalację”, „właściwe zwymiarowanie”, „regulację” i „kontrolę”. W poniższej tabeli przedstawiono znaczenie każdego z tych aspektów wymagań wraz z przykładami (jedynie do celów zobrazowania) dla dwóch rodzajów systemów, które dodano do wykazu systemów technicznych budynku zamieszczonego w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Tabela 7

Poszczególne aspekty wymagań systemowych

| Rodzaj wymagania | Dotyczy | Przykłady |
| --- | --- | --- |
| System automatyki i sterowania budynku | Wytwarzanie energii elektrycznej na miejscu |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | Charakterystyka systemu jako całości (nie należy mylić z charakterystyką na poziomie produktu lub komponentu ani z charakterystyką całego budynku). | Zdolność w zakresie kontroli mająca wpływ na charakterystykę energetyczną budynku (np. zgodnie z normą EN 15232 (33)). | Wskaźnik charakterystyki systemu dla systemu fotowoltaicznego (np. zgodnie z normą EN 15316-4-6 (34)). |
| „Właściwe zwymiarowanie” | Odpowiedni rozmiar lub odpowiednie możliwości systemu z uwzględnieniem zapotrzebowania i charakterystyki budynku w spodziewanych warunkach użytkowania. | Określenie optymalnych zdolności w zakresie kontroli w oparciu o rodzaj budynku, spodziewane użytkowanie, potencjalne oszczędności energii. | Określenie optymalnego rozmiaru systemu fotowoltaicznego w oparciu o zmniejszone koszty energii elektrycznej, dostępną powierzchnię montażową oraz inne ograniczenia, które mogą mieć zastosowanie. |
| „Odpowiednia instalacja” | Sposób, w jaki należy zainstalować system w budynku, aby prawidłowo funkcjonował. | Instalacja przez wyszkolonego lub certyfikowanego instalatora | Instalacja przez wyszkolonego lub certyfikowanego instalatora |
| „Właściwa regulacja” | Działania mające na celu przetestowanie i dostrojenie systemu po jego instalacji w rzeczywistych warunkach użytkowania. | Sekwencja zadań, jakie należy wykonać po instalacji, aby sprawdzić, czy system funkcjonuje zgodnie z jego specyfikacjami. | Sekwencja zadań, jakie należy wykonać po instalacji, aby sprawdzić, czy system funkcjonuje zgodnie z jego specyfikacjami. |
| „Właściwa kontrola” | Pożądane lub wymagane zdolności systemów w zakresie kontroli. | Zakres funkcji kontrolnych. | (W stosownych przypadkach) kontrola dostarczonej energii elektrycznej (na przykład do sieci, własnego zużycia, lub przechowywania). |

Rodzaj wymagania

Dotyczy

Przykłady

System automatyki i sterowania budynku

Wytwarzanie energii elektrycznej na miejscu

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

Charakterystyka systemu jako całości (nie należy mylić z charakterystyką na poziomie produktu lub komponentu ani z charakterystyką całego budynku).

Zdolność w zakresie kontroli mająca wpływ na charakterystykę energetyczną budynku (np. zgodnie z normą EN 15232 (33)).

Wskaźnik charakterystyki systemu dla systemu fotowoltaicznego (np. zgodnie z normą EN 15316-4-6 (34)).

„Właściwe zwymiarowanie”

Odpowiedni rozmiar lub odpowiednie możliwości systemu z uwzględnieniem zapotrzebowania i charakterystyki budynku w spodziewanych warunkach użytkowania.

Określenie optymalnych zdolności w zakresie kontroli w oparciu o rodzaj budynku, spodziewane użytkowanie, potencjalne oszczędności energii.

Określenie optymalnego rozmiaru systemu fotowoltaicznego w oparciu o zmniejszone koszty energii elektrycznej, dostępną powierzchnię montażową oraz inne ograniczenia, które mogą mieć zastosowanie.

„Odpowiednia instalacja”

Sposób, w jaki należy zainstalować system w budynku, aby prawidłowo funkcjonował.

Instalacja przez wyszkolonego lub certyfikowanego instalatora

Instalacja przez wyszkolonego lub certyfikowanego instalatora

„Właściwa regulacja”

Działania mające na celu przetestowanie i dostrojenie systemu po jego instalacji w rzeczywistych warunkach użytkowania.

Sekwencja zadań, jakie należy wykonać po instalacji, aby sprawdzić, czy system funkcjonuje zgodnie z jego specyfikacjami.

Sekwencja zadań, jakie należy wykonać po instalacji, aby sprawdzić, czy system funkcjonuje zgodnie z jego specyfikacjami.

„Właściwa kontrola”

Pożądane lub wymagane zdolności systemów w zakresie kontroli.

Zakres funkcji kontrolnych.

(W stosownych przypadkach) kontrola dostarczonej energii elektrycznej (na przykład do sieci, własnego zużycia, lub przechowywania).

b)   Systemy uwzględnione już przed wprowadzeniem zmian

W przypadku systemów uwzględnionych już przed wprowadzeniem zmian państwa członkowskie mogłyby rozważyć wykorzystanie transpozycji dyrektywy (UE) 2018/844 jako okazji do przeglądu i ewentualnej aktualizacji wymagań systemowych. W szczególności przegląd ten mógłby być okazją do sprawdzenia, czy obowiązujące wymagania w wystarczającym stopniu uwzględniają poszczególne aspekty wymienione w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i sprawdzenia, czy wymagania te można dalej rozwinąć. Informacje zwrotne uzyskane w ramach skoordynowanych działań dotyczących budynków o niemal zerowym zużyciu energii (35) w sieci europejskiej wskazują, że: (i) obowiązujące wymagania zasadniczo koncentrują się na charakterystyce na poziomie komponentów; oraz (ii) sposób, w jaki uwzględnia się pozostałe aspekty (tj. odpowiednia instalacja, właściwe zwymiarowanie, regulacja i kontrola), jest różny w całej UE. W związku z tym zachęca się państwa członkowskie, aby uczestniczyły w tym przeglądzie i – w stosownych przypadkach – korzystały z dostępnych dobrych praktyk.

c)   Uwzględnienie rozporządzeń dotyczących poszczególnych produktów zgodnie z dyrektywą w sprawie ekoprojektu

Systemy techniczne budynku obejmują wiele produktów podlegających regulacji na podstawie rozporządzeń, które dotyczą konkretnych produktów i wykonują dyrektywę 2009/125/WE („dyrektywa w sprawie ekoprojektu”). W odniesieniu do rozporządzeń wykonawczych do dyrektywy w sprawie ekoprojektu dotyczących poszczególnych produktów i obejmujących produkty, które mogą stanowić część systemów technicznych budynku, jak określono w art. 2 pkt 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, warto podkreślić, że wymagania, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, mają zastosowanie do całych systemów zainstalowanych w budynkach, a nie do charakterystyki poszczególnych komponentów, która to wchodzi w zakres rozporządzeń wykonawczych do dyrektywy w sprawie ekoprojektu dotyczących poszczególnych produktów. Dla przykładu zakres wymagań, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, w odniesieniu do wodnego systemu ogrzewania budynku obejmowałby cały system (kotły, komponenty dystrybucji i emisji), natomiast zakres wymogów dotyczących ekoprojektu w odniesieniu do produktów stanowiących część tego samego systemu ograniczałby się do wymogów mających zastosowanie do kotłów.

Zachęcanie do instalacji wysoko wydajnych produktów jest zasadniczo korzystne, jednak jeżeli wymagania, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, mają zastosowanie do produktów już objętych zakresem rozporządzeń wykonawczych do dyrektywy w sprawie ekoprojektu dotyczących poszczególnych produktów, wymagania te nie mogą wykraczać poza wymogi określone w tych ostatnich, ponieważ rozporządzenia wykonawcze do dyrektywy w sprawie ekoprojektu dotyczące poszczególnych produktów stanowią bezpośrednio stosowane środki harmonizacyjne.

Zakazanie poszczególnych rodzajów produktów zgodnych z mającymi zastosowanie wymogami dotyczącymi ekoprojektu wykraczałoby poza to, co jest wymagane i dozwolone w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, ponieważ produkty pochodzące z innych państw członkowskich spełniające wszystkie wymogi dotyczące ekoprojektu nie mogłyby być sprzedawane na innych rynkach krajowych, co stoi w sprzeczności z podstawową zasadą swobodnego przepływu towarów.

W niektórych przypadkach państwa członkowskie mogą jednak ograniczyć swobodny przepływ towarów z powodów związanych z ochroną środowiska, ale tylko po uprzednim powiadomieniu o tym fakcie Komisji (36). Jest to zgodne z motywem 35a (37) i art. 6 (38) ogólnych zasad dotyczących ekoprojektu.

2.4.1.3.   Transpozycja przepisów dotyczących oceny i dokumentacji charakterystyki systemu (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

a)   System czy zmieniona część?

Art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków stanowi, że w przypadku gdy system techniczny budynku jest instalowany, wymieniany lub modernizowany, ogólna charakterystyka „zmienionej części i – w stosownym przypadku – całego zmienionego systemu” musi zostać poddana ocenie i udokumentowana.

Oznacza to, że:

| a) | We wszystkich przypadkach należy przeprowadzić ocenę charakterystyki zmienionej części i udokumentować ją. Na przykład w przypadku wymiany źródła ciepła systemu ogrzewania – co jest równoznaczne z modernizacją systemu – należy przeprowadzić ocenę charakterystyki nowego źródła ciepła i udokumentować ją. |
| --- | --- |

a)

We wszystkich przypadkach należy przeprowadzić ocenę charakterystyki zmienionej części i udokumentować ją. Na przykład w przypadku wymiany źródła ciepła systemu ogrzewania – co jest równoznaczne z modernizacją systemu – należy przeprowadzić ocenę charakterystyki nowego źródła ciepła i udokumentować ją.

| b) | W niektórych przypadkach (tj. „w stosownych przypadkach”) należy przeprowadzić ocenę charakterystyki całego systemu i udokumentować ją. Powinno to być wymagane w następujących trzech sytuacjach:






  (i) | w przypadku instalacji nowego systemu; |
| --- | --- | --- |

b)

W niektórych przypadkach (tj. „w stosownych przypadkach”) należy przeprowadzić ocenę charakterystyki całego systemu i udokumentować ją. Powinno to być wymagane w następujących trzech sytuacjach:

(i)

w przypadku instalacji nowego systemu;

| (ii) | w przypadku wymiany całego systemu; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku wymiany całego systemu;

| (iii) | w przypadku gdy część lub części systemu poddawane są ważniejszej modernizacji, która może w istotny sposób wpłynąć na ogólną charakterystykę tego systemu. |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku gdy część lub części systemu poddawane są ważniejszej modernizacji, która może w istotny sposób wpłynąć na ogólną charakterystykę tego systemu.

Sytuacje, o których mowa w lit. b) ppkt (i) i (ii), są jasne: w przypadku instalacji lub wymiany całkiem nowego systemu (niezależnie od tego, czy dotyczy to nowego czy istniejącego budynku) istnieje wyraźna konieczność dokonania oceny charakterystyki całego (nowego) systemu i udokumentowania jej.

W przypadku, o którym mowa w lit. b) ppkt (iii), część lub części systemu są wymieniane lub ulepszane, w związku z czym poprawia się ich charakterystyka energetyczna. Ze względu na istotne znaczenie tej części powoduje to poprawę charakterystyki całego systemu. W tym scenariuszu należy poddać ocenie charakterystykę całego systemu. Na przykład:

| a) | co do zasady wymianę ważnego komponentu (np. źródła ciepła w systemie) lub znacznej liczby mniej ważnych komponentów (np. wszystkich źródeł emisji ciepła w budynku) należy uznać za ważniejszą modernizację, ponieważ wywiera ona potencjalnie znaczący wpływ na ogólną charakterystykę; |
| --- | --- |

a)

co do zasady wymianę ważnego komponentu (np. źródła ciepła w systemie) lub znacznej liczby mniej ważnych komponentów (np. wszystkich źródeł emisji ciepła w budynku) należy uznać za ważniejszą modernizację, ponieważ wywiera ona potencjalnie znaczący wpływ na ogólną charakterystykę;

| b) | co do zasady zmianę aspektów całego systemu (np. poprawę izolacji instalacji rurowych, wymianę instalacji rurowych, wymianę wszystkich źródeł światła, wymianę wszystkich kaloryferów) należy uznać za ważniejszą modernizację; |
| --- | --- |

b)

co do zasady zmianę aspektów całego systemu (np. poprawę izolacji instalacji rurowych, wymianę instalacji rurowych, wymianę wszystkich źródeł światła, wymianę wszystkich kaloryferów) należy uznać za ważniejszą modernizację;

| c) | to samo dotyczy każdej modernizacji lub zmiany, która wpływa na równowagę systemu. |
| --- | --- |

c)

to samo dotyczy każdej modernizacji lub zmiany, która wpływa na równowagę systemu.

Obowiązek przeprowadzania oceny nie powinien powstawać w następujących sytuacjach:

| a) | w przypadku utrzymania i napraw, których celem jest jedynie zapewnienie bezpiecznego i optymalnego funkcjonowania systemu; |
| --- | --- |

a)

w przypadku utrzymania i napraw, których celem jest jedynie zapewnienie bezpiecznego i optymalnego funkcjonowania systemu;

| b) | w przypadku wymiany mniej ważnych komponentów systemu (np. wymiany źródła emisji ciepła). |
| --- | --- |

b)

w przypadku wymiany mniej ważnych komponentów systemu (np. wymiany źródła emisji ciepła).

W każdym przypadku to państwa członkowskie (a nie właściciele budynków czy mieszkań) określają w swoim prawodawstwie krajowym przypadki, w których należy przeprowadzić ocenę charakterystyki w odniesieniu do całego systemu, w odróżnieniu od sytuacji, w których wymagana jest jedynie ocena charakterystyki zmienionej części.

W tym kontekście państwa członkowskie mogą dokonać rozróżnienia między poszczególnymi budynkami i modułami budynku, na które mogą mieć wpływ wspomniane przepisy. Rozróżnienie takie może dotyczyć rodzaju budynków (przykładowo mieszkalne lub niemieszkalne, indywidualne budynki mieszkalne lub budynki wielorodzinne). Może ono również dotyczyć rozmiaru systemu, ponieważ w przypadku dużego i bardziej złożonego systemu lepszym rozwiązaniem może być przeprowadzenie bardziej szczegółowej oceny.

b)   Ogólna charakterystyka

W zakresie przepisów dotyczących oceny i dokumentowania charakterystyki systemu ocena ogólnej charakterystyki (zmienionej części lub całego systemu) oznacza podjęcie kroków niezbędnych do przeprowadzenia oceny i wyrażenia charakterystyki energetycznej (zmienionej części lub całego systemu).

Termin „ogólna” podkreśla konieczność – tam, gdzie ma to zastosowanie – dokonania oceny systemu jako całości w przeciwieństwie do charakterystyki na poziomie produktu lub komponentu. Jest to mniej istotne, gdy ocenie poddawana jest charakterystyka zmienionej części.

Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby zakres ogólnej charakterystyki energetycznej systemu technicznego budynku, o której mowa w art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, obejmował do celów oceny i dokumentowania co najmniej zakres ogólnej charakterystyki energetycznej budynku, o której mowa w art. 8 ust. 1, w odniesieniu do wymagań systemowych, a także te aspekty, które mogą mieć wpływ na ogólną charakterystykę energetyczną na podstawie pozostałych aspektów wymagań (w szczególności kontroli). Umożliwi to zapewnienie, aby zgodność z wymaganiami systemowymi była poddawana ocenie i dokumentowana, aby właściciel był świadomy tej zgodności i aby zgodność ta była potwierdzona (np. w przypadku gdy budynek lub moduł budynku zostaje sprzedany nowemu właścicielowi).

Charakterystykę można ocenić na różne sposoby; państwa członkowskie powinny wyjaśnić, jakie podejście należy przyjąć. Podejścia mogą być różne w zależności od poszczególnych czynników (np. rodzaj danego systemu, rodzaj interwencji: instalacja, wymiana, modernizacja itp.). Modernizacje o ograniczonej skali i ograniczonym wpływie mogą prowadzić do podejścia zakładającego łagodniejszą ocenę, np. rejestrowania interwencji i zapewnienia, aby zebrano wszystkie odnośne dokumenty techniczne w sprawie komponentu lub komponentów, których ona dotyczy. Bardziej znaczące interwencje (zwykle instalacje lub wymiany) mogą wymagać dokładniejszej oceny wpływu na system jako całość, np. w oparciu o symulację charakterystyki systemu podczas jego opracowywania i weryfikację kluczowych zdolności systemu po jego instalacji.

Przy określaniu podejścia do oceny charakterystyki państwa członkowskie powinny zapewnić spójność z określonymi w art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymaganiami dotyczącymi przeglądu systemu ogrzewania, klimatyzacji i wentylacji, w szczególności w odniesieniu do wymogu przeprowadzenia oceny (w stosownych przypadkach) zdolności danego systemu w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji. Na przykład, jeżeli dostępne są wytyczne lub wzory w zakresie przeglądu systemów technicznych budynku, o którym mowa w art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, wówczas w ocenie charakterystyki, o której mowa w art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, można umieścić odwołania do tych wytycznych lub wzorów.

c)   Dokumentowanie charakterystyki systemu

W art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawarto wymóg, aby wyniki oceny charakterystyki systemu (lub jego zmienionej części) były dokumentowane i przekazywane właścicielowi budynku. Państwom członkowskim przysługuje swoboda określenia formy i treści tej dokumentacji, które mogą się różnić w zależności od rodzaju danej interwencji. W tym kontekście jednak państwa członkowskie powinny zapewnić, aby dokumentacja obejmowała zakres przeprowadzonej oceny i była użyteczna do celów weryfikacji zgodności z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej określonymi zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oraz do celów certyfikacji w zakresie charakterystyki energetycznej (zob. następna podsekcja). Państwa członkowskie mają również swobodę określania sposobu, w jaki dokumentacja ma być przekazywana właścicielowi budynku.

d)   Powiązania z wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej budynku oraz świadectwami charakterystyki energetycznej

Zobowiązania, o których mowa w art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, dotyczące dokumentowania charakterystyki systemu (lub zmienionej części) mają na celu zapewnienie, aby właściciele budynków mieli dostęp do aktualnych informacji na temat charakterystyki systemu technicznego budynków. Takie informacje mogą być wykorzystane na przykład na potrzeby certyfikacji w zakresie charakterystyki energetycznej lub weryfikacji zgodności z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej (np. gdy budynek poddawany jest ważniejszej renowacji). W gestii państw członkowskich leży decyzja, czy konieczne będzie wydawanie nowego świadectwa charakterystyki energetycznej na podstawie oceny charakterystyki energetycznej systemu technicznego budynku (lub jego zmienionej części).

2.4.2.   Przegląd systemów ogrzewania, klimatyzacji, połączonych systemów ogrzewania i wentylacji oraz połączonych systemów klimatyzacji i wentylacji (art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.4.2.1.   Przegląd systemów ogrzewania oraz połączonych systemów ogrzewania i wentylacji (art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

a)   Systemy, które mają zostać objęte przeglądem

Zmiana wprowadzona w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków doprowadziła do poszerzenia zakresu systemów objętych przeglądem na podstawie art. 14 ust. 1, tak aby obejmował on połączone systemy ogrzewania i wentylacji.

W prawodawstwie krajowym państwa członkowskie powinny ująć definicję „połączonego systemu ogrzewania i wentylacji”.

Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby definicja takich systemów obejmowała pompy ciepła i określała, czy wchodzą one w zakres art. 14, czy art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (zob. sekcja 2.3.2.4).

b)   Znamionowa moc użyteczna

Art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawiera wymóg przeprowadzania przeglądów systemów o znamionowej mocy użytecznej ponad 70 kW. Przed wprowadzeniem zmiany w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków próg dotyczący przeglądów znamionowej mocy użytecznej kotłów określony w art. 14 ust. 1 wynosił jedynie 20 kW.

Zmiana ta dotyczy zarówno progu mocy znamionowej (zwiększonego z 20 kW do 70 kW), jak i tego, co jest uwzględniane przy określaniu mocy znamionowej. Przed wprowadzeniem zmiany wartość znamionowa odnosiła się tylko do kotła, natomiast wartość znamionowa w obecnej dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odnosi się do systemu jako całości. Systemy wyposażone w wiele źródeł ciepła (np. systemy typu 1 lub typu 2, jak określono w sekcji 2.2) również powinny podlegać obowiązkowi, o którym mowa w art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, jeżeli ogólna wartość znamionowa wielu źródeł ciepła obsługujących to samo pomieszczenie lub moduł budynku przekracza 70 kW.

Jak wskazano w motywie 39 dyrektywy (UE) 2018/844, państwa członkowskie mogą zdecydować o dalszym stosowaniu istniejących już programów przeglądów, w tym przeglądów w odniesieniu do mniejszych systemów ogrzewania (czyli takich, w przypadku których próg znamionowej mocy użytecznej wynosi od 20 kW do 70 kW). Jeżeli państwa członkowskie zdecydują się nadal stosować te programy, nie będą miały obowiązku powiadomienia Komisji o tych bardziej rygorystycznych wymaganiach.

c)   Działanie w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji

Zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą rozszerzyć zakres przeglądu, tak aby obejmował on w stosownych przypadkach ocenę systemu w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji.

Państwa członkowskie powinny określić, jakie zmiany są niezbędne w metodyce przeglądu. Powinny one koncentrować się na wymaganiach i wytycznych dotyczących przeglądu.

d)   Zwolnienia na podstawie umów lub porozumień energetycznych

Państwa członkowskie mogą zaktualizować swoje prawodawstwo krajowe w taki sposób, aby uwzględniało zwolnienia w odniesieniu do budynków, które są objęte uzgodnionym kryterium charakterystyki energetycznej lub ustaleniem umownym dotyczącym uzgodnionego poziomu poprawy efektywności energetycznej. Państwa członkowskie mogą również uwzględnić zwolnienia w odniesieniu do budynków obsługiwanych przez operatora urządzeń lub sieci.

Jeżeli państwa członkowskie zdecydują się dopuścić takie zwolnienia, powinny zapewnić, aby nowe prawodawstwo zawierało definicję „kryterium charakterystyki energetycznej” lub „ustalenia umownego dotyczącego uzgodnionego poziomu poprawy efektywności energetycznej”.

Jeżeli państwa członkowskie zdecydują się dopuścić zwolnienia określone w art. 14 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, muszą one zapewnić, aby ogólny wpływ tego podejścia był równoważny wpływowi przeglądów wynikającemu z art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Zaleca się, aby państwa członkowskie w celu zapewnienia tej równoważności wykorzystały możliwości wdrożenia art. 18 dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej poprzez utworzenie dostępnego publicznie wykazu certyfikowanych/akredytowanych przedsiębiorstw. Ponadto państwa członkowskie powinny utworzyć i publicznie udostępniać wzory umów o poprawę efektywności energetycznej zgodnie z załącznikiem XIII do dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej.

W przypadku państw członkowskich, które nie posiadają wykazu certyfikowanych/akredytowanych przedsiębiorstw lub wzorów umów o poprawę efektywności energetycznej, równoważność należy określać w poszczególnych przypadkach. Zgodnie ze wspomnianym scenariuszem umawiające się strony mogą ułatwić ten proces, uwzględniając w swojej umowie załącznik, w którym wskażą wyraźnie następujące punkty wymienione w załączniku XIII do dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej:

| a) | gwarantowane oszczędności, jakie mają zostać uzyskane w wyniku wdrożenia środków określonych w umowie; |
| --- | --- |

a)

gwarantowane oszczędności, jakie mają zostać uzyskane w wyniku wdrożenia środków określonych w umowie;

| b) | okres obowiązywania i etapy umowy, jej warunki i okres wypowiedzenia; |
| --- | --- |

b)

okres obowiązywania i etapy umowy, jej warunki i okres wypowiedzenia;

| c) | datę odniesienia dla ustalenia uzyskanych oszczędności; |
| --- | --- |

c)

datę odniesienia dla ustalenia uzyskanych oszczędności;

| d) | obowiązek pełnego wdrożenia środków określonych w umowie oraz udokumentowania wszystkich zmian wprowadzonych w trakcie trwania projektu; |
| --- | --- |

d)

obowiązek pełnego wdrożenia środków określonych w umowie oraz udokumentowania wszystkich zmian wprowadzonych w trakcie trwania projektu;

| e) | jednoznaczne i przejrzyste postanowienia dotyczące ustalenia wysokości i weryfikacji uzyskanych gwarantowanych oszczędności, kontroli jakości i gwarancji (najlepiej w odniesieniu do norm krajowych lub UE). |
| --- | --- |

e)

jednoznaczne i przejrzyste postanowienia dotyczące ustalenia wysokości i weryfikacji uzyskanych gwarantowanych oszczędności, kontroli jakości i gwarancji (najlepiej w odniesieniu do norm krajowych lub UE).

e)   Dobrowolne wymagania w odniesieniu do budynków mieszkalnych

Art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odnosi się do możliwości wprowadzenia obu funkcji (tj. monitorowania elektronicznego i skutecznych funkcji sterowania) w budynkach mieszkalnych.

Państwa członkowskie, które zdecydują się wprowadzić wymagania w odniesieniu do budynków mieszkalnych, powinny uwzględnić wyraźną definicję znaczenia ciągłego monitorowania elektronicznego oraz skutecznych funkcji sterowania.

Art. 14 ust. 5 ma charakter opcjonalny (tj. w jego treści użyto zwrotu „mogą”) i nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących progów w odniesieniu do znamionowej mocy użytecznej. Zamiast tego zawarto w nim wyraźne odniesienie do wszystkich budynków mieszkalnych, niezależnie od ich rozmiaru. Zaleca się, aby określając wymagania, państwa członkowskie uwzględniały różnice w rodzajach systemów lub budynków.

f)   Zwolnienia na podstawie systemów automatyki i sterowania budynków lub funkcji ciągłego monitorowania elektronicznego oraz skutecznych funkcji sterowania

Zwolnienia z przeglądów systemów technicznych budynku, o których mowa w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, a które są zgodne z art. 14 ust. 4 (systemy automatyki i sterowania budynku) oraz art. 14 ust. 5 (dobrowolne wymagania w odniesieniu do budynków mieszkalnych).

Państwa członkowskie muszą zaktualizować swoje prawodawstwo krajowe, aby uwzględniało ono definicję systemu automatyki i sterowania budynku.

Państwa członkowskie mogą zdecydować o obniżeniu progu dla wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynku, o których mowa w art. 14 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Budynki, które podlegają nowemu wymogowi i mają zainstalowane systemy automatyki i sterowania budynków, również należy zwolnić z przeglądów.

Państwa członkowskie mogą zdecydować o rozszerzeniu zakresu zwolnienia właścicieli indywidualnych budynków z przeglądów o systemy o mocy poniżej 290 kW, które mają zainstalowane systemy automatyki i sterowania budynków zgodnie z art. 14 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Państwa członkowskie, które rozszerzą takie zwolnienie, powinny powiadomić Komisję o tym fakcie, kiedy będą powiadamiać ją o swoich krajowych środkach wykonawczych.

Państwa członkowskie, które zdecydują się wprowadzić wymagania w odniesieniu do budynków mieszkalnych, również powinny rozważyć wprowadzenie zwolnień z przeglądów.

g)   Środki alternatywne

W przypadku państw członkowskich, które zdecydują się zastosować środki alternatywne, wpływ na transpozycję art. 14 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków w znacznym stopniu mają tylko zmiany dotyczące zakresu, progów i zwolnień (zob. sekcja 2.3.2.8). Państwa członkowskie mogą w dalszym ciągu stosować ten sam zakres środków.

Państwa członkowskie, które już stosują środki alternatywne, muszą zapewnić zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, aby stosowane środki były równoważne względem środków określonych w art. 14 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Może to wymagać dostosowania środków alternatywnych. Zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie muszą przedstawić Komisji sprawozdanie na temat równoważności tych środków, które to sprawozdanie musi zostać przedłożone przed zastosowaniem jakichkolwiek nowych lub dostosowanych środków.

Jeżeli w jakimkolwiek momencie po transpozycji dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwo członkowskie zdecyduje o modyfikacji zakresu istniejących środków lub wprowadzeniu nowych środków, musi o takich zmianach powiadomić Komisję. W tym celu przed zastosowaniem jakichkolwiek nowych lub dostosowanych środków państwa członkowskie muszą przedłożyć sprawozdanie na temat równoważności tych środków.

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999 każde państwo członkowskie w ramach swojego krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu musi przedłożyć sprawozdania dotyczące równoważności wymagane na podstawie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Harmonogram przedłożenia krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu oraz sprawozdań z postępów przedstawiono w sekcji 2.3.2.9.

Jeżeli termin przedłożenia krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu nie jest odpowiedni dla danego państwa członkowskiego, może ono przedłożyć sprawozdanie dotyczące równoważności bezpośrednio Komisji. Państwo członkowskie
  musi
  jednak zapewnić, aby w kolejnym etapie krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu również uwzględniono sprawozdanie dotyczące równoważności.

2.4.2.2.   Przegląd systemów klimatyzacji i połączonych systemów klimatyzacji i wentylacji (art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Podobnie jak w przypadku art. 14 również wymagania określone w art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków muszą zostać włączone do prawa krajowego. Zobowiązania, o których mowa w art. 14, są takie same jak te, o których mowa w art. 15. Przepisy zawarte w niniejszym załączniku odnoszące się do art. 14 powinny również być stosowane analogicznie w kontekście art. 15.

Informacje o sposobie transpozycji art. 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków przedstawiono w sekcjach 2.4.2.1 lit. a)–2.4.2.1 lit. g) niniejszego załącznika:

| a) | systemy, które mają zostać objęte przeglądem (sekcja 2.4.2.1 lit. a)); |
| --- | --- |

a)

systemy, które mają zostać objęte przeglądem (sekcja 2.4.2.1 lit. a));

| b) | znamionowa moc użyteczna (2.4.2.1 lit. b)); |
| --- | --- |

b)

znamionowa moc użyteczna (2.4.2.1 lit. b));

| c) | działanie w typowych warunkach eksploatacji (2.4.2.1 lit. c)); |
| --- | --- |

c)

działanie w typowych warunkach eksploatacji (2.4.2.1 lit. c));

| d) | zwolnienia na podstawie umów lub porozumień energetycznych (2.4.2.1 lit. d)); |
| --- | --- |

d)

zwolnienia na podstawie umów lub porozumień energetycznych (2.4.2.1 lit. d));

| e) | dobrowolne wymagania w odniesieniu do budynków mieszkalnych (2.4.2.1 lit. e)); |
| --- | --- |

e)

dobrowolne wymagania w odniesieniu do budynków mieszkalnych (2.4.2.1 lit. e));

| f) | zwolnienia na podstawie systemów automatyki i sterowania budynków lub funkcji ciągłego monitorowania elektronicznego oraz skutecznych funkcji sterowania (2.4.2.1 lit. f)); |
| --- | --- |

f)

zwolnienia na podstawie systemów automatyki i sterowania budynków lub funkcji ciągłego monitorowania elektronicznego oraz skutecznych funkcji sterowania (2.4.2.1 lit. f));

| g) | zapewnienie transpozycji art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków – środki alternatywne (2.4.2.1 lit. g)). |
| --- | --- |

g)

zapewnienie transpozycji art. 14 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków – środki alternatywne (2.4.2.1 lit. g)).

2.4.3.   Wymagania dotyczące instalacji urządzeń samoregulujących i systemów automatyki i sterowania budynków (art. 8 ust. 1, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.4.3.1.   Transpozycja wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Zgodnie ze zobowiązaniami dotyczącymi instalacji urządzeń samoregulujących (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków):

| a) | przed terminem transpozycji wszystkie budynki muszą zostać wyposażone w urządzenia samoregulujące. Należy zapewnić realizację tego zobowiązania w przypadku budynków, w odniesieniu do których wnioski o pozwolenia na budowę złożono po terminie transpozycji; |
| --- | --- |

a)

przed terminem transpozycji wszystkie budynki muszą zostać wyposażone w urządzenia samoregulujące. Należy zapewnić realizację tego zobowiązania w przypadku budynków, w odniesieniu do których wnioski o pozwolenia na budowę złożono po terminie transpozycji;

| b) | wszystkie istniejące budynki, w których wymieniono źródło ciepła po terminie transpozycji do prawa krajowego tych zobowiązań, muszą być wyposażone w urządzenia samoregulujące. |
| --- | --- |

b)

wszystkie istniejące budynki, w których wymieniono źródło ciepła po terminie transpozycji do prawa krajowego tych zobowiązań, muszą być wyposażone w urządzenia samoregulujące.

Zobowiązania te mają zastosowanie z wyjątkiem nielicznych/rzadkich przypadków, gdy instalacja takich urządzeń jest niemożliwa z technicznego lub ekonomicznego punktu widzenia.

Państwa członkowskie powinny z odpowiednim wyprzedzeniem informować o tych wymaganiach, tak aby fachowcy mogli wziąć je pod uwagę na odpowiednio wczesnym etapie projektowania nowego budynku i przygotowywania wymiany źródeł ciepła w istniejących budynkach.

Dokonując transpozycji wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby spodziewana zdolność tych urządzeń do samoregulacji została wyraźnie wyrażona i była zgodna z tą określoną w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, jak opisano szczegółowo w sekcji 2.3.3 niniejszego załącznika.

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ta zdolność do samoregulacji jest wyrażona w sposób neutralny pod względem technologicznym. Zapewnia to elastyczność, jeżeli chodzi o konkretne rozwiązania, które można wykorzystać, aby tę zdolność osiągnąć. Chociaż można uznać tę elastyczność za korzystną (ponieważ umożliwia projektantom i instalatorom wybór najlepszego rozwiązania dla danego budynku lub modułu budynku), państwa członkowskie zachęca się również do przygotowania dalszych wytycznych technicznych dotyczących sposobu wdrażania zdolności do samoregulacji w różnych systemach, z jakimi można mieć do czynienia, w szczególności tych najpowszechniejszych. W tabeli w sekcji 2.3.3.2 podano niektóre przykłady.

Jeżeli chodzi o zakres wymagań (tj. obejmujący pomieszczenie lub strefę), zachęca się państwa członkowskie, aby przedstawiły wytyczne techniczne w przypadkach, gdy regulacje na poziomie stref mogłyby pomóc fachowcom w ocenie i mogłyby wesprzeć spójne wdrożenie wymagań na szczeblu krajowym (lub – w stosownych przypadkach – regionalnym).

W przypadkach, gdy państwa członkowskie umożliwiają regulacje na poziomie stref w odniesieniu do wyraźnie określonych kategorii budynków lub modułów budynku (zob. sekcja 2.3.3.2 lit. b)), fakt ten należy wyraźnie zaznaczyć w transpozycji wymagań lub w wytycznych technicznych służących do ich wdrożenia.

2.4.3.2.   Transpozycja wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynku (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków termin wyznaczony na wyposażenie budynków niemieszkalnych w systemy automatyki i sterowania budynków, a tym samym spełnienie warunków określonych w tych artykułach, to 2025 r. Wymagania zapewniające instalację muszą jednak zostać transponowane przed terminem transpozycji, tj. do dnia 10 marca 2020 r.

Przy transpozycji wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynków państwa członkowskie muszą zapewnić, aby zdolności wymaganych systemów były zgodne zarówno z: (i) definicją systemów automatyki i sterowania budynków zawartą w art. 2 pkt 3a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; jak i (ii) zdolnościami wymienionymi w art. 14 ust. 4 lit. a), b) i c) oraz w art. 15 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (zob. sekcja 2.3.3.1).

Mimo że zgodność z definicją systemów automatyki i sterowania budynków nie powinna stanowić szczególnej trudności, wyzwaniem może być wskazanie – w przypadku danego budynku – dostępnych zdolności i tego, w jaki sposób odpowiadają one tym przewidzianym w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Jednym ze sposobów ułatwienia tego zadania jest przyporządkowanie tych zdolności do funkcji i klas systemów automatyki i sterowania budynków, zgodnie z definicją zawartą w dostępnych normach, w szczególności zgodnie z normą EN 15232 (39).

W każdym razie zachęca się państwa członkowskie, aby zapewniły fachowcom specjalne wytyczne techniczne. Takie wytyczne pomogłyby fachowcom dokonać oceny zdolności systemów automatyki i sterowania budynków oraz wskazać potencjalne różnice, a także przedstawiałyby zalecenia co do sposobu skutecznego zniwelowania tych różnic.

2.5.   Dodatkowe uwagi dotyczące wymagań systemowych, oceny i dokumentowania charakterystyki systemów, przeglądów i systemów automatyki i sterowania budynków

W niniejszej sekcji przedstawione zostaną dobre praktyki. Informacje i odniesienia przedstawione w niniejszej sekcji nie są wyczerpujące ani nie mają charakteru nakazowego – zostały przedstawione jedynie w celach informacyjnych.

2.5.1.   Możliwe interpretacje wymagań dotyczących systemów technicznych budynku (art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.5.1.1.   Nowe systemy techniczne budynku

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dodano dwa nowe systemy techniczne budynku: (i) systemy automatyki i sterowania budynków; oraz (ii) systemy wytwarzania energii elektrycznej na miejscu. W poniższych tabelach podsumowano, w jaki sposób można interpretować te wymagania podczas wdrażania dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Jeżeli chodzi o wytwarzanie energii elektrycznej na miejscu, wychodzimy z założenia, że głównym celem są panele fotowoltaiczne. Turbiny wiatrowe (jeżeli ich rozmiar umożliwia wykorzystanie na miejscu) oraz mikrokogeneracje również wchodzą jednak w zakres dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Tabela 8

Możliwa interpretacja wymagań systemowych dotyczących systemów automatyki i sterowania budynków

| Rodzaj wymagania | Możliwe interpretacje dotyczące systemów automatyki i sterowania budynków | Przydatne źródła informacji (40) |
| --- | --- | --- |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | Minimalne wymagania dotyczące zdolności w zakresie kontroli mających wpływ na charakterystykę energetyczną budynku. Wymagania te mogą dotyczyć zakresu kontroli (tj. kwestii, które systemy są kontrolowane), dogłębności (lub szczegółowości) kontroli lub obu tych aspektów. Przy określaniu tych wymagań można odwołać się do dostępnych norm, na przykład klas efektywności energetycznej systemów automatyki i sterowania budynków określonych w normie EN 15232. Wymagania mogą się od siebie różnić w zależności od rodzaju budynku (np. mieszkalny a niemieszkalny) i niektórych cech budynków (np. powierzchni). | EN 15232 (41), EN 16947-1:2017 (42) i TR 16947-2 (43) |
| „Właściwe zwymiarowanie” | W tym przypadku zwymiarowanie odnosi się nie do rozmiaru systemu (jak w przypadku niektórych innych systemów), ale raczej do możliwości dostosowania projektu systemu automatyki i sterowania budynku do konkretnego budynku. Zwymiarowanie ma na celu osiągnięcie najlepszego kompromisu między kosztami a zdolnościami z uwzględnieniem szczególnych potrzeb danego budynku. Wymagania w zakresie zwymiarowania będą obejmować istotne aspekty, jakie należy wziąć pod uwagę podczas projektowania systemu automatyki i sterowania budynku dla konkretnego budynku (np. spodziewane lub zamierzone zużycie energii, sposób użytkowania budynku, systemy techniczne budynku zainstalowane w budynku, wymogi dotyczące funkcjonowania i utrzymania), aby osiągnąć ten optymalny kompromis. W zakresie tych wymagań przydatne może okazać się odniesienie do odpowiednich norm lub wytycznych. | ISO 16484-1:2010 (44) |
| „Odpowiednia instalacja” | Wymagania w zakresie „odpowiedniej instalacji” stanowią ogólne odniesienie do potrzeby zapewnienia, by system (w omawianym przypadku system automatyki i sterowania budynku) zainstalowano w taki sposób, który zapewni jego bezpieczne i optymalne funkcjonowanie. Wiąże się to zwykle z wymaganiami w zakresie kwalifikacji instalatora (np. certyfikowanego instalatora) i szczególnymi wytycznymi technicznymi. | EN 16946-1:2017 (45) i TR 16946-2 (45) |
| „Właściwa regulacja” | „Regulacja” odnosi się do: (i) badania systemu po instalacji w celu sprawdzenia, czy system funkcjonuje poprawnie; oraz (ii) dostrajania, gdy system funkcjonuje w rzeczywistych warunkach. Takie działania wymagają na ogół interwencji człowieka, ale systemy automatyki i sterowania budynków umożliwiają również rozważenie stosowania podejść w zakresie rozruchu w przypadku, gdy proces ten jest częściowo zautomatyzowany (47). | EN 16946-1:2017 (45) i TR 16946-2 (46); ISO 50003 (48) |
| „Właściwa kontrola” | Ta kategoria ma zastosowanie głównie do systemów technicznych budynku, które podlegają kontroli (np. systemów ogrzewania), a nie do systemów automatyki i sterowania budynków, które mają na celu głównie kontrolę innych systemów. W tym przypadku termin „właściwa kontrola” może jednak odnosić się do funkcji, jakie może zapewniać system automatyki i sterowania budynku, aby wesprzeć i ułatwić kontrolę sprawowaną przez człowieka (np. wyświetlanie danych dotyczących zużycia lub wszelkie inne interakcje z operatorem i użytkownikami budynku). | EN 15232 (41), EN 16947-1:2017 (42) i TR 16947-2 (43) |

Rodzaj wymagania

Możliwe interpretacje dotyczące systemów automatyki i sterowania budynków

Przydatne źródła informacji (40)

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

Minimalne wymagania dotyczące zdolności w zakresie kontroli mających wpływ na charakterystykę energetyczną budynku. Wymagania te mogą dotyczyć zakresu kontroli (tj. kwestii, które systemy są kontrolowane), dogłębności (lub szczegółowości) kontroli lub obu tych aspektów. Przy określaniu tych wymagań można odwołać się do dostępnych norm, na przykład klas efektywności energetycznej systemów automatyki i sterowania budynków określonych w normie EN 15232. Wymagania mogą się od siebie różnić w zależności od rodzaju budynku (np. mieszkalny a niemieszkalny) i niektórych cech budynków (np. powierzchni).

EN 15232 (41), EN 16947-1:2017 (42) i TR 16947-2 (43)

„Właściwe zwymiarowanie”

W tym przypadku zwymiarowanie odnosi się nie do rozmiaru systemu (jak w przypadku niektórych innych systemów), ale raczej do możliwości dostosowania projektu systemu automatyki i sterowania budynku do konkretnego budynku. Zwymiarowanie ma na celu osiągnięcie najlepszego kompromisu między kosztami a zdolnościami z uwzględnieniem szczególnych potrzeb danego budynku. Wymagania w zakresie zwymiarowania będą obejmować istotne aspekty, jakie należy wziąć pod uwagę podczas projektowania systemu automatyki i sterowania budynku dla konkretnego budynku (np. spodziewane lub zamierzone zużycie energii, sposób użytkowania budynku, systemy techniczne budynku zainstalowane w budynku, wymogi dotyczące funkcjonowania i utrzymania), aby osiągnąć ten optymalny kompromis. W zakresie tych wymagań przydatne może okazać się odniesienie do odpowiednich norm lub wytycznych.

ISO 16484-1:2010 (44)

„Odpowiednia instalacja”

Wymagania w zakresie „odpowiedniej instalacji” stanowią ogólne odniesienie do potrzeby zapewnienia, by system (w omawianym przypadku system automatyki i sterowania budynku) zainstalowano w taki sposób, który zapewni jego bezpieczne i optymalne funkcjonowanie. Wiąże się to zwykle z wymaganiami w zakresie kwalifikacji instalatora (np. certyfikowanego instalatora) i szczególnymi wytycznymi technicznymi.

EN 16946-1:2017 (45) i TR 16946-2 (45)

„Właściwa regulacja”

„Regulacja” odnosi się do: (i) badania systemu po instalacji w celu sprawdzenia, czy system funkcjonuje poprawnie; oraz (ii) dostrajania, gdy system funkcjonuje w rzeczywistych warunkach. Takie działania wymagają na ogół interwencji człowieka, ale systemy automatyki i sterowania budynków umożliwiają również rozważenie stosowania podejść w zakresie rozruchu w przypadku, gdy proces ten jest częściowo zautomatyzowany (47).

EN 16946-1:2017 (45) i TR 16946-2 (46); ISO 50003 (48)

„Właściwa kontrola”

Ta kategoria ma zastosowanie głównie do systemów technicznych budynku, które podlegają kontroli (np. systemów ogrzewania), a nie do systemów automatyki i sterowania budynków, które mają na celu głównie kontrolę innych systemów. W tym przypadku termin „właściwa kontrola” może jednak odnosić się do funkcji, jakie może zapewniać system automatyki i sterowania budynku, aby wesprzeć i ułatwić kontrolę sprawowaną przez człowieka (np. wyświetlanie danych dotyczących zużycia lub wszelkie inne interakcje z operatorem i użytkownikami budynku).

EN 15232 (41), EN 16947-1:2017 (42) i TR 16947-2 (43)

Tabela 9

Możliwa interpretacja wymagań systemowych dotyczących wytwarzania energii elektrycznej na miejscu

| Rodzaj wymagania | Możliwe interpretacje dotyczące systemów wytwarzania energii elektrycznej na miejscu | Przydatne źródła informacji (49) |
| --- | --- | --- |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | Minimalne wymagania w zakresie charakterystyki (zainstalowanego) systemu pod względem wytwarzania energii elektrycznej w typowych warunkach eksploatacji. Zachęca się państwa członkowskie, aby podczas definiowania tych wymagań wzięły pod uwagę obowiązujące normy, w szczególności zawarte w wykazie norm dotyczących charakterystyki energetycznej budynków (zob. kolumna trzecia), i obowiązujące rozporządzenia dotyczące ekoprojektu i etykietowania energetycznego (50). | EN 15316-4-6 (51), EN 61724 (52) i IEC 61853-2:2016 (53) dotyczące systemów fotowoltaicznych, norma EN 15316-4-4 (54) dotycząca instalacji skojarzonych wytwarzania energii, EN 15316-4-10 (55) i IEC 61400-12-1 (56) dotyczące wiatrowych źródeł energii. |
| „Właściwe zwymiarowanie” | Zwymiarowanie może przede wszystkim odnosić się do mocy wytwórczych danego systemu. Jednym z celów może być zapewnienie, by moc ta była odpowiednia pod względem danych potrzeb (np. projekt obciążenia cieplnego dla kogeneracyjnych ogrzewaczy pomieszczeń). Zwymiarowanie może również odnosić się do fizycznych wymiarów elementów systemów, przy uwzględnieniu ograniczeń, które obowiązują w odniesieniu do konkretnego budynku (57) (np. położenie, zorientowanie, nachylenie paneli fotowoltaicznych, konfiguracja śledzenia punktu mocy maksymalnej, rozmiar kabli itp.). | Obliczanie projektowego obciążenia cieplnego: EN 12831-1 (58), ISO 15927-5:2004 (59) |
| „Odpowiednia instalacja” | Wymagania w zakresie „odpowiedniej instalacji” stanowią ogólne odniesienie do potrzeby zapewnienia, by system zainstalowano w sposób, który zapewni jego bezpieczne i optymalne funkcjonowanie. Wiąże się to zwykle z wymaganiami w zakresie kwalifikacji instalatora (np. certyfikowanego instalatora) i szczególnymi wytycznymi technicznymi. W przypadku systemów fotowoltaicznych istotne w tym kontekście mogą być normy mające zastosowanie do fotowoltaiki zintegrowanej z budynkiem (BIPV). | W odniesieniu do systemów BIPV – EN 50583-2 (57)
   (60) |
| „Właściwa regulacja” | „Regulacja” odnosi się do: (i) badania systemu po instalacji w celu sprawdzenia, czy system funkcjonuje poprawnie; oraz (ii) dostrajania, gdy system funkcjonuje w rzeczywistych warunkach. | W odniesieniu do systemów fotowoltaicznych – IEC/EN 62446 (61) |
| „Właściwa kontrola” | W tym kontekście „kontrola” oznacza zdolność systemu do kontrolowania własnego funkcjonowania przy uwzględnieniu parametrów dotyczących środowiska i budynku. Ma to największe znaczenie w przypadku systemów mikrokogeneracji z uwagi na jednoczesne wytwarzanie w ramach tych systemów energii cieplnej i elektrycznej. | Nie dotyczy |

Rodzaj wymagania

Możliwe interpretacje dotyczące systemów wytwarzania energii elektrycznej na miejscu

Przydatne źródła informacji (49)

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

Minimalne wymagania w zakresie charakterystyki (zainstalowanego) systemu pod względem wytwarzania energii elektrycznej w typowych warunkach eksploatacji. Zachęca się państwa członkowskie, aby podczas definiowania tych wymagań wzięły pod uwagę obowiązujące normy, w szczególności zawarte w wykazie norm dotyczących charakterystyki energetycznej budynków (zob. kolumna trzecia), i obowiązujące rozporządzenia dotyczące ekoprojektu i etykietowania energetycznego (50).

EN 15316-4-6 (51), EN 61724 (52) i IEC 61853-2:2016 (53) dotyczące systemów fotowoltaicznych, norma EN 15316-4-4 (54) dotycząca instalacji skojarzonych wytwarzania energii, EN 15316-4-10 (55) i IEC 61400-12-1 (56) dotyczące wiatrowych źródeł energii.

„Właściwe zwymiarowanie”

Zwymiarowanie może przede wszystkim odnosić się do mocy wytwórczych danego systemu. Jednym z celów może być zapewnienie, by moc ta była odpowiednia pod względem danych potrzeb (np. projekt obciążenia cieplnego dla kogeneracyjnych ogrzewaczy pomieszczeń). Zwymiarowanie może również odnosić się do fizycznych wymiarów elementów systemów, przy uwzględnieniu ograniczeń, które obowiązują w odniesieniu do konkretnego budynku (57) (np. położenie, zorientowanie, nachylenie paneli fotowoltaicznych, konfiguracja śledzenia punktu mocy maksymalnej, rozmiar kabli itp.).

Obliczanie projektowego obciążenia cieplnego: EN 12831-1 (58), ISO 15927-5:2004 (59)

„Odpowiednia instalacja”

Wymagania w zakresie „odpowiedniej instalacji” stanowią ogólne odniesienie do potrzeby zapewnienia, by system zainstalowano w sposób, który zapewni jego bezpieczne i optymalne funkcjonowanie. Wiąże się to zwykle z wymaganiami w zakresie kwalifikacji instalatora (np. certyfikowanego instalatora) i szczególnymi wytycznymi technicznymi. W przypadku systemów fotowoltaicznych istotne w tym kontekście mogą być normy mające zastosowanie do fotowoltaiki zintegrowanej z budynkiem (BIPV).

W odniesieniu do systemów BIPV – EN 50583-2 (57)
   (60)

„Właściwa regulacja”

„Regulacja” odnosi się do: (i) badania systemu po instalacji w celu sprawdzenia, czy system funkcjonuje poprawnie; oraz (ii) dostrajania, gdy system funkcjonuje w rzeczywistych warunkach.

W odniesieniu do systemów fotowoltaicznych – IEC/EN 62446 (61)

„Właściwa kontrola”

W tym kontekście „kontrola” oznacza zdolność systemu do kontrolowania własnego funkcjonowania przy uwzględnieniu parametrów dotyczących środowiska i budynku. Ma to największe znaczenie w przypadku systemów mikrokogeneracji z uwagi na jednoczesne wytwarzanie w ramach tych systemów energii cieplnej i elektrycznej.

Nie dotyczy

a)   Wbudowane systemy oświetlenia

Systemy oświetlenia były częścią systemów technicznych budynku już przed zmianą, ale nie były objęte przepisami w sprawie wymagań systemowych. W następstwie zmiany należy jednak ustanowić wymagania systemowe dla „wbudowanych” systemów oświetlenia. Jak wyjaśniono w sekcji 2.3.1.1, aktualizacja brzmienia wiąże się wyłącznie z wyjaśnieniem zakresu. W następstwie nowego brzmienia zakresu podkreślono, że obejmuje on wyłącznie urządzenia oświetleniowe, które zainstalowano w celu wdrożenia specyfikacji oświetlenia określonych na etapie projektowania oraz w celu spełnienia odnośnych wymagań.

Tabela 10

Możliwa interpretacja wymagań systemowych dotyczących wbudowanego oświetlenia

| Rodzaj wymagania | Możliwe interpretacje dotyczące systemów oświetlenia | Przydatne źródła informacji |
| --- | --- | --- |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | Minimalne wymagania dotyczące działania wbudowanego systemu oświetlenia jako całości przy uwzględnieniu istotnych parametrów. Wskaźnik LENI (liczbowy wskaźnik energii oświetlenia) zgodnie z definicją zawartą w normie EN 15193-1:2017 może na przykład stanowić sposób wyrażenia wymagań dotyczących działania systemów oświetlenia. | EN 15193-1:2017 (62) CEN/TR 15193-2:2017 (63) |
| „Właściwe zwymiarowanie” | W przypadku systemów oświetlenia „właściwe zwymiarowanie” odnosi się do: (i) określenia wymagań w zakresie poziomu oświetlenia przy uwzględnieniu istotnych parametrów (w szczególności planowanego wykorzystania budynku i jego przestrzeni); oraz (ii) przełożenia tych wymagań na charakterystykę projektu dotyczącą systemów oświetlenia. | EN 12464-1 (64), CEN/TS 17165 (65) |
| „Odpowiednia instalacja” | Instalacja sprzętu elektrycznego, m.in. oświetlenia, zgodnie z przepisami obowiązującymi na szczeblu krajowym. | Nie dotyczy |
| „Właściwa regulacja” | W tym przypadku regulacja może odnosić się do: (i) sprawdzenia, czy zdolności systemów oświetlenia są zgodne z charakterystyką projektu, zwłaszcza pod względem kontroli, oraz (ii) wykonania wszelkich istotnych dostrojeń. | Jak wskazano poniżej. |
| „Właściwa kontrola” | W tym kontekście „kontrola” oznacza zdolność systemu oświetlenia do kontrolowania poziomu oświetlenia przy uwzględnieniu parametrów dotyczących środowiska (np. światła dziennego) i budynku (np. zajęcia). | CEN/TR 15193-2 (66), CIE 222:2017 (67) |

Rodzaj wymagania

Możliwe interpretacje dotyczące systemów oświetlenia

Przydatne źródła informacji

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

Minimalne wymagania dotyczące działania wbudowanego systemu oświetlenia jako całości przy uwzględnieniu istotnych parametrów. Wskaźnik LENI (liczbowy wskaźnik energii oświetlenia) zgodnie z definicją zawartą w normie EN 15193-1:2017 może na przykład stanowić sposób wyrażenia wymagań dotyczących działania systemów oświetlenia.

EN 15193-1:2017 (62) CEN/TR 15193-2:2017 (63)

„Właściwe zwymiarowanie”

W przypadku systemów oświetlenia „właściwe zwymiarowanie” odnosi się do: (i) określenia wymagań w zakresie poziomu oświetlenia przy uwzględnieniu istotnych parametrów (w szczególności planowanego wykorzystania budynku i jego przestrzeni); oraz (ii) przełożenia tych wymagań na charakterystykę projektu dotyczącą systemów oświetlenia.

EN 12464-1 (64), CEN/TS 17165 (65)

„Odpowiednia instalacja”

Instalacja sprzętu elektrycznego, m.in. oświetlenia, zgodnie z przepisami obowiązującymi na szczeblu krajowym.

Nie dotyczy

„Właściwa regulacja”

W tym przypadku regulacja może odnosić się do: (i) sprawdzenia, czy zdolności systemów oświetlenia są zgodne z charakterystyką projektu, zwłaszcza pod względem kontroli, oraz (ii) wykonania wszelkich istotnych dostrojeń.

Jak wskazano poniżej.

„Właściwa kontrola”

W tym kontekście „kontrola” oznacza zdolność systemu oświetlenia do kontrolowania poziomu oświetlenia przy uwzględnieniu parametrów dotyczących środowiska (np. światła dziennego) i budynku (np. zajęcia).

CEN/TR 15193-2 (66), CIE 222:2017 (67)

2.5.1.2.   Systemy uwzględnione już przed wprowadzeniem zmian

Systemy ogrzewania pomieszczeń, chłodzenia pomieszczeń, ciepłej wody użytkowej i wentylacji były już objęte przepisami dotyczącymi wymagań systemowych na podstawie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Transpozycja dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zapewnia jednak możliwość aktualizacji tych wymagań.

Tabela 11

Możliwa interpretacja wymagań dotyczących systemów ogrzewania pomieszczeń

| Rodzaj wymagania | Możliwe interpretacje dotyczące systemów ogrzewania pomieszczeń (68) | Przydatne źródła informacji (69) |
| --- | --- | --- |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | W tym kontekście ogólna charakterystyka oznacza charakterystykę całego procesu przemiany energetycznej w źródłach ciepła, rozprowadzania ciepła w budynku, emisji ciepła w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach budynku oraz, w stosownych przypadkach, akumulacji ciepła. Nie ogranicza się ona do charakterystyki źródeł ciepła i może obejmować wymagania, które mają wpływ na inne części systemu (np. izolację sieci rur rozprowadzających). | Seria norm EN 15316 np.: EN 15316-1 (70), EN 15316-2 (71), EN 15316-3 (72), EN 15316-4-1 (73), EN 15316-4-2 (74), EN 15316-4-5 (75), EN 15316-4-8 (76), EN 15316-5 (77) |
| „Właściwe zwymiarowanie” | W przypadku systemów ogrzewania „właściwe zwymiarowanie” odnosi się do: (i) określenia potrzeb w zakresie ogrzewania przy uwzględnieniu istotnych parametrów (w szczególności planowanego wykorzystania budynku i jego pomieszczeń); oraz (ii) przełożenia tych wymagań na charakterystykę projektu dotyczącą systemów ogrzewania. | EN 12831-1 (78), EN 12831-3 (79), Moduł M8-2, M8-3 EN 12828 (80), EN 14337 (81), EN 1264-3:2009 (82) |
| „Odpowiednia instalacja” | Odpowiednia instalacja odnosi się do konieczności zapewnienia, aby system był w stanie pracować zgodnie z charakterystyką projektu. Zapewnienie odpowiedniej instalacji może na przykład opierać się na krajowych wytycznych technicznych, dokumentacji producenta produktu i certyfikacji instalatorów. | EN 14336 (83), EN 1264-4 (84), EN 14337 (81) |
| „Właściwa regulacja” | Regulacja odnosi się w tym przypadku do przetestowania i dostrojenia systemu w warunkach rzeczywistych (85), w szczególności w celu sprawdzenia i ewentualnej regulacji funkcji systemu, które mogą mieć wpływ na jego działanie (np. zdolności w zakresie kontroli – zob. poniżej). | EN 15378-1 (86), EN 14336 (83), EN 15378-3 (87) |
| „Właściwa kontrola” | Dotyczy zdolności w zakresie kontroli, jaką systemy ogrzewania mogą obejmować w celu optymalizacji działania, np. w zakresie automatycznego dostosowania mocy cieplnej promienników w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach, dostosowania temperatury systemu na podstawie temperatury zewnętrznej („kompensacja pogodowa”) lub harmonogramów, dynamicznego lub statycznego równoważenia hydraulicznego, monitorowania funkcjonowania systemu, regulacji przepływu wody/powietrza w zależności od potrzeb. | EN 15500-1 (88), EN 15316-2 (71), EN 15232 (89), przepisy dotyczące etykietowania energetycznego ogrzewaczy pomieszczeń (90) |

Rodzaj wymagania

Możliwe interpretacje dotyczące systemów ogrzewania pomieszczeń (68)

Przydatne źródła informacji (69)

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

W tym kontekście ogólna charakterystyka oznacza charakterystykę całego procesu przemiany energetycznej w źródłach ciepła, rozprowadzania ciepła w budynku, emisji ciepła w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach budynku oraz, w stosownych przypadkach, akumulacji ciepła. Nie ogranicza się ona do charakterystyki źródeł ciepła i może obejmować wymagania, które mają wpływ na inne części systemu (np. izolację sieci rur rozprowadzających).

Seria norm EN 15316 np.: EN 15316-1 (70), EN 15316-2 (71), EN 15316-3 (72), EN 15316-4-1 (73), EN 15316-4-2 (74), EN 15316-4-5 (75), EN 15316-4-8 (76), EN 15316-5 (77)

„Właściwe zwymiarowanie”

W przypadku systemów ogrzewania „właściwe zwymiarowanie” odnosi się do: (i) określenia potrzeb w zakresie ogrzewania przy uwzględnieniu istotnych parametrów (w szczególności planowanego wykorzystania budynku i jego pomieszczeń); oraz (ii) przełożenia tych wymagań na charakterystykę projektu dotyczącą systemów ogrzewania.

EN 12831-1 (78), EN 12831-3 (79), Moduł M8-2, M8-3 EN 12828 (80), EN 14337 (81), EN 1264-3:2009 (82)

„Odpowiednia instalacja”

Odpowiednia instalacja odnosi się do konieczności zapewnienia, aby system był w stanie pracować zgodnie z charakterystyką projektu. Zapewnienie odpowiedniej instalacji może na przykład opierać się na krajowych wytycznych technicznych, dokumentacji producenta produktu i certyfikacji instalatorów.

EN 14336 (83), EN 1264-4 (84), EN 14337 (81)

„Właściwa regulacja”

Regulacja odnosi się w tym przypadku do przetestowania i dostrojenia systemu w warunkach rzeczywistych (85), w szczególności w celu sprawdzenia i ewentualnej regulacji funkcji systemu, które mogą mieć wpływ na jego działanie (np. zdolności w zakresie kontroli – zob. poniżej).

EN 15378-1 (86), EN 14336 (83), EN 15378-3 (87)

„Właściwa kontrola”

Dotyczy zdolności w zakresie kontroli, jaką systemy ogrzewania mogą obejmować w celu optymalizacji działania, np. w zakresie automatycznego dostosowania mocy cieplnej promienników w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach, dostosowania temperatury systemu na podstawie temperatury zewnętrznej („kompensacja pogodowa”) lub harmonogramów, dynamicznego lub statycznego równoważenia hydraulicznego, monitorowania funkcjonowania systemu, regulacji przepływu wody/powietrza w zależności od potrzeb.

EN 15500-1 (88), EN 15316-2 (71), EN 15232 (89), przepisy dotyczące etykietowania energetycznego ogrzewaczy pomieszczeń (90)

Tabela 12

Możliwa interpretacja wymagań dotyczących systemu chłodzenia pomieszczeń

| Rodzaj wymagania | Możliwe interpretacje dotyczące systemów chłodzenia pomieszczeń (91) | Przydatne źródła informacji |
| --- | --- | --- |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | W tym kontekście ogólna charakterystyka oznacza charakterystykę całego procesu przemiany energetycznej w źródłach chłodu, rozprowadzania chłodu w budynku, emisji chłodu w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach budynku oraz, w stosownych przypadkach, akumulacji chłodu. Nie ogranicza się ona do charakterystyki źródeł chłodu, ale może obejmować wymagania, które mają wpływ na inne części systemu (np. izolację sieci rur rozprowadzających). | Seria norm EN 16798 dotycząca systemów chłodzących, np. EN 16798-9 (92), EN 16798-13 (93), EN 16798-15 (94) |
| „Właściwe zwymiarowanie” | Zwymiarowanie odnosi się do dobrania optymalnej wielkości systemu chłodzenia w odniesieniu do potrzeb w zakresie chłodzenia budynku i jego pomieszczeń. | EN 1264-3:2009 (95) |
| „Odpowiednia instalacja” | Odpowiednia instalacja odnosi się do konieczności zapewnienia, aby system był w stanie pracować zgodnie z charakterystyką projektu. Zapewnienie odpowiedniej instalacji może opierać się na przykład na krajowych wytycznych technicznych, dokumentacji producenta produktu i certyfikacji instalatorów. | EN 1264-4 (96) |
| „Właściwa regulacja” | Regulacja odnosi się w tym przypadku do przetestowania i dostrojenia systemu w warunkach rzeczywistych (97), w szczególności w celu sprawdzenia i ewentualnej regulacji funkcji systemu, które mogą mieć znaczący wpływ na jego działanie (np. zdolności w zakresie kontroli – zob. poniżej). | EN 16798-17 (98) |
| „Właściwa kontrola” | Dotyczy zdolności w zakresie kontroli, jaką systemy chłodzenia pomieszczeń mogą obejmować w celu optymalizacji działania, np. automatycznego dostosowania mocy chłodzącej promienników w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach. | EN 15500-1 (99), EN 15316-2 (100), EN 15232 (101) |

Rodzaj wymagania

Możliwe interpretacje dotyczące systemów chłodzenia pomieszczeń (91)

Przydatne źródła informacji

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

W tym kontekście ogólna charakterystyka oznacza charakterystykę całego procesu przemiany energetycznej w źródłach chłodu, rozprowadzania chłodu w budynku, emisji chłodu w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach budynku oraz, w stosownych przypadkach, akumulacji chłodu. Nie ogranicza się ona do charakterystyki źródeł chłodu, ale może obejmować wymagania, które mają wpływ na inne części systemu (np. izolację sieci rur rozprowadzających).

Seria norm EN 16798 dotycząca systemów chłodzących, np. EN 16798-9 (92), EN 16798-13 (93), EN 16798-15 (94)

„Właściwe zwymiarowanie”

Zwymiarowanie odnosi się do dobrania optymalnej wielkości systemu chłodzenia w odniesieniu do potrzeb w zakresie chłodzenia budynku i jego pomieszczeń.

EN 1264-3:2009 (95)

„Odpowiednia instalacja”

Odpowiednia instalacja odnosi się do konieczności zapewnienia, aby system był w stanie pracować zgodnie z charakterystyką projektu. Zapewnienie odpowiedniej instalacji może opierać się na przykład na krajowych wytycznych technicznych, dokumentacji producenta produktu i certyfikacji instalatorów.

EN 1264-4 (96)

„Właściwa regulacja”

Regulacja odnosi się w tym przypadku do przetestowania i dostrojenia systemu w warunkach rzeczywistych (97), w szczególności w celu sprawdzenia i ewentualnej regulacji funkcji systemu, które mogą mieć znaczący wpływ na jego działanie (np. zdolności w zakresie kontroli – zob. poniżej).

EN 16798-17 (98)

„Właściwa kontrola”

Dotyczy zdolności w zakresie kontroli, jaką systemy chłodzenia pomieszczeń mogą obejmować w celu optymalizacji działania, np. automatycznego dostosowania mocy chłodzącej promienników w poszczególnych pomieszczeniach lub przestrzeniach.

EN 15500-1 (99), EN 15316-2 (100), EN 15232 (101)

Tabela 13

Możliwa interpretacja wymagań dotyczących systemu wentylacji

| Rodzaj wymagania | Możliwe interpretacje dotyczące systemu wentylacji | Przydatne źródła informacji (102) |
| --- | --- | --- |
| „Ogólna charakterystyka energetyczna” | Odnosi się do charakterystyki energetycznej systemu wentylacji jako całości, przy jednoczesnym uwzględnieniu np. efektywności energetycznej wentylatorów, charakterystyki sieci kanałów wentylacyjnych oraz odzysku ciepła. | EN 16798-3 (103), EN 16798-5-1 (104), EN 16798-5-2 (105) |
| „Właściwe zwymiarowanie” | Zwymiarowanie odnosi się do dobrania optymalnej wielkości systemu wentylacji w odniesieniu do potrzeb w zakresie wentylacji budynku i jego pomieszczeń. | EN 16798-7 (106), CEN/TR 14788 (107), CR 1752 (108) |
| „Odpowiednia instalacja” | Odpowiednia instalacja odnosi się do konieczności zapewnienia, aby system był w stanie pracować zgodnie z charakterystyką projektu. Zapewnienie odpowiedniej instalacji może opierać się na przykład na krajowych wytycznych technicznych, dokumentacji producenta produktów i certyfikacji instalatorów. | Nie dotyczy |
| „Właściwa regulacja” | Regulacja odnosi się w tym przypadku do przetestowania i dostrojenia systemu w warunkach rzeczywistych (109), w szczególności w celu sprawdzenia elementów i funkcji systemu, które mogą mieć wpływ na jego działanie (np. szczelność powietrzna sieci przewodów). | EN 12599 (110), EN 16798-17 (111), EN 14134 (112) |
| „Właściwa kontrola” | Dotyczy zdolności w zakresie kontroli, jaką systemy wentylacji mogą obejmować w celu optymalizacji działania, np. modulacji przepływu powietrza. | EN 15232 (113), EN 15500-1 (114) |

Rodzaj wymagania

Możliwe interpretacje dotyczące systemu wentylacji

Przydatne źródła informacji (102)

„Ogólna charakterystyka energetyczna”

Odnosi się do charakterystyki energetycznej systemu wentylacji jako całości, przy jednoczesnym uwzględnieniu np. efektywności energetycznej wentylatorów, charakterystyki sieci kanałów wentylacyjnych oraz odzysku ciepła.

EN 16798-3 (103), EN 16798-5-1 (104), EN 16798-5-2 (105)

„Właściwe zwymiarowanie”

Zwymiarowanie odnosi się do dobrania optymalnej wielkości systemu wentylacji w odniesieniu do potrzeb w zakresie wentylacji budynku i jego pomieszczeń.

EN 16798-7 (106), CEN/TR 14788 (107), CR 1752 (108)

„Odpowiednia instalacja”

Odpowiednia instalacja odnosi się do konieczności zapewnienia, aby system był w stanie pracować zgodnie z charakterystyką projektu. Zapewnienie odpowiedniej instalacji może opierać się na przykład na krajowych wytycznych technicznych, dokumentacji producenta produktów i certyfikacji instalatorów.

Nie dotyczy

„Właściwa regulacja”

Regulacja odnosi się w tym przypadku do przetestowania i dostrojenia systemu w warunkach rzeczywistych (109), w szczególności w celu sprawdzenia elementów i funkcji systemu, które mogą mieć wpływ na jego działanie (np. szczelność powietrzna sieci przewodów).

EN 12599 (110), EN 16798-17 (111), EN 14134 (112)

„Właściwa kontrola”

Dotyczy zdolności w zakresie kontroli, jaką systemy wentylacji mogą obejmować w celu optymalizacji działania, np. modulacji przepływu powietrza.

EN 15232 (113), EN 15500-1 (114)

2.5.2.   Ocena i dokumentowanie charakterystyki systemu (art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.5.2.1.   Zakres oceny charakterystyki

Sekcja 2.4.1.3 lit. a) zawiera wytyczne dotyczące sposobu, w jaki należy interpretować zakres oceny charakterystyki (zmienionej części w stosunku do całego systemu) zgodnie z art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Należy również pamiętać o tym, że korzystne będzie zapewnienie stopnia zgodności między art. 8 ust. 1 oraz art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Oznacza to w szczególności, że modernizacja systemu zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków powinna zasadniczo stanowić również modernizację systemu zgodnie z art. 8 ust. 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, chyba że uzasadnione jest inne postępowanie. Państwa członkowskie mogą jednak chcieć odejść od tego podejścia w przypadku mniejszych, nieznacznych modernizacji, co może doprowadzić do udokumentowania charakterystyki zmienionej części systemu, nie powodując stosowania żadnych wymagań systemowych.

2.5.2.2.   Ogólna charakterystyka

Sekcja 2.4.1.3 lit. b) zawiera wytyczne dotyczące sposobu, w jaki należy interpretować ogólną charakterystykę, oraz sposobu, w jaki należy wypracować ocenę ogólnej charakterystyki. W szczególności podkreślono konieczność zapewnienia spójności z praktykami w zakresie przeglądu zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków w przypadku istotnych systemów technicznych budynków. Należy również pamiętać o tym, że w przypadku instalacji, wymiany i modernizacji systemu, które powodują stosowanie wymagań systemowych, państwa członkowskie za korzystne mogą uznać zapewnienie stopnia dostosowania badań wykonywanych w celu przestrzegania wymagań w zakresie regulacji systemu oraz badań, które mogą być wymagane w celu oceny ogólnej charakterystyki energetycznej do celów dokumentacyjnych.

2.5.2.3.   Dokumentowanie charakterystyki systemu

Jak wspomniano w sekcji 2.4.1.3 lit. c), państwom członkowskim przysługuje swoboda określenia formy i treści dokumentacji (dotyczącej charakterystyki systemu), która jest przekazywana właścicielom budynków, pod warunkiem że dokumentacja ta obejmuje zakres oceny ogólnej charakterystyki systemu. Korzystne byłoby również, gdyby informacje te były przekazywane w sposób podkreślający zgodność systemu technicznego budynku z obowiązującymi wymaganiami. Można tego dokonać przy wykorzystaniu listy kontrolnej, w której określa się stosowane wymagania systemowe i sposób ich oceny oraz podsumowuje się wyniki oceny (w tym badania w przeciętnych lub typowych warunkach).

Jak wspomniano sekcji 2.4.1.3 lit. d), w gestii państw członkowskich leży decyzja, czy konieczne będzie wydawanie nowego świadectwa charakterystyki energetycznej na podstawie oceny charakterystyki energetycznej systemu technicznego budynku (lub jego zmienionej części). Państwa członkowskie zachęca się jednak do wymagania nowego świadectwa charakterystyki energetycznej, w przypadku gdy może istnieć wpływ na cały system (tj. w przypadkach obejmujących instalację, wymianę lub znaczną modernizację), ponieważ w takich przypadkach jest prawdopodobne, że wpływ będzie wywierany również na cały budynek.

Państwa członkowskie za korzystne mogą uznać również istniejące wytyczne na szczeblu krajowym (115) oraz wyniki istotnych projektów UE (116).

2.5.3.   Przeglądy (art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.5.3.1.   Ustalenie potrzeb w zakresie szkoleń

Z uwagi na poszerzony zakres dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie powinny ocenić, czy konieczne są nowe lub dodatkowe szkolenia. Odnosi się to w szczególności do tych obszarów kompetencji, które dotyczą typowych lub przeciętnych warunków eksploatacji.

Państwa członkowskie powinny również zdecydować, czy szkolenia te wymagają ponownej akredytacji. Należy również opracować kalendarz przeprowadzania szkoleń.

2.5.3.2.   Zmiany dotyczące metodyki sprawozdawczości

Państwa członkowskie powinny ocenić, czy metodyka sprawozdawczości, wzory sprawozdań, bazy danych itd. wymagają aktualizacji.

2.5.3.3.   Zmiany dotyczące bazy danych

Państwa członkowskie powinny ocenić, czy baza danych zawierająca sprawozdania (o ile istnieje) i mechanizmy sprawozdawczości wymagają aktualizacji lub modernizacji.

W odniesieniu do systemów, które podlegają zwolnieniom zgodnie z art. 14 ust. 2 lub art. 14 ust. 6 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, powinna istnieć możliwość utrwalania w bazach danych okresu obowiązywania tych zwolnień.

2.5.3.4.   Zmiany dotyczące mechanizmu zapewniania jakości

Państwa członkowskie powinny ocenić konieczność aktualizacji lub modernizacji procesu zapewnienia jakości. Prawdopodobne jest, że długość sprawozdań wzrośnie, co z kolei może wymagać dalszych zasobów.

2.5.4.   Systemy automatyki i sterowania budynków: wymagania dotyczące budynków o różnym przeznaczeniu i ich utrzymania (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

2.5.4.1.   Budynki o różnym przeznaczeniu

Wymogi dotyczące instalacji systemów automatyki i sterowania budynków stosuje się tylko do budynków niemieszkalnych. Chodzi o budynki używane do celów innych niż mieszkalne (tj. budynki biurowe, budynki służby zdrowia, budynki handlu hurtowego i detalicznego, budynki oświatowe, hotele i restauracje itp.).

Jeżeli chodzi o budynki o różnym przeznaczeniu, tj. budynki obejmujące zarówno lokale mieszkalne, jak i niemieszkalne (np. budynek mieszkalny obejmujący sklepy na parterze), państwa członkowskie mogą określić najwłaściwsze podejście. Aby uniknąć luk w prawie, powinny one jednak rozważyć następujące wytyczne.

Gdy systemy są zintegrowane (tj. lokale niemieszkalne i mieszkalne wykorzystują te same systemy), a znamionowa moc użyteczna przekracza próg, państwa członkowskie mogą:

| a) | stosować wymagania do całego budynku; |
| --- | --- |

a)

stosować wymagania do całego budynku;

| b) | stosować wymagania tylko do lokali niemieszkalnych; |
| --- | --- |

b)

stosować wymagania tylko do lokali niemieszkalnych;

| c) | stosować wymagania tylko do lokali niemieszkalnych, jeżeli związana z nimi „niemieszkalna” moc znamionowa przekracza próg (117). |
| --- | --- |

c)

stosować wymagania tylko do lokali niemieszkalnych, jeżeli związana z nimi „niemieszkalna” moc znamionowa przekracza próg (117).

Gdy systemy są oddzielne (tj. lokale niemieszkalne i mieszkalne wykorzystują różne systemy), a znamionowa moc użyteczna systemów lokali niemieszkalnych przekracza próg, wymagania należy stosować przynajmniej do lokali niemieszkalnych.

2.5.4.2.   Utrzymanie systemów automatyki i sterowania budynków

Jeżeli chodzi o wszelkie systemy techniczne budynków, należy zapewnić odpowiednie utrzymywanie systemów automatyki i sterowania budynków w celu zagwarantowania ich właściwego działania, w szczególności w odniesieniu do ich zdolności do przewidywania, wykrywania i reagowania w przypadku niezadowalającego lub nieprawidłowego działania innych systemów technicznych budynków.

Ważne jest zatem, aby systemy automatyki i sterowania budynków – tak jak inne systemy techniczne budynków – były monitorowane w okresie ich eksploatacji w celu sprawdzenia ich działania i wprowadzenia wszelkich koniecznych zmian. Kwestia ta jest dobrze znana i istnieją różne systemy – tworzone przez przemysł (118) i organy krajowe (119) – oraz odnośne normy (120), których celem jest wspieranie odpowiedniego utrzymania systemu automatyki i sterowania budynku.

3.   PRZEPISY DOTYCZĄCE ELEKTROMOBILNOŚCI

3.1.   Cel: Wspieranie rozwoju infrastruktury służącej do ładowania pojazdów elektrycznych

Brak infrastruktury służącej do ładowania stanowi barierę utrudniającą upowszechnianie pojazdów elektrycznych w UE. Nowe przepisy mają na celu przyspieszenie rozwoju gęstszej sieci infrastruktury. Budynki mogą służyć skutecznemu propagowaniu elektromobilności, w szczególności dzięki skupieniu się na sektorze prywatnym (parkingach znajdujących się w budynkach prywatnych lub przylegających do nich), w ramach którego odbywa się do 90 % ładowania. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków uzupełnia dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE (121), w której między innymi określono specyfikacje techniczne dotyczące infrastruktury paliw alternatywnych, w tym punktów ładowania, oraz zobowiązano państwa członkowskie do przyjęcia krajowych ram polityki w celu zapewnienia ich instalowania.

3.2.   Zakres przepisów dotyczących elektromobilności

W art. 1 dyrektywy (UE) 2018/844 do art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wprowadzono nowe przepisy dotyczące elektromobilności. Przepisy te odnoszą się do wymagań dotyczących instalowania punktów ładowania i infrastruktury kanałowej, jak podsumowano w poniższej tabeli.

Tabela 14

Podsumowanie wymagań dotyczących elektromobilności

| Zakres stosowania | Obowiązek państwa członkowskiego |
| --- | --- |
| Nowe budynki
  oraz
  budynki poddawane ważniejszym renowacjom | Budynki niemieszkalne mające więcej niż 10 miejsc parkingowych | Zapewnienie instalacji co najmniej 1 punktu ładowania
  Zapewnienie instalacji infrastruktury kanałowej na co najmniej 1 na 5 miejsc parkingowych |
| Budynki mieszkalne mające więcej niż 10 miejsc parkingowych | Zapewnienie instalacji infrastruktury kanałowej na wszystkich miejscach parkingowych |
| Istniejące budynki | Budynki niemieszkalne, w których jest więcej niż 20 miejsc parkingowych | Określenie wymagań dotyczących instalowania minimalnej liczby punktów ładowania – obowiązujących od 2025 r. |

Zakres stosowania

Obowiązek państwa członkowskiego

Nowe budynki

oraz

budynki poddawane ważniejszym renowacjom

Budynki niemieszkalne mające więcej niż 10 miejsc parkingowych

Zapewnienie instalacji co najmniej 1 punktu ładowania

Zapewnienie instalacji infrastruktury kanałowej na co najmniej 1 na 5 miejsc parkingowych

Budynki mieszkalne mające więcej niż 10 miejsc parkingowych

Zapewnienie instalacji infrastruktury kanałowej na wszystkich miejscach parkingowych

Istniejące budynki

Budynki niemieszkalne, w których jest więcej niż 20 miejsc parkingowych

Określenie wymagań dotyczących instalowania minimalnej liczby punktów ładowania – obowiązujących od 2025 r.

Od państw członkowskich wymaga się również, aby zapewniły środki upraszczające instalowanie punktów ładowania w nowych i istniejących budynkach oraz usunęły ewentualne bariery regulacyjne.

Wszystkie obowiązki dotyczące elektromobilności zawarte w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków stanowią nowe obowiązki. Celem niniejszej sekcji jest zapewnienie państwom członkowskim przejrzystości w odniesieniu do prawidłowej transpozycji tych przepisów do prawa krajowego.

3.3.   Rozumienie przepisów dotyczących elektromobilności

3.3.1.   Miejsca parkingowe (art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Zakres stosowania obowiązków zawartych w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków obejmuje niektóre miejsca parkingowe – mianowicie miejsca znajdujące się na parkingach

| a) | mających minimalną liczbę miejsc parkingowych; oraz |
| --- | --- |

a)

mających minimalną liczbę miejsc parkingowych; oraz

| b) | znajdujących się w niektórych rodzajach budynków lub przylegających do nich. |
| --- | --- |

b)

znajdujących się w niektórych rodzajach budynków lub przylegających do nich.

3.3.2.   Kiedy powstają obowiązki? (art. 8 ust. 2 i 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

3.3.2.1.   Kryteria podstawowe

Obowiązki dotyczące instalowania punktów ładowania lub infrastruktury kanałowej powstają w zależności od tego, czy budynek jest nowy, poddawany ważniejszej renowacji lub już istnieje. W dyrektywie nie określono, kto jest odpowiedzialny za instalowanie punktów ładowania i infrastruktury kanałowej (tj. właściciel czy najemca). Kwestię tę powinny określić państwa członkowskie w transponującym przepisy prawodawstwie. W przypadku ważniejszych renowacji obowiązki mogą powstać również wtedy, gdy działania renowacyjne obejmują infrastrukturę elektryczną budynku lub parkingu.

Wymagania dotyczące nowych budynków i budynków poddawanych ważniejszym renowacjom mają zastosowanie wyłącznie do budynków:

| a) | posiadających parkingi, na których jest więcej niż 10 miejsc parkingowych; oraz |
| --- | --- |

a)

posiadających parkingi, na których jest więcej niż 10 miejsc parkingowych; oraz

| b) | w przypadku których parking znajduje się wewnątrz budynku lub fizycznie do niego przylega. |
| --- | --- |

b)

w przypadku których parking znajduje się wewnątrz budynku lub fizycznie do niego przylega.

W przypadku ważniejszych renowacji wymaganie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy działania renowacyjne obejmują parking lub infrastrukturę elektryczną budynku (jeżeli parking znajduje się wewnątrz budynku (122)). Państwa członkowskie mogą rozważyć ustanowienie minimalnych wymagań informacyjnych dotyczących procedur udzielania pozwoleń na weryfikację tego, czy warunek ten jest spełniony.

3.3.2.2.   Budynki, które pełnią funkcje zarówno mieszkalne, jak i niemieszkalne

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie zawiera żadnych wyraźnych przepisów regulujących stosowanie wymagań dotyczących elektromobilności w odniesieniu do budynków, które pełnią funkcje zarówno mieszkalne, jak i niemieszkalne (np. w odniesieniu do budynku mieszkalnego mającego pomieszczenia handlowe na parterze), w związku z czym państwa członkowskie mogą określić najwłaściwsze podejście w takich przypadkach (123).

3.3.3.   Znaczenie pojęć (art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Szczególnie istotnych jest szereg pojęć, które nie zawsze są wyraźnie zdefiniowane.

Parking – brak wyraźnej definicji w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. W kontekście tej dyrektywy zakres pojęcia „parking” nie powinien jednak obejmować na przykład parkingu ulicznego znajdującego się na drogach publicznych.

Mieszkalny/niemieszkalny – rozróżnienie to występuje w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, ale pojęcia te nie są zdefiniowane. Pojęcie „mieszkalny” należy interpretować jako obejmujące budynki mieszkalne jedno- i wielorodzinne. Pojęcie „niemieszkalny” obejmuje budynki używane do celów innych niż mieszkalne (tj. budynki biurowe, budynki służby zdrowia, budynki handlu hurtowego i detalicznego, budynki oświatowe, hotele i restauracje itp.).

Infrastruktura elektryczna (budynku/parkingu) – brak wyraźnej definicji w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Pojęcie to należy jednak rozumieć jako odnoszące się do instalacji elektrycznej (całej instalacji bądź wszelkich jej części) budynku lub parkingu – włączając w to instalację elektryczną, aparaturę i powiązane urządzenia.

Ważniejszą renowację zdefiniowano w art. 2 pkt 10 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (124). Definicja ta ma zastosowanie do przepisów dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczących elektromobilności.

Przylega fizycznie – w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie podano wyraźnej definicji.

Pojęcie fizycznego przylegania jest istotne, gdy parking nie znajduje się wewnątrz budynku, ale mimo to ma wyraźne powiązania z budynkiem.

A priori fizyczne przyleganie oznacza, że obwód parkingu styka się z obwodem budynku w co najmniej jednym miejscu.

Określając w swoich przepisach krajowych zakres obowiązku rozmieszczenia punktów ładowania i infrastruktury kanałowej w budynkach z parkingami, które przylegają fizycznie, państwa członkowskie mogą również uwzględnić w przepisach krajowych szereg dodatkowych kryteriów, takich jak:

| a) | Czy istnieje fizyczne/techniczne połączenie między parkingiem a budynkiem? |
| --- | --- |

a)

Czy istnieje fizyczne/techniczne połączenie między parkingiem a budynkiem?

| b) | Czy z parkingu korzystają wyłącznie lub głównie mieszkańcy budynku? |
| --- | --- |

b)

Czy z parkingu korzystają wyłącznie lub głównie mieszkańcy budynku?

| c) | Czy istnieje pewien stopień współwłasności między parkingiem a budynkiem? |
| --- | --- |

c)

Czy istnieje pewien stopień współwłasności między parkingiem a budynkiem?

Państwa członkowskie mają pewną elastyczność w zakresie interpretacji pojęcia przylegania i sposobu zajęcia się konkretnymi przypadkami; zachęca się je ponadto do uwzględnienia tych trzech kryteriów przy transpozycji i wypełnieniu zobowiązań.

W szczególności mogą wystąpić sytuacje, w których parking nie przylega do budynku fizycznie w ścisłym znaczeniu tego pojęcia (np. znajduje się po drugiej stronie ulicy lub jest oddzielony od budynku terenem zieleni), ale ma wyraźne powiązanie z budynkiem pod względem własności lub użytkowania. Dzięki temu zastosowanie obowiązków stałoby się odpowiednie i właściwe (np. miejsca parkingowe będące własnością mieszkańców i wykorzystywane przez mieszkańców w przypadku budynków wielorodzinnych).

W poniższej tabeli przedstawiono przykłady sytuacji, w których można zastosować sugerowane kryteria.

Tabela 15

Możliwe związki między budynkami a parkingami

| Kryterium | Sytuacja | Komentarz | Przykłady |
| --- | --- | --- | --- |
| Połączenie fizyczne/techniczne |
| | Parking korzysta z tej samej infrastruktury elektrycznej co budynek. | Zasadniczo zastosowanie obowiązków jest właściwe: duże prawdopodobieństwo, że właściciele budynku i parkingu to te same osoby. | Parking dla centrum handlowego lub wspólnego budynku mieszkalnego. |
| | Parking znajduje się obok budynku i ma oddzielną infrastrukturę elektryczną. | Ocena będzie zależeć od własności lub użytkowania. | Publiczny lub prywatny wspólny parking z kilkoma budynkami w pobliżu. |
| Użytkowanie |
| | Użytkownicy budynku są użytkownikami parkingu. | Zasadniczo zastosowanie obowiązków do parkingu jest odpowiednie. | Parking firmowy użytkowany przez pracowników przedsiębiorstwa. |
| Własność |
| | Właściciel lub właściciele budynku są też właścicielem lub właścicielami parkingu. | W takich sytuacjach obowiązki będą zasadniczo miały zastosowanie do parkingu. | Budynek niemieszkalny i parking będące własnością przedsiębiorstwa; miejsca parkingowe przynależne do mieszkań w budynku wielorodzinnym. |
| | Właściciel lub właściciele budynku nie są właścicielem lub właścicielami parkingu. | Zależnie od użytkowania parkingu; w większości przypadków zastosowanie obowiązków do parkingu jest odpowiednie. | Budynek niemieszkalny będący własnością przedsiębiorstwa i parking użytkowany wyłącznie lub głównie przez pracowników przedsiębiorstwa; parking jest wynajmowany. |

Kryterium

Sytuacja

Komentarz

Przykłady

Połączenie fizyczne/techniczne

Parking korzysta z tej samej infrastruktury elektrycznej co budynek.

Zasadniczo zastosowanie obowiązków jest właściwe: duże prawdopodobieństwo, że właściciele budynku i parkingu to te same osoby.

Parking dla centrum handlowego lub wspólnego budynku mieszkalnego.

Parking znajduje się obok budynku i ma oddzielną infrastrukturę elektryczną.

Ocena będzie zależeć od własności lub użytkowania.

Publiczny lub prywatny wspólny parking z kilkoma budynkami w pobliżu.

Użytkowanie

Użytkownicy budynku są użytkownikami parkingu.

Zasadniczo zastosowanie obowiązków do parkingu jest odpowiednie.

Parking firmowy użytkowany przez pracowników przedsiębiorstwa.

Własność

Właściciel lub właściciele budynku są też właścicielem lub właścicielami parkingu.

W takich sytuacjach obowiązki będą zasadniczo miały zastosowanie do parkingu.

Budynek niemieszkalny i parking będące własnością przedsiębiorstwa; miejsca parkingowe przynależne do mieszkań w budynku wielorodzinnym.

Właściciel lub właściciele budynku nie są właścicielem lub właścicielami parkingu.

Zależnie od użytkowania parkingu; w większości przypadków zastosowanie obowiązków do parkingu jest odpowiednie.

Budynek niemieszkalny będący własnością przedsiębiorstwa i parking użytkowany wyłącznie lub głównie przez pracowników przedsiębiorstwa; parking jest wynajmowany.

3.3.4.   Wymagania dotyczące instalowania minimalnej liczby punktów ładowania (art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Oprócz wymagań dotyczących instalacji określonych w art. 8 ust. 2 i 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków art. 8 ust. 3 wymaga, aby państwa członkowskie ustanowiły wymagania dotyczące instalowania minimalnej liczby punktów ładowania we wszystkich budynkach niemieszkalnych, w których jest więcej niż 20 miejsc parkingowych. Wymagania te muszą zacząć obowiązywać do dnia 1 stycznia 2025 r.

Wymogi, które należy ustanowić do dnia 10 marca 2020 r., muszą określać co najmniej minimalną liczbę punktów ładowania na budynek niemieszkalny, w którym jest więcej niż 20 miejsc parkingowych. Państwa członkowskie mają również swobodę przyjmowania wymagań o szerszym zakresie (obejmującym również wymagania dotyczące instalowania infrastruktury kanałowej lub określania minimalnej liczby punktów ładowania w przypadku budynków niemieszkalnych, w których jest 20 lub mniej miejsc parkingowych, lub w przypadku budynków mieszkalnych).

Przyjęcie tych wymagań do dnia 10 marca 2020 r. zapewni, aby właściciele budynków (125) mieli prawie 5 lat (od dnia 10 marca 2020 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.) na podjęcie niezbędnych kroków w celu zapewnienia zgodności swoich budynków.

W celu zapewnienia proporcjonalnego i odpowiedniego instalowania punktów ładowania przy określaniu minimalnej liczby państwa członkowskie powinny uwzględnić różne czynniki (126):

| a) | odpowiednie uwarunkowania krajowe, regionalne i lokalne; oraz |
| --- | --- |

a)

odpowiednie uwarunkowania krajowe, regionalne i lokalne; oraz

| b) | ewentualne zróżnicowanie potrzeb i sytuacji w oparciu o obszar, typologię budynków, zasięg transportu publicznego oraz inne istotne kryteria. |
| --- | --- |

b)

ewentualne zróżnicowanie potrzeb i sytuacji w oparciu o obszar, typologię budynków, zasięg transportu publicznego oraz inne istotne kryteria.

Państwa członkowskie mogą zdecydować o przeprowadzeniu inwentaryzacji parkingów, na których jest więcej niż 20 miejsc, aby zidentyfikować parkingi, które podlegałyby tym wymaganiom.

Wymagania ustanowione przez państwa członkowskie na podstawie art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków będą miały zastosowanie indywidualnie do każdego budynku niemieszkalnego z parkingiem, który istnieje w dniu 1 stycznia 2025 r. i na którym jest więcej niż 20 miejsc parkingowych.

Państwa członkowskie mogłyby określić minimalną liczbę punktów ładowania, uwzględniając między innymi szacowaną liczbę zarejestrowanych pojazdów elektrycznych w państwie członkowskim na koniec 2024 r. (data, po której mają zastosowanie wymagania na podstawie art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (127)).

W odniesieniu do nowych budynków lub budynków poddawanych ważniejszej renowacji, w których jest więcej niż 20 miejsc parkingowych, w przypadku których wymagania określone w art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, w tym dotyczące infrastruktury kanałowej, różnią się od wymagań ustanowionych przez państwo członkowskie zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, zastosowanie mają oba wymagania i należy je uwzględniać.

3.3.5.   Dyrektywa 2014/94/UE

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i dyrektywa 2014/94/UE stanowią uzupełniające się instrumenty prawne. Obie zawierają przepisy dotyczące instalowania punktów ładowania dla pojazdów elektrycznych, ale ich zakres i obowiązki nakładane na państwa członkowskie są różne.

W dyrektywie 2014/94/UE ustanowiono ogólne ramy prawne (128) normalizacji i rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (uwzględniając infrastruktury służącej do ładowania pojazdów elektrycznych), w tym informacje dla użytkowników, natomiast w dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków określa szczególne wymagania dotyczące instalowania infrastruktury dla pojazdów elektrycznych w niektórych budynkach.

Dyrektywa 2014/94/UE odnosi się do wszystkich punktów ładowania (129) (zarówno publicznych, jak i prywatnych, w tym tych, które niekoniecznie znajdują się w budynku lub przylegają fizycznie do budynku). Art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczy elektromobilności wyłącznie w odniesieniu do miejsc parkingowych na parkingach, które znajdują się w budynkach lub przylegają fizycznie do budynków (zarówno publicznych, jak i prywatnych).

W dyrektywie 2014/94/UE zdefiniowano punkty ładowania (w tym punkty ładowania o normalnej mocy i o dużej mocy), ustanowiono wspólne specyfikacje techniczne dla punktów ładowania i umożliwiono Komisji przyjmowanie dalszych norm i wymogów w tym zakresie w drodze aktów delegowanych (130). Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odnosi się do tych definicji i specyfikacji.

W dyrektywie 2014/94/UE ustanowiono wymóg, aby państwa członkowskie przyjęły krajowe ramy polityki i włączyły do nich krajowe cele ogólne dotyczące rozmieszczania publicznych i prywatnych stacji ładowania (131). W art. 4 dyrektywy 2014/94/UE określono szereg minimalnych wymogów dotyczących instalacji, eksploatacji i wykorzystywania punktów ładowania.

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków określa szczególne wymagania dotyczące instalacji (w odniesieniu do budynków niemieszkalnych i mieszkalnych, które są nowe lub są poddawane ważniejszej renowacji) i wymaga, aby państwa członkowskie ustanowiły wymagania dotyczące minimalnej liczby punktów ładowania w niektórych istniejących budynkach.

Zgodnie z dyrektywą 2014/94/UE państwa członkowskie musiały zgłosić Komisji swoje krajowe ramy polityki do dnia 18 listopada 2016 r. Krajowe cele ogólne określone w tej dyrektywie mają zapewnić, by do dnia 31 grudnia 2020 r. utworzono odpowiednią liczbę publicznie dostępnych punktów ładowania, aby zapewnić możliwość poruszania się pojazdów elektrycznych przynajmniej w aglomeracjach miejskich/podmiejskich i innych obszarach gęsto zaludnionych oraz, w odpowiednich przypadkach, w sieciach określonych przez państwa członkowskie. Zawarte w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymagania w odniesieniu do instalacji dotyczące nowych budynków i ważniejszych renowacji będą stosowane od dnia 10 marca 2020 r., a wymogi określone przez państwa członkowskie i dotyczące istniejących budynków będą stosowane od dnia 1 stycznia 2025 r.

Dyrektywa 2014/94/UE zobowiązuje Komisję do monitorowania, czy do dnia 31 grudnia 2025 r. w każdym państwie członkowskim zostanie utworzona dodatkowa liczba publicznie dostępnych punktów ładowania, przynajmniej w sieci bazowej, w aglomeracjach miejskich/podmiejskich i na innych obszarach gęsto zaludnionych. Państwa członkowskie w swoich krajowych ramach polityki muszą podejmować również działania wspierające i ułatwiające rozwój niedostępnych publicznie punktów ładowania.

Dyrektywa 2014/94/UE obejmuje wszystkie rodzaje infrastruktury służącej do ładowania: dla pojazdów elektrycznych, a także dla autobusów (132), pojazdów ciężarowych i statków. Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków z definicji dotyczy wyłącznie infrastruktury służącej do ładowania samochodów osobowych i dostawczych.

Chociaż dyrektywa 2014/94/UE odnosi się przede wszystkim do „publicznie dostępnych punktów ładowania”, zawiera ona również szereg przepisów mających zastosowanie do wszystkich punktów ładowania – zarówno publicznych, jak i prywatnych (w tym tych, które są dostępne publicznie, i tych, które nie są dostępne). Poniższe wymagania mają zastosowanie w przypadku punktów ładowania zainstalowanych zgodnie z dyrektywą w sprawie charakterystyki energetycznej budynków:

| a) | W art. 4 ust. 3 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie podejmowały również działania wspierające i ułatwiające rozwój niedostępnych publicznie punktów ładowania. |
| --- | --- |

a)

W art. 4 ust. 3 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie podejmowały również działania wspierające i ułatwiające rozwój niedostępnych publicznie punktów ładowania.

| b) | W art. 4 ust. 4 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie zapewniały, by wszystkie punkty ładowania o normalnej i dużej mocy były zgodne co najmniej ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku II do dyrektywy 2014/94/UE. |
| --- | --- |

b)

W art. 4 ust. 4 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie zapewniały, by wszystkie punkty ładowania o normalnej i dużej mocy były zgodne co najmniej ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku II do dyrektywy 2014/94/UE.

| c) | W art. 4 ust. 12 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie zapewniły, by ramy prawne umożliwiały dokonanie wyboru dostawy energii elektrycznej dla wszystkich punktów ładowania związanych z gospodarstwem domowym lub obiektem. |
| --- | --- |

c)

W art. 4 ust. 12 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie zapewniły, by ramy prawne umożliwiały dokonanie wyboru dostawy energii elektrycznej dla wszystkich punktów ładowania związanych z gospodarstwem domowym lub obiektem.

3.4.   Wytyczne w zakresie transpozycji przepisów dotyczących elektromobilności

3.4.1.   Zapewnienie prawidłowej transpozycji (art. 8 ust. 2–8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Państwa członkowskie są zobowiązane do transpozycji wszystkich tych obowiązków do daty transpozycji w dniu 10 marca 2020 r. Obejmuje to ustanowienie krajowych wymagań dotyczących minimalnej liczby punktów ładowania pojazdów elektrycznych w przypadku miejsc parkingowych na parkingach w istniejących budynkach niemieszkalnych, chociaż nie muszą one wejść w życie do 2025 r. (133)

Niektóre definicje pochodzą z dyrektywy 2014/94/UE i w związku z tym powinny już być transponowane do przepisów krajowych, w tym:

| | Pojazd elektryczny (lub pojazd elektryczny typu plug-in (pojazd PEV (134))) zdefiniowano w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2014/94/UE. „Pojazd elektryczny” to „pojazd silnikowy wyposażony w zespół napędowy zawierający co najmniej jedno nieperyferyjne urządzenie elektryczne jako przetwornik energii z elektrycznym ładowalnym układem magazynowania energii, który można ładować z zewnątrz”. Definicja ta obejmuje różne rodzaje pojazdów elektrycznych, w tym elektryczne samochody osobowe i lekkie pojazdy elektryczne, np. motocykle. |
| --- | --- |

Pojazd elektryczny (lub pojazd elektryczny typu plug-in (pojazd PEV (134))) zdefiniowano w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2014/94/UE. „Pojazd elektryczny” to „pojazd silnikowy wyposażony w zespół napędowy zawierający co najmniej jedno nieperyferyjne urządzenie elektryczne jako przetwornik energii z elektrycznym ładowalnym układem magazynowania energii, który można ładować z zewnątrz”. Definicja ta obejmuje różne rodzaje pojazdów elektrycznych, w tym elektryczne samochody osobowe i lekkie pojazdy elektryczne, np. motocykle.

| | Punkt ładowania zdefiniowano w art. 2 pkt 3 dyrektywy 2014/94/UE jako „urządzenie, które umożliwia ładowanie pojedynczego pojazdu elektrycznego na raz lub wymianę akumulatora pojedynczego pojazdu elektrycznego”.
  Dyrektywa 2014/94/UE definiuje również punkty ładowania „o normalnej mocy” (art. 2 pkt 4) i „o dużej mocy” (art. 2 pkt 5).
  Przy dokonywaniu transpozycji przepisów art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie mają swobodę określania (lub nieokreślania), czy punkty ładowania, które mają zostać rozmieszczone, mają być punktami ładowania o normalnej czy dużej mocy zgodnie z definicjami określonymi w dyrektywie 2014/94/UE. |
| --- | --- |

Punkt ładowania zdefiniowano w art. 2 pkt 3 dyrektywy 2014/94/UE jako „urządzenie, które umożliwia ładowanie pojedynczego pojazdu elektrycznego na raz lub wymianę akumulatora pojedynczego pojazdu elektrycznego”.

Dyrektywa 2014/94/UE definiuje również punkty ładowania „o normalnej mocy” (art. 2 pkt 4) i „o dużej mocy” (art. 2 pkt 5).

Przy dokonywaniu transpozycji przepisów art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie mają swobodę określania (lub nieokreślania), czy punkty ładowania, które mają zostać rozmieszczone, mają być punktami ładowania o normalnej czy dużej mocy zgodnie z definicjami określonymi w dyrektywie 2014/94/UE.

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zawiera jednak następującą nową definicję, która wymaga transpozycji:

| | Infrastruktura kanałowa
   (135) oznacza „kanały na przewody elektryczne” (art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków). W tym przypadku brzmienie należy rozumieć w szerokim znaczeniu, uwzględniając listwy instalacyjne zamknięte przymocowane do ścian. |
| --- | --- |

Infrastruktura kanałowa
   (135) oznacza „kanały na przewody elektryczne” (art. 8 ust. 2 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków). W tym przypadku brzmienie należy rozumieć w szerokim znaczeniu, uwzględniając listwy instalacyjne zamknięte przymocowane do ścian.

3.4.2.   Zwolnienia (niestosowanie) (art. 8 ust. 4 i 6 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Wymagania dotyczące instalacji punktów ładowania i infrastruktury kanałowej podlegają szeregowi możliwych zwolnień (niestosowanie). Są one określone w art. 8 ust. 4 i 6 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

3.4.2.1.   Swoboda państw członkowskich w zakresie nieustanawiania lub niestosowania wymagań w odniesieniu do MŚP

Zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie mogą zdecydować o nieustanowieniu lub niestosowaniu wymagań, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, do budynków będących własnością małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) i zajmowanych przez takie przedsiębiorstwa. Są one zdefiniowane w tytule I załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE (136), o którym mowa w art. 8 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

3.4.2.2.   Swoboda państw członkowskich w zakresie niestosowania niektórych wymagań do konkretnych kategorii budynków

Podczas transpozycji państwa członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu w konkretnych sytuacjach obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 2, 3 i 5. Przypadki te wymieniono wyczerpująco w art. 8 ust. 6 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

3.4.3.   Określenie i ustanowienie wymagań dotyczących instalacji punktów ładowania (art. 8 ust. 2, 3 i 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

3.4.3.1.   Wymagania techniczne dotyczące punktów ładowania

Punkty ładowania rozmieszczone zgodnie z dyrektywą w sprawie charakterystyki energetycznej budynków muszą spełniać specyfikacje techniczne określone w załączniku II do dyrektywy 2014/94/UE, a także wszelkie dodatkowe normy techniczne przyjęte w drodze aktów delegowanych zgodnie z dyrektywą 2014/94/UE – obejmują one punkty ładowania o normalnej i dużej mocy oraz punkty ładowania dla pojazdów silnikowych kategorii L (pojazdy dwu- i trójkołowe oraz czterokołowce) (137).

W art. 4 ust. 4 dyrektywy 2014/94/UE wymaga się, aby państwa członkowskie zapewniały, by punkty ładowania o normalnej i dużej mocy były zgodne co najmniej ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku II pkt 1.1, a także ze szczególnymi wymogami bezpieczeństwa obowiązującymi na szczeblu krajowym.

Przy dokonywaniu transpozycji dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (w szczególności art. 8 ust. 2, 3 i 5) państwa członkowskie mają swobodę decydowania w kwestii określenia, czy punkty ładowania, które mają zostać rozmieszczone, są punktami ładowania o normalnej czy dużej mocy zgodnie z definicjami określonymi w dyrektywie 2014/94/UE.

3.4.3.2.   Inne wymagania

W zależności od budynku, a w wielu przypadkach od kwestii, czy punkt ładowania będzie lub nie będzie publicznie dostępny, mogą obowiązywać również dodatkowe wymagania (138).

Wymagania dotyczące elektromobilności należy również rozpatrywać w kontekście dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE (139), w której ustanowiono ramy rynkowe dla skutecznej integracji baterii (w tym akumulatorów samochodowych) w systemie elektroenergetycznym. Aby jednak pojazdy mogły zapewnić systemowi niezbędną elastyczność dzięki inteligentnemu ładowaniu i rozwiązaniu pojazd–sieć (140), infrastruktura służąca do ładowania i stanowiąca jej podstawę infrastruktura elektryczna powinny być dostosowane do tego celu.

Z zastrzeżeniem dokonania transpozycji wymagań określonych w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, do przepisów krajowych można włączyć następujące dodatkowe elementy (lub rodzaje elementów):

| a) | specyfikacje dotyczące infrastruktury kanałowej (141); |
| --- | --- |

a)

specyfikacje dotyczące infrastruktury kanałowej (141);

| b) | specyfikacje dotyczące bezpieczeństwa przeciwpożarowego (142); |
| --- | --- |

b)

specyfikacje dotyczące bezpieczeństwa przeciwpożarowego (142);

| c) | specyfikacje dotyczące punktów ładowania (143), w tym dotyczących dostępności dla osób niepełnosprawnych (144); |
| --- | --- |

c)

specyfikacje dotyczące punktów ładowania (143), w tym dotyczących dostępności dla osób niepełnosprawnych (144);

| d) | wymogi dotyczące specjalnej infrastruktury parkingowej dla rowerów elektrycznych, w tym (elektrycznych) rowerów do przewozu towarów oraz dla pojazdów osób o ograniczonej możliwości poruszania się (145); |
| --- | --- |

d)

wymogi dotyczące specjalnej infrastruktury parkingowej dla rowerów elektrycznych, w tym (elektrycznych) rowerów do przewozu towarów oraz dla pojazdów osób o ograniczonej możliwości poruszania się (145);

| e) | wymogi dotyczące inteligentnych systemów pomiarowych (146); |
| --- | --- |

e)

wymogi dotyczące inteligentnych systemów pomiarowych (146);

| f) | wymogi dotyczące inteligentnego ładowania (147); |
| --- | --- |

f)

wymogi dotyczące inteligentnego ładowania (147);

| g) | wymogi, które ułatwiłyby wykorzystanie akumulatorów samochodowych jako źródła energii (pojazd–sieć) (148); |
| --- | --- |

g)

wymogi, które ułatwiłyby wykorzystanie akumulatorów samochodowych jako źródła energii (pojazd–sieć) (148);

| h) | w przypadku publicznie dostępnych punktów ładowania – wymogi dotyczące doraźnego ładowania i przejrzystości cen za ładowanie (149); |
| --- | --- |

h)

w przypadku publicznie dostępnych punktów ładowania – wymogi dotyczące doraźnego ładowania i przejrzystości cen za ładowanie (149);

| i) | wymogi związane z tym, że operatorzy punktów ładowania mają swobodę kupowania energii elektrycznej od dowolnego dostawcy energii elektrycznej w UE (150) oraz możliwość zawierania przez użytkowników umów z dostawcą innym niż podmiot dostarczający energię elektryczną dla gospodarstwa domowego lub obiektu (151). |
| --- | --- |

i)

wymogi związane z tym, że operatorzy punktów ładowania mają swobodę kupowania energii elektrycznej od dowolnego dostawcy energii elektrycznej w UE (150) oraz możliwość zawierania przez użytkowników umów z dostawcą innym niż podmiot dostarczający energię elektryczną dla gospodarstwa domowego lub obiektu (151).

Państwa członkowskie powinny ustalić, w jakim stopniu takie szczegółowe wymogi techniczne dotyczące instalacji należy określić w przepisach krajowych.

Uproszczenie procesu instalowania punktów ładowania

W art. 8 ust. 7 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków od państw członkowskich wymaga się, aby zapewniły środki upraszczające instalowanie punktów ładowania w nowych i istniejących budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych oraz usuwały ewentualne bariery regulacyjne, w tym dotyczące procedur udzielania pozwoleń i zatwierdzania (152). Obowiązek ten musi zostać spełniony poprzez transpozycję dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków do prawodawstwa krajowego najpóźniej w terminie transpozycji.

3.4.3.3.   Sprzeczność bodźców i komplikacje administracyjne (153)

Nadmiernie powolne i złożone procedury zatwierdzania mogą stanowić poważną barierę dla właścicieli i najemców instalujących punkty ładowania w istniejących budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych przeznaczonych dla wielu najemców. Uzyskanie niezbędnych zatwierdzeń może spowodować opóźnienia lub uniemożliwić instalację

Wymogi dotyczące
  „prawa do podłączenia”
  lub
  „prawa do ładowania”
  zapewniają, aby każdy najemca lub współwłaściciel był w stanie zainstalować punkt ładowania pojazdów elektrycznych, bez konieczności uzyskania (potencjalnie trudnej do uzyskania) zgody od właściciela najemcy lub od pozostałych właścicieli.

W Hiszpanii przepisy zezwalają np. współwłaścicielowi na zainstalowanie punktu ładowania do użytku prywatnego, gdy znajduje się on na indywidualnym miejscu parkingowym oraz gdy stowarzyszenie współwłaścicieli zostało wcześniej poinformowane. Współwłaściciele nie mogą zablokować instalacji. Koszt instalacji i późniejszego zużycia energii elektrycznej ponosi osoba, która zainstalowała punkt ładowania.

3.4.4.   Zrównoważony charakter (art. 8 ust. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W art. 8 ust. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymaga się, aby państwa członkowskie wzięły pod uwagę potrzebę posiadania spójnej polityki w zakresie budynków, ekologicznych (lub aktywnych) sposobów przemieszczania się i planowania przestrzeni miejskiej.

Plan zrównoważonej mobilności miejskiej stanowi podstawę unijnej polityki mobilności miejskiej. Włączenie elektromobilności na wczesnym etapie opracowywania planów mobilności przyjętych w ramach planu zrównoważonej mobilności miejskiej może pomóc w osiągnięciu celów art. 8 ust. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Plan zrównoważonej mobilności miejskiej zapewnia długoterminowe, wielodyscyplinarne, kompleksowe podejście obejmujące wszystkie rodzaje transportu; ma na celu pomoc w rozwiązaniu takich problemów, jak zator komunikacyjny, zanieczyszczenie powietrza i hałas, zmiana klimatu, wypadki drogowe, wpływ na zdrowie, dostępność dla osób niepełnosprawnych i osób starszych, nieefektywne wykorzystanie przestrzeni publicznej oraz poprawa jakości życia. W sekcji „Plany mobilności” na stronie internetowej Eltis – centrum monitorowania mobilności w mieście (154) – dostępne są również wytyczne i wyczerpujące informacje na temat planu zrównoważonej mobilności miejskiej. Ponad 1 000 miast wdrożyło już plany zrównoważonej mobilności miejskiej, a wartość tej koncepcji została już udowodniona pod względem łączenia różnych publicznych i prywatnych zainteresowanych stron w ramach planowania mobilności miejskiej.

W tym kontekście w ramach współpracy międzyrządowej w 2016 r. uruchomiono agendę miejską dla UE; jej nadrzędnym celem jest włączenie wymiaru miejskiego do strategii, które mają wpływ na miasta i służą zapewnieniu lepszego stanowienia prawa i lepszego finansowania oraz zwiększeniu poziomu wiedzy w europejskich miastach. Agenda jest realizowana w ramach partnerstw funkcjonujących zgodnie z modelem wielopoziomowego systemu rządzenia, przy czym jedno z partnerstw dotyczy mobilności w miastach. Celem agendy jest zaproponowanie rozwiązań poprawiających warunki ramowe mobilności w miastach europejskich, włączanie kwestii związanych z postępem technologicznym, zachęcanie do korzystania z aktywnych środków transportu oraz usprawnienie transportu publicznego.

Państwa członkowskie nieposiadające wymogów lub wytycznych dotyczących parkowania rowerów powinny opracować co najmniej wytyczne dla władz lokalnych dotyczące włączenia wymogów w zakresie parkowania rowerów do przepisów budowlanych i polityki planowania przestrzeni miejskiej. Wytyczne te powinny zawierać zarówno elementy ilościowe (tj. liczbę miejsc parkingowych), jak i jakościowe.

3.4.5.   Polityka długoterminowa i środki finansowe (art. 2a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Ponadto państwa członkowskie zachęca się do rozważenia środków z dziedziny polityki i środków finansowych również w ramach ich długoterminowych strategii renowacji (art. 2a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków). Środki te mogą wspierać i przyspieszać rozwój infrastruktury elektromobilności w budynkach istniejących (art. 8 ust. 2 i 5) w przypadku ważniejszych renowacji, a także w celu spełnienia minimalnych określonych w art. 8 ust. 3 wymagań dotyczących budynków niemieszkalnych, uwzględniając fakt, że sytuacja na właściwych rynkach z biegiem czasu prawdopodobnie się rozwinie, co pozwoli na stopniowe przezwyciężanie niektórych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.

4.   PRZEPISY DOTYCZĄCE OBLICZANIA WSKAŹNIKÓW ENERGII PIERWOTNEJ

4.1.   Cel: przejrzystość obliczania wskaźników energii pierwotnej

Charakterystyka energetyczna budynku musi być wyrażona za pomocą liczbowego wskaźnika zużycia energii pierwotnej określającego energię potrzebną do zaspokojenia zapotrzebowania budynku na energię. „Energię pierwotną” oblicza się na podstawie ilości dostarczonych przepływów energii, przy użyciu wskaźników konwersji energii pierwotnej lub współczynników ważenia (155). Przepływy energii obejmują energię elektryczną pobieraną z sieci, gaz z sieci, ropę naftową lub pelety (wszystkie z odpowiednimi wskaźnikami konwersji energii pierwotnej) transportowane do budynku w celu zasilania systemów technicznych budynków, a także ciepło lub energię elektryczną produkowane na miejscu.

Na mocy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie są odpowiedzialne za obliczanie współczynników konwersji energii pierwotnej dla różnych nośników energii stosowanych w budynkach. Na obliczanie współczynników konwersji energii pierwotnej mogą mieć wpływ zróżnicowane krajowe koszyki energetyczne, efektywność udziału elektrowni, udział energii ze źródeł odnawialnych oraz różne metody obliczeniowe. Doświadczenie pokazuje, że dane liczbowe podane przez państwa członkowskie znacznie się różnią, a procedury stosowane w celu określenia współczynników konwersji energii pierwotnej nie zawsze są przejrzyste.

Aby osiągnąć cele polityki w zakresie efektywności energetycznej budynków, należy poprawić przejrzystość świadectw charakterystyki energetycznej poprzez zapewnienie, aby wszystkie parametry niezbędne do obliczeń były określane i stosowane jednolicie zarówno w odniesieniu do minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, jak i do świadectw.

Wśród celów określonych w pkt 2 załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymienia się wprowadzenie stopnia przejrzystości przy obliczaniu współczynników konwersji energii pierwotnej, zagwarantowanie, że przegrody zewnętrzne budynku będą ogrywały kluczową rolę w tym kontekście, oraz rozstrzygnięcie kwestii związanych z funkcją pełnioną przez odnawialne źródła energii znajdujące się na miejscu i w innej lokalizacji (156).

4.2.   Zakres przepisów dotyczących obliczania wskaźników energii pierwotnej

Załącznik I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków został zmieniony w celu poprawy przejrzystości i spójności 33 różnych obecnie stosowanych regionalnych i krajowych metod obliczania charakterystyki energetycznej budynku.

W szczególności zmieniono pkt 2 załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków w celu (i) lepszego odzwierciedlenia potrzeb energetycznych związanych z typowym użytkowaniem budynku w świetle zmian w sektorze budowlanym; oraz (ii) dostarczenia dodatkowych informacji, które należy uwzględnić przy ustalaniu współczynników konwersji energii pierwotnej.

W art. 3 wymaga się przyjęcia krajowych metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynków. Przepisy art. 3 i przepisy związane z obliczaniem poziomów optymalnych pod względem kosztów (art. 4 i 5 (157)), pozostają niezmienione.

4.3.   Rozumienie przepisów dotyczących obliczania wskaźników energii pierwotnej

4.3.1.   Zapotrzebowanie na energię, które należy rozważyć (pkt 2 akapit pierwszy załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Aby obliczyć charakterystykę energetyczną budynku, należy wstępnie określić zapotrzebowanie na energię. Zapotrzebowanie na energię dotyczy ilości energii (niezależnie od źródła jej pochodzenia), która ma być dostarczona w celu utrzymania zamierzonych warunków wewnętrznych. Określenie zapotrzebowania na energię budynku jest ważnym krokiem przy obliczaniu charakterystyki energetycznej zgodnie z metodologią optymalną pod względem kosztów. Przyczynia się to do stopniowego rozszerzania granicy systemu od zapotrzebowania na energię w kierunku zużycia energii, a następnie – energii dostarczonej i wreszcie energii pierwotnej.

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ustanowiono, że należy uwzględnić zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania pomieszczeń, chłodzenia, ciepłej wody użytkowej, wentylacji, oświetlenia i potencjalnie innych obszarów, co odzwierciedla rozszerzoną definicję „systemów technicznych budynków (art. 2 pkt 3 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków). Podobnie jak w przypadku określania zużycia energii budynku to do państw członkowskich należy decyzja, czy przy obliczaniu charakterystyki energetycznej uwzględnione zostanie dodatkowe zapotrzebowanie na energię wynikające z szerszej definicji systemów technicznych budynku. Państwa członkowskie są również proszone o zwrócenie uwagi na fakt, że wbudowane oświetlenie jest ważnym źródłem energii dla wszystkich budynków, w szczególności w sektorze niemieszkalnym.

W przepisie tym podkreślono, że obliczanie zapotrzebowania na energię musi prowadzić do zoptymalizowania korzyści zdrowotnych, dobrej jakości powietrza wewnątrz budynku oraz komfortu w odniesieniu do poziomów określonych przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym lub regionalnym (158). Elementy te (159) mają kluczowe znaczenie, ponieważ w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków budynki zdefiniowano jako konstrukcje, w których do utrzymania klimatu wewnętrznego stosuje się energię. Ponadto budynki o lepszej charakterystyce dają wyższy poziom komfortu i samopoczucia ich użytkownikom oraz poprawiają zdrowe warunki klimatyczne w pomieszczeniach. Wymagania te nie są nowe, ponieważ w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wymagano już uwzględnienia ogólnych wewnętrznych warunków klimatycznych podczas określania minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej (art. 4).

Obliczenia optymalne pod względem kosztów powinny być prowadzone w taki sposób, aby różnice w jakości powietrza i komforcie były przejrzyste, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) nr 244/2012. Aby uniknąć pogorszenia jakości powietrza w pomieszczeniach, komfortu i warunków zdrowotnych w europejskich zasobach budowlanych, stopniowe zaostrzanie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, wynikające z realizacji budynków o niemal zerowym zużyciu energii (NZEB) w całej Europie, należy wdrażać razem z odpowiednimi strategiami dotyczącymi środowiska wewnętrznego (160).

4.3.2.   Definicja wskaźników konwersji energii pierwotnej (pkt 2 akapit drugi załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wyjaśniono, że wskaźniki konwersji energii pierwotnej lub współczynniki ważenia dla poszczególnych nośników energii mogą opierać się na krajowych, regionalnych lub lokalnych rocznych, sezonowych lub miesięcznych, średnich ważonych lub na bardziej szczegółowych informacjach udostępnianych przez poszczególne systemy lokalne. Stanowi to wyraźne potwierdzenie obecnej elastyczności państw członkowskich w określaniu wskaźników konwersji energii pierwotnej.

Jeden z przykładów odnosi się do traktowania sieci energii elektrycznej (i w pewnym stopniu sieci ciepłowniczych), w przypadku których zastosowanie sezonowych lub miesięcznych współczynników dla energii elektrycznej zamiast pojedynczych średnich wartości rocznych mogłoby być bardziej odpowiednie w odniesieniu do ogrzewania. Podobnie fotowoltaiczny komponent wytwarzania jest lepiej opisany w ujęciu sezonowym. Podczas określania wskaźników konwersji energii pierwotnej można również uwzględnić warunki lokalne na potrzeby obliczenia charakterystyki energetycznej budynków.

4.3.3.   Dążenie do osiągnięcia optymalnego poziomu charakterystyki energetycznej przegród zewnętrznych budynku (pkt 2 akapit trzeci załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

W pkt 2 akapit trzeci załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków od państw członkowskich wymaga się zapewnienia, aby dążyły do osiągnięcia optymalnego poziomu charakterystyki energetycznej przegród zewnętrznych budynku w ramach stosowania wskaźników energii pierwotnej i współczynników ważenia. Zmniejszenie całkowitego zapotrzebowania na energię jest kluczowym elementem optymalizacji charakterystyki energetycznej budynku. W tym kontekście nie należy lekceważyć uwzględnienia przegród zewnętrznych budynku (161). Co więcej, systemy techniczne budynku i system automatyki i sterowania budynku mają większy wpływ i są najłatwiej optymalizowane w połączeniu z wysoce wydajnymi przegrodami zewnętrznymi.

Zgodnie z zaleceniem Komisji dotyczącym promowania budynków o niemal zerowym zużyciu energii (162) powinna istnieć synergia między energią odnawialną i środkami poprawy efektywności.

4.3.4.   Energia ze źródeł odnawialnych na miejscu i w innej lokalizacji (pkt 2 akapit czwarty załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków)

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków stanowi, że przy definiowaniu wskaźników konwersji energii pierwotnej państwa członkowskie mogą wziąć pod uwagę energię ze źródeł odnawialnych (OZE), dostarczaną za pomocą nośnika energii, oraz energię ze źródeł odnawialnych, która jest wytwarzana i zużywana na miejscu. Przepis ten nie wskazuje podejścia do energii ze źródeł odnawialnych w budynku lub poza nim, dzięki czemu państwa członkowskie mogą obliczać wskaźniki konwersji energii pierwotnej zgodnie z warunkami lokalnymi lub krajowymi (163).

W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wyraźnie określono możliwość uwzględnienia energii ze źródeł odnawialnych podczas definiowania wskaźników konwersji energii pierwotnej. W tym kontekście warto przypomnieć kilka kwestii:

| a) | energia wytwarzana na miejscu zmniejsza energię pierwotną związaną z dostarczaną energią; |
| --- | --- |

a)

energia wytwarzana na miejscu zmniejsza energię pierwotną związaną z dostarczaną energią;

| b) | obliczenia wskaźników energii pierwotnej obejmują zarówno energię ze źródeł nieodnawialnych, jak i energię ze źródeł odnawialnych dostarczaną do budynku (całkowity wskaźnik konwersji energii pierwotnej); |
| --- | --- |

b)

obliczenia wskaźników energii pierwotnej obejmują zarówno energię ze źródeł nieodnawialnych, jak i energię ze źródeł odnawialnych dostarczaną do budynku (całkowity wskaźnik konwersji energii pierwotnej);

| c) | rozdzielenie energii pierwotnej na komponenty nieodnawialne i odnawialne pozwala na porównanie wyników pomiędzy energią elektryczną z różnych źródeł odnawialnych, a także na porównanie z energią elektryczną wytwarzaną z paliw kopalnych; |
| --- | --- |

c)

rozdzielenie energii pierwotnej na komponenty nieodnawialne i odnawialne pozwala na porównanie wyników pomiędzy energią elektryczną z różnych źródeł odnawialnych, a także na porównanie z energią elektryczną wytwarzaną z paliw kopalnych;

| d) | rozróżnienie między wskaźnikami energii pierwotnej z odnawialnych i nieodnawialnych źródeł może pomóc w zrozumieniu procesu zużycia energii w budynkach. |
| --- | --- |

d)

rozróżnienie między wskaźnikami energii pierwotnej z odnawialnych i nieodnawialnych źródeł może pomóc w zrozumieniu procesu zużycia energii w budynkach.

Ponadto w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków wyjaśniono, że możliwe jest uwzględnienie energii ze źródeł odnawialnych (dostarczanej za pomocą nośnika energii oraz energii wytwarzanej na miejscu), o ile obliczenia wskaźników energii pierwotnej mają zastosowanie na zasadach niedyskryminacyjnych.

Zgodnie z zasadą niedyskryminacji
  nie należy zasadniczo
  sytuacji porównywalnych traktować w odmienny sposób, a sytuacji odmiennych
  –
  w taki sam sposób, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione. Państwa członkowskie mogą dzięki temu wybrać rozwiązania najlepiej dostosowane do ich konkretnej sytuacji, uwzględniając przy tym konkretne warunki krajowe (164).

Jednym z możliwych sposobów zapewnienia, aby odnawialne źródła energii dostępne na miejscu i w innej lokalizacji były traktowane w porównywalny sposób, jest odliczenie udziału energii ze źródeł odnawialnych od całkowitego wskaźnika energii pierwotnej (czynnika nieodnawialnego); zapobiegnie to wpływowi limitów obliczania charakterystyki energetycznej budynków na krajowe lub regionalne polityki w zakresie energii ze źródeł odnawialnych.

Państwa członkowskie mogą w podobny sposób zrównoważyć zasadę niedyskryminacji odnawialnych źródeł energii w porównaniu z nieodnawialnymi źródłami energii. Jednym z możliwych sposobów zagwarantowania niedyskryminacyjnego traktowania jest zapewnienie przejrzystości danych, konwencji (tj. sposobów, w jakie państwa członkowskie traktują poszczególne aspekty obliczania wskaźnika konwersji energii pierwotnej, takie jak częstotliwość rewizji wartości, wybór między wartościami retrospektywnymi i prospektywnymi, definicja granic sieci, zmienność wskaźników konwersji energii pierwotnej w czasie itp.) oraz podstawowych założeń w odniesieniu do obliczania wskaźników konwersji energii pierwotnej dla odnawialnych i nieodnawialnych źródeł energii.

W poniższej tabeli opisano możliwe sytuacje, które mogą wystąpić, oraz podano przykłady niedyskryminacyjnego traktowania OZE dostępnych na miejscu i w innej lokalizacji:

Tabela 16

Traktowanie OZE dostępnych na miejscu i w innej lokalizacji – przykłady

| Przykłady | Czy są porównywalne? | Czy traktowanie odnawialnych źródeł energii jest porównywalne/niedyskryminacyjne? |
| --- | --- | --- |
| OZE dostępne na miejscu | W innej lokalizacji | Sytuacje nie są w pełni porównywalne.
  OZE dostępne w innej lokalizacji są podłączone do sieci, która najprawdopodobniej dostarcza energię elektryczną do budynku dzięki połączeniu różnych źródeł.
  Wyniki mogą różnić się nawet przy wykorzystaniu tej samej technologii (np. paneli fotowoltaicznych). | Wyniki mogą się znacznie różnić w zależności od traktowania OZE dostępnych w innej lokalizacji.
  Do pewnych kwestii, które należy rozważyć, należą:






  — | Energia dostarczana z dowolnego rodzaju sieci (np. elektroenergetycznej lub ciepłowniczej) stanowi często połączenie różnych źródeł. |

Przykłady

Czy są porównywalne?

Czy traktowanie odnawialnych źródeł energii jest porównywalne/niedyskryminacyjne?

OZE dostępne na miejscu

W innej lokalizacji

Sytuacje nie są w pełni porównywalne.

OZE dostępne w innej lokalizacji są podłączone do sieci, która najprawdopodobniej dostarcza energię elektryczną do budynku dzięki połączeniu różnych źródeł.

Wyniki mogą różnić się nawet przy wykorzystaniu tej samej technologii (np. paneli fotowoltaicznych).

Wyniki mogą się znacznie różnić w zależności od traktowania OZE dostępnych w innej lokalizacji.

Do pewnych kwestii, które należy rozważyć, należą:

—

Energia dostarczana z dowolnego rodzaju sieci (np. elektroenergetycznej lub ciepłowniczej) stanowi często połączenie różnych źródeł.

| — | Porównując sytuacje, należy wziąć pod uwagę nie tylko technologię (lub połączenie technologii), ale także jakość połączenia (tj. komponentu OZE). OZE należy zatem uwzględnić przy obliczaniu wartości wskaźnika konwersji energii pierwotnej. |
| --- | --- |

—

Porównując sytuacje, należy wziąć pod uwagę nie tylko technologię (lub połączenie technologii), ale także jakość połączenia (tj. komponentu OZE). OZE należy zatem uwzględnić przy obliczaniu wartości wskaźnika konwersji energii pierwotnej.

| — | Odliczenie udziału energii ze źródeł odnawialnych od wartości wskaźnika konwersji energii pierwotnej (wskaźnik konwersji energii pierwotnej dla nieodnawialnych źródeł energii) mogłoby pomóc w zapewnieniu, aby OZE dostępne na miejscu i w innej lokalizacji traktowano w porównywalnie pozytywny sposób. |
| --- | --- |

—

Odliczenie udziału energii ze źródeł odnawialnych od wartości wskaźnika konwersji energii pierwotnej (wskaźnik konwersji energii pierwotnej dla nieodnawialnych źródeł energii) mogłoby pomóc w zapewnieniu, aby OZE dostępne na miejscu i w innej lokalizacji traktowano w porównywalnie pozytywny sposób.

| — | Ważną rolę odgrywa przejrzystość danych, konwencji i podstawowych założeń do obliczania wskaźników konwersji energii pierwotnej dla odnawialnych i nieodnawialnych źródeł energii. |
| --- | --- |

—

Ważną rolę odgrywa przejrzystość danych, konwencji i podstawowych założeń do obliczania wskaźników konwersji energii pierwotnej dla odnawialnych i nieodnawialnych źródeł energii.

Np. panele fotowoltaiczne

Wskaźnik konwersji energii pierwotnej = 0

OZE dostępne na miejscu są odejmowane od dostarczonej energii.

Wysoki udział komponentu OZE w sieci (np. w postaci farmy fotowoltaicznej)

Wskaźnik konwersji energii pierwotnej = 1

Np. sieć ciepłownicza z wysokim udziałem komponentu OZE (np. energii słonecznej, wiatrowej)

Wskaźnik konwersji energii pierwotnej = 0,5

Sytuacje nie są w pełni porównywalne.

4.4.   Transpozycja przepisów dotyczących obliczania wskaźników energii pierwotnej

Zachęca się państwa członkowskie, aby dokonały przeglądu swoich przepisów budowlanych oraz, jeżeli nie zostało to jeszcze określone w ich obecnych krajowych metodach obliczeniowych, aby do dnia transpozycji jasno określiły zapotrzebowanie na energię w odpowiednich krajowych środkach wykonawczych.

5.   WERYFIKACJA I EGZEKWOWANIE PRZEPISÓW

W ramach szerszej odpowiedzialności i pracy na rzecz skutecznego wdrożenia i egzekwowania dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie będą musiały również rozważyć sposób weryfikacji zgodności i egzekwowania:

| a) | wymagań systemowych ustanowionych na mocy art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; |
| --- | --- |

a)

wymagań systemowych ustanowionych na mocy art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków;

| b) | wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; |
| --- | --- |

b)

wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków;

| c) | wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynków zgodnie z art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; |
| --- | --- |

c)

wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynków zgodnie z art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków;

| d) | wymagań dotyczących elektromobilności zgodnie z art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. |
| --- | --- |

d)

wymagań dotyczących elektromobilności zgodnie z art. 8 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Ważne jest, aby właściciele, zarządca budynku lub zarządcy energii w budynkach objętych tymi wymaganiami zostali wcześniej poinformowani o wejściu w życie tych wymagań, tak aby mogli jak najlepiej zaplanować i przeprowadzić niezbędne prace.

Ponadto w odniesieniu do wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących:

| a) | w przypadku gdy wymagania te mają zastosowanie do nowych budynków – państwa członkowskie mogą opierać się na istniejących procesach związanych z pozwoleniami na budowę; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy wymagania te mają zastosowanie do nowych budynków – państwa członkowskie mogą opierać się na istniejących procesach związanych z pozwoleniami na budowę;

| b) | w przypadku gdy wymagania te mają zastosowanie do istniejących budynków, w których następuje wymiana źródeł ciepła – państwa członkowskie mogą opierać się na istniejących procesach w celu zweryfikowania zgodności systemów ogrzewania z wymaganiami określonymi w art. 8 ust. 1, ponieważ wymiana źródeł ciepła będzie zasadniczo stanowić modernizację systemu i powodować stosowanie wymagań. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy wymagania te mają zastosowanie do istniejących budynków, w których następuje wymiana źródeł ciepła – państwa członkowskie mogą opierać się na istniejących procesach w celu zweryfikowania zgodności systemów ogrzewania z wymaganiami określonymi w art. 8 ust. 1, ponieważ wymiana źródeł ciepła będzie zasadniczo stanowić modernizację systemu i powodować stosowanie wymagań.

Ponadto w odniesieniu do wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynków:

| a) | z uwagi na fakt, że wszystkie państwa członkowskie wprowadziły przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji lub inne równoważne środki alternatywne – przed zmianą dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, państwa członkowskie mogą rozważyć wykorzystanie tych systemów do zweryfikowania i egzekwowania wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynków, ponieważ wszystkie budynki objęte tymi wymaganiami są również objęte zakresem obowiązkowych przeglądów (lub środków alternatywnych) zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków; |
| --- | --- |

a)

z uwagi na fakt, że wszystkie państwa członkowskie wprowadziły przeglądy systemów ogrzewania i klimatyzacji lub inne równoważne środki alternatywne – przed zmianą dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, państwa członkowskie mogą rozważyć wykorzystanie tych systemów do zweryfikowania i egzekwowania wymagań dotyczących instalacji systemów automatyki i sterowania budynków, ponieważ wszystkie budynki objęte tymi wymaganiami są również objęte zakresem obowiązkowych przeglądów (lub środków alternatywnych) zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków;

| b) | państwa członkowskie mogą również rozważyć powiązanie nadzoru i egzekwowania tych wymagań z egzekwowaniem wymagań systemowych przewidzianych w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, ponieważ instalacja, wymiana lub modernizacja systemu ogrzewania, klimatyzacji lub wentylacji może stanowić okazję również do zainstalowania systemu automatyki i sterowania budynku. |
| --- | --- |

b)

państwa członkowskie mogą również rozważyć powiązanie nadzoru i egzekwowania tych wymagań z egzekwowaniem wymagań systemowych przewidzianych w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, ponieważ instalacja, wymiana lub modernizacja systemu ogrzewania, klimatyzacji lub wentylacji może stanowić okazję również do zainstalowania systemu automatyki i sterowania budynku.

6.   STRESZCZENIE ZALECEŃ

6.1.   Zalecenia dotyczące systemów technicznych budynku i ich przeglądów, urządzeń samoregulujących oraz systemów automatyki i sterowania budynków

| 1) | W następstwie zmiany dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zaktualizowano i rozszerzono definicję „systemów technicznych budynku”, wprowadzając dodatkowe definicje konkretnych systemów (np. systemów automatyki i sterowania budynków). Przy transpozycji tych definicji państwa członkowskie zachęca się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat danych systemów przy jednoczesnym zapewnieniu pełnego dostosowania do dyrektywy, a także, w stosownych przypadkach, odwołując się do wszelkich obowiązujących norm lub wytycznych technicznych, aby ułatwić specjalistom ich zrozumienie.

  Sekcje 2.2.1, 2.3.1.1, 2.3.1.2, 2.3.1.3, 2.3.1.5 i 2.4.1.1 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

1)

Sekcje 2.2.1, 2.3.1.1, 2.3.1.2, 2.3.1.3, 2.3.1.5 i 2.4.1.1 niniejszego dokumentu.

| 2) | W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nałożono obowiązek opracowania wymagań systemowych w odniesieniu do wszystkich wymagań dotyczących systemu technicznego budynku. W szczególności powoduje to konieczność określenia wymagań w odniesieniu do systemów, wobec których nie było takiej konieczności przed wprowadzeniem zmiany. W tym celu należy uwzględnić wszystkie obszary wymagań systemowych, takie jak: ogólna charakterystyka energetyczna, odpowiednia instalacja, właściwe zwymiarowanie, regulacja i kontrola. Należy również uwzględnić obowiązujące normy i wytyczne techniczne na poziomie UE i krajowym, w szczególności normy dotyczące charakterystyki energetycznej budynków opracowane przez CEN (165) w ramach zlecenia M/480 (166).

  Sekcje 2.2.1, 2.3.1.1, 2.3.1.2, 2.4.1.2, i 2.5.1 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

2)

Sekcje 2.2.1, 2.3.1.1, 2.3.1.2, 2.4.1.2, i 2.5.1 niniejszego dokumentu.

| 3) | Państwa członkowskie zachęca się do wspierania działań zmierzających do zwiększania świadomości właścicieli budynków, instalatorów systemów i innych zaangażowanych stron oraz lepszego zrozumienia przez nich interwencji, które powodują stosowanie wymagań systemowych oraz ocenę i dokumentowanie charakterystyki systemu we wszystkich budynkach (art. 8 ust. 1 i 9 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków). Wspomniane interwencje to: instalacja, wymiana i modernizacja systemu. W szczególności państwa członkowskie wzywa się do podania dodatkowych informacji na temat tego, co
  należy
  uznać za modernizację systemu, z ewentualnym rozróżnieniem różnych rodzajów systemów oraz ze szczególnym naciskiem na te systemy, które są najbardziej powszechne w krajowych zasobach budowlanych.

  Sekcje 2.3.1.4, 2.4.1.3 i 2.5.2 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

3)

Sekcje 2.3.1.4, 2.4.1.3 i 2.5.2 niniejszego dokumentu.

| 4) | „Urządzenia samoregulujące” to pojęcie, które można interpretować na różne sposoby. Przy transpozycji przepisów dotyczących instalowania urządzeń samoregulujących przydatne byłoby, aby państwa członkowskie podały dodatkowe informacje dotyczące tego, które urządzenia mogą zaspokoić odpowiednie potrzeby, w szczególności w odniesieniu do tych systemów, które są najczęściej wykorzystywane w krajowych zasobach budowlanych. W odniesieniu do tych samych przepisów państwa członkowskie powinny wyjaśnić sytuacje, w których zdolność do samoregulacji można zastosować na poziomie strefy (w przeciwieństwie do poziomu pomieszczenia). Ponadto dobrze byłoby, gdyby państwa członkowskie wspierały działania zmierzające do zwiększania świadomości właścicieli budynków, instalatorów systemów i innych zaangażowanych stron oraz lepszego zrozumienia przez nich sytuacji, które prowadzą do wymogu instalowania urządzeń samoregulujących w istniejących budynkach, w szczególności poprzez dostarczenie dodatkowych informacji na temat tego, co w niejednoznacznych przypadkach należy interpretować jako wymianę źródeł ciepła.

  Sekcje 2.2.3, 2.3.3.2, 2.3.3.3 lit. a) i 2.4.3.1 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

4)

Sekcje 2.2.3, 2.3.3.2, 2.3.3.3 lit. a) i 2.4.3.1 niniejszego dokumentu.

| 5) | Systemy automatyki i sterowania budynków zainstalowane w budynkach niemieszkalnych zgodnie z wymogami określonymi w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków muszą być zgodne z definicją określoną w art. 2 pkt 3a i obejmować zdolności wymienione w art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4, przynajmniej dla systemów technicznych budynku wchodzących w zakres art. 14 i 15. Zdolności te wykraczają poza to, czego oczekuje się od tradycyjnych systemów automatyki i sterowania budynków. W związku z tym, dokonując transpozycji tych wymagań, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby zainteresowane strony zostały poinformowane o dokładnych konsekwencjach tych wymagań, oraz powinny określić jasne wytyczne dotyczące sposobu oceniania zdolności systemów automatyki i sterowania budynków w odniesieniu do wymagań oraz, w stosownych przypadkach, sposobu przeprowadzenia wymaganych modernizacji.

  Zobacz sekcje 2.2.4, 2.3.3.1, 2.3.3.3 lit. b), 2.4.3.2 i 2.5.4 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

5)

Zobacz sekcje 2.2.4, 2.3.3.1, 2.3.3.3 lit. b), 2.4.3.2 i 2.5.4 niniejszego dokumentu.

| 6) | Niektóre przepisy mają zastosowanie tylko wtedy, gdy spełnione są warunki dotyczące możliwości realizacji – wykonalność techniczna i ekonomiczna w przypadku wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących i systemów automatyki i sterowania budynków oraz wykonalność techniczna, ekonomiczna i funkcjonalna w przypadku wymagań systemowych. Państwa członkowskie odpowiadają za zapewnienie, aby ocena możliwości realizacji została odpowiednio sformułowana i nadzorowana w ramach mechanizmów egzekwowania i weryfikacji. W tym celu zaleca się, aby państwa członkowskie wspierały interpretację i ocenę możliwości realizacji, np. poprzez specjalne wytyczne i procedury.

  Zobacz sekcje 2.3.4 i 5 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

6)

Zobacz sekcje 2.3.4 i 5 niniejszego dokumentu.

| 7) | Przeglądy systemów technicznych budynku są już stosowane w wielu państwach członkowskich, ale zmiana dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków doprowadziła do znacznych modyfikacji zakresu tych przeglądów. Dotyczy to w szczególności progu znamionowej mocy użytecznej, powyżej którego wymagane są przeglądy, oraz rodzajów systemów, które
  należy
  poddawać przeglądom. Państwa członkowskie zachęca się do wspierania działań służących zrozumieniu tych zmian i ich konsekwencji dla wszystkich zainteresowanych stron. W szczególności użyteczne byłoby, gdyby państwa członkowskie wsparły identyfikację połączonych systemów, które
  należy
  poddawać przeglądom, oraz udzielały w stosownych przypadkach wytycznych dotyczących dokonywania przeglądów systemów wentylacji.

  Zobacz sekcje od 2.2.2, 2.3.2.1 do 2.3.2.5, 2.4.2.1 lit. a) i 2.4.2.1 lit. b), 2.4.2.2, oraz 2.5.3 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

7)

Zobacz sekcje od 2.2.2, 2.3.2.1 do 2.3.2.5, 2.4.2.1 lit. a) i 2.4.2.1 lit. b), 2.4.2.2, oraz 2.5.3 niniejszego dokumentu.

| 8) | Jedną ze znaczących zmian w przeglądach systemów technicznych budynku przewidzianych w art. 14 i 15 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków jest konieczność opisu (w stosownych przypadkach) działania systemu w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji. Powinno to prowadzić do zmian praktyk w zakresie przeglądu i związanych z nimi ram, np. systemów szkoleń. Aby wesprzeć proces transformacji, zaleca się, aby państwa członkowskie przełożyły ten ogólny wymóg na wytyczne techniczne mające na celu usprawnienie procesu sporządzania opisu działania w typowych lub przeciętych warunkach eksploatacji w praktyce w odniesieniu do różnych rodzajów systemów, których to dotyczy.

  Zobacz sekcja 2.3.2.6 i 2.4.2.1 lit. c) niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

8)

Zobacz sekcja 2.3.2.6 i 2.4.2.1 lit. c) niniejszego dokumentu.

| 9) | Przy transpozycji przepisów dotyczących przeglądów systemów ogrzewania i klimatyzacji zaleca się, aby państwa członkowskie należycie uwzględniły ramy i kwestię nadzoru nad zwolnieniami, które mogą mieć zastosowanie. W szczególności korzystne dla państw członkowskich będzie określenie spodziewanych zdolności systemów ciągłego monitorowania elektronicznego w budynkach mieszkalnych jako alternatywy dla przeglądów oraz zapewnienie, aby umowy o poprawę efektywności energetycznej obejmujące systemy techniczne budynku, w przypadku gdy skutkują zwolnieniami, były zgodne z obowiązującymi wymaganiami i dobrymi praktykami.

  Zobacz sekcje 2.3.2.7, 2.3.2.8, 2.3.2.9, oraz sekcje od 2.4.2.1 lit. d) do 2.4.2.1 lit. g) niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

9)

Zobacz sekcje 2.3.2.7, 2.3.2.8, 2.3.2.9, oraz sekcje od 2.4.2.1 lit. d) do 2.4.2.1 lit. g) niniejszego dokumentu.

6.2.   Zalecenia dotyczące elektromobilności

| 10) | W przepisach dotyczących elektromobilności wprowadzono nowe terminy i pojęcia do przepisów budowlanych w większości państw członkowskich. Państwa członkowskie zachęca się do udzielenia wskazówek dotyczących interpretacji tych nowych terminów i pojęć, aby zapewnić ich prawidłowe wdrożenie. Dotyczy to w szczególności zakresu wymagań, relacji między budynkami i parkingami (np. pojęcie fizycznego przylegania) oraz zakresu działań renowacyjnych, które skutkują powstaniem wymogu (np. parking lub infrastruktura elektryczna).

  Zobacz sekcje 3.2, 3.3.1, 3.3.3 i 3.4.1 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

10)

Zobacz sekcje 3.2, 3.3.1, 3.3.3 i 3.4.1 niniejszego dokumentu.

| 11) | Ważnym aspektem przepisów dotyczących elektromobilności są wymagania dotyczące instalowania minimalnej liczby punktów ładowania w budynkach niemieszkalnych (art. 8 ust. 3). Określenie i wdrożenie tych wymagań powinno opierać się na starannym planowaniu, aby zapewnić optymalne pokrycie docelowych budynków, a następnie sprawne instalowanie punktów. Przy określaniu wymagań państwa członkowskie zachęca się szczególnie do czerpania z doświadczeń państw członkowskich UE, które już opracowały podobne wymagania.

  Zobacz sekcja 3.3.4 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

11)

Zobacz sekcja 3.3.4 niniejszego dokumentu.

| 12) | Przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków dotyczące elektromobilności stanowią uzupełnienie dyrektywy 2014/94/UE. Zaleca się, aby państwa członkowskie zwróciły szczególną uwagę na spójne wdrażanie obu tych dyrektyw, zwłaszcza przy opracowywaniu wymagań dotyczących instalacji minimalnej liczby punktów ładowania w budynkach niemieszkalnych. Może to wymagać ścisłej współpracy z ministerstwem i zespołami odpowiedzialnymi za wdrażanie dyrektywy 2014/94/UE, a także przyjęcia wielodyscyplinarnego, kompleksowego podejścia w obszarach polityki, takich jak budynki, planowanie miejskie, transport i mobilność.

  Zobacz sekcje 3.3.4 i 3.3.5 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

12)

Zobacz sekcje 3.3.4 i 3.3.5 niniejszego dokumentu.

| 13) | Przepisy dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków w równym stopniu uzupełniają dyrektywę 2009/72/WE, która promuje rozwój elastycznego systemu elektroenergetycznego. Aby skutecznie zintegrować nowe obciążenia, takie jak pojazdy elektryczne, z systemem elektroenergetycznym, należy umożliwić inteligentne ładowanie i wprowadzić technologię „pojazd–sieć”. Pojęcia te są szczególnie istotne w przypadku ładowania w domach, biurach i na parkingach, gdzie samochody są często zaparkowane na kilka godzin, a zatem mogą świadczyć usługi na rzecz operatora sieci. Zgodnie z dyrektywą w sprawie charakterystyki energetycznej budynków inwestycje w infrastrukturę do ładowania pojazdów elektrycznych powinny należycie uwzględniać istniejące i przyszłe standardy inteligentnego ładowania i rozwiązania „pojazd–sieć” (np. ISO 15118) i być powiązane z w pełni funkcjonalnymi inteligentnymi systemami pomiarowymi.

  Zobacz sekcja 3.4.3 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

13)

Zobacz sekcja 3.4.3 niniejszego dokumentu.

| 14) | Państwa członkowskie zachęca się do sprecyzowania specyfikacji technicznych i innych wymagań dotyczących punktów ładowania, które będą wdrażane zgodnie z przepisami dotyczącymi elektromobilności art. 8, w tym art. 8 ust. 3, dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Kwestie, takie jak specyfikacje dotyczące minimalnej pojemności ładowania, infrastruktury kanałowej, bezpieczeństwa przeciwpożarowego, dostępności dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym osób niepełnosprawnych, oraz inteligentne ładowanie, mogą pomóc w zapewnieniu skutecznego wdrożenia i mogą wspierać upowszechnianie pojazdów elektrycznych.

  Zobacz sekcja 3.4.3 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

14)

Zobacz sekcja 3.4.3 niniejszego dokumentu.

| 15) | Bariery regulacyjne i nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku mogą utrudniać rozwój infrastruktury elektromobilności, a tym samym upowszechnianie pojazdów elektrycznych. W celu sprostania tym wyzwaniom konieczne mogą być uproszczenie przepisów, długoterminowe planowanie i zachęty finansowe. Aby uprościć instalowanie punktów ładowania (art. 8 ust. 7 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków), państwa członkowskie zachęca się do zapewnienia „prawa do podłączenia” w celu rozwiązania problemu sprzeczności bodźców i komplikacji administracyjnych, zwłaszcza w przypadku budynków wielorodzinnych. Ponadto państwa członkowskie zachęca się do uwzględniania środków z dziedziny polityki i środków finansowych również w ramach ich długoterminowych strategii renowacji (art. 2a dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków); środki te mogą wspierać i przyspieszać instalowanie infrastruktury elektromobilności w istniejących budynkach zarówno w przypadku ważniejszych renowacji (art. 8 ust. 2 i 5 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków), jak i w celu spełnienia minimalnych określonych w art. 8 ust. 3 wymagań dotyczących budynków niemieszkalnych, uwzględniając fakt, że sytuacja na właściwych rynkach z biegiem czasu prawdopodobnie się rozwinie, co pozwoli na stopniowe przezwyciężanie niektórych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.

  Zobacz sekcje 3.4.3.3 i 3.4.5 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

15)

Zobacz sekcje 3.4.3.3 i 3.4.5 niniejszego dokumentu.

6.3.   Zalecenia dotyczące obliczania wskaźników energii pierwotnej

| 16) | Wskaźniki konwersji energii pierwotnej należy poddawać regularnemu przeglądowi, aby odzwierciedlić zmiany w krajowym koszyku energetycznym i na rynku energii w perspektywie czasowej oraz zmiany w podstawowych metodach obliczeniowych.

  Zobacz sekcja 4.2 i 4.3.2 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

16)

Zobacz sekcja 4.2 i 4.3.2 niniejszego dokumentu.

| 17) | Przy określaniu krajowej metody obliczeniowej państwa członkowskie powinny zawsze starać się znaleźć najlepsze połączenie środków w zakresie efektywności energetycznej i w zakresie odnawialnych źródeł energii. Państwa członkowskie powinny zawsze zapewniać optymalną charakterystykę energetyczną przegród zewnętrznych, a zatem rozwiązania w zakresie energii odnawialnej należy stosować w połączeniu z optymalnymi oszczędnościami energii wynikającymi z przegród zewnętrznych i systemów technicznych budynku.

  Zobacz sekcja 4.3.1, 4.3.3 i 4.3.4 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

17)

Zobacz sekcja 4.3.1, 4.3.3 i 4.3.4 niniejszego dokumentu.

| 18) | Na poziomie krajowym lub regionalnym możliwe jest udzielanie wytycznych technicznych dotyczących sposobów poprawy jakości wnętrza budynków poprzez unikanie mostków cieplnych, niedostatecznej izolacji i nieplanowanych ciągów powietrza, które mogą powodować, że temperatura powierzchni spada poniżej punktu rosy w powietrzu i dochodzi do zawilgocenia.

  Zobacz sekcja 4.3.3 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

18)

Zobacz sekcja 4.3.3 niniejszego dokumentu.

6.4.   Zalecenia przekrojowe

| 19) | Podobnie jak w przypadku wszystkich innych przepisów dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków egzekwowanie przepisów i nadzór będą miały zasadnicze znaczenie dla skutecznego wdrożenia postanowień omawianych w niniejszym załączniku. Przy transponowaniu tych przepisów państwa członkowskie powinny zwracać szczególną uwagę na środki wykonawcze i środki nadzoru, w tym – w stosownych przypadkach – na weryfikację i nadzór nad zwolnieniami. W stosownych przypadkach korzystne dla państw członkowskich będzie wykorzystanie już istniejących systemów (np. programów przeglądów systemów technicznych budynku).

  Zobacz sekcje 2.3.1.4, 2.3.2.8, 2.3.3.3, 2.3.4, 3.3.2, 3.4.2 oraz 5 niniejszego dokumentu. |
| --- | --- |

19)

Zobacz sekcje 2.3.1.4, 2.3.2.8, 2.3.3.3, 2.3.4, 3.3.2, 3.4.2 oraz 5 niniejszego dokumentu.

---

(1)  W dyrektywie już przed zmianą była mowa o wbudowanym oświetleniu (wbudowaną instalację oświetleniową uwzględniano w metodologii stosowanej do obliczania charakterystyki energetycznej budynków). Jest to również spójne z zaliczaniem wbudowanego oświetlenia do zużycia energii, które ma wpływ na charakterystykę energetyczną budynków (zob. załącznik I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków).

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (wersja przekształcona) została przyjęta przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu w dniu 26 marca 2019 r., po osiągnięciu tymczasowego porozumienia w drodze negocjacji międzyinstytucjonalnych. Przyjęcie przez Radę przewidziano na maj 2019 r., po czym nastąpi publikacja w Dzienniku Urzędowym.

(3)  Państwa członkowskie będą musiały zdecydować, w jaki sposób transponować pojęcie „na miejscu”, w przypadkach gdy system nie znajduje się w budynku lub na budynku. W rozróżnieniu między systemami „na miejscu” i poza nim mogłoby pomóc kryterium, czy system wytwarzania energii elektrycznej łączy się z siecią elektroenergetyczną, czy też nie.

(4)  Definicję „systemu klimatyzacji” przedstawiono już przed zmianą i nie została ona zmieniona w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Definicja „systemu ogrzewania” jest nowa w dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

(5)  Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odnosi się zarówno do »systemu ogrzewania«, jak i do »systemu ogrzewania pomieszczeń« – te dwa terminy są w rozumieniu dyrektywy równoważne.

(6)  Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków odnosi się zarówno do »systemu klimatyzacji«, jak i do »systemu chłodzenia pomieszczeń« – te dwa terminy są w rozumieniu dyrektywy równoważne.

(7)  Takie informacje wchodzą w skład informacji o produkcie wymaganych zgodnie z przepisami różnych rozporządzeń dotyczących ekoprojektu mającymi zastosowanie do produktów do ogrzewania i chłodzenia.

(8)  Na przykład: kocioł, pompa ciepła, opór elektryczny, słoneczne kolektory akumulacyjne itp. Należy wziąć to pod uwagę przy ustalaniu, czy dany system znajduje się powyżej, czy też poniżej progu 70 kW w trakcie przeglądu.

(9)  Na przykład przewodnik dotyczący przeprowadzania przeglądów systemów klimatyzacji opracowany w ramach projektu iSERV finansowanego przez Komisję („Inspection methodology — Air conditioning maintenance tasks — Identifying energy services” [„Metodyka przeglądu – Czynności związane z konserwacją systemu klimatyzacji – Identyfikowanie usług energetycznych”] http://www.iservcmb.info/sites/default/files/results/Physical-Inspections/Public-report-Methodology-for-HVAC-System-Inspections.pdf) lub dokument techniczny poświęcony efektywności pomp ciepła w warunkach pracy sporządzony przez stowarzyszenie REHVA („Capacity control of heat pumps” [„Sterowanie wydajnością pomp ciepła”] https://www.rehva.eu/publications-and-resources/rehva-journal/2012/052012/capacity-control-of-heat-pumps-full-version.html).

(10)  Np. włoska norma UNI CEI 11352, która zawiera ogólne wymagania, listy kontrolne do sprawdzenia wymagań organizacji i zawartości oferty usług oraz listę kontrolną i konkretne odniesienia do załącznika XIII do dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej lub hiszpańska norma UNE 216701 „Clasificación de proveedores de servicios energéticos” do celów klasyfikacji dostawców usług energetycznych.

(11)  Np. przewodnik sporządzania dokumentów dotyczący klauzul administracyjnych i technicznych do umów o poprawę efektywności energetycznej z gwarantowanymi oszczędnościami podlegającymi zharmonizowanym przepisom (umowy o świadczenie usług). Jest to przewodnik dotyczący postępowań o udzielenie zamówienia związanych z umowami o poprawę efektywności energetycznej (dostępny na stronie internetowej http://icaen.gencat.cat/web/.content/10_ICAEN/18_actuacio_internacional/Enllacos/Arxius/20180717_EPC_Public_Tendering_GUIDE.pdf)

(12)  Np. hiszpański „Modelo de contrato de rendimiento energético con inversión adaptado a la le 9/2017 y a la guía de tratamiento estadístico de Eurostat”, a w Słowenii „Oris Vzorca Pogodbe” (dostępny na stronie internetowej http://www.energetika-portal.si/podrocja/energetika/energetska-prenova-javnih-stavb/projektna-pisarna/).

(13)  Zob. sekcje 2.2.4, 2.3.3.1 i 2.3.3.3.b).

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1).

(15)  Państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawienia pierwszej ostatecznej wersji krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu do końca 2019 r. Krajowy plan w dziedzinie energii i klimatu zostanie następnie zaktualizowany w 2023 r. (projekt) i 2024 r. (ostateczna aktualizacja). Od marca 2023 r., a następnie co 2 lata państwa członkowskie muszą również przedkładać sprawozdanie z postępów w kontekście krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu.

(16)  Przedmiotowa definicja jest zbliżona do definicji ustanowionej w normie EN 15232.

(17)  W tym kontekście sformułowanie „automatyczne” oznacza, że urządzenie zapewnia możliwość automatycznej regulacji mocy grzewczej w przypadku zmiany temperatury otoczenia na podstawie wcześniej skonfigurowanych ustawień. Same ustawienia są jednak zazwyczaj konfigurowane ręcznie przez użytkowników (np. ręczna regulacja ustawień temperatury za pomocą termostatycznego zaworu kaloryferowego).

(18)  Na przykład, jeżeli budynek lub moduł budynku jest wyposażony w więcej niż jeden system ogrzewania, stosowny wymóg mógłby mieć zastosowanie wyłącznie do jednego z tych systemów, o ile zagwarantowano by oczekiwaną zdolność.

(19)  Urządzenia samoregulujące mogą, ale nie muszą, być urządzeniami elektronicznymi (np. termostatyczny zawór kaloryferowy); w tym kontekście istotna jest zdolność samoregulacji, a nie technologia jako taka.

(20)  Oznacza to w szczególności, że w przypadku wymiany źródeł ciepła w istniejącym budynku wyposażonym w system chłodzenia pomieszczeń, który nie posiada funkcji samoregulacji na poziomie pomieszczenia lub strefy, wymóg instalacji urządzeń samoregulujących na poziomie pomieszczenia lub strefy nie obejmowałby systemu chłodzenia pomieszczeń.

(21)  Choć większość systemów chłodzenia pomieszczeń jest i tak wyposażona w zdolność samoregulacji, w przepisach dotyczących ekoprojektu nie przewidziano takiego wymogu.

(22)  Przykłady te mają charakter ilustracyjny. Stosowanie regulacji na poziomie strefy może być uzasadnione również w innych przypadkach.

(23)  Takie uzasadnienie może na przykład opierać się na badaniach naukowych, których wyniki wspierałyby twierdzenie, że w omawianych przypadkach preferowanym rozwiązaniem byłoby zastosowanie regulacji na poziomie strefy.

(24)  Jeżeli system ogrzewania lokalnego i podłączone do niego budynki są własnością różnych podmiotów.

(25)  Jeżeli wymóg wywiera jednocześnie wpływ na dużą liczbę budynków, co mogłoby wiązać się z koniecznością poniesienia nadmiernie wysokich kosztów. W takich przypadkach powinno się jednak stosować warunki dotyczące możliwości realizacji z ekonomicznego punktu widzenia określone przez państwa członkowskie.

(26)  Wzmianka ta figurowała w dyrektywie jeszcze przed wprowadzeniem w niej zmian.

(27)  Zaleca się, aby państwa członkowskie zapewniły odpowiednie zaangażowanie zainteresowanych stron w określanie warunków możliwości realizacji z technicznego, ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia.

(28)  Oznacza to, że w przypadkach, w których strony są odpowiedzialne za ocenienie możliwości realizacji, wyniki przeprowadzonej przez nie oceny muszą zostać poparte wytycznymi i procedurami opracowanymi przez organy publiczne. Powinno to również zapewnić odpowiedni poziom spójności, nadzoru i kontroli przy stosowaniu tych wytycznych i procedur.

(29)  Pierwsze dwa wiersze tabeli (możliwość realizacji z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia) mają zastosowanie do wymagań systemowych ustanowionych w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oraz do wymagań dotyczących instalacji urządzeń samoregulujących (art. 8 ust. 1) i systemów automatyki i sterowania budynku (art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 4 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków), natomiast trzeci wiersz (możliwość realizacji z funkcjonalnego punktu widzenia) odnosi się wyłącznie do wymagań systemowych ustanowionych w art. 8 ust. 1.

(30)  Oznacza to przeprowadzenie oceny kosztów i korzyści. Podejście zakładające przeprowadzenie oceny kosztów i korzyści ma prawdopodobnie największe znaczenie, ponieważ stosowanie wymagań zasadniczo przyczyni się do odzyskania kosztów (w szczególności w związku z oszczędnością kosztów energii).

(31)  Dotyczy tylko wymagań systemowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

(32)  Na przykład we francuskiej ustawie „décret tertiaire” (2017 r.) określono próg maksymalny dla inwestycji wynoszący 200 EUR/m2 oraz maksymalny okres na zwrot kosztów wynoszący 10 lat w przypadku budynków publicznych i 5 lat w przypadku innych budynków (hoteli, biur itp.).

(33)  EN 15232 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Wpływ automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(34)  EN 15316-4-6 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło i oceny sprawności instalacji – Część 4–6: Źródła ciepła do ogrzewania, systemy fotowoltaiczne”.

(35)  
  „Book: 2016 — Implementing the Energy Performance of Buildings Directive (EPBD) — Featuring Country Reports” [„Publikacja: 2016 r. – Wdrożenie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków – Zawiera sprawozdania krajowe”], Concerted Action EPBD, 2016 r., https://www.epbd-ca.eu/ca-outcomes/2011-2015.

(36)  Aby uzyskać więcej informacji, zob. art. 114 ust. 4 i 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

(37)  W motywie tym stwierdzono, co następuje: „Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zobowiązuje państwa członkowskie do określenia wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej wobec elementów budynków stanowiących część przegród zewnętrznych oraz wymagań dotyczących ogólnej charakterystyki energetycznej systemów, odpowiedniej instalacji i właściwego zwymiarowania, regulacji i kontroli systemów technicznych zainstalowanych w istniejących budynkach. Jest zgodne z celami niniejszej dyrektywy, by wspomniane wymagania mogły w niektórych okolicznościach ograniczyć instalację produktów związanych z energią, które są zgodne z niniejszą dyrektywą i środkami wykonawczymi do niej, pod warunkiem że takie wymagania nie stanowią nieuzasadnionej bariery rynkowej”.

(38)  W dyrektywie w sprawie efektywności energetycznej do art. 6 ogólnych zasad dotyczących ekoprojektu dodano następujące zdanie („swobodny przepływ”): „Pozostaje to bez uszczerbku dla wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej oraz wymagań dotyczących systemów określonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 4 ust. 1 oraz art. 8 dyrektywy 2010/31/UE”.

(39)  W ramach szacowania pierwszego rzędu zdolności systemów automatyki i sterowania budynków wymagane na podstawie art. 14–15 mogłyby odpowiadać systemom automatyki i sterowania budynków klasy B zgodnie z normą EN 15232.

(40)  Wszystkie podane źródła informacji odnoszą się do norm. W uzupełnieniu do tych źródeł państwa członkowskie mogą także rozważyć skorzystanie z praktyk niektórych programów realizowanych przez przemysł na szczeblu europejskim – jak np. system certyfikacji eu.bac (https://www.eubac.org/system-audits/index.htm) – lub też na szczeblu krajowym – jak np. niemiecki program w ramach specyfikacji VDMA 24186-4, „Program of services for the maintenance of technical systems and equipment in buildings – Part 4: Measurement and control equipment and building automation and control systems” [„Program usług w zakresie utrzymania systemów i urządzeń technicznych w budynkach – Część 4: Aparatura kontrolno-pomiarowa oraz systemy automatyki i sterowania budynków”].

(41)  EN 15232 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Wpływ automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(42)  EN 16947-1:2017 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – System Zarządzania Budynkami – Część 1”.

(43)  TR 16947-2 „System zarządzania budynkami – Część 2: dokument towarzyszący prEN 16947-1:2015”.

(44)  Podgląd ISO 16484-1:2010 „Systemy automatyzacji i sterowania budynków (BACS) – Część 1: Specyfikacja i realizacja projektu”.

(45)  EN 16946-1:2017 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków. Kontrola automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(46)  TR 16946-2 „Kontrola automatyki i sterowania budynków i technicznego zarządzania budynkami – Część 2: dokument towarzyszący TR do EN 16946-1”.

(47)  Uwaga ta odnosi się w pewnym stopniu również do wszystkich systemów technicznych budynku, które są monitorowane i kontrolowane w ramach systemów automatyki i sterowania budynków.

(48)  ISO 50003:2014 „Systemy zarządzania energią – Wymagania dla jednostek prowadzących audyty i certyfikację systemów zarządzania energią”.

(49)  Źródła informacji dotyczą głównie norm unijnych. Państwa członkowskie zachęca się ponadto do zapoznania się z dostępnymi zasobami na szczeblu krajowym, np. z dokumentem „Spécifications techniques (STS)” dotyczącym systemów fotowoltaicznych w przypadku Belgii: https://economie.fgov.be/sites/default/files/Files/Publications/files/STS/STS-72-1-systemes-photovoltaiques.pdf.

(50)  Jak dotąd najistotniejszym rozporządzeniem w sprawie wytwarzania energii elektrycznej na miejscu jest rozporządzenie dotyczące ogrzewaczy i podgrzewaczy wody, które obejmuje kogeneracyjne ogrzewacze pomieszczeń, zob. rozporządzenie Komisji (UE) nr 813/2013 z dnia 2 sierpnia 2013 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych. Ponadto w planie prac dotyczącym ekoprojektu na lata 2016–2019 (COM(2016) 773 final) wspominano, że panele słoneczne i falowniki będą przedmiotem badań przygotowawczych, co oznacza, że takie systemy mogą zostać w przyszłości objęte rozporządzeniami dotyczącymi ekoprojektu lub etykietowania energetycznego. Więcej szczegółów można znaleźć pod adresem http://susproc.jrc.ec.europa.eu/solar_photovoltaics/projectplan.html.

(51)  EN 15316-4-6 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło i oceny sprawności instalacji – Część 4–6: Źródła ciepła do ogrzewania, systemy fotowoltaiczne”.

(52)  IEC/EN 61724: „Monitorowanie własności systemu fotowoltaicznego – Wytyczne pomiaru, wymiany danych i analizy”.

(53)  IEC 61853-2:2016 „Badanie własności modułów fotowoltaicznych (PV) i wyznaczanie ich energii znamionowej – Część 2: Pomiary czułości widmowej, kąta padania i temperatury pracy modułów”.

(54)  EN 15316-4-4 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło i oceny sprawności instalacji – Część 4-4: Źródła ciepła do ogrzewania, instalacje skojarzone wytwarzania energii”.

(55)  EN 15316-4-10 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 4-10: Wiatrowe źródła energii”.

(56)  IEC 61400-12-1 Wyd. 2.0 b:2017 „Systemy wytwarzania energii wiatrowej – Część 12-1: Pomiary własności energetycznych prądotwórczych turbozespołów wiatrowych”.

(57)  Celem jest zapewnienie optymalnego działania systemu przez cały okres jego eksploatacji. Nieoptymalne zwymiarowanie może prowadzić do nieodpowiedniego działania, co narusza interesy właściciela budynku.

(58)  EN 12831-1 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego”.

(59)  ISO 15927-5:2004 „Cieplno-wilgotnościowe właściwości użytkowe budynków – Obliczanie i prezentacja danych klimatycznych – Część 5: Dane do wyznaczania obliczeniowej mocy cieplnej systemu ogrzewania”.

(60)  EN 50583-2:2016 „Fotowoltaika w budownictwie. BIPV systemy”.

(61)  IEC/EN 62446 „Systemy podłączone do sieci – Wymagania dotyczące badań, dokumentacji i utrzymania”.

(62)  EN 15193-1:2017 „Efektywność energetyczna budynków – Wymagania energetyczne dotyczące oświetlenia – Część 1: Specyfikacje”.

(63)  CEN/TR 15193-2 „Efektywność energetyczna budynków – Wymagania energetyczne dotyczące oświetlenia – Część 2: Wyjaśnienie i uzasadnienie normy EN 15193-1, Moduł M9”.

(64)  EN12464-1:2011 „EN12464-1:2011 Światło i oświetlenie – Oświetlenie miejsc pracy – Część 1: Miejsca pracy we wnętrzach”.

(65)  CEN/TS 17165 „Światło i oświetlenie – Proces projektowania systemu oświetlenia”.

(66)  CEN/TR 15193-2:2017 „Efektywność energetyczna budynków – Wymagania energetyczne dotyczące oświetlenia – Część 2: Wyjaśnienie i uzasadnienie normy EN 15193-1, Moduł M9”.

(67)  CIE 222:2017 „Proces podejmowania decyzji w przypadku kontroli oświetlenia w budynkach niemieszkalnych”.

(68)  Większość informacji zawartych w niniejszej tabeli ma również zastosowanie do systemów ciepłej wody użytkowej.

(69)  Źródła informacji dotyczą głównie norm unijnych. Państwa członkowskie zachęca się ponadto do zapoznania się z dostępnymi zasobami na szczeblu krajowym, np. z dokumentem „Spécifications techniques (STS)” dotyczącym systemów energii słonecznej termicznej w przypadku Belgii: https://economie.fgov.be/sites/default/files/Files/Publications/files/STS/STS-72-3-systemes-solaires-thermiques.pdf.

(70)  EN 15316-1:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 1: Informacje ogólne i obliczanie wydajności energetycznej, Moduł M3-1, M3-4, M3-9, M8-1, M8-4”.

(71)  EN 15316-2:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 2: Instalacje przekazywania ciepła (grzewcze i chłodzące), Moduł M3-5, M4-5”.

(72)  EN 15316-3:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 3: Instalacje rozprowadzenia (c.w.u., ogrzewanie i chłodzenie), Moduł M3-6, M4-6, M8-6”.

(73)  EN 15316-4-1:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 4-1: Źródła ciepła i c.w.u. w pomieszczeniach, instalacje z paleniskami (kotły, biomasa), Moduł M3-8-1, M8-8-1”.

(74)  EN 15316-4-2:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 4-2: Źródła ciepła w pomieszczeniach, instalacje z pompami ciepła, Moduł M3-8-2, M8-8-2”.

(75)  EN 15316-4-5:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 4-5: Ogrzewanie i chłodzenie zdalaczynne, Moduł M3-8-5, M4-8-5, M8-8-5, M11-8-5”.

(76)  EN 15316-4-8:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 4-8: Źródła ciepła w układach ogrzewania pomieszczeń, ogrzewanie powietrzne, instalacje grzewcze promiennikowe z uwzględnieniem pieców (miejscowych), Moduł M3-8-8”.

(77)  EN 15316-5:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 5: Ogrzewanie pomieszczeń i instalacje magazynowania c.w.u. (bez chłodzenia), Moduł M3-7, M8-7”.

(78)  EN 12831-1:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego – Część 1: Obciążenie cieplne, Moduł M3-3”.

(79)  EN 12831-3 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego – Część 3: Obciążenie domowych instalacji ciepłej wody użytkowej i charakterystyka zapotrzebowania, Moduł M8-2, M8-3”.

(80)  EN 12828:2012+A1:2014 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Projektowanie wodnych instalacji centralnego ogrzewania”.

(81)  EN 14337:2005 „Instalacje ogrzewcze w budynkach – Projektowanie i montaż elektrycznych instalacji do bezpośredniego ogrzewania pomieszczeń”.

(82)  EN 1264-3:2009 „Instalacje wodne grzewcze i chłodzące płaszczyznowe – Część 3: Wymiarowanie”.

(83)  EN 14336:2004 „Instalacje ogrzewcze budynków – Instalacja i przekazanie do eksploatacji wodnego systemu grzewczego”.

(84)  EN 1264-4:2009 „Instalacje wodne grzewcze i chłodzące płaszczyznowe – Część 4: Instalowanie”.

(85)  Państwa członkowskie mogą rozważyć zapewnienie stopnia zgodności między metodami stosowanymi do regulacji systemów ogrzewania w celu przestrzegania przepisów art. 8 ust. 1 dotyczących wymagań w zakresie systemów ogrzewania a metodami stosowanymi do oceny w stosownych przypadkach działania systemów ogrzewania w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji zgodnie z art. 14–15.

(86)  EN 15378-1:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Instalacje grzewcze i c.w.u. w budynkach – Część 1: Kontrola kotłów, systemów grzewczych i c.w.u., Moduł M3-11, M8-11”.

(87)  EN 15378-3 „Charakterystyka energetyczna budynków – Instalacje grzewcze i c.w.u. w budynkach – Część 3: Pomiar zużycia energii, Moduł M3-10, M8-10”.

(88)  EN 15500-1:2017 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Sterowanie w zastosowaniu do ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji – Część 1: Urządzenia elektroniczne do indywidualnego sterowania strefowego – Moduły M3-5, M4-5, M5-5”.

(89)  EN 15232 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Wpływ automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(90)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 811/2013 z dnia 18 lutego 2013 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla ogrzewaczy pomieszczeń, ogrzewaczy wielofunkcyjnych, zestawów zawierających ogrzewacz pomieszczeń, regulator temperatury i urządzenie słoneczne oraz zestawów zawierających ogrzewacz wielofunkcyjny, regulator temperatury i urządzenie słoneczne (Dz.U. L 239 z 6.9.2013, s. 1).

(91)  Zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 8 ust. 1 dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, niniejsza tabela dotyczy aktywnego chłodzenia w budynkach. Warto pamiętać, że skuteczne jest również chłodzenie pasywne, np. w postaci zacieniania, nawet jeśli nie jest ono w tym przypadku uwzględnione.

(92)  EN 16798-9 „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 9: Metody obliczeniowe dotyczące wymagań energetycznych dla systemów chłodzących (Moduły M4-1, M4-4, M4-9) – Postanowienia ogólne”.

(93)  EN 16798-13 „Charakterystyka energetyczna budynków – Część 13: Moduł M4-8 – Obliczenia systemów chłodzących – Wytwarzanie”.

(94)  EN 16798-15 „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 15: Obliczenia systemów chłodzących (Moduł M4-7) – Magazynowanie”.

(95)  EN 1264-3:2009 „Instalacje wodne grzewcze i chłodzące płaszczyznowe – Część 3: Wymiarowanie”.

(96)  EN 1264-4:2009 „Instalacje wodne grzewcze i chłodzące płaszczyznowe – Część 4: Instalowanie”.

(97)  Państwa członkowskie mogą rozważyć zapewnienie stopnia zgodności między: a) metodami stosowanymi do regulacji systemów chłodzenia pomieszczeń w celu przestrzegania przepisów art. 8 ust. 1 dotyczących wymagań w zakresie systemów chłodzenia pomieszczeń; oraz b) metodami stosowanymi do oceny w stosownych przypadkach działania systemów klimatyzacji w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji zgodnie z art. 14–15.

(98)  EN 16798-17 „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 17: Wytyczne dotyczące przeglądów systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (Moduł M4-11, M5-11, M6-11, M7-11)”.

(99)  EN 15500-1:2017 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Sterowanie w zastosowaniu do ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji – Część 1: Urządzenia elektroniczne do indywidualnego sterowania strefowego – Moduły M3-5, M4-5, M5-5”.

(100)  EN 15316-2:2017 „Charakterystyka energetyczna budynków – Metoda obliczania zapotrzebowania na ciepło przez instalację i sprawności układu – Część 2: Instalacje przekazywania ciepła (grzewcze i chłodzące), Moduł M3-5, M4-5”.

(101)  EN 15232 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Wpływ automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(102)  Źródła informacji dotyczą głównie norm unijnych. Państwa członkowskie zachęca się ponadto do zapoznania się z dostępnymi zasobami na szczeblu krajowym, np. z normą NF DTU 68.3 „Installations de ventilation mécanique” w przypadku Francji.

(103)  EN 16798-3 „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 3: Wentylacja budynków niemieszkalnych – Wymagania dotyczące właściwości systemów wentylacji i klimatyzacji pomieszczeń (Moduł M5-1, M5-4)”.

(104)  EN 16798-5-1 „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 5-1: Metody obliczania dotyczące wymagań energetycznych systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (Moduły M5-6, M5-8, M6-5, M6-8, M7-5, M7-8) – Metoda 1: Dystrybucja i wytwarzanie”.

(105)  EN 16798-5-2 | „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków –Część 5-2: Metody obliczania dotyczące wymagań energetycznych systemów wentylacyjnych (Moduły M5-6, M5-8, M6-5, M6-8, M7-5, M7-8) – Metoda 2: Dystrybucja i wytwarzanie”.

(106)  EN 16798-7 | „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 7: Metody obliczeniowe służące określaniu strumieni objętościowych powietrza w budynkach, włącznie z infiltracją (Moduł M5-5)”.

(107)  CEN/TR 14788:2006 „Wentylacja budynków -- Projektowanie i wymiarowanie systemów wentylacji mieszkań”.

(108)  CR 1752:1998 „Wentylacja budynków – Kryteria projektowe dla środowiska w pomieszczeniach”.

(109)  Państwa członkowskie mogą rozważyć zapewnienie stopnia zgodności między metodami stosowanymi do regulacji systemów ogrzewania w celu przestrzegania przepisów art. 8 ust. 1 dotyczących wymagań w zakresie systemów wentylacji a metodami stosowanymi do oceny w stosownych przypadkach działania połączonych systemów ogrzewania lub klimatyzacji i wentylacji w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji zgodnie z art. 14–15.

(110)  EN 12599:2012 „Wentylacja budynków – Procedury badań i metody pomiarowe stosowane podczas odbioru instalacji wentylacji i klimatyzacji”.

(111)  EN 16798-17 „Charakterystyka energetyczna budynków – Wentylacja budynków – Część 17: Wytyczne dotyczące przeglądów systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych (Moduł M4-11, M5-11, M6-11, M7-11)”.

(112)  EN 14134:2004 „Wentylacja budynków – Badanie właściwości i prawidłowości działania instalacji wentylacji w budynkach mieszkalnych”.

(113)  EN 15232 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Wpływ automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(114)  EN 15500-1:2017 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Sterowanie w zastosowaniu do ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji – Część 1: Urządzenia elektroniczne do indywidualnego sterowania strefowego – Moduły M3-5, M4-5, M5-5”.

(115)  Na przykład w przypadku Niemiec wytyczne AMEV (https://www.amev-online.de/AMEVInhalt/Infobereich/Aktuelles/technisches-monitoring-2017.docx).

(116)  W ramach projektu QUANTUM (https://www.quantum-project.eu) wypracowano podejście dotyczące właściwego i opłacalnego procesu zarządzania jakością w celu oceny i dokumentowania charakterystyki budynku i systemu. W szczególności celem projektu QUANTUM jest przedstawienie zaleceń dotyczących danych dostarczanych przez systemy techniczne budynków w celu umożliwienia badania charakterystyki.

(117)  W tym ostatnim przypadku znamionowa moc użyteczna związana z lokalami niemieszkalnymi może opierać się na udziale lokali niemieszkalnych w budynku. Można ją obliczyć, wykorzystując zużycie energii lub (co jest prawdopodobnie mniej odpowiednie) powierzchnię. Na przykład: jeżeli chodzi o budynek o różnym przeznaczeniu, którego znamionowa moc użyteczna ogrzewania wynosi 500 kW i w przypadku którego lokale niemieszkalne stanowią 70 % całkowitego zużycia energii, niemieszkalna znamionowa moc użyteczna wynosiłaby 0,7 * 500 = 350 kW, co jest powyżej progu.

(118)  Na przykład certyfikacja systemów eu.bac (https://www.eubac.org/system-audits/index.html) lub w przypadku Niemiec VDMA 24186-4 „Program usług dotyczących utrzymania systemów technicznych i wyposażenia w budynkach – Część 4: Aparatura kontrolno-pomiarowa oraz systemy automatyki i sterowania budynków” (https://www.vdma.org/en/v2viewer/-/v2article/render/15979771).

(119)  Na przykład w przypadku Niemiec AMEV Wartung (https://www.amev-online.de/AMEVInhalt/Betriebsfuehrung/Vertragsmuster/Wartung%202014/).

(120)  Na przykład EN 16946-1:2017 „Energetyczne właściwości użytkowe budynków – Kontrola automatyzacji, sterowania i technicznego zarządzania budynkami”.

(121)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

(122)  W lit. a) odniesiono się do „infrastruktury elektrycznej” w związku z budynkiem w przypadku, gdy konieczne jest rozróżnienie między parkingiem a infrastrukturą elektryczną budynku. W lit. b) odniesiono się do „infrastruktury elektrycznej” w związku z parkingiem. W tym przypadku rozróżnienie między parkingiem a infrastrukturą elektryczną parkingu nie jest konieczne, ponieważ infrastruktura elektryczna parkingu jest częścią parkingu.

(123)  Motyw 24 dyrektywy (UE) 2018/844 stanowi, że wdrażając wymagania dotyczące elektromobilności, państwa członkowskie powinny uwzględniać potencjalne zróżnicowane warunki, takie jak przypadek budynków, które pełnią funkcje zarówno mieszkalne, jak i niemieszkalne.

(124)  Pojęcie „ważniejsza renowacja” oznacza renowację budynku, w której: a) całkowity koszt prac renowacyjnych związanych z przegrodami zewnętrznymi lub systemami technicznymi budynku przekracza 25 % wartości budynku, nie wliczając wartości gruntu, na którym usytuowany jest budynek; b) renowacji podlega ponad 25 % powierzchni przegród zewnętrznych. Państwa członkowskie mogą wybrać zastosowanie opcji a) lub b).

(125)  W dyrektywie w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nie określono, czy to właściciel, operator czy najemca budynku niemieszkalnego będzie zobowiązany do zainstalowania punktu ładowania i infrastruktury kablowej zgodnie z art. 8 ust. 3. W ramach rozwiązania alternatywnego zastosowanie może mieć standardowe prawo dzierżawy lub umów. Państwa członkowskie dysponują pewnym stopniem elastyczności przy określaniu zakresu obowiązków związanych z transpozycją zobowiązań prawnych wynikających z dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

(126)  Motyw 26 dyrektywy (UE) 2018/844.

(127)  Podejście to jest podobne do podejścia zastosowanego w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/94/UE.

(128)  W dyrektywie 2014/94/UE zdefiniowano paliwa alternatywne i ustanowiono minimalne wymogi dotyczące rozbudowy infrastruktury paliw alternatywnych wymagających odrębnej infrastruktury (energia elektryczna, gaz ziemny i wodór), które mają być wdrażane za pomocą krajowych ram polityki państw członkowskich. Co ważne, państwa członkowskie muszą przyjąć krajowe ramy polityki w zakresie rozwoju rynku w odniesieniu do paliw alternatywnych w sektorze transportu i rozwoju infrastruktury.

(129)  
  „Punkt ładowania o normalnej mocy” zdefiniowano w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2014/94/UE jako „punkt ładowania o mocy mniejszej lub równej 22 kW, który umożliwia dostarczanie energii elektrycznej do pojazdu elektrycznego, z wyłączeniem urządzeń o mocy mniejszej lub równej 3,7 kW, które są zainstalowane w prywatnych gospodarstwach domowych lub których zasadniczym celem nie jest ładowanie pojazdów elektrycznych, i które nie są dostępne publicznie”. Przy łącznej interpretacji z art. 4 ust. 4 dyrektywy 2014/94/UE ze spełnienia norm określonych w załączniku II do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zwolnione są punkty ładowania, które spełniają wszystkie następujące warunki: mają moc 3,7 kW lub mniejszą; są zainstalowane w prywatnych gospodarstwach domowych lub których zasadniczym celem nie jest ładowanie pojazdów elektrycznych; i nie są dostępne publicznie. Definicja „punktu ładowania o dużej mocy” w art. 2 pkt 5 dyrektywy 2014/94/UE nie zawiera żadnego podobnego wyłączenia niedostępnych publicznie punktów ładowania. Fakt, że ładowarka nie jest publicznie dostępna, nie wystarcza sam w sobie, aby wykluczyć jej zgodność ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku II do dyrektywy 2014/94/UE. Ze wspomnianych definicji wyłączone są tylko gniazda zasilania o normalnej mocy zainstalowane w prywatnych gospodarstwach domowych i niedostępne publicznie. W związku z tym cała infrastruktura służąca do ładowania zainstalowana na podstawie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków jest faktycznie objęta normami i wymaganiami na podstawie dyrektywy 2014/94/UE, chyba że spełniono łącznie powyższe kryteria.

(130)  Na przykład Komisja uczyniła tak w odniesieniu do pojazdów silnikowych kategorii L: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/674 (Dz.U. L 114 z 4.5.2018, s. 1), dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32018R0674&from=PL

(131)  Zob. art. 3 ust. 1 tiret drugie w związku z art. 4 ust. 1–3 dyrektywy 2014/94/UE.

(132)  Odpowiednie normy dotyczące punktów ładowania dla autobusów elektrycznych są opracowywane w ramach zlecenia M/533. Przewiduje się, że zostaną one przyjęte do końca 2019 r. lub na początku 2020 r.

(133)  Brzmienie motywu 26 dyrektywy (UE) 2018/844 wyklucza hipotetyczną alternatywną interpretację, zgodnie z którą data 2025 r. w art. 8 ust. 3 miałaby zastosowanie do transpozycji, a nie do wdrożenia tego wymogu.

(134)  Pojazdy PEV obejmują dwie kategorie: pojazdy elektryczne o napędzie akumulatorowym (BEV) i pojazdy hybrydowe typu plug-in (pojazdy PHEV).

(135)  Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków obejmuje punkty ładowania i infrastrukturę kanałową, natomiast dyrektywa 2014/94/UE nie odnosi się konkretnie do infrastruktury kanałowej.

(136)  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

(137)  Rozporządzenie delegowane (UE) 2018/674.

(138)  Niektóre z tych wymagań są w pewnych sytuacjach obowiązkowe na podstawie dyrektywy 2014/94/UE.

(139)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55).

(140)  
  „Inteligentne ładowanie” oznacza możliwość przeniesienia ładowania na czas, gdy energia elektryczna jest powszechnie dostępna, a sieci nie są przeciążone. Inteligentne ładowanie może ułatwić optymalizację obciążenia systemu elektroenergetycznego, w szczególności tam, gdzie obciążenia mogą wzrosnąć z powodu liczby pojazdów elektrycznych ładowanych w tym samym czasie. „Pojazd–sieć” oznacza możliwość wprowadzania energii elektrycznej zgromadzonej w akumulatorze samochodowym z powrotem do sieci.

(141)  Zob. np. prawodawstwo austriackie.

(142)  W celu przeciwdziałania wszelkim zagrożeniom pożarowym związanym z pojazdami elektrycznymi i infrastrukturą do ładowania pojazdów elektrycznych.

(143)  Specyfikacje techniczne w załączniku II do dyrektywy 2014/94/UE, które zawierają odniesienie do normy EN 62196-2.

(144)  Dostępność punktów ładowania dla osób niepełnosprawnych powinna obejmować następujące elementy: interfejs użytkownika punktu ładowania, w tym interfejs płatniczy, dostępność gniazda i połączeń z samochodem oraz wszystkie informacje potrzebne użytkownikowi do korzystania z samego punktu ładowania (zgodnie z tymczasowym porozumieniem uzyskanym w drodze międzyinstytucjonalnych negocjacji osiągniętych w dniu 19 grudnia 2018 r. w odniesieniu do wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów dostępności produktów i usług (COM(2015) 615 – C8-0387/2015 – 2015/0278(COD)) miejsce, w którym znajduje się punkt ładowania, powinno być łatwo dostępne (np. dla osób korzystających z wózków inwalidzkich); powinno być również dostępne miejsce parkingowe dla pojazdów, których kierowcy chcą skorzystać z punktu ładowania, przy czym należy zapewnić odpowiednią przestrzeń do manewrowania; „łatwo dostępne punkty ładowania” powinna stanowić minimalna liczba punktów ładowania. Odpowiednie zlecenia normalizacji skierowane do CEN, CENELEC i ETSI obejmują: zlecenie M/420 w celu wsparcia europejskich wymogów dostępności w zamówieniach publicznych w dziedzinie środowiska zbudowanego oraz zlecenie M/473 w celu włączenia zasad „projektowania uniwersalnego” do odpowiednich inicjatyw normalizacyjnych.

(145)  Motyw 28 dyrektywy (UE) 2018/844.

(146)  Zob. dyrektywa 2014/94/UE, art. 4 ust. 7.

(147)  Motyw 22 dyrektywy (UE) 2018/844 stanowi, że budynki mogą być wykorzystywane do inteligentnego ładowania pojazdów elektrycznych. Inteligentne ładowanie może wymagać zdolności w zakresie transmisji danych. Szereg państw członkowskich zawarło w swoich prawodawstwach odniesienia do inteligentnego ładowania. Zob. np. prawodawstwo w Zjednoczonym Królestwie – ustawa o pojazdach automatycznych i elektrycznych z 2018 r. (rozdział 15 w części II)/http://www.legislation.gov.uk/ukpga/2018/18/section/15/enacted; we Francji – Arrêté du 19 juillet 2018 relatif aux dispositifs permettant de piloter la recharge des véhicules électriques; i Finlandii – https://www.finlex.fi/fi/laki/alkup/2017/20170478

(148)  Motyw 22 dyrektywy (UE) 2018/844 – podstawa prawna dla państw członkowskich do wykorzystywania akumulatorów samochodowych jako źródła energii.

(149)  Zob. odpowiednio art. 4 ust. 9 i 10 dyrektywy 2014/94/UE.

(150)  Zob. art. 4 ust. 8 dyrektywy 2014/94/UE.

(151)  Zob. art. 4 ust. 12 dyrektywy 2014/94/UE.

(152)  Środki te nie powinny naruszać przepisów prawa własności i najmu w państwach członkowskich.

(153)  Motyw 23 dyrektywy (UE) 2018/844 – Można skutecznie wykorzystywać kodeksy budowlane poprzez wprowadzanie konkretnych wymagań w celu wsparcia instalowania infrastruktury do ładowania na parkingach w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Państwa członkowskie powinny zapewnić środki ułatwiające instalowanie infrastruktury do ładowania z myślą o przekraczaniu barier, takich jak sprzeczność bodźców i komplikacje administracyjne, jakie poszczególni właściciele napotykają podczas prób instalowania punktu ładowania na swoim miejscu parkingowym.

(154)  http://www.eltis.org/mobility-plans

(155)  
  „Współczynnik ważenia” jest terminem stosowanym w normie nadrzędnej Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego w odniesieniu do wskaźników konwersji energii pierwotnej, w związku z czym uznaje się, że „wskaźniki energii pierwotnej” i „współczynniki ważenia” mają równoznaczne znaczenie. W państwach członkowskich stosuje się oba terminy.

(156)  W odniesieniu do domyślnej wartości wskaźnika konwersji energii pierwotnej (2,1) dla wytwarzania energii elektrycznej określonej w dyrektywie w sprawie efektywności energetycznej należy zauważyć, że w kontekście dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków państwa członkowskie mają swobodę stosowania swoich własnych wskaźników konwersji energii pierwotnej, w tym wskaźników dotyczących energii elektrycznej z sieci, nawet na szczeblu niższym niż krajowy.

(157)  Obliczenia charakterystyki energetycznej budynków służące do ustalenia wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków muszą być również zgodne ze wspólnymi ramami metodologicznymi zawartymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 244/2012 z dnia 16 stycznia 2012 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i ustanawiającym ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków (Dz.U. L 81 z 21.3.2012, s. 18).

(158)  Norma dotycząca charakterystyki energetycznej budynków EN 16798-1 (zmiana normy EN 15251) „Parametry wejściowe środowiska wewnętrznego dotyczące projektowania i oceny charakterystyki energetycznej budynków, obejmujące jakość powietrza wewnętrznego, środowisko cieplne, oświetlenie i akustykę” zapewnia referencyjne warunki dotyczące komfortu. Załącznik B.7 do tej normy zawiera określone przez Światową Organizację Zdrowia kryteria zdrowotne dotyczące powietrza wewnątrz budynków oraz sugerowane wartości orientacyjne dla zanieczyszczenia powietrza w budynkach i na zewnątrz.

(159)  Wraz z definicją warunków zewnętrznych (klimatu).

(160)  Zalecenie Komisji (UE) 2016/1318 z dnia 29 lipca 2016 r. w sprawie wytycznych dotyczących promowania budynków o niemal zerowym zużyciu energii oraz najlepszych praktyk służących zapewnieniu, aby w terminie do 2020 r. wszystkie nowe budynki były budynkami o niemal zerowym zużyciu energii (Dz.U. L 208 z 2.8.2016, s. 46).

(161)  Uwzględnienie elementów przegród zewnętrznych oraz ich wpływu na charakterystykę energetyczną budynków zależy również od stosowanych metod obliczania. Na przykład metoda „bilansu energetycznego”, w ramach której przy obliczaniu charakterystyki energetycznej budynku lub elementu przegrody zewnętrznej uwzględnia się zarówno straty energii (związane z utratą ciepła), jak i zyski energetyczne (z pasywnego pochłaniania promieniowania słonecznego przez budynki i elementy budynków), stanowi w niektórych państwach członkowskich metodę stosowaną w celu uwzględnienia warunków związanych z nasłonecznieniem (w odniesieniu do pkt 4 załącznika I do dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków).

(162)  Zalecenie (UE) 2016/1318.

(163)  Zgodnie z normą EN ISO 52000 istnieją trzy rodzaje wskaźników konwersji energii pierwotnej: wskaźnik konwersji energii pierwotnej ze źródeł nieodnawialnych, wskaźnik konwersji energii pierwotnej ze źródeł odnawialnych i całkowity wskaźnik konwersji energii pierwotnej.

(164)  Sprawa C-195/12, Industrie du bois de Vielsalm & Cie (IBV) SA przeciwko Région wallonne, Zb.Orz. 2013, pkt 50–52, 62.

(165)  Europejski Komitet Normalizacyjny (https://www.cen.eu/Pages/default.aspx).

(166)  Zlecenie M/480 dla CEN, CENELEC i ETSI na opracowanie i przyjęcie norm dotyczących metodyki obliczania zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynków i promowania efektywności energetycznej budynków zgodnie z warunkami określonymi w wersji przekształconej dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (dyrektywa 2010/31/UE).

---