# Dziennik Urzędowy L 156/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 156 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6213 czerwca 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 156

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6213 czerwca 2019

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/962 z dnia 12 czerwca 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do ustanowienia dwóch nowych grup funkcjonalnych dodatków paszowych (
  1
  ) | 1 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/963 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie powołania zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy w odniesieniu do Francji | 3 |
| | * | Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/964 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Austrii | 4 |
| | * | Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/965 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Portugalską | 5 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/966 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii | 6 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/967 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Wielkie Księstwo Luksemburga | 7 |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2019/968 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie uruchomienia w Zjednoczonym Królestwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA | 8 |
| | * | Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/969 z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie narzędzia umożliwiającego wnioskodawcom udzielenie lub wycofanie zgody na dodatkowy okres zatrzymania pliku ich wniosku, na podstawie art. 54 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (
  1
  ) | 10 |
| | * | Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/970 z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie narzędzia umożliwiającego wnioskodawcom sprawdzanie statusu wniosków oraz sprawdzanie okresu ważności i statusu zezwoleń na podróż, na podstawie art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (
  1
  ) | 15 |
| | * | Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/971 z dnia 26 lutego 2019 r. w sprawie określenia wymogów dotyczących funkcji zabezpieczonego konta, zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240, umożliwiającej wnioskodawcom dostarczanie wszelkich wymaganych dodatkowych informacji lub dokumentów (
  1
  ) | 20 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/962 z dnia 12 czerwca 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do ustanowienia dwóch nowych grup funkcjonalnych dodatków paszowych (
  1
  )

1

1

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/963 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie powołania zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy w odniesieniu do Francji

3

*

Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/964 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Austrii

4

*

Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/965 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Portugalską

5

*

Decyzja Rady (UE) 2019/966 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii

6

*

Decyzja Rady (UE) 2019/967 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Wielkie Księstwo Luksemburga

7

*

Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2019/968 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie uruchomienia w Zjednoczonym Królestwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA

8

*

Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/969 z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie narzędzia umożliwiającego wnioskodawcom udzielenie lub wycofanie zgody na dodatkowy okres zatrzymania pliku ich wniosku, na podstawie art. 54 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (
  1
  )

1

10

*

Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/970 z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie narzędzia umożliwiającego wnioskodawcom sprawdzanie statusu wniosków oraz sprawdzanie okresu ważności i statusu zezwoleń na podróż, na podstawie art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (
  1
  )

1

15

*

Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/971 z dnia 26 lutego 2019 r. w sprawie określenia wymogów dotyczących funkcji zabezpieczonego konta, zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240, umożliwiającej wnioskodawcom dostarczanie wszelkich wymaganych dodatkowych informacji lub dokumentów (
  1
  )

1

20

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2019/962

z dnia 12 czerwca 2019 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do ustanowienia dwóch nowych grup funkcjonalnych dodatków paszowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje przyporządkowanie dodatków paszowych do kategorii, a następnie do grup funkcjonalnych w ramach tych kategorii, w zależności od funkcji i właściwości tych dodatków. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje przyporządkowanie dodatków paszowych do kategorii, a następnie do grup funkcjonalnych w ramach tych kategorii, w zależności od funkcji i właściwości tych dodatków.

| (2) | W wyniku postępu naukowo-technicznego istnieją różne substancje mogące mieć efekt technologiczny na pasze, który nie jest opisany w odniesieniu do już istniejących grup funkcjonalnych. W związku z tym należy utworzyć nową ogólną grupę funkcjonalną w ramach kategorii „dodatki technologiczne” w celu włączenia takich substancji. |
| --- | --- |

(2)

W wyniku postępu naukowo-technicznego istnieją różne substancje mogące mieć efekt technologiczny na pasze, który nie jest opisany w odniesieniu do już istniejących grup funkcjonalnych. W związku z tym należy utworzyć nową ogólną grupę funkcjonalną w ramach kategorii „dodatki technologiczne” w celu włączenia takich substancji.

| (3) | Badania naukowe wykazują, że oprócz dobrych praktyk rolniczych zapewniających dobrostan zwierząt i przestrzegania przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt w UE, również niektóre dodatki paszowe mogą pomagać w utrzymywaniu dobrego stanu fizjologicznego zwierząt w dobrym stanie zdrowia, przyczyniać się do dobrostanu zwierząt, korzystnie wpływać na odporność zwierząt na czynniki stresogenne lub wspierać ich dobrostan w określonych sytuacjach. Ponieważ podstawowej funkcji takich dodatków paszowych nie da się przyporządkować do żadnej z grup funkcjonalnych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003, w kategorii „dodatki zootechniczne” należy utworzyć nową grupę funkcjonalną. Powinno to umożliwić lepsze zdefiniowanie przewidywanego zastosowania tych dodatków, ustanowienie kryteriów oceny skuteczności i zapewnienie jasności prawa dla wnioskodawców. |
| --- | --- |

(3)

Badania naukowe wykazują, że oprócz dobrych praktyk rolniczych zapewniających dobrostan zwierząt i przestrzegania przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt w UE, również niektóre dodatki paszowe mogą pomagać w utrzymywaniu dobrego stanu fizjologicznego zwierząt w dobrym stanie zdrowia, przyczyniać się do dobrostanu zwierząt, korzystnie wpływać na odporność zwierząt na czynniki stresogenne lub wspierać ich dobrostan w określonych sytuacjach. Ponieważ podstawowej funkcji takich dodatków paszowych nie da się przyporządkować do żadnej z grup funkcjonalnych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003, w kategorii „dodatki zootechniczne” należy utworzyć nową grupę funkcjonalną. Powinno to umożliwić lepsze zdefiniowanie przewidywanego zastosowania tych dodatków, ustanowienie kryteriów oceny skuteczności i zapewnienie jasności prawa dla wnioskodawców.

| (4) | W celu wprowadzenia tych dwóch nowych grup funkcjonalnych należy odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(4)

W celu wprowadzenia tych dwóch nowych grup funkcjonalnych należy odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w pkt 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „o) | inne dodatki technologiczne: substancje lub, w stosownych przypadkach, drobnoustroje dodawane do paszy do celów technologicznych i które korzystnie wpływają na właściwości paszy.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w pkt 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„o)

inne dodatki technologiczne: substancje lub, w stosownych przypadkach, drobnoustroje dodawane do paszy do celów technologicznych i które korzystnie wpływają na właściwości paszy.”;

| 2) | w pkt 4 dodaje się literę w brzmieniu:






  „e) | stabilizatory stanu fizjologicznego: substancje lub, w stosownych przypadkach, drobnoustroje, które – podawane zwierzętom w dobrym stanie zdrowia – korzystnie wpływają na ich stan fizjologiczny, w tym ich odporność na czynniki stresogenne.”. |
| --- | --- | --- |

2)

w pkt 4 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

stabilizatory stanu fizjologicznego: substancje lub, w stosownych przypadkach, drobnoustroje, które – podawane zwierzętom w dobrym stanie zdrowia – korzystnie wpływają na ich stan fizjologiczny, w tym ich odporność na czynniki stresogenne.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

---

DECYZJE

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/3

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/963

z dnia 6 czerwca 2019 r.

w sprawie powołania zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy w odniesieniu do Francji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/126 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiającą Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 (1), w szczególności jego art. 4,

uwzględniając listy kandydatów przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,

uwzględniając listy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.

| (2) | Organizacja pracodawców BusinessEurope zaproponowała jedną kandydaturę na nieobsadzone stanowisko w odniesieniu do Francji, |
| --- | --- |

(2)

Organizacja pracodawców BusinessEurope zaproponowała jedną kandydaturę na nieobsadzone stanowisko w odniesieniu do Francji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje niniejszym powołana na stanowiska zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy na okres do dnia 31 marca 2023 r.:

PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

| Państwo | Członek | Zastępca członka |
| --- | --- | --- |
| Francja | | Franck GAMBELLI |

Państwo

Członek

Zastępca członka

Francja

Franck GAMBELLI

Artykuł 2

Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada powołuje w późniejszym terminie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

A. BIRCHALL

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 58.

1

(2)  Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) (Dz.U. C 135 z 11.4.2019, s. 7).

2

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/4

---

DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2019/964

z dnia 6 czerwca 2019 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Austrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając propozycję rządu Austrii,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

| (2) | Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Wolfganga GREIFA, |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Wolfganga GREIFA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowana Sophia REISECKER, Leiterin der Abteilung Europa, Konzerne, internationale Beziehungen in der Gewerkschaft der Privatangestellten, Druck, Journalismus, Papier (GPA-djp).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

A. BIRCHALL

Przewodnicząca

---

(1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

1

(2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).

2

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/5

---

DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2019/965

z dnia 6 czerwca 2019 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Portugalską

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając propozycję rządu Portugalii,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

| (2) | Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Mária Davida FERREIRINHY SOARESA, |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Mária Davida FERREIRINHY SOARESA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Fernando Manuel MAURÍCIO DE CARVALHO, Member of the General Confederation of Portuguese Workers (CGTP-IN).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

A. BIRCHALL

Przewodnicząca

---

(1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

1

(2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).

2

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/6

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/966

z dnia 6 czerwca 2019 r.

w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając propozycję rządu Austrii,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 18 września 2015 r. na podstawie decyzji Rady (UE) 2015/1572 (4) Christian ILLEDITS zastąpił Hansa NIESSLA na stanowisku członka, a Hans NIESSL zastąpił Christiana ILLEDITSA na stanowisku zastępcy członka. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 18 września 2015 r. na podstawie decyzji Rady (UE) 2015/1572 (4) Christian ILLEDITS zastąpił Hansa NIESSLA na stanowisku członka, a Hans NIESSL zastąpił Christiana ILLEDITSA na stanowisku zastępcy członka.

| (2) | Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Christiana ILLEDITSA (Landtagspräsident Burgenland). |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Christiana ILLEDITSA (Landtagspräsident Burgenland).

| (3) | Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Hansa NIESSLA, |
| --- | --- |

(3)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Hansa NIESSLA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

| a) | na stanowisko członka:






  — | Christian ILLEDITS, Mitglied der Burgenländischen Landesregierung (zmiana mandatu); |
| --- | --- | --- |

a)

na stanowisko członka:

—

Christian ILLEDITS, Mitglied der Burgenländischen Landesregierung (zmiana mandatu);

| b) | na stanowisko zastępcy członka:






  — | Hans-Peter DOSKOZIL, Landeshauptmann von Burgenland. |
| --- | --- | --- |

b)

na stanowisko zastępcy członka:

—

Hans-Peter DOSKOZIL, Landeshauptmann von Burgenland.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

A. BIRCHALL

Przewodnicząca

---

(1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

2

(3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

3

(4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1572 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Włoch (Dz.U. L 245 z 22.9.2015, s. 9).

4

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/7

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/967

z dnia 6 czerwca 2019 r.

w sprawie mianowania dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Wielkie Księstwo Luksemburga

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając propozycję rządu Luksemburga,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 13 lipca 2018 r. decyzją Rady (UE) 2018/1015 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Toma JUNGENA zajął Jeff FELLER. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 13 lipca 2018 r. decyzją Rady (UE) 2018/1015 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Toma JUNGENA zajął Jeff FELLER.

| (2) | Dwa stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Sam TANSON i Jeffa FELLERA, |
| --- | --- |

(2)

Dwa stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Sam TANSON i Jeffa FELLERA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na stanowiska zastępców członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

| — | Linda GAASCH, conseillère communale de la Ville de Luxembourg, |
| --- | --- |

—

Linda GAASCH, conseillère communale de la Ville de Luxembourg,

| — | Carole HARTMANN, conseillère communale de la Ville d'Echternach. |
| --- | --- |

—

Carole HARTMANN, conseillère communale de la Ville d'Echternach.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

A. BIRCHALL

Przewodnicząca

---

(1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

2

(3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

3

(4)  Decyzja Rady (UE) 2018/1015 z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie mianowania dwóch członków i trzech zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Wielkie Księstwo Luksemburga (Dz.U. L 181 z 18.7.2018, s. 85).

4

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/8

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2019/968

z dnia 6 czerwca 2019 r.

w sprawie uruchomienia w Zjednoczonym Królestwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 33,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW dostarczanie danych osobowych przewidziane w tej decyzji nie może się rozpocząć, dopóki przepisy ogólne o ochronie danych określone w rozdziale 6 tej decyzji nie zostaną wdrożone do prawa krajowego obowiązującego na terytoriach państw członkowskich uczestniczących w dostarczaniu tych danych. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW dostarczanie danych osobowych przewidziane w tej decyzji nie może się rozpocząć, dopóki przepisy ogólne o ochronie danych określone w rozdziale 6 tej decyzji nie zostaną wdrożone do prawa krajowego obowiązującego na terytoriach państw członkowskich uczestniczących w dostarczaniu tych danych.

| (2) | Art. 20 decyzji Rady 2008/616/WSiSW (3) przewiduje, że weryfikacja, czy warunek, o którym mowa w motywie 1, został spełniony w odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW, ma nastąpić na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu, wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej. |
| --- | --- |

(2)

Art. 20 decyzji Rady 2008/616/WSiSW (3) przewiduje, że weryfikacja, czy warunek, o którym mowa w motywie 1, został spełniony w odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW, ma nastąpić na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu, wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

| (3) | Zjednoczone Królestwo poinformowało Sekretariat Generalny Rady o krajowych zbiorach analiz DNA, do których mają zastosowanie art. 2–6 decyzji 2008/615/WSiSW, oraz o warunkach zautomatyzowanego przeszukiwania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej decyzji, zgodnie z art. 36 ust. 2 tej decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Zjednoczone Królestwo poinformowało Sekretariat Generalny Rady o krajowych zbiorach analiz DNA, do których mają zastosowanie art. 2–6 decyzji 2008/615/WSiSW, oraz o warunkach zautomatyzowanego przeszukiwania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej decyzji, zgodnie z art. 36 ust. 2 tej decyzji.

| (4) | Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej kategorii zautomatyzowanej wymiany danych i ma zostać wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej kategorii zautomatyzowanej wymiany danych i ma zostać wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

| (5) | Zjednoczone Królestwo wypełniło kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych DNA. |
| --- | --- |

(5)

Zjednoczone Królestwo wypełniło kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych DNA.

| (6) | Zjednoczone Królestwo z powodzeniem przeprowadziło operację pilotażową z Austrią i Niemcami. |
| --- | --- |

(6)

Zjednoczone Królestwo z powodzeniem przeprowadziło operację pilotażową z Austrią i Niemcami.

| (7) | Austriacko-niemiecko-francuski zespół oceniający przeprowadził w Zjednoczonym Królestwie wizytę ewaluacyjną i sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady. |
| --- | --- |

(7)

Austriacko-niemiecko-francuski zespół oceniający przeprowadził w Zjednoczonym Królestwie wizytę ewaluacyjną i sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

| (8) | Radzie przedstawiono całościowe sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczące wymiany danych DNA. |
| --- | --- |

(8)

Radzie przedstawiono całościowe sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczące wymiany danych DNA.

| (9) | W dniu 11 października 2018 r. Rada stwierdziła, odnotowując zgodę wszystkich państw członkowskich związanych decyzją 2008/615/WSiSW, że Zjednoczone Królestwo w pełni wdrożyło przepisy ogólne o ochronie danych określone w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW.
  Ponadto Rada zwróciła się do Zjednoczonego Królestwa o to, by w terminie 12 miesięcy od uruchomienia zautomatyzowanej wymiany danych dokonało – w świetle doświadczeń operacyjnych w dziedzinie wymiany danych DNA na mocy decyzji dotyczących konwencji z Prüm i w świetle wyjaśnień przedstawionych w sprawozdaniu z wizyty ewaluacyjnej – przeglądu swojej polityki dotyczącej wyłączenia profili osób podejrzanych z automatycznej wymiany danych DNA. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 11 października 2018 r. Rada stwierdziła, odnotowując zgodę wszystkich państw członkowskich związanych decyzją 2008/615/WSiSW, że Zjednoczone Królestwo w pełni wdrożyło przepisy ogólne o ochronie danych określone w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW.

Ponadto Rada zwróciła się do Zjednoczonego Królestwa o to, by w terminie 12 miesięcy od uruchomienia zautomatyzowanej wymiany danych dokonało – w świetle doświadczeń operacyjnych w dziedzinie wymiany danych DNA na mocy decyzji dotyczących konwencji z Prüm i w świetle wyjaśnień przedstawionych w sprawozdaniu z wizyty ewaluacyjnej – przeglądu swojej polityki dotyczącej wyłączenia profili osób podejrzanych z automatycznej wymiany danych DNA.

| (10) | W związku z tym do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych DNA Zjednoczone Królestwo powinno być uprawnione do otrzymywania i dostarczania danych osobowych na podstawie art. 3 i 4 decyzji 2008/615/WSiSW. Mając jednak na względzie praktyczne i operacyjne znaczenie, jakie dla bezpieczeństwa publicznego – zwłaszcza dla zwalczania terroryzmu i przestępczości transgranicznej – ma włączenie profili osób podejrzanych do automatycznej wymiany danych DNA, Zjednoczone Królestwo powinno dokonać przeglądu swojej polityki dotyczącej wymiany profili osób podejrzanych. Jeżeli doświadczenie operacyjne w dziedzinie wymiany danych DNA na mocy decyzji dotyczących konwencji z Prüm nabyte w pierwszych 12 miesiącach nie doprowadzi do powiadomienia Rady przez Zjednoczone Królestwo o fakcie dokonania przez nie przeglądu jego polityki, Rada powinna ponownie ocenić sytuację pod kątem kontynuowania lub zakończenia automatycznej wymiany ze Zjednoczonym Królestwem danych DNA na mocy decyzji dotyczących konwencji z Prüm. |
| --- | --- |

(10)

W związku z tym do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych DNA Zjednoczone Królestwo powinno być uprawnione do otrzymywania i dostarczania danych osobowych na podstawie art. 3 i 4 decyzji 2008/615/WSiSW. Mając jednak na względzie praktyczne i operacyjne znaczenie, jakie dla bezpieczeństwa publicznego – zwłaszcza dla zwalczania terroryzmu i przestępczości transgranicznej – ma włączenie profili osób podejrzanych do automatycznej wymiany danych DNA, Zjednoczone Królestwo powinno dokonać przeglądu swojej polityki dotyczącej wymiany profili osób podejrzanych. Jeżeli doświadczenie operacyjne w dziedzinie wymiany danych DNA na mocy decyzji dotyczących konwencji z Prüm nabyte w pierwszych 12 miesiącach nie doprowadzi do powiadomienia Rady przez Zjednoczone Królestwo o fakcie dokonania przez nie przeglądu jego polityki, Rada powinna ponownie ocenić sytuację pod kątem kontynuowania lub zakończenia automatycznej wymiany ze Zjednoczonym Królestwem danych DNA na mocy decyzji dotyczących konwencji z Prüm.

| (11) | Art. 33 decyzji 2008/615/WSiSW przyznaje Radzie uprawnienia wykonawcze w celu przyjęcia środków niezbędnych do wykonania wspomnianej decyzji, w szczególności w odniesieniu do otrzymywania i dostarczania danych osobowych, co przewidziano we wspomnianej decyzji. |
| --- | --- |

(11)

Art. 33 decyzji 2008/615/WSiSW przyznaje Radzie uprawnienia wykonawcze w celu przyjęcia środków niezbędnych do wykonania wspomnianej decyzji, w szczególności w odniesieniu do otrzymywania i dostarczania danych osobowych, co przewidziano we wspomnianej decyzji.

| (12) | Ponieważ warunki i procedura rozpoczęcia wykonywania tych uprawnień wykonawczych zostały dopełnione, należy przyjąć decyzję wykonawczą w sprawie uruchomienia w Zjednoczonym Królestwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA, aby państwo to mogło otrzymywać oraz dostarczać dane osobowe zgodnie z art. 3 i 4 decyzji 2008/615/WSiSW. |
| --- | --- |

(12)

Ponieważ warunki i procedura rozpoczęcia wykonywania tych uprawnień wykonawczych zostały dopełnione, należy przyjąć decyzję wykonawczą w sprawie uruchomienia w Zjednoczonym Królestwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA, aby państwo to mogło otrzymywać oraz dostarczać dane osobowe zgodnie z art. 3 i 4 decyzji 2008/615/WSiSW.

| (13) | Dania, Irlandia oraz Zjednoczone Królestwo są związane decyzją 2008/615/WSiSW, a zatem biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji, która wykonuje decyzję 2008/615/WSiSW, |
| --- | --- |

(13)

Dania, Irlandia oraz Zjednoczone Królestwo są związane decyzją 2008/615/WSiSW, a zatem biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji, która wykonuje decyzję 2008/615/WSiSW,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania i porównywania danych DNA Zjednoczone Królestwo jest uprawnione do otrzymywania i dostarczania danych osobowych na podstawie art. 3 i 4 decyzji 2008/615/WSiSW od dnia 14 czerwca 2019 r.

Artykuł 2

W terminie 15 czerwca 2020 r. Zjednoczone Królestwo musi zakończyć ponowny przegląd swojej polityki dotyczącej wyłączenia profili osób podejrzanych z automatycznej wymiany danych DNA.

Jeżeli w tym samym terminie, o którym mowa w akapicie pierwszym Zjednoczone Królestwo nie powiadomi Rady o tym, że udostępnia dane DNA osób podejrzanych zgodnie z decyzją 2008/615/WSiSW, Rada w terminie trzech miesięcy ponownie oceni sytuację pod kątem kontynuowania lub zakończenia wymiany danych DNA ze Zjednoczonym Królestwem.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

A. BIRCHALL

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

1

(2)  Opinia z dnia 12 marca 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12).

3

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/10

---

DECYZJA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/969

z dnia 22 lutego 2019 r.

w sprawie narzędzia umożliwiającego wnioskodawcom udzielenie lub wycofanie zgody na dodatkowy okres zatrzymania pliku ich wniosku, na podstawie art. 54 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (1), w szczególności jego art. 54 ust. 2 akapit piąty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jako system dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jako system dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż.

| (2) | Każdy plik wniosku ma zostać usunięty po upływie okresu ważności zezwolenia na podróż. Wnioskodawcy, aby ułatwić sobie złożenie kolejnego wniosku po upływie tego okresu, mogą wyrazić zgodę na przedłużenie okresu przechowywania pliku wniosku o trzy lata. W niniejszej decyzji należy określić warunki, na jakich wnioskodawcy mogą udzielić zgody i ją wycofać przy użyciu specjalnego narzędzia. |
| --- | --- |

(2)

Każdy plik wniosku ma zostać usunięty po upływie okresu ważności zezwolenia na podróż. Wnioskodawcy, aby ułatwić sobie złożenie kolejnego wniosku po upływie tego okresu, mogą wyrazić zgodę na przedłużenie okresu przechowywania pliku wniosku o trzy lata. W niniejszej decyzji należy określić warunki, na jakich wnioskodawcy mogą udzielić zgody i ją wycofać przy użyciu specjalnego narzędzia.

| (3) | Narzędzie dysponowania zgodą powinno być dostępne po wydaniu zezwolenia ETIAS za pośrednictwem specjalnej, ogólnodostępnej strony internetowej, aplikacji na urządzenia mobilne oraz za pomocą zabezpieczonego linku. |
| --- | --- |

(3)

Narzędzie dysponowania zgodą powinno być dostępne po wydaniu zezwolenia ETIAS za pośrednictwem specjalnej, ogólnodostępnej strony internetowej, aplikacji na urządzenia mobilne oraz za pomocą zabezpieczonego linku.

| (4) | Narzędzie dysponowania zgodą powinno umożliwiać potwierdzenie tożsamości wnioskodawcy. Należy zatem określić wymogi dotyczące uwierzytelniania umożliwiającego dostęp do narzędzia dysponowania zgodą oraz zapewnić bezpieczny dostęp, m.in. przez przekazywanie wnioskodawcom niepowtarzalnego kodu. Narzędzie dysponowania zgodą powinno również umożliwiać wnioskodawcom zapoznanie się z danymi zatrzymanymi przed udzieleniem lub wycofaniem przez nich zgody; powinno także wskazywać, w jaki sposób należy udzielić zgody lub ją wycofać. |
| --- | --- |

(4)

Narzędzie dysponowania zgodą powinno umożliwiać potwierdzenie tożsamości wnioskodawcy. Należy zatem określić wymogi dotyczące uwierzytelniania umożliwiającego dostęp do narzędzia dysponowania zgodą oraz zapewnić bezpieczny dostęp, m.in. przez przekazywanie wnioskodawcom niepowtarzalnego kodu. Narzędzie dysponowania zgodą powinno również umożliwiać wnioskodawcom zapoznanie się z danymi zatrzymanymi przed udzieleniem lub wycofaniem przez nich zgody; powinno także wskazywać, w jaki sposób należy udzielić zgody lub ją wycofać.

| (5) | Należy określić kanały komunikacji narzędzia dysponowania zgodą z systemem centralnym ETIAS. Oprócz tego należy ustalić format komunikatów, normy i protokoły, jak również wymogi bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(5)

Należy określić kanały komunikacji narzędzia dysponowania zgodą z systemem centralnym ETIAS. Oprócz tego należy ustalić format komunikatów, normy i protokoły, jak również wymogi bezpieczeństwa.

| (6) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 (2) i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 (2) i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego.

| (7) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

| (8) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (9) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (6). |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (6).

| (10) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8). |
| --- | --- |

(10)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).

| (11) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10). |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).

| (12) | W dniu 28 stycznia 2019 r. skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 8 lutego 2019 r., |
| --- | --- |

(12)

W dniu 28 stycznia 2019 r. skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 8 lutego 2019 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dostęp do narzędzia dysponowania zgodą

Narzędzie dysponowania zgodą jest dostępne za pośrednictwem:

| a) | specjalnej ogólnodostępnej strony, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

a)

specjalnej ogólnodostępnej strony, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| b) | aplikacji na urządzenia mobilne, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

b)

aplikacji na urządzenia mobilne, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| c) | linku udostępnionego za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240. |
| --- | --- |

c)

linku udostępnionego za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 2

Uwierzytelnianie dwuskładnikowe umożliwiające dostęp do narzędzia dysponowania zgodą

1.   Do łączenia się z narzędziem dysponowania zgodą stosuje się uwierzytelnianie dwuskładnikowe.

2.   Pierwszy etap uwierzytelnienia polega na wprowadzeniu następujących danych:

| a) | numeru wniosku; |
| --- | --- |

a)

numeru wniosku;

| b) | numeru dokumentu podróży. |
| --- | --- |

b)

numeru dokumentu podróży.

3.   Jeżeli wnioskodawca nie poda numeru wniosku, pierwszy etap uwierzytelnienia polega na podaniu następujących danych:

| a) | numeru dokumentu podróży; |
| --- | --- |

a)

numeru dokumentu podróży;

| b) | państwa wydania dokumentu podróży wybieranego z udostępnionej listy; |
| --- | --- |

b)

państwa wydania dokumentu podróży wybieranego z udostępnionej listy;

| c) | daty wydania i daty wygaśnięcia dokumentu podróży; |
| --- | --- |

c)

daty wydania i daty wygaśnięcia dokumentu podróży;

| d) | imion obojga rodziców. |
| --- | --- |

d)

imion obojga rodziców.

4.   Numer wniosku jest taki sam jak numer podany wnioskodawcy za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS w momencie złożenia wniosku. Podane przez wnioskodawcę pozostałe dane, o których mowa w ust. 2 lub 3, są takie same jak dane podane przez niego w formularzu wniosku.

5.   Drugi etap uwierzytelnienia polega na wprowadzeniu niepowtarzalnego kodu do narzędzia dysponowania zgodą.

6.   Po przedłożeniu informacji, o których mowa w ust. 2 lub 3, generowany jest automatycznie niepowtarzalny kod, o którym mowa w ust. 4 i który wnioskodawca otrzymuje za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

7.   Niepowtarzalny kod wygasa po krótkim czasie. Wysłanie nowego niepowtarzalnego kodu unieważnia wcześniejsze niepowtarzalne kody wysłane danemu wnioskodawcy.

8.   Niepowtarzalny kod wysyłany jest na adres e-mail, który podano w złożonym wniosku.

9.   Niepowtarzalny kod może być użyty tylko jeden raz.

Artykuł 3

Odczyt danych za pomocą narzędzia

1.   Do celów udzielenia lub wycofania zgody na przedłużenie okresu przechowywania pliku wniosku narzędzie informuje wnioskodawcę o tym, które dane zostaną zachowane lub usunięte.

2.   Przed udzieleniem zgody wnioskodawca ma dostęp do:

| a) | formularza wniosku i przedłożonych danych osobowych w trybie do odczytu; |
| --- | --- |

a)

formularza wniosku i przedłożonych danych osobowych w trybie do odczytu;

| b) | przedłożonych dodatkowych dokumentów lub informacji w trybie do odczytu; |
| --- | --- |

b)

przedłożonych dodatkowych dokumentów lub informacji w trybie do odczytu;

| c) | danych dodanych do pliku wniosku na podstawie art. 39 ust. 1 lit. a) i c)–d) rozporządzenia (UE) 2018/1240 po podjęciu decyzji o wydaniu zezwolenia na podróż, w trybie do odczytu. |
| --- | --- |

c)

danych dodanych do pliku wniosku na podstawie art. 39 ust. 1 lit. a) i c)–d) rozporządzenia (UE) 2018/1240 po podjęciu decyzji o wydaniu zezwolenia na podróż, w trybie do odczytu.

3.   Przed udzieleniem zgody wnioskodawca jest informowany:

| a) | że w przypadku wyrażenia zgody plik wniosku zostanie zatrzymany przez dodatkowy okres trzech lat od końca okresu ważności zezwolenia na podróż; |
| --- | --- |

a)

że w przypadku wyrażenia zgody plik wniosku zostanie zatrzymany przez dodatkowy okres trzech lat od końca okresu ważności zezwolenia na podróż;

| b) | że zgoda może zostać wycofana w dowolnym momencie przed upływem dodatkowego okresu zatrzymania; |
| --- | --- |

b)

że zgoda może zostać wycofana w dowolnym momencie przed upływem dodatkowego okresu zatrzymania;

| c) | że dane zostały zatrzymane, aby ułatwić złożenie nowego wniosku; |
| --- | --- |

c)

że dane zostały zatrzymane, aby ułatwić złożenie nowego wniosku;

| d) | że dane mogą być wykorzystywane zgodnie z art. 71 lit. o) rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

d)

że dane mogą być wykorzystywane zgodnie z art. 71 lit. o) rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| e) | o procedurach korzystania z praw wynikających z art. 17–24 rozporządzenia (UE) 2018/1725; o danych kontaktowych inspektora ochrony danych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Europejskiego Inspektora Ochrony Danych oraz krajowego organu nadzorczego państwa członkowskiego pierwszego planowanego pobytu, jeżeli zezwolenie na podróż zostało wydane przez system centralny ETIAS, lub odpowiedzialnego państwa członkowskiego, jeżeli zezwolenie na podróż zostało wydane przez jednostkę krajową ETIAS. |
| --- | --- |

e)

o procedurach korzystania z praw wynikających z art. 17–24 rozporządzenia (UE) 2018/1725; o danych kontaktowych inspektora ochrony danych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Europejskiego Inspektora Ochrony Danych oraz krajowego organu nadzorczego państwa członkowskiego pierwszego planowanego pobytu, jeżeli zezwolenie na podróż zostało wydane przez system centralny ETIAS, lub odpowiedzialnego państwa członkowskiego, jeżeli zezwolenie na podróż zostało wydane przez jednostkę krajową ETIAS.

Artykuł 4

Udzielenie zgody

1.   Zgoda udzielana jest w formie elektronicznego podpisu pod stosownym oświadczeniem przez zaznaczenie odpowiedniego pola w narzędziu dysponowania zgodą.

2.   Po udzieleniu zgody wnioskodawca otrzymuje e-mail zawierający:

| a) | potwierdzenie, że plik jego wniosku zostaje zatrzymany przez dodatkowy okres trzech lat od końca okresu ważności zezwolenia na podróż; |
| --- | --- |

a)

potwierdzenie, że plik jego wniosku zostaje zatrzymany przez dodatkowy okres trzech lat od końca okresu ważności zezwolenia na podróż;

| b) | link do narzędzia dysponowania zgodą; |
| --- | --- |

b)

link do narzędzia dysponowania zgodą;

| c) | powiadomienie, że dane zostały zatrzymane, aby ułatwić złożenie nowego wniosku, oraz że dane te mogą być wykorzystywane do celów, o których mowa w art. 71 lit. o) rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

c)

powiadomienie, że dane zostały zatrzymane, aby ułatwić złożenie nowego wniosku, oraz że dane te mogą być wykorzystywane do celów, o których mowa w art. 71 lit. o) rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| d) | powiadomienie, że zgoda może zostać wycofana w dowolnym momencie przed upływem dodatkowego okresu zatrzymania; |
| --- | --- |

d)

powiadomienie, że zgoda może zostać wycofana w dowolnym momencie przed upływem dodatkowego okresu zatrzymania;

| e) | zalecenie, aby wnioskodawca zachował obecny numer wniosku w celu wykorzystania zatrzymanego pliku wniosku do złożenia nowego wniosku. |
| --- | --- |

e)

zalecenie, aby wnioskodawca zachował obecny numer wniosku w celu wykorzystania zatrzymanego pliku wniosku do złożenia nowego wniosku.

Artykuł 5

Wycofanie zgody

1.   Wycofanie zgody na zatrzymanie pliku wniosku wskazuje się poprzez zaznaczenie odpowiedniego pola w narzędziu dysponowania zgodą.

2.   W przypadku wycofania zgody w okresie ważności aktualnego zezwolenia na podróż wnioskodawca otrzymuje e-mail z potwierdzeniem, że plik wniosku zostanie usunięty po upływie okresu ważności aktualnego zezwolenia na podróż.

3.   W przypadku wycofania zgody w trakcie dodatkowego okresu wnioskodawca otrzymuje e-mail z potwierdzeniem, że plik wniosku zostanie usunięty.

Artykuł 6

Komunikacja narzędzia z systemem centralnym

1.   W następstwie udzielenia zgody na zatrzymanie pliku wniosku zgodnie z art. 54 rozporządzenia (UE) 2018/1240:

| a) | narzędzie dysponowania zgodą informuje system centralny ETIAS o takiej zgodzie za pośrednictwem zabezpieczonej usługi sieciowej, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

a)

narzędzie dysponowania zgodą informuje system centralny ETIAS o takiej zgodzie za pośrednictwem zabezpieczonej usługi sieciowej, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| b) | system centralny ETIAS zatrzymuje plik wniosku przez okres trzech lat od końca okresu ważności aktualnego zezwolenia na podróż. |
| --- | --- |

b)

system centralny ETIAS zatrzymuje plik wniosku przez okres trzech lat od końca okresu ważności aktualnego zezwolenia na podróż.

2.   W następstwie wycofania zgody na zatrzymanie pliku wniosku zgodnie z art. 54 rozporządzenia (UE) 2018/1240:

| a) | narzędzie dysponowania zgodą informuje system centralny ETIAS o takim wycofaniu; |
| --- | --- |

a)

narzędzie dysponowania zgodą informuje system centralny ETIAS o takim wycofaniu;

| b) | w systemie centralnym ETIAS automatycznie usuwany jest plik wniosku po upływie okresu ważności aktualnego zezwolenia na podróż lub w trakcie dodatkowego okresu zatrzymania wynoszącego trzy lata w przypadku wycofania zgody w trakcie tego okresu. |
| --- | --- |

b)

w systemie centralnym ETIAS automatycznie usuwany jest plik wniosku po upływie okresu ważności aktualnego zezwolenia na podróż lub w trakcie dodatkowego okresu zatrzymania wynoszącego trzy lata w przypadku wycofania zgody w trakcie tego okresu.

3.   Po upływie okresu zatrzymania plik wniosku zostaje automatycznie usunięty z systemu centralnego ETIAS, o którym mowa w art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 7

Format komunikatów, normy i protokoły

Dokumentacja dotycząca formatu komunikatów oraz protokołów wymagających wdrożenia znajduje się w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 8

Szczególne względy bezpieczeństwa

1.   Narzędzie dysponowania zgodą jest projektowane i wdrażane w taki sposób, aby zapewniało poufność, integralność i dostępność przetwarzanych danych oraz aby zapewniało niezaprzeczalność transakcji. Jego techniczne i organizacyjne wdrożenie spełnia wymogi planu bezpieczeństwa ETIAS, o którym mowa w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240, oraz wymogi dotyczące ochrony i bezpieczeństwa danych mające zastosowanie do ogólnodostępnej strony internetowej i aplikacji na urządzenia mobilne, o których mowa w art. 16 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

2.   Narzędzie dysponowania zgodą jest projektowane i wdrażane w sposób uniemożliwiający uzyskanie bezprawnego dostępu do niego. W tym celu narzędzie dysponowania zgodą ogranicza liczbę prób uzyskania dostępu do niego za pomocą tego samego dokumentu podróży, numeru wniosku lub niepowtarzalnego kodu. Narzędzie zawiera również zabezpieczenia przed ruchem generowanym automatycznie.

3.   Narzędzie dysponowania zgodą zawiera funkcję automatycznego wylogowania po kilku minutach braku aktywności.

4.   Dodatkowe informacje szczegółowe dotyczące poufności, integralności i dostępności przetwarzanych danych są określone w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 9

Rejestry

1.   Narzędzie dysponowania zgodą prowadzi rejestry aktywności obejmujące:

| a) | dane użyte do uwierzytelnienia, łącznie z informacją o tym, czy uwierzytelnienie przebiegło pomyślnie; |
| --- | --- |

a)

dane użyte do uwierzytelnienia, łącznie z informacją o tym, czy uwierzytelnienie przebiegło pomyślnie;

| b) | datę i godzinę dostępu; |
| --- | --- |

b)

datę i godzinę dostępu;

| c) | wartość zaznaczenia o udzieleniu lub wycofaniu zgody. |
| --- | --- |

c)

wartość zaznaczenia o udzieleniu lub wycofaniu zgody.

2.   Rejestry aktywności w ramach narzędzia są kopiowane do systemu centralnego. Są one przechowywane przez okres nieprzekraczający jednego roku od zakończenia przedłużonego okresu zatrzymania pliku wniosku, chyba że są wymagane do rozpoczętych już procedur monitorowania. Po upływie tego okresu są one automatycznie usuwane.

Rejestry te mogą być wykorzystane wyłącznie do celu określonego w art. 69 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 10

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określające warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 327 z 9.12.2017, s. 20).

2

(3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

3

(4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

4

(5)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

5

(6)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

6

(7)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

7

(8)  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

8

(9)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

9

(10)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

10

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/15

---

DECYZJA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/970

z dnia 22 lutego 2019 r.

w sprawie narzędzia umożliwiającego wnioskodawcom sprawdzanie statusu wniosków oraz sprawdzanie okresu ważności i statusu zezwoleń na podróż, na podstawie art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (1), w szczególności jego art. 31,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jako system dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jako system dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż.

| (2) | Wnioskodawcy ubiegający się o zezwolenie na podróż ETIAS, posiadacze zezwolenia na podróż, osoby, których wniosek o zezwolenie na podróż ETIAS został odrzucony lub których zezwolenie zostało cofnięte lub unieważnione, bądź osoby, których zezwolenie na podróż ETIAS wygasło, i które wyraziły zgodę na zatrzymanie swoich danych zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240 (zwane dalej „wnioskodawcą”), powinny mieć możliwość sprawdzenia statusu swojego wniosku oraz sprawdzenia okresu ważności i statusu zezwolenia na podróż. |
| --- | --- |

(2)

Wnioskodawcy ubiegający się o zezwolenie na podróż ETIAS, posiadacze zezwolenia na podróż, osoby, których wniosek o zezwolenie na podróż ETIAS został odrzucony lub których zezwolenie zostało cofnięte lub unieważnione, bądź osoby, których zezwolenie na podróż ETIAS wygasło, i które wyraziły zgodę na zatrzymanie swoich danych zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240 (zwane dalej „wnioskodawcą”), powinny mieć możliwość sprawdzenia statusu swojego wniosku oraz sprawdzenia okresu ważności i statusu zezwolenia na podróż.

| (3) | W niniejszej decyzji należy określić warunki, na jakich wnioskodawcy mogą zweryfikować status swoich wniosków oraz sprawdzić okres ważności i status zezwolenia na podróż za pomocą specjalnego narzędzia. |
| --- | --- |

(3)

W niniejszej decyzji należy określić warunki, na jakich wnioskodawcy mogą zweryfikować status swoich wniosków oraz sprawdzić okres ważności i status zezwolenia na podróż za pomocą specjalnego narzędzia.

| (4) | Narzędzie weryfikacji powinno być dostępne za pośrednictwem specjalnej, ogólnodostępnej strony internetowej, aplikacji na urządzenia mobilne oraz za pomocą zabezpieczonego linku. Link do narzędzia weryfikacji powinien być wysyłany na adres e-mail wnioskodawcy wraz z powiadomieniem potwierdzającym złożenie przez niego wniosku lub wraz z informacją o wydaniu, cofnięciu bądź unieważnieniu zezwolenia na podróż, zgodnie z art. 19 ust. 5, art. 38 ust. 1 lit. a), art. 42 lit. a) i art. 44 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1240. |
| --- | --- |

(4)

Narzędzie weryfikacji powinno być dostępne za pośrednictwem specjalnej, ogólnodostępnej strony internetowej, aplikacji na urządzenia mobilne oraz za pomocą zabezpieczonego linku. Link do narzędzia weryfikacji powinien być wysyłany na adres e-mail wnioskodawcy wraz z powiadomieniem potwierdzającym złożenie przez niego wniosku lub wraz z informacją o wydaniu, cofnięciu bądź unieważnieniu zezwolenia na podróż, zgodnie z art. 19 ust. 5, art. 38 ust. 1 lit. a), art. 42 lit. a) i art. 44 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

| (5) | Narzędzie weryfikacji powinno umożliwiać potwierdzenie tożsamości wnioskodawcy. Należy zatem określić wymogi dotyczące uwierzytelnienia umożliwiającego dostęp do narzędzia weryfikacji. Wnioskodawcy powinni wprowadzać dane potrzebne do uwierzytelnienia. Należy również określić wyniki wyświetlane przez narzędzie weryfikacji, które umożliwia wnioskodawcy sprawdzenie statusu swojego wniosku oraz sprawdzenie okresu ważności i statusu zezwolenia na podróż. |
| --- | --- |

(5)

Narzędzie weryfikacji powinno umożliwiać potwierdzenie tożsamości wnioskodawcy. Należy zatem określić wymogi dotyczące uwierzytelnienia umożliwiającego dostęp do narzędzia weryfikacji. Wnioskodawcy powinni wprowadzać dane potrzebne do uwierzytelnienia. Należy również określić wyniki wyświetlane przez narzędzie weryfikacji, które umożliwia wnioskodawcy sprawdzenie statusu swojego wniosku oraz sprawdzenie okresu ważności i statusu zezwolenia na podróż.

| (6) | Należy określić kanały komunikacji narzędzia weryfikacji z systemem centralnym ETIAS. Oprócz tego należy ustalić format komunikatów, normy i protokoły, jak również wymogi bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(6)

Należy określić kanały komunikacji narzędzia weryfikacji z systemem centralnym ETIAS. Oprócz tego należy ustalić format komunikatów, normy i protokoły, jak również wymogi bezpieczeństwa.

| (7) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 (2) i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 (2) i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego.

| (8) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

| (9) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(9)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (10) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (6). |
| --- | --- |

(10)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (6).

| (11) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8). |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).

| (12) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10). |
| --- | --- |

(12)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).

| (13) | W dniu 28 stycznia 2019 r. skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 8 lutego 2019 r., |
| --- | --- |

(13)

W dniu 28 stycznia 2019 r. skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 8 lutego 2019 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dostęp do narzędzia weryfikacji

1.   Wnioskodawcy ubiegający się o zezwolenie na podróż ETIAS, posiadacze zezwolenia na podróż, osoby, których wniosek o zezwolenie na podróż ETIAS został odrzucony lub których zezwolenie zostało cofnięte lub unieważnione, bądź osoby, których zezwolenie na podróż ETIAS wygasło, i które wyraziły zgodę na zatrzymanie swoich danych zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240 (zwane dalej „wnioskodawcą”), mają dostęp do narzędzia weryfikacji.

2.   Narzędzie weryfikacji jest dostępne za pośrednictwem:

| a) | specjalnej ogólnodostępnej strony internetowej; |
| --- | --- |

a)

specjalnej ogólnodostępnej strony internetowej;

| b) | aplikacji na urządzenia mobilne, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

b)

aplikacji na urządzenia mobilne, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| c) | linku udostępnionego za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240. Link jest wysyłany, gdy wnioskodawca otrzymuje potwierdzenie złożenia wniosku lub informację o wydaniu, cofnięciu bądź unieważnieniu zezwolenia na podróż, zgodnie z art. 19 ust. 5, art. 38 ust. 1 lit. a), art. 42 lit. a) i art. 44 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1240. |
| --- | --- |

c)

linku udostępnionego za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240. Link jest wysyłany, gdy wnioskodawca otrzymuje potwierdzenie złożenia wniosku lub informację o wydaniu, cofnięciu bądź unieważnieniu zezwolenia na podróż, zgodnie z art. 19 ust. 5, art. 38 ust. 1 lit. a), art. 42 lit. a) i art. 44 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 2

Uwierzytelnienie dwuskładnikowe wymagane do uzyskania dostępu do narzędzia weryfikacji

1.   Do łączenia się z narzędziem weryfikacji stosuje się uwierzytelnianie dwuskładnikowe.

2.   Pierwszy etap uwierzytelnienia polega na wprowadzeniu następujących danych:

| a) | numeru dokumentu podróży; |
| --- | --- |

a)

numeru dokumentu podróży;

| b) | państwa wydania dokumentu podróży wybieranego z udostępnionej listy; |
| --- | --- |

b)

państwa wydania dokumentu podróży wybieranego z udostępnionej listy;

| c) | adresu e-mail. |
| --- | --- |

c)

adresu e-mail.

3.   Dane wprowadzone przez wnioskodawcę są takie same jak dane podane przez niego w formularzu wniosku.

4.   Drugi etap uwierzytelnienia polega na wprowadzeniu niepowtarzalnego kodu do narzędzia weryfikacji w celu potwierdzenia uwierzytelnienia.

5.   Po przedłożeniu informacji, o których mowa w ust. 2, generowany jest automatycznie niepowtarzalny kod, który wnioskodawca otrzymuje za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

6.   Niepowtarzalny kod wygasa po krótkim czasie. Wysłanie nowego niepowtarzalnego kodu unieważnia wcześniejsze niepowtarzalne kody wysłane danemu wnioskodawcy.

7.   Niepowtarzalny kod wysyłany jest na adres e-mail, który podano w złożonym wniosku.

8.   Niepowtarzalny kod może być użyty tylko jeden raz.

Artykuł 3

Wyniki wyświetlane przez narzędzie weryfikacji

1.   Po uwierzytelnieniu i uzyskaniu dostępu do narzędzia wnioskodawca ma wgląd w status wniosków lub zezwoleń na podróż powiązanych z numerem jego dokumentu podróży.

2.   Narzędzie weryfikacji wyświetla jeden z następujących statusów w odniesieniu do każdego wniosku lub zezwolenia na podróż powiązanego z numerem dokumentu podróży:

| a) | „złożony”; |
| --- | --- |

a)

„złożony”;

| b) | „ważny”; |
| --- | --- |

b)

„ważny”;

| c) | „odrzucony”; |
| --- | --- |

c)

„odrzucony”;

| d) | „unieważnione”; |
| --- | --- |

d)

„unieważnione”;

| e) | „cofnięte”; |
| --- | --- |

e)

„cofnięte”;

| f) | „straciło ważność”. |
| --- | --- |

f)

„straciło ważność”.

3.   W przypadku wszystkich ważnych zezwoleń na podróż narzędzie weryfikacji wyświetla datę końcową okresu ważności zezwolenia na podróż.

4.   W przypadku ograniczonej ważności terytorialnej wnioskodawca jest informowany o państwie członkowskim lub państwach członkowskich, w których zezwolenie na podróż jest ważne. Informacje te umieszczone są w widocznym miejscu w narzędziu weryfikacji.

5.   W narzędziu weryfikacji umieszczone jest zastrzeżenie prawne wskazujące, że ważne zezwolenie na podróż nie daje automatycznie prawa do wjazdu ani do pobytu, jak określono w art. 36 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/1240. Zastrzeżenie to zawiera również zachętę do zapoznania się z wyraźnie określoną usługą sieciową systemu wjazdu/wyjazdu (EES), o której mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) 2017/2226, w celu uzyskania dalszych informacji na temat pozostałego okresu dozwolonego pobytu.

Artykuł 4

Wymagania dotyczące pobierania danych

1.   Narzędzie weryfikacji korzysta z oddzielnej bazy danych przeznaczonej tylko do odczytu, aktualizowanej w ciągu kilku minut za pomocą jednokierunkowego pobierania minimalnego zestawu danych przechowywanych w ETIAS, niezbędnych do wykonania przepisów art. 2 i 3 niniejszej decyzji.

2.   eu-LISA odpowiada za bezpieczeństwo narzędzia weryfikacji, bezpieczeństwo zawartych w nim danych osobowych oraz za proces pobierania danych osobowych do osobnej bazy danych przeznaczonej tylko do odczytu.

Artykuł 5

Format komunikatów, normy i protokoły

Dokumentacja dotycząca formatu komunikatów oraz protokołów wymagających wdrożenia znajduje się w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 6

Szczególne względy bezpieczeństwa

1.   Narzędzie weryfikacji jest projektowane i wdrażane w taki sposób, aby zapewniało poufność, integralność i dostępność przetwarzanych danych oraz aby zapewniało niezaprzeczalność transakcji. Jego techniczne i organizacyjne wdrożenie spełnia wymogi planu bezpieczeństwa ETIAS, o którym mowa w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240, oraz wymogi dotyczące ochrony i bezpieczeństwa danych mające zastosowanie do ogólnodostępnej strony internetowej i aplikacji na urządzenia mobilne, o których mowa w art. 16 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

2.   Narzędzie weryfikacji jest projektowane i wdrażane w sposób uniemożliwiający uzyskanie bezprawnego dostępu do niego. W tym celu narzędzie weryfikacji ogranicza liczbę prób uzyskania dostępu do niego za pomocą tego samego dokumentu podróży lub niepowtarzalnego kodu. Narzędzie zawiera również zabezpieczenia przed ruchem generowanym automatycznie.

3.   Narzędzie weryfikacji zawiera również funkcję automatycznego wylogowania po kilku minutach braku aktywności.

4.   Dodatkowe informacje szczegółowe dotyczące poufności, integralności i dostępności przetwarzanych danych są określone w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 7

Rejestry

1.   Narzędzie weryfikacji prowadzi rejestry aktywności obejmujące:

| a) | dane użyte do uwierzytelnienia, łącznie z informacją o tym, czy uwierzytelnienie przebiegło pomyślnie; |
| --- | --- |

a)

dane użyte do uwierzytelnienia, łącznie z informacją o tym, czy uwierzytelnienie przebiegło pomyślnie;

| b) | datę i godzinę dostępu. |
| --- | --- |

b)

datę i godzinę dostępu.

2.   Rejestry aktywności w ramach narzędzia są kopiowane do systemu centralnego. Są one przechowywane przez okres nieprzekraczający jednego roku od zakończenia okresu zatrzymania pliku wniosku, chyba że są wymagane do rozpoczętych już procedur monitorowania. Po upływie tego okresu są one automatycznie usuwane.

Rejestry te mogą być wykorzystane wyłącznie do celu określonego w art. 69 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określające warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 327 z 9.12.2017, s. 20).

2

(3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

3

(4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

4

(5)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

5

(6)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

6

(7)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

7

(8)  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

8

(9)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

9

(10)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

10

---

| 13.6.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 156/20 |
| --- | --- | --- | --- |

13.6.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/20

---

DECYZJA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2019/971

z dnia 26 lutego 2019 r.

w sprawie określenia wymogów dotyczących funkcji zabezpieczonego konta, zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240, umożliwiającej wnioskodawcom dostarczanie wszelkich wymaganych dodatkowych informacji lub dokumentów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jako system dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) jako system dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych. W rozporządzeniu określono warunki i procedury wydawania lub odmowy wydania zezwoleń na podróż.

| (2) | Jednostki krajowe ETIAS, przetwarzające ręcznie wnioski ETIAS, mogą zwrócić się do wnioskodawców o dostarczenie dodatkowych dokumentów lub informacji. W niniejszej decyzji należy określić warunki, na jakich wnioskodawcy mogą dostarczyć te dodatkowe dokumenty lub informacje przy użyciu specjalnego narzędzia. |
| --- | --- |

(2)

Jednostki krajowe ETIAS, przetwarzające ręcznie wnioski ETIAS, mogą zwrócić się do wnioskodawców o dostarczenie dodatkowych dokumentów lub informacji. W niniejszej decyzji należy określić warunki, na jakich wnioskodawcy mogą dostarczyć te dodatkowe dokumenty lub informacje przy użyciu specjalnego narzędzia.

| (3) | Funkcja zabezpieczonego konta powinna być dostępna za pośrednictwem specjalnej, ogólnodostępnej strony internetowej i aplikacji na urządzenia mobilne oraz za pośrednictwem zabezpieczonego linku. |
| --- | --- |

(3)

Funkcja zabezpieczonego konta powinna być dostępna za pośrednictwem specjalnej, ogólnodostępnej strony internetowej i aplikacji na urządzenia mobilne oraz za pośrednictwem zabezpieczonego linku.

| (4) | Funkcja zabezpieczonego konta powinna umożliwić potwierdzenie tożsamości wnioskodawcy i zapewnić bezpieczny dostęp do tego narzędzia. Należy zatem określić wymogi dotyczące uwierzytelniania, w tym przekazywania wnioskodawcy niepowtarzalnego kodu. |
| --- | --- |

(4)

Funkcja zabezpieczonego konta powinna umożliwić potwierdzenie tożsamości wnioskodawcy i zapewnić bezpieczny dostęp do tego narzędzia. Należy zatem określić wymogi dotyczące uwierzytelniania, w tym przekazywania wnioskodawcy niepowtarzalnego kodu.

| (5) | Należy również określić procedurę przedkładania dodatkowych informacji lub dokumentów, a także wyniki wyświetlane przez funkcję zabezpieczonego konta. |
| --- | --- |

(5)

Należy również określić procedurę przedkładania dodatkowych informacji lub dokumentów, a także wyniki wyświetlane przez funkcję zabezpieczonego konta.

| (6) | Wnioskodawcy powinni mieć możliwość przedłożenia dodatkowych informacji lub dokumentów w dowolnym momencie, przed upływem przewidzianego terminu zgodnie z art. 27 ust. 2 lub art. 44 ust. 3, licząc od otrzymania stosownego wezwania. Wnioskodawcy powinni móc zapisać wprowadzone informacje, a następnie wznowić ich edycję przed upływem tego terminu. Po upływie terminu wnioskodawcy nie powinni już mieć dostępu do funkcji zabezpieczonego konta. |
| --- | --- |

(6)

Wnioskodawcy powinni mieć możliwość przedłożenia dodatkowych informacji lub dokumentów w dowolnym momencie, przed upływem przewidzianego terminu zgodnie z art. 27 ust. 2 lub art. 44 ust. 3, licząc od otrzymania stosownego wezwania. Wnioskodawcy powinni móc zapisać wprowadzone informacje, a następnie wznowić ich edycję przed upływem tego terminu. Po upływie terminu wnioskodawcy nie powinni już mieć dostępu do funkcji zabezpieczonego konta.

| (7) | Należy określić kanały komunikacji funkcji zabezpieczonego konta z systemem centralnym ETIAS. Oprócz tego należy ustalić format komunikatów, normy i protokoły, jak również wymogi bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(7)

Należy określić kanały komunikacji funkcji zabezpieczonego konta z systemem centralnym ETIAS. Oprócz tego należy ustalić format komunikatów, normy i protokoły, jak również wymogi bezpieczeństwa.

| (8) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2017/2226 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2017/2226 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego.

| (9) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (2); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(9)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (2); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

| (10) | Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (3); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(10)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (3); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (11) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (4), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE (5). |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (4), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE (5).

| (12) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (7). |
| --- | --- |

(12)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (7).

| (13) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (9). |
| --- | --- |

(13)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które to przepisy wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (9).

| (14) | W dniu 28 stycznia 2019 r. skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 8 lutego 2019 r., |
| --- | --- |

(14)

W dniu 28 stycznia 2019 r. skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 8 lutego 2019 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dostęp do funkcji zabezpieczonego konta

1.   Funkcja zabezpieczonego konta jest dostępna za pośrednictwem:

| a) | specjalnej ogólnodostępnej strony, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

a)

specjalnej ogólnodostępnej strony, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| b) | aplikacji na urządzenia mobilne, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

b)

aplikacji na urządzenia mobilne, o której mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| c) | linku udostępnionego za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240. |
| --- | --- |

c)

linku udostępnionego za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

2.   Funkcja zabezpieczonego konta jest dostępna do czasu:

| a) | ostatecznego przedłożenia dodatkowych informacji lub dokumentów, potwierdzonego przez wnioskodawcę ETIAS; lub |
| --- | --- |

a)

ostatecznego przedłożenia dodatkowych informacji lub dokumentów, potwierdzonego przez wnioskodawcę ETIAS; lub

| b) | upływu terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240; lub |
| --- | --- |

b)

upływu terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240; lub

| c) | upływu okresu wyznaczonego przez jednostkę krajową ETIAS na podstawie art. 44 rozporządzenia (UE) 2018/1240. |
| --- | --- |

c)

upływu okresu wyznaczonego przez jednostkę krajową ETIAS na podstawie art. 44 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 2

Uwierzytelnianie dwuskładnikowe umożliwiające dostęp do funkcji zabezpieczonego konta

1.   Do łączenia się z funkcją zabezpieczonego konta stosuje się uwierzytelnianie dwuskładnikowe.

2.   Pierwszy etap uwierzytelnienia polega na wprowadzeniu następujących danych:

| a) | numeru wniosku; |
| --- | --- |

a)

numeru wniosku;

| b) | numeru dokumentu podróży. |
| --- | --- |

b)

numeru dokumentu podróży.

3.   Jeżeli wnioskodawca nie poda numeru wniosku, pierwszy etap uwierzytelnienia polega na podaniu następujących danych:

| a) | numeru dokumentu podróży; |
| --- | --- |

a)

numeru dokumentu podróży;

| b) | państwa wydania dokumentu podróży wybieranego z udostępnionej listy; |
| --- | --- |

b)

państwa wydania dokumentu podróży wybieranego z udostępnionej listy;

| c) | daty wydania i daty wygaśnięcia dokumentu podróży oraz |
| --- | --- |

c)

daty wydania i daty wygaśnięcia dokumentu podróży oraz

| d) | imion obojga rodziców. |
| --- | --- |

d)

imion obojga rodziców.

4.   Numer wniosku jest taki sam jak numer podany wnioskodawcy za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS w momencie złożenia wniosku. Podane przez wnioskodawcę pozostałe dane, o których mowa w ust. 2 lub 3, również są takie same jak dane podane przez niego w momencie składania wniosku.

5.   Drugi etap uwierzytelnienia polega na wprowadzeniu niepowtarzalnego kodu do funkcji zabezpieczonego konta w celu potwierdzenia uwierzytelnienia.

6.   Po przedłożeniu informacji, o których mowa w ust. 2 lub 3, generowany jest automatycznie niepowtarzalny kod, o którym mowa w ust. 4 i który wnioskodawca otrzymuje za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

7.   Niepowtarzalny kod wysyłany jest na adres e-mail, który podano w złożonym wniosku.

8.   Niepowtarzalny kod wygasa po krótkim czasie. Wysłanie nowego niepowtarzalnego kodu unieważnia wcześniejsze niepowtarzalne kody wysłane danemu wnioskodawcy.

9.   Niepowtarzalny kod może być użyty tylko jeden raz.

Artykuł 3

Przedłożenie dodatkowych informacji lub dokumentów w funkcji zabezpieczonego konta

1.   Do celów art. 27 rozporządzenia (UE) 2018/1240 wnioskodawcy ETIAS przedkładają dodatkowe informacje lub dokumenty w jednym z następujących formatów:

| a) | ang. Portable Document Format (PDF), |
| --- | --- |

a)

ang. Portable Document Format (PDF),

| b) | ang. Joint Photographic Experts Group (JPEG) lub |
| --- | --- |

b)

ang. Joint Photographic Experts Group (JPEG) lub

| c) | ang. Portable Network Graphics (PNG). |
| --- | --- |

c)

ang. Portable Network Graphics (PNG).

2.   Funkcja zabezpieczonego konta umożliwia przesłanie maksymalnie 20 plików, a ich całkowity rozmiar nie może przekraczać 50 MB.

3.   Wnioskodawcy ETIAS mogą zapisywać wprowadzone informacje i wznawiać przedkładanie dodatkowych informacji lub dokumentów w ramach funkcji zabezpieczonego konta przed upływem przewidzianego terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240, lub terminu wyznaczonego przez jednostkę krajową ETIAS w zastosowaniu przepisów art. 44 rozporządzenia. Funkcja zabezpieczonego konta umożliwia wnioskodawcom wyraźne określenie, czy przedłożone informacje są ostateczne. Funkcja zabezpieczonego konta umożliwia wnioskodawcom sprawdzenie, czy dokumenty zostały prawidłowo przesłane przed potwierdzeniem ich przedłożenia.

4.   Wnioskodawcy mogą usuwać zapisane dokumenty przed ich ostatecznym przedłożeniem przed upływem przewidzianego terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240, lub terminu wyznaczonego przez jednostkę krajową ETIAS w zastosowaniu przepisów art. 44 rozporządzenia.

5.   Wnioskodawca jest poproszony o potwierdzenie wprowadzonych informacji przez zaznaczenie odpowiedniego pola w funkcji zabezpieczonego konta.

Artykuł 4

Wyniki wyświetlane w funkcji zabezpieczonego konta

1.   Po ostatecznym przedłożeniu dodatkowych informacji lub dokumentów:

| a) | przedłożone dodatkowe informacje lub dokumenty są dostępne w trybie do odczytu, wraz z oznaczeniem „przedłożono”; |
| --- | --- |

a)

przedłożone dodatkowe informacje lub dokumenty są dostępne w trybie do odczytu, wraz z oznaczeniem „przedłożono”;

| b) | za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS wnioskodawca otrzymuje e-mail potwierdzający przedłożenie dodatkowych informacji lub dokumentów, w tym nazwę i format przesłanych dokumentów, znacznik czasu ostatecznego przedłożenia oraz wartość alfanumeryczną o określonej długości, w niepowtarzalny sposób identyfikującą dane („wartości skrótu”) w odniesieniu do przedłożonych plików. |
| --- | --- |

b)

za pośrednictwem funkcji poczty elektronicznej ETIAS wnioskodawca otrzymuje e-mail potwierdzający przedłożenie dodatkowych informacji lub dokumentów, w tym nazwę i format przesłanych dokumentów, znacznik czasu ostatecznego przedłożenia oraz wartość alfanumeryczną o określonej długości, w niepowtarzalny sposób identyfikującą dane („wartości skrótu”) w odniesieniu do przedłożonych plików.

2.   Po przedłożeniu dodatkowych informacji lub dokumentów dostęp wnioskodawców do funkcji zabezpieczonego konta wygasa.

3.   Funkcja zabezpieczonego konta zawiera wbudowane rozwiązanie techniczne, które ma pomóc w zapewnieniu, aby każdy dokument zachowany w pliku wniosku był taki sam jak dokument przesłany przez wnioskodawcę za pomocą funkcji zabezpieczonego konta.

Artykuł 5

Komunikacja funkcji zabezpieczonego konta z systemem centralnym ETIAS

1.   Gdy tylko jednostka krajowa ETIAS wystosuje wezwanie do przedłożenia dodatkowych informacji lub dokumentów zgodnie z art. 27 lub 44 rozporządzenia (UE) 2018/1240, system centralny ETIAS bezzwłocznie przesyła informację o takim wezwaniu do funkcji zabezpieczonego konta, korzystając w tym celu z zabezpieczonej usługi sieciowej, o której mowa w art. 6 ust. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) 2018/1240.

2.   Po przedłożeniu dodatkowych informacji lub dokumentów przez wnioskodawcę funkcja zabezpieczonego konta:

| a) | oblicza wartości skrótu przedłożonych plików oraz |
| --- | --- |

a)

oblicza wartości skrótu przedłożonych plików oraz

| b) | przekazuje dodatkowe informacje lub dokumenty do systemu centralnego ETIAS za pośrednictwem zabezpieczonej usługi sieciowej. |
| --- | --- |

b)

przekazuje dodatkowe informacje lub dokumenty do systemu centralnego ETIAS za pośrednictwem zabezpieczonej usługi sieciowej.

3.   Przed przekazaniem dokumentów do systemu centralnego ETIAS, zabezpieczona usługa sieciowa wykonuje niezbędne procesy weryfikacyjne zapewniające ich bezpieczeństwo.

4.   Zgodnie z art. 27 ust. 9 i art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240 system centralny ETIAS rejestruje i przechowuje dodatkowe informacje lub dokumenty w pliku wniosku.

Artykuł 6

Format komunikatów, normy i protokoły

Dokumentacja dotycząca formatu komunikatów oraz protokołów wymagających wdrożenia znajduje się w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 7

Szczególne względy bezpieczeństwa

1.   Funkcja zabezpieczonego konta jest projektowana i wdrażana w sposób uniemożliwiający uzyskanie bezprawnego dostępu do niej. W tym celu ogranicza się liczbę prób dostępu do funkcji zabezpieczonego konta przy użyciu tego samego dokumentu podróży, numeru wniosku lub niepowtarzalnego kodu. Funkcja zabezpieczonego konta zawiera również zabezpieczenia przed ruchem generowanym automatycznie.

2.   Funkcja zabezpieczonego konta zawiera funkcję automatycznego wylogowania po kilku minutach braku aktywności.

3.   Dodatkowe informacje szczegółowe dotyczące poufności, integralności i dostępności przetwarzanych danych są określone w specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 73 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 8

Rejestry

1.   Funkcja zabezpieczonego konta prowadzi rejestry aktywności zawierające:

| a) | dane użyte do uwierzytelnienia, łącznie z informacją o tym, czy uwierzytelnienie przebiegło pomyślnie; |
| --- | --- |

a)

dane użyte do uwierzytelnienia, łącznie z informacją o tym, czy uwierzytelnienie przebiegło pomyślnie;

| b) | datę i godzinę wysłania niepowtarzalnego kodu; |
| --- | --- |

b)

datę i godzinę wysłania niepowtarzalnego kodu;

| c) | datę i godzinę dostępu; |
| --- | --- |

c)

datę i godzinę dostępu;

| d) | liczbę przesłanych dokumentów; |
| --- | --- |

d)

liczbę przesłanych dokumentów;

| e) | weryfikację bezpieczeństwa dokumentu. |
| --- | --- |

e)

weryfikację bezpieczeństwa dokumentu.

2.   Ponadto dla każdego dokumentu prowadzone są następujące rejestry:

| a) | data i godzina przesłania dokumentu (dokumentów); |
| --- | --- |

a)

data i godzina przesłania dokumentu (dokumentów);

| b) | nazwa dokumentu (dokumentów); |
| --- | --- |

b)

nazwa dokumentu (dokumentów);

| c) | rozmiary dokumentu (dokumentów); |
| --- | --- |

c)

rozmiary dokumentu (dokumentów);

| d) | wartości skrótu przesłanych dokumentów. |
| --- | --- |

d)

wartości skrótu przesłanych dokumentów.

3.   Rejestry aktywności i dokumentów przesłanych w ramach funkcji zabezpieczonego konta są kopiowane do systemu centralnego. Są one przechowywane przez okres nieprzekraczający jednego roku od zakończenia okresu zatrzymania pliku wniosku, chyba że są wymagane do rozpoczętych już procedur monitorowania. Po upływie tego okresu są one automatycznie usuwane.

Rejestry te mogą być wykorzystane wyłącznie do celu określonego w art. 69 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 9

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1.

1

(2)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

2

(3)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

3

(4)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

4

(5)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

5

(6)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

6

(7)  Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

7

(8)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

8

(9)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

9

---