# Dziennik Urzędowy L 129/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 129 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6217 maja 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 129

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6217 maja 2019

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/791 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniające po raz 302. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida | 1 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/792 z dnia 13 maja 2019 r. w sprawie powierzenia Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – wykonywania niektórych uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę | 3 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/793 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3797)

   (
  1
  ) | 5 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2019/794 z dnia 15 maja 2019 r. w sprawie skoordynowanego planu kontroli w celu ustalenia rozpowszechnienia niektórych substancji migrujących z materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3519)

   (
  1
  ) | 37 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Regulamin nr 134 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych i ich części w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem [2019/795] | 43 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/791 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniające po raz 302. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

1

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/792 z dnia 13 maja 2019 r. w sprawie powierzenia Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – wykonywania niektórych uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę

3

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/793 z dnia 16 maja 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3797)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3797)

1

5

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2019/794 z dnia 15 maja 2019 r. w sprawie skoordynowanego planu kontroli w celu ustalenia rozpowszechnienia niektórych substancji migrujących z materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3519)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3519)

1

37

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Regulamin nr 134 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych i ich części w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem [2019/795]

43

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 ( Dz.U. L 69 z 15.3.2016 ) | 90 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 ( Dz.U. L 69 z 15.3.2016 )

( Dz.U. L 69 z 15.3.2016 )

90

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 17.5.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 129/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.5.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/791

z dnia 16 maja 2019 r.

zmieniające po raz 302. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7a ust. 1 i 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

| (2) | Dnia 14 maja 2019 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych, oraz o usunięciu jednego wpisu z tego wykazu. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 |
| --- | --- |

(2)

Dnia 14 maja 2019 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych, oraz o usunięciu jednego wpisu z tego wykazu. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2019 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

---

(1)  
  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się wpis w brzmieniu: „Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – Chorasan (ISIL- K) (alias a) ISIL Chorasan, b) Prowincja Chorasan Państwa Islamskiego, c) ISIS Wilajat Chorasan, d) Południowoazjatycki Oddział ISIL, e) Południowoazjatycka Sekcja ISIL). Dodatkowe informacje: Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – Chorasan (ISIL - K) zostało utworzone w dniu 10 stycznia 2015 r. przez byłego dowódcę organizacji Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP) i założone przez byłych dowódców frakcji talibskich, którzy złożyli przysięgę wierności wobec Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ujętego w wykazie jako Al-Kaida w Iraku). ISIL – K przyznało się do przeprowadzenia licznych ataków w Afganistanie i Pakistanie. Data wskazania, o której mowa w art. 7e lit. e): 14.5.2019 r.”; |
| --- | --- |

1)

w tytule „Osoby prawne, grupy i podmioty” dodaje się wpis w brzmieniu: „Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – Chorasan (ISIL- K) (alias a) ISIL Chorasan, b) Prowincja Chorasan Państwa Islamskiego, c) ISIS Wilajat Chorasan, d) Południowoazjatycki Oddział ISIL, e) Południowoazjatycka Sekcja ISIL). Dodatkowe informacje: Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie – Chorasan (ISIL - K) zostało utworzone w dniu 10 stycznia 2015 r. przez byłego dowódcę organizacji Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP) i założone przez byłych dowódców frakcji talibskich, którzy złożyli przysięgę wierności wobec Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ujętego w wykazie jako Al-Kaida w Iraku). ISIL – K przyznało się do przeprowadzenia licznych ataków w Afganistanie i Pakistanie. Data wskazania, o której mowa w art. 7e lit. e): 14.5.2019 r.”;

| 2) | w tytule „Osoby fizyczne” wykreśla się następujący wpis: „Nessim Ben Mohamed Al-Cherif Ben Mohamed Saleh Al-Saadi (alias a) Nassim Saadi, b) Dia el Haak George, c) Diael Haak George, d) El Dia Haak George, e) Abou Anis, f) Abu Anis). Adres: a) Via Monte Grappa 15, Arluno (Mediolan), Włochy; b) Via Cefalonia 11, Mediolan, Włochy (miejsce stałego zamieszkania, ostatni znany adres). Data urodzenia: a) 30.11.1974, b) 20.11.1974. Miejsce urodzenia: a) Haidra Al-Qasreen, Tunezja; b) Liban; c) Algieria. Obywatelstwo: tunezyjskie. Numer paszportu: M788331 (tunezyjski paszport wydany dnia 28.9.2001, utracił ważność dnia 27.9.2006). Dodatkowe informacje: a) do dnia 27.4.2012 przebywa w więzieniu we Włoszech; b) imię ojca: Mohamed Sharif; c) imię matki: Fatima. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 12.11.2003”. |
| --- | --- |

2)

w tytule „Osoby fizyczne” wykreśla się następujący wpis: „Nessim Ben Mohamed Al-Cherif Ben Mohamed Saleh Al-Saadi (alias a) Nassim Saadi, b) Dia el Haak George, c) Diael Haak George, d) El Dia Haak George, e) Abou Anis, f) Abu Anis). Adres: a) Via Monte Grappa 15, Arluno (Mediolan), Włochy; b) Via Cefalonia 11, Mediolan, Włochy (miejsce stałego zamieszkania, ostatni znany adres). Data urodzenia: a) 30.11.1974, b) 20.11.1974. Miejsce urodzenia: a) Haidra Al-Qasreen, Tunezja; b) Liban; c) Algieria. Obywatelstwo: tunezyjskie. Numer paszportu: M788331 (tunezyjski paszport wydany dnia 28.9.2001, utracił ważność dnia 27.9.2006). Dodatkowe informacje: a) do dnia 27.4.2012 przebywa w więzieniu we Włoszech; b) imię ojca: Mohamed Sharif; c) imię matki: Fatima. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 12.11.2003”.

---

DECYZJE

| 17.5.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 129/3 |
| --- | --- | --- | --- |

17.5.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/3

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/792

z dnia 13 maja 2019 r.

w sprawie powierzenia Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – wykonywania niektórych uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określone w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego oraz art. 6 warunków zatrudnienia,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2017/262 z dnia 6 lutego 2017 r. określającą dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący i organ właściwy do zawierania umów o pracę oraz uchylająca decyzję 2013/811/UE (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Działający w Komisji Europejskiej Urząd Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) odpowiada za administrację i wypłacanie indywidualnych należności finansowych pracownikom Komisji Europejskiej oraz, na mocy umów o świadczeniu usług, pracownikom niektórych innych instytucji i organów Unii. W odniesieniu do pracowników Sekretariatu Generalnego Rady (SGR) PMO odpowiada za administrację i wypłatę uprawnień emerytalnych i świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. W dziedzinach tych PMO wykonuje uprawnienia organu powołującego i organu właściwego do zawierania umów o pracę, z wyjątkiem uprawnień dotyczących rozpatrywania indywidualnych zażaleń dotyczących świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. PMO świadczy także coraz więcej innych usług i udostępnia SGR swoje narzędzia informatyczne. |
| --- | --- |

(1)

Działający w Komisji Europejskiej Urząd Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) odpowiada za administrację i wypłacanie indywidualnych należności finansowych pracownikom Komisji Europejskiej oraz, na mocy umów o świadczeniu usług, pracownikom niektórych innych instytucji i organów Unii. W odniesieniu do pracowników Sekretariatu Generalnego Rady (SGR) PMO odpowiada za administrację i wypłatę uprawnień emerytalnych i świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. W dziedzinach tych PMO wykonuje uprawnienia organu powołującego i organu właściwego do zawierania umów o pracę, z wyjątkiem uprawnień dotyczących rozpatrywania indywidualnych zażaleń dotyczących świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. PMO świadczy także coraz więcej innych usług i udostępnia SGR swoje narzędzia informatyczne.

| (2) | Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że administrowanie należnościami indywidualnymi przez jeden wyspecjalizowany organ jest skuteczniejsze i bardziej opłacane. Pozwala na jednolite stosowanie we wszystkich instytucjach regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, co zapewnia równe traktowanie urzędników Unii oraz zwiększa pewność prawa. Umożliwia także dalsze upraszczanie procedur administracyjnych i współpracy międzyinstytucjonalnej. |
| --- | --- |

(2)

Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że administrowanie należnościami indywidualnymi przez jeden wyspecjalizowany organ jest skuteczniejsze i bardziej opłacane. Pozwala na jednolite stosowanie we wszystkich instytucjach regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, co zapewnia równe traktowanie urzędników Unii oraz zwiększa pewność prawa. Umożliwia także dalsze upraszczanie procedur administracyjnych i współpracy międzyinstytucjonalnej.

| (3) | W związku z tym SGR i PMO mają podpisać umowę o świadczeniu usług, która rozszerzy zakres usług świadczonych przez PMO o administrację i wypłacanie należności pieniężnych pracownikom przez Sysper – informatyczne narzędzie zarządzania zasobami ludzkimi. Aby umożliwić właściwe funkcjonowanie umowy, wykonywanie odpowiednich uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę w stosunku do pracowników SGR należy powierzyć Komisji Europejskiej (PMO). Ponadto, ponieważ nowa umowa o gwarantowanym poziomie usług zastępuje poprzednią umowę o świadczeniu usług dotyczącą uprawnień emerytalnych, zasiłków dla bezrobotnych i innych należności przysługujących pracownikom, którzy zakończyli służbę, należy potwierdzić uprawnienia PMO w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym SGR i PMO mają podpisać umowę o świadczeniu usług, która rozszerzy zakres usług świadczonych przez PMO o administrację i wypłacanie należności pieniężnych pracownikom przez Sysper – informatyczne narzędzie zarządzania zasobami ludzkimi. Aby umożliwić właściwe funkcjonowanie umowy, wykonywanie odpowiednich uprawnień przyznanych organowi powołującemu i organowi właściwemu do zawierania umów o pracę w stosunku do pracowników SGR należy powierzyć Komisji Europejskiej (PMO). Ponadto, ponieważ nowa umowa o gwarantowanym poziomie usług zastępuje poprzednią umowę o świadczeniu usług dotyczącą uprawnień emerytalnych, zasiłków dla bezrobotnych i innych należności przysługujących pracownikom, którzy zakończyli służbę, należy potwierdzić uprawnienia PMO w tej dziedzinie.

| (4) | W początkowym okresie przejściowym po transferze do systemu Sysper organ powołujący Rady i jej organ właściwy do zawierania umów o pracę powinny móc wykonywać te uprawnienia w stosunku do pracowników SGR w przypadkach, w których ewentualna różnica w interpretacji przez PMO przepisów dotyczących należności indywidualnych w stosunku do ich interpretacji stosowanej w SGR przed transferem do systemu Sysper mogłaby mieć niekorzystne skutki dla pracowników SGR, |
| --- | --- |

(4)

W początkowym okresie przejściowym po transferze do systemu Sysper organ powołujący Rady i jej organ właściwy do zawierania umów o pracę powinny móc wykonywać te uprawnienia w stosunku do pracowników SGR w przypadkach, w których ewentualna różnica w interpretacji przez PMO przepisów dotyczących należności indywidualnych w stosunku do ich interpretacji stosowanej w SGR przed transferem do systemu Sysper mogłaby mieć niekorzystne skutki dla pracowników SGR,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu wykonywanie uprawnień przyznanych organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego oraz organowi właściwemu do zawierania umów o pracę na mocy warunków zatrudnienia w odniesieniu do pracowników SGR powierza się Komisji Europejskiej – Urzędowi Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) – jeśli chodzi o stosowanie co następuje:

| a) | w odniesieniu do należności indywidualnych:






  — | art. 67–69, 71, 74 i 75 regulaminu pracowniczego oraz art. 1–13 i 17 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, |
| --- | --- | --- |

a)

w odniesieniu do należności indywidualnych:

—

art. 67–69, 71, 74 i 75 regulaminu pracowniczego oraz art. 1–13 i 17 załącznika VII do regulaminu pracowniczego,

| — | art. 19–27, 29, 92, 93, 94 i 97 warunków zatrudnienia; |
| --- | --- |

—

art. 19–27, 29, 92, 93, 94 i 97 warunków zatrudnienia;

| b) | w odniesieniu do programu emerytalnego i innych należności przysługujących pracownikom, którzy zakończyli służbę:






  — | art. 70 i 77, art. 78 akapit drugi, trzeci i czwarty oraz art. 79, 80, 81, 81a i 82 regulaminu pracowniczego, załącznika IV do regulaminu pracowniczego, art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego, art. 2–12, art. 13 ust. 1, art. 14 akapit pierwszy i trzeci oraz art. 17–34 i 40–44 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz art. 20–28 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do programu emerytalnego i innych należności przysługujących pracownikom, którzy zakończyli służbę:

—

art. 70 i 77, art. 78 akapit drugi, trzeci i czwarty oraz art. 79, 80, 81, 81a i 82 regulaminu pracowniczego, załącznika IV do regulaminu pracowniczego, art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego, art. 2–12, art. 13 ust. 1, art. 14 akapit pierwszy i trzeci oraz art. 17–34 i 40–44 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz art. 20–28 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego,

| — | art. 31, art. 33 ust. 1, art. 34–40 i 43, art. 44 akapit pierwszy, art. 99 i 101, art. 102 ust. 2 oraz art. 103–110 i 113–116 warunków zatrudnienia; |
| --- | --- |

—

art. 31, art. 33 ust. 1, art. 34–40 i 43, art. 44 akapit pierwszy, art. 99 i 101, art. 102 ust. 2 oraz art. 103–110 i 113–116 warunków zatrudnienia;

| c) | w odniesieniu do zasiłków dla bezrobotnych – art. 28a i 96 warunków zatrudnienia; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do zasiłków dla bezrobotnych – art. 28a i 96 warunków zatrudnienia;

| d) | w odniesieniu do zwrotu nadpłaconych kwot na mocy przepisów, o których mowa w lit. a)–c) niniejszego ustępu:






  — | art. 85 regulaminu pracowniczego oraz art. 46 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego, |
| --- | --- | --- |

d)

w odniesieniu do zwrotu nadpłaconych kwot na mocy przepisów, o których mowa w lit. a)–c) niniejszego ustępu:

—

art. 85 regulaminu pracowniczego oraz art. 46 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego,

| — | art. 44 akapit drugi, art. 45, art. 114 ust. 2 i art. 116 warunków zatrudnienia. |
| --- | --- |

—

art. 44 akapit drugi, art. 45, art. 114 ust. 2 i art. 116 warunków zatrudnienia.

2.   Do dnia 31 grudnia 2021 r. PMO ma obowiązek powiadamiać organ powołujący Rady lub jej organ właściwy do zawierania umów o pracę o wszelkich zażaleniach otrzymanych na mocy art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego lub art. 46 i 117 warunków zatrudnienia dotyczących decyzji wydanych wobec pracownika SGR na mocy ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, oraz przekazać informację na temat planowanej odpowiedzi na to zażalenie. Na żądanie organu powołującego Rady lub jej organu właściwego do zawierania umów o pracę PMO zrzeka się wykonywania uprawnień przekazanych mu na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i w takim przypadku organ powołujący Rady lub jej organ właściwy do zawierania umów o pracę wykonuje swoje uprawnienia.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2019 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 39 z 16.2.2017, s. 4.

2

---

| 17.5.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 129/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.5.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/5

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/793

z dnia 16 maja 2019 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3797)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2019/666 (5) w następstwie niedawnych przypadków afrykańskiego pomoru świń w Rumunii. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2019/666 (5) w następstwie niedawnych przypadków afrykańskiego pomoru świń w Rumunii.

| (2) | Ryzyko rozprzestrzenienia się afrykańskiego pomoru świń wśród dzikich zwierząt jest związane z naturalnym powolnym rozprzestrzenianiem się tej choroby w populacjach zdziczałych świń, jak też z działalnością człowieka, o czym świadczy niedawny rozwój epidemiologiczny tej choroby w Unii i co zostało udokumentowane przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w opinii naukowej panelu ds. zdrowia i warunków hodowli zwierząt, opublikowanej w dniu 14 lipca 2015 r.; w sprawozdaniu naukowym EFSA „Epidemiological analyses on African swine fever in the Baltic countries and Poland” (Analizy epidemiologiczne dotyczące afrykańskiego pomoru świń w krajach bałtyckich i Polsce), opublikowanym w dniu 23 marca 2017 r.; w sprawozdaniu naukowym EFSA „Epidemiological analyses on African swine fever in the Baltic countries and Poland” (Analizy epidemiologiczne dotyczące afrykańskiego pomoru świń w krajach bałtyckich i Polsce), opublikowanym w dniu 8 listopada 2017 r. oraz w sprawozdaniu naukowym EFSA „Epidemiological analyses of African swine fever in the European Union” (Analizy epidemiologiczne dotyczące afrykańskiego pomoru świń w Unii Europejskiej), opublikowanym w dniu 29 listopada 2018 r. (6). |
| --- | --- |

(2)

Ryzyko rozprzestrzenienia się afrykańskiego pomoru świń wśród dzikich zwierząt jest związane z naturalnym powolnym rozprzestrzenianiem się tej choroby w populacjach zdziczałych świń, jak też z działalnością człowieka, o czym świadczy niedawny rozwój epidemiologiczny tej choroby w Unii i co zostało udokumentowane przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w opinii naukowej panelu ds. zdrowia i warunków hodowli zwierząt, opublikowanej w dniu 14 lipca 2015 r.; w sprawozdaniu naukowym EFSA „Epidemiological analyses on African swine fever in the Baltic countries and Poland” (Analizy epidemiologiczne dotyczące afrykańskiego pomoru świń w krajach bałtyckich i Polsce), opublikowanym w dniu 23 marca 2017 r.; w sprawozdaniu naukowym EFSA „Epidemiological analyses on African swine fever in the Baltic countries and Poland” (Analizy epidemiologiczne dotyczące afrykańskiego pomoru świń w krajach bałtyckich i Polsce), opublikowanym w dniu 8 listopada 2017 r. oraz w sprawozdaniu naukowym EFSA „Epidemiological analyses of African swine fever in the European Union” (Analizy epidemiologiczne dotyczące afrykańskiego pomoru świń w Unii Europejskiej), opublikowanym w dniu 29 listopada 2018 r. (6).

| (3) | W dyrektywie Rady 2002/60/WE (7) ustanowiono minimalne unijne środki w zakresie zwalczania afrykańskiego pomoru świń. W szczególności w art. 9 dyrektywy 2002/60/WE przewidziano ustanowienie okręgów zapowietrzonych i zagrożonych po urzędowym stwierdzeniu rozpoznania afrykańskiego pomoru świń u świń w gospodarstwie, a w art. 10 i 11 tej dyrektywy określono środki, jakie należy wprowadzić w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby. Ponadto w art. 15 dyrektywy 2002/60/WE przewidziano środki, które należy zastosować w przypadku potwierdzenia wystąpienia afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń, w tym objęcie urzędowym dozorem gospodarstw, w których utrzymuje się trzodę chlewną, na określonym obszarze zakażonym. Niedawne doświadczenia pokazują, że środki określone w dyrektywie 2002/60/WE, w szczególności dotyczące czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw oraz związane ze zwalczaniem choroby w populacji zdziczałych świń, są skuteczne w kontrolowaniu rozprzestrzeniania się tej choroby. |
| --- | --- |

(3)

W dyrektywie Rady 2002/60/WE (7) ustanowiono minimalne unijne środki w zakresie zwalczania afrykańskiego pomoru świń. W szczególności w art. 9 dyrektywy 2002/60/WE przewidziano ustanowienie okręgów zapowietrzonych i zagrożonych po urzędowym stwierdzeniu rozpoznania afrykańskiego pomoru świń u świń w gospodarstwie, a w art. 10 i 11 tej dyrektywy określono środki, jakie należy wprowadzić w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby. Ponadto w art. 15 dyrektywy 2002/60/WE przewidziano środki, które należy zastosować w przypadku potwierdzenia wystąpienia afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń, w tym objęcie urzędowym dozorem gospodarstw, w których utrzymuje się trzodę chlewną, na określonym obszarze zakażonym. Niedawne doświadczenia pokazują, że środki określone w dyrektywie 2002/60/WE, w szczególności dotyczące czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw oraz związane ze zwalczaniem choroby w populacji zdziczałych świń, są skuteczne w kontrolowaniu rozprzestrzeniania się tej choroby.

| (4) | Biorąc pod uwagę skuteczność środków stosowanych w państwach członkowskich zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE, a w szczególności środków określonych w jej art. 10 ust. 4 lit. b), art. 10 ust. 5 oraz art. 15, oraz zgodnie ze środkami zmniejszającymi ryzyko w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wskazanymi w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt, niektóre obszary w powiatach: lubaczowskim, gołdapskim i oleckim w Polsce wymienione obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE powinny być obecnie wymienione w częściach I i II tego załącznika w związku z wybiciem zwierząt we wszystkich gospodarstwach niekomercyjnych o złych warunkach bezpieczeństwa biologicznego oraz w związku z wygaśnięciem okresu trzech miesięcy, licząc od ostatecznego czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw. Biorąc pod uwagę, że w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE wymieniono obszary, na których sytuacja epidemiologiczna nadal się zmienia i jest bardzo dynamiczna, w przypadku wprowadzenia jakichkolwiek zmian w wykazie obszarów wymienionych w tej części szczególną uwagę należy zwrócić na ich wpływ na obszary otaczające. |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę skuteczność środków stosowanych w państwach członkowskich zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE, a w szczególności środków określonych w jej art. 10 ust. 4 lit. b), art. 10 ust. 5 oraz art. 15, oraz zgodnie ze środkami zmniejszającymi ryzyko w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wskazanymi w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt, niektóre obszary w powiatach: lubaczowskim, gołdapskim i oleckim w Polsce wymienione obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE powinny być obecnie wymienione w częściach I i II tego załącznika w związku z wybiciem zwierząt we wszystkich gospodarstwach niekomercyjnych o złych warunkach bezpieczeństwa biologicznego oraz w związku z wygaśnięciem okresu trzech miesięcy, licząc od ostatecznego czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw. Biorąc pod uwagę, że w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE wymieniono obszary, na których sytuacja epidemiologiczna nadal się zmienia i jest bardzo dynamiczna, w przypadku wprowadzenia jakichkolwiek zmian w wykazie obszarów wymienionych w tej części szczególną uwagę należy zwrócić na ich wpływ na obszary otaczające.

| (5) | Ponadto biorąc pod uwagę skuteczność środków stosowanych w Polsce zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE, a w szczególności środków określonych w jej art. 15, i zgodnie ze środkami zmniejszającymi ryzyko w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wskazanymi w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt, niektóre obszary w powiatach zambrowskim i łomżyńskim w Polsce wymienione obecnie w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE powinny być obecnie wymienione w części I tego załącznika w związku z korzystną sytuacją epidemiologiczną w odniesieniu do tej choroby na tych obszarach. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto biorąc pod uwagę skuteczność środków stosowanych w Polsce zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE, a w szczególności środków określonych w jej art. 15, i zgodnie ze środkami zmniejszającymi ryzyko w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wskazanymi w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt, niektóre obszary w powiatach zambrowskim i łomżyńskim w Polsce wymienione obecnie w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE powinny być obecnie wymienione w części I tego załącznika w związku z korzystną sytuacją epidemiologiczną w odniesieniu do tej choroby na tych obszarach.

| (6) | Od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2019/666 w Polsce i na Węgrzech odnotowano kolejne przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń, co należy również uwzględnić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. |
| --- | --- |

(6)

Od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2019/666 w Polsce i na Węgrzech odnotowano kolejne przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń, co należy również uwzględnić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

| (7) | W kwietniu 2019 r. odnotowano kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiatach garwolińskim i krasnostawskim w Polsce w bliskim sąsiedztwie obszarów wymienionych w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Te przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniane obszary Polski, na których występuje afrykański pomór świń, powinny być wymienione w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I. |
| --- | --- |

(7)

W kwietniu 2019 r. odnotowano kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiatach garwolińskim i krasnostawskim w Polsce w bliskim sąsiedztwie obszarów wymienionych w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Te przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniane obszary Polski, na których występuje afrykański pomór świń, powinny być wymienione w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I.

| (8) | W kwietniu 2019 r. odnotowano kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w komitacie Hajdú-Bihar na Węgrzech na obszarze wymienionym w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Te przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Węgier, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I. |
| --- | --- |

(8)

W kwietniu 2019 r. odnotowano kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w komitacie Hajdú-Bihar na Węgrzech na obszarze wymienionym w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Te przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Węgier, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I.

| (9) | Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, w Polsce i na Węgrzech należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w części I i II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. |
| --- | --- |

(9)

Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, w Polsce i na Węgrzech należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w części I i II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  
  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  
  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

3

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

4

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/666 z dnia 25 kwietnia 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 112 z 26.4.2019, s. 47).

5

(6)  Dziennik EFSA 2015; 13(7):4163; Dziennik EFSA 2017; 15(3):4732; Dziennik EFSA 2017; 15(11):5068; Dziennik EFSA 2018; 16(11):5494.

6

(7)  Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27).

7

---

ZAŁĄCZNIK

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1.   Belgia

Następujące obszary w Belgii:

in Luxembourg province:

| — | the area is delimited clockwise by: |
| --- | --- |

—

the area is delimited clockwise by:

| — | Frontière avec la France, |
| --- | --- |

—

Frontière avec la France,

| — | Rue Mersinhat, |
| --- | --- |

—

Rue Mersinhat,

| — | La N818jusque son intersection avec la N83, |
| --- | --- |

—

La N818jusque son intersection avec la N83,

| — | La N83 jusque son intersection avec la N884, |
| --- | --- |

—

La N83 jusque son intersection avec la N884,

| — | La N884 jusque son intersection avec la N824, |
| --- | --- |

—

La N884 jusque son intersection avec la N824,

| — | La N824 jusque son intersection avec Le Routeux, |
| --- | --- |

—

La N824 jusque son intersection avec Le Routeux,

| — | Le Routeux, |
| --- | --- |

—

Le Routeux,

| — | Rue d'Orgéo, |
| --- | --- |

—

Rue d'Orgéo,

| — | Rue de la Vierre, |
| --- | --- |

—

Rue de la Vierre,

| — | Rue du Bout-d'en-Bas, |
| --- | --- |

—

Rue du Bout-d'en-Bas,

| — | Rue Sous l'Eglise, |
| --- | --- |

—

Rue Sous l'Eglise,

| — | Rue Notre-Dame, |
| --- | --- |

—

Rue Notre-Dame,

| — | Rue du Centre, |
| --- | --- |

—

Rue du Centre,

| — | La N845 jusque son intersection avec la N85, |
| --- | --- |

—

La N845 jusque son intersection avec la N85,

| — | La N85 jusque son intersection avec la N40, |
| --- | --- |

—

La N85 jusque son intersection avec la N40,

| — | La N40 jusque son intersection avec la N802, |
| --- | --- |

—

La N40 jusque son intersection avec la N802,

| — | La N802 jusque son intersection avec la N825, |
| --- | --- |

—

La N802 jusque son intersection avec la N825,

| — | La N825 jusque son intersection avec la E25-E411, |
| --- | --- |

—

La N825 jusque son intersection avec la E25-E411,

| — | La E25-E411jusque son intersection avec la N40, |
| --- | --- |

—

La E25-E411jusque son intersection avec la N40,

| — | N40: Burnaimont, Rue de Luxembourg, Rue Ranci, Rue de la Chapelle, |
| --- | --- |

—

N40: Burnaimont, Rue de Luxembourg, Rue Ranci, Rue de la Chapelle,

| — | Rue du Tombois, |
| --- | --- |

—

Rue du Tombois,

| — | Rue Du Pierroy, |
| --- | --- |

—

Rue Du Pierroy,

| — | Rue Saint-Orban, |
| --- | --- |

—

Rue Saint-Orban,

| — | Rue Saint-Aubain, |
| --- | --- |

—

Rue Saint-Aubain,

| — | Rue des Cottages, |
| --- | --- |

—

Rue des Cottages,

| — | Rue de Relune, |
| --- | --- |

—

Rue de Relune,

| — | Rue de Rulune, |
| --- | --- |

—

Rue de Rulune,

| — | Route de l'Ermitage, |
| --- | --- |

—

Route de l'Ermitage,

| — | N87: Route de Habay, |
| --- | --- |

—

N87: Route de Habay,

| — | Chemin des Ecoliers, |
| --- | --- |

—

Chemin des Ecoliers,

| — | Le Routy, |
| --- | --- |

—

Le Routy,

| — | Rue Burgknapp, |
| --- | --- |

—

Rue Burgknapp,

| — | Rue de la Halte, |
| --- | --- |

—

Rue de la Halte,

| — | Rue du Centre, |
| --- | --- |

—

Rue du Centre,

| — | Rue de l'Eglise, |
| --- | --- |

—

Rue de l'Eglise,

| — | Rue du Marquisat, |
| --- | --- |

—

Rue du Marquisat,

| — | Rue de la Carrière, |
| --- | --- |

—

Rue de la Carrière,

| — | Rue de la Lorraine, |
| --- | --- |

—

Rue de la Lorraine,

| — | Rue du Beynert, |
| --- | --- |

—

Rue du Beynert,

| — | Millewée, |
| --- | --- |

—

Millewée,

| — | Rue du Tram, |
| --- | --- |

—

Rue du Tram,

| — | Millewée, |
| --- | --- |

—

Millewée,

| — | N4: Route de Bastogne, Avenue de Longwy,Route de Luxembourg, |
| --- | --- |

—

N4: Route de Bastogne, Avenue de Longwy,Route de Luxembourg,

| — | Frontière avec le Grand-Duché de Luxembourg, |
| --- | --- |

—

Frontière avec le Grand-Duché de Luxembourg,

| — | Frontière avec la France, |
| --- | --- |

—

Frontière avec la France,

| — | La N87 jusque son intersection avec la N871 au niveau de Rouvroy, |
| --- | --- |

—

La N87 jusque son intersection avec la N871 au niveau de Rouvroy,

| — | La N871 jusque son intersection avec la N88, |
| --- | --- |

—

La N871 jusque son intersection avec la N88,

| — | La N88 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour, |
| --- | --- |

—

La N88 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

| — | La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N811, |
| --- | --- |

—

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N811,

| — | La N811 jusque son intersection avec la N88, |
| --- | --- |

—

La N811 jusque son intersection avec la N88,

| — | La N88 jusque son intersection avecla N883 au niveau d'Aubange, |
| --- | --- |

—

La N88 jusque son intersection avecla N883 au niveau d'Aubange,

| — | La N883 jusque son intersection avec la N81 au niveau d'Aubange, |
| --- | --- |

—

La N883 jusque son intersection avec la N81 au niveau d'Aubange,

| — | La N81 jusque son intersection avec la E25-E411, |
| --- | --- |

—

La N81 jusque son intersection avec la E25-E411,

| — | La E25-E411 jusque son intersection avec la N40, |
| --- | --- |

—

La E25-E411 jusque son intersection avec la N40,

| — | La N40 jusque son intersection avec la rue du Fet, |
| --- | --- |

—

La N40 jusque son intersection avec la rue du Fet,

| — | Rue du Fet, |
| --- | --- |

—

Rue du Fet,

| — | Rue de l'Accord jusque son intersection avec la rue de la Gaume, |
| --- | --- |

—

Rue de l'Accord jusque son intersection avec la rue de la Gaume,

| — | Rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue des Bruyères, |
| --- | --- |

—

Rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue des Bruyères,

| — | Rue des Bruyères, |
| --- | --- |

—

Rue des Bruyères,

| — | Rue de Neufchâteau, |
| --- | --- |

—

Rue de Neufchâteau,

| — | Rue de la Motte, |
| --- | --- |

—

Rue de la Motte,

| — | La N894 jusque son intersection avec laN85, |
| --- | --- |

—

La N894 jusque son intersection avec laN85,

| — | La N85 jusque son intersection avec la frontière avec la France. |
| --- | --- |

—

La N85 jusque son intersection avec la frontière avec la France.

2.   Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

| in Varna the whole region excluding the villages covered in Part II; |
| --- |

in Varna the whole region excluding the villages covered in Part II;

| in Silistra region:





  whole municipality of Glavinitza, |
| --- |

in Silistra region:

whole municipality of Glavinitza,

| whole municipality of Tutrakan, |
| --- |

whole municipality of Tutrakan,

| whithinmunicipality of Dulovo:





  Boil, |
| --- |

whithinmunicipality of Dulovo:

Boil,

| Vokil, |
| --- |

Vokil,

| Grancharovo, |
| --- |

Grancharovo,

| Doletz, |
| --- |

Doletz,

| Oven, |
| --- |

Oven,

| Okorsh, |
| --- |

Okorsh,

| Oreshene, |
| --- |

Oreshene,

| Paisievo, |
| --- |

Paisievo,

| Pravda, |
| --- |

Pravda,

| Prohlada, |
| --- |

Prohlada,

| Ruyno, |
| --- |

Ruyno,

| Sekulovo, |
| --- |

Sekulovo,

| Skala, |
| --- |

Skala,

| Yarebitsa, |
| --- |

Yarebitsa,

| within municipality of Sitovo:





  Bosna, |
| --- |

within municipality of Sitovo:

Bosna,

| Garvan, |
| --- |

Garvan,

| Irnik, |
| --- |

Irnik,

| Iskra, |
| --- |

Iskra,

| Nova Popina, |
| --- |

Nova Popina,

| Polyana, |
| --- |

Polyana,

| Popina, |
| --- |

Popina,

| Sitovo, |
| --- |

Sitovo,

| Yastrebna, |
| --- |

Yastrebna,

| within municipality of Silistra:





  Vetren, |
| --- |

within municipality of Silistra:

Vetren,

| in Dobrich region:





  whole municipality of Baltchik, |
| --- |

in Dobrich region:

whole municipality of Baltchik,

| wholemunicipality of General Toshevo, |
| --- |

wholemunicipality of General Toshevo,

| whole municipality of Dobrich, |
| --- |

whole municipality of Dobrich,

| whole municipality of Dobrich-selska (Dobrichka), |
| --- |

whole municipality of Dobrich-selska (Dobrichka),

| within municipality of Krushari:





  Severnyak, |
| --- |

within municipality of Krushari:

Severnyak,

| Abrit, |
| --- |

Abrit,

| Dobrin, |
| --- |

Dobrin,

| Alexandria, |
| --- |

Alexandria,

| Polkovnik Dyakovo, |
| --- |

Polkovnik Dyakovo,

| Poruchik Kardzhievo, |
| --- |

Poruchik Kardzhievo,

| Zagortzi, |
| --- |

Zagortzi,

| Zementsi, |
| --- |

Zementsi,

| Koriten, |
| --- |

Koriten,

| Krushari, |
| --- |

Krushari,

| Bistretz, |
| --- |

Bistretz,

| Efreytor Bakalovo, |
| --- |

Efreytor Bakalovo,

| Telerig, |
| --- |

Telerig,

| Lozenetz, |
| --- |

Lozenetz,

| Krushari, |
| --- |

Krushari,

| Severnyak, |
| --- |

Severnyak,

| Severtsi, |
| --- |

Severtsi,

| within municipality of Kavarna:





  Krupen, |
| --- |

within municipality of Kavarna:

Krupen,

| Belgun, |
| --- |

Belgun,

| Bilo, |
| --- |

Bilo,

| Septemvriytsi, |
| --- |

Septemvriytsi,

| Travnik, |
| --- |

Travnik,

| whole municipality of Tervel, except Brestnitsa and Kolartzi, |
| --- |

whole municipality of Tervel, except Brestnitsa and Kolartzi,

| in Ruse region:





  within municipality of Slivo pole:





  Babovo, |
| --- |

in Ruse region:

within municipality of Slivo pole:

Babovo,

| Brashlen, |
| --- |

Brashlen,

| Golyamo vranovo, |
| --- |

Golyamo vranovo,

| Malko vranovo, |
| --- |

Malko vranovo,

| Ryahovo, |
| --- |

Ryahovo,

| Slivo pole, |
| --- |

Slivo pole,

| Borisovo, |
| --- |

Borisovo,

| within municipality of Ruse:





  Sandrovo, |
| --- |

within municipality of Ruse:

Sandrovo,

| Prosena, |
| --- |

Prosena,

| Nikolovo, |
| --- |

Nikolovo,

| Marten, |
| --- |

Marten,

| Dolno Ablanovo, |
| --- |

Dolno Ablanovo,

| Ruse, |
| --- |

Ruse,

| Chervena voda, |
| --- |

Chervena voda,

| Basarbovo, |
| --- |

Basarbovo,

| within municipality of Ivanovo:





  Krasen, |
| --- |

within municipality of Ivanovo:

Krasen,

| Bozhichen, |
| --- |

Bozhichen,

| Pirgovo, |
| --- |

Pirgovo,

| Mechka, |
| --- |

Mechka,

| Trastenik, |
| --- |

Trastenik,

| within municipality of Borovo:





  Batin, |
| --- |

within municipality of Borovo:

Batin,

| Gorno Ablanovo, |
| --- |

Gorno Ablanovo,

| Ekzarh Yosif, |
| --- |

Ekzarh Yosif,

| Obretenik, |
| --- |

Obretenik,

| Batin, |
| --- |

Batin,

| within municipality of Tsenovo:





  Krivina, |
| --- |

within municipality of Tsenovo:

Krivina,

| Belyanovo, |
| --- |

Belyanovo,

| Novgrad, |
| --- |

Novgrad,

| Dzhulyunitza, |
| --- |

Dzhulyunitza,

| Beltzov, |
| --- |

Beltzov,

| Tsenovo, |
| --- |

Tsenovo,

| Piperkovo, |
| --- |

Piperkovo,

| Karamanovo, |
| --- |

Karamanovo,

| in Veliko Tarnovo region:





  within municipality of Svishtov:





  Sovata, |
| --- |

in Veliko Tarnovo region:

within municipality of Svishtov:

Sovata,

| Vardim, |
| --- |

Vardim,

| Svishtov, |
| --- |

Svishtov,

| Tzarevets, |
| --- |

Tzarevets,

| Bulgarsko Slivovo, |
| --- |

Bulgarsko Slivovo,

| Oresh, |
| --- |

Oresh,

| in Pleven region:





  within municipality of Belene:





  Dekov, |
| --- |

in Pleven region:

within municipality of Belene:

Dekov,

| Belene, |
| --- |

Belene,

| Kulina voda, |
| --- |

Kulina voda,

| Byala voda, |
| --- |

Byala voda,

| within municipality of Nikopol:





  Lozitza, |
| --- |

within municipality of Nikopol:

Lozitza,

| Dragash voyvoda, |
| --- |

Dragash voyvoda,

| Lyubenovo, |
| --- |

Lyubenovo,

| Nikopol, |
| --- |

Nikopol,

| Debovo, |
| --- |

Debovo,

| Evlogievo, |
| --- |

Evlogievo,

| Muselievo, |
| --- |

Muselievo,

| Zhernov, |
| --- |

Zhernov,

| Cherkovitza, |
| --- |

Cherkovitza,

| within municipality of Gulyantzi:





  Somovit, |
| --- |

within municipality of Gulyantzi:

Somovit,

| Dolni vit, |
| --- |

Dolni vit,

| Milkovitsa, |
| --- |

Milkovitsa,

| Shiyakovo, |
| --- |

Shiyakovo,

| Lenkovo, |
| --- |

Lenkovo,

| Kreta, |
| --- |

Kreta,

| Gulyantzi, |
| --- |

Gulyantzi,

| Brest, |
| --- |

Brest,

| Dabovan, |
| --- |

Dabovan,

| Zagrazhdan, |
| --- |

Zagrazhdan,

| Gigen, |
| --- |

Gigen,

| Iskar, |
| --- |

Iskar,

| within municipality of Dolna Mitropoliya:





  Komarevo, |
| --- |

within municipality of Dolna Mitropoliya:

Komarevo,

| Baykal, |
| --- |

Baykal,

| Slavovitsa, |
| --- |

Slavovitsa,

| Bregare, |
| --- |

Bregare,

| Orehovitsa, |
| --- |

Orehovitsa,

| Krushovene, |
| --- |

Krushovene,

| Stavertzi, |
| --- |

Stavertzi,

| Gostilya, |
| --- |

Gostilya,

| in Vratza region:





  within municipality of Oryahovo:





  Dolni vadin, |
| --- |

in Vratza region:

within municipality of Oryahovo:

Dolni vadin,

| Gorni vadin, |
| --- |

Gorni vadin,

| Ostrov, |
| --- |

Ostrov,

| Galovo, |
| --- |

Galovo,

| Leskovets, |
| --- |

Leskovets,

| Selanovtsi, |
| --- |

Selanovtsi,

| Oryahovo, |
| --- |

Oryahovo,

| within municipality of Miziya:





  Saraevo, |
| --- |

within municipality of Miziya:

Saraevo,

| Miziya, |
| --- |

Miziya,

| Voyvodovo, |
| --- |

Voyvodovo,

| Sofronievo, |
| --- |

Sofronievo,

| within municipality of Kozloduy:





  Harlets, |
| --- |

within municipality of Kozloduy:

Harlets,

| Glozhene, |
| --- |

Glozhene,

| Butan, |
| --- |

Butan,

| Kozloduy, |
| --- |

Kozloduy,

| in Montana region:





  within municipality of Valtchedram:





  Dolni Tzibar, |
| --- |

in Montana region:

within municipality of Valtchedram:

Dolni Tzibar,

| Gorni Tzibar, |
| --- |

Gorni Tzibar,

| Ignatovo, |
| --- |

Ignatovo,

| Zlatiya, |
| --- |

Zlatiya,

| Razgrad, |
| --- |

Razgrad,

| Botevo, |
| --- |

Botevo,

| Valtchedram, |
| --- |

Valtchedram,

| Mokresh, |
| --- |

Mokresh,

| within municipality Lom:





  Kovatchitza, |
| --- |

within municipality Lom:

Kovatchitza,

| Stanevo, |
| --- |

Stanevo,

| Lom, |
| --- |

Lom,

| Zemphyr, |
| --- |

Zemphyr,

| Dolno Linevo, |
| --- |

Dolno Linevo,

| Traykovo, |
| --- |

Traykovo,

| Staliyska mahala, |
| --- |

Staliyska mahala,

| Orsoya, |
| --- |

Orsoya,

| Slivata, |
| --- |

Slivata,

| Dobri dol, |
| --- |

Dobri dol,

| within municipality of Brusartsi:





  Vasilyiovtzi, |
| --- |

within municipality of Brusartsi:

Vasilyiovtzi,

| Dondukovo, |
| --- |

Dondukovo,

| in Vidin region:





  within municipality of Ruzhintsi:





  Dinkovo, |
| --- |

in Vidin region:

within municipality of Ruzhintsi:

Dinkovo,

| Topolovets, |
| --- |

Topolovets,

| Drenovets, |
| --- |

Drenovets,

| within municipality of Dimovo:





  Artchar, |
| --- |

within municipality of Dimovo:

Artchar,

| Septemvriytzi, |
| --- |

Septemvriytzi,

| Yarlovitza, |
| --- |

Yarlovitza,

| Vodnyantzi, |
| --- |

Vodnyantzi,

| Shipot, |
| --- |

Shipot,

| Izvor, |
| --- |

Izvor,

| Mali Drenovetz, |
| --- |

Mali Drenovetz,

| Lagoshevtzi, |
| --- |

Lagoshevtzi,

| Darzhanitza, |
| --- |

Darzhanitza,

| within municipality of Vidin:





  Vartop, |
| --- |

within municipality of Vidin:

Vartop,

| Botevo, |
| --- |

Botevo,

| Gaytantsi, |
| --- |

Gaytantsi,

| Tzar Simeonovo, |
| --- |

Tzar Simeonovo,

| Ivanovtsi, |
| --- |

Ivanovtsi,

| Zheglitza, |
| --- |

Zheglitza,

| Sinagovtsi, |
| --- |

Sinagovtsi,

| Dunavtsi, |
| --- |

Dunavtsi,

| Bukovets, |
| --- |

Bukovets,

| Bela Rada, |
| --- |

Bela Rada,

| Slana bara, |
| --- |

Slana bara,

| Novoseltsi, |
| --- |

Novoseltsi,

| Ruptzi, |
| --- |

Ruptzi,

| Akatsievo, |
| --- |

Akatsievo,

| Vidin, |
| --- |

Vidin,

| Inovo, |
| --- |

Inovo,

| Kapitanovtsi, |
| --- |

Kapitanovtsi,

| Pokrayna, |
| --- |

Pokrayna,

| Antimovo, |
| --- |

Antimovo,

| Kutovo, |
| --- |

Kutovo,

| Slanotran, |
| --- |

Slanotran,

| Koshava, |
| --- |

Koshava,

| Gomotartsi. |
| --- |

Gomotartsi.

3.   Estonia

Następujące obszary w Estonii:

| — | Hiiu maakond. |
| --- | --- |

—

Hiiu maakond.

4.   Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

| — | Borsod-Abaúj-Zemplén megye 651100, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100, 653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658201, 658202 és 658403 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 651100, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100, 653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658201, 658202 és 658403 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Hajdú-Bihar megye 900750, 901250, 901260, 901270, 901350, 901551, 901560, 901570, 901580, 901590, 901650, 901660, 901750, 901950, 902050, 902150, 902250, 902350, 902450, 902550, 902650, 902660, 902670, 902750, 903250, 903650, 903750, 903850, 904350, 904750, 904760, 904850, 904860, 905360, 905450 és 905550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Hajdú-Bihar megye 900750, 901250, 901260, 901270, 901350, 901551, 901560, 901570, 901580, 901590, 901650, 901660, 901750, 901950, 902050, 902150, 902250, 902350, 902450, 902550, 902650, 902660, 902670, 902750, 903250, 903650, 903750, 903850, 904350, 904750, 904760, 904850, 904860, 905360, 905450 és 905550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Heves megye 702550, 703350, 703360, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, 704850, 704950, 705050, és 705350 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Heves megye 702550, 703350, 703360, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, 704850, 704950, 705050, és 705350 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750250, 750260, 750350, 750450, 750460, 750550, 750650, 750750, 750850, 750950, 751150, 752150 és755550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750250, 750260, 750350, 750450, 750460, 750550, 750650, 750750, 750850, 750950, 751150, 752150 és755550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Nógrád megye 552010, 552150, 552250, 552350, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552960, 552970, 553050, 553110, 553250, 553260, 553350, 553650, 553750, 553850, 553910 és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Nógrád megye 552010, 552150, 552250, 552350, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552960, 552970, 553050, 553110, 553250, 553260, 553350, 553650, 553750, 553850, 553910 és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Pest megye 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572250, 572350, 572550, 572850, 572950, 573360, 573450, 580050 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Pest megye 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572250, 572350, 572550, 572850, 572950, 573360, 573450, 580050 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 851950, 852350, 852450, 852550, 852750, 853560, 853650, 853751, 853850, 853950, 853960, 854050, 854150, 854250, 854350, 855350, 855450, 855550, 855650, 855660 és 855850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe. |
| --- | --- |

—

Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 851950, 852350, 852450, 852550, 852750, 853560, 853650, 853751, 853850, 853950, 853960, 854050, 854150, 854250, 854350, 855350, 855450, 855550, 855650, 855660 és 855850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

5.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

| — | Aizputes novada Aizputes, Cīravas, Lažas, Kazdangas pagasts un Aizputes pilsēta, |
| --- | --- |

—

Aizputes novada Aizputes, Cīravas, Lažas, Kazdangas pagasts un Aizputes pilsēta,

| — | Alsungas novads, |
| --- | --- |

—

Alsungas novads,

| — | Durbes novada Dunalkas un Tadaiķu pagasts, |
| --- | --- |

—

Durbes novada Dunalkas un Tadaiķu pagasts,

| — | Kuldīgas novada Gudenieku pagasts, |
| --- | --- |

—

Kuldīgas novada Gudenieku pagasts,

| — | Pāvilostas novada Sakas pagasts un Pāvilostas pilsēta, |
| --- | --- |

—

Pāvilostas novada Sakas pagasts un Pāvilostas pilsēta,

| — | Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, |
| --- | --- |

—

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

| — | Ventspils novada Jūrkalnes pagasts, |
| --- | --- |

—

Ventspils novada Jūrkalnes pagasts,

| — | Grobiņas novada Bārtas un Gaviezes pagasts, |
| --- | --- |

—

Grobiņas novada Bārtas un Gaviezes pagasts,

| — | Rucavas novada Dunikas pagasts. |
| --- | --- |

—

Rucavas novada Dunikas pagasts.

6.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

| — | Jurbarko rajono savivaldybė: Smalininkų ir Viešvilės seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Jurbarko rajono savivaldybė: Smalininkų ir Viešvilės seniūnijos,

| — | Kelmės rajono savivaldybė: Kelmės, Kelmės apylinkių, Kražių, Kukečių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 2128 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2106, Liolių, Pakražančio seniūnijos, Tytuvėnų seniūnijos dalis į vakarus ir šiaurę nuo kelio Nr. 157 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2105 ir Tytuvėnų apylinkių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 157 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2105, ir Vaiguvos seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Kelmės rajono savivaldybė: Kelmės, Kelmės apylinkių, Kražių, Kukečių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 2128 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2106, Liolių, Pakražančio seniūnijos, Tytuvėnų seniūnijos dalis į vakarus ir šiaurę nuo kelio Nr. 157 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2105 ir Tytuvėnų apylinkių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 157 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2105, ir Vaiguvos seniūnijos,

| — | Pagėgių savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Pagėgių savivaldybė,

| — | Plungės rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Plungės rajono savivaldybė,

| — | Raseinių rajono savivaldybė: Girkalnio ir Kalnujų seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr A1, Nemakščių, Paliepių, Raseinių, Raseinių miesto ir Viduklės seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Raseinių rajono savivaldybė: Girkalnio ir Kalnujų seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr A1, Nemakščių, Paliepių, Raseinių, Raseinių miesto ir Viduklės seniūnijos,

| — | Rietavo savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Rietavo savivaldybė,

| — | Skuodo rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Skuodo rajono savivaldybė,

| — | Šilalės rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Šilalės rajono savivaldybė,

| — | Šilutės rajono savivaldybė: Juknaičių, Kintų, Šilutės ir Usėnų seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Šilutės rajono savivaldybė: Juknaičių, Kintų, Šilutės ir Usėnų seniūnijos,

| — | Tauragės rajono savivaldybė: Lauksargių, Skaudvilės, Tauragės, Mažonų, Tauragės miesto ir Žygaičių seniūnijos. |
| --- | --- |

—

Tauragės rajono savivaldybė: Lauksargių, Skaudvilės, Tauragės, Mažonų, Tauragės miesto ir Žygaičių seniūnijos.

7.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

| w województwie warmińsko-mazurskim:





  gmina Ruciane – Nida i część gminy Pisz położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 58 oraz miasto Pisz w powiecie piskim, |
| --- |

w województwie warmińsko-mazurskim:

gmina Ruciane – Nida i część gminy Pisz położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 58 oraz miasto Pisz w powiecie piskim,

| część gminy Miłki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63, część gminy Ryn położona na południe od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn, część gminy wiejskiej Giżycko położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Giżycko, na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowej granicy gminy do granicy miasta Giżycko i na południe od granicy miasta Giżycko w powiecie giżyckim, |
| --- |

część gminy Miłki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63, część gminy Ryn położona na południe od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn, część gminy wiejskiej Giżycko położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Giżycko, na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowej granicy gminy do granicy miasta Giżycko i na południe od granicy miasta Giżycko w powiecie giżyckim,

| gminy Mikołajki, Piecki, część gminy Sorkwity położona na południe od drogi nr 16 i część gminy wiejskiej Mrągowo położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 16 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo w powiecie mrągowskim, |
| --- |

gminy Mikołajki, Piecki, część gminy Sorkwity położona na południe od drogi nr 16 i część gminy wiejskiej Mrągowo położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 16 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo w powiecie mrągowskim,

| gminy Dźwierzuty i Świętajno w powiecie szczycieńskim, |
| --- |

gminy Dźwierzuty i Świętajno w powiecie szczycieńskim,

| gminy Gronowo Elbląskie, Markusy, Rychliki, część gminy Elbląg położona na wschód i na południe od granicy powiatu miejskiego Elbląg i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr S7 biegnącą od granicy powiatu miejskiego Elbląg do wschodniej granicy gminy Elbląg i część gminy Tolkmicko niewymieniona w części II załącznika w powiecie elbląskim oraz strefa wód przybrzeżnych Zalewu Wiślanego i Zatoki Elbląskiej, |
| --- |

gminy Gronowo Elbląskie, Markusy, Rychliki, część gminy Elbląg położona na wschód i na południe od granicy powiatu miejskiego Elbląg i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr S7 biegnącą od granicy powiatu miejskiego Elbląg do wschodniej granicy gminy Elbląg i część gminy Tolkmicko niewymieniona w części II załącznika w powiecie elbląskim oraz strefa wód przybrzeżnych Zalewu Wiślanego i Zatoki Elbląskiej,

| gminy Barczewo, Biskupiec, Dobre Miasto, Dywity, Jonkowo, Świątki i część gminy Jeziorany położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 593 w powiecie olsztyńskim, |
| --- |

gminy Barczewo, Biskupiec, Dobre Miasto, Dywity, Jonkowo, Świątki i część gminy Jeziorany położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 593 w powiecie olsztyńskim,

| gminy Łukta, Miłakowo, Małdyty, Miłomłyn i Morąg w powiecie ostródzkim, |
| --- |

gminy Łukta, Miłakowo, Małdyty, Miłomłyn i Morąg w powiecie ostródzkim,

| gmina Zalewo w powiecie iławskim, |
| --- |

gmina Zalewo w powiecie iławskim,

| w województwie podlaskim:





  gminy Rudka, Wyszki, część gminy Brańsk położona na północ od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk i miasto Brańsk w powiecie bielskim, |
| --- |

w województwie podlaskim:

gminy Rudka, Wyszki, część gminy Brańsk położona na północ od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk i miasto Brańsk w powiecie bielskim,

| gmina Perlejewo w powiecie siemiatyckim, |
| --- |

gmina Perlejewo w powiecie siemiatyckim,

| gminy Kolno z miastem Kolno, Mały Płock i Turośl w powiecie kolneńskim, |
| --- |

gminy Kolno z miastem Kolno, Mały Płock i Turośl w powiecie kolneńskim,

| gmina Poświętne w powiecie białostockim, |
| --- |

gmina Poświętne w powiecie białostockim,

| gminy Kulesze Kościelne, Nowe Piekuty, Szepietowo, Klukowo, Ciechanowiec, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim, |
| --- |

gminy Kulesze Kościelne, Nowe Piekuty, Szepietowo, Klukowo, Ciechanowiec, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim,

| gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim, |
| --- |

gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim,

| powiat zambrowski; |
| --- |

powiat zambrowski;

| w województwie mazowieckim:





  gminy Ceranów, Kosów Lacki, Sabnie, Sterdyń, część gminy Bielany położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 i część gminy wiejskiej Sokołów Podlaskipołożona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 w powiecie sokołowskim, |
| --- |

w województwie mazowieckim:

gminy Ceranów, Kosów Lacki, Sabnie, Sterdyń, część gminy Bielany położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 i część gminy wiejskiej Sokołów Podlaskipołożona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 w powiecie sokołowskim,

| gminy Grębków, Korytnica, Liw, Łochów, Miedzna, Sadowne, Stoczek, Wierzbno i miasto Węgrów w powiecie węgrowskim, |
| --- |

gminy Grębków, Korytnica, Liw, Łochów, Miedzna, Sadowne, Stoczek, Wierzbno i miasto Węgrów w powiecie węgrowskim,

| gminy Rzekuń, Troszyn, Lelis, Czerwin i Goworowo w powiecie ostrołęckim, |
| --- |

gminy Rzekuń, Troszyn, Lelis, Czerwin i Goworowo w powiecie ostrołęckim,

| powiat miejski Ostrołęka, |
| --- |

powiat miejski Ostrołęka,

| powiat ostrowski, |
| --- |

powiat ostrowski,

| gminy Karniewo, Maków Mazowiecki, Rzewnie i Szelków w powiecie makowskim, |
| --- |

gminy Karniewo, Maków Mazowiecki, Rzewnie i Szelków w powiecie makowskim,

| gmina Krasne w powiecie przasnyskim, |
| --- |

gmina Krasne w powiecie przasnyskim,

| gminy Mała Wieś i Wyszogród w powiecie płockim, |
| --- |

gminy Mała Wieś i Wyszogród w powiecie płockim,

| gminy Ciechanów z miastem Ciechanów, Glinojeck, Gołymin – Ośrodek, Ojrzeń, Opinogóra Górna i Sońsk w powiecie ciechanowskim, |
| --- |

gminy Ciechanów z miastem Ciechanów, Glinojeck, Gołymin – Ośrodek, Ojrzeń, Opinogóra Górna i Sońsk w powiecie ciechanowskim,

| gminy Baboszewo, Czerwińsk nad Wisłą, Naruszewo, Płońsk z miastem Płońsk, Sochocin i Załuski w powiecie płońskim, |
| --- |

gminy Baboszewo, Czerwińsk nad Wisłą, Naruszewo, Płońsk z miastem Płońsk, Sochocin i Załuski w powiecie płońskim,

| gminy Gzy, Obryte, Zatory, Pułtusk i część gminy Winnica położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim, |
| --- |

gminy Gzy, Obryte, Zatory, Pułtusk i część gminy Winnica położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

| gminy Brańszczyk, Długosiodło, Rząśnik, Wyszków, Zabrodzie i część gminy Somianka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim, |
| --- |

gminy Brańszczyk, Długosiodło, Rząśnik, Wyszków, Zabrodzie i część gminy Somianka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

| gminy Jadów, Klembów, Poświętne, Strachówka i Tłuszcz w powiecie wołomińskim, |
| --- |

gminy Jadów, Klembów, Poświętne, Strachówka i Tłuszcz w powiecie wołomińskim,

| gminy Dobre, Stanisławów, część gminy Jakubów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy Kałuszyn położona na północ od linii wyznaczonej przez drogi nr 2 i 92 i część gminy Mińsk Mazowiecki położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr A2 w powiecie mińskim, |
| --- |

gminy Dobre, Stanisławów, część gminy Jakubów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy Kałuszyn położona na północ od linii wyznaczonej przez drogi nr 2 i 92 i część gminy Mińsk Mazowiecki położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr A2 w powiecie mińskim,

| gminy Garbatka Letnisko, Gniewoszów i Sieciechów w powiecie kozienickim, |
| --- |

gminy Garbatka Letnisko, Gniewoszów i Sieciechów w powiecie kozienickim,

| gminy Baranów i Jaktorów w powiecie grodziskim, |
| --- |

gminy Baranów i Jaktorów w powiecie grodziskim,

| powiat żyrardowski, |
| --- |

powiat żyrardowski,

| gminy Belsk Duży, Błędów, Goszczyn i Mogielnica w powiecie grójeckim, |
| --- |

gminy Belsk Duży, Błędów, Goszczyn i Mogielnica w powiecie grójeckim,

| gminy Białobrzegi, Promna, Stara Błotnica, Wyśmierzyce i część gminy Stromiec położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 48 w powiecie białobrzeskim, |
| --- |

gminy Białobrzegi, Promna, Stara Błotnica, Wyśmierzyce i część gminy Stromiec położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 48 w powiecie białobrzeskim,

| gminy Jedlińsk, Jastrzębia i Pionki z miastem Pionki w powiecie radomskim, |
| --- |

gminy Jedlińsk, Jastrzębia i Pionki z miastem Pionki w powiecie radomskim,

| gminy Iłów, Nowa Sucha, Rybno, część gminy Teresin położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy wiejskiej Sochaczew położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i część miasta Sochaczew położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 50 i 92 w powiecie sochaczewskim, |
| --- |

gminy Iłów, Nowa Sucha, Rybno, część gminy Teresin położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy wiejskiej Sochaczew położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i część miasta Sochaczew położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 50 i 92 w powiecie sochaczewskim,

| gmina Policzna w powiecie zwoleńskim, |
| --- |

gmina Policzna w powiecie zwoleńskim,

| gmina Solec nad Wisłą w powiecie lipskim; |
| --- |

gmina Solec nad Wisłą w powiecie lipskim;

| w województwie lubelskim:





  gminy Bełżyce, Borzechów, Bychawa, Niedrzwica Duża, Jastków, Konopnica, Głusk, Strzyżewice, Wysokie, Wojciechów i Zakrzew w powiecie lubelskim, |
| --- |

w województwie lubelskim:

gminy Bełżyce, Borzechów, Bychawa, Niedrzwica Duża, Jastków, Konopnica, Głusk, Strzyżewice, Wysokie, Wojciechów i Zakrzew w powiecie lubelskim,

| gminy Miączyn, Nielisz, Sitno, Komarów-Osada, Sułów, część gminy Szczebrzeszyn położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Szczebrzesyzn i część gminy wiejskiej Zamość położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie zamojskim, |
| --- |

gminy Miączyn, Nielisz, Sitno, Komarów-Osada, Sułów, część gminy Szczebrzeszyn położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Szczebrzesyzn i część gminy wiejskiej Zamość położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie zamojskim,

| powiat miejski Zamość, |
| --- |

powiat miejski Zamość,

| gmina Jeziorzany i część gminy Kock położona na zachód od linii wyznaczonej przez rzekę Czarną w powiecie lubartowskim, |
| --- |

gmina Jeziorzany i część gminy Kock położona na zachód od linii wyznaczonej przez rzekę Czarną w powiecie lubartowskim,

| gminy Adamów i Serokomla w powiecie łukowskim, |
| --- |

gminy Adamów i Serokomla w powiecie łukowskim,

| gminy Nowodwór, Ryki, Ułęż i miasto Dęblin w powiecie ryckim, |
| --- |

gminy Nowodwór, Ryki, Ułęż i miasto Dęblin w powiecie ryckim,

| gminy Janowiec, i część gminy wiejskiej Puławy położona na zachód od rzeki Wisły w powiecie puławskim, |
| --- |

gminy Janowiec, i część gminy wiejskiej Puławy położona na zachód od rzeki Wisły w powiecie puławskim,

| gminy Chodel, Karczmiska, Łaziska, Opole Lubelskie, Poniatowa i Wilków w powiecie opolskim, |
| --- |

gminy Chodel, Karczmiska, Łaziska, Opole Lubelskie, Poniatowa i Wilków w powiecie opolskim,

| miasto Świdnik w powiecie świdnickim; |
| --- |

miasto Świdnik w powiecie świdnickim;

| gminy Rudnik i Żółkiewkaw powiecie krasnostawskim, |
| --- |

gminy Rudnik i Żółkiewkaw powiecie krasnostawskim,

| gminy Bełżec, Jarczów, Lubycza Królewska, Rachanie, Susiec, Ulhówek i część gminy Łaszczów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 852 w powiecie tomaszowskim, |
| --- |

gminy Bełżec, Jarczów, Lubycza Królewska, Rachanie, Susiec, Ulhówek i część gminy Łaszczów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 852 w powiecie tomaszowskim,

| gminy Łukowa i Obsza w powiecie biłgorajskim, |
| --- |

gminy Łukowa i Obsza w powiecie biłgorajskim,

| powiat miejski Lublin, |
| --- |

powiat miejski Lublin,

| gminy Kraśnik z miastem Kraśnik, Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz i Zakrzówek w powiecie kraśnickim, |
| --- |

gminy Kraśnik z miastem Kraśnik, Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz i Zakrzówek w powiecie kraśnickim,

| gminy Modliborzyce i Potok Wielki w powiecie janowskim; |
| --- |

gminy Modliborzyce i Potok Wielki w powiecie janowskim;

| w województwie podkarpackim:





  powiat lubaczowski, |
| --- |

w województwie podkarpackim:

powiat lubaczowski,

| gminy Laszki i Wiązownica w powiecie jarosławskim, |
| --- |

gminy Laszki i Wiązownica w powiecie jarosławskim,

| gminy Pysznica, Zaleszany i miasto Stalowa Wola w powiecie stalowowolskim, |
| --- |

gminy Pysznica, Zaleszany i miasto Stalowa Wola w powiecie stalowowolskim,

| gmina Gorzyce w powiecie tarnobrzeskim; |
| --- |

gmina Gorzyce w powiecie tarnobrzeskim;

| w województwie świętokrzyskim:





  gminy Tarłów i Ożarów w powiecie opatowskim, |
| --- |

w województwie świętokrzyskim:

gminy Tarłów i Ożarów w powiecie opatowskim,

| gminy Dwikozy, Zawichost i miasto Sandomierz w powiecie sandomierskim. |
| --- |

gminy Dwikozy, Zawichost i miasto Sandomierz w powiecie sandomierskim.

8.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

| — | Județul Alba, |
| --- | --- |

—

Județul Alba,

| — | Județul Cluj, |
| --- | --- |

—

Județul Cluj,

| — | Județul Harghita, |
| --- | --- |

—

Județul Harghita,

| — | Județul Hunedoara, |
| --- | --- |

—

Județul Hunedoara,

| — | Județul Iași, |
| --- | --- |

—

Județul Iași,

| — | Județul Neamț, |
| --- | --- |

—

Județul Neamț,

| — | Județul Vâlcea, |
| --- | --- |

—

Județul Vâlcea,

| — | Restul județului Mehedinți care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:






  — | Comuna Garla Mare, |
| --- | --- | --- |

—

Restul județului Mehedinți care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:

—

Comuna Garla Mare,

| — | Hinova, |
| --- | --- |

—

Hinova,

| — | Burila Mare, |
| --- | --- |

—

Burila Mare,

| — | Gruia, |
| --- | --- |

—

Gruia,

| — | Pristol, |
| --- | --- |

—

Pristol,

| — | Dubova, |
| --- | --- |

—

Dubova,

| — | Municipiul Drobeta Turnu Severin, |
| --- | --- |

—

Municipiul Drobeta Turnu Severin,

| — | Eselnița, |
| --- | --- |

—

Eselnița,

| — | Salcia, |
| --- | --- |

—

Salcia,

| — | Devesel, |
| --- | --- |

—

Devesel,

| — | Svinița, |
| --- | --- |

—

Svinița,

| — | Gogoșu, |
| --- | --- |

—

Gogoșu,

| — | Simian, |
| --- | --- |

—

Simian,

| — | Orșova, |
| --- | --- |

—

Orșova,

| — | Obârșia Closani, |
| --- | --- |

—

Obârșia Closani,

| — | Baia de Aramă, |
| --- | --- |

—

Baia de Aramă,

| — | Bala, |
| --- | --- |

—

Bala,

| — | Florești, |
| --- | --- |

—

Florești,

| — | Broșteni, |
| --- | --- |

—

Broșteni,

| — | Corcova, |
| --- | --- |

—

Corcova,

| — | Isverna, |
| --- | --- |

—

Isverna,

| — | Balta, |
| --- | --- |

—

Balta,

| — | Podeni, |
| --- | --- |

—

Podeni,

| — | Cireșu, |
| --- | --- |

—

Cireșu,

| — | Ilovița, |
| --- | --- |

—

Ilovița,

| — | Ponoarele, |
| --- | --- |

—

Ponoarele,

| — | Ilovăț, |
| --- | --- |

—

Ilovăț,

| — | Patulele, |
| --- | --- |

—

Patulele,

| — | Jiana, |
| --- | --- |

—

Jiana,

| — | Iyvoru Bârzii, |
| --- | --- |

—

Iyvoru Bârzii,

| — | Malovat, |
| --- | --- |

—

Malovat,

| — | Bălvănești, |
| --- | --- |

—

Bălvănești,

| — | Breznița Ocol, |
| --- | --- |

—

Breznița Ocol,

| — | Godeanu, |
| --- | --- |

—

Godeanu,

| — | Padina Mare, |
| --- | --- |

—

Padina Mare,

| — | Corlățel, |
| --- | --- |

—

Corlățel,

| — | Vânju Mare, |
| --- | --- |

—

Vânju Mare,

| — | Vânjuleț, |
| --- | --- |

—

Vânjuleț,

| — | Obârșia de Câmp, |
| --- | --- |

—

Obârșia de Câmp,

| — | Vânători, |
| --- | --- |

—

Vânători,

| — | Vladaia, |
| --- | --- |

—

Vladaia,

| — | Punghina, |
| --- | --- |

—

Punghina,

| — | Cujmir, |
| --- | --- |

—

Cujmir,

| — | Oprișor, |
| --- | --- |

—

Oprișor,

| — | Dârvari, |
| --- | --- |

—

Dârvari,

| — | Căzănești, |
| --- | --- |

—

Căzănești,

| — | Husnicioara, |
| --- | --- |

—

Husnicioara,

| — | Poroina Mare, |
| --- | --- |

—

Poroina Mare,

| — | Prunișor, |
| --- | --- |

—

Prunișor,

| — | Tămna, |
| --- | --- |

—

Tămna,

| — | Livezile, |
| --- | --- |

—

Livezile,

| — | Rogova, |
| --- | --- |

—

Rogova,

| — | Voloiac, |
| --- | --- |

—

Voloiac,

| — | Sisești, |
| --- | --- |

—

Sisești,

| — | Sovarna, |
| --- | --- |

—

Sovarna,

| — | Bălăcița, |
| --- | --- |

—

Bălăcița,

| — | Județul Gorj, |
| --- | --- |

—

Județul Gorj,

| — | Județul Suceava, |
| --- | --- |

—

Județul Suceava,

| — | Județul Mureș, |
| --- | --- |

—

Județul Mureș,

| — | Județul Sibiu, |
| --- | --- |

—

Județul Sibiu,

| — | Județul Caraș-Severin. |
| --- | --- |

—

Județul Caraș-Severin.

CZĘŚĆ II

1.   Belgia

Następujące obszary w Belgii:

in Luxembourg province:

| — | the area is delimited clockwise by: |
| --- | --- |

—

the area is delimited clockwise by:

| — | La frontière avec la France au niveau de Florenville, |
| --- | --- |

—

La frontière avec la France au niveau de Florenville,

| — | La N85 jusque son intersection avec la N894au niveau de Florenville, |
| --- | --- |

—

La N85 jusque son intersection avec la N894au niveau de Florenville,

| — | La N894 jusque son intersection avec larue de la Motte, |
| --- | --- |

—

La N894 jusque son intersection avec larue de la Motte,

| — | La rue de la Motte jusque son intersection avec la rue de Neufchâteau, |
| --- | --- |

—

La rue de la Motte jusque son intersection avec la rue de Neufchâteau,

| — | La rue de Neufchâteau, |
| --- | --- |

—

La rue de Neufchâteau,

| — | La rue des Bruyères jusque son intersection avec la rue de la Gaume, |
| --- | --- |

—

La rue des Bruyères jusque son intersection avec la rue de la Gaume,

| — | La rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue de l'Accord, |
| --- | --- |

—

La rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue de l'Accord,

| — | La rue de l'Accord, |
| --- | --- |

—

La rue de l'Accord,

| — | La rue du Fet, |
| --- | --- |

—

La rue du Fet,

| — | La N40 jusque son intersection avec la E25-E411, |
| --- | --- |

—

La N40 jusque son intersection avec la E25-E411,

| — | La E25-E411 jusque son intersection avec la N81 au niveau de Weyler, |
| --- | --- |

—

La E25-E411 jusque son intersection avec la N81 au niveau de Weyler,

| — | La N81 jusque son intersection avec la N883 au niveau d'Aubange, |
| --- | --- |

—

La N81 jusque son intersection avec la N883 au niveau d'Aubange,

| — | La N883 jusque son intersection avec la N88 au niveau d'Aubange, |
| --- | --- |

—

La N883 jusque son intersection avec la N88 au niveau d'Aubange,

| — | La N88 jusque son intersection avec la N811, |
| --- | --- |

—

La N88 jusque son intersection avec la N811,

| — | La N811 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour, |
| --- | --- |

—

La N811 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

| — | La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N88, |
| --- | --- |

—

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N88,

| — | La N88 jusque son intersection avec la N871, |
| --- | --- |

—

La N88 jusque son intersection avec la N871,

| — | La N871 jusque son intersection avec la N87 au niveau de Rouvroy, |
| --- | --- |

—

La N871 jusque son intersection avec la N87 au niveau de Rouvroy,

| — | La N87 jusque son intersection avec la frontière avec la France. |
| --- | --- |

—

La N87 jusque son intersection avec la frontière avec la France.

2.   Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

| in Varna region:





  within municipality of Beloslav:





  Razdelna, |
| --- |

in Varna region:

within municipality of Beloslav:

Razdelna,

| within municipalty of Devnya:





  Devnya, |
| --- |

within municipalty of Devnya:

Devnya,

| Povelyanovo, |
| --- |

Povelyanovo,

| Padina, |
| --- |

Padina,

| within municipality of Vetrino:





  Gabarnitsa, |
| --- |

within municipality of Vetrino:

Gabarnitsa,

| within municipality of Provadiya:





  Staroselets, |
| --- |

within municipality of Provadiya:

Staroselets,

| Petrov dol, |
| --- |

Petrov dol,

| Provadiya, |
| --- |

Provadiya,

| Dobrina, |
| --- |

Dobrina,

| Manastir, |
| --- |

Manastir,

| Zhitnitsa, |
| --- |

Zhitnitsa,

| Tutrakantsi, |
| --- |

Tutrakantsi,

| Bozveliysko, |
| --- |

Bozveliysko,

| Barzitsa, |
| --- |

Barzitsa,

| Tchayka, |
| --- |

Tchayka,

| within municipality of Avren:





  Trastikovo, |
| --- |

within municipality of Avren:

Trastikovo,

| Sindel, |
| --- |

Sindel,

| Avren, |
| --- |

Avren,

| Kazashka reka, |
| --- |

Kazashka reka,

| Yunak, |
| --- |

Yunak,

| Tsarevtsi, |
| --- |

Tsarevtsi,

| Dabravino, |
| --- |

Dabravino,

| within municipality of Dalgopol:





  Tsonevo, |
| --- |

within municipality of Dalgopol:

Tsonevo,

| Velichkovo, |
| --- |

Velichkovo,

| within municipality of Dolni chiflik:





  Nova shipka, |
| --- |

within municipality of Dolni chiflik:

Nova shipka,

| Goren chiflik, |
| --- |

Goren chiflik,

| Pchelnik, |
| --- |

Pchelnik,

| Venelin, |
| --- |

Venelin,

| in Silistra region:





  within municipality of Kaynardzha:





  Voynovo, |
| --- |

in Silistra region:

within municipality of Kaynardzha:

Voynovo,

| Kaynardzha, |
| --- |

Kaynardzha,

| Kranovo, |
| --- |

Kranovo,

| Zarnik, |
| --- |

Zarnik,

| Dobrudzhanka, |
| --- |

Dobrudzhanka,

| Golesh, |
| --- |

Golesh,

| Svetoslav, |
| --- |

Svetoslav,

| Polkovnik Cholakovo, |
| --- |

Polkovnik Cholakovo,

| Kamentzi, |
| --- |

Kamentzi,

| Gospodinovo, |
| --- |

Gospodinovo,

| Davidovo, |
| --- |

Davidovo,

| Sredishte, |
| --- |

Sredishte,

| Strelkovo, |
| --- |

Strelkovo,

| Poprusanovo, |
| --- |

Poprusanovo,

| Posev, |
| --- |

Posev,

| within municipality of Alfatar:





  Alfatar, |
| --- |

within municipality of Alfatar:

Alfatar,

| Alekovo, |
| --- |

Alekovo,

| Bistra, |
| --- |

Bistra,

| Kutlovitza, |
| --- |

Kutlovitza,

| Tzar Asen, |
| --- |

Tzar Asen,

| Chukovetz, |
| --- |

Chukovetz,

| Vasil Levski, |
| --- |

Vasil Levski,

| within municipality of Silistra:





  Glavan, |
| --- |

within municipality of Silistra:

Glavan,

| Silistra, |
| --- |

Silistra,

| Aydemir, |
| --- |

Aydemir,

| Babuk, |
| --- |

Babuk,

| Popkralevo, |
| --- |

Popkralevo,

| Bogorovo, |
| --- |

Bogorovo,

| Bradvari, |
| --- |

Bradvari,

| Sratzimir, |
| --- |

Sratzimir,

| Bulgarka, |
| --- |

Bulgarka,

| Tsenovich, |
| --- |

Tsenovich,

| Sarpovo, |
| --- |

Sarpovo,

| Srebarna, |
| --- |

Srebarna,

| Smiletz, |
| --- |

Smiletz,

| Profesor Ishirkovo, |
| --- |

Profesor Ishirkovo,

| Polkovnik Lambrinovo, |
| --- |

Polkovnik Lambrinovo,

| Kalipetrovo, |
| --- |

Kalipetrovo,

| Kazimir, |
| --- |

Kazimir,

| Yordanovo, |
| --- |

Yordanovo,

| within municipality of Sitovo:





  Dobrotitza, |
| --- |

within municipality of Sitovo:

Dobrotitza,

| Lyuben, |
| --- |

Lyuben,

| Slatina, |
| --- |

Slatina,

| within municipality of Dulovo:





  Varbino, |
| --- |

within municipality of Dulovo:

Varbino,

| Polkovnik Taslakovo, |
| --- |

Polkovnik Taslakovo,

| Kolobar, |
| --- |

Kolobar,

| Kozyak, |
| --- |

Kozyak,

| Mezhden, |
| --- |

Mezhden,

| Tcherkovna, |
| --- |

Tcherkovna,

| Dulovo, |
| --- |

Dulovo,

| Razdel, |
| --- |

Razdel,

| Tchernik, |
| --- |

Tchernik,

| Poroyno, |
| --- |

Poroyno,

| Vodno, |
| --- |

Vodno,

| Zlatoklas, |
| --- |

Zlatoklas,

| Tchernolik, |
| --- |

Tchernolik,

| in Dobrich region:





  within municipality of Krushari:





  Kapitan Dimitrovo, |
| --- |

in Dobrich region:

within municipality of Krushari:

Kapitan Dimitrovo,

| Ognyanovo, |
| --- |

Ognyanovo,

| Zimnitza, |
| --- |

Zimnitza,

| Gaber, |
| --- |

Gaber,

| within municipality of Dobrich-selska:





  Altsek, |
| --- |

within municipality of Dobrich-selska:

Altsek,

| Vodnyantsi, |
| --- |

Vodnyantsi,

| Feldfebel Denkovo, |
| --- |

Feldfebel Denkovo,

| Hitovo, |
| --- |

Hitovo,

| within municipality of Tervel:





  Brestnitza, |
| --- |

within municipality of Tervel:

Brestnitza,

| Kolartzi, |
| --- |

Kolartzi,

| Angelariy, |
| --- |

Angelariy,

| Balik, |
| --- |

Balik,

| Bezmer, |
| --- |

Bezmer,

| Bozhan, |
| --- |

Bozhan,

| Bonevo, |
| --- |

Bonevo,

| Voynikovo, |
| --- |

Voynikovo,

| Glavantsi, |
| --- |

Glavantsi,

| Gradnitsa, |
| --- |

Gradnitsa,

| Guslar, |
| --- |

Guslar,

| Kableshkovo, |
| --- |

Kableshkovo,

| Kladentsi, |
| --- |

Kladentsi,

| Kochmar, |
| --- |

Kochmar,

| Mali izvor, |
| --- |

Mali izvor,

| Nova Kamena, |
| --- |

Nova Kamena,

| Onogur, |
| --- |

Onogur,

| Polkovnik Savovo, |
| --- |

Polkovnik Savovo,

| Popgruevo, |
| --- |

Popgruevo,

| Profesor Zlatarski, |
| --- |

Profesor Zlatarski,

| Sartents, |
| --- |

Sartents,

| Tervel, |
| --- |

Tervel,

| Chestimenstko, |
| --- |

Chestimenstko,

| within municipality Shabla:





  Shabla, |
| --- |

within municipality Shabla:

Shabla,

| Tyulenovo, |
| --- |

Tyulenovo,

| Bozhanovo, |
| --- |

Bozhanovo,

| Gorun, |
| --- |

Gorun,

| Gorichane, |
| --- |

Gorichane,

| Prolez, |
| --- |

Prolez,

| Ezeretz, |
| --- |

Ezeretz,

| Zahari Stoyanovo, |
| --- |

Zahari Stoyanovo,

| Vaklino, |
| --- |

Vaklino,

| Granichar, |
| --- |

Granichar,

| Durankulak, |
| --- |

Durankulak,

| Krapetz, |
| --- |

Krapetz,

| Smin, |
| --- |

Smin,

| Staevtsi, |
| --- |

Staevtsi,

| Tvarditsa, |
| --- |

Tvarditsa,

| Chernomortzi, |
| --- |

Chernomortzi,

| within municipality of Kavarna:





  Balgarevo, |
| --- |

within municipality of Kavarna:

Balgarevo,

| Bozhurets, |
| --- |

Bozhurets,

| Vranino, |
| --- |

Vranino,

| Vidno, |
| --- |

Vidno,

| Irechek, |
| --- |

Irechek,

| Kavarna, |
| --- |

Kavarna,

| Kamen briag, |
| --- |

Kamen briag,

| Mogilishte, |
| --- |

Mogilishte,

| Neykovo, |
| --- |

Neykovo,

| Poruchik Chunchevo, |
| --- |

Poruchik Chunchevo,

| Rakovski, |
| --- |

Rakovski,

| Sveti Nikola, |
| --- |

Sveti Nikola,

| Seltse, |
| --- |

Seltse,

| Topola, |
| --- |

Topola,

| Travnik, |
| --- |

Travnik,

| Hadzhi Dimitar, |
| --- |

Hadzhi Dimitar,

| Chelopechene. |
| --- |

Chelopechene.

3.   Estonia

Następujące obszary w Estonii:

| — | Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond). |
| --- | --- |

—

Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond).

4.   Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

| — | Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703370, 705150,705250, 705450,705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703370, 705150,705250, 705450,705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 850950, 851050, 851150, 851250, 851350, 851450, 851550, 851560, 851650, 851660, 851751, 851752, 852850, 852860, 852950, 852960, 853050, 853150, 853160, 853250, 853260, 853350, 853360, 853450, 853550, 854450, 854550, 854560, 854650, 854660, 854750, 854850, 854860, 854870, 854950, 855050, 855150, 855250, 855460, 855750, 855950, 855960, 856051, 856150, 856250, 856260, 856350, 856360, 856450, 856550, 856650, 856750, 856760, 856850, 856950, 857050, 857150, 857350, 857450, 857650, valamint 850150, 850250, 850260, 850350, 850450, 850550, 852050, 852150, 852250 és 857550, továbbá 850650, 850850, 851851 és 851852 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 850950, 851050, 851150, 851250, 851350, 851450, 851550, 851560, 851650, 851660, 851751, 851752, 852850, 852860, 852950, 852960, 853050, 853150, 853160, 853250, 853260, 853350, 853360, 853450, 853550, 854450, 854550, 854560, 854650, 854660, 854750, 854850, 854860, 854870, 854950, 855050, 855150, 855250, 855460, 855750, 855950, 855960, 856051, 856150, 856250, 856260, 856350, 856360, 856450, 856550, 856650, 856750, 856760, 856850, 856950, 857050, 857150, 857350, 857450, 857650, valamint 850150, 850250, 850260, 850350, 850450, 850550, 852050, 852150, 852250 és 857550, továbbá 850650, 850850, 851851 és 851852 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821 és 552360 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821 és 552360 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651200, 652100, 655400, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 658100, 658310, 658401, 658402, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe, |
| --- | --- |

—

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651200, 652100, 655400, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 658100, 658310, 658401, 658402, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

| — | Hajdú-Bihar megye 900150, 900250, 900350, 900450, 900550, 900650, 900660, 900670, 901850, 900850, 900860, 900930, 900950, 901050, 901150, 901450, 902850, 902860, 902950, 902960, 903050, 903150, 903350, 903360, 903370, 903450, 903550, 904450, 904460, 904550, 904650 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe. |
| --- | --- |

—

Hajdú-Bihar megye 900150, 900250, 900350, 900450, 900550, 900650, 900660, 900670, 901850, 900850, 900860, 900930, 900950, 901050, 901150, 901450, 902850, 902860, 902950, 902960, 903050, 903150, 903350, 903360, 903370, 903450, 903550, 904450, 904460, 904550, 904650 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

5.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

| — | Ādažu novads, |
| --- | --- |

—

Ādažu novads,

| — | Aizputes novada Kalvenes pagasts, |
| --- | --- |

—

Aizputes novada Kalvenes pagasts,

| — | Aglonas novads, |
| --- | --- |

—

Aglonas novads,

| — | Aizkraukles novads, |
| --- | --- |

—

Aizkraukles novads,

| — | Aknīstes novads, |
| --- | --- |

—

Aknīstes novads,

| — | Alojas novads, |
| --- | --- |

—

Alojas novads,

| — | Alūksnes novads, |
| --- | --- |

—

Alūksnes novads,

| — | Amatas novads, |
| --- | --- |

—

Amatas novads,

| — | Apes novads, |
| --- | --- |

—

Apes novads,

| — | Auces novads, |
| --- | --- |

—

Auces novads,

| — | Babītes novads, |
| --- | --- |

—

Babītes novads,

| — | Baldones novads, |
| --- | --- |

—

Baldones novads,

| — | Baltinavas novads, |
| --- | --- |

—

Baltinavas novads,

| — | Balvu novads, |
| --- | --- |

—

Balvu novads,

| — | Bauskas novads, |
| --- | --- |

—

Bauskas novads,

| — | Beverīnas novads, |
| --- | --- |

—

Beverīnas novads,

| — | Brocēnu novada Blīdenes pagasts, Remtes pagasta daļa uz austrumiem no autoceļa 1154 un P109, |
| --- | --- |

—

Brocēnu novada Blīdenes pagasts, Remtes pagasta daļa uz austrumiem no autoceļa 1154 un P109,

| — | Burtnieku novads, |
| --- | --- |

—

Burtnieku novads,

| — | Carnikavas novads, |
| --- | --- |

—

Carnikavas novads,

| — | Cēsu novads, |
| --- | --- |

—

Cēsu novads,

| — | Cesvaines novads, |
| --- | --- |

—

Cesvaines novads,

| — | Ciblas novads, |
| --- | --- |

—

Ciblas novads,

| — | Dagdas novads, |
| --- | --- |

—

Dagdas novads,

| — | Daugavpils novads, |
| --- | --- |

—

Daugavpils novads,

| — | Dobeles novads, |
| --- | --- |

—

Dobeles novads,

| — | Dundagas novads, |
| --- | --- |

—

Dundagas novads,

| — | Durbes novada Durbes un Vecpils pagasts, |
| --- | --- |

—

Durbes novada Durbes un Vecpils pagasts,

| — | Engures novads, |
| --- | --- |

—

Engures novads,

| — | Ērgļu novads, |
| --- | --- |

—

Ērgļu novads,

| — | Garkalnes novads, |
| --- | --- |

—

Garkalnes novads,

| — | Gulbenes novads, |
| --- | --- |

—

Gulbenes novads,

| — | Iecavas novads, |
| --- | --- |

—

Iecavas novads,

| — | Ikšķiles novads, |
| --- | --- |

—

Ikšķiles novads,

| — | Ilūkstes novads, |
| --- | --- |

—

Ilūkstes novads,

| — | Inčukalna novads, |
| --- | --- |

—

Inčukalna novads,

| — | Jaunjelgavas novads, |
| --- | --- |

—

Jaunjelgavas novads,

| — | Jaunpiebalgas novads, |
| --- | --- |

—

Jaunpiebalgas novads,

| — | Jaunpils novads, |
| --- | --- |

—

Jaunpils novads,

| — | Jēkabpils novads, |
| --- | --- |

—

Jēkabpils novads,

| — | Jelgavas novads, |
| --- | --- |

—

Jelgavas novads,

| — | Kandavas novads, |
| --- | --- |

—

Kandavas novads,

| — | Kārsavas novads, |
| --- | --- |

—

Kārsavas novads,

| — | Ķeguma novads, |
| --- | --- |

—

Ķeguma novads,

| — | Ķekavas novads, |
| --- | --- |

—

Ķekavas novads,

| — | Kocēnu novads, |
| --- | --- |

—

Kocēnu novads,

| — | Kokneses novads, |
| --- | --- |

—

Kokneses novads,

| — | Krāslavas novads, |
| --- | --- |

—

Krāslavas novads,

| — | Krimuldas novads, |
| --- | --- |

—

Krimuldas novads,

| — | Krustpils novads, |
| --- | --- |

—

Krustpils novads,

| — | Kuldīgas novada Ēdoles, Īvandes, Padures, Rendas, Kabiles, Rumbas, Kurmāles, Pelču, Snēpeles, Turlavas, Laidu un Vārmes pagasts, Kuldīgas pilsēta, |
| --- | --- |

—

Kuldīgas novada Ēdoles, Īvandes, Padures, Rendas, Kabiles, Rumbas, Kurmāles, Pelču, Snēpeles, Turlavas, Laidu un Vārmes pagasts, Kuldīgas pilsēta,

| — | Lielvārdes novads, |
| --- | --- |

—

Lielvārdes novads,

| — | Līgatnes novads, |
| --- | --- |

—

Līgatnes novads,

| — | Limbažu novads, |
| --- | --- |

—

Limbažu novads,

| — | Līvānu novads, |
| --- | --- |

—

Līvānu novads,

| — | Lubānas novads, |
| --- | --- |

—

Lubānas novads,

| — | Ludzas novads, |
| --- | --- |

—

Ludzas novads,

| — | Madonas novads, |
| --- | --- |

—

Madonas novads,

| — | Mālpils novads, |
| --- | --- |

—

Mālpils novads,

| — | Mārupes novads, |
| --- | --- |

—

Mārupes novads,

| — | Mazsalacas novads, |
| --- | --- |

—

Mazsalacas novads,

| — | Mērsraga novads, |
| --- | --- |

—

Mērsraga novads,

| — | Naukšēnu novads, |
| --- | --- |

—

Naukšēnu novads,

| — | Neretas novads, |
| --- | --- |

—

Neretas novads,

| — | Ogres novads, |
| --- | --- |

—

Ogres novads,

| — | Olaines novads, |
| --- | --- |

—

Olaines novads,

| — | Ozolnieku novads, |
| --- | --- |

—

Ozolnieku novads,

| — | Pārgaujas novads, |
| --- | --- |

—

Pārgaujas novads,

| — | Pļaviņu novads, |
| --- | --- |

—

Pļaviņu novads,

| — | Preiļu novads, |
| --- | --- |

—

Preiļu novads,

| — | Priekules novads, |
| --- | --- |

—

Priekules novads,

| — | Priekuļu novads, |
| --- | --- |

—

Priekuļu novads,

| — | Raunas novads, |
| --- | --- |

—

Raunas novads,

| — | republikas pilsēta Daugavpils, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Daugavpils,

| — | republikas pilsēta Jelgava, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Jelgava,

| — | republikas pilsēta Jēkabpils, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Jēkabpils,

| — | republikas pilsēta Jūrmala, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Jūrmala,

| — | republikas pilsēta Rēzekne, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Rēzekne,

| — | republikas pilsēta Valmiera, |
| --- | --- |

—

republikas pilsēta Valmiera,

| — | Rēzeknes novads, |
| --- | --- |

—

Rēzeknes novads,

| — | Riebiņu novads, |
| --- | --- |

—

Riebiņu novads,

| — | Rojas novads, |
| --- | --- |

—

Rojas novads,

| — | Ropažu novads, |
| --- | --- |

—

Ropažu novads,

| — | Rugāju novads, |
| --- | --- |

—

Rugāju novads,

| — | Rundāles novads, |
| --- | --- |

—

Rundāles novads,

| — | Rūjienas novads, |
| --- | --- |

—

Rūjienas novads,

| — | Salacgrīvas novads, |
| --- | --- |

—

Salacgrīvas novads,

| — | Salas novads, |
| --- | --- |

—

Salas novads,

| — | Salaspils novads, |
| --- | --- |

—

Salaspils novads,

| — | Saldus novada Novadnieku, Kursīšu, Zvārdes, Pampāļu, Šķēdes, Nīgrandes, Zaņas, Ezeres, Rubas, Jaunauces un Vadakstes pagasts, |
| --- | --- |

—

Saldus novada Novadnieku, Kursīšu, Zvārdes, Pampāļu, Šķēdes, Nīgrandes, Zaņas, Ezeres, Rubas, Jaunauces un Vadakstes pagasts,

| — | Saulkrastu novads, |
| --- | --- |

—

Saulkrastu novads,

| — | Sējas novads, |
| --- | --- |

—

Sējas novads,

| — | Siguldas novads, |
| --- | --- |

—

Siguldas novads,

| — | Skrīveru novads, |
| --- | --- |

—

Skrīveru novads,

| — | Skrundas novads, |
| --- | --- |

—

Skrundas novads,

| — | Smiltenes novads, |
| --- | --- |

—

Smiltenes novads,

| — | Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes, |
| --- | --- |

—

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

| — | Strenču novads, |
| --- | --- |

—

Strenču novads,

| — | Talsu novads, |
| --- | --- |

—

Talsu novads,

| — | Tērvetes novads, |
| --- | --- |

—

Tērvetes novads,

| — | Tukuma novads, |
| --- | --- |

—

Tukuma novads,

| — | Vaiņodes novads, |
| --- | --- |

—

Vaiņodes novads,

| — | Valkas novads, |
| --- | --- |

—

Valkas novads,

| — | Varakļānu novads, |
| --- | --- |

—

Varakļānu novads,

| — | Vārkavas novads, |
| --- | --- |

—

Vārkavas novads,

| — | Vecpiebalgas novads, |
| --- | --- |

—

Vecpiebalgas novads,

| — | Vecumnieku novads, |
| --- | --- |

—

Vecumnieku novads,

| — | Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta, |
| --- | --- |

—

Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta,

| — | Viesītes novads, |
| --- | --- |

—

Viesītes novads,

| — | Viļakas novads, |
| --- | --- |

—

Viļakas novads,

| — | Viļānu novads, |
| --- | --- |

—

Viļānu novads,

| — | Zilupes novads. |
| --- | --- |

—

Zilupes novads.

6.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

| — | Alytaus miesto savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Alytaus miesto savivaldybė,

| — | Alytaus rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Alytaus rajono savivaldybė,

| — | Anykščių rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Anykščių rajono savivaldybė,

| — | Akmenės rajono savivaldybė: Ventos ir Papilės seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Akmenės rajono savivaldybė: Ventos ir Papilės seniūnijos,

| — | Biržų miesto savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Biržų miesto savivaldybė,

| — | Biržų rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Biržų rajono savivaldybė,

| — | Birštono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Birštono savivaldybė,

| — | Druskininkų savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Druskininkų savivaldybė,

| — | Elektrėnų savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Elektrėnų savivaldybė,

| — | Ignalinos rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Ignalinos rajono savivaldybė,

| — | Jonavos rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Jonavos rajono savivaldybė,

| — | Joniškio rajono savivaldybė: Kepalių, Kriukų, Saugėlaukio ir Satkūnų seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Joniškio rajono savivaldybė: Kepalių, Kriukų, Saugėlaukio ir Satkūnų seniūnijos,

| — | Jurbarko rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Jurbarko rajono savivaldybė,

| — | Kaišiadorių rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kaišiadorių rajono savivaldybė,

| — | Kalvarijos savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kalvarijos savivaldybė,

| — | Kauno miesto savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kauno miesto savivaldybė,

| — | Kauno rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kauno rajono savivaldybė,

| — | Kazlų Rūdos savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kazlų Rūdos savivaldybė,

| — | Kelmės rajono savivaldybė: Tytuvėnų seniūnijos dalis į rytus ir pietus nuo kelio Nr. 157 ir į rytus nuo kelio Nr. 2105 ir Tytuvėnų apylinkių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 157 ir į rytus nuo kelio Nr. 2105, Užvenčio, Kukečių dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 2128 ir į rytus nuo kelio Nr. 2106, ir Šaukėnų seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Kelmės rajono savivaldybė: Tytuvėnų seniūnijos dalis į rytus ir pietus nuo kelio Nr. 157 ir į rytus nuo kelio Nr. 2105 ir Tytuvėnų apylinkių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 157 ir į rytus nuo kelio Nr. 2105, Užvenčio, Kukečių dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 2128 ir į rytus nuo kelio Nr. 2106, ir Šaukėnų seniūnijos,

| — | Kėdainių rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kėdainių rajono savivaldybė,

| — | Kupiškio rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Kupiškio rajono savivaldybė,

| — | Lazdijų rajono savivaldybė: Būdviečio, Kapčiamieščio, Krosnos, Kučiūnų ir Noragėlių seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Lazdijų rajono savivaldybė: Būdviečio, Kapčiamieščio, Krosnos, Kučiūnų ir Noragėlių seniūnijos,

| — | Marijampolės savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Marijampolės savivaldybė,

| — | Mažeikių rajono savivaldybė: Šerkšnėnų, Sedos ir Židikų seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Mažeikių rajono savivaldybė: Šerkšnėnų, Sedos ir Židikų seniūnijos,

| — | Molėtų rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Molėtų rajono savivaldybė,

| — | Pakruojo rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Pakruojo rajono savivaldybė,

| — | Panevėžio rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Panevėžio rajono savivaldybė,

| — | Panevėžio miesto savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Panevėžio miesto savivaldybė,

| — | Pasvalio rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Pasvalio rajono savivaldybė,

| — | Radviliškio rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Radviliškio rajono savivaldybė,

| — | Prienų rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Prienų rajono savivaldybė,

| — | Raseinių rajono savivaldybė: Ariogalos, Betygalos, Pagojukų, Šiluvos,Kalnujų seniūnijos ir Girkalnio seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. A1, |
| --- | --- |

—

Raseinių rajono savivaldybė: Ariogalos, Betygalos, Pagojukų, Šiluvos,Kalnujų seniūnijos ir Girkalnio seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. A1,

| — | Rokiškio rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Rokiškio rajono savivaldybė,

| — | Šakių rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Šakių rajono savivaldybė,

| — | Šalčininkų rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Šalčininkų rajono savivaldybė,

| — | Šiaulių miesto savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Šiaulių miesto savivaldybė,

| — | Šiaulių rajono savivaldybė: Šiaulių kaimiškoji seniūnija, |
| --- | --- |

—

Šiaulių rajono savivaldybė: Šiaulių kaimiškoji seniūnija,

| — | Šilutės rajono savivaldybė: Rusnės seniūnija, |
| --- | --- |

—

Šilutės rajono savivaldybė: Rusnės seniūnija,

| — | Širvintų rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Širvintų rajono savivaldybė,

| — | Švenčionių rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Švenčionių rajono savivaldybė,

| — | Tauragės rajono savivaldybė: Batakių ir Gaurės seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Tauragės rajono savivaldybė: Batakių ir Gaurės seniūnijos,

| — | Telšių rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Telšių rajono savivaldybė,

| — | Trakų rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Trakų rajono savivaldybė,

| — | Ukmergės rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Ukmergės rajono savivaldybė,

| — | Utenos rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Utenos rajono savivaldybė,

| — | Varėnos rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Varėnos rajono savivaldybė,

| — | Vilniaus miesto savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Vilniaus miesto savivaldybė,

| — | Vilniaus rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Vilniaus rajono savivaldybė,

| — | Vilkaviškio rajono savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Vilkaviškio rajono savivaldybė,

| — | Visagino savivaldybė, |
| --- | --- |

—

Visagino savivaldybė,

| — | Zarasų rajono savivaldybė. |
| --- | --- |

—

Zarasų rajono savivaldybė.

7.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

| w województwie warmińsko-mazurskim:





  gminy Kalinowo, Prostki, Stare Juchy i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim, |
| --- |

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Kalinowo, Prostki, Stare Juchy i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim,

| gminy Godkowo, Milejewo, Młynary, Pasłęk, część gminy Elbląg położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr S7 biegnącą od granicy powiatu miejskigo Elbląg do wschodniej granicy gminy Elbląg, i część obszaru lądowego gminy Tolkmicko położona na południe od linii brzegowej Zalewu Wiślanego i Zatoki Elbląskiej do granicy z gminą wiejską Elbląg w powiecie elbląskim, |
| --- |

gminy Godkowo, Milejewo, Młynary, Pasłęk, część gminy Elbląg położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr S7 biegnącą od granicy powiatu miejskigo Elbląg do wschodniej granicy gminy Elbląg, i część obszaru lądowego gminy Tolkmicko położona na południe od linii brzegowej Zalewu Wiślanego i Zatoki Elbląskiej do granicy z gminą wiejską Elbląg w powiecie elbląskim,

| powiat miejski Elbląg, |
| --- |

powiat miejski Elbląg,

| gminy Kruklanki, Wydminy, część gminy Miłki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63, część gminy Ryn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn i część gminy wiejskiej Giżycko położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Giżycko, na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowej granicy gminy do granicy miasta Giżycko i na północ od granicy miasta Giżycka i miasto Giżycko w powiecie giżyckim, |
| --- |

gminy Kruklanki, Wydminy, część gminy Miłki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63, część gminy Ryn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn i część gminy wiejskiej Giżycko położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Giżycko, na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowej granicy gminy do granicy miasta Giżycko i na północ od granicy miasta Giżycka i miasto Giżycko w powiecie giżyckim,

| powiat gołdapski, |
| --- |

powiat gołdapski,

| gmina Pozezdrze i część gminy Węgorzewo położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowo-wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 650, a następnie na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 650 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 63 do skrzyżowania z drogą biegnącą do miejscowości Przystań i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przystań, Pniewo, Kamionek Wielki, Radzieje, Dłużec w powiecie węgorzewskim, |
| --- |

gmina Pozezdrze i część gminy Węgorzewo położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowo-wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 650, a następnie na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 650 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 63 do skrzyżowania z drogą biegnącą do miejscowości Przystań i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przystań, Pniewo, Kamionek Wielki, Radzieje, Dłużec w powiecie węgorzewskim,

| powiat olecki, |
| --- |

powiat olecki,

| gminy Orzysz, Biała Piska i część gminy Pisz położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 58 w powiecie piskim, |
| --- |

gminy Orzysz, Biała Piska i część gminy Pisz położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 58 w powiecie piskim,

| gminy Górowo Iławeckie z miastem Górowo Iławeckie, Bisztynek, część gminy wiejskiej Bartoszyce położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 51 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 57 i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 57 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 51 do południowej granicy gminy i miasto Bartoszyce w powiecie bartoszyckim, |
| --- |

gminy Górowo Iławeckie z miastem Górowo Iławeckie, Bisztynek, część gminy wiejskiej Bartoszyce położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 51 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 57 i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 57 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 51 do południowej granicy gminy i miasto Bartoszyce w powiecie bartoszyckim,

| gmina Kolno i część gminy Jeziorany położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 593 w powiecie olsztyńskim, |
| --- |

gmina Kolno i część gminy Jeziorany położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 593 w powiecie olsztyńskim,

| powiat braniewski, |
| --- |

powiat braniewski,

| gminy Kętrzyn z miastem Kętrzyn, Reszel i część gminy Korsze położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na wschód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim, |
| --- |

gminy Kętrzyn z miastem Kętrzyn, Reszel i część gminy Korsze położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na wschód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

| powiat lidzbarski, |
| --- |

powiat lidzbarski,

| część gminy Sorkwity położona na północ od drogi nr 16 i część gminy wiejskiej Mrągowo położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 16 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo w powiecie mrągowskim; |
| --- |

część gminy Sorkwity położona na północ od drogi nr 16 i część gminy wiejskiej Mrągowo położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 16 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo w powiecie mrągowskim;

| w województwie podlaskim:





  powiat grajewski, |
| --- |

w województwie podlaskim:

powiat grajewski,

| powiat moniecki, |
| --- |

powiat moniecki,

| powiat sejneński, |
| --- |

powiat sejneński,

| gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wizna w powiecie łomżyńskim, |
| --- |

gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wizna w powiecie łomżyńskim,

| powiat miejski Łomża, |
| --- |

powiat miejski Łomża,

| gminy Mielnik, Nurzec – Stacja, Grodzisk, Drohiczyn, Dziadkowice, Milejczyce i Siemiatycze z miastem Siemiatyczew powiecie siemiatyckim, |
| --- |

gminy Mielnik, Nurzec – Stacja, Grodzisk, Drohiczyn, Dziadkowice, Milejczyce i Siemiatycze z miastem Siemiatyczew powiecie siemiatyckim,

| powiat hajnowski, |
| --- |

powiat hajnowski,

| gminy Kobylin-Borzymyi Sokoły w powiecie wysokomazowieckim, |
| --- |

gminy Kobylin-Borzymyi Sokoły w powiecie wysokomazowieckim,

| gminy Grabowo i Stawiski w powiecie kolneńskim, |
| --- |

gminy Grabowo i Stawiski w powiecie kolneńskim,

| gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Juchnowiec Kościelny, Łapy, Michałowo, Supraśl, Suraż, Turośń Kościelna, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady i Choroszcz w powiecie białostockim, |
| --- |

gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Juchnowiec Kościelny, Łapy, Michałowo, Supraśl, Suraż, Turośń Kościelna, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady i Choroszcz w powiecie białostockim,

| gminy Boćki, Orla, Bielsk Podlaski z miastem Bielsk Podlaski i część gminy Brańsk położona na południe od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk w powiecie bielskim, |
| --- |

gminy Boćki, Orla, Bielsk Podlaski z miastem Bielsk Podlaski i część gminy Brańsk położona na południe od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk w powiecie bielskim,

| powiat suwalski, |
| --- |

powiat suwalski,

| powiat miejski Suwałki, |
| --- |

powiat miejski Suwałki,

| powiat augustowski, |
| --- |

powiat augustowski,

| powiat sokólski, |
| --- |

powiat sokólski,

| powiat miejski Białystok; |
| --- |

powiat miejski Białystok;

| w województwie mazowieckim:





  gminy Korczew, Kotuń, Paprotnia, Przesmyki, Wodynie, Skórzec, Mokobody, Mordy, Siedlce, Suchożebry i Zbuczyn w powiecie siedleckim, |
| --- |

w województwie mazowieckim:

gminy Korczew, Kotuń, Paprotnia, Przesmyki, Wodynie, Skórzec, Mokobody, Mordy, Siedlce, Suchożebry i Zbuczyn w powiecie siedleckim,

| powiat miejski Siedlce, |
| --- |

powiat miejski Siedlce,

| gminy Repki, Jabłonna Lacka, część gminy Bielany położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 i część gminy wiejskiej Sokołów Podlaski położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 w powiecie sokołowskim, |
| --- |

gminy Repki, Jabłonna Lacka, część gminy Bielany położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 i część gminy wiejskiej Sokołów Podlaski położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 w powiecie sokołowskim,

| powiat łosicki, |
| --- |

powiat łosicki,

| gminy Brochów, Młodzieszyn, część gminy Teresin położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy wiejskiej Sochaczew położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i część miasta Sochaczew położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 50 i 92 w powiecie sochaczewskim, |
| --- |

gminy Brochów, Młodzieszyn, część gminy Teresin położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy wiejskiej Sochaczew położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i część miasta Sochaczew położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 50 i 92 w powiecie sochaczewskim,

| powiat nowodworski, |
| --- |

powiat nowodworski,

| gminy Joniec i Nowe Miasto w powiecie płońskim, |
| --- |

gminy Joniec i Nowe Miasto w powiecie płońskim,

| gminy Pokrzywnica, Świercze i część gminy Winnica położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim, |
| --- |

gminy Pokrzywnica, Świercze i część gminy Winnica położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

| gminy Dąbrówka, Kobyłka, Marki, Radzymin, Wołomin, Zielonka i Ząbki w powiecie wołomińskim, |
| --- |

gminy Dąbrówka, Kobyłka, Marki, Radzymin, Wołomin, Zielonka i Ząbki w powiecie wołomińskim,

| część gminy Somianka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim, |
| --- |

część gminy Somianka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

| gminy Cegłów, Dębe Wielkie, Halinów, Latowicz, Mrozy, Siennica, Sulejówek, część gminy Jakubów położona na południe od linii wyznaczoenj przez drogę nr 92, część gminy Kałuszyn położona na południe od linii wyznaczonej przez drogi nr 2 i 92 i część gminy Mińsk Mazowiecki położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr A2 i miasto Mińsk Mazowiecki w powiecie mińskim, |
| --- |

gminy Cegłów, Dębe Wielkie, Halinów, Latowicz, Mrozy, Siennica, Sulejówek, część gminy Jakubów położona na południe od linii wyznaczoenj przez drogę nr 92, część gminy Kałuszyn położona na południe od linii wyznaczonej przez drogi nr 2 i 92 i część gminy Mińsk Mazowiecki położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr A2 i miasto Mińsk Mazowiecki w powiecie mińskim,

| powiat garwoliński, |
| --- |

powiat garwoliński,

| powiat otwocki, |
| --- |

powiat otwocki,

| powiat warszawski zachodni, |
| --- |

powiat warszawski zachodni,

| powiat legionowski, |
| --- |

powiat legionowski,

| powiat piaseczyński, |
| --- |

powiat piaseczyński,

| powiat pruszkowski, |
| --- |

powiat pruszkowski,

| gminy Chynów, Grójec, Jasieniec, Pniewy i Warkaw powiecie grójeckim, |
| --- |

gminy Chynów, Grójec, Jasieniec, Pniewy i Warkaw powiecie grójeckim,

| gminy Milanówek, Grodzisk Mazowiecki, Podkowa Leśna i Żabia Wola w powiecie grodziskim, |
| --- |

gminy Milanówek, Grodzisk Mazowiecki, Podkowa Leśna i Żabia Wola w powiecie grodziskim,

| gminy Grabów nad Pilicą, Magnuszew, Głowaczów, Kozienice w powiecie kozienickim, |
| --- |

gminy Grabów nad Pilicą, Magnuszew, Głowaczów, Kozienice w powiecie kozienickim,

| część gminy Stromiec położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 48 w powiecie białobrzeskim, |
| --- |

część gminy Stromiec położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 48 w powiecie białobrzeskim,

| powiat miejski Warszawa; |
| --- |

powiat miejski Warszawa;

| w województwie lubelskim:





  gminy Borki, Czemierniki, Kąkolewnica, Komarówka Podlaska, Wohyń i Radzyń Podlaski z miastem Radzyń Podlaski w powiecie radzyńskim, |
| --- |

w województwie lubelskim:

gminy Borki, Czemierniki, Kąkolewnica, Komarówka Podlaska, Wohyń i Radzyń Podlaski z miastem Radzyń Podlaski w powiecie radzyńskim,

| gminy Stoczek Łukowski z miastem Stoczek Łukowski, Wola Mysłowska, Trzebieszów, Krzywda, Stanin, część gminy wiejskiej Łuków położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od północnej granicy gminy do granicy miasta Łuków i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 806 biegnącą od wschodniej granicy miasta Łuków do wschodniej granicy gminy wiejskiej Łuków i miasto Łuków w powiecie łukowskim, |
| --- |

gminy Stoczek Łukowski z miastem Stoczek Łukowski, Wola Mysłowska, Trzebieszów, Krzywda, Stanin, część gminy wiejskiej Łuków położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od północnej granicy gminy do granicy miasta Łuków i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 806 biegnącą od wschodniej granicy miasta Łuków do wschodniej granicy gminy wiejskiej Łuków i miasto Łuków w powiecie łukowskim,

| gminy Janów Podlaski, Kodeń, Tuczna, Leśna Podlaska, Rossosz, Łomazy, Konstantynów, Piszczac, Rokitno, Biała Podlaska, Zalesie, Terespol z miastem Terespol, Drelów, Międzyrzec Podlaski z miastem Międzyrzec Podlaski w powiecie bialskim, |
| --- |

gminy Janów Podlaski, Kodeń, Tuczna, Leśna Podlaska, Rossosz, Łomazy, Konstantynów, Piszczac, Rokitno, Biała Podlaska, Zalesie, Terespol z miastem Terespol, Drelów, Międzyrzec Podlaski z miastem Międzyrzec Podlaski w powiecie bialskim,

| powiat miejski Biała Podlaska, |
| --- |

powiat miejski Biała Podlaska,

| gmina Łęczna i część gminy Spiczyn położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 829 w powiecie łęczyńskim, |
| --- |

gmina Łęczna i część gminy Spiczyn położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 829 w powiecie łęczyńskim,

| część gminy Siemień położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 815 i część gminy Milanów położona na zachód od drogi nr 813 w powiecie parczewskim, |
| --- |

część gminy Siemień położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 815 i część gminy Milanów położona na zachód od drogi nr 813 w powiecie parczewskim,

| gminy Niedźwiada, Ostrówek, Abramów, Firlej, Kamionka, Michów, Lubartów z miastem Lubartów i część gminy Kock położona na wschód od linii wyznaczonej przez rzekę Czarną, w powiecie lubartowskim, |
| --- |

gminy Niedźwiada, Ostrówek, Abramów, Firlej, Kamionka, Michów, Lubartów z miastem Lubartów i część gminy Kock położona na wschód od linii wyznaczonej przez rzekę Czarną, w powiecie lubartowskim,

| gminy Jabłonna, Krzczonów, Niemce, Garbów i Wólka w powiecie lubelskim, |
| --- |

gminy Jabłonna, Krzczonów, Niemce, Garbów i Wólka w powiecie lubelskim,

| gminy Mełgiew, Rybczewice i Piaski w powiecie świdnickim, |
| --- |

gminy Mełgiew, Rybczewice i Piaski w powiecie świdnickim,

| gminy Fajsławice, Gorzków, Izbica, Kraśniczyn, część gminy Krasnystaw położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 biegnącą od północno – wschodniej granicy gminy do granicy miasta Krasnystaw, miasto Krasnystaw i część gminy Łopiennik Górny położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim, |
| --- |

gminy Fajsławice, Gorzków, Izbica, Kraśniczyn, część gminy Krasnystaw położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 biegnącą od północno – wschodniej granicy gminy do granicy miasta Krasnystaw, miasto Krasnystaw i część gminy Łopiennik Górny położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim,

| gminy Dołhobyczów, Mircze, Trzeszczany, Werbkowice i część gminy wiejskiej Hrubieszów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 844 oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 i miasto Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim, |
| --- |

gminy Dołhobyczów, Mircze, Trzeszczany, Werbkowice i część gminy wiejskiej Hrubieszów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 844 oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 i miasto Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim,

| gmina Telatyn, Tyszowce i część gminy Łaszczów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 852 w powiecie tomaszowskim, |
| --- |

gmina Telatyn, Tyszowce i część gminy Łaszczów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 852 w powiecie tomaszowskim,

| część gminy Wojsławice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy przez miejscowość Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim, |
| --- |

część gminy Wojsławice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy przez miejscowość Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim,

| gminy Grabowiec, Skierbieszów i Stary Zamość w powiecie zamojskim, |
| --- |

gminy Grabowiec, Skierbieszów i Stary Zamość w powiecie zamojskim,

| gminy Markuszów, Nałęczów, Kazimierz Dolny, Końskowola, Kurów, Wąwolnica, Żyrzyn, Baranów, część gminy wiejskiej Puławy położona na wschód od rzeki Wisły i miasto Puławy w powiecie puławskim, |
| --- |

gminy Markuszów, Nałęczów, Kazimierz Dolny, Końskowola, Kurów, Wąwolnica, Żyrzyn, Baranów, część gminy wiejskiej Puławy położona na wschód od rzeki Wisły i miasto Puławy w powiecie puławskim,

| gminy Annopol, Dzierzkowice i Gościeradów w powiecie kraśnickim, |
| --- |

gminy Annopol, Dzierzkowice i Gościeradów w powiecie kraśnickim,

| gmina Józefów nad Wisłą w powiecie opolskim, |
| --- |

gmina Józefów nad Wisłą w powiecie opolskim,

| gminy Kłoczew i Stężyca w powiecie ryckim; |
| --- |

gminy Kłoczew i Stężyca w powiecie ryckim;

| w województwie podkarpackim:





  gminy Radomyśl nad Sanem i Zaklików w powiecie stalowowolskim. |
| --- |

w województwie podkarpackim:

gminy Radomyśl nad Sanem i Zaklików w powiecie stalowowolskim.

8.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

| — | Restul județului Maramureș care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:






  — | Comuna Vișeu de Sus, |
| --- | --- | --- |

—

Restul județului Maramureș care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:

—

Comuna Vișeu de Sus,

| — | Comuna Moisei, |
| --- | --- |

—

Comuna Moisei,

| — | Comuna Borșa, |
| --- | --- |

—

Comuna Borșa,

| — | Comuna Oarța de Jos, |
| --- | --- |

—

Comuna Oarța de Jos,

| — | Comuna Suciu de Sus, |
| --- | --- |

—

Comuna Suciu de Sus,

| — | Comuna Coroieni, |
| --- | --- |

—

Comuna Coroieni,

| — | Comuna Târgu Lăpuș, |
| --- | --- |

—

Comuna Târgu Lăpuș,

| — | Comuna Vima Mică, |
| --- | --- |

—

Comuna Vima Mică,

| — | Comuna Boiu Mare, |
| --- | --- |

—

Comuna Boiu Mare,

| — | Comuna Valea Chioarului, |
| --- | --- |

—

Comuna Valea Chioarului,

| — | Comuna Ulmeni, |
| --- | --- |

—

Comuna Ulmeni,

| — | Comuna Băsești, |
| --- | --- |

—

Comuna Băsești,

| — | Comuna Baia Mare, |
| --- | --- |

—

Comuna Baia Mare,

| — | Comuna Tăuții Magherăuș, |
| --- | --- |

—

Comuna Tăuții Magherăuș,

| — | Comuna Cicărlău, |
| --- | --- |

—

Comuna Cicărlău,

| — | Comuna Seini, |
| --- | --- |

—

Comuna Seini,

| — | Comuna Ardusat, |
| --- | --- |

—

Comuna Ardusat,

| — | Comuna Farcasa, |
| --- | --- |

—

Comuna Farcasa,

| — | Comuna Salsig, |
| --- | --- |

—

Comuna Salsig,

| — | Comuna Asuaju de Sus, |
| --- | --- |

—

Comuna Asuaju de Sus,

| — | Comuna Băița de sub Codru, |
| --- | --- |

—

Comuna Băița de sub Codru,

| — | Comuna Bicaz, |
| --- | --- |

—

Comuna Bicaz,

| — | Comuna Grosi, |
| --- | --- |

—

Comuna Grosi,

| — | Comuna Recea, |
| --- | --- |

—

Comuna Recea,

| — | Comuna Baia Sprie, |
| --- | --- |

—

Comuna Baia Sprie,

| — | Comuna Sisesti, |
| --- | --- |

—

Comuna Sisesti,

| — | Comuna Cernesti, |
| --- | --- |

—

Comuna Cernesti,

| — | Copalnic Mănăstur, |
| --- | --- |

—

Copalnic Mănăstur,

| — | Comuna Dumbrăvița, |
| --- | --- |

—

Comuna Dumbrăvița,

| — | Comuna Cupseni, |
| --- | --- |

—

Comuna Cupseni,

| — | Comuna Șomcuța Mare, |
| --- | --- |

—

Comuna Șomcuța Mare,

| — | Comuna Sacaleșeni, |
| --- | --- |

—

Comuna Sacaleșeni,

| — | Comuna Remetea Chioarului, |
| --- | --- |

—

Comuna Remetea Chioarului,

| — | Comuna Mireșu Mare, |
| --- | --- |

—

Comuna Mireșu Mare,

| — | Comuna Ariniș, |
| --- | --- |

—

Comuna Ariniș,

| — | Județul Bistrița-Năsăud. |
| --- | --- |

—

Județul Bistrița-Năsăud.

CZĘŚĆ III

1.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

| — | Brocēnu novada Cieceres un Gaiķu pagasts, Remtes pagasta daļa uz rietumiem no autoceļa 1154 un P109, Brocēnu pilsēta, |
| --- | --- |

—

Brocēnu novada Cieceres un Gaiķu pagasts, Remtes pagasta daļa uz rietumiem no autoceļa 1154 un P109, Brocēnu pilsēta,

| — | Saldus novada Saldus, Zirņu, Lutriņu un Jaunlutriņu pagasts, Saldus pilsēta. |
| --- | --- |

—

Saldus novada Saldus, Zirņu, Lutriņu un Jaunlutriņu pagasts, Saldus pilsēta.

2.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

| — | Akmenės rajono savivaldybė: Akmenės, Kruopių, Naujosios Akmenės kaimiškoji ir Naujosios Akmenės miesto seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Akmenės rajono savivaldybė: Akmenės, Kruopių, Naujosios Akmenės kaimiškoji ir Naujosios Akmenės miesto seniūnijos,

| — | Joniškio rajono savivaldybė: Gaižaičių, Gataučių, Joniškio, Rudiškių, Skaistgirio, Žagarės seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Joniškio rajono savivaldybė: Gaižaičių, Gataučių, Joniškio, Rudiškių, Skaistgirio, Žagarės seniūnijos,

| — | Lazdijų rajono savivaldybė: Lazdijų miesto, Lazdijų, Seirijų, Šeštokų, Šventežerio ir Veisiejų seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Lazdijų rajono savivaldybė: Lazdijų miesto, Lazdijų, Seirijų, Šeštokų, Šventežerio ir Veisiejų seniūnijos,

| — | Mažeikių rajono savivaldybės: Laižuvos, Mažeikių apylinkės, Mažeikių, Reivyčių, Tirkšlių ir Viekšnių seniūnijos, |
| --- | --- |

—

Mažeikių rajono savivaldybės: Laižuvos, Mažeikių apylinkės, Mažeikių, Reivyčių, Tirkšlių ir Viekšnių seniūnijos,

| — | Šiaulių rajono savivaldybės: Bubių, Ginkūnų, Gruzdžių, Kairių, Kuršėnų kaimiškoji, Kuršėnų miesto, Kužių, Meškuičių, Raudėnų ir Šakynos seniūnijos. |
| --- | --- |

—

Šiaulių rajono savivaldybės: Bubių, Ginkūnų, Gruzdžių, Kairių, Kuršėnų kaimiškoji, Kuršėnų miesto, Kužių, Meškuičių, Raudėnų ir Šakynos seniūnijos.

3.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

| w województwie warmińsko-mazurskim:





  gmina Sępopol i część gminy wiejskiej Bartoszyce położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 51 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 57 i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 57 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 51 do południowej granicy gminy w powiecie bartoszyckim, |
| --- |

w województwie warmińsko-mazurskim:

gmina Sępopol i część gminy wiejskiej Bartoszyce położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 51 biegnącą od północnej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 57 i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 57 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 51 do południowej granicy gminy w powiecie bartoszyckim,

| gminy Srokowo, Barciany i część gminy Korsze położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na zachód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim, |
| --- |

gminy Srokowo, Barciany i część gminy Korsze położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na zachód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

| gmina Budry i część gminy Węgorzewo położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowo-wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 650, a następnie na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 650 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 63 do skrzyżowania z drogą biegnącą do miejscowości Przystań i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przystań, Pniewo, Kamionek Wielki, Radzieje, Dłużec w powiecie węgorzewskim, |
| --- |

gmina Budry i część gminy Węgorzewo położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowo-wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 650, a następnie na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 650 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 63 do skrzyżowania z drogą biegnącą do miejscowości Przystań i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przystań, Pniewo, Kamionek Wielki, Radzieje, Dłużec w powiecie węgorzewskim,

| w województwie mazowieckim:





  gminy Domanice i Wiśniew w powiecie siedleckim, |
| --- |

w województwie mazowieckim:

gminy Domanice i Wiśniew w powiecie siedleckim,

| w województwie lubelskim:





  gminy Białopole, Dubienka, Chełm, Leśniowice, Wierzbica, Sawin, Ruda Huta, Dorohusk, Kamień, Rejowiec, Rejowiec Fabryczny z miastem Rejowiec Fabryczny, Siedliszcze, Żmudź i część gminy Wojsławice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim, |
| --- |

w województwie lubelskim:

gminy Białopole, Dubienka, Chełm, Leśniowice, Wierzbica, Sawin, Ruda Huta, Dorohusk, Kamień, Rejowiec, Rejowiec Fabryczny z miastem Rejowiec Fabryczny, Siedliszcze, Żmudź i część gminy Wojsławice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim,

| powiat miejski Chełm, |
| --- |

powiat miejski Chełm,

| gmina Siennica Różana część gminy Łopiennik Górny położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 i część gminy Krasnystaw położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 biegnącą od północno – wschodniej granicy gminy do granicy miasta Krasnystaw w powiecie krasnostawskim, |
| --- |

gmina Siennica Różana część gminy Łopiennik Górny położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 i część gminy Krasnystaw położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 biegnącą od północno – wschodniej granicy gminy do granicy miasta Krasnystaw w powiecie krasnostawskim,

| gminy Hanna, Hańsk, Wola Uhruska, Urszulin, Stary Brus, Wyryki i gmina wiejska Włodawa w powiecie włodawskim, |
| --- |

gminy Hanna, Hańsk, Wola Uhruska, Urszulin, Stary Brus, Wyryki i gmina wiejska Włodawa w powiecie włodawskim,

| gminy Cyców, Ludwin, Puchaczów, Milejów i część gminy Spiczyn położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 829 w powiecie łęczyńskim, |
| --- |

gminy Cyców, Ludwin, Puchaczów, Milejów i część gminy Spiczyn położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 829 w powiecie łęczyńskim,

| gmina Trawniki w powiecie świdnickim, |
| --- |

gmina Trawniki w powiecie świdnickim,

| gminy Jabłoń, Podedwórze, Dębowa Kłoda, Parczew, Sosnowica, część gminy Siemień położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 815 i część gminy Milanów położona na wschód od drogi nr 813 w powiecie parczewskim, |
| --- |

gminy Jabłoń, Podedwórze, Dębowa Kłoda, Parczew, Sosnowica, część gminy Siemień położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 815 i część gminy Milanów położona na wschód od drogi nr 813 w powiecie parczewskim,

| gminy Sławatycze, Sosnówka, i Wisznice w powiecie bialskim, |
| --- |

gminy Sławatycze, Sosnówka, i Wisznice w powiecie bialskim,

| gmina Ulan Majorat w powiecie radzyńskim, |
| --- |

gmina Ulan Majorat w powiecie radzyńskim,

| gminy Ostrów Lubelski, Serniki i Uścimów w powiecie lubartowskim, |
| --- |

gminy Ostrów Lubelski, Serniki i Uścimów w powiecie lubartowskim,

| gmina Wojcieszków i część gminy wiejskiej Łuków położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od północnej granicy gminy do granicy miasta Łuków, a następnie na północ, zachód, południe i wschód od linii stanowiącej północną, zachodnią, południową i wschodnią granicę miasta Łuków do jej przecięcia się z drogą nr 806 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 806 biegnącą od wschodniej granicy miasta Łuków do wschodniej granicy gminy wiejskiej Łuków w powiecie łukowskim, |
| --- |

gmina Wojcieszków i część gminy wiejskiej Łuków położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od północnej granicy gminy do granicy miasta Łuków, a następnie na północ, zachód, południe i wschód od linii stanowiącej północną, zachodnią, południową i wschodnią granicę miasta Łuków do jej przecięcia się z drogą nr 806 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 806 biegnącą od wschodniej granicy miasta Łuków do wschodniej granicy gminy wiejskiej Łuków w powiecie łukowskim,

| gminy Horodło, Uchanie i część gminy wiejskiej Hrubieszów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 844 biegnącą od zachodniej granicy gminy wiejskiej Hrubieszów do granicy miasta Hrubieszów oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 biegnącą od wschodniej granicy miasta Hrubieszów do wschodniej granicy gminy wiejskiej Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim. |
| --- |

gminy Horodło, Uchanie i część gminy wiejskiej Hrubieszów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 844 biegnącą od zachodniej granicy gminy wiejskiej Hrubieszów do granicy miasta Hrubieszów oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 biegnącą od wschodniej granicy miasta Hrubieszów do wschodniej granicy gminy wiejskiej Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim.

4.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

| — | Zona orașului București, |
| --- | --- |

—

Zona orașului București,

| — | Județul Constanța, |
| --- | --- |

—

Județul Constanța,

| — | Județul Satu Mare, |
| --- | --- |

—

Județul Satu Mare,

| — | Județul Tulcea, |
| --- | --- |

—

Județul Tulcea,

| — | Județul Bacău, |
| --- | --- |

—

Județul Bacău,

| — | Județul Bihor, |
| --- | --- |

—

Județul Bihor,

| — | Județul Brăila, |
| --- | --- |

—

Județul Brăila,

| — | Județul Buzău, |
| --- | --- |

—

Județul Buzău,

| — | Județul Călărași, |
| --- | --- |

—

Județul Călărași,

| — | Județul Dâmbovița, |
| --- | --- |

—

Județul Dâmbovița,

| — | Județul Galați, |
| --- | --- |

—

Județul Galați,

| — | Județul Giurgiu, |
| --- | --- |

—

Județul Giurgiu,

| — | Județul Ialomița, |
| --- | --- |

—

Județul Ialomița,

| — | Județul Ilfov, |
| --- | --- |

—

Județul Ilfov,

| — | Județul Prahova, |
| --- | --- |

—

Județul Prahova,

| — | Județul Sălaj, |
| --- | --- |

—

Județul Sălaj,

| — | Județul Vaslui, |
| --- | --- |

—

Județul Vaslui,

| — | Județul Vrancea, |
| --- | --- |

—

Județul Vrancea,

| — | Județul Teleorman, |
| --- | --- |

—

Județul Teleorman,

| — | Partea din județul Maramureș cu următoarele delimitări:






  — | Comuna Petrova, |
| --- | --- | --- |

—

Partea din județul Maramureș cu următoarele delimitări:

—

Comuna Petrova,

| — | Comuna Bistra, |
| --- | --- |

—

Comuna Bistra,

| — | Comuna Repedea, |
| --- | --- |

—

Comuna Repedea,

| — | Comuna Poienile de sub Munte, |
| --- | --- |

—

Comuna Poienile de sub Munte,

| — | Comuna Vișeu e Jos, |
| --- | --- |

—

Comuna Vișeu e Jos,

| — | Comuna Ruscova, |
| --- | --- |

—

Comuna Ruscova,

| — | Comuna Leordina, |
| --- | --- |

—

Comuna Leordina,

| — | Comuna Rozavlea, |
| --- | --- |

—

Comuna Rozavlea,

| — | Comuna Strâmtura, |
| --- | --- |

—

Comuna Strâmtura,

| — | Comuna Bârsana, |
| --- | --- |

—

Comuna Bârsana,

| — | Comuna Rona de Sus, |
| --- | --- |

—

Comuna Rona de Sus,

| — | Comuna Rona de Jos, |
| --- | --- |

—

Comuna Rona de Jos,

| — | Comuna Bocoiu Mare, |
| --- | --- |

—

Comuna Bocoiu Mare,

| — | Comuna Sighetu Marmației, |
| --- | --- |

—

Comuna Sighetu Marmației,

| — | Comuna Sarasau, |
| --- | --- |

—

Comuna Sarasau,

| — | Comuna Câmpulung la Tisa, |
| --- | --- |

—

Comuna Câmpulung la Tisa,

| — | Comuna Săpânța, |
| --- | --- |

—

Comuna Săpânța,

| — | Comuna Remeti, |
| --- | --- |

—

Comuna Remeti,

| — | Comuna Giulești, |
| --- | --- |

—

Comuna Giulești,

| — | Comuna Ocna Șugatag, |
| --- | --- |

—

Comuna Ocna Șugatag,

| — | Comuna Desești, |
| --- | --- |

—

Comuna Desești,

| — | Comuna Budești, |
| --- | --- |

—

Comuna Budești,

| — | Comuna Băiuț, |
| --- | --- |

—

Comuna Băiuț,

| — | Comuna Cavnic, |
| --- | --- |

—

Comuna Cavnic,

| — | Comuna Lăpuș, |
| --- | --- |

—

Comuna Lăpuș,

| — | Comuna Dragomirești, |
| --- | --- |

—

Comuna Dragomirești,

| — | Comuna Ieud, |
| --- | --- |

—

Comuna Ieud,

| — | Comuna Saliștea de Sus, |
| --- | --- |

—

Comuna Saliștea de Sus,

| — | Comuna Săcel, |
| --- | --- |

—

Comuna Săcel,

| — | Comuna Călinești, |
| --- | --- |

—

Comuna Călinești,

| — | Comuna Vadu Izei, |
| --- | --- |

—

Comuna Vadu Izei,

| — | Comuna Botiza, |
| --- | --- |

—

Comuna Botiza,

| — | Comuna Bogdan Vodă, |
| --- | --- |

—

Comuna Bogdan Vodă,

| — | Localitatea Groșii Țibileșului, comuna Suciu de Sus, |
| --- | --- |

—

Localitatea Groșii Țibileșului, comuna Suciu de Sus,

| — | Localitatea Vișeu de Mijloc, comuna Vișeu de Sus, |
| --- | --- |

—

Localitatea Vișeu de Mijloc, comuna Vișeu de Sus,

| — | Localitatea Vișeu de Sus, comuna Vișeu de Sus. |
| --- | --- |

—

Localitatea Vișeu de Sus, comuna Vișeu de Sus.

| — | Partea din județul Mehedinți cu următoarele comune:






  — | Comuna Strehaia, |
| --- | --- | --- |

—

Partea din județul Mehedinți cu următoarele comune:

—

Comuna Strehaia,

| — | Comuna Greci, |
| --- | --- |

—

Comuna Greci,

| — | Comuna Brejnita Motru, |
| --- | --- |

—

Comuna Brejnita Motru,

| — | Comuna Butoiești, |
| --- | --- |

—

Comuna Butoiești,

| — | Comuna Stângăceaua, |
| --- | --- |

—

Comuna Stângăceaua,

| — | Comuna Grozesti, |
| --- | --- |

—

Comuna Grozesti,

| — | Comuna Dumbrava de Jos, |
| --- | --- |

—

Comuna Dumbrava de Jos,

| — | Comuna Băcles, |
| --- | --- |

—

Comuna Băcles,

| — | Comuna Bălăcița, |
| --- | --- |

—

Comuna Bălăcița,

| — | Județul Argeș, |
| --- | --- |

—

Județul Argeș,

| — | Județul Olt, |
| --- | --- |

—

Județul Olt,

| — | Județul Dolj, |
| --- | --- |

—

Județul Dolj,

| — | Județul Arad, |
| --- | --- |

—

Județul Arad,

| — | Județul Timiș, |
| --- | --- |

—

Județul Timiș,

| — | Județul Covasna, |
| --- | --- |

—

Județul Covasna,

| — | Județul Brașov, |
| --- | --- |

—

Județul Brașov,

| — | Județul Botoșani. |
| --- | --- |

—

Județul Botoșani.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary we Włoszech:

| — | tutto il territorio della Sardegna. |
| --- | --- |

—

tutto il territorio della Sardegna.

---

ZALECENIA

| 17.5.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 129/37 |
| --- | --- | --- | --- |

17.5.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/37

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2019/794

z dnia 15 maja 2019 r.

w sprawie skoordynowanego planu kontroli w celu ustalenia rozpowszechnienia niektórych substancji migrujących z materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3519)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 53,

po zasięgnięciu opinii Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Komisja może, jeśli zostanie to uznane za niezbędne, zalecać skoordynowane plany kontroli organizowane ad hoc w celu ustalenia rozpowszechnienia zagrożenia w paszy, żywności lub zwierzętach. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Komisja może, jeśli zostanie to uznane za niezbędne, zalecać skoordynowane plany kontroli organizowane ad hoc w celu ustalenia rozpowszechnienia zagrożenia w paszy, żywności lub zwierzętach.

| (2) | W rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono ogólne wymogi dotyczące bezpieczeństwa materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością („materiały do kontaktu z żywnością”), w szczególności w odniesieniu do migracji składników materiałów do kontaktu z żywnością do żywności. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia ustanowiono szczególne środki dla grup materiałów do kontaktu z żywnością. W szczególności w odniesieniu do materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 10/2011 (3) ustanowiono wykaz substancji dozwolonych. Niektóre z tych substancji dozwolonych podlegają również ograniczeniom, w tym limitom migracji specyficznej (SML), które ograniczają ich migrację do żywności lub na żywność. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono ogólne wymogi dotyczące bezpieczeństwa materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością („materiały do kontaktu z żywnością”), w szczególności w odniesieniu do migracji składników materiałów do kontaktu z żywnością do żywności. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia ustanowiono szczególne środki dla grup materiałów do kontaktu z żywnością. W szczególności w odniesieniu do materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 10/2011 (3) ustanowiono wykaz substancji dozwolonych. Niektóre z tych substancji dozwolonych podlegają również ograniczeniom, w tym limitom migracji specyficznej (SML), które ograniczają ich migrację do żywności lub na żywność.

| (3) | Informacje dostępne w ramach systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (RASFF), zgłoszone zgodnie z art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), wskazują na różne przypadki braku zgodności w odniesieniu do migracji niektórych substancji z materiałów do kontaktu z żywnością. Obecnie jednak brakuje odpowiednich informacji, aby w wystarczającym stopniu określić rozpowszechnienie tych substancji – migrujących z materiałów do kontaktu z żywnością – w żywności. |
| --- | --- |

(3)

Informacje dostępne w ramach systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (RASFF), zgłoszone zgodnie z art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), wskazują na różne przypadki braku zgodności w odniesieniu do migracji niektórych substancji z materiałów do kontaktu z żywnością. Obecnie jednak brakuje odpowiednich informacji, aby w wystarczającym stopniu określić rozpowszechnienie tych substancji – migrujących z materiałów do kontaktu z żywnością – w żywności.

| (4) | Pierwszorzędowe aminy aromatyczne („PAA”) to rodzina związków chemicznych; część z nich jest rakotwórcza, a co do innych istnieje podejrzenie, że są substancjami rakotwórczymi. W materiałach do kontaktu z żywnością PAA mogą powstawać z substancji dozwolonych, jak też w wyniku obecności zanieczyszczeń lub produktów rozpadu oraz w wyniku stosowania barwników azowych do barwienia materiałów. Załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 10/2011 stanowi, że takie PAA nie mogą migrować z materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych do żywności lub płynu modelowego imitującego żywność. Prace przeprowadzone przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej wykazały również, że PAA występują w zabarwionych serwetkach papierowych w stężeniach, które mają znaczenie dla monitorowania. |
| --- | --- |

(4)

Pierwszorzędowe aminy aromatyczne („PAA”) to rodzina związków chemicznych; część z nich jest rakotwórcza, a co do innych istnieje podejrzenie, że są substancjami rakotwórczymi. W materiałach do kontaktu z żywnością PAA mogą powstawać z substancji dozwolonych, jak też w wyniku obecności zanieczyszczeń lub produktów rozpadu oraz w wyniku stosowania barwników azowych do barwienia materiałów. Załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 10/2011 stanowi, że takie PAA nie mogą migrować z materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych do żywności lub płynu modelowego imitującego żywność. Prace przeprowadzone przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej wykazały również, że PAA występują w zabarwionych serwetkach papierowych w stężeniach, które mają znaczenie dla monitorowania.

| (5) | Formaldehyd (substancja FCM nr 98) to substancja, której stosowanie w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością jest dozwolone na poziomie unijnym. Do substancji tej ma jednak zastosowanie SML wynoszący 15 mg/kg (wyrażony jako całkowita zawartość formaldehydu i heksametylenotetraaminy). |
| --- | --- |

(5)

Formaldehyd (substancja FCM nr 98) to substancja, której stosowanie w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością jest dozwolone na poziomie unijnym. Do substancji tej ma jednak zastosowanie SML wynoszący 15 mg/kg (wyrażony jako całkowita zawartość formaldehydu i heksametylenotetraaminy).

| (6) | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 284/2011 (5) ustanawia specjalne warunki i szczegółowe procedury dotyczące przywozu przyborów kuchennych z tworzyw poliamidowych i melaminowych pochodzących lub wysłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i Hongkongu, w tym obowiązkowe kontrole fizyczne 10 % przesyłek prowadzone przez państwa członkowskie. Rozporządzenie to zostało wprowadzone w związku ze znaczną liczbą przypadków braku zgodności z powodu uwalniania wysokich poziomów PAA z poliamidowych materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością oraz formaldehydu z melaminowych materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 284/2011 (5) ustanawia specjalne warunki i szczegółowe procedury dotyczące przywozu przyborów kuchennych z tworzyw poliamidowych i melaminowych pochodzących lub wysłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i Hongkongu, w tym obowiązkowe kontrole fizyczne 10 % przesyłek prowadzone przez państwa członkowskie. Rozporządzenie to zostało wprowadzone w związku ze znaczną liczbą przypadków braku zgodności z powodu uwalniania wysokich poziomów PAA z poliamidowych materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością oraz formaldehydu z melaminowych materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością.

| (7) | Niedawna analiza danych wynikających z kontroli w miejscu przywozu do Unii Europejskiej i przedłożonych zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 284/2011 wskazuje na to, że liczba przypadków niezgodności tych produktów spadła. Niemniej jednak z danych RASFF – w oparciu o wyniki analiz próbek pobranych na rynku – wynika, że niektóre z tych produktów nadal nie są zgodne z przepisami. Z informacji wynika również, że produkty takie nie pochodzą wyłącznie z Chin i Hongkongu. Należy zatem dodatkowo kontrolować poziomy PAA i formaldehydu, oprócz kontroli przeprowadzanych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 284/2011. |
| --- | --- |

(7)

Niedawna analiza danych wynikających z kontroli w miejscu przywozu do Unii Europejskiej i przedłożonych zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 284/2011 wskazuje na to, że liczba przypadków niezgodności tych produktów spadła. Niemniej jednak z danych RASFF – w oparciu o wyniki analiz próbek pobranych na rynku – wynika, że niektóre z tych produktów nadal nie są zgodne z przepisami. Z informacji wynika również, że produkty takie nie pochodzą wyłącznie z Chin i Hongkongu. Należy zatem dodatkowo kontrolować poziomy PAA i formaldehydu, oprócz kontroli przeprowadzanych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 284/2011.

| (8) | Melamina (substancja FCM nr 239) to substancja, której stosowanie w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością jest również dozwolone, i ma do niej zastosowanie SML na poziomie 2,5 mg/kg. Oprócz migracji formaldehydu odnotowano również migrację melaminy z przyborów kuchennych z tworzyw melaminowych. Należy zatem kontrolować poziomy migracji melaminy z tych samych próbek. |
| --- | --- |

(8)

Melamina (substancja FCM nr 239) to substancja, której stosowanie w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością jest również dozwolone, i ma do niej zastosowanie SML na poziomie 2,5 mg/kg. Oprócz migracji formaldehydu odnotowano również migrację melaminy z przyborów kuchennych z tworzyw melaminowych. Należy zatem kontrolować poziomy migracji melaminy z tych samych próbek.

| (9) | Fenol (substancja FCM nr 241) to substancja, której stosowanie jako monomer do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością jest dozwolone, może być także stosowana do produkcji innych rodzajów materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w tym żywic epoksydowych stosowanych w lakierach i powłokach. Do materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością ma zastosowanie SML wynoszący 3 mg/kg, który wprowadzono rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/174 (6) na podstawie ponownej oceny przeprowadzonej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”). W swojej opinii Urząd zmniejszył tolerowane dzienne pobranie (TDI) z 1,5 mg/kg masy ciała do 0,5 mg/kg masy ciała, zaznaczając, że oprócz materiałów do kontaktu z żywnością występuje wiele źródeł narażenia na fenol, które mogą skutkować poziomami narażenia równymi TDI lub przekraczającymi TDI. Należy zatem kontrolować poziomy fenolu pod kątem potencjalnego przekroczenia TDI. |
| --- | --- |

(9)

Fenol (substancja FCM nr 241) to substancja, której stosowanie jako monomer do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością jest dozwolone, może być także stosowana do produkcji innych rodzajów materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w tym żywic epoksydowych stosowanych w lakierach i powłokach. Do materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością ma zastosowanie SML wynoszący 3 mg/kg, który wprowadzono rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/174 (6) na podstawie ponownej oceny przeprowadzonej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”). W swojej opinii Urząd zmniejszył tolerowane dzienne pobranie (TDI) z 1,5 mg/kg masy ciała do 0,5 mg/kg masy ciała, zaznaczając, że oprócz materiałów do kontaktu z żywnością występuje wiele źródeł narażenia na fenol, które mogą skutkować poziomami narażenia równymi TDI lub przekraczającymi TDI. Należy zatem kontrolować poziomy fenolu pod kątem potencjalnego przekroczenia TDI.

| (10) | Substancja 2,2-bis(4-hydroksyfenylo)propan (substancja FCM nr 151), powszechnie znana jako bisfenol A („BPA”), to substancja dozwolona do stosowania jako monomer do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością, ale jest również wykorzystywana do produkcji innych materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w tym żywic epoksydowych stosowanych w lakierach i powłokach. Niedawno rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/213 (7) wprowadzono nowy SML wynoszący 0,05 mg/kg w odniesieniu do materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością, a ponadto ten SML ma zastosowanie do lakierów i powłok, na podstawie ponownej oceny przeprowadzonej przez Urząd, który postanowił o niższym tymczasowym tolerowanym dziennym pobraniu (tTDI) w porównaniu z poprzednim TDI. Należy zatem kontrolować te materiały do kontaktu z żywnością w celu stwierdzenia, czy migracja BPA jest zgodna z tym nowym SML. |
| --- | --- |

(10)

Substancja 2,2-bis(4-hydroksyfenylo)propan (substancja FCM nr 151), powszechnie znana jako bisfenol A („BPA”), to substancja dozwolona do stosowania jako monomer do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością, ale jest również wykorzystywana do produkcji innych materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, w tym żywic epoksydowych stosowanych w lakierach i powłokach. Niedawno rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/213 (7) wprowadzono nowy SML wynoszący 0,05 mg/kg w odniesieniu do materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością, a ponadto ten SML ma zastosowanie do lakierów i powłok, na podstawie ponownej oceny przeprowadzonej przez Urząd, który postanowił o niższym tymczasowym tolerowanym dziennym pobraniu (tTDI) w porównaniu z poprzednim TDI. Należy zatem kontrolować te materiały do kontaktu z żywnością w celu stwierdzenia, czy migracja BPA jest zgodna z tym nowym SML.

| (11) | Również inne bisfenole, oprócz BPA, mogą być stosowane w materiałach do kontaktu z żywnością lub mogą migrować z tych materiałów. W szczególności sulfon 4,4′-dihydroksydifenylowy, powszechnie znany jako bisfenol S („BPS”, substancja FCM nr 154), jest stosowany jako monomer do produkcji tworzyw polieterosulfonowych i dozwolone jest jego stosowanie do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością w Unii, a mający do niego zastosowanie SML wynosi 0,05 mg/kg. Nie są dostępne aktualne informacje na temat jego ewentualnej migracji do żywności, a informacje o możliwym wykorzystaniu lub migracji tej substancji z materiałów do kontaktu z żywnością, które są lakierowane lub powlekane, nie są kompletne. Należy zatem kontrolować materiały, z których BPS może migrować, w celu sprawdzenia rozpowszechnienia BPS migrującego do żywności. |
| --- | --- |

(11)

Również inne bisfenole, oprócz BPA, mogą być stosowane w materiałach do kontaktu z żywnością lub mogą migrować z tych materiałów. W szczególności sulfon 4,4′-dihydroksydifenylowy, powszechnie znany jako bisfenol S („BPS”, substancja FCM nr 154), jest stosowany jako monomer do produkcji tworzyw polieterosulfonowych i dozwolone jest jego stosowanie do produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością w Unii, a mający do niego zastosowanie SML wynosi 0,05 mg/kg. Nie są dostępne aktualne informacje na temat jego ewentualnej migracji do żywności, a informacje o możliwym wykorzystaniu lub migracji tej substancji z materiałów do kontaktu z żywnością, które są lakierowane lub powlekane, nie są kompletne. Należy zatem kontrolować materiały, z których BPS może migrować, w celu sprawdzenia rozpowszechnienia BPS migrującego do żywności.

| (12) | Estry ftalanowe („ftalany”) to grupa substancji powszechnie stosowanych jako plastyfikatory i środki wsparcia technicznego. W materiałach z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością zezwolono na stosowanie pięciu ftalanów, w tym ftalanu dibutylu („DBP”, substancja FCM nr 157), ftalanu benzylobutylu („BBP”, substancja FCM nr 159), ftalanu bis(2-etyloheksylu) (DEHP, substancja FCM nr 283), ftalanu diizononylu („DINP”, substancja FCM nr 728) i ftalanu diizodecylu (DIDP, substancja FCM nr 729). Do tych ftalanów, wraz z szeregiem innych substancji, ma zastosowanie ograniczenie grupowe SML (T) wynoszące 60 mg/kg. Indywidualne SML mają również zastosowanie do DBP, BBP i DEHP, natomiast w odniesieniu do DINP i DIDP stosuje się ograniczenie grupowe wynoszące 9 mg/kg. Stężenie tych pięciu ftalanów jest również ograniczone w przeznaczonych do karmienia artykułach pielęgnacyjnych dla dzieci, zgodnie z załącznikiem XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8). Oprócz wyników z systemu RASFF wskazujących na niezgodność z SML, ftalany, których stosowanie w materiałach z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością nie jest dozwolone, mogą nadal znajdować się w materiałach z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością i migrować do żywności. Należy zatem kontrolować poziomy ftalanów pod kątem potencjalnego braku zgodności. |
| --- | --- |

(12)

Estry ftalanowe („ftalany”) to grupa substancji powszechnie stosowanych jako plastyfikatory i środki wsparcia technicznego. W materiałach z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością zezwolono na stosowanie pięciu ftalanów, w tym ftalanu dibutylu („DBP”, substancja FCM nr 157), ftalanu benzylobutylu („BBP”, substancja FCM nr 159), ftalanu bis(2-etyloheksylu) (DEHP, substancja FCM nr 283), ftalanu diizononylu („DINP”, substancja FCM nr 728) i ftalanu diizodecylu (DIDP, substancja FCM nr 729). Do tych ftalanów, wraz z szeregiem innych substancji, ma zastosowanie ograniczenie grupowe SML (T) wynoszące 60 mg/kg. Indywidualne SML mają również zastosowanie do DBP, BBP i DEHP, natomiast w odniesieniu do DINP i DIDP stosuje się ograniczenie grupowe wynoszące 9 mg/kg. Stężenie tych pięciu ftalanów jest również ograniczone w przeznaczonych do karmienia artykułach pielęgnacyjnych dla dzieci, zgodnie z załącznikiem XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8). Oprócz wyników z systemu RASFF wskazujących na niezgodność z SML, ftalany, których stosowanie w materiałach z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością nie jest dozwolone, mogą nadal znajdować się w materiałach z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością i migrować do żywności. Należy zatem kontrolować poziomy ftalanów pod kątem potencjalnego braku zgodności.

| (13) | Również inne substancje oprócz ftalanów są wykorzystywane w materiałach do kontaktu z żywnością jako plastyfikatory. Olej sojowy epoksydowany („ESBO”, substancja FCM nr 532), jak również ester diizononylowy kwasu 1,2-cykloheksanodikarboksylowego („DINCH”, substancja FCM nr 775) i kwas tereftalowy, bis(2-etyloheksylo)ester („DEHTP” lub „DOTP”, substancja FCM nr 798) są dozwolone do stosowania w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością i ma do nich zastosowanie ograniczenie grupowe SML (T) wynoszące 60 mg/kg. Ponadto zarówno DEHTP, jak i ESBO mają indywidualne SML (60 mg/kg), z wyjątkiem uszczelek z polichlorku winylu stosowanych do uszczelniania szklanych słoików zawierających żywność przeznaczoną dla niemowląt i małych dzieci, w przypadku których SML dla ESBO wynosi 30 mg/kg. W wyniku wcześniejszych prac przeprowadzonych przez państwa członkowskie i Szwajcarię stwierdzono problemy w zakresie zgodności dotyczące migracji ESBO z pokrywek słoików. Ponieważ istnieją również przesłanki wskazujące na to, że DINCH i DEHTP można stosować jako zamienniki ftalanów, a informacje na temat ich migracji do żywności są znikome lub niedostępne, należy sprawdzić rozpowszechnienie tych substancji migrujących do żywności. |
| --- | --- |

(13)

Również inne substancje oprócz ftalanów są wykorzystywane w materiałach do kontaktu z żywnością jako plastyfikatory. Olej sojowy epoksydowany („ESBO”, substancja FCM nr 532), jak również ester diizononylowy kwasu 1,2-cykloheksanodikarboksylowego („DINCH”, substancja FCM nr 775) i kwas tereftalowy, bis(2-etyloheksylo)ester („DEHTP” lub „DOTP”, substancja FCM nr 798) są dozwolone do stosowania w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością i ma do nich zastosowanie ograniczenie grupowe SML (T) wynoszące 60 mg/kg. Ponadto zarówno DEHTP, jak i ESBO mają indywidualne SML (60 mg/kg), z wyjątkiem uszczelek z polichlorku winylu stosowanych do uszczelniania szklanych słoików zawierających żywność przeznaczoną dla niemowląt i małych dzieci, w przypadku których SML dla ESBO wynosi 30 mg/kg. W wyniku wcześniejszych prac przeprowadzonych przez państwa członkowskie i Szwajcarię stwierdzono problemy w zakresie zgodności dotyczące migracji ESBO z pokrywek słoików. Ponieważ istnieją również przesłanki wskazujące na to, że DINCH i DEHTP można stosować jako zamienniki ftalanów, a informacje na temat ich migracji do żywności są znikome lub niedostępne, należy sprawdzić rozpowszechnienie tych substancji migrujących do żywności.

| (14) | Substancje per- i polifluoroalkilowe („PFAS”) stanowią grupę związków zawierających kwas perfluorooktanowy („PFOA”) i perfluorooktanosulfonian („PFOS”). Ze względu na ich właściwości amfifilowe te związki fluorowane są wykorzystywane do produkcji powłok odpornych na wodę i tłuszcz, np. stosowanych na papierowych lub tekturowych materiałach do pakowania żywności. Z informacji przekazanych przez niektóre państwa członkowskie wynika, że mogą wystąpić problemy dotyczące poziomów tych substancji w materiałach opakowaniowych z powlekanego papieru i powlekanej tektury. Ponadto stosowanie PFOA jest od dnia 4 lipca 2020 r. ograniczone do produkcji i wprowadzania do obrotu wyrobów, w tym materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1000 (9). Należy zatem dokładniej zbadać rozpowszechnienie tych substancji w materiałach do kontaktu z żywnością. |
| --- | --- |

(14)

Substancje per- i polifluoroalkilowe („PFAS”) stanowią grupę związków zawierających kwas perfluorooktanowy („PFOA”) i perfluorooktanosulfonian („PFOS”). Ze względu na ich właściwości amfifilowe te związki fluorowane są wykorzystywane do produkcji powłok odpornych na wodę i tłuszcz, np. stosowanych na papierowych lub tekturowych materiałach do pakowania żywności. Z informacji przekazanych przez niektóre państwa członkowskie wynika, że mogą wystąpić problemy dotyczące poziomów tych substancji w materiałach opakowaniowych z powlekanego papieru i powlekanej tektury. Ponadto stosowanie PFOA jest od dnia 4 lipca 2020 r. ograniczone do produkcji i wprowadzania do obrotu wyrobów, w tym materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1000 (9). Należy zatem dokładniej zbadać rozpowszechnienie tych substancji w materiałach do kontaktu z żywnością.

| (15) | Metale i stopy są stosowane w materiałach i wyrobach do kontaktu z żywnością, w tym w przyborach kuchennych i zastawach stołowych, a także w urządzeniach do przetwarzania żywności. Na poziomie Unii określono szereg SML dla metali migrujących z materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością; informacje uzyskane od RASFF, oparte na ocenach ryzyka i ustawodawstwie krajowym, wskazują jednak na szereg przypadków niezgodności dotyczących metalowych przyborów kuchennych i zastaw stołowych. Jako że zagrożenia dotyczące niektórych metali, takich jak ołów i kadm, są dobrze udokumentowane, należy przeprowadzić kontrole migracji metali do żywności oraz zwiększyć wiedzę na temat rozpowszechnienia zjawiska migracji metali, w tym w szczególności z importowanych materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością oraz produktów tradycyjnych i rzemieślniczych. |
| --- | --- |

(15)

Metale i stopy są stosowane w materiałach i wyrobach do kontaktu z żywnością, w tym w przyborach kuchennych i zastawach stołowych, a także w urządzeniach do przetwarzania żywności. Na poziomie Unii określono szereg SML dla metali migrujących z materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością; informacje uzyskane od RASFF, oparte na ocenach ryzyka i ustawodawstwie krajowym, wskazują jednak na szereg przypadków niezgodności dotyczących metalowych przyborów kuchennych i zastaw stołowych. Jako że zagrożenia dotyczące niektórych metali, takich jak ołów i kadm, są dobrze udokumentowane, należy przeprowadzić kontrole migracji metali do żywności oraz zwiększyć wiedzę na temat rozpowszechnienia zjawiska migracji metali, w tym w szczególności z importowanych materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością oraz produktów tradycyjnych i rzemieślniczych.

| (16) | W celu zapewnienia ogólnej obojętności i bezpieczeństwa materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością określa się limit migracji globalnej (OML), aby ograniczyć uwalnianie do żywności składników nielotnych, w tym cząsteczek takich jak mikrowłókna. Ponieważ istnieje presja, by ze względów środowiskowych zastępować konwencjonalne materiały i wyroby z tworzyw sztucznych, dodatki pochodzące ze źródeł naturalnych są stosowane jako wypełniacze w połączeniu z tworzywami sztucznymi w celu zmniejszenia wpływu na środowisko. Aby sprawdzić, czy przestrzegano zasad dobrej praktyki produkcyjnej i czy wspomniane materiały i wyroby z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością są wystarczająco obojętne, należy skontrolować migrację globalną. |
| --- | --- |

(16)

W celu zapewnienia ogólnej obojętności i bezpieczeństwa materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością określa się limit migracji globalnej (OML), aby ograniczyć uwalnianie do żywności składników nielotnych, w tym cząsteczek takich jak mikrowłókna. Ponieważ istnieje presja, by ze względów środowiskowych zastępować konwencjonalne materiały i wyroby z tworzyw sztucznych, dodatki pochodzące ze źródeł naturalnych są stosowane jako wypełniacze w połączeniu z tworzywami sztucznymi w celu zmniejszenia wpływu na środowisko. Aby sprawdzić, czy przestrzegano zasad dobrej praktyki produkcyjnej i czy wspomniane materiały i wyroby z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością są wystarczająco obojętne, należy skontrolować migrację globalną.

| (17) | Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego zalecenia oraz uzyskać wiarygodne i porównywalne wyniki kontroli, laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. materiałów do kontaktu z żywnością powinno w razie potrzeby pomagać państwom członkowskim we wdrażaniu niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

(17)

Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego zalecenia oraz uzyskać wiarygodne i porównywalne wyniki kontroli, laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. materiałów do kontaktu z żywnością powinno w razie potrzeby pomagać państwom członkowskim we wdrażaniu niniejszego zalecenia.

| (18) | W celu zgromadzenia jak największej ilości dostępnych informacji na temat rozpowszechnienia substancji migrujących z materiałów do kontaktu z żywnością należy również zachęcać państwa członkowskie do przekazywania istotnych danych, które zostały niedawno wygenerowane, przed zastosowaniem niniejszego zalecenia. W celu zapewnienia, aby wyniki te były wiarygodne i spójne z wynikami osiągniętymi w ramach niniejszego programu kontroli, należy zgłaszać tylko te wyniki, które uzyskano zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi pobierania próbek i analizy materiałów do kontaktu z żywnością, jak również przepisami dotyczącymi kontroli urzędowych. |
| --- | --- |

(18)

W celu zgromadzenia jak największej ilości dostępnych informacji na temat rozpowszechnienia substancji migrujących z materiałów do kontaktu z żywnością należy również zachęcać państwa członkowskie do przekazywania istotnych danych, które zostały niedawno wygenerowane, przed zastosowaniem niniejszego zalecenia. W celu zapewnienia, aby wyniki te były wiarygodne i spójne z wynikami osiągniętymi w ramach niniejszego programu kontroli, należy zgłaszać tylko te wyniki, które uzyskano zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi pobierania próbek i analizy materiałów do kontaktu z żywnością, jak również przepisami dotyczącymi kontroli urzędowych.

| (19) | Podstawowym celem niniejszego zalecenia jest określenie rozpowszechnienia substancji migrujących z materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością do żywności lub rozpowszechnienia substancji w materiale lub wyrobie do kontaktu z żywnością; zalecenie to nie służy lepszemu poznaniu poziomów narażenia. Dane powinny być zatem przekazywane przy użyciu wspólnego formatu w celu zapewnienia, że są one skoordynowane i opracowywane w sposób spójny. |
| --- | --- |

(19)

Podstawowym celem niniejszego zalecenia jest określenie rozpowszechnienia substancji migrujących z materiałów i wyrobów do kontaktu z żywnością do żywności lub rozpowszechnienia substancji w materiale lub wyrobie do kontaktu z żywnością; zalecenie to nie służy lepszemu poznaniu poziomów narażenia. Dane powinny być zatem przekazywane przy użyciu wspólnego formatu w celu zapewnienia, że są one skoordynowane i opracowywane w sposób spójny.

| (20) | W stosownych przypadkach właściwe organy państw członkowskich powinny rozważyć podjęcie działań w zakresie egzekwowania przepisów zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurami. |
| --- | --- |

(20)

W stosownych przypadkach właściwe organy państw członkowskich powinny rozważyć podjęcie działań w zakresie egzekwowania przepisów zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurami.

| (21) | Uzyskane wskutek niniejszego zalecenia informacje na temat rozpowszechnienia tych substancji należy wykorzystać do ustalenia, czy konieczne są jakiekolwiek działania w przyszłości, w szczególności w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zabezpieczenia interesów konsumentów. Takie przyszłe działania mogą obejmować dodatkowe środki kontroli substancji pochodzących z materiałów z tworzyw sztucznych, w odniesieniu do których wprowadzono szczególne środki UE. Ponadto wyniki mogą przyczynić się do stworzenia bazy informacyjnej, w oparciu o którą będzie można ustalać przyszłe priorytety w kontekście oceny prawodawstwa dotyczącego materiałów do kontaktu z żywnością, w szczególności jeśli chodzi o materiały, w odniesieniu do których nie wprowadzono szczególnych środków UE. |
| --- | --- |

(21)

Uzyskane wskutek niniejszego zalecenia informacje na temat rozpowszechnienia tych substancji należy wykorzystać do ustalenia, czy konieczne są jakiekolwiek działania w przyszłości, w szczególności w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zabezpieczenia interesów konsumentów. Takie przyszłe działania mogą obejmować dodatkowe środki kontroli substancji pochodzących z materiałów z tworzyw sztucznych, w odniesieniu do których wprowadzono szczególne środki UE. Ponadto wyniki mogą przyczynić się do stworzenia bazy informacyjnej, w oparciu o którą będzie można ustalać przyszłe priorytety w kontekście oceny prawodawstwa dotyczącego materiałów do kontaktu z żywnością, w szczególności jeśli chodzi o materiały, w odniesieniu do których nie wprowadzono szczególnych środków UE.

| (22) | Wdrożenie niniejszego skoordynowanego planu kontroli pozostaje bez uszczerbku dla innych kontroli urzędowych prowadzonych przez państwa członkowskie w ramach krajowych programów kontroli zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, |
| --- | --- |

(22)

Wdrożenie niniejszego skoordynowanego planu kontroli pozostaje bez uszczerbku dla innych kontroli urzędowych prowadzonych przez państwa członkowskie w ramach krajowych programów kontroli zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 882/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Państwa członkowskie powinny wdrożyć skoordynowany plan kontroli materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, jak wskazano w załączniku do niniejszego zalecenia. Należy jak najściślej stosować zalecaną w załączniku minimalną łączną liczbę próbek. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Państwa członkowskie powinny zgłaszać wyniki kontroli urzędowych przeprowadzonych zgodnie z załącznikiem. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Państwa członkowskie powinny również zgłaszać wyniki uzyskane w ramach wszelkich wcześniejszych kontroli przeprowadzonych w okresie pięciu lat poprzedzających dzień 1 stycznia 2019 r. Kontrole te powinny odnosić się do substancji zawartych w materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością objętych zakresem niniejszego zalecenia lub z nich migrujących i powinny być przeprowadzane zgodnie z odpowiednim prawodawstwem dotyczącym materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością i kontroli urzędowych. Wyniki należy zgłaszać zgodnie z załącznikiem. |
| --- | --- |

3.

| 4. | W przypadku niezgodności państwa członkowskie powinny rozważyć podjęcie dalszych działań w zakresie egzekwowania przepisów zgodnie z art. 54 rozporządzenia (WE) nr 882/2004. Bez uszczerbku dla innych wymogów w zakresie sprawozdawczości takich działań w zakresie egzekwowania przepisów nie należy zgłaszać Komisji w kontekście niniejszego zalecenia. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw członkowskich. |
| --- | --- |

5.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 10/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 12 z 15.1.2011, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 284/2011 z dnia 22 marca 2011 r. ustanawiające specjalne warunki i szczegółowe procedury dotyczące przywozu przyborów kuchennych z tworzyw poliamidowych i melaminowych pochodzących lub wysłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 25).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/174 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (UE) nr 10/2011 w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 30 z 6.2.2015, s. 2).

6

(7)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/213 z dnia 12 lutego 2018 r. w sprawie stosowania bisfenolu A w lakierach i powłokach przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 10/2011 w odniesieniu do stosowania tej substancji w materiałach z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 41 z 14.2.2018, s. 6).

7

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1000 z dnia 13 czerwca 2017 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do kwasu perfluorooktanowego (PFOA), jego soli i substancji pochodnych (Dz.U. L 150 z 14.6.2017, s. 14).

9

---

ZAŁĄCZNIK

SKOORDYNOWANY PLAN KONTROLI – DZIAŁANIA I ZAKRES

1.   Cel

Podstawowym celem planu kontroli jest ustalenie rozpowszechnienia substancji migrujących z materiałów do kontaktu z żywnością do żywności lub występowania substancji w materiale do kontaktu z żywnością. Właściwe organy państw członkowskich powinny zatem przeprowadzić kontrole urzędowe w celu ustalenia rozpowszechnienia na rynku Unii Europejskiej w odniesieniu do:

| — | migracji określonych substancji z materiałów do kontaktu z żywnością, |
| --- | --- |

—

migracji określonych substancji z materiałów do kontaktu z żywnością,

| — | określonych substancji w materiałach do kontaktu z żywnością, |
| --- | --- |

—

określonych substancji w materiałach do kontaktu z żywnością,

| — | migracji globalnej z materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością. |
| --- | --- |

—

migracji globalnej z materiałów z tworzyw sztucznych do kontaktu z żywnością.

2.   Opisy próbek i metoda pobierania

W poniższej tabeli określono rodzaje materiałów do kontaktu z żywnością, z których należy pobrać próbki, a także substancje, których migracja z tych materiałów do kontaktu z żywnością powinna zostać zbadana, z wyjątkiem związków fluorowanych – ich ilość należy zbadać w danym materiale.

Próbki należy pobrać również w punktach przywozu materiałów do kontaktu z żywnością pochodzących z państw trzecich, przy czym państwa członkowskie powinny brać pod uwagę kontrole już przeprowadzane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 284/2011. Państwa członkowskie powinny również przeprowadzić kontrole rynkowe, w tym pobieranie próbek w punktach sprzedaży hurtowej i punktach dystrybucji, tak aby próba danej części lub partii towaru mogła mieć wystarczającą wielkość; w razie potrzeby państwa członkowskie powinny ułatwić podjęcie wszelkich dalszych działań.

Analizą próbek powinny zajmować się laboratoria wyznaczone zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, przy wsparciu krajowych laboratoriów referencyjnych zgodnie z art. 33 ust. 2 lit. e) tego rozporządzenia. Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej powinno wspierać realizację niniejszego zalecenia zgodnie z art. 94 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (1), jeżeli wymagają tego krajowe laboratoria referencyjne.

Jeżeli określenie migracji przy użyciu żywności lub płynu modelowego imitującego żywność nie jest wykonalne w praktyce, należy ustalić rozpowszechnienie w materiale, a do oszacowania maksymalnej migracji do żywności należy wykorzystać obliczenia lub modelowanie.

| Badane substancje | Materiał do kontaktu z żywnością, z którego należy pobrać próbki |
| --- | --- |
| Pierwszorzędowe aminy aromatyczne (PAA) | Zastawy stołowe i przybory kuchenne z tworzyw sztucznych oraz zadrukowane materiały do kontaktu z żywnością, w tym papier i tektura |
| Formaldehyd i melamina | Zastawy stołowe i przybory kuchenne z tworzyw sztucznych, w tym niekonwencjonalne przybory kuchenne i zastawy stołowe z tworzyw sztucznych, takie jak kubki do kawy wielokrotnego użytku, w których zastosowano dodatki w tworzywach sztucznych pochodzące ze źródeł naturalnych, takich jak bambus |
| Fenol | Przybory kuchenne i zastawy stołowe z tworzyw sztucznych; materiały lakierowane lub powlekane oraz zadrukowane materiały opakowaniowe z tworzywa sztucznego, papieru oraz tektury |
| Bisfenole, w tym BPA i BPS | Tworzywa poliwęglanowe (BPA) i polieterosulfonowe (BPS); powlekane opakowania metalowe (np. puszki, pokrywki) |
| Ftalany i plastyfikatory nieftalanowe | Materiały i wyroby z tworzyw sztucznych, w szczególności wytwarzane z wykorzystaniem polichlorku winylu (PVC), takie jak arkusze formowane termicznie, elastyczne opakowania i rurki; zamknięcia i pokrywki |
| Związki fluorowane | Materiały i wyroby z papieru i tektury, w tym używane do pakowania żywności typu fast food, żywności sprzedawanej na wynos i wyrobów piekarniczych oraz torebki na kukurydzę do prażenia w kuchence mikrofalowej |
| Metale | Ceramiczne, emaliowane, szkliwione i metalowe przybory kuchenne i zastawy stołowe, w tym materiały i wyroby rzemieślnicze i produkowane tradycyjnie |
| Migracja globalna | Niekonwencjonalne przybory kuchenne i zastawy stołowe z tworzyw sztucznych, takie jak kubki do kawy wielokrotnego użytku, w których zastosowano dodatki w tworzywach sztucznych pochodzące ze źródeł naturalnych, takich jak bambus |

Badane substancje

Materiał do kontaktu z żywnością, z którego należy pobrać próbki

Pierwszorzędowe aminy aromatyczne (PAA)

Zastawy stołowe i przybory kuchenne z tworzyw sztucznych oraz zadrukowane materiały do kontaktu z żywnością, w tym papier i tektura

Formaldehyd i melamina

Zastawy stołowe i przybory kuchenne z tworzyw sztucznych, w tym niekonwencjonalne przybory kuchenne i zastawy stołowe z tworzyw sztucznych, takie jak kubki do kawy wielokrotnego użytku, w których zastosowano dodatki w tworzywach sztucznych pochodzące ze źródeł naturalnych, takich jak bambus

Fenol

Przybory kuchenne i zastawy stołowe z tworzyw sztucznych; materiały lakierowane lub powlekane oraz zadrukowane materiały opakowaniowe z tworzywa sztucznego, papieru oraz tektury

Bisfenole, w tym BPA i BPS

Tworzywa poliwęglanowe (BPA) i polieterosulfonowe (BPS); powlekane opakowania metalowe (np. puszki, pokrywki)

Ftalany i plastyfikatory nieftalanowe

Materiały i wyroby z tworzyw sztucznych, w szczególności wytwarzane z wykorzystaniem polichlorku winylu (PVC), takie jak arkusze formowane termicznie, elastyczne opakowania i rurki; zamknięcia i pokrywki

Związki fluorowane

Materiały i wyroby z papieru i tektury, w tym używane do pakowania żywności typu fast food, żywności sprzedawanej na wynos i wyrobów piekarniczych oraz torebki na kukurydzę do prażenia w kuchence mikrofalowej

Metale

Ceramiczne, emaliowane, szkliwione i metalowe przybory kuchenne i zastawy stołowe, w tym materiały i wyroby rzemieślnicze i produkowane tradycyjnie

Migracja globalna

Niekonwencjonalne przybory kuchenne i zastawy stołowe z tworzyw sztucznych, takie jak kubki do kawy wielokrotnego użytku, w których zastosowano dodatki w tworzywach sztucznych pochodzące ze źródeł naturalnych, takich jak bambus

3.   Liczba próbek

W poniższej tabeli podano zalecaną orientacyjną łączną liczbę próbek do zbadania w każdym uczestniczącym państwie członkowskim do celów niniejszego skoordynowanego planu kontroli.

| Państwo członkowskie | Zalecana minimalna łączna liczba próbek |
| --- | --- |
| Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Zjednoczone Królestwo | 100 |
| Republika Czeska, Cypr, Węgry, Niderlandy, Polska, Rumunia | 75 |
| Dania, Irlandia, Grecja, Chorwacja, Litwa, Austria, Portugalia, Szwecja | 50 |
| Bułgaria, Estonia, Łotwa, Luksemburg, Malta, Słowenia, Słowacja, Finlandia | 25 |

Państwo członkowskie

Zalecana minimalna łączna liczba próbek

Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Zjednoczone Królestwo

100

Republika Czeska, Cypr, Węgry, Niderlandy, Polska, Rumunia

75

Dania, Irlandia, Grecja, Chorwacja, Litwa, Austria, Portugalia, Szwecja

50

Bułgaria, Estonia, Łotwa, Luksemburg, Malta, Słowenia, Słowacja, Finlandia

25

4.   Ramy czasowe kontroli

Kontrole powinny zostać przeprowadzone w okresie od dnia 1 czerwca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

5.   Sprawozdawczość

Wyniki należy zgłaszać Komisji przy użyciu wspólnego formatu do dnia 29 lutego 2020 r.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 17.5.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 129/43 |
| --- | --- | --- | --- |

17.5.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/43

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 134 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych i ich części w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem [2019/795]

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement nr 3 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 19 lipca 2018 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Część I – Specyfikacja układu przechowywania sprężonego wodoru |
| --- | --- |

5.

| 6. | Część II – Specyfikacja określonych części do układu przechowywania sprężonego wodoru |
| --- | --- |

6.

| 7. | Część III – Specyfikacja układu paliwowego pojazdu zawierającego układ przechowywania sprężonego wodoru |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zmiana typu i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu |
| --- | --- |

12.

ZAŁĄCZNIKI

| 1. | Część 1 | Wzór I – Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu układu przechowywania wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem
  Wzór II – Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu określonej części do układu przechowywania wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem
  Wzór III – Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu pojazdu w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem |
| --- | --- | --- |

1.

Część 1

Wzór I – Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu układu przechowywania wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem

Wzór II – Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu określonej części do układu przechowywania wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem

Wzór III – Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu pojazdu w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem

| Część 2 | Wzór I – Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu układu przechowywania sprężonego wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134
  Wzór II – Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu określonej części (TPRD / zaworu zwrotnego / automatycznego zaworu odcinającego) w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134
  Wzór III – Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134 |
| --- | --- |

Część 2

Wzór I – Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu układu przechowywania sprężonego wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134

Wzór II – Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu określonej części (TPRD / zaworu zwrotnego / automatycznego zaworu odcinającego) w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134

Wzór III – Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134

| 2 | Układy znaków homologacji |
| --- | --- |

2

| 3 | Procedury badań w zakresie układów przechowywania sprężonego wodoru |
| --- | --- |

3

| 4 | Procedury badań dla określonych części do układów przechowywania sprężonego wodoru |
| --- | --- |

4

Dodatek 1 – Przegląd badań TPRD

Dodatek 2 – Przegląd badań zaworu zwrotnego i automatycznego zaworu odcinającego

| 5 | Procedury badań w zakresie układu paliwowego pojazdu zawierającego układ przechowywania sprężonego wodoru |
| --- | --- |

5

1.   ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do (1):

1

| 1.1. | Część I – Układów przechowywania sprężonego wodoru do pojazdów napędzanych wodorem w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem. |
| --- | --- |

1.1.

Część I – Układów przechowywania sprężonego wodoru do pojazdów napędzanych wodorem w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem.

| 1.2. | Część II – Określonych części do układów przechowywania sprężonego wodoru do pojazdów napędzanych wodorem w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem. |
| --- | --- |

1.2.

Część II – Określonych części do układów przechowywania sprężonego wodoru do pojazdów napędzanych wodorem w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem.

| 1.3. | Część III – Pojazdów kategorii M i N (2) napędzanych wodorem, zawierających układ przechowywania sprężonego wodoru, w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem. |
| --- | --- |

1.3.

Część III – Pojazdów kategorii M i N (2) napędzanych wodorem, zawierających układ przechowywania sprężonego wodoru, w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem.

2

2.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu stosuje się następujące definicje:

| 2.1. | „Płytka bezpieczeństwa” oznacza część eksploatacyjną nadciśnieniowego urządzenia zabezpieczającego bez możliwości ponownego zamknięcia, która po zainstalowaniu w urządzeniu ma rozerwać się pod wpływem ustalonego wcześniej ciśnienia, aby umożliwić upust sprężonego wodoru. |
| --- | --- |

2.1.

„Płytka bezpieczeństwa” oznacza część eksploatacyjną nadciśnieniowego urządzenia zabezpieczającego bez możliwości ponownego zamknięcia, która po zainstalowaniu w urządzeniu ma rozerwać się pod wpływem ustalonego wcześniej ciśnienia, aby umożliwić upust sprężonego wodoru.

| 2.2. | „Zawór zwrotny” oznacza zawór jednokierunkowy, który zapobiega przepływowi zwrotnemu w przewodzie paliwowym pojazdu. |
| --- | --- |

2.2.

„Zawór zwrotny” oznacza zawór jednokierunkowy, który zapobiega przepływowi zwrotnemu w przewodzie paliwowym pojazdu.

| 2.3. | „Układ przechowywania sprężonego wodoru” (CHSS) oznacza układ zaprojektowany do przechowywania paliwa wodorowego do pojazdów napędzanych wodorem, składający się ze zbiornika pod ciśnieniem, nadciśnieniowych urządzeń zabezpieczających (PRD) oraz urządzenia odcinającego lub urządzeń odcinających, które oddzielają przechowywany wodór od reszty układu paliwowego i jego środowiska. |
| --- | --- |

2.3.

„Układ przechowywania sprężonego wodoru” (CHSS) oznacza układ zaprojektowany do przechowywania paliwa wodorowego do pojazdów napędzanych wodorem, składający się ze zbiornika pod ciśnieniem, nadciśnieniowych urządzeń zabezpieczających (PRD) oraz urządzenia odcinającego lub urządzeń odcinających, które oddzielają przechowywany wodór od reszty układu paliwowego i jego środowiska.

| 2.4. | „Zbiornik” (do przechowywania wodoru) oznacza część w układzie przechowywania wodoru, w której przechowywana jest pierwotna objętość paliwa wodorowego. |
| --- | --- |

2.4.

„Zbiornik” (do przechowywania wodoru) oznacza część w układzie przechowywania wodoru, w której przechowywana jest pierwotna objętość paliwa wodorowego.

| 2.5. | „Data wycofania z użytkowania” oznacza określoną datę (miesiąc i rok) wycofania z użytkowania. |
| --- | --- |

2.5.

„Data wycofania z użytkowania” oznacza określoną datę (miesiąc i rok) wycofania z użytkowania.

| 2.6. | „Data produkcji” (zbiornika do przechowywania sprężonego wodoru) oznacza datę (miesiąc i rok) wykonanego w trakcie produkcji badania przy ciśnieniu próbnym. |
| --- | --- |

2.6.

„Data produkcji” (zbiornika do przechowywania sprężonego wodoru) oznacza datę (miesiąc i rok) wykonanego w trakcie produkcji badania przy ciśnieniu próbnym.

| 2.7. | „Przestrzenie zamknięte lub półzamknięte” oznaczają określone objętości w pojeździe (lub w obrysie pojazdu przebiegającym w poprzek stref otwartych), które znajdują się na zewnątrz instalacji wodorowej (układu przechowywania, układu ogniw paliwowych oraz układu sterowania przepływem paliwa) i jej obudowy (jeżeli istnieje) i w których może gromadzić się wodór (a tym samym stanowić zagrożenie), jak może mieć to miejsce w przestrzeni pasażerskiej, przestrzeni bagażowej oraz w przestrzeni pod maską. |
| --- | --- |

2.7.

„Przestrzenie zamknięte lub półzamknięte” oznaczają określone objętości w pojeździe (lub w obrysie pojazdu przebiegającym w poprzek stref otwartych), które znajdują się na zewnątrz instalacji wodorowej (układu przechowywania, układu ogniw paliwowych oraz układu sterowania przepływem paliwa) i jej obudowy (jeżeli istnieje) i w których może gromadzić się wodór (a tym samym stanowić zagrożenie), jak może mieć to miejsce w przestrzeni pasażerskiej, przestrzeni bagażowej oraz w przestrzeni pod maską.

| 2.8. | „Punkt wylotowy spalin” oznacza geometryczne centrum obszaru, w którym następuje upust gazu z ogniwa paliwowego pojazdu. |
| --- | --- |

2.8.

„Punkt wylotowy spalin” oznacza geometryczne centrum obszaru, w którym następuje upust gazu z ogniwa paliwowego pojazdu.

| 2.9. | „Układ ogniw paliwowych” oznacza układ składający się z baterii ogniw paliwowych, układu przetwarzania powietrza, układu sterowania przepływem paliwa, układu wylotowego, układu kontroli temperatury oraz układu kontroli wody. |
| --- | --- |

2.9.

„Układ ogniw paliwowych” oznacza układ składający się z baterii ogniw paliwowych, układu przetwarzania powietrza, układu sterowania przepływem paliwa, układu wylotowego, układu kontroli temperatury oraz układu kontroli wody.

| 2.10. | „Gniazdo do tankowania” oznacza wyposażenie pojazdu, do którego podłącza się dyszę stacji tankowania i przez które do pojazdu przenosi się paliwo. Gniazdo do tankowania wykorzystuje się jako alternatywę względem złącza do tankowania. |
| --- | --- |

2.10.

„Gniazdo do tankowania” oznacza wyposażenie pojazdu, do którego podłącza się dyszę stacji tankowania i przez które do pojazdu przenosi się paliwo. Gniazdo do tankowania wykorzystuje się jako alternatywę względem złącza do tankowania.

| 2.11. | „Stężenie wodoru” oznacza odsetek moli (lub cząsteczek) wodoru w mieszaninie wodoru i powietrza (równy objętości częściowej wodoru gazowego). |
| --- | --- |

2.11.

„Stężenie wodoru” oznacza odsetek moli (lub cząsteczek) wodoru w mieszaninie wodoru i powietrza (równy objętości częściowej wodoru gazowego).

| 2.12. | „Pojazd napędzany wodorem” oznacza każdy pojazd silnikowy, w którym wykorzystuje się sprężony wodór gazowy jako paliwo do napędzania pojazdu, w tym pojazdy zasilane ogniwami paliwowymi oraz pojazdy wyposażone w silnik spalinowy wewnętrznego spalania. Paliwo wodorowe do pojazdów pasażerskich określono w normie ISO 14687-2: 2012 oraz SAE J2719: (wersja z września 2011 r.). |
| --- | --- |

2.12.

„Pojazd napędzany wodorem” oznacza każdy pojazd silnikowy, w którym wykorzystuje się sprężony wodór gazowy jako paliwo do napędzania pojazdu, w tym pojazdy zasilane ogniwami paliwowymi oraz pojazdy wyposażone w silnik spalinowy wewnętrznego spalania. Paliwo wodorowe do pojazdów pasażerskich określono w normie ISO 14687-2: 2012 oraz SAE J2719: (wersja z września 2011 r.).

| 2.13. | „Przestrzeń bagażowa” oznacza przestrzeń w pojeździe przeznaczoną do przechowywania bagażu lub towarów, ograniczoną dachem, maską, podłogą, ścianami bocznymi, oddzieloną od przestrzeni pasażerskiej przegrodą przednią lub przegrodą tylną. |
| --- | --- |

2.13.

„Przestrzeń bagażowa” oznacza przestrzeń w pojeździe przeznaczoną do przechowywania bagażu lub towarów, ograniczoną dachem, maską, podłogą, ścianami bocznymi, oddzieloną od przestrzeni pasażerskiej przegrodą przednią lub przegrodą tylną.

| 2.14. | „Producent” oznacza osobę lub jednostkę odpowiedzialną wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest konieczne, aby taka osoba lub jednostka była bezpośrednio zaangażowana we wszystkie fazy produkcji pojazdu, układu lub części stanowiących przedmiot homologacji. |
| --- | --- |

2.14.

„Producent” oznacza osobę lub jednostkę odpowiedzialną wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest konieczne, aby taka osoba lub jednostka była bezpośrednio zaangażowana we wszystkie fazy produkcji pojazdu, układu lub części stanowiących przedmiot homologacji.

| 2.15. | „Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze” (MAWP) oznacza najwyższe ciśnienie manometryczne, przy którym dopuszczalna jest eksploatacja zbiornika lub układu przechowywania w normalnych warunkach eksploatacji. |
| --- | --- |

2.15.

„Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze” (MAWP) oznacza najwyższe ciśnienie manometryczne, przy którym dopuszczalna jest eksploatacja zbiornika lub układu przechowywania w normalnych warunkach eksploatacji.

| 2.16. | „Maksymalne ciśnienie tankowania” (MFP) oznacza maksymalne ciśnienie w układzie przechowywania sprężonego wodoru podczas tankowania. Maksymalne ciśnienie tankowania wynosi 125 % nominalnego ciśnienia roboczego. |
| --- | --- |

2.16.

„Maksymalne ciśnienie tankowania” (MFP) oznacza maksymalne ciśnienie w układzie przechowywania sprężonego wodoru podczas tankowania. Maksymalne ciśnienie tankowania wynosi 125 % nominalnego ciśnienia roboczego.

| 2.17. | „Nominalne ciśnienie robocze” (NWP) oznacza ciśnienie manometryczne charakterystyczne dla typowego działania układu. W odniesieniu do zbiorników na sprężony wodór gazowy NWP oznacza ciśnienie ustalone sprężonego gazu w przypadku w pełni zatankowanego zbiornika lub układu przechowywania w jednolitej temperaturze 15 °C. |
| --- | --- |

2.17.

„Nominalne ciśnienie robocze” (NWP) oznacza ciśnienie manometryczne charakterystyczne dla typowego działania układu. W odniesieniu do zbiorników na sprężony wodór gazowy NWP oznacza ciśnienie ustalone sprężonego gazu w przypadku w pełni zatankowanego zbiornika lub układu przechowywania w jednolitej temperaturze 15 °C.

| 2.18. | „Nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające” (PRD) oznacza urządzenie, które po uruchomieniu w określonych warunkach eksploatacji wykorzystywane jest do uwolnienia wodoru z układu pod ciśnieniem, zapobiegając tym samym awarii systemu. |
| --- | --- |

2.18.

„Nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające” (PRD) oznacza urządzenie, które po uruchomieniu w określonych warunkach eksploatacji wykorzystywane jest do uwolnienia wodoru z układu pod ciśnieniem, zapobiegając tym samym awarii systemu.

| 2.19. | „Pęknięcie” lub „rozerwanie” oznaczają nagłe i gwałtowne otwarcie lub rozpadnięcie się pod wpływem siły lub ciśnienia wewnętrznego. |
| --- | --- |

2.19.

„Pęknięcie” lub „rozerwanie” oznaczają nagłe i gwałtowne otwarcie lub rozpadnięcie się pod wpływem siły lub ciśnienia wewnętrznego.

| 2.20. | „Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa” oznacza nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające, które otwiera się przy ustawionym wcześniej poziomie ciśnienia i może zamknąć się ponownie. |
| --- | --- |

2.20.

„Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa” oznacza nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające, które otwiera się przy ustawionym wcześniej poziomie ciśnienia i może zamknąć się ponownie.

| 2.21. | „Okres użytkowania” (zbiornika do przechowywania sprężonego wodoru) oznacza ramy czasowe, w których użytkowanie (wykorzystywanie) jest dozwolone. |
| --- | --- |

2.21.

„Okres użytkowania” (zbiornika do przechowywania sprężonego wodoru) oznacza ramy czasowe, w których użytkowanie (wykorzystywanie) jest dozwolone.

| 2.22. | „Zawór odcinający” oznacza zawór między zbiornikiem a układem paliwowym pojazdu, który może być uruchomiony automatycznie, a także który automatycznie powraca do pozycji „zamkniętej”, gdy nie jest podłączony do źródła zasilania. |
| --- | --- |

2.22.

„Zawór odcinający” oznacza zawór między zbiornikiem a układem paliwowym pojazdu, który może być uruchomiony automatycznie, a także który automatycznie powraca do pozycji „zamkniętej”, gdy nie jest podłączony do źródła zasilania.

| 2.23. | „Pojedyncza awaria” oznacza awarię wywołaną pojedynczym zdarzeniem, w tym wszelkie awarie, które wystąpią w jej następstwie. |
| --- | --- |

2.23.

„Pojedyncza awaria” oznacza awarię wywołaną pojedynczym zdarzeniem, w tym wszelkie awarie, które wystąpią w jej następstwie.

| 2.24. | „Uruchamiane termicznie nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające” (TPRD) oznacza nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające bez możliwości ponownego zamknięcia, uruchamiane pod wpływem temperatury w celu otwarcia i uwolnienia wodoru gazowego. |
| --- | --- |

2.24.

„Uruchamiane termicznie nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające” (TPRD) oznacza nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające bez możliwości ponownego zamknięcia, uruchamiane pod wpływem temperatury w celu otwarcia i uwolnienia wodoru gazowego.

| 2.25. | „Typ układu przechowywania wodoru” oznacza zespół części, które nie różnią się pod względem takich podstawowych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; |
| --- | --- | --- |

2.25.

„Typ układu przechowywania wodoru” oznacza zespół części, które nie różnią się pod względem takich podstawowych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta;

| b) | stan przechowywanego paliwa wodorowego: gazu sprężonego; |
| --- | --- |

b)

stan przechowywanego paliwa wodorowego: gazu sprężonego;

| c) | nominalne ciśnienie robocze (NWP); |
| --- | --- |

c)

nominalne ciśnienie robocze (NWP);

| d) | konstrukcja, materiały, pojemność i wymiary fizyczne zbiornika; oraz |
| --- | --- |

d)

konstrukcja, materiały, pojemność i wymiary fizyczne zbiornika; oraz

| e) | konstrukcja, materiały oraz zasadnicze charakterystyki TPRD, zaworu zwrotnego i automatycznego zaworu odcinającego, jeżeli występują. |
| --- | --- |

e)

konstrukcja, materiały oraz zasadnicze charakterystyki TPRD, zaworu zwrotnego i automatycznego zaworu odcinającego, jeżeli występują.

| 2.26. | „Typ określonej części do układu przechowywania wodoru” oznacza część lub zespół części, które nie różnią się znacząco pod względem takich podstawowych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; |
| --- | --- | --- |

2.26.

„Typ określonej części do układu przechowywania wodoru” oznacza część lub zespół części, które nie różnią się znacząco pod względem takich podstawowych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta;

| b) | stan przechowywanego paliwa wodorowego: gazu sprężonego; |
| --- | --- |

b)

stan przechowywanego paliwa wodorowego: gazu sprężonego;

| c) | rodzaj części: (T)PRD, zawór zwrotny i automatyczny zawór odcinający; oraz |
| --- | --- |

c)

rodzaj części: (T)PRD, zawór zwrotny i automatyczny zawór odcinający; oraz

| d) | konstrukcja, materiały oraz zasadnicze charakterystyki. |
| --- | --- |

d)

konstrukcja, materiały oraz zasadnicze charakterystyki.

| 2.27. | „Typ pojazdu” w odniesieniu do bezpieczeństwa związanego z wodorem oznacza pojazdy, które nie różnią się pod względem takich podstawowych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; oraz |
| --- | --- | --- |

2.27.

„Typ pojazdu” w odniesieniu do bezpieczeństwa związanego z wodorem oznacza pojazdy, które nie różnią się pod względem takich podstawowych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; oraz

| b) | podstawowa konfiguracja i główne charakterystyki układu paliwowego pojazdu. |
| --- | --- |

b)

podstawowa konfiguracja i główne charakterystyki układu paliwowego pojazdu.

| 2.28. | „Układ paliwowy pojazdu” oznacza zespół części służących do przechowywania lub dostarczania paliwa wodorowego do ogniwa paliwowego (FC) lub silnika spalinowego wewnętrznego spalania (ICE). |
| --- | --- |

2.28.

„Układ paliwowy pojazdu” oznacza zespół części służących do przechowywania lub dostarczania paliwa wodorowego do ogniwa paliwowego (FC) lub silnika spalinowego wewnętrznego spalania (ICE).

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

3.1.   Część I: Wystąpienie o homologację typu układu przechowywania sprężonego wodoru.

3.1.1.   Wniosek o homologację typu układu przechowywania wodoru składa producent układu przechowywania wodoru lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

3.1.2.   Wzór dokumentu informacyjnego przedstawiono w załączniku 1 część1-I.

3.1.3.   Placówce technicznej przeprowadzającej badania homologacyjne należy przekazać wystarczającą liczbę układów przechowywania wodoru reprezentatywnych dla typu będącego przedmiotem homologacji.

3.2.   Część II: Wystąpienie o homologację typu określonej części do układu przechowywania sprężonego wodoru.

3.2.1.   Wniosek o homologację typu określonej części składa producent określonej części lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

3.2.2.   Wzór dokumentu informacyjnego przedstawiono w załączniku 1 część 1-II.

3.2.3.   Placówce technicznej przeprowadzającej badania homologacyjne należy przekazać wystarczającą liczbę określonych części do układu przechowywania wodoru reprezentatywnych dla typu będącego przedmiotem homologacji.

3.3.   Część III. Wystąpienie o homologację typu pojazdu.

3.3.1.   Wniosek o homologację typu pojazdu składa producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

3.3.2.   Wzór dokumentu informacyjnego przedstawiono w załączniku 1 część 1-III.

3.3.3.   Placówce technicznej przeprowadzającej badania homologacyjne należy przekazać wystarczającą liczbę pojazdów reprezentatywnych dla typu będącego przedmiotem homologacji.

4.   HOMOLOGACJA

4.1.   Udzielenie homologacji typu.

4.1.1.   Homologacja typu układu przechowywania sprężonego wodoru.

Homologacji typu układu przechowywania wodoru udziela się, jeżeli układ przechowywania wodoru, którego dotyczy wniosek o homologację przedłożony zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi części I poniżej.

4.1.2.   Homologacja typu określonej części do układu przechowywania sprężonego wodoru.

Homologacji typu określonej części udziela się, jeżeli określona część, której dotyczy wniosek o homologację przedłożony zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi części II poniżej.

4.1.3.   Homologacja typu pojazdu.

Homologacji typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację przedłożony zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi części III poniżej.

4.2.   Każdemu homologowanemu typowi nadaje się numer homologacji: pierwsze dwie cyfry takiego numeru (00 dla regulaminu w jego pierwotnej wersji) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu przed datą udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru innemu typowi pojazdu lub części.

4.3.   Zawiadomienie o homologacji bądź o rozszerzeniu, odmowie lub cofnięciu homologacji na podstawie niniejszego regulaminu zostaje przekazane Umawiającym się Stronom stosującym niniejszy regulamin na formularzu zgodnym ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 część 2 wraz z fotografiami lub schematami dostarczonymi przez występującego o homologację w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm), lub złożonym do tego formatu, i w odpowiedniej skali.

4.4.   Na każdym pojeździe, układzie przechowywania wodoru lub określonej części zgodnych z typem homologowanym na podstawie niniejszego regulaminu, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji zgodny ze wzorami opisanymi w załączniku 2 i zawierający:

| 4.4.1. | okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer identyfikujący państwo udzielające homologacji (3); |
| --- | --- |

4.4.1.

okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer identyfikujący państwo udzielające homologacji (3);

3

| 4.4.2. | numer niniejszego regulaminu, literę „R”, myślnik i numer homologacji umieszczone z prawej strony okręgu opisanego w pkt 4.4.1. |
| --- | --- |

4.4.2.

numer niniejszego regulaminu, literę „R”, myślnik i numer homologacji umieszczone z prawej strony okręgu opisanego w pkt 4.4.1.

4.5.   Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym zgodnie z jednym lub większą liczbą regulaminów stanowiących załączniki do Porozumienia, w państwie, które udzieliło homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, symbol podany w pkt 4.4.1 nie musi być powtarzany. W takim przypadku numer regulaminu i homologacji oraz dodatkowe symbole należy umieścić w kolumnach po prawej stronie symbolu opisanego w pkt 4.4.1 powyżej.

4.6.   Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

4.6.1.   W przypadku pojazdu znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu.

4.6.2.   W przypadku układu przechowywania wodoru znak homologacji umieszcza się na zbiorniku.

4.6.3.   W przypadku określonej części znak homologacji umieszcza się na określonej części.

5.   CZĘŚĆ I – SPECYFIKACJA UKŁADU PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU

W niniejszej części określono wymogi dotyczące układu przechowywania sprężonego wodoru. Układ przechowywania wodoru składa się ze zbiornika ciśnieniowego oraz podstawowych mechanizmów zamykających otwory prowadzące do zbiornika ciśnieniowego. Na rysunku 1 przedstawiono typowy układ przechowywania sprężonego wodoru składający się ze zbiornika pod ciśnieniem, trzech mechanizmów zamykających i ich osprzętu. Mechanizmy zamykające muszą zawierać następujące funkcje, które mogą być połączone:

| a) | TPRD; |
| --- | --- |

a)

TPRD;

| b) | zawór zwrotny, który zapobiega przepływowi zwrotnemu do układu tankowania; oraz |
| --- | --- |

b)

zawór zwrotny, który zapobiega przepływowi zwrotnemu do układu tankowania; oraz

| c) | automatyczny zawór odcinający z możliwością zamknięcia w celu zapobiegnięcia przepływowi ze zbiornika do ogniwa paliwowego lub silnika spalania wewnętrznego. Każdy zawór odcinający oraz TPRD, które zapewniają podstawową blokadę przepływu ze zbiornika, instaluje się bezpośrednio na każdym ze zbiorników lub w każdym z nich. Bezpośrednio na każdym zbiorniku lub w każdym z nich instaluje się co najmniej jeden komponent z funkcją zaworu zwrotnego. |
| --- | --- |

c)

automatyczny zawór odcinający z możliwością zamknięcia w celu zapobiegnięcia przepływowi ze zbiornika do ogniwa paliwowego lub silnika spalania wewnętrznego. Każdy zawór odcinający oraz TPRD, które zapewniają podstawową blokadę przepływu ze zbiornika, instaluje się bezpośrednio na każdym ze zbiorników lub w każdym z nich. Bezpośrednio na każdym zbiorniku lub w każdym z nich instaluje się co najmniej jeden komponent z funkcją zaworu zwrotnego.

Rysunek 1

Rysunek 1

Typowy układ przechowywania sprężonego wodoru

Typowy układ przechowywania sprężonego wodoru

odpo-wietrze-nie

Zbiornik

Zawór odcinający

Zawór zwrotny

TPRD

Wszystkie nowe układy przechowywania sprężonego wodoru wyprodukowane do użytkowania w pojazdach drogowych muszą posiadać NWP wynoszące 70 MPa lub mniejsze oraz okres użytkowania wynoszący 15 lat lub mniej i być w stanie spełnić wymogi określone w pkt 5.

Układ przechowywania wodoru musi spełniać wymogi badania działania określone w niniejszym punkcie. Wymogi kwalifikacyjne na potrzeby użytkowania w pojazdach są następujące:

| 5.1. | Badania weryfikacyjne dotyczące podstawowych wskaźników |
| --- | --- |

5.1.

Badania weryfikacyjne dotyczące podstawowych wskaźników

| 5.2. | Badania weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (sekwencyjne badania hydrauliczne) |
| --- | --- |

5.2.

Badania weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (sekwencyjne badania hydrauliczne)

| 5.3. | Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (sekwencyjne badania pneumatyczne) |
| --- | --- |

5.3.

Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (sekwencyjne badania pneumatyczne)

| 5.4. | Badanie weryfikacyjne dotyczące usługi przerywającej działanie układu podczas pożaru |
| --- | --- |

5.4.

Badanie weryfikacyjne dotyczące usługi przerywającej działanie układu podczas pożaru

| 5.5. | Badanie weryfikacyjne dotyczące trwałości działania podstawowych mechanizmów zamykających. |
| --- | --- |

5.5.

Badanie weryfikacyjne dotyczące trwałości działania podstawowych mechanizmów zamykających.

-Elementy badań dotyczących osiągów podsumowano w tabeli poniżej. Odpowiednie procedury badań określono w załączniku 3.

Przegląd wymagań dotyczących osiągów

Przegląd wymagań dotyczących osiągów

| 5.1. | Badania weryfikacyjne dotyczące podstawowych wskaźników |
| --- | --- |
| 5.1.1. | Referencyjne początkowe ciśnienie rozrywające |
| 5.1.2. | Liczba cykli referencyjnego ciśnienia początkowego |
| 5.2. | Badanie weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (sekwencyjne badania hydrauliczne) |
| 5.2.1. | Badanie przy ciśnieniu próbnym |
| 5.2.2. | Badanie wytrzymałości na upadek (uderzenie) |
| 5.2.3. | Badanie uszkodzenia powierzchni |
| 5.2.4. | Badanie odporności chemicznej i badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia |
| 5.2.5. | Badanie ciśnienia statycznego w wysokiej temperaturze |
| 5.2.6. | Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych |
| 5.2.7. | Badanie przy szczątkowym ciśnieniu próbnym |
| 5.2.8. | Badanie wytrzymałości szczątkowej na rozerwanie |
| 5.3. | Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (sekwencyjne badania pneumatyczne) |
| 5.3.1. | Badanie przy ciśnieniu próbnym |
| 5.3.2. | Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia oraz w temperaturach skrajnych (pneumatyczne) |
| 5.3.3. | Badanie szczelności/przepuszczalności przy ciśnieniu statycznym w temperaturach skrajnych (pneumatyczne) |
| 5.3.4. | Badanie przy szczątkowym ciśnieniu próbnym |
| 5.3.5. | Badanie wytrzymałości szczątkowej na rozerwanie (hydrauliczne) |
| 5.4. | Badanie weryfikacyjne dotyczące usługi przerywającej działanie podczas pożaru |
| 5.5. | Wymogi dotyczące podstawowych mechanizmów zamykających |

5.1.

Badania weryfikacyjne dotyczące podstawowych wskaźników

5.1.1.

Referencyjne początkowe ciśnienie rozrywające

5.1.2.

Liczba cykli referencyjnego ciśnienia początkowego

5.2.

Badanie weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (sekwencyjne badania hydrauliczne)

5.2.1.

Badanie przy ciśnieniu próbnym

5.2.2.

Badanie wytrzymałości na upadek (uderzenie)

5.2.3.

Badanie uszkodzenia powierzchni

5.2.4.

Badanie odporności chemicznej i badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia

5.2.5.

Badanie ciśnienia statycznego w wysokiej temperaturze

5.2.6.

Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych

5.2.7.

Badanie przy szczątkowym ciśnieniu próbnym

5.2.8.

Badanie wytrzymałości szczątkowej na rozerwanie

5.3.

Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (sekwencyjne badania pneumatyczne)

5.3.1.

Badanie przy ciśnieniu próbnym

5.3.2.

Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia oraz w temperaturach skrajnych (pneumatyczne)

5.3.3.

Badanie szczelności/przepuszczalności przy ciśnieniu statycznym w temperaturach skrajnych (pneumatyczne)

5.3.4.

Badanie przy szczątkowym ciśnieniu próbnym

5.3.5.

Badanie wytrzymałości szczątkowej na rozerwanie (hydrauliczne)

5.4.

Badanie weryfikacyjne dotyczące usługi przerywającej działanie podczas pożaru

5.5.

Wymogi dotyczące podstawowych mechanizmów zamykających

5.1.   Badania weryfikacyjne dotyczące podstawowych wskaźników

5.1.1.   Referencyjne początkowe ciśnienie rozrywające

Badaniu hydraulicznemu z cyklicznymi zmianami ciśnienia do momentu rozerwania (procedura badania w załączniku 3 pkt 2.1) poddaje się trzy (3) zbiorniki. Producent dostarcza dokumentację (pomiary i analizy statystyczne), w której określono środkowe ciśnienie rozrywające nowych zbiorników, BPO.

O

Ciśnienie rozrywające wszystkich badanych zbiorników musi mieścić się w zakresie ±10 % BPO oraz nie może być mniejsze niż wartość minimalna BPmin wynosząca 225 % NWP.

O

Ponadto ciśnienie rozrywające zbiorników, których podstawowym składnikiem są kompozyty z włókna szklanego, musi być większe niż 350 % NWP.

5.1.2.   Liczba cykli referencyjnego ciśnienia początkowego

Badaniu hydraulicznemu z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia wynoszącej 20 (± 5) °C do momentu osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+ 2/ – 0 MPa) bez pęknięcia dla 22 000 cykli lub do czasu wystąpienia wycieku (procedura badania w załączniku 3 pkt 2.2) poddaje się trzy (3) zbiorniki. W przypadku okresu użytkowania wynoszącego 15 lat w trakcie pierwszych 11 000 cykli nie może dojść do wycieku.

5.2.   Badania weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (sekwencyjne badania hydrauliczne)

Jeżeli wszystkie trzy pomiary czasu trwania cykli ciśnieniowych wykonane zgodnie z pkt 5.1.2 są większe od 11 000 cykli lub wszystkie różnią się od siebie nawzajem o nie więcej niż ± 25 %, wówczas na podstawie pkt 5.2 bada się tylko jeden (1) zbiornik. W przeciwnym przypadku na podstawie pkt 5.2 bada się trzy (3) zbiorniki.

W zbiorniku przechowywania wodoru nie może dojść do wycieku podczas opisanej poniżej sekwencji badań pojedynczego układu, które przedstawiono na rysunku 2. Specyfikę mających zastosowanie procedur badań dotyczących układu przechowywania wodoru przedstawiono w załączniku 3 pkt 3.

Rysunek 2

Rysunek 2

Badanie weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (hydrauliczne)

Badanie weryfikacyjne dotyczące trwałości działania (hydrauliczne)

rozerwanie

20 % #cykli

- 85 °C, 95 RH

20 % #cykli

– 40 °C

1 000 hr

+85 °C

10 cykli

15 °C – 25 °C

60 % #cykli

15 °C – 25 °C

48 h

Uszkodzenie

Spadek

Ciśnienie testowe

Chemicals

Odporność chemiczna

Wytrzymałość szczątkowa

czas

80 % NWP

125 % NWP

150 % NWP

180 % NWP (4 min)

< 20 %

Ciśnienie

BPO

5.2.1.   Badanie przy ciśnieniu próbnym

Zbiornik poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia poziomu 150 % NWP (+ 2/– 0 MPa) oraz utrzymuje w tym stanie przez co najmniej 30 sekund (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.1).

5.2.2.   Badanie wytrzymałości na upadek (uderzenie)

Zbiornik upuszcza się pod różnymi kątami uderzenia (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.2).

5.2.3.   Badanie uszkodzenia powierzchni

Uszkadza się powierzchnię zbiornika (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.3).

5.2.4.   Badanie odporności chemicznej i badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia

Zbiornik wystawia się na działanie czynników chemicznych spotykanych w środowisku ruchu drogowego oraz poddaje działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze 20 (±5) °C dla co najmniej 60 % liczby cykli ciśnieniowych (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.4). Wystawienie na działanie czynników chemicznych przerywa się przed ostatnimi 10 cyklami, które przeprowadza się do momentu osiągnięcia poziomu 150 % NWP (+ 2/– 0 MPa).

5.2.5.   Badanie ciśnienia statycznego w wysokiej temperaturze

Zbiornik poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+ 2/– 0 MPa) w temperaturze ≥85 °C przez co najmniej 1 000 godzin (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.5).

5.2.6.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych.

Zbiornik poddaje się badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze ≤ – 40 °C do momentu osiągnięcia poziomu 80 % NWP (+2/– 0 MPa) dla 20 % liczby cykli oraz w temperaturze ≥ +85 °C i przy wilgotności względnej 95 (± 2) % do momentu osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) dla 20 % liczby cykli (procedura badania w załączniku 3 pkt 2.2).

5.2.7.   Hydrauliczne badanie przy ciśnieniu szczątkowym. Zbiornik poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia poziomu 180 % NWP (+2/– 0 MPa) oraz utrzymuje w tym stanie przez co najmniej 4 minuty bez rozerwania (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.1).

5.2.8.   Badanie wytrzymałości szczątkowej na rozerwanie

Zbiornik poddawany jest hydraulicznemu badaniu na rozerwanie w celu zweryfikowania, czy ciśnienie rozrywające wynosi co najmniej 80 % referencyjnego początkowego ciśnienia rozrywającego (BPO) określonego w pkt 5.1.1. (procedura badania w załączniku 3 pkt 2.1).

O

5.3.   Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (sekwencyjne badania pneumatyczne)

W układzie przechowywania wodoru nie może dojść do wycieku podczas następującej sekwencji badań, które przedstawiono na rysunku 3. Specyfikę mających zastosowanie procedur badań dotyczących układu przechowywania wodoru przedstawiono w załączniku 3.

Rysunek 3

Rysunek 3

Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (pneumatyczne/hydrauliczne)

Badanie weryfikacyjne dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (pneumatyczne/hydrauliczne)

(a) Cykle zasilania paliwem/ubywania paliwa w temp. -40 °C przy wstępnym wyrównaniu układu w temp. –40 °C, 5 cykli z paliwem w temp. +20 °C; 5 cykli z paliwem w temp. <–35 °C

(b) Cykle zasilania paliwem/ubywania paliwa w temp. +50 °C przy wstępnym wyrównaniu układu w temp.+50 °C, 5 cykli z paliwem w temp. <–35 °C

(c) Cykle zasilania paliwem/ubywania paliwa w temp. 15–25 °C przy prędkości ubywania paliwa w warunkach eksploatacji (konserwacji), 50 cykli

Nieszczelność / przepuszczalność ≥ 30 h

Nieszczelność / przepuszczalność ≥ 30 h

Ciśnienietestowe

5 % cy + 50 °C

5 % cy – 40 °C

40 % cy 15-25 °C

5 % cy – 40 °C (a)

5 % cy + 50 °C (b)

40 % cy 15-25 °C (c)

150 % NWP

czas

80 % NWP

115 % NWP

125 % NWP

180 % NWP (4 min)

Burst

Ciśnienie

BPO

< 20 %

5.3.1.   Badanie przy ciśnieniu próbnym

Układ poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia poziomu 150 % NWP (+2/– 0 MPa) oraz utrzymuje w tym stanie przez co najmniej 30 sekund (procedura badania w załączniku 3 pkt 3.1). Zbiornik, który poddano badaniu przy ciśnieniu próbnym w trakcie produkcji, można wykluczyć z tego badania.

5.3.2.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia oraz w temperaturach skrajnych

Układ poddaje się badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia przez 500 cykli (procedura badania w załączniku 3 pkt 4.1).

| a) | cykle ciśnieniowe dzieli się na dwie grupy: połowę cykli (250) przeprowadza się przed wystawieniem na działanie ciśnienia statycznego (pkt 5.3.3), a pozostałą połowę cykli (250) przeprowadza się po wstępnym wystawieniu na działanie ciśnienia statycznego (pkt 5.3.3), jak przedstawiono na rysunku 3; |
| --- | --- |

a)

cykle ciśnieniowe dzieli się na dwie grupy: połowę cykli (250) przeprowadza się przed wystawieniem na działanie ciśnienia statycznego (pkt 5.3.3), a pozostałą połowę cykli (250) przeprowadza się po wstępnym wystawieniu na działanie ciśnienia statycznego (pkt 5.3.3), jak przedstawiono na rysunku 3;

| b) | w przypadku pierwszej serii cykli ciśnieniowych 25 cykli ciśnieniowych przeprowadza się do momentu osiągnięcia poziomu 80 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≤ – 40 °C, następnie 25 cykli ciśnieniowych do osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≥ +50 °C oraz przy wilgotności względnej 95 (±2) %, a pozostałe 200 cykli do osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze 20 (± 5) °C;
  w przypadku drugiej serii cykli ciśnieniowych 25 cykli ciśnieniowych przeprowadza się do momentu osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≥ +50 °C oraz przy wilgotności względnej 95 (±2) %, następnie 25 cykli ciśnieniowych do osiągnięcia poziomu 80 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≤ – 40 °C, a pozostałe 200 cykli do osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze 20 (± 5) °C; |
| --- | --- |

b)

w przypadku pierwszej serii cykli ciśnieniowych 25 cykli ciśnieniowych przeprowadza się do momentu osiągnięcia poziomu 80 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≤ – 40 °C, następnie 25 cykli ciśnieniowych do osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≥ +50 °C oraz przy wilgotności względnej 95 (±2) %, a pozostałe 200 cykli do osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze 20 (± 5) °C;

w przypadku drugiej serii cykli ciśnieniowych 25 cykli ciśnieniowych przeprowadza się do momentu osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≥ +50 °C oraz przy wilgotności względnej 95 (±2) %, następnie 25 cykli ciśnieniowych do osiągnięcia poziomu 80 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze ≤ – 40 °C, a pozostałe 200 cykli do osiągnięcia poziomu 125 % NWP (+2/– 0 MPa) w temperaturze 20 (± 5) °C;

| c) | temperatura paliwa z postaci wodoru gazowego wynosi ≤ – 40 °C; |
| --- | --- |

c)

temperatura paliwa z postaci wodoru gazowego wynosi ≤ – 40 °C;

| d) | podczas pierwszej serii 250 cykli ciśnieniowych pięć cykli przeprowadza się przy temperaturze paliwa wynoszącej +20 (±5) °C po wyrównaniu się temperatury układu do poziomu ≤ – 40 °C; pięć cykli przeprowadza się przy temperaturze paliwa równej ≤ – 40 °C; a pięć cykli przeprowadza się przy temperaturze paliwa równej ≤ – 40 °C po wyrównaniu się temperatury układu do poziomu ≥ +50 °C oraz przy wilgotności względnej 95 %; |
| --- | --- |

d)

podczas pierwszej serii 250 cykli ciśnieniowych pięć cykli przeprowadza się przy temperaturze paliwa wynoszącej +20 (±5) °C po wyrównaniu się temperatury układu do poziomu ≤ – 40 °C; pięć cykli przeprowadza się przy temperaturze paliwa równej ≤ – 40 °C; a pięć cykli przeprowadza się przy temperaturze paliwa równej ≤ – 40 °C po wyrównaniu się temperatury układu do poziomu ≥ +50 °C oraz przy wilgotności względnej 95 %;

| e) | pięćdziesiąt cykli ciśnieniowych przeprowadza się z zastosowaniem prędkości ubywania paliwa nie mniejszej niż prędkość ubywania paliwa w trakcie konserwacji. |
| --- | --- |

e)

pięćdziesiąt cykli ciśnieniowych przeprowadza się z zastosowaniem prędkości ubywania paliwa nie mniejszej niż prędkość ubywania paliwa w trakcie konserwacji.

5.3.3.   Badanie szczelności/przepuszczalności przy ciśnieniu statycznym w temperaturach skrajnych

| a) | badanie przeprowadza się po każdej serii 250 pneumatycznych cykli ciśnieniowych na podstawie pkt 5.3.2; |
| --- | --- |

a)

badanie przeprowadza się po każdej serii 250 pneumatycznych cykli ciśnieniowych na podstawie pkt 5.3.2;

| b) | maksymalny dopuszczalny upust wodoru z układu przechowywania sprężonego wodoru wynosi 46 ml/h/l pojemności wodnej układu przechowywania (procedura badania w załączniku 3 pkt 4.2); |
| --- | --- |

b)

maksymalny dopuszczalny upust wodoru z układu przechowywania sprężonego wodoru wynosi 46 ml/h/l pojemności wodnej układu przechowywania (procedura badania w załączniku 3 pkt 4.2);

| c) | jeżeli zmierzona szybkość przenikania jest większa niż 0,005 mg/s (3,6 Nml/min), należy przeprowadzić zlokalizowane badanie szczelności służące do zapewnienia, aby w żadnym punkcie zlokalizowany przeciek zewnętrzny nie był większy niż 0,005 mg/s (3,6 Nml/min) (procedura badania w załączniku 3 pkt 4.3). |
| --- | --- |

c)

jeżeli zmierzona szybkość przenikania jest większa niż 0,005 mg/s (3,6 Nml/min), należy przeprowadzić zlokalizowane badanie szczelności służące do zapewnienia, aby w żadnym punkcie zlokalizowany przeciek zewnętrzny nie był większy niż 0,005 mg/s (3,6 Nml/min) (procedura badania w załączniku 3 pkt 4.3).

5.3.4.   Badanie przy szczątkowym ciśnieniu próbnym (hydrauliczne)

Zbiornik poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia poziomu 180 % NWP (+2/– 0 MPa) oraz utrzymuje w tym stanie przez co najmniej 4 minuty bez rozerwania (procedura badania w załączniku 3, pkt 3.1).

5.3.5.   Badanie wytrzymałości szczątkowej na rozerwanie (hydrauliczne)

Zbiornik poddawany jest hydraulicznemu badaniu na rozerwanie w celu zweryfikowania, czy ciśnienie rozrywające wynosi co najmniej 80 % referencyjnego początkowego ciśnienia rozrywającego (BPO) określonego w pkt 5.1.1. (procedura badania w załączniku 3 pkt 2.1).

O

5.4.   Badanie weryfikacyjne dotyczące usługi przerywającej działanie podczas pożaru

W niniejszej sekcji opisano próbę ogniową, w której gazem do celów badań jest sprężony wodór. Alternatywnym gazem do celów badań może być sprężone powietrze.

Układ przechowywania wodoru poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia NWP oraz wystawia na działanie ognia (procedura badania w załączniku 3 pkt 5.1). Uruchamiane termicznie nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające uwalnia zawarte w układzie gazy w sposób kontrolowany, bez pęknięcia.

5.5.   Wymogi dotyczące podstawowych mechanizmów zamykających

Podstawowe mechanizmy zamykające, które izolują wysokociśnieniowy układ przechowywania wodoru, a mianowicie TPRD, zawór zwrotny i automatyczny zawór odcinający, zgodnie z rysunkiem 1, muszą zostać zbadane i uzyskać homologację typu zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu, a ponadto muszą być produkowane zgodnie z homologowanym typem.

Ponowne badanie układu przechowywania nie jest wymagane, jeżeli zapewnione są alternatywne mechanizmy zamykania posiadające porównywalne funkcje, osprzęt, materiały, moc oraz wymiary, spełniające powyższe warunki. Zmiana sprzętu TPRD, jego pozycji zamontowania lub przewodów odpowietrzających będzie jednak wymagała nowej próby ogniowej zgodnie z pkt 5.4.

5.6.   Etykietowanie

Na każdym zbiorniku musi być umieszczona w sposób trwały etykieta zawierająca co najmniej następujące informacje: nazwę producenta, numer seryjny, datę produkcji, MFP, NWP, typ paliwa (np. „CHG” dla wodoru gazowego) oraz datę wycofania z użytkowania. Każdy zbiornik należy również oznaczyć liczbą cykli wykorzystanych w programie badań zgodnie z pkt 5.1.2. Każda etykieta umieszczona na zbiorniku zgodnie z niniejszym punktem musi pozostać na miejscu i być czytelna przez czas trwania zalecanego przez producenta okresu użytkowania zbiornika.

Data wycofania z użytkowania nie może przypadać później niż 15 lat po dacie produkcji.

6.   CZĘŚĆ II – SPECYFIKACJA OKREŚLONYCH CZĘŚCI DO UKŁADU PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU

6.1.   Wymagania dotyczące TPRD

TPRD musi spełniać następujące wymagania dotyczące osiągów:

| a) | badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia (załącznik 4 pkt 1.1); |
| --- | --- |

a)

badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia (załącznik 4 pkt 1.1);

| b) | badanie przyspieszonego cyklu życia (załącznik 4 pkt 1.2); |
| --- | --- |

b)

badanie przyspieszonego cyklu życia (załącznik 4 pkt 1.2);

| c) | badanie cyklu termicznego (załącznik 4 pkt 1.3); |
| --- | --- |

c)

badanie cyklu termicznego (załącznik 4 pkt 1.3);

| d) | badanie odporności na korozję spowodowaną solą (załącznik 4 pkt 1.4); |
| --- | --- |

d)

badanie odporności na korozję spowodowaną solą (załącznik 4 pkt 1.4);

| e) | badanie środowiskowe pojazdu (załącznik 4 pkt 1.5); |
| --- | --- |

e)

badanie środowiskowe pojazdu (załącznik 4 pkt 1.5);

| f) | badanie wytrzymałości na pękanie powodowane naprężeniami korozyjnymi (załącznik 4 pkt 1.6); |
| --- | --- |

f)

badanie wytrzymałości na pękanie powodowane naprężeniami korozyjnymi (załącznik 4 pkt 1.6);

| g) | badanie wytrzymałości na upadek i odporności na drgania (załącznik 4 pkt 1.7); |
| --- | --- |

g)

badanie wytrzymałości na upadek i odporności na drgania (załącznik 4 pkt 1.7);

| h) | badanie szczelności (załącznik 4 pkt 1.8); |
| --- | --- |

h)

badanie szczelności (załącznik 4 pkt 1.8);

| i) | badanie aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9); |
| --- | --- |

i)

badanie aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9);

| j) | badanie natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10). |
| --- | --- |

j)

badanie natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10).

6.2.   Wymagania dotyczące zaworów zwrotnych i automatycznych zaworów odcinających

Zawory zwrotne i automatyczne zawory odcinające muszą spełniać następujące wymagania dotyczące osiągów:

| a) | badanie wytrzymałości hydrostatycznej (załącznik 4 pkt 2.1); |
| --- | --- |

a)

badanie wytrzymałości hydrostatycznej (załącznik 4 pkt 2.1);

| b) | badanie szczelności (załącznik 4 pkt 2.2); |
| --- | --- |

b)

badanie szczelności (załącznik 4 pkt 2.2);

| c) | badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych (załącznik 4 pkt 2.3); |
| --- | --- |

c)

badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych (załącznik 4 pkt 2.3);

| d) | badanie odporności na korozję spowodowaną solą (załącznik 4 pkt 2.4); |
| --- | --- |

d)

badanie odporności na korozję spowodowaną solą (załącznik 4 pkt 2.4);

| e) | badanie środowiskowe pojazdu (załącznik 4 pkt 2.5); |
| --- | --- |

e)

badanie środowiskowe pojazdu (załącznik 4 pkt 2.5);

| f) | badanie narażenia atmosferycznego (załącznik 4 pkt 2.6); |
| --- | --- |

f)

badanie narażenia atmosferycznego (załącznik 4 pkt 2.6);

| g) | badania elektryczne (załącznik 4 pkt 2.7); |
| --- | --- |

g)

badania elektryczne (załącznik 4 pkt 2.7);

| h) | badanie odporności na drgania (załącznik 4 pkt 2.8); |
| --- | --- |

h)

badanie odporności na drgania (załącznik 4 pkt 2.8);

| i) | badanie wytrzymałości na pękanie powodowane naprężeniami korozyjnymi (załącznik 4 pkt 2.9); |
| --- | --- |

i)

badanie wytrzymałości na pękanie powodowane naprężeniami korozyjnymi (załącznik 4 pkt 2.9);

| j) | badanie narażenia na wstępnie schłodzony wodór (załącznik 4 pkt 2.10). |
| --- | --- |

j)

badanie narażenia na wstępnie schłodzony wodór (załącznik 4 pkt 2.10).

6.3.   Co najmniej następujące informacje: MFP oraz typ paliwa (np. „CHG” dla wodoru gazowego) należy oznaczyć w czytelny i nieusuwalny sposób na każdej części wyposażonej w funkcję lub funkcje podstawowego mechanizmu zamykającego.

7.   CZĘŚĆ III – SPECYFIKACJA UKŁADU PALIWOWEGO POJAZDU ZAWIERAJĄCEGO UKŁAD PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU

W niniejszej części określono wymogi dla układu paliwowego pojazdu składającego się z układu przechowywania sprężonego wodoru, układu przewodów, złączy oraz części, w których znajduje się wodór. Układ przechowywania wodoru znajdujący się w układzie paliwowym pojazdu musi zostać zbadany i uzyskać homologację zgodnie z częścią I niniejszego regulaminu, a ponadto musi być produkowany zgodnie z homologowanym typem.

7.1.   Wymogi dotyczące układów paliwowych w użyciu

7.1.1.   Gniazdo do tankowania

7.1.1.1.   Gniazdo do tankowania sprężonego wodoru zapobiega przepływowi zwrotnemu do atmosfery. Procedura badania obejmuje ocenę wizualną.

7.1.1.2.   Etykieta gniazda do tankowania: w pobliżu gniazda do tankowania, np. na wewnętrznej stronie pokrywki, umieszcza się etykietę zawierającą następujące informacje: typ paliwa (np. „CHG” dla wodoru gazowego), MFP, NWP, datę wycofania zbiorników z użytkowania.

7.1.1.3.   Gniazdo do tankowania ma być zamontowane do pojazdu, w celu zapewnienia mechanizmu blokującego dyszę tankowania. Gniazdo musi być zabezpieczone przed manipulacją oraz przedostawaniem się brudu i wody (np. poprzez instalację w przestrzeni, która może zostać zamknięta). Procedura badania obejmuje ocenę wizualną.

7.1.1.4.   Gniazdo do tankowania nie może być zamontowane w obrębie zewnętrznych elementów pojazdu pochłaniających energię (np. zderzaka) ani w przestrzeni pasażerskiej, przestrzeni bagażowej lub w innym miejscu, gdzie może gromadzić się wodór gazowy, a wentylacja jest niewystarczająca. Procedura badania obejmuje ocenę wizualną.

7.1.2.   Ochrona przed nadciśnieniem dla układu niskociśnieniowego (procedura badania w załączniku 5 pkt 6)

Odcinek układu przechowywania wodoru znajdujący się za regulatorem ciśnienia należy chronić przed nadciśnieniem z uwagi na możliwą awarię regulatora ciśnienia. Ciśnienie urządzenia zabezpieczającego przed nadmiernym wzrostem ciśnienia ma być nie większe niż maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze dla odpowiedniej sekcji układu przechowywania wodoru.

7.1.3.   Układy upustu wodoru

7.1.3.1.   Nadciśnieniowe układy zabezpieczające (procedura badania w załączniku 5 pkt 6)

| a) | TPRD układów przechowywania. Jeżeli występuje wylot przewodu odpowietrzającego do upustu wodoru gazowego z TPRD układów przechowywania, musi on być chroniony pokrywą; |
| --- | --- |

a)

TPRD układów przechowywania. Jeżeli występuje wylot przewodu odpowietrzającego do upustu wodoru gazowego z TPRD układów przechowywania, musi on być chroniony pokrywą;

| b) | TPRD układów przechowywania. Upust wodoru gazowego z TPRD układów przechowywania nie może być skierowany:






  (i) | do przestrzeni zamkniętych lub półzamkniętych; |
| --- | --- | --- |

b)

TPRD układów przechowywania. Upust wodoru gazowego z TPRD układów przechowywania nie może być skierowany:

(i)

do przestrzeni zamkniętych lub półzamkniętych;

| (ii) | do wewnątrz lub w stronę wnęki któregokolwiek z kół pojazdu; |
| --- | --- |

(ii)

do wewnątrz lub w stronę wnęki któregokolwiek z kół pojazdu;

| (iii) | w stronę zbiorników na wodór gazowy; |
| --- | --- |

(iii)

w stronę zbiorników na wodór gazowy;

| (iv) | do przodu od pojazdu lub poziomo (równolegle do drogi) z tyłu lub z boków pojazdu; |
| --- | --- |

(iv)

do przodu od pojazdu lub poziomo (równolegle do drogi) z tyłu lub z boków pojazdu;

| c) | inne nadciśnieniowe urządzenia zabezpieczające (takie jak płytka bezpieczeństwa) można stosować poza układem przechowywania wodoru. Upust wodoru gazowego z innych nadciśnieniowych urządzeń zabezpieczających nie może być skierowany:






  (i) | w stronę odsłoniętych końcówek przewodów elektrycznych, odsłoniętych wyłączników elektrycznych lub innych źródeł zapłonu; |
| --- | --- | --- |

c)

inne nadciśnieniowe urządzenia zabezpieczające (takie jak płytka bezpieczeństwa) można stosować poza układem przechowywania wodoru. Upust wodoru gazowego z innych nadciśnieniowych urządzeń zabezpieczających nie może być skierowany:

(i)

w stronę odsłoniętych końcówek przewodów elektrycznych, odsłoniętych wyłączników elektrycznych lub innych źródeł zapłonu;

| (ii) | do wewnątrz lub w stronę przestrzeni pasażerskiej lub bagażowej pojazdu; |
| --- | --- |

(ii)

do wewnątrz lub w stronę przestrzeni pasażerskiej lub bagażowej pojazdu;

| (iii) | do wewnątrz lub w stronę wnęki któregokolwiek z kół pojazdu; |
| --- | --- |

(iii)

do wewnątrz lub w stronę wnęki któregokolwiek z kół pojazdu;

| (iv) | w stronę zbiorników na wodór gazowy. |
| --- | --- |

(iv)

w stronę zbiorników na wodór gazowy.

7.1.3.2.   Układ wydechowy pojazdu (procedura badania w załączniku 5 pkt 4)

Stężenie wodoru w punkcie wylotowym układu wydechowego pojazdu nie może:

| a) | przekraczać 4 % średniej objętości podczas dowolnego trzysekundowego odstępu czasu w trakcie normalnej eksploatacji, w tym włączania i wyłączania; |
| --- | --- |

a)

przekraczać 4 % średniej objętości podczas dowolnego trzysekundowego odstępu czasu w trakcie normalnej eksploatacji, w tym włączania i wyłączania;

| b) | ani przekraczać 8 % w dowolnym momencie (procedura badania w załączniku 5 pkt 4). |
| --- | --- |

b)

ani przekraczać 8 % w dowolnym momencie (procedura badania w załączniku 5 pkt 4).

7.1.4.   Ochrona przed warunkami łatwopalności: warunki pojedynczej awarii

7.1.4.1.   Wodór wyciekający lub przenikający z układu przechowywania wodoru nie może trafiać bezpośrednio do przestrzeni pasażerskiej ani bagażowej, ani do jakichkolwiek przestrzeni zamkniętych lub półzamkniętych w pojeździe, które zawierają odsłonięte źródła zapłonu.

7.1.4.2.   Żadna pojedyncza awaria występująca za głównym zaworem odcinającym wodór nie może powodować nagromadzenia poziomów stężenia wodoru w przestrzeni pasażerskiej zgodnie z procedurą badań opisaną w załączniku 5 pkt 3.2.

7.1.4.3.   Jeżeli w trakcie eksploatacji na skutek pojedynczej awarii wystąpi stężenie wodoru przekraczające 3,0 % objętości w powietrzu w przestrzeni zamkniętej lub półzamkniętej pojazdu, pojawia się ostrzeżenie (pkt 7.1.6). Jeżeli stężenie wodoru przekroczy 4,0 % objętości w powietrzu w przestrzeni zamkniętej lub półzamkniętej pojazdu, główny zawór odcinający zamyka się, aby odizolować układ przechowywania. (procedura badania w załączniku 5 pkt 3).

7.1.5.   Wyciek z układu paliwowego

Z układu do tankowania wodoru (np. układu przewodów, złącza itd.) za głównymi zaworami odcinającymi nie może nastąpić wyciek do układu ogniw paliwowych czy też silnika. Zgodność jest weryfikowana przy NWP (procedura badania w załączniku 5 pkt 5).

7.1.6.   Sygnał ostrzegawczy kontrolki dla kierowcy

Ostrzeżenie pojawia się w formie sygnału wizualnego lub tekstu na wyświetlaczu i ma następujące właściwości:

| a) | jest widoczne dla kierowcy w wyznaczonej pozycji siedzącej z zapiętym pasem bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

a)

jest widoczne dla kierowcy w wyznaczonej pozycji siedzącej z zapiętym pasem bezpieczeństwa;

| b) | jest w kolorze żółtym w przypadku awarii systemu wykrywania (np. przerwania obwodu, zwarcia, usterki czujnika). Zgodnie z pkt 7.1.4.3 musi być czerwone; |
| --- | --- |

b)

jest w kolorze żółtym w przypadku awarii systemu wykrywania (np. przerwania obwodu, zwarcia, usterki czujnika). Zgodnie z pkt 7.1.4.3 musi być czerwone;

| c) | jest widoczne dla kierowcy zarówno w warunkach jazdy w ciągu dnia, jak i jazdy nocnej, gdy jest podświetlone; |
| --- | --- |

c)

jest widoczne dla kierowcy zarówno w warunkach jazdy w ciągu dnia, jak i jazdy nocnej, gdy jest podświetlone;

| d) | pozostaje podświetlone, kiedy występuje stężenie o wysokości 3,0 % lub awaria systemu wykrywania, a wyłącznik zapłonu pozostaje w pozycji włączonej „On” (lub do jazdy – „Run”) lub gdy uruchomiony jest układ napędowy. |
| --- | --- |

d)

pozostaje podświetlone, kiedy występuje stężenie o wysokości 3,0 % lub awaria systemu wykrywania, a wyłącznik zapłonu pozostaje w pozycji włączonej „On” (lub do jazdy – „Run”) lub gdy uruchomiony jest układ napędowy.

7.2.   Powypadkowa integralność układu paliwowego

Po badaniach zderzeniowych układ paliwowy pojazdu musi spełniać przedstawione poniżej wymogi zgodnie ze wskazanymi poniżej regulaminami, których spełnienie weryfikuje się również z zastosowaniem procedur badań przewidzianych w załączniku 5 do niniejszego regulaminu.

| a) | badanie zderzenia czołowego zgodnie z regulaminem nr 12 lub regulaminem nr 94; oraz |
| --- | --- |

a)

badanie zderzenia czołowego zgodnie z regulaminem nr 12 lub regulaminem nr 94; oraz

| b) | badanie uderzenia z boku zgodnie z regulaminem nr 95. |
| --- | --- |

b)

badanie uderzenia z boku zgodnie z regulaminem nr 95.

W przypadku gdy jedno lub oba z podanych powyżej badań zderzeniowych pojazdu nie mają zastosowania do pojazdu, zamiast tego układ paliwowy pojazdu należy poddać odpowiednim alternatywnym przyspieszeniom, które określono poniżej, a układ przechowywania wodoru należy zainstalować w pozycji spełniającej wymogi określone w pkt 7.2.4. Przyspieszenia należy mierzyć w miejscu, w którym instaluje się układ przechowywania wodoru. Układ paliwowy pojazdu należy zamocować do reprezentatywnej części pojazdu. Wykorzystana masa ma być reprezentatywna dla w pełni wyposażonego i napełnionego zbiornika lub zespołu zbiorników.

Przyspieszenia dla pojazdów kategorii M1 i N1:

1

1

| a) | 20 g w kierunku jazdy (kierunek do przodu i do tyłu); |
| --- | --- |

a)

20 g w kierunku jazdy (kierunek do przodu i do tyłu);

| b) | 8 g poziomo prostopadle do kierunku jazdy (na lewo i na prawo). |
| --- | --- |

b)

8 g poziomo prostopadle do kierunku jazdy (na lewo i na prawo).

Przyspieszenia dla pojazdów kategorii M2 i N2:

2

2

| a) | 10 g w kierunku jazdy (kierunek do przodu i do tyłu); |
| --- | --- |

a)

10 g w kierunku jazdy (kierunek do przodu i do tyłu);

| b) | 5 g poziomo prostopadle do kierunku jazdy (na lewo i na prawo). |
| --- | --- |

b)

5 g poziomo prostopadle do kierunku jazdy (na lewo i na prawo).

Przyspieszenia dla pojazdów kategorii M3 i N3:

3

3

| a) | 6,6 g w kierunku jazdy (kierunek do przodu i do tyłu); |
| --- | --- |

a)

6,6 g w kierunku jazdy (kierunek do przodu i do tyłu);

| b) | 5 g poziomo prostopadle do kierunku jazdy (na lewo i na prawo). |
| --- | --- |

b)

5 g poziomo prostopadle do kierunku jazdy (na lewo i na prawo).

7.2.1.   Limit wycieku paliwa

Objętościowe natężenie przepływu wodoru gazowego nie może przekraczać średniej 118 Nl na minutę dla odstępu czasu Δt określonego zgodnie z załącznikiem 5 pkt 1.1 lub 1.2.

7.2.2.   Stężenie graniczne w przestrzeniach zamkniętych

Wyciek wodoru gazowego nie może skutkować stężeniem wodoru w powietrzu większym niż 4,0 % według objętości w przestrzeni pasażerskiej i bagażowej (procedury badań w załączniku 5 pkt 2). Wymóg jest spełniony, jeżeli zostanie potwierdzone, że zawór odcinający układu przechowywania zamknął się w ciągu 5 sekund od uderzenia i nie nastąpił wyciek z układu przechowywania.

7.2.3.   Przemieszczenie zbiornika

Zbiorniki mają być zamocowane do pojazdu w co najmniej jednym punkcie.

7.2.4.   Dodatkowe wymogi instalacyjne

7.2.4.1.   Wymogi instalacyjne dotyczące układów przechowywania wodoru nie obejmują badania zderzenia czołowego:

Zbiornik ma być zamocowany w pozycji skierowanej tyłem do płaszczyzny pionowej prostopadłej do linii centralnej pojazdu i znajdować się w odległości 420 mm do tyłu od przedniej krawędzi pojazdu.

7.2.4.2.   Wymogi instalacyjne dotyczące układów przechowywania wodoru nie obejmują badania uderzenia z boku:

Zbiornik ma być zamocowany w pozycji między dwiema płaszczyznami pionowymi prostopadłymi do linii centralnej pojazdu i znajdować się o 200 mm do wewnątrz od obu najbardziej wysuniętych na zewnątrz krawędzi pojazdu w bliskości zbiornika bądź zbiorników.

8.   ZMIANA TYPU I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

8.1.   O każdej zmianie istniejącego typu pojazdu, układu przechowywania wodoru lub określonej części do układu przechowywania wodoru należy powiadomić organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji tego typu. Organ ten:

| a) | postanawia, w porozumieniu z producentem, że należy udzielić nowej homologacji typu; lub |
| --- | --- |

a)

postanawia, w porozumieniu z producentem, że należy udzielić nowej homologacji typu; lub

| b) | stosuje procedurę przedstawioną w pkt 8.1.1 (Zmiana) oraz, w stosownych przypadkach, procedurę przedstawioną w pkt 8.1.2 (Rozszerzenie). |
| --- | --- |

b)

stosuje procedurę przedstawioną w pkt 8.1.1 (Zmiana) oraz, w stosownych przypadkach, procedurę przedstawioną w pkt 8.1.2 (Rozszerzenie).

8.1.1.   Zmiana

W przypadku gdy szczegółowe dane zarejestrowane w dokumentach informacyjnych z załącznika 1 uległy zmianie, a organ udzielający homologacji typu uznaje za mało prawdopodobne, aby wprowadzone modyfikacje miały istotne negatywne skutki, i uznaje, że w każdym razie pojazd / układ przechowywania wodoru / określona część nadal spełnia wymagania, modyfikację oznacza się jako „zmianę”.

W takim przypadku organ udzielający homologacji typu wydaje w razie potrzeby zmienione strony dokumentów informacyjnych z załącznika 1, oznaczając każdą zmienioną stronę w sposób jasno wskazujący charakter modyfikacji i datę ponownego wydania. Uznaje się że wymóg ten spełnia ujednolicona, zaktualizowana wersja dokumentów informacyjnych z załącznika 1, której towarzyszy szczegółowy opis modyfikacji.

8.1.2.   Rozszerzenie

Modyfikację oznacza się jako „rozszerzenie”, jeżeli, oprócz zmiany szczegółowych danych zarejestrowanych w folderze informacyjnym,

| a) | wymagane są dalsze kontrole lub badania; lub |
| --- | --- |

a)

wymagane są dalsze kontrole lub badania; lub

| b) | uległy zmianie jakiekolwiek informacje w dokumencie zawiadomienia (z wyjątkiem załączników do niego); lub |
| --- | --- |

b)

uległy zmianie jakiekolwiek informacje w dokumencie zawiadomienia (z wyjątkiem załączników do niego); lub

| c) | wystąpiono o homologację zgodnie z późniejszą serią poprawek po jej wejściu w życie. |
| --- | --- |

c)

wystąpiono o homologację zgodnie z późniejszą serią poprawek po jej wejściu w życie.

8.2.   Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostają powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 powyżej. Ponadto należy odpowiednio zmienić spis treści dokumentów informacyjnych i sprawozdań z badań dołączony do dokumentu zawiadomienia w załączniku 1 w celu wskazania daty ostatniej zmiany lub rozszerzenia.

8.3.   Organ udzielający homologacji typu, który udzielił rozszerzenia homologacji, przyznaje numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu do celów takiego rozszerzenia.

9.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury dotyczące zgodności produkcji muszą odpowiadać ogólnym przepisom określonym w dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) i muszą spełniać co najmniej następujące wymogi:

| 9.1. | Każdy pojazd, układ przechowywania wodoru lub część homologowana na podstawie niniejszego regulaminu muszą być produkowane w sposób zapewniający ich zgodność z typem homologowanym poprzez spełnienie wymogów określonych w pkt 5–7 powyżej. |
| --- | --- |

9.1.

Każdy pojazd, układ przechowywania wodoru lub część homologowana na podstawie niniejszego regulaminu muszą być produkowane w sposób zapewniający ich zgodność z typem homologowanym poprzez spełnienie wymogów określonych w pkt 5–7 powyżej.

| 9.2. | Organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji, może w dowolnej chwili zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdej jednostce produkcyjnej. Weryfikacji takiej dokonuje się zazwyczaj co dwa lata. |
| --- | --- |

9.2.

Organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji, może w dowolnej chwili zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdej jednostce produkcyjnej. Weryfikacji takiej dokonuje się zazwyczaj co dwa lata.

| 9.3. | W przypadku układu przechowywania sprężonego wodoru kontrola produkcji zbiornika musi spełniać następujące dodatkowe wymogi:
  9.3.1.   Każdy zbiornik jest badany zgodnie z przepisami pkt 5.2.1 niniejszego regulaminu. Ciśnienie próbne wynosi ≥ 150 % NWP.
  9.3.2.   Badanie partii produktów
  W każdym przypadku, w odniesieniu do każdej partii, która nie może przekraczać 200 gotowych butli lub powłok wewnętrznych (bez butli lub powłok wewnętrznych poddanych próbom niszczącym), lub butli lub powłok wyprodukowanych kolejno w jednym okresie produkcji, zależnie od tego, która liczba jest większa, co najmniej jeden zbiornik należy poddać próbie pęknięcia opisanej w pkt 9.3.2.1, a ponadto co najmniej jeden zbiornik należy poddać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia opisanemu w pkt 9.3.2.2.
  9.3.2.1.   Próba pęknięcia dla partii produktów
  Próbę należy przeprowadzić zgodnie z pkt 2.1 (próba pęknięcia pod ciśnieniem hydraulicznym) załącznika 3. Wymagane ciśnienie do pęknięcia musi wynosić co najmniej BPmin, a średnie ciśnienie rozrywające zarejestrowane w ostatnich dziesięciu próbach musi wynieść lub przekroczyć BPO– 10 %.
  9.3.2.2.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia dla partii produktów
  Badanie należy przeprowadzić zgodnie z pkt 2.2, lit. a)–c) (badanie hydrauliczne z cyklicznymi zmianami ciśnienia) załącznika 3, ale nie obowiązują wymogi dotyczące temperatury dla płynu napędowego i powłoki zbiornika oraz wymóg dotyczący wilgotności względnej. Butlę należy poddać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia z wykorzystaniem ciśnień hydrostatycznych ≥ 125 % NWP, do 22 000 cykli w przypadku braku wycieku lub do czasu wystąpienia wycieku. Dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat w trakcie pierwszych 11 000 cykli w butli nie może dojść do wycieku ani pęknięcia.
  9.3.2.3.   Przepisy łagodzące
  Poddając partie produktów badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia gotowe butle należy poddawać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia z zastosowaniem następującej częstotliwości doboru próby:






  9.3.2.3.1. | Jedną butlę z każdej partii należy poddać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia obejmującemu 11 000 cykli dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat. |
| --- | --- | --- |

9.3.

W przypadku układu przechowywania sprężonego wodoru kontrola produkcji zbiornika musi spełniać następujące dodatkowe wymogi:

9.3.1.   Każdy zbiornik jest badany zgodnie z przepisami pkt 5.2.1 niniejszego regulaminu. Ciśnienie próbne wynosi ≥ 150 % NWP.

9.3.2.   Badanie partii produktów

W każdym przypadku, w odniesieniu do każdej partii, która nie może przekraczać 200 gotowych butli lub powłok wewnętrznych (bez butli lub powłok wewnętrznych poddanych próbom niszczącym), lub butli lub powłok wyprodukowanych kolejno w jednym okresie produkcji, zależnie od tego, która liczba jest większa, co najmniej jeden zbiornik należy poddać próbie pęknięcia opisanej w pkt 9.3.2.1, a ponadto co najmniej jeden zbiornik należy poddać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia opisanemu w pkt 9.3.2.2.

9.3.2.1.   Próba pęknięcia dla partii produktów

Próbę należy przeprowadzić zgodnie z pkt 2.1 (próba pęknięcia pod ciśnieniem hydraulicznym) załącznika 3. Wymagane ciśnienie do pęknięcia musi wynosić co najmniej BPmin, a średnie ciśnienie rozrywające zarejestrowane w ostatnich dziesięciu próbach musi wynieść lub przekroczyć BPO– 10 %.

O

9.3.2.2.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia dla partii produktów

Badanie należy przeprowadzić zgodnie z pkt 2.2, lit. a)–c) (badanie hydrauliczne z cyklicznymi zmianami ciśnienia) załącznika 3, ale nie obowiązują wymogi dotyczące temperatury dla płynu napędowego i powłoki zbiornika oraz wymóg dotyczący wilgotności względnej. Butlę należy poddać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia z wykorzystaniem ciśnień hydrostatycznych ≥ 125 % NWP, do 22 000 cykli w przypadku braku wycieku lub do czasu wystąpienia wycieku. Dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat w trakcie pierwszych 11 000 cykli w butli nie może dojść do wycieku ani pęknięcia.

9.3.2.3.   Przepisy łagodzące

Poddając partie produktów badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia gotowe butle należy poddawać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia z zastosowaniem następującej częstotliwości doboru próby:

9.3.2.3.1.

Jedną butlę z każdej partii należy poddać badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia obejmującemu 11 000 cykli dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat.

| 9.3.2.3.2. | W przypadku 10 kolejnych partii produkcyjnych jednego rodzaju konstrukcji, gdyby żadna z butli poddanych badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia nie wykazywała nieszczelności ani pęknięcia po mniej niż 11 000 cyklach × 1,5 dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat, badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia można ograniczyć do jednej butli z każdych 5 wyprodukowanych partii. |
| --- | --- |

9.3.2.3.2.

W przypadku 10 kolejnych partii produkcyjnych jednego rodzaju konstrukcji, gdyby żadna z butli poddanych badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia nie wykazywała nieszczelności ani pęknięcia po mniej niż 11 000 cyklach × 1,5 dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat, badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia można ograniczyć do jednej butli z każdych 5 wyprodukowanych partii.

| 9.3.2.3.3. | W przypadku 10 kolejnych partii produkcyjnych jednego rodzaju konstrukcji, gdyby żadna z butli poddanych badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia nie wykazywała nieszczelności ani pęknięcia po mniej niż 11 000 cyklach razy 2,0 dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat, badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia można ograniczyć do jednej butli z każdych 10 wyprodukowanych partii. |
| --- | --- |

9.3.2.3.3.

W przypadku 10 kolejnych partii produkcyjnych jednego rodzaju konstrukcji, gdyby żadna z butli poddanych badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia nie wykazywała nieszczelności ani pęknięcia po mniej niż 11 000 cyklach razy 2,0 dla okresu użytkowania wynoszącego 15 lat, badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia można ograniczyć do jednej butli z każdych 10 wyprodukowanych partii.

| 9.3.2.3.4. | Jeżeli upłynęło więcej niż 6 miesięcy od daty wyprodukowania ostatniej partii, częstotliwość doboru próby na potrzeby następnej wyprodukowanej partii musi być zgodna z określoną w pkt 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej. |
| --- | --- |

9.3.2.3.4.

Jeżeli upłynęło więcej niż 6 miesięcy od daty wyprodukowania ostatniej partii, częstotliwość doboru próby na potrzeby następnej wyprodukowanej partii musi być zgodna z określoną w pkt 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej.

| 9.3.2.3.5. | Jeżeli jakakolwiek butla badana z zastosowaniem częstotliwości doboru próby określonej w pkt 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej nie osiągnie wymaganej liczby cykli ciśnieniowych, konieczne będzie powtórzenie badania z cyklicznymi zmianami ciśnienia z częstotliwością doboru próby określoną w pkt 9.3.2.3.1 powyżej dla minimum 10 wyprodukowanych partii. Częstotliwość doboru próby dla kolejnych badań jest określona w pkt 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej. |
| --- | --- |

9.3.2.3.5.

Jeżeli jakakolwiek butla badana z zastosowaniem częstotliwości doboru próby określonej w pkt 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej nie osiągnie wymaganej liczby cykli ciśnieniowych, konieczne będzie powtórzenie badania z cyklicznymi zmianami ciśnienia z częstotliwością doboru próby określoną w pkt 9.3.2.3.1 powyżej dla minimum 10 wyprodukowanych partii. Częstotliwość doboru próby dla kolejnych badań jest określona w pkt 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej.

| 9.3.2.3.6. | Jeżeli jakakolwiek butla badana z zastosowaniem częstotliwości doboru próby określonej w pkt 9.3.2.3.1, 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej nie osiągnie wymaganej liczby cykli ciśnieniowych (11 000 cykli), przyczyna awarii zostanie ustalona i naprawiona zgodnie z procedurami określonymi w pkt 9.3.2.3.7.
  Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia należy następnie powtórzyć dla dodatkowych trzech butli z tej partii. Jeżeli któraś z trzech dodatkowych butli nie osiągnie wymaganej liczby cykli ciśnieniowych (11 000 cykli), należy odrzucić wszystkie butle w tej partii. |
| --- | --- |

9.3.2.3.6.

Jeżeli jakakolwiek butla badana z zastosowaniem częstotliwości doboru próby określonej w pkt 9.3.2.3.1, 9.3.2.3.2 lub 9.3.2.3.3 powyżej nie osiągnie wymaganej liczby cykli ciśnieniowych (11 000 cykli), przyczyna awarii zostanie ustalona i naprawiona zgodnie z procedurami określonymi w pkt 9.3.2.3.7.

Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia należy następnie powtórzyć dla dodatkowych trzech butli z tej partii. Jeżeli któraś z trzech dodatkowych butli nie osiągnie wymaganej liczby cykli ciśnieniowych (11 000 cykli), należy odrzucić wszystkie butle w tej partii.

| 9.3.2.3.7. | W przypadku niespełnienia wymogów badania należy przeprowadzić ponowne badanie lub powtórną obróbkę cieplną i ponowne badanie jak poniżej:






  a) | w przypadku istnienia dowodów, że nastąpił błąd podczas przeprowadzania badania lub błąd pomiaru, należy wykonać kolejne badanie. Jeżeli jego wynik jest zadowalający, wynik pierwszego badania pomija się; |
| --- | --- | --- |

9.3.2.3.7.

W przypadku niespełnienia wymogów badania należy przeprowadzić ponowne badanie lub powtórną obróbkę cieplną i ponowne badanie jak poniżej:

a)

w przypadku istnienia dowodów, że nastąpił błąd podczas przeprowadzania badania lub błąd pomiaru, należy wykonać kolejne badanie. Jeżeli jego wynik jest zadowalający, wynik pierwszego badania pomija się;

| b) | jeżeli badanie zostało przeprowadzone we właściwy sposób, należy określić przyczynę niespełnienia wymogów. |
| --- | --- |

b)

jeżeli badanie zostało przeprowadzone we właściwy sposób, należy określić przyczynę niespełnienia wymogów.

Wszystkie butle, które nie spełnią wymogów, należy odrzucić lub naprawić stosując zatwierdzoną metodę. Butle, które nie zostały odrzucone, są traktowane jako nowa partia.

W każdym przypadku należy przeprowadzić ponowne badanie nowej partii. Należy przeprowadzić ponownie wszystkie stosowne badania prototypu lub partii wymagane do wykazania zgodności nowej partii. Jeżeli wyniki jednego lub większej liczby badań dla którejkolwiek butli w partii będą niezadowalające, należy odrzucić wszystkie butle w tej partii.

10.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

10.1.   Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu, układu lub części na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli wymagania przedstawione w pkt 9 nie są spełnione.

10.2.   Jeżeli Umawiająca się Strona postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 część 2 do niniejszego regulaminu, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin.

11.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu, układu lub części homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu, zawiadamia o tym organ, który udzielił homologacji, który z kolei bezzwłocznie powiadamia pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 część 2 do niniejszego regulaminu.

12.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu, które udzieliły homologacji i którym należy przesyłać zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

---

(1)  Niniejszy regulamin nie obejmuje bezpieczeństwa elektrycznego elektrycznego układu napędowego, kompatybilności materiałów i kruchości wodorowej układów paliwowych pojazdów oraz powypadkowej integralności układu paliwowego w przypadku zderzenia czołowego całą szerokością pojazdu i zderzenia tylnego.

1

(2)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

2

(3)  Numery identyfikujące Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 3, załącznik 3 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

3

---

ZAŁĄCZNIK 1

CZĘŚĆ 1

Wzór I

Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu układu przechowywania wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem

Poniższe informacje, w stosownych przypadkach, muszą obejmować spis treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne dołączone fotografie musi cechować wystarczający stopień szczegółowości.

Jeżeli układy lub części są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania.

0.   Informacje ogólne

0.1.   Marka (nazwa handlowa producenta): ...

0.2.   Typ: ...

0.2.1.   Nazwa lub nazwy handlowe (o ile występują): ...

0.5.   Nazwa i adres producenta: ...

0.8.   Nazwa i adres zakładu montażowego (zakładów montażowych): ...

0.9.   Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach) ...

3.   Zespół napędowy

3.9.   Układ przechowywania wodoru

3.9.1.   Układ przechowywania wodoru przeznaczony do wykorzystywania płynnego / sprężonego (gazowego) wodoru (1)

3.9.1.1.   Opis i rysunek układu przechowywania wodoru: ...

3.9.1.2.   Marka lub marki: ...

3.9.1.3.   Typ lub typy: ...

3.9.2.   Zbiornik lub zbiorniki: ...

3.9.2.1.   Marka lub marki: ...

3.9.2.2.   Typ lub typy: ...

3.9.2.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.2.4.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: ...MPa

3.9.2.5.   Liczba cykli napełniania: ...

3.9.2.6.   Pojemność: ... litry(-a/-ów) (wody)

3.9.2.7.   Materiał: ...

3.9.2.8.   Opis i rysunek: ...

3.9.3.   Uruchamiane termicznie nadciśnieniowe urządzenie lub urządzenia zabezpieczające

3.9.3.1.   Marka lub marki: ...

3.9.3.2.   Typ lub typy: ...

3.9.3.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.3.4.   Ciśnienie zadane: ...

3.9.3.5.   Temperatura zadana: ...

3.9.3.6.   Wydajność wydmuchu:

3.9.3.7.   Normalna maksymalna temperatura robocza: ... °C

3.9.3.8.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: ...MPa

3.9.3.9.   Materiał: ...

3.9.3.10.   Opis i rysunek: ...

3.9.3.11.   Numer homologacji: ...

3.9.4.   Zawór lub zawory zwrotne

3.9.4.1.   Marka lub marki: ...

3.9.4.2.   Typ lub typy: ...

3.9.4.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.4.4.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: ...MPa

3.9.4.5.   Materiał: ...

3.9.4.6.   Opis i rysunek: ...

3.9.4.7.   Numer homologacji: ...

3.9.5.   Automatyczny zawór (lub zawory) odcinające

3.9.5.1.   Marka lub marki: ...

3.9.5.2.   Typ lub typy: ...

3.9.5.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.5.4.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze oraz, za pierwszym regulatorem ciśnienia, maksymalne dopuszczalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: ...MPa

3.9.5.5.   Materiał: ...

3.9.5.6.   Opis i rysunek: ...

3.9.5.7.   Numer homologacji: ...

Wzór II

Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu określonej części do układu przechowywania wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem

Poniższe informacje, w stosownych przypadkach, muszą obejmować spis treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne dołączone fotografie musi cechować wystarczający stopień szczegółowości.

Jeżeli części są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania.

0.   Informacje ogólne

0.1.   Marka (nazwa handlowa producenta): ...

0.2.   Typ: ...

0.2.1.   Nazwa lub nazwy handlowe (o ile występują): ...

0.5.   Nazwa i adres producenta:

0.8.   Nazwa i adres zakładu montażowego (zakładów montażowych): ...

0.9.   Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach) ...

3.   Zespół napędowy

3.9.3.   Uruchamiane termicznie nadciśnieniowe urządzenie lub urządzenia zabezpieczające

3.9.3.1.   Marka lub marki: ...

3.9.3.2.   Typ lub typy: ...

3.9.3.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.3.4.   Ciśnienie zadane: ...

3.9.3.5.   Temperatura zadana: ...

3.9.3.6.   Wydajność wydmuchu: ...

3.9.3.7.   Normalna maksymalna temperatura robocza: ...°C

3.9.3.8.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: MPa

3.9.3.9.   Materiał: ...

3.9.3.10.   Opis i rysunek: ...

3.9.4.   Zawór lub zawory zwrotne

3.9.4.1.   Marka lub marki: ...

3.9.4.2.   Typ lub typy: ...

3.9.4.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.4.4.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: ...MPa

3.9.4.5.   Materiał: ...

3.9.4.6.   Opis i rysunek: ...

3.9.5.   Automatyczny zawór (lub zawory) odcinające

3.9.5.1.   Marka lub marki: ...

3.9.5.2.   Typ lub typy: ...

3.9.5.3.   Maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze (MAWP): ...MPa

3.9.5.4.   Nominalne ciśnienie lub ciśnienia robocze oraz, za pierwszym regulatorem ciśnienia, maksymalne dopuszczalne ciśnienie lub ciśnienia robocze: ...MPa:

3.9.5.5.   Materiał: ...

3.9.5.6.   Opis i rysunek: ...

Wzór III

Dokument informacyjny nr ... dotyczący homologacji typu pojazdu w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem

Poniższe informacje, w stosownych przypadkach, muszą obejmować spis treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne dołączone fotografie musi cechować wystarczający stopień szczegółowości.

Jeżeli układy lub części są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania.

0.   Informacje ogólne

0.1.   Marka (nazwa handlowa producenta): ...

0.2.   Typ: ...

0.2.1.   Nazwa lub nazwy handlowe (o ile występują): ...

0.3.   Oznaczenie identyfikacyjne typu, jeżeli jest umieszczone na pojeździe (2)

0.3.1.   Miejsce umieszczenia takiego oznaczenia: ...

0.4.   Kategoria pojazdu: (3)

0.5.   Nazwa i adres producenta: ...

0.8.   Nazwa i adres zakładu montażowego (zakładów montażowych): ...

0.9.   Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach) ...

1.   Ogólne właściwości konstrukcyjne pojazdu

1.1.   Fotografie lub rysunki egzemplarza typu pojazdu: ...

1.3.3.   Osie napędzane (liczba, położenie, współpraca): ...

1.4.   Podwozie (jeżeli występuje) (rysunek ogólny): ...

3.   Zespół napędowy

3.9.   Układ przechowywania wodoru

3.9.1.   Układ przechowywania wodoru przeznaczony do wykorzystywania płynnego / sprężonego (gazowego) wodoru (4)

3.9.1.1.   Opis i rysunek układu przechowywania wodoru: ...

3.9.1.2.   Marka lub marki: ...

3.9.1.3.   Typ lub typy: ...

3.9.1.4.   Numer homologacji: ...

3.9.6.   Czujniki wycieku wodoru: ...

3.9.6.1.   Marka lub marki: ...

3.9.6.2.   Typ lub typy: ...

3.9.7.   Złącze lub gniazdo do tankowania

3.9.7.1.   Marka lub marki: ...

3.9.7.2.   Typ lub typy: ...

3.9.8.   Rysunki przedstawiające wymogi w zakresie montażu i eksploatacji.

CZĘŚĆ 2

Wzór I

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

(1)

wydane przez: Nazwa organu administracji:

Dotyczące (2): udzielenia homologacji

rozszerzenia homologacji

odmowy udzielenia homologacji

cofnięcia homologacji

ostatecznego zaniechania produkcji

typu układu przechowywania sprężonego wodoru w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134

Nr homologacji: Nr rozszerzenia:

1. Znak towarowy:

2. Typ i nazwy handlowe:

3. Nazwa i adres producenta:

4. Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach):

5. Krótki opis układu przechowywania wodoru:

6. Układ przechowywania wodoru przedstawiono do homologacji w dniu:

7. Upoważniona placówka techniczna przeprowadzająca badania homologacyjne:

8. Data sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:

9. Numer sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:

10. Udzielono/odmówiono udzielenia homologacji w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem (2):

11. Miejscowość:

12. Data:

13. Podpis:

14. Dokument informacyjny załączony do niniejszego zawiadomienia:

15. Uwagi:

(1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji / rozszerzyło homologację / odmówiło udzielenia homologacji / cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie).

(2) Niepotrzebne skreślić.

Wzór II

Wzór II

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

(1)

wydane przez: Nazwa organu administracji:

Dotyczące (2): udzielenia homologacji

rozszerzenia homologacji

odmowy udzielenia homologacji

cofnięcia homologacji

ostatecznego zaniechania produkcji

typu określonej części (TPRD / zaworu zwrotnego / automatycznego zaworu odcinającego (2) w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134

Nr homologacji: Nr rozszerzenia:

1. Znak towarowy:

2. Typ i nazwy handlowe:

3. Nazwa i adres producenta:

4. Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach):

5. Krótki opis określonej części:

6. Określoną część przedstawiono do homologacji w dniu:

7. Upoważniona placówka techniczna przeprowadzająca badania homologacyjne:

8. Data sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:

9. Numer sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:

10. Udzielono/odmówiono udzielenia homologacji w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem (2):

11. Miejscowość:

12. Data:

13. Podpis:

14. Dokument informacyjny załączony do niniejszego zawiadomienia:

15. Uwagi:

(1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji / rozszerzyło homologację / odmówiło udzielenia homologacji / cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie).

(2) Niepotrzebne skreślić.

Wzór III

Wzór III

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

(1)

wydane przez: Nazwa organu administracji:

Dotyczące (2): udzielenia homologacji

rozszerzenia homologacji

odmowy udzielenia homologacji

cofnięcia homologacji

ostatecznego zaniechania produkcji

typu pojazdu w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134

Nr homologacji: Nr rozszerzenia:

1. Znak towarowy:

2. Typ i nazwy handlowe:

3. Nazwa i adres producenta:

4. Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach):

5. Krótki opis pojazdu:

6. Pojazd przedstawiono do homologacji w dniu:

7. Upoważniona placówka techniczna przeprowadzająca badania homologacyjne:

8. Data sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:

9. Numer sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:

10. Udzielono/odmówiono udzielenia homologacji w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem (2):

11. Miejscowość:

12. Data:

13. Podpis:

14. Dokument informacyjny załączony do niniejszego zawiadomienia:

15. Uwagi:

(1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji / rozszerzyło homologację / odmówiło udzielenia homologacji / cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie).

(2) Niepotrzebne skreślić.

---

(1)  Niepotrzebne skreślić (istnieją przypadki, w których nie trzeba nic skreślać, jeśli zastosowanie ma więcej niż jedna możliwość).

1

(2)  Jeżeli oznaczenie identyfikacyjne typu zawiera znaki niemające znaczenia dla opisu typu pojazdu, którego dotyczy niniejszy dokument informacyjny, znaki te należy przedstawić w dokumentacji za pomocą symbolu „[..]” (np. [...]).

2

(3)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3) dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

3

(4)  Niepotrzebne skreślić (istnieją przypadki, w których nie trzeba nic skreślać, jeśli zastosowanie ma więcej niż jedna możliwość).

4

---

ZAŁĄCZNIK 2

UKŁADY ZNAKÓW HOMOLOGACJI

WZÓR A

(zob. pkt od 4.4 do 4.4.2 niniejszego regulaminu)

a = min. 8 mm

Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe / układzie przechowywania / określonej części wskazuje, że dany typ pojazdu / układu przechowywania / określonej części otrzymał homologację w Belgii (E6) w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem na podstawie regulaminu nr 134. Dwie pierwsze cyfry numeru homologacji wskazują, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 134 w jego pierwotnej wersji.

WZÓR B

(zob. pkt 4.5 niniejszego regulaminu)

a = min. 8 mm

Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że dany typ pojazdu drogowego uzyskał homologację w Niderlandach (E4), na podstawie regulaminów nr 134 i 100 (*1). Numer homologacji oznacza, że w chwili udzielania odnośnych homologacji regulamin nr 100 uwzględniał zmiany wprowadzone serią poprawek 02, a regulamin nr 134 obowiązywał w swej wersji pierwotnej.

---

(*1)  Drugi numer podano jedynie jako przykład.

---

ZAŁĄCZNIK 3

PROCEDURY BADAŃ W ZAKRESIE UKŁADÓW PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU

1.   PROCEDURY BADAŃ W ZAKRESIE WYMOGÓW KWALIFIKACYJNYCH DOTYCZĄCYCH UKŁADÓW PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU SĄ NASTĘPUJĄCE:

| | Pkt 2 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące bazowej oceny skuteczności działania układu (wymóg pkt 5.1 niniejszego regulaminu) |
| --- | --- |

Pkt 2 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące bazowej oceny skuteczności działania układu (wymóg pkt 5.1 niniejszego regulaminu)

| | Pkt 3 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące trwałości działania układu (wymóg pkt 5.2 niniejszego regulaminu) |
| --- | --- |

Pkt 3 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące trwałości działania układu (wymóg pkt 5.2 niniejszego regulaminu)

| | Pkt 4 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (wymóg pkt 5.3 niniejszego regulaminu) |
| --- | --- |

Pkt 4 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące przewidywanych wyników osiąganych w warunkach drogowych (wymóg pkt 5.3 niniejszego regulaminu)

| | Pkt 5 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące usługi przerywającej funkcjonowanie podczas pożaru (wymóg pkt 5.4 niniejszego regulaminu) |
| --- | --- |

Pkt 5 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące usługi przerywającej funkcjonowanie podczas pożaru (wymóg pkt 5.4 niniejszego regulaminu)

| | Pkt 6 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące trwałości działania podstawowych mechanizmów zamykających (wymóg pkt 5.5 niniejszego regulaminu) |
| --- | --- |

Pkt 6 niniejszego załącznika zawiera procedury badań dotyczące trwałości działania podstawowych mechanizmów zamykających (wymóg pkt 5.5 niniejszego regulaminu)

2.   PROCEDURY BADAŃ DOTYCZĄCYCH BAZOWEJ OCENY SKUTECZNOŚCI DZIAŁANIA UKŁADU (WYMÓG PKT 5. 1 NINIEJSZEGO REGULAMINU)

2.1.   Badanie na rozerwanie (badanie hydrauliczne)

Badanie na rozerwanie prowadzi się w temperaturze otoczenia wynoszącej 20 (±5) °C przy użyciu niepowodującego korozji płynu.

2.2.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia (badanie hydrauliczne)

Badanie prowadzi się zgodnie z następującą procedurą:

| a) | zbiornik napełnia się niepowodującym korozji płynem; |
| --- | --- |

a)

zbiornik napełnia się niepowodującym korozji płynem;

| b) | na początku badania zbiornik i płyn stabilizuje się z zachowaniem określonej temperatury i wilgotności względnej; przez czas trwania badania utrzymuje się określoną temperaturę otoczenia, płynu napędowego i pokrywy zbiornika. Podczas badania temperatura zbiornika może się różnić od temperatury otoczenia; |
| --- | --- |

b)

na początku badania zbiornik i płyn stabilizuje się z zachowaniem określonej temperatury i wilgotności względnej; przez czas trwania badania utrzymuje się określoną temperaturę otoczenia, płynu napędowego i pokrywy zbiornika. Podczas badania temperatura zbiornika może się różnić od temperatury otoczenia;

| c) | zbiornik poddaje się cyklicznym zmianom ciśnienia pomiędzy 2 (±1) MPa i ciśnieniem docelowym w tempie nieprzekraczającym 10 cykli na minutę dla określonej liczby cykli; |
| --- | --- |

c)

zbiornik poddaje się cyklicznym zmianom ciśnienia pomiędzy 2 (±1) MPa i ciśnieniem docelowym w tempie nieprzekraczającym 10 cykli na minutę dla określonej liczby cykli;

| d) | temperaturę płynu hydraulicznego wewnątrz zbiornika utrzymuje się na określonym, podlegającym monitorowaniu poziomie. |
| --- | --- |

d)

temperaturę płynu hydraulicznego wewnątrz zbiornika utrzymuje się na określonym, podlegającym monitorowaniu poziomie.

3.   PROCEDURY BADAŃ DOTYCZĄCE TRWAŁOŚCI DZIAŁANIA UKŁADÓW (WYMÓG PKT 5.2 NINIEJSZEGO REGULAMINU)

3.1.   Badanie przy ciśnieniu próbnym

Układ poddaje się działaniu ciśnienia w sposób umiarkowany i ciągły za pomocą niepowodującego korozji płynu hydraulicznego do momentu osiągnięcia poziomu docelowego ciśnienia próbnego, a następnie takie ciśnienie utrzymuje się przez określony czas.

3.2.   Badanie wytrzymałości na upadek (uderzenie) (bez poddawania działaniu ciśnienia)

Zbiornik poddaje się badaniu wytrzymałości na upadek w temperaturze otoczenia, bez nadciśnienia wewnątrz zbiornika i bez zamocowanych zaworów. Powierzchnia, na którą zrzuca się zbiornik, musi być gładką poziomą betonową płytą lub posadzką o podobnej twardości.

Położenie zrzucanego zbiornika (zgodnie z wymogiem pkt 5.2.2) określa się w następujący sposób: Należy zrzucić co najmniej jeden dodatkowy zbiornik w każdym z opisanych niżej położeń. Zrzucanie zbiornika w różnych położeniach można przeprowadzić za pomocą jednego zbiornika lub maksymalnie czterech zbiorników:

| (i) | zrzucenie zbiornika z położenia poziomego, przy czym jego dno znajduje się 1,8 m nad powierzchnią, na którą jest zrzucany; |
| --- | --- |

(i)

zrzucenie zbiornika z położenia poziomego, przy czym jego dno znajduje się 1,8 m nad powierzchnią, na którą jest zrzucany;

| (ii) | zrzucenie zbiornika z położenia pionowego na jego koniec, przy czym koniec zakończony otworem przelotowym skierowany jest ku górze, przy energii potencjalnej nie mniejszej niż 488 J i położeniu niższego końca na wysokości nieprzekraczającej 1,8 m; |
| --- | --- |

(ii)

zrzucenie zbiornika z położenia pionowego na jego koniec, przy czym koniec zakończony otworem przelotowym skierowany jest ku górze, przy energii potencjalnej nie mniejszej niż 488 J i położeniu niższego końca na wysokości nieprzekraczającej 1,8 m;

| (iii) | zrzucenie zbiornika z położenia poziomego na jego koniec, przy czym koniec zakończony otworem przelotowym skierowany jest ku dołowi, przy energii potencjalnej nie mniejszej niż 488 J i położeniu niższego końca na wysokości nieprzekraczającej 1,8 m. Jeżeli zbiornik jest symetryczny (dwa identyczne końce zakończone otworem przelotowym), nie wymaga się zastosowania tego położenia; |
| --- | --- |

(iii)

zrzucenie zbiornika z położenia poziomego na jego koniec, przy czym koniec zakończony otworem przelotowym skierowany jest ku dołowi, przy energii potencjalnej nie mniejszej niż 488 J i położeniu niższego końca na wysokości nieprzekraczającej 1,8 m. Jeżeli zbiornik jest symetryczny (dwa identyczne końce zakończone otworem przelotowym), nie wymaga się zastosowania tego położenia;

| (iv) | zrzucenie zbiornika nachylonego pod kątem 45° względem położenia pionowego, przy czym koniec zakończony otworem przelotowym skierowany jest ku dołowi, środek ciężkości zbiornika znajduje się na wysokości 1,8 m. Jeżeli jednak niższy koniec jest położony bliżej podłoża niż 0,6 m, kąt upadku należy zmienić w taki sposób, by zachować minimalną wysokość 0,6 m i środek ciężkości na wysokości 1,8 m. |
| --- | --- |

(iv)

zrzucenie zbiornika nachylonego pod kątem 45° względem położenia pionowego, przy czym koniec zakończony otworem przelotowym skierowany jest ku dołowi, środek ciężkości zbiornika znajduje się na wysokości 1,8 m. Jeżeli jednak niższy koniec jest położony bliżej podłoża niż 0,6 m, kąt upadku należy zmienić w taki sposób, by zachować minimalną wysokość 0,6 m i środek ciężkości na wysokości 1,8 m.

Wszystkie cztery położenia przy zrzucaniu zostały przedstawione na rysunku 1.

Rysunek 1

Położenia przy zrzucaniu

środek ciężkości

≥ 0,6 m

≥ 488 J

≤ 1,8 m

1,8 m

Nr 4

Nr 3

Nr 2

Nr 1

Podczas wyżej opisanych badań pionowego upadku nie należy podejmować próby zapobieżenia odbijaniu się zbiorników, natomiast można zapobiec ich przewracaniu się.

Jeśli do wykonania wszystkich specyfikacji dotyczących upadku użyto więcej niż jednego zbiornika, użyte zbiorniki poddaje się badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia zgodnie z załącznikiem 3, pkt 2.2, do momentu wycieku albo do zakończenia 22 000 cykli bez wystąpienia wycieku. Wyciek nie powinien wystąpić w obrębie 11 000 cykli.

Położenie zrzucanego zbiornika zgodnie z wymogiem pkt 5.2.2 rozpoznaje się w następujący sposób:

| a) | jeżeli we wszystkich czterech położeniach przy zrzucaniu wykorzystano jeden zbiornik, to zbiornik zrzucany zgodnie z pkt 5.2.2 musi zostać zrzucony we wszystkich czterech położeniach; |
| --- | --- |

a)

jeżeli we wszystkich czterech położeniach przy zrzucaniu wykorzystano jeden zbiornik, to zbiornik zrzucany zgodnie z pkt 5.2.2 musi zostać zrzucony we wszystkich czterech położeniach;

| b) | jeżeli w czterech położeniach przy zrzucaniu wykorzystano więcej niż jeden zbiornik i jeżeli wszystkie zbiorniki osiągnęły 22 000 cykle bez wycieku, to położenie zbiornika zrzucanego zgodnie z wymogiem zawartym w pkt 5.2.2 to położenie pod kątem 45° (iv), po czym taki zbiornik musi zostać poddany dalszym badaniom określonym w pkt 5.2; |
| --- | --- |

b)

jeżeli w czterech położeniach przy zrzucaniu wykorzystano więcej niż jeden zbiornik i jeżeli wszystkie zbiorniki osiągnęły 22 000 cykle bez wycieku, to położenie zbiornika zrzucanego zgodnie z wymogiem zawartym w pkt 5.2.2 to położenie pod kątem 45° (iv), po czym taki zbiornik musi zostać poddany dalszym badaniom określonym w pkt 5.2;

| c) | jeżeli w czterech położeniach przy zrzucaniu wykorzystano więcej niż jeden zbiornik i jeżeli którykolwiek z nich nie osiągnął 22 000 cykli bez wycieku, to zrzuceniu z położenia (położeń), które zakończyło (zakończyły) się najmniejszą liczbą cykli, po których nastąpił wyciek, należy poddać nowy zbiornik, a następnie poddać go dalszemu badaniu określonemu w pkt 5.2. |
| --- | --- |

c)

jeżeli w czterech położeniach przy zrzucaniu wykorzystano więcej niż jeden zbiornik i jeżeli którykolwiek z nich nie osiągnął 22 000 cykli bez wycieku, to zrzuceniu z położenia (położeń), które zakończyło (zakończyły) się najmniejszą liczbą cykli, po których nastąpił wyciek, należy poddać nowy zbiornik, a następnie poddać go dalszemu badaniu określonemu w pkt 5.2.

3.3.   Badanie uszkodzenia powierzchni (bez poddawania działaniu ciśnienia)

Badanie przeprowadza się w następującej kolejności:

| a) | wywoływanie wad powierzchni: wykonuje się dwa podłużne nacięcia piłą na dolnej zewnętrznej powierzchni niepoddanego działaniu ciśnienia zbiornika znajdującego się w położeniu poziomym, wzdłuż części o kształcie walca i blisko szyjki, ale nie na samej szyjce. Pierwsze nacięcie ma co najmniej 1,25 mm głębokości i 25 mm długości oraz przebiega w kierunku zakończonego zaworem końca zbiornika. Drugie nacięcie ma co najmniej 0,75 mm głębokości i 200 mm długości oraz przebiega w kierunku końca zbiornika znajdującego się po przeciwnej stronie w stosunku do zaworu; |
| --- | --- |

a)

wywoływanie wad powierzchni: wykonuje się dwa podłużne nacięcia piłą na dolnej zewnętrznej powierzchni niepoddanego działaniu ciśnienia zbiornika znajdującego się w położeniu poziomym, wzdłuż części o kształcie walca i blisko szyjki, ale nie na samej szyjce. Pierwsze nacięcie ma co najmniej 1,25 mm głębokości i 25 mm długości oraz przebiega w kierunku zakończonego zaworem końca zbiornika. Drugie nacięcie ma co najmniej 0,75 mm głębokości i 200 mm długości oraz przebiega w kierunku końca zbiornika znajdującego się po przeciwnej stronie w stosunku do zaworu;

| b) | uderzenia wahadłowe: górną część zbiornika znajdującego się w położeniu poziomym dzieli się na pięć odrębnych (nienachodzących na siebie) obszarów, z których każdy ma średnicę 100 mm (zob. rysunek 2). Po dwunastogodzinnym wstępnym przygotowaniu w temperaturze ≤ – 40 °C w komorze klimatycznej środkową część każdego z pięciu obszarów poddaje się uderzeniom wahadłem złożonym z ostrokąta o równych bokach i kwadratowej podstawie, przy czym jego wierzchołek i krawędzie są zaokrąglone w promieniu 3 mm. Centrum uderzenia wahadła pokrywa się ze środkiem ciężkości ostrokąta. Energia wahadła w momencie uderzenia w każdy z pięciu oznaczonych obszarów na zbiorniku wynosi 30 J. Zbiornik jest zabezpieczony przed przemieszczeniem się w trakcie uderzeń wahadła i nie jest poddany działaniu ciśnienia. |
| --- | --- |

b)

uderzenia wahadłowe: górną część zbiornika znajdującego się w położeniu poziomym dzieli się na pięć odrębnych (nienachodzących na siebie) obszarów, z których każdy ma średnicę 100 mm (zob. rysunek 2). Po dwunastogodzinnym wstępnym przygotowaniu w temperaturze ≤ – 40 °C w komorze klimatycznej środkową część każdego z pięciu obszarów poddaje się uderzeniom wahadłem złożonym z ostrokąta o równych bokach i kwadratowej podstawie, przy czym jego wierzchołek i krawędzie są zaokrąglone w promieniu 3 mm. Centrum uderzenia wahadła pokrywa się ze środkiem ciężkości ostrokąta. Energia wahadła w momencie uderzenia w każdy z pięciu oznaczonych obszarów na zbiorniku wynosi 30 J. Zbiornik jest zabezpieczony przed przemieszczeniem się w trakcie uderzeń wahadła i nie jest poddany działaniu ciśnienia.

Rysunek 2

Rzut boczny zbiornika

Rzut boczny zbiornika

3.4.   Badanie odporności chemicznej i badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturze otoczenia

Każdy z pięciu obszarów na niepoddanym działaniu ciśnienia, wstępnie przygotowanym przez uderzenia wahadłowe zbiorniku (załącznik 3 pkt 3.3) poddaje się działaniu jednego z pięciu następujących roztworów:

| a) | 19 % (objętości) kwasu siarkowego w wodzie (kwas akumulatorowy); |
| --- | --- |

a)

19 % (objętości) kwasu siarkowego w wodzie (kwas akumulatorowy);

| b) | 25 % (wagi) wodorotlenku sodu w wodzie; |
| --- | --- |

b)

25 % (wagi) wodorotlenku sodu w wodzie;

| c) | 5 % (objętości) metanolu w benzynie (płyny w stacjach tankowania); |
| --- | --- |

c)

5 % (objętości) metanolu w benzynie (płyny w stacjach tankowania);

| d) | 28 % (wagi) azotanu amonu w wodzie (roztwór mocznika); oraz |
| --- | --- |

d)

28 % (wagi) azotanu amonu w wodzie (roztwór mocznika); oraz

| e) | 50 % (objętości) alkoholu metylowego w wodzie (płyn do spryskiwaczy). |
| --- | --- |

e)

50 % (objętości) alkoholu metylowego w wodzie (płyn do spryskiwaczy).

Badany zbiornik znajduje się w położeniu, w którym obszary poddane działaniu płynów są na górze. Na każdym z pięciu wstępnie przygotowanych obszarów należy położyć kawałek wełny szklanej o grubości około 0,5 mm i średnicy 100 mm. Należy zastosować wystarczającą ilość danego płynu, aby w czasie trwania badania kawałek wełny był nasiąknięty równomiernie na całej powierzchni i na całej grubości.

Ekspozycję zbiornika na wełnę szklaną utrzymuje się 48 godzin, jego ciśnienie w tym czasie utrzymuje się na poziomie 125 % NWP (+2/– 0 MPa) (ciśnienie hydrauliczne), a jego temperaturę – na poziomie 20 (±5) °C, zanim zbiornik zostanie poddany dalszemu badaniu.

Cykliczne zmiany ciśnienia przeprowadza się do osiągnięcia docelowego ciśnienia zgodnie z niniejszym załącznikiem pkt 2.2 w temperaturze 20 (±5) °C przez określoną liczbę cykli. Kawałki wełny szklanej usuwa się ze zbiornika, a sam zbiornik płucze się wodą przed ostatnimi 10 cyklami, do momentu osiągnięcia ostatecznego ciśnienia docelowego.

3.5.   Badanie ciśnienia statycznego (badanie hydrauliczne)

Układ przechowywania poddaje się działaniu ciśnienia do momentu osiągnięcia ciśnienia docelowego w komorze o regulowanej temperaturze. Temperaturę komory i niepowodującego korozji płynu napędowego utrzymuje się na poziomie temperatury docelowej w zakresie ±5 °C przez określony czas.

4.   PROCEDURY BADAŃ DOTYCZĄCE PRZEWIDYWANYCH WYNIKÓW OSIĄGANYCH W WARUNKACH DROGOWYCH (PKT 5.3 NINIEJSZEGO REGULAMINU)

(Dostępne są procedury testu pneumatycznego; elementy badania hydraulicznego opisano w załączniku 3 pkt 2.1)

4.1.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia (pneumatyczne)

Na początku badania układ przechowywania stabilizuje się z zachowaniem określonej temperatury, wilgotności względnej i poziomu paliwa przez minimum 24 godziny. Określoną temperaturę i wilgotność względną utrzymuje się w środowisku badania przez pozostały czas trwania badania. (Jeśli jest to wymagane w specyfikacji badania, temperaturę układu stabilizuje się z zachowaniem zewnętrznej temperatury otoczenia pomiędzy cyklami ciśnieniowymi.) Układ przechowywania poddaje się badaniu z cyklicznymi zmianami ciśnienia z zastosowaniem ciśnienia z zakresu, w którym maksymalne ciśnienie wynosi mniej niż 2 (+0/– 1) MPa, a minimalne równa się określonemu ciśnieniu minimalnemu (±1 MPa). Jeżeli w ramach zastosowania pojazdu wykorzystuje się urządzenia sterujące zapobiegające spadkowi ciśnienia poniżej określonego poziomu, ciśnienie stosowane w cyklach badania nie może spaść poniżej takiego określonego poziomu. Prędkość napełniania reguluje się z zachowaniem 3-minutowej prędkości rampowania ciśnienia, przy czym przepływ paliwa nie może przekroczyć 60 g/s; temperaturę paliwa wodorowego umieszczanego w zbiorniku reguluje się z zachowaniem określonej temperatury. Niemniej jednak przyrost ciśnienia należy obniżyć, jeżeli temperatura gazu w zbiorniku przekracza +85 °C. Prędkość ubywania paliwa reguluje się z zachowaniem maksymalnego zamierzonego wskaźnika zapotrzebowania pojazdu na paliwo lub wartości go przewyższającej. Przeprowadza się określoną liczbę cykli ciśnieniowych. Jeżeli w ramach zamierzonego zastosowania pojazdu wykorzystuje się urządzenia sterujące lub inne urządzenia zapobiegające skrajnej temperaturze wewnętrznej, badanie można przeprowadzić z wykorzystaniem tych urządzeń sterujących lub innych urządzeń (lub równoważnych środków).

4.2.   Badanie przepuszczalności (pneumatyczne)

Układ przechowywania napełnia się całkowicie wodorem gazowym na poziomie 115 % NWP (+2/– 0 MPa) (równoważnikiem gęstości przy całkowitym napełnieniu równej 100 % NWP przy +15 °C jest 113 % NWP przy +55 °C), a jego temperaturę utrzymuje się na poziomie ≥ +55 °C w zaplombowanym zbiorniku do momentu osiągnięcia wskaźnika przepuszczalności dla stanu ustalonego lub przez 30 godzin, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. Pomiarom poddaje się całkowity cykl rozładowania dla stanu ustalonego spowodowany wyciekiem lub przenikaniem z układu przechowywania.

4.3.   Zlokalizowane badanie szczelności (pneumatyczne)

W celu spełnienia tego wymogu stosuje się próbę pęcherzykową. Podczas przeprowadzania próby pęcherzykowej stosuje się następującą procedurę:

| a) | Na czas tego badania należy zatkać ujście zaworu odcinającego (lub innych wewnętrznych połączeń z układami wodorowymi) (ponieważ badanie koncentruje się na szczelności zewnętrznej).
  Według uznania osoby prowadzącej badanie badany obiekt można zanurzyć w płynie do badania szczelności lub płyn do badania szczelności zaaplikować na badany obiekt na wolnym powietrzu. W zależności od warunków pęcherzyki mogą się od siebie znacznie różnić pod względem rozmiaru. Osoba prowadząca badanie oszacowuje nieszczelność na podstawie rozmiaru i prędkości formowania się pęcherzyków. |
| --- | --- |

a)

Na czas tego badania należy zatkać ujście zaworu odcinającego (lub innych wewnętrznych połączeń z układami wodorowymi) (ponieważ badanie koncentruje się na szczelności zewnętrznej).

Według uznania osoby prowadzącej badanie badany obiekt można zanurzyć w płynie do badania szczelności lub płyn do badania szczelności zaaplikować na badany obiekt na wolnym powietrzu. W zależności od warunków pęcherzyki mogą się od siebie znacznie różnić pod względem rozmiaru. Osoba prowadząca badanie oszacowuje nieszczelność na podstawie rozmiaru i prędkości formowania się pęcherzyków.

| b) | Uwaga: W przypadku zlokalizowanej prędkości równej 0,005 mg/s (3,6 Nml/min) wynikowa dopuszczalna prędkość formowania się pęcherzyków wynosi około 2 030 pęcherzyków na minutę przy typowej wielkości pęcherzyka o średnicy 1,5 mm. Nawet jeśli uformują się znacznie większe pęcherzyki, nieszczelność powinna być wyraźnie wykrywalna. W przypadku pęcherzyków o wyjątkowo dużych rozmiarach, tj. o średnicy 6 mm, dopuszczalna prędkość formowania się pęcherzyków wynosi około 32 pęcherzyki na minutę. |
| --- | --- |

b)

Uwaga: W przypadku zlokalizowanej prędkości równej 0,005 mg/s (3,6 Nml/min) wynikowa dopuszczalna prędkość formowania się pęcherzyków wynosi około 2 030 pęcherzyków na minutę przy typowej wielkości pęcherzyka o średnicy 1,5 mm. Nawet jeśli uformują się znacznie większe pęcherzyki, nieszczelność powinna być wyraźnie wykrywalna. W przypadku pęcherzyków o wyjątkowo dużych rozmiarach, tj. o średnicy 6 mm, dopuszczalna prędkość formowania się pęcherzyków wynosi około 32 pęcherzyki na minutę.

5.   PROCEDURY BADAŃ DOTYCZĄCE USŁUGI PRZERYWAJĄCEJ DZIAŁANIE PODCZAS POŻARU (PKT 5.4 NINIEJSZEGO REGULAMINU)

5.1.   Próba ogniowa

Zespół zbiornika wodoru składa się z układu przechowywania sprężonego wodoru z dodatkowymi powiązanymi funkcjami, w tym instalacją wentylacyjną (przewód odpowietrzający i jego osłona), a także z wszelkich osłon umieszczonych bezpośrednio na zbiorniku (takich jak termiczna osłona zbiornika/zbiorników lub osłony/bariery TPRD).

W celu określenia położenia układu w stosunku do pierwotnego (zlokalizowanego) źródła ognia stosuje się jedną z poniższych metod:

a)   Metoda 1: Kwalifikacja ogólnej (nieszczególnej) instalacji pojazdu

Jeżeli nie określono konfiguracji instalacji pojazdu (a homologacja typu układu nie jest ograniczona do szczególnej konfiguracji instalacji pojazdu), zlokalizowany obszar próby ogniowej oznacza obszar na badanym obiekcie położony w maksymalnym oddaleniu od osprzętu TPRD. Określony wyżej badany obiekt obejmuje wyłącznie osłonę termiczną lub inne urządzenia ograniczające ryzyko umieszczone bezpośrednio na zbiorniku, które są wykorzystane we wszystkich zastosowaniach pojazdu. Instalacja wentylacyjna (instalacje wentylacyjne) (przewód odpowietrzający i jego osłona) lub osłony/bariery osprzętu TPRD są częścią zespołu zbiornika, jeżeli są przewidziane w jakimkolwiek zastosowaniu pojazdu. Jeżeli układ poddaje się badaniu bez reprezentatywnych elementów, wymagane jest ponowne poddanie takiego układu badaniu w przypadku gdy w ramach specyfikacji danego zastosowania przewiduje się wykorzystania elementów tego rodzaju.

b)   Metoda 2: Kwalifikacja szczególnej instalacji pojazdu

Jeżeli określono szczególną konfigurację instalacji pojazdu, a homologacja typu układu ogranicza się do takiej szczególnej konfiguracji instalacji pojazdu, konfiguracja badania może również obejmować inne elementy pojazdu poza układem przechowywania wodoru. Te elementy pojazdu (takie jak osłony i bariery, które zostały na stałe zamocowane na konstrukcji pojazdu za pomocą spawów lub śrub, i nie są umieszczone na układzie przechowywania) należy uwzględnić w konfiguracji instalacji badania związanej z układem przechowywania wodoru. Opisaną tutaj zlokalizowaną próbę ogniową przeprowadza się na zlokalizowanych obszarach próby ogniowej stanowiących najgorsze przypadki z wykorzystaniem czterech położeń: ogień pochodzący z przestrzeni pasażerskiej, przestrzeni bagażowej, wnęki koła lub rozlanej na podłodze benzyny.

5.1.1.   Zbiornik można poddać działaniu okalającego ognia bez elementów osłaniających, jak określono w załączniku 3 pkt 5.2.

5.1.2.   Następujące wymogi dotyczące badania mają zastosowanie zarówno w ramach metody 1, jak i metody 2 (powyżej):

| a) | Zespół zbiornika napełnia się sprężonym wodorem gazowym pod ciśnieniem równym 100 % NWP (+2/– 0 MPa). Zespół zbiornika umieszcza się w położeniu poziomym, około 100 mm nad źródłem ognia. |
| --- | --- |

a)

Zespół zbiornika napełnia się sprężonym wodorem gazowym pod ciśnieniem równym 100 % NWP (+2/– 0 MPa). Zespół zbiornika umieszcza się w położeniu poziomym, około 100 mm nad źródłem ognia.

| b) | Część próby ogniowej dotycząca zlokalizowanego obszaru ognia:






  (i) | zlokalizowany obszar działania ognia znajduje się na badanym obiekcie, w miejscu najbardziej oddalonym od TPRD. Jeżeli wybrano metodę 2 i określono bardziej narażone obszary w ramach szczególnej konfiguracji instalacji pojazdu, najbardziej narażone obszary położone najdalej od TPRD ustawia się bezpośrednio nad pierwotnym źródłem ognia; |
| --- | --- | --- |

b)

Część próby ogniowej dotycząca zlokalizowanego obszaru ognia:

(i)

zlokalizowany obszar działania ognia znajduje się na badanym obiekcie, w miejscu najbardziej oddalonym od TPRD. Jeżeli wybrano metodę 2 i określono bardziej narażone obszary w ramach szczególnej konfiguracji instalacji pojazdu, najbardziej narażone obszary położone najdalej od TPRD ustawia się bezpośrednio nad pierwotnym źródłem ognia;

| (ii) | źródło ognia składa się z palników LPG skonfigurowanych do wytwarzania jednolitej minimalnej temperatury na badanym obiekcie, mierzonej za pomocą co najmniej 5 termopar pokrywających maksymalnie 1,65 m długości badanego obiektu (co najmniej 2 termopary w obrębie zlokalizowanego obszaru działania ognia, co najmniej 3 termopary rozmieszczone równomiernie, w odstępach nie większych niż 0,5 m, na pozostałym obszarze), umieszczonych 25 (±10) mm od zewnętrznej powierzchni badanego obiektu, wzdłuż jego osi wzdłużnej. Według uznania producenta lub ośrodka badań na czujnikach TPRD lub w dowolnym innym miejscu może umieścić dodatkowe termopary w celu umożliwienia dodatkowej diagnostyki; |
| --- | --- |

(ii)

źródło ognia składa się z palników LPG skonfigurowanych do wytwarzania jednolitej minimalnej temperatury na badanym obiekcie, mierzonej za pomocą co najmniej 5 termopar pokrywających maksymalnie 1,65 m długości badanego obiektu (co najmniej 2 termopary w obrębie zlokalizowanego obszaru działania ognia, co najmniej 3 termopary rozmieszczone równomiernie, w odstępach nie większych niż 0,5 m, na pozostałym obszarze), umieszczonych 25 (±10) mm od zewnętrznej powierzchni badanego obiektu, wzdłuż jego osi wzdłużnej. Według uznania producenta lub ośrodka badań na czujnikach TPRD lub w dowolnym innym miejscu może umieścić dodatkowe termopary w celu umożliwienia dodatkowej diagnostyki;

| (iii) | w celu uzyskania jednolitego nagrzania stosuje się osłony przeciwwietrzne; |
| --- | --- |

(iii)

w celu uzyskania jednolitego nagrzania stosuje się osłony przeciwwietrzne;

| (iv) | źródło ognia powstaje w obrębie 250 (±50) mm osi wzdłużnej umiejscowionej pod zlokalizowanym obszarem działania ognia na badanym obiekcie. Szerokość źródła ognia obejmuje całą średnicę (szerokość) układu przechowywania. W przypadku wybrania metody 2 długość i szerokość należy w razie potrzeby zredukować odpowiednio do cech typowych dla danego pojazdu; |
| --- | --- |

(iv)

źródło ognia powstaje w obrębie 250 (±50) mm osi wzdłużnej umiejscowionej pod zlokalizowanym obszarem działania ognia na badanym obiekcie. Szerokość źródła ognia obejmuje całą średnicę (szerokość) układu przechowywania. W przypadku wybrania metody 2 długość i szerokość należy w razie potrzeby zredukować odpowiednio do cech typowych dla danego pojazdu;

| (v) | jak przedstawiono na rysunku 3, w ciągu 1 minuty od zapłonu temperatura termopar w zlokalizowanym obszarze działania ognia stale wzrastała do poziomu co najmniej 300 °C, w ciągu 3 minut od zapłonu wzrosła do poziomu co najmniej 600 °C, a przez kolejnych 7 minut utrzymywała się temperatura równa co najmniej 600 °C. W tym czasie temperatura w zlokalizowanym obszarze działania ognia nie może przekroczyć 900 °C. Zgodność z wymogami dotyczącymi temperatury osiąga się począwszy od 1 minuty po rozpoczęciu okresu z progiem dolnym i górnym i opiera się na 1-minutowej średniej kroczącej dla każdej termopary w obszarze zainteresowania. (Uwaga: Temperatura poza obszarem pierwotnego źródła ognia podczas tych pierwszych 10 minut od momentu zapłonu nie jest określona). |
| --- | --- |

(v)

jak przedstawiono na rysunku 3, w ciągu 1 minuty od zapłonu temperatura termopar w zlokalizowanym obszarze działania ognia stale wzrastała do poziomu co najmniej 300 °C, w ciągu 3 minut od zapłonu wzrosła do poziomu co najmniej 600 °C, a przez kolejnych 7 minut utrzymywała się temperatura równa co najmniej 600 °C. W tym czasie temperatura w zlokalizowanym obszarze działania ognia nie może przekroczyć 900 °C. Zgodność z wymogami dotyczącymi temperatury osiąga się począwszy od 1 minuty po rozpoczęciu okresu z progiem dolnym i górnym i opiera się na 1-minutowej średniej kroczącej dla każdej termopary w obszarze zainteresowania. (Uwaga: Temperatura poza obszarem pierwotnego źródła ognia podczas tych pierwszych 10 minut od momentu zapłonu nie jest określona).

Rysunek 3

Profil czasowy próby ogniowej

Obszar ognia okalającego poza zlokalizowanym obszarem działania ognia

Zapłon głównego palnika

Wystawienie na ogień

zlokalizowany

Ogień okalający

Zlokalizowany obszar działania ognia

Minuty

800 °C

300 °C

600 °C

Min Temp

| c) | Część próby ogniowej poświęcona ogniowi okalającemu
  W ciągu kolejnych 2 minut temperaturę wzdłuż całej powierzchni badanego obiektu podnosi się do co najmniej 800 °C, a źródło ognia rozszerza się, aby wytwarzało jednolitą temperaturę wzdłuż całej długości do 1,65 m i całej szerokości badanego obiektu (ogień okalający). Minimalną temperaturę utrzymuje się na poziomie 800 °C, a maksymalna temperatura nie może przekroczyć 1 100 °C. Zgodność z wymogami dotyczącymi temperatury osiąga się począwszy od 1 minuty po rozpoczęciu okresu ze stałym dolnym i górnym progiem i opiera się na 1-minutowej średniej kroczącej dla każdej termopary.
  Temperaturę badanego obiektu (warunki związane z ogniem okalającym) utrzymuje się do momentu, gdy rozpocznie się wentylacja układu za pomocą TPRD i gdy ciśnienie spadnie poniżej 1 MPa. Wentylacja musi być ciągła (bez przerw), a układ przechowywania nie może ulec pęknięciu. Nie może dojść do dodatkowego uwolnienia wskutek nieszczelności (z wyłączeniem uwolnienia przez TPRD) skutkującego płomieniem o długości przekraczającej zakres zastosowanego płomienia o więcej niż 0,5 m.

  Podsumowanie protokołu próby ogniowej | Zlokalizowany obszar ognia | Okres | Obszar ognia okalającego
  (poza zlokalizowanym obszarem ognia) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Działanie | Zapłon palników | 0–1 minuta | Brak działań związanych z palnikami |
| Temperatura minimalna | Nie określono | Nie określono |
| Temperatura maksymalna | Poniżej 900 °C | Nie określono |
| Działanie | Podniesienie temperatury i ustabilizowanie ognia w celu rozpoczęcia ekspozycji na ogień zlokalizowany | 1–3 minuty | Brak działań związanych z palnikami |
| Temperatura minimalna | Poniżej 300 °C | Nie określono |
| Temperatura maksymalna | Poniżej 900 °C | Nie określono |
| Działanie | Kontynuacja ekspozycji na ogień zlokalizowany | 3–10 minut | Brak działań związanych z palnikami |
| Temperatura minimalna | 1-minutowa średnia krocząca powyżej 600 °C | Nie określono |
| Temperatura maksymalna | 1-minutowa średnia krocząca poniżej 900 °C | Nie określono |
| Działanie | Podniesienie temperatury | 10–11 minut | Zapłon głównego palnika w 10 minucie |
| Temperatura minimalna | 1-minutowa średnia krocząca powyżej 600 °C | Nie określono |
| Temperatura maksymalna | 1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C | Poniżej 1 100 °C |
| Działanie | Podniesienie temperatury i ustabilizowanie ognia w celu rozpoczęcia ekspozycji na ogień okalający | 11–12 minut | Podniesienie temperatury i ustabilizowanie ognia w celu rozpoczęcia ekspozycji na ogień okalający |
| Temperatura minimalna | 1-minutowa średnia krocząca powyżej 600 °C | Poniżej 300 °C |
| Temperatura maksymalna | 1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C | Poniżej 1 100 °C |
| Działanie | Kontynuacja ekspozycji na ogień okalający | 12 minut – koniec badania | Kontynuacja ekspozycji na ogień okalający |
| Temperatura minimalna | 1-minutowa średnia krocząca powyżej 800 °C | 1-minutowa średnia krocząca powyżej 800 °C |
| Temperatura maksymalna | 1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C | 1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C |

c)

Część próby ogniowej poświęcona ogniowi okalającemu

W ciągu kolejnych 2 minut temperaturę wzdłuż całej powierzchni badanego obiektu podnosi się do co najmniej 800 °C, a źródło ognia rozszerza się, aby wytwarzało jednolitą temperaturę wzdłuż całej długości do 1,65 m i całej szerokości badanego obiektu (ogień okalający). Minimalną temperaturę utrzymuje się na poziomie 800 °C, a maksymalna temperatura nie może przekroczyć 1 100 °C. Zgodność z wymogami dotyczącymi temperatury osiąga się począwszy od 1 minuty po rozpoczęciu okresu ze stałym dolnym i górnym progiem i opiera się na 1-minutowej średniej kroczącej dla każdej termopary.

Temperaturę badanego obiektu (warunki związane z ogniem okalającym) utrzymuje się do momentu, gdy rozpocznie się wentylacja układu za pomocą TPRD i gdy ciśnienie spadnie poniżej 1 MPa. Wentylacja musi być ciągła (bez przerw), a układ przechowywania nie może ulec pęknięciu. Nie może dojść do dodatkowego uwolnienia wskutek nieszczelności (z wyłączeniem uwolnienia przez TPRD) skutkującego płomieniem o długości przekraczającej zakres zastosowanego płomienia o więcej niż 0,5 m.

Podsumowanie protokołu próby ogniowej

Zlokalizowany obszar ognia

Okres

Obszar ognia okalającego

(poza zlokalizowanym obszarem ognia)

Działanie

Zapłon palników

0–1 minuta

Brak działań związanych z palnikami

Temperatura minimalna

Nie określono

Nie określono

Temperatura maksymalna

Poniżej 900 °C

Nie określono

Działanie

Podniesienie temperatury i ustabilizowanie ognia w celu rozpoczęcia ekspozycji na ogień zlokalizowany

1–3 minuty

Brak działań związanych z palnikami

Temperatura minimalna

Poniżej 300 °C

Nie określono

Temperatura maksymalna

Poniżej 900 °C

Nie określono

Działanie

Kontynuacja ekspozycji na ogień zlokalizowany

3–10 minut

Brak działań związanych z palnikami

Temperatura minimalna

1-minutowa średnia krocząca powyżej 600 °C

Nie określono

Temperatura maksymalna

1-minutowa średnia krocząca poniżej 900 °C

Nie określono

Działanie

Podniesienie temperatury

10–11 minut

Zapłon głównego palnika w 10 minucie

Temperatura minimalna

1-minutowa średnia krocząca powyżej 600 °C

Nie określono

Temperatura maksymalna

1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C

Poniżej 1 100 °C

Działanie

Podniesienie temperatury i ustabilizowanie ognia w celu rozpoczęcia ekspozycji na ogień okalający

11–12 minut

Podniesienie temperatury i ustabilizowanie ognia w celu rozpoczęcia ekspozycji na ogień okalający

Temperatura minimalna

1-minutowa średnia krocząca powyżej 600 °C

Poniżej 300 °C

Temperatura maksymalna

1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C

Poniżej 1 100 °C

Działanie

Kontynuacja ekspozycji na ogień okalający

12 minut – koniec badania

Kontynuacja ekspozycji na ogień okalający

Temperatura minimalna

1-minutowa średnia krocząca powyżej 800 °C

1-minutowa średnia krocząca powyżej 800 °C

Temperatura maksymalna

1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C

1-minutowa średnia krocząca poniżej 1 100 °C

| d) | Dokumentacja wyników próby ogniowej
  Rozmieszczenie źródła ognia odnotowuje się z wystarczającą dokładnością, by zapewnić możliwość odtworzenia tempa przenikania ciepła do badanego obiektu. Wyniki obejmują czas, jaki upłynął od momentu zapłonu do momentu rozpoczęcia wentylacji za pomocą TPRD, oraz ciśnienie maksymalne i czas upustu gazu do momentu osiągnięcia ciśnienia o wartości mniejszej niż 1 MPa. W czasie badania temperatury termopar i ciśnienie zbiornika rejestruje się w interwałach o długości 10 sekund lub mniejszej. Niespełnienie jakichkolwiek określonych wymogów dotyczących temperatury minimalnej w oparciu o 1-minutowe średnie kroczące unieważnia wynik badania. Niespełnienie jakichkolwiek określonych wymogów dotyczących temperatury maksymalnej w oparciu o 1-minutową średnią kroczącą unieważnia wynik badania. |
| --- | --- |

d)

Dokumentacja wyników próby ogniowej

Rozmieszczenie źródła ognia odnotowuje się z wystarczającą dokładnością, by zapewnić możliwość odtworzenia tempa przenikania ciepła do badanego obiektu. Wyniki obejmują czas, jaki upłynął od momentu zapłonu do momentu rozpoczęcia wentylacji za pomocą TPRD, oraz ciśnienie maksymalne i czas upustu gazu do momentu osiągnięcia ciśnienia o wartości mniejszej niż 1 MPa. W czasie badania temperatury termopar i ciśnienie zbiornika rejestruje się w interwałach o długości 10 sekund lub mniejszej. Niespełnienie jakichkolwiek określonych wymogów dotyczących temperatury minimalnej w oparciu o 1-minutowe średnie kroczące unieważnia wynik badania. Niespełnienie jakichkolwiek określonych wymogów dotyczących temperatury maksymalnej w oparciu o 1-minutową średnią kroczącą unieważnia wynik badania.

5.2.   Próba ogniowa dotycząca ognia okalającego:

Badaną jednostką jest układ przechowywania sprężonego wodoru. Układ przechowywania napełnia się skompresowanym wodorem gazowym pod ciśnieniem równym 100 % NWP (+2/– 0 MPa). Zbiornik umieszcza się w pozycji poziomej, przy czym dno zbiornika znajduje się na wysokości około 100 mm ponad źródłem ognia. Używa się metalowej osłony, aby zapobiec bezpośredniemu oddziaływaniu płomienia na zawory zbiornika, osprzęt lub nadciśnieniowe urządzenia zabezpieczające. Metalowa osłona nie pozostaje w bezpośrednim kontakcie z określonym układem ochrony przeciwpożarowej (nadciśnieniowym urządzeniem zabezpieczającym lub zaworem zbiornika).

Jednorodne źródło ognia o długości 1,65 m zapewnia bezpośrednie oddziaływanie płomieni na powierzchnię zbiornika na całej jego średnicy. Badanie należy kontynuować do momentu, w którym dojdzie do pełnej wentylacji zbiornika (do momentu, w którym ciśnienie zbiornika spadnie poniżej 0,7 MPa). Wszelkie uszkodzenia lub niezgodności w pracy źródła ognia w czasie trwania próby unieważniają wyniki danej próby.

Temperatury płomienia należy monitorować za pomocą co najmniej trzech termopar zawieszonych w płomieniach około 25 mm poniżej dna zbiornika. Termopary można zamocować do żelaznych sześcianów o maksymalnej szerokości 25 mm. W czasie badania temperaturę termopar i ciśnienie zbiornika należy rejestrować co 30 sekund.

W ciągu pięciu minut od zapłonu osiąga się średnią temperaturę płomienia wynoszącą co najmniej 590 °C (którą określa się na podstawie średniej z dwóch termopar, które zarejestrowały najwyższe temperatury na przestrzeni 60 sekund), którą utrzymuje się przez czas trwania badania.

Jeżeli długość zbiornika jest mniejsza od 1,65 m, środek zbiornika musi się znajdować nad środkiem źródła ognia. Jeżeli długość zbiornika jest większa niż 1,65 m, to jeżeli taki zbiornik jest wyposażony w nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające po jednej stronie, źródło ognia znajduje się po przeciwnej stronie zbiornika. Jeżeli długość zbiornika jest większa niż 1,65 m i jest on wyposażony w nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające po obu stronach lub w więcej niż jednym miejscu wzdłuż zbiornika, to środek źródła ognia położony jest w połowie odcinka pomiędzy tymi nadciśnieniowymi urządzeniami zabezpieczającymi, które są najbardziej od siebie oddalone w poziomie.

Wentylacja zbiornika musi odbywać się za pośrednictwem nadciśnieniowego urządzenia zabezpieczającego bez rozerwania.

---

ZAŁĄCZNIK 4

PROCEDURY BADAŃ DLA OKREŚLONYCH CZĘŚCI DO UKŁADÓW PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU

1.   BADANIA ZGODNOŚCI DZIAŁANIA TPRD

Badanie przeprowadza się z wodorem gazowym, którego jakość jest zgodna z normą ISO 14687-2/SAE J2719. Wszystkie badania wykonuje się w temperaturze otoczenia wynoszącej 20 (±5) °C, o ile nie wskazano inaczej. Badania zgodności działania TPRD określono następująco (zob. również dodatek 1):

1.1.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia.

Pięć jednostek TPRD poddaje się 11 000 cykli ciśnienia wewnętrznego z wodorem gazowym, którego jakość jest zgodna z normą ISO 14687-2/SAE J2719. Pięć pierwszych cykli ciśnieniowych przypada między 2 (±1) MPa a wartością 150 % NWP (±1 MPa); pozostałe pięć cykli ciśnieniowych przypada między 2 (±1) MPa a wartością 125 % NWP (±1 MPa). Pierwsze 1 500 cykli ciśnieniowych przeprowadza się w temperaturze TPRD równiej 85 °C lub wyższej. Pozostałe cykle przeprowadza się w temperaturze TPRD równej 55 (±5) °C. Maksymalna częstotliwość cykli ciśnieniowych wynosi dziesięć cykli na minutę. Nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające musi spełnić po tym badaniu wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10) oraz badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9).

1.2.   Badanie przyspieszonego cyklu życia

Badaniu poddaje się osiem jednostek TPRD; trzy jednostki w temperaturze uruchomienia określonej przez producenta, Tact, a pięć jednostek w temperaturze przyspieszonego cyklu życia, Tlife = 9,1 × Tact0,503. TPRD umieszcza się w piecu lub łaźni cieczowej, utrzymując stałą temperaturę (±1 °C). Ciśnienie wodoru gazowego na wlocie TPRD wynosi 125 % NWP (±1 MPa). Źródło ciśnienia może znajdować się poza piecem lub łaźnią z kontrolowaną temperaturą. Każde urządzenie wystawia się na działanie ciśnienia indywidualnie lub poprzez układ rozgałęziony. W przypadku wykorzystania układu rozgałęzionego każde przyłącze ciśnieniowe zawiera zawór zwrotny, aby zapobiec uszczupleniu ciśnienia w układzie w przypadku awarii jednego egzemplarza. Trzy TPRD badane w temperaturze Tact muszą uruchomić się w ciągu mniej niż dziesięciu godzin. Pięć TPRD badanych w temperaturze Tlife nie może uruchomić się w ciągu mniej niż 500 godzin.

1.3.   Badanie z cyklicznymi zmianami temperatury

| a) | niepoddane działaniu ciśnienia TPRD umieszcza się w łaźni cieczowej w stałej temperaturze równej – 40 °C lub niższej na co najmniej dwie godziny. TPRD przenosi się do łaźni cieczowej w stałej temperaturze równej +85 °C lub wyższej w ciągu pięciu minut i utrzymuje się tę temperaturę przez co najmniej dwie godziny. TPRD przenosi się do łaźni cieczowej w stałej temperaturze równej – 40 °C lub niższej w ciągu pięciu minut; |
| --- | --- |

a)

niepoddane działaniu ciśnienia TPRD umieszcza się w łaźni cieczowej w stałej temperaturze równej – 40 °C lub niższej na co najmniej dwie godziny. TPRD przenosi się do łaźni cieczowej w stałej temperaturze równej +85 °C lub wyższej w ciągu pięciu minut i utrzymuje się tę temperaturę przez co najmniej dwie godziny. TPRD przenosi się do łaźni cieczowej w stałej temperaturze równej – 40 °C lub niższej w ciągu pięciu minut;

| b) | krok przedstawiony w lit. a) powtarza się do czasu osiągnięcia 15 cykli termicznych; |
| --- | --- |

b)

krok przedstawiony w lit. a) powtarza się do czasu osiągnięcia 15 cykli termicznych;

| c) | w przypadku TPRD kondycjonowanego przez minimum dwie godziny w łaźni cieczowej o temperaturze równiej – 40 °C lub niższej, ciśnienie wewnętrzne TPRD poddawane jest cyklom z wykorzystaniem wodoru gazowego o ciśnieniu od 2 MPa (+1/–0 MPa) do 80 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 100 cykli, podczas gdy w łaźni cieczowej utrzymuje się temperaturę równą – 40 °C lub niższą; |
| --- | --- |

c)

w przypadku TPRD kondycjonowanego przez minimum dwie godziny w łaźni cieczowej o temperaturze równiej – 40 °C lub niższej, ciśnienie wewnętrzne TPRD poddawane jest cyklom z wykorzystaniem wodoru gazowego o ciśnieniu od 2 MPa (+1/–0 MPa) do 80 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 100 cykli, podczas gdy w łaźni cieczowej utrzymuje się temperaturę równą – 40 °C lub niższą;

| d) | po cyklach termicznych i ciśnieniowych nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające musi spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), jednak badanie szczelności należy przeprowadzić w temperaturze – 40 °C (+5/– 0 °C). Po przeprowadzeniu badania szczelności TPRD musi spełnić wymogi badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9), a następnie badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10). |
| --- | --- |

d)

po cyklach termicznych i ciśnieniowych nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające musi spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), jednak badanie szczelności należy przeprowadzić w temperaturze – 40 °C (+5/– 0 °C). Po przeprowadzeniu badania szczelności TPRD musi spełnić wymogi badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9), a następnie badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10).

1.4.   Badanie odporności na korozję spowodowaną solą

Badaniu poddaje się dwie jednostki TPRD. Zdejmuje się wszelkie niezamocowane na stałe pokrywki wylotów. Każdą jednostkę TPRD instaluje się na stanowisku badawczym w sposób odpowiadający procedurze zalecanej przez producenta, tak aby narażenie zewnętrzne było zgodne z realistyczną instalacją. Każda jednostka zostaje poddana badaniu polegającemu na spryskiwaniu roztworem soli (mgłą) przez 500 godzin, zgodnie z ASTM B117 (Standard practice for operating salt spray (fog) apparatus (Standardowa praktyka obsługi urządzenia stosowanego do badań w rozpylonej solance (mgle)), ale w przypadku jednej jednostki pH roztworu soli należy dostosować do poziomu 4,0 ± 0,2, dodając kwas siarkowy oraz kwas azotowy w proporcji 2:1, a w przypadku innej jednostki pH roztworu soli należy dostosować do poziomu 10,0 ± 0,2, dodając wodorotlenek sodu. W komorze do spryskiwania mgłą utrzymuje się temperaturę 30–35 °C.

Po tych badaniach każde nadciśnieniowe urządzenie zabezpieczające musi spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 3 pkt 6.1.8), badania natężenia przepływu (załącznik 3 pkt 6.1.10) oraz badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 3 pkt 6.1.9).

1.5.   Badanie środowiskowe pojazdu

Odporność na degradację wskutek narażenia zewnętrznego na płyny samochodowe określa się poprzez następujące badanie:

| a) | przyłącza wlotowe i wylotowe TPRD podłącza się lub zamyka ich ujścia zgodnie z instrukcją instalacji producenta. Przez 24 godziny powierzchnie zewnętrzne TPRD wystawia się w temperaturze 20 (±5) °C na działanie każdego z następujących płynów:






  (i) | kwas siarkowy (roztwór wodny o stężeniu objętościowym 19 %); |
| --- | --- | --- |

a)

przyłącza wlotowe i wylotowe TPRD podłącza się lub zamyka ich ujścia zgodnie z instrukcją instalacji producenta. Przez 24 godziny powierzchnie zewnętrzne TPRD wystawia się w temperaturze 20 (±5) °C na działanie każdego z następujących płynów:

(i)

kwas siarkowy (roztwór wodny o stężeniu objętościowym 19 %);

| (ii) | wodorotlenek sodu (roztwór wodny o stężeniu masowym 25 %); |
| --- | --- |

(ii)

wodorotlenek sodu (roztwór wodny o stężeniu masowym 25 %);

| (iii) | azotan amonu (roztwór wodny o stężeniu masowym 28 %); oraz |
| --- | --- |

(iii)

azotan amonu (roztwór wodny o stężeniu masowym 28 %); oraz

| (iv) | płyn do spryskiwaczy (roztwór wodny alkoholu metylowego o stężeniu objętościowym 50 %). |
| --- | --- |

(iv)

płyn do spryskiwaczy (roztwór wodny alkoholu metylowego o stężeniu objętościowym 50 %).

Płyny wymienia się w zależności od potrzeb, aby zapewnić pełną ekspozycję podczas badania. W przypadku każdego płynu przeprowadza się trzy różne badania. Jedną część można wykorzystać do badania narażenia na działanie wszystkich płynów kolejno;

| b) | po narażeniu na działanie każdego z płynów część wyciera się i spłukuje wodą; |
| --- | --- |

b)

po narażeniu na działanie każdego z płynów część wyciera się i spłukuje wodą;

| c) | część nie może nosić śladów degradacji fizycznej, które mogłyby zakłócić jej działanie, a mianowicie: pęknięć, zmięknięcia lub spęcznienia. Zmiany kosmetyczne, takie jak wżery lub przebarwienia, nie stanowią awarii. Po zakończeniu wszystkich badań narażenia na działanie, jednostka musi spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10) oraz badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9). |
| --- | --- |

c)

część nie może nosić śladów degradacji fizycznej, które mogłyby zakłócić jej działanie, a mianowicie: pęknięć, zmięknięcia lub spęcznienia. Zmiany kosmetyczne, takie jak wżery lub przebarwienia, nie stanowią awarii. Po zakończeniu wszystkich badań narażenia na działanie, jednostka musi spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10) oraz badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9).

1.6.   Badanie wytrzymałości na pękanie powodowane naprężeniami korozyjnymi

W przypadku TPRD zawierających części wykonane ze stopu na bazie miedzi (np. mosiądzu) badaniu poddaje się pojedynczą jednostkę. Wszystkie części ze stopu miedzi wystawione na działanie warunków atmosferycznych należy odtłuścić, a następnie przez dziesięć dni wystawiać na ciągłe działanie wilgotnej mieszanki powietrza z amoniakiem utrzymywanej w szklanej komorze ze szklaną pokrywą.

Na dnie szklanej komory poniżej próbki utrzymuje się wodny roztwór amoniaku o stężeniu co najmniej 20 ml na litr objętości komory i ciężarze właściwym 0,94. Próbka znajduje się 35 (±5) mm nad wodnym roztworem amoniaku i jest podtrzymywana obojętną tacą. Wilgotną mieszankę powietrza z amoniakiem utrzymuje się w ciśnieniu atmosferycznym, w temperaturze 35 (±5) °C. Części ze stopu miedzi nie mogą wykazywać pęknięć lub rozwarstwienia na skutek tego badania.

1.7.   Badanie wytrzymałości na upadek i odporności na drgania

| a) | Sześć jednostek TPRD upuszcza się z wysokości 2 m w temperaturze otoczenia (20 ± 5 °C) na gładką powierzchnię wykonaną z betonu. Każda próbka może się odbić od betonowej powierzchni po pierwszym uderzeniu. Pojedynczą jednostkę upuszcza się z zastosowaniem sześciu położeń (położeń przeciwstawnych na trzech osiach prostopadłych: pionowej, bocznej i wzdłużnej). Jeżeli żadna z sześciu upuszczonych próbek nie wykaże widocznych uszkodzeń zewnętrznych, oznaczających że część ta nie nadaje się do użytku, można je wykorzystać w kroku opisanym w lit. b). |
| --- | --- |

a)

Sześć jednostek TPRD upuszcza się z wysokości 2 m w temperaturze otoczenia (20 ± 5 °C) na gładką powierzchnię wykonaną z betonu. Każda próbka może się odbić od betonowej powierzchni po pierwszym uderzeniu. Pojedynczą jednostkę upuszcza się z zastosowaniem sześciu położeń (położeń przeciwstawnych na trzech osiach prostopadłych: pionowej, bocznej i wzdłużnej). Jeżeli żadna z sześciu upuszczonych próbek nie wykaże widocznych uszkodzeń zewnętrznych, oznaczających że część ta nie nadaje się do użytku, można je wykorzystać w kroku opisanym w lit. b).

| b) | Każdą z sześciu jednostek TPRD upuszczonych w ramach kroku opisanego w lit. a) oraz jedną dodatkową jednostkę zamocowuje się na stanowisku badawczym zgodnie z instrukcją instalacji producenta i przez 30 minut poddaje wibracjom wzdłuż każdej z trzech osi prostopadłych (pionowej, bocznej i wzdłużnej) o najwyższej częstotliwości rezonansowej dla każdej osi. Najwyższe częstotliwości rezonansowe określa się z wykorzystaniem przyspieszenia 1,5 g; zakres częstotliwości drgań o przebiegu sinusoidalnym 10–500 Hz przemiatany jest w czasie 10 minut. Częstotliwość rezonansową charakteryzuje wyraźny wzrost amplitudy drgań. Jeżeli w tym zakresie nie stwierdzono częstotliwości rezonansowej, badanie przeprowadza się przy częstotliwości 40 Hz. Po badaniu żadna próbka nie może wykazywać widocznych uszkodzeń zewnętrznych, oznaczających że część nie nadaje się do użytku. Następnie musi ona spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10) oraz badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9). |
| --- | --- |

b)

Każdą z sześciu jednostek TPRD upuszczonych w ramach kroku opisanego w lit. a) oraz jedną dodatkową jednostkę zamocowuje się na stanowisku badawczym zgodnie z instrukcją instalacji producenta i przez 30 minut poddaje wibracjom wzdłuż każdej z trzech osi prostopadłych (pionowej, bocznej i wzdłużnej) o najwyższej częstotliwości rezonansowej dla każdej osi. Najwyższe częstotliwości rezonansowe określa się z wykorzystaniem przyspieszenia 1,5 g; zakres częstotliwości drgań o przebiegu sinusoidalnym 10–500 Hz przemiatany jest w czasie 10 minut. Częstotliwość rezonansową charakteryzuje wyraźny wzrost amplitudy drgań. Jeżeli w tym zakresie nie stwierdzono częstotliwości rezonansowej, badanie przeprowadza się przy częstotliwości 40 Hz. Po badaniu żadna próbka nie może wykazywać widocznych uszkodzeń zewnętrznych, oznaczających że część nie nadaje się do użytku. Następnie musi ona spełnić wymogi badania szczelności (załącznik 4 pkt 1.8), badania natężenia przepływu (załącznik 4 pkt 1.10) oraz badania aktywacji na wierzchu stanowiska (załącznik 4 pkt 1.9).

1.8.   Badanie szczelności

TPRD, które nie zostało poddane poprzednim badaniom, poddaje się badaniu w temperaturze otoczenia, wysokiej i niskiej, bez przeprowadzania innych badań zgodności konstrukcji. Przed badaniem jednostkę utrzymuje się w danej temperaturze oraz w danym ciśnieniu próbnym przez jedną godzinę. Trzy temperaturowe warunki badania są następujące:

| a) | temperatura otoczenia: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 20 (±5) °C; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) oraz 150 % NWP (+2/– 0 MPa); |
| --- | --- |

a)

temperatura otoczenia: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 20 (±5) °C; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) oraz 150 % NWP (+2/– 0 MPa);

| b) | wysoka temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 85 °C lub wyższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) oraz 150 % NWP (+2/– 0 MPa); |
| --- | --- |

b)

wysoka temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 85 °C lub wyższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) oraz 150 % NWP (+2/– 0 MPa);

| c) | niska temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze – 40 °C lub niższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 100 % NWP (+2/– 0 MPa). |
| --- | --- |

c)

niska temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze – 40 °C lub niższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 100 % NWP (+2/– 0 MPa).

Dodatkowe jednostki poddawane są badaniu szczelności, jak określono w innych badaniach w załączniku 4 pkt 1, przy niezakłóconym narażeniu w temperaturze określonej w tych badaniach.

We wszystkich podanych temperaturach badania jednostka jest kondycjonowana poprzez zanurzenie w płynie o kontrolowanej temperaturze (lub za pomocą równoważnej metody). Jeżeli w określonym czasie nie zostaną zaobserwowane pęcherzyki, oznacza to, że jednostka badana pozytywnie przeszła badanie. W przypadku wykrycia pęcherzyków dokonuje się pomiaru stopnia nieszczelności za pomocą odpowiedniej metody. Tempo wycieku wodoru nie może przekraczać 10 Nml/h.

1.9.   Badanie aktywacji na wierzchu stanowiska

Dwie nowe jednostki TPRD bada się bez przeprowadzania na nich innych badań zgodności konstrukcji, aby określić referencyjny czas uruchomienia. Dodatkowe wstępnie zbadane jednostki (zbadane wstępnie zgodnie z załącznikiem 4 pkt 1.1, 1.3, 1.4, 1.5 lub 1.7) poddaje się badaniu aktywacji na wierzchu stanowiska, jak określono w innych badaniach opisanych w załączniku 4 pkt 1:

| a) | Konfiguracja instalacji badania składa się z pieca lub komina z możliwością kontrolowania temperatury i przepływu powietrza, umożliwiających osiągnięcie temperatury powietrza otaczającego TPRD wynoszącej 600 (±10) °C. Jednostka TPRD nie jest bezpośrednio wystawiona na działanie płomienia. Jednostka TPRD jest zamocowana na stanowisku zgodnie z instrukcją instalacji producenta; należy udokumentować konfigurację badania. |
| --- | --- |

a)

Konfiguracja instalacji badania składa się z pieca lub komina z możliwością kontrolowania temperatury i przepływu powietrza, umożliwiających osiągnięcie temperatury powietrza otaczającego TPRD wynoszącej 600 (±10) °C. Jednostka TPRD nie jest bezpośrednio wystawiona na działanie płomienia. Jednostka TPRD jest zamocowana na stanowisku zgodnie z instrukcją instalacji producenta; należy udokumentować konfigurację badania.

| b) | Aby monitorować temperaturę, w piecu lub kominie umieszcza się termoparę. Przed przeprowadzeniem badania temperatura pozostaje w dopuszczalnym zakresie przez dwie minuty. |
| --- | --- |

b)

Aby monitorować temperaturę, w piecu lub kominie umieszcza się termoparę. Przed przeprowadzeniem badania temperatura pozostaje w dopuszczalnym zakresie przez dwie minuty.

| c) | Jednostkę TPRD poddaną działaniu ciśnienia umieszcza się w piecu lub kominie i rejestruje czas potrzebny urządzeniu na uruchomienie się. Przed umieszczeniem w piecu lub kominie jedną nową (niezbadaną wcześniej) jednostkę TPRD poddaje się działaniu ciśnienia o wartości nie większej niż 25 % NWP (badanie wstępne); Jednostki TPRD poddaje się działaniu ciśnienia o wartości nie większej niż 25 % NWP; a jedną nową (niebadaną wcześniej) jednostkę TPRD poddaje się działaniu ciśnienia o wartości do 100 % NWP. |
| --- | --- |

c)

Jednostkę TPRD poddaną działaniu ciśnienia umieszcza się w piecu lub kominie i rejestruje czas potrzebny urządzeniu na uruchomienie się. Przed umieszczeniem w piecu lub kominie jedną nową (niezbadaną wcześniej) jednostkę TPRD poddaje się działaniu ciśnienia o wartości nie większej niż 25 % NWP (badanie wstępne); Jednostki TPRD poddaje się działaniu ciśnienia o wartości nie większej niż 25 % NWP; a jedną nową (niebadaną wcześniej) jednostkę TPRD poddaje się działaniu ciśnienia o wartości do 100 % NWP.

| d) | Jednostki TPRD poddane wcześniej innym badaniom zgodnie z załącznikiem 4 pkt 1 uruchamiają się nie później niż dwie minuty po upływie referencyjnego czasu uruchomienia nowej jednostki TPRD, którą poddano działaniu ciśnienia o wartości do 25 % NWP. |
| --- | --- |

d)

Jednostki TPRD poddane wcześniej innym badaniom zgodnie z załącznikiem 4 pkt 1 uruchamiają się nie później niż dwie minuty po upływie referencyjnego czasu uruchomienia nowej jednostki TPRD, którą poddano działaniu ciśnienia o wartości do 25 % NWP.

| e) | Różnica między czasem uruchomienia dwóch jednostek TPRD, których nie poddano wcześniej badaniom, nie może przekraczać 2 minut. |
| --- | --- |

e)

Różnica między czasem uruchomienia dwóch jednostek TPRD, których nie poddano wcześniej badaniom, nie może przekraczać 2 minut.

1.10.   Badanie natężenia przepływu

| a) | Badaniu natężenia przepływu poddaje się osiem jednostek TPRD. Tych osiem jednostek obejmuje trzy nowe jednostki TPRD i jedną jednostkę TPRD z każdego z następujących wcześniejszych badań: załącznik 4 pkt 1.1, 1.3, 1.4, 1.5 i 1.7. |
| --- | --- |

a)

Badaniu natężenia przepływu poddaje się osiem jednostek TPRD. Tych osiem jednostek obejmuje trzy nowe jednostki TPRD i jedną jednostkę TPRD z każdego z następujących wcześniejszych badań: załącznik 4 pkt 1.1, 1.3, 1.4, 1.5 i 1.7.

| b) | Każda jednostka TPRD jest uruchamiana zgodnie z załącznikiem 4 pkt 1.9. Po uruchomieniu i bez czyszczenia, demontażu części ani odtworzenia każda jednostka TPRD podlega badaniu natężenia przepływu z wykorzystaniem wodoru, powietrza lub obojętnego gazu. |
| --- | --- |

b)

Każda jednostka TPRD jest uruchamiana zgodnie z załącznikiem 4 pkt 1.9. Po uruchomieniu i bez czyszczenia, demontażu części ani odtworzenia każda jednostka TPRD podlega badaniu natężenia przepływu z wykorzystaniem wodoru, powietrza lub obojętnego gazu.

| c) | Badanie natężenia przepływu przeprowadza się przy ciśnieniu wlotowym gazu równym 2 (±0,5) MPa. Wylot poddaje się działaniu ciśnienia otoczenia. Rejestruje się temperaturę i ciśnienie na wlocie. |
| --- | --- |

c)

Badanie natężenia przepływu przeprowadza się przy ciśnieniu wlotowym gazu równym 2 (±0,5) MPa. Wylot poddaje się działaniu ciśnienia otoczenia. Rejestruje się temperaturę i ciśnienie na wlocie.

| d) | Natężenie przepływu mierzy się z dokładnością do ±2 %. Najniższa zmierzona wartość spośród ośmiu nadciśnieniowych urządzeń zabezpieczających nie może być niższa niż 90 % najwyższej wartości przepływu. |
| --- | --- |

d)

Natężenie przepływu mierzy się z dokładnością do ±2 %. Najniższa zmierzona wartość spośród ośmiu nadciśnieniowych urządzeń zabezpieczających nie może być niższa niż 90 % najwyższej wartości przepływu.

2.   BADANIE ZAWORU ZWROTNEGO I ZAWORU ODCINAJĄCEGO

Badanie należy przeprowadzić z wykorzystaniem wodoru gazowego, którego jakość jest zgodna z normą ISO 14687-2/SAE J2719. Wszystkie badania wykonuje się w temperaturze otoczenia wynoszącej 20 (±5) °C, o ile nie wskazano inaczej. Badania zgodności działania zaworu zwrotnego i zaworu odcinającego określono następująco (zob. również dodatek 2):

2.1.   Badanie wytrzymałości hydrostatycznej

Otwór wylotowy w elementach jest podłączony, a gniazda zaworów lub bloki wewnętrzne służą do zapewnienia otwartej pozycji. Badaniu poddaje się jedną jednostkę bez konieczności poddania jej innemu badaniu zgodności konstrukcji w celu określenia bazowego ciśnienia rozrywającego, podczas gdy pozostałe jednostki bada się zgodnie z warunkami określonymi dla kolejnych badań w załączniku 4 pkt 2.

| a) | Wlot elementu poddaje się działaniu ciśnienia hydraulicznego wynoszącego 250 % NWP (+2/– 0 MPa) przez trzy minuty. Element poddaje się badaniu w celu ustalenia, czy nie doszło do pęknięcia. |
| --- | --- |

a)

Wlot elementu poddaje się działaniu ciśnienia hydraulicznego wynoszącego 250 % NWP (+2/– 0 MPa) przez trzy minuty. Element poddaje się badaniu w celu ustalenia, czy nie doszło do pęknięcia.

| b) | Następnie zwiększa się ciśnienie hydrostatyczne do poziomu nie większego niż 1,4 MPa/s do momentu awarii elementu. Rejestruje się ciśnienie hydrostatyczne w momencie awarii. Ciśnienie hydrostatyczne wcześniej badanych jednostek musi wynosić co najmniej 80 % bazowego ciśnienia rozrywającego, chyba że ciśnienie hydrostatyczne przekracza 400 % NWP. |
| --- | --- |

b)

Następnie zwiększa się ciśnienie hydrostatyczne do poziomu nie większego niż 1,4 MPa/s do momentu awarii elementu. Rejestruje się ciśnienie hydrostatyczne w momencie awarii. Ciśnienie hydrostatyczne wcześniej badanych jednostek musi wynosić co najmniej 80 % bazowego ciśnienia rozrywającego, chyba że ciśnienie hydrostatyczne przekracza 400 % NWP.

2.2.   Badanie szczelności

Jedną jednostkę, która nie została poddana poprzednim badaniom, poddaje się badaniu w temperaturze otoczenia, wysokiej i niskiej, bez przeprowadzania w odniesieniu do niej innych badań zgodności konstrukcji. Trzy temperaturowe warunki badania są następujące:

| a) | temperatura otoczenia: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 20 (±5) °C; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 150 % NWP (+2/– 0 MPa); |
| --- | --- |

a)

temperatura otoczenia: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 20 (±5) °C; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 150 % NWP (+2/– 0 MPa);

| b) | wysoka temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 85 °C lub wyższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 150 % NWP (+2/– 0 MPa); |
| --- | --- |

b)

wysoka temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze 85 °C lub wyższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 150 % NWP (+2/– 0 MPa);

| c) | niska temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze – 40 °C lub niższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 100 % NWP (+2/– 0 MPa). |
| --- | --- |

c)

niska temperatura: kondycjonowanie jednostki w temperaturze – 40 °C lub niższej; badanie przy 5 % NWP (+0/– 2 MPa) i 100 % NWP (+2/– 0 MPa).

Dodatkowe jednostki poddawane są badaniu szczelności, jak określono w innych badaniach z załącznika 4 pkt 2, przy niezakłóconym narażeniu na temperaturę określoną w tych badaniach.

Otwór wylotowy jest podłączony do odpowiedniego złącza dopasowanego, a do przyłącza wlotowego wprowadzany jest wodór pod ciśnieniem. We wszystkich podanych temperaturach badania jednostka jest kondycjonowana poprzez zanurzenie w płynie o kontrolowanej temperaturze (lub za pomocą równoważnej metody). Jeżeli w określonym czasie nie zostaną zaobserwowane pęcherzyki, oznacza to, że jednostka badana pozytywnie przeszła badanie. W przypadku wykrycia pęcherzyków dokonuje się pomiaru stopnia nieszczelności za pomocą odpowiedniej metody. Stopień nieszczelności nie może przekraczać 10 Nml/h wodoru gazowego.

2.3.   Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych

| a) | Całkowita liczba cykli operacyjnych wynosi 11 000 w przypadku zaworu zwrotnego i 50 000 w przypadku zaworu odcinającego. Jednostki zaworów instaluje się na stanowisku badawczym zgodnie ze specyfikacją producenta dotyczącą instalacji. Działanie jednostki jest stale powtarzane z wykorzystaniem wodoru gazowego przy każdym określonym ciśnieniu.
  Cykl operacyjny definiuje się następująco:






  (i) | zawór zwrotny jest podłączony do stanowiska badawczego, a na wlocie zaworu zwrotnego stosuje się ciśnienie o wartości 100 % NWP (+2/– 0 MPa) w sześciu impulsach, przy zamkniętym otworze wylotowym. Następnie ciśnienie jest uwalniane z wlotu zaworu zwrotnego. Przed kolejnym cyklem ciśnienie od strony otworu wylotowego zaworu zwrotnego zmniejsza się do poziomu poniżej 60 % NWP; |
| --- | --- | --- |

a)

Całkowita liczba cykli operacyjnych wynosi 11 000 w przypadku zaworu zwrotnego i 50 000 w przypadku zaworu odcinającego. Jednostki zaworów instaluje się na stanowisku badawczym zgodnie ze specyfikacją producenta dotyczącą instalacji. Działanie jednostki jest stale powtarzane z wykorzystaniem wodoru gazowego przy każdym określonym ciśnieniu.

Cykl operacyjny definiuje się następująco:

(i)

zawór zwrotny jest podłączony do stanowiska badawczego, a na wlocie zaworu zwrotnego stosuje się ciśnienie o wartości 100 % NWP (+2/– 0 MPa) w sześciu impulsach, przy zamkniętym otworze wylotowym. Następnie ciśnienie jest uwalniane z wlotu zaworu zwrotnego. Przed kolejnym cyklem ciśnienie od strony otworu wylotowego zaworu zwrotnego zmniejsza się do poziomu poniżej 60 % NWP;

| (ii) | zawór odcinający jest podłączony do stanowiska badawczego, a ciśnienie jest stale stosowane zarówno od strony otworu wejściowego, jak i wyjściowego. |
| --- | --- |

(ii)

zawór odcinający jest podłączony do stanowiska badawczego, a ciśnienie jest stale stosowane zarówno od strony otworu wejściowego, jak i wyjściowego.

Cyk operacyjny obejmuje jedno pełne zadzianie i powrót do warunków wyjściowych.

| b) | Badanie przeprowadza się na jednostce ustabilizowanej z zachowaniem następujących temperatur:






  (i) | cykle w temperaturze otoczenia. Jednostka przechodzi cykle operacyjne (otwarte/zamknięte) przy 125 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 90 % całkowitej liczby cykli, przy czym część ta jest stabilizowana w temperaturze 20 (±5) °C. Po zakończeniu cykli operacyjnych w temperaturze otoczenia jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia określone w załączniku 4 pkt 2.2; |
| --- | --- | --- |

b)

Badanie przeprowadza się na jednostce ustabilizowanej z zachowaniem następujących temperatur:

(i)

cykle w temperaturze otoczenia. Jednostka przechodzi cykle operacyjne (otwarte/zamknięte) przy 125 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 90 % całkowitej liczby cykli, przy czym część ta jest stabilizowana w temperaturze 20 (±5) °C. Po zakończeniu cykli operacyjnych w temperaturze otoczenia jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia określone w załączniku 4 pkt 2.2;

| (ii) | cykle w wysokiej temperaturze. Następnie jednostka przechodzi cykle operacyjne przy 125 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 5 % całkowitej liczby cykli, przy czym część ta jest stabilizowana w temperaturze 85 °C lub wyższej. Po zakończeniu cykli operacyjnych w temperaturze 85 °C jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w wysokiej temperaturze (85 °C) określone w załączniku 4 pkt 2.2; |
| --- | --- |

(ii)

cykle w wysokiej temperaturze. Następnie jednostka przechodzi cykle operacyjne przy 125 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 5 % całkowitej liczby cykli, przy czym część ta jest stabilizowana w temperaturze 85 °C lub wyższej. Po zakończeniu cykli operacyjnych w temperaturze 85 °C jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w wysokiej temperaturze (85 °C) określone w załączniku 4 pkt 2.2;

| (iii) | cykle w niskiej temperaturze. Następnie jednostka przechodzi cykle operacyjne przy 100 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 5 % całkowitego cyklu, całkowitej liczby cykli, przy czym część ta jest stabilizowana w temperaturze – 40 °C lub niższej. Po zakończeniu cykli operacyjnych w temperaturze – 40 °C jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w niskiej temperaturze (– 40 °C) określone w załączniku 4 pkt 2.2. |
| --- | --- |

(iii)

cykle w niskiej temperaturze. Następnie jednostka przechodzi cykle operacyjne przy 100 % NWP (+2/– 0 MPa) przez 5 % całkowitego cyklu, całkowitej liczby cykli, przy czym część ta jest stabilizowana w temperaturze – 40 °C lub niższej. Po zakończeniu cykli operacyjnych w temperaturze – 40 °C jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w niskiej temperaturze (– 40 °C) określone w załączniku 4 pkt 2.2.

| c) | Badanie przepływu drgań zaworu zwrotnego: Po przeprowadzeniu 11 000 cykli operacyjnych i badań szczelności opisanych w załączniku 4 pkt 2.3 lit. b) zawór zwrotny poddawany jest 24-godzinnemu badaniu przepływu drgań przy natężeniu przepływu, które powoduje największe drgania. Po zakończeniu badania zawór zwrotny musi spełniać wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia (załącznik 4 pkt 2.2) oraz badania wytrzymałości (załącznik 4 pkt 2.1). |
| --- | --- |

c)

Badanie przepływu drgań zaworu zwrotnego: Po przeprowadzeniu 11 000 cykli operacyjnych i badań szczelności opisanych w załączniku 4 pkt 2.3 lit. b) zawór zwrotny poddawany jest 24-godzinnemu badaniu przepływu drgań przy natężeniu przepływu, które powoduje największe drgania. Po zakończeniu badania zawór zwrotny musi spełniać wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia (załącznik 4 pkt 2.2) oraz badania wytrzymałości (załącznik 4 pkt 2.1).

2.4.   Badanie odporności na korozję spowodowaną solą

Dana część jest podtrzymywana w swojej normalnej pozycji instalacyjnej i zostaje poddana badaniu polegającemu na spryskiwaniu roztworem soli (mgłą) przez 500 godzin, zgodnie z ASTM B117 [Standard practice for operating salt spray (fog) apparatus (Standardowa praktyka obsługi urządzenia stosowanego do badań w rozpylonej solance (mgle))]. W komorze do spryskiwania mgłą utrzymuje się temperaturę 30–35 °C. Roztwór soli składa się z 5 % chlorku sodu i 95 % wody destylowanej (stężenie masowe).

Niezwłocznie po przeprowadzeniu badania korozyjnego badaną część płucze się i delikatnie czyści z pozostałości soli, sprawdza się ją pod względem zniekształceń, po czym jednostka musi spełniać następujące wymogi:

| a) | część nie może nosić śladów degradacji fizycznej, które mogłyby zakłócić jej działanie, a mianowicie: pęknięć, zmięknięcia lub spęcznienia. Zmiany kosmetyczne, takie jak wżery lub przebarwienia, nie stanowią awarii; |
| --- | --- |

a)

część nie może nosić śladów degradacji fizycznej, które mogłyby zakłócić jej działanie, a mianowicie: pęknięć, zmięknięcia lub spęcznienia. Zmiany kosmetyczne, takie jak wżery lub przebarwienia, nie stanowią awarii;

| b) | badanie szczelności w temperaturze otoczenia (załącznik 4 pkt 2.2); |
| --- | --- |

b)

badanie szczelności w temperaturze otoczenia (załącznik 4 pkt 2.2);

| c) | badanie wytrzymałości hydrostatycznej (załącznik 4 pkt 2.1). |
| --- | --- |

c)

badanie wytrzymałości hydrostatycznej (załącznik 4 pkt 2.1).

2.5.   Badanie środowiskowe pojazdu

Odporność na degradację wskutek narażenia na płyny samochodowe określa się poprzez następujące badanie:

| a) | przyłącza wlotowe i wylotowe jednostki zaworu podłącza się lub zamyka ich ujścia zgodnie z instrukcją instalacji producenta. Przez 24 godziny powierzchnie zewnętrzne jednostki zaworu są wystawiane w temperaturze 20 (±5) °C na działanie każdego z następujących płynów:






  (i) | kwas siarkowy (roztwór wodny o stężeniu objętościowym 19 %); |
| --- | --- | --- |

a)

przyłącza wlotowe i wylotowe jednostki zaworu podłącza się lub zamyka ich ujścia zgodnie z instrukcją instalacji producenta. Przez 24 godziny powierzchnie zewnętrzne jednostki zaworu są wystawiane w temperaturze 20 (±5) °C na działanie każdego z następujących płynów:

(i)

kwas siarkowy (roztwór wodny o stężeniu objętościowym 19 %);

| (ii) | wodorotlenek sodu (roztwór wodny o stężeniu masowym 25 %); |
| --- | --- |

(ii)

wodorotlenek sodu (roztwór wodny o stężeniu masowym 25 %);

| (iii) | azotan amonu (roztwór wodny o stężeniu masowym 28 %) oraz |
| --- | --- |

(iii)

azotan amonu (roztwór wodny o stężeniu masowym 28 %) oraz

| (iv) | płyn do spryskiwaczy (roztwór wodny alkoholu metylowego o stężeniu objętościowym 50 %). |
| --- | --- |

(iv)

płyn do spryskiwaczy (roztwór wodny alkoholu metylowego o stężeniu objętościowym 50 %).

Płyny wymienia się w zależności od potrzeb, aby zapewnić pełną ekspozycję podczas badania. W przypadku każdego płynu przeprowadza się trzy różne badania. Jedną część można wykorzystać do badania narażenia na działanie wszystkich płynów kolejno;

| b) | po wystawieniu na działanie każdej z substancji chemicznych część wyciera się i spłukuje wodą; |
| --- | --- |

b)

po wystawieniu na działanie każdej z substancji chemicznych część wyciera się i spłukuje wodą;

| c) | część nie może nosić śladów degradacji fizycznej, które mogłyby zakłócić jej działanie, a mianowicie: pęknięć, zmięknięcia lub spęcznienia. Zmiany kosmetyczne, takie jak wżery lub przebarwienia, nie stanowią awarii. Po zakończeniu wszystkich badań narażenia na działanie jednostka musi spełnić wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia (załącznik 4 pkt 2.2), oraz badania wytrzymałości hydrostatycznej (załącznik 4 pkt 2.1). |
| --- | --- |

c)

część nie może nosić śladów degradacji fizycznej, które mogłyby zakłócić jej działanie, a mianowicie: pęknięć, zmięknięcia lub spęcznienia. Zmiany kosmetyczne, takie jak wżery lub przebarwienia, nie stanowią awarii. Po zakończeniu wszystkich badań narażenia na działanie jednostka musi spełnić wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia (załącznik 4 pkt 2.2), oraz badania wytrzymałości hydrostatycznej (załącznik 4 pkt 2.1).

2.6.   Badanie narażenia atmosferycznego

Badanie narażenia atmosferycznego ma zastosowanie do kwalifikacji zaworu zwrotnego i automatycznego zaworu odcinającego, jeżeli dana część zawiera elementy niemetalowe narażone na działanie atmosfery w normalnych warunkach eksploatacji:

| a) | żadne materiały niemetalowe wykorzystane jako uszczelka zapobiegająca wyciekowi paliwa i podlegające narażeniu na działanie atmosfery, w stosunku do których wnioskodawca nie przedstawił stosownej deklaracji właściwości, nie mogą pękać ani nosić widocznych śladów pogorszenia po narażeniu na działanie tlenu przez 96 godzin w temperaturze 70 °C przy ciśnieniu 2 MPa zgodnie z ASTM D572 [Standard test method for rubber – Deterioration by heat and oxygen (Standardowa metoda badania gumy – Pogorszenie pod wpływem ciepła i działania tlenu)]; |
| --- | --- |

a)

żadne materiały niemetalowe wykorzystane jako uszczelka zapobiegająca wyciekowi paliwa i podlegające narażeniu na działanie atmosfery, w stosunku do których wnioskodawca nie przedstawił stosownej deklaracji właściwości, nie mogą pękać ani nosić widocznych śladów pogorszenia po narażeniu na działanie tlenu przez 96 godzin w temperaturze 70 °C przy ciśnieniu 2 MPa zgodnie z ASTM D572 [Standard test method for rubber – Deterioration by heat and oxygen (Standardowa metoda badania gumy – Pogorszenie pod wpływem ciepła i działania tlenu)];

| b) | wszystkie elastomery muszą wykazywać odporność na ozon w ramach co najmniej jednego z poniższych elementów:






  (i) | specyfikacja elastomerów o określonej odporności na ozon; |
| --- | --- | --- |

b)

wszystkie elastomery muszą wykazywać odporność na ozon w ramach co najmniej jednego z poniższych elementów:

(i)

specyfikacja elastomerów o określonej odporności na ozon;

| (ii) | badanie części zgodnie z ISO 1431/1, ASTM D1149 lub równoważnymi metodami badania. |
| --- | --- |

(ii)

badanie części zgodnie z ISO 1431/1, ASTM D1149 lub równoważnymi metodami badania.

2.7.   Badania elektryczne

Badania elektryczne mają zastosowanie do kwalifikacji automatycznego zaworu odcinającego; nie mają one zastosowania do kwalifikacji zaworu zwrotnego.

| a) | Badanie przy napięciu niestandardowym. Zawór elektromagnetyczny jest podłączony do źródła zmiennego napięcia stałego. Zawór elektromagnetyczny jest eksploatowany w następujący sposób:






  (i) | zapewnia się stan równowagi (temperaturę stanu ustalonego) przez godzinę przy 1,5-krotnym napięciu znamionowym; |
| --- | --- | --- |

a)

Badanie przy napięciu niestandardowym. Zawór elektromagnetyczny jest podłączony do źródła zmiennego napięcia stałego. Zawór elektromagnetyczny jest eksploatowany w następujący sposób:

(i)

zapewnia się stan równowagi (temperaturę stanu ustalonego) przez godzinę przy 1,5-krotnym napięciu znamionowym;

| (ii) | napięcie zwiększa się do dwukrotności napięcia znamionowego lub 60 V, w zależności od tego, która wartość jest mniejsza, i utrzymuje przez jedną minutę; |
| --- | --- |

(ii)

napięcie zwiększa się do dwukrotności napięcia znamionowego lub 60 V, w zależności od tego, która wartość jest mniejsza, i utrzymuje przez jedną minutę;

| (iii) | żadna awaria nie może skutkować nieszczelnością zewnętrzną, otwarciem zaworu ani niebezpiecznymi warunkami takimi jak dym, ogień lub stopienie. |
| --- | --- |

(iii)

żadna awaria nie może skutkować nieszczelnością zewnętrzną, otwarciem zaworu ani niebezpiecznymi warunkami takimi jak dym, ogień lub stopienie.

Minimalne napięcie wejściowe przy NWP i w temperaturze pokojowej powinno wynosić nie więcej niż 9 V w przypadku systemu 12 V i nie więcej 18 V w przypadku systemu 24 V.

| b) | Badanie oporności izolacji Między żyłą roboczą a obudową części przez co najmniej dwie sekundy stosuje się napięcie stałe 1 000 V. Minimalna dopuszczalna oporność dla tej części wynosi 240 kΩ. |
| --- | --- |

b)

Badanie oporności izolacji Między żyłą roboczą a obudową części przez co najmniej dwie sekundy stosuje się napięcie stałe 1 000 V. Minimalna dopuszczalna oporność dla tej części wynosi 240 kΩ.

2.8.   Badanie wibracyjne

Jednostka zaworu jest wypełniona wodorem do poziomu 100 % swojego NWP (+2/– 0 MPa), zaplombowana na obu końcach i przez 30 minut wzdłuż każdej z trzech osi prostopadłych (pionowej, bocznej i wzdłużnej) poddawana wibracjom o najwyższych częstotliwościach rezonansowych. Najwyższe częstotliwości rezonansowe określa się z wykorzystaniem przyspieszenia 1,5 g; zakres częstotliwości drgań o przebiegu sinusoidalnym 10–40 Hz przemiatany jest w czasie 10 minut. Jeżeli w tym zakresie nie stwierdzono częstotliwości rezonansowej, badanie przeprowadza się przy częstotliwości 40 Hz. Po badaniu żadna badana jednostka nie może wykazywać widocznych uszkodzeń zewnętrznych, oznaczających że działanie danej części zostało zakłócone. Po zakończeniu badania jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia, określonego w załączniku 4 pkt 2.2.

2.9.   Badanie wytrzymałości na pękanie powodowane naprężeniami korozyjnymi

W przypadku jednostek zaworu zawierających części wykonane ze stopu na bazie miedzi (np. mosiądzu) badaniu poddaje się pojedynczą jednostkę. Demontuje się jednostkę zaworu, wszystkie części wykonane ze stopu na bazie miedzi są odtłuszczane, następnie jednostka zaworu jest ponownie składana, a potem przez dziesięć dni wystawiona na ciągłe działanie wilgotnej mieszanki powietrza z amoniakiem utrzymywanej w szklanej komorze ze szklaną pokrywą.

Na dnie szklanej komory poniżej próbki utrzymuje się wodny roztwór amoniaku o stężeniu co najmniej 20 ml na litr objętości komory i ciężarze właściwym 0,94. Próbka znajduje się 35 (±5) mm nad wodnym roztworem amoniaku i jest podtrzymywana obojętną tacą. Wilgotna mieszanka powietrza z amoniakiem utrzymywana jest w ciśnieniu atmosferycznym w temperaturze 35 (±5) °C. Części wykonane ze stopu na bazie miedzi nie mogą wykazywać pęknięć ani rozwarstwienia na skutek tego badania.

2.10.   Badanie narażenia na wstępnie schłodzony wodór

Jednostka zaworu poddawana jest działaniu wstępnie schłodzonego wodoru gazowego o temperaturze – 40 °C lub niższej, przy natężeniu przepływu wynoszącym 30 g/s i temperaturze zewnętrznej wynoszącej 20 (±5) °C, przez co najmniej trzy minuty. W jednostce obniża się ciśnienie, a po dwuminutowym okresie przerwy jest ono przywracane. Badanie powtarza się dziesięciokrotnie. Następnie powtarza się tę procedurę badania w kolejnych dziesięciu cyklach, z tą różnicą, że okres przerwy zostaje wydłużony do 15 minut. Następnie jednostka musi spełniać wymogi badania szczelności w temperaturze otoczenia, określonego w załączniku 4 pkt 2.2.

DODATEK 1

PRZEGLĄD BADAŃ TPRD

(1.6.) Badanie pękania powodowanego naprężeniami korozyjnymi

Tylko TPRD ze stopami na bazie miedzi:

3 xTPRD Przez 10h w temp. Tact

5 xTPRD Przez 500 h w temp. Tlife

(1.10.) Badanie natężenia przepływu

(1.9.) Badanie aktywacji na wierzchu stanowiska

(1.8.) Badanie szczelności

(1.10.) Badanie natężenia przepływu

(1.9.) Badanie aktywacji na wierzchu stanowiska

(1.8.) Badanie szczelności

(1.2.) Badanie przyspieszonego cyklu życia

(1.7.)Badanie wytrzym-ałości na upadek i odporności na drgania

(1.3.) Badanie z cyklicznymi zmianami temperatury

(1.4.) Badanie odporności na korozję spowodowaną solą

(1.1.) Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia

1 x TPRD

Zadziałanie

3 x TPRD

(1.5.) Badanie środowiskowe pojazdu

8 xTPRD

5 xTPRD

1 xTPRD

Badania działania i badania warunków skrajnych

Brak zadziałania

2 x TPRD

7 xTPRD

1 xTPRD

2 xTPRD

1 xTPRD

Badania podstawowe

DODATEK 2

PRZEGLĄD BADAŃ ZAWORU ZWROTNEGO I AUTOMATYCZNEGO ZAWORU ODCINAJĄCEGO

Stosowane do automatycznych zaworów odcinających

(2.1.) Badanie wytrzymałości hydrostatycznej

Badanie przepływu drgań

(2.2.) Badanie szczelności @ – 40 °C

(2.2.) Badanie szczelności

(2.2) Badanie szczelności @ 20 °C

(2.7.) Badanie elektryczne

(2.2.) Badanie szczelności

(2.3.) Badanie z cyklicznymi zmianami ciśnienia w temperaturach skrajnych (pT)

(2.4.) Badanie odporności na korozję spowodowa ą solą

(2.10) Badanie narażenia na wstępnie schłodzony wodór

(2.9.) Badanie pękania powodowanego naprężeniami korozyjnymi

(2.1.) Badanie Wytrzymałości hydrostatycznej (podstawowe)

Badania podstawowe

Cykl pT @–40 °C

Kontrola wzrokowa

Kontrola wzrokowa

(2.2.) Badanie szczelności @20 °C

Cykl pT @+85 °C

Cykl pT @20 °C

1 x część

(2.5.) Badanie środowiskowe pojazdu

(2.8.) Badanie wibracyjne

(2.6.) Badanie narażenia przez atmosferę

(2.2.) Badanie szczelności w temp. 20 °C (podstawowe)

1 x część

1 x część

1 x część

1 x część

1 x część

Badania działania i badania warunków skrajnych

1 x część

1 x część

1 x część

1 x część

---

ZAŁĄCZNIK 5

PROCEDURY BADAŃ DLA UKŁADU PALIWOWEGO POJAZDU ZAWIERAJĄCEGO UKŁAD PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU

1.   BADANIE SZCZELNOŚCI UKŁADU PRZECHOWYWANIA SPRĘŻONEGO WODORU PO ZDERZENIU

Testy zderzeniowe wykorzystywane przy ocenie wycieku wodoru po zderzeniu określono w pkt 7.2 niniejszego regulaminu.

Przed przeprowadzeniem testu zderzeniowego w układzie przechowywania wodoru instaluje się oprzyrządowanie w celu dokonania wymaganych pomiarów ciśnienia i temperatury, jeżeli pojazd standardowy nie jest wyposażony w oprzyrządowanie o wymaganej dokładności.

Układ przechowywania jest następnie w razie potrzeby oczyszczany zgodnie ze wskazówkami producenta w celu usunięcia zanieczyszczeń ze zbiornika przed wypełnieniem układu przechowywania sprężonym wodorem lub gazowym helem. Ze względu na to, że ciśnienie układu przechowywania zmienia się w zależności od temperatury, docelowe ciśnienie napełniania jest funkcją temperatury. Docelowe ciśnienie ustala się na podstawie następującego wzoru:

Ptarget = NWP × (273 + To)/288

gdzie NWP to nominalne ciśnienie robocze (MPa), To to przewidywana temperatura otoczenia, jaką osiągnie układ przechowywania, a Ptarget to docelowe ciśnienie napełniania po ustabilizowaniu się temperatury.

Zbiornik napełnia się do momentu, aż osiągnie on co najmniej 95 % docelowego ciśnienia napełniania i przed przeprowadzeniem testu zderzeniowego pozostawia się go do czasu ustabilizowania się temperatury.

Główny zawór ograniczający i zawory odcinające dla wodoru gazowego, umieszczone w dalszej części instalacji przewodów gazowych, bezpośrednio przed zderzeniem pozostają w normalnych warunkach eksploatacyjnych.

1.1.   Badanie szczelności po zderzeniu: układ przechowywania sprężonego wodoru wypełniony sprężonym wodorem

Ciśnienie wodoru gazowego P0 (MPa) oraz temperaturę T0 (°C) mierzy się bezpośrednio przed zderzeniem, a następnie po zderzeniu w odstępach czasu Δt (min). Odstęp czasu Δt rozpoczyna się w chwili, gdy pojazd zatrzyma się po zderzeniu, i trwa co najmniej 60 minut. Odstęp czasu Δt wydłuża się w razie potrzeby, by dostosować go do dokładności pomiaru dla układu przechowywania o dużej objętości działającego do 70 MPa; W takim przypadku Δt ustala się na podstawie następującego wzoru:

Δt = VCHSS × NWP /1 000 × ((– 0,027 × NWP +4) × Rs – 0,21) – 1,7 × Rs

gdzie Rs = Ps/NWP, Ps to zakres ciśnień czujnika ciśnienia (MPa), NWP to nominalne ciśnienie robocze (MPa), VCHSS to objętość układu przechowywania sprężonego wodoru (l), a Δt to odstęp czasu (min). Jeżeli wyliczona wartość Δt wynosi mniej niż 60 minut, Δt ustala się jako 60 minut.

Początkową masę wodoru w układzie przechowywania oblicza się w następujący sposób:

| | Po′ = Po × 288/(273 + T0) |
| --- | --- |

Po′ = Po × 288/(273 + T0)

| | ρo′ = –0,0027 × (P0′)2 + 0,75 × P0′ + 0,5789 |
| --- | --- |

ρo′ = –0,0027 × (P0′)2 + 0,75 × P0′ + 0,5789

| | Mo = ρo′ × VCHSS |
| --- | --- |

Mo = ρo′ × VCHSS

Końcową masę wodoru w układzie przechowywania Mf po odstępie czasu Δt oblicza się w następujący sposób:

| | Pf′ = Pf × 288/(273 + Tf) |
| --- | --- |

Pf′ = Pf × 288/(273 + Tf)

| | ρf′ = –0,0027 × (Pf′)2 + 0,75 × Pf′ + 0,5789 |
| --- | --- |

ρf′ = –0,0027 × (Pf′)2 + 0,75 × Pf′ + 0,5789

| | Mf = ρf′ × VCHSS |
| --- | --- |

Mf = ρf′ × VCHSS

gdzie Pf to zmierzone końcowe ciśnienie (MPa) po odstępie czasu, a Tf to pomiar końcowej temperatury (°C).

Średnie natężenie przepływu wodoru w odstępie czasu (które powinno być niższe niż kryteria określone w pkt 7.2.1) wynosi zatem

VH2 = (Mf-Mo) / Δt × 22,41 / 2,016 × (Ptarget/Po)

gdzie VH2 to średnie objętościowe natężenie przepływu (NL/min) w odstępie czasu, a wyrażania (Ptarget /Po) używa się, by uzyskać wyrównanie różnic między początkowym pomiarem ciśnienia Po a docelowym ciśnieniem napełniania Ptarget.

1.2.   Badanie szczelności po zderzeniu: układ przechowywania sprężonego wodoru wypełniony sprężonym helem

Ciśnienie gazowego helu P0 (MPa) oraz temperaturę T0 (°C) mierzy się bezpośrednio przed zderzeniem, a następnie po zderzeniu w określonych odstępach czasu Δt (min). Odstęp czasu Δt rozpoczyna się w chwili, gdy pojazd zatrzyma się po zderzeniu, i trwa co najmniej 60 minut. Odstęp czasu Δt wydłuża się w razie potrzeby, by dostosować go do dokładności pomiaru dla układu przechowywania o dużej objętości działającego do 70 MPa; W takim przypadku Δt ustala się na podstawie następującego wzoru:

Δt = VCHSS × NWP /1 000 × ((– 0,028 × NWP +5,5) × Rs – 0,3) – 2,6 × Rs

gdzie Rs = Ps / NWP, Ps to zakres ciśnień czujnika ciśnienia (MPa), NWP to nominalne ciśnienie robocze (MPa), VCHSS to objętość układu przechowywania sprężonego wodoru (l), a Δt to odstęp czasu (min). Jeżeli wartość Δt wynosi mniej niż 60 minut, Δt ustala się jako 60 minut.

Początkową masę helu w układzie przechowywania wylicza się w następujący sposób:

| | Po′ = Po × 288/(273 + T0) |
| --- | --- |

Po′ = Po × 288/(273 + T0)

| | ρo′ = – 0,0043 × (P0′)2 + 1,53 × P0′ + 1,49 |
| --- | --- |

ρo′ = – 0,0043 × (P0′)2 + 1,53 × P0′ + 1,49

| | Mo = ρo′ × VCHSS |
| --- | --- |

Mo = ρo′ × VCHSS

Końcową masę helu w układzie przechowywania Mf po odstępie czasu Δt wylicza się w następujący sposób:

| | Pf′ = Pf × 288/(273 + Tf) |
| --- | --- |

Pf′ = Pf × 288/(273 + Tf)

| | ρf′ = – 0,0043 × (Pf′)2 + 1,53 × Pf′ + 1,49 |
| --- | --- |

ρf′ = – 0,0043 × (Pf′)2 + 1,53 × Pf′ + 1,49

| | Mf = ρf′ × VCHSS |
| --- | --- |

Mf = ρf′ × VCHSS

gdzie Pf to zmierzone końcowe ciśnienie (MPa) po odstępie czasu, a Tf to pomiar końcowej temperatury (°C).

Średnie natężenie przepływu helu w odstępie czasu wynosi zatem

VHe = (Mf-Mo) / Δt × 22,41 / 4,003 × (Ptarget/Po)

gdzie VHe to średnie objętościowe natężenie przepływu (NL/min) w odstępie czasu, a wyrażenia Ptarget /Po używa się, by uzyskać wyrównanie różnic między początkowym pomiarem ciśnienia (Po), a docelowym ciśnieniem napełniania (Ptarget).

Średni objętościowy przepływ helu przelicza się na średni objętościowy przepływ wodoru według następującego wzoru:

VH2 = VHe / 0,75

gdzie VH2 to odpowiedni średni przepływ objętościowy wodoru (którego wartość powinna być niższa niż wymogi określone w pkt 7.2.1 niniejszego regulaminu).

2.   BADANIE STĘŻENIA W PRZESTRZENIACH ZAMKNIĘTYCH PO ZDERZENIU

Pomiary zapisywane są w badaniu zderzeniowym, które ma na celu ocenę potencjalnego wycieku wodoru (lub helu) (procedura badania przedstawiona w załączniku 5 pkt 1).

Czujniki dobiera się tak, by mierzyły gromadzenie się gazowego wodoru lub helu albo redukcję ilości tlenu (w związku z wypieraniem powietrza przez wyciekający wodór lub hel).

Czujniki są kalibrowane do identyfikowalnych punktów odniesienia, tak aby zapewnić dokładność ±5 % w odniesieniu do docelowych kryteriów 4 % objętości wodoru i 3 % objętości helu w powietrzu oraz pełną skalę możliwości pomiarowej w zakresie co najmniej 25 % wyższym od docelowych kryteriów. Czujnik powinien być zdolny do 90 procentowej reakcji na zmianę stężenia w pełnej skali w ciągu 10 sekund.

Przed zderzeniem czujniki są umieszczone w następujący sposób w przestrzeni pasażerskiej i bagażowej pojazdu:

| a) | w odległości do 250 mm od podsufitki znajdującej się nad siedzeniem kierowcy lub w pobliżu górnej środkowej części przestrzeni pasażerskiej; |
| --- | --- |

a)

w odległości do 250 mm od podsufitki znajdującej się nad siedzeniem kierowcy lub w pobliżu górnej środkowej części przestrzeni pasażerskiej;

| b) | w odległości do 250 mm od podłogi naprzeciw tylnego (lub najbardziej wysuniętego do tyłu) siedzenia w przestrzeni pasażerskiej; |
| --- | --- |

b)

w odległości do 250 mm od podłogi naprzeciw tylnego (lub najbardziej wysuniętego do tyłu) siedzenia w przestrzeni pasażerskiej;

| c) | w odległości do 100 mm od górnej części przestrzeni bagażowych pojazdu, które nie zostaną bezpośrednio dotknięte zderzeniem w ramach przeprowadzanego testu. |
| --- | --- |

c)

w odległości do 100 mm od górnej części przestrzeni bagażowych pojazdu, które nie zostaną bezpośrednio dotknięte zderzeniem w ramach przeprowadzanego testu.

Czujniki są pewnie zamocowane na konstrukcji pojazdu lub siedzeń oraz zabezpieczone na czas planowanego test zderzeniowego przed odłamkami, gazem wystrzelanym z poduszek powietrznych oraz pociskami. Pomiary wykonywane po zderzeniu są zapisywane przez przyrządy umieszczone we wnętrzu pojazdu lub przekazywane zdalnie.

Pojazd może znajdować się na zewnątrz, w obszarze osłoniętym przed wiatrem i możliwymi skutkami słońca, lub w pomieszczeniu zamkniętym, dostatecznie obszernym lub wentylowanym, aby zapobiec gromadzeniu się wodoru do poziomu przekraczającego 10 % docelowych kryteriów w przestrzeni pasażerskiej i bagażowej.

Gromadzenie danych po zderzeniu w zamkniętych przestrzeniach rozpoczyna się w momencie zatrzymania się pojazdu. Dane z czujników pobierane są z częstotliwością co najmniej 5 sekund przez okres 60 minut po zakończeniu badania. W pomiarach w celu „wygładzenia” i odfiltrowania skutków fałszywych punktów danych można zastosować opóźnienie pierwszego rzędu (stała czasowa) o długości do 5 sekund

Przefiltrowane odczyty dla każdego czujnika powinny utrzymywać się poniżej docelowych kryteriów 4,0 % dla wodoru i 3,0 % dla helu przez cały czas w ciągu 60 minut trwania próby.

3.   TEST ZGODNOŚCI W WARUNKACH POJEDYNCZEJ AWARII

Należy przeprowadzić procedurę badania z załącznika 5 pkt 3.1 albo 3.2.

3.1.   Procedura badania dla pojazdu wyposażonego w detektory wycieku wodoru gazowego

3.1.1.   Warunek badania

3.1.1.1.   Badany pojazd: Układ napędowy badanego pojazdu zostaje uruchomiony, rozgrzany do normalnej temperatury roboczej i pozostaje włączony na czas trwania badania. Jeżeli pojazd nie jest pojazdem zasilanym ogniwami paliwowymi, zostaje rozgrzany i pozostawiony na biegu jałowym. Jeżeli badany pojazd posiada system automatycznie wyłączający pracę na biegu jałowym, podejmowane są kroki, by zapobiec wyłączeniu silnika.

3.1.1.2.   Gaz do badania: Dwie mieszaniny powietrza i wodoru gazowego: Stężenie 3,0 % (lub niższe) wodoru w powietrzu w celu przeprowadzenia kontroli działania systemu ostrzegawczego oraz stężenie 4,0 % (lub niższe) wodoru w powietrzu w celu przeprowadzenia kontroli działania funkcji wyłączania. Prawidłowe stężenia ustala się w oparciu o zalecenia (lub specyfikacje detektora) producenta.

3.1.2.   Metoda badania

3.1.2.1.   Przygotowanie do badania: Badanie przeprowadza się zapewniając osłonę przed wiatrem za pomocą odpowiednich środków, takich jak:

| a) | zamocowanie testowego węża zasysającego do detektora wycieku wodoru gazowego; |
| --- | --- |

a)

zamocowanie testowego węża zasysającego do detektora wycieku wodoru gazowego;

| b) | przykrycie detektora wycieku wodoru gazowego pokrywą, by gaz pozostał w jego pobliżu. |
| --- | --- |

b)

przykrycie detektora wycieku wodoru gazowego pokrywą, by gaz pozostał w jego pobliżu.

3.1.2.2.   Realizacja badania

| a) | gaz do badania zostaje skierowany w stronę detektora wycieku wodoru gazowego; |
| --- | --- |

a)

gaz do badania zostaje skierowany w stronę detektora wycieku wodoru gazowego;

| b) | prawidłowe działanie systemu ostrzegawczego zostaje potwierdzone za pomocą badania przeprowadzonego z użyciem tego gazu w celu weryfikacji funkcji ostrzegania; |
| --- | --- |

b)

prawidłowe działanie systemu ostrzegawczego zostaje potwierdzone za pomocą badania przeprowadzonego z użyciem tego gazu w celu weryfikacji funkcji ostrzegania;

| c) | fakt zamknięcia głównego zaworu odcinającego zostaje potwierdzony za pomocą badania przeprowadzonego z użyciem tego gazu w celu weryfikacji działania funkcji zamykania. W celu potwierdzenia zadziałania głównego zaworu odcinającego dopływ wodoru można na przykład monitorować moc elektryczną dostarczaną do zaworu odcinającego lub dźwięk zadziałania zaworu odcinającego. |
| --- | --- |

c)

fakt zamknięcia głównego zaworu odcinającego zostaje potwierdzony za pomocą badania przeprowadzonego z użyciem tego gazu w celu weryfikacji działania funkcji zamykania. W celu potwierdzenia zadziałania głównego zaworu odcinającego dopływ wodoru można na przykład monitorować moc elektryczną dostarczaną do zaworu odcinającego lub dźwięk zadziałania zaworu odcinającego.

3.2.   Procedura badania trwałości zamkniętych przestrzeni oraz systemów detekcji.

3.2.1.   Przygotowanie:

| 3.2.1.1. | Badanie przeprowadza się z zapewnieniem osłony przed wiatrem. |
| --- | --- |

3.2.1.1.

Badanie przeprowadza się z zapewnieniem osłony przed wiatrem.

| 3.2.1.2. | Na środowisko badania należy zwrócić szczególną uwagę, ponieważ w trakcie przeprowadzania badania mogą powstać łatwopalne mieszaniny wodoru i powietrza. |
| --- | --- |

3.2.1.2.

Na środowisko badania należy zwrócić szczególną uwagę, ponieważ w trakcie przeprowadzania badania mogą powstać łatwopalne mieszaniny wodoru i powietrza.

| 3.2.1.3. | Przed badaniem pojazd zostaje przygotowany w taki sposób, by umożliwić zdalnie sterowane uwalnianie wodoru z układu przechowywania. Liczbę, lokalizację oraz przepustowość punktów uwalniania za głównym zaworem odcinającym wodór określa producent pojazdu, uwzględniając najbardziej pesymistyczny scenariusz wycieku w warunkach pojedynczej awarii. Minimalny łączny przepływ z wszystkich zdalnie sterowanych źródeł uwalniania powinien być co najmniej wystarczający, by umożliwić demonstrację działania funkcji „ostrzeżenia” i odcięcia dopływu wodoru. |
| --- | --- |

3.2.1.3.

Przed badaniem pojazd zostaje przygotowany w taki sposób, by umożliwić zdalnie sterowane uwalnianie wodoru z układu przechowywania. Liczbę, lokalizację oraz przepustowość punktów uwalniania za głównym zaworem odcinającym wodór określa producent pojazdu, uwzględniając najbardziej pesymistyczny scenariusz wycieku w warunkach pojedynczej awarii. Minimalny łączny przepływ z wszystkich zdalnie sterowanych źródeł uwalniania powinien być co najmniej wystarczający, by umożliwić demonstrację działania funkcji „ostrzeżenia” i odcięcia dopływu wodoru.

| 3.2.1.4. | Do celów związanych z badaniem detektor stężenia wodoru instaluje się w miejscu, gdzie wodór gazowy może zebrać się w największej ilości w przestrzeni pasażerskiej (np. w pobliżu podsufitki), w trakcie badania zgodności na podstawie pkt 7.1.4.2 niniejszego regulaminu. W trakcie badania zgodności z pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu (zob. załącznik 5 pkt 3.2.1.3) detektor stężenia wodoru instaluje się w zamkniętych lub częściowo zamkniętych przestrzeniach pojazdu. |
| --- | --- |

3.2.1.4.

Do celów związanych z badaniem detektor stężenia wodoru instaluje się w miejscu, gdzie wodór gazowy może zebrać się w największej ilości w przestrzeni pasażerskiej (np. w pobliżu podsufitki), w trakcie badania zgodności na podstawie pkt 7.1.4.2 niniejszego regulaminu. W trakcie badania zgodności z pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu (zob. załącznik 5 pkt 3.2.1.3) detektor stężenia wodoru instaluje się w zamkniętych lub częściowo zamkniętych przestrzeniach pojazdu.

3.2.2.   Procedura:

| 3.2.2.1. | Drzwi, okna i inne osłony pojazdu są zamknięte. |
| --- | --- |

3.2.2.1.

Drzwi, okna i inne osłony pojazdu są zamknięte.

| 3.2.2.2. | Układ napędowy zostaje uruchomiony, rozgrzany do normalnej temperatury roboczej i pozostaje włączony na czas trwania badania. |
| --- | --- |

3.2.2.2.

Układ napędowy zostaje uruchomiony, rozgrzany do normalnej temperatury roboczej i pozostaje włączony na czas trwania badania.

| 3.2.2.3. | Wyciek symuluje się za pomocą funkcji kontrolowanej zdalnie. |
| --- | --- |

3.2.2.3.

Wyciek symuluje się za pomocą funkcji kontrolowanej zdalnie.

| 3.2.2.4. | Stężenie wodoru mierzy się stale, dopóki stężenie nie przestanie wzrastać na okres 3 minut. Podczas badania zgodności z pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu symulowany wyciek zostaje następnie zwiększony za pomocą funkcji kontrolowanej zdalnie, do momentu zamknięcia zaworu odcinającego oraz aktywacji kontrolnego sygnału ostrzegawczego. W celu potwierdzenia zadziałania głównego zaworu odcinającego dopływ wodoru można monitorować moc elektryczną dostarczaną do zaworu odcinającego lub dźwięk zadziałania zaworu odcinającego. |
| --- | --- |

3.2.2.4.

Stężenie wodoru mierzy się stale, dopóki stężenie nie przestanie wzrastać na okres 3 minut. Podczas badania zgodności z pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu symulowany wyciek zostaje następnie zwiększony za pomocą funkcji kontrolowanej zdalnie, do momentu zamknięcia zaworu odcinającego oraz aktywacji kontrolnego sygnału ostrzegawczego. W celu potwierdzenia zadziałania głównego zaworu odcinającego dopływ wodoru można monitorować moc elektryczną dostarczaną do zaworu odcinającego lub dźwięk zadziałania zaworu odcinającego.

| 3.2.2.5. | Podczas badania zgodności z pkt 7.1.4.2 niniejszego regulaminu badanie uznaje się za pomyślnie ukończone, jeżeli stężenie wodoru w przestrzeni pasażerskiej nie przekroczy 1,0 %. Podczas badania zgodności z pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu badanie uznaje się za pomyślnie ukończone, jeżeli zadziałają funkcje ostrzeżenia (kontrolka dla kierowcy) oraz odcięcia dopływu na poziomie nie wyższym od wartości określonych w pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu; W innym przypadku wynik badania uznaje się za niezadowalający i system nie zostaje zakwalifikowany do eksploatacji w pojazdach. |
| --- | --- |

3.2.2.5.

Podczas badania zgodności z pkt 7.1.4.2 niniejszego regulaminu badanie uznaje się za pomyślnie ukończone, jeżeli stężenie wodoru w przestrzeni pasażerskiej nie przekroczy 1,0 %. Podczas badania zgodności z pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu badanie uznaje się za pomyślnie ukończone, jeżeli zadziałają funkcje ostrzeżenia (kontrolka dla kierowcy) oraz odcięcia dopływu na poziomie nie wyższym od wartości określonych w pkt 7.1.4.3 niniejszego regulaminu; W innym przypadku wynik badania uznaje się za niezadowalający i system nie zostaje zakwalifikowany do eksploatacji w pojazdach.

4.   BADANIE ZGODNOŚCI UKŁADU WYDECHOWEGO POJAZDU

4.1.   Układ zasilania pojazdu próbnego (np. bateria ogniw paliwowych lub silnik) rozgrzewa się do normalnej temperatury roboczej.

4.2.   Urządzenie pomiarowe rozgrzewa się przed użyciem do normalnej temperatury roboczej.

4.3.   Sekcję pomiarową urządzenia pomiarowego umieszcza się na linii centralnej wylotu spalin w odległości 100 mm od punktu wylotowego spalin na zewnątrz pojazdu.

4.4.   Stężenie wodoru w spalinach mierzy się w sposób ciągły podczas realizacji następujących etapów:

| a) | układ zasilania jest wyłączony; |
| --- | --- |

a)

układ zasilania jest wyłączony;

| b) | po zakończeniu procesu wyłączania, zasilanie jest natychmiast uruchamiane; |
| --- | --- |

b)

po zakończeniu procesu wyłączania, zasilanie jest natychmiast uruchamiane;

| c) | po upływie jednej minuty układ zasilania wyłącza się, a pomiarów dokonuje się nadal do chwili zakończenia procedury wyłączania układu zasilania. |
| --- | --- |

c)

po upływie jednej minuty układ zasilania wyłącza się, a pomiarów dokonuje się nadal do chwili zakończenia procedury wyłączania układu zasilania.

4.5.   Czas reakcji pomiaru urządzenia pomiarowego musi być krótszy od 300 milisekund.

5.   BADANIE ZGODNOŚCI W ZAKRESIE NIESZCZELNOŚCI PRZEWODU PALIWOWEGO

5.1.   Układ zasilania badanego pojazdu (np. bateria ogniw paliwowych lub silnik) rozgrzewa się do normalnej temperatury roboczej, a w przewodach paliwowych wytwarza się ciśnienie robocze.

5.2.   Wyciek wodoru ocenia się na dostępnych odcinkach przewodów paliwowych, od odcinka o wysokim ciśnieniu do baterii ogniw paliwowych (lub silnika), za pomocą detektora wycieku gazu lub płynu do wykrywania wycieku, takiego jak roztwór mydła.

5.3.   Wykrywanie wycieku wodoru przeprowadza się przede wszystkim na złączach.

5.4.   Jeżeli korzysta się z detektora wycieku, należy używać go przez co najmniej 10 sekund w miejscach maksymalnie zbliżonych do przewodów paliwowych.

5.5.   Jeżeli korzysta się z płynu do wykrywania wycieku, wykrywanie przeprowadza się bezzwłocznie po zastosowaniu płynu. Dodatkowo kilka minut po zastosowaniu płynu przeprowadza się kontrole wzrokowe, sprawdzając, czy wytworzyły się pęcherzyki spowodowane przez wycieki śladowe.

6.   KONTROLA INSTALACJI

Przeprowadza się kontrole wzrokowe zgodności.

---

Sprostowania

| 17.5.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 129/90 |
| --- | --- | --- | --- |

17.5.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 129/90

---

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 69 z dnia 15 marca 2016 r.
  )

| 1. | Strona 25, art. 55 pkt 3 – art. 104 ust. 4: |
| --- | --- |

1.

Strona 25, art. 55 pkt 3 – art. 104 ust. 4:

zamiast:

„4.   Do daty aktualizacji systemu kontroli importu, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, składanie przywozowej deklaracji skróconej zostaje zawieszone w odniesieniu do towarów w przesyłce, których wartość wewnętrzna nie przekracza 22 EUR, pod warunkiem że organy celne zgodzą się, również za zgodą przedsiębiorcy, na przeprowadzenie analizy ryzyka z wykorzystaniem informacji zawartych w systemie stosowanym przez przedsiębiorcę lub dostarczonych przez ten system.”,

powinno być:

„4.   Do daty aktualizacji systemu kontroli importu, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, składanie przywozowej deklaracji skróconej zostaje zawieszone w odniesieniu do towarów w przesyłce, których wartość rzeczywista nie przekracza 22 EUR, pod warunkiem że organy celne zgodzą się, również za zgodą przedsiębiorcy, na przeprowadzenie analizy ryzyka z wykorzystaniem informacji zawartych w systemie stosowanym przez przedsiębiorcę lub dostarczonych przez ten system.”.

| 2. | Strona 32, art. 55 pkt 14 – art. 138 akapit drugi lit. b): |
| --- | --- |

2.

Strona 32, art. 55 pkt 14 – art. 138 akapit drugi lit. b):

zamiast:

| „b) | towary, których wartość wewnętrzna nie przekracza 22 EUR, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 141.”, |
| --- | --- |

„b)

powinno być:

| „b) | towary, których wartość rzeczywista nie przekracza 22 EUR, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 141.”. |
| --- | --- |

„b)

---