# Dziennik Urzędowy L 88/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 88 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6229 marca 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 88

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6229 marca 2019

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/528 z dnia 6 listopada 2018 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) | 1 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2019/529 z dnia 28 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/124 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów | 3 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/530 z dnia 27 marca 2019 r. wyznaczające laboratoria referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm | 19 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/531 z dnia 27 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj | 23 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/532 z dnia 28 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy, w tym ustaleń językowych, dotyczących obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych | 25 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/533 z dnia 28 marca 2019 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2020, 2021 i 2022, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (
  1
  ) | 28 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2019/534 z dnia 26 marca 2019 r. Cyberbezpieczeństwo sieci 5G | 42 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/528 z dnia 6 listopada 2018 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

1

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2019/529 z dnia 28 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/124 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów

3

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/530 z dnia 27 marca 2019 r. wyznaczające laboratoria referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm

19

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/531 z dnia 27 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

23

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/532 z dnia 28 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy, w tym ustaleń językowych, dotyczących obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

25

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/533 z dnia 28 marca 2019 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2020, 2021 i 2022, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (
  1
  )

1

28

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2019/534 z dnia 26 marca 2019 r. Cyberbezpieczeństwo sieci 5G

42

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/1 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/1

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/528

z dnia 6 listopada 2018 r.

w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 (2) przewidziano uczestnictwo Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

W decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 (2) przewidziano uczestnictwo Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

| (2) | Królestwo Marokańskie (zwane dalej „Marokiem”) wyraziło chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące na takich samych warunkach jak uczestniczące w PRIMA państwa członkowskie i państwa trzecie stowarzyszone w ramach Horyzontu 2020 – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020). |
| --- | --- |

(2)

Królestwo Marokańskie (zwane dalej „Marokiem”) wyraziło chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące na takich samych warunkach jak uczestniczące w PRIMA państwa członkowskie i państwa trzecie stowarzyszone w ramach Horyzontu 2020 – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020).

| (3) | Zgodnie z art. 1 ust. 2 decyzji (UE) 2017/1324 Maroko zostanie państwem uczestniczącym w PRIMA pod warunkiem zawarcia z Unią umowy międzynarodowej o współpracy naukowo-technicznej, określającej warunki uczestnictwa Maroka w PRIMA. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 1 ust. 2 decyzji (UE) 2017/1324 Maroko zostanie państwem uczestniczącym w PRIMA pod warunkiem zawarcia z Unią umowy międzynarodowej o współpracy naukowo-technicznej, określającej warunki uczestnictwa Maroka w PRIMA.

| (4) | Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/639 (3) Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającą warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (zwaną dalej „Umową”), podpisano w dniu 10 kwietnia 2018 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/639 (3) Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającą warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (zwaną dalej „Umową”), podpisano w dniu 10 kwietnia 2018 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

| (5) | Umowa powinna zostać zatwierdzona, |
| --- | --- |

(5)

Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającą warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (4).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 5 ust. 2 Umowy (5).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2018 r.

W imieniu Rady

H. LÖGER

Przewodniczący

---

(1)  Zgoda z dnia 2 października 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady (UE) 2018/639 z dnia19 marca 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (Dz.U. L 106 z 26.4.2018, s. 1).

3

(4)  Tekst Umowy został opublikowany w Dz.U. L 106 z 26.4.2018, s. 3 wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.

4

(5)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym przez Sekretariat Generalny Rady.

5

---

ROZPORZĄDZENIA

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/3 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/3

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2019/529

z dnia 28 marca 2019 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/124 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Rady (UE) 2019/124 (1) ustalono uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2019/124 (1) ustalono uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii.

| (2) | Na dorocznym posiedzeniu w 2018 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) utrzymała środki ochronne dotyczące włócznika i tuńczyków tropikalnych. Środki te należy wprowadzić do prawa unijnego. |
| --- | --- |

(2)

Na dorocznym posiedzeniu w 2018 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) utrzymała środki ochronne dotyczące włócznika i tuńczyków tropikalnych. Środki te należy wprowadzić do prawa unijnego.

| (3) | Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Regionalna Organizacja ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) przyjęła nowe limity połowowe dla ostroboka peruwiańskiego (Trachurus murphyi) i zatwierdziła zwiady rybackie dotyczące antarów (Dissostichus spp.). Obowiązujące środki należy wprowadzić do prawa unijnego. |
| --- | --- |

(3)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Regionalna Organizacja ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) przyjęła nowe limity połowowe dla ostroboka peruwiańskiego (Trachurus murphyi) i zatwierdziła zwiady rybackie dotyczące antarów (Dissostichus spp.). Obowiązujące środki należy wprowadzić do prawa unijnego.

| (4) | W rozporządzeniu Rady (UE) 2019/124 całkowity dopuszczalny połów (TAC) dobijaków w rejonach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) 2a i 3a oraz podobszarze ICES 4 ustalono na poziomie zerowym. Dobijaki to gatunki żyjące krótko; dotycząca ich opinia naukowa jest udostępniana w drugiej połowie lutego, a ich działalność połowowa rozpoczyna się w kwietniu. |
| --- | --- |

(4)

W rozporządzeniu Rady (UE) 2019/124 całkowity dopuszczalny połów (TAC) dobijaków w rejonach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) 2a i 3a oraz podobszarze ICES 4 ustalono na poziomie zerowym. Dobijaki to gatunki żyjące krótko; dotycząca ich opinia naukowa jest udostępniana w drugiej połowie lutego, a ich działalność połowowa rozpoczyna się w kwietniu.

| (5) | Limity połowowe dobijaków w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4 należy zmienić zgodnie z najnowszą opinią naukową ICES wydaną w dniu 22 lutego 2019 r., w odniesieniu do maksymalnego podtrzymywalnego połowu, niektórych obszarów zarządzania oraz podejścia ostrożnościowego. |
| --- | --- |

(5)

Limity połowowe dobijaków w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4 należy zmienić zgodnie z najnowszą opinią naukową ICES wydaną w dniu 22 lutego 2019 r., w odniesieniu do maksymalnego podtrzymywalnego połowu, niektórych obszarów zarządzania oraz podejścia ostrożnościowego.

| (6) | Ograniczenia nakładu połowowego dla unijnych statków rybackich w obszarze objętym konwencją Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) są oparte na przekazanych Komisji przez państwa członkowskie informacjach zawartych w planach dotyczących połowów, zdolności i hodowli w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego. Te ograniczenia nakładu połowowego są zgłaszane za pośrednictwem planu Unii zatwierdzonego przez ICCAT podczas międzysesyjnego posiedzenia panelu 2, które odbyło się w dniach 4 i 5 marca 2019 r. Powinny zostać ustanowione jako część uprawnień do połowów. |
| --- | --- |

(6)

Ograniczenia nakładu połowowego dla unijnych statków rybackich w obszarze objętym konwencją Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) są oparte na przekazanych Komisji przez państwa członkowskie informacjach zawartych w planach dotyczących połowów, zdolności i hodowli w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego. Te ograniczenia nakładu połowowego są zgłaszane za pośrednictwem planu Unii zatwierdzonego przez ICCAT podczas międzysesyjnego posiedzenia panelu 2, które odbyło się w dniach 4 i 5 marca 2019 r. Powinny zostać ustanowione jako część uprawnień do połowów.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2019/124. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2019/124.

| (8) | Limity połowowe przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2019/124 obowiązują od dnia 1 stycznia 2019 r. Zatem przepisy dotyczące limitów połowowych wprowadzone niniejszym rozporządzeniem również powinny obowiązywać od tego dnia. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie narusza zasady pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ uprawnienia do połowów, których to dotyczy, nie zostały jeszcze wyczerpane, |
| --- | --- |

(8)

Limity połowowe przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2019/124 obowiązują od dnia 1 stycznia 2019 r. Zatem przepisy dotyczące limitów połowowych wprowadzone niniejszym rozporządzeniem również powinny obowiązywać od tego dnia. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie narusza zasady pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ uprawnienia do połowów, których to dotyczy, nie zostały jeszcze wyczerpane,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2019/124 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2019 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 36 102 tony pojemności brutto.”; |
| --- | --- |

1)

art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2019 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 36 102 tony pojemności brutto.”;

| 2) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 28a
  Zwiady rybackie

  1.   Państwa członkowskie mogą w 2019 r. uczestniczyć w zwiadach rybackich dotyczących taklowych połowów antarów (Dissostichus spp.) w obszarze objętym konwencją SPRFMO tylko wtedy, gdy SPRFMO zatwierdzi ich wniosek o udział w takich połowach, w tym plan działania w sprawie połowów oraz zobowiązanie do wdrożenia planu gromadzenia danych.


  2.   Połowy odbywają się wyłącznie w blokach badawczych określonych w załączniku IJ. Zabrania się połowów na głębokościach nieprzekraczających 750 metrów i przekraczających 2 000 metrów.


  3.   TAC ustala się zgodnie z załącznikiem IJ. Połowy są ograniczone do jednego rejsu o długości maksymalnie 21 kolejnych dni i do maksymalnej liczby 5 000 haków na zestaw, przy maksymalnej liczbie 20 zestawów na blok badawczy. Zaprzestaje się połowów albo gdy zostanie osiągnięty TAC, albo po wystawieniu i zaciągnięciu 100 zestawów – w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.”; |
| --- | --- |

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 28a

Zwiady rybackie

1.   Państwa członkowskie mogą w 2019 r. uczestniczyć w zwiadach rybackich dotyczących taklowych połowów antarów (Dissostichus spp.) w obszarze objętym konwencją SPRFMO tylko wtedy, gdy SPRFMO zatwierdzi ich wniosek o udział w takich połowach, w tym plan działania w sprawie połowów oraz zobowiązanie do wdrożenia planu gromadzenia danych.

2.   Połowy odbywają się wyłącznie w blokach badawczych określonych w załączniku IJ. Zabrania się połowów na głębokościach nieprzekraczających 750 metrów i przekraczających 2 000 metrów.

3.   TAC ustala się zgodnie z załącznikiem IJ. Połowy są ograniczone do jednego rejsu o długości maksymalnie 21 kolejnych dni i do maksymalnej liczby 5 000 haków na zestaw, przy maksymalnej liczbie 20 zestawów na blok badawczy. Zaprzestaje się połowów albo gdy zostanie osiągnięty TAC, albo po wystawieniu i zaciągnięciu 100 zestawów – w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.”;

| 3) | w załącznikach IA, IB, IH, IJ, III, IV, VII oraz VIII do rozporządzenia (UE) 2019/124 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

3)

w załącznikach IA, IB, IH, IJ, III, IV, VII oraz VIII do rozporządzenia (UE) 2019/124 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2019 r.

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2019/124 z dnia 30 stycznia 2019 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 29 z 31.1.2019, s. 1).

1

---

ZAŁĄCZNIK

1.

| a) | tabela dotycząca uprawnień do połowów dobijaków i powiązanych przyłowów w wodach Unii rejonów ICES 2a i 3a oraz podobszaru ICES 4 otrzymuje brzmienie:












  „Gatunek: | Dobijaki i powiązane przyłowy

  Ammodytes spp. | Obszar: | wody Unii obszarów 2a, 3a i 4 (1) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dania | 106 387  (2) | | |
| Zjednoczone Królestwo | 2 325  (2) | | |
| Niemcy | 162 (2) | | |
| Szwecja | 3 906  (2) | | |
| Unia | 112 780 | | |
| TAC | 112 780 | | TAC analityczny
  Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96
  Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 |
| Warunek szczególny:

  w granicach wymienionych wyżej kwot w następujących obszarach zarządzania dobijakami zgodnie z definicją w załączniku IIC nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:





















  Obszar | : | wody Unii obszarów zarządzania dobijakami |

a)

tabela dotycząca uprawnień do połowów dobijaków i powiązanych przyłowów w wodach Unii rejonów ICES 2a i 3a oraz podobszaru ICES 4 otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Dobijaki i powiązane przyłowy

Ammodytes spp.

Obszar:

wody Unii obszarów 2a, 3a i 4 (1)

Dania

106 387  (2)

Zjednoczone Królestwo

2 325  (2)

Niemcy

162 (2)

Szwecja

3 906  (2)

Unia

112 780

TAC

112 780

TAC analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Warunek szczególny:

w granicach wymienionych wyżej kwot w następujących obszarach zarządzania dobijakami zgodnie z definicją w załączniku IIC nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

Obszar

:

wody Unii obszarów zarządzania dobijakami

1r

2r ()

3r

4 ()

5r

6

7r

(SAN/234_1R)

(SAN/234_2R)

(SAN/234_3R)

(SAN/234_4)

(SAN/234_5R)

(SAN/234_6)

(SAN/234_7R)

Dania

86 704

4 717

10 084

4 717

0

165

0

Zjednoczone Królestwo

1 895

103

220

103

0

4

0

Niemcy

133

7

15

7

0

0

0

Szwecja

3 184

173

370

173

0

6

0

Unia

91 916

5 000

10 689

5 000

0

175

0

Ogółem

91 916

5 000

10 689

5 000

0

175

0

()  W obszarach zarządzania 2r i 4 TAC może być realizowany jedynie jako TAC do celów monitorowania wraz z powiązaną procedurą pobierania próbek w rybołówstwie.”

| b) | tabela określająca uprawnienia do połowów błękitka w wodach Unii i wodach międzynarodowych obszarów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8a, 8b, 8d, 8e, 12 i 14 otrzymuje brzmienie:









  „Gatunek: | Błękitek

  Micromesistius poutassou | Obszar: | wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8a, 8b, 8d, 8e, 12 i 14
  (WHB/1X14) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dania | 48 813  (4) | | |
| Niemcy | 18 979  (4) | | |
| Hiszpania | 41 383  (4)
   (5) | | |
| Francja | 33 970  (4) | | |
| Irlandia | 37 800  (4) | | |
| Niderlandy | 59 522  (4) | | |
| Portugalia | 3 844  (4)
   (5) | | |
| Szwecja | 12 075  (4) | | |
| Zjednoczone Królestwo | 63 341  (4) | | |
| Unia | 319 727  (4)
   (6) | | |
| Norwegia | 99 900 | | |
| Wyspy Owcze | 10 000 | | |
| TAC | Nie dotyczy | | TAC analityczny
  Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia |

b)

tabela określająca uprawnienia do połowów błękitka w wodach Unii i wodach międzynarodowych obszarów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8a, 8b, 8d, 8e, 12 i 14 otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Błękitek

Micromesistius poutassou

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8a, 8b, 8d, 8e, 12 i 14

(WHB/1X14)

Dania

48 813  (4)

Niemcy

18 979  (4)

Hiszpania

41 383  (4)
   (5)

Francja

33 970  (4)

Irlandia

37 800  (4)

Niderlandy

59 522  (4)

Portugalia

3 844  (4)
   (5)

Szwecja

12 075  (4)

Zjednoczone Królestwo

63 341  (4)

Unia

319 727  (4)
   (6)

Norwegia

99 900

Wyspy Owcze

10 000

TAC

Nie dotyczy

TAC analityczny

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

| c) | tabela określająca uprawnienia do połowów molwy w wodach Unii obszaru 4 otrzymuje brzmienie:









  „Gatunek: | Molwa

  Molva molva | Obszar: | wody Unii obszaru 4
  (LIN/04-C.) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Belgia | 26 (7) | | |
| Dania | 404 (7) | | |
| Niemcy | 250 (7) | | |
| Francja | 225 | | |
| Niderlandy | 9 | | |
| Szwecja | 17 (7) | | |
| Zjednoczone Królestwo | 3 104  (7) | | |
| Unia | 4 035 | | |
| TAC | 4 035 | | TAC przezornościowy |

c)

tabela określająca uprawnienia do połowów molwy w wodach Unii obszaru 4 otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Molwa

Molva molva

Obszar:

wody Unii obszaru 4

(LIN/04-C.)

Belgia

26 (7)

Dania

404 (7)

Niemcy

250 (7)

Francja

225

Niderlandy

9

Szwecja

17 (7)

Zjednoczone Królestwo

3 104  (7)

Unia

4 035

TAC

4 035

| d) | dodatek otrzymuje brzmienie:


  „Dodatek
  TAC, o których mowa w art. 8 ust. 4, to:





  Dla Belgii: sola: obszar 7a; sola: obszary 7f i 7 g; sola: obszar 7e; sola: obszary 8a i 8b; smuklica: obszar 7; plamiak: obszary 7b–k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1; homarzec: obszar 7; dorsz atlantycki: obszar 7a; gładzica: obszary 7f i 7 g; gładzica: obszary 7h, 7j i 7k; rajokształtne: obszary 6a, 6b, 7a-c i 7e-k. |
| --- | --- |

d)

dodatek otrzymuje brzmienie:

„Dodatek

TAC, o których mowa w art. 8 ust. 4, to:

Dla Belgii: sola: obszar 7a; sola: obszary 7f i 7 g; sola: obszar 7e; sola: obszary 8a i 8b; smuklica: obszar 7; plamiak: obszary 7b–k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1; homarzec: obszar 7; dorsz atlantycki: obszar 7a; gładzica: obszary 7f i 7 g; gładzica: obszary 7h, 7j i 7k; rajokształtne: obszary 6a, 6b, 7a-c i 7e-k.

| Dla Francji: makrela: obszary 3a i 4; wody Unii obszarów 2a, 3b, 3c oraz podrejony 22–32; śledź: obszary 4, 7d oraz wody Unii obszaru 2a; ostrobok: wody Unii obszarów 4b, 4c i 7d; witlinek: obszary 7b–k; plamiak: obszary 7b–k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1; sola: obszary 7f i 7 g; witlinek: obszar 8; morlesz bogar: wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 6, 7 i 8; kaprosz: wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 6, 7 i 8; makrela: obszary 6, 7, 8a, 8b, 8d i 8e; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 2a, 12 i 14; rajokształtne: wody Unii obszaru 6a, 6b, 7a–c i 7e–k; rajokształne: wody Unii obszaru 7d; rajokształne: wody Unii obszarów 8 i 9; raja bruzdowana: wody Unii obszarów 7d i 7e. |
| --- |

Dla Francji: makrela: obszary 3a i 4; wody Unii obszarów 2a, 3b, 3c oraz podrejony 22–32; śledź: obszary 4, 7d oraz wody Unii obszaru 2a; ostrobok: wody Unii obszarów 4b, 4c i 7d; witlinek: obszary 7b–k; plamiak: obszary 7b–k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1; sola: obszary 7f i 7 g; witlinek: obszar 8; morlesz bogar: wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 6, 7 i 8; kaprosz: wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 6, 7 i 8; makrela: obszary 6, 7, 8a, 8b, 8d i 8e; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 2a, 12 i 14; rajokształtne: wody Unii obszaru 6a, 6b, 7a–c i 7e–k; rajokształne: wody Unii obszaru 7d; rajokształne: wody Unii obszarów 8 i 9; raja bruzdowana: wody Unii obszarów 7d i 7e.

| Dla Irlandii: żabnicowate: obszar 6; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14; żabnicowate: obszar 7; homarzec: jednostka funkcjonalna 16 podobszaru ICES 7. |
| --- |

Dla Irlandii: żabnicowate: obszar 6; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14; żabnicowate: obszar 7; homarzec: jednostka funkcjonalna 16 podobszaru ICES 7.

| Dla Zjednoczonego Królestwa: w zamian za dorsza i witlinka w wodach na zachód od Szkocji: dorsz: obszar 6b; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b na zachód od 12° 00′ W oraz obszarów 12 i 14; witlinek: obszar 6; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14; oraz w zamian za dorsza w Morzu Celtyckim, witlinka i gładzicy w Morzu Irlandzkim w obszarach 7h, 7j i 7k: dorsz: obszary 7b, 7c, 7e-k, 8, 9 i 10; wody Unii; plamiak: obszary 7b–k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1; obszary 7h, 7j i 7k; sola: obszar 7e; gładzica: obszary 7h, 7j i 7k. |
| --- |

Dla Zjednoczonego Królestwa: w zamian za dorsza i witlinka w wodach na zachód od Szkocji: dorsz: obszar 6b; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b na zachód od 12° 00′ W oraz obszarów 12 i 14; witlinek: obszar 6; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14; oraz w zamian za dorsza w Morzu Celtyckim, witlinka i gładzicy w Morzu Irlandzkim w obszarach 7h, 7j i 7k: dorsz: obszary 7b, 7c, 7e-k, 8, 9 i 10; wody Unii; plamiak: obszary 7b–k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1; obszary 7h, 7j i 7k; sola: obszar 7e; gładzica: obszary 7h, 7j i 7k.

2.

| a) | tabela określająca uprawnienia do połowów śledzia atlantyckiego w wodach Unii, Wysp Owczych, wodach norweskich i wodach międzynarodowych obszarów 1 i 2 otrzymuje brzmienie:






  „Gatunek: | Śledź atlantycki

  Clupea harengus | Obszar: | wody Unii, wody wysp Owczych, wody Norwegii i wody międzynarodowe obszarów 1 i 2
  (HER/1/2-) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Belgia | 13 (8) | | |
| Dania | 13 129  (8) | | |
| Niemcy | 2 299  (8) | | |
| Hiszpania | 43 (8) | | |
| Francja | 566 (8) | | |
| Irlandia | 3 399  (8) | | |
| Niderlandy | 4 698  (8) | | |
| Polska | 664 (8) | | |
| Portugalia | 43 (8) | | |
| Finlandia | 203 (8) | | |
| Szwecja | 4 865  (8) | | |
| Zjednoczone Królestwo | 8 393  (8) | | |
| Unia | 38 315  (8) | | |
| Wyspy Owcze | 4 500  (9)
   (10) | | |
| Norwegia | 34 484  (9)
   (11) | | |
| TAC | 588 562 | | TAC analityczny |
| Warunek szczególny:

  w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej: | wody Norwegii na północ od 62°N i obszar połowowy wokół Jan Mayen (HER/*2AJMN) |
| | 34 484 |
| | obszary 2, 5b na północ od 62°N (wody Wysp Owczych) (HER/*25B-F) |
| Belgia | 2 |
| Dania | 1 541 |
| Niemcy | 270 |
| Hiszpania | 5 |
| Francja | 67 |
| Irlandia | 399 |
| Niderlandy | 552 |
| Polska | 78 |
| Portugalia | 5 |
| Finlandia | 24 |
| Szwecja | 571 |
| Zjednoczone Królestwo | 986” |

a)

tabela określająca uprawnienia do połowów śledzia atlantyckiego w wodach Unii, Wysp Owczych, wodach norweskich i wodach międzynarodowych obszarów 1 i 2 otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

wody Unii, wody wysp Owczych, wody Norwegii i wody międzynarodowe obszarów 1 i 2

(HER/1/2-)

Belgia

13 (8)

Dania

13 129  (8)

Niemcy

2 299  (8)

Hiszpania

43 (8)

Francja

566 (8)

Irlandia

3 399  (8)

Niderlandy

4 698  (8)

Polska

664 (8)

Portugalia

43 (8)

Finlandia

203 (8)

Szwecja

4 865  (8)

Zjednoczone Królestwo

8 393  (8)

Unia

38 315  (8)

Wyspy Owcze

4 500  (9)
   (10)

Norwegia

34 484  (9)
   (11)

TAC

588 562

Warunek szczególny:

Warunek szczególny:

w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

wody Norwegii na północ od 62°N i obszar połowowy wokół Jan Mayen (HER/*2AJMN)

34 484

obszary 2, 5b na północ od 62°N (wody Wysp Owczych) (HER/*25B-F)

Belgia

2

Dania

1 541

Niemcy

270

Hiszpania

5

Francja

67

Irlandia

399

Niderlandy

552

Polska

78

Portugalia

5

Finlandia

24

Szwecja

571

Zjednoczone Królestwo

986”

| b) | tabela określająca uprawnienia do połowów dorsza w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wodach Grenlandii obszarów 5, 12 i 14 otrzymuje brzmienie:









  „Gatunek: | Dorsz atlantycki

  Gadus morhua | Obszar: | wody Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wody Grenlandii obszarów 5, 12 i 14
  (COD/N1GL14) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Niemcy | 1 636  (12) | | |
| Zjednoczone Królestwo | 364 (12) | | |
| Unia | 2 000  (12) | | |
| TAC | Nie dotyczy | | TAC analityczny
  Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96
  Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 |

b)

tabela określająca uprawnienia do połowów dorsza w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wodach Grenlandii obszarów 5, 12 i 14 otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Gadus morhua

Obszar:

Obszar:

wody Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wody Grenlandii obszarów 5, 12 i 14

(COD/N1GL14)

Niemcy

1 636  (12)

12

Zjednoczone Królestwo

364 (12)

12

Unia

2 000  (12)

12

TAC

Nie dotyczy

TAC analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

| c) | tabela określająca uprawnienia do połowów karmazynów (zasobów pelagicznych) w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wodach Grenlandii obszarów 5, 12 i 14 otrzymuje brzmienie:









  „Gatunek: | Karmazyny (zasoby pelagiczne)

  Sebastes spp. | Obszar: | wody Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wody Grenlandii obszarów 5, 12 i 14
  (RED/N1G14P) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Niemcy | 765 (13)
   (14)
   (15) | | |
| Francja | 4 (13)
   (14)
   (15) | | |
| Zjednoczone Królestwo | 5 (13)
   (14)
   (15) | | |
| Unia | 774 (13)
   (14)
   (15) | | |
| Norwegia | 561 (13)
   (14) | | |
| Wyspy Owcze | 0 (13)
   (14)
   (16) | | |
| TAC | Nie dotyczy | | TAC analityczny
  Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96
  Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 |

c)

tabela określająca uprawnienia do połowów karmazynów (zasobów pelagicznych) w wodach Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wodach Grenlandii obszarów 5, 12 i 14 otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Gatunek:

Karmazyny (zasoby pelagiczne)

Sebastes spp.

Sebastes

Obszar:

Obszar:

wody Grenlandii obszaru NAFO 1F oraz wody Grenlandii obszarów 5, 12 i 14

(RED/N1G14P)

Niemcy

765 (13)
   (14)
   (15)

13

14

15

Francja

4 (13)
   (14)
   (15)

13

14

15

Zjednoczone Królestwo

5 (13)
   (14)
   (15)

13

14

15

Unia

774 (13)
   (14)
   (15)

13

14

15

Norwegia

561 (13)
   (14)

13

14

Wyspy Owcze

0 (13)
   (14)
   (16)

13

14

16

TAC

Nie dotyczy

TAC analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

3.

„ZAŁĄCZNIK IH

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ WCPFC

| Gatunek: | Włócznik

  Xiphias gladius | Obszar: | obszar objęty konwencją WCPFC na południe od 20°S
  (SWO/F7120S) |
| --- | --- | --- | --- |
| Unia | 3 170,36 | | |
| TAC | Nie dotyczy | | TAC przezornościowy |

Gatunek:

Włócznik

Xiphias gladius

Obszar:

obszar objęty konwencją WCPFC na południe od 20°S

(SWO/F7120S)

Unia

3 170,36

TAC

Nie dotyczy

4.

„ZAŁĄCZNIK IJ

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ SPRFMO

| Gatunek: | Ostrobok peruwiański

  Trachurus murphyi | Obszar: | Obszar objęty konwencją SPRFMO
  (CJM/SPRFMO) |
| --- | --- | --- | --- |
| Niemcy | 9 079,65 | | |
| Niderlandy | 9 841,41 | | |
| Litwa | 6 317,86 | | |
| Polska | 10 863,08 | | |
| Unia | 36 102 | | |
| TAC | Nie dotyczy | | TAC analityczny
  Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96
  Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 |

Gatunek:

Ostrobok peruwiański

Trachurus murphyi

Obszar:

Obszar objęty konwencją SPRFMO

(CJM/SPRFMO)

Niemcy

9 079,65

Niderlandy

9 841,41

Litwa

6 317,86

Polska

10 863,08

Unia

36 102

TAC

Nie dotyczy

TAC analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

| Gatunek: | Antary

  Dissostichus spp. | Obszar: | Obszar objęty konwencją SPRFMO
  (TOP/SPRFMO) |
| --- | --- | --- | --- |
| TAC | 45 (17) | | TAC przezornościowy |

Gatunek:

Antary

Dissostichus spp.

Obszar:

Obszar objęty konwencją SPRFMO

(TOP/SPRFMO)

TAC

45 (17)

5.

„ZAŁĄCZNIK III

MAKSYMALNA LICZBA UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW DLA STATKÓW RYBACKICH UNII PROWADZĄCYCH POŁOWY W WODACH PAŃSTW TRZECICH

| Obszar połowów | Łowisko | Liczba upoważnień do połowów | Podział upoważnień do połowów między państwami członkowskimi | Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w jakimkolwiek momencie |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Wody Norwegii oraz obszar połowowy wokół Jan Mayen | Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N | 77 | DK | 25 | 57 |
| DE | 5 |
| FR | 1 |
| IE | 8 |
| NL | 9 |
| PL | 1 |
| SV | 10 |
| UK | 18 |
| Gatunki denne, na północ od 62°00′N | 80 | DE | 16 | 50 |
| IE | 1 |
| ES | 20 |
| FR | 18 |
| PT | 9 |
| UK | 14 |
| Nieprzydzielone | 2 |
| Makrela (18) | Nie dotyczy | Nie dotyczy | 70 |
| Gatunki przemysłowe, na południe od 62°00′N | 480 | DK | 450 | 150 |
| UK | 30 |
| wody Wysp Owczych | Ogół połowów włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp, w strefie pomiędzy 12 a 21 milami od linii podstawowych Wysp Owczych | 26 | BE | 0 | 13 |
| DE | 4 |
| FR | 4 |
| UK | 18 |
| Ukierunkowane połowy dorsza i plamiaka siecią o minimalnym rozmiarze oczek wynoszącym 135 mm, ograniczone do obszaru na południe od 62°28′N i na wschód od 6°30′W | 8 (19) | Nie dotyczy | 4 |
| Połów włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych. W okresach od dnia 1 marca do dnia 31 maja oraz od dnia 1 października do dnia 31 grudnia statki te mogą prowadzić działalność w obszarze między 61°20′N a 62°00′N oraz w strefie między 12 a 21 milami od linii podstawowych | 70 | BE | 0 | 26 |
| DE | 10 |
| FR | 40 |
| UK | 20 |
| Połów molwy niebieskiej włokiem o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 100 mm w obszarze na południe od 61°30′N oraz na zachód od 9°00′W oraz w obszarze między 7°00′W a 9°00′W na południe od 60°30′N oraz w obszarze na południowy zachód od linii między 60°30′N, 7°00′W a 60°00′N, 6°00′W | 70 | DE (20) | 8 | 20 (21) |
| FR (20) | 12 |
| Ukierunkowane połowy czarniaka włokiem o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 120 mm oraz z możliwością wykorzystania okrągłej obręczy worka włoka | 70 | Nie dotyczy | 22 (21) |
| Połów błękitka. Całkowita liczba upoważnień do połowów może zostać zwiększona o cztery statki tworzące pary, jeśli władze Wysp Owczych wprowadzą szczególne zasady dostępu do obszaru nazywanego »głównym obszarem połowowym błękitka« | 34 | DE | 2 | 20 |
| DK | 5 |
| FR | 4 |
| NL | 6 |
| UK | 7 |
| SE | 1 |
| ES | 4 |
| IE | 4 |
| PT | 1 |
| Połowy wędami | 10 | UK | 10 | 6 |
| Makrela | 20 | DK | 2 | 12 |
| BE | 1 |
| DE | 2 |
| FR | 2 |
| IE | 3 |
| NL | 2 |
| SE | 2 |
| UK | 6 |
| Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N | 20 | DK | 5 | 20 |
| DE | 2 |
| IE | 2 |
| FR | 1 |
| NL | 2 |
| PL | 1 |
| SE | 3 |
| UK | 4 |
| 1, 2b (22) | Połowy kraba śnieżnego więcierzami | 20 | EE | 1 | Nie dotyczy |
| ES | 1 |
| LV | 11 |
| LT | 4 |
| PL | 3 |

Obszar połowów

Łowisko

Liczba upoważnień do połowów

Podział upoważnień do połowów między państwami członkowskimi

Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w jakimkolwiek momencie

Wody Norwegii oraz obszar połowowy wokół Jan Mayen

Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N

77

DK

25

57

DE

5

FR

1

IE

8

NL

9

PL

1

SV

10

UK

18

Gatunki denne, na północ od 62°00′N

80

DE

16

50

IE

1

ES

20

FR

18

PT

9

UK

14

Nieprzydzielone

2

Makrela (18)

Nie dotyczy

Nie dotyczy

70

Gatunki przemysłowe, na południe od 62°00′N

480

DK

450

150

UK

30

wody Wysp Owczych

Ogół połowów włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp, w strefie pomiędzy 12 a 21 milami od linii podstawowych Wysp Owczych

26

BE

0

13

DE

4

FR

4

UK

18

Ukierunkowane połowy dorsza i plamiaka siecią o minimalnym rozmiarze oczek wynoszącym 135 mm, ograniczone do obszaru na południe od 62°28′N i na wschód od 6°30′W

8 (19)

Nie dotyczy

4

Połów włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych. W okresach od dnia 1 marca do dnia 31 maja oraz od dnia 1 października do dnia 31 grudnia statki te mogą prowadzić działalność w obszarze między 61°20′N a 62°00′N oraz w strefie między 12 a 21 milami od linii podstawowych

70

BE

0

26

DE

10

FR

40

UK

20

Połów molwy niebieskiej włokiem o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 100 mm w obszarze na południe od 61°30′N oraz na zachód od 9°00′W oraz w obszarze między 7°00′W a 9°00′W na południe od 60°30′N oraz w obszarze na południowy zachód od linii między 60°30′N, 7°00′W a 60°00′N, 6°00′W

70

DE (20)

8

20 (21)

FR (20)

12

Ukierunkowane połowy czarniaka włokiem o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 120 mm oraz z możliwością wykorzystania okrągłej obręczy worka włoka

70

Nie dotyczy

22 (21)

Połów błękitka. Całkowita liczba upoważnień do połowów może zostać zwiększona o cztery statki tworzące pary, jeśli władze Wysp Owczych wprowadzą szczególne zasady dostępu do obszaru nazywanego »głównym obszarem połowowym błękitka«

34

DE

2

20

DK

5

FR

4

NL

6

UK

7

SE

1

ES

4

IE

4

PT

1

Połowy wędami

10

UK

10

6

Makrela

20

DK

2

12

BE

1

DE

2

FR

2

IE

3

NL

2

SE

2

UK

6

Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N

20

DK

5

20

DE

2

IE

2

FR

1

NL

2

PL

1

SE

3

UK

4

1, 2b (22)

Połowy kraba śnieżnego więcierzami

20

EE

1

Nie dotyczy

ES

1

LV

11

LT

4

PL

3

6.

„ZAŁĄCZNIK IV

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ ICCAT
   (23)

| 1. | Maksymalna liczba unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi i upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku






  Hiszpania | 60 |
| --- | --- | --- |
| Francja | 37 |
| Unia | 97 |

1.

Hiszpania

60

Francja

37

Unia

97

| 2. | Maksymalna liczba unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym






  Hiszpania | 364 |
| --- | --- | --- |
| Francja | 130 |
| Włochy | 30 |
| Cypr | 20 (24) |
| Malta | 54 (24) |
| Unia | 598 |

2.

Hiszpania

364

Francja

130

Włochy

30

Cypr

20 (24)

Malta

54 (24)

Unia

598

| 3. | Maksymalna liczba unijnych statków rybackich upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Adriatyckim do celów chowu lub hodowli






  Chorwacja | 16 |
| --- | --- | --- |
| Włochy | 12 |
| Unia | 28 |

3.

Chorwacja

16

Włochy

12

Unia

28

| 4. | Maksymalna liczba i całkowita zdolność połowowa – wyrażona jako pojemność brutto – statków rybackich każdego państwa członkowskiego, które mogą być upoważnione do poławiania, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym

  Tabela A | Liczba statków rybackich (25) |
| --- | --- | --- |
| | Cypr (26) | Grecja (27) | Chorwacja | Włochy | Francja | Hiszpania | Malta (28) | Portugalia |
| Sejnery | 1 | 1 (29) | 16 | 19 | 22 | 6 | 1 | 0 |
| Taklowce | 23 (30) | 0 | 0 | 35 | 8 | 49 | 61 | 0 |
| Klipry tuńczykowe | 0 | 0 | 0 | 0 | 37 | 69 | 0 | 76 (31) |
| Statki wykorzystujące wędy ręczne | 0 | 0 | 12 | 0 | 33 (32) | 1 | 0 | 0 |
| Trawlery | 0 | 0 | 0 | 0 | 57 | 0 | 0 | 0 |
| Jednostki łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego | 0 | 13 | 0 | 0 | 130 | 599 | 52 | 0 |
| Inne jednostki rybołówstwa tradycyjnego (33) | 0 | 42 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

4.

Tabela A

Liczba statków rybackich (25)

Cypr (26)

Grecja (27)

Chorwacja

Włochy

Francja

Hiszpania

Malta (28)

Portugalia

Sejnery

1

1 (29)

16

19

22

6

1

0

Taklowce

23 (30)

0

0

35

8

49

61

0

Klipry tuńczykowe

0

0

0

0

37

69

0

76 (31)

Statki wykorzystujące wędy ręczne

0

0

12

0

33 (32)

1

0

0

Trawlery

0

0

0

0

57

0

0

0

Jednostki łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego

0

13

0

0

130

599

52

0

Inne jednostki rybołówstwa tradycyjnego (33)

0

42

0

0

0

0

0

0

Tabela B

| | Całkowita zdolność połowowa wyrażona jako pojemność brutto |
| --- | --- |
| | Cypr | Chorwacja | Grecja | Włochy | Francja | Hiszpania | Malta |
| Sejnery | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia |
| Taklowce | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia |
| Klipry tuńczykowe | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia |
| Wędy ręczne | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia |
| Trawlery | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia |
| Inne jednostki rybołówstwa tradycyjnego | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia | Do ustalenia |

Całkowita zdolność połowowa wyrażona jako pojemność brutto

Cypr

Chorwacja

Grecja

Włochy

Francja

Hiszpania

Malta

Sejnery

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Taklowce

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Klipry tuńczykowe

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Wędy ręczne

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Trawlery

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Inne jednostki rybołówstwa tradycyjnego

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

Do ustalenia

| 5. | Maksymalna liczba pułapek służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym upoważnionych przez każde państwo członkowskie






  Państwo członkowskie | Liczba pułapek (34) |
| --- | --- | --- |
| Hiszpania | 5 |
| Włochy | 6 |
| Portugalia | 3 |

5.

Państwo członkowskie

Liczba pułapek (34)

Hiszpania

5

Włochy

6

Portugalia

3

| 6. | Maksymalna ilość tuńczyka błękitnopłetwego do chowu lub hodowli i tuczu dla każdego państwa członkowskiego oraz maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego, którą każde państwo członkowskie może rozdzielić między swoje miejsca chowu lub hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym

  Tabela A








  Maksymalna ilość tuńczyka do chowu lub hodowli i tuczu |
| --- | --- |
| | Liczba miejsc chowu lub hodowli | Ilość (w tonach) |
| Hiszpania | 10 | 11 852 |
| Włochy | 13 | 12 600 |
| Grecja | 2 | 2 100 |
| Cypr | 3 | 3 000 |
| Chorwacja | 7 | 7 880 |
| Malta | 6 | 12 300 |

6.

Tabela A

Maksymalna ilość tuńczyka do chowu lub hodowli i tuczu

Liczba miejsc chowu lub hodowli

Ilość (w tonach)

Hiszpania

10

11 852

Włochy

13

12 600

Grecja

2

2 100

Cypr

3

3 000

Chorwacja

7

7 880

Malta

6

12 300

Tabela B
   (35)
   (36)

| Maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego (w tonach) |
| --- |
| Hiszpania | 7 000 |
| Włochy | Do ustalenia |
| Grecja | Do ustalenia |
| Cypr | Do ustalenia |
| Chorwacja | Do ustalenia |
| Malta | 8 766 |
| Portugalia | 350 |

Maksymalna wprowadzana ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego (w tonach)

Hiszpania

7 000

Włochy

Do ustalenia

Grecja

Do ustalenia

Cypr

Do ustalenia

Chorwacja

Do ustalenia

Malta

8 766

Portugalia

350

| 7. | Podział między państwa członkowskie maksymalnej liczby statków rybackich pływających pod banderą danego państwa członkowskiego, upoważnionych do połowów północnego tuńczyka białego jako gatunku docelowego zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 520/2007 jest następujący:






  Państwo członkowskie | Maksymalna liczba statków |
| --- | --- | --- |
| Irlandia | 50 |
| Hiszpania | 730 |
| Francja | 151 |
| Zjednoczone Królestwo | 12 |
| Portugalia | 310 |

7.

Państwo członkowskie

Maksymalna liczba statków

Irlandia

50

Hiszpania

730

Francja

151

Zjednoczone Królestwo

12

Portugalia

310

| 8. | Maksymalna liczba unijnych statków rybackich o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna na obszarze objętym konwencją ICCAT, wynosi:







  Państwo członkowskie | Maksymalna liczba statków wyposażonych w okrężnice | Maksymalna liczba statków wyposażonych w takle |
| --- | --- | --- | --- |
| Hiszpania | 23 | 190 |
| Francja | 11 | — |
| Portugalia | — | 79 |
| Unia | 34 | 269 |

8.

Państwo członkowskie

Maksymalna liczba statków wyposażonych w okrężnice

Maksymalna liczba statków wyposażonych w takle

Hiszpania

23

190

Francja

11

—

Portugalia

—

79

Unia

34

269

7.

„ZAŁĄCZNIK VII

OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ WCPFC

Maksymalna liczba unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S

| Hiszpania | 14 |
| --- | --- |
| Unia | 14 |

Hiszpania

14

Unia

14

8.

„ZAŁĄCZNIK VIII

OGRANICZENIA ILOŚCIOWE UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH PROWADZĄCYCH POŁOWY W WODACH UNII

| Państwo bandery | Łowisko | Liczba upoważnień do połowów | Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w jakimkolwiek momencie |
| --- | --- | --- | --- |
| Norwegia | Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N | Do ustalenia | Do ustalenia |
| Wyspy Owcze | Makrela, 6a (na północ od 56°30′N), 2a, 4a (na północ od 59°N)
  Ostroboki, 4, 6a (na północ od 56°30′N), 7e, 7f, 7h | 20 | 14 |
| Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N | 20 | Do ustalenia |
| Śledź atlantycki, 3a | 4 | 4 |
| Połowy paszowe okowiela, 4, 6a (na północ od 56° 30′ N) (łącznie z nieuniknionymi przyłowami błękitka) | 14 | 14 |
| Molwa i brosma | 20 | 10 |
| Błękitek, 2, 4a, 5, 6a (na północ od 56°30′N), 6b, 7 (na zachód od 12°00′W) | 20 | 20 |
| Molwa niebieska | 16 | 16 |
| Wenezuela (37) | Lucjanowate (wody Gujany Francuskiej) | 45 | 45 |

Państwo bandery

Łowisko

Liczba upoważnień do połowów

Maksymalna liczba statków przebywających w obszarze w jakimkolwiek momencie

Norwegia

Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N

Do ustalenia

Do ustalenia

Wyspy Owcze

Makrela, 6a (na północ od 56°30′N), 2a, 4a (na północ od 59°N)

Ostroboki, 4, 6a (na północ od 56°30′N), 7e, 7f, 7h

20

14

Śledź atlantycki, na północ od 62°00′N

20

Do ustalenia

Śledź atlantycki, 3a

4

4

Połowy paszowe okowiela, 4, 6a (na północ od 56° 30′ N) (łącznie z nieuniknionymi przyłowami błękitka)

14

14

Molwa i brosma

20

10

Błękitek, 2, 4a, 5, 6a (na północ od 56°30′N), 6b, 7 (na zachód od 12°00′W)

20

20

Molwa niebieska

16

16

Wenezuela (37)

Lucjanowate (wody Gujany Francuskiej)

45

45

---

(1)  Z wyjątkiem wód w obrębie sześciu mil morskich od linii podstawowej Zjednoczonego Królestwa na Szetlandach, Fair Isle i Foula.

1

(2)  Przyłowy witlinka i makreli mogą stanowić do 2 % kwoty (OT1/*2A3A4). Przyłowy witlinka i makreli odjęte od kwoty zgodnie z niniejszym przepisem oraz przyłowy gatunków odjęte od kwoty zgodnie z art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 nie mogą łącznie przekraczać 9 % kwoty.

2

(3)  W obszarach zarządzania 2r i 4 TAC może być realizowany jedynie jako TAC do celów monitorowania wraz z powiązaną procedurą pobierania próbek w rybołówstwie.”

3

(4)  Warunek szczególny: w ramach łącznej ilości 22 500 ton dostępnej dla Unii państwa członkowskie mogą poławiać w wodach Wysp Owczych (WHB/*05-F.) następujący odsetek swoich kwot: 7 %.

4

(5)  Można dokonywać transferów tej kwoty do obszarów 8c, 9 i 10; wód Unii obszaru CECAF 34.1.1. Transfery takie muszą jednak zostać uprzednio zgłoszone Komisji.

5

(6)  Warunek szczególny: z kwot Unii w wodach Unii i wodach międzynarodowych obszarów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8a, 8b, 8d, 8e, 12 i 14 (WHB/*NZJM1) oraz obszarach 8c, 9 i 10; wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1 (WHB/*NZJM2) następującą ilość można poławiać w norweskiej strefie ekonomicznej lub w obszarze połowowym wokół Jan Mayen 227 975.”

6

(7)  Warunek szczególny: z czego do 25 %, lecz nie więcej niż 75 t, można poławiać w: wodach Unii obszaru 3a (LIN/* 03 A-C).”

7

(8)  Przy składaniu Komisji raportów połowowych zgłasza się również ilości złowione w każdym z następujących obszarów: obszar podlegający regulacji NEAFC i wody Unii.

8

(9)  Mogą być poławiane w wodach Unii na północ od 62°N.

9

(10)  Odliczane od limitów połowowych Wysp Owczych.

10

(11)  Należy odliczyć od limitów połowowych Norwegii.

11

(12)  Z wyjątkiem przyłowów, do tych kwot stosuje się następujące warunki:

12

| 1. | zakaz połowów od dnia 1 kwietnia do dnia 31 maja 2019 r.; |
| --- | --- |

1.

zakaz połowów od dnia 1 kwietnia do dnia 31 maja 2019 r.;

| 2. | statki unijne mogą zdecydować się na prowadzenie połowów w jednym lub obu następujących obszarach:






  Kody do celów sprawozdawczości | Granice geograficzne |
| --- | --- | --- |
| COD/GRL1 | Część grenlandzkiego obszaru połowowego leżącego w obrębie podobszaru NAFO 1F na zachód od 44°00′W i na południe od 60°45′N, części podobszaru NAFO 1 leżącego na południe od równoleżnika 60°45′ szerokości geograficznej północnej (Przylądek Desolation) oraz część grenlandzkiego obszaru połowowego leżącego w obrębie rejonu ICES 14b leżącego na wschód od 44°00′W i na południe od 62°30′N. |
| COD/GRL2 | Część grenlandzkiego obszaru połowowego leżącego w obrębie rejonu ICES 14b na północ od 62°30′N.” |

2.

statki unijne mogą zdecydować się na prowadzenie połowów w jednym lub obu następujących obszarach:

Kody do celów sprawozdawczości

Granice geograficzne

COD/GRL1

Część grenlandzkiego obszaru połowowego leżącego w obrębie podobszaru NAFO 1F na zachód od 44°00′W i na południe od 60°45′N, części podobszaru NAFO 1 leżącego na południe od równoleżnika 60°45′ szerokości geograficznej północnej (Przylądek Desolation) oraz część grenlandzkiego obszaru połowowego leżącego w obrębie rejonu ICES 14b leżącego na wschód od 44°00′W i na południe od 62°30′N.

COD/GRL2

Część grenlandzkiego obszaru połowowego leżącego w obrębie rejonu ICES 14b na północ od 62°30′N.”

(13)  Można poławiać wyłącznie od dnia 10 maja do dnia 31 grudnia.

13

(14)  Można poławiać wyłącznie w wodach Grenlandii w obszarze ochrony karmazynów ograniczonym następującymi współrzędnymi:

14

| Punkt | Szerokość geograficzna | Długość geograficzna |
| --- | --- | --- |
| 1 | 64°45′N | 28°30′W |
| 2 | 62°50′N | 25°45′W |
| 3 | 61°55′N | 26°45′W |
| 4 | 61°00′N | 26°30′W |
| 5 | 59°00′N | 30°00′W |
| 6 | 59°00′N | 34°00′W |
| 7 | 61°30′N | 34°00′W |
| 8 | 62°50′N | 36°00′W |
| 9 | 64°45′N | 28°30′W |

Punkt

Szerokość geograficzna

Długość geograficzna

1

64°45′N

28°30′W

2

62°50′N

25°45′W

3

61°55′N

26°45′W

4

61°00′N

26°30′W

5

59°00′N

30°00′W

6

59°00′N

34°00′W

7

61°30′N

34°00′W

8

62°50′N

36°00′W

9

64°45′N

28°30′W

(15)  Warunek szczególny: kwotę tę można poławiać również w międzynarodowych wodach określonego powyżej obszaru ochrony karmazynów (RED/*5-14P).

15

(16)  Można poławiać wyłącznie w wodach Grenlandii obszarów 5 i 14 (RED/*514GN).”

16

(17)  TAC ten dotyczy wyłącznie zwiadów rybackich. Połowy odbywają się wyłącznie w następujących blokach badawczych (A–E):

17

| — | Blok badawczy A: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 47°15′S i 48°15′S oraz długościami geograficznymi 146°30′E i 147°30′E |
| --- | --- |

—

Blok badawczy A: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 47°15′S i 48°15′S oraz długościami geograficznymi 146°30′E i 147°30′E

| — | Blok badawczy B: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 47°15′S i 48°15′S oraz długościami geograficznymi 147°30′E i 148°30′E |
| --- | --- |

—

Blok badawczy B: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 47°15′S i 48°15′S oraz długościami geograficznymi 147°30′E i 148°30′E

| — | Blok badawczy C: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 47°15′S i 48°15′S oraz długościami geograficznymi 148°30′E i 150°00′E |
| --- | --- |

—

Blok badawczy C: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 47°15′S i 48°15′S oraz długościami geograficznymi 148°30′E i 150°00′E

| — | Blok badawczy D: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 48°15′S i 49°15′S oraz długościami geograficznymi 149°00′E i 150°00′E |
| --- | --- |

—

Blok badawczy D: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 48°15′S i 49°15′S oraz długościami geograficznymi 149°00′E i 150°00′E

| — | Blok badawczy E: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 48°15′S i 49°30′S oraz długościami geograficznymi 150°00′E i 151°00′E. |
| --- | --- |

—

Blok badawczy E: obszar ograniczony szerokościami geograficznymi 48°15′S i 49°30′S oraz długościami geograficznymi 150°00′E i 151°00′E.

(18)  Bez uszczerbku dla dodatkowych licencji przydzielanych Szwecji przez Norwegię zgodnie z ustaloną praktyką.

18

(19)  Liczby te są uwzględniane w danych liczbowych ustalanych dla wszystkich połowów włokiem przez statki o długości nie większej niż 180 stóp, w strefie pomiędzy 12 a 21 milą od linii podstawowych Wysp Owczych.

19

(20)  Liczby te odnoszą się do maksymalnej liczby statków przebywających w obszarze w jakimkolwiek momencie.

20

(21)  Liczby te są uwzględniane w danych liczbowych ustalonych dla »Połowu ryb włokiem poza obszarem 21 mil od linii podstawowych Wysp Owczych«.

21

(22)  Przydział uprawnień do połowów dostępnych dla Unii w strefie wokół Svalbardu pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków wynikających z traktatu paryskiego z 1920 r.

22

(23)  Liczby w pkt 1, 2 i 3 mogą ulec zmniejszeniu, aby zostały wypełnione zobowiązania międzynarodowe Unii.

23

(24)  Liczba ta może zostać zwiększona, jeżeli jeden sejner zostanie zastąpiony 10 taklowcami zgodnie z przypisem 4 lub 6 do tabeli A w pkt 4 niniejszego załącznika.

24

(25)  Liczby w niniejszej Tabeli A w pkt 4 mogą ulec zwiększeniu, pod warunkiem wypełnienia zobowiązań międzynarodowych Unii.

25

(26)  Jeden średniej wielkości sejner można zastąpić najwyżej 10 taklowcami lub jednym małym sejnerem i nie więcej niż trzema taklowcami.

26

(27)  Jeden średniej wielkości sejner można zastąpić najwyżej 10 taklowcami lub jednym małym sejnerem i trzema innymi łodziami rybołówstwa tradycyjnego.

27

(28)  Jeden średniej wielkości sejner można zastąpić nie więcej niż 10 taklowcami.

28

(29)  W 2019 r. nie używa się tego statku.

29

(30)  Statki wielozadaniowe, korzystające z różnych narzędzi połowowych.

30

(31)  Klipry tuńczykowe w regionach najbardziej oddalonych – Azorach i Maderze.

31

(32)  Taklowce działające na Atlantyku.

32

(33)  Statki wielozadaniowe, korzystające z różnych narzędzi połowowych (takle, wędy ręczne, haki ciągnione).

33

(34)  Statki wielozadaniowe, korzystające z różnych narzędzi połowowych (takle, wędy ręczne, haki ciągnione).

34

(35)  Wynoszące 500 ton zdolności Portugalii w zakresie chowu lub hodowli pokrywa się z niewykorzystanej ilości Unii określonej w tabeli A.

35

(36)  Liczba może ulec zwiększeniu, pod warunkiem wypełnienia zobowiązań międzynarodowych Unii.

36

(37)  Warunkiem otrzymania tych upoważnień do połowów jest przedstawienie dowodu ważnej umowy między właścicielem statku występującym o upoważnienie do połowów a przedsiębiorstwem przetwórczym mającym siedzibę w departamencie Gujany Francuskiej oraz dowód tego, że umowa ta zawiera zobowiązanie do wyładowywania w tym departamencie co najmniej 75 % wszystkich połowów lucjanowatych z danego statku, tak aby połowy te mogły zostać przetworzone w zakładzie tego przedsiębiorstwa. Umowa taka musi być zatwierdzona przez władze francuskie, które zapewniają, aby była ona spójna zarówno z faktyczną zdolnością umawiającego się przedsiębiorstwa przetwórczego, jak i z celami na rzecz rozwoju gospodarki gujańskiej. Kopię należycie zatwierdzonej umowy dołącza się do wniosku o upoważnienie do połowów. W przypadku odmowy zatwierdzenia władze francuskie powiadamiają o tej odmowie i przedstawiają zainteresowanej stronie oraz Komisji powody tej odmowy.

37

---

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/19 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/19

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/530

z dnia 27 marca 2019 r.

wyznaczające laboratoria referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 93 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/631 (2) ustanowiono laboratoria referencyjne Unii Europejskiej („laboratoria referencyjne UE”) ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/631 (2) ustanowiono laboratoria referencyjne Unii Europejskiej („laboratoria referencyjne UE”) ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm.

| (2) | Po utworzeniu tych laboratoriów referencyjnych UE Komisja przeprowadziła publiczną procedurę wyboru w celu wyznaczenia laboratoriów referencyjnych UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm. |
| --- | --- |

(2)

Po utworzeniu tych laboratoriów referencyjnych UE Komisja przeprowadziła publiczną procedurę wyboru w celu wyznaczenia laboratoriów referencyjnych UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm.

| (3) | Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES), które obejmuje również Austrian Agency for Health and Food Safety (AGES), zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy. |
| --- | --- |

(3)

Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES), które obejmuje również Austrian Agency for Health and Food Safety (AGES), zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy.

| (4) | Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES), które obejmuje również Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Belgia) zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do nicieni. |
| --- | --- |

(4)

Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES), które obejmuje również Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Belgia) zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do nicieni.

| (5) | Konsorcjum kierowane przez Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority-National Reference Centre Plant Health (NVWA-NRC), które obejmuje również Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Belgia), Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Włochy) oraz National Institute of Biology (NIB, Słowenia), zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do bakterii. |
| --- | --- |

(5)

Konsorcjum kierowane przez Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority-National Reference Centre Plant Health (NVWA-NRC), które obejmuje również Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Belgia), Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Włochy) oraz National Institute of Biology (NIB, Słowenia), zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do bakterii.

| (6) | French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES) zgłosiła się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do grzybów i lęgniowców. |
| --- | --- |

(6)

French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES) zgłosiła się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do grzybów i lęgniowców.

| (7) | Konsorcjum kierowane przez Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority-National Reference Centre Plant Health (NVWA-NRC), które obejmuje również Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Belgia), Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Włochy) oraz National Institute of Biology (NIB, Słowenia), zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do wirusów, wiroidów i fitoplazm. |
| --- | --- |

(7)

Konsorcjum kierowane przez Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority-National Reference Centre Plant Health (NVWA-NRC), które obejmuje również Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Belgia), Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Włochy) oraz National Institute of Biology (NIB, Słowenia), zgłosiło się do procedury wyboru laboratorium referencyjnego UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do wirusów, wiroidów i fitoplazm.

| (8) | Komitet ds. oceny i wyboru wyznaczony do przeprowadzenia procedury wyboru stwierdził, że wszystkie te konsorcja i laboratoria spełniają wymogi określone w art. 93 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 i mogą być odpowiedzialne za zadania określone w art. 94 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(8)

Komitet ds. oceny i wyboru wyznaczony do przeprowadzenia procedury wyboru stwierdził, że wszystkie te konsorcja i laboratoria spełniają wymogi określone w art. 93 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 i mogą być odpowiedzialne za zadania określone w art. 94 tego rozporządzenia.

| (9) | Należy zatem wyznaczyć wspomniane cztery konsorcja oraz laboratorium jako laboratoria referencyjne UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm. Ich plany pracy powinny zostać określone zgodnie z celami i priorytetami stosownych programów pracy przyjętych przez Komisję zgodnie z art. 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (3). |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem wyznaczyć wspomniane cztery konsorcja oraz laboratorium jako laboratoria referencyjne UE ds. agrofagów roślin w odniesieniu do owadów i roztoczy, nicieni, bakterii, grzybów i lęgniowców oraz wirusów, wiroidów i fitoplazm. Ich plany pracy powinny zostać określone zgodnie z celami i priorytetami stosownych programów pracy przyjętych przez Komisję zgodnie z art. 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (3).

| (10) | W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu metod analizy, badania lub diagnostyki oraz opracowywania zwalidowanych metod i skoordynowanego wsparcia dla laboratoriów urzędowych, oraz zgodnie z art. 93 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625, wyznaczenie laboratoriów referencyjnych UE powinno podlegać regularnym przeglądom, |
| --- | --- |

(10)

W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu metod analizy, badania lub diagnostyki oraz opracowywania zwalidowanych metod i skoordynowanego wsparcia dla laboratoriów urzędowych, oraz zgodnie z art. 93 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625, wyznaczenie laboratoriów referencyjnych UE powinno podlegać regularnym przeglądom,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – owady i roztocza

Następujące konsorcjum zostało wyznaczone jako laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – owady i roztocza, odpowiedzialne za wspieranie działań horyzontalnych Komisji i państw członkowskich w dziedzinie zdrowia roślin:

| | Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES, Plant Health Laboratory, Entomology and Invasive Plants Unit, 755 avenue du campus Agropolis, CS 30016, 34988 Montferrier-sur-Lez cedex, Francja),
  w którego skład wchodzi również:
  Austrian Agency for Health and Food Safety (AGES, Institute for Sustainable Plant Production, Spargelfeldstraße 191, 1220 Vienna, Austria). |
| --- | --- |

Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES, Plant Health Laboratory, Entomology and Invasive Plants Unit, 755 avenue du campus Agropolis, CS 30016, 34988 Montferrier-sur-Lez cedex, Francja),

w którego skład wchodzi również:

Austrian Agency for Health and Food Safety (AGES, Institute for Sustainable Plant Production, Spargelfeldstraße 191, 1220 Vienna, Austria).

Artykuł 2

Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – nicienie

Następujące konsorcjum zostało wyznaczone jako laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – nicienie, odpowiedzialne za wspieranie działań horyzontalnych Komisji i państw członkowskich w dziedzinie zdrowia roślin:

| | Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES, Plant Health Laboratory, Nematology Unit, Domaine de la Motte au Vicomte - BP 35327, 35653 Le Rheu, Francja),
  w którego skład wchodzi również:
  Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Plant Sciences, Nematology group, Burg. Van Gansberghelaan 96, 9820 Merelbeke, Belgia). |
| --- | --- |

Konsorcjum kierowane przez French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES, Plant Health Laboratory, Nematology Unit, Domaine de la Motte au Vicomte - BP 35327, 35653 Le Rheu, Francja),

w którego skład wchodzi również:

Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Plant Sciences, Nematology group, Burg. Van Gansberghelaan 96, 9820 Merelbeke, Belgia).

Artykuł 3

Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – bakterie

Następujące konsorcjum zostało wyznaczone jako laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – bakterie, odpowiedzialne za wspieranie działań horyzontalnych Komisji i państw członkowskich w dziedzinie zdrowia roślin:

Konsorcjum kierowane przez Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority-National Reference Centre Plant Health (NVWA-NRC, Bacteriology group, Geertjesweg, 15, 6706 EA Wageningen, Niderlandy),

| | w którego skład wchodzi również:






  — | Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Plant Sciences, Bacteriology group, Burg. Van Gansberghelaan 96, 9820 Merelbeke, Belgia), |
| --- | --- | --- |

w którego skład wchodzi również:

—

Flanders Research Institute for Agriculture, Fisheries and Food (ILVO, Plant Sciences, Bacteriology group, Burg. Van Gansberghelaan 96, 9820 Merelbeke, Belgia),

| — | Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Laboratory of Phytopathology, Bacteriology group, via Carlo Giuseppe Bertero 22, 00156 Roma, Włochy), |
| --- | --- |

—

Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Laboratory of Phytopathology, Bacteriology group, via Carlo Giuseppe Bertero 22, 00156 Roma, Włochy),

| — | National Institute of Biology (NIB, Department of Biotechnology and Systems Biology, Bacteriology and Metrology Unit, Laboratory for diagnostics of bacteria, Večna pot 111, Ljubljana, Słowenia). |
| --- | --- |

—

National Institute of Biology (NIB, Department of Biotechnology and Systems Biology, Bacteriology and Metrology Unit, Laboratory for diagnostics of bacteria, Večna pot 111, Ljubljana, Słowenia).

Artykuł 4

Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – grzyby i lęgniowce

Następujące laboratorium zostało wyznaczone jako laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – grzyby i lęgniowce, odpowiedzialne za wspieranie działań horyzontalnych Komisji i państw członkowskich w dziedzinie zdrowia roślin:

| | French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES, Plant Health Laboratory, Mycology Unit, Domaine de Pixérécourt, CS 400009, 54220 Malzéville, Francja), |
| --- | --- |

French Agency for Food, Environmental and Occupational Health and Safety (ANSES, Plant Health Laboratory, Mycology Unit, Domaine de Pixérécourt, CS 400009, 54220 Malzéville, Francja),

Artykuł 5

Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – wirusy, wiroidy i fitoplazmy

Następujące konsorcjum zostało wyznaczone jako laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin – wirusy, wiroidy i fitoplazmy, odpowiedzialne za wspieranie działań horyzontalnych Komisji i państw członkowskich w dziedzinie zdrowia roślin:

Konsorcjum kierowane przez Netherlands Food and Consumer Product Safety Authority National Reference Centre Plant Health (NVWA-NRC, Virology group, Geertjesweg, 15, 6706 EA Wageningen, Niderlandy),

| | w którego skład wchodzi również:






  — | Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Laboratory of Phytopathology, Virology group, via Carlo Giuseppe Bertero 22, 00156 Roma, Włochy), |
| --- | --- | --- |

w którego skład wchodzi również:

—

Research Centre for Plant Protection and Certification (CREA-DC (DIALAB), Laboratory of Phytopathology, Virology group, via Carlo Giuseppe Bertero 22, 00156 Roma, Włochy),

| — | National Institute of Biology (NIB, Department of Biotechnology and Systems Biology, Microbiology Unit, Laboratory for diagnostics of viruses, viroids and phytoplasmas, Večna pot 111, Ljubljana, Słowenia). |
| --- | --- |

—

National Institute of Biology (NIB, Department of Biotechnology and Systems Biology, Microbiology Unit, Laboratory for diagnostics of viruses, viroids and phytoplasmas, Večna pot 111, Ljubljana, Słowenia).

Artykuł 6

Przegląd wyznaczonych laboratoriów

Wyznaczenie laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej podlega regularnym przeglądom.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/631 z dnia 7 lutego 2018 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 poprzez ustanowienie laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej ds. agrofagów roślin (Dz.U. L 105 z 25.4.2018, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, zmieniające dyrektywy Rady 98/56/WE, 2000/29/WE i 2008/90/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002, (WE) nr 882/2004 i (WE) nr 396/2005, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające decyzje Rady 66/399/EWG, 76/894/EWG i 2009/470/WE (Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 1).

3

---

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/23 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/23

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/531

z dnia 27 marca 2019 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

| (2) | Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

| (4) | Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania, |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 marca 2019 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

| Kod CN | Opis towarów | Cena reprezentatywna
  (EUR/100 kg) | Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3
  (EUR/100 kg) | Pochodzenie (1) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0207 12 90 | Ptactwo z gatunku Gallus domesticus, oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, i bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone | 129,7 | 0 | AR |
| 0207 14 10 | Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, bez kości, zamrożone | 239,1 | 18 | AR |
| 215,1 | 26 | BR |
| 240,6 | 18 | TH |
| 1602 32 11 | Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej | 289,6 | 0 | BR |

Kod CN

Opis towarów

Cena reprezentatywna

(EUR/100 kg)

Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3

(EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 12 90

Ptactwo z gatunku Gallus domesticus, oskubane i wypatroszone, bez głów i łapek, i bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej zgłaszane, zamrożone

129,7

0

AR

0207 14 10

Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, bez kości, zamrożone

239,1

18

AR

215,1

26

BR

240,6

18

TH

1602 32 11

Przetwory z ptactwa z gatunku Gallus domesticus niepoddane obróbce cieplnej

289,6

0

BR

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7).

1

---

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/25 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/25

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/532

z dnia 28 marca 2019 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2378 w odniesieniu do standardowych formularzy, w tym ustaleń językowych, dotyczących obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG (1), w szczególności jej art. 20 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2011/16/UE zmieniona dyrektywą Rady (UE) 2018/822 (2) przewiduje obowiązkową automatyczną wymianę informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych. Do takiej wymiany informacji należy stosować standardowy formularz, w tym ustalenia językowe. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2011/16/UE zmieniona dyrektywą Rady (UE) 2018/822 (2) przewiduje obowiązkową automatyczną wymianę informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych. Do takiej wymiany informacji należy stosować standardowy formularz, w tym ustalenia językowe.

| (2) | Należy zatem zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 (3) w celu zapewnienia takiego standardowego formularza. |
| --- | --- |

(2)

Należy zatem zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 (3) w celu zapewnienia takiego standardowego formularza.

| (3) | Art. 20 ust. 5 akapit drugi dyrektywy 2011/16/UE stanowi, że standardowy formularz obejmuje wyłącznie elementy podlegające wymianie informacji wymienionych w art. 8ab ust. 14 dyrektywy 2011/16/UE oraz inne powiązane, związane z tymi elementami pola, niezbędne do osiągnięcia celów art. 8ab tej dyrektywy. W celu zapewnienia skuteczności obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych, zwłaszcza w przypadku, gdy do przekazania informacji zobowiązany jest więcej niż jeden pośrednik lub właściwy podatnik, kluczowe znaczenie ma włączenie dodatkowego pola zawierającego numer referencyjny podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia transgranicznego. Jeżeli więcej niż jeden pośrednik lub odpowiedni podatnik zobowiązany jest do przekazania informacji, na wszystkich wymianach dotyczących tego samego ustalenia powinien figurować jeden numer referencyjny, tak aby można było powiązać te wymiany z konkretnym uzgodnieniem w centralnej bazie danych. |
| --- | --- |

(3)

Art. 20 ust. 5 akapit drugi dyrektywy 2011/16/UE stanowi, że standardowy formularz obejmuje wyłącznie elementy podlegające wymianie informacji wymienionych w art. 8ab ust. 14 dyrektywy 2011/16/UE oraz inne powiązane, związane z tymi elementami pola, niezbędne do osiągnięcia celów art. 8ab tej dyrektywy. W celu zapewnienia skuteczności obowiązkowej automatycznej wymiany informacji na temat podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych, zwłaszcza w przypadku, gdy do przekazania informacji zobowiązany jest więcej niż jeden pośrednik lub właściwy podatnik, kluczowe znaczenie ma włączenie dodatkowego pola zawierającego numer referencyjny podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia transgranicznego. Jeżeli więcej niż jeden pośrednik lub odpowiedni podatnik zobowiązany jest do przekazania informacji, na wszystkich wymianach dotyczących tego samego ustalenia powinien figurować jeden numer referencyjny, tak aby można było powiązać te wymiany z konkretnym uzgodnieniem w centralnej bazie danych.

| (4) | Ze względu na spójność i pewność prawa datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia należy dostosować do daty rozpoczęcia stosowania określonej w art. 2 ust. 1 akapit drugi dyrektywy (UE) 2018/822. |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na spójność i pewność prawa datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia należy dostosować do daty rozpoczęcia stosowania określonej w art. 2 ust. 1 akapit drugi dyrektywy (UE) 2018/822.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie Opodatkowania, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Współpracy Administracyjnej w dziedzinie Opodatkowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2378 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się art. 2e w brzmieniu:

  „Artykuł 2e
  Standardowe formularze, w tym ustalenia językowe, do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

  1.   W odniesieniu do formularzy, których stosowanie przewidziano, »element« i »pole« oznaczają miejsce na formularzu, w którym mogą być zapisywane informacje objęte wymianą informacji na podstawie dyrektywy 2011/16/UE.


  2.   Formularz, który ma być stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych na podstawie art. 8ab dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem XIII do niniejszego rozporządzenia.


  3.   Kluczowymi elementami, o których mowa w art. 20 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2011/16/UE, są elementy wymienione w art. 8ab ust. 14 lit. b), c) i e) tej dyrektywy, a ustalenia językowe do tych kluczowych elementów są takie same jak elementy określone w art. 2a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

dodaje się art. 2e w brzmieniu:

„Artykuł 2e

Standardowe formularze, w tym ustalenia językowe, do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych

1.   W odniesieniu do formularzy, których stosowanie przewidziano, »element« i »pole« oznaczają miejsce na formularzu, w którym mogą być zapisywane informacje objęte wymianą informacji na podstawie dyrektywy 2011/16/UE.

2.   Formularz, który ma być stosowany do obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych na podstawie art. 8ab dyrektywy 2011/16/UE, jest zgodny z załącznikiem XIII do niniejszego rozporządzenia.

3.   Kluczowymi elementami, o których mowa w art. 20 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2011/16/UE, są elementy wymienione w art. 8ab ust. 14 lit. b), c) i e) tej dyrektywy, a ustalenia językowe do tych kluczowych elementów są takie same jak elementy określone w art. 2a ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | załącznik do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik XIII. |
| --- | --- |

2)

załącznik do niniejszego rozporządzenia dodaje się jako załącznik XIII.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Rady (UE) 2018/822 z dnia 25 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych (Dz.U. L 139 z 5.6.2018, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2378 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania niektórych przepisów dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1156/2012 (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 19).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK XIII

Formularz, o którym mowa w art. 2e

Formularz do celów obowiązkowej automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych na podstawie art. 8ab dyrektywy 2011/16/UE zawiera, oprócz elementów wymienionych w art. 8ab ust. 14 tej dyrektywy, następujące pole:

| (a) | Numer referencyjny podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych. |
| --- | --- |

(a)

Numer referencyjny podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych.

---

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/28 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/28

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/533

z dnia 28 marca 2019 r.

dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2020, 2021 i 2022, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 29 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1213/2008 (2) ustanowiono pierwszy wieloletni skoordynowany wspólnotowy program kontroli obejmujący lata 2009, 2010 i 2011. Program ten był kontynuowany na podstawie kolejnych rozporządzeń Komisji. Ostatnim takim rozporządzeniem było rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/555 (3). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1213/2008 (2) ustanowiono pierwszy wieloletni skoordynowany wspólnotowy program kontroli obejmujący lata 2009, 2010 i 2011. Program ten był kontynuowany na podstawie kolejnych rozporządzeń Komisji. Ostatnim takim rozporządzeniem było rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/555 (3).

| (2) | Do głównych składników diety zalicza się w Unii od trzydziestu do czterdziestu środków spożywczych. Ponieważ w okresach trzyletnich obserwuje się istotne zmiany w stosowaniu pestycydów, pestycydy w tych środkach spożywczych należy monitorować w serii trzyletnich cyklów w celu umożliwienia przeprowadzania oceny narażenia konsumenta i oceny stosowania przepisów Unii. |
| --- | --- |

(2)

Do głównych składników diety zalicza się w Unii od trzydziestu do czterdziestu środków spożywczych. Ponieważ w okresach trzyletnich obserwuje się istotne zmiany w stosowaniu pestycydów, pestycydy w tych środkach spożywczych należy monitorować w serii trzyletnich cyklów w celu umożliwienia przeprowadzania oceny narażenia konsumenta i oceny stosowania przepisów Unii.

| (3) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przedłożył sprawozdanie naukowe na temat oceny projektu programu monitorowania pestycydów. Urząd stwierdził, że wskaźnik przekraczania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości na poziomie powyżej 1 % można oszacować z marginesem błędu wynoszącym 0,75 %, wybierając 683 próbki dla co najmniej 32 różnych produktów żywnościowych (4). Pobieranie próbek należy rozdzielić między państwa członkowskie proporcjonalnie do liczby ludności, przy czym dla danego produktu na rok należy pobrać co najmniej 12 próbek. |
| --- | --- |

(3)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przedłożył sprawozdanie naukowe na temat oceny projektu programu monitorowania pestycydów. Urząd stwierdził, że wskaźnik przekraczania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości na poziomie powyżej 1 % można oszacować z marginesem błędu wynoszącym 0,75 %, wybierając 683 próbki dla co najmniej 32 różnych produktów żywnościowych (4). Pobieranie próbek należy rozdzielić między państwa członkowskie proporcjonalnie do liczby ludności, przy czym dla danego produktu na rok należy pobrać co najmniej 12 próbek.

| (4) | Uwzględniono wyniki analityczne poprzednich unijnych urzędowych programów kontroli, aby zapewnić reprezentatywność zakresu pestycydów objętych programem kontroli dla stosowanych pestycydów. |
| --- | --- |

(4)

Uwzględniono wyniki analityczne poprzednich unijnych urzędowych programów kontroli, aby zapewnić reprezentatywność zakresu pestycydów objętych programem kontroli dla stosowanych pestycydów.

| (5) | Wytyczne w sprawie „Procedur analitycznej kontroli jakości i procedur walidacji dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy” („Analytical quality control and validation procedures for pesticide residues analysis in food and feed”) zostały opublikowane na stronie internetowej Komisji (5). |
| --- | --- |

(5)

Wytyczne w sprawie „Procedur analitycznej kontroli jakości i procedur walidacji dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy” („Analytical quality control and validation procedures for pesticide residues analysis in food and feed”) zostały opublikowane na stronie internetowej Komisji (5).

| (6) | Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje inne substancje czynne, metabolity lub produkty rozpadu lub reakcji, informacje dotyczące tych związków chemicznych należy podać oddzielnie, o ile są mierzone osobno (6). |
| --- | --- |

(6)

Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje inne substancje czynne, metabolity lub produkty rozpadu lub reakcji, informacje dotyczące tych związków chemicznych należy podać oddzielnie, o ile są mierzone osobno (6).

| (7) | Państwa członkowskie, Komisja i Urząd uzgodniły środki wykonawcze dotyczące przedkładania informacji przez państwa członkowskie, np. standard opisu próbek (SOP), stosowany do przedkładania wyników analizy pozostałości pestycydów. |
| --- | --- |

(7)

Państwa członkowskie, Komisja i Urząd uzgodniły środki wykonawcze dotyczące przedkładania informacji przez państwa członkowskie, np. standard opisu próbek (SOP), stosowany do przedkładania wyników analizy pozostałości pestycydów.

| (8) | Do procedur pobierania próbek należy stosować dyrektywę Komisji 2002/63/WE (7), która zawiera metody i procedury pobierania próbek zalecane przez Komisję Kodeksu Żywnościowego. |
| --- | --- |

(8)

Do procedur pobierania próbek należy stosować dyrektywę Komisji 2002/63/WE (7), która zawiera metody i procedury pobierania próbek zalecane przez Komisję Kodeksu Żywnościowego.

| (9) | Oceny, czy przestrzegane są najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla niemowląt i małych dzieci, ustanowione w art. 10 dyrektywy Komisji 2006/141/WE (8) oraz w art. 7 dyrektywy Komisji 2006/125/WE (9) należy dokonać, uwzględniając wyłącznie definicje pozostałości ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005. |
| --- | --- |

(9)

Oceny, czy przestrzegane są najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla niemowląt i małych dzieci, ustanowione w art. 10 dyrektywy Komisji 2006/141/WE (8) oraz w art. 7 dyrektywy Komisji 2006/125/WE (9) należy dokonać, uwzględniając wyłącznie definicje pozostałości ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005.

| (10) | W przypadku metod oznaczania pojedynczych pozostałości państwa członkowskie powinny mieć możliwość wypełnienia swoich zobowiązań dotyczących analizy, zwracając się do laboratoriów urzędowych, które już dysponują wymaganymi zwalidowanymi metodami. |
| --- | --- |

(10)

W przypadku metod oznaczania pojedynczych pozostałości państwa członkowskie powinny mieć możliwość wypełnienia swoich zobowiązań dotyczących analizy, zwracając się do laboratoriów urzędowych, które już dysponują wymaganymi zwalidowanymi metodami.

| (11) | Do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie powinny przekazać informacje dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego. |
| --- | --- |

(11)

Do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie powinny przekazać informacje dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego.

| (12) | W celu uniknięcia niejasności spowodowanych nakładaniem się na siebie kolejnych wieloletnich programów, a także ze względu na pewność prawa, należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/555. Należy je jednak nadal stosować w odniesieniu do próbek przebadanych w 2019 r. |
| --- | --- |

(12)

W celu uniknięcia niejasności spowodowanych nakładaniem się na siebie kolejnych wieloletnich programów, a także ze względu na pewność prawa, należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/555. Należy je jednak nadal stosować w odniesieniu do próbek przebadanych w 2019 r.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W latach 2020, 2021 i 2022 państwa członkowskie pobierają i analizują próbki dla kombinacji produktów i pestycydów, jak określono w załączniku I.

Liczbę próbek każdego produktu, łącznie z żywnością dla niemowląt i małych dzieci oraz produktami pochodzącymi z rolnictwa ekologicznego, określono w załączniku II.

Artykuł 2

1.   Partia, z której należy pobrać próbki, zostaje wybrana losowo.

Procedura pobierania próbek, w tym liczba jednostek, musi być zgodna z dyrektywą 2002/63/WE.

2.   Wszystkie próbki, w tym próbki żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz produktów pochodzących z rolnictwa ekologicznego, analizuje się pod kątem pestycydów wymienionych w załączniku I zgodnie z definicjami pozostałości zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005.

3.   Próbki żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci ocenia się w odniesieniu do produktów oferowanych w postaci gotowej do spożycia lub w postaci odtworzonej zgodnie z instrukcjami producentów, uwzględniając najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości określone w dyrektywach 2006/125/WE i 2006/141/WE. Jeżeli taka żywność może być spożywana zarówno w postaci, w jakiej jest sprzedawana, jak i w postaci odtworzonej, wyniki podaje się w odniesieniu do produktu w nieodtworzonej postaci sprzedawanej.

Artykuł 3

Państwa członkowskie przekazują wyniki analiz próbek badanych w 2020 r., 2021 r. i 2022 r. odpowiednio do dnia 31 sierpnia 2021 r., 2022 r. i 2023 r. Wyniki te przedkłada się w formacie sprawozdania elektronicznego określonym przez EFSA.

Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje więcej niż jeden związek chemiczny (substancję czynną lub metabolit lub produkt rozpadu lub reakcji), państwa członkowskie przekazują sprawozdania z wyników analizy zgodnie z pełną definicją pozostałości. Ponadto wyniki dotyczące wszystkich analitów, które stanowią część definicji pozostałości, przedkłada się oddzielnie, o ile są mierzone osobno.

Artykuł 4

Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/555 traci moc.

W odniesieniu do próbek badanych w 2019 r. ma ono jednak zastosowanie do dnia 1 września 2020 r.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 stycznia 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1213/2008 z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego wspólnotowego programu kontroli na lata 2009, 2010 i 2011, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 9).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/555 z dnia 9 kwietnia 2018 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2019, 2020 i 2021, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (Dz.U. L 92 z 10.4.2018, s. 6).

3

(4)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; program monitorowania pestycydów; ocena projektu. Dziennik EFSA 2015;13(2):4005.

4

(5)  Dokument nr SANTE/11813/2017 https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/plant/docs/pesticides_mrl_guidelines_wrkdoc_2017-11813.pdf w jego najnowszej wersji.

5

(6)  SANCO/12574/2014, dokument roboczy w sprawie sumowania indywidualnych LOQ w przypadku skomplikowanych definicji pozostałości.

6

(7)  Dyrektywa Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylająca dyrektywę 79/700/EWG (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, s. 30).

7

(8)  Dyrektywa Komisji 2006/141/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt oraz zmieniająca dyrektywę 1999/21/WE (Dz.U. L 401 z 30.12.2006, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 339 z 6.12.2006, s. 16).

9

---

ZAŁĄCZNIK I

Część A: produkty pochodzenia roślinnego
   (1)
  , z których należy pobrać próbki w 2020, 2021 i 2022 r.

| 2020 | 2021 | 2022 |
| --- | --- | --- |
| a) | b) | c) |
| Pomarańcze (2) | Winogrona stołowe (2) | Jabłka (2) |
| Gruszki (2) | Banany (2) | Truskawki (2) |
| Kiwi (2) | Grejpfruty (2) | Brzoskwinie, łącznie z nektarynami i innymi mieszańcami (2) |
| Kalafiory (2) | Bakłażany (2) | Wino (białe lub czerwone) wytwarzane z winogron. (Jeżeli nie są dostępne współczynniki przetworzenia odnoszące się do wina, państwa członkowskie zobowiązane są do zgłoszenia stosowanych współczynników przetworzenia wina w krajowym sprawozdaniu podsumowującym.) |
| Cebula (2) | Brokuły (2) | Sałata (2) |
| Marchew (2) | Melony (2) | Kapusta głowiasta (2) |
| Ziemniaki (2) | Grzyby uprawne (2) | Pomidory (2) |
| Fasola (suszona) (2) | Papryka roczna (2) | Szpinak (2) |
| Ziarno żyta zwyczajnego (3) | Ziarna pszenicy zwyczajnej (3) | Ziarno owsa (3)
   (4) |
| Ryż brązowy (ryż łuskany) zdefiniowany jako ryż po usunięciu łusek z ryżu niełuskanego (5) | Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia (Jeżeli nie jest dostępny współczynnik przetworzenia odnoszący się do oliwy, państwa członkowskie zobowiązane są do zgłoszenia stosowanych współczynników przetworzenia w krajowym sprawozdaniu podsumowującym.) | Ziarno jęczmienia (3)
   (6) |

2020

2021

2022

a)

b)

c)

Pomarańcze (2)

Winogrona stołowe (2)

Jabłka (2)

Gruszki (2)

Banany (2)

Truskawki (2)

Kiwi (2)

Grejpfruty (2)

Brzoskwinie, łącznie z nektarynami i innymi mieszańcami (2)

Kalafiory (2)

Bakłażany (2)

Wino (białe lub czerwone) wytwarzane z winogron. (Jeżeli nie są dostępne współczynniki przetworzenia odnoszące się do wina, państwa członkowskie zobowiązane są do zgłoszenia stosowanych współczynników przetworzenia wina w krajowym sprawozdaniu podsumowującym.)

Cebula (2)

Brokuły (2)

Sałata (2)

Marchew (2)

Melony (2)

Kapusta głowiasta (2)

Ziemniaki (2)

Grzyby uprawne (2)

Pomidory (2)

Fasola (suszona) (2)

Papryka roczna (2)

Szpinak (2)

Ziarno żyta zwyczajnego (3)

Ziarna pszenicy zwyczajnej (3)

Ziarno owsa (3)
   (4)

Ryż brązowy (ryż łuskany) zdefiniowany jako ryż po usunięciu łusek z ryżu niełuskanego (5)

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia (Jeżeli nie jest dostępny współczynnik przetworzenia odnoszący się do oliwy, państwa członkowskie zobowiązane są do zgłoszenia stosowanych współczynników przetworzenia w krajowym sprawozdaniu podsumowującym.)

Ziarno jęczmienia (3)
   (6)

Część B: Produkty pochodzenia zwierzęcego (1), z których należy pobrać próbki w 2020, 2021 i 2022 r.

| 2020 | 2021 | 2022 |
| --- | --- | --- |
| f) | d) | e) |
| Tłuszcz drobiowy (2) (7) | Tłuszcz wołowy (2) (7) | Mleko krowie (8) |
| Wątroba wołowa (2) | Jaja kurze (2) (9) | Tłuszcz ze świń (2) (7) |

2020

2021

2022

f)

d)

e)

Tłuszcz drobiowy (2) (7)

Tłuszcz wołowy (2) (7)

Mleko krowie (8)

Wątroba wołowa (2)

Jaja kurze (2) (9)

Tłuszcz ze świń (2) (7)

Część C: kombinacje pestycydów i produktów, które należy monitorować w produktach pochodzenia roślinnego lub na ich powierzchni

| | 2020 | 2021 | 2022 | Uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2,4-D | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w pomarańczach, kalafiorach, ryżu brązowym i suszonej fasoli oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w grejpfrutach, winogronach stołowych, bakłażanach i brokułach oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w sałacie, szpinaku i pomidorach oraz na ich powierzchni. |
| 2-fenylofenol | a) | b) | c) | |
| Abamektyna | a) | b) | c) | |
| Acefat | a) | b) | c) | |
| Acetamipryd | a) | b) | c) | |
| Akrynatryna | a) | b) | c) | |
| Aldikarb | a) | b) | c) | |
| Aldryna i dieldryna | a) | b) | c) | |
| Ametoktradyna | a) | b) | c) | |
| Azynofos metylowy | a) | b) | c) | |
| Azoksystrobina | a) | b) | c) | |
| Bifentryna | a) | b) | c) | |
| Bifenyl | a) | b) | c) | |
| Bitertanol | a) | b) | c) | |
| Boskalid | a) | b) | c) | |
| Jon bromkowy | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w ryżu brązowym oraz na jego powierzchni; w 2021 r. – w papryce rocznej oraz na jej powierzchni; w 2022 r. – w sałacie i pomidorach oraz na ich powierzchni. |
| Bromopropylat | a) | b) | c) | |
| Bupirymat | a) | b) | c) | |
| Buprofezyna | a) | b) | c) | |
| Kaptan | a) | b) | c) | |
| Karbaryl | a) | b) | c) | |
| Karbendazym i benomyl | a) | b) | c) | |
| Karbofuran | a) | b) | c) | |
| Chlorantraniliprol | a) | b) | c) | |
| Chlorofenapir | a) | b) | c) | |
| Chloromekwat | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w marchwi, gruszkach, życie i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, winogronach stołowych, grzybach uprawnych i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w pomidorach i owsie oraz na ich powierzchni. |
| Chlorotalonil | a) | b) | c) | |
| Chloroprofam | a) | b) | c) | |
| Chloropiryfos | a) | b) | c) | |
| Chloropiryfos metylowy | a) | b) | c) | |
| Klofentezyna | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Chlotianidyna | a) | b) | c) | |
| Cyjazofamid | a) | b) | c) | |
| Cyflufenamid | a) | b) | c) | |
| Cyflutryna | a) | b) | c) | |
| Cymoksanil | a) | b) | c) | |
| Cypermetryna | a) | b) | c) | |
| Cyprokonazol | a) | b) | c) | |
| Cyprodynil | a) | b) | c) | |
| Cyromazyna | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w ziemniakach, cebuli i marchwi oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, papryce rocznej, melonach i grzybach uprawnych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w sałacie i pomidorach oraz na ich powierzchni. |
| Deltametryna | a) | b) | c) | |
| Diazynon | a) | b) | c) | |
| Dichlorfos | a) | b) | c) | |
| Dichloran | a) | b) | c) | |
| Dikofol | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Dietofenkarb | a) | b) | c) | |
| Difenokonazol | a) | b) | c) | |
| Diflubenzuron | a) | b) | c) | |
| Dimetoat | a) | b) | c) | |
| Dimetomorf | a) | b) | c) | |
| Dinikonazol | a) | b) | c) | |
| Difenyloamina | a) | b) | c) | |
| Ditianon | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w gruszkach i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w winogronach stołowych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w jabłkach i brzoskwiniach oraz na ich powierzchni. |
| Ditiokarbaminiany | a) | b) | c) | Te substancje bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem brokułów, kalafiora, kapusty głowiastej, oliwy z oliwek, wina i cebuli. |
| Dodyna | a) | b) | c) | |
| Benzoesan emamektyny B1a, wyrażony jako emamektyna | a) | b) | c) | |
| Endosulfan | a) | b) | c) | |
| Epoksykonazol | a) | b) | c) | |
| Etefon | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w pomarańczach i gruszkach oraz na ich powierzchni; w 2021 r. w papryce rocznej, pszenicy i winogronach stołowych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w jabłkach, brzoskwiniach, pomidorach i winie oraz na ich powierzchni. |
| Etion | a) | b) | c) | |
| Etirimol | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Etofenproks | a) | b) | c) | |
| Etoksazol | a) | b) | c) | |
| Famoksadon | a) | b) | c) | |
| Fenamidon | a) | b) | c) | |
| Fenamifos | a) | b) | c) | |
| Fenarymol | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Fenazachina | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Fenbukonazol | a) | b) | c) | |
| Tlenek fenbutacyny | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w pomarańczach i gruszkach oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, grejpfrutach, papryce rocznej i winogronach stołowych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. w jabłkach, truskawkach, brzoskwiniach, pomidorach i winie oraz na ich powierzchni. |
| Fenheksamid | a) | b) | c) | |
| Fenitrotion | a) | b) | c) | |
| Fenoksykarb | a) | b) | c) | |
| Fenpropatryna | a) | b) | c) | |
| Fenpropidyna | a) | b) | c) | |
| Fenpropimorf | a) | b) | c) | |
| Fenpyrazamina | a) | b) | c) | |
| Fenpyroksymat | a) | b) | c) | |
| Fention | a) | b) | c) | |
| Fenwalerat | a) | b) | c) | |
| Fipronil | a) | b) | c) | |
| Flonikamid | a) | b) | c) | |
| Fluazyfop-P | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w kalafiorach, suszonej fasoli, ziemniakach i marchwi oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, brokułach, papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w truskawkach, kapuście głowiastej, sałacie, szpinaku i pomidorach oraz na ich powierzchni. |
| Flubendiamid | a) | b) | c) | |
| Fludioksonil | a) | b) | c) | |
| Flufenoksuron | a) | b) | c) | |
| Fluopikolid | a) | b) | c) | |
| Fluopyram | a) | b) | c) | |
| Fluchinkonazol | a) | b) | c) | |
| Flusilazol | a) | b) | c) | |
| Flutriafol | a) | b) | c) | |
| Fluksapyroksad | a) | b) | c) | |
| Folpet | a) | b) | c) | |
| Formetanat | a) | b) | c) | |
| Fostiazat | a) | b) | c) | |
| Glifosat | a) | b) | c) | |
| Haloksyfop, w tym haloksyfop-P | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w suszonej fasoli oraz na jej powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, grejpfrutach, papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w truskawkach i kapuście głowiastej i na ich powierzchni. |
| Heksakonazol | a) | b) | c) | |
| Heksytiazoks | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Imazalil | a) | b) | c) | |
| Imidachlopryd | a) | b) | c) | |
| Indoksakarb | a) | b) | c) | |
| Iprodion | a) | b) | c) | |
| Iprowalikarb | a) | b) | c) | |
| Izokarbofos | a) | b) | c) | |
| Izoprotiolan | a) | | | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w ryżu brązowym i na jego powierzchni. W 2021 r. i 2022 r. substancji tej nie bada się w żadnym produkcie ani na powierzchni żadnego produktu. |
| Krezoksym metylu | a) | b) | c) | |
| Lambda-cyhalotryna | a) | b) | c) | |
| Linuron | a) | b) | c) | |
| Lufenuron | a) | b) | c) | |
| Malation | a) | b) | c) | |
| Mandipropamid | a) | b) | c) | |
| Mepanipirym | a) | b) | c) | |
| Mepikwat | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w gruszkach, życie i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w grzybach uprawnych i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w jęczmieniu i owsie oraz na ich powierzchni. |
| Metalaksyl i metalaksyl-M | a) | b) | c) | |
| Metamidofos | a) | b) | c) | |
| Metydation | a) | b) | c) | |
| Metiokarb | a) | b) | c) | |
| Metomyl | a) | b) | c) | |
| Metoksyfenozyd | a) | b) | c) | |
| Metrafenon | a) | b) | c) | |
| Monokrotofos | a) | b) | c) | |
| Myklobutanil | a) | b) | c) | |
| Ometoat | a) | b) | c) | |
| Oksadiksyl | a) | b) | c) | |
| Oksamyl | a) | b) | c) | |
| Oksydemeton metylu | a) | b) | c) | |
| Paklobutrazol | a) | b) | c) | |
| Paration metylowy | a) | b) | c) | |
| Penkonazol | a) | b) | c) | |
| Pencykuron | a) | b) | c) | |
| Pendimetalin | a) | b) | c) | |
| Permetryna | a) | b) | c) | |
| Fosmet | a) | b) | c) | |
| Pirymikarb | a) | b) | c) | |
| Pirymifos metylowy | a) | b) | c) | |
| Procymidon | a) | b) | c) | |
| Profenofos | a) | b) | c) | |
| Propamokarb | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w marchwi, kalafiorze, cebuli i ziemniakach oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w winogronach stołowych, melonach, bakłażanach, brokułach, papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w truskawkach, kapuście głowiastej, szpinaku, sałacie, pomidorach i jęczmieniu i na ich powierzchni. |
| Propargit | a) | b) | c) | |
| Propikonazol | a) | b) | c) | |
| Propyzamid | a) | b) | c) | |
| Prochinazyd | a) | b) | c) | |
| Prosulfokarb | a) | b) | c) | |
| Protiokonazol | a) | b) | c) | W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w marchwi, cebuli, życie i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w kapuście głowiastej, sałacie, pomidorach, owsie i jęczmieniu oraz na ich powierzchni. |
| Pimetrozyna | | b) | c) | Substancji tej nie bada się w żadnym produkcie ani na powierzchni żadnego produktu w 2020 r.; w 2021 r. bada się ją wyłącznie w bakłażanach, melonach i papryce rocznej oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w kapuście głowiastej, sałacie, truskawkach, szpinaku i pomidorach oraz na ich powierzchni. |
| Piraklostrobina | a) | b) | c) | |
| Pirydaben | a) | b) | c) | |
| Pirymetanil | a) | b) | c) | |
| Piryproksyfen | a) | b) | c) | |
| Chinoksyfen | a) | b) | c) | |
| Spinosad | a) | b) | c) | |
| Spirodiklofen | a) | b) | c) | |
| Spiromesyfen | a) | b) | c) | |
| Spiroksamina | a) | b) | c) | |
| Spirotetramat | a) | b) | c) | |
| Tau-fluwalinat | a) | b) | c) | |
| Tebukonazol | a) | b) | c) | |
| Tebufenozyd | a) | b) | c) | |
| Tebufenpirad | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Teflobenzuron | a) | b) | c) | |
| Teflutryna | a) | b) | c) | |
| Terbutylazyna | a) | b) | c) | |
| Tetrakonazol | a) | b) | c) | |
| Tetradifon | a) | b) | c) | Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż. |
| Tiabendazol | a) | b) | c) | |
| Tiaklopryd | a) | b) | c) | |
| Tiametoksam | a) | b) | c) | |
| Tiofanat metylowy | a) | b) | c) | |
| Tolchlofos metylowy | a) | b) | c) | |
| Triadimefon | a) | b) | c) | |
| Triadimenol | a) | b) | c) | |
| Tiodikarb | a) | b) | c) | |
| Triazofos | a) | b) | c) | |
| Tricyklazol | a) | b) | c) | Substancję tę bada się wyłącznie w ryżu brązowym oraz na jego powierzchni. |
| Trifloksystrobina | a) | b) | c) | |
| Triflumuron | a) | b) | c) | |
| Winklozolina | a) | b) | c) | |

2020

2021

2022

Uwagi

2,4-D

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w pomarańczach, kalafiorach, ryżu brązowym i suszonej fasoli oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w grejpfrutach, winogronach stołowych, bakłażanach i brokułach oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w sałacie, szpinaku i pomidorach oraz na ich powierzchni.

2-fenylofenol

a)

b)

c)

Abamektyna

a)

b)

c)

Acefat

a)

b)

c)

Acetamipryd

a)

b)

c)

Akrynatryna

a)

b)

c)

Aldikarb

a)

b)

c)

Aldryna i dieldryna

a)

b)

c)

Ametoktradyna

a)

b)

c)

Azynofos metylowy

a)

b)

c)

Azoksystrobina

a)

b)

c)

Bifentryna

a)

b)

c)

Bifenyl

a)

b)

c)

Bitertanol

a)

b)

c)

Boskalid

a)

b)

c)

Jon bromkowy

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w ryżu brązowym oraz na jego powierzchni; w 2021 r. – w papryce rocznej oraz na jej powierzchni; w 2022 r. – w sałacie i pomidorach oraz na ich powierzchni.

Bromopropylat

a)

b)

c)

Bupirymat

a)

b)

c)

Buprofezyna

a)

b)

c)

Kaptan

a)

b)

c)

Karbaryl

a)

b)

c)

Karbendazym i benomyl

a)

b)

c)

Karbofuran

a)

b)

c)

Chlorantraniliprol

a)

b)

c)

Chlorofenapir

a)

b)

c)

Chloromekwat

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w marchwi, gruszkach, życie i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, winogronach stołowych, grzybach uprawnych i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w pomidorach i owsie oraz na ich powierzchni.

Chlorotalonil

a)

b)

c)

Chloroprofam

a)

b)

c)

Chloropiryfos

a)

b)

c)

Chloropiryfos metylowy

a)

b)

c)

Klofentezyna

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Chlotianidyna

a)

b)

c)

Cyjazofamid

a)

b)

c)

Cyflufenamid

a)

b)

c)

Cyflutryna

a)

b)

c)

Cymoksanil

a)

b)

c)

Cypermetryna

a)

b)

c)

Cyprokonazol

a)

b)

c)

Cyprodynil

a)

b)

c)

Cyromazyna

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w ziemniakach, cebuli i marchwi oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, papryce rocznej, melonach i grzybach uprawnych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w sałacie i pomidorach oraz na ich powierzchni.

Deltametryna

a)

b)

c)

Diazynon

a)

b)

c)

Dichlorfos

a)

b)

c)

Dichloran

a)

b)

c)

Dikofol

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Dietofenkarb

a)

b)

c)

Difenokonazol

a)

b)

c)

Diflubenzuron

a)

b)

c)

Dimetoat

a)

b)

c)

Dimetomorf

a)

b)

c)

Dinikonazol

a)

b)

c)

Difenyloamina

a)

b)

c)

Ditianon

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w gruszkach i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w winogronach stołowych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w jabłkach i brzoskwiniach oraz na ich powierzchni.

Ditiokarbaminiany

a)

b)

c)

Te substancje bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem brokułów, kalafiora, kapusty głowiastej, oliwy z oliwek, wina i cebuli.

Dodyna

a)

b)

c)

Benzoesan emamektyny B1a, wyrażony jako emamektyna

a)

b)

c)

Endosulfan

a)

b)

c)

Epoksykonazol

a)

b)

c)

Etefon

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w pomarańczach i gruszkach oraz na ich powierzchni; w 2021 r. w papryce rocznej, pszenicy i winogronach stołowych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w jabłkach, brzoskwiniach, pomidorach i winie oraz na ich powierzchni.

Etion

a)

b)

c)

Etirimol

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Etofenproks

a)

b)

c)

Etoksazol

a)

b)

c)

Famoksadon

a)

b)

c)

Fenamidon

a)

b)

c)

Fenamifos

a)

b)

c)

Fenarymol

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Fenazachina

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Fenbukonazol

a)

b)

c)

Tlenek fenbutacyny

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w pomarańczach i gruszkach oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, grejpfrutach, papryce rocznej i winogronach stołowych oraz na ich powierzchni; w 2022 r. w jabłkach, truskawkach, brzoskwiniach, pomidorach i winie oraz na ich powierzchni.

Fenheksamid

a)

b)

c)

Fenitrotion

a)

b)

c)

Fenoksykarb

a)

b)

c)

Fenpropatryna

a)

b)

c)

Fenpropidyna

a)

b)

c)

Fenpropimorf

a)

b)

c)

Fenpyrazamina

a)

b)

c)

Fenpyroksymat

a)

b)

c)

Fention

a)

b)

c)

Fenwalerat

a)

b)

c)

Fipronil

a)

b)

c)

Flonikamid

a)

b)

c)

Fluazyfop-P

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w kalafiorach, suszonej fasoli, ziemniakach i marchwi oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, brokułach, papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w truskawkach, kapuście głowiastej, sałacie, szpinaku i pomidorach oraz na ich powierzchni.

Flubendiamid

a)

b)

c)

Fludioksonil

a)

b)

c)

Flufenoksuron

a)

b)

c)

Fluopikolid

a)

b)

c)

Fluopyram

a)

b)

c)

Fluchinkonazol

a)

b)

c)

Flusilazol

a)

b)

c)

Flutriafol

a)

b)

c)

Fluksapyroksad

a)

b)

c)

Folpet

a)

b)

c)

Formetanat

a)

b)

c)

Fostiazat

a)

b)

c)

Glifosat

a)

b)

c)

Haloksyfop, w tym haloksyfop-P

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w suszonej fasoli oraz na jej powierzchni; w 2021 r. – w bakłażanach, grejpfrutach, papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w truskawkach i kapuście głowiastej i na ich powierzchni.

Heksakonazol

a)

b)

c)

Heksytiazoks

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Imazalil

a)

b)

c)

Imidachlopryd

a)

b)

c)

Indoksakarb

a)

b)

c)

Iprodion

a)

b)

c)

Iprowalikarb

a)

b)

c)

Izokarbofos

a)

b)

c)

Izoprotiolan

a)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w ryżu brązowym i na jego powierzchni. W 2021 r. i 2022 r. substancji tej nie bada się w żadnym produkcie ani na powierzchni żadnego produktu.

Krezoksym metylu

a)

b)

c)

Lambda-cyhalotryna

a)

b)

c)

Linuron

a)

b)

c)

Lufenuron

a)

b)

c)

Malation

a)

b)

c)

Mandipropamid

a)

b)

c)

Mepanipirym

a)

b)

c)

Mepikwat

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w gruszkach, życie i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w grzybach uprawnych i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w jęczmieniu i owsie oraz na ich powierzchni.

Metalaksyl i metalaksyl-M

a)

b)

c)

Metamidofos

a)

b)

c)

Metydation

a)

b)

c)

Metiokarb

a)

b)

c)

Metomyl

a)

b)

c)

Metoksyfenozyd

a)

b)

c)

Metrafenon

a)

b)

c)

Monokrotofos

a)

b)

c)

Myklobutanil

a)

b)

c)

Ometoat

a)

b)

c)

Oksadiksyl

a)

b)

c)

Oksamyl

a)

b)

c)

Oksydemeton metylu

a)

b)

c)

Paklobutrazol

a)

b)

c)

Paration metylowy

a)

b)

c)

Penkonazol

a)

b)

c)

Pencykuron

a)

b)

c)

Pendimetalin

a)

b)

c)

Permetryna

a)

b)

c)

Fosmet

a)

b)

c)

Pirymikarb

a)

b)

c)

Pirymifos metylowy

a)

b)

c)

Procymidon

a)

b)

c)

Profenofos

a)

b)

c)

Propamokarb

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w marchwi, kalafiorze, cebuli i ziemniakach oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w winogronach stołowych, melonach, bakłażanach, brokułach, papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w truskawkach, kapuście głowiastej, szpinaku, sałacie, pomidorach i jęczmieniu i na ich powierzchni.

Propargit

a)

b)

c)

Propikonazol

a)

b)

c)

Propyzamid

a)

b)

c)

Prochinazyd

a)

b)

c)

Prosulfokarb

a)

b)

c)

Protiokonazol

a)

b)

c)

W 2020 r. bada się tę substancję wyłącznie w marchwi, cebuli, życie i ryżu brązowym oraz na ich powierzchni; w 2021 r. – w papryce rocznej i pszenicy oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w kapuście głowiastej, sałacie, pomidorach, owsie i jęczmieniu oraz na ich powierzchni.

Pimetrozyna

b)

c)

Substancji tej nie bada się w żadnym produkcie ani na powierzchni żadnego produktu w 2020 r.; w 2021 r. bada się ją wyłącznie w bakłażanach, melonach i papryce rocznej oraz na ich powierzchni; w 2022 r. – w kapuście głowiastej, sałacie, truskawkach, szpinaku i pomidorach oraz na ich powierzchni.

Piraklostrobina

a)

b)

c)

Pirydaben

a)

b)

c)

Pirymetanil

a)

b)

c)

Piryproksyfen

a)

b)

c)

Chinoksyfen

a)

b)

c)

Spinosad

a)

b)

c)

Spirodiklofen

a)

b)

c)

Spiromesyfen

a)

b)

c)

Spiroksamina

a)

b)

c)

Spirotetramat

a)

b)

c)

Tau-fluwalinat

a)

b)

c)

Tebukonazol

a)

b)

c)

Tebufenozyd

a)

b)

c)

Tebufenpirad

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Teflobenzuron

a)

b)

c)

Teflutryna

a)

b)

c)

Terbutylazyna

a)

b)

c)

Tetrakonazol

a)

b)

c)

Tetradifon

a)

b)

c)

Tę substancję bada się we wszystkich wymienionych produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem zbóż.

Tiabendazol

a)

b)

c)

Tiaklopryd

a)

b)

c)

Tiametoksam

a)

b)

c)

Tiofanat metylowy

a)

b)

c)

Tolchlofos metylowy

a)

b)

c)

Triadimefon

a)

b)

c)

Triadimenol

a)

b)

c)

Tiodikarb

a)

b)

c)

Triazofos

a)

b)

c)

Tricyklazol

a)

b)

c)

Substancję tę bada się wyłącznie w ryżu brązowym oraz na jego powierzchni.

Trifloksystrobina

a)

b)

c)

Triflumuron

a)

b)

c)

Winklozolina

a)

b)

c)

Część D: kombinacje pestycydów i produktów, które należy monitorować w produktach pochodzenia zwierzęcego lub na ich powierzchni

| | 2020 | 2021 | 2022 | Uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Aldryna i dieldryna | f) | d) | e) | |
| Bifentryna | f) | d) | e) | |
| Chlordan | f) | d) | e) | |
| Chloropiryfos | f) | d) | e) | |
| Chloropiryfos metylowy | f) | d) | e) | |
| Cypermetryna | f) | d) | e) | |
| DDT | f) | d) | e) | |
| Deltametryna | f) | d) | e) | |
| Diazynon | f) | d) | e) | |
| Endosulfan | f) | d) | e) | |
| Famoksadon | f) | d) | e) | |
| Fenwalerat | f) | d) | e) | |
| Fipronil | f) | d) | e) | |
| Glifosat | f) | d) | e) | |
| Heptachlor | f) | d) | e) | |
| Heksachlorobenzen | f) | d) | e) | |
| Heksachlorocykloheksan (HCH, izomer alfa) | f) | d) | e) | |
| Heksachlorocykloheksan (HCH, izomer beta) | f) | d) | e) | |
| Indoksakarb | | | e) | W 2022 r. bada się tę substancję wyłącznie w mleku. |
| Lindan | f) | d) | e) | |
| Metoksychlor | f) | d) | e) | |
| Paration | f) | d) | e) | |
| Permetryna | f) | d) | e) | |
| Pirymifos metylowy | f) | d) | e) | |

2020

2021

2022

Uwagi

Aldryna i dieldryna

f)

d)

e)

Bifentryna

f)

d)

e)

Chlordan

f)

d)

e)

Chloropiryfos

f)

d)

e)

Chloropiryfos metylowy

f)

d)

e)

Cypermetryna

f)

d)

e)

DDT

f)

d)

e)

Deltametryna

f)

d)

e)

Diazynon

f)

d)

e)

Endosulfan

f)

d)

e)

Famoksadon

f)

d)

e)

Fenwalerat

f)

d)

e)

Fipronil

f)

d)

e)

Glifosat

f)

d)

e)

Heptachlor

f)

d)

e)

Heksachlorobenzen

f)

d)

e)

Heksachlorocykloheksan (HCH, izomer alfa)

f)

d)

e)

Heksachlorocykloheksan (HCH, izomer beta)

f)

d)

e)

Indoksakarb

e)

W 2022 r. bada się tę substancję wyłącznie w mleku.

Lindan

f)

d)

e)

Metoksychlor

f)

d)

e)

Paration

f)

d)

e)

Permetryna

f)

d)

e)

Pirymifos metylowy

f)

d)

e)

---

(1)  Odnośnie do surowych produktów, które mają być badane, części produktów, do których stosuje się najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości, bada się dla głównego produktu z grupy lub podgrupy, zgodnie z wykazem zawartym w części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, o ile nie wskazano inaczej.

(2)  Bada się produkty nieprzetworzone. W przypadku produktów, z których pobierane są próbki, w stanie mrożonym należy podać współczynniki przetworzenia, jeżeli mają zastosowanie.

(3)  W przypadku braku wystarczającej liczby próbek ziarna żyta zwyczajnego, pszenicy, owsa lub jęczmienia, analizie można poddać pełnoziarnistą mąkę z żyta zwyczajnego, pszenicy zwyczajnej, owsa lub jęczmienia i podać współczynnik przetworzenia.

(4)  W przypadku braku wystarczającej liczby próbek ziarna owsa, tę część wymaganej liczby próbek ziarna owsa, której nie można było pobrać, można dodać do liczby próbek ziarna jęczmienia, co zapewni mniejszą liczbę próbek ziarna owsa i proporcjonalnie większą liczbę próbek ziarna jęczmienia.

(5)  W stosownych przypadkach można poddać analizie również polerowane ziarna ryżu. Należy poinformować EFSA, czy analizie został poddany ryż polerowany, czy łuskany. Jeżeli analizie został poddany ryż polerowany, należy podać współczynnik przetworzenia.

(6)  W przypadku braku wystarczającej liczby próbek ziarna jęczmienia, tę część wymaganej liczby próbek dla ziarna jęczmienia, której nie można było pobrać, można dodać do liczby próbek dla ziarna owsa, co zapewni mniejszą liczbę próbek dla ziarna jęczmienia i proporcjonalnie większą liczbę próbek dla ziarna owsa.

(7)  Próbki z mięsa można również pobierać zgodnie z tabelą 3 załącznika do dyrektywy 2002/63/WE.

(8)  Bada się świeże (nieprzetworzone) mleko, łącznie z mlekiem mrożonym, pasteryzowanym, podgrzanym, sterylizowanym lub filtrowanym.

(9)  Bada się całe jaja bez skorupki.

---

ZAŁĄCZNIK II

Liczba próbek, o której mowa w art. 1

| 1) | Liczbę próbek, które każde państwo członkowskie ma pobrać dla każdego produktu i poddać analizie pod kątem pestycydów wymienionych w załączniku I, wskazano w tabeli w pkt 5. |
| --- | --- |

1)

| 2) | Oprócz próbek wymaganych zgodnie z tabelą w pkt 5, w 2020 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie pięć próbek preparatów do początkowego żywienia niemowląt i pięć próbek preparatów do dalszego żywienia niemowląt.
  Oprócz próbek wymaganych zgodnie ze wspomnianą tabelą, w 2021 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek produktów zbożowych przetworzonych przeznaczonych dla niemowląt.
  Oprócz próbek wymaganych zgodnie ze wspomnianą tabelą w 2022 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek żywności dla niemowląt i małych dzieci, innych niż preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i produkty zbożowe przetworzone dla dzieci. |
| --- | --- |

2)

Oprócz próbek wymaganych zgodnie ze wspomnianą tabelą, w 2021 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek produktów zbożowych przetworzonych przeznaczonych dla niemowląt.

Oprócz próbek wymaganych zgodnie ze wspomnianą tabelą w 2022 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek żywności dla niemowląt i małych dzieci, innych niż preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i produkty zbożowe przetworzone dla dzieci.

| 3) | Zgodnie z tabelą w pkt 5 próbki produktów pochodzących z rolnictwa ekologicznego pobiera się, jeżeli są one dostępne, proporcjonalnie do udziału w rynku tych produktów w każdym państwie członkowskim, przy czym minimalna liczba tych próbek wynosi 1. |
| --- | --- |

3)

| 4) | Państwa członkowskie wykorzystujące metody wielopozostałościowe mogą stosować jakościowe metody przesiewowe przy analizie nie więcej niż 15 % próbek pobieranych i poddawanych analizie zgodnie z tabelą w pkt 5. Jeżeli państwo członkowskie stosuje jakościowe metody przesiewowe, pozostałe próbki bada za pomocą ilościowych metod wielopozostałościowych.
  Jeżeli wyniki jakościowego badania przesiewowego są dodatnie, państwa członkowskie stosują zwyczajowe metody docelowe, aby przedstawić wyniki w kategoriach ilościowych. |
| --- | --- |

4)

Jeżeli wyniki jakościowego badania przesiewowego są dodatnie, państwa członkowskie stosują zwyczajowe metody docelowe, aby przedstawić wyniki w kategoriach ilościowych.

| 5) | Minimalna liczba próbek przypadająca na każde państwo członkowskie i na każdy produkt:









  Państwo członkowskie | Próbki | | Państwo członkowskie | Próbki |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| BE | 12 | | LU | 12 |
| |
| BG | 12 | | HU | 12 |
| |
| CZ | 12 | | MT | 12 |
| |
| DK | 12 | | NL | 18 |
| |
| DE | 97 | | AT | 12 |
| |
| EE | 12 | | PL | 47 |
| |
| EL | 12 | | PT | 12 |
| |
| ES | 50 | | RO | 20 |
| |
| FR | 71 | | SI | 12 |
| |
| IE | 12 | | SK | 12 |
| |
| IT | 69 | | FI | 12 |
| |
| CY | 12 | | SE | 12 |
| |
| LV | 12 | | UK | 71 |
| |
| LT | 12 | | HR | 12 |
| |
| ŁĄCZNA LICZBA PRÓBEK: 683 |

5)

Państwo członkowskie

Próbki

Państwo członkowskie

Próbki

BE

12

LU

12

BG

12

HU

12

CZ

12

MT

12

DK

12

NL

18

DE

97

AT

12

EE

12

PL

47

EL

12

PT

12

ES

50

RO

20

FR

71

SI

12

IE

12

SK

12

IT

69

FI

12

CY

12

SE

12

LV

12

UK

71

LT

12

HR

12

ŁĄCZNA LICZBA PRÓBEK: 683

---

ZALECENIA

| 29.3.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 88/42 |
| --- | --- | --- | --- |

29.3.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 88/42

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2019/534

z dnia 26 marca 2019 r.

Cyberbezpieczeństwo sieci 5G

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Komisja uznała wdrożenie technologii sieciowych 5. generacji (5G) za jeden z najważniejszych czynników sprzyjających rozwojowi przyszłych usług cyfrowych oraz za priorytet strategii jednolitego rynku cyfrowego. Komisja przyjęła plan działania dotyczący sieci 5G, aby zadbać o to, by Unia dysponowała do roku 2020 infrastrukturą telekomunikacyjną niezbędną do przeprowadzenia jej transformacji cyfrowej (1). |
| --- | --- |

(1)

Komisja uznała wdrożenie technologii sieciowych 5. generacji (5G) za jeden z najważniejszych czynników sprzyjających rozwojowi przyszłych usług cyfrowych oraz za priorytet strategii jednolitego rynku cyfrowego. Komisja przyjęła plan działania dotyczący sieci 5G, aby zadbać o to, by Unia dysponowała do roku 2020 infrastrukturą telekomunikacyjną niezbędną do przeprowadzenia jej transformacji cyfrowej (1).

| (2) | Sieci 5G będą opierać się na obecnych technologiach sieciowych 4. generacji (4G), zapewniając nowe możliwości pod względem usług oraz stając się centralną infrastrukturą i siłą napędową dla znacznej części unijnej gospodarki. Gdy już zostaną wdrożone, sieci 5G będą stanowić podbudowę szerokiego zakresu usług niezbędnych do funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz utrzymania i realizacji podstawowych funkcji społecznych i gospodarczych – takich jak energetyka, transport, bankowość i opieka zdrowotna oraz systemy sterowania produkcją. Od cyfrowej infrastruktury oraz sieci 5G w coraz większym stopniu zależna również będzie organizacja procesów demokratycznych, takich jak wybory. |
| --- | --- |

(2)

Sieci 5G będą opierać się na obecnych technologiach sieciowych 4. generacji (4G), zapewniając nowe możliwości pod względem usług oraz stając się centralną infrastrukturą i siłą napędową dla znacznej części unijnej gospodarki. Gdy już zostaną wdrożone, sieci 5G będą stanowić podbudowę szerokiego zakresu usług niezbędnych do funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz utrzymania i realizacji podstawowych funkcji społecznych i gospodarczych – takich jak energetyka, transport, bankowość i opieka zdrowotna oraz systemy sterowania produkcją. Od cyfrowej infrastruktury oraz sieci 5G w coraz większym stopniu zależna również będzie organizacja procesów demokratycznych, takich jak wybory.

| (3) | Z powodu uzależnienia wielu usług o krytycznym znaczeniu od sieci 5G konsekwencje systemowych i rozległych zakłóceń byłyby szczególnie poważne. W rezultacie zapewnienie cyberbezpieczeństwa sieci 5G jest kwestią o strategicznym znaczeniu dla Unii w czasie, gdy cyberataki przybierają na sile i są coraz bardziej wyrafinowane. |
| --- | --- |

(3)

Z powodu uzależnienia wielu usług o krytycznym znaczeniu od sieci 5G konsekwencje systemowych i rozległych zakłóceń byłyby szczególnie poważne. W rezultacie zapewnienie cyberbezpieczeństwa sieci 5G jest kwestią o strategicznym znaczeniu dla Unii w czasie, gdy cyberataki przybierają na sile i są coraz bardziej wyrafinowane.

| (4) | Ponadnarodowy charakter infrastruktury stanowiącej podstawę ekosystemu cyfrowego, która charakteryzuje się siecią wzajemnych powiązań, jak również transgraniczny charakter zagrożeń oznaczają, że wszelkie istotne luki bezpieczeństwa lub cyberincydenty dotyczące sieci 5G występujące w jednym państwie członkowskim miałyby wpływ na całą Unię. Dlatego też należy przewidzieć środki w celu zapewnienia wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa sieci 5G. |
| --- | --- |

(4)

Ponadnarodowy charakter infrastruktury stanowiącej podstawę ekosystemu cyfrowego, która charakteryzuje się siecią wzajemnych powiązań, jak również transgraniczny charakter zagrożeń oznaczają, że wszelkie istotne luki bezpieczeństwa lub cyberincydenty dotyczące sieci 5G występujące w jednym państwie członkowskim miałyby wpływ na całą Unię. Dlatego też należy przewidzieć środki w celu zapewnienia wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa sieci 5G.

| (5) | Państwa członkowskie potwierdziły konieczność podjęcia działań na szczeblu Unii. W swoich konkluzjach z dnia 21 marca 2019 r. Rada Europejska wyraziła pragnienie, by Komisja przyjęła zalecenie w sprawie skoordynowanego podejścia do bezpieczeństwa sieci 5G (2). |
| --- | --- |

(5)

Państwa członkowskie potwierdziły konieczność podjęcia działań na szczeblu Unii. W swoich konkluzjach z dnia 21 marca 2019 r. Rada Europejska wyraziła pragnienie, by Komisja przyjęła zalecenie w sprawie skoordynowanego podejścia do bezpieczeństwa sieci 5G (2).

| (6) | Głównym celem powinno być zapewnienie suwerenności Europy, przy pełnym poszanowaniu europejskich wartości: otwartości i tolerancji (3). Inwestycje zagraniczne w sektorach strategicznych, nabywanie aktywów, technologii i infrastruktury o krytycznym znaczeniu w Unii oraz dostawy urządzeń mających krytyczne znaczenie mogą również stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa Unii. |
| --- | --- |

(6)

Głównym celem powinno być zapewnienie suwerenności Europy, przy pełnym poszanowaniu europejskich wartości: otwartości i tolerancji (3). Inwestycje zagraniczne w sektorach strategicznych, nabywanie aktywów, technologii i infrastruktury o krytycznym znaczeniu w Unii oraz dostawy urządzeń mających krytyczne znaczenie mogą również stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa Unii.

| (7) | Cyberbezpieczeństwo sieci 5G ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia strategicznej autonomii Unii, co znalazło odzwierciedlenie we wspólnym komunikacie „UE-Chiny – perspektywa strategiczna” (4). |
| --- | --- |

(7)

Cyberbezpieczeństwo sieci 5G ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia strategicznej autonomii Unii, co znalazło odzwierciedlenie we wspólnym komunikacie „UE-Chiny – perspektywa strategiczna” (4).

| (8) | W rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie zagrożeń dla bezpieczeństwa wynikających z rosnącej obecności technologicznej Chin w Unii również wezwano Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań na szczeblu Unii (5). |
| --- | --- |

(8)

W rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie zagrożeń dla bezpieczeństwa wynikających z rosnącej obecności technologicznej Chin w Unii również wezwano Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań na szczeblu Unii (5).

| (9) | W niniejszym zaleceniu odniesiono się do zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa w sieciach 5G poprzez określenie wytycznych dotyczących odpowiednich środków w zakresie analizy ryzyka i zarządzania nim na szczeblu krajowym, opracowania skoordynowanej europejskiej oceny ryzyka oraz ustanowienia procesu mającego na celu opracowanie wspólnego zbioru najlepszych środków zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

(9)

W niniejszym zaleceniu odniesiono się do zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa w sieciach 5G poprzez określenie wytycznych dotyczących odpowiednich środków w zakresie analizy ryzyka i zarządzania nim na szczeblu krajowym, opracowania skoordynowanej europejskiej oceny ryzyka oraz ustanowienia procesu mającego na celu opracowanie wspólnego zbioru najlepszych środków zarządzania ryzykiem.

| (10) | Istnieją już solidne unijne ramy prawne służące ochronie sieci łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

(10)

Istnieją już solidne unijne ramy prawne służące ochronie sieci łączności elektronicznej.

| (11) | Obowiązujące w Unii ramy z zakresu łączności elektronicznej (6) wspierają konkurencję, rynek wewnętrzny i interesy użytkowników końcowych oraz – wraz z Europejskim kodeksem łączności elektronicznej (7) – służą realizacji dodatkowego celu w zakresie łączności, którego osiągnięcie powinno przynieść oczekiwane rezultaty, a mianowicie: powszechny dostęp do łączności stacjonarnej i ruchomej o wysokiej przepustowości dla wszystkich obywateli Unii i unijnych przedsiębiorstw przy zagwarantowaniu interesów obywateli oraz upowszechnienie tego rodzaju łączności na szeroką skalę. W dyrektywie 2002/21/WE zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia integralności i bezpieczeństwa publicznych sieci łączności, powierzając im obowiązek dbania o to, by przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej stosowały środki techniczne i organizacyjne w celu odpowiedniego zarządzania zagrożeniami dla bezpieczeństwa sieci i usług. Przewidziano w niej również uprawnienia dla właściwych krajowych organów regulacyjnych, w tym uprawnienia do wydawania wiążących instrukcji, w celu zapewnienia wypełniania tych obowiązków. |
| --- | --- |

(11)

Obowiązujące w Unii ramy z zakresu łączności elektronicznej (6) wspierają konkurencję, rynek wewnętrzny i interesy użytkowników końcowych oraz – wraz z Europejskim kodeksem łączności elektronicznej (7) – służą realizacji dodatkowego celu w zakresie łączności, którego osiągnięcie powinno przynieść oczekiwane rezultaty, a mianowicie: powszechny dostęp do łączności stacjonarnej i ruchomej o wysokiej przepustowości dla wszystkich obywateli Unii i unijnych przedsiębiorstw przy zagwarantowaniu interesów obywateli oraz upowszechnienie tego rodzaju łączności na szeroką skalę. W dyrektywie 2002/21/WE zobowiązano państwa członkowskie do zapewnienia integralności i bezpieczeństwa publicznych sieci łączności, powierzając im obowiązek dbania o to, by przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej stosowały środki techniczne i organizacyjne w celu odpowiedniego zarządzania zagrożeniami dla bezpieczeństwa sieci i usług. Przewidziano w niej również uprawnienia dla właściwych krajowych organów regulacyjnych, w tym uprawnienia do wydawania wiążących instrukcji, w celu zapewnienia wypełniania tych obowiązków.

| (12) | Ponadto w dyrektywie 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8) zezwolono państwom członkowskim na obwarowanie ogólnych zezwoleń warunkami dotyczącymi zabezpieczenia sieci publicznych przed nieuprawnionym dostępem z myślą o ochronie poufności komunikacji zgodnie z dyrektywą 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9). |
| --- | --- |

(12)

Ponadto w dyrektywie 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8) zezwolono państwom członkowskim na obwarowanie ogólnych zezwoleń warunkami dotyczącymi zabezpieczenia sieci publicznych przed nieuprawnionym dostępem z myślą o ochronie poufności komunikacji zgodnie z dyrektywą 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).

| (13) | W celu wsparcia realizacji tych obowiązków Unia utworzyła szereg organów ds. współpracy. Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Komisja, państwa członkowskie oraz krajowe organy regulacyjne opracowały skierowane do krajowych organów regulacyjnych wytyczne techniczne w sprawie zgłaszania incydentów, środków bezpieczeństwa oraz zagrożeń i aktywów (10). Grupa współpracy utworzona na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 (11) („grupa współpracy”) skupia właściwe organy z myślą o wspieraniu i ułatwianiu współpracy, w szczególności poprzez wydawanie strategicznych wytycznych dotyczących działalności sieci zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego, co na poziomie technicznym ułatwia współpracę operacyjną. |
| --- | --- |

(13)

W celu wsparcia realizacji tych obowiązków Unia utworzyła szereg organów ds. współpracy. Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Komisja, państwa członkowskie oraz krajowe organy regulacyjne opracowały skierowane do krajowych organów regulacyjnych wytyczne techniczne w sprawie zgłaszania incydentów, środków bezpieczeństwa oraz zagrożeń i aktywów (10). Grupa współpracy utworzona na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 (11) („grupa współpracy”) skupia właściwe organy z myślą o wspieraniu i ułatwianiu współpracy, w szczególności poprzez wydawanie strategicznych wytycznych dotyczących działalności sieci zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego, co na poziomie technicznym ułatwia współpracę operacyjną.

| (14) | Przyszłe ramy europejskiego systemu certyfikacji cyberbezpieczeństwa (12) powinny stanowić istotne narzędzie wsparcia służące propagowaniu spójnego poziomu bezpieczeństwa. Powinny one umożliwiać opracowywanie systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa w odpowiedzi na potrzeby użytkowników sprzętu i oprogramowania 5G. Ze względu na krytyczne znaczenie tej infrastruktury opracowanie odpowiednich europejskich systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa na potrzeby produktów, usług i procesów z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych stosowanych w ramach sieci 5G powinno stać się pilnym priorytetem. Państwa członkowskie i uczestnicy rynku powinni aktywnie uczestniczyć w opracowywaniu takich systemów certyfikacji, w tym udzielać wsparcia przy formułowaniu definicji szczegółowych profilów ochrony dla sieci 5G. |
| --- | --- |

(14)

Przyszłe ramy europejskiego systemu certyfikacji cyberbezpieczeństwa (12) powinny stanowić istotne narzędzie wsparcia służące propagowaniu spójnego poziomu bezpieczeństwa. Powinny one umożliwiać opracowywanie systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa w odpowiedzi na potrzeby użytkowników sprzętu i oprogramowania 5G. Ze względu na krytyczne znaczenie tej infrastruktury opracowanie odpowiednich europejskich systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa na potrzeby produktów, usług i procesów z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych stosowanych w ramach sieci 5G powinno stać się pilnym priorytetem. Państwa członkowskie i uczestnicy rynku powinni aktywnie uczestniczyć w opracowywaniu takich systemów certyfikacji, w tym udzielać wsparcia przy formułowaniu definicji szczegółowych profilów ochrony dla sieci 5G.

| (15) | Wobec braku zharmonizowanych przepisów unijnego prawa państwa członkowskie mogą przewidzieć – w drodze krajowych przepisów technicznych przyjętych zgodnie z prawem Unii – że europejski system certyfikacji cyberbezpieczeństwa powinien być obowiązkowy. Państwa członkowskie mają również możliwość odwoływania się do europejskich systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa w kontekście zamówień publicznych oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (13), a także mogłyby wspierać opracowywanie mechanizmów pomocy – takich jak centrum wsparcia – na potrzeby zakupów rozwiązań z zakresu cyberbezpieczeństwa przez nabywców z sektora publicznego. |
| --- | --- |

(15)

Wobec braku zharmonizowanych przepisów unijnego prawa państwa członkowskie mogą przewidzieć – w drodze krajowych przepisów technicznych przyjętych zgodnie z prawem Unii – że europejski system certyfikacji cyberbezpieczeństwa powinien być obowiązkowy. Państwa członkowskie mają również możliwość odwoływania się do europejskich systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa w kontekście zamówień publicznych oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (13), a także mogłyby wspierać opracowywanie mechanizmów pomocy – takich jak centrum wsparcia – na potrzeby zakupów rozwiązań z zakresu cyberbezpieczeństwa przez nabywców z sektora publicznego.

| (16) | W zapewnieniu bezpieczeństwa sieci 5G istotną rolę odgrywa wysoki poziom ochrony danych i prywatności. Na poziomie Unii określono również przepisy gwarantujące bezpieczeństwo przetwarzania danych osobowych, w tym w łączności elektronicznej. W ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych (14) przewidziano wymóg przetwarzania danych osobowych w sposób, który zapewnia ich bezpieczeństwo, w tym w celu zapobiegania nieuprawnionemu dostępowi do danych osobowych i sprzętu służącego do ich przetwarzania oraz nieuprawnionemu wykorzystywaniu tych danych i tego sprzętu. W dyrektywie o prywatności i łączności elektronicznej określono szczegółowe przepisy dotyczące ochrony poufności komunikacji oraz ochrony urządzeń końcowych stosowanych przez użytkowników końcowych. Nałożono w niej również na dostawców usług obowiązek stosowania odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w celu zapewnienia bezpieczeństwa świadczonych przez nich usług. |
| --- | --- |

(16)

W zapewnieniu bezpieczeństwa sieci 5G istotną rolę odgrywa wysoki poziom ochrony danych i prywatności. Na poziomie Unii określono również przepisy gwarantujące bezpieczeństwo przetwarzania danych osobowych, w tym w łączności elektronicznej. W ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych (14) przewidziano wymóg przetwarzania danych osobowych w sposób, który zapewnia ich bezpieczeństwo, w tym w celu zapobiegania nieuprawnionemu dostępowi do danych osobowych i sprzętu służącego do ich przetwarzania oraz nieuprawnionemu wykorzystywaniu tych danych i tego sprzętu. W dyrektywie o prywatności i łączności elektronicznej określono szczegółowe przepisy dotyczące ochrony poufności komunikacji oraz ochrony urządzeń końcowych stosowanych przez użytkowników końcowych. Nałożono w niej również na dostawców usług obowiązek stosowania odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w celu zapewnienia bezpieczeństwa świadczonych przez nich usług.

| (17) | Unia przyjęła również instrument, który zapewni ochronę infrastruktury krytycznej oraz technologii o krytycznym znaczeniu, m.in. wykorzystywanych w komunikacji, umożliwiając państwom członkowskim monitorowanie bezpośrednich inwestycji zagranicznych pod kątem zagrożeń dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego oraz tworząc mechanizm współpracy, w ramach którego państwa członkowskie i Komisja będą mogły wymieniać się informacjami oraz zgłaszać zastrzeżenia do konkretnych inwestycji (15). |
| --- | --- |

(17)

Unia przyjęła również instrument, który zapewni ochronę infrastruktury krytycznej oraz technologii o krytycznym znaczeniu, m.in. wykorzystywanych w komunikacji, umożliwiając państwom członkowskim monitorowanie bezpośrednich inwestycji zagranicznych pod kątem zagrożeń dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego oraz tworząc mechanizm współpracy, w ramach którego państwa członkowskie i Komisja będą mogły wymieniać się informacjami oraz zgłaszać zastrzeżenia do konkretnych inwestycji (15).

| (18) | Państwa członkowskie i operatorzy podejmują obecnie istotne działania przygotowawcze, które mają umożliwić wprowadzenie na szeroką skalę sieci 5G. Kilka państw członkowskich wyraziło obawy dotyczące potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa związanych z sieciami 5G w kontekście postępowań o przyznanie praw do użytkowania pasm widma radiowego wyznaczonych na potrzeby sieci 5G (16) oraz analizuje środki, które pozwoliłyby zaradzić tym zagrożeniom. |
| --- | --- |

(18)

Państwa członkowskie i operatorzy podejmują obecnie istotne działania przygotowawcze, które mają umożliwić wprowadzenie na szeroką skalę sieci 5G. Kilka państw członkowskich wyraziło obawy dotyczące potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa związanych z sieciami 5G w kontekście postępowań o przyznanie praw do użytkowania pasm widma radiowego wyznaczonych na potrzeby sieci 5G (16) oraz analizuje środki, które pozwoliłyby zaradzić tym zagrożeniom.

| (19) | Działania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa w sieciach 5G powinny uwzględniać czynniki techniczne oraz czynniki innego rodzaju. Czynniki techniczne mogą obejmować luki cyberbezpieczeństwa, które mogą być wykorzystane w celu uzyskania nieuprawnionego dostępu do informacji (cyberszpiegostwo motywowane gospodarczo lub politycznie) lub do innych złośliwych celów (cyberataki mające na celu zakłócanie lub niszczenie systemów i danych). Ważne aspekty, które należy wziąć pod uwagę, obejmują konieczność ochrony sieci przez cały cykl ich życia oraz potrzebę objęcia działaniami wszystkich odpowiednich urządzeń, w tym na etapie projektowania, rozwoju, zakupu, wdrażania, eksploatacji i utrzymania sieci 5G. |
| --- | --- |

(19)

Działania mające na celu wyeliminowanie zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa w sieciach 5G powinny uwzględniać czynniki techniczne oraz czynniki innego rodzaju. Czynniki techniczne mogą obejmować luki cyberbezpieczeństwa, które mogą być wykorzystane w celu uzyskania nieuprawnionego dostępu do informacji (cyberszpiegostwo motywowane gospodarczo lub politycznie) lub do innych złośliwych celów (cyberataki mające na celu zakłócanie lub niszczenie systemów i danych). Ważne aspekty, które należy wziąć pod uwagę, obejmują konieczność ochrony sieci przez cały cykl ich życia oraz potrzebę objęcia działaniami wszystkich odpowiednich urządzeń, w tym na etapie projektowania, rozwoju, zakupu, wdrażania, eksploatacji i utrzymania sieci 5G.

| (20) | Inne czynniki mogą obejmować wymogi regulacyjne lub innego rodzaju wymogi, którym podlegają dostawcy sprzętu informacyjno-komunikacyjnego. Przy ocenie istotności tych czynników należałoby brać pod uwagę m.in. ogólne ryzyko wywierania wpływu przez państwo trzecie, zwłaszcza w świetle funkcjonującego w nim modelu sprawowania rządów, brak porozumień między Unią a danym państwem trzecim o współpracy w zakresie bezpieczeństwa lub podobnych ustaleń – takich jak decyzje stwierdzające odpowiedni stopień ochrony – dotyczących ochrony danych bądź to, czy państwo to jest stroną międzynarodowych, wielostronnych lub dwustronnych umów w sprawie cyberbezpieczeństwa, zwalczania cyberprzestępczości lub ochrony danych. |
| --- | --- |

(20)

Inne czynniki mogą obejmować wymogi regulacyjne lub innego rodzaju wymogi, którym podlegają dostawcy sprzętu informacyjno-komunikacyjnego. Przy ocenie istotności tych czynników należałoby brać pod uwagę m.in. ogólne ryzyko wywierania wpływu przez państwo trzecie, zwłaszcza w świetle funkcjonującego w nim modelu sprawowania rządów, brak porozumień między Unią a danym państwem trzecim o współpracy w zakresie bezpieczeństwa lub podobnych ustaleń – takich jak decyzje stwierdzające odpowiedni stopień ochrony – dotyczących ochrony danych bądź to, czy państwo to jest stroną międzynarodowych, wielostronnych lub dwustronnych umów w sprawie cyberbezpieczeństwa, zwalczania cyberprzestępczości lub ochrony danych.

| (21) | Ocena ryzyka – jako istotny krok w kierunku opracowania unijnego podejścia do cyberbezpieczeństwa sieci 5G – powinna zostać przeprowadzona na szczeblu krajowym. Pomogłoby to państwom członkowskim dostosować krajowe środki w zakresie wymogów bezpieczeństwa i zarządzania ryzykiem z uwzględnieniem wyników tej oceny. |
| --- | --- |

(21)

Ocena ryzyka – jako istotny krok w kierunku opracowania unijnego podejścia do cyberbezpieczeństwa sieci 5G – powinna zostać przeprowadzona na szczeblu krajowym. Pomogłoby to państwom członkowskim dostosować krajowe środki w zakresie wymogów bezpieczeństwa i zarządzania ryzykiem z uwzględnieniem wyników tej oceny.

| (22) | Należy opracować mechanizmy koordynacji, aby zapewnić skuteczność środków mających na celu eliminowanie zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa oraz środków istotnych do zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i ochrony danych osobowych i prywatności. |
| --- | --- |

(22)

Należy opracować mechanizmy koordynacji, aby zapewnić skuteczność środków mających na celu eliminowanie zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa oraz środków istotnych do zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i ochrony danych osobowych i prywatności.

| (23) | Krajowe oceny ryzyka powinny stanowić podstawę skoordynowanej unijnej oceny ryzyka, obejmującej analizę krajobrazu zagrożeń oraz wspólny przegląd prowadzony przez państwa członkowskie przy wsparciu Komisji oraz wraz z Agencją Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA). |
| --- | --- |

(23)

Krajowe oceny ryzyka powinny stanowić podstawę skoordynowanej unijnej oceny ryzyka, obejmującej analizę krajobrazu zagrożeń oraz wspólny przegląd prowadzony przez państwa członkowskie przy wsparciu Komisji oraz wraz z Agencją Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA).

| (24) | Uwzględniając krajowe oceny ryzyka i unijną ocenę ryzyka, grupa współpracy powinna opracować zestaw instrumentów służący identyfikacji różnego rodzaju zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa oraz zbiór możliwych środków mających na celu ograniczenie zagrożeń w obszarach takich jak certyfikacja, testy i kontrole dostępu. Grupa ta powinna również wskazać możliwe szczególne środki, które byłyby właściwe w celu wyeliminowania zagrożeń zidentyfikowanych przez państwo lub państwa członkowskie. Grupa współpracy powinna korzystać ze wsparcia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Europolu, Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Centrum Analiz Wywiadowczych Unii Europejskiej. Wspomniane instrumenty powinny służyć Komisji pomocą przy opracowywaniu minimalnych wspólnych wymogów, aby w jeszcze większym stopniu zagwarantować wysoki poziom cyberbezpieczeństwa sieci 5G w całej Unii. |
| --- | --- |

(24)

Uwzględniając krajowe oceny ryzyka i unijną ocenę ryzyka, grupa współpracy powinna opracować zestaw instrumentów służący identyfikacji różnego rodzaju zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa oraz zbiór możliwych środków mających na celu ograniczenie zagrożeń w obszarach takich jak certyfikacja, testy i kontrole dostępu. Grupa ta powinna również wskazać możliwe szczególne środki, które byłyby właściwe w celu wyeliminowania zagrożeń zidentyfikowanych przez państwo lub państwa członkowskie. Grupa współpracy powinna korzystać ze wsparcia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Europolu, Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Centrum Analiz Wywiadowczych Unii Europejskiej. Wspomniane instrumenty powinny służyć Komisji pomocą przy opracowywaniu minimalnych wspólnych wymogów, aby w jeszcze większym stopniu zagwarantować wysoki poziom cyberbezpieczeństwa sieci 5G w całej Unii.

| (25) | Przy stosowaniu środków mających na celu zaradzenie zagrożeniom dla cyberbezpieczeństwa należy rozważyć wspieranie cyberbezpieczeństwa poprzez zróżnicowanie grona dostawców w przypadku budowy każdej pojedynczej sieci. |
| --- | --- |

(25)

Przy stosowaniu środków mających na celu zaradzenie zagrożeniom dla cyberbezpieczeństwa należy rozważyć wspieranie cyberbezpieczeństwa poprzez zróżnicowanie grona dostawców w przypadku budowy każdej pojedynczej sieci.

| (26) | Niniejsze zalecenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w odniesieniu do działalności z zakresu bezpieczeństwa publicznego, obronności, bezpieczeństwa narodowego oraz działalności państwa w obszarach prawa karnego, w tym dla prawa państw członkowskich do wykluczenia usługodawców lub dostawców z ich rynków ze względów bezpieczeństwa narodowego, |
| --- | --- |

(26)

Niniejsze zalecenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w odniesieniu do działalności z zakresu bezpieczeństwa publicznego, obronności, bezpieczeństwa narodowego oraz działalności państwa w obszarach prawa karnego, w tym dla prawa państw członkowskich do wykluczenia usługodawców lub dostawców z ich rynków ze względów bezpieczeństwa narodowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

I.   CELE

| 1. | W celu wsparcia opracowania unijnego podejścia do zapewnienia cyberbezpieczeństwa sieci 5G w niniejszym zaleceniu wskazano działania, które należy podjąć, aby umożliwić:






  a) | państwom członkowskim ocenę zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa mających wpływ na sieci 5G na poziomie krajowym i zastosowanie niezbędnych środków bezpieczeństwa; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

państwom członkowskim ocenę zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa mających wpływ na sieci 5G na poziomie krajowym i zastosowanie niezbędnych środków bezpieczeństwa;

| b) | państwom członkowskim i odpowiednim unijnym instytucjom, agencjom i innym organom wspólne opracowanie skoordynowanej unijnej oceny ryzyka, która opiera się na krajowej ocenie ryzyka; |
| --- | --- |

b)

państwom członkowskim i odpowiednim unijnym instytucjom, agencjom i innym organom wspólne opracowanie skoordynowanej unijnej oceny ryzyka, która opiera się na krajowej ocenie ryzyka;

| c) | grupie współpracy utworzonej na podstawie dyrektywy (UE) 2016/1148 („grupa współpracy”) wskazanie możliwego wspólnego zestawu środków, które należy stosować w celu ograniczenia zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa związanych z infrastrukturą stanowiącą podstawę ekosystemu cyfrowego, w szczególności sieci 5G. |
| --- | --- |

c)

grupie współpracy utworzonej na podstawie dyrektywy (UE) 2016/1148 („grupa współpracy”) wskazanie możliwego wspólnego zestawu środków, które należy stosować w celu ograniczenia zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa związanych z infrastrukturą stanowiącą podstawę ekosystemu cyfrowego, w szczególności sieci 5G.

II.   DEFINICJE

| 2. | Do celów niniejszego zalecenia:






  a) | „sieci 5G” oznaczają zbiór wszystkich istotnych elementów infrastruktury sieciowej z zakresu technologii łączności ruchomej i bezprzewodowej, wykorzystywanej na potrzeby łączności i usług o wartości dodanej, o zaawansowanych parametrach eksploatacyjnych, takich jak bardzo wysoka prędkość przesyłu danych i przepustowość łączy, łączność charakteryzująca się niskim opóźnieniem, ekstremalnie wysoka niezawodność bądź zdolność obsługi dużej liczby podłączonych urządzeń. Mogą one obejmować elementy dotychczasowych sieci wykorzystujących technologię łączności ruchomej i bezprzewodowej poprzednich generacji, takich jak 4G lub 3G. Sieci 5G należy rozumieć jako obejmujące wszystkie istotne części sieci; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

„sieci 5G” oznaczają zbiór wszystkich istotnych elementów infrastruktury sieciowej z zakresu technologii łączności ruchomej i bezprzewodowej, wykorzystywanej na potrzeby łączności i usług o wartości dodanej, o zaawansowanych parametrach eksploatacyjnych, takich jak bardzo wysoka prędkość przesyłu danych i przepustowość łączy, łączność charakteryzująca się niskim opóźnieniem, ekstremalnie wysoka niezawodność bądź zdolność obsługi dużej liczby podłączonych urządzeń. Mogą one obejmować elementy dotychczasowych sieci wykorzystujących technologię łączności ruchomej i bezprzewodowej poprzednich generacji, takich jak 4G lub 3G. Sieci 5G należy rozumieć jako obejmujące wszystkie istotne części sieci;

| b) | „infrastruktura stanowiąca podstawę ekosystemu cyfrowego” oznacza infrastrukturę stosowaną, aby umożliwić cyfryzację szerokiej gamy rozwiązań o krytycznym znaczeniu znajdujących zastosowanie w gospodarce i społeczeństwie. |
| --- | --- |

b)

„infrastruktura stanowiąca podstawę ekosystemu cyfrowego” oznacza infrastrukturę stosowaną, aby umożliwić cyfryzację szerokiej gamy rozwiązań o krytycznym znaczeniu znajdujących zastosowanie w gospodarce i społeczeństwie.

III.   DZIAŁANIA NA POZIOMIE KRAJOWYM

| 3. | Do dnia 30 czerwca 2019 r. państwa członkowskie powinny przeprowadzić ocenę infrastruktury sieci 5G pod kątem ryzyka, w tym zidentyfikować najbardziej wrażliwe elementy, w przypadku których naruszenia bezpieczeństwa miałyby znaczny negatywny wpływ. W tym samym terminie państwa członkowskie powinny również dokonać przeglądu wymogów w zakresie bezpieczeństwa oraz metod zarządzania ryzykiem mających zastosowanie na szczeblu krajowym, aby uwzględnić zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa, które mogą powstać w związku z (i) czynnikami technicznymi, takimi jak szczególne parametry techniczne sieci 5G, oraz (ii) innymi czynnikami, takimi jak ramy prawne i ramy polityki, którym mogą podlegać dostawcy sprzętu informacyjno-komunikacyjnego w państwach trzecich. |
| --- | --- |

3.

| 4. | W oparciu o wyniki wspomnianej krajowej oceny ryzyka oraz wspomnianego przeglądu oraz przy uwzględnieniu działań koordynacyjnych prowadzonych na szczeblu Unii państwa członkowskie powinny:






  a) | zaktualizować wymogi w zakresie bezpieczeństwa oraz metody zarządzania ryzykiem stosowane w odniesieniu do sieci 5G; |
| --- | --- | --- |

4.

a)

zaktualizować wymogi w zakresie bezpieczeństwa oraz metody zarządzania ryzykiem stosowane w odniesieniu do sieci 5G;

| b) | zaktualizować odpowiednie obowiązki nakładane na przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej zgodnie z art. 13a i 13b dyrektywy 2002/21/WE; |
| --- | --- |

b)

zaktualizować odpowiednie obowiązki nakładane na przedsiębiorstwa udostępniające publiczne sieci łączności lub świadczące publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej zgodnie z art. 13a i 13b dyrektywy 2002/21/WE;

| c) | obwarować ogólne zezwolenia warunkami dotyczącymi zabezpieczenia sieci publicznych przed nieuprawnionym dostępem oraz uzyskać od przedsiębiorstw uczestniczących w przyszłych postępowaniach o udzielenie praw użytkowania częstotliwości radiowych w pasmach 5G zobowiązanie do przestrzegania wymogów w zakresie bezpieczeństwa sieci na podstawie dyrektywy 2002/20/WE; |
| --- | --- |

c)

obwarować ogólne zezwolenia warunkami dotyczącymi zabezpieczenia sieci publicznych przed nieuprawnionym dostępem oraz uzyskać od przedsiębiorstw uczestniczących w przyszłych postępowaniach o udzielenie praw użytkowania częstotliwości radiowych w pasmach 5G zobowiązanie do przestrzegania wymogów w zakresie bezpieczeństwa sieci na podstawie dyrektywy 2002/20/WE;

| d) | stosować inne środki zapobiegawcze mające na celu ograniczenie potencjalnych zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa. |
| --- | --- |

d)

stosować inne środki zapobiegawcze mające na celu ograniczenie potencjalnych zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa.

| 5. | nakładane na dostawców i operatorów mające zapewnić bezpieczeństwo wrażliwych części sieci, jak również, w stosownych przypadkach, inne obowiązki, takie jak obowiązek przekazywania właściwym organom krajowym istotnych informacji na temat planowanych zmian w sieciach łączności elektronicznej, oraz wymogi, zgodnie z którymi określone komponenty i systemy informatyczne muszą być testowane z wyprzedzeniem pod kątem bezpieczeństwa i integralności przez krajowe laboratoria audytowe/certyfikacyjne. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Wspólne przeglądy bezpieczeństwa powinny być przeprowadzane przez dwa państwa członkowskie lub większą ich liczbę, z wykorzystaniem i współdzieleniem odpowiedniej wiedzy technicznej i zaplecza technicznego, w odniesieniu do infrastruktury stanowiącej podstawę ekosystemu cyfrowego oraz sieci 5G, na przykład w przypadku gdy to samo przedsiębiorstwo eksploatuje lub buduje infrastrukturę sieciową w więcej niż jednym państwie członkowskim lub w przypadku gdy występują znaczne podobieństwa w konfiguracjach sieci. Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Europol oraz Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) powinni priorytetowo traktować wnioski ze strony państw członkowskich o wsparcie w tej dziedzinie. Wyniki wspomnianych przeglądów należy przekazywać grupie współpracy i sieci zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego. |
| --- | --- |

6.

IV.   SKOORDYNOWANE DZIAŁANIA NA SZCZEBLU UNII

| 7. | W celu sformułowania wspólnego podejścia do eliminacji zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa w sieciach 5G państwa członkowskie powinny rozpocząć do dnia 30 kwietnia 2019 r. działania w ramach specjalnego toku prac na forum grupy współpracy. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zapraszać odpowiednie organy do uczestnictwa w pracach grupy współpracy. |
| --- | --- |

7.

Skoordynowana europejska ocena ryzyka

| 8. | Państwa członkowskie powinny wymieniać się informacjami ze sobą nawzajem oraz z innymi odpowiednimi organami Unii w celu uzyskania wspólnego obrazu istniejących i potencjalnych zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa związanych z sieciami 5G. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Państwa członkowskie powinny przekazać swoje krajowe oceny ryzyka Komisji i Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) do dnia 15 lipca 2019 r. |
| --- | --- |

9.

| 10. | Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) powinna przeprowadzić szczegółową analizę krajobrazu zagrożeń związanych z sieciami 5G. Grupa współpracy oraz sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego utworzone na mocy dyrektywy (UE) 2016/1148 powinny wspierać ten proces. |
| --- | --- |

10.

| 11. | Uwzględniając wszystkie te elementy, państwa członkowskie, przy wsparciu Komisji oraz wraz z Agencją Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), powinny do dnia 1 października 2019 r. ukończyć wspólny przegląd ekspozycji – w skali całej Unii – na ryzyko związane z infrastrukturą stanowiącą podstawę ekosystemu cyfrowego, a w szczególności z sieciami 5G. |
| --- | --- |

11.

| 12. | W ramach tego wspólnego przeglądu należy nadać priorytet analizie ryzyka, na jakie narażone są szczególnie wrażliwe lub szczególnie podatne na zagrożenia elementy wchodzące w skład podstawowych komponentów sieci 5G, centrum operacji i utrzymania, jak również elementy sieci dostępowej 5G wykorzystywane do zastosowań przemysłowych. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Na drugim etapie zakresem tego wspólnego przeglądu należy objąć inne strategiczne elementy cyfrowego łańcucha wartości. |
| --- | --- |

13.

Wspólny unijny zestaw instrumentów służących eliminowaniu zagrożeń

| 14. | Prace grupy współpracy powinny prowadzić do wskazania środków odzwierciedlających najlepsze praktyki stosowane na szczeblu krajowym w rodzaju tych, które przewidziano w pkt 4. W oparciu o te krajowe najlepsze praktyki do dnia 31 grudnia 2019 r. należy uzgodnić zestaw odpowiednich, skutecznych i proporcjonalnych środków zarządzania ryzykiem służących minimalizacji zidentyfikowanych zagrożeń dla cyberbezpieczeństwa na szczeblu krajowym i unijnym celem zapewnienia Komisji doradztwa przy opracowywaniu minimalnych wspólnych wymogów mających w jeszcze większym stopniu zagwarantować wysoki poziom cyberbezpieczeństwa sieci 5G w całej Unii. |
| --- | --- |

14.

| 15. | Zestaw ten powinien obejmować:






  a) | wykaz rodzajów zagrożeń dla bezpieczeństwa, które mogą mieć wpływ na cyberbezpieczeństwo sieci 5G (np. zagrożenia w łańcuchu dostaw, zagrożenia związane z lukami w oprogramowaniu, zagrożenia w kontroli dostępu, zagrożenia wynikające z ram prawnych i ram polityki, którym dostawcy sprzętu informacyjno-komunikacyjnego mogą podlegać w państwach trzecich); oraz |
| --- | --- | --- |

15.

a)

wykaz rodzajów zagrożeń dla bezpieczeństwa, które mogą mieć wpływ na cyberbezpieczeństwo sieci 5G (np. zagrożenia w łańcuchu dostaw, zagrożenia związane z lukami w oprogramowaniu, zagrożenia w kontroli dostępu, zagrożenia wynikające z ram prawnych i ram polityki, którym dostawcy sprzętu informacyjno-komunikacyjnego mogą podlegać w państwach trzecich); oraz

| b) | zbiór możliwych środków ograniczających ryzyko (np. prowadzona przez stronę trzecią certyfikacja sprzętu, oprogramowania lub usług, formalne testy lub weryfikacja zgodności sprzętu i oprogramowania, procesy zapewniające istnienie i egzekwowanie kontroli dostępu, wskazanie produktów, usług lub dostawców uznanych za potencjalnie niebezpiecznych itp.). Środki te powinny uwzględniać każdy rodzaj zagrożenia dla bezpieczeństwa, które zidentyfikowano w jednym państwie członkowskim lub większej liczbie państw członkowskich w wyniku oceny ryzyka. |
| --- | --- |

b)

zbiór możliwych środków ograniczających ryzyko (np. prowadzona przez stronę trzecią certyfikacja sprzętu, oprogramowania lub usług, formalne testy lub weryfikacja zgodności sprzętu i oprogramowania, procesy zapewniające istnienie i egzekwowanie kontroli dostępu, wskazanie produktów, usług lub dostawców uznanych za potencjalnie niebezpiecznych itp.). Środki te powinny uwzględniać każdy rodzaj zagrożenia dla bezpieczeństwa, które zidentyfikowano w jednym państwie członkowskim lub większej liczbie państw członkowskich w wyniku oceny ryzyka.

| 16. | Gdy europejskie systemy certyfikacji cyberbezpieczeństwa dotyczące sieci 5G zostaną już opracowane, państwa członkowskie powinny przyjąć – zgodnie z prawem Unii – krajowe przepisy techniczne przewidujące obowiązkową certyfikację produktów, usług lub systemów informacyjno-komunikacyjnych objętych tymi systemami. |
| --- | --- |

16.

| 17. | Państwa członkowskie wraz z Komisją powinny określić warunki dotyczące zabezpieczenia sieci publicznych przed nieuprawnionym dostępem, którymi należy obwarować zezwolenie ogólne, jak również wymogi w zakresie bezpieczeństwa sieci na potrzeby uzyskania od przedsiębiorstw uczestniczących w postępowaniach o udzielenie praw użytkowania widma w pasmach 5G na mocy dyrektywy 2002/20/WE zobowiązania do ich przestrzegania. W miarę możliwości powinny one znaleźć odzwierciedlenie w środkach stosowanych zgodnie z pkt 4 lit. c). |
| --- | --- |

17.

| 18. | Państwa członkowskie powinny współpracować z Komisją w celu opracowania szczególnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa, które mogłyby mieć zastosowanie w kontekście zamówień publicznych związanych z sieciami 5G. Powinny one obejmować m.in. bezwzględny wymóg wdrażania systemów certyfikacji cyberbezpieczeństwa w zamówieniach publicznych tam, gdzie systemy te nie są jeszcze wiążące dla wszystkich dostawców i operatorów. |
| --- | --- |

18.

V.   PRZEGLĄD

| 19. | Państwa członkowskie powinny współpracować z Komisją w celu przeprowadzenia oceny skutków niniejszego zalecenia do dnia 1 października 2020 r., aby określić odpowiednie dalsze kroki. W ocenie tej należy uwzględnić wyniki skoordynowanej unijnej oceny ryzyka oraz unijny zestaw instrumentów. |
| --- | --- |

19.

Sporządzono w Strasburgu dnia 26 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Julian KING

Członek Komisji

---

(1)  COM(2016) 588 final.

1

(2)  Konkluzje Rady Europejskiej z dnia 21 i 22 marca 2019 r.

2

(3)  Orędzie o stanie Unii 2018 – Godzina suwerenności Europy, 12 września 2018 r.

3

(4)  JOIN(2019) 5 final.

4

(5)  http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+TA+P8-TA-2019-0156+0+DOC+PDF+V0//PL.

5

(6)  Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33) oraz dyrektywy szczególne.

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36).

7

(8)  Dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach) (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 21).

8

(9)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

9

(10)  https://resilience.enisa.europa.eu/article-13.

10

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1).

11

(12)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie „Agencji UE ds. Cyberbezpieczeństwa” ENISA, uchylenia rozporządzenia (UE) nr 526/2013 oraz certyfikacji cyberbezpieczeństwa w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych („akt w sprawie cyberbezpieczeństwa”), (COM(2017) 477 final – 2017/0225 (COD)).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

14

(15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/452 z dnia 19 marca 2019 r. ustanawiające ramy monitorowania bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Unii (DzU L 79 I z 21.3.2019, s. 1.).

15

(16)  Aukcję częstotliwości w przynajmniej jednym paśmie widma zaplanowano na 2019 r. w 11 państwach członkowskich: w Austrii, Belgii, Czechach, Francji, Grecji, Irlandii, na Litwie, w Niderlandach, Niemczech, Portugalii, i na Węgrzech. Na 2020 r. zaplanowano kolejnych sześć aukcji: w Hiszpanii, na Litwie (różne częstotliwości), Malcie, w Polsce, na Słowacji i w Zjednoczonym Królestwie. Źródło: http://5gobservatory.eu/observatory-overview/observatory-reports/.

16

---