# Publicatieblad C 93/11 m

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 93 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 62e jaargang11 maart 2019 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 93

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

62e jaargang11 maart 2019

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2019/C 93/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2019/C 93/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2019/C 93/02 | Zaak C-310/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Petar Dzivev e.a. [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Artikel 325, lid 1, VWEU — Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen — Strafzaak wegens strafbare feiten ter zake van de btw — Doeltreffendheidsbeginsel — Bewijsvoering — Telefoontaps — Toestemming gegeven door een onbevoegde rechterlijke instantie — Inaanmerkingneming van deze taps als bewijselementen — Nationale regeling — Verbod] | 2 |
| 2019/C 93/03 | Zaak C-162/17 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 januari 2019 — Republiek Polen / Stock Polska sp. z o.o., Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Lass & Steffen GmbH Wein- und Spirituosen-Import (Hogere voorziening — Uniemerk — Oppositieprocedure — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1 — Aanvraag tot inschrijving van een beeldmerk met het woordelement LUBELSKA — Dominerend en onderscheidend bestanddeel) | 3 |
| 2019/C 93/04 | Zaak C-165/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Morgan Stanley & Co International plc/Ministre de l’Économie et des Finances (Prejudiciële verwijzing — Belastingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Richtlijn 2006/112/EG — Aftrek van de voorbelasting — Goederen en diensten die zowel voor belastbare handelingen als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt (goederen en diensten voor gemengd gebruik) — Bepaling van het toepasselijke pro rata voor aftrek — Filiaal dat is gevestigd in een andere lidstaat dan die van het hoofdhuis van de vennootschap — Uitgaven van het filiaal die uitsluitend voor het verrichten van handelingen van het hoofdhuis worden gebruikt — Algemene kosten van het filiaal die zowel voor de handelingen van het filiaal als voor die van het hoofdhuis worden gemaakt) | 3 |
| 2019/C 93/05 | Zaak C-168/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Kúria — Hongarije) — SH / TG [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Reeks overeenkomsten die zijn gesloten om een bankgarantie af te geven ten gunste van een entiteit die op een lijst van bevroren tegoeden is geplaatst — Betaling van kosten uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten — Verordening (EU) nr. 204/2011 — Artikel 5 — Begrip tegoeden die ter beschikking zijn gesteld aan een in bijlage III bij verordening nr. 204/2011 genoemde entiteit — Artikel 12, lid 1, onder c) — Begrip garantievordering — Begrip persoon of entiteit, handelend voor rekening van een in artikel 12, lid 1, onder a) of b), bedoelde persoon] | 4 |
| 2019/C 93/06 | Zaak C-193/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Cresco Investigation GmbH/Markus Achatzi (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 21 — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 2, lid 2, onder a) — Directe discriminatie op grond van godsdienst — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan bepaalde werknemers op Goede Vrijdag een vrije dag krijgen — Rechtvaardiging — Artikel 2, lid 5 — Artikel 7, lid 1 — Verplichtingen van particuliere werkgevers en van de nationale rechter die voortvloeien uit de onverenigbaarheid van het nationale recht met richtlijn 2000/78) | 6 |
| 2019/C 93/07 | Zaak C-258/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — E.B./Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 2 — Poging tot ontucht door een ambtenaar jegens minderjarigen van het mannelijke geslacht — Tuchtsanctie die in 1975 is opgelegd — Vervroegde pensionering, samen met een korting van de pensioenuitkering — Discriminatie op grond van seksuele geaardheid — Gevolgen van de toepassing van richtlijn 2000/78/EG op de tuchtsanctie — Wijze van berekening van het uitgekeerde rustpensioen) | 7 |
| 2019/C 93/08 | Zaak C-265/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 — Europese Commissie / United Parcel Service Inc., FedEx Corp. (Hogere voorziening — Controle op concentraties van ondernemingen — Verwerving van TNT Express door UPS — Besluit van de Commissie waarbij de concentratie onverenigbaar met de interne markt en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard — Econometrisch model dat door de Commissie is opgesteld — Niet-mededeling van wijzigingen in het econometrische model — Schending van de rechten van de verdediging) | 7 |
| 2019/C 93/09 | Zaak C-272/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — K. M. Zyla / Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van werknemers — Gelijke behandeling — Inkomstenbelasting — Premie volksverzekeringen — Werknemer die zijn arbeidslidstaat tijdens het kalenderjaar heeft verlaten — Toepassing van de pro rata temporis regel op de vermindering van de heffingskorting voor die premie) | 8 |
| 2019/C 93/10 | Zaak C-313/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2019 — George Haswani / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 86 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Ontvankelijkheid — Procedure tot aanpassing van het verzoekschrift — Noodzaak om de middelen en argumenten aan te passen — Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië — Lijst van personen jegens wie de bevriezing van fondsen en economische middelen geldt — Opname van rekwirants naam op die lijst) | 9 |
| 2019/C 93/11 | Zaak C-326/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW) / X, Y en X, Y / Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 1999/37/EG — Kentekenbewijzen van motorvoertuigen — Weglatingen in de kentekenbewijzen — Wederzijdse erkenning — Richtlijn 2007/46/EG — Voertuigen die zijn gebouwd vóór de harmonisatie van de technische voorschriften op het niveau van de Europese Unie — Wijzigingen die van invloed zijn op de technische kenmerken van het voertuig) | 9 |
| 2019/C 93/12 | Zaak C-386/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Stefano Liberato/Luminita Luisa Grigorescu (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 5, punt 2 — Artikel 27 — Artikel 35, lid 3 — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 19 — Aanhangigheid — Artikel 22, onder a) — Artikel 23, onder a) — Niet-erkenning van beslissingen wegens kennelijke strijd met de openbare orde — Artikel 24 — Verbod om de bevoegdheid van het oorspronkelijke gerecht te toetsen — Weigeringsgrond gebaseerd op schending van de regels inzake aanhangigheid — Geen) | 10 |
| 2019/C 93/13 | Zaak C-387/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Presidenza del Consiglio dei Ministri / Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA (Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Bestaande steun en nieuwe steun — Kwalificatie — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 1, onder b), iv) en v) — Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen — Toepasselijkheid — Subsidies toegekend vóór de liberalisering van een markt die aanvankelijk niet openstond voor mededinging — Door een concurrent van de begunstigde onderneming tegen de lidstaat ingestelde schadevordering) | 11 |
| 2019/C 93/14 | Zaak C-389/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Procedure ingeleid door Paysera LT UAB, voorheen EVP International UAB (Prejudiciële verwijzing — Toegang tot werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld — Richtlijn 2009/110/EG — Artikel 5, leden 2 en 3 — Regels inzake het eigen vermogen — Vereist eigen vermogen voor de uitoefening van werkzaamheden die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld — Begrip werkzaamheden die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld — Uitgifte van elektronisch geld ten behoeve van de verkoper tegen de nominale waarde van de ontvangen geldmiddelen) | 12 |
| 2019/C 93/15 | Zaak C-419/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 — Deza, a.s. / Europees Agentschap voor chemische stoffen, Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Noorwegen [Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Bijlage XIV — Opstelling van een lijst van autorisatieplichtige stoffen — Opname in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in bijlage XIV te worden opgenomen — Actualisering van de vermelding van de stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in de lijst — Onjuiste uitlegging en toepassing van de REACH-verordening en het rechtszekerheidsbeginsel — Onjuiste opvatting van de feiten en het bewijs — Omvang van het toezicht] | 12 |
| 2019/C 93/16 | Zaak C-430/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV (Prejudiciële verwijzing — Consumentenbescherming — Richtlijn 2011/83/EU — Overeenkomsten op afstand — Artikel 6, lid 1, onder h) — Informatieplicht met betrekking tot het herroepingsrecht — Artikel 8, lid 4 — Overeenkomst gesloten met behulp van een middel voor communicatie op afstand dat beperkte ruimte of tijd biedt voor het tonen van de informatie — Begrip beperkte ruimte of tijd [...] voor het tonen van de informatie — Folder in een tijdschrift — Bestelkaart met een hyperlink naar de informatie over het herroepingsrecht) | 13 |
| 2019/C 93/17 | Zaak C-477/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank / D. Balandin, I. Lukachenko, Holiday on Ice Services BV (Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EU) nr. 1231/2010 — Toepasselijke wetgeving — A1-verklaring — Artikel 1 — Uitbreiding van het voordeel van de A1-verklaring tot derdelanders die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven — Legaal verblijf — Begrip) | 14 |
| 2019/C 93/18 | Zaak C-496/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Deutsche Post AG / Hauptzollamt Köln [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Douanewetboek van de Unie — Artikel 39 — Status van geautoriseerde marktdeelnemer — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 — Artikel 24, lid 1, tweede alinea — Aanvrager die geen natuurlijke persoon is — Vragenlijst — Verzamelen van persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikelen 6 en 7 — Verordening (EU) 2016/679 — Artikelen 5 en 6 — Verwerking van persoonsgegevens] | 14 |
| 2019/C 93/19 | Zaak C-639/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — SIA KPMG Baltics, handelend in de hoedanigheid van curator van het faillissement van AS Latvijas Krājbanka / SIA Ķipars AI (Prejudiciële verwijzing — Definitief karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen — Richtlijn 98/26/EG — Werkingssfeer — Begrip, overboekingsopdracht’ — Betalingsopdracht van de houder van een gewone rekening-courant aan een kredietinstelling die later insolvent is verklaard) | 15 |
| 2019/C 93/20 | Zaak C-661/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — M.A., S.A., A.Z. / International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ireland (Prejudiciële verwijzing — Asielbeleid — Criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Discretionaire bepalingen — Beoordelingscriteria) | 16 |
| 2019/C 93/21 | Zaak C-698/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 januari 2019 — Toni Klement/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 15, lid 1 — Vordering tot vervallenverklaring van een merk — Driedimensionaal merk dat de vorm van een oven weergeeft — Normaal gebruik van het merk — Motivering] | 17 |
| 2019/C 93/22 | Zaak C-74/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door A Ltd (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2009/138/EG — Toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf — Artikel 13, punt 13 — Begrip lidstaat van het risico — In een lidstaat gevestigde vennootschap die verzekeringsdiensten aanbiedt met betrekking tot contractuele risico’s in verband met de omzetting van vennootschappen in een andere lidstaat — Artikel 157 — Lidstaat van inning van de belastingen op de verzekeringspremies) | 17 |
| 2019/C 93/23 | Zaak C-102/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Köln — Duitsland) — Procedure ingeleid door Klaus Manuel Maria Brisch (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Artikel 65, lid 2 — Europese erfrechtverklaring — Aanvraag van een erfrechtverklaring — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 — Verplicht dan wel facultatief karakter van het formulier dat krachtens artikel 1, lid 4, van uitvoeringsverordening nr. 1329/2014 is vastgesteld) | 18 |
| 2019/C 93/24 | Zaak C-551/18 PPU: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen IK (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen de lidstaten — Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de uitvoering van een vrijheidsstraf — Inhoud en vorm — Artikel 8, lid 1, onder f) — Geen vermelding van de bijkomende straf — Geldigheid — Consequenties — Gevolgen voor de detentie) | 18 |
| 2019/C 93/25 | Zaak C-292/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kassel Zweigstelle Hofgeismar (Duitsland) op 27 april 2018 — Petra Breyer, Heiko Breyer / Sundair GmbH | 19 |
| 2019/C 93/26 | Zaak C-308/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2018 door Schniga GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-445/16, Schinga GmbH / Gemeinschaftliches Sortenamt (CPVO) | 19 |
| 2019/C 93/27 | Zaak C-444/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 6 juli 2018 — Fluctus s.r.o. e.a. | 20 |
| 2019/C 93/28 | Zaak C-463/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2018 door CeramTec GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 mei 2018 in zaak T-193/17, CeramTec GmbH/EUIPO | 20 |
| 2019/C 93/29 | Zaak C-553/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2018 door Lion’s Head Global Partners LLP tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 juni 2018 in zaak T-294/17, Lion’s Head Global Partners LLP/EUIPO | 20 |
| 2019/C 93/30 | Zaak C-554/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2018 door Lion’s Head Global Partners LLP tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 juni 2018 in zaak T-310/17, Lion’s Head Global Partners LLP/EUIPO | 21 |
| 2019/C 93/31 | Zaak C-608/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door de Republiek Cyprus tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2018 in zaak T-825/16, Republiek Cyprus/EUIPO | 21 |
| 2019/C 93/32 | Zaak C-609/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door de Republiek Cyprus tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2018 in zaak T-847/16, Republiek Cyprus/EUIPO | 22 |
| 2019/C 93/33 | Zaak C-612/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2018 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 11 juli 2018 in zaak T-644/16, ClientEarth/Commissie | 23 |
| 2019/C 93/34 | Zaak C-726/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per la Toscana (Italië) op 22 november 2018 — FW, GY/U.T.G. — Prefettura di Lucca | 25 |
| 2019/C 93/35 | Zaak C-729/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2018 door VTB Bank PAO, voorheen VTB Bank OAO tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-734/14, VTB Bank/Raad | 25 |
| 2019/C 93/36 | Zaak C-732/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2018 door PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-715/14, Rosneft e.a. / Raad | 26 |
| 2019/C 93/37 | Zaak C-749/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 30 november 2018 — B, C, D / Administration des contributions directes | 27 |
| 2019/C 93/38 | Zaak C-750/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 3 december 2018 — A, B tegen C | 29 |
| 2019/C 93/39 | Zaak C-758/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 30 november 2018 — Bulgarian Air Charter Limited / NE | 29 |
| 2019/C 93/40 | Zaak C-796/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 19 december 2018 — Informatikgesellschaft für Software-Entwicklung (ISE) mbH / Stadt Köln | 30 |
| 2019/C 93/41 | Zaak C-813/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2018 door Deza, a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 24 oktober 2018 in zaak T-400/17, Deza/Commissie | 31 |
| 2019/C 93/42 | Zaak C-823/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 oktober 2018 in zaak T-640/16, Gea Group AG / Commissie | 32 |
| 2019/C 93/43 | Zaak C-832/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Helsingin hovioikeus (Finland) op 21 december 2018 — A e.a. / Finnair Oyj | 33 |
| 2019/C 93/44 | Zaak C-2/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 4 januari 2019 — A. P. / Riigiprokuratuur | 34 |
| 2019/C 93/45 | Zaak C-5/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 4 januari 2019 — Overgaz Mrezhi AD, Vereniging zonder winstoogmerk Bulgarska Gazova Assotsiatsia / Komisia za energiyno i vodno regulirane | 34 |
| 2019/C 93/46 | Zaak C-8/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 7 januari 2019 — Strafzaak tegen RH | 35 |
| 2019/C 93/47 | Zaak C-60/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2019 door Mouvement pour une Europe des nations et des libertés tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 27 november 2018 in zaak T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlement | 36 |
| | Gerecht |
| 2019/C 93/48 | Zaak T-400/10 RENV: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Hamas/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om als bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB te worden aangemerkt — Feitelijke grondslag van de besluiten tot bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Rechten van de verdediging — Eigendomsrecht) | 38 |
| 2019/C 93/49 | Zaak T-298/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — East West Consulting/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid — Instrument voor pretoetredingssteun — Derde land — Nationale overheidsopdracht — Gedecentraliseerd beheer — Besluit 2008/969/EG, Euratom — Systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) — Activeren van een waarschuwing in het EWS — Bescherming van de financiële belangen van de Unie — Weigering van de Commissie om ex ante goedkeuring te verlenen — Geen gunning van de opdracht — Bevoegdheid van het Gerecht — Ontvankelijkheid van de bewijzen — Geen rechtsgrondslag voor de waarschuwing — Rechten van de verdediging — Vermoeden van onschuld — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent — Causaal verband — Materiële en immateriële schade — Verlies van de opdracht — Verlies van de kans om andere opdrachten te verkrijgen] | 40 |
| 2019/C 93/50 | Zaak T-348/16 OP: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis / Ercea (Arbitragebeding — Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Project Minatran — In aanmerking komende kosten — Compensatie — Bij verstek gewezen arrest — Verzet) | 40 |
| 2019/C 93/51 | Zaak T-412/16: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Bena Properties / Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op bescherming van de eer en goede naam — Recht op eigendom — Vermoeden van onschuld — Evenredigheid) | 41 |
| 2019/C 93/52 | Zaak T-413/16: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Cham / Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op eerbiediging van de eer en de goede naam — Recht op eigendom — Vermoeden van onschuld — Evenredigheid) | 42 |
| 2019/C 93/53 | Zaak T-525/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — GQ e.a./Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Herziening van het Statuut — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 31 van bijlage XIII bij het Statuut — Assistenten in de overgangsfase — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut alleen toegestaan in de loopbaanstroom die overeenkomt met de vervulde standaardfunctie — Toegang tot de standaardfunctie van ‘senior assistent’ (AST 10) uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Statuut — Gelijke behandeling — Verlies van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de rang AST 10 — Gewettigd vertrouwen] | 43 |
| 2019/C 93/54 | Zaak T-526/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FZ e.a./Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Herziening van het Statuut — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30 van bijlage XIII bij het Statuut — Administrateurs in de overgangsfase (AD 13) — Administrateurs (AD 12) — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut alleen toegestaan in de loopbaanstroom die overeenkomt met de vervulde standaardfunctie — Toegang tot de standaardfunctie ‘hoofd van een eenheid of gelijkwaardig’ of ‘adviseur of gelijkwaardig’ uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Statuut — Gelijke behandeling — Verlies van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de hogere rang — Gewettigd vertrouwen] | 44 |
| 2019/C 93/55 | Zaak T-540/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FZ e.a. / Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het Statuut — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30 van bijlage XIII bij het Statuut — Administrateurs in de overgangsfase (AD 13) — Administrateurs (AD 12) — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut enkel toegestaan binnen de loopbaanstroom die overeenstemt met de uitgeoefende standaardfunctie — Toegang tot de standaardfunctie ‘hoofd van een eenheid of gelijkwaardig’ of van ‘adviseur of gelijkwaardig’ uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en van artikel 29, lid 1, van het Statuut — Begrip bezwarend besluit — Bevestigende handeling — Litispendentie — Eerbiediging van de vereisten van de precontentieuze procedure — Niet-ontvankelijkheid] | 45 |
| 2019/C 93/56 | Zaken T-641/16 RENV en T-137/17: Arrest van het Gerecht van 13 december 2018 — Kahol / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek — Weigering om een kandidaat toe te laten tot de toetsen van het assessment — Niet-erkenning van kwalificaties of diploma’s — Toelating tot een eerder vergelijkend onderzoek — Voorwaarden van vergelijkbare vergelijkende onderzoeken — Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht — Gezag van gewijsde — Niet-eerbiediging van de voorafgaande administratieve procedure — Bezwarend besluit in de zin van artikel 91 van het Statuut — Bevoegdheid van degene die het besluit heeft vastgesteld — Verzoek tot schadevergoeding) | 46 |
| 2019/C 93/57 | Zaak T-750/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FV / Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 42 quater van het Statuut — Verlof in het belang van de dienst — Gelijke behandeling — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Kennelijke beoordelingsfout — Aansprakelijkheid) | 47 |
| 2019/C 93/58 | Zaak T-881/16: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2019 — HJ / EMA [Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Verzoek tot het geven van een bevel — Toegang van ambtenaren tot hun persoonsdossier — Artikelen 26 en 26 bis van het Statuut — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Persoonsdossier toegankelijk gemaakt voor alle personeelsleden van EMA — Bescherming van natuurlijke personen bij de behandeling van persoonsgegevens door de instellingen en organen van de Unie — Aansprakelijkheid — Immateriële schade] | 47 |
| 2019/C 93/59 | Zaak T-46/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — TDH Group/EUIPO — Comercial de Servicios Agrigan (Pet Cuisine) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Pet Cuisine — Ouder Uniebeeldmerk The Pet CUISINE alimento para mascotas felices Genial — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 48 |
| 2019/C 93/60 | Zaak T-111/17: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2019 — Computer Market/EUIPO (COMPUTER MARKET) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk COMPUTER MARKET — Absolute weigeringsgrond — Te late indiening van het beroepschrift — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 68 van verordening (EU) 2017/1001] — Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 23, lid 1, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625]] | 49 |
| 2019/C 93/61 | Zaak T-128/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Torné / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het statuut van 2014 — Verlof om redenen van persoonlijke aard — Gelijktijdige aanstelling als tijdelijk functionaris — Overgangsmaatregelen met betrekking tot de berekeningswijze van de pensioenrechten — Verzoek om een besluit vooraf — Bezwarende handeling — Doel van de overgangsmaatregelen — Personele toepassing — Indiensttreding) | 49 |
| 2019/C 93/62 | Zaak T-160/17: Arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 — RY / Commissie [Ambtenarenrecht — Tijdelijke functionarissen — Artikel 2, onder c), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Ontslag — Vertrouwensbreuk — Recht om te worden gehoord — Bewijslast] | 50 |
| 2019/C 93/63 | Zaak T-464/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — TP / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Inhouding op het salaris — Alimentatie die een nationale rechterlijke instantie in het kader van een echtscheidingsprocedure heeft toegekend — Loyale samenwerking met de nationale rechterlijke instanties — Gebonden bevoegdheid — Artikel 24 van het Statuut — Europese Code van goed administratief gedrag — Regel van overeenstemming — Bezwarend besluit — Verzoek tot schadevergoeding — Eerbiediging van de precontentieuze procedure) | 51 |
| 2019/C 93/64 | Zaak T-477/17: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Haswani/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Evenredigheid — Onjuiste beoordeling) | 51 |
| 2019/C 93/65 | Zaak T-489/17: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Windspiel Manufaktur/EUIPO (Afbeelding van de positie van een flessenstop) [Uniemerk — Aanvraag voor een Uniemerk dat een flessenstop weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 52 |
| 2019/C 93/66 | Zaak T-572/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — UC / Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2015 — Beoordelingsrapport — Toekenning van meritepunten — Motiveringsplicht — Recht om te worden gehoord — Kennelijk onjuiste beoordeling — Aansprakelijkheid — Immateriële schade) | 53 |
| 2019/C 93/67 | Zaak T-576/17: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Mas Que Vinos Global/EUIPO — JESA (EL SEÑORITO) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk EL SEÑORITO — Ouder nationaal woordmerk SEÑORITA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 53 |
| 2019/C 93/68 | Zaak T-671/17: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Turbo-K International/EUIPO — Turbo-K (TURBO-K) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk TURBO-K — Oudere niet-ingeschreven merken TURBO-K — Relatieve weigeringsgrond — In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] — Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — Goodwill] | 54 |
| 2019/C 93/69 | Zaak T-761/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — UR / Commissie [Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 voor de aanwerving van administrateurs op het vakgebied audit (AD 5/AD 7) — Toelatingsvoorwaarde — Vereist diploma — Niet-plaatsing op de reservelijst — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Artikel 27, eerste alinea, van het Statuut] | 55 |
| 2019/C 93/70 | Zaak T-801/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]] | 55 |
| 2019/C 93/71 | Zaak T-802/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]] | 56 |
| 2019/C 93/72 | Zaak T-803/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]] | 57 |
| 2019/C 93/73 | Zaak T-832/17: Arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 — achtung!/EUIPO (achtung!) [Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk achtung! — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 57 |
| 2019/C 93/74 | Zaak T-7/18: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Inforsacom Logicalis/EUIPO (Business and technology working as one) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Business and technology working as one — Merk bestaande in een reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] | 58 |
| 2019/C 93/75 | Zaak T-30/18: Arrest van het Gerecht van 13 december 2018 — Yado/EUIPO — Dvectis CZ (Steunkussentjes) [Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsmodel nr. 2371591-0001 (Steunkussentjes) — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Toezending van een document aan het EUIPO middels een contactformulier — Toezending van een document aan het EUIPO langs elektronische weg en per fax] | 58 |
| 2019/C 93/76 | Zaak T-40/18: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Ecolab USA/EUIPO (SOLIDPOWER) [Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk SOLIDPOWER — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] | 59 |
| 2019/C 93/77 | Zaak T-91/18: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Equity Cheque Capital Corporation/EUIPO (DIAMOND CARD) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIAMOND CARD — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 60 |
| 2019/C 93/78 | Zaak T-368/18: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — ETI Gıda Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Grupo Bimbo (ETI Bumbo) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ETI Bumbo — Ouder Uniebeeldmerk BIMBO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Relevant publiek — Overeenstemmende tekens — Onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 60 |
| 2019/C 93/79 | Zaak T-160/18: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2019 — Theodorakidi/EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI) [Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk THYREOS VASSILIKI — Nietigheidsverklaring — Recht op de naam Vassiliki in Griekenland — Relatieve nietigheidsgrond ontleend aan de schending van een recht op een naam — Artikel 60, lid 2, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is] | 61 |
| 2019/C 93/80 | Zaak T-304/18: Beschikking van het Gerecht van 23 januari 2019 — MLPS / Commissie (Beroep tot nietigverklaring en wegens nalaten — Niet-behandeling van een klacht — Weigering van de Commissie om een procedure krachtens artikel 7 VEU in te stellen — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid) | 61 |
| 2019/C 93/81 | Zaak T-331/18: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2019 — Szécsi en Somossy / Commissie (Beroep tot schadevergoeding — Institutioneel recht — Nalaten door de Commissie om passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de Hongaarse rechterlijke instanties artikel 13 van richtlijn 2005/29/EG en de relevante nationale omzettingsbepaling toepassen — Niet-ontvankelijkheid) | 62 |
| 2019/C 93/82 | Zaak T-436/18: Beschikking van het Gerecht van 23 januari 2019 — Prigent / Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Niet-behandeling van een klacht — Weigering van de Commissie om een niet-nakomingsprocedure in te leiden — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid) | 62 |
| 2019/C 93/83 | Zaak T-557/18: Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2019 — LG Electronics/EUIPO — Beko (BECON) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing) | 63 |
| 2019/C 93/84 | Zaak T-574/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 21 januari 2019 — Agrochem-Maks / Commissie (Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof oxasulfuron — Niet-verlenging van de goedkeuring voor het op de markt brengen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging) | 64 |
| 2019/C 93/85 | Zaak T-751/18: Beroep ingesteld op 21 december 2018 — Daimler / Commissie | 64 |
| 2019/C 93/86 | Zaak T-755/18: Beroep ingesteld op 22 december 2018 — FL Brüterei M V e.a. / Commissie | 65 |
| 2019/C 93/87 | Zaak T-756/18: Beroep ingesteld op 28 december 2018 — AG/Europol | 67 |
| 2019/C 93/88 | Zaak T-760/18: Beroep ingesteld op 20 december 2018 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO — New York Mercantile Exchange (NYMEX BRENT) | 68 |
| 2019/C 93/89 | Zaak T-6/19: Beroep ingesteld op 4 januari 2019 — Irish Wind Farmers’ Association en andere / Commissie | 69 |
| 2019/C 93/90 | Zaak T-10/19: Beroep ingesteld op 4 januari 2019 — United States Seafoods/EUIPO (UNITED STATES SEAFOODS) | 69 |
| 2019/C 93/91 | Zaak T-17/19: Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — Giulia Moi / Parlement | 70 |
| 2019/C 93/92 | Zaak T-21/19: Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — Pablosky/EUIPO — docPrice (mediFLEX easystep) | 71 |
| 2019/C 93/93 | Zaak T-23/19: Beroep ingesteld op 14 januari 2019 — Limango/EUIPO — Consolidated Artists (limango) | 72 |
| 2019/C 93/94 | Zaak T-24/19: Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — INC en Consorzio Stabile Sis/Commissie | 73 |
| 2019/C 93/95 | Zaak T-29/19: Beroep ingesteld op 15 januari 2019 — Idea Groupe/EUIPO — The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there) | 73 |
| 2019/C 93/96 | Zaak T-35/19: Beroep ingesteld op 17 januari 2019 — Benavides Torres / Raad | 74 |
| 2019/C 93/97 | Zaak T-36/19: Beroep ingesteld op 18 januari 2019 — PE Digital / EUIPO — Spark Networks Services (ElitePartner) | 75 |
| 2019/C 93/98 | Zaak T-40/19: Beroep ingesteld op 21 januari 2019 — Amigüitos pets & life/EUIPO – Société des produits Nestlé (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect) | 76 |
| 2019/C 93/99 | Zaak T-44/19: Beroep ingesteld op 23 januari 2019 — Globalia Corporación Empresarial / EUIPO — Touring Club Italiano (TC Touring Club) | 77 |
| 2019/C 93/100 | Zaak T-46/19: Beroep ingesteld op 25 januari 2019 — Helleense Republiek / Commissie | 78 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2019/C 93/02

Zaak C-310/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Petar Dzivev e.a. [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Artikel 325, lid 1, VWEU — Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen — Strafzaak wegens strafbare feiten ter zake van de btw — Doeltreffendheidsbeginsel — Bewijsvoering — Telefoontaps — Toestemming gegeven door een onbevoegde rechterlijke instantie — Inaanmerkingneming van deze taps als bewijselementen — Nationale regeling — Verbod]

2

2019/C 93/03

Zaak C-162/17 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 januari 2019 — Republiek Polen / Stock Polska sp. z o.o., Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Lass & Steffen GmbH Wein- und Spirituosen-Import (Hogere voorziening — Uniemerk — Oppositieprocedure — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1 — Aanvraag tot inschrijving van een beeldmerk met het woordelement LUBELSKA — Dominerend en onderscheidend bestanddeel)

3

2019/C 93/04

Zaak C-165/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Morgan Stanley & Co International plc/Ministre de l’Économie et des Finances (Prejudiciële verwijzing — Belastingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Richtlijn 2006/112/EG — Aftrek van de voorbelasting — Goederen en diensten die zowel voor belastbare handelingen als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt (goederen en diensten voor gemengd gebruik) — Bepaling van het toepasselijke pro rata voor aftrek — Filiaal dat is gevestigd in een andere lidstaat dan die van het hoofdhuis van de vennootschap — Uitgaven van het filiaal die uitsluitend voor het verrichten van handelingen van het hoofdhuis worden gebruikt — Algemene kosten van het filiaal die zowel voor de handelingen van het filiaal als voor die van het hoofdhuis worden gemaakt)

3

2019/C 93/05

Zaak C-168/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Kúria — Hongarije) — SH / TG [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Reeks overeenkomsten die zijn gesloten om een bankgarantie af te geven ten gunste van een entiteit die op een lijst van bevroren tegoeden is geplaatst — Betaling van kosten uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten — Verordening (EU) nr. 204/2011 — Artikel 5 — Begrip tegoeden die ter beschikking zijn gesteld aan een in bijlage III bij verordening nr. 204/2011 genoemde entiteit — Artikel 12, lid 1, onder c) — Begrip garantievordering — Begrip persoon of entiteit, handelend voor rekening van een in artikel 12, lid 1, onder a) of b), bedoelde persoon]

4

2019/C 93/06

Zaak C-193/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Cresco Investigation GmbH/Markus Achatzi (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 21 — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 2, lid 2, onder a) — Directe discriminatie op grond van godsdienst — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan bepaalde werknemers op Goede Vrijdag een vrije dag krijgen — Rechtvaardiging — Artikel 2, lid 5 — Artikel 7, lid 1 — Verplichtingen van particuliere werkgevers en van de nationale rechter die voortvloeien uit de onverenigbaarheid van het nationale recht met richtlijn 2000/78)

6

2019/C 93/07

Zaak C-258/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — E.B./Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 2 — Poging tot ontucht door een ambtenaar jegens minderjarigen van het mannelijke geslacht — Tuchtsanctie die in 1975 is opgelegd — Vervroegde pensionering, samen met een korting van de pensioenuitkering — Discriminatie op grond van seksuele geaardheid — Gevolgen van de toepassing van richtlijn 2000/78/EG op de tuchtsanctie — Wijze van berekening van het uitgekeerde rustpensioen)

7

2019/C 93/08

Zaak C-265/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 — Europese Commissie / United Parcel Service Inc., FedEx Corp. (Hogere voorziening — Controle op concentraties van ondernemingen — Verwerving van TNT Express door UPS — Besluit van de Commissie waarbij de concentratie onverenigbaar met de interne markt en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard — Econometrisch model dat door de Commissie is opgesteld — Niet-mededeling van wijzigingen in het econometrische model — Schending van de rechten van de verdediging)

7

2019/C 93/09

Zaak C-272/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — K. M. Zyla / Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van werknemers — Gelijke behandeling — Inkomstenbelasting — Premie volksverzekeringen — Werknemer die zijn arbeidslidstaat tijdens het kalenderjaar heeft verlaten — Toepassing van de pro rata temporis regel op de vermindering van de heffingskorting voor die premie)

8

2019/C 93/10

Zaak C-313/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2019 — George Haswani / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 86 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Ontvankelijkheid — Procedure tot aanpassing van het verzoekschrift — Noodzaak om de middelen en argumenten aan te passen — Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië — Lijst van personen jegens wie de bevriezing van fondsen en economische middelen geldt — Opname van rekwirants naam op die lijst)

9

2019/C 93/11

Zaak C-326/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW) / X, Y en X, Y / Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 1999/37/EG — Kentekenbewijzen van motorvoertuigen — Weglatingen in de kentekenbewijzen — Wederzijdse erkenning — Richtlijn 2007/46/EG — Voertuigen die zijn gebouwd vóór de harmonisatie van de technische voorschriften op het niveau van de Europese Unie — Wijzigingen die van invloed zijn op de technische kenmerken van het voertuig)

9

2019/C 93/12

Zaak C-386/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Stefano Liberato/Luminita Luisa Grigorescu (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 5, punt 2 — Artikel 27 — Artikel 35, lid 3 — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 19 — Aanhangigheid — Artikel 22, onder a) — Artikel 23, onder a) — Niet-erkenning van beslissingen wegens kennelijke strijd met de openbare orde — Artikel 24 — Verbod om de bevoegdheid van het oorspronkelijke gerecht te toetsen — Weigeringsgrond gebaseerd op schending van de regels inzake aanhangigheid — Geen)

10

2019/C 93/13

Zaak C-387/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Presidenza del Consiglio dei Ministri / Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA (Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Bestaande steun en nieuwe steun — Kwalificatie — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 1, onder b), iv) en v) — Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen — Toepasselijkheid — Subsidies toegekend vóór de liberalisering van een markt die aanvankelijk niet openstond voor mededinging — Door een concurrent van de begunstigde onderneming tegen de lidstaat ingestelde schadevordering)

11

2019/C 93/14

Zaak C-389/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Procedure ingeleid door Paysera LT UAB, voorheen EVP International UAB (Prejudiciële verwijzing — Toegang tot werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld — Richtlijn 2009/110/EG — Artikel 5, leden 2 en 3 — Regels inzake het eigen vermogen — Vereist eigen vermogen voor de uitoefening van werkzaamheden die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld — Begrip werkzaamheden die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld — Uitgifte van elektronisch geld ten behoeve van de verkoper tegen de nominale waarde van de ontvangen geldmiddelen)

12

2019/C 93/15

Zaak C-419/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 — Deza, a.s. / Europees Agentschap voor chemische stoffen, Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Noorwegen [Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Bijlage XIV — Opstelling van een lijst van autorisatieplichtige stoffen — Opname in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in bijlage XIV te worden opgenomen — Actualisering van de vermelding van de stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in de lijst — Onjuiste uitlegging en toepassing van de REACH-verordening en het rechtszekerheidsbeginsel — Onjuiste opvatting van de feiten en het bewijs — Omvang van het toezicht]

12

2019/C 93/16

Zaak C-430/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV (Prejudiciële verwijzing — Consumentenbescherming — Richtlijn 2011/83/EU — Overeenkomsten op afstand — Artikel 6, lid 1, onder h) — Informatieplicht met betrekking tot het herroepingsrecht — Artikel 8, lid 4 — Overeenkomst gesloten met behulp van een middel voor communicatie op afstand dat beperkte ruimte of tijd biedt voor het tonen van de informatie — Begrip beperkte ruimte of tijd [...] voor het tonen van de informatie — Folder in een tijdschrift — Bestelkaart met een hyperlink naar de informatie over het herroepingsrecht)

13

2019/C 93/17

Zaak C-477/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank / D. Balandin, I. Lukachenko, Holiday on Ice Services BV (Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EU) nr. 1231/2010 — Toepasselijke wetgeving — A1-verklaring — Artikel 1 — Uitbreiding van het voordeel van de A1-verklaring tot derdelanders die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven — Legaal verblijf — Begrip)

14

2019/C 93/18

Zaak C-496/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Deutsche Post AG / Hauptzollamt Köln [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Douanewetboek van de Unie — Artikel 39 — Status van geautoriseerde marktdeelnemer — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 — Artikel 24, lid 1, tweede alinea — Aanvrager die geen natuurlijke persoon is — Vragenlijst — Verzamelen van persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikelen 6 en 7 — Verordening (EU) 2016/679 — Artikelen 5 en 6 — Verwerking van persoonsgegevens]

14

2019/C 93/19

Zaak C-639/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — SIA KPMG Baltics, handelend in de hoedanigheid van curator van het faillissement van AS Latvijas Krājbanka / SIA Ķipars AI (Prejudiciële verwijzing — Definitief karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen — Richtlijn 98/26/EG — Werkingssfeer — Begrip, overboekingsopdracht’ — Betalingsopdracht van de houder van een gewone rekening-courant aan een kredietinstelling die later insolvent is verklaard)

15

2019/C 93/20

Zaak C-661/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — M.A., S.A., A.Z. / International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ireland (Prejudiciële verwijzing — Asielbeleid — Criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Discretionaire bepalingen — Beoordelingscriteria)

16

2019/C 93/21

Zaak C-698/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 januari 2019 — Toni Klement/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 15, lid 1 — Vordering tot vervallenverklaring van een merk — Driedimensionaal merk dat de vorm van een oven weergeeft — Normaal gebruik van het merk — Motivering]

17

2019/C 93/22

Zaak C-74/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door A Ltd (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2009/138/EG — Toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf — Artikel 13, punt 13 — Begrip lidstaat van het risico — In een lidstaat gevestigde vennootschap die verzekeringsdiensten aanbiedt met betrekking tot contractuele risico’s in verband met de omzetting van vennootschappen in een andere lidstaat — Artikel 157 — Lidstaat van inning van de belastingen op de verzekeringspremies)

17

2019/C 93/23

Zaak C-102/18: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Köln — Duitsland) — Procedure ingeleid door Klaus Manuel Maria Brisch (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Artikel 65, lid 2 — Europese erfrechtverklaring — Aanvraag van een erfrechtverklaring — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 — Verplicht dan wel facultatief karakter van het formulier dat krachtens artikel 1, lid 4, van uitvoeringsverordening nr. 1329/2014 is vastgesteld)

18

2019/C 93/24

Zaak C-551/18 PPU: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen IK (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen de lidstaten — Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de uitvoering van een vrijheidsstraf — Inhoud en vorm — Artikel 8, lid 1, onder f) — Geen vermelding van de bijkomende straf — Geldigheid — Consequenties — Gevolgen voor de detentie)

18

2019/C 93/25

Zaak C-292/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kassel Zweigstelle Hofgeismar (Duitsland) op 27 april 2018 — Petra Breyer, Heiko Breyer / Sundair GmbH

19

2019/C 93/26

Zaak C-308/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2018 door Schniga GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-445/16, Schinga GmbH / Gemeinschaftliches Sortenamt (CPVO)

19

2019/C 93/27

Zaak C-444/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 6 juli 2018 — Fluctus s.r.o. e.a.

20

2019/C 93/28

Zaak C-463/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2018 door CeramTec GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 mei 2018 in zaak T-193/17, CeramTec GmbH/EUIPO

20

2019/C 93/29

Zaak C-553/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2018 door Lion’s Head Global Partners LLP tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 juni 2018 in zaak T-294/17, Lion’s Head Global Partners LLP/EUIPO

20

2019/C 93/30

Zaak C-554/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2018 door Lion’s Head Global Partners LLP tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 juni 2018 in zaak T-310/17, Lion’s Head Global Partners LLP/EUIPO

21

2019/C 93/31

Zaak C-608/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door de Republiek Cyprus tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2018 in zaak T-825/16, Republiek Cyprus/EUIPO

21

2019/C 93/32

Zaak C-609/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door de Republiek Cyprus tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2018 in zaak T-847/16, Republiek Cyprus/EUIPO

22

2019/C 93/33

Zaak C-612/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2018 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 11 juli 2018 in zaak T-644/16, ClientEarth/Commissie

23

2019/C 93/34

Zaak C-726/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per la Toscana (Italië) op 22 november 2018 — FW, GY/U.T.G. — Prefettura di Lucca

25

2019/C 93/35

Zaak C-729/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2018 door VTB Bank PAO, voorheen VTB Bank OAO tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-734/14, VTB Bank/Raad

25

2019/C 93/36

Zaak C-732/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2018 door PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-715/14, Rosneft e.a. / Raad

26

2019/C 93/37

Zaak C-749/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 30 november 2018 — B, C, D / Administration des contributions directes

27

2019/C 93/38

Zaak C-750/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 3 december 2018 — A, B tegen C

29

2019/C 93/39

Zaak C-758/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 30 november 2018 — Bulgarian Air Charter Limited / NE

29

2019/C 93/40

Zaak C-796/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 19 december 2018 — Informatikgesellschaft für Software-Entwicklung (ISE) mbH / Stadt Köln

30

2019/C 93/41

Zaak C-813/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2018 door Deza, a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 24 oktober 2018 in zaak T-400/17, Deza/Commissie

31

2019/C 93/42

Zaak C-823/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 oktober 2018 in zaak T-640/16, Gea Group AG / Commissie

32

2019/C 93/43

Zaak C-832/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Helsingin hovioikeus (Finland) op 21 december 2018 — A e.a. / Finnair Oyj

33

2019/C 93/44

Zaak C-2/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 4 januari 2019 — A. P. / Riigiprokuratuur

34

2019/C 93/45

Zaak C-5/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 4 januari 2019 — Overgaz Mrezhi AD, Vereniging zonder winstoogmerk Bulgarska Gazova Assotsiatsia / Komisia za energiyno i vodno regulirane

34

2019/C 93/46

Zaak C-8/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 7 januari 2019 — Strafzaak tegen RH

35

2019/C 93/47

Zaak C-60/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2019 door Mouvement pour une Europe des nations et des libertés tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 27 november 2018 in zaak T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlement

36

Gerecht

2019/C 93/48

Zaak T-400/10 RENV: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Hamas/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om als bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB te worden aangemerkt — Feitelijke grondslag van de besluiten tot bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Rechten van de verdediging — Eigendomsrecht)

38

2019/C 93/49

Zaak T-298/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — East West Consulting/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid — Instrument voor pretoetredingssteun — Derde land — Nationale overheidsopdracht — Gedecentraliseerd beheer — Besluit 2008/969/EG, Euratom — Systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) — Activeren van een waarschuwing in het EWS — Bescherming van de financiële belangen van de Unie — Weigering van de Commissie om ex ante goedkeuring te verlenen — Geen gunning van de opdracht — Bevoegdheid van het Gerecht — Ontvankelijkheid van de bewijzen — Geen rechtsgrondslag voor de waarschuwing — Rechten van de verdediging — Vermoeden van onschuld — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent — Causaal verband — Materiële en immateriële schade — Verlies van de opdracht — Verlies van de kans om andere opdrachten te verkrijgen]

40

2019/C 93/50

Zaak T-348/16 OP: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis / Ercea (Arbitragebeding — Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Project Minatran — In aanmerking komende kosten — Compensatie — Bij verstek gewezen arrest — Verzet)

40

2019/C 93/51

Zaak T-412/16: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Bena Properties / Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op bescherming van de eer en goede naam — Recht op eigendom — Vermoeden van onschuld — Evenredigheid)

41

2019/C 93/52

Zaak T-413/16: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Cham / Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op eerbiediging van de eer en de goede naam — Recht op eigendom — Vermoeden van onschuld — Evenredigheid)

42

2019/C 93/53

Zaak T-525/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — GQ e.a./Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Herziening van het Statuut — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 31 van bijlage XIII bij het Statuut — Assistenten in de overgangsfase — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut alleen toegestaan in de loopbaanstroom die overeenkomt met de vervulde standaardfunctie — Toegang tot de standaardfunctie van ‘senior assistent’ (AST 10) uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Statuut — Gelijke behandeling — Verlies van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de rang AST 10 — Gewettigd vertrouwen]

43

2019/C 93/54

Zaak T-526/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FZ e.a./Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Herziening van het Statuut — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30 van bijlage XIII bij het Statuut — Administrateurs in de overgangsfase (AD 13) — Administrateurs (AD 12) — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut alleen toegestaan in de loopbaanstroom die overeenkomt met de vervulde standaardfunctie — Toegang tot de standaardfunctie ‘hoofd van een eenheid of gelijkwaardig’ of ‘adviseur of gelijkwaardig’ uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Statuut — Gelijke behandeling — Verlies van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de hogere rang — Gewettigd vertrouwen]

44

2019/C 93/55

Zaak T-540/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FZ e.a. / Commissie [Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het Statuut — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Standaardfuncties — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30 van bijlage XIII bij het Statuut — Administrateurs in de overgangsfase (AD 13) — Administrateurs (AD 12) — Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut enkel toegestaan binnen de loopbaanstroom die overeenstemt met de uitgeoefende standaardfunctie — Toegang tot de standaardfunctie ‘hoofd van een eenheid of gelijkwaardig’ of van ‘adviseur of gelijkwaardig’ uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en van artikel 29, lid 1, van het Statuut — Begrip bezwarend besluit — Bevestigende handeling — Litispendentie — Eerbiediging van de vereisten van de precontentieuze procedure — Niet-ontvankelijkheid]

45

2019/C 93/56

Zaken T-641/16 RENV en T-137/17: Arrest van het Gerecht van 13 december 2018 — Kahol / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek — Weigering om een kandidaat toe te laten tot de toetsen van het assessment — Niet-erkenning van kwalificaties of diploma’s — Toelating tot een eerder vergelijkend onderzoek — Voorwaarden van vergelijkbare vergelijkende onderzoeken — Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht — Gezag van gewijsde — Niet-eerbiediging van de voorafgaande administratieve procedure — Bezwarend besluit in de zin van artikel 91 van het Statuut — Bevoegdheid van degene die het besluit heeft vastgesteld — Verzoek tot schadevergoeding)

46

2019/C 93/57

Zaak T-750/16: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FV / Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 42 quater van het Statuut — Verlof in het belang van de dienst — Gelijke behandeling — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Kennelijke beoordelingsfout — Aansprakelijkheid)

47

2019/C 93/58

Zaak T-881/16: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2019 — HJ / EMA [Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Verzoek tot het geven van een bevel — Toegang van ambtenaren tot hun persoonsdossier — Artikelen 26 en 26 bis van het Statuut — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Persoonsdossier toegankelijk gemaakt voor alle personeelsleden van EMA — Bescherming van natuurlijke personen bij de behandeling van persoonsgegevens door de instellingen en organen van de Unie — Aansprakelijkheid — Immateriële schade]

47

2019/C 93/59

Zaak T-46/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — TDH Group/EUIPO — Comercial de Servicios Agrigan (Pet Cuisine) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Pet Cuisine — Ouder Uniebeeldmerk The Pet CUISINE alimento para mascotas felices Genial — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

48

2019/C 93/60

Zaak T-111/17: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2019 — Computer Market/EUIPO (COMPUTER MARKET) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk COMPUTER MARKET — Absolute weigeringsgrond — Te late indiening van het beroepschrift — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 68 van verordening (EU) 2017/1001] — Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 23, lid 1, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625]]

49

2019/C 93/61

Zaak T-128/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Torné / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het statuut van 2014 — Verlof om redenen van persoonlijke aard — Gelijktijdige aanstelling als tijdelijk functionaris — Overgangsmaatregelen met betrekking tot de berekeningswijze van de pensioenrechten — Verzoek om een besluit vooraf — Bezwarende handeling — Doel van de overgangsmaatregelen — Personele toepassing — Indiensttreding)

49

2019/C 93/62

Zaak T-160/17: Arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 — RY / Commissie [Ambtenarenrecht — Tijdelijke functionarissen — Artikel 2, onder c), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Ontslag — Vertrouwensbreuk — Recht om te worden gehoord — Bewijslast]

50

2019/C 93/63

Zaak T-464/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — TP / Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Inhouding op het salaris — Alimentatie die een nationale rechterlijke instantie in het kader van een echtscheidingsprocedure heeft toegekend — Loyale samenwerking met de nationale rechterlijke instanties — Gebonden bevoegdheid — Artikel 24 van het Statuut — Europese Code van goed administratief gedrag — Regel van overeenstemming — Bezwarend besluit — Verzoek tot schadevergoeding — Eerbiediging van de precontentieuze procedure)

51

2019/C 93/64

Zaak T-477/17: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Haswani/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Evenredigheid — Onjuiste beoordeling)

51

2019/C 93/65

Zaak T-489/17: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Windspiel Manufaktur/EUIPO (Afbeelding van de positie van een flessenstop) [Uniemerk — Aanvraag voor een Uniemerk dat een flessenstop weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

52

2019/C 93/66

Zaak T-572/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — UC / Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2015 — Beoordelingsrapport — Toekenning van meritepunten — Motiveringsplicht — Recht om te worden gehoord — Kennelijk onjuiste beoordeling — Aansprakelijkheid — Immateriële schade)

53

2019/C 93/67

Zaak T-576/17: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Mas Que Vinos Global/EUIPO — JESA (EL SEÑORITO) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk EL SEÑORITO — Ouder nationaal woordmerk SEÑORITA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

53

2019/C 93/68

Zaak T-671/17: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Turbo-K International/EUIPO — Turbo-K (TURBO-K) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk TURBO-K — Oudere niet-ingeschreven merken TURBO-K — Relatieve weigeringsgrond — In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] — Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — Goodwill]

54

2019/C 93/69

Zaak T-761/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — UR / Commissie [Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 voor de aanwerving van administrateurs op het vakgebied audit (AD 5/AD 7) — Toelatingsvoorwaarde — Vereist diploma — Niet-plaatsing op de reservelijst — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Artikel 27, eerste alinea, van het Statuut]

55

2019/C 93/70

Zaak T-801/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]]

55

2019/C 93/71

Zaak T-802/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]]

56

2019/C 93/72

Zaak T-803/17: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]]

57

2019/C 93/73

Zaak T-832/17: Arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 — achtung!/EUIPO (achtung!) [Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk achtung! — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

57

2019/C 93/74

Zaak T-7/18: Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Inforsacom Logicalis/EUIPO (Business and technology working as one) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Business and technology working as one — Merk bestaande in een reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]

58

2019/C 93/75

Zaak T-30/18: Arrest van het Gerecht van 13 december 2018 — Yado/EUIPO — Dvectis CZ (Steunkussentjes) [Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsmodel nr. 2371591-0001 (Steunkussentjes) — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Toezending van een document aan het EUIPO middels een contactformulier — Toezending van een document aan het EUIPO langs elektronische weg en per fax]

58

2019/C 93/76

Zaak T-40/18: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Ecolab USA/EUIPO (SOLIDPOWER) [Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk SOLIDPOWER — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]

59

2019/C 93/77

Zaak T-91/18: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Equity Cheque Capital Corporation/EUIPO (DIAMOND CARD) [Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIAMOND CARD — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

60

2019/C 93/78

Zaak T-368/18: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — ETI Gıda Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Grupo Bimbo (ETI Bumbo) [Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ETI Bumbo — Ouder Uniebeeldmerk BIMBO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Relevant publiek — Overeenstemmende tekens — Onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

60

2019/C 93/79

Zaak T-160/18: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2019 — Theodorakidi/EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI) [Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk THYREOS VASSILIKI — Nietigheidsverklaring — Recht op de naam Vassiliki in Griekenland — Relatieve nietigheidsgrond ontleend aan de schending van een recht op een naam — Artikel 60, lid 2, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is]

61

2019/C 93/80

Zaak T-304/18: Beschikking van het Gerecht van 23 januari 2019 — MLPS / Commissie (Beroep tot nietigverklaring en wegens nalaten — Niet-behandeling van een klacht — Weigering van de Commissie om een procedure krachtens artikel 7 VEU in te stellen — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid)

61

2019/C 93/81

Zaak T-331/18: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2019 — Szécsi en Somossy / Commissie (Beroep tot schadevergoeding — Institutioneel recht — Nalaten door de Commissie om passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de Hongaarse rechterlijke instanties artikel 13 van richtlijn 2005/29/EG en de relevante nationale omzettingsbepaling toepassen — Niet-ontvankelijkheid)

62

2019/C 93/82

Zaak T-436/18: Beschikking van het Gerecht van 23 januari 2019 — Prigent / Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Niet-behandeling van een klacht — Weigering van de Commissie om een niet-nakomingsprocedure in te leiden — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid)

62

2019/C 93/83

Zaak T-557/18: Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2019 — LG Electronics/EUIPO — Beko (BECON) (Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing)

63

2019/C 93/84

Zaak T-574/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 21 januari 2019 — Agrochem-Maks / Commissie (Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof oxasulfuron — Niet-verlenging van de goedkeuring voor het op de markt brengen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging)

64

2019/C 93/85

Zaak T-751/18: Beroep ingesteld op 21 december 2018 — Daimler / Commissie

64

2019/C 93/86

Zaak T-755/18: Beroep ingesteld op 22 december 2018 — FL Brüterei M V e.a. / Commissie

65

2019/C 93/87

Zaak T-756/18: Beroep ingesteld op 28 december 2018 — AG/Europol

67

2019/C 93/88

Zaak T-760/18: Beroep ingesteld op 20 december 2018 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO — New York Mercantile Exchange (NYMEX BRENT)

68

2019/C 93/89

Zaak T-6/19: Beroep ingesteld op 4 januari 2019 — Irish Wind Farmers’ Association en andere / Commissie

69

2019/C 93/90

Zaak T-10/19: Beroep ingesteld op 4 januari 2019 — United States Seafoods/EUIPO (UNITED STATES SEAFOODS)

69

2019/C 93/91

Zaak T-17/19: Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — Giulia Moi / Parlement

70

2019/C 93/92

Zaak T-21/19: Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — Pablosky/EUIPO — docPrice (mediFLEX easystep)

71

2019/C 93/93

Zaak T-23/19: Beroep ingesteld op 14 januari 2019 — Limango/EUIPO — Consolidated Artists (limango)

72

2019/C 93/94

Zaak T-24/19: Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — INC en Consorzio Stabile Sis/Commissie

73

2019/C 93/95

Zaak T-29/19: Beroep ingesteld op 15 januari 2019 — Idea Groupe/EUIPO — The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there)

73

2019/C 93/96

Zaak T-35/19: Beroep ingesteld op 17 januari 2019 — Benavides Torres / Raad

74

2019/C 93/97

Zaak T-36/19: Beroep ingesteld op 18 januari 2019 — PE Digital / EUIPO — Spark Networks Services (ElitePartner)

75

2019/C 93/98

Zaak T-40/19: Beroep ingesteld op 21 januari 2019 — Amigüitos pets & life/EUIPO – Société des produits Nestlé (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

76

2019/C 93/99

Zaak T-44/19: Beroep ingesteld op 23 januari 2019 — Globalia Corporación Empresarial / EUIPO — Touring Club Italiano (TC Touring Club)

77

2019/C 93/100

Zaak T-46/19: Beroep ingesteld op 25 januari 2019 — Helleense Republiek / Commissie

78

---

| NL | Op grond van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid kan bepaalde in deze uitgave verschenen informatie niet langer openbaar worden gemaakt. Derhalve is een nieuwe authentieke versie gepubliceerd. |
| --- | --- |

NL

Op grond van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid kan bepaalde in deze uitgave verschenen informatie niet langer openbaar worden gemaakt. Derhalve is een nieuwe authentieke versie gepubliceerd.

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2019/C 93/01)

Laatste publicatie

PB C 82 van 4.3.2019

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 72 van 25.2.2019

PB C 65 van 18.2.2019

PB C 54 van 11.2.2019

PB C 44 van 4.2.2019

PB C 35 van 28.1.2019

PB C 25 van 21.1.2019

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/2

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Petar Dzivev e.a.

(Zaak C-310/16) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Artikel 325, lid 1, VWEU - Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen - Strafzaak wegens strafbare feiten ter zake van de btw - Doeltreffendheidsbeginsel - Bewijsvoering - Telefoontaps - Toestemming gegeven door een onbevoegde rechterlijke instantie - Inaanmerkingneming van deze taps als bewijselementen - Nationale regeling - Verbod])

(2019/C 93/02)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

Petar Dzivev, Galina Angelova, Georgi Dimov, Milko Velko

Dictum

Artikel 325, lid 1, VWEU en artikel 1, lid 1, onder b), en artikel 2, lid 1, van de Overeenkomst, opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, ondertekend te Luxemburg op 26 juli 1995, gelezen in het licht van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich, gelet op het beginsel van doeltreffendheid van de strafrechtelijke vervolging van inbreuken ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde, niet ertegen verzetten dat de nationale rechter een nationale regeling toepast op grond waarvan bewijselementen, zoals telefoontaps, waarvoor een voorafgaande rechterlijke toestemming vereist is, van de strafprocedure worden uitgesloten wanneer deze toestemming is gegeven door een onbevoegde rechterlijke instantie, ook al kan het bewijs van de betrokken inbreuken alleen met die bewijselementen worden geleverd.

---

(1)  PB C 310 van 29.8.2016.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/3

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 januari 2019 — Republiek Polen / Stock Polska sp. z o.o., Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Lass & Steffen GmbH Wein- und Spirituosen-Import

(Zaak C-162/17 P) (1)

((„Hogere voorziening - Uniemerk - Oppositieprocedure - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1 - Aanvraag tot inschrijving van een beeldmerk met het woordelement „LUBELSKA” - Dominerend en onderscheidend bestanddeel”))

(2019/C 93/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

Andere partijen in de procedure: Stock Polska sp. z o.o. (vertegenwoordiger: T. Gawrylczyk, radca prawny), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: M. Rajh en D. Botis, gemachtigden), Lass & Steffen GmbH Wein- und Spirituosen-Import (vertegenwoordiger: R. Kunz-Hallstein, Rechtsanwalt)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/3

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Morgan Stanley & Co International plc/Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-165/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Belastingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Richtlijn 2006/112/EG - Aftrek van de voorbelasting - Goederen en diensten die zowel voor belastbare handelingen als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt (goederen en diensten voor gemengd gebruik) - Bepaling van het toepasselijke pro rata voor aftrek - Filiaal dat is gevestigd in een andere lidstaat dan die van het hoofdhuis van de vennootschap - Uitgaven van het filiaal die uitsluitend voor het verrichten van handelingen van het hoofdhuis worden gebruikt - Algemene kosten van het filiaal die zowel voor de handelingen van het filiaal als voor die van het hoofdhuis worden gemaakt))

(2019/C 93/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Morgan Stanley & Co International plc

Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

Dictum

| 1) | Artikel 17, leden 2, 3 en 5, en artikel 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en de artikelen 168, 169 en 173 tot en met 175 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer de uitgaven van een in een lidstaat geregistreerd filiaal uitsluitend worden gebruikt voor het verrichten van zowel aan btw onderworpen als van btw vrijgestelde handelingen van het in een andere lidstaat gevestigde hoofdhuis, een pro rata voor aftrek moet worden toegepast dat voortvloeit uit een breuk waarvan de noemer bestaat uit de omzet, exclusief btw, van uitsluitend deze handelingen en de teller uit belaste handelingen waarvoor ook recht op aftrek zou bestaan indien zij in de lidstaat van registratie van dit filiaal zouden zijn verricht, ook wanneer dit recht op aftrek ontstaat omdat dit filiaal gebruikmaakt van een optie waarbij de in deze staat verrichte handelingen aan de btw worden onderworpen. |
| --- | --- |

1)

Artikel 17, leden 2, 3 en 5, en artikel 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en de artikelen 168, 169 en 173 tot en met 175 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer de uitgaven van een in een lidstaat geregistreerd filiaal uitsluitend worden gebruikt voor het verrichten van zowel aan btw onderworpen als van btw vrijgestelde handelingen van het in een andere lidstaat gevestigde hoofdhuis, een pro rata voor aftrek moet worden toegepast dat voortvloeit uit een breuk waarvan de noemer bestaat uit de omzet, exclusief btw, van uitsluitend deze handelingen en de teller uit belaste handelingen waarvoor ook recht op aftrek zou bestaan indien zij in de lidstaat van registratie van dit filiaal zouden zijn verricht, ook wanneer dit recht op aftrek ontstaat omdat dit filiaal gebruikmaakt van een optie waarbij de in deze staat verrichte handelingen aan de btw worden onderworpen.

| 2) | Artikel 17, leden 2, 3 en 5, en artikel 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) en de artikelen 168, 169 en 173 tot en met 175 van richtlijn 2006/112 moeten aldus worden uitgelegd dat, voor de vaststelling van het pro rata voor aftrek dat moet worden toegepast op de algemene kosten van een in een lidstaat geregistreerd filiaal die zowel worden gebruikt voor handelingen van dit filiaal in deze lidstaat als voor handelingen van het in een andere lidstaat gevestigde hoofdhuis, in de noemer van de breuk die het pro rata voor aftrek vaststelt, rekening moet worden gehouden met zowel de door dit filiaal als het hoofdhuis verrichte handelingen, waarbij de teller van deze breuk, naast de door dit filiaal verrichte belaste handelingen, uitsluitend moet bestaan uit de door het hoofdhuis verrichte belaste handelingen die ook recht op aftrek zouden geven indien zij in de lidstaat van registratie van het betrokken filiaal zouden zijn verricht. |
| --- | --- |

2)

Artikel 17, leden 2, 3 en 5, en artikel 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) en de artikelen 168, 169 en 173 tot en met 175 van richtlijn 2006/112 moeten aldus worden uitgelegd dat, voor de vaststelling van het pro rata voor aftrek dat moet worden toegepast op de algemene kosten van een in een lidstaat geregistreerd filiaal die zowel worden gebruikt voor handelingen van dit filiaal in deze lidstaat als voor handelingen van het in een andere lidstaat gevestigde hoofdhuis, in de noemer van de breuk die het pro rata voor aftrek vaststelt, rekening moet worden gehouden met zowel de door dit filiaal als het hoofdhuis verrichte handelingen, waarbij de teller van deze breuk, naast de door dit filiaal verrichte belaste handelingen, uitsluitend moet bestaan uit de door het hoofdhuis verrichte belaste handelingen die ook recht op aftrek zouden geven indien zij in de lidstaat van registratie van het betrokken filiaal zouden zijn verricht.

---

(1)  PB C 213 van 3.7.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/4 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/4

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Kúria — Hongarije) — SH / TG

(Zaak C-168/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen - Reeks overeenkomsten die zijn gesloten om een bankgarantie af te geven ten gunste van een entiteit die op een lijst van bevroren tegoeden is geplaatst - Betaling van kosten uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten - Verordening (EU) nr. 204/2011 - Artikel 5 - Begrip „tegoeden die ter beschikking zijn gesteld aan een in bijlage III bij verordening nr. 204/2011 genoemde entiteit” - Artikel 12, lid 1, onder c) - Begrip „garantievordering” - Begrip „persoon of entiteit, handelend voor rekening van een in artikel 12, lid 1, onder a) of b), bedoelde persoon”])

(2019/C 93/05)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Kúria

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SH

Verwerende partij: TG

in tegenwoordigheid van: UF

Dictum

| 1) | Artikel 5, lid 2, van verordening (EU) nr. 204/2011 van de Raad van 2 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië moet aldus worden uitgelegd dat:






  — | het van toepassing is in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de uit hoofde van een contragarantie-overeenkomst verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een Libische bank waarvan de naam is opgenomen op de lijst in bijlage III bij deze verordening, en |
| --- | --- | --- |

1)

Artikel 5, lid 2, van verordening (EU) nr. 204/2011 van de Raad van 2 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië moet aldus worden uitgelegd dat:

—

het van toepassing is in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de uit hoofde van een contragarantie-overeenkomst verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een Libische bank waarvan de naam is opgenomen op de lijst in bijlage III bij deze verordening, en

| — | het in beginsel niet van toepassing is in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de uit hoofde van een contragarantie-overeenkomst verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een Libische bank waarvan de naam niet meer is opgenomen op de lijst in bijlage III bij die verordening, of door een bank in de Unie aan een andere bank in de Unie, wanneer de door de Libische bank verleende bankgarantie ten goede komt aan een entiteit die op deze lijst staat, tenzij die betaling vanwege de bestaande juridische of financiële banden tussen de bank die recht heeft op die betaling en de entiteit op die lijst, tot een indirecte terbeschikkingstelling van de betrokken kosten ten behoeve van die entiteit leidt. |
| --- | --- |

—

het in beginsel niet van toepassing is in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de uit hoofde van een contragarantie-overeenkomst verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een Libische bank waarvan de naam niet meer is opgenomen op de lijst in bijlage III bij die verordening, of door een bank in de Unie aan een andere bank in de Unie, wanneer de door de Libische bank verleende bankgarantie ten goede komt aan een entiteit die op deze lijst staat, tenzij die betaling vanwege de bestaande juridische of financiële banden tussen de bank die recht heeft op die betaling en de entiteit op die lijst, tot een indirecte terbeschikkingstelling van de betrokken kosten ten behoeve van die entiteit leidt.

| 2) | Artikel 12 van verordening nr. 204/2011 moet aldus worden uitgelegd dat:






  — | het, in zijn oorspronkelijke versie, van toepassing is wanneer de uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een op de lijst in bijlage III bij deze verordening geplaatste Libische bank, en door een bank in de Unie aan een Libische bank die niet op deze lijst staat wanneer de door de Libische bank verleende bankgarantie ten goede komt aan een entiteit die op die lijst staat, mits de Libische bank moet worden beschouwd als een entiteit die voor rekening van de Libische regering handelt, wat door de verwijzende rechter dient te worden nagegaan; |
| --- | --- | --- |

2)

Artikel 12 van verordening nr. 204/2011 moet aldus worden uitgelegd dat:

—

het, in zijn oorspronkelijke versie, van toepassing is wanneer de uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een op de lijst in bijlage III bij deze verordening geplaatste Libische bank, en door een bank in de Unie aan een Libische bank die niet op deze lijst staat wanneer de door de Libische bank verleende bankgarantie ten goede komt aan een entiteit die op die lijst staat, mits de Libische bank moet worden beschouwd als een entiteit die voor rekening van de Libische regering handelt, wat door de verwijzende rechter dient te worden nagegaan;

| — | het, in de versie die volgt uit verordening (EU) nr. 45/2014 van de Raad van 20 januari 2014, niet van toepassing is wanneer de uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een op de lijst in bijlage III bij deze verordening geplaatste Libische bank, en door een bank in de Unie aan een Libische bank die niet op deze lijst staat wanneer de door de Libische bank verleende bankgarantie ten goede komt aan een entiteit die op die lijst staat, gelet op het feit dat die kosten waren betaald vóór de inwerkingtreding van die verordening, en |
| --- | --- |

—

het, in de versie die volgt uit verordening (EU) nr. 45/2014 van de Raad van 20 januari 2014, niet van toepassing is wanneer de uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een op de lijst in bijlage III bij deze verordening geplaatste Libische bank, en door een bank in de Unie aan een Libische bank die niet op deze lijst staat wanneer de door de Libische bank verleende bankgarantie ten goede komt aan een entiteit die op die lijst staat, gelet op het feit dat die kosten waren betaald vóór de inwerkingtreding van die verordening, en

| — | het, zowel in zijn oorspronkelijke versie als in de uit verordening nr. 45/2014 voortvloeiende versie, niet van toepassing is wanneer de uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een andere bank in de Unie. |
| --- | --- |

—

het, zowel in zijn oorspronkelijke versie als in de uit verordening nr. 45/2014 voortvloeiende versie, niet van toepassing is wanneer de uit hoofde van contragarantie-overeenkomsten verschuldigde kosten moeten worden betaald door een bank in de Unie aan een andere bank in de Unie.

| 3) | Artikel 9 van verordening nr. 204/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het niet kan worden toegepast op betalingen van kosten als die welke verschuldigd zijn uit hoofde van de verschillende overeenkomsten die in het hoofdgeding aan de orde zijn. |
| --- | --- |

3)

Artikel 9 van verordening nr. 204/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het niet kan worden toegepast op betalingen van kosten als die welke verschuldigd zijn uit hoofde van de verschillende overeenkomsten die in het hoofdgeding aan de orde zijn.

| 4) | Artikel 17, lid 1, van verordening (EU) 2016/44 van de Raad van 18 januari 2016 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 204/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de contragarantiekosten die door een bank in de Unie verschuldigd zijn aan een andere bank in de Unie, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de definitieve kostenbegroting dateert van na de inwerkingtreding van deze verordening. |
| --- | --- |

4)

Artikel 17, lid 1, van verordening (EU) 2016/44 van de Raad van 18 januari 2016 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 204/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de contragarantiekosten die door een bank in de Unie verschuldigd zijn aan een andere bank in de Unie, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de definitieve kostenbegroting dateert van na de inwerkingtreding van deze verordening.

---

(1)  PB C 221 van 10.7.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/6 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/6

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Cresco Investigation GmbH/Markus Achatzi

(Zaak C-193/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 21 - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 2, lid 2, onder a) - Directe discriminatie op grond van godsdienst - Nationale wettelijke regeling op grond waarvan bepaalde werknemers op Goede Vrijdag een vrije dag krijgen - Rechtvaardiging - Artikel 2, lid 5 - Artikel 7, lid 1 - Verplichtingen van particuliere werkgevers en van de nationale rechter die voortvloeien uit de onverenigbaarheid van het nationale recht met richtlijn 2000/78))

(2019/C 93/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in Revision: Cresco Investigation GmbH

Verweerder in Revision: Markus Achatzi

Dictum

| 1) | Artikel 1 en artikel 2, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale wettelijke regeling op grond waarvan Goede Vrijdag slechts voor werknemers die lid zijn van bepaalde christelijke kerken een feestdag is, en voorts alleen deze werknemers, wanneer zij op die feestdag moeten werken, recht hebben op een toeslag bovenop hun salaris voor de op die dag verrichte arbeid, directe discriminatie op grond van godsdienst oplevert.
  De nationale wettelijke bepalingen kunnen niet worden aangemerkt als maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de rechten en vrijheden van derden in de zin van artikel 2, lid 5, van richtlijn 2000/78, noch als specifieke maatregelen die bedoeld zijn om de nadelen verband houdende met godsdienst te compenseren in de zin van artikel 7, lid 1, van die richtlijn. |
| --- | --- |

1)

Artikel 1 en artikel 2, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale wettelijke regeling op grond waarvan Goede Vrijdag slechts voor werknemers die lid zijn van bepaalde christelijke kerken een feestdag is, en voorts alleen deze werknemers, wanneer zij op die feestdag moeten werken, recht hebben op een toeslag bovenop hun salaris voor de op die dag verrichte arbeid, directe discriminatie op grond van godsdienst oplevert.

De nationale wettelijke bepalingen kunnen niet worden aangemerkt als maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de rechten en vrijheden van derden in de zin van artikel 2, lid 5, van richtlijn 2000/78, noch als specifieke maatregelen die bedoeld zijn om de nadelen verband houdende met godsdienst te compenseren in de zin van artikel 7, lid 1, van die richtlijn.

| 2) | Artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat, zolang de betrokken lidstaat zijn wettelijke regeling op grond waarvan alleen aan werknemers die lid zijn van bepaalde christelijke kerken een feestdag wordt toegekend op Goede Vrijdag, niet heeft aangepast om de gelijke behandeling te herstellen, een particuliere werkgever voor wie die wettelijke regeling geldt, verplicht is om ook aan zijn andere werknemers het recht op een vrije dag op Goede Vrijdag toe te kennen, mits deze andere werknemers vooraf om toestemming van die werkgever hebben gevraagd om die dag niet te hoeven werken, en dus ook verplicht is om aan deze werknemers het recht op een toeslag bovenop hun salaris voor de op die dag verrichte arbeid toe te kennen wanneer hij geen toestemming voor een vrije dag heeft verleend. |
| --- | --- |

2)

Artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat, zolang de betrokken lidstaat zijn wettelijke regeling op grond waarvan alleen aan werknemers die lid zijn van bepaalde christelijke kerken een feestdag wordt toegekend op Goede Vrijdag, niet heeft aangepast om de gelijke behandeling te herstellen, een particuliere werkgever voor wie die wettelijke regeling geldt, verplicht is om ook aan zijn andere werknemers het recht op een vrije dag op Goede Vrijdag toe te kennen, mits deze andere werknemers vooraf om toestemming van die werkgever hebben gevraagd om die dag niet te hoeven werken, en dus ook verplicht is om aan deze werknemers het recht op een toeslag bovenop hun salaris voor de op die dag verrichte arbeid toe te kennen wanneer hij geen toestemming voor een vrije dag heeft verleend.

---

(1)  PB C 283 van 28.8.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/7

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — E.B./Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA

(Zaak C-258/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2 - Poging tot ontucht door een ambtenaar jegens minderjarigen van het mannelijke geslacht - Tuchtsanctie die in 1975 is opgelegd - Vervroegde pensionering, samen met een korting van de pensioenuitkering - Discriminatie op grond van seksuele geaardheid - Gevolgen van de toepassing van richtlijn 2000/78/EG op de tuchtsanctie - Wijze van berekening van het uitgekeerde rustpensioen))

(2019/C 93/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: E.B.

Verwerende partij: Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA

Dictum

| 1) | Artikel 2 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het, na het verstrijken van de omzettingstermijn van deze richtlijn, te weten vanaf 3 december 2003, van toepassing is op de toekomstige gevolgen van een definitieve tuchtrechtelijke beslissing die is genomen vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn en waarbij de vervroegde pensionering van een ambtenaar wordt gelast, samen met een korting van het bedrag van zijn pensioen. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het, na het verstrijken van de omzettingstermijn van deze richtlijn, te weten vanaf 3 december 2003, van toepassing is op de toekomstige gevolgen van een definitieve tuchtrechtelijke beslissing die is genomen vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn en waarbij de vervroegde pensionering van een ambtenaar wordt gelast, samen met een korting van het bedrag van zijn pensioen.

| 2) | Richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat zij in een situatie als bedoeld in punt 1 van het dictum van dit arrest de nationale rechter verplicht tot heronderzoek, voor de periode vanaf 3 december 2003, niet van de definitieve tuchtsanctie waarbij de vervroegde pensionering van de betrokken ambtenaar is gelast, maar van de korting van het bedrag van zijn pensioen, teneinde te bepalen welk bedrag hij zou hebben ontvangen in een situatie zonder discriminatie op grond van seksuele geaardheid. |
| --- | --- |

2)

Richtlijn 2000/78 moet aldus worden uitgelegd dat zij in een situatie als bedoeld in punt 1 van het dictum van dit arrest de nationale rechter verplicht tot heronderzoek, voor de periode vanaf 3 december 2003, niet van de definitieve tuchtsanctie waarbij de vervroegde pensionering van de betrokken ambtenaar is gelast, maar van de korting van het bedrag van zijn pensioen, teneinde te bepalen welk bedrag hij zou hebben ontvangen in een situatie zonder discriminatie op grond van seksuele geaardheid.

---

(1)  PB C 283 van 28.8.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/7 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/7

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 — Europese Commissie / United Parcel Service Inc., FedEx Corp.

(Zaak C-265/17 P) (1)

((Hogere voorziening - Controle op concentraties van ondernemingen - Verwerving van TNT Express door UPS - Besluit van de Commissie waarbij de concentratie onverenigbaar met de interne markt en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard - Econometrisch model dat door de Commissie is opgesteld - Niet-mededeling van wijzigingen in het econometrische model - Schending van de rechten van de verdediging))

(2019/C 93/08)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, N. Khan, H. Leupold en A. Biolan, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: United Parcel Service Inc. (vertegenwoordigers: A. Ryan, solicitor, F. Hoseinian, advokat, W. Knibbeler, S. A. Pliego en P. van den Berg, advocaten, en F. Roscam Abbing, advocate), FedEx Corp. (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, G. Bushell, solicitor, en N. Niejahr, Rechtsanwältin)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 231 van 17.7.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/8

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — K. M. Zyla / Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-272/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Gelijke behandeling - Inkomstenbelasting - Premie volksverzekeringen - Werknemer die zijn arbeidslidstaat tijdens het kalenderjaar heeft verlaten - Toepassing van de pro rata temporis regel op de vermindering van de heffingskorting voor die premie))

(2019/C 93/09)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: K. M. Zyla

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Dictum

Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat die voor de vaststelling van het bedrag van de door een werknemer verschuldigde premie volksverzekeringen bepaalt dat het premiedeel van de heffingskorting waarop een werknemer recht heeft voor een kalenderjaar, evenredig is aan de periode waarin deze werknemer verzekerd is in het stelsel van volksverzekeringen van die lidstaat, en aldus van de jaarlijkse heffingskorting een gedeelte wordt uitgesloten dat evenredig is aan elke periode waarin deze werknemer niet was verzekerd in dat stelsel en in een andere lidstaat woonde zonder daar een beroepsactiviteit uit te oefenen.

---

(1)  PB C 277 van 21.8.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/9

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2019 — George Haswani / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

(Zaak C-313/17 P) (1)

((Hogere voorziening - Artikel 86 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Ontvankelijkheid - Procedure tot aanpassing van het verzoekschrift - Noodzaak om de middelen en argumenten aan te passen - Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië - Lijst van personen jegens wie de bevriezing van fondsen en economische middelen geldt - Opname van rekwirants naam op die lijst))

(2019/C 93/10)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: George Haswani (vertegenwoordiger: G. Karouni, avocat)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Sikora-Kalėda en S. Kyriakopoulou, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Havas en R. Tricot, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 maart 2017, Haswani/Raad (T-231/15, niet gepubliceerd, EU:T:2017:200), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 maart 2017, Haswani/Raad (T-231/15, niet gepubliceerd, EU:T:2017:200), wordt vernietigd.

| 2) | De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/9 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/9

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW) / X, Y en X, Y / Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW)

(Zaak C-326/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 1999/37/EG - Kentekenbewijzen van motorvoertuigen - Weglatingen in de kentekenbewijzen - Wederzijdse erkenning - Richtlijn 2007/46/EG - Voertuigen die zijn gebouwd vóór de harmonisatie van de technische voorschriften op het niveau van de Europese Unie - Wijzigingen die van invloed zijn op de technische kenmerken van het voertuig))

(2019/C 93/11)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW), X, Y

Verwerende partijen: X, Y, Directie van de Dienst Wegverkeer (RDW)

Dictum

| 1) | Artikel 2, onder a), van richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen juncto artikel 3, punten 11 en 13, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, moet aldus worden uitgelegd dat richtlijn 1999/37 van toepassing is op kentekenbewijzen die door de lidstaten zijn afgegeven bij de inschrijving van voertuigen die zijn geproduceerd vóór 29 april 2009, de datum waarop de termijn voor omzetting van richtlijn 2007/46 is verstreken. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, onder a), van richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen juncto artikel 3, punten 11 en 13, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, moet aldus worden uitgelegd dat richtlijn 1999/37 van toepassing is op kentekenbewijzen die door de lidstaten zijn afgegeven bij de inschrijving van voertuigen die zijn geproduceerd vóór 29 april 2009, de datum waarop de termijn voor omzetting van richtlijn 2007/46 is verstreken.

| 2) | Artikel 4 van richtlijn 1999/37 juncto artikel 3, lid 2, ervan moet aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van de lidstaat waarin de nieuwe inschrijving van een tweedehandsvoertuig wordt aangevraagd, gerechtigd zijn te weigeren het kentekenbewijs te erkennen dat is afgegeven door de lidstaat waarin dat voertuig eerder was ingeschreven, wanneer bepaalde verplichte gegevens ontbreken, de daarop vermelde gegevens niet overeenkomen met dat voertuig en dit voertuig aan de hand van dit kentekenbewijs niet kan worden geïdentificeerd. |
| --- | --- |

2)

Artikel 4 van richtlijn 1999/37 juncto artikel 3, lid 2, ervan moet aldus worden uitgelegd dat de autoriteiten van de lidstaat waarin de nieuwe inschrijving van een tweedehandsvoertuig wordt aangevraagd, gerechtigd zijn te weigeren het kentekenbewijs te erkennen dat is afgegeven door de lidstaat waarin dat voertuig eerder was ingeschreven, wanneer bepaalde verplichte gegevens ontbreken, de daarop vermelde gegevens niet overeenkomen met dat voertuig en dit voertuig aan de hand van dit kentekenbewijs niet kan worden geïdentificeerd.

| 3) | Artikel 24, lid 6, van richtlijn 2007/46 moet aldus worden uitgelegd dat de daarin vervatte regeling niet van toepassing is op een tweedehandsvoertuig dat reeds was ingeschreven in een lidstaat, wanneer dat voertuig op basis van artikel 4 van richtlijn 1999/37 bij de ter zake bevoegde autoriteit van een andere lidstaat wordt aangeboden voor een nieuwe inschrijving ervan. Indien er echter aanwijzingen bestaan dat dit voertuig een gevaar voor de verkeersveiligheid vormt, mag deze autoriteit krachtens artikel 5, onder a), van richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens eisen dat dit voertuig vóór inschrijving ervan aan een controle wordt onderworpen. |
| --- | --- |

3)

Artikel 24, lid 6, van richtlijn 2007/46 moet aldus worden uitgelegd dat de daarin vervatte regeling niet van toepassing is op een tweedehandsvoertuig dat reeds was ingeschreven in een lidstaat, wanneer dat voertuig op basis van artikel 4 van richtlijn 1999/37 bij de ter zake bevoegde autoriteit van een andere lidstaat wordt aangeboden voor een nieuwe inschrijving ervan. Indien er echter aanwijzingen bestaan dat dit voertuig een gevaar voor de verkeersveiligheid vormt, mag deze autoriteit krachtens artikel 5, onder a), van richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens eisen dat dit voertuig vóór inschrijving ervan aan een controle wordt onderworpen.

---

(1)  PB C 293 van 4.9.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/10

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Stefano Liberato/Luminita Luisa Grigorescu

(Zaak C-386/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op het gebied van onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 5, punt 2 - Artikel 27 - Artikel 35, lid 3 - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikel 19 - Aanhangigheid - Artikel 22, onder a) - Artikel 23, onder a) - Niet-erkenning van beslissingen wegens kennelijke strijd met de openbare orde - Artikel 24 - Verbod om de bevoegdheid van het oorspronkelijke gerecht te toetsen - Weigeringsgrond gebaseerd op schending van de regels inzake aanhangigheid - Geen))

(2019/C 93/12)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Stefano Liberato

Verwerende partij: Luminita Luisa Grigorescu

Dictum

De aanhangigheidsregels van artikel 27 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, en van artikel 19 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer in het kader van een geding betreffende huwelijkszaken, ouderlijke verantwoordelijkheid of onderhoudsverplichtingen de laatst aangezochte rechter in strijd met deze regels een beslissing geeft die definitief is geworden, zij zich ertegen verzetten dat de gerechten van de lidstaat van de eerst aangezochte rechter om die enkele reden weigeren deze beslissing te erkennen. In het bijzonder vormt deze schending van de aanhangigheidsregels op zich geen rechtvaardiging voor de weigering om die beslissing te erkennen wegens kennelijke strijdigheid met de openbare orde van die lidstaat.

---

(1)  PB C 338 van 9.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/11 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/11

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Presidenza del Consiglio dei Ministri / Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA

(Zaak C-387/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Bestaande steun en nieuwe steun - Kwalificatie - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, onder b), iv) en v) - Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen - Toepasselijkheid - Subsidies toegekend vóór de liberalisering van een markt die aanvankelijk niet openstond voor mededinging - Door een concurrent van de begunstigde onderneming tegen de lidstaat ingestelde schadevordering))

(2019/C 93/13)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Presidenza del Consiglio dei Ministri

Verwerende partij: Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA

Dictum

| 1) | Subsidies die aan een onderneming worden toegekend vóórdat de betrokken markt wordt geliberaliseerd, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde subsidies, kunnen niet als bestaande steun worden aangemerkt louter omdat die markt ten tijde van de toekenning niet formeel was geliberaliseerd, wanneer de betrokken subsidies het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig konden beïnvloeden en de mededinging konden vervalsen of dreigen te vervalsen, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren. |
| --- | --- |

1)

Subsidies die aan een onderneming worden toegekend vóórdat de betrokken markt wordt geliberaliseerd, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde subsidies, kunnen niet als bestaande steun worden aangemerkt louter omdat die markt ten tijde van de toekenning niet formeel was geliberaliseerd, wanneer de betrokken subsidies het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig konden beïnvloeden en de mededinging konden vervalsen of dreigen te vervalsen, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.

| 2) | Artikel 1, onder b), iv), van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [108 VWEU] moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een situatie als die in het hoofdgeding. Voor zover de in het hoofdgeding aan de orde zijnde subsidies werden toegekend zonder dat de bij artikel 93 EEG-Verdrag opgelegde voorafgaande aanmeldingsplicht werd nageleefd, kunnen de overheidsentiteiten zich niet beroepen op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. In een situatie als die in het hoofdgeding, waarin tegen de lidstaat een schadevordering wordt ingesteld door een concurrent van de begunstigde onderneming, staat het rechtszekerheidsbeginsel eraan in de weg dat aan die verzoekende partij naar analogie een verjaringstermijn als die van artikel 15, lid 1, van die verordening wordt opgelegd. |
| --- | --- |

2)

Artikel 1, onder b), iv), van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [108 VWEU] moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een situatie als die in het hoofdgeding. Voor zover de in het hoofdgeding aan de orde zijnde subsidies werden toegekend zonder dat de bij artikel 93 EEG-Verdrag opgelegde voorafgaande aanmeldingsplicht werd nageleefd, kunnen de overheidsentiteiten zich niet beroepen op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. In een situatie als die in het hoofdgeding, waarin tegen de lidstaat een schadevordering wordt ingesteld door een concurrent van de begunstigde onderneming, staat het rechtszekerheidsbeginsel eraan in de weg dat aan die verzoekende partij naar analogie een verjaringstermijn als die van artikel 15, lid 1, van die verordening wordt opgelegd.

---

(1)  PB C 338 van 9.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/12

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Procedure ingeleid door „Paysera LT” UAB, voorheen „EVP International” UAB

(Zaak C-389/17) (1)

((„Prejudiciële verwijzing - Toegang tot werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld - Richtlijn 2009/110/EG - Artikel 5, leden 2 en 3 - Regels inzake het eigen vermogen - Vereist eigen vermogen voor de uitoefening van werkzaamheden die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld - Begrip „werkzaamheden die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld” - Uitgifte van elektronisch geld ten behoeve van de verkoper tegen de nominale waarde van de ontvangen geldmiddelen”))

(2019/C 93/14)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:„Paysera LT” UAB, voorheen „EVP International” UAB

In tegenwoordigheid van: Lietuvos bankas

Dictum

Artikel 5, lid 2, van richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van richtlijn 2000/46/EG moet aldus worden uitgelegd dat diensten die instellingen voor elektronisch geld in het kader van betalingstransacties verrichten, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, werkzaamheden zijn die verband houden met de uitgifte van elektronisch geld in de zin van deze bepaling, wanneer deze diensten in het kader van een en dezelfde betalingstransactie de uitgifte of de terugbetaling van elektronisch geld met zich meebrengen.

---

(1)  PB C 309 van 18.9.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/12

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 — Deza, a.s. / Europees Agentschap voor chemische stoffen, Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Noorwegen

(Zaak C-419/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Bijlage XIV - Opstelling van een lijst van autorisatieplichtige stoffen - Opname in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in bijlage XIV te worden opgenomen - Actualisering van de vermelding van de stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in de lijst - Onjuiste uitlegging en toepassing van de REACH-verordening en het rechtszekerheidsbeginsel - Onjuiste opvatting van de feiten en het bewijs - Omvang van het toezicht])

(2019/C 93/15)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Rekwirante: Deza, a.s. (vertegenwoordiger: P. Dejl, advokát)

Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: W. Broere, N. Herbatschek en M. Heikkilä, gemachtigden, bijgestaan door M. Procházka en M. Mašková, advokáti), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: J. Nymann-Lindegren en M. Wolff, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev en L. Zettergren, gemachtigden), Koninkrijk Noorwegen

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Deza, a.s. zal naast haar eigen kosten die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen. |
| --- | --- |

2)

Deza, a.s. zal naast haar eigen kosten die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen.

| 3) | Het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 293 van 4.9.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/13 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/13

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV

(Zaak C-430/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 2011/83/EU - Overeenkomsten op afstand - Artikel 6, lid 1, onder h) - Informatieplicht met betrekking tot het herroepingsrecht - Artikel 8, lid 4 - Overeenkomst gesloten met behulp van een middel voor communicatie op afstand dat beperkte ruimte of tijd biedt voor het tonen van de informatie - Begrip „beperkte ruimte of tijd [...] voor het tonen van de informatie” - Folder in een tijdschrift - Bestelkaart met een hyperlink naar de informatie over het herroepingsrecht))

(2019/C 93/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV

Dictum

Bij de beoordeling of het communicatiemiddel in een concreet geval beperkte ruimte of tijd biedt voor het tonen van de informatie, overeenkomstig artikel 8, lid 4, van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG van de Raad en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, dient rekening te worden gehouden met alle technische kenmerken van de commerciële communicatie van de handelaar. Daarbij dient de nationale rechter na te gaan of, gelet op de door de communicatie ingenomen ruimte en tijd en gelet op de minimumomvang van het lettertype dat geschikt is voor de gemiddelde consument voor wie deze communicatie is bestemd, alle in artikel 6, lid 1, van deze richtlijn bedoelde informatie objectief kan worden getoond in deze communicatie.

Artikel 6, lid 1, onder h), en artikel 8, lid 4, van richtlijn 2011/83 dienen aldus te worden uitgelegd dat ingeval de overeenkomst wordt gesloten met behulp van een middel voor communicatie op afstand dat beperkte ruimte of tijd biedt voor het tonen van de informatie en wanneer een herroepingsrecht bestaat, de handelaar verplicht is om de consument, met behulp van het betrokken communicatiemiddel en vóór het sluiten van de overeenkomst, de informatie betreffende de voorwaarden, de termijn en de modaliteiten voor uitoefening van dat recht te verstrekken. In dat geval moet deze handelaar het modelformulier voor herroeping van bijlage I, deel B, bij deze richtlijn aan de consument meedelen via een andere bron, in een duidelijke en begrijpelijke taal.

---

(1)  PB C 347 van 16.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/14

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank / D. Balandin, I. Lukachenko, Holiday on Ice Services BV

(Zaak C-477/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EU) nr. 1231/2010 - Toepasselijke wetgeving - A1-verklaring - Artikel 1 - Uitbreiding van het voordeel van de A1-verklaring tot derdelanders die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven - Legaal verblijf - Begrip))

(2019/C 93/17)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Centrale Raad van Beroep

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

Verwerende partijen: D. Balandin, I. Lukachenko, Holiday on Ice Services BV

Dictum

Artikel 1 van verordening (EU) nr. 1231/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot uitbreiding van verordening (EG) nr. 883/2004 en verordening (EG) nr. 987/2009 tot onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze verordeningen vallen, moet aldus worden uitgelegd dat onderdanen van derde landen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die in dienst van een in een lidstaat gevestigde werkgever tijdelijk in verschillende lidstaten verblijven en werken, zich op de coördinatieregels die zijn vervat in verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 883/2004, kunnen beroepen voor de vaststelling van de op hen toepasselijke socialezekerheidswetgeving, aangezien zij zich legaal ophouden en legaal werken op het grondgebied van de lidstaten.

---

(1)  PB C 357 van 23.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/14 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/14

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Deutsche Post AG / Hauptzollamt Köln

(Zaak C-496/17) (1)

([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Douanewetboek van de Unie - Artikel 39 - Status van geautoriseerde marktdeelnemer - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 - Artikel 24, lid 1, tweede alinea - Aanvrager die geen natuurlijke persoon is - Vragenlijst - Verzamelen van persoonsgegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikelen 6 en 7 - Verordening (EU) 2016/679 - Artikelen 5 en 6 - Verwerking van persoonsgegevens])

(2019/C 93/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Deutsche Post AG

Verwerende partij: Hauptzollamt Köln

Dictum

Artikel 24, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie, gelezen in samenhang met richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), moet aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten van de aanvrager van de status van geautoriseerde marktdeelnemer ten eerste kunnen verlangen dat hij uitsluitend de fiscale identificatienummers meedeelt die met het oog op de heffing van inkomstenbelasting zijn toegekend aan natuurlijke personen die verantwoordelijk zijn voor de aanvrager of zeggenschap hebben over de leiding van het bedrijf alsmede aan degenen die daarin verantwoordelijk zijn voor douanezaken, en ten tweede dat hij de gegevens vermeldt van de belastingkantoren die voor al deze personen bevoegd zijn, voor zover deze autoriteiten met deze gegevens informatie kunnen verkrijgen over ernstige of herhaalde overtredingen van de douanewetgeving of belastingvoorschriften dan wel over strafbladen met zware misdrijven van deze natuurlijke personen in verband met hun economische activiteit.

---

(1)  PB C 347 van 16.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/15 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/15

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — SIA „KPMG Baltics”, handelend in de hoedanigheid van curator van het faillissement van AS „Latvijas Krājbanka” / SIA „Ķipars AI”

(Zaak C-639/17) (1)

((„Prejudiciële verwijzing - Definitief karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen - Richtlijn 98/26/EG - Werkingssfeer - Begrip, overboekingsopdracht’ - Betalingsopdracht van de houder van een gewone rekening-courant aan een kredietinstelling die later insolvent is verklaard”))

(2019/C 93/19)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SIA „KPMG Baltics”, handelend in de hoedanigheid van curator van het faillissement van AS „Latvijas Krājbanka”

Verwerende partij: SIA „Ķipars AI”

Dictum

Een betalingsopdracht, zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarbij de houder van een gewone rekening-courant een kredietinstelling verzoekt geld over te boeken naar een andere kredietinstelling, valt niet onder het begrip „overboekingsopdracht” in de zin van richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009, en bijgevolg ook niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn.

---

(1)  PB C 52 van 12.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/16 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/16

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — M.A., S.A., A.Z. / International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ireland

(Zaak C-661/17) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Asielbeleid - Criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Discretionaire bepalingen - Beoordelingscriteria))

(2019/C 93/20)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: M.A., S.A., A.Z.

Verwerende partijen: International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Attorney General, Ireland

Dictum

| 1) | Artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een lidstaat ten aanzien waarvan is bepaald dat hij „verantwoordelijk” is in de zin van die verordening, kennis heeft gegeven van zijn voornemen zich uit de Europese Unie terug te trekken overeenkomstig artikel 50 VEU, niet met zich meebrengt dat de lidstaat die met het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat is belast, verplicht is om zelf het betreffende verzoek om bescherming te behandelen op grond van de discretionaire bepaling van bovengenoemd artikel 17, lid 1. |
| --- | --- |

1)

Artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een lidstaat ten aanzien waarvan is bepaald dat hij „verantwoordelijk” is in de zin van die verordening, kennis heeft gegeven van zijn voornemen zich uit de Europese Unie terug te trekken overeenkomstig artikel 50 VEU, niet met zich meebrengt dat de lidstaat die met het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat is belast, verplicht is om zelf het betreffende verzoek om bescherming te behandelen op grond van de discretionaire bepaling van bovengenoemd artikel 17, lid 1.

| 2) | Verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat deze verordening niet vereist dat de nationale autoriteit die bepaalt welke lidstaat verantwoordelijk is op grond van de criteria van die verordening, tevens zorg draagt voor de toepassing van de discretionaire bepaling van artikel 17, lid 1, van dezelfde verordening. |
| --- | --- |

2)

Verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat deze verordening niet vereist dat de nationale autoriteit die bepaalt welke lidstaat verantwoordelijk is op grond van de criteria van die verordening, tevens zorg draagt voor de toepassing van de discretionaire bepaling van artikel 17, lid 1, van dezelfde verordening.

| 3) | Artikel 6, lid 1, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die volgens de in deze verordening neergelegde criteria niet verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming, krachtens die bepaling niet verplicht is om rekening te houden met het belang van het kind en om dat verzoek zelf te behandelen op grond van artikel 17, lid 1, van die verordening. |
| --- | --- |

3)

Artikel 6, lid 1, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die volgens de in deze verordening neergelegde criteria niet verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming, krachtens die bepaling niet verplicht is om rekening te houden met het belang van het kind en om dat verzoek zelf te behandelen op grond van artikel 17, lid 1, van die verordening.

| 4) | Artikel 27, lid 1, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet de verplichting schept om te voorzien in een rechtsmiddel dat kan worden ingesteld tegen het besluit om geen gebruik te maken van de mogelijkheid die wordt geboden door artikel 17, lid 1, van die verordening, hetgeen onverlet laat dat tegen dat besluit kan worden opgekomen in het kader van een rechtsmiddel tegen het overdrachtsbesluit. |
| --- | --- |

4)

Artikel 27, lid 1, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet de verplichting schept om te voorzien in een rechtsmiddel dat kan worden ingesteld tegen het besluit om geen gebruik te maken van de mogelijkheid die wordt geboden door artikel 17, lid 1, van die verordening, hetgeen onverlet laat dat tegen dat besluit kan worden opgekomen in het kader van een rechtsmiddel tegen het overdrachtsbesluit.

| 5) | Artikel 20, lid 3, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling, behoudens bewijs van het tegendeel, het vermoeden creëert dat het in het belang van het kind is om bij de behandeling van zijn situatie tot uitgangspunt te nemen dat deze onlosmakelijk verbonden is met die van zijn ouders. |
| --- | --- |

5)

Artikel 20, lid 3, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling, behoudens bewijs van het tegendeel, het vermoeden creëert dat het in het belang van het kind is om bij de behandeling van zijn situatie tot uitgangspunt te nemen dat deze onlosmakelijk verbonden is met die van zijn ouders.

---

(1)  PB C 42 van 5.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/17

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 januari 2019 — Toni Klement/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

(Zaak C-698/17 P) (1)

([Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 15, lid 1 - Vordering tot vervallenverklaring van een merk - Driedimensionaal merk dat de vorm van een oven weergeeft - Normaal gebruik van het merk - Motivering])

(2019/C 93/21)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Toni Klement (vertegenwoordiger: J. Weiser, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: D. Hanf, D. Botis en D. Walicka, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Toni Klement wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Toni Klement wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 134 van 16.4.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/17 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/17

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door A Ltd

(Zaak C-74/18) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2009/138/EG - Toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf - Artikel 13, punt 13 - Begrip „lidstaat van het risico” - In een lidstaat gevestigde vennootschap die verzekeringsdiensten aanbiedt met betrekking tot contractuele risico’s in verband met de omzetting van vennootschappen in een andere lidstaat - Artikel 157 - Lidstaat van inning van de belastingen op de verzekeringspremies))

(2019/C 93/22)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein hallinto-oikeus

Partij in het hoofdgeding

A Ltd

in tegenwoordigheid van: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

Dictum

Artikel 157, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II), zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/58/EU van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013, gelezen in samenhang met artikel 13, punt 13, van die richtlijn 2009/138, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een verzekeringsmaatschappij die gevestigd is op het grondgebied van een lidstaat een verzekering aanbiedt ter dekking van de contractuele risico’s verbonden met de waarde van de aandelen en met de door de koper betaalde juiste koopsom bij de bedrijfsovername, een verzekeringsovereenkomst die in dit kader wordt gesloten uitsluitend onderworpen is aan de indirecte belastingen en parafiscale heffingen op verzekeringspremies die bestaan in de lidstaat waar de verzekeringnemer is gevestigd.

---

(1)  PB C 142 van 23.4.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/18

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 januari 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Köln — Duitsland) — Procedure ingeleid door Klaus Manuel Maria Brisch

(Zaak C-102/18) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 650/2012 - Artikel 65, lid 2 - Europese erfrechtverklaring - Aanvraag van een erfrechtverklaring - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 - Verplicht dan wel facultatief karakter van het formulier dat krachtens artikel 1, lid 4, van uitvoeringsverordening nr. 1329/2014 is vastgesteld))

(2019/C 93/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Köln

Partij in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Klaus Manuel Maria Brisch

Dictum

Artikel 65, lid 2, van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring, en artikel 1, lid 4, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 van de Commissie van 9 december 2014 tot vaststelling van de formulieren bedoeld in verordening nr. 650/2012 moeten aldus worden uitgelegd dat voor de aanvraag van een Europese erfrechtverklaring in de zin van artikel 65, lid 2, van verordening nr. 650/2012, het gebruik van formulier IV in bijlage 4 bij uitvoeringsverordening nr. 1329/2014 facultatief is.

---

(1)  PB C 142 van 23.4.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/18 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/18

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen IK

(Zaak C-551/18 PPU) (1)

((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen de lidstaten - Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de uitvoering van een vrijheidsstraf - Inhoud en vorm - Artikel 8, lid 1, onder f) - Geen vermelding van de bijkomende straf - Geldigheid - Consequenties - Gevolgen voor de detentie))

(2019/C 93/24)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hof van Cassatie

Partij in het hoofdgeding

IK

Dictum

Artikel 8, lid 1, onder f), van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het niet-vermelden, in het Europees aanhoudingsbevel op grondslag waarvan de overlevering van de betrokkene heeft plaatsgevonden, van de bijkomende straf van terbeschikkingstelling waartoe deze persoon is veroordeeld wegens hetzelfde strafbare feit en bij dezelfde rechterlijke uitspraak als die inzake de tot vrijheidsbeneming strekkende hoofdstraf, zich er in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet tegen verzet dat de uitvoering van deze bijkomende straf, bij het verstrijken van de hoofdstraf en nadat de voor de strafuitvoering bevoegde nationale rechterlijke instantie een formele beslissing daartoe heeft gegeven, tot vrijheidsbeneming leidt.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kassel Zweigstelle Hofgeismar (Duitsland) op 27 april 2018 — Petra Breyer, Heiko Breyer / Sundair GmbH

(Zaak C-292/18)

(2019/C 93/25)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Kassel Zweigstelle Hofgeismar

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Petra Breyer, Heiko Breyer

Verwerende partij: Sundair GmbH

Bij beschikking van 6 december 2018 beslist het Hof als volgt:

Artikel 3, lid 5, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, gelezen in samenhang met artikel 2, onder a), van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat een onderneming als die in het hoofdgeding, die een exploitatievergunning heeft aangevraagd die haar echter nog niet was toegekend op de data waarop de voorgenomen vluchten waren gepland, niet onder die verordening kan vallen, zodat de benadeelde passagiers geen recht hebben op een compensatie volgens artikel 5, lid 1, onder c), en artikel 7, lid 1, van deze verordening.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/19

---

Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2018 door Schniga GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 februari 2018 in zaak T-445/16, Schinga GmbH / Gemeinschaftliches Sortenamt (CPVO)

(Zaak C-308/18 P)

(2019/C 93/26)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Schniga GmbH (vertegenwoordigers: G. Würtenberger, R. Kunze en T. Wittmann, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Gemeinschaftliches Sortenamt (CPVO)

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft bij beschikking van 8 november 2018 de hogere voorziening kennelijk ongegrond verklaard en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/20 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 6 juli 2018 — Fluctus s.r.o. e.a.

(Zaak C-444/18)

(2019/C 93/27)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Steiermark

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Fluctus s.r.o., Fluentum s.r.o., SD

Verwerende overheidsinstantie: Landespolizeidirektion Steiermark

Andere partij in de procedure: Finanzpolizei

Bij beschikking van 9 januari 2019 heeft het Hof (Zevende kamer) voor recht verklaard:

Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) bij beslissing van 2 juli 2018, is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/20 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/20

---

Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2018 door CeramTec GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 mei 2018 in zaak T-193/17, CeramTec GmbH/EUIPO

(Zaak C-463/18 P)

(2019/C 93/28)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: CeramTec GmbH (vertegenwoordiger: A. Renck, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 15 januari 2019 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/20 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/20

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2018 door Lion’s Head Global Partners LLP tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 juni 2018 in zaak T-294/17, Lion’s Head Global Partners LLP/EUIPO

(Zaak C-553/18 P)

(2019/C 93/29)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Lion’s Head Global Partners LLP (vertegenwoordiger: R. Nöske, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 15 januari 2019 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2018 door Lion’s Head Global Partners LLP tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 14 juni 2018 in zaak T-310/17, Lion’s Head Global Partners LLP/EUIPO

(Zaak C-554/18 P)

(2019/C 93/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Lion’s Head Global Partners LLP (vertegenwoordiger: R. Nöske, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 15 januari 2019 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door de Republiek Cyprus tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2018 in zaak T-825/16, Republiek Cyprus/EUIPO

(Zaak C-608/18 P)

(2019/C 93/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz QC, barrister, V. Marsland, solicitor)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Papouis Dairies Ltd.

Conclusies

| — | de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-825/16 Republiek Cyprus / EUIPO ontvankelijk verklaren en het verzoek tot vernietiging van de bestreden beslissing toewijzen; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-825/16 Republiek Cyprus / EUIPO ontvankelijk verklaren en het verzoek tot vernietiging van de bestreden beslissing toewijzen;

| — | het EUIPO en interveniënte verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en interveniënte verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante.

Middelen en voornaamste argumenten

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de kamer van beroep de overwegingen in de eerdere arresten van het Gerecht in de gevoegde zaken T-292/14 en T-293/14 (XAΛΛOYMI en HALLOUMI) en zaak T-534/10 (HELLIM) terecht heeft toegepast op de onderhavige zaak. Deze zaken hadden geen betrekking op certificeringsmerken maar op andere soorten merken, namelijk gewone en collectieve Uniemerken. Laatstgenoemde merken zijn in essentie bedoeld als aanduiding van de commerciële herkomst van goederen (in geval van een collectief merk meerdere ondernemers die door hun lidmaatschap van een vereniging verbonden zijn). Certificeringsmerken zijn daarentegen in essentie niet bedoeld om de herkomst aan te duiden, maar om een bepaalde goederenklasse te onderscheiden, namelijk goederen die gecertificeerd zijn omdat zij daadwerkelijk voldoen aan de eisen van het HALLOUMI-certificeringsmerk en geautoriseerd zijn om volgens de regels voor toegestaan gebruik daarvan te worden geproduceerd. Bovendien hadden deze eerdere arresten van het Gerecht betrekking op een ander relevant publiek dan dat in de onderhavige zaak.

Ten tweede heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat een ouder nationaal merk — in dit geval het nationale certificeringsmerk — geenszins beschikte over onderscheidend vermogen waarmee het verschil viel te onderkennen tussen wel en niet gecertificeerde goederen, ten onrechte het merk als beschrijvend en generiek heeft aangemerkt, ten onrechte de nationale bescherming van het nationale merk heeft verzwakt, en ten onrechte de geldigheid van het genoemde merk in oppositieprocedures bij het EUIPO ter discussie heeft gesteld.

Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting bij de vergelijking van de merken en de beoordeling van de kans op verwarring. Het heeft deze kwesties ten onrechte behandeld alsof het hier ging om een merk ter aanduiding van de herkomst en niet om een certificeringsmerk. Het Gerecht heeft verzuimd aan te geven dat het oudere merk onderscheidend vermogen had als certificeringsmerk, dat wil zeggen als merk dat de goederen aanduidde die daadwerkelijk voldeden aan de standaards van het certificeringsmerk en daadwerkelijk gemaakt waren door producenten die over een autorisatie van de houder van het certificeringsmerk beschikten. Het heeft evenmin onderzocht hoe certificeringsmerken normaal gesproken worden gebruikt (namelijk steevast samen met een naam, merk of logo met onderscheidend vermogen). Het Gerecht heeft in het bijzonder verzuimd de draagwijdte en de betekenis van het bestreden Uniemerk te beoordelen, aangezien het niet heeft nagegaan of het element „HALLOUMI” onafhankelijk onderscheidend vermogen had in het latere merk, als een teken dat er ten onrechte op wees dat de goederen die onder het bestreden Uniemerk vielen, gecertificeerd waren.

Ten vierde heeft het Gerecht geen rekening gehouden met nationale regelgeving en rechtspraak over de werkingssfeer en gevolgen van nationale certificeringsmerken. De in de wetgeving van de lidstaten over certificeringsmerken opgenomen voorwaarden en modaliteiten waren onder de merkenrichtlijnen 89/104 (1) en 2008/95 (2) niet geharmoniseerd maar de Uniemerkenverordening bepaalt niettemin dat dergelijke nationale merken ten grondslag kunnen liggen aan eerdere rechten die in de weg staan aan inschrijving van Uniemerken. Naar analogie met de verschillende nationale rechten van artikel 8, lid 4, van de Uniemerkenverordening (die ook niet geharmoniseerd zijn en van lidstaat tot lidstaat in aard, omvang en gevolgen aanzienlijk verschillen), moeten dergelijke rechten in het licht van de nationale rechtspraak en regelgeving beschouwd worden.

---

(1)  Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 2008, L 299, blz. 25).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/22 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/22

---

Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door de Republiek Cyprus tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2018 in zaak T-847/16, Republiek Cyprus/EUIPO

(Zaak C-609/18 P)

(2019/C 93/32)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz QC, barrister, V. Marsland, solicitor)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Pancyprian Organisation of Cattle Farmers (P.O.C.F) Public Ltd.

Conclusies

| — | de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-847/16 Republiek Cyprus / EUIPO ontvankelijk verklaren en het verzoek tot vernietiging van de bestreden beslissing toewijzen; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-847/16 Republiek Cyprus / EUIPO ontvankelijk verklaren en het verzoek tot vernietiging van de bestreden beslissing toewijzen;

| — | het EUIPO en interveniënte verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en interveniënte verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante.

Middelen en voornaamste argumenten

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de kamer van beroep de overwegingen in de eerdere arresten van het Gerecht in de gevoegde zaken T-292/14 en T-293/14 (XAΛΛOYMI en HALLOUMI) en zaak T-534/10 (HELLIM) terecht heeft toegepast op de onderhavige zaak. Deze zaken hadden geen betrekking op certificeringsmerken maar op andere soorten merken, namelijk gewone en collectieve Uniemerken. Laatstgenoemde merken zijn in essentie bedoeld als aanduiding van de commerciële herkomst van goederen (in geval van een collectief merk meerdere ondernemers die door hun lidmaatschap van een vereniging verbonden zijn). Certificeringsmerken zijn daarentegen in essentie niet bedoeld om de herkomst aan te duiden, maar om een bepaalde goederenklasse te onderscheiden, namelijk goederen die gecertificeerd zijn omdat zij daadwerkelijk voldoen aan de eisen van het HALLOUMI-certificeringsmerk en geautoriseerd zijn om volgens de regels voor toegestaan gebruik daarvan te worden geproduceerd. Bovendien hadden deze eerdere arresten van het Gerecht betrekking op een ander relevant publiek dan dat in de onderhavige zaak.

Ten tweede heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat een ouder nationaal merk — in dit geval het nationale certificeringsmerk — geenszins beschikte over onderscheidend vermogen waarmee het verschil viel te onderkennen tussen wel en niet gecertificeerde goederen, ten onrechte het merk als beschrijvend en generiek heeft aangemerkt, ten onrechte de nationale bescherming van het nationale merk heeft verzwakt, en ten onrechte de geldigheid van het genoemde merk in oppositieprocedures bij het EUIPO ter discussie heeft gesteld.

Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting bij de vergelijking van de merken en de beoordeling van de kans op verwarring. Het heeft deze kwesties ten onrechte behandeld alsof het hier ging om een merk ter aanduiding van de herkomst en niet om een certificeringsmerk. Het Gerecht heeft verzuimd aan te geven dat het oudere merk onderscheidend vermogen had als certificeringsmerk, dat wil zeggen als merk dat de goederen aanduidde die daadwerkelijk voldeden aan de standaards van het certificeringsmerk en daadwerkelijk gemaakt waren door producenten die over een autorisatie van de houder van het certificeringsmerk beschikten. Het heeft evenmin onderzocht hoe certificeringsmerken normaal gesproken worden gebruikt (namelijk steevast samen met een naam, merk of logo met onderscheidend vermogen). Het Gerecht heeft in het bijzonder verzuimd de draagwijdte en de betekenis van het bestreden Uniemerk te beoordelen, aangezien het niet heeft nagegaan of het element „HALLOUMI” onafhankelijk onderscheidend vermogen had in het latere merk, als een teken dat er ten onrechte op wees dat de goederen die onder het bestreden Uniemerk vielen, gecertificeerd waren.

Ten vierde heeft het Gerecht geen rekening gehouden met nationale regelgeving en rechtspraak over de werkingssfeer en gevolgen van nationale certificeringsmerken. De in de wetgeving van de lidstaten over certificeringsmerken opgenomen voorwaarden en modaliteiten waren onder de merkenrichtlijnen 89/104 (1) en 2008/95 (2) niet geharmoniseerd maar de Uniemerkenverordening bepaalt niettemin dat dergelijke nationale merken ten grondslag kunnen liggen aan eerdere rechten die in de weg staan aan inschrijving van Uniemerken. Naar analogie met de verschillende nationale rechten van artikel 8, lid 4, van de Uniemerkenverordening (die ook niet geharmoniseerd zijn en van lidstaat tot lidstaat in aard, omvang en gevolgen aanzienlijk verschillen), moeten dergelijke rechten in het licht van de nationale rechtspraak en regelgeving beschouwd worden.

---

(1)  Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 2008, L 299, blz. 25).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/23

---

Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2018 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 11 juli 2018 in zaak T-644/16, ClientEarth/Commissie

(Zaak C-612/18 P)

(2019/C 93/33)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: ClientEarth (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer, advocaat, N. Frey, Solicitor, E. N. M. Raedts, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof om:

| — | het arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 in zaak T-644/16 (hierna: „bestreden arrest”) te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 in zaak T-644/16 (hierna: „bestreden arrest”) te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel: onjuiste rechtsopvattingen en procedurele onregelmatigheden in het bestreden arrest met betrekking tot het argument dat het vrijgeven van de documenten de onderhandelingspositie van de Commissie niet kan verzwakken (punten 34-51 van het bestreden arrest) door:

| — | het verruimen van de uitzondering naar informatie die niet specifiek verband houdt met een voorgenomen internationale overeenkomst; |
| --- | --- |

—

het verruimen van de uitzondering naar informatie die niet specifiek verband houdt met een voorgenomen internationale overeenkomst;

| — | de uitzondering voor internationale betrekkingen toe te passen zonder te verlangen dat specifiek wordt toegelicht hoe de openbaarmaking de internationale betrekkingen concreet en daadwerkelijk kan ondermijnen; |
| --- | --- |

—

de uitzondering voor internationale betrekkingen toe te passen zonder te verlangen dat specifiek wordt toegelicht hoe de openbaarmaking de internationale betrekkingen concreet en daadwerkelijk kan ondermijnen;

| — | redenen te vervangen inzake de juridische analyse in de documenten waarom werd verzocht; en |
| --- | --- |

—

redenen te vervangen inzake de juridische analyse in de documenten waarom werd verzocht; en

| — | het bewijs inzake de stand van de onderhandelingen ten tijde van het litigieuze besluit onjuist op te vatten. |
| --- | --- |

—

het bewijs inzake de stand van de onderhandelingen ten tijde van het litigieuze besluit onjuist op te vatten.

Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting in het bestreden arrest met betrekking tot het argument dat de strategische doelstellingen van de Europese Unie niet zouden worden ondermijnd (punten 52-53 van het bestreden arrest).

Derde middel: procedurele onregelmatigheden en onjuiste rechtsopvatting in de overwegingen van het bestreden arrest inzake het argument dat openbaarmaking van de gevraagde documenten het algemeen belang inzake internationale betrekkingen eerder bevordert dan ondermijnt (punten 54-58 van het bestreden arrest).

Vierde middel: onjuiste rechtsopvatting en procedurele onregelmatigheid in de overwegingen van het bestreden arrest inzake het argument dat niet-openbaarmaking voor zolang als „de onderhandelingen aan de gang zijn” in feite neerkomt op niet-openbaarmaking voor onbepaalde tijd (punten 59-67 van het bestreden arrest).

Vijfde middel: verkeerde opvatting in het bestreden arrest van de voor het Gerecht aangevoerde argumenten inzake het argument van de Commissie dat de verordening geen openbaarmaking toestaat „zolang het standpunt van het Hof van Justitie niet is gekend” (punten 68-69 van het bestreden arrest).

Zesde middel: procedurele onregelmatigheden in de overwegingen van het bestreden arrest inzake het zevende argument dat openbaarmaking niet afhankelijk kan worden gemaakt van gelijke transparantieverplichtingen voor handelspartners (punten 72-74 van het bestreden arrest).

Zevende middel: onjuiste rechtsopvatting door schending van artikel 4, lid 6, van verordening 1049/2001 (1) bij het beoordelen van een verzoek om gedeeltelijke toegang (punten 79-90 van het bestreden arrest).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per la Toscana (Italië) op 22 november 2018 — FW, GY/U.T.G. — Prefettura di Lucca

(Zaak C-726/18)

(2019/C 93/34)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per la Toscana

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: FW, GY

Verwerende partij: U.T.G. — Prefettura di Lucca

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat artikel 20, lid 4, van de richtlijn (1) eraan in de weg dat artikel 23 van decreto legislativo nr. 142/2015 aldus wordt uitgelegd dat ook gedragingen waarmee inbreuk wordt gemaakt op algemene voorschriften van de rechtsorde die niet specifiek in de regelgeving van opvangcentra zijn opgenomen, een ernstige inbreuk op deze regelgeving kunnen opleveren indien zij invloed kunnen hebben op de ordelijke co-existentie in de opvangstructuren?
  Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moet een tweede prejudiciële vraag worden beantwoord, die hierbij aan het Hof wordt voorgelegd: |
| --- | --- |

1)

Staat artikel 20, lid 4, van de richtlijn (1) eraan in de weg dat artikel 23 van decreto legislativo nr. 142/2015 aldus wordt uitgelegd dat ook gedragingen waarmee inbreuk wordt gemaakt op algemene voorschriften van de rechtsorde die niet specifiek in de regelgeving van opvangcentra zijn opgenomen, een ernstige inbreuk op deze regelgeving kunnen opleveren indien zij invloed kunnen hebben op de ordelijke co-existentie in de opvangstructuren?

Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moet een tweede prejudiciële vraag worden beantwoord, die hierbij aan het Hof wordt voorgelegd:

| 2) | Staat artikel 20, lid 4, van de richtlijn eraan in de weg dat artikel 23 van decreto legislativo nr. 142/2015 aldus wordt uitgelegd dat met het oog op de intrekking van de toekenning van opvang ook gedragingen van de verzoeker om internationale bescherming in aanmerking kunnen worden genomen die in de rechtsorde van de betrokken lidstaat niet strafbaar zijn, indien deze gedragingen een negatieve invloed kunnen hebben op de ordelijke co-existentie in de structuren waarin zij worden opgevangen? |
| --- | --- |

2)

Staat artikel 20, lid 4, van de richtlijn eraan in de weg dat artikel 23 van decreto legislativo nr. 142/2015 aldus wordt uitgelegd dat met het oog op de intrekking van de toekenning van opvang ook gedragingen van de verzoeker om internationale bescherming in aanmerking kunnen worden genomen die in de rechtsorde van de betrokken lidstaat niet strafbaar zijn, indien deze gedragingen een negatieve invloed kunnen hebben op de ordelijke co-existentie in de structuren waarin zij worden opgevangen?

---

(1)  Richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 96).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/25 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/25

---

Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2018 door VTB Bank PAO, voorheen VTB Bank OAO tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-734/14, VTB Bank/Raad

(Zaak C-729/18 P)

(2019/C 93/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: VTB Bank PAO, voorheen VTB Bank OAO (vertegenwoordigers: M. Lester QC, J. Dawid, barristers, C. Claypoole, solicitor, J. Ruiz Calzado, abogado)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

| — | de hogere voorziening van VTB tegen het arrest van het Gerecht ontvankelijk te verklaren; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening van VTB tegen het arrest van het Gerecht ontvankelijk te verklaren;

| — | de beperkende maatregelen nietig te verklaren voor zover zij van toepassing zijn op VTB; |
| --- | --- |

—

de beperkende maatregelen nietig te verklaren voor zover zij van toepassing zijn op VTB;

| — | artikel 1 van besluit 2014/512/GBVB van de Raad (1), artikel 5 van verordening (EU) nr. 833/2014 (2), artikel 1 van besluit 2014/659/CFSP van de Raad (3) en artikel 1, lid 5, van verordening (EU) nr. 960/2014 (4) onwettig of buiten toepassing te verklaren; |
| --- | --- |

—

artikel 1 van besluit 2014/512/GBVB van de Raad (1), artikel 5 van verordening (EU) nr. 833/2014 (2), artikel 1 van besluit 2014/659/CFSP van de Raad (3) en artikel 1, lid 5, van verordening (EU) nr. 960/2014 (4) onwettig of buiten toepassing te verklaren;

| — | de Raad te verwijzen in de kosten van VTB van zowel de procedure in hogere voorziening als de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

de Raad te verwijzen in de kosten van VTB van zowel de procedure in hogere voorziening als de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel:

Het Gerecht heeft artikel 5, lid 1, onder a) van de verordening onjuist uitgelegd door te oordelen dat de voorwaarde dat een instelling „expliciet tot taak heeft het concurrentievermogen van de Russische economie te bevorderen, evenals de diversifiëring van de economie en de investeringen” niet van toepassing is op VTB als „belangrijke kredietinstelling”. Bijgevolg heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de Raad geen kennelijke beoordelingsfout maakte met zijn besluit dat VTB voldeed aan de voorwaarden om op de lijst te worden opgenomen op grond van artikel 5, lid 1, onder a), van de verordening.

Tweede middel:

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de criteria op basis waarvan VTB op de lijst werd opgenomen overeenkomstig artikel 1 van het besluit en artikel 5, lid 1, onder a), van de verordening, gelet op de doelstellingen van de beperkende maatregelen, gepast en evenredig waren.

Derde middel:

Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de op VTB toegepaste beperkende maatregelen zowel wat de criteria ervan betreft, als de beslissing om VTB op basis van die criteria op de lijst op te nemen, een evenredige inmenging waren in de grondrechten van VTB zoals gewaarborgd door de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van protocol 1 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens.

---

(1)  Besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 13).

(2)  Verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 1).

(3)  Besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 271, blz. 54).

(4)  Verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 271, blz. 3).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/26 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/26

---

Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2018 door PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-715/14, Rosneft e.a. / Raad

(Zaak C-732/18 P)

(2019/C 93/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO (vertegenwoordiger: L. Van den Hende, advocaat)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

Conclusies

| — | het arrest vernietigen voor zover het de gronden betreft die in de onderhavige hogere voorziening aan de orde zijn; |
| --- | --- |

—

het arrest vernietigen voor zover het de gronden betreft die in de onderhavige hogere voorziening aan de orde zijn;

| — | de zaak zelf afdoen of de zaak voor afdoening verwijzen naar het Gerecht, en |
| --- | --- |

—

de zaak zelf afdoen of de zaak voor afdoening verwijzen naar het Gerecht, en

| — | de Raad verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

De hogere voorziening betreft de bestreden niet-conventionele oliebeperkingen, de bestreden kapitaalmarktbeperkingen en de bestreden beperkingen inzake rechtsvorderingen die zijn opgenomen in verordening nr. 833/2014 van de Raad (1) en/of besluit 2014/512/CFSP van de Raad (2).

Rekwirantes voeren zeven middelen aan:

Eerste middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad bij het opleggen van de bestreden niet-conventionele oliebeperkingen artikel 296 VWEU in acht heeft genomen.

Tweede middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad bij het opleggen van de bestreden kapitaalmarktbeperkingen artikel 296 VWEU in acht heeft genomen.

Derde middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden niet-conventionele oliebeperkingen logisch verband houden met de doelstelling die zij kennelijk nastreven.

Vierde middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden niet-conventionele oliebeperkingen de grondrechten van rekwirantes op eigendom en vrijheid van ondernemerschap niet schenden.

Vijfde middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden beperkingen inzake rechtsvorderingen niet onevenredig zijn en ook niet anderszins inbreuk maken op het grondrecht van rekwirantes op eigendom.

Zesde middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden kapitaalmarktbeperkingen in overeenstemming zijn met het evenredigheidsbeginsel en het grondrecht van rekwirantes op vrijheid van ondernemerschap niet schenden.

Zevende middel: Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden niet-conventionele oliebeperkingen en de bestreden kapitaalmarktbeperkingen worden gerechtvaardigd door de uitzonderingen inzake veiligheid van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst EU-Rusland en de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van de WTO.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 1).

(2)  Besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 13).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/27

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 30 november 2018 — B, C, D / Administration des contributions directes

(Zaak C-749/18)

(2019/C 93/37)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour administrative

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: B, C, D

Verwerende partij: Administration des contributions directes

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de artikelen 49 en 54 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat betreffende een fiscale-integratieregeling, die enerzijds consolidatie van de resultaten van de ondernemingen van eenzelfde groep toestaat en uitsluitend een verticale fiscale integratie van een ingezeten moedermaatschappij of een binnenlandse vaste inrichting van een niet-ingezeten moedermaatschappij met haar ingezeten dochterondernemingen toelaat, en die, anderzijds, zich op dezelfde wijze verzet tegen de zuiver horizontale fiscale integratie van uitsluitend dochterondernemingen van zowel een niet-ingezeten moedermaatschappij die niet over een binnenlandse vaste inrichting beschikt als een al dan niet ingezeten moedermaatschappij die wel over een binnenlandse vaste inrichting beschikt? |
| --- | --- |

1)

Moeten de artikelen 49 en 54 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat betreffende een fiscale-integratieregeling, die enerzijds consolidatie van de resultaten van de ondernemingen van eenzelfde groep toestaat en uitsluitend een verticale fiscale integratie van een ingezeten moedermaatschappij of een binnenlandse vaste inrichting van een niet-ingezeten moedermaatschappij met haar ingezeten dochterondernemingen toelaat, en die, anderzijds, zich op dezelfde wijze verzet tegen de zuiver horizontale fiscale integratie van uitsluitend dochterondernemingen van zowel een niet-ingezeten moedermaatschappij die niet over een binnenlandse vaste inrichting beschikt als een al dan niet ingezeten moedermaatschappij die wel over een binnenlandse vaste inrichting beschikt?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten de artikelen 49 en 54 VWEU dan aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen dezelfde wettelijke regeling van een lidstaat met betrekking tot een fiscale-integratieregeling en, meer bepaald, tegen de uit deze wettelijke regeling voortvloeiende strikte scheiding tussen een verticale (tussen een topholding en haar directe of indirecte dochterondernemingen) en een horizontale integratieregeling (tussen twee of meer ingezeten dochterondernemingen van een topholding die buiten de fiscale integratie blijft) en tegen de daaruit voortvloeiende verplichting, de reeds bestaande verticale fiscale integratie te beëindigen alvorens een horizontaal fiscaal geïntegreerde groep te kunnen vormen, in het geval






  — | dat eerder een verticale fiscale integratie van een op nationaal niveau consoliderende en in de betrokken lidstaat ingezeten topholding (die tegelijkertijd de tussengestelde dochteronderneming ten opzichte van de in een andere lidstaat ingezeten uiteindelijke moedermaatschappij vormt) met de ingezeten dochterondernemingen van de topholding was ingevoerd, omdat volgens de wetgeving van de betrokken lidstaat alleen voor verticale fiscale integratie toepassing van de regeling kan worden toegestaan, niettegenstaande de uiteindelijke moedermaatschappij een ingezetene van een andere lidstaat is, |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten de artikelen 49 en 54 VWEU dan aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen dezelfde wettelijke regeling van een lidstaat met betrekking tot een fiscale-integratieregeling en, meer bepaald, tegen de uit deze wettelijke regeling voortvloeiende strikte scheiding tussen een verticale (tussen een topholding en haar directe of indirecte dochterondernemingen) en een horizontale integratieregeling (tussen twee of meer ingezeten dochterondernemingen van een topholding die buiten de fiscale integratie blijft) en tegen de daaruit voortvloeiende verplichting, de reeds bestaande verticale fiscale integratie te beëindigen alvorens een horizontaal fiscaal geïntegreerde groep te kunnen vormen, in het geval

—

dat eerder een verticale fiscale integratie van een op nationaal niveau consoliderende en in de betrokken lidstaat ingezeten topholding (die tegelijkertijd de tussengestelde dochteronderneming ten opzichte van de in een andere lidstaat ingezeten uiteindelijke moedermaatschappij vormt) met de ingezeten dochterondernemingen van de topholding was ingevoerd, omdat volgens de wetgeving van de betrokken lidstaat alleen voor verticale fiscale integratie toepassing van de regeling kan worden toegestaan, niettegenstaande de uiteindelijke moedermaatschappij een ingezetene van een andere lidstaat is,

| — | dat zustervennootschappen van de consoliderende topholding van de betrokken lidstaat (en dus ook dochterondernemingen van de in een andere lidstaat ingezeten uiteindelijke moedermaatschappij) toegang tot de bestaande fiscale integratie wordt ontzegd vanwege de onverenigbaarheid tussen de verticale en de horizontale fiscale-integratieregeling, en |
| --- | --- |

—

dat zustervennootschappen van de consoliderende topholding van de betrokken lidstaat (en dus ook dochterondernemingen van de in een andere lidstaat ingezeten uiteindelijke moedermaatschappij) toegang tot de bestaande fiscale integratie wordt ontzegd vanwege de onverenigbaarheid tussen de verticale en de horizontale fiscale-integratieregeling, en

| — | dat de opneming van die zusterondernemingen in de kring waarover de consolidatie van de resultaten van de ondernemingen van de groep zich uitstrekt, tot de opheffing van de reeds bestaande verticale fiscale integratie — met de daaraan verbonden negatieve fiscale gevolgen wegens niet-inachtneming van de door de nationale wettelijke regeling voorgeschreven minimumduur gedurende welke de integratie moet bestaan — en de invoering van een nieuwe horizontale fiscale integratie leidt, zelfs al blijft de ingezeten consoliderende onderneming (op wier niveau de resultaten van de fiscaal geïntegreerde ondernemingen worden geconsolideerd) dezelfde? |
| --- | --- |

—

dat de opneming van die zusterondernemingen in de kring waarover de consolidatie van de resultaten van de ondernemingen van de groep zich uitstrekt, tot de opheffing van de reeds bestaande verticale fiscale integratie — met de daaraan verbonden negatieve fiscale gevolgen wegens niet-inachtneming van de door de nationale wettelijke regeling voorgeschreven minimumduur gedurende welke de integratie moet bestaan — en de invoering van een nieuwe horizontale fiscale integratie leidt, zelfs al blijft de ingezeten consoliderende onderneming (op wier niveau de resultaten van de fiscaal geïntegreerde ondernemingen worden geconsolideerd) dezelfde?

| 3) | Indien ook de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten de artikelen 49 en 54 VWEU — tezamen het beginsel van de nuttige werking van het Unierecht — dan aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen dezelfde wettelijke regeling van een lidstaat betreffende een fiscale-integratieregeling en, meer in het bijzonder, tegen de toepassing van een termijn op grond waarvan een verzoek om te worden toegelaten tot de fiscale-integratieregeling verplicht bij de bevoegde autoriteit moet worden ingediend vóór het einde van het eerste boekjaar ten aanzien waarvan om toepassing van deze regeling wordt verzocht, in het geval






  — | dat uit het bevestigende antwoord op de eerste twee vragen volgt dat de wijze waarop deze wettelijke regeling een horizontale fiscale integratie van uitsluitend de dochterondernemingen van eenzelfde moedermaatschappij en de wijziging van een bestaande verticaal fiscaal geïntegreerde groep door de opneming van zusterondernemingen van de consoliderende onderneming uitsloot, onverenigbaar is met de vrijheid van vestiging, |
| --- | --- | --- |

3)

Indien ook de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten de artikelen 49 en 54 VWEU — tezamen het beginsel van de nuttige werking van het Unierecht — dan aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen dezelfde wettelijke regeling van een lidstaat betreffende een fiscale-integratieregeling en, meer in het bijzonder, tegen de toepassing van een termijn op grond waarvan een verzoek om te worden toegelaten tot de fiscale-integratieregeling verplicht bij de bevoegde autoriteit moet worden ingediend vóór het einde van het eerste boekjaar ten aanzien waarvan om toepassing van deze regeling wordt verzocht, in het geval

—

dat uit het bevestigende antwoord op de eerste twee vragen volgt dat de wijze waarop deze wettelijke regeling een horizontale fiscale integratie van uitsluitend de dochterondernemingen van eenzelfde moedermaatschappij en de wijziging van een bestaande verticaal fiscaal geïntegreerde groep door de opneming van zusterondernemingen van de consoliderende onderneming uitsloot, onverenigbaar is met de vrijheid van vestiging,

| — | dat in de bestuurlijke praktijk en de nationale rechtspraak van de betrokken lidstaat, vóór de publicatie van het arrest van het [Hof van Justitie van de Europese Unie] van 12 juni 2014 (gevoegde zaken C-39/13, C-40/13 en C-41/13), werd aangenomen dat die wettelijke regeling rechtsgeldig was, |
| --- | --- |

—

dat in de bestuurlijke praktijk en de nationale rechtspraak van de betrokken lidstaat, vóór de publicatie van het arrest van het [Hof van Justitie van de Europese Unie] van 12 juni 2014 (gevoegde zaken C-39/13, C-40/13 en C-41/13), werd aangenomen dat die wettelijke regeling rechtsgeldig was,

| — | dat verschillende ondernemingen na de publicatie van het arrest van 12 juni 2014 en nog vóór het einde van 2014 een verzoek hebben ingediend om zich te mogen voegen bij een bestaande fiscaal geïntegreerde groep, waarbij zij onder verwijzing naar het arrest van 12 juni 2014 aanvoerden dat een horizontale fiscale integratie met de consoliderende onderneming van de bestaande groep is toegestaan, en |
| --- | --- |

—

dat verschillende ondernemingen na de publicatie van het arrest van 12 juni 2014 en nog vóór het einde van 2014 een verzoek hebben ingediend om zich te mogen voegen bij een bestaande fiscaal geïntegreerde groep, waarbij zij onder verwijzing naar het arrest van 12 juni 2014 aanvoerden dat een horizontale fiscale integratie met de consoliderende onderneming van de bestaande groep is toegestaan, en

| — | dat dit verzoek niet alleen betrekking heeft op het boekjaar 2014, dat op het tijdstip van indiening van het verzoek nog liep, maar ook op het vorige boekjaar 2013, met ingang waarvan de betrokken vennootschappen voldeden aan alle met het Unierecht verenigbare materiële voorwaarden voor toelating tot de fiscale-integratieregeling? |
| --- | --- |

—

dat dit verzoek niet alleen betrekking heeft op het boekjaar 2014, dat op het tijdstip van indiening van het verzoek nog liep, maar ook op het vorige boekjaar 2013, met ingang waarvan de betrokken vennootschappen voldeden aan alle met het Unierecht verenigbare materiële voorwaarden voor toelating tot de fiscale-integratieregeling?

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 3 december 2018 — A, B tegen C

(Zaak C-750/18)

(2019/C 93/38)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekers: A, B

Verweerder: C

Prejudiciële vraag

Hoe dient richtlijn 93/13 (1), en meer in het bijzonder het daarin besloten beginsel van cumulatieve werking, te worden uitgelegd bij de beoordeling of de schadevergoeding die wordt opgelegd aan de consument die zijn verbintenissen niet nakomt (hierna: boetebeding), onevenredig hoog is in de zin van punt 1, onder e), van de bijlage bij die richtlijn, in een geval waarin het gaat om boetebedingen die zijn verbonden aan diverse tekortkomingen van uiteenlopende aard welke zich naar hun aard niet gezamenlijk hoeven voor te doen, en dat in het concrete geval ook inderdaad niet doen?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/29 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 30 november 2018 — Bulgarian Air Charter Limited / NE

(Zaak C-758/18)

(2019/C 93/39)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Bulgarian Air Charter Limited

Verwerende partij in hoger beroep: NE

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 5, lid 3, en artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) aldus worden uitgelegd dat wanneer de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, stelt dat een langdurige vertraging is veroorzaakt door buitengewone omstandigheden, die luchtvaartmaatschappij zich op de vrijstelling van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 alleen kan beroepen wanneer zij tevens kan stellen en aantonen dat de vertraging van de individuele passagier ook niet had kunnen worden voorkomen door een omboeking naar vervangend vervoer? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 5, lid 3, en artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) aldus worden uitgelegd dat wanneer de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, stelt dat een langdurige vertraging is veroorzaakt door buitengewone omstandigheden, die luchtvaartmaatschappij zich op de vrijstelling van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 alleen kan beroepen wanneer zij tevens kan stellen en aantonen dat de vertraging van de individuele passagier ook niet had kunnen worden voorkomen door een omboeking naar vervangend vervoer?

| 2) | Moet een volgens de eerste prejudiciële vraag vereiste omboeking voldoen aan nadere temporele of kwalitatieve criteria, met name de criteria die worden vermeld in artikel 5, lid 3, onder c), iii), of artikel 8, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 261/2004? |
| --- | --- |

2)

Moet een volgens de eerste prejudiciële vraag vereiste omboeking voldoen aan nadere temporele of kwalitatieve criteria, met name de criteria die worden vermeld in artikel 5, lid 3, onder c), iii), of artikel 8, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 261/2004?

---

(1)  PB 2004, L 46, blz. 1.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/30 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 19 december 2018 — Informatikgesellschaft für Software-Entwicklung (ISE) mbH / Stadt Köln

(Zaak C-796/18)

(2019/C 93/40)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Informatikgesellschaft für Software-Entwicklung (ISE) mbH

Verwerende partij: Stadt Köln

Andere partij bij de procedure: Land Berlin

Prejudiciële vragen

| 1) | Is een schriftelijke overeenkomst betreffende de terbeschikkingstelling van software door het ene overheidsorgaan aan het andere overheidsorgaan, waaraan een samenwerkingsovereenkomst is verbonden, een „overheidsopdracht” als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 5, van richtlijn 2014/24/EU (1), respectievelijk een — in ieder geval vooralsnog, behoudens het bepaalde in artikel 12, lid 4, onder a) tot en met c) — binnen het toepassingsgebied van de richtlijn vallende overeenkomst als bedoeld in artikel 12, lid 4, van de richtlijn, wanneer de ontvanger van de software hiervoor weliswaar een prijs noch een vergoeding van de kosten hoeft te betalen, maar de met de terbeschikkingstelling van de software verbonden samenwerkingsovereenkomst erin voorziet dat iedere samenwerkingspartner — en dus ook de ontvanger van de software — mogelijke toekomstige, echter niet verplichte eigen doorontwikkelingen van de software kosteloos aan de andere partner ter beschikking stelt? |
| --- | --- |

1)

Is een schriftelijke overeenkomst betreffende de terbeschikkingstelling van software door het ene overheidsorgaan aan het andere overheidsorgaan, waaraan een samenwerkingsovereenkomst is verbonden, een „overheidsopdracht” als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 5, van richtlijn 2014/24/EU (1), respectievelijk een — in ieder geval vooralsnog, behoudens het bepaalde in artikel 12, lid 4, onder a) tot en met c) — binnen het toepassingsgebied van de richtlijn vallende overeenkomst als bedoeld in artikel 12, lid 4, van de richtlijn, wanneer de ontvanger van de software hiervoor weliswaar een prijs noch een vergoeding van de kosten hoeft te betalen, maar de met de terbeschikkingstelling van de software verbonden samenwerkingsovereenkomst erin voorziet dat iedere samenwerkingspartner — en dus ook de ontvanger van de software — mogelijke toekomstige, echter niet verplichte eigen doorontwikkelingen van de software kosteloos aan de andere partner ter beschikking stelt?

Alleen indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2) | Moeten op grond van artikel 12, lid 4, onder a), van richtlijn 2014/24/EU de aan de burger te verlenen openbare diensten, die gezamenlijk moeten worden verleend, zelf voorwerp van de samenwerking van de deelnemende aanbestedende diensten zijn, of is het voldoende dat de samenwerking betrekking heeft op werkzaamheden die in dezelfde mate, maar niet verplicht gezamenlijk in een of andere vorm voor de te verlenen openbare diensten worden uitgevoerd? |
| --- | --- |

2)

Moeten op grond van artikel 12, lid 4, onder a), van richtlijn 2014/24/EU de aan de burger te verlenen openbare diensten, die gezamenlijk moeten worden verleend, zelf voorwerp van de samenwerking van de deelnemende aanbestedende diensten zijn, of is het voldoende dat de samenwerking betrekking heeft op werkzaamheden die in dezelfde mate, maar niet verplicht gezamenlijk in een of andere vorm voor de te verlenen openbare diensten worden uitgevoerd?

| 3) | Geldt binnen het kader van artikel 12, lid 4, van de richtlijn 2014/24/EU een ongeschreven zogenoemd verbod op bevoordeling en, zo ja, wat houdt dit in? |
| --- | --- |

3)

Geldt binnen het kader van artikel 12, lid 4, van de richtlijn 2014/24/EU een ongeschreven zogenoemd verbod op bevoordeling en, zo ja, wat houdt dit in?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/31 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/31

---

Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2018 door Deza, a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 24 oktober 2018 in zaak T-400/17, Deza/Commissie

(Zaak C-813/18 P)

(2019/C 93/41)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Rekwirante: Deza, a.s. (vertegenwoordiger: P. Dejl, advokát)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden, Europees Agentschap voor chemische stoffen

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 24 oktober 2018 in zaak T-400/17; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 24 oktober 2018 in zaak T-400/17;

| — | gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) 2017/776 (1) van de Commissie van 4 mei 2017 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008, voor zover deze verordening betrekking heeft op de indeling en etikettering van de stof anthraquinone; |
| --- | --- |

—

gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) 2017/776 (1) van de Commissie van 4 mei 2017 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008, voor zover deze verordening betrekking heeft op de indeling en etikettering van de stof anthraquinone;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten die rekwirante heeft gemaakt in de onderhavige hogere voorziening voor het Hof en in de vorige procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten die rekwirante heeft gemaakt in de onderhavige hogere voorziening voor het Hof en in de vorige procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

| 1. | Het Gerecht heeft de CLP-verordening (2) verkeerd uitgelegd en toegepast, in het bijzonder de volgende basisbeginselen: (i) de beoordeelde en ingedeelde stof moet op de Uniemarkt worden gebracht; (ii) er moet met voldoende bewijsmateriaal een causaal verband tussen een stof en carcinogene effecten bij proefdieren moet worden aangetoond; (iii) er moet voldoende bewijsmateriaal zijn verkregen uit betrouwbare en toelaatbare wetenschappelijke onderzoeken; en (iv) bij de indeling van een stof moet rekening worden gehouden met nieuwe wetenschappelijke en technische kennis en wetenschappelijk en technische vooruitgang. |
| --- | --- |

1.

Het Gerecht heeft de CLP-verordening (2) verkeerd uitgelegd en toegepast, in het bijzonder de volgende basisbeginselen: (i) de beoordeelde en ingedeelde stof moet op de Uniemarkt worden gebracht; (ii) er moet met voldoende bewijsmateriaal een causaal verband tussen een stof en carcinogene effecten bij proefdieren moet worden aangetoond; (iii) er moet voldoende bewijsmateriaal zijn verkregen uit betrouwbare en toelaatbare wetenschappelijke onderzoeken; en (iv) bij de indeling van een stof moet rekening worden gehouden met nieuwe wetenschappelijke en technische kennis en wetenschappelijk en technische vooruitgang.

| 2. | Het Gerecht heeft de indeling van anthraquinone, dat wil zeggen een onderdeel van de verordening van de Commissie, beoordeeld op een wijze die strijdig is met de vereisten voor rechterlijke toetsing van besluiten van de instellingen en organen van de Unie, en heeft de feiten en het bewijsmateriaal verdraaid. |
| --- | --- |

2.

Het Gerecht heeft de indeling van anthraquinone, dat wil zeggen een onderdeel van de verordening van de Commissie, beoordeeld op een wijze die strijdig is met de vereisten voor rechterlijke toetsing van besluiten van de instellingen en organen van de Unie, en heeft de feiten en het bewijsmateriaal verdraaid.

| 3. | Het Gerecht heeft het rechtszekerheidsbeginsel onjuist uitgelegd en toegepast. |
| --- | --- |

3.

Het Gerecht heeft het rechtszekerheidsbeginsel onjuist uitgelegd en toegepast.

| 4. | Als gevolg van bovenstaande gebreken heeft het Gerecht rekwirantes rechten en in het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde beginselen geschonden, in het bijzonder het recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak, het recht op ongestoord genot van eigendom en het rechtszekerheidsbeginsel. |
| --- | --- |

4.

Als gevolg van bovenstaande gebreken heeft het Gerecht rekwirantes rechten en in het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde beginselen geschonden, in het bijzonder het recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak, het recht op ongestoord genot van eigendom en het rechtszekerheidsbeginsel.

---

(1)  PB 2017, L 116, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB 2008, L 353, blz. 1).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/32 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/32

---

Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 oktober 2018 in zaak T-640/16, Gea Group AG / Commissie

(Zaak C-823/18 P)

(2019/C 93/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, P. Rossi, V. Bottka, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Gea Srl

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | GEA verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

GEA verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening twee middelen aan:

De Commissie stelt dat het Gerecht op twee punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Ten eerste heeft het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling onjuist toegepast, is het voorbijgegaan aan de rechtspraak inzake het begrip onderneming en gezamenlijke en hoofdelijke aansprakelijkheid, en heeft ook onjuist geoordeeld over de gevolgen van een boeteverlaging die louter kan worden toegekend aan een voormalige dochteronderneming van de inbreukmakende onderneming. De Commissie stelt in het bijzonder dat het Gerecht in het bestreden arrest is afgeweken van de rechtspraak van het Hof volgens welke het begrip hoofdelijke aansprakelijkheid voor het gedeelte van de geldboete dat aan alle rechtspersonen is opgelegd, een uitdrukking vormt van het begrip onderneming in de zin van artikel 101 VWEU (zie C-231/11 P, Siemens Österreich, punt 57). Derhalve zijn alle rechtspersonen die op het moment van de inbreuk deel uitmaken van dezelfde onderneming per definitie hoofdelijk aansprakelijk voor de boete die overeenstemt met de deelname van de onderneming aan de inbreuk (tot aan het maximale bedrag waarvoor iedere rechtspersoon individueel aansprakelijk is). De logica van het arrest is gebaseerd op een analoge toepassing van de theorie inzake interne verdeling van hoofdelijke aansprakelijkheid, die ook beoogt om de aansprakelijkheid van de medeschuldenaren uit te sluiten voor gedeeltes van de gezamenlijk opgelegde boete. Die theorie is echter door het Hof van de hand gewezen in zaak C-231/11 P, Siemens Österreich, en de gevoegde zaken C-247/11 P en C-253/11 P, Areva. Bovendien wordt in het arrest voorbijgegaan aan de rechtspraak volgens welke een moederonderneming zich niet kan beroepen op het plafond van 10 % van de omzet van haar eigen voormalige dochteronderneming (C-50/12 P, Kendrion, punten 58, 68 en 70). Derhalve geeft het arrest bij de uitlegging en de toepassing van vaste rechtspraak van het Hof blijk van onjuiste rechtsopvattingen, creëert het rechtsonzekerheid en raakt het de beoordelingsruimte waarover de Commissie beschikt bij het opleggen van geldboetes aan een onderneming wegens schending van artikel 101 VWEU.

Ten tweede stelt de Commissie dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de termijn voor de betaling van de boete voor alle hoofdelijk aansprakelijk rechtspersonen binnen de onderneming (met inbegrip van de moeder GEA) opnieuw begint te lopen op het moment van kennisgeving van een wijzigingsbesluit waarbij louter voor een van deze rechtspersonen (ACW, een voormalige dochteronderneming van GEA) de boete wordt verlaagd. Dit is een onjuiste rechtsopvatting omdat de Commissie bevoegd is om de boete bij wijzigingsbesluit voor louter een van de hoofdelijk aansprakelijke rechtspersonen te verlagen indien er sprake is van een materiële fout die uitsluitend die rechtspersoon raakt, zonder dat de boetes in de andere gedeelten van het besluit die tot de overige rechtspersonen gericht zijn, hoeven te worden aangepast. Daarnaast is de Commissie in dergelijke omstandigheden bevoegd (maar niet verplicht) om voor een of meer rechtspersonen een nieuwe uiterste betaaldatum vast te stellen, die vóór de datum van kennisgeving van het laatste wijzigingsbesluit kan liggen. De reden hiervoor is dat het wijzigen van de boete niet gelijkstaat aan het vervangen ervan. Wanneer het Hof een boete voor een rechtspersoon verlaagt, is dit ook niet hetzelfde als het opleggen van een nieuwe boete met een nieuwe uiterste betaaldatum (zaak C-523/15 P, WDI, punten 29-48 en 63-68 en zaak T-275/94, Groupement des cartes bancaires, punten 60 en 65). Indien de onjuiste opvattingen waarop het arrest is gebaseerd standhouden, kunnen zij de afschrikkende werking van de boetes van de Commissie aantasten aangezien dat zou betekenen dat een wijziging van een boete voor een adressaat zou leiden tot renteverlies over het gehandhaafde deel van de boete voor de gehele onderneming.

Ten slotte is het arrest op beide punten waarop de hogere voorziening betrekking heeft onduidelijk en ontoereikend gemotiveerd.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/33 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/33

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Helsingin hovioikeus (Finland) op 21 december 2018 — A e.a. / Finnair Oyj

(Zaak C-832/18)

(2019/C 93/43)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Helsingin hovioikeus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A e.a.

Verwerende partij: Finnair Oyj

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient verordening nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat een luchtreiziger een tweede keer recht heeft op compensatie in de zin van artikel 7, lid 1, wanneer hij compensatie heeft gekregen vanwege een geannuleerde vlucht en de luchtvaartmaatschappij die de alternatieve vlucht uitvoert, dezelfde is als de luchtvaartmaatschappij die de geannuleerde vlucht zou uitvoeren, en ook de op de geannuleerde vlucht volgende alternatieve vlucht ten opzichte van de geplande aankomsttijd een vertraging heeft opgelopen die recht geeft op compensatie? |
| --- | --- |

1)

Dient verordening nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat een luchtreiziger een tweede keer recht heeft op compensatie in de zin van artikel 7, lid 1, wanneer hij compensatie heeft gekregen vanwege een geannuleerde vlucht en de luchtvaartmaatschappij die de alternatieve vlucht uitvoert, dezelfde is als de luchtvaartmaatschappij die de geannuleerde vlucht zou uitvoeren, en ook de op de geannuleerde vlucht volgende alternatieve vlucht ten opzichte van de geplande aankomsttijd een vertraging heeft opgelopen die recht geeft op compensatie?

| 2) | Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan de luchtvaartmaatschappij zich dan beroepen op buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, wanneer na een technical follow-up van de fabrikant van het vliegtuig met betrekking tot de reeds in gebruik zijnde vliegtuigen, het in dit document behandelde onderdeel in feite wordt behandeld als een zogenoemd on-condition-onderdeel, dat wil zeggen een onderdeel dat wordt gebruikt totdat het uitvalt, en de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een voorziening had getroffen voor de vervanging van het betrokken onderdeel door voortdurend een reserveonderdeel beschikbaar te houden? |
| --- | --- |

2)

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan de luchtvaartmaatschappij zich dan beroepen op buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, wanneer na een technical follow-up van de fabrikant van het vliegtuig met betrekking tot de reeds in gebruik zijnde vliegtuigen, het in dit document behandelde onderdeel in feite wordt behandeld als een zogenoemd on-condition-onderdeel, dat wil zeggen een onderdeel dat wordt gebruikt totdat het uitvalt, en de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een voorziening had getroffen voor de vervanging van het betrokken onderdeel door voortdurend een reserveonderdeel beschikbaar te houden?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/34

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 4 januari 2019 — A. P. / Riigiprokuratuur

(Zaak C-2/19)

(2019/C 93/44)

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Riigikohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij tot cassatie: A. P.

Andere belanghebbende: Riigiprokuratuur

Prejudiciële vraag

Is de erkenning van een vonnis van een lidstaat en het toezicht op de tenuitvoerlegging ervan ook verenigbaar met kaderbesluit 2008/947/JBZ (1) van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van de wederzijdse erkenning op vonnissen en proeftijdbeslissingen met het oog op het toezicht op proeftijdvoorwaarden en alternatieve straffen, wanneer bij dit vonnis aan de gevonniste persoon een vrijheidsstraf is opgelegd waarvan de tenuitvoerlegging zonder enige extra proeftijdvoorwaarde voorwaardelijk wordt opgeschort, zodat de enige verplichting voor deze persoon behelst dat hij tijdens de proeftijd geen nieuw opzettelijk strafbaar feit pleegt (voorwaardelijke opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf in de zin van § 73 van het Estse wetboek van strafrecht)?

---

(1)  Kaderbesluit 2008/947/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van de wederzijdse erkenning op vonnissen en proeftijdbeslissingen met het oog op het toezicht op proeftijdvoorwaarden en alternatieve straffen (PB 2008, L 337, blz. 102).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/34 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/34

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 4 januari 2019 — Overgaz Mrezhi AD, Vereniging zonder winstoogmerk Bulgarska Gazova Assotsiatsia / Komisia za energiyno i vodno regulirane

(Zaak C-5/19)

(2019/C 93/45)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Overgaz Mrezhi AD, Vereniging zonder winstoogmerk Bulgarska Gazova Assotsiatsia

Verwerende partij: Komisia za energiyno i vodno regulirane

Prejudiciële vragen

| 1) | Is volgens de artikelen 36 en 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en volgens artikel 3 van richtlijn 2009/73/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG, een nationale maatregel toegestaan zoals de aan de orde zijnde, in artikel 35 van de Zakon za energetikata (energiewet) opgenomen en in artikel 11 van Naredba no 2 za regulirane na tsenite na prirodnia gaz (verordening nr. 2 inzake de regulering van de aardgasprijzen) van de Darzhavnata Komisia za energiyno i vodno regulirane (Bulgaarse reguleringscommissie voor energie en water, hierna: „KEVR”) van 19 maart 2013 nader vormgegeven maatregel op grond waarvan de volledige financiële belasting die samenhangt met de openbaredienstverplichtingen die aan de energiebedrijven zijn opgelegd, door hun afnemers dient te worden gedragen, in aanmerking nemende dat:






  a) | de uit de openbaredienstverplichtingen voortvloeiende economische belasting niet alle energiebedrijven treft; |
| --- | --- | --- |

1)

Is volgens de artikelen 36 en 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en volgens artikel 3 van richtlijn 2009/73/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG, een nationale maatregel toegestaan zoals de aan de orde zijnde, in artikel 35 van de Zakon za energetikata (energiewet) opgenomen en in artikel 11 van Naredba no 2 za regulirane na tsenite na prirodnia gaz (verordening nr. 2 inzake de regulering van de aardgasprijzen) van de Darzhavnata Komisia za energiyno i vodno regulirane (Bulgaarse reguleringscommissie voor energie en water, hierna: „KEVR”) van 19 maart 2013 nader vormgegeven maatregel op grond waarvan de volledige financiële belasting die samenhangt met de openbaredienstverplichtingen die aan de energiebedrijven zijn opgelegd, door hun afnemers dient te worden gedragen, in aanmerking nemende dat:

a)

de uit de openbaredienstverplichtingen voortvloeiende economische belasting niet alle energiebedrijven treft;

| b) | de kosten van de openbaredienstverplichtingen hoofdzakelijk worden gedragen door de eindafnemers die deze niet kunnen aanvechten, hoewel zij aardgas tegen vrij tot stand gekomen prijzen van de eindleveranciers betrekken; |
| --- | --- |

b)

de kosten van de openbaredienstverplichtingen hoofdzakelijk worden gedragen door de eindafnemers die deze niet kunnen aanvechten, hoewel zij aardgas tegen vrij tot stand gekomen prijzen van de eindleveranciers betrekken;

| c) | er geen sprake is van differentiatie van de economische belasting die voortvloeit uit de nakoming van de openbaredienstverplichtingen en die door verschillende soorten afnemers wordt gedragen; |
| --- | --- |

c)

er geen sprake is van differentiatie van de economische belasting die voortvloeit uit de nakoming van de openbaredienstverplichtingen en die door verschillende soorten afnemers wordt gedragen;

| d) | een beperking van de duur van de toepassing van deze maatregel ontbreekt; |
| --- | --- |

d)

een beperking van de duur van de toepassing van deze maatregel ontbreekt;

| e) | de waarde van de openbaredienstverplichtingen wordt berekend op grond van de kostenverrekeningsmethode volgens een prognosemodel. |
| --- | --- |

e)

de waarde van de openbaredienstverplichtingen wordt berekend op grond van de kostenverrekeningsmethode volgens een prognosemodel.

| 2. | Is op grond van artikel 3 van richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG, met inachtneming van de overwegingen 44, 47, 48 en 49 ervan, een nationale bepaling toegestaan zoals die in § 5 van de overgangs- en slotbepalingen van de Zakon za normativnite aktove (wet betreffende normatieve handelingen), die de KEVR vrijstelt van de verplichtingen van de artikelen 26 tot en met 28 van de Zakon za normativnite aktove en in het bijzonder van de bij het opstellen van het ontwerp van een algemeen verbindend voorschrift bestaande verplichtingen om de beginselen van noodzakelijkheid, gegrondheid, voorzienbaarheid, transparantie, coherentie, subsidiariteit, evenredigheid en stabiliteit te eerbiedigen, een publieke raadpleging van burgers en rechtspersonen te houden, het ontwerp vooraf met motivering te publiceren alsmede motiveringen, ook met betrekking tot de verenigbaarheid met het Unierecht, uiteen te zetten? |
| --- | --- |

2.

Is op grond van artikel 3 van richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG, met inachtneming van de overwegingen 44, 47, 48 en 49 ervan, een nationale bepaling toegestaan zoals die in § 5 van de overgangs- en slotbepalingen van de Zakon za normativnite aktove (wet betreffende normatieve handelingen), die de KEVR vrijstelt van de verplichtingen van de artikelen 26 tot en met 28 van de Zakon za normativnite aktove en in het bijzonder van de bij het opstellen van het ontwerp van een algemeen verbindend voorschrift bestaande verplichtingen om de beginselen van noodzakelijkheid, gegrondheid, voorzienbaarheid, transparantie, coherentie, subsidiariteit, evenredigheid en stabiliteit te eerbiedigen, een publieke raadpleging van burgers en rechtspersonen te houden, het ontwerp vooraf met motivering te publiceren alsmede motiveringen, ook met betrekking tot de verenigbaarheid met het Unierecht, uiteen te zetten?

---

(1)  PB 2009 L 211, blz. 94

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/35 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/35

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 7 januari 2019 — Strafzaak tegen RH

(Zaak C-8/19)

(2019/C 93/46)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partij in het hoofdgeding

RH

Prejudiciële vragen

| 1. | Is het verenigbaar met artikel 267 VWEU en artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten om een nationale bepaling zoals artikel 489, lid 2, van de Nakazatelno-protsesualen kodeks (wetboek van strafvordering) in die zin uit te leggen dat de verwijzende rechter, hoewel hij een prejudiciële vraag heeft gesteld over de rechtmatigheid van een voorlopige hechtenis in een strafprocedure, meteen uitspraak moet doen over die rechtmatigheid in plaats van het antwoord van het Hof van Justitie af te wachten? |
| --- | --- |

1.

Is het verenigbaar met artikel 267 VWEU en artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten om een nationale bepaling zoals artikel 489, lid 2, van de Nakazatelno-protsesualen kodeks (wetboek van strafvordering) in die zin uit te leggen dat de verwijzende rechter, hoewel hij een prejudiciële vraag heeft gesteld over de rechtmatigheid van een voorlopige hechtenis in een strafprocedure, meteen uitspraak moet doen over die rechtmatigheid in plaats van het antwoord van het Hof van Justitie af te wachten?

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

| 2.1. | Moet de nationale rechter zijn nationaal recht op grond van de laatste zin van overweging 16 van richtlijn 343/2016 (1) in die zin uitleggen dat hij, alvorens de verlenging van de voorlopige hechtenis te gelasten „eerst [moet] nagaan of er voldoende belastende bewijzen [...] zijn die de betrokken beslissing rechtvaardigen”? |
| --- | --- |

2.1.

Moet de nationale rechter zijn nationaal recht op grond van de laatste zin van overweging 16 van richtlijn 343/2016 (1) in die zin uitleggen dat hij, alvorens de verlenging van de voorlopige hechtenis te gelasten „eerst [moet] nagaan of er voldoende belastende bewijzen [...] zijn die de betrokken beslissing rechtvaardigen”?

| 2.2. | Wanneer de verdediging op een gegronde en ernstige manier bestrijdt dat er „voldoende belastende bewijzen[...] zijn”, moet de nationale rechter daarop ingaan op grond van de in artikel 47, lid 1, van het Handvest neergelegde verplichting om een doeltreffende voorziening in rechte te waarborgen in het kader van de rechterlijke toetsing van de verlenging van de voorlopige hechtenis? |
| --- | --- |

2.2.

Wanneer de verdediging op een gegronde en ernstige manier bestrijdt dat er „voldoende belastende bewijzen[...] zijn”, moet de nationale rechter daarop ingaan op grond van de in artikel 47, lid 1, van het Handvest neergelegde verplichting om een doeltreffende voorziening in rechte te waarborgen in het kader van de rechterlijke toetsing van de verlenging van de voorlopige hechtenis?

| 2.3. | Is er sprake van schending van artikel 4, juncto artikel 3 van de richtlijn, zoals uitgelegd in het arrest Milev (C-310/18), wanneer de nationale rechter de verlenging van de voorlopige hechtenis motiveert overeenkomstig de rechtspraak van het EHRM betreffende, ten eerste, artikel 5, lid 1, onder c), EVRM, en vaststelt dat er bewijzen zijn ter ondersteuning van de beschuldiging, die van die aard zijn dat zij „een neutrale en objectieve waarnemer ervan kunnen overtuigen dat de betrokkene het [strafbare] feit kan begaan hebben”, en betreffende, ten tweede, artikel 5, lid 4, EVRM, en effectief en daadwerkelijk uitspraak doet over de bezwaren van de verdediging met betrekking tot de rechtmatigheid van de voorlopige hechtenis? |
| --- | --- |

2.3.

Is er sprake van schending van artikel 4, juncto artikel 3 van de richtlijn, zoals uitgelegd in het arrest Milev (C-310/18), wanneer de nationale rechter de verlenging van de voorlopige hechtenis motiveert overeenkomstig de rechtspraak van het EHRM betreffende, ten eerste, artikel 5, lid 1, onder c), EVRM, en vaststelt dat er bewijzen zijn ter ondersteuning van de beschuldiging, die van die aard zijn dat zij „een neutrale en objectieve waarnemer ervan kunnen overtuigen dat de betrokkene het [strafbare] feit kan begaan hebben”, en betreffende, ten tweede, artikel 5, lid 4, EVRM, en effectief en daadwerkelijk uitspraak doet over de bezwaren van de verdediging met betrekking tot de rechtmatigheid van de voorlopige hechtenis?

---

(1)  Richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PB 2016, L 65, blz. 1).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/36 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/36

---

Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2019 door Mouvement pour une Europe des nations et des libertés tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 27 november 2018 in zaak T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlement

(Zaak C-60/19 P)

(2019/C 93/47)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (vertegenwoordiger: A. Varaut, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

| — | vernietiging van het bestreden arrest; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het bestreden arrest;

| — | nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 12 september 2016 waarbij wordt verklaard dat bepaalde uitgaven niet voor financiering in aanmerking komen voor het financieel jaar 2015; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 12 september 2016 waarbij wordt verklaard dat bepaalde uitgaven niet voor financiering in aanmerking komen voor het financieel jaar 2015;

| — | verwijzing van het Parlement in alle kosten van de procedure; |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Parlement in alle kosten van de procedure;

| — | rekwirante naar billijkheid te vergoeden voor de procedurekosten die in deze zaak voor haar zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

rekwirante naar billijkheid te vergoeden voor de procedurekosten die in deze zaak voor haar zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (MENL) heeft een affiche uitgebracht die betrekking had op de migratiecrisis en het Schengenakkoord, met daarop haar logo, evenals, zij het op veel discretere wijze, de logo’s van Front National en van Vlaams Belang.

Het Parlement heeft de uitgave voor die affiche verworpen, op grond dat deze neerkwam op een onterecht voordeel voor een nationale politieke partij.

Bij het bestreden arrest heeft het Gerecht het beroep van MENL tot nietigverklaring van dat besluit verworpen.

MENL verzoekt om de vernietiging van het bestreden arrest wegens de hierna volgende onjuiste rechtsopvattingen:

| — | de feiten van de zaak zijn verdraaid, aangezien het Gerecht, na te hebben vastgesteld dat het Bureau van het Parlement geen kennis had genomen van de verweermiddelen van MENL, niettemin heeft geoordeeld dat deze laatste zich had kunnen verdedigen doordat haar grieven aan een medewerker van één van de leden van het Bureau zijn toegezonden; |
| --- | --- |

—

de feiten van de zaak zijn verdraaid, aangezien het Gerecht, na te hebben vastgesteld dat het Bureau van het Parlement geen kennis had genomen van de verweermiddelen van MENL, niettemin heeft geoordeeld dat deze laatste zich had kunnen verdedigen doordat haar grieven aan een medewerker van één van de leden van het Bureau zijn toegezonden;

| — | artikel 41 van het Handvest, artikel 16 van de Europese code van goed administratief gedrag en artikel 8 van het besluit van het Bureau van het Parlement van 29 maart 2004 houdende de uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (1) zijn geschonden doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat in het kader van besluitvorming door de diensten van het Parlement verrichte werkzaamheden in de plaats kunnen worden gesteld van een besluit van het Bureau van het Parlement; |
| --- | --- |

—

artikel 41 van het Handvest, artikel 16 van de Europese code van goed administratief gedrag en artikel 8 van het besluit van het Bureau van het Parlement van 29 maart 2004 houdende de uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (1) zijn geschonden doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat in het kader van besluitvorming door de diensten van het Parlement verrichte werkzaamheden in de plaats kunnen worden gesteld van een besluit van het Bureau van het Parlement;

| — | het Gerecht heeft de krachtens artikel 277 VWEU aangevoerde exceptie van onwettigheid van artikel 7 van verordening nr. 2004/2003 ten onrechte verworpen door te oordelen dat de inhoud van het zijdelingse financieringsverbod weliswaar een abstract juridisch begrip betreft maar het erkent dit niettemin te hebben toegepast; |
| --- | --- |

—

het Gerecht heeft de krachtens artikel 277 VWEU aangevoerde exceptie van onwettigheid van artikel 7 van verordening nr. 2004/2003 ten onrechte verworpen door te oordelen dat de inhoud van het zijdelingse financieringsverbod weliswaar een abstract juridisch begrip betreft maar het erkent dit niettemin te hebben toegepast;

| — | het Gerecht heeft artikel 7 van verordening nr. 2004/2003 miskend waar het heeft geoordeeld dat het aanbrengen van het logo van een politieke partij, ongeacht de afmetingen ervan, op de affiche van een Europese politieke partij als zodanig neerkomt op een ongeoorloofde rechtstreekse financiering van die partij. |
| --- | --- |

—

het Gerecht heeft artikel 7 van verordening nr. 2004/2003 miskend waar het heeft geoordeeld dat het aanbrengen van het logo van een politieke partij, ongeacht de afmetingen ervan, op de affiche van een Europese politieke partij als zodanig neerkomt op een ongeoorloofde rechtstreekse financiering van die partij.

---

(1)  PB 2003, L 297, blz. 1.

---

Gerecht

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/38 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/38

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Hamas/Raad

(Zaak T-400/10 RENV) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om als bevoegde instantie in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB te worden aangemerkt - Feitelijke grondslag van de besluiten tot bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Rechten van de verdediging - Eigendomsrecht”))

(2019/C 93/48)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Hamas (Doha, Qatar) (vertegenwoordiger: L. Glock, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen, M. Bishop en A. Sikora-Kalėda, gemachtigden)

Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en F. Fize, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre, M. Konstantinidis en R. Tricot, vervolgens F. Castillo de la Torre, L. Baumgart en C. Zadra, gemachtigden)

Voorwerp

Een verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van, ten eerste, de kennisgeving van de Raad aan de personen, groepen en entiteiten die zijn geplaatst op de lijst bedoeld in artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB 2010, C 188, blz. 13), besluit 2010/386/GBVB van de Raad van 12 juli 2010 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB 2010, L 178, blz. 28), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 van de Raad van 12 juli 2010 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1285/2009 (PB 2010, L 178, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten tweede, besluit 2011/70/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB 2011, L 28, blz. 57), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 83/2011 van de Raad van 31 januari 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 610/2010 (PB 2011, L 28, blz. 14), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten derde, besluit 2011/430/GBVB van de Raad van 18 juli 2011 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB 2011, L 188, blz. 47), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 687/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 610/2010 en nr. 83/2011 (PB 2011, L 188, blz. 2), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten vierde, besluit 2011/872/GBVB van de Raad van 22 december 2011 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2011/430 (PB 2011, L 343, blz. 54), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1375/2011 van de Raad van 22 december 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 687/2011 (PB 2011, L 343, blz. 10), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten vijfde, besluit 2012/333/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2011/872 (PB 2012, L 165, blz. 72), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 542/2012 van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 1375/2011 (PB 2012, L 165, blz. 12), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten zesde, besluit 2012/765/GBVB van de Raad van 10 december 2012 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2012/333 (PB 2012, L 337, blz. 50), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1169/2012 van de Raad van 10 december 2012 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 542/2012 (PB 2012, L 337, blz. 2), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten zevende, besluit 2013/395/GBVB van de Raad van 25 juli 2013 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2012/765 (PB 2013, L 201, blz. 57), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 714/2013 van de Raad van 25 juli 2013 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 1169/2012 (PB 2013, L 201, blz. 10), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten achtste, besluit 2014/72/GBVB van de Raad van 10 februari 2014 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2013/395 (PB 2014, L 40, blz. 56), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014 van de Raad van 10 februari 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 714/2013 (PB 2014, L 40, blz. 9), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten negende, besluit 2014/483/GBVB van de Raad van 22 juli 2014 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2014/72 (PB 2014, L 217, blz. 35), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 790/2014 van de Raad van 22 juli 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 125/2014 (PB 2014, L 217, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen; ten tiende, besluit (GBVB) 2017/1426 van de Raad van 4 augustus 2017 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit (GBVB) 2017/154 (PB 2017, L 204, blz. 95), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 2017/1420 van de Raad van 4 augustus 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 2017/150 (PB 2017, L 204, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Hamas draagt haar eigen kosten en de kosten van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Hamas draagt haar eigen kosten en de kosten van de Raad van de Europese Unie.

| 3) | De Franse Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Franse Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 317 van 20.11.2010.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/40 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/40

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — East West Consulting/Commissie

(Zaak T-298/16) (1)

([„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Instrument voor pretoetredingssteun - Derde land - Nationale overheidsopdracht - Gedecentraliseerd beheer - Besluit 2008/969/EG, Euratom - Systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) - Activeren van een waarschuwing in het EWS - Bescherming van de financiële belangen van de Unie - Weigering van de Commissie om ex ante goedkeuring te verlenen - Geen gunning van de opdracht - Bevoegdheid van het Gerecht - Ontvankelijkheid van de bewijzen - Geen rechtsgrondslag voor de waarschuwing - Rechten van de verdediging - Vermoeden van onschuld - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent - Causaal verband - Materiële en immateriële schade - Verlies van de opdracht - Verlies van de kans om andere opdrachten te verkrijgen”])

(2019/C 93/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: East West Consulting SPRL (Nandrin, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en A. Tymen, vervolgens L. Levi, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en J. Estrada de Solà, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de op haar betrekking hebbende waarschuwing in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) en de daaropvolgende, op die waarschuwing gebaseerde, weigering van de bekrachtiging van de overeenkomst betreffende een opdracht die aan het door haar geleide consortium was gegund en door de Europese Unie zou worden gefinancierd in het kader van het instrument voor pretoetredingssteun (IAP)

Dictum

| 1) | De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 20 000 EUR aan East West Consulting SPRL. |
| --- | --- |

1)

De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 20 000 EUR aan East West Consulting SPRL.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Elke partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 270 van 25.7.2016.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/40 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/40

---

Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis / Ercea

(Zaak T-348/16 OP) (1)

((„Arbitragebeding - Zevende kaderprogramma op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Project Minatran - In aanmerking komende kosten - Compensatie - Bij verstek gewezen arrest - Verzet”))

(2019/C 93/50)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij in het hoofdgeding: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordigers: V. Christianos en S. Paliou, advocaten)

Verwerende partij in het hoofdgeding: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (vertegenwoordigers: M. Pesquera Alonso en F. Sgritta, gemachtigden, bijgestaan door E. Kourakis en P. Dikaiou, advocaten)

Voorwerp

Verzet van Ercea tegen het arrest van 6 april 2017, Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/Ercea (T-348/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:268)

Dictum

| 1) | De punten 1, 2 en 3 van het dictum van het arrest van 6 april 2017, Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/Ercea (T-348/16), worden vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De punten 1, 2 en 3 van het dictum van het arrest van 6 april 2017, Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/Ercea (T-348/16), worden vernietigd.

| 2) | De vordering in debetnota nr. 3241606289 van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (Ercea) van 26 mei 2016 tot terugbetaling door Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis van een gedeelte — ten belope van 245 525,43 EUR — van de subsidie die zij voor het project Minatran heeft ontvangen, is ongegrond ten belope van 233 611,75 EUR, en dit laatste bedrag stemt overeen met de in aanmerking komende kosten. |
| --- | --- |

2)

De vordering in debetnota nr. 3241606289 van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (Ercea) van 26 mei 2016 tot terugbetaling door Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis van een gedeelte — ten belope van 245 525,43 EUR — van de subsidie die zij voor het project Minatran heeft ontvangen, is ongegrond ten belope van 233 611,75 EUR, en dit laatste bedrag stemt overeen met de in aanmerking komende kosten.

| 3) | Het door Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis ingestelde beroep en het door Ercea ingestelde verzet worden verworpen respectievelijk afgewezen voor het overige. |
| --- | --- |

3)

Het door Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis ingestelde beroep en het door Ercea ingestelde verzet worden verworpen respectievelijk afgewezen voor het overige.

| 4) | Ercea wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis in de zaken T-348/16 en T-348/16 OP. |
| --- | --- |

4)

Ercea wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis in de zaken T-348/16 en T-348/16 OP.

| 5) | Ercea wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis in zaak T-348/16 OP-R. |
| --- | --- |

5)

Ercea wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis in zaak T-348/16 OP-R.

---

(1)  PB C 296 van 16.8.2016.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/41 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/41

---

Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Bena Properties / Raad

(Zaak T-412/16) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Recht op bescherming van de eer en goede naam - Recht op eigendom - Vermoeden van onschuld - Evenredigheid”))

(2019/C 93/51)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Bena Properties Co. SA (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Kyriakopoulou, G. Étienne en A. Vitro, vervolgens S. Kyriakopoulou en A. Vitro en ten slotte S. Kyriakopoulou, A. Vitro en V. Piessevaux, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, en strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2016, L 141, blz. 125), en van de daaruit volgende uitvoeringshandelingen, van besluit (GBVB) 2017/917 van de Raad van 29 mei 2017 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2017, L 139, blz. 62), en van besluit (GBVB) 2018/778 van de Raad van 28 mei 2018 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2018, L 131, blz. 16), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Bena Properties Co. SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Bena Properties Co. SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 364 van 3.10.2016.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/42 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/42

---

Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Cham / Raad

(Zaak T-413/16) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Recht op eerbiediging van de eer en de goede naam - Recht op eigendom - Vermoeden van onschuld - Evenredigheid”))

(2019/C 93/52)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Cham Holding (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Kyriakopoulou, G. Étienne en A. Vitro, vervolgens S. Kyriakopoulou en A. Vitro en tenslotte S. Kyriakopoulou, A. Vitro en V. Piessevaux, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2016, L 141, blz. 125), en de daaraanvolgende uitvoeringshandelingen, besluit (GBVB) 2017/917 van de Raad van 29 mei 2017 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2017, L 139, blz. 62), en besluit (GBVB) 2018/778 van de Raad van 28 mei 2018 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2018, L 131, blz. 16), voor zover die handelingen verzoekster betreffen

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Cham Holding wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Cham Holding wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 364 van 3.10.2016.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/43 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/43

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — GQ e.a./Commissie

(Zaak T-525/16) (1)

([„Openbare dienst - Ambtenaren - Herziening van het Statuut - Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 - Standaardfuncties - Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties - Artikel 31 van bijlage XIII bij het Statuut - Assistenten in de overgangsfase - Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut alleen toegestaan in de loopbaanstroom die overeenkomt met de vervulde standaardfunctie - Toegang tot de standaardfunctie van ‘senior assistent’ (AST 10) uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Statuut - Gelijke behandeling - Verlies van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de rang AST 10 - Gewettigd vertrouwen”])

(2019/C 93/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: GQ en 7 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en C. Berardis-Kayser en, ten slotte, G. Gattinara en G. Berscheid, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Dean en N. Chemaï, vervolgens J. Steele, L. Deneys en J. Van Pottelberge, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en E. Rebasti, vervolgens M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag van die instelling verzoekers heeft ingedeeld in de standaardfunctie „assistent in de overgangsfase”, met als gevolg het verlies, per 1 januari 2014, van de mogelijkheid van bevordering naar de hogere rang, zoals deze besluiten zijn bevestigd bij het besluit van dat gezag van 3 juli 2014 tot afwijzing van de klachten die verzoekers tussen 11 en 28 maart 2014 hadden ingediend

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | GQ en de andere ambtenaren van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

GQ en de andere ambtenaren van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in de kosten.

| 3) | Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 7 van 12.1.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-111/14, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/44 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/44

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FZ e.a./Commissie

(Zaak T-526/16) (1)

([„Openbare dienst - Ambtenaren - Herziening van het Statuut - Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 - Standaardfuncties - Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties - Artikel 30 van bijlage XIII bij het Statuut - Administrateurs in de overgangsfase (AD 13) - Administrateurs (AD 12) - Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut alleen toegestaan in de loopbaanstroom die overeenkomt met de vervulde standaardfunctie - Toegang tot de standaardfunctie ‘hoofd van een eenheid of gelijkwaardig’ of ‘adviseur of gelijkwaardig’ uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en artikel 29, lid 1, van het Statuut - Gelijke behandeling - Verlies van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de hogere rang - Gewettigd vertrouwen”])

(2019/C 93/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: FZ en 9 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en C. Berardis-Kayser en, ten slotte, G. Berscheid, G. Gattinara en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Chemaï en M. Dean, vervolgens L. Deneys, J. Steele en J. Van Pottelberge, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en E. Rebasti, vervolgens M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag van die instelling verzoekers heeft ingedeeld in de standaardfunctie „administrateur in de overgangsfase”, met als gevolg het verlies, per 1 januari 2014, van de mogelijkheid van bevordering naar de hogere rang, zoals deze besluiten zijn bevestigd bij besluiten van dat gezag van 3 juli, 17 juli en 6 augustus 2014

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | FZ en de andere ambtenaren van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

FZ en de andere ambtenaren van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in de kosten.

| 3) | Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 7 van 12.1.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-113/14, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/45 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/45

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FZ e.a. / Commissie

(Zaak T-540/16) (1)

([„Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het Statuut - Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 - Standaardfuncties - Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties - Artikel 30 van bijlage XIII bij het Statuut - Administrateurs in de overgangsfase (AD 13) - Administrateurs (AD 12) - Bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut enkel toegestaan binnen de loopbaanstroom die overeenstemt met de uitgeoefende standaardfunctie - Toegang tot de standaardfunctie ‘hoofd van een eenheid of gelijkwaardig’ of van ‘adviseur of gelijkwaardig’ uitsluitend krachtens de procedure van artikel 4 en van artikel 29, lid 1, van het Statuut - Begrip bezwarend besluit - Bevestigende handeling - Litispendentie - Eerbiediging van de vereisten van de precontentieuze procedure - Niet-ontvankelijkheid”])

(2019/C 93/55)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: FZ en de 8 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en C. Berardis-Kayser en, ten slotte, G. Gattinara en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Chemaï en M. Dean, vervolgens L. Deneys, J. Steele en J. Van Pottelberge, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en M. Veiga, vervolgens M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag van die instelling verzoekers heeft ingedeeld in de standaardfunctie „administrateur in de overgangsfase” of „administrateur”, met als gevolg het verlies, met ingang van 1 januari 2014, van de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor bevordering naar de hogere rang

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, voor zover het is ingesteld door FZ en de andere acht ambtenaren van de Europese Commissie, behalve GL, wier namen zijn opgenomen in de bijlage. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, voor zover het is ingesteld door FZ en de andere acht ambtenaren van de Europese Commissie, behalve GL, wier namen zijn opgenomen in de bijlage.

| 2) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk en in elk geval ongegrond verklaard, voor zover het is ingesteld door GL. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk en in elk geval ongegrond verklaard, voor zover het is ingesteld door GL.

| 3) | De Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de helft van de kosten van de ambtenaren wier namen zijn opgenomen in de bijlage. |
| --- | --- |

3)

De Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de helft van de kosten van de ambtenaren wier namen zijn opgenomen in de bijlage.

| 4) | FZ en de andere ambtenaren wier namen zijn opgenomen in de bijlage, dragen de helft van hun eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

FZ en de andere ambtenaren wier namen zijn opgenomen in de bijlage, dragen de helft van hun eigen kosten.

| 5) | Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

5)

Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 96 van 23.3.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-18/15, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/46 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/46

---

Arrest van het Gerecht van 13 december 2018 — Kahol / Commissie

(Zaken T-641/16 RENV en T-137/17) (1)

((„Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek - Weigering om een kandidaat toe te laten tot de toetsen van het assessment - Niet-erkenning van kwalificaties of diploma’s - Toelating tot een eerder vergelijkend onderzoek - Voorwaarden van vergelijkbare vergelijkende onderzoeken - Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht - Gezag van gewijsde - Niet-eerbiediging van de voorafgaande administratieve procedure - Bezwarend besluit in de zin van artikel 91 van het Statuut - Bevoegdheid van degene die het besluit heeft vastgesteld - Verzoek tot schadevergoeding”))

(2019/C 93/56)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Danuta Kahol (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot nietigverklaring van de besluiten van 14 februari 2014, waarvan op 2 mei 2016 is kennisgegeven, en van 25 november 2016 om verzoekster niet toe te laten tot de toetsen van het assessment van vergelijkend onderzoek AD/177/10, georganiseerd door het Europees Bureau voor personeelsselectie, op grond dat zij niet voldeed aan de specifieke voorwaarden inzake de kwalificaties of diploma’s zoals vereist in de aankondiging van het vergelijkend, of tot afwijzing van haar klacht tegen die weigering om haar toe te laten, en ten tweede tot veroordeling van de Commissie tot betaling aan haar van een bedrag van 5 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die zij heeft geleden door de beledigende wijze waarop haar sollicitatie is behandeld

Dictum

| 1) | De zaken T-641/16 RENV en T-137/17 worden gevoegd voor het arrest. |
| --- | --- |

1)

De zaken T-641/16 RENV en T-137/17 worden gevoegd voor het arrest.

| 2) | In zaak T-641/16 RENV behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het verzoek tot nietigverklaring en wordt het beroep verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

In zaak T-641/16 RENV behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het verzoek tot nietigverklaring en wordt het beroep verworpen voor het overige.

| 3) | In zaak T-137/17 wordt het beroep verworpen. |
| --- | --- |

3)

In zaak T-137/17 wordt het beroep verworpen.

| 4) | Elke partij draagt haar eigen kosten van de zaken T-641/16 RENV en T-137/17 en die van de zaken F-48/14 en T-152/15 P. |
| --- | --- |

4)

Elke partij draagt haar eigen kosten van de zaken T-641/16 RENV en T-137/17 en die van de zaken F-48/14 en T-152/15 P.

---

(1)  PB C 52 van 22.2.2014 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-1/14, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/47 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/47

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — FV / Raad

(Zaak T-750/16) (1)

((„Openbare dienst - Ambtenaren - Artikel 42 quater van het Statuut - Verlof in het belang van de dienst - Gelijke behandeling - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Kennelijke beoordelingsfout - Aansprakelijkheid”))

(2019/C 93/57)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: FV (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en A. Tymen, vervolgens L. Levi, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Troupiotis en J. A. Steele, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en D. Martin, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 8 december 2015 waarbij verzoekster op grond van artikel 42 quater van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie op verlof in het belang van de dienst is geplaatst en, voor zover nodig, van het besluit van 19 juli 2016 waarbij verzoeksters klacht is afgewezen, en ten tweede tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden.

Dictum

| 1) | Het besluit van 8 december 2015 waarbij FV op verlof in het belang van de dienst is geplaatst, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van 8 december 2015 waarbij FV op verlof in het belang van de dienst is geplaatst, wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van FV. |
| --- | --- |

3)

De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van FV.

| 4) | Het Europees Parlement en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

Het Europees Parlement en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 6 van 9.1.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/47 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/47

---

Arrest van het Gerecht van 15 januari 2019 — HJ / EMA

(Zaak T-881/16) (1)

([„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Verzoek tot het geven van een bevel - Toegang van ambtenaren tot hun persoonsdossier - Artikelen 26 en 26 bis van het Statuut - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Persoonsdossier toegankelijk gemaakt voor alle personeelsleden van EMA - Bescherming van natuurlijke personen bij de behandeling van persoonsgegevens door de instellingen en organen van de Unie - Aansprakelijkheid - Immateriële schade”])

(2019/C 93/58)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: HJ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: I. Ratescu en F. Cooney, gemachtigden, bijgestaan door S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot vergoeding van de immateriële schade die verzoekster zou hebben geleden als gevolg van de openbaarmaking van haar persoonsdossier voor alle personeelsleden van EMA, en ten tweede tot verwijdering van twee documenten uit dat dossier

Dictum

| 1) | Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) wordt veroordeeld tot betaling van een symbolisch bedrag van 1 EUR aan HJ ter vergoeding van de geleden immateriële schade. |
| --- | --- |

1)

Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) wordt veroordeeld tot betaling van een symbolisch bedrag van 1 EUR aan HJ ter vergoeding van de geleden immateriële schade.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | EMA draagt zijn eigen kosten en de kosten van HJ. |
| --- | --- |

3)

EMA draagt zijn eigen kosten en de kosten van HJ.

---

(1)  PB C 46 van 13.2.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/48 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/48

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — TDH Group/EUIPO — Comercial de Servicios Agrigan (Pet Cuisine)

(Zaak T-46/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk Pet Cuisine - Ouder Uniebeeldmerk The Pet CUISINE alimento para mascotas felices Genial - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 93/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TDH Group (Brussel, België) (vertegenwoordiger: D. Chen, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Comercial de Servicios Agrigan, SA (Huesca, Spanje)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 10 november 2016 (zaak R 685/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Comercial de Servicios Agrigán en TDH Group

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | TDH Group wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

TDH Group wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 78 van 13.3.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/49 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/49

---

Arrest van het Gerecht van 15 januari 2019 — Computer Market/EUIPO (COMPUTER MARKET)

(Zaak T-111/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk COMPUTER MARKET - Absolute weigeringsgrond - Te late indiening van het beroepschrift - Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep - Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 68 van verordening (EU) 2017/1001] - Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 23, lid 1, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625]”])

(2019/C 93/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Computer Market (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: B. Dimitrova, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 december 2016 (zaak R 1778/2016-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken COMPUTER MARKET als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Computer Market wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Computer Market wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 213 van 3.7.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/49 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/49

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Torné / Commissie

(Zaak T-128/17) (1)

((„Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het statuut van 2014 - Verlof om redenen van persoonlijke aard - Gelijktijdige aanstelling als tijdelijk functionaris - Overgangsmaatregelen met betrekking tot de berekeningswijze van de pensioenrechten - Verzoek om een besluit vooraf - Bezwarende handeling - Doel van de overgangsmaatregelen - Personele toepassing - Indiensttreding”))

(2019/C 93/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Isabel Torné (Algés, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Berscheid en A.-C. Simon, vervolgens G. Berscheid en L. Radu Bouyon, en tenslotte G. Berscheid en B. Mongin, gemachtigden)

Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Manessi, vervolgens P. Martinet, gemachtigden, bijgestaan door S. Orlandi en T. Martin, advocaten); Europees Agentschap voor Grensbewaking en Kustwacht (vertegenwoordigers: H. Caniard en S. Drew, gemachtigden, bijgestaan door S. Orlandi en T. Martin, advocaten); Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (vertegenwoordigers: M. Chiodi, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten); Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (vertegenwoordigers: S. Dunlop, gemachtigde, bijgestaan door S. Orlandi en T. Martin, advocaten); Europese Bankautoriteit (vertegenwoordigers: S. Giordano en J. Overett Somnier, gemachtigden); Europese Autoriteit voor effecten en markten (vertegenwoordigers: A. Lorenzet en N. Vasse, gemachtigden, bijgestaan door S. Orlandi en T. Martin, advocaten); en Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (vertegenwoordigers: aanvankelijk W. Stevens, vervolgens M. Vitsa, gemachtigden, bijgestaan door A. Duron, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoeksters verzoek van 16 december 2015 tot vaststelling van een besluit vooraf tot bepaling van de datum van haar indiensttreding in de zin van de overgangsbepalingen van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie met betrekking tot de berekeningswijze van de pensioenrechten.

Dictum

| 1) | Het besluit van de Europese Commissie van 16 april 2016, dat is bevestigd door de nota van het Bureau „Beheer en betaling van individuele rechten” (PMO) van 29 april 2016, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de Europese Commissie van 16 april 2016, dat is bevestigd door de nota van het Bureau „Beheer en betaling van individuele rechten” (PMO) van 29 april 2016, wordt nietig verklaard.

| 2) | De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Isabel Torné. |
| --- | --- |

2)

De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Isabel Torné.

| 3) | Het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER), Frontex, het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA), de Europese Bankautoriteit (EBA), de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER), Frontex, het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA), de Europese Bankautoriteit (EBA), de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 129 van 24.4.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/50 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/50

---

Arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 — RY / Commissie

(Zaak T-160/17) (1)

([„Ambtenarenrecht - Tijdelijke functionarissen - Artikel 2, onder c), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Ontslag - Vertrouwensbreuk - Recht om te worden gehoord - Bewijslast”])

(2019/C 93/62)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: RY (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-N. Louis en N. de Montigny, vervolgens J.-N. Louis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 27 april 2016 houdende beëindiging van verzoekers overeenkomst voor onbepaalde tijd

Dictum

| 1) | Het besluit van de Europese Commissie van 27 april 2016 houdende beëindiging van de overeenkomst voor onbepaalde tijd van RY wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de Europese Commissie van 27 april 2016 houdende beëindiging van de overeenkomst voor onbepaalde tijd van RY wordt nietig verklaard.

| 2) | De Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 144 van 8.5.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/51

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — TP / Commissie

(Zaak T-464/17) (1)

((„Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Inhouding op het salaris - Alimentatie die een nationale rechterlijke instantie in het kader van een echtscheidingsprocedure heeft toegekend - Loyale samenwerking met de nationale rechterlijke instanties - Gebonden bevoegdheid - Artikel 24 van het Statuut - Europese Code van goed administratief gedrag - Regel van overeenstemming - Bezwarend besluit - Verzoek tot schadevergoeding - Eerbiediging van de precontentieuze procedure”))

(2019/C 93/63)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: TP (vertegenwoordiger: W. Limuti, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en R. Striani, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om maandelijks een bedrag in te houden op verzoekers salaris uit hoofde van een alimentatie die ter uitvoering van een beslissing van een Italiaanse rechterlijke instantie aan zijn ex-echtgenote wordt betaald, en ten tweede tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | TP wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

TP wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 309 van 18.9.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/51 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/51

---

Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Haswani/Raad

(Zaak T-477/17) (1)

((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Evenredigheid - Onjuiste beoordeling”))

(2019/C 93/64)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: George Haswani (Yabroud, Syrië) (vertegenwoordiger: G. Karouni, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Kyriakopoulou en A. Sikora-Kalėda, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Baumgart, A. Bouquet en A. Tizzano, gemachtigden)

Voorwerp

Ten eerste, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2016, L 141, blz. 125), uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 van de Raad van 27 mei 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2016, L 141, blz. 30), besluit (GBVB) 2017/917 van de Raad van 29 mei 2017 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2017, L 139, blz. 62), uitvoeringsverordening (EU) 2017/907 van de Raad van 29 mei 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2017, L 139, blz. 15), uitvoeringsbesluit (GBVB) 2017/1245 van de Raad van 10 juli 2017 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2017, L 178, blz. 13), uitvoeringsverordening (EU) 2017/1241 van de Raad van 10 juli 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2017, L 178, blz. 1), besluit (GBVB) 2018/778 van de Raad van 28 mei 2018 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2018, L 131, blz. 16), en uitvoeringsverordening (EU) 2018/774 van de Raad van 28 mei 2018 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2018, L 131, blz. 1), voor zover die handelingen verzoeker betreffen, en, ten tweede, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker door besluit 2017/917 en uitvoeringsverordening 2017/907 zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | George Haswani wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

George Haswani wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 347 van 16.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/52 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/52

---

Arrest van het Gerecht van 16 januari 2019 — Windspiel Manufaktur/EUIPO (Afbeelding van de positie van een flessenstop)

(Zaak T-489/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor een Uniemerk dat een flessenstop weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 93/65)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Windspiel Manufaktur GmbH (Daun, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Löffel, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Mensing, M. Fischer en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 juni 2017 (zaak R 1374/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van een teken dat een flessenstop weergeeft, als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Windspiel Manufaktur GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Windspiel Manufaktur GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 309 van 18.9.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/53 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/53

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — UC / Parlement

(Zaak T-572/17) (1)

((„Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2015 - Beoordelingsrapport - Toekenning van meritepunten - Motiveringsplicht - Recht om te worden gehoord - Kennelijk onjuiste beoordeling - Aansprakelijkheid - Immateriële schade”))

(2019/C 93/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: UC (vertegenwoordiger: A. Tymen, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Steele en J. Van Pottelberge, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste tot nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2015, van het besluit om hem voor dat jaar 2 meritepunten toe te kennen en van het besluit tot afwijzing van zijn klacht, en ten tweede tot vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | UC wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

UC wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 369 van 30.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/53 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/53

---

Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Mas Que Vinos Global/EUIPO — JESA (EL SEÑORITO)

(Zaak T-576/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk EL SEÑORITO - Ouder nationaal woordmerk SEÑORITA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 93/67)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Mas Que Vinos Global, S.L. (Dosbarrios, Spanje) (vertegenwoordiger: M. J. Sanmartín Sanmartín, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Jose Estevez, SA (JESA) (Jerez de la Frontera, Spanje) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 juni 2017 (zaak R 1775/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen JESA en Mas Que Vinos Global

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Mas Que Vinos Global S. L. wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Mas Que Vinos Global S. L. wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 357 van 23.10.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/54 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/54

---

Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Turbo-K International/EUIPO — Turbo-K (TURBO-K)

(Zaak T-671/17) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk TURBO-K - Oudere niet-ingeschreven merken TURBO-K - Relatieve weigeringsgrond - In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] - Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) - Goodwill”])

(2019/C 93/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Turbo-K International Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Norris en A. Muir Wood, barristers)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Turbo-K Ltd (Winchester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: O. van Haperen, advocaat, en T. St Quintin, barrister, en E. Morris, solicitor)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2017 (zaak R 2135/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Turbo-K en Turbo-K International

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Het incidentele beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

2)

Het incidentele beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 3) | Turbo-K International Ltd en Turbo-K Ltd zullen elk hun eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

3)

Turbo-K International Ltd en Turbo-K Ltd zullen elk hun eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 424 van 11.12.2017.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/55 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/55

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — UR / Commissie

(Zaak T-761/17) (1)

([„Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 voor de aanwerving van administrateurs op het vakgebied audit (AD 5/AD 7) - Toelatingsvoorwaarde - Vereist diploma - Niet-plaatsing op de reservelijst - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Artikel 27, eerste alinea, van het Statuut”])

(2019/C 93/69)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: UR (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Mihaylova en B. Mongin, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het op 11 augustus 2017 na heronderzoek genomen besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 om verzoeker niet op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek te plaatsen

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | UR wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

UR wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 32 van 29.1.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/55 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/55

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de)

(Zaak T-801/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 93/70)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hauf en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 september 2017 (zaak R 524/2017-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 42 van 5.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/56 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/56

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED)

(Zaak T-802/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 93/71)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hauf en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 september 2017 (zaak R 525/2017-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 42 van 5.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/57 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/57

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Dermatest/EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest)

(Zaak T-803/17) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ORIGINAL excellent dermatest - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Geen door het gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”])

(2019/C 93/72)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hauf en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 september 2017 (zaak R 526/2017-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ORIGINAL excellent dermatest als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 42 van 5.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/57 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/57

---

Arrest van het Gerecht van 10 januari 2019 — achtung!/EUIPO (achtung!)

(Zaak T-832/17) (1)

([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk achtung! - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”])

(2019/C 93/73)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: achtung! GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Seelig en D. Bischof, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Söder, J. Schäfer en D. Walicka, vervolgens A. Söder, J. Schäfer en H. O’Neill, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 23 oktober 2017 (zaak R 490/2017-4) inzake de internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk achtung!

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | achtung! GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

achtung! GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 63 van 19.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/58 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/58

---

Arrest van het Gerecht van 14 december 2018 — Inforsacom Logicalis/EUIPO (Business and technology working as one)

(Zaak T-7/18) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Business and technology working as one - Merk bestaande in een reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001”])

(2019/C 93/74)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Inforsacom Logicalis GmbH (Neu-Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch en M. Alber, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hauf en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 oktober 2017 (zaak R 808/2017-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Business and technology working as one als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Inforsacom Logicalis GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Inforsacom Logicalis GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 72 van 26.2.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/58 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/58

---

Arrest van het Gerecht van 13 december 2018 — Yado/EUIPO — Dvectis CZ (Steunkussentjes)

(Zaak T-30/18) (1)

([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsmodel nr. 2371591-0001 (Steunkussentjes) - Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep - Toezending van een document aan het EUIPO middels een contactformulier - Toezending van een document aan het EUIPO langs elektronische weg en per fax”])

(2019/C 93/75)

Procestaal: Slowaaks

Partijen

Verzoekende partij: Yado s.r.o. (Handlová, Slowakije) (vertegenwoordiger: D. Futej, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Cottrell en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Dvectis CZ s.r.o. (Brno, Tsjechië) (vertegenwoordiger: L. Litváková, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 14 november 2017 (zaak R 1017/2017-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Dvectis CZ en Yado

Dictum

| 1) | De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 14 november 2017 (zaak R 1017/2017-3) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 14 november 2017 (zaak R 1017/2017-3) wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Yado s.r.o. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Yado s.r.o.

| 3) | Dvectis CZ s.r.o. zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Dvectis CZ s.r.o. zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 94 van 12.3.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/59 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/59

---

Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Ecolab USA/EUIPO (SOLIDPOWER)

(Zaak T-40/18) (1)

([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk SOLIDPOWER - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001”])

(2019/C 93/76)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. Töbelmann, K. Middelhoff en C. Saatkamp, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Kompari en D. Walicka, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 november 2017 (zaak R 1182/2017-5) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk SOLIDPOWER

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Ecolab USA, Inc. wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Ecolab USA, Inc. wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 104 van 19.3.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/60 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/60

---

Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — Equity Cheque Capital Corporation/EUIPO (DIAMOND CARD)

(Zaak T-91/18) (1)

([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIAMOND CARD - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”])

(2019/C 93/77)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Equity Cheque Capital Corporation (Victoria, Canada) (vertegenwoordigers: I. Berkeley, barrister, P. Wheeler en C. Rani, solicitors)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Rajh en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 december 2017 (zaak R 1544/2017-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken DIAMOND CARD als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Equity Cheque Capital Corporation wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Equity Cheque Capital Corporation wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 134 van 16.4.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/60 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/60

---

Arrest van het Gerecht van 17 januari 2019 — ETI Gıda Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Grupo Bimbo (ETI Bumbo)

(Zaak T-368/18) (1)

([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk ETI Bumbo - Ouder Uniebeeldmerk BIMBO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Relevant publiek - Overeenstemmende tekens - Onderscheidend vermogen van het oudere merk - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”])

(2019/C 93/78)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: ETI Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ (Eskişehir, Turkije) (vertegenwoordigers: D. Cañadas Arcas, P. Merino Baylos, D. Gómez Sánchez en N. Martínez de las Rivas Malagón, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico-Stad, Mexico) (vertegenwoordiger: N. A. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 april 2018 (zaak R 1459/2017-1) inzake een oppositieprocedure tussen Grupo Bimbo en ETI Gıda Sanayi ve Ticaret

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | ETI Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

ETI Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 276 van 6.8.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/61 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/61

---

Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2019 — Theodorakidi/EUIPO — Benopoulou (THYREOS VASSILIKI)

(Zaak T-160/18) (1)

([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk THYREOS VASSILIKI - Nietigheidsverklaring - Recht op de naam Vassiliki in Griekenland - Relatieve nietigheidsgrond ontleend aan de schending van een recht op een naam - Artikel 60, lid 2, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”])

(2019/C 93/79)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Vassiliki Theodorakidi (Veroia, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Ikonomidou Ikonomou, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: K. Markakis, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Vassiliki Benopoulou (Kifissia, Griekenland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 december 2017 (zaak R 40/2017-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Benopoulou en Theodorakidi

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Theodorakidi zal haar eigen kosten dragen alsmede die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Theodorakidi zal haar eigen kosten dragen alsmede die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 152 van 30.4.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/61 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/61

---

Beschikking van het Gerecht van 23 januari 2019 — MLPS / Commissie

(Zaak T-304/18) (1)

((„Beroep tot nietigverklaring en wegens nalaten - Niet-behandeling van een klacht - Weigering van de Commissie om een procedure krachtens artikel 7 VEU in te stellen - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))

(2019/C 93/80)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Mouvement pour la liberté de la protection sociale (MLPS) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Gibaud, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa–Lacombe en H. Krämer, gemachtigden)

Voorwerp

Ten eerste, verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 7 maart 2018 houdende weigering om de behandeling van een klacht betreffende de inleiding van een procedure krachtens artikel 7 VEU tegen de Franse Republiek voort te zetten en, ten tweede, verzoek krachtens artikel 265 VWEU tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft besloten de behandeling van deze klacht niet voort te zetten.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Mouvement pour la liberté de la protection sociale (MLPS) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Mouvement pour la liberté de la protection sociale (MLPS) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 259 van 23.7.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/62 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/62

---

Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2019 — Szécsi en Somossy / Commissie

(Zaak T-331/18) (1)

((„Beroep tot schadevergoeding - Institutioneel recht - Nalaten door de Commissie om passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de Hongaarse rechterlijke instanties artikel 13 van richtlijn 2005/29/EG en de relevante nationale omzettingsbepaling toepassen - Niet-ontvankelijkheid”))

(2019/C 93/81)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: István Szécsi (Szeged, Hongarije) en Nóra Somossy (Szeged) (vertegenwoordiger: D. Lazar, advocaat)

Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Bertelmann en N. Ruiz García, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van de schending door de Commissie van de op haar rustende verplichting om toezicht te houden.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | István Szécsi en Nóra Somossy worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

István Szécsi en Nóra Somossy worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 259 van 23.7.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/62 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/62

---

Beschikking van het Gerecht van 23 januari 2019 — Prigent / Commissie

(Zaak T-436/18) (1)

((„Beroep tot nietigverklaring - Niet-behandeling van een klacht - Weigering van de Commissie om een niet-nakomingsprocedure in te leiden - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))

(2019/C 93/82)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Claude Prigent (Caudan, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Bove, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: D. Martin, gemachtigde)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, en strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 mei 2018 om de behandeling van verzoekers klacht tot vaststelling van de vermeende schending door de Franse autoriteiten van richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (PB 2009, L 335, blz. 1) niet voort te zetten.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Claude Prigent wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Claude Prigent wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 352 van 1.10.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/63 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/63

---

Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2019 — LG Electronics/EUIPO — Beko (BECON)

(Zaak T-557/18) (1)

((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))

(2019/C 93/83)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoel, Zuid-Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Beko plc (Watford, Verenigd Koninkrijk)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 11 juli 2018 (zaak R 41/2018-5) inzake een oppositieprocedure tussen Beko plc en LG Electronics, Inc.

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | LG Electronics, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

LG Electronics, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 399 van 5.11.2018.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/64 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/64

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 21 januari 2019 — Agrochem-Maks / Commissie

(Zaak T-574/18 R)

((„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof oxasulfuron - Niet-verlenging van de goedkeuring voor het op de markt brengen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging”))

(2019/C 93/84)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Agrochem-Maks d.o.o. (Zagreb, Kroatië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis, I. Naglis en G. Koleva, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) 2018/1019 van de Commissie van 18 juli 2018 tot niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof oxasulfuron overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2018, L 183, blz. 14)

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/64 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/64

---

Beroep ingesteld op 21 december 2018 — Daimler / Commissie

(Zaak T-751/18)

(2019/C 93/85)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Daimler AG (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte N. Wimmer, C. Arhold en G. Ollinger)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit CLIMA/C4/WB/sg Ares(2018) ref. Ares(2018)5413709, dat verweerster heeft vastgesteld op grond van artikel 12, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 (1) van 25 juli 2011, nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

besluit CLIMA/C4/WB/sg Ares(2018) ref. Ares(2018)5413709, dat verweerster heeft vastgesteld op grond van artikel 12, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 (1) van 25 juli 2011, nietig verklaren, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 (2)







  — | In het eerste middel wordt betoogd dat verweerster artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 heeft geschonden door bij de verificatie van de CO2-besparingen af te wijken van de goedgekeurde testprocedure door een onjuiste Willans’ factor toe te passen. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 (2)

—

In het eerste middel wordt betoogd dat verweerster artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 heeft geschonden door bij de verificatie van de CO2-besparingen af te wijken van de goedgekeurde testprocedure door een onjuiste Willans’ factor toe te passen.

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 juncto artikel 6, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011






  — | In het tweede middel wordt aangevoerd dat verweerster artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 juncto artikel 6, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 heeft geschonden door in het kader van de testmethode die zij voor de ad hoc-verificatie heeft toegepast, niet de specifieke voorbehandeling uit te voeren. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 juncto artikel 6, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011

—

In het tweede middel wordt aangevoerd dat verweerster artikel 12, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EG) nr. 725/2011 juncto artikel 1, lid 3, van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 juncto artikel 6, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 heeft geschonden door in het kader van de testmethode die zij voor de ad hoc-verificatie heeft toegepast, niet de specifieke voorbehandeling uit te voeren.

| 3. | Derde middel: schending van artikel 12, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011






  — | In het derde middel wordt betoogd dat verweerster artikel 12, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 heeft geschonden door te gelasten dat de eco-innovaties voor het voorgaande jaar, 2017, niet moesten worden meegeteld, hoewel die bepaling uitdrukkelijk alleen een besluit tot het niet meetellen van eco-innovaties voor het volgende jaar toestaat. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van artikel 12, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011

—

In het derde middel wordt betoogd dat verweerster artikel 12, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 heeft geschonden door te gelasten dat de eco-innovaties voor het voorgaande jaar, 2017, niet moesten worden meegeteld, hoewel die bepaling uitdrukkelijk alleen een besluit tot het niet meetellen van eco-innovaties voor het volgende jaar toestaat.

| 4. | Vierde middel: schending van het recht om te worden gehoord






  — | In het vierde middel wordt schending gesteld van verzoeksters recht om te worden gehoord, overeenkomstig de vereisten die voortvloeien uit het algemene rechtsbeginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging en overeenkomstig de vereisten van artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten. Verweerster heeft toestemming gegeven voor een uitwisseling van rechtsopvattingen, maar vervolgens het bestreden besluit vastgesteld. |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het recht om te worden gehoord

—

In het vierde middel wordt schending gesteld van verzoeksters recht om te worden gehoord, overeenkomstig de vereisten die voortvloeien uit het algemene rechtsbeginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging en overeenkomstig de vereisten van artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten. Verweerster heeft toestemming gegeven voor een uitwisseling van rechtsopvattingen, maar vervolgens het bestreden besluit vastgesteld.

| 5. | Vijfde middel: schending van de motiveringsplicht






  — | In het vijfde middel wordt betoogd dat het besluit niet overeenkomstig de vereisten van artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten is gemotiveerd. Verweerster heeft in het bestreden besluit slechts vaag verwezen naar afwijkingen in de testmethode, maar is niet ingegaan op de beslissende vraag of en in welke mate de testmethode een specifieke voorbehandeling vereist en of verweerster in uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 een dergelijke testmethode heeft toegestaan. |
| --- | --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van de motiveringsplicht

—

In het vijfde middel wordt betoogd dat het besluit niet overeenkomstig de vereisten van artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten is gemotiveerd. Verweerster heeft in het bestreden besluit slechts vaag verwezen naar afwijkingen in de testmethode, maar is niet ingegaan op de beslissende vraag of en in welke mate de testmethode een specifieke voorbehandeling vereist en of verweerster in uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 een dergelijke testmethode heeft toegestaan.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 725/2011 van de Commissie van 25 juli 2011 tot vaststelling van een procedure voor de goedkeuring en certificering van innoverende technologieën ter beperking van de CO2-emissies van personenauto’s uit hoofde van verordening (EG) nr. 443/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2011, L 194, blz. 19).

(2)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/158 van de Commissie van 30 januari 2015 betreffende de goedkeuring van twee hoogrendementsalternatoren van Robert Bosch GmbH als innoverende technologieën ter beperking van de CO2-emissies van personenauto’s uit hoofde van verordening (EG) nr. 443/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2015, L 26, blz. 31).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/65 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/65

---

Beroep ingesteld op 22 december 2018 — FL Brüterei M V e.a. / Commissie

(Zaak T-755/18)

(2019/C 93/86)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: FL Brüterei M V GmbH (Finkenthal, Duitsland), Erdegut GmbH (Finkenthal), Ökofarm Groß Markow GmbH (Lelkendorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van artikel 1, lid 4, van uitvoeringsverordening (EU) 2018/1584 (1) van de Commissie van 22 oktober 2018, bekendgemaakt inPublicatieblad L 264/1 van de Europese Unie van 23 oktober 2018, waarbij verordening (EG) nr. 889/2008 (2) als volgt is gewijzigd: „In artikel 42, onder b), wordt de datum „31 december 2018” vervangen door „31 december 2020””; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van artikel 1, lid 4, van uitvoeringsverordening (EU) 2018/1584 (1) van de Commissie van 22 oktober 2018, bekendgemaakt inPublicatieblad L 264/1 van de Europese Unie van 23 oktober 2018, waarbij verordening (EG) nr. 889/2008 (2) als volgt is gewijzigd: „In artikel 42, onder b), wordt de datum „31 december 2018” vervangen door „31 december 2020””;

| — | veroordeling van verwerende partij tot betaling aan FL Brüterei M-V GmbH van 2 469 503,44 EUR, vermeerderd met vertragingsrente ter hoogte van 8 procentpunten boven de door de Europese Centrale Bank vastgestelde basisrentevoet, te rekenen vanaf de dag van betekening van het beroep, en |
| --- | --- |

—

veroordeling van verwerende partij tot betaling aan FL Brüterei M-V GmbH van 2 469 503,44 EUR, vermeerderd met vertragingsrente ter hoogte van 8 procentpunten boven de door de Europese Centrale Bank vastgestelde basisrentevoet, te rekenen vanaf de dag van betekening van het beroep, en

| — | oplegging aan verwerende partij van de verplichting tot schadeloosstelling van verzoekende partijen voor de extra schade die zij hebben geleden doordat de Commissie met uitvoeringsverordening (EU) nr. 2018/1584 opnieuw heeft voorzien in een tweejarige uitzonderingsregeling op grond waarvan, wanneer geen bio-kuikens „beschikbaar zijn”, conventionele kuikens in de biologische productie-eenheden voor jonge-kippen mogen worden gehouden, zonder deze uitzondering, zoals de Commissie had moeten doen, volgens artikel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 834/2007 (3) in dier voege „tot het [vereiste] minimum [te] beperk[en]” dat het gebruik van de uitzonderingsregeling vooronderstelt dat geen broederij binnen een straal van 700 kilometer rond de plaats van de productie-eenheid voor jonge-kippen bio-kuikens aanbiedt en dat het bewijs van de niet-verkrijgbaarheid van bio-kuikens moet worden geleverd door het tevergeefs plaatsen van bestellingen bij drie als leveranciers van bio-kuikens bekende broederijen en niet door het navragen bij broederijen waarvan geweten is dat zij geen bio-kuikens aanbieden. |
| --- | --- |

—

oplegging aan verwerende partij van de verplichting tot schadeloosstelling van verzoekende partijen voor de extra schade die zij hebben geleden doordat de Commissie met uitvoeringsverordening (EU) nr. 2018/1584 opnieuw heeft voorzien in een tweejarige uitzonderingsregeling op grond waarvan, wanneer geen bio-kuikens „beschikbaar zijn”, conventionele kuikens in de biologische productie-eenheden voor jonge-kippen mogen worden gehouden, zonder deze uitzondering, zoals de Commissie had moeten doen, volgens artikel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 834/2007 (3) in dier voege „tot het [vereiste] minimum [te] beperk[en]” dat het gebruik van de uitzonderingsregeling vooronderstelt dat geen broederij binnen een straal van 700 kilometer rond de plaats van de productie-eenheid voor jonge-kippen bio-kuikens aanbiedt en dat het bewijs van de niet-verkrijgbaarheid van bio-kuikens moet worden geleverd door het tevergeefs plaatsen van bestellingen bij drie als leveranciers van bio-kuikens bekende broederijen en niet door het navragen bij broederijen waarvan geweten is dat zij geen bio-kuikens aanbieden.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de hierna volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: nietigheid van de regelgevingshandeling






  — | In het kader van het eerste middel wordt gesteld dat verwerende partij niet heeft voldaan aan haar verplichting om uitzonderingen op het in artikel 14, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 834/2007 neergelegde principe, dat voorschrijft dat jong pluimvee voor de biologische veehouderij in biologische bedrijven moeten zijn geboren en gehouden, tot het minimum te beperken. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: nietigheid van de regelgevingshandeling

—

In het kader van het eerste middel wordt gesteld dat verwerende partij niet heeft voldaan aan haar verplichting om uitzonderingen op het in artikel 14, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 834/2007 neergelegde principe, dat voorschrijft dat jong pluimvee voor de biologische veehouderij in biologische bedrijven moeten zijn geboren en gehouden, tot het minimum te beperken.

| — | Dienaangaande wordt gesteld dat de verlenging van de uitzonderingsregeling voor een periode van twee jaar in strijd is met de in artikel 22 van verordening (EG) nr. 834/2007 vastgelegde vereiste volgens hetwelk uitzonderingen tot het minimum worden beperkt. Volgens verzoekende partijen kan het ontbreken van kwalitatieve voorwaarden en beperkingen leiden tot misbruik, zoals dit welk verzoekende partijen hebben aangetroffen in het Koninkrijk der Nederlanden. |
| --- | --- |

—

Dienaangaande wordt gesteld dat de verlenging van de uitzonderingsregeling voor een periode van twee jaar in strijd is met de in artikel 22 van verordening (EG) nr. 834/2007 vastgelegde vereiste volgens hetwelk uitzonderingen tot het minimum worden beperkt. Volgens verzoekende partijen kan het ontbreken van kwalitatieve voorwaarden en beperkingen leiden tot misbruik, zoals dit welk verzoekende partijen hebben aangetroffen in het Koninkrijk der Nederlanden.

| 2. | Tweede middel: aansprakelijkheid voor onrechtmatig administratief handelen in de zin van artikel 340, tweede alinea, VWEU






  — | Met het tweede middel wordt betoogd dat verwerende partij heeft verzuimd de naleving van artikel 42, onder b), van verordening (EG) nr. 889/2008 in Nederland te handhaven. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: aansprakelijkheid voor onrechtmatig administratief handelen in de zin van artikel 340, tweede alinea, VWEU

—

Met het tweede middel wordt betoogd dat verwerende partij heeft verzuimd de naleving van artikel 42, onder b), van verordening (EG) nr. 889/2008 in Nederland te handhaven.

| — | In dit verband stellen verzoekende partijen dat zij inkomstenverlies lijden door het onrechtmatige gedrag van verwerende partij, aangezien deze laatste de Nederlandse autoriteiten niet aanmoedigt om zich rechtmatig te gedragen ten aanzien van het plaatsen van bio-kuikens in biologische productie-eenheden voor jonge-kippen. |
| --- | --- |

—

In dit verband stellen verzoekende partijen dat zij inkomstenverlies lijden door het onrechtmatige gedrag van verwerende partij, aangezien deze laatste de Nederlandse autoriteiten niet aanmoedigt om zich rechtmatig te gedragen ten aanzien van het plaatsen van bio-kuikens in biologische productie-eenheden voor jonge-kippen.

| 3. | Derde middel: aansprakelijkheid voor de onrechtmatige uitoefening van uitvoeringsbevoegdheden
  In het kader van het derde middel wordt aangevoerd dat door het opnieuw vaststellen van een uitzonderingsregeling die louter beperkt is in de tijd en die niet in kwalitatieve voorwaarden en vereisten voorziet, verwerende partij de in artikel 22 van verordening (EG) nr. 834/2007 gestelde vereisten schendt en buiten de aan haar toegekende bevoegdheden heeft gehandeld. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: aansprakelijkheid voor de onrechtmatige uitoefening van uitvoeringsbevoegdheden

In het kader van het derde middel wordt aangevoerd dat door het opnieuw vaststellen van een uitzonderingsregeling die louter beperkt is in de tijd en die niet in kwalitatieve voorwaarden en vereisten voorziet, verwerende partij de in artikel 22 van verordening (EG) nr. 834/2007 gestelde vereisten schendt en buiten de aan haar toegekende bevoegdheden heeft gehandeld.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1584 van de Commissie van 22 oktober 2018 tot wijziging van verordening (EG) nr. 889/2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft (PB L 264 van 23.10.2018, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie van 5 september 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft (PB L 250 van 18.9.2008, blz. 1).

(3)  Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 2092/91 (PB L 189 van 20.7.2007, blz. 1).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/67 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/67

---

Beroep ingesteld op 28 december 2018 — AG/Europol

(Zaak T-756/18)

(2019/C 93/87)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: AG (vertegenwoordiger: C. Abrar, advocaat)

Verwerende partij: Europees Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het stilzwijgend besluit van de verwerende partij tot afwijzing van haar klacht van 2 juli 2018 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het stilzwijgend besluit van de verwerende partij tot afwijzing van haar klacht van 2 juli 2018 nietig te verklaren;

| — | de verwerende partij te gelasten om haar een naar behoren onderbouwd en rechtmatig besluit te geven over haar aanspraak in het pensioenfonds van Europol; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te gelasten om haar een naar behoren onderbouwd en rechtmatig besluit te geven over haar aanspraak in het pensioenfonds van Europol;

| — | de verwerende partij te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van het beroep worden de volgende middelen aangevoerd.

| 1. | Eerste middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht






  — | In het kader van het eerste middel wordt aangevoerd dat haar verzoek om (i) de toezending van een administratief besluit waarbij de verwerende partij besluit (EU) 2015/1889 (1) op haar toepast en (ii) de motivering van dat besluit, samen met een toelichting die verklaart waarom een aanzienlijk deel van de administratieve kosten van het pensioenfonds aan de lidstaten wordt uitgekeerd, stilzwijgend is afgewezen. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht

—

In het kader van het eerste middel wordt aangevoerd dat haar verzoek om (i) de toezending van een administratief besluit waarbij de verwerende partij besluit (EU) 2015/1889 (1) op haar toepast en (ii) de motivering van dat besluit, samen met een toelichting die verklaart waarom een aanzienlijk deel van de administratieve kosten van het pensioenfonds aan de lidstaten wordt uitgekeerd, stilzwijgend is afgewezen.

| — | In dit verband wordt betoogd dat de verwerende partij niet heeft voldaan aan haar verplichtingen krachtens het beginsel van behoorlijk Europees bestuur in de zin van artikel 296 VWEU. De verzoekende partij heeft ook een procesbelang, aangezien alleen een gemotiveerd besluit over haar rechten in het pensioenfonds van Europol haar in staat zou stellen, de wettigheid van de toewijzing te beoordelen en eventuele verdergaande vorderingen in te dienen. |
| --- | --- |

—

In dit verband wordt betoogd dat de verwerende partij niet heeft voldaan aan haar verplichtingen krachtens het beginsel van behoorlijk Europees bestuur in de zin van artikel 296 VWEU. De verzoekende partij heeft ook een procesbelang, aangezien alleen een gemotiveerd besluit over haar rechten in het pensioenfonds van Europol haar in staat zou stellen, de wettigheid van de toewijzing te beoordelen en eventuele verdergaande vorderingen in te dienen.

| 2. | Tweede middel: incidentele toetsing van besluit (EU) 2015/1889






  — | In het kader van het tweede middel wordt betoogd dat de vermeende grondslag van het ontbrekende besluit ook in het kader van de rechterlijke toetsing onjuist en daarmee onwettig zou kunnen zijn. In dit verband moet met name worden verduidelijkt waarom aanzienlijke gedeelten van het pensioenfonds van Europol aan de EU-lidstaten werden uitgekeerd. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: incidentele toetsing van besluit (EU) 2015/1889

—

In het kader van het tweede middel wordt betoogd dat de vermeende grondslag van het ontbrekende besluit ook in het kader van de rechterlijke toetsing onjuist en daarmee onwettig zou kunnen zijn. In dit verband moet met name worden verduidelijkt waarom aanzienlijke gedeelten van het pensioenfonds van Europol aan de EU-lidstaten werden uitgekeerd.

| — | Voorts wordt aangevoerd dat het Gerecht, gelet op de proceseconomie en ter vermijding van een eventuele verdere procedure, de verwerende partij aanwijzingen zou kunnen geven over de onrechtmatigheid van besluit (EU) 2015/1889, aangezien een incidentele toetsing van dit besluit bij gebreke van een gemotiveerd besluit niet mogelijk is. |
| --- | --- |

—

Voorts wordt aangevoerd dat het Gerecht, gelet op de proceseconomie en ter vermijding van een eventuele verdere procedure, de verwerende partij aanwijzingen zou kunnen geven over de onrechtmatigheid van besluit (EU) 2015/1889, aangezien een incidentele toetsing van dit besluit bij gebreke van een gemotiveerd besluit niet mogelijk is.

---

(1)  Besluit (EU) 2015/1889 van de Raad van 8 oktober 2015 betreffende de opheffing van het pensioenfonds van Europol (PB L 276 van 21.10.2015, blz. 60).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/68 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/68

---

Beroep ingesteld op 20 december 2018 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO — New York Mercantile Exchange (NYMEX BRENT)

(Zaak T-760/18)

(2019/C 93/88)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Intercontinental Exchange Holdings, Inc. (Atlanta, Georgia, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Hoy, solicitor, en J. Bowhill, QC)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: New York Mercantile Exchange, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk NYMEX BRENT — inschrijvingsaanvraag nr. 15 333 891

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 oktober 2018 in zaak R 102/2018-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/69 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/69

---

Beroep ingesteld op 4 januari 2019 — Irish Wind Farmers’ Association en andere / Commissie

(Zaak T-6/19)

(2019/C 93/89)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Irish Wind Farmers’ Association Clg (Kilkenny, Ierland), Carrons Windfarm Ltd (Shanagolden, Ierland), Foyle Windfarm Ltd (Dublin, Ierland) en Greenoge Windfarm Ltd (Bunclody, Ierland) (vertegenwoordigers: M. Segura Catalán en M. Clayton, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Nietigverklaring van de brief van de Europese Commissie van 25 oktober 2018 betreffende zaak SA.44671 Ierland — Vermeende onrechtmatige staatssteun aan de sector fossiele brandstoffen in de vorm van verlaagde tarieven voor belasting op onroerende goederen; |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring van de brief van de Europese Commissie van 25 oktober 2018 betreffende zaak SA.44671 Ierland — Vermeende onrechtmatige staatssteun aan de sector fossiele brandstoffen in de vorm van verlaagde tarieven voor belasting op onroerende goederen;

| — | Verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

Verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers een middel aan, namelijk dat de Commissie heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening 2015/1589 (1) in te leiden, ondanks de twijfels over het bestaan van staatssteun, zodat verzoekers hun procedurele rechten zijn ontzegd. Dit middel bestaat uit twee onderdelen:

| 1. | Eerste onderdeel: de Commissie had een formeel besluit moeten nemen. De Commissie heeft de klacht niet naar behoren onderzocht, zoals vereist krachtens haar eigen regels, en de bestreden handeling is vastgesteld in strijd met het bepaalde in verordening 2015/1589. |
| --- | --- |

1.

Eerste onderdeel: de Commissie had een formeel besluit moeten nemen. De Commissie heeft de klacht niet naar behoren onderzocht, zoals vereist krachtens haar eigen regels, en de bestreden handeling is vastgesteld in strijd met het bepaalde in verordening 2015/1589.

| 2. | Tweede onderdeel: de Commissie had ernstige twijfels moeten hebben over de kwalificatie van de maatregel als steun en had dienovereenkomstig het formele onderzoek moeten inleiden op grond van artikel 4, lid 4, van verordening 2015/1589, in het bijzonder en onder meer omdat de Commissie de strekking van de klacht verkeerd heeft begrepen, heeft nagelaten om alle informatie die door de klager in het kader van de klacht werd verstrekt op passende wijze te onderzoeken, de maatregel niet naar behoren heeft onderzocht, de verkeerde benadering heeft gevolgd met betrekking tot de beoordeling van selectiviteit en de andere vereisten van artikel 107 VWEU niet heeft onderzocht. |
| --- | --- |

2.

Tweede onderdeel: de Commissie had ernstige twijfels moeten hebben over de kwalificatie van de maatregel als steun en had dienovereenkomstig het formele onderzoek moeten inleiden op grond van artikel 4, lid 4, van verordening 2015/1589, in het bijzonder en onder meer omdat de Commissie de strekking van de klacht verkeerd heeft begrepen, heeft nagelaten om alle informatie die door de klager in het kader van de klacht werd verstrekt op passende wijze te onderzoeken, de maatregel niet naar behoren heeft onderzocht, de verkeerde benadering heeft gevolgd met betrekking tot de beoordeling van selectiviteit en de andere vereisten van artikel 107 VWEU niet heeft onderzocht.

---

(1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/69 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/69

---

Beroep ingesteld op 4 januari 2019 — United States Seafoods/EUIPO (UNITED STATES SEAFOODS)

(Zaak T-10/19)

(2019/C 93/90)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: United States Seafoods LLC (Seattle, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Spintig, S. Pietzcker en M. Prasse, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie voor het beeldteken UNITED STATES SEAFOODS — inschrijvingsaanvraag nr. 1 365 398

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 11 oktober 2018 in zaak R 817/2018-5

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/70 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/70

---

Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — Giulia Moi / Parlement

(Zaak T-17/19)

(2019/C 93/91)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Giulia Moi ( XX (*1), Italië) (vertegenwoordiger: M. Contini, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | Primair, het besluit van het bureau van het Europees Parlement van 12 november 2018 nietig te verklaren. Dat besluit bevestigt het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 2 oktober 2018, waarbij aan Giulia Moi als sanctie gedurende twaalf dagen het verlies van het recht op dagvergoeding wordt opgelegd wegens het psychisch geweld dat zij heeft gebruikt jegens haar twee geaccrediteerde parlementaire medewerkers. |
| --- | --- |

—

Primair, het besluit van het bureau van het Europees Parlement van 12 november 2018 nietig te verklaren. Dat besluit bevestigt het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 2 oktober 2018, waarbij aan Giulia Moi als sanctie gedurende twaalf dagen het verlies van het recht op dagvergoeding wordt opgelegd wegens het psychisch geweld dat zij heeft gebruikt jegens haar twee geaccrediteerde parlementaire medewerkers.

| — | Subsidiair, voor het onwaarschijnlijke en betwiste geval dat de hoofdvordering wordt afgewezen en onverminderd instelling van een rechtsmiddel, de opgelegde tuchtsanctie overdreven en/of onevenredig te verklaren en dus te vervangen door de sanctie van artikel 166, onder a), van het reglement van orde van het Europees Parlement. |
| --- | --- |

—

Subsidiair, voor het onwaarschijnlijke en betwiste geval dat de hoofdvordering wordt afgewezen en onverminderd instelling van een rechtsmiddel, de opgelegde tuchtsanctie overdreven en/of onevenredig te verklaren en dus te vervangen door de sanctie van artikel 166, onder a), van het reglement van orde van het Europees Parlement.

| — | De verwerende instelling er hoe dan ook toe te veroordelen haar een vergoeding toe te kennen die het op billijke wijze vaststelt, in de vorm van betaling van een bedrag van 50 000 EUR dan wel van een ander, hoger of lager, bedrag dat het billijk acht, en de voorzitter te gelasten die informatie bekend te maken tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement. |
| --- | --- |

—

De verwerende instelling er hoe dan ook toe te veroordelen haar een vergoeding toe te kennen die het op billijke wijze vaststelt, in de vorm van betaling van een bedrag van 50 000 EUR dan wel van een ander, hoger of lager, bedrag dat het billijk acht, en de voorzitter te gelasten die informatie bekend te maken tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement.

| — | Het Europees Parlement te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij aan dat inbreuk is gemaakt op het beginsel van hoor en wederhoor, het recht op een eerlijk proces en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

| 1. | Verzoekster beklemtoont dat er geen grond is voor het opleggen van de betrokken tuchtsanctie, die klaarblijkelijk wordt gerechtvaardigd met de enkele verwijzing naar het verslag van het adviescomité, dat het gedrag van verzoekster zonder motivering of bewijs aanmerkt als „psychisch geweld”. |
| --- | --- |

1.

Verzoekster beklemtoont dat er geen grond is voor het opleggen van de betrokken tuchtsanctie, die klaarblijkelijk wordt gerechtvaardigd met de enkele verwijzing naar het verslag van het adviescomité, dat het gedrag van verzoekster zonder motivering of bewijs aanmerkt als „psychisch geweld”.

| 2. | Verder is het duidelijk dat het bureau van het Europees Parlement zijn bevoegdheid op een kennelijk onjuiste wijze heeft uitgeoefend en daar apert misbruik van heeft gemaakt, voor zover de feiten waarop het zich heeft gebaseerd, die zijn aangevoerd door de medewerkers jegens wie de intimidatie zou hebben plaatsgevonden, niet als psychisch geweld kunnen worden aangemerkt in de zin van artikel 12 bis van het statuut. |
| --- | --- |

2.

Verder is het duidelijk dat het bureau van het Europees Parlement zijn bevoegdheid op een kennelijk onjuiste wijze heeft uitgeoefend en daar apert misbruik van heeft gemaakt, voor zover de feiten waarop het zich heeft gebaseerd, die zijn aangevoerd door de medewerkers jegens wie de intimidatie zou hebben plaatsgevonden, niet als psychisch geweld kunnen worden aangemerkt in de zin van artikel 12 bis van het statuut.

| 3. | Het bureau van het Europees Parlement heeft een fout gemaakt en heeft de feiten waarop het besluit ziet onjuist opgevat, gelet op de definitie van psychisch geweld in artikel 12 bis van het statuut. Onder dat begrip moet „onbehoorlijk gedrag” worden verstaan dat zich „gedurende lange tijd herhaaldelijk of systematisch voordoet” in de vorm van opzettelijke gedragingen, woorden, handelingen, gebaren of geschriften die de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of de psychische integriteit van de betrokkene kunnen aantasten. |
| --- | --- |

3.

Het bureau van het Europees Parlement heeft een fout gemaakt en heeft de feiten waarop het besluit ziet onjuist opgevat, gelet op de definitie van psychisch geweld in artikel 12 bis van het statuut. Onder dat begrip moet „onbehoorlijk gedrag” worden verstaan dat zich „gedurende lange tijd herhaaldelijk of systematisch voordoet” in de vorm van opzettelijke gedragingen, woorden, handelingen, gebaren of geschriften die de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of de psychische integriteit van de betrokkene kunnen aantasten.

| 4. | Op basis van die verduidelijking van het begrip „psychisch geweld” blijkt uit het dossier meteen dat het gedrag van verzoekster niet als een geval van dergelijk geweld kan worden beschouwd en dat het kleine aantal klachten, die ook in de tijd tot een zeer korte periode beperkt zijn, verband houdt met de beëindiging van de werkzaamheden van de medewerkers en hun aanwezigheid op kantoor, en gericht is op wraak jegens verzoekster, die zich eraan schuldig heeft gemaakt om hun ontslag te hebben verzocht. |
| --- | --- |

4.

Op basis van die verduidelijking van het begrip „psychisch geweld” blijkt uit het dossier meteen dat het gedrag van verzoekster niet als een geval van dergelijk geweld kan worden beschouwd en dat het kleine aantal klachten, die ook in de tijd tot een zeer korte periode beperkt zijn, verband houdt met de beëindiging van de werkzaamheden van de medewerkers en hun aanwezigheid op kantoor, en gericht is op wraak jegens verzoekster, die zich eraan schuldig heeft gemaakt om hun ontslag te hebben verzocht.

| 5. | Overigens zou geen enkele externe waarnemer, die met een normale gevoeligheid is begiftigd en die de specifieke werksituatie van de parlementsleden en hun directe medewerkers kent, ooit tot de conclusie komen dat de gedragingen die aan verzoekster worden verweten, dermate buitensporig en laakbaar zijn dat ze de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of de psychische integriteit van de betrokken medewerkers aantasten — mede gelet op de royale vergoeding die het Parlement hun heeft betaald. |
| --- | --- |

5.

Overigens zou geen enkele externe waarnemer, die met een normale gevoeligheid is begiftigd en die de specifieke werksituatie van de parlementsleden en hun directe medewerkers kent, ooit tot de conclusie komen dat de gedragingen die aan verzoekster worden verweten, dermate buitensporig en laakbaar zijn dat ze de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of de psychische integriteit van de betrokken medewerkers aantasten — mede gelet op de royale vergoeding die het Parlement hun heeft betaald.

---

(*1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/71 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/71

---

Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — Pablosky/EUIPO — docPrice (mediFLEX easystep)

(Zaak T-21/19)

(2019/C 93/92)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Pablosky, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Tarí Lázaro, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: docPrice GmbH (Koblenz, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk mediFLEX easystep — inschrijvingsaanvraag nr. 15 730 898

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 november 2018 in zaak R 76/2018-4

Conclusies

| — | herziening van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

herziening van de bestreden beslissing;

| — | weigering van Uniemerk nr. 15 730 898 in zijn geheel voor waren van de klassen 10 en 25; |
| --- | --- |

—

weigering van Uniemerk nr. 15 730 898 in zijn geheel voor waren van de klassen 10 en 25;

| — | verwijzing in de kosten ten gunste van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verwijzing in de kosten ten gunste van verzoekster.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/72 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/72

---

Beroep ingesteld op 14 januari 2019 — Limango/EUIPO — Consolidated Artists (limango)

(Zaak T-23/19)

(2019/C 93/93)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Limango GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Hauss-Löhde en M. Mette, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Consolidated Artists BV (Rotterdam, Nederland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk limango — inschrijvingsaanvraag nr. 6 943 096

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 oktober 2018 in de gevoegde zaken R 1844/2017-1 en R 2093/2017-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de oppositie in het geheel afwijzen; |
| --- | --- |

—

de oppositie in het geheel afwijzen;

| — | verweerder en interveniënte verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder en interveniënte verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/73 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/73

---

Beroep ingesteld op 11 januari 2019 — INC en Consorzio Stabile Sis/Commissie

(Zaak T-24/19)

(2019/C 93/94)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: INC SpA (Turijn, Italië), en Consorzio Stabile Sis SCpA (Turijn) (vertegenwoordigers: H.-G. Kamann, F. Louis en G. Tzifa, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit C(2018) 2435 final van de Commissie van 27 april 2018 in de zaken SA. 49335 (2017/N) en SA.49336 (2017/N) (1) nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit C(2018) 2435 final van de Commissie van 27 april 2018 in de zaken SA. 49335 (2017/N) en SA.49336 (2017/N) (1) nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan per apart geval van vermeende staatssteun.

| 1. | Rechtsmiddel met betrekking tot zaak SA.49336 (2017/N), ontleend aan het feit dat de Commissie, door het bestreden besluit vast te stellen, heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4, lid 4, en 6, van verordening (EU) 2015/1589 (2) in te leiden, ondanks het feit dat de voorafgaande controleprocedure betreffende de verenigbaarheid met de interne markt van de aangemelde individuele staatssteun ten bate van een Italiaanse exploitant van tolsnelwegen (Autostrade per l’Italia SpA) gepaard ging met ernstige moeilijkheden. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie aldus inbreuk heeft gemaakt op artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 4, lid 3, van verordening 2015/1589. |
| --- | --- |

1.

Rechtsmiddel met betrekking tot zaak SA.49336 (2017/N), ontleend aan het feit dat de Commissie, door het bestreden besluit vast te stellen, heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4, lid 4, en 6, van verordening (EU) 2015/1589 (2) in te leiden, ondanks het feit dat de voorafgaande controleprocedure betreffende de verenigbaarheid met de interne markt van de aangemelde individuele staatssteun ten bate van een Italiaanse exploitant van tolsnelwegen (Autostrade per l’Italia SpA) gepaard ging met ernstige moeilijkheden. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie aldus inbreuk heeft gemaakt op artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 4, lid 3, van verordening 2015/1589.

| 2. | Rechtsmiddel met betrekking tot zaak SA.49335 (2017/N), ontleend aan het feit dat de Commissie, door het bestreden besluit vast te stellen, heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4, lid 4, en 6, van verordening (EU) 2015/1589 in te leiden, ondanks het feit dat de voorafgaande controleprocedure betreffende de verenigbaarheid met de interne markt van de aangemelde individuele staatssteun ten bate van een tweede Italiaanse exploitant van tolsnelwegen (Società Iniziative Autostradali e Servizi Spa) gepaard ging met ernstige moeilijkheden. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie aldus inbreuk heeft gemaakt op artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 4, lid 3, van verordening 2015/1589. |
| --- | --- |

2.

Rechtsmiddel met betrekking tot zaak SA.49335 (2017/N), ontleend aan het feit dat de Commissie, door het bestreden besluit vast te stellen, heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4, lid 4, en 6, van verordening (EU) 2015/1589 in te leiden, ondanks het feit dat de voorafgaande controleprocedure betreffende de verenigbaarheid met de interne markt van de aangemelde individuele staatssteun ten bate van een tweede Italiaanse exploitant van tolsnelwegen (Società Iniziative Autostradali e Servizi Spa) gepaard ging met ernstige moeilijkheden. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie aldus inbreuk heeft gemaakt op artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 4, lid 3, van verordening 2015/1589.

---

(1)  PB 2018, C 379, blz. 3.

(2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015 L 248, blz. 9).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/73 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/73

---

Beroep ingesteld op 15 januari 2019 — Idea Groupe/EUIPO — The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there)

(Zaak T-29/19)

(2019/C 93/95)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Idea Groupe (Montoir de Bretagne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Langlais, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Logistical Approach BV (Uden, Nederland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there in de kleuren zwart, wit en blauwtinten — inschrijvingsaanvraag nr. 14 567 184

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 november 2018 in zaak R 2064/2017-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten;

| — | The Logistical Approach BV verwijzen in de kosten van haar eventuele interventie. |
| --- | --- |

—

The Logistical Approach BV verwijzen in de kosten van haar eventuele interventie.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/74 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/74

---

Beroep ingesteld op 17 januari 2019 — Benavides Torres / Raad

(Zaak T-35/19)

(2019/C 93/96)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Antonio José Benavides Torres (Carracas, Venezuela) (vertegenwoordigers: L. Giuliano en F. Di Gianni, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/1656 (1) en uitvoeringsverordening (EU) 2018/1653 (2), voor zover deze bepalingen verzoeker betreffen, en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/1656 (1) en uitvoeringsverordening (EU) 2018/1653 (2), voor zover deze bepalingen verzoeker betreffen, en

| — | verwijzing van verweerder in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker een middel aan, ontleend aan de beoordelingsfout die verweerder kennelijk heeft gemaakt door te oordelen dat verzoekers naam moet worden gehandhaafd op de lijsten in bijlage I bij besluit (GBVB) 2017/2074 (3) en bijlage IV bij verordening (EU) 2017/2063 (4), ondanks het feit dat hij geen rol meer zou spelen binnen en banden zou hebben met de Venezolaanse politieke of militaire autoriteiten.

---

(1)  Besluit (GBVB) 2018/1656 van de Raad van 6 november 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB 2018, L 276, blz. 10).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1653 van de Raad van 6 november 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB 2018, L 276, blz. 1).

(3)  Besluit (GBVB) 2017/2074 van de Raad van 13 november 2017 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB 2017, L 295, blz. 60).

(4)  Verordening (EU) 2017/2063 van de Raad van 13 november 2017 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB 2017, L 295, blz. 21).

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/75 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/75

---

Beroep ingesteld op 18 januari 2019 — PE Digital / EUIPO — Spark Networks Services (ElitePartner)

(Zaak T-36/19)

(2019/C 93/97)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: PE Digital GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Spark Networks Services GmbH (Berlijn, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „ElitePartner” — inschrijvingsaanvraag nr. 5 996 351

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 25 oktober 2018 in zaak R 614/2017-1

Conclusies

| — | wijziging van de bestreden beslissing in die zin dat de in artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 vastgestelde nietigheidsgrond niet in de weg staat aan het betrokken Uniemerk; |
| --- | --- |

—

wijziging van de bestreden beslissing in die zin dat de in artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 vastgestelde nietigheidsgrond niet in de weg staat aan het betrokken Uniemerk;

| — | subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van verweerder en, ingeval zij interveniëren, van de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten, daaronder begrepen die van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder en, ingeval zij interveniëren, van de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten, daaronder begrepen die van verzoekster.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 59, lid 1, onder a) juncto artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 59, lid 1, onder a) juncto artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/76 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/76

---

Beroep ingesteld op 21 januari 2019 — Amigüitos pets & life/EUIPO – Société des produits Nestlé (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)

(Zaak T-40/19)

(2019/C 93/98)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Amigüitos pets & life, SA (Lorca, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect in de kleuren wit, rood en zwart — inschrijvingsaanvraag nr. 15 385 719

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2018 in zaak R 272/2018-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing nietig verklaren voor zover deze de oppositie tegens Uniemerkaanvraag nr. 15 385 719 voor waren van de klassen 5 en 31 heeft toegewezen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing nietig verklaren voor zover deze de oppositie tegens Uniemerkaanvraag nr. 15 385 719 voor waren van de klassen 5 en 31 heeft toegewezen;

| — | het EUIPO opdragen om de inschrijving van Uniemerkaanvraag nr. 15 385 719 voor alle waren waarop die aanvraag betrekking heeft te bevestigen; |
| --- | --- |

—

het EUIPO opdragen om de inschrijving van Uniemerkaanvraag nr. 15 385 719 voor alle waren waarop die aanvraag betrekking heeft te bevestigen;

| — | interveniënte, en — voor zover toepasselijk — verweerder, verwijzen in de kosten van de procedures voor het EUIPO en het Gerecht. |
| --- | --- |

—

interveniënte, en — voor zover toepasselijk — verweerder, verwijzen in de kosten van de procedures voor het EUIPO en het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/77 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/77

---

Beroep ingesteld op 23 januari 2019 — Globalia Corporación Empresarial / EUIPO — Touring Club Italiano (TC Touring Club)

(Zaak T-44/19)

(2019/C 93/99)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Globalia Corporación Empresarial, SA (Llucmajor, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Gómez López, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Touring Club Italiano (Milaan, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „TC Touring Club” in rood en lichtgrijs — inschrijvingsaanvraag nr. 15 299 001

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 november 2018 in zaak R 448/2018-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing wegens schending van artikel 95, leden 1 en 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, hetgeen als een zeer ernstige procedurefout moet worden aangemerkt, en/of |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing wegens schending van artikel 95, leden 1 en 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, hetgeen als een zeer ernstige procedurefout moet worden aangemerkt, en/of

| — | vernietiging van de bestreden beslissing wegens onjuiste toepassing van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, aangezien het overgelegde bewijs van het „normaal” gebruik van het oudere Uniemerk ontoereikend of weinig overtuigend is, en/of |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing wegens onjuiste toepassing van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, aangezien het overgelegde bewijs van het „normaal” gebruik van het oudere Uniemerk ontoereikend of weinig overtuigend is, en/of

| — | vernietiging van de bestreden beslissing wegens onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, aangezien geen sprake is van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing wegens onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, aangezien geen sprake is van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken;

| — | verwijzing van verweerder en, in voorkomend geval, interveniënte in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder en, in voorkomend geval, interveniënte in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 95, leden 1 en 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, leden 1 en 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 11.3.2019 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/78 |
| --- | --- | --- | --- |

11.3.2019

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/78

---

Beroep ingesteld op 25 januari 2019 — Helleense Republiek / Commissie

(Zaak T-46/19)

(2019/C 93/100)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou, A.-E. Vasilopoulou)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het bestreden besluit voor zover daarbij aan de Helleense Republiek forfaitaire en eenmalige financiële correcties worden opgelegd voor een brutobedrag van 25 092 988,84 EUR en een nettobedrag van 24 851 438,56 EUR na onderzoek ΑΑ/2016/013/GR voor areaalgerelateerde steun voor de aanvraagjaren 2015/2016 (begrotingsjaren 2016 en 2017, blz. 63-74 van het beknopt verslag) en verwijzing van de Commissie in de kosten van de Helleense Republiek. |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het bestreden besluit voor zover daarbij aan de Helleense Republiek forfaitaire en eenmalige financiële correcties worden opgelegd voor een brutobedrag van 25 092 988,84 EUR en een nettobedrag van 24 851 438,56 EUR na onderzoek ΑΑ/2016/013/GR voor areaalgerelateerde steun voor de aanvraagjaren 2015/2016 (begrotingsjaren 2016 en 2017, blz. 63-74 van het beknopt verslag) en verwijzing van de Commissie in de kosten van de Helleense Republiek.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan:

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending door de Commissie van artikel 4, lid 1, onder h), van verordening nr. 1307/2013 (1) wat de uitlegging en toepassing van het begrip „blijvend weiland” betreft; |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending door de Commissie van artikel 4, lid 1, onder h), van verordening nr. 1307/2013 (1) wat de uitlegging en toepassing van het begrip „blijvend weiland” betreft;

| 2. | Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van motivering in strijd met artikel 296 VWEU, schending van artikel 18, lid 5, van verordening nr. 640/2014 (2), de LPIS-richtsnoeren voor kwaliteitsbeoordeling (Executable Test Suite (ETS) LPIS data quality measures, versie 6.0) en het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van motivering in strijd met artikel 296 VWEU, schending van artikel 18, lid 5, van verordening nr. 640/2014 (2), de LPIS-richtsnoeren voor kwaliteitsbeoordeling (Executable Test Suite (ETS) LPIS data quality measures, versie 6.0) en het evenredigheidsbeginsel.

| 3. | Derde middel, ontleend aan ontoereikende motivering voor zover door verweerster forfaitaire en eenmalige financiële correcties zijn opgelegd. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan ontoereikende motivering voor zover door verweerster forfaitaire en eenmalige financiële correcties zijn opgelegd.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 608).

(2)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 640/2014 van de Commissie van 11 maart 2014 tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem en de voorwaarden voor weigering of intrekking van betalingen en voor administratieve sancties in het kader van rechtstreekse betalingen, plattelandsontwikkelingsbijstand en de randvoorwaarden (PB 2014, L 181, blz. 48).

---