# Dziennik Urzędowy L 298/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 298 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5814 listopada 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 298

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5814 listopada 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2030 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do załącznika I (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2031 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1918/2006 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji | 4 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2032 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1089 w odniesieniu do pułapów budżetowych na 2015 r. mających zastosowanie do niektórych systemów wsparcia bezpośredniego w Zjednoczonym Królestwie | 6 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2033 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej 2,4-D, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (
  1
  ) | 8 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2034 z dnia 13 listopada 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 12 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/2035 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, utworzonych na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, sporządzenia przez Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju oraz sporządzenia przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu listy arbitrów | 14 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/2036 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech zastępców członków z Włoch | 22 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/2037 z dnia 10 listopada 2015 r. upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do kwestii dotyczących polityki społecznej | 23 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2038 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Republiki Korei dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 25 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2039 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Republiki Południowej Afryki dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 29 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2040 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych niektórych prowincji Kanady dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 32 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2041 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Meksyku dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 38 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2042 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Szwajcarii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji | 42 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2030 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do załącznika I (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2031 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1918/2006 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji

4

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2032 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1089 w odniesieniu do pułapów budżetowych na 2015 r. mających zastosowanie do niektórych systemów wsparcia bezpośredniego w Zjednoczonym Królestwie

6

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2033 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej 2,4-D, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (
  1
  )

1

8

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2034 z dnia 13 listopada 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

12

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2015/2035 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, utworzonych na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, sporządzenia przez Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju oraz sporządzenia przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu listy arbitrów

14

*

Decyzja Rady (UE) 2015/2036 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech zastępców członków z Włoch

22

*

Decyzja Rady (UE) 2015/2037 z dnia 10 listopada 2015 r. upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do kwestii dotyczących polityki społecznej

23

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2038 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Republiki Korei dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

25

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2039 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Republiki Południowej Afryki dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

29

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2040 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych niektórych prowincji Kanady dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

32

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2041 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Meksyku dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

38

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2042 z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie równoważności ram regulacyjnych Szwajcarii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

42

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/2030

z dnia 13 listopada 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do załącznika I

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | rozporządzeniem (WE) nr 850/2004 wdraża się do prawa Unii zobowiązania Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych, zatwierdzonej decyzją Rady 2006/507/WE (2) oraz Protokołu z Aarhus z 1998 r. (dalej „protokół z Aarhus”) do podpisanej w Genewie w 1979 r. Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącej trwałych zanieczyszczeń organicznych, (dalej „konwencja z Genewy”), który to protokół zatwierdzono decyzją Rady 2004/259/WE (3). |
| --- | --- |

(1)

rozporządzeniem (WE) nr 850/2004 wdraża się do prawa Unii zobowiązania Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych, zatwierdzonej decyzją Rady 2006/507/WE (2) oraz Protokołu z Aarhus z 1998 r. (dalej „protokół z Aarhus”) do podpisanej w Genewie w 1979 r. Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącej trwałych zanieczyszczeń organicznych, (dalej „konwencja z Genewy”), który to protokół zatwierdzono decyzją Rady 2004/259/WE (3).

| (2) | Decyzją 2009/2 (4), przyjętą przez organ wykonawczy konwencji z Genewy w trakcie 27 sesji w dniach 14–18 grudnia 2009 r. uznano krótkołańcuchowe parafiny chlorowane (dalej „SCCP”) za trwałe zanieczyszczenie organiczne. Jako takie, SCCP dodano do stosownego protokołu w celu eliminacji, z zastrzeżeniem dwóch wyłączeń: wykorzystania w charakterze uniepalniaczy w gumie stosowanej w taśmach przenośnikowych w górnictwie lub w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. Decyzja 2009/2 zobowiązuje strony protokołu z Aarhus w sprawie wyeliminowania tych dwóch celów, gdy dostępne są odpowiednie alternatywy. Decyzja 2009/2 została wdrożona do prawa Unii rozporządzeniem Komisji (UE) nr 519/2012 (5), które wprowadza SCCP do wykazu w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją 2009/2 (4), przyjętą przez organ wykonawczy konwencji z Genewy w trakcie 27 sesji w dniach 14–18 grudnia 2009 r. uznano krótkołańcuchowe parafiny chlorowane (dalej „SCCP”) za trwałe zanieczyszczenie organiczne. Jako takie, SCCP dodano do stosownego protokołu w celu eliminacji, z zastrzeżeniem dwóch wyłączeń: wykorzystania w charakterze uniepalniaczy w gumie stosowanej w taśmach przenośnikowych w górnictwie lub w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. Decyzja 2009/2 zobowiązuje strony protokołu z Aarhus w sprawie wyeliminowania tych dwóch celów, gdy dostępne są odpowiednie alternatywy. Decyzja 2009/2 została wdrożona do prawa Unii rozporządzeniem Komisji (UE) nr 519/2012 (5), które wprowadza SCCP do wykazu w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004.

| (3) | W pozycji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 obejmującej SCCP przewidziano odstępstwa w odniesieniu do produkcji, wprowadzania do obrotu oraz stosowania SCCP w taśmach przenośnikowych w górnictwie oraz w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. W celu zapewnienia zgodności z decyzją 2009/2, stosownie do tej pozycji, gdy tylko nowe szczegółowe informacje na temat zastosowań oraz bezpieczniejszych substancji lub technologii alternatywnych stają się dostępne, Komisja przeprowadza przegląd każdego z odstępstw, z myślą o stopniowym eliminowaniu pozostałych zastosowań SCCP. Przegląd obowiązujący na mocy decyzji 2009/2 jest jednocześnie zgodny z art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/2004. |
| --- | --- |

(3)

W pozycji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 obejmującej SCCP przewidziano odstępstwa w odniesieniu do produkcji, wprowadzania do obrotu oraz stosowania SCCP w taśmach przenośnikowych w górnictwie oraz w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. W celu zapewnienia zgodności z decyzją 2009/2, stosownie do tej pozycji, gdy tylko nowe szczegółowe informacje na temat zastosowań oraz bezpieczniejszych substancji lub technologii alternatywnych stają się dostępne, Komisja przeprowadza przegląd każdego z odstępstw, z myślą o stopniowym eliminowaniu pozostałych zastosowań SCCP. Przegląd obowiązujący na mocy decyzji 2009/2 jest jednocześnie zgodny z art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/2004.

| (4) | Zgodnie z decyzją 2009/2 oraz treścią pozycji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 obejmującej SCCP, przegląd wyłączeń powinien zatem koncentrować się na możliwości zastosowania odpowiednich alternatyw dla dwóch dotychczas dopuszczanych zastosowań. Jeśli takie alternatywy zostaną zidentyfikowane, wyłączenia powinny zostać skreślone z rejestru. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z decyzją 2009/2 oraz treścią pozycji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 obejmującej SCCP, przegląd wyłączeń powinien zatem koncentrować się na możliwości zastosowania odpowiednich alternatyw dla dwóch dotychczas dopuszczanych zastosowań. Jeśli takie alternatywy zostaną zidentyfikowane, wyłączenia powinny zostać skreślone z rejestru.

| (5) | W 2010 r. Niderlandy przedłożyły dokumentację w sprawie SCCP, zawierającą ocenę ewentualnych ograniczeń dotyczących krótkołańcuchowych parafin chlorowanych (dalej „dokumentacja”) (6). W dokumentacji określono szereg alternatywnych rozwiązań, które mogłyby zostać zastosowane zamiast SCCP w taśmach przenośnikowych w górnictwie i w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. Uwzględniono w niej również wyniki konsultacji społecznych, przeprowadzonych przez Niderlandy podczas jej opracowywania. |
| --- | --- |

(5)

W 2010 r. Niderlandy przedłożyły dokumentację w sprawie SCCP, zawierającą ocenę ewentualnych ograniczeń dotyczących krótkołańcuchowych parafin chlorowanych (dalej „dokumentacja”) (6). W dokumentacji określono szereg alternatywnych rozwiązań, które mogłyby zostać zastosowane zamiast SCCP w taśmach przenośnikowych w górnictwie i w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. Uwzględniono w niej również wyniki konsultacji społecznych, przeprowadzonych przez Niderlandy podczas jej opracowywania.

| (6) | Do najbardziej znanych spośród wskazanych substancji alternatywnych należą średnio i długołańcuchowe parafiny chlorowane (MCCP i LCCP), przy czym MCCP są alternatywą preferowaną przez większość użytkowników. Zarówno MCCP jak i LCCP cechuje połączenie właściwości eksploatacyjnych porównywalne do tego, jakie posiadają SCCP. Istnieją też inne dostępne rozwiązania alternatywne, takie jak substancje fosforoorganiczne zmniejszające palność i plastyfikatory fosforanu, nieorganiczne środki zmniejszające palność i wiele innych. |
| --- | --- |

(6)

Do najbardziej znanych spośród wskazanych substancji alternatywnych należą średnio i długołańcuchowe parafiny chlorowane (MCCP i LCCP), przy czym MCCP są alternatywą preferowaną przez większość użytkowników. Zarówno MCCP jak i LCCP cechuje połączenie właściwości eksploatacyjnych porównywalne do tego, jakie posiadają SCCP. Istnieją też inne dostępne rozwiązania alternatywne, takie jak substancje fosforoorganiczne zmniejszające palność i plastyfikatory fosforanu, nieorganiczne środki zmniejszające palność i wiele innych.

| (7) | W trakcie społecznej konsultacji pewne europejskie przedsiębiorstwa sugerowały, że przechodzenie na rozwiązania alternatywne niekoniecznie będzie łatwe, a zmiany receptury mogą wymagać dłuższego czasu. Jednakże przykłady pokazują, że istnieją przedsiębiorstwa europejskie, które bez większych trudności rozpoczęły już stosowanie alternatyw. W szczególności w odniesieniu do dwóch wniosków, które są zwolnione z podatku na mocy rozporządzenia (WE) nr 850/2004, duży producent taśm przenośnikowych stwierdził, że przejście do MCCP dało się przeprowadzić bez zakłóceń i niewielkim kosztem. W czasie przygotowywania tejże konsultacji dwa inne przedsiębiorstwa podjęły prace nad rozwiązaniami alternatywnymi. |
| --- | --- |

(7)

W trakcie społecznej konsultacji pewne europejskie przedsiębiorstwa sugerowały, że przechodzenie na rozwiązania alternatywne niekoniecznie będzie łatwe, a zmiany receptury mogą wymagać dłuższego czasu. Jednakże przykłady pokazują, że istnieją przedsiębiorstwa europejskie, które bez większych trudności rozpoczęły już stosowanie alternatyw. W szczególności w odniesieniu do dwóch wniosków, które są zwolnione z podatku na mocy rozporządzenia (WE) nr 850/2004, duży producent taśm przenośnikowych stwierdził, że przejście do MCCP dało się przeprowadzić bez zakłóceń i niewielkim kosztem. W czasie przygotowywania tejże konsultacji dwa inne przedsiębiorstwa podjęły prace nad rozwiązaniami alternatywnymi.

| (8) | W 2013 r. Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami w przemyśle górniczym. Konsultacje wykazały, że taśmy przenośnikowe zawierające SCCP wyszły już z użycia w górnictwie. |
| --- | --- |

(8)

W 2013 r. Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami w przemyśle górniczym. Konsultacje wykazały, że taśmy przenośnikowe zawierające SCCP wyszły już z użycia w górnictwie.

| (9) | W odniesieniu do zawierających SCCP szczeliw używanych przy wałach i zaporach, okazało się, że nie są one już wytwarzane, wprowadzane do obrotu ani stosowane w Unii. W rzeczywistości już w 2008 r. odpowiednie zainteresowane strony sygnalizowały Europejskiej Agencji Chemikaliów (7), że SCCP już wyszły lub są obecnie stopniowo wycofywane z użytku w szczeliwach (również tych używanych przy wałach i zaporach) w Europie. |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do zawierających SCCP szczeliw używanych przy wałach i zaporach, okazało się, że nie są one już wytwarzane, wprowadzane do obrotu ani stosowane w Unii. W rzeczywistości już w 2008 r. odpowiednie zainteresowane strony sygnalizowały Europejskiej Agencji Chemikaliów (7), że SCCP już wyszły lub są obecnie stopniowo wycofywane z użytku w szczeliwach (również tych używanych przy wałach i zaporach) w Europie.

| (10) | W czerwca 2012 r. jedyny znany podmiot zarejestrowany jako producent SCCP na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) oświadczył, że zaprzestał i nie zamierza wznawiać produkcji tych substancji. |
| --- | --- |

(10)

W czerwca 2012 r. jedyny znany podmiot zarejestrowany jako producent SCCP na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) oświadczył, że zaprzestał i nie zamierza wznawiać produkcji tych substancji.

| (11) | Istnieją odpowiednie rozwiązania alternatywne dla stosowania SCCP w taśmach przenośnikowych w górnictwie i w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. W związku z powyższym Komisja jest zobowiązana na mocy decyzji 2009/2 oraz klauzuli przeglądowej w obejmującej SCCP pozycji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 w celu wyeliminowania obu tych zastosowań. Mimo dobrowolnego stopniowego wycofania tych zastosowań przez zainteresowane branże wyłączenie tych dwóch zastosowań wymienione w odnośnej pozycji powinno zostać skreślone w celu zapewnienia pełnej zgodności z duchem umów międzynarodowych zmierzających do całkowitego zaprzestania stosowania trwałych zanieczyszczeń organicznych. |
| --- | --- |

(11)

Istnieją odpowiednie rozwiązania alternatywne dla stosowania SCCP w taśmach przenośnikowych w górnictwie i w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach. W związku z powyższym Komisja jest zobowiązana na mocy decyzji 2009/2 oraz klauzuli przeglądowej w obejmującej SCCP pozycji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 w celu wyeliminowania obu tych zastosowań. Mimo dobrowolnego stopniowego wycofania tych zastosowań przez zainteresowane branże wyłączenie tych dwóch zastosowań wymienione w odnośnej pozycji powinno zostać skreślone w celu zapewnienia pełnej zgodności z duchem umów międzynarodowych zmierzających do całkowitego zaprzestania stosowania trwałych zanieczyszczeń organicznych.

| (12) | Ponadto należy wyjaśnić, że, w odniesieniu do SCCP, zakaz ustanowiony w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/2004 nie ma zastosowania w taśmach przenośnikowych w górnictwie i szczeliwach używanych przy wałach i zaporach, które są już wykorzystywane w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(12)

Ponadto należy wyjaśnić, że, w odniesieniu do SCCP, zakaz ustanowiony w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/2004 nie ma zastosowania w taśmach przenośnikowych w górnictwie i szczeliwach używanych przy wałach i zaporach, które są już wykorzystywane w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

| (13) | Trzeba również wyjaśnić, że artykuły, które zawierają SCCP w stężeniach niższych niż 0,15 % masy mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane, ponieważ taka ilość SCCP może wystąpić jako zanieczyszczenie w artykułach wyprodukowanych z MCCP. |
| --- | --- |

(13)

Trzeba również wyjaśnić, że artykuły, które zawierają SCCP w stężeniach niższych niż 0,15 % masy mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane, ponieważ taka ilość SCCP może wystąpić jako zanieczyszczenie w artykułach wyprodukowanych z MCCP.

| (14) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy dyrektywy Rady 67/548/EWG (9), |
| --- | --- |

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy dyrektywy Rady 67/548/EWG (9),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7.

1

(2)  Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 2004/259/WE z dnia 19 lutego 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 81 z 19.3.2004, s. 35).

3

(4)  C.N. 556.2010.TREATIES-4.

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 519/2012 z dnia 19 czerwca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do załącznika I (Dz.U. L 159 z 20.6.2012, s. 1.)

5

(6)  Ocena ewentualnych ograniczeń dotyczących krótkołańcuchowych parafin chlorowanych (SCCP), opracowano dla Krajowego Instytutu Zdrowia Publicznego i Środowiska (RIVM), Niderlandy, RPA, lipiec 2010 r.

6

(7)  http://echa.europa.eu/documents/10162/13640/tech_rep_alkanes_chloro_en.pdf

7

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1).

9

---

ZAŁĄCZNIK

W części B załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 pozycja: chloroalkany C10-C13, (krótkołańcuchowe parafiny chlorowane, SCCP) otrzymuje brzmienie:

| „Chloroalkany C10-C13, (krótkołańcuchowe parafiny chlorowane, SCCP) | 85535-84-8 | 287-476-5 | 1. | W drodze odstępstwa, produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji lub preparatów zawierających SCCP w stężeniach niższych niż 1 % masy lub wyrobów zawierających SCCP w stężeniach niższych niż 0,15 % masy są dozwolone. |
| --- | --- | --- | --- | --- |

„Chloroalkany C10-C13, (krótkołańcuchowe parafiny chlorowane, SCCP)

85535-84-8

287-476-5

1.

W drodze odstępstwa, produkcja, wprowadzanie do obrotu i stosowanie substancji lub preparatów zawierających SCCP w stężeniach niższych niż 1 % masy lub wyrobów zawierających SCCP w stężeniach niższych niż 0,15 % masy są dozwolone.

| 2. | Stosowanie jest dozwolone w odniesieniu do:






  a) | przenośników taśmowych w górnictwie oraz szczeliw używanych przy wałach i zaporach zawierających SCCP już stosowanych do dnia 4 grudnia 2015 r.; oraz |
| --- | --- | --- |

2.

Stosowanie jest dozwolone w odniesieniu do:

a)

przenośników taśmowych w górnictwie oraz szczeliw używanych przy wałach i zaporach zawierających SCCP już stosowanych do dnia 4 grudnia 2015 r.; oraz

| b) | wyrobów zawierających SCCP, innych niż te, o których mowa w lit. a), które były już stosowane do dnia 10 lipca 2012 r. |
| --- | --- |

b)

wyrobów zawierających SCCP, innych niż te, o których mowa w lit. a), które były już stosowane do dnia 10 lipca 2012 r.

| 3. | Przepisy art. 4 ust. 2 akapity trzeci i czwarty mają zastosowanie do wyrobów, o których mowa powyżej w pkt 2.” |
| --- | --- |

3.

Przepisy art. 4 ust. 2 akapity trzeci i czwarty mają zastosowanie do wyrobów, o których mowa powyżej w pkt 2.”

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/4 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/4

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2031

z dnia 13 listopada 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1918/2006 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187 lit. a), c) i d),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz do Unii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i 1509 10 90 całkowicie uzyskanej w Tunezji oraz przywożonej bezpośrednio z tego państwa. W art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia określono miesięczne limity ilości oliwy z oliwek dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz w ramach całkowitej wielkości kontyngentu przewidzianej w ust. 1 wspomnianego artykułu. Mając na uwadze konieczność podjęcia środków w celu złagodzenia sytuacji gospodarczej Tunezji, należy ułatwić wymianę handlową w sektorze oliwy z oliwek między Unią a Tunezją poprzez ograniczanie obciążeń administracyjnych w odniesieniu do zarządzania kontyngentem otwartym rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006. Konieczne jest zatem zniesienie miesięcznych limitów przewidzianych w art. 2 ust. 2 wymienionego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz do Unii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i 1509 10 90 całkowicie uzyskanej w Tunezji oraz przywożonej bezpośrednio z tego państwa. W art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia określono miesięczne limity ilości oliwy z oliwek dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz w ramach całkowitej wielkości kontyngentu przewidzianej w ust. 1 wspomnianego artykułu. Mając na uwadze konieczność podjęcia środków w celu złagodzenia sytuacji gospodarczej Tunezji, należy ułatwić wymianę handlową w sektorze oliwy z oliwek między Unią a Tunezją poprzez ograniczanie obciążeń administracyjnych w odniesieniu do zarządzania kontyngentem otwartym rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006. Konieczne jest zatem zniesienie miesięcznych limitów przewidzianych w art. 2 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.

| (2) | Kwotę zabezpieczenia określoną w art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 należy zwiększyć w celu zagwarantowania wykonania zobowiązania do przywozu w okresie ważności pozwoleń na przywóz. |
| --- | --- |

(2)

Kwotę zabezpieczenia określoną w art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 należy zwiększyć w celu zagwarantowania wykonania zobowiązania do przywozu w okresie ważności pozwoleń na przywóz.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1918/2006. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1918/2006.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1918/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Kontyngent otwierany jest od dnia 1 stycznia każdego roku.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Kontyngent otwierany jest od dnia 1 stycznia każdego roku.”;

| b) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 3;

| 2) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 wnioskodawcy mogą składać jeden wniosek o pozwolenie na przywóz w tygodniu, w poniedziałek lub we wtorek.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 wnioskodawcy mogą składać jeden wniosek o pozwolenie na przywóz w tygodniu, w poniedziałek lub we wtorek.”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Okres ważności pozwolenia na przywóz zaczyna się od dnia jego wydania, zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (3), do ostatniego dnia obowiązywania kontyngentu taryfowego na przywóz.
  Wysokość zabezpieczenia wynosi 20 EUR na 100 kg wagi netto.

  (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).”." |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Okres ważności pozwolenia na przywóz zaczyna się od dnia jego wydania, zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (3), do ostatniego dnia obowiązywania kontyngentu taryfowego na przywóz.

Wysokość zabezpieczenia wynosi 20 EUR na 100 kg wagi netto.

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).”."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do okresów obowiązywania kontyngentów rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84).

2

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/6

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2032

z dnia 13 listopada 2015 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1089 w odniesieniu do pułapów budżetowych na 2015 r. mających zastosowanie do niektórych systemów wsparcia bezpośredniego w Zjednoczonym Królestwie

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (1), w szczególności jego art. 22 ust. 1, art. 42 ust. 2 i art. 51 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1089 (2) ustanowiono roczne pułapy krajowe odpowiednich środków w zakresie płatności bezpośrednich w 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1089 (2) ustanowiono roczne pułapy krajowe odpowiednich środków w zakresie płatności bezpośrednich w 2015 r.

| (2) | W Zjednoczonym Królestwie przepisy wdrażające unijne zasady dotyczące płatności bezpośrednich w Walii zostały uchylone postanowieniem sądu krajowego. W rezultacie Zjednoczone Królestwo podjęło nowe decyzje w odniesieniu do wdrażania płatności bezpośrednich w Walii i zgłosiło je Komisji. Chociaż to do Zjednoczonego Królestwa należy dopilnowanie, aby decyzje te były zgodne z obowiązującymi ramami prawnymi i ogólnym zasadami prawa Unii, należy uwzględnić te nowe decyzje. Dokładniej mówiąc, ponieważ te nowe decyzje mają wpływ na obliczenie rocznego pułapu krajowego na rok 2015 dla systemu płatności podstawowych i płatności dla młodych rolników w Zjednoczonym Królestwie, należy odpowiednio zmienić te pułapy. Ponadto na podstawie tych decyzji należy ustanowić pułap na 2015 r. dla płatności redystrybucyjnej w Zjednoczonym Królestwie. |
| --- | --- |

(2)

W Zjednoczonym Królestwie przepisy wdrażające unijne zasady dotyczące płatności bezpośrednich w Walii zostały uchylone postanowieniem sądu krajowego. W rezultacie Zjednoczone Królestwo podjęło nowe decyzje w odniesieniu do wdrażania płatności bezpośrednich w Walii i zgłosiło je Komisji. Chociaż to do Zjednoczonego Królestwa należy dopilnowanie, aby decyzje te były zgodne z obowiązującymi ramami prawnymi i ogólnym zasadami prawa Unii, należy uwzględnić te nowe decyzje. Dokładniej mówiąc, ponieważ te nowe decyzje mają wpływ na obliczenie rocznego pułapu krajowego na rok 2015 dla systemu płatności podstawowych i płatności dla młodych rolników w Zjednoczonym Królestwie, należy odpowiednio zmienić te pułapy. Ponadto na podstawie tych decyzji należy ustanowić pułap na 2015 r. dla płatności redystrybucyjnej w Zjednoczonym Królestwie.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1089. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1089.

| (4) | Odnośnie do roku 2015 wdrażanie systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 rozpoczęto dnia 1 stycznia 2015 r. W trosce o spójność stosowania tego rozporządzenia w odniesieniu do roku składania wniosków 2015 i stosowalności odpowiednich pułapów budżetowych, niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od tej samej daty. |
| --- | --- |

(4)

Odnośnie do roku 2015 wdrażanie systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 rozpoczęto dnia 1 stycznia 2015 r. W trosce o spójność stosowania tego rozporządzenia w odniesieniu do roku składania wniosków 2015 i stosowalności odpowiednich pułapów budżetowych, niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od tej samej daty.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1089

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1089 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1089 z dnia 6 lipca 2015 r. ustalające na rok 2015 pułapy budżetowe mające zastosowanie do niektórych systemów wsparcia bezpośredniego określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 oraz określające udział w specjalnej rezerwie na oczyszczanie z min dla Chorwacji (Dz.U. L 176 z 6.7.2015, s. 29).

2

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1089 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w pkt I wpis dotyczący Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:






  „Zjednoczone Królestwo | 2 100 795” |
| --- | --- | --- |

1)

w pkt I wpis dotyczący Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:

„Zjednoczone Królestwo

2 100 795”

| 2) | w pkt III dodaje się następujący wpis dotyczący Zjednoczonego Królestwa:






  „Zjednoczone Królestwo | 16 134” |
| --- | --- | --- |

2)

w pkt III dodaje się następujący wpis dotyczący Zjednoczonego Królestwa:

„Zjednoczone Królestwo

16 134”

| 3) | w pkt VI wpis dotyczący Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:






  „Zjednoczone Królestwo | 51 798” |
| --- | --- | --- |

3)

w pkt VI wpis dotyczący Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:

„Zjednoczone Królestwo

51 798”

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2033

z dnia 13 listopada 2015 r.

w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej 2,4-D, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 20 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zatwierdzenie substancji czynnej 2,4-D wygasa dnia 31 grudnia 2015 r., jak określono w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zatwierdzenie substancji czynnej 2,4-D wygasa dnia 31 grudnia 2015 r., jak określono w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2).

| (2) | Wniosek o odnowienie włączenia 2,4-D do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3) złożono zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (4) w terminie określonym w tym artykule. |
| --- | --- |

(2)

Wniosek o odnowienie włączenia 2,4-D do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3) złożono zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (4) w terminie określonym w tym artykule.

| (3) | Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1141/2010. Państwo członkowskie pełniące funkcję sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny. |
| --- | --- |

(3)

Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1141/2010. Państwo członkowskie pełniące funkcję sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

| (4) | Państwo członkowskie pełniące funkcję sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym funkcję współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 4 marca 2013 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) oraz Komisji. |
| --- | --- |

(4)

Państwo członkowskie pełniące funkcję sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym funkcję współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 4 marca 2013 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) oraz Komisji.

| (5) | Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość wyrażenia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd upublicznił również dodatkową dokumentację skróconą. |
| --- | --- |

(5)

Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim, dając im możliwość wyrażenia uwag, a otrzymane uwagi przekazał Komisji. Urząd upublicznił również dodatkową dokumentację skróconą.

| (6) | Dnia 7 sierpnia 2014 r. i 11 marca 2015 r. (5) Urząd przekazał Komisji swoją opinię dotyczącą tego, czy można oczekiwać, że 2,4-D spełnia kryteria zatwierdzenia określone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Dnia 28 maja 2015 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania z przeglądu dotyczącego 2,4-D na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz. |
| --- | --- |

(6)

Dnia 7 sierpnia 2014 r. i 11 marca 2015 r. (5) Urząd przekazał Komisji swoją opinię dotyczącą tego, czy można oczekiwać, że 2,4-D spełnia kryteria zatwierdzenia określone w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Dnia 28 maja 2015 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania z przeglądu dotyczącego 2,4-D na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

| (7) | W odniesieniu do reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną ustalono, że kryteria zatwierdzenia określone w art. 4 zostały spełnione. Wspomniane kryteria zatwierdzenia uznaje się zatem za spełnione. |
| --- | --- |

(7)

W odniesieniu do reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną ustalono, że kryteria zatwierdzenia określone w art. 4 zostały spełnione. Wspomniane kryteria zatwierdzenia uznaje się zatem za spełnione.

| (8) | Należy zatem odnowić zatwierdzenie 2,4-D. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odnowić zatwierdzenie 2,4-D.

| (9) | Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

| (10) | Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia 2,4-D opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, które jednak nie ograniczają zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające 2,4-D. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowań w charakterze środka chwastobójczego. |
| --- | --- |

(10)

Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia 2,4-D opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, które jednak nie ograniczają zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające 2,4-D. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowań w charakterze środka chwastobójczego.

| (11) | Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

| (12) | Niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia następującego po dniu wygaśnięcia zatwierdzenia substancji czynnej 2,4-D, o którym mowa w motywie 1. |
| --- | --- |

(12)

Niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia następującego po dniu wygaśnięcia zatwierdzenia substancji czynnej 2,4-D, o którym mowa w motywie 1.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Odnowienie zatwierdzenia substancji czynnej

Odnawia się zatwierdzenie substancji czynnej 2,4-D określonej w załączniku I z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

2

(3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1141/2010 z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury odnowienia włączenia drugiej grupy substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i sporządzenia wykazu tych substancji (Dz.U. L 322 z 8.12.2010, s. 10).

4

(5)  Dziennik EFSA (2014); 12(9): 3812. Dostępny na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

| Nazwa zwyczajowa,
  numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Przepisy szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2,4-D
  Nr CAS: 94-75-7
  Nr CIPAC: 1 | Kwas (2,4-dichlorofenoksy)octowy | ≥ 960 g/kg
  Zanieczyszczenia: | Wolne fenole (wyrażone jako 2,4-DCP): nie więcej niż 3 g/kg |

Nazwa zwyczajowa,

numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

2,4-D

Nr CAS: 94-75-7

Nr CIPAC: 1

Kwas (2,4-dichlorofenoksy)octowy

≥ 960 g/kg

Zanieczyszczenia:

Wolne fenole (wyrażone jako 2,4-DCP): nie więcej niż 3 g/kg

| | Suma dioksyn i furanów (WHO-TCDD TEQ) (2): nie więcej niż 0,01 mg/kg |
| --- | --- |

Suma dioksyn i furanów (WHO-TCDD TEQ) (2): nie więcej niż 0,01 mg/kg

1 stycznia 2016 r.

31 grudnia 2030 r.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego 2,4-D, w szczególności jego dodatki I i II.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów wodnych, organizmów lądowych i konsumentów w przypadku stosowania ponad 750 g/ha.

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

Wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi:

| 1) | informacje potwierdzające w postaci przekazania pełnych wyników istniejącego rozszerzonego badania na jednym pokoleniu; |
| --- | --- |

1)

informacje potwierdzające w postaci przekazania pełnych wyników istniejącego rozszerzonego badania na jednym pokoleniu;

| 2) | informacje potwierdzające w postaci przekazania wyników badania przeobrażenia płazów (AMA) (OECD (2009) test nr 231) w celu weryfikacji potencjalnych właściwości tej substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego. |
| --- | --- |

2)

informacje potwierdzające w postaci przekazania wyników badania przeobrażenia płazów (AMA) (OECD (2009) test nr 231) w celu weryfikacji potencjalnych właściwości tej substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego.

Informacje określone w pkt 1) należy przedłożyć do dnia 4 czerwca 2016 r., a informacje określone w pkt 2) do dnia 4 grudnia 2017 r.

---

(1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

(2)  Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) i polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona jako równoważnik toksyczności (TEQ) Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej (WHO-TEF).

---

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w części A skreśla się pozycję 27 dotyczącą 2,4-D; |
| --- | --- |

1)

w części A skreśla się pozycję 27 dotyczącą 2,4-D;

| 2) | w części B dodaje się pozycję w brzmieniu:











  „94 | 2,4-D
  Nr CAS: 94-75-7
  Nr CIPAC: 1 | Kwas (2,4-dichlorofenoksy)octowy | ≥ 960 g/kg
  Zanieczyszczenia: | Wolne fenole (wyrażone jako 2,4-DCP): nie więcej niż 3 g/kg |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

2)

w części B dodaje się pozycję w brzmieniu:

„94

2,4-D

Nr CAS: 94-75-7

Nr CIPAC: 1

Kwas (2,4-dichlorofenoksy)octowy

≥ 960 g/kg

Zanieczyszczenia:

Wolne fenole (wyrażone jako 2,4-DCP): nie więcej niż 3 g/kg

| | Suma dioksyn i furanów (WHO-TCDD TEQ) (1): nie więcej niż 0,01 mg/kg |
| --- | --- |

Suma dioksyn i furanów (WHO-TCDD TEQ) (1): nie więcej niż 0,01 mg/kg

1 stycznia 2016 r.

31 grudnia 2030 r.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego 2,4-D, w szczególności jego dodatki I i II.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów wodnych, organizmów lądowych i konsumentów w przypadku stosowania ponad 750 g/ha.

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

Powiadamiający przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi:

| 1) | informacje potwierdzające w postaci przekazania pełnych wyników istniejącego rozszerzonego badania na jednym pokoleniu; |
| --- | --- |

1)

informacje potwierdzające w postaci przekazania pełnych wyników istniejącego rozszerzonego badania na jednym pokoleniu;

| 2) | informacje potwierdzające w postaci przekazania wyników badania przeobrażenia płazów (AMA) (OECD (2009) test nr 231) w celu weryfikacji potencjalnych właściwości tej substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego. |
| --- | --- |

2)

informacje potwierdzające w postaci przekazania wyników badania przeobrażenia płazów (AMA) (OECD (2009) test nr 231) w celu weryfikacji potencjalnych właściwości tej substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego.

Informacje określone w pkt 1) należy przedłożyć do dnia 4 czerwca 2016 r., a informacje określone w pkt 2) do dnia 4 grudnia 2017 r.

---

(1)  Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) i polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona jako równoważnik toksyczności (TEQ) Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej (WHO-TEF).”

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/12 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/12

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2034

z dnia 13 listopada 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 50,7 |
| MA | 82,7 |
| MK | 43,3 |
| ZZ | 58,9 |
| 0707 00 05 | AL | 78,9 |
| TR | 147,0 |
| ZZ | 113,0 |
| 0709 93 10 | MA | 81,2 |
| TR | 168,9 |
| ZZ | 125,1 |
| 0805 20 10 | CL | 185,6 |
| MA | 91,0 |
| PE | 166,7 |
| TR | 83,5 |
| ZZ | 131,7 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | TR | 69,1 |
| ZA | 95,1 |
| ZZ | 82,1 |
| 0805 50 10 | TR | 99,6 |
| ZZ | 99,6 |
| 0806 10 10 | BR | 289,3 |
| EG | 231,3 |
| PE | 253,2 |
| TR | 173,2 |
| ZZ | 236,8 |
| 0808 10 80 | AR | 151,8 |
| CA | 163,3 |
| CL | 84,7 |
| MK | 29,8 |
| NZ | 136,8 |
| US | 150,6 |
| ZA | 214,0 |
| ZZ | 133,0 |
| 0808 30 90 | BA | 86,2 |
| CN | 64,9 |
| TR | 131,0 |
| ZZ | 94,0 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

50,7

MA

82,7

MK

43,3

ZZ

58,9

0707 00 05

AL

78,9

TR

147,0

ZZ

113,0

0709 93 10

MA

81,2

TR

168,9

ZZ

125,1

0805 20 10

CL

185,6

MA

91,0

PE

166,7

TR

83,5

ZZ

131,7

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

TR

69,1

ZA

95,1

ZZ

82,1

0805 50 10

TR

99,6

ZZ

99,6

0806 10 10

BR

289,3

EG

231,3

PE

253,2

TR

173,2

ZZ

236,8

0808 10 80

AR

151,8

CA

163,3

CL

84,7

MK

29,8

NZ

136,8

US

150,6

ZA

214,0

ZZ

133,0

0808 30 90

BA

86,2

CN

64,9

TR

131,0

ZZ

94,0

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/14

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/2035

z dnia 26 października 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, utworzonych na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, sporządzenia przez Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju oraz sporządzenia przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu listy arbitrów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 431 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwanym dalej „Układem”), przewidziano tymczasowe stosowanie niektórych części Układu. |
| --- | --- |

(1)

W art. 431 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwanym dalej „Układem”), przewidziano tymczasowe stosowanie niektórych części Układu.

| (2) | W art. 3 decyzji Rady 2014/494/UE (2) wskazano, które części Układu mają być stosowane tymczasowo, w tym obejmujące postanowienia dotyczące utworzenia i funkcjonowania Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, o którym mowa w art. 408 ust. 4 Układu („Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu”), postanowienia dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju oraz te dotyczące rozstrzygania sporów. |
| --- | --- |

(2)

W art. 3 decyzji Rady 2014/494/UE (2) wskazano, które części Układu mają być stosowane tymczasowo, w tym obejmujące postanowienia dotyczące utworzenia i funkcjonowania Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, o którym mowa w art. 408 ust. 4 Układu („Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu”), postanowienia dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju oraz te dotyczące rozstrzygania sporów.

| (3) | Zgodnie z art. 240 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 240 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

| (4) | Zgodnie z art. 243 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju sporządza na swoim pierwszym posiedzeniu listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju w zespole ekspertów. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 243 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju sporządza na swoim pierwszym posiedzeniu listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju w zespole ekspertów.

| (5) | Zgodnie z art. 268 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu sporządza, w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia tymczasowego stosowania Układu, listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję arbitrów w procedurze rozstrzygania sporów. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 268 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu sporządza, w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia tymczasowego stosowania Układu, listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję arbitrów w procedurze rozstrzygania sporów.

| (6) | Należy zatem ustalić stanowisko Unii w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego, który ma zostać przyjęty przez Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju, która ma zostać sporządzona przez ten Podkomitet, oraz w odniesieniu do listy arbitrów, która ma zostać sporządzona przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem ustalić stanowisko Unii w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego, który ma zostać przyjęty przez Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju oraz listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju, która ma zostać sporządzona przez ten Podkomitet, oraz w odniesieniu do listy arbitrów, która ma zostać sporządzona przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, utworzonego na mocy art. 240 Układu, w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego tego Podkomitetu oraz w odniesieniu do sporządzenia listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju oparte jest na projektach decyzji tego Podkomitetu dołączonych do niniejszej decyzji.

2.   Przedstawiciele Unii w Podkomitecie ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie techniczne zmiany w projektach decyzji.

Artykuł 2

1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do sporządzenia listy arbitrów oparte jest na projekcie decyzji tego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

2.   Przedstawiciele Unii w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie techniczne zmiany w projekcie decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 października 2015 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

(2)  Decyzja Rady 2014/494/UE z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 1).

2

---

PROJEKT

DECYZJA NR 1/2015 PODKOMITETU DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-GRUZJA

z dnia ...

w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego

PODKOMITET DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-GRUZJA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) („Układ”), a w szczególności jego art. 240,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Art. 240 Układu stanowi, że Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju nadzoruje wykonywanie tytułu IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) rozdział 13 (Handel i zrównoważony rozwój) Układu. |
| --- | --- |

(2)

Art. 240 Układu stanowi, że Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju nadzoruje wykonywanie tytułu IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) rozdział 13 (Handel i zrównoważony rozwój) Układu.

| (3) | Zgodnie z art. 240 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 240 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju w brzmieniu określonym w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ...

W imieniu Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

ZAŁĄCZNIK

Regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju UE-Gruzja

Artykuł 1

Przepisy ogólne

1.   Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, utworzony na podstawie art. 240 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”), wspiera Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonym w art. 408 ust. 4 Układu, w wykonywaniu jego zadań.

2.   Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju wykonuje swoje zadania określone w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) rozdział 13 (Handel i zrównoważony rozwój) Układu.

3.   Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Gruzji, odpowiedzialnych za kwestie związane z handlem i zrównoważonym rozwojem.

4.   Funkcję przewodniczącego Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, zgodnie z art. 2, pełni przedstawiciel Komisji Europejskiej lub Gruzji, odpowiedzialny za kwestie związane z handlem i zrównoważonym rozwojem.

5.   Pojęcie „Stron” w niniejszym regulaminie wewnętrznym jest rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 428 Układu.

Artykuł 2

Przepisy szczegółowe

1.   Zastosowanie mają art. 2–14 regulaminu Komitetu Stowarzyszenia UE-Gruzja, o ile przepisy niniejszego regulaminu wewnętrznego nie stanowią inaczej.

2.   Odesłania do Rady Stowarzyszenia rozumie się jako odesłania do Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu. Odesłania do Komitetu Stowarzyszenia lub Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu rozumie się jako odesłania do Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju.

Artykuł 3

Posiedzenia

Posiedzenia Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju są zwoływane w miarę potrzeb. Strony dążą do zwołania posiedzenia Podkomitetu raz w roku.

Artykuł 4

Zmiany w regulaminie wewnętrznym

Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju zgodnie z art. 240 Układu.

---

PROJEKT

DECYZJA NR 2/2015 PODKOMITETU DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-GRUZJA

z dnia ...

w sprawie sporządzenia listy ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju

PODKOMITET DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-GRUZJA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) („Układ”), a w szczególności jego art. 243,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Zgodnie z art. 243 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju sporządza listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję ekspertów w zespole ekspertów, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 243 ust. 3 Układu Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju sporządza listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję ekspertów w zespole ekspertów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Lista ekspertów ds. handlu i zrównoważonego rozwoju na potrzeby art. 243 Układu jest sporządzona w brzmieniu zawartym w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ....

W imieniu Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

ZAŁĄCZNIK

LISTA EKSPERTÓW DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

| I. | Eksperci zaproponowani przez Gruzję






  1. | Nata Sturua |
| --- | --- | --- |

I.

Eksperci zaproponowani przez Gruzję

1.

Nata Sturua

| 2. | David Kikodze |
| --- | --- |

2.

David Kikodze

| 3. | Marina Shvangiradze |
| --- | --- |

3.

Marina Shvangiradze

| 4. | Ilia Osepashvili |
| --- | --- |

4.

Ilia Osepashvili

| 5. | Roin Migriauli |
| --- | --- |

5.

Roin Migriauli

| II. | Eksperci zaproponowani przez UE






  1. | Eddy Laurijssen |
| --- | --- | --- |

II.

Eksperci zaproponowani przez UE

1.

Eddy Laurijssen

| 2. | Jorge Cardona |
| --- | --- |

2.

Jorge Cardona

| 3. | Karin Lukas |
| --- | --- |

3.

Karin Lukas

| 4. | Hélène Ruiz Fabri |
| --- | --- |

4.

Hélène Ruiz Fabri

| 5. | Laurence Boisson De Chazournes |
| --- | --- |

5.

Laurence Boisson De Chazournes

| 6. | Geert Van Calster |
| --- | --- |

6.

Geert Van Calster

| III. | Przewodniczący






  1. | Jill Murray (Australia) |
| --- | --- | --- |

III.

Przewodniczący

1.

Jill Murray (Australia)

| 2. | Janice Bellace (Stany Zjednoczone) |
| --- | --- |

2.

Janice Bellace (Stany Zjednoczone)

| 3. | Ross Wilson (Nowa Zelandia) |
| --- | --- |

3.

Ross Wilson (Nowa Zelandia)

| 4. | Arthur Appleton (Stany Zjednoczone) |
| --- | --- |

4.

Arthur Appleton (Stany Zjednoczone)

| 5. | Nathalie Bernasconi (Szwajcaria) |
| --- | --- |

5.

Nathalie Bernasconi (Szwajcaria)

---

PROJEKT

DECYZJA NR 3/2015 KOMITETU STOWARZYSZENIA UE-GRUZJA W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU

z dnia ...

w sprawie sporządzenia listy arbitrów, o której mowa w art. 268 ust. 1 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony

KOMITET STOWARZYSZENIA W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) („Układ”), w szczególności jego art. 268 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Art. 408 ust. 3 Układu stanowi, że Komitet Stowarzyszenia jest uprawniony do przyjmowania decyzji w przypadkach określonych w Układzie. |
| --- | --- |

(2)

Art. 408 ust. 3 Układu stanowi, że Komitet Stowarzyszenia jest uprawniony do przyjmowania decyzji w przypadkach określonych w Układzie.

| (3) | Zgodnie z art. 268 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonym w art. 408 ust. 4 Układu, sporządza, w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia tymczasowego stosowania Układu, listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję arbitrów w procedurze rozstrzygania sporów, |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 268 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonym w art. 408 ust. 4 Układu, sporządza, w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia tymczasowego stosowania Układu, listę co najmniej 15 osób, które wyrażają chęć i są zdolne pełnić funkcję arbitrów w procedurze rozstrzygania sporów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Lista arbitrów na potrzeby art. 268 ust. 1 Układu jest sporządzona w brzmieniu zawartym w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ....

W imieniu Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

ZAŁĄCZNIK

LISTA ARBITRÓW

| I. | Arbitrzy zaproponowani przez Gruzję






  1. | Christian Häberli (Szwajcaria) |
| --- | --- | --- |

I.

Arbitrzy zaproponowani przez Gruzję

1.

Christian Häberli (Szwajcaria)

| 2. | Donald McRae (Kanada) |
| --- | --- |

2.

Donald McRae (Kanada)

| 3. | John Adank (Nowa Zelandia) |
| --- | --- |

3.

John Adank (Nowa Zelandia)

| 4. | Ronald Saborio (Kostaryka) |
| --- | --- |

4.

Ronald Saborio (Kostaryka)

| 5. | Thomas Cottier (Szwajcaria) |
| --- | --- |

5.

Thomas Cottier (Szwajcaria)

| II. | Arbitrzy zaproponowani przez UE






  1. | Claus–Dieter Ehlermann |
| --- | --- | --- |

II.

Arbitrzy zaproponowani przez UE

1.

Claus–Dieter Ehlermann

| 2. | Giorgio Saccerdoti |
| --- | --- |

2.

Giorgio Saccerdoti

| 3. | Jacques Bourgeois |
| --- | --- |

3.

Jacques Bourgeois

| 4. | Pieter Jan Kuijper |
| --- | --- |

4.

Pieter Jan Kuijper

| 5. | Ramon Torrent |
| --- | --- |

5.

Ramon Torrent

| III. | Przewodniczący






  1. | David Unterhalter (Republika Południowej Afryki) |
| --- | --- | --- |

III.

Przewodniczący

1.

David Unterhalter (Republika Południowej Afryki)

| 2. | Merit Janow (Stany Zjednoczone) |
| --- | --- |

2.

Merit Janow (Stany Zjednoczone)

| 3. | Helge Seland (Norwegia) |
| --- | --- |

3.

Helge Seland (Norwegia)

| 4. | Leora Blumberg (Republika Południowej Afryki) |
| --- | --- |

4.

Leora Blumberg (Republika Południowej Afryki)

| 5. | William Davey (Stany Zjednoczone) |
| --- | --- |

5.

William Davey (Stany Zjednoczone)

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/22

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/2036

z dnia 26 października 2015 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech zastępców członków z Włoch

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Włoch,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

| (2) | Cztery stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Bianki Marii D'ANGELO, Paoli GIORGI, Carmen MURATORE i Nicola VENDOLI, |
| --- | --- |

(2)

Cztery stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Bianki Marii D'ANGELO, Paoli GIORGI, Carmen MURATORE i Nicola VENDOLI,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na stanowiska zastępców członków na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

| — | Sig.ra Manuela BORA, Consigliere regionale – Assessore lit e della Regione Marche, |
| --- | --- |

—

Sig.ra Manuela BORA, Consigliere regionale – Assessore lit e della Regione Marche,

| — | Sig.ra Ilaria CAVO, Consigliere regionale e Assessore della Regione Liguria, |
| --- | --- |

—

Sig.ra Ilaria CAVO, Consigliere regionale e Assessore della Regione Liguria,

| — | Sig. Vincenzo DE LUCA, Presidente della Regione Campania, |
| --- | --- |

—

Sig. Vincenzo DE LUCA, Presidente della Regione Campania,

| — | Sig. Michele EMILIANO, Presidente della Regione Puglia. |
| --- | --- |

—

Sig. Michele EMILIANO, Presidente della Regione Puglia.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 października 2015 r.

W imieniu Rady

C. DIESCHBOURG

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42.

1

(2)  Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70.

3

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/23 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/23

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/2037

z dnia 10 listopada 2015 r.

upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, Protokołu z 2014 r. do Konwencji z 1930 r. dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej Międzynarodowej Organizacji Pracy w odniesieniu do kwestii dotyczących polityki społecznej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 2 w związku z art. 153 ust. 1 lit. a) i b) i art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia dąży do ratyfikacji międzynarodowych konwencji dotyczących pracy, które zostały przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP) uznane za aktualne, aby w ten sposób uzupełnić swoje działania, które mają na celu propagowanie praw człowieka i godnej pracy dla wszystkich oraz wyeliminowanie handlu ludźmi zarówno w obrębie Unii, jak i poza jej terytorium. Kluczowym elementem propagowania praw człowieka jest ochrona podstawowych zasad i praw w pracy. |
| --- | --- |

(1)

Unia dąży do ratyfikacji międzynarodowych konwencji dotyczących pracy, które zostały przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP) uznane za aktualne, aby w ten sposób uzupełnić swoje działania, które mają na celu propagowanie praw człowieka i godnej pracy dla wszystkich oraz wyeliminowanie handlu ludźmi zarówno w obrębie Unii, jak i poza jej terytorium. Kluczowym elementem propagowania praw człowieka jest ochrona podstawowych zasad i praw w pracy.

| (2) | Konwencja Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r., której uzupełnieniem jest Protokół z 2014 r., to jedna z fundamentalnych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy mająca wpływ na przepisy odnoszące się do podstawowych norm pracy. |
| --- | --- |

(2)

Konwencja Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r., której uzupełnieniem jest Protokół z 2014 r., to jedna z fundamentalnych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy mająca wpływ na przepisy odnoszące się do podstawowych norm pracy.

| (3) | Część postanowień Protokołu z 2014 r. do Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r. (zwanego dalej „Protokołem”) wchodzi w zakres kompetencji Unii zgodnie z art. 153 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W szczególności niektóre postanowienia Protokołu zostały już objęte unijnym dorobkiem prawnym w dziedzinie polityki społecznej. W tym względzie art. 1 ust. 1, art. 2 lit. a) i d) Protokołu w szczególności dotyczą kwestii uregulowanych dyrektywą Rady 91/533/EWG (1), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE (2) oraz dyrektywami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, w tym dyrektywą Rady 89/391/EWG (3), dyrektywą 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4), dyrektywą Rady 94/33/WE (5) oraz dyrektywą Rady 92/85/EWG (6). |
| --- | --- |

(3)

Część postanowień Protokołu z 2014 r. do Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r. (zwanego dalej „Protokołem”) wchodzi w zakres kompetencji Unii zgodnie z art. 153 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W szczególności niektóre postanowienia Protokołu zostały już objęte unijnym dorobkiem prawnym w dziedzinie polityki społecznej. W tym względzie art. 1 ust. 1, art. 2 lit. a) i d) Protokołu w szczególności dotyczą kwestii uregulowanych dyrektywą Rady 91/533/EWG (1), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE (2) oraz dyrektywami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, w tym dyrektywą Rady 89/391/EWG (3), dyrektywą 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4), dyrektywą Rady 94/33/WE (5) oraz dyrektywą Rady 92/85/EWG (6).

| (4) | Art. 19 ust. 4 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, regulujący przyjmowanie i ratyfikowanie konwencji, ma zastosowanie także do protokołów, które są prawnie wiążącymi umowami międzynarodowymi podlegającymi ratyfikacji i powiązanymi z konwencjami. |
| --- | --- |

(4)

Art. 19 ust. 4 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, regulujący przyjmowanie i ratyfikowanie konwencji, ma zastosowanie także do protokołów, które są prawnie wiążącymi umowami międzynarodowymi podlegającymi ratyfikacji i powiązanymi z konwencjami.

| (5) | Unia nie może ratyfikować Protokołu, ponieważ jedynie państwa mogą być jego stronami. |
| --- | --- |

(5)

Unia nie może ratyfikować Protokołu, ponieważ jedynie państwa mogą być jego stronami.

| (6) | Należy zatem upoważnić państwa członkowskie do ratyfikowania Protokołu, działając wspólnie w interesie Unii, w odniesieniu do części wchodzących w zakres kompetencji Unii zgodnie z art. 153 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem upoważnić państwa członkowskie do ratyfikowania Protokołu, działając wspólnie w interesie Unii, w odniesieniu do części wchodzących w zakres kompetencji Unii zgodnie z art. 153 ust. 2 TFUE.

| (7) | Części Protokołu wchodzące w zakres kompetencji przyznanych Unii inne niż części odnoszące się do polityki społecznej będą przedmiotem decyzji przyjętej równolegle z niniejszą decyzją, |
| --- | --- |

(7)

Części Protokołu wchodzące w zakres kompetencji przyznanych Unii inne niż części odnoszące się do polityki społecznej będą przedmiotem decyzji przyjętej równolegle z niniejszą decyzją,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do ratyfikowania – odnośnie do części wchodzących w zakres kompetencji przyznanych Unii zgodnie z art. 153 ust. 2 TFUE – Protokołu z 2014 r. do Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r.

Artykuł 2

Państwa członkowskie powinny podjąć niezbędne kroki w celu jak najszybszego złożenia aktów ratyfikacji Protokołu u Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy najlepiej do dnia 31 grudnia 2016 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

W imieniu Rady

P. GRAMEGNA

Przewodniczący

---

(1)  Dyrektywa Rady 91/533/EWG z dnia 14 października 1991 r. w sprawie obowiązku pracodawcy dotyczącego informowania pracowników o warunkach stosowanych do umowy lub stosunku pracy (Dz.U. L 288 z 18.10.1991, s. 32).

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej (Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 9).

2

(3)  Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183 z 29.6.1989, s. 1).

3

(4)  Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 299 z 18.11.2003, s. 9).

4

(5)  Dyrektywa Rady 94/33/WE z dnia 22 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony pracy osób młodych (Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 12).

5

(6)  Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 348 z 28.11.1992, s. 1).

6

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/25

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2038

z dnia 13 listopada 2015 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Republiki Korei dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Korei (dalej „Korea Południowa”) gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Korei (dalej „Korea Południowa”) gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | W dniu 1 października 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Korei Południowej. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Korei Południowej i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Korei Południowej, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 października 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Korei Południowej. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Korei Południowej i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Korei Południowej, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi Korei Południowej dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, obejmują ustawę o usługach w zakresie inwestycji finansowych i o rynkach kapitałowych („FSCMA”) z 2013 r., a także szereg rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi Korei Południowej dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, obejmują ustawę o usługach w zakresie inwestycji finansowych i o rynkach kapitałowych („FSCMA”) z 2013 r., a także szereg rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy.

| (7) | Zezwoleń CCP udziela Komisja ds. Usług Finansowych („FSC”). Aby udzielić zezwolenia na prowadzenie działalności rozliczeniowej FSC musi mieć pewność, że CCP posiada, między innymi, kapitał podstawowy równoważny minimalnemu regulacyjnemu wymogowi kapitałowemu, odpowiedni i solidny plan biznesowy, zasoby ludzkie, sprzęt do przetwarzania danych oraz inne obiekty fizyczne wystarczające do ochrony inwestorów i prowadzenia działalności rozliczeniowej, nie zatrudnia żadnego pracownika, który jest wykluczony na mocy FSCMA, posiada system zapobiegania konfliktom interesów, a jego udziałowcy posiadają odpowiednie możliwości finansowe, ich sytuacja finansowa jest dobra, a wiarygodność społeczna wysoka. FSC może, przy udzielaniu zezwolenia, określić warunki, jakie mogą być konieczne dla zapewnienia solidności w zarządzaniu CCP oraz utrzymania odpowiedniego porządku na rynku. CCP, którzy uzyskali zezwolenie, podlegają bieżącemu nadzorowi FSC, a także nadzorowi sprawowanemu przez bank centralny Korei na mocy ustawy o banku centralnym Korei. |
| --- | --- |

(7)

Zezwoleń CCP udziela Komisja ds. Usług Finansowych („FSC”). Aby udzielić zezwolenia na prowadzenie działalności rozliczeniowej FSC musi mieć pewność, że CCP posiada, między innymi, kapitał podstawowy równoważny minimalnemu regulacyjnemu wymogowi kapitałowemu, odpowiedni i solidny plan biznesowy, zasoby ludzkie, sprzęt do przetwarzania danych oraz inne obiekty fizyczne wystarczające do ochrony inwestorów i prowadzenia działalności rozliczeniowej, nie zatrudnia żadnego pracownika, który jest wykluczony na mocy FSCMA, posiada system zapobiegania konfliktom interesów, a jego udziałowcy posiadają odpowiednie możliwości finansowe, ich sytuacja finansowa jest dobra, a wiarygodność społeczna wysoka. FSC może, przy udzielaniu zezwolenia, określić warunki, jakie mogą być konieczne dla zapewnienia solidności w zarządzaniu CCP oraz utrzymania odpowiedniego porządku na rynku. CCP, którzy uzyskali zezwolenie, podlegają bieżącemu nadzorowi FSC, a także nadzorowi sprawowanemu przez bank centralny Korei na mocy ustawy o banku centralnym Korei.

| (8) | FSC przedstawiła swój zamiar porównania infrastruktury rynku finansowego (dalej „FMI”) z międzynarodowymi standardami określonymi w zasadach dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanymi w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). W marcu 2015 r. FSC opublikowała wytyczne dla przedsiębiorstw dotyczące infrastruktury rynku finansowego, których powinny przestrzegać FMI przy prowadzeniu działalności na podstawie ustawy FSCMA i rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. W wytycznych dokonano reorganizacji 24 kluczowych zasad PFMI i zawarcia ich w 14 zasadach – stosownie do lokalnych warunków – i zawarto szczegółowe normy dotyczące ich wdrażania. W grudniu 2012 r. bank centralny Korei zmienił „rozporządzenie w sprawie funkcjonowania systemów płatności i rozrachunku oraz zarządzania nimi” w celu przyjęcia PFMI jako obowiązujących standardów w zakresie nadzoru. |
| --- | --- |

(8)

FSC przedstawiła swój zamiar porównania infrastruktury rynku finansowego (dalej „FMI”) z międzynarodowymi standardami określonymi w zasadach dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanymi w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). W marcu 2015 r. FSC opublikowała wytyczne dla przedsiębiorstw dotyczące infrastruktury rynku finansowego, których powinny przestrzegać FMI przy prowadzeniu działalności na podstawie ustawy FSCMA i rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. W wytycznych dokonano reorganizacji 24 kluczowych zasad PFMI i zawarcia ich w 14 zasadach – stosownie do lokalnych warunków – i zawarto szczegółowe normy dotyczące ich wdrażania. W grudniu 2012 r. bank centralny Korei zmienił „rozporządzenie w sprawie funkcjonowania systemów płatności i rozrachunku oraz zarządzania nimi” w celu przyjęcia PFMI jako obowiązujących standardów w zakresie nadzoru.

| (9) | Zgodnie z ustawą FSCMA i rozporządzeniami wykonawczymi CCP są również zobowiązane do przyjęcia wewnętrznych zasad i procedur koniecznych do prawidłowej regulacji systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych. Wymogi określone w ustawie FSCMA, rozporządzeniach wykonawczych, wytycznych i w rozporządzeniu w sprawie funkcjonowania systemów płatności i rozrachunku oraz zarządzania nimi są zatem uwzględnione w wewnętrznych zasadach i procedurach izb rozliczeniowych. Zgodnie z FSCMA wszelkie zmiany w dokumentach założycielskich lub wewnętrznych zasadach i procedurach CCP muszą zostać zatwierdzone przez FSC. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z ustawą FSCMA i rozporządzeniami wykonawczymi CCP są również zobowiązane do przyjęcia wewnętrznych zasad i procedur koniecznych do prawidłowej regulacji systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych. Wymogi określone w ustawie FSCMA, rozporządzeniach wykonawczych, wytycznych i w rozporządzeniu w sprawie funkcjonowania systemów płatności i rozrachunku oraz zarządzania nimi są zatem uwzględnione w wewnętrznych zasadach i procedurach izb rozliczeniowych. Zgodnie z FSCMA wszelkie zmiany w dokumentach założycielskich lub wewnętrznych zasadach i procedurach CCP muszą zostać zatwierdzone przez FSC.

| (10) | Struktura wiążących prawnie wymogów w Korei Południowej jest zatem dwupoziomowa. Ustawa FSCMA i rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy określają wysokie standardy, które CCP muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Korei Południowej. Zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Korei Południowej. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CCP muszą przedstawić FSC do zatwierdzenia swoje wewnętrzne zasady i procedury zgodnie z wytycznymi dla przedsiębiorstw dotyczącymi infrastruktury rynku finansowego. Wspomniane wewnętrzne zasady i procedury stanowią drugi poziom wymogów obowiązujących w Korei Południowej. |
| --- | --- |

(10)

Struktura wiążących prawnie wymogów w Korei Południowej jest zatem dwupoziomowa. Ustawa FSCMA i rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy określają wysokie standardy, które CCP muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Korei Południowej. Zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Korei Południowej. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CCP muszą przedstawić FSC do zatwierdzenia swoje wewnętrzne zasady i procedury zgodnie z wytycznymi dla przedsiębiorstw dotyczącymi infrastruktury rynku finansowego. Wspomniane wewnętrzne zasady i procedury stanowią drugi poziom wymogów obowiązujących w Korei Południowej.

| (11) | Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP z Korei Południowej powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. poziom ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w tych CCP członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy. |
| --- | --- |

(11)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP z Korei Południowej powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. poziom ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w tych CCP członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.

| (12) | Rynek finansowy, na którym CCP posiadający zezwolenie w Korei Południowej prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Korei Południowej stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w CCP posiadających zezwolenie w Korei Południowej wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii. |
| --- | --- |

(12)

Rynek finansowy, na którym CCP posiadający zezwolenie w Korei Południowej prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Korei Południowej stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w CCP posiadających zezwolenie w Korei Południowej wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii.

| (13) | Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Korei Południowej za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne odnoszące się do CCP, których uzupełnienie stanowią zasady i procedury wewnętrzne wdrażające PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w Korei Południowej oraz zapewniają skutki równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w zakresie ograniczania ryzyka. |
| --- | --- |

(13)

Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Korei Południowej za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne odnoszące się do CCP, których uzupełnienie stanowią zasady i procedury wewnętrzne wdrażające PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w Korei Południowej oraz zapewniają skutki równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w zakresie ograniczania ryzyka.

| (14) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(14)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (15) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (16) | FSC jest odpowiedzialna za ustanowienie i wdrażanie przepisów dotyczących nadzoru oraz za kontrole i badanie instytucji finansowych. FSC, jako główny organ sprawujący nadzór nad CCP, posiada obszerne uprawnienia do kontroli i nakładania kar, w tym m.in. uprawnienie do anulowania zezwolenia CCP, uprawnienie do zawieszenia i przeniesienia działalności CCP, a także uprawnienie do nałożenia sankcji na CCP. Bieżący nadzór prowadzi Służba Nadzoru Finansowego („FSS”), która działa pod nadzorem FSC. Co dwa lata CCP podlegają trwającym 4 tygodnie kontrolom oraz nieregularnym kontrolom na żądanie organu nadzoru. Dzięki procedurom nadzorczym i sprawdzającym opartym na analizie ryzyka, w tym testowaniu wymogów ostrożnościowych, FSS na bieżąco monitoruje, czy CCP spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. Ponadto jednym z głównych celów nadzoru banku centralnego Korei nad CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Korei Południowej, jest zapewnienie ich bezpieczeństwa i skuteczności. Bank centralny prowadzi nadzór, oceniając informacje na temat CCP, dokonując co dwa lata ich oceny względem PFMI i zwracając się, w stosownych przypadkach, o wprowadzenie udoskonaleń. Bank centralny Korei jest uprawniony do zobowiązania CCP do wprowadzenia tych udoskonaleń, za zgodą Komisji ds. Polityki Monetarnej, jeżeli jest to poważna zmiana. |
| --- | --- |

(16)

FSC jest odpowiedzialna za ustanowienie i wdrażanie przepisów dotyczących nadzoru oraz za kontrole i badanie instytucji finansowych. FSC, jako główny organ sprawujący nadzór nad CCP, posiada obszerne uprawnienia do kontroli i nakładania kar, w tym m.in. uprawnienie do anulowania zezwolenia CCP, uprawnienie do zawieszenia i przeniesienia działalności CCP, a także uprawnienie do nałożenia sankcji na CCP. Bieżący nadzór prowadzi Służba Nadzoru Finansowego („FSS”), która działa pod nadzorem FSC. Co dwa lata CCP podlegają trwającym 4 tygodnie kontrolom oraz nieregularnym kontrolom na żądanie organu nadzoru. Dzięki procedurom nadzorczym i sprawdzającym opartym na analizie ryzyka, w tym testowaniu wymogów ostrożnościowych, FSS na bieżąco monitoruje, czy CCP spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. Ponadto jednym z głównych celów nadzoru banku centralnego Korei nad CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Korei Południowej, jest zapewnienie ich bezpieczeństwa i skuteczności. Bank centralny prowadzi nadzór, oceniając informacje na temat CCP, dokonując co dwa lata ich oceny względem PFMI i zwracając się, w stosownych przypadkach, o wprowadzenie udoskonaleń. Bank centralny Korei jest uprawniony do zobowiązania CCP do wprowadzenia tych udoskonaleń, za zgodą Komisji ds. Polityki Monetarnej, jeżeli jest to poważna zmiana.

| (17) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(17)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (18) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie w ramach systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie w ramach systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (19) | CCP z państw trzecich, którzy zamierzają rozliczać instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w Korei Południowej, muszą złożyć wniosek do FSC o zatwierdzenie. |
| --- | --- |

(19)

CCP z państw trzecich, którzy zamierzają rozliczać instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w Korei Południowej, muszą złożyć wniosek do FSC o zatwierdzenie.

| (20) | W celu przyznania zatwierdzenia, jurysdykcja, w której CCP ma siedzibę, powinna dysponować wystarczająco solidnym systemem regulacyjnym, podobnym do rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w Korei Południowej. Przed zatwierdzeniem wniosku CCP z państwa trzeciego wymagane jest również zawarcie porozumień o współpracy między właściwymi organami Korei Południowej i właściwymi organami państw trzecich. |
| --- | --- |

(20)

W celu przyznania zatwierdzenia, jurysdykcja, w której CCP ma siedzibę, powinna dysponować wystarczająco solidnym systemem regulacyjnym, podobnym do rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w Korei Południowej. Przed zatwierdzeniem wniosku CCP z państwa trzeciego wymagane jest również zawarcie porozumień o współpracy między właściwymi organami Korei Południowej i właściwymi organami państw trzecich.

| (21) | Należy zatem uznać, że procedura uznawania systemu prawnego Korei Południowej mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich, które zamierzają w tym kraju rozliczać instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, zapewnia skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(21)

Należy zatem uznać, że procedura uznawania systemu prawnego Korei Południowej mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich, które zamierzają w tym kraju rozliczać instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, zapewnia skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (22) | Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Korei Południowej dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(22)

Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Korei Południowej dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (23) | Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Korei Południowej nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności. |
| --- | --- |

(23)

Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Korei Południowej nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności.

| (24) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(24)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Korei Południowej obejmujące ustawę o usługach w zakresie inwestycji finansowych i o rynkach kapitałowych z 2013 r. oraz rozporządzenia wykonawcze do tej ustawy, uzupełnione wytycznymi dla przedsiębiorstw dotyczącymi infrastruktury rynku finansowego oraz rozporządzeniem w sprawie funkcjonowania systemów płatności i rozrachunku oraz zarządzania nimi, i mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tym kraju, uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatniczej i Infrastruktury Rynku (dalej „CPMI”).

2

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/29 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/29

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2039

z dnia 13 listopada 2015 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Republiki Południowej Afryki dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | Podstawą niniejszej decyzji jest ocena skutków rozwiązań prawnych i nadzorczych obowiązujących w Republice Południowej Afryki i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii. |
| --- | --- |

(3)

Podstawą niniejszej decyzji jest ocena skutków rozwiązań prawnych i nadzorczych obowiązujących w Republice Południowej Afryki i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby rozwiązania prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby rozwiązania prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi Republiki Południowej Afryki dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, obejmują ustawę o rynkach finansowych nr 19 z 2012 r. (dalej „ustawa FMA”). Sekretarz ds. usług w zakresie papierów wartościowych (dalej „Sekretarz”) dysponuje szerokimi uprawnieniami w zakresie nadzorowania i monitorowania izb rozliczeniowych posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w Republice Południowej Afryki („licencjonowane izby rozliczeniowe”) oraz prowadzenie dochodzeń w ich sprawie. |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi Republiki Południowej Afryki dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, obejmują ustawę o rynkach finansowych nr 19 z 2012 r. (dalej „ustawa FMA”). Sekretarz ds. usług w zakresie papierów wartościowych (dalej „Sekretarz”) dysponuje szerokimi uprawnieniami w zakresie nadzorowania i monitorowania izb rozliczeniowych posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w Republice Południowej Afryki („licencjonowane izby rozliczeniowe”) oraz prowadzenie dochodzeń w ich sprawie.

| (7) | Ustawa FMA określa obowiązki i wymogi, które muszą spełniać izby rozliczeniowe. W szczególności na mocy ustawy FMA Sekretarz udziela zezwolenia na prowadzenie działalności jako licencjonowana izba rozliczeniowa, pod warunkiem że ubiegająca się o zezwolenie izba rozliczeniowa spełnia te wymogi i przyczynia się do realizacji celów określonych w ustawie FMA, w tym do ograniczania ryzyka systemowego i zapewnienia, aby południowoafrykańskie rynki finansowe były sprawiedliwe, skuteczne i przejrzyste. W celu zapewnienia, aby wymogi te zostały spełnione, Sekretarz może nałożyć warunki, jakie uzna za właściwe w momencie udzielania zezwolenia. Licencjonowane izby rozliczeniowe muszą prowadzić działalność w sposób uczciwy i przejrzysty oraz z należytym uwzględnieniem praw członków rozliczających i ich klientów. Ponadto zgodnie z ustawą FMA licencjonowane izby rozliczeniowe muszą przestrzegać międzynarodowych standardów nadzorczych, w tym zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). |
| --- | --- |

(7)

Ustawa FMA określa obowiązki i wymogi, które muszą spełniać izby rozliczeniowe. W szczególności na mocy ustawy FMA Sekretarz udziela zezwolenia na prowadzenie działalności jako licencjonowana izba rozliczeniowa, pod warunkiem że ubiegająca się o zezwolenie izba rozliczeniowa spełnia te wymogi i przyczynia się do realizacji celów określonych w ustawie FMA, w tym do ograniczania ryzyka systemowego i zapewnienia, aby południowoafrykańskie rynki finansowe były sprawiedliwe, skuteczne i przejrzyste. W celu zapewnienia, aby wymogi te zostały spełnione, Sekretarz może nałożyć warunki, jakie uzna za właściwe w momencie udzielania zezwolenia. Licencjonowane izby rozliczeniowe muszą prowadzić działalność w sposób uczciwy i przejrzysty oraz z należytym uwzględnieniem praw członków rozliczających i ich klientów. Ponadto zgodnie z ustawą FMA licencjonowane izby rozliczeniowe muszą przestrzegać międzynarodowych standardów nadzorczych, w tym zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”).

| (8) | Ustawa FMA upoważnia ministra finansów do ustanawiania przepisów w odniesieniu do wszelkich kwestii wymagających regulacji lub których regulacja jest dozwolona zgodnie z tą ustawą, lub jakichkolwiek innych kwestii niezbędnych do lepszego administrowania ustawą FMA i jej wdrażania. Ponadto na mocy ustawy FMA Sekretarz jest uprawniony do wydania wytycznych w sprawie stosowania i wykładni ustawy FMA i do podejmowania wszelkich działań, jakie uzna za niezbędne do prawidłowego wykonywania swoich funkcji lub obowiązków bądź też do wdrażania ustawy FMA. |
| --- | --- |

(8)

Ustawa FMA upoważnia ministra finansów do ustanawiania przepisów w odniesieniu do wszelkich kwestii wymagających regulacji lub których regulacja jest dozwolona zgodnie z tą ustawą, lub jakichkolwiek innych kwestii niezbędnych do lepszego administrowania ustawą FMA i jej wdrażania. Ponadto na mocy ustawy FMA Sekretarz jest uprawniony do wydania wytycznych w sprawie stosowania i wykładni ustawy FMA i do podejmowania wszelkich działań, jakie uzna za niezbędne do prawidłowego wykonywania swoich funkcji lub obowiązków bądź też do wdrażania ustawy FMA.

| (9) | Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do licencjonowanych izb rozliczeniowych powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w licencjonowanych izbach rozliczeniowych członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy. |
| --- | --- |

(9)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do licencjonowanych izb rozliczeniowych powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w licencjonowanych izbach rozliczeniowych członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.

| (10) | Rynek finansowy, na którym licencjonowane izby rozliczeniowe prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Republice Południowej Afryki stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w licencjonowanych izbach rozliczeniowych wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii. |
| --- | --- |

(10)

Rynek finansowy, na którym licencjonowane izby rozliczeniowe prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Republice Południowej Afryki stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w licencjonowanych izbach rozliczeniowych wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii.

| (11) | Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do licencjonowanych izb rozliczeniowych za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Wymagające zapewnienia zgodności z PFMI zasady naczelne odnoszące się do licencjonowanych izb rozliczeniowych ograniczają niższy poziom ryzyka w Republice Południowej Afryki oraz zapewniają skutki w zakresie ograniczania ryzyka równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(11)

Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do licencjonowanych izb rozliczeniowych za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Wymagające zapewnienia zgodności z PFMI zasady naczelne odnoszące się do licencjonowanych izb rozliczeniowych ograniczają niższy poziom ryzyka w Republice Południowej Afryki oraz zapewniają skutki w zakresie ograniczania ryzyka równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

| (12) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki gwarantują, że licencjonowane izby rozliczeniowe, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(12)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki gwarantują, że licencjonowane izby rozliczeniowe, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (13) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (14) | Sekretarz nadzoruje i egzekwuje przestrzeganie ustawy FMA. W szczególności Sekretarz co roku ocenia, czy licencjonowane izby rozliczeniowe przestrzegają ustawy FMA oraz swoich wewnętrznych przepisów i procedur, jak również wytycznych, instrukcji, warunków lub wymogów ustalanych przez Sekretarza na podstawie ustawy FMA. Sekretarz jest uprawniony do cofnięcia lub zawieszenia zezwolenia licencjonowanej izby rozliczeniowej, jeśli nie przestrzega ona, między innymi, ustawy FMA, wewnętrznych przepisów i procedur lub wytycznych, instrukcji, warunków lub wymogów ustalonych przez Sekretarza na podstawie ustawy FMA. |
| --- | --- |

(14)

Sekretarz nadzoruje i egzekwuje przestrzeganie ustawy FMA. W szczególności Sekretarz co roku ocenia, czy licencjonowane izby rozliczeniowe przestrzegają ustawy FMA oraz swoich wewnętrznych przepisów i procedur, jak również wytycznych, instrukcji, warunków lub wymogów ustalanych przez Sekretarza na podstawie ustawy FMA. Sekretarz jest uprawniony do cofnięcia lub zawieszenia zezwolenia licencjonowanej izby rozliczeniowej, jeśli nie przestrzega ona, między innymi, ustawy FMA, wewnętrznych przepisów i procedur lub wytycznych, instrukcji, warunków lub wymogów ustalonych przez Sekretarza na podstawie ustawy FMA.

| (15) | Sekretarz jest uprawniony do zwracania się do licencjonowanych izb rozliczeniowych o informacje lub dokumenty i do przeprowadzania kontroli na miejscu. Po przeprowadzeniu kontroli na miejscu Sekretarz może, między innymi, zwrócić się do licencjonowanej izby rozliczeniowej o podjęcie działań lub powstrzymanie się od nich w celu usunięcia nieprawidłowości. W przypadku nieprzedstawienia przez licencjonowaną izbę rozliczeniową informacji wymaganych na podstawie ustawy FMA Sekretarz może nałożyć na nią karę. Ponadto, aby zapewnić administrowanie ustawą FMA i jej wdrażanie, Sekretarz może wydać ogólne wytyczne lub wytyczne skierowane do konkretnego podmiotu. |
| --- | --- |

(15)

Sekretarz jest uprawniony do zwracania się do licencjonowanych izb rozliczeniowych o informacje lub dokumenty i do przeprowadzania kontroli na miejscu. Po przeprowadzeniu kontroli na miejscu Sekretarz może, między innymi, zwrócić się do licencjonowanej izby rozliczeniowej o podjęcie działań lub powstrzymanie się od nich w celu usunięcia nieprawidłowości. W przypadku nieprzedstawienia przez licencjonowaną izbę rozliczeniową informacji wymaganych na podstawie ustawy FMA Sekretarz może nałożyć na nią karę. Ponadto, aby zapewnić administrowanie ustawą FMA i jej wdrażanie, Sekretarz może wydać ogólne wytyczne lub wytyczne skierowane do konkretnego podmiotu.

| (16) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(16)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (17) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (18) | CCP posiadający zezwolenie w państwie trzecim, którego rozwiązania prawne i nadzorcze są równoważne z ramami regulacyjnymi Republiki Południowej Afryki oraz które w równoważny sposób regulują przeciwdziałanie praniu pieniędzy i zwalczanie finansowania terroryzmu, w którym to państwie CCP podlegają skutecznemu nadzorowi, mogą świadczyć usługi w Republice Południowej Afryki, jeżeli uzyskały zezwolenie Sekretarza. Na potrzeby udzielenia zezwolenia Sekretarz ocenia wniosek o zezwolenie, uwzględniając ramy regulacyjne państwa trzeciego, oraz może wziąć pod uwagę informacje dostarczone przez inny organ nadzoru, w tym organy nadzoru z państw trzecich. Ponadto Sekretarz może zwolnić CCP z państw trzecich z niektórych lub wszystkich wymogów określonych w ustawie FMA. Sekretarz może zawrzeć porozumienia o współpracy z organami regulacyjnymi lub organami nadzoru z państw trzecich w celu koordynowania bieżącego nadzoru i wymiany informacji dotyczących CCP z państw trzecich, posiadających zezwolenie w państwie trzecim, którego rozwiązania prawne i nadzorcze są równoważne z ramami regulacyjnymi Republiki Południowej Afryki i które podlegają skutecznemu nadzorowi w państwie trzecim, w którym uzyskały zezwolenie. |
| --- | --- |

(18)

CCP posiadający zezwolenie w państwie trzecim, którego rozwiązania prawne i nadzorcze są równoważne z ramami regulacyjnymi Republiki Południowej Afryki oraz które w równoważny sposób regulują przeciwdziałanie praniu pieniędzy i zwalczanie finansowania terroryzmu, w którym to państwie CCP podlegają skutecznemu nadzorowi, mogą świadczyć usługi w Republice Południowej Afryki, jeżeli uzyskały zezwolenie Sekretarza. Na potrzeby udzielenia zezwolenia Sekretarz ocenia wniosek o zezwolenie, uwzględniając ramy regulacyjne państwa trzeciego, oraz może wziąć pod uwagę informacje dostarczone przez inny organ nadzoru, w tym organy nadzoru z państw trzecich. Ponadto Sekretarz może zwolnić CCP z państw trzecich z niektórych lub wszystkich wymogów określonych w ustawie FMA. Sekretarz może zawrzeć porozumienia o współpracy z organami regulacyjnymi lub organami nadzoru z państw trzecich w celu koordynowania bieżącego nadzoru i wymiany informacji dotyczących CCP z państw trzecich, posiadających zezwolenie w państwie trzecim, którego rozwiązania prawne i nadzorcze są równoważne z ramami regulacyjnymi Republiki Południowej Afryki i które podlegają skutecznemu nadzorowi w państwie trzecim, w którym uzyskały zezwolenie.

| (19) | Struktura procedury uznawania systemu prawnego w Republice Południowej Afryki mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy jednak uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(19)

Struktura procedury uznawania systemu prawnego w Republice Południowej Afryki mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy jednak uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (20) | Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki dotyczące licencjonowanych izb rozliczeniowych spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Republiki Południowej Afryki dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(20)

Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki dotyczące licencjonowanych izb rozliczeniowych spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Republiki Południowej Afryki dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (21) | Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Republice Południowej Afryki nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności. |
| --- | --- |

(21)

Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Republice Południowej Afryki nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności.

| (22) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(22)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Republiki Południowej Afryki obejmujące ustawę o rynkach finansowych i mające zastosowanie do licencjonowanych izb rozliczeniowych posiadających zezwolenie w tym kraju uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatniczej i Infrastruktury Rynku.

2

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/32 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/32

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2040

z dnia 13 listopada 2015 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych niektórych prowincji Kanady dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze kanadyjskich prowincji Alberta, Kolumbia Brytyjska, Manitoba, Ontario i Quebec (dalej „odpowiednie prowincje”) gwarantują, że CCP mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tych prowincjach nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług CCP posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze kanadyjskich prowincji Alberta, Kolumbia Brytyjska, Manitoba, Ontario i Quebec (dalej „odpowiednie prowincje”) gwarantują, że CCP mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tych prowincjach nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług CCP posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | Niniejsza decyzja opiera się na analizie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w odpowiednich prowincjach i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii. |
| --- | --- |

(3)

Niniejsza decyzja opiera się na analizie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w odpowiednich prowincjach i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi Kanady dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w odpowiednich prowincjach, obejmują odpowiednie ustawy o papierach wartościowych oraz zasady i przepisy przyjęte na mocy tych ustaw przez organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych w każdej prowincji, jak również decyzje, wytyczne lub zarządzenia wydane przez te organy nadzoru (system papierów wartościowych w prowincjach) i które mają zastosowanie do CCP prowadzących działalność w tych prowincjach. |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi Kanady dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w odpowiednich prowincjach, obejmują odpowiednie ustawy o papierach wartościowych oraz zasady i przepisy przyjęte na mocy tych ustaw przez organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych w każdej prowincji, jak również decyzje, wytyczne lub zarządzenia wydane przez te organy nadzoru (system papierów wartościowych w prowincjach) i które mają zastosowanie do CCP prowadzących działalność w tych prowincjach.

| (7) | Do celów niniejszej decyzji organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych są: Alberta Securities Commission (ASC) w Albercie; Autorité des marchés financiers (AMF) w Quebecu; British Columbia Securities Commission (BCSC) w Kolumbii Brytyjskiej; Manitoba Securities Commission (MSC) w Manitobie oraz Ontario Securities Commission (OSC) w Ontario. Organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych współpracują ze sobą w celu opracowania i wdrożenia przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących papierów wartościowych oraz w celu zarządzania obowiązującymi przepisami oraz ich monitorowania i egzekwowania w sposób spójny i skoordynowany. |
| --- | --- |

(7)

Do celów niniejszej decyzji organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych są: Alberta Securities Commission (ASC) w Albercie; Autorité des marchés financiers (AMF) w Quebecu; British Columbia Securities Commission (BCSC) w Kolumbii Brytyjskiej; Manitoba Securities Commission (MSC) w Manitobie oraz Ontario Securities Commission (OSC) w Ontario. Organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych współpracują ze sobą w celu opracowania i wdrożenia przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących papierów wartościowych oraz w celu zarządzania obowiązującymi przepisami oraz ich monitorowania i egzekwowania w sposób spójny i skoordynowany.

| (8) | CCP zamierzający prowadzić działalność w jednej z odpowiednich prowincji musi uzyskać zezwolenie właściwego organu nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych. Zezwolenie to może przyjąć formę uznania albo zwolnienia z uznania. Uznanie oznacza pełne stosowanie odpowiedniego systemu papierów wartościowych w danej prowincji. CCP prowadzący działalność w kilku odpowiednich prowincjach muszą posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności jako uznane CCP w co najmniej jednej prowincji i podlegać najbardziej restrykcyjnym wymogom spośród wymogów stosowanych w prowincjach, w których prowadzą one działalność. Zwolnienie z uznania jest zwykle udzielane CCP uznanym w innej prowincji, a zatem podlegającym bezpośredniemu nadzorowi sprawowanemu przez organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych w prowincji, w której CCP został uznany, pod warunkiem że odnośny organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych nie stwierdził, że mają znaczenie systemowe lub stanowią poważne zagrożenie dla rynków kapitałowych. Organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych nakładają warunki na zwolnione z uznania CCP, jeżeli w prowincjach, w których zostały uznane, podlegają one mniej uciążliwym wymogom niż w prowincjach, w których są one zwolnione z uznania. Bank centralny Kanady może również uznać CCP za instytucje o znaczeniu systemowym, jeżeli mogą one stanowić ryzyko dla systemu finansowego Kanady. |
| --- | --- |

(8)

CCP zamierzający prowadzić działalność w jednej z odpowiednich prowincji musi uzyskać zezwolenie właściwego organu nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych. Zezwolenie to może przyjąć formę uznania albo zwolnienia z uznania. Uznanie oznacza pełne stosowanie odpowiedniego systemu papierów wartościowych w danej prowincji. CCP prowadzący działalność w kilku odpowiednich prowincjach muszą posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności jako uznane CCP w co najmniej jednej prowincji i podlegać najbardziej restrykcyjnym wymogom spośród wymogów stosowanych w prowincjach, w których prowadzą one działalność. Zwolnienie z uznania jest zwykle udzielane CCP uznanym w innej prowincji, a zatem podlegającym bezpośredniemu nadzorowi sprawowanemu przez organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych w prowincji, w której CCP został uznany, pod warunkiem że odnośny organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych nie stwierdził, że mają znaczenie systemowe lub stanowią poważne zagrożenie dla rynków kapitałowych. Organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych nakładają warunki na zwolnione z uznania CCP, jeżeli w prowincjach, w których zostały uznane, podlegają one mniej uciążliwym wymogom niż w prowincjach, w których są one zwolnione z uznania. Bank centralny Kanady może również uznać CCP za instytucje o znaczeniu systemowym, jeżeli mogą one stanowić ryzyko dla systemu finansowego Kanady.

| (9) | Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Albercie obejmują ustawę o papierach wartościowych (Alberta), zasady i przepisy przyjęte na mocy tej ustawy oraz decyzje, wytyczne lub zarządzenia wydane przez ASC („przepisy dotyczące papierów wartościowych obowiązujące w Albercie”). Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Albercie, CCP musi uzyskać zezwolenie ASC na prowadzenie działalności jako uznana agencja rozliczeniowa lub jako agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa). CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Albercie, muszą przestrzegać przepisów dotyczących papierów wartościowych obowiązujących w Albercie. Ogólnie rzecz biorąc, ASC udziela zezwolenia CCP na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe, jeżeli uzna za stosowne objęcie ich nadzorem. W przypadku określonych izb rozliczeniowych uznanych w innych prowincjach ASC może jednak również opierać się na nadzorze sprawowanym przez inny organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych. ASC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa. ASC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”), wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych. |
| --- | --- |

(9)

Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Albercie obejmują ustawę o papierach wartościowych (Alberta), zasady i przepisy przyjęte na mocy tej ustawy oraz decyzje, wytyczne lub zarządzenia wydane przez ASC („przepisy dotyczące papierów wartościowych obowiązujące w Albercie”). Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Albercie, CCP musi uzyskać zezwolenie ASC na prowadzenie działalności jako uznana agencja rozliczeniowa lub jako agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa). CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Albercie, muszą przestrzegać przepisów dotyczących papierów wartościowych obowiązujących w Albercie. Ogólnie rzecz biorąc, ASC udziela zezwolenia CCP na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe, jeżeli uzna za stosowne objęcie ich nadzorem. W przypadku określonych izb rozliczeniowych uznanych w innych prowincjach ASC może jednak również opierać się na nadzorze sprawowanym przez inny organ nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych. ASC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa. ASC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”), wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych.

| (10) | Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Kolumbii Brytyjskiej obejmują ustawę o papierach wartościowych (Kolumbia Brytyjska), zasady i przepisy przyjęte na mocy tej ustawy oraz zarządzenia wydawane przez BCSC. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Kolumbii Brytyjskiej, CCP musi uzyskać zezwolenie BCSC na prowadzenie działalności jako uznana agencja rozliczeniowa lub jako agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa), co zależy od szeregu czynników, w tym wpływu działalności agencji rozliczeniowej w Kolumbii Brytyjskiej. BCSC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa. BCSC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI. |
| --- | --- |

(10)

Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Kolumbii Brytyjskiej obejmują ustawę o papierach wartościowych (Kolumbia Brytyjska), zasady i przepisy przyjęte na mocy tej ustawy oraz zarządzenia wydawane przez BCSC. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Kolumbii Brytyjskiej, CCP musi uzyskać zezwolenie BCSC na prowadzenie działalności jako uznana agencja rozliczeniowa lub jako agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa), co zależy od szeregu czynników, w tym wpływu działalności agencji rozliczeniowej w Kolumbii Brytyjskiej. BCSC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa. BCSC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI.

| (11) | Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Manitobie obejmują ustawę o towarowych kontraktach terminowych typu futures (Manitoba), ustawę o papierach wartościowych (Manitoba) oraz zasady i zarządzenia wydawane przez MSC na ich podstawie. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Manitobie, CCP musi uzyskać zezwolenie MSC na prowadzenie działalności jako uznana izba rozliczeniowa w odniesieniu do kontraktów towarowych typu futures, lub jako uznana agencja rozliczeniowa w odniesieniu do innych papierów wartościowych, lub jako, odpowiednio, izba rozliczeniowa lub agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa). MSC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej lub izbie rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa. MSC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych i izb rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia jako uznane agencje rozliczeniowe lub izby rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI. |
| --- | --- |

(11)

Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Manitobie obejmują ustawę o towarowych kontraktach terminowych typu futures (Manitoba), ustawę o papierach wartościowych (Manitoba) oraz zasady i zarządzenia wydawane przez MSC na ich podstawie. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Manitobie, CCP musi uzyskać zezwolenie MSC na prowadzenie działalności jako uznana izba rozliczeniowa w odniesieniu do kontraktów towarowych typu futures, lub jako uznana agencja rozliczeniowa w odniesieniu do innych papierów wartościowych, lub jako, odpowiednio, izba rozliczeniowa lub agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa). MSC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej lub izbie rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa. MSC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych i izb rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia jako uznane agencje rozliczeniowe lub izby rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI.

| (12) | Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Ontario obejmują ustawę o papierach wartościowych (Ontario), przepisy i zasady wydane na podstawie tej ustawy, a także wytyczne, decyzje, zarządzenia, postanowienia i inne wymogi wprowadzone na jej podstawie. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Ontario, CCP musi uzyskać zezwolenie OSC na prowadzenie działalności jako uznana agencja rozliczeniowa lub jako agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa). OSC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa. OSC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia jako uznane agencje rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI. |
| --- | --- |

(12)

Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Ontario obejmują ustawę o papierach wartościowych (Ontario), przepisy i zasady wydane na podstawie tej ustawy, a także wytyczne, decyzje, zarządzenia, postanowienia i inne wymogi wprowadzone na jej podstawie. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Ontario, CCP musi uzyskać zezwolenie OSC na prowadzenie działalności jako uznana agencja rozliczeniowa lub jako agencja rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona agencja rozliczeniowa). OSC może ustanowić warunki udzielenia agencji rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana agencja rozliczeniowa albo jako zwolniona agencja rozliczeniowa. OSC wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich agencji rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia jako uznane agencje rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI.

| (13) | Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Quebecu obejmują ustawę o papierach wartościowych (Quebec), ustawę o instrumentach pochodnych (Quebec) oraz ustawę dotyczącą Autorité des marchés financiers (AAMF); przepisy przyjęte na podstawie ustawy o papierach wartościowych (Quebec) i ustawy o instrumentach pochodnych (Quebec) oraz decyzje i zarządzenia wydane przez AMF. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Quebecu, CCP musi uzyskać zezwolenie AMF na prowadzenie działalności jako uznana izba rozliczeniowa lub jako izba rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona izba rozliczeniowa). AMF może ustanowić warunki udzielenia izbie rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana izba rozliczeniowa albo jako zwolniona izba rozliczeniowa. AMF wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich izb rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia jako uznane izby rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI. |
| --- | --- |

(13)

Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Quebecu obejmują ustawę o papierach wartościowych (Quebec), ustawę o instrumentach pochodnych (Quebec) oraz ustawę dotyczącą Autorité des marchés financiers (AAMF); przepisy przyjęte na podstawie ustawy o papierach wartościowych (Quebec) i ustawy o instrumentach pochodnych (Quebec) oraz decyzje i zarządzenia wydane przez AMF. Aby świadczyć usługi rozliczeniowe w Quebecu, CCP musi uzyskać zezwolenie AMF na prowadzenie działalności jako uznana izba rozliczeniowa lub jako izba rozliczeniowa zwolniona z uznania (zwolniona izba rozliczeniowa). AMF może ustanowić warunki udzielenia izbie rozliczeniowej zezwolenia na prowadzenie działalności albo jako uznana izba rozliczeniowa albo jako zwolniona izba rozliczeniowa. AMF wydał postanowienia o uznaniu w odniesieniu do wszystkich izb rozliczeniowych, którym organ ten udzielił zezwolenia jako uznane izby rozliczeniowe, zobowiązując je do stosowania się do PFMI.

| (14) | Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w CCP posiadających zezwolenie w tych prowincjach członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy. |
| --- | --- |

(14)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w CCP posiadających zezwolenie w tych prowincjach członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.

| (15) | Rynek finansowy, na którym CCP posiadający zezwolenie w odpowiednich prowincjach prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Kanadzie stanowiła poniżej 3 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii. |
| --- | --- |

(15)

Rynek finansowy, na którym CCP posiadający zezwolenie w odpowiednich prowincjach prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Kanadzie stanowiła poniżej 3 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii.

| (16) | Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach, w tym postanowienia o uznaniu wydane przez organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych zobowiązujące do stosowania się do PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w odpowiednich prowincjach oraz zapewniają skutki w zakresie ograniczania ryzyka równoważne skutkom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(16)

Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach, w tym postanowienia o uznaniu wydane przez organy nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych zobowiązujące do stosowania się do PFMI, ograniczają niższy poziom ryzyka w odpowiednich prowincjach oraz zapewniają skutki w zakresie ograniczania ryzyka równoważne skutkom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

| (17) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tych prowincjach, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(17)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tych prowincjach, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (18) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 tego rozporządzenia rozwiązania prawne i nadzorcze w odniesieniu do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 tego rozporządzenia rozwiązania prawne i nadzorcze w odniesieniu do CCP posiadających zezwolenie w odpowiednich prowincjach muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (19) | Nadzór nad CCP, które uzyskały zezwolenie w kilku prowincjach odbywa się w drodze współpracy pomiędzy organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych z odpowiednich prowincji. W odniesieniu do CCP uznanych przez bank centralny Kanady jako mogące stwarzać ryzyko systemowe, nadzór nad CCP sprawuje się w drodze współpracy między organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych z odpowiednich prowincji oraz banku centralnego Kanady. |
| --- | --- |

(19)

Nadzór nad CCP, które uzyskały zezwolenie w kilku prowincjach odbywa się w drodze współpracy pomiędzy organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych z odpowiednich prowincji. W odniesieniu do CCP uznanych przez bank centralny Kanady jako mogące stwarzać ryzyko systemowe, nadzór nad CCP sprawuje się w drodze współpracy między organami nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych z odpowiednich prowincji oraz banku centralnego Kanady.

| (20) | W Albercie ASC posiada szerokie uprawnienia do podejmowania wszelkich działań naprawczych lub odstraszających wobec agencji rozliczeniowej posiadającej zezwolenie, uznanej lub zwolnionej z uznania, w interesie publicznym lub jeżeli agencja rozliczeniowa nie przestrzega przepisów dotyczących papierów wartościowych obowiązujących w Albercie. Zarówno uznane, jak i zwolnione z uznania agencje rozliczeniowe muszą przekazywać informacje, dokumenty lub zapisy w celu zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami. ASC może, zarówno w odniesieniu do uznanych, jak i zwolnionych z uznania agencji rozliczeniowych nakładać kary administracyjne oraz zawiesić, zmienić lub cofnąć uznanie agencji rozliczeniowej lub postanowienie o zwolnieniu z uznania agencji rozliczeniowej. ASC może również wystąpić o stwierdzenie niezgodności przez sądy, wszcząć inne postępowania sądowe oraz prowadzić dochodzenia, które mogą spowodować nałożenie szeregu sankcji. Kary mogą być również nakładane na dyrektorów i kierowników podmiotów lub przedsiębiorstw bądź inne osoby, które dopuszczają naruszanie przepisów dotyczących papierów wartościowych obowiązujących w Albercie bądź zezwalają lub zgadzają się na nie. Ponadto w odniesieniu do uznanych agencji rozliczeniowych ASC przeprowadza kontrole na miejscu, regularne konsultacje, przeglądy i analizy wymaganych dokumentów i może podejmować decyzje dotyczące wewnętrznych zasad, procedur lub praktyk uznanych agencji rozliczeniowych, jeżeli ASC uzna, że leży to w interesie publicznym. |
| --- | --- |

(20)

W Albercie ASC posiada szerokie uprawnienia do podejmowania wszelkich działań naprawczych lub odstraszających wobec agencji rozliczeniowej posiadającej zezwolenie, uznanej lub zwolnionej z uznania, w interesie publicznym lub jeżeli agencja rozliczeniowa nie przestrzega przepisów dotyczących papierów wartościowych obowiązujących w Albercie. Zarówno uznane, jak i zwolnione z uznania agencje rozliczeniowe muszą przekazywać informacje, dokumenty lub zapisy w celu zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami. ASC może, zarówno w odniesieniu do uznanych, jak i zwolnionych z uznania agencji rozliczeniowych nakładać kary administracyjne oraz zawiesić, zmienić lub cofnąć uznanie agencji rozliczeniowej lub postanowienie o zwolnieniu z uznania agencji rozliczeniowej. ASC może również wystąpić o stwierdzenie niezgodności przez sądy, wszcząć inne postępowania sądowe oraz prowadzić dochodzenia, które mogą spowodować nałożenie szeregu sankcji. Kary mogą być również nakładane na dyrektorów i kierowników podmiotów lub przedsiębiorstw bądź inne osoby, które dopuszczają naruszanie przepisów dotyczących papierów wartościowych obowiązujących w Albercie bądź zezwalają lub zgadzają się na nie. Ponadto w odniesieniu do uznanych agencji rozliczeniowych ASC przeprowadza kontrole na miejscu, regularne konsultacje, przeglądy i analizy wymaganych dokumentów i może podejmować decyzje dotyczące wewnętrznych zasad, procedur lub praktyk uznanych agencji rozliczeniowych, jeżeli ASC uzna, że leży to w interesie publicznym.

| (21) | W Kolumbii Brytyjskiej BCSC prowadzi bieżący nadzór nad uznanymi agencjami rozliczeniowymi w drodze okresowych kontroli na miejscu i regularnych kontaktów z kadrą kierowniczą wyższego szczebla agencji rozliczeniowej, jak również przeglądu informacji przekazanych przez agencję rozliczeniową i oceny spełniania przez nią wymogów dotyczących między innymi zarządzania ryzykiem. BCSC posiada szerokie uprawnienia do podejmowania wszelkich działań naprawczych lub odstraszających wobec uznanej agencji rozliczeniowej, w interesie publicznym lub jeśli agencja rozliczeniowa nie przestrzega ustawy o papierach wartościowych (Kolumbia Brytyjska). Takie działania obejmują podejmowanie decyzji dotyczących statutu, zasad, procedur lub praktyk bądź sposobu, w jaki uznana agencja rozliczeniowa prowadzi działalność; BCSC może wydawać zarządzenia dotyczące tej agencji, łącznie z zawieszeniem lub cofnięciem jej uznania oraz przeprowadzać dochodzenia, które mogą prowadzić do nałożenia sankcji. |
| --- | --- |

(21)

W Kolumbii Brytyjskiej BCSC prowadzi bieżący nadzór nad uznanymi agencjami rozliczeniowymi w drodze okresowych kontroli na miejscu i regularnych kontaktów z kadrą kierowniczą wyższego szczebla agencji rozliczeniowej, jak również przeglądu informacji przekazanych przez agencję rozliczeniową i oceny spełniania przez nią wymogów dotyczących między innymi zarządzania ryzykiem. BCSC posiada szerokie uprawnienia do podejmowania wszelkich działań naprawczych lub odstraszających wobec uznanej agencji rozliczeniowej, w interesie publicznym lub jeśli agencja rozliczeniowa nie przestrzega ustawy o papierach wartościowych (Kolumbia Brytyjska). Takie działania obejmują podejmowanie decyzji dotyczących statutu, zasad, procedur lub praktyk bądź sposobu, w jaki uznana agencja rozliczeniowa prowadzi działalność; BCSC może wydawać zarządzenia dotyczące tej agencji, łącznie z zawieszeniem lub cofnięciem jej uznania oraz przeprowadzać dochodzenia, które mogą prowadzić do nałożenia sankcji.

| (22) | W Manitobie bieżący nadzór nad agencjami rozliczeniowymi posiadającymi zezwolenie, uznanymi lub zwolnionymi z uznania, sprawuje MSC. Zwolnione agencje rozliczeniowe podlegają bardziej ograniczonemu nadzorowi sprawowanemu przez MSC. W przypadku uznanych agencji rozliczeniowych lub izb rozliczeniowych, nadzór jest sprawowany na podstawie przeglądu okresowych sprawozdań, kontroli na miejscu, regularnych kontaktów z kadrą kierowniczą wyższego szczebla agencji rozliczeniowej lub izby rozliczeniowej oraz rocznej oceny ryzyka i kontroli. MSC dysponuje szeregiem narzędzi dostępnych na potrzeby usunięcia naruszeń określonych wymogów przez uznaną agencję rozliczeniową lub izbę rozliczeniową, uznaną lub zwolnioną z uznania, w tym w postaci obłożenia udzielenia zezwolenia agencji rozliczeniowej warunkami, zawieszenia lub cofnięcia postanowienia o udzieleniu zezwolenia agencji rozliczeniowej lub izbie rozliczeniowej bądź prowadzenia dochodzeń, które mogą prowadzić do nałożenia grzywien i innych sankcji. |
| --- | --- |

(22)

W Manitobie bieżący nadzór nad agencjami rozliczeniowymi posiadającymi zezwolenie, uznanymi lub zwolnionymi z uznania, sprawuje MSC. Zwolnione agencje rozliczeniowe podlegają bardziej ograniczonemu nadzorowi sprawowanemu przez MSC. W przypadku uznanych agencji rozliczeniowych lub izb rozliczeniowych, nadzór jest sprawowany na podstawie przeglądu okresowych sprawozdań, kontroli na miejscu, regularnych kontaktów z kadrą kierowniczą wyższego szczebla agencji rozliczeniowej lub izby rozliczeniowej oraz rocznej oceny ryzyka i kontroli. MSC dysponuje szeregiem narzędzi dostępnych na potrzeby usunięcia naruszeń określonych wymogów przez uznaną agencję rozliczeniową lub izbę rozliczeniową, uznaną lub zwolnioną z uznania, w tym w postaci obłożenia udzielenia zezwolenia agencji rozliczeniowej warunkami, zawieszenia lub cofnięcia postanowienia o udzieleniu zezwolenia agencji rozliczeniowej lub izbie rozliczeniowej bądź prowadzenia dochodzeń, które mogą prowadzić do nałożenia grzywien i innych sankcji.

| (23) | W Ontario OSC prowadzi bieżący nadzór nad CCP posiadającymi zezwolenie na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe w drodze okresowych kontroli na miejscu i regularnych kontaktów z kadrą kierowniczą wyższego szczebla agencji rozliczeniowej, regularnych ocen ryzyka i kontroli, jak również przeglądu informacji przekazanych przez agencję rozliczeniową i oceny spełniania przez nią wymogów dotyczących między innymi zarządzania ryzykiem. Zwolnione agencje rozliczeniowe podlegają bardziej ograniczonemu nadzorowi sprawowanemu przez OSC. OSC posiada szerokie uprawnienia w zakresie podejmowania decyzji dotyczących statutu, zasad lub procedur uznanej agencji rozliczeniowej i sposobu, w jaki uznana agencja rozliczeniowa prowadzi działalność oraz podejmowania wszelkich działań naprawczych lub odstraszających wobec agencji rozliczeniowej posiadającej zezwolenie, uznanej lub zwolnionej z uznania, w interesie publicznym lub jeżeli agencja rozliczeniowa nie przestrzegała ustawy o papierach wartościowych (Ontario). Takie działania obejmują podejmowanie decyzji lub zarządzeń dotyczących agencji rozliczeniowej, nakładanie na nią warunków, ograniczeń lub wymogów, zawieszenie lub cofnięcie jej zezwolenia, jak również prowadzenie dochodzeń, które mogą prowadzić do nałożenia grzywien i kar. |
| --- | --- |

(23)

W Ontario OSC prowadzi bieżący nadzór nad CCP posiadającymi zezwolenie na prowadzenie działalności jako uznane agencje rozliczeniowe w drodze okresowych kontroli na miejscu i regularnych kontaktów z kadrą kierowniczą wyższego szczebla agencji rozliczeniowej, regularnych ocen ryzyka i kontroli, jak również przeglądu informacji przekazanych przez agencję rozliczeniową i oceny spełniania przez nią wymogów dotyczących między innymi zarządzania ryzykiem. Zwolnione agencje rozliczeniowe podlegają bardziej ograniczonemu nadzorowi sprawowanemu przez OSC. OSC posiada szerokie uprawnienia w zakresie podejmowania decyzji dotyczących statutu, zasad lub procedur uznanej agencji rozliczeniowej i sposobu, w jaki uznana agencja rozliczeniowa prowadzi działalność oraz podejmowania wszelkich działań naprawczych lub odstraszających wobec agencji rozliczeniowej posiadającej zezwolenie, uznanej lub zwolnionej z uznania, w interesie publicznym lub jeżeli agencja rozliczeniowa nie przestrzegała ustawy o papierach wartościowych (Ontario). Takie działania obejmują podejmowanie decyzji lub zarządzeń dotyczących agencji rozliczeniowej, nakładanie na nią warunków, ograniczeń lub wymogów, zawieszenie lub cofnięcie jej zezwolenia, jak również prowadzenie dochodzeń, które mogą prowadzić do nałożenia grzywien i kar.

| (24) | W Quebecu AMF posiada szerokie uprawienia do sprawowania nadzoru nad pełnym zakresem działalności izb rozliczeniowych posiadających zezwolenie oraz nadzoruje przestrzeganie przez nie przepisów ustawy o papierach wartościowych (Quebec), ustawy o instrumentach pochodnych (Quebec) oraz AAMF. Ustawy te określają ogólne ramy prawne mające zastosowanie do kontroli, jaką AMF sprawuje nad nadzorowanymi podmiotami finansowymi, takich jak izby rozliczeniowe posiadające zezwolenie. AMF jest uprawniony do zażądania od każdej izby rozliczeniowej posiadającej zezwolenie przekazania informacji, poddania się przesłuchaniu pod przysięgą, prowadzenia dochodzeń i przeprowadzania kontroli na miejscu. AMF dysponuje szeregiem narzędzi umożliwiających usunięcie naruszenia wymagań przez izby rozliczeniowe. Obejmują one prawo do zawieszenia stosowania wewnętrznych zasad i procedur uznanej izby rozliczeniowej, do zarządzenia zmiany postanowień lub praktyki uznanej izby rozliczeniowej w celu zapewnienia ich zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, do podejmowania działań przeciwko izbie rozliczeniowej posiadającej zezwolenie w celu zapewnienia przestrzegania zobowiązań podjętych wobec AMF lub mających zastosowanie wymogów prawnych, do nakładania grzywien na izbę rozliczeniową posiadającą zezwolenie i do zmiany, zawieszenia bądź cofnięcia całości lub części zezwolenia lub zwolnienia przyznanego izbie rozliczeniowej. |
| --- | --- |

(24)

W Quebecu AMF posiada szerokie uprawienia do sprawowania nadzoru nad pełnym zakresem działalności izb rozliczeniowych posiadających zezwolenie oraz nadzoruje przestrzeganie przez nie przepisów ustawy o papierach wartościowych (Quebec), ustawy o instrumentach pochodnych (Quebec) oraz AAMF. Ustawy te określają ogólne ramy prawne mające zastosowanie do kontroli, jaką AMF sprawuje nad nadzorowanymi podmiotami finansowymi, takich jak izby rozliczeniowe posiadające zezwolenie. AMF jest uprawniony do zażądania od każdej izby rozliczeniowej posiadającej zezwolenie przekazania informacji, poddania się przesłuchaniu pod przysięgą, prowadzenia dochodzeń i przeprowadzania kontroli na miejscu. AMF dysponuje szeregiem narzędzi umożliwiających usunięcie naruszenia wymagań przez izby rozliczeniowe. Obejmują one prawo do zawieszenia stosowania wewnętrznych zasad i procedur uznanej izby rozliczeniowej, do zarządzenia zmiany postanowień lub praktyki uznanej izby rozliczeniowej w celu zapewnienia ich zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, do podejmowania działań przeciwko izbie rozliczeniowej posiadającej zezwolenie w celu zapewnienia przestrzegania zobowiązań podjętych wobec AMF lub mających zastosowanie wymogów prawnych, do nakładania grzywien na izbę rozliczeniową posiadającą zezwolenie i do zmiany, zawieszenia bądź cofnięcia całości lub części zezwolenia lub zwolnienia przyznanego izbie rozliczeniowej.

| (25) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tych prowincjach przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(25)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tych prowincjach przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (26) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(26)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (27) | CCP z państw trzecich zamierzające prowadzić działalność jako agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa w Kolumbii Brytyjskiej i Manitobie mogą wystąpić, a w Albercie, Ontario i Quebecu muszą wystąpić o uznanie lub zwolnienie z uznania w odpowiedniej prowincji, umożliwiające im świadczenie tych samych usług rozliczeniowych w Kanadzie, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim, z zastrzeżeniem odpowiednich warunków postanowienia o uznaniu lub zwolnieniu. Zwolnienie może zostać udzielone, jeżeli CCP z państwa trzeciego nie ma znaczenia systemowego, ani w żaden sposób nie stwarza poważnego zagrożenia dla rynków kapitałowych, pod warunkiem że jest objęty porównywalnym systemem regulacyjnym. Jednakże nawet w przypadku gdy CCP z państwa trzeciego jest zobowiązany do uzyskania uznania, organy mogą polegać na nadzorze sprawowanym przez organy nadzoru państwa trzeciego, jeżeli regulacja, jaką objęte jest CCP z państwa trzeciego, jest porównywalna do regulacji mającej zastosowanie w ramach systemu obowiązującego w odpowiedniej prowincji. |
| --- | --- |

(27)

CCP z państw trzecich zamierzające prowadzić działalność jako agencja rozliczeniowa lub izba rozliczeniowa w Kolumbii Brytyjskiej i Manitobie mogą wystąpić, a w Albercie, Ontario i Quebecu muszą wystąpić o uznanie lub zwolnienie z uznania w odpowiedniej prowincji, umożliwiające im świadczenie tych samych usług rozliczeniowych w Kanadzie, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim, z zastrzeżeniem odpowiednich warunków postanowienia o uznaniu lub zwolnieniu. Zwolnienie może zostać udzielone, jeżeli CCP z państwa trzeciego nie ma znaczenia systemowego, ani w żaden sposób nie stwarza poważnego zagrożenia dla rynków kapitałowych, pod warunkiem że jest objęty porównywalnym systemem regulacyjnym. Jednakże nawet w przypadku gdy CCP z państwa trzeciego jest zobowiązany do uzyskania uznania, organy mogą polegać na nadzorze sprawowanym przez organy nadzoru państwa trzeciego, jeżeli regulacja, jaką objęte jest CCP z państwa trzeciego, jest porównywalna do regulacji mającej zastosowanie w ramach systemu obowiązującego w odpowiedniej prowincji.

| (28) | Struktura procedury uznawania systemu prawnego w odpowiednich prowincjach Kanady mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy jednak uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(28)

Struktura procedury uznawania systemu prawnego w odpowiednich prowincjach Kanady mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich różni się od procedury określonej w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, należy jednak uznać, że zapewnia ona skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (29) | Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji Kanady spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych dotyczących CCP w odpowiednich prowincjach oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(29)

Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze odpowiednich prowincji Kanady spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych dotyczących CCP w odpowiednich prowincjach oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (30) | Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Kanadzie nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności. |
| --- | --- |

(30)

Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Kanadzie nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności.

| (31) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(31)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze kanadyjskich prowincji Alberta, Kolumbia Brytyjska, Manitoba, Ontario i Quebec obejmujące ustawę o papierach wartościowych (Alberta), ustawę o papierach wartościowych (Kolumbia Brytyjska), ustawę o towarowych kontraktach terminowych typu futures (Manitoba), ustawę o papierach wartościowych (Manitoba), ustawę o papierach wartościowych (Ontario), ustawę o papierach wartościowych (Quebec), ustawę o instrumentach pochodnych (Quebec), ustawę dotyczącą Autorité des marchés financiers, a także zasady, przepisy, decyzje, wytyczne i zarządzenia przyjęte na ich podstawie, w tym postanowienia o uznaniu mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tych prowincjach uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatniczej i Infrastruktury Rynku („CPMI”).

2

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/38 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/38

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2041

z dnia 13 listopada 2015 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Meksyku dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzje o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzje o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku gwarantują, że CCP mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających ani systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług CCP posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku gwarantują, że CCP mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających ani systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług CCP posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | Niniejsza decyzja nie opiera się wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Meksyku, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii. |
| --- | --- |

(3)

Niniejsza decyzja nie opiera się wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Meksyku, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający lub systemy obrotu z siedzibą w Unii, w sposób uznany za równoważny ze skutkami wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Należy zatem w szczególności wziąć pod uwagę znacznie niższy poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową prowadzoną na rynkach finansowych, które są mniejsze od rynku finansowego Unii.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi Meksyku dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, obejmują zasady mające zastosowanie do uczestników rynku kontraktów na instrumenty pochodne wyemitowane przez bank centralny Meksyku, Comisión Nacional Bancaria y de Valores (CNBV) oraz Secretaría de Hacienda y Crédito Público (SHCP), a także wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do uczestników rynku notowanych kontraktów na instrumenty pochodne wyemitowane przez CNBV (łącznie zwane dalej „zasadami naczelnymi”). Zasady naczelne określają wymogi, jakie muszą na bieżąco spełniać CCP, aby móc świadczyć usługi rozliczeniowe w Meksyku. CCP mający siedzibę w Meksyku muszą uzyskać zezwolenie SHCP, wydawane na podstawie opinii CNBV i banku centralnego Meksyku. |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi Meksyku dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, obejmują zasady mające zastosowanie do uczestników rynku kontraktów na instrumenty pochodne wyemitowane przez bank centralny Meksyku, Comisión Nacional Bancaria y de Valores (CNBV) oraz Secretaría de Hacienda y Crédito Público (SHCP), a także wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do uczestników rynku notowanych kontraktów na instrumenty pochodne wyemitowane przez CNBV (łącznie zwane dalej „zasadami naczelnymi”). Zasady naczelne określają wymogi, jakie muszą na bieżąco spełniać CCP, aby móc świadczyć usługi rozliczeniowe w Meksyku. CCP mający siedzibę w Meksyku muszą uzyskać zezwolenie SHCP, wydawane na podstawie opinii CNBV i banku centralnego Meksyku.

| (7) | Zarówno CNBV, jak i bank centralny Meksyku wydały oświadczenia polityczne, wyjaśniając, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Meksyku, są zobowiązani do przestrzegania zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”), wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych. |
| --- | --- |

(7)

Zarówno CNBV, jak i bank centralny Meksyku wydały oświadczenia polityczne, wyjaśniając, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Meksyku, są zobowiązani do przestrzegania zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”), wydanych w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych.

| (8) | Zgodnie z zasadami naczelnymi CCP muszą przyjąć wewnętrzne zasady i procedury dotyczące wszystkich istotnych aspektów związanych z ich funkcjami, w tym zabezpieczeniami, w celu zarządzania ryzykiem kredytowym, płynności i operacyjnym. Te wewnętrzne zasady i procedury muszą zostać zatwierdzone przez SHCP, na podstawie opinii banku centralnego Meksyku i CNBV. Ponadto wspomniane zasady i procedury wewnętrzne nie mogą zostać zmienione, jeżeli SHCP, CNBV lub bank centralny Meksyku nie wyrażą na to zgody. Wewnętrzne zasady i procedury dotyczące CCP lub zmiany tych zasad i procedur mogą także zostać zatwierdzone z zastrzeżeniem pewnych modyfikacji. Ta sama procedura obowiązuje w odniesieniu do zatwierdzania i modyfikacji dokumentacji przedsiębiorstw. Ponadto metody obliczania zasobów finansowych i plan zachowania płynności CCP wymagają zatwierdzenia przez bank centralny Meksyku i opinii CNBV. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z zasadami naczelnymi CCP muszą przyjąć wewnętrzne zasady i procedury dotyczące wszystkich istotnych aspektów związanych z ich funkcjami, w tym zabezpieczeniami, w celu zarządzania ryzykiem kredytowym, płynności i operacyjnym. Te wewnętrzne zasady i procedury muszą zostać zatwierdzone przez SHCP, na podstawie opinii banku centralnego Meksyku i CNBV. Ponadto wspomniane zasady i procedury wewnętrzne nie mogą zostać zmienione, jeżeli SHCP, CNBV lub bank centralny Meksyku nie wyrażą na to zgody. Wewnętrzne zasady i procedury dotyczące CCP lub zmiany tych zasad i procedur mogą także zostać zatwierdzone z zastrzeżeniem pewnych modyfikacji. Ta sama procedura obowiązuje w odniesieniu do zatwierdzania i modyfikacji dokumentacji przedsiębiorstw. Ponadto metody obliczania zasobów finansowych i plan zachowania płynności CCP wymagają zatwierdzenia przez bank centralny Meksyku i opinii CNBV.

| (9) | Struktura wiążących prawnie wymogów w Meksyku jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CCP określone w zasadach naczelnych wyznaczają wysokie standardy, które CCP muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Meksyku. Zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Meksyku. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CCP muszą przedstawić – do zatwierdzenia przez właściwe organy – swoje zasady i procedury wewnętrzne, dokumentację przedsiębiorstwa, stosowane przez nie metody obliczania zasobów finansowych i plan zachowania płynności. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne, dokumentacja przedsiębiorstwa, plan zachowania płynności oraz metody obliczania zasobów finansowych CCP stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów w Meksyku, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki CCP mają spełniać owe standardy. CNBV i bank centralny Meksyku oceniają przestrzeganie przez CCP tych standardów i PFMI. Po zatwierdzeniu przez właściwe organy zasady i procedury wewnętrzne, dokumentacja przedsiębiorstw, plan zachowania płynności oraz metody obliczania zasobów finansowych CCP stają się prawnie wiążące dla CCP. |
| --- | --- |

(9)

Struktura wiążących prawnie wymogów w Meksyku jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CCP określone w zasadach naczelnych wyznaczają wysokie standardy, które CCP muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Meksyku. Zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Meksyku. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CCP muszą przedstawić – do zatwierdzenia przez właściwe organy – swoje zasady i procedury wewnętrzne, dokumentację przedsiębiorstwa, stosowane przez nie metody obliczania zasobów finansowych i plan zachowania płynności. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne, dokumentacja przedsiębiorstwa, plan zachowania płynności oraz metody obliczania zasobów finansowych CCP stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów w Meksyku, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki CCP mają spełniać owe standardy. CNBV i bank centralny Meksyku oceniają przestrzeganie przez CCP tych standardów i PFMI. Po zatwierdzeniu przez właściwe organy zasady i procedury wewnętrzne, dokumentacja przedsiębiorstw, plan zachowania płynności oraz metody obliczania zasobów finansowych CCP stają się prawnie wiążące dla CCP.

| (10) | Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP z siedzibą w Meksyku powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w CCP mających siedzibę w Meksyku członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy. |
| --- | --- |

(10)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP z siedzibą w Meksyku powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. pod względem poziomu ryzyka, na jakie narażeni są w związku z udziałem w CCP mających siedzibę w Meksyku członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić takie same skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.

| (11) | Rynek finansowy, na którym CCP posiadający zezwolenie w Meksyku prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Meksyku stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w CCP mających siedzibę w Meksyku wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii. |
| --- | --- |

(11)

Rynek finansowy, na którym CCP posiadający zezwolenie w Meksyku prowadzą działalność rozliczeniową, jest znacznie mniejszy niż rynek, na którym prowadzą działalność CCP mający siedzibę w Unii. W szczególności w ostatnich trzech latach łączna wartość transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Meksyku stanowiła poniżej 1 % łącznej wartości transakcji na instrumentach pochodnych rozliczonych w Unii. W związku z tym dla członków rozliczających i systemów obrotu z siedzibą w Unii udział w CCP mających siedzibę w Meksyku wiąże się ze znacznie niższym ryzykiem niż w przypadku udziału w CCP posiadających zezwolenie w Unii.

| (12) | Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP mających siedzibę w Meksyku za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Meksyku, uzupełnione przez wdrażające PFMI zasady i procedury wewnętrzne, dokumentację przedsiębiorstwa, plan zachowania płynności i metody obliczania zasobów finansowych CCP, ograniczają niższy poziom ryzyka w Meksyku oraz zapewniają skutki w zakresie ograniczania ryzyka równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(12)

Można zatem uznać rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP mających siedzibę w Meksyku za równoważne w zakresie, w jakim są adekwatne do ograniczenia owego niższego poziomu ryzyka. Zasady naczelne dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Meksyku, uzupełnione przez wdrażające PFMI zasady i procedury wewnętrzne, dokumentację przedsiębiorstwa, plan zachowania płynności i metody obliczania zasobów finansowych CCP, ograniczają niższy poziom ryzyka w Meksyku oraz zapewniają skutki w zakresie ograniczania ryzyka równoważne skutkom przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

| (13) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(13)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (14) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (15) | Nadzór nad CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Meksyku, jest sprawowany przez CNBV i bank centralny Meksyku w ramach uprawnień każdego z tych organów. CNBV i bank centralny Meksyku są uprawnione do monitorowania na bieżąco przestrzegania przez CCP mających do nich zastosowanie prawnie wiążących wymogów. W tym kontekście CNBV oraz bank centralny Meksyku może żądać od CCP informacji, przeprowadzać kontrole na miejscu, wydawać polecenia usunięcia naruszenia lub potencjalnego naruszenia wymogów ostrożnościowych lub zaprzestania praktyk sprzecznych ze sprawnym funkcjonowaniem rynków finansowych oraz zalecić CCP opracowanie środków w zakresie kontroli wewnętrznej i kontroli ryzyka. CNBV może również usunąć zarząd, niektórych członków poszczególnych komitetów i innych pracowników CCP. Ponadto SHCP, na podstawie opinii CNBV i banku centralnego Meksyku, jest uprawniony do cofnięcia zezwolenia wydanego CCP. CNBV i bank centralny Meksyku mogą również nakładać na CCP środki dyscyplinarne i grzywny za nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów. |
| --- | --- |

(15)

Nadzór nad CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Meksyku, jest sprawowany przez CNBV i bank centralny Meksyku w ramach uprawnień każdego z tych organów. CNBV i bank centralny Meksyku są uprawnione do monitorowania na bieżąco przestrzegania przez CCP mających do nich zastosowanie prawnie wiążących wymogów. W tym kontekście CNBV oraz bank centralny Meksyku może żądać od CCP informacji, przeprowadzać kontrole na miejscu, wydawać polecenia usunięcia naruszenia lub potencjalnego naruszenia wymogów ostrożnościowych lub zaprzestania praktyk sprzecznych ze sprawnym funkcjonowaniem rynków finansowych oraz zalecić CCP opracowanie środków w zakresie kontroli wewnętrznej i kontroli ryzyka. CNBV może również usunąć zarząd, niektórych członków poszczególnych komitetów i innych pracowników CCP. Ponadto SHCP, na podstawie opinii CNBV i banku centralnego Meksyku, jest uprawniony do cofnięcia zezwolenia wydanego CCP. CNBV i bank centralny Meksyku mogą również nakładać na CCP środki dyscyplinarne i grzywny za nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów.

| (16) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa. |
| --- | --- |

(16)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.

| (17) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).

| (18) | Bank centralny Meksyku może uznać CCP z państw trzecich rozliczających instrumenty pochodne, którzy uzyskali zezwolenie w państwach trzecich, w których rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tych państwach zapewniają skutki podobne do skutków zapewnianych przez rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie w Meksyku i zgodne z PFMI. Ponadto CCP z państw trzecich muszą podlegać skutecznemu nadzorowi zapewniającemu zgodność z mającymi zastosowanie rozwiązaniami prawnymi i nadzorczymi. Warunkiem uznania CCP jest również zawarcie protokołu ustaleń między bankiem centralnym Meksyku lub CNBV a właściwym organem nadzoru z państwa trzeciego, z którego pochodzi składający wniosek CCP. |
| --- | --- |

(18)

Bank centralny Meksyku może uznać CCP z państw trzecich rozliczających instrumenty pochodne, którzy uzyskali zezwolenie w państwach trzecich, w których rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tych państwach zapewniają skutki podobne do skutków zapewnianych przez rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie w Meksyku i zgodne z PFMI. Ponadto CCP z państw trzecich muszą podlegać skutecznemu nadzorowi zapewniającemu zgodność z mającymi zastosowanie rozwiązaniami prawnymi i nadzorczymi. Warunkiem uznania CCP jest również zawarcie protokołu ustaleń między bankiem centralnym Meksyku lub CNBV a właściwym organem nadzoru z państwa trzeciego, z którego pochodzi składający wniosek CCP.

| (19) | Należy zatem uznać, że procedura uznawania przewidziana w systemie prawnym Meksyku mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich zapewnia skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(19)

Należy zatem uznać, że procedura uznawania przewidziana w systemie prawnym Meksyku mająca zastosowanie do CCP z państw trzecich zapewnia skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (20) | Uznaje się zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące CCP mających siedzibę w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Meksyku dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(20)

Uznaje się zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące CCP mających siedzibę w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Meksyku dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (21) | Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Meksyku nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności. |
| --- | --- |

(21)

Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Meksyku nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności.

| (22) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(22)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Meksyku obejmujące zasady mające zastosowanie do uczestników rynku kontraktów na instrumenty pochodne i wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do uczestników rynku notowanych kontraktów na instrumenty pochodne, uzupełnione oświadczeniami politycznymi wydanymi przez CNBV i bank centralny Meksyku w sprawie stosowania zasad dotyczących infrastruktury rynków finansowych, i mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tym kraju uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Z dniem 1 września 2014 r. Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku zmienił swoją nazwę na Komitet ds. Infrastruktury Płatniczej i Infrastruktury Rynku.

2

---

| 14.11.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 298/42 |
| --- | --- | --- | --- |

14.11.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/42

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2042

z dnia 13 listopada 2015 r.

w sprawie równoważności ram regulacyjnych Szwajcarii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(1)

Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów na instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.

| (2) | Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii gwarantują, że CCP mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług CCP posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii gwarantują, że CCP mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług CCP posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.

| (3) | W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii. W opinii technicznej rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie na poziomie jurysdykcji, gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii. W opinii technicznej rozwiązania prawne i nadzorcze mające zastosowanie na poziomie jurysdykcji, gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (4) | Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.

| (5) | Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(5)

Po pierwsze CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (6) | Prawnie wiążące wymogi Szwajcarii w odniesieniu do kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w tym kraju obejmują zarządzenie z dnia 18 marca 2004 r. w sprawie banku centralnego („zarządzenie w sprawie banku centralnego”) oraz rozporządzenia przyjęte na jego podstawie przez szwajcarski bank centralny („SNB”), a także ustawę federalną w sprawie banków i kas oszczędnościowych („ustawa w sprawie banków”), a także zarządzenia i okólniki wydane przez szwajcarski organ nadzoru rynku finansowego („FINMA”). Zarządzenie w sprawie banku centralnego zostało niedawno zmienione w celu wdrożenia zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych przez CPSS-IOSCO i osiągnięciu zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012. Zmienione ramy regulacyjne przynoszą szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie na poziomie jurysdykcji do CCP w Szwajcarii i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie do CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Szwajcarski bank centralny wydał jednak sprawozdanie objaśniające częściową zmianę zarządzenia w sprawie banku centralnego zawierające wytyczne interpretacyjne dotyczące tego zarządzenia, w którym wyjaśnia on w szczególności, że zmienione zarządzenie wdraża PFMI oraz że zarządzenie to należy interpretować z uwzględnieniem PFMI oraz tytułów IV i V rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(6)

Prawnie wiążące wymogi Szwajcarii w odniesieniu do kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w tym kraju obejmują zarządzenie z dnia 18 marca 2004 r. w sprawie banku centralnego („zarządzenie w sprawie banku centralnego”) oraz rozporządzenia przyjęte na jego podstawie przez szwajcarski bank centralny („SNB”), a także ustawę federalną w sprawie banków i kas oszczędnościowych („ustawa w sprawie banków”), a także zarządzenia i okólniki wydane przez szwajcarski organ nadzoru rynku finansowego („FINMA”). Zarządzenie w sprawie banku centralnego zostało niedawno zmienione w celu wdrożenia zasad dotyczących infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydanych przez CPSS-IOSCO i osiągnięciu zgodności z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012. Zmienione ramy regulacyjne przynoszą szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie na poziomie jurysdykcji do CCP w Szwajcarii i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie do CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Szwajcarski bank centralny wydał jednak sprawozdanie objaśniające częściową zmianę zarządzenia w sprawie banku centralnego zawierające wytyczne interpretacyjne dotyczące tego zarządzenia, w którym wyjaśnia on w szczególności, że zmienione zarządzenie wdraża PFMI oraz że zarządzenie to należy interpretować z uwzględnieniem PFMI oraz tytułów IV i V rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (7) | Ponadto CCP posiadający zezwolenie w Szwajcarii muszą przyjąć statut, regulacje dotyczące organizacji i kompetencji oraz niektóre polityki dotyczące organizacji („regulacje i polityki dotyczące organizacji”), które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki te CCP mają spełniać owe standardy zgodnie z, jak określono w sprawozdaniu objaśniającym częściową zmianę zarządzenia w sprawie banku centralnego, PFMI i rozporządzeniem (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(7)

Ponadto CCP posiadający zezwolenie w Szwajcarii muszą przyjąć statut, regulacje dotyczące organizacji i kompetencji oraz niektóre polityki dotyczące organizacji („regulacje i polityki dotyczące organizacji”), które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki te CCP mają spełniać owe standardy zgodnie z, jak określono w sprawozdaniu objaśniającym częściową zmianę zarządzenia w sprawie banku centralnego, PFMI i rozporządzeniem (UE) nr 648/2012.

| (8) | Zarówno szwajcarski bank centralny, jak i FINMA dysponują uprawnieniami w zakresie regulacji CCP i nadzoru nad nimi i organy te współpracują przy wykonywaniu wymienionych funkcji. CCP z siedzibą w Szwajcarii otrzymują zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej od FINMA. FINMA może zwolnić CCP z obowiązku przestrzegania niektórych przepisów ustawy w sprawie banków i dostosować swoje przepisy w celu uwzględnienia działalności rozliczeniowej i profilu ryzyka CCP. Okólniki wydawane przez FINMA dotyczą między innymi wypłacalności, zarządzania, zarządzania ryzykiem, audytów i sprawozdawczości. |
| --- | --- |

(8)

Zarówno szwajcarski bank centralny, jak i FINMA dysponują uprawnieniami w zakresie regulacji CCP i nadzoru nad nimi i organy te współpracują przy wykonywaniu wymienionych funkcji. CCP z siedzibą w Szwajcarii otrzymują zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej od FINMA. FINMA może zwolnić CCP z obowiązku przestrzegania niektórych przepisów ustawy w sprawie banków i dostosować swoje przepisy w celu uwzględnienia działalności rozliczeniowej i profilu ryzyka CCP. Okólniki wydawane przez FINMA dotyczą między innymi wypłacalności, zarządzania, zarządzania ryzykiem, audytów i sprawozdawczości.

| (9) | Struktura wiążących prawnie wymogów w Szwajcarii jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CCP ustanowione w ustawie w sprawie banków oraz zarządzeniu w sprawie banku centralnego oraz rozporządzeniach, zarządzeniach i okólnikach wydawanych na ich podstawie („zasady naczelne”), wyznaczają wysokie standardy, które CCP muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Szwajcarii. Zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Szwajcarii. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CCP posiadający zezwolenie w Szwajcarii muszą przedstawić FINMA do zatwierdzenia swoje regulacje i polityki dotyczące organizacji. Regulacje i polityki dotyczące organizacji stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów w Szwajcarii. Po ich zatwierdzeniu przez FINMA wspomniane regulacje i polityki dotyczące organizacji stają się dla CCP prawnie wiążące. Regulacje i polityki te stanowią zatem integralną część rozwiązań prawnych i nadzorczych, których CCP posiadający zezwolenie w Szwajcarii muszą przestrzegać. W przypadku nieprzestrzegania zasad naczelnych lub regulacji i polityk dotyczących organizacji danego CCP FINMA jest uprawniony do podjęcia działań administracyjnych względem tego CCP, włącznie z cofnięciem zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej. |
| --- | --- |

(9)

Struktura wiążących prawnie wymogów w Szwajcarii jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CCP ustanowione w ustawie w sprawie banków oraz zarządzeniu w sprawie banku centralnego oraz rozporządzeniach, zarządzeniach i okólnikach wydawanych na ich podstawie („zasady naczelne”), wyznaczają wysokie standardy, które CCP muszą spełniać w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie usług rozliczeniowych w Szwajcarii. Zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Szwajcarii. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CCP posiadający zezwolenie w Szwajcarii muszą przedstawić FINMA do zatwierdzenia swoje regulacje i polityki dotyczące organizacji. Regulacje i polityki dotyczące organizacji stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów w Szwajcarii. Po ich zatwierdzeniu przez FINMA wspomniane regulacje i polityki dotyczące organizacji stają się dla CCP prawnie wiążące. Regulacje i polityki te stanowią zatem integralną część rozwiązań prawnych i nadzorczych, których CCP posiadający zezwolenie w Szwajcarii muszą przestrzegać. W przypadku nieprzestrzegania zasad naczelnych lub regulacji i polityk dotyczących organizacji danego CCP FINMA jest uprawniony do podjęcia działań administracyjnych względem tego CCP, włącznie z cofnięciem zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej.

| (10) | Zasadnicze skutki zasad naczelnych mających zastosowanie do CCP, uzupełnionych ich regulacjami i politykami dotyczącymi organizacji, są równoważne skutkom zasad ujętych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W szczególności zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP posiadających obecnie zezwolenie w Szwajcarii w odniesieniu do przypadków niewykonania zobowiązania, które wymagają pokrycia z łącznych zasobów finansowych, ryzyka płynności, ciągłości działania, wymogów w zakresie zabezpieczeń, polityki inwestycyjnej, ryzyka rozliczeniowego, segregacji i możliwości przenoszenia, obliczania początkowych depozytów zabezpieczających i zarządzania, w tym wymogów organizacyjnych, wymogów dotyczących kadry kierowniczej wyższego szczebla, komisji ds. ryzyka, prowadzenia rejestrów, znacznych pakietów akcji, informacji przekazywanych właściwemu organowi, konfliktu interesów, outsourcingu oraz prowadzenia działalności są równoważne ze skutkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, dlatego też wymogi te należy uznać za równoważne. |
| --- | --- |

(10)

Zasadnicze skutki zasad naczelnych mających zastosowanie do CCP, uzupełnionych ich regulacjami i politykami dotyczącymi organizacji, są równoważne skutkom zasad ujętych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W szczególności zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP posiadających obecnie zezwolenie w Szwajcarii w odniesieniu do przypadków niewykonania zobowiązania, które wymagają pokrycia z łącznych zasobów finansowych, ryzyka płynności, ciągłości działania, wymogów w zakresie zabezpieczeń, polityki inwestycyjnej, ryzyka rozliczeniowego, segregacji i możliwości przenoszenia, obliczania początkowych depozytów zabezpieczających i zarządzania, w tym wymogów organizacyjnych, wymogów dotyczących kadry kierowniczej wyższego szczebla, komisji ds. ryzyka, prowadzenia rejestrów, znacznych pakietów akcji, informacji przekazywanych właściwemu organowi, konfliktu interesów, outsourcingu oraz prowadzenia działalności są równoważne ze skutkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, dlatego też wymogi te należy uznać za równoważne.

| (11) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(11)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii gwarantują, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (12) | Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.

| (13) | CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii, podlegają bieżącemu nadzorowi sprawowanemu przez FINMA i szwajcarski bank centralny, mającemu na celu monitorowanie stałego spełniania warunków, na jakich udzielono zezwolenia, i innych mających zastosowanie wymogów regulacyjnych. CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii, podlegają corocznym audytom. CCP muszą przedstawić podmiotowi przeprowadzającemu audyt informacje wymagane do przeprowadzenia audytu. Jeżeli podmiot przeprowadzający audyt wykryje naruszenie przepisów dotyczących nadzoru lub inne nieprawidłowości, określi okres przywrócenia zgodności przez CCP i poinformuje FINMA, jeżeli zgodność nie zostanie przywrócona. W przypadku poważnych naruszeń przepisów dotyczących nadzoru lub poważnych nieprawidłowości, podmiot przeprowadzający audyt bezpośrednio poinformuje o tym fakcie FINMA. Ponadto zarówno CCP, jak i podmioty przeprowadzające audyt, muszą przekazywać FINMA wszelkie informacje niezbędne do wykonywania jego zadań oraz muszą niezwłocznie informować ten organ o każdym zdarzeniu, które ma istotne znaczenie dla nadzoru. Ponadto FINMA przeprowadza również ukierunkowane kontrole na miejscu, dokonuje przeglądu sprawozdań okresowych i odbywa regularne spotkania z kierownictwem i pracownikami CCP. |
| --- | --- |

(13)

CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii, podlegają bieżącemu nadzorowi sprawowanemu przez FINMA i szwajcarski bank centralny, mającemu na celu monitorowanie stałego spełniania warunków, na jakich udzielono zezwolenia, i innych mających zastosowanie wymogów regulacyjnych. CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Szwajcarii, podlegają corocznym audytom. CCP muszą przedstawić podmiotowi przeprowadzającemu audyt informacje wymagane do przeprowadzenia audytu. Jeżeli podmiot przeprowadzający audyt wykryje naruszenie przepisów dotyczących nadzoru lub inne nieprawidłowości, określi okres przywrócenia zgodności przez CCP i poinformuje FINMA, jeżeli zgodność nie zostanie przywrócona. W przypadku poważnych naruszeń przepisów dotyczących nadzoru lub poważnych nieprawidłowości, podmiot przeprowadzający audyt bezpośrednio poinformuje o tym fakcie FINMA. Ponadto zarówno CCP, jak i podmioty przeprowadzające audyt, muszą przekazywać FINMA wszelkie informacje niezbędne do wykonywania jego zadań oraz muszą niezwłocznie informować ten organ o każdym zdarzeniu, które ma istotne znaczenie dla nadzoru. Ponadto FINMA przeprowadza również ukierunkowane kontrole na miejscu, dokonuje przeglądu sprawozdań okresowych i odbywa regularne spotkania z kierownictwem i pracownikami CCP.

| (14) | FINMA może przyjąć szczególne środki, jeśli stwierdzi naruszenie rozwiązań prawnych i nadzorczych. W szczególności FINMA może zakazać danej osobie zajmowania stanowiska kierowniczego lub skonfiskować zyski osiągnięte w wyniku naruszenia. Może również wyznaczyć agenta dochodzeniowego w celu zbadania konkretnych okoliczności dotyczących naruszenia rozwiązań prawnych i nadzorczych lub wdrożenia środków nadzoru, które zostały zarządzone przez FINMA. CCP objęty dochodzeniem ma obowiązek zapewnić agentowi dochodzeniowemu dostęp do swoich pomieszczeń oraz przedstawić wszystkie informacje i dokumenty, jakich zażąda on na potrzeby przeprowadzenia dochodzenia. Wreszcie FINMA może również cofnąć CCP zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej lub anulować jego wpis w rejestrze, w przypadku gdy nie spełnia on już obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych i może wydać organom zarządzającym CCP wytyczne. |
| --- | --- |

(14)

FINMA może przyjąć szczególne środki, jeśli stwierdzi naruszenie rozwiązań prawnych i nadzorczych. W szczególności FINMA może zakazać danej osobie zajmowania stanowiska kierowniczego lub skonfiskować zyski osiągnięte w wyniku naruszenia. Może również wyznaczyć agenta dochodzeniowego w celu zbadania konkretnych okoliczności dotyczących naruszenia rozwiązań prawnych i nadzorczych lub wdrożenia środków nadzoru, które zostały zarządzone przez FINMA. CCP objęty dochodzeniem ma obowiązek zapewnić agentowi dochodzeniowemu dostęp do swoich pomieszczeń oraz przedstawić wszystkie informacje i dokumenty, jakich zażąda on na potrzeby przeprowadzenia dochodzenia. Wreszcie FINMA może również cofnąć CCP zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej lub anulować jego wpis w rejestrze, w przypadku gdy nie spełnia on już obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych i może wydać organom zarządzającym CCP wytyczne.

| (15) | Szwajcarski bank centralny nadzoruje CCP we współpracy z FINMA. W szczególności szwajcarski bank centralny jest odpowiedzialny za ocenę spełniania przez CCP minimalnych wymogów określonych w zarządzeniu w sprawie banku centralnego. CCP muszą przekazywać szwajcarskiemu bankowi centralnemu informacje niezbędne do oceny zgodności z tymi minimalnymi wymogami i poddają się kontrolom na miejscu. W szczególności CCP mają obowiązek przedkładania szwajcarskiemu bankowi centralnemu okresowych sprawozdań oraz sprawozdań ad hoc oraz informowania go z wyprzedzeniem o konkretnych kwestiach lub zmianach. Szwajcarski bank centralny może również nakładać kary i inne sankcje w przypadku nieprzekazania wymaganych przez niego informacji lub dowodów, nieprzestrzegania wymogów formalnych lub przekazania informacji niekompletnych lub niedokładnych. Na potrzeby dokonania oceny szwajcarski bank centralny korzysta z szerokiego zakresu informacji, w tym samooceny i dokumentacji wewnętrznej CCP, sprawozdań z kontroli, jak również regularnych sprawozdań i spotkań z kierownictwem i pracownikami CCP. Szwajcarski bank centralny wydaje zalecenia CCP, którzy nie spełniają minimalnych wymogów określonych w zarządzeniu w sprawie banku centralnego. Jeżeli dany CCP nie zastosuje się do zalecenia, szwajcarski bank centralny wyda zarządzenie. Jeżeli dany CCP nie zastosuje się do zarządzenia, szwajcarski bank centralny może poinformować FINMA o swoich ustaleniach, który to organ może podjąć względem CCP dalsze działania w zakresie nadzoru i egzekwowania prawa. |
| --- | --- |

(15)

Szwajcarski bank centralny nadzoruje CCP we współpracy z FINMA. W szczególności szwajcarski bank centralny jest odpowiedzialny za ocenę spełniania przez CCP minimalnych wymogów określonych w zarządzeniu w sprawie banku centralnego. CCP muszą przekazywać szwajcarskiemu bankowi centralnemu informacje niezbędne do oceny zgodności z tymi minimalnymi wymogami i poddają się kontrolom na miejscu. W szczególności CCP mają obowiązek przedkładania szwajcarskiemu bankowi centralnemu okresowych sprawozdań oraz sprawozdań ad hoc oraz informowania go z wyprzedzeniem o konkretnych kwestiach lub zmianach. Szwajcarski bank centralny może również nakładać kary i inne sankcje w przypadku nieprzekazania wymaganych przez niego informacji lub dowodów, nieprzestrzegania wymogów formalnych lub przekazania informacji niekompletnych lub niedokładnych. Na potrzeby dokonania oceny szwajcarski bank centralny korzysta z szerokiego zakresu informacji, w tym samooceny i dokumentacji wewnętrznej CCP, sprawozdań z kontroli, jak również regularnych sprawozdań i spotkań z kierownictwem i pracownikami CCP. Szwajcarski bank centralny wydaje zalecenia CCP, którzy nie spełniają minimalnych wymogów określonych w zarządzeniu w sprawie banku centralnego. Jeżeli dany CCP nie zastosuje się do zalecenia, szwajcarski bank centralny wyda zarządzenie. Jeżeli dany CCP nie zastosuje się do zarządzenia, szwajcarski bank centralny może poinformować FINMA o swoich ustaleniach, który to organ może podjąć względem CCP dalsze działania w zakresie nadzoru i egzekwowania prawa.

| (16) | Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór nad CCP i egzekwowanie prawa względem nich. |
| --- | --- |

(16)

Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór nad CCP i egzekwowanie prawa względem nich.

| (17) | Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie w ramach systemów prawnych państw trzecich („CCP z państw trzecich”). |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie w ramach systemów prawnych państw trzecich („CCP z państw trzecich”).

| (18) | CCP z państw trzecich mogą ubiegać się o uznanie przez FINMA, co umożliwia im świadczenie usług w Szwajcarii. Uznanie CCP z państw trzecich w Szwajcarii jest uzależnione od istnienia w zainteresowanym państwie trzecim skutecznego równoważnego systemu uznawania CCP z państw trzecich. Szwajcarski bank centralny może również uznać CCP z państwa trzeciego za mającego znaczenie systemowe dla stabilności szwajcarskich rynków finansowych i może zwolnić go z obowiązku przestrzegania minimalnych wymogów określonych w zarządzeniu w sprawie banku centralnego, pod warunkiem że system prawny i nadzorczy tego państwa trzeciego jest uznany za równorzędny, a z właściwymi organami państwa trzeciego zawarto umowę o współpracy na potrzeby nadzoru nad CCP. Uznani CCP muszą również przekładać FINMA sprawozdania i informować ten organ o konkretnych kwestiach. Sprawozdania i informacje, które mają być przekładane FINMA przez uznanych CCP, pozostają jednak bez wpływu na funkcje nadzorcze, za których wykonywanie odpowiadają właściwe organy państwa trzeciego. |
| --- | --- |

(18)

CCP z państw trzecich mogą ubiegać się o uznanie przez FINMA, co umożliwia im świadczenie usług w Szwajcarii. Uznanie CCP z państw trzecich w Szwajcarii jest uzależnione od istnienia w zainteresowanym państwie trzecim skutecznego równoważnego systemu uznawania CCP z państw trzecich. Szwajcarski bank centralny może również uznać CCP z państwa trzeciego za mającego znaczenie systemowe dla stabilności szwajcarskich rynków finansowych i może zwolnić go z obowiązku przestrzegania minimalnych wymogów określonych w zarządzeniu w sprawie banku centralnego, pod warunkiem że system prawny i nadzorczy tego państwa trzeciego jest uznany za równorzędny, a z właściwymi organami państwa trzeciego zawarto umowę o współpracy na potrzeby nadzoru nad CCP. Uznani CCP muszą również przekładać FINMA sprawozdania i informować ten organ o konkretnych kwestiach. Sprawozdania i informacje, które mają być przekładane FINMA przez uznanych CCP, pozostają jednak bez wpływu na funkcje nadzorcze, za których wykonywanie odpowiadają właściwe organy państwa trzeciego.

| (19) | Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Szwajcarii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich. |
| --- | --- |

(19)

Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Szwajcarii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.

| (20) | Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii dotyczące CCP, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Szwajcarii dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję. |
| --- | --- |

(20)

Można zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii dotyczące CCP, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja powinna w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany rozwiązań prawnych i nadzorczych Szwajcarii dotyczących CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.

| (21) | Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Szwajcarii nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności. |
| --- | --- |

(21)

Regularny przegląd rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Szwajcarii nie powinien wykluczać możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym czasie poza terminem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności.

| (22) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(22)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Szwajcarii obejmujące zarządzenie w sprawie banku centralnego oraz rozporządzenia przyjęte na jego podstawie, ustawę federalną w sprawie banków i kas oszczędnościowych oraz zarządzenia i okólniki wydane na jej podstawie, uzupełnione sprawozdaniem objaśniającym częściową zmianę zarządzenia w sprawie banku centralnego zawierającym wytyczne interpretacyjne dotyczące tego zarządzenia i mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tym kraju uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

---