# Dziennik Urzędowy L 269/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 269 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5815 października 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 269

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5815 października 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/1824 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie środków podjętych przez niemcy w odniesieniu do portu lotniczego Niederrhein (Weeze) i Flughafen Niederrhein GmbH SA.19880 i SA.32576 (ex NN/2011, ex CP/2011)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5084)

   (
  1
  ) | 1 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/1825 z dnia 31 lipca 2014 r. w sprawie niezgłoszonej pomocy państwa SA.34791 (2013/C) (ex 2012/NN) – Belgia – Pomoc na ratowanie Val Saint-Lambert SA
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5402)

   (
  1
  ) | 47 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/1826 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.33797 – (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) wdrożonej przez Słowację na rzecz NCHZ
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7359)

   (
  1
  ) | 71 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2015/1827 z dnia 23 marca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA 28876 (2012/C) (ex CP 202/09) wdrożonej przez Grecję na rzecz spółek Piraeus Container Terminal S.A. i Cosco Pacific Limited
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 66)

   (
  1
  ) | 93 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1824 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie środków podjętych przez niemcy w odniesieniu do portu lotniczego Niederrhein (Weeze) i Flughafen Niederrhein GmbH SA.19880 i SA.32576 (ex NN/2011, ex CP/2011)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5084)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5084)

1

1

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1825 z dnia 31 lipca 2014 r. w sprawie niezgłoszonej pomocy państwa SA.34791 (2013/C) (ex 2012/NN) – Belgia – Pomoc na ratowanie Val Saint-Lambert SA
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5402)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5402)

1

47

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1826 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.33797 – (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) wdrożonej przez Słowację na rzecz NCHZ
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7359)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7359)

1

71

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1827 z dnia 23 marca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA 28876 (2012/C) (ex CP 202/09) wdrożonej przez Grecję na rzecz spółek Piraeus Container Terminal S.A. i Cosco Pacific Limited
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 66)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 66)

1

93

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 15.10.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/1

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1824

z dnia 23 lipca 2014 r.

w sprawie środków podjętych przez niemcy w odniesieniu do portu lotniczego Niederrhein (Weeze) i Flughafen Niederrhein GmbH SA.19880 i SA.32576 (ex NN/2011, ex CP/2011)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5084)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (2) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W latach 2003–2006 Komisja otrzymała szereg skarg dotyczących przyznania przez władze regionalne niezgodnej z prawem pomocy państwa portowi lotniczemu Niederrhein-Weeze (zwanemu dalej „portem lotniczym”). |
| --- | --- |

(1)

W latach 2003–2006 Komisja otrzymała szereg skarg dotyczących przyznania przez władze regionalne niezgodnej z prawem pomocy państwa portowi lotniczemu Niederrhein-Weeze (zwanemu dalej „portem lotniczym”).

| (2) | Pismami z dnia 13 października 2005 r., 2 marca 2007 r., 3 sierpnia 2007 r., 19 października 2010 r. oraz 1 kwietnia 2011 r. Komisja zwróciła się do Niemiec o udzielenie informacji dotyczących tych skarg. |
| --- | --- |

(2)

Pismami z dnia 13 października 2005 r., 2 marca 2007 r., 3 sierpnia 2007 r., 19 października 2010 r. oraz 1 kwietnia 2011 r. Komisja zwróciła się do Niemiec o udzielenie informacji dotyczących tych skarg.

| (3) | Niemcy udzieliły odpowiedzi na wnioski Komisji o udzielenie informacji w pismach z dnia 21 grudnia 2005 r., 2 lutego 2006 r., 14 czerwca 2007 r., 18 października 2007 r., 11 listopada 2010 r. i 30 maja 2011 r. Odpowiedź Niemiec z dnia 30 maja 2011 r. była jednak niekompletna, ponieważ nie zawierała odpowiedzi na pytania dotyczące kwestii związanych z okresami sprzed lipca 2009 r. Niemcy wskazały, że odmówiły udzielenia odpowiedzi dotyczących wspomnianych kwestii, ponieważ kwestie te były przedmiotem wcześniejszego postępowania wyjaśniającego, które Komisja miała zakończyć w lipcu 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

Niemcy udzieliły odpowiedzi na wnioski Komisji o udzielenie informacji w pismach z dnia 21 grudnia 2005 r., 2 lutego 2006 r., 14 czerwca 2007 r., 18 października 2007 r., 11 listopada 2010 r. i 30 maja 2011 r. Odpowiedź Niemiec z dnia 30 maja 2011 r. była jednak niekompletna, ponieważ nie zawierała odpowiedzi na pytania dotyczące kwestii związanych z okresami sprzed lipca 2009 r. Niemcy wskazały, że odmówiły udzielenia odpowiedzi dotyczących wspomnianych kwestii, ponieważ kwestie te były przedmiotem wcześniejszego postępowania wyjaśniającego, które Komisja miała zakończyć w lipcu 2009 r.

| (4) | W dniu 24 sierpnia 2011 r. Komisja wystosowała do Niemiec przypomnienie zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (3) (zwanego dalej „rozporządzeniem proceduralnym”), umożliwiając im udzielenie informacji do dnia 19 września 2011 r. Komisja dodała, że jeżeli nie otrzyma odpowiedzi w wyznaczonym terminie, rozważy wystosowanie urzędowego nakazu przekazania informacji. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 24 sierpnia 2011 r. Komisja wystosowała do Niemiec przypomnienie zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (3) (zwanego dalej „rozporządzeniem proceduralnym”), umożliwiając im udzielenie informacji do dnia 19 września 2011 r. Komisja dodała, że jeżeli nie otrzyma odpowiedzi w wyznaczonym terminie, rozważy wystosowanie urzędowego nakazu przekazania informacji.

| (5) | W wiadomości e-mail z dnia 13 września 2011 r. Niemcy zwróciły się z wnioskiem o przedłużenie terminu do dnia 19 października 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na przedłużenie terminu. |
| --- | --- |

(5)

W wiadomości e-mail z dnia 13 września 2011 r. Niemcy zwróciły się z wnioskiem o przedłużenie terminu do dnia 19 października 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na przedłużenie terminu.

| (6) | Niemcy przedstawiły odpowiedź w dniu 19 października 2011 r. Odpowiedź ta pozostała jednak niekompletna, ponieważ Niemcy podtrzymały swoją odmowę udzielenia odpowiedzi na kwestie związane z okresem sprzed lipca 2009 r. |
| --- | --- |

(6)

Niemcy przedstawiły odpowiedź w dniu 19 października 2011 r. Odpowiedź ta pozostała jednak niekompletna, ponieważ Niemcy podtrzymały swoją odmowę udzielenia odpowiedzi na kwestie związane z okresem sprzed lipca 2009 r.

| (7) | Pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. Komisja poinformowała Niemcy o podjęciu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w odniesieniu do wspomnianej powyżej pomocy niezgodnej z prawem („decyzja o wszczęciu postępowania”). |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. Komisja poinformowała Niemcy o podjęciu decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w odniesieniu do wspomnianej powyżej pomocy niezgodnej z prawem („decyzja o wszczęciu postępowania”).

| (8) | W wiadomości e-mail z dnia 1 lutego 2012 r. Niemcy zwróciły się z wnioskiem o przedłużenie terminu na przekazanie uwag do decyzji o wszczęciu postępowania. Służby Komisji wyraziły zgodę na to przedłużenie terminu w wiadomości e-mail z dnia 10 lutego 2012 r. |
| --- | --- |

(8)

W wiadomości e-mail z dnia 1 lutego 2012 r. Niemcy zwróciły się z wnioskiem o przedłużenie terminu na przekazanie uwag do decyzji o wszczęciu postępowania. Służby Komisji wyraziły zgodę na to przedłużenie terminu w wiadomości e-mail z dnia 10 lutego 2012 r.

| (9) | Niemcy przedstawiły Komisji swoje uwagi w dniu 13 marca 2012 r. i uzupełniły je o dodatkowe dokumenty w dniu 4 marca 2013 r. |
| --- | --- |

(9)

Niemcy przedstawiły Komisji swoje uwagi w dniu 13 marca 2012 r. i uzupełniły je o dodatkowe dokumenty w dniu 4 marca 2013 r.

| (10) | W dniu 13 lipca 2012 r. przyjęto sprostowanie do decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(10)

W dniu 13 lipca 2012 r. przyjęto sprostowanie do decyzji o wszczęciu postępowania.

| (11) | W dniu 14 września 2012 r. decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków w terminie jednego miesiąca od daty publikacji decyzji. |
| --- | --- |

(11)

W dniu 14 września 2012 r. decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków w terminie jednego miesiąca od daty publikacji decyzji.

| (12) | Komisja otrzymała uwagi od portu lotniczego Düsseldorf, powiatu Kleve, FN GmbH i kilku innych zainteresowanych stron, w szczególności przedsiębiorstw, których działalność zależy od istnienia portu lotniczego Niederrhein-Weeze. Komisja przekazała te uwagi Niemcom w dniach 18 kwietnia 2013 r., 3 maja 2013 r. i 19 czerwca 2014 r. W pismach z dnia 19 sierpnia 2013 r. i 3 lipca 2014 r. Niemcy ustosunkowały się do uwag przekazanych przez zainteresowane strony. |
| --- | --- |

(12)

Komisja otrzymała uwagi od portu lotniczego Düsseldorf, powiatu Kleve, FN GmbH i kilku innych zainteresowanych stron, w szczególności przedsiębiorstw, których działalność zależy od istnienia portu lotniczego Niederrhein-Weeze. Komisja przekazała te uwagi Niemcom w dniach 18 kwietnia 2013 r., 3 maja 2013 r. i 19 czerwca 2014 r. W pismach z dnia 19 sierpnia 2013 r. i 3 lipca 2014 r. Niemcy ustosunkowały się do uwag przekazanych przez zainteresowane strony.

| (13) | W pismach z dnia 18 kwietnia 2013 r., 29 października 2013 r., 17 marca 2014 r. i 16 maja 2014 r. Komisja zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji. Niemcy odpowiedziały w pismach z dnia 19 sierpnia 2013 r., 17 grudnia 2013 r., 15 stycznia 2014 r., 16 kwietnia 2014 r., 8 maja 2014 r. i 25 maja 2014 r. |
| --- | --- |

(13)

W pismach z dnia 18 kwietnia 2013 r., 29 października 2013 r., 17 marca 2014 r. i 16 maja 2014 r. Komisja zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji. Niemcy odpowiedziały w pismach z dnia 19 sierpnia 2013 r., 17 grudnia 2013 r., 15 stycznia 2014 r., 16 kwietnia 2014 r., 8 maja 2014 r. i 25 maja 2014 r.

| (14) | W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. Niemcy wyraziły zgodę na przyjęcie niniejszej decyzji w języku angielskim. W związku z tym jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny. |
| --- | --- |

(14)

W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. Niemcy wyraziły zgodę na przyjęcie niniejszej decyzji w języku angielskim. W związku z tym jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny.

2.   KONTEKST OGÓLNY

2.1.   Informacje ogólne na temat portu lotniczego

| (15) | Przedmiotowy port lotniczy znajduje się w Niemczech na terenie kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii w powiecie (niem. Landkreis – jednostka administracyjna) Kleve między gminami Weeze i Kevelaer w pobliżu granicy niemiecko-niderlandzkiej. Od strony południowej największym miastem jest oddalony o 60 km Duisburg. Od strony północnej najbliższym miastem jest Nijmegen (Niderlandy), położony w odległości około 50 km. |
| --- | --- |

(15)

Przedmiotowy port lotniczy znajduje się w Niemczech na terenie kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii w powiecie (niem. Landkreis – jednostka administracyjna) Kleve między gminami Weeze i Kevelaer w pobliżu granicy niemiecko-niderlandzkiej. Od strony południowej największym miastem jest oddalony o 60 km Duisburg. Od strony północnej najbliższym miastem jest Nijmegen (Niderlandy), położony w odległości około 50 km.

| (16) | Dziesięć najbliższych portów lotniczych to:






  — | Düsseldorf (w odległości 51 minut czasu podróży transportem drogowym lub 76 km), |
| --- | --- | --- |

(16)

Dziesięć najbliższych portów lotniczych to:

—

Düsseldorf (w odległości 51 minut czasu podróży transportem drogowym lub 76 km),

| — | Eindhoven, Niderlandy (1 godzina 12 minut lub 88 km), |
| --- | --- |

—

Eindhoven, Niderlandy (1 godzina 12 minut lub 88 km),

| — | Maastricht, Niderlandy (1 godzina 14 minut lub 98 km), |
| --- | --- |

—

Maastricht, Niderlandy (1 godzina 14 minut lub 98 km),

| — | Kolonia-Bonn (1 godzina 23 minut lub 133 km), |
| --- | --- |

—

Kolonia-Bonn (1 godzina 23 minut lub 133 km),

| — | Dortmund (1 godzina 25 minut lub 120 km), |
| --- | --- |

—

Dortmund (1 godzina 25 minut lub 120 km),

| — | Liège, Belgia (1 godzina 41 minut lub 152 km), |
| --- | --- |

—

Liège, Belgia (1 godzina 41 minut lub 152 km),

| — | Antwerpia, Belgia (1 godzina 54 minut lub 153 km), |
| --- | --- |

—

Antwerpia, Belgia (1 godzina 54 minut lub 153 km),

| — | Rotterdam, Niderlandy (1 godzina 44 minut lub 172 km), |
| --- | --- |

—

Rotterdam, Niderlandy (1 godzina 44 minut lub 172 km),

| — | Münster-Osnabrück (1 godzina 46 minut lub 175 km), oraz |
| --- | --- |

—

Münster-Osnabrück (1 godzina 46 minut lub 175 km), oraz

| — | Bruksela, Belgia (2 godziny 10 minut lub 200 km). |
| --- | --- |

—

Bruksela, Belgia (2 godziny 10 minut lub 200 km).

| (17) | W latach 1954–1999 port lotniczy był wykorzystywany jako wojskowy port lotniczy przez Królewskie Siły Lotnicze Zjednoczonego Królestwa. Po jego przekształceniu w cywilny port lotniczy loty pasażerskie rozpoczęto w 2003 r. |
| --- | --- |

(17)

W latach 1954–1999 port lotniczy był wykorzystywany jako wojskowy port lotniczy przez Królewskie Siły Lotnicze Zjednoczonego Królestwa. Po jego przekształceniu w cywilny port lotniczy loty pasażerskie rozpoczęto w 2003 r.

| (18) | Port lotniczy posiada drogę startową o długości 2 440 metrów. Przepustowość terminalu wynosi 3,5 mln pasażerów. Liczba pasażerów zmieniała się w następujący sposób:

  Tabela 1


  Ruch w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze w latach 2003–2012








  Rok | Liczba pasażerów (ogółem) | Wskaźnik wzrostu |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | 207 992 | 100 |
| 2004 | 796 745 | 383 |
| 2005 | 591 744 | 285 |
| 2006 | 585 403 | 281 |
| 2007 | 848 852 | 408 |
| 2008 | 1 524 955 | 733 |
| 2009 | 2 403 115 | 1 155 |
| 2010 | 2 896 999 | 1 392 |
| 2011 | 2 421 720 | 1 164 |
| 2012 | 2 200 000 | 1 058 |
| Źródło: Dane dotyczące lat 2003–2011 zaczerpnięto z uwag nadesłanych przez Niemcy w odniesieniu do decyzji o wszczęciu postępowania, natomiast dane dotyczące 2012 r. pochodzą ze strony http://unternehmen.airport-weeze.com/de/historie.html. |

(18)

Port lotniczy posiada drogę startową o długości 2 440 metrów. Przepustowość terminalu wynosi 3,5 mln pasażerów. Liczba pasażerów zmieniała się w następujący sposób:

Tabela 1

Ruch w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze w latach 2003–2012

Rok

Liczba pasażerów (ogółem)

Wskaźnik wzrostu

2003

207 992

100

2004

796 745

383

2005

591 744

285

2006

585 403

281

2007

848 852

408

2008

1 524 955

733

2009

2 403 115

1 155

2010

2 896 999

1 392

2011

2 421 720

1 164

2012

2 200 000

1 058

Źródło: Dane dotyczące lat 2003–2011 zaczerpnięto z uwag nadesłanych przez Niemcy w odniesieniu do decyzji o wszczęciu postępowania, natomiast dane dotyczące 2012 r. pochodzą ze strony http://unternehmen.airport-weeze.com/de/historie.html.

| (19) | Port lotniczy jest obecnie obsługiwany przedsiębiorstwa Ryanair i Transavia (5). Wspomniane przedsiębiorstwa lotnicze oferują loty na ponad 50 trasach międzynarodowych. Cały ruch pasażerski w przedmiotowym porcie lotniczym generują obecnie tani przewoźnicy. Udział pasażerów przedsiębiorstwa Ryanair w całkowitej liczbie pasażerów obsługiwanych w tym porcie lotniczym wynosi [80–99] (6) %. Ryanair prowadzi działalność w porcie lotniczym od momentu jego otwarcia i w tym czasie port ten stał się jedną z jego niemieckich baz, w której na stałe stacjonuje dziewięć statków powietrznych przedsiębiorstwa (począwszy od lata 2013 r.). |
| --- | --- |

(19)

Port lotniczy jest obecnie obsługiwany przedsiębiorstwa Ryanair i Transavia (5). Wspomniane przedsiębiorstwa lotnicze oferują loty na ponad 50 trasach międzynarodowych. Cały ruch pasażerski w przedmiotowym porcie lotniczym generują obecnie tani przewoźnicy. Udział pasażerów przedsiębiorstwa Ryanair w całkowitej liczbie pasażerów obsługiwanych w tym porcie lotniczym wynosi [80–99] (6) %. Ryanair prowadzi działalność w porcie lotniczym od momentu jego otwarcia i w tym czasie port ten stał się jedną z jego niemieckich baz, w której na stałe stacjonuje dziewięć statków powietrznych przedsiębiorstwa (począwszy od lata 2013 r.).

| (20) | Do 2010 r. ponad 50 % pasażerów portu lotniczego pochodziło z Niderlandów, a pozostali głównie z sąsiednich regionów niemieckich i częściowo belgijskich. Z najnowszych ogólnodostępnych danych (7) wynika, że udział niderlandzkich pasażerów spadł do około 40 %. |
| --- | --- |

(20)

Do 2010 r. ponad 50 % pasażerów portu lotniczego pochodziło z Niderlandów, a pozostali głównie z sąsiednich regionów niemieckich i częściowo belgijskich. Z najnowszych ogólnodostępnych danych (7) wynika, że udział niderlandzkich pasażerów spadł do około 40 %.

2.2.   Rozwój portu lotniczego

2.2.1.   Zmiana własności portu lotniczego

| (21) | Lotnisko zostało założone w 1954 r. przez Królewskie Siły Lotnicze w celach wojskowych. Na początku lat 90. XX w. Królewskie Siły Lotnicze ogłosiły zamiar wycofania się z lotniska do 1999 r. Własność portu lotniczego miała zostać przekazana rządowi federalnemu Niemiec. Ze względu na przewidywaną stratę około 400 miejsc pracy dla pracowników cywilnych powiat Kleve i gmina Weeze zaplanowały w 1993 r. stworzenie cywilnego portu lotniczego (Euroregionales Zentrum für Luftverkehr, Logistik und Gewerbe, „EuZZLG”) na miejscu wcześniejszego lotniska wojskowego. W tym celu założyły spółkę Flughafen Niederrhein GmbH (zwaną dalej „FN GmbH”) w celu zarządzania przekształceniem byłego lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy. |
| --- | --- |

(21)

Lotnisko zostało założone w 1954 r. przez Królewskie Siły Lotnicze w celach wojskowych. Na początku lat 90. XX w. Królewskie Siły Lotnicze ogłosiły zamiar wycofania się z lotniska do 1999 r. Własność portu lotniczego miała zostać przekazana rządowi federalnemu Niemiec. Ze względu na przewidywaną stratę około 400 miejsc pracy dla pracowników cywilnych powiat Kleve i gmina Weeze zaplanowały w 1993 r. stworzenie cywilnego portu lotniczego (Euroregionales Zentrum für Luftverkehr, Logistik und Gewerbe, „EuZZLG”) na miejscu wcześniejszego lotniska wojskowego. W tym celu założyły spółkę Flughafen Niederrhein GmbH (zwaną dalej „FN GmbH”) w celu zarządzania przekształceniem byłego lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy.

| (22) | FN GmbH zarejestrowano w 1993 r. jako spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o kapitale własnym wynoszącym 50 000 DM (= 25 564 EUR). Wspólnikami-założycielami były powiat Kleve (52 %) i gmina Weeze (48 %). |
| --- | --- |

(22)

FN GmbH zarejestrowano w 1993 r. jako spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o kapitale własnym wynoszącym 50 000 DM (= 25 564 EUR). Wspólnikami-założycielami były powiat Kleve (52 %) i gmina Weeze (48 %).

| (23) | Od samego początku gmina i powiat Kleve przewidziały, że operatorem portu lotniczego będzie prywatne przedsiębiorstwo. Aby osiągnąć ten cel, określono cztery etapy:






  a) | znalezienie prywatnego inwestora, który powinien być odpowiedzialny za przygotowanie i eksploatację portu lotniczego; |
| --- | --- | --- |

(23)

Od samego początku gmina i powiat Kleve przewidziały, że operatorem portu lotniczego będzie prywatne przedsiębiorstwo. Aby osiągnąć ten cel, określono cztery etapy:

a)

znalezienie prywatnego inwestora, który powinien być odpowiedzialny za przygotowanie i eksploatację portu lotniczego;

| b) | uzyskanie niezbędnego pozwolenia na przekształcenie lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy; |
| --- | --- |

b)

uzyskanie niezbędnego pozwolenia na przekształcenie lotniska wojskowego w cywilny port lotniczy;

| c) | podpisanie z Niderlandami traktatu dotyczącego wykorzystania ich przestrzeni powietrznej; |
| --- | --- |

c)

podpisanie z Niderlandami traktatu dotyczącego wykorzystania ich przestrzeni powietrznej;

| d) | zakup gruntów od rządu federalnego. |
| --- | --- |

d)

zakup gruntów od rządu federalnego.

| (24) | W dniu 30 listopada 1999 r. Królewskie Siły Lotnicze przeniosły własność portu lotniczego na rząd federalny Niemiec. |
| --- | --- |

(24)

W dniu 30 listopada 1999 r. Królewskie Siły Lotnicze przeniosły własność portu lotniczego na rząd federalny Niemiec.

| (25) | W dniu 16 grudnia 1999 r. powiat Kleve i gmina Weeze zarejestrowały kolejną spółkę Entwicklungs- und Erschließungsgesellschaft Laarbruch GmbH („EEL GmbH”). 52 % udziałów w EEL GmbH posiada powiat Kleve, a 48 % – gmina Weeze. |
| --- | --- |

(25)

W dniu 16 grudnia 1999 r. powiat Kleve i gmina Weeze zarejestrowały kolejną spółkę Entwicklungs- und Erschließungsgesellschaft Laarbruch GmbH („EEL GmbH”). 52 % udziałów w EEL GmbH posiada powiat Kleve, a 48 % – gmina Weeze.

| (26) | Ówczesne zadania EEL GmbH różniły się zadań FN GmbH. O ile FN GmbH stworzono w celu zarządzania przekształceniem wcześniejszego wojskowego portu lotniczego, o tyle EEL GmbH powierzono w szczególności zarządzanie obiektami w okresie między zamknięciem wojskowego portu lotniczego w 1999 r. a jego nabyciem przez prywatnego inwestora. |
| --- | --- |

(26)

Ówczesne zadania EEL GmbH różniły się zadań FN GmbH. O ile FN GmbH stworzono w celu zarządzania przekształceniem wcześniejszego wojskowego portu lotniczego, o tyle EEL GmbH powierzono w szczególności zarządzanie obiektami w okresie między zamknięciem wojskowego portu lotniczego w 1999 r. a jego nabyciem przez prywatnego inwestora.

| (27) | W związku z tym EEL GmbH musiało zburzyć infrastrukturę i obiekty należące do wcześniejszego wojskowego portu lotniczego, aby wykorzystać je następnie w celach komercyjnych. |
| --- | --- |

(27)

W związku z tym EEL GmbH musiało zburzyć infrastrukturę i obiekty należące do wcześniejszego wojskowego portu lotniczego, aby wykorzystać je następnie w celach komercyjnych.

| (28) | Po zatwierdzeniu w dniu 23 sierpnia 2000 r. przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię planu przekształcenia lotniska wojskowego przedłożonego przez powiat Kleve i gminę Weeze oraz po udzieleniu FN GmbH licencji na eksploatację cywilnego portu lotniczego przez Bezirksregierung Düsseldorf w dniu 20 czerwca 2001 r. (8), prywatyzacja eksploatacji portu lotniczego i nieruchomości przebiegała w dwóch etapach:






  a) | etap 1: w dniu 1 lipca 2001 r. powiat Kleve i gmina Weeze wycofały się z FN GmbH, sprzedając 99,261 % posiadanych udziałów w spółce za [0,5–3] mln EUR prywatnemu inwestorowi, tj. spółce Airport Niederrhein Holding GmbH („ANH GmbH”). ANH GmbH jest spółką w 100 % zależną od niderlandzkiego przedsiębiorstwa Airport Network B.V. Do dnia 31 grudnia 2011 r. powiat Kleve i gmina Weeze posiadały odpowiednio 0,0459 % i 0,0279 % udziałów. W momencie sprzedaży FN GmbH przez organy publiczne ANH GmbH spółka FN GmbH praktycznie nie posiadała żadnych aktywów rzeczowych [...]; |
| --- | --- | --- |

(28)

Po zatwierdzeniu w dniu 23 sierpnia 2000 r. przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię planu przekształcenia lotniska wojskowego przedłożonego przez powiat Kleve i gminę Weeze oraz po udzieleniu FN GmbH licencji na eksploatację cywilnego portu lotniczego przez Bezirksregierung Düsseldorf w dniu 20 czerwca 2001 r. (8), prywatyzacja eksploatacji portu lotniczego i nieruchomości przebiegała w dwóch etapach:

a)

etap 1: w dniu 1 lipca 2001 r. powiat Kleve i gmina Weeze wycofały się z FN GmbH, sprzedając 99,261 % posiadanych udziałów w spółce za [0,5–3] mln EUR prywatnemu inwestorowi, tj. spółce Airport Niederrhein Holding GmbH („ANH GmbH”). ANH GmbH jest spółką w 100 % zależną od niderlandzkiego przedsiębiorstwa Airport Network B.V. Do dnia 31 grudnia 2011 r. powiat Kleve i gmina Weeze posiadały odpowiednio 0,0459 % i 0,0279 % udziałów. W momencie sprzedaży FN GmbH przez organy publiczne ANH GmbH spółka FN GmbH praktycznie nie posiadała żadnych aktywów rzeczowych [...];

| b) | etap 2: w dniu 14 marca 2002 r. rząd federalny Niemiec sprzedał nieruchomość, na której zbudowano port lotniczy, spółce FN GmbH za [5–15] mln EUR. Przed sprzedażą tej nieruchomości spółce FN GmbH rząd federalny skontaktował się również nieformalnie z innymi potencjalnymi nabywcami. Tylko jeden inny inwestor wykazał zainteresowanie, oferując cenę [...] mln EUR i dodatkowe [...] mln EUR, jeżeli do 2009 r. zostaną osiągnięte określone cele w zakresie zysku. |
| --- | --- |

b)

etap 2: w dniu 14 marca 2002 r. rząd federalny Niemiec sprzedał nieruchomość, na której zbudowano port lotniczy, spółce FN GmbH za [5–15] mln EUR. Przed sprzedażą tej nieruchomości spółce FN GmbH rząd federalny skontaktował się również nieformalnie z innymi potencjalnymi nabywcami. Tylko jeden inny inwestor wykazał zainteresowanie, oferując cenę [...] mln EUR i dodatkowe [...] mln EUR, jeżeli do 2009 r. zostaną osiągnięte określone cele w zakresie zysku.

| (29) | Rząd federalny Niemiec ustalił cenę sprzedaży nieruchomości, na której zbudowano port lotniczy, zgodnie z art. 63 ust. 3 Bundeshaushaltsordnung i Wertermittlungsverordnung. Na mocy tego przepisu rząd federalny jest zobowiązany do sprzedaży nieruchomości według wartości bieżącej, tj. po cenie rynkowej ustalonej przez niezależnego eksperta zgodnie z zasadami ustanowionymi w Wertermittlungsverordnung. W przedmiotowej sprawie niezależny ekspert wycenił nieruchomość na kwotę [11–20] mln EUR, zaś budynki znajdujące się na nieruchomości – na kwotę [4–10] mln EUR na podstawie proponowanej koncepcji rozwoju i wykorzystania nieruchomości. Od tych wartości ekspert odliczył kwotę [4–10] mln EUR stanowiącą koszty rozbiórki koszarów w ramach prac w zakresie przekształcenia portu lotniczego i kolejne [2–5] mln EUR jako koszty przyjęcia środków wymaganych przez obowiązujące przepisy z zakresu środowiska i planowania. W 2001 r. przeprowadzono pierwsze prace budowlane (rozbiórka koszarów, infrastruktura na potrzeby oczyszczalni ścieków itd.) w celu przygotowania portu lotniczego do użytku cywilnego. |
| --- | --- |

(29)

Rząd federalny Niemiec ustalił cenę sprzedaży nieruchomości, na której zbudowano port lotniczy, zgodnie z art. 63 ust. 3 Bundeshaushaltsordnung i Wertermittlungsverordnung. Na mocy tego przepisu rząd federalny jest zobowiązany do sprzedaży nieruchomości według wartości bieżącej, tj. po cenie rynkowej ustalonej przez niezależnego eksperta zgodnie z zasadami ustanowionymi w Wertermittlungsverordnung. W przedmiotowej sprawie niezależny ekspert wycenił nieruchomość na kwotę [11–20] mln EUR, zaś budynki znajdujące się na nieruchomości – na kwotę [4–10] mln EUR na podstawie proponowanej koncepcji rozwoju i wykorzystania nieruchomości. Od tych wartości ekspert odliczył kwotę [4–10] mln EUR stanowiącą koszty rozbiórki koszarów w ramach prac w zakresie przekształcenia portu lotniczego i kolejne [2–5] mln EUR jako koszty przyjęcia środków wymaganych przez obowiązujące przepisy z zakresu środowiska i planowania. W 2001 r. przeprowadzono pierwsze prace budowlane (rozbiórka koszarów, infrastruktura na potrzeby oczyszczalni ścieków itd.) w celu przygotowania portu lotniczego do użytku cywilnego.

2.2.2.   Rozwój ekonomiczny EEL GmbH i FN GmbH

| (30) | Niezwłocznie po jej utworzeniu w 1999 r. spółka EEL GmbH przejęła zarządzanie nieruchomościami portu lotniczego w wyniku umowy dzierżawy. Pierwsze działania w zakresie rozwoju i pierwsze prace budowlane przeprowadzono w latach 2000–2001. |
| --- | --- |

(30)

Niezwłocznie po jej utworzeniu w 1999 r. spółka EEL GmbH przejęła zarządzanie nieruchomościami portu lotniczego w wyniku umowy dzierżawy. Pierwsze działania w zakresie rozwoju i pierwsze prace budowlane przeprowadzono w latach 2000–2001.

| (31) | Po przyznaniu przez Bezirksregierung Düsseldorf spółce FN GmbH licencji na eksploatację cywilnego portu lotniczego na podstawie niemieckiego prawa lotniczego oraz po sfinalizowaniu w dniu 1 lipca 2001 r. transakcji kupna FN GmbH przez prywatną grupę inwestycyjną ANH, grupa ANH zwróciła EEL GmbH koszty, które ta spółka poniosła w związku z zarządzaniem infrastrukturą portu lotniczego, uwzględniając niektóre prace w zakresie przekształcenia portu lotniczego. |
| --- | --- |

(31)

Po przyznaniu przez Bezirksregierung Düsseldorf spółce FN GmbH licencji na eksploatację cywilnego portu lotniczego na podstawie niemieckiego prawa lotniczego oraz po sfinalizowaniu w dniu 1 lipca 2001 r. transakcji kupna FN GmbH przez prywatną grupę inwestycyjną ANH, grupa ANH zwróciła EEL GmbH koszty, które ta spółka poniosła w związku z zarządzaniem infrastrukturą portu lotniczego, uwzględniając niektóre prace w zakresie przekształcenia portu lotniczego.

| (32) | W 2002 r. EEL GmbH przekazało zarządzanie infrastrukturą portu lotniczego spółce FN GmbH. W 2002 r. FN GmbH odnotowało stratę w wysokości 0,3 mln EUR. Od 2003 r. EEL GmbH nie prowadzi już działań związanych z zarządzaniem nieruchomością portu lotniczego. Powiat Kleve i gmina Weeze nie zlikwidowały jednak EEL GmbH w 2003 r. |
| --- | --- |

(32)

W 2002 r. EEL GmbH przekazało zarządzanie infrastrukturą portu lotniczego spółce FN GmbH. W 2002 r. FN GmbH odnotowało stratę w wysokości 0,3 mln EUR. Od 2003 r. EEL GmbH nie prowadzi już działań związanych z zarządzaniem nieruchomością portu lotniczego. Powiat Kleve i gmina Weeze nie zlikwidowały jednak EEL GmbH w 2003 r.

| (33) | Początkowo spółka FN GmbH, zanim zaczęła osiągać zyski, odnotowywała straty finansowe, jak przedstawiono w poniższej tabeli:

  Tabela 2


  Wyniki roczne i EBITDA w latach 2003–2011














  (w tys. EUR) |
| --- | --- |
| Rok | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |
| Zysk roczny | – 6 960 | – 8 336 | – 7 914 | – 4 822 | 663 | 707 | 426 | 34 |
| EBITDA | – 4 805 | – 4 718 | – 4 399 | – 1 172 | 4 372 | 5 508 | 6 108 | 6 286 |
| Źródło: Niemcy. |

(33)

Początkowo spółka FN GmbH, zanim zaczęła osiągać zyski, odnotowywała straty finansowe, jak przedstawiono w poniższej tabeli:

Tabela 2

Wyniki roczne i EBITDA w latach 2003–2011

(w tys. EUR)

Rok

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Zysk roczny

– 6 960

– 8 336

– 7 914

– 4 822

663

707

426

34

EBITDA

– 4 805

– 4 718

– 4 399

– 1 172

4 372

5 508

6 108

6 286

Źródło: Niemcy.

3.   OPIS ŚRODKÓW POMOCY BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OCENY ORAZ ICH KONTEKST

3.1.   Środek 1: Pożyczki udzielone spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH

| (34) | Na początku 2003 r. spółka FN GmbH napotkała trudności finansowe, które zagrażały uruchomieniu lotów komercyjnych (przewidywanemu na dzień 1 maja 2003 r.) i w związku z tym całemu projektowi polegającemu na przekształceniu i rozwoju portu lotniczego. W związku z tym właściciele publiczni EEL GmbH podjęli decyzję o kontynuowaniu działalności swojego przedsiębiorstwa. W dniu 11 kwietnia 2003 r. spółka EEL GmbH udzieliła FN GmbH pierwszej pożyczki („pożyczka 1”) w wysokości [11–20] mln EUR z oprocentowaniem na poziomie [1–5] % powyżej stopy bazowej. Zdaniem Niemiec stopa bazowa oprocentowania zastosowana w przypadku tej pożyczki była standardową stopą określoną w art. 247 niemieckiego Kodeksu cywilnego (Bürgerliches Gesetzbuch lub „BGB”), która w odnośnym okresie wynosiła 1,97 % (9). Termin wymagalności pożyczki ustalono na 30 czerwca 2005 r. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz EEL GmbH na kwotę pożyczki, mianowicie [11–20] mln EUR. Poza tą kwotą co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty. Ponadto [...] udzielił solidarnego poręczenia pożyczki (selbstschuldnerische Bürgschaft) na maksymalną kwotę [5–15] mln EUR. Niemcy nie przedstawiły szczegółowych informacji dotyczących wartości tego poręczenia solidarnego. Wspomniane poręczenie solidarne zastąpiono w dniu 8 czerwca 2003 r. poręczeniem solidarnym udzielonym przez [...] na kwotę [5–15] mln EUR. Ponadto prywatni udziałowcy FN GmbH oddali w zastaw swoje udziały zarówno w udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH (wyceniane na [20–30] mln EUR), jak i w udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia. |
| --- | --- |

(34)

Na początku 2003 r. spółka FN GmbH napotkała trudności finansowe, które zagrażały uruchomieniu lotów komercyjnych (przewidywanemu na dzień 1 maja 2003 r.) i w związku z tym całemu projektowi polegającemu na przekształceniu i rozwoju portu lotniczego. W związku z tym właściciele publiczni EEL GmbH podjęli decyzję o kontynuowaniu działalności swojego przedsiębiorstwa. W dniu 11 kwietnia 2003 r. spółka EEL GmbH udzieliła FN GmbH pierwszej pożyczki („pożyczka 1”) w wysokości [11–20] mln EUR z oprocentowaniem na poziomie [1–5] % powyżej stopy bazowej. Zdaniem Niemiec stopa bazowa oprocentowania zastosowana w przypadku tej pożyczki była standardową stopą określoną w art. 247 niemieckiego Kodeksu cywilnego (Bürgerliches Gesetzbuch lub „BGB”), która w odnośnym okresie wynosiła 1,97 % (9). Termin wymagalności pożyczki ustalono na 30 czerwca 2005 r. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz EEL GmbH na kwotę pożyczki, mianowicie [11–20] mln EUR. Poza tą kwotą co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty. Ponadto [...] udzielił solidarnego poręczenia pożyczki (selbstschuldnerische Bürgschaft) na maksymalną kwotę [5–15] mln EUR. Niemcy nie przedstawiły szczegółowych informacji dotyczących wartości tego poręczenia solidarnego. Wspomniane poręczenie solidarne zastąpiono w dniu 8 czerwca 2003 r. poręczeniem solidarnym udzielonym przez [...] na kwotę [5–15] mln EUR. Ponadto prywatni udziałowcy FN GmbH oddali w zastaw swoje udziały zarówno w udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH (wyceniane na [20–30] mln EUR), jak i w udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia.

| (35) | Zdaniem Niemiec za pomocą tej pożyczki właściciele publiczni EEL GmbH chcieli zapewnić FN GmbH finansowanie pomostowe na pokrycie niedoborów płynności w zakresie działalności operacyjnej, aby umożliwić spółce nabycie oraz instalację odpowiednich aktywów niezbędnych do terminowego rozpoczęcia działalności portu lotniczego. |
| --- | --- |

(35)

Zdaniem Niemiec za pomocą tej pożyczki właściciele publiczni EEL GmbH chcieli zapewnić FN GmbH finansowanie pomostowe na pokrycie niedoborów płynności w zakresie działalności operacyjnej, aby umożliwić spółce nabycie oraz instalację odpowiednich aktywów niezbędnych do terminowego rozpoczęcia działalności portu lotniczego.

| (36) | W 2003 r. rozpoczęła się działalność portu lotniczego, a spółka FN GmbH poniosła stratę w wysokości 7 mln EUR. Zaledwie rok po rozpoczęciu komercyjnych operacji lotniczych, tj. w 2004 r., najważniejszy dla portu lotniczego przewoźnik lotniczy, niderlandzkie przedsiębiorstwo V-Bird, zaprzestało prowadzenia działalności ze względu na niewypłacalność. Biorąc pod uwagę wynikające z tego trwające problemy finansowe FN GmbH, spółka EEL GmbH kontynuowała udzielanie pożyczek spółce FN GmbH w 2004 r.:






  a) | w dniu 17 czerwca 2004 r. spółka EEL GmbH udzieliła spółce FN GmbH drugiej pożyczki („pożyczka 2”) w wysokości [2–5] mln EUR z takim samym terminem wymagalności jak pierwsza pożyczka udzielona w 2003 r. (tj. do 30 czerwca 2005 r.). Stopę procentową ustalono na poziomie [1–5] % odpowiedniej stopy bazowej. Zdaniem Niemiec stopa bazowa oprocentowania zastosowana w przypadku tej pożyczki była stopą określoną w art. 247 BGB, która w wynosiła w tym dniu 1,14 %. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz EEL GmbH na kwotę pożyczki, mianowicie [2–5] mln EUR. Ponadto co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty. Co więcej, ustanowiono zastaw na udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz zastaw na udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia; |
| --- | --- | --- |

(36)

W 2003 r. rozpoczęła się działalność portu lotniczego, a spółka FN GmbH poniosła stratę w wysokości 7 mln EUR. Zaledwie rok po rozpoczęciu komercyjnych operacji lotniczych, tj. w 2004 r., najważniejszy dla portu lotniczego przewoźnik lotniczy, niderlandzkie przedsiębiorstwo V-Bird, zaprzestało prowadzenia działalności ze względu na niewypłacalność. Biorąc pod uwagę wynikające z tego trwające problemy finansowe FN GmbH, spółka EEL GmbH kontynuowała udzielanie pożyczek spółce FN GmbH w 2004 r.:

a)

w dniu 17 czerwca 2004 r. spółka EEL GmbH udzieliła spółce FN GmbH drugiej pożyczki („pożyczka 2”) w wysokości [2–5] mln EUR z takim samym terminem wymagalności jak pierwsza pożyczka udzielona w 2003 r. (tj. do 30 czerwca 2005 r.). Stopę procentową ustalono na poziomie [1–5] % odpowiedniej stopy bazowej. Zdaniem Niemiec stopa bazowa oprocentowania zastosowana w przypadku tej pożyczki była stopą określoną w art. 247 BGB, która w wynosiła w tym dniu 1,14 %. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz EEL GmbH na kwotę pożyczki, mianowicie [2–5] mln EUR. Ponadto co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty. Co więcej, ustanowiono zastaw na udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz zastaw na udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia;

| b) | miesiąc później, w dniu 28 lipca 2004 r., spółka EEL GmbH udzieliła spółce FN GmbH trzeciej pożyczki („pożyczka 3”) w kwocie [2–5] mln EUR. Termin wymagalności trzeciej pożyczki ustalono na 31 grudnia 2007 r., a stopę procentową ustanowiono na poziomie [3–8] % powyżej odpowiedniej stopy bazowej. Zdaniem Niemiec stopa bazowa oprocentowania zastosowana w przypadku tej pożyczki była stopą określoną w art. 247 BGB, która w wynosiła w tym dniu 1,13 %. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz EEL GmbH na kwotę pożyczki, mianowicie [2–5] mln EUR. Ponadto co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty (10). Dodatkowo ustanowiono zastaw na udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz na udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH. Co więcej, ustanowiono również zastaw na przedsiębiorstwie FN GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia. |
| --- | --- |

b)

miesiąc później, w dniu 28 lipca 2004 r., spółka EEL GmbH udzieliła spółce FN GmbH trzeciej pożyczki („pożyczka 3”) w kwocie [2–5] mln EUR. Termin wymagalności trzeciej pożyczki ustalono na 31 grudnia 2007 r., a stopę procentową ustanowiono na poziomie [3–8] % powyżej odpowiedniej stopy bazowej. Zdaniem Niemiec stopa bazowa oprocentowania zastosowana w przypadku tej pożyczki była stopą określoną w art. 247 BGB, która w wynosiła w tym dniu 1,13 %. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz EEL GmbH na kwotę pożyczki, mianowicie [2–5] mln EUR. Ponadto co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty (10). Dodatkowo ustanowiono zastaw na udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz na udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH. Co więcej, ustanowiono również zastaw na przedsiębiorstwie FN GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia.

| (37) | Ogólnie rzecz biorąc, w samym 2004 r. spółka FN GmbH otrzymała [4–10] mln EUR w formie pożyczki udzielonej przez EEL GmbH (poza drugą transzą środków, objętych postępowaniem wyjaśniającym, przyznanych bezpośrednio przez powiat Kleve – zob. sekcja 3.2). Zdaniem Niemiec pożyczki te miały sfinansować rozwój i przekształcenie portu lotniczego wykorzystywanego wcześniej w celach militarnych i nie służyły do pokrycia kosztów operacyjnych. |
| --- | --- |

(37)

Ogólnie rzecz biorąc, w samym 2004 r. spółka FN GmbH otrzymała [4–10] mln EUR w formie pożyczki udzielonej przez EEL GmbH (poza drugą transzą środków, objętych postępowaniem wyjaśniającym, przyznanych bezpośrednio przez powiat Kleve – zob. sekcja 3.2). Zdaniem Niemiec pożyczki te miały sfinansować rozwój i przekształcenie portu lotniczego wykorzystywanego wcześniej w celach militarnych i nie służyły do pokrycia kosztów operacyjnych.

| (38) | Pod koniec 2004 r. spółka FN GmbH ponownie poniosła straty, tym razem wynoszące 8,3 mln EUR. Ponownie wydawało się, że konieczne będzie dalsze wsparcie na zapewnienie płynności FN GmbH. Termin spłaty pożyczki 1 i pożyczki 2 (o łącznej wartości [10–20] mln EUR), udzielonych przez spółkę EEL GmbH, przypadał w dniu 30 czerwca 2005 r. Do tego czasu spółka FN GmbH dokonała częściowej spłaty odsetek od poprzednich pożyczek. Zdaniem Niemiec straty poniesione przez FN GmbH w latach 2002–2006 zostały jednak pokryte przez jej właścicieli prywatnych. |
| --- | --- |

(38)

Pod koniec 2004 r. spółka FN GmbH ponownie poniosła straty, tym razem wynoszące 8,3 mln EUR. Ponownie wydawało się, że konieczne będzie dalsze wsparcie na zapewnienie płynności FN GmbH. Termin spłaty pożyczki 1 i pożyczki 2 (o łącznej wartości [10–20] mln EUR), udzielonych przez spółkę EEL GmbH, przypadał w dniu 30 czerwca 2005 r. Do tego czasu spółka FN GmbH dokonała częściowej spłaty odsetek od poprzednich pożyczek. Zdaniem Niemiec straty poniesione przez FN GmbH w latach 2002–2006 zostały jednak pokryte przez jej właścicieli prywatnych.

| (39) | W tym kontekście w dniu 1 lipca 2005 r. spółka EEL GmbH udzieliła FN GmbH czwartej pożyczki („pożyczka 4”), tym razem o wartości [4–10] mln EUR z terminem wymagalności upływającym w dniu 31 grudnia 2010 r. Zgodnie z art. 1 ust. 2 umowy pożyczka była przeznaczona wyłącznie na cele inwestycyjne. Ponadto art. 2 zawierał wymóg, aby spółka FN GmbH (oraz spółka EEL GmbH z własnej inicjatywy) upewniała się, że faktury są ściśle związane z budową portu lotniczego, oraz aby to spółka EEL GmbH (a nie FN GmbH) regulowała faktury ze środków pochodzących z pożyczki. Dodatkowo odroczono spłatę („przedłużenie terminu 1”) pożyczki 1, pożyczki 2 i pożyczki 3 o łącznej wartości [15–30] mln EUR (bez odsetek). Terminy wymagalności tych pożyczek zostały ujednolicone i przedłużone do dnia 31 grudnia 2010 r. W odniesieniu do wszystkich tych pożyczek ustalono stałą stopę procentową w wysokości [1–5] % mającą zastosowanie od dnia 1 lipca 2005 r. Obniżono zatem stopę procentową w przypadku pożyczki 1, pożyczki 2 i pożyczki 3. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz spółki EEL GmbH na kwotę czwartej pożyczki ([4–10] mln EUR), jak również przedłużono okres obowiązywania wcześniejszych zastawów na pożyczce 1, pożyczce 2 i pożyczce 3 (do tej kwoty co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty). Ponadto w celu zabezpieczenia wszystkich należności EEL GmbH z tytułu wszystkich pożyczek w dniu 1 lipca 2005 r. [...] udzielił poręczenia solidarnego (selbstschuldnerische Bürgschafte) na maksymalna kwotę [20–30] mln EUR (powiększoną o odsetki i odsetki składane). Poręczenie to stanowi przedłużenie wcześniejszego poręczenia udzielonego przez [...] w dniu 8 czerwca 2003 r. w odniesieniu do pożyczki 1. Poza tym ustanowiono zastaw na udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz zastaw na udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia. |
| --- | --- |

(39)

W tym kontekście w dniu 1 lipca 2005 r. spółka EEL GmbH udzieliła FN GmbH czwartej pożyczki („pożyczka 4”), tym razem o wartości [4–10] mln EUR z terminem wymagalności upływającym w dniu 31 grudnia 2010 r. Zgodnie z art. 1 ust. 2 umowy pożyczka była przeznaczona wyłącznie na cele inwestycyjne. Ponadto art. 2 zawierał wymóg, aby spółka FN GmbH (oraz spółka EEL GmbH z własnej inicjatywy) upewniała się, że faktury są ściśle związane z budową portu lotniczego, oraz aby to spółka EEL GmbH (a nie FN GmbH) regulowała faktury ze środków pochodzących z pożyczki. Dodatkowo odroczono spłatę („przedłużenie terminu 1”) pożyczki 1, pożyczki 2 i pożyczki 3 o łącznej wartości [15–30] mln EUR (bez odsetek). Terminy wymagalności tych pożyczek zostały ujednolicone i przedłużone do dnia 31 grudnia 2010 r. W odniesieniu do wszystkich tych pożyczek ustalono stałą stopę procentową w wysokości [1–5] % mającą zastosowanie od dnia 1 lipca 2005 r. Obniżono zatem stopę procentową w przypadku pożyczki 1, pożyczki 2 i pożyczki 3. Jako zabezpieczenie ustanowiono dług gruntowy na gruntach i budynkach portu lotniczego (Grundschuld) na rzecz spółki EEL GmbH na kwotę czwartej pożyczki ([4–10] mln EUR), jak również przedłużono okres obowiązywania wcześniejszych zastawów na pożyczce 1, pożyczce 2 i pożyczce 3 (do tej kwoty co roku miały być doliczane odsetki w wysokości [15–23] % w razie wykorzystania zabezpieczenia w przypadku braku spłaty). Ponadto w celu zabezpieczenia wszystkich należności EEL GmbH z tytułu wszystkich pożyczek w dniu 1 lipca 2005 r. [...] udzielił poręczenia solidarnego (selbstschuldnerische Bürgschafte) na maksymalna kwotę [20–30] mln EUR (powiększoną o odsetki i odsetki składane). Poręczenie to stanowi przedłużenie wcześniejszego poręczenia udzielonego przez [...] w dniu 8 czerwca 2003 r. w odniesieniu do pożyczki 1. Poza tym ustanowiono zastaw na udziałach Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz zastaw na udziałach ANH GmbH w kapitale FN GmbH. Niemcy nie przedstawiły wszystkich szczegółowych informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia.

| (40) | Ponadto EEL GmbH i FN GmbH uzgodniły, że spółka FN GmbH będzie musiała zapłacić odsetki najpóźniej do terminu wymagalności, tj. 31 grudnia 2010 r., a w przypadku gdyby spółka FN GmbH przekroczyła próg rentowności stała się rentowna przed tą datą, wówczas byłaby zobowiązana do rozpoczęcia spłaty odsetek od dnia, w którym przestała generować straty. Jeżeli chodzi o stopy procentowe obowiązujące w przypadku trzech pierwszych pożyczek do momentu ich ujednolicenia z umową pożyczki z dnia 1 lipca 2005 r., postanowienia § 5 pkt 5.4 umowy odroczenia spłaty (Darlehensverlängerungsvertrag) z dnia 29 listopada 2010 r. stanowią, że każda z tych czterech pożyczek jest objęte rocznym oprocentowaniem w wysokości [15–23] % w przypadku braku spłaty (11). |
| --- | --- |

(40)

Ponadto EEL GmbH i FN GmbH uzgodniły, że spółka FN GmbH będzie musiała zapłacić odsetki najpóźniej do terminu wymagalności, tj. 31 grudnia 2010 r., a w przypadku gdyby spółka FN GmbH przekroczyła próg rentowności stała się rentowna przed tą datą, wówczas byłaby zobowiązana do rozpoczęcia spłaty odsetek od dnia, w którym przestała generować straty. Jeżeli chodzi o stopy procentowe obowiązujące w przypadku trzech pierwszych pożyczek do momentu ich ujednolicenia z umową pożyczki z dnia 1 lipca 2005 r., postanowienia § 5 pkt 5.4 umowy odroczenia spłaty (Darlehensverlängerungsvertrag) z dnia 29 listopada 2010 r. stanowią, że każda z tych czterech pożyczek jest objęte rocznym oprocentowaniem w wysokości [15–23] % w przypadku braku spłaty (11).

| (41) | Niemcy stwierdziły, że spółka EEL GmbH zgodziła się na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli (Rangrücktritterklärung) w odniesieniu do dostępu do zabezpieczenia na długu gruntowym w okresie od marca 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., aby umożliwić FN GmbH zaciągnięcie kredytu krótkoterminowego w [banku] (zob. motyw 73). |
| --- | --- |

(41)

Niemcy stwierdziły, że spółka EEL GmbH zgodziła się na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli (Rangrücktritterklärung) w odniesieniu do dostępu do zabezpieczenia na długu gruntowym w okresie od marca 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., aby umożliwić FN GmbH zaciągnięcie kredytu krótkoterminowego w [banku] (zob. motyw 73).

| (42) | Spółka FN GmbH stała się rentowna w 2007 r. Niemniej wbrew wcześniejszym ustaleniom umownym spółka FN GmbH nie rozpoczęła ani spłaty pożyczek, ani spłaty odsetek. Według stanu na dzień 31 grudnia 2010 r., w którym upływał termin wymagalności ustalony umownie przez strony, zadłużenie spółki FN GmbH względem spółki EEL GmbH wynosiło [20–30] mln EUR z tytułu pożyczek oraz [7–10] mln EUR z tytułu odsetek, tj. ogółem [24–40] mln EUR. Spółka EEL GmbH po raz drugi zgodziła się odroczyć spłatę wszystkich czterech pożyczek i skumulowanych odsetek (drugie przedłużenie terminu). W dniu 29 listopada 2010 r. FN GmbH i EEL GmbH podpisały piątą umowę pożyczki, przedłużając tym samym termin wymagalności wszystkich pożyczek do dnia 31 grudnia 2016 r. |
| --- | --- |

(42)

Spółka FN GmbH stała się rentowna w 2007 r. Niemniej wbrew wcześniejszym ustaleniom umownym spółka FN GmbH nie rozpoczęła ani spłaty pożyczek, ani spłaty odsetek. Według stanu na dzień 31 grudnia 2010 r., w którym upływał termin wymagalności ustalony umownie przez strony, zadłużenie spółki FN GmbH względem spółki EEL GmbH wynosiło [20–30] mln EUR z tytułu pożyczek oraz [7–10] mln EUR z tytułu odsetek, tj. ogółem [24–40] mln EUR. Spółka EEL GmbH po raz drugi zgodziła się odroczyć spłatę wszystkich czterech pożyczek i skumulowanych odsetek (drugie przedłużenie terminu). W dniu 29 listopada 2010 r. FN GmbH i EEL GmbH podpisały piątą umowę pożyczki, przedłużając tym samym termin wymagalności wszystkich pożyczek do dnia 31 grudnia 2016 r.

| (43) | Stopę procentową w przypadku tego drugiego przedłużenia terminu pożyczek ustalono na poziomie [1–5] % rocznie. Niemcy stwierdziły, że stopę procentową na potrzeby umowy pożyczki z dnia 29 listopada 2010 r. ustalono przez dodanie [...] punktów bazowych do stopy referencyjnej wynoszącej 1,24 % (12). EEL GmbH i FN GmbH uzgodniły, że odsetki należne do dnia 31 grudnia 2010 r. zostaną dodane kapitału głównego pożyczki, zwiększając tym samym kwotę do [24–40] mln EUR. Ponadto spółka FN GmbH była zobowiązana do kwartalnej spłaty odsetek, a pierwsza spłata odsetek była należna do końca pierwszego kwartału 2011 r. |
| --- | --- |

(43)

Stopę procentową w przypadku tego drugiego przedłużenia terminu pożyczek ustalono na poziomie [1–5] % rocznie. Niemcy stwierdziły, że stopę procentową na potrzeby umowy pożyczki z dnia 29 listopada 2010 r. ustalono przez dodanie [...] punktów bazowych do stopy referencyjnej wynoszącej 1,24 % (12). EEL GmbH i FN GmbH uzgodniły, że odsetki należne do dnia 31 grudnia 2010 r. zostaną dodane kapitału głównego pożyczki, zwiększając tym samym kwotę do [24–40] mln EUR. Ponadto spółka FN GmbH była zobowiązana do kwartalnej spłaty odsetek, a pierwsza spłata odsetek była należna do końca pierwszego kwartału 2011 r.

| (44) | Poniższa tabela zawiera podsumowanie głównych cech pięciu umów pożyczki będących przedmiotem oceny:

  Tabela 3


  Przegląd publicznych środków wsparcia udzielonych przez EEL GmbH na rzecz FN GmbH











  Wolumen (w mln EUR) | Data zawarcia umowy pożyczki | Stopa procentowa | Termin wymagalności/odroczenie spłaty pożyczki | Zabezpieczenie | Sposób finansowania (EEL) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| [11–20] | 11.4.2003 | [1–5] % powyżej stopy bazowej (1,97 %) | Pierwszy termin wymagalności: 30.6.2005, pierwsze odroczenie spłaty do 31.12.2010, drugie odroczenie spłaty do 31.12.2016 | — | Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden) |

(44)

Poniższa tabela zawiera podsumowanie głównych cech pięciu umów pożyczki będących przedmiotem oceny:

Tabela 3

Przegląd publicznych środków wsparcia udzielonych przez EEL GmbH na rzecz FN GmbH

Wolumen (w mln EUR)

Data zawarcia umowy pożyczki

Stopa procentowa

Termin wymagalności/odroczenie spłaty pożyczki

Zabezpieczenie

Sposób finansowania (EEL)

[11–20]

11.4.2003

[1–5] % powyżej stopy bazowej (1,97 %)

Pierwszy termin wymagalności: 30.6.2005, pierwsze odroczenie spłaty do 31.12.2010, drugie odroczenie spłaty do 31.12.2016

—

Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden)

| — | Poręczenie solidarne udzielone przez [...] (selbstschuldnerische Bürgschaft) |
| --- | --- |

—

Poręczenie solidarne udzielone przez [...] (selbstschuldnerische Bürgschaft)

| — | Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH |
| --- | --- |

—

Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH

Pożyczka udzielona przez powiat Kleve: ([5–15] mln EUR z oprocentowaniem [1–5] %); pożyczka w kwocie [2–5] mln EUR udzielona przez [bank], (publiczny poręczyciel: gmina Weeze). Pożyczka w wysokości [2–5] mln EUR została przekształcona w dniu 30 czerwca 2005 r. i [bank] stał się nowym wierzycielem

[2–5]

17.6.2004

[1–5] % powyżej stopy bazowej (1,14 %)

Pierwszy termin wymagalności: 30.6.2005, pierwsze odroczenie spłaty do 31.12.2010, drugie odroczenie spłaty do 31.12.2016

| — | Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden) |
| --- | --- |

—

Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden)

| — | Udziały ANH GmbH i FN GmbH |
| --- | --- |

—

Udziały ANH GmbH i FN GmbH

Pożyczka udzielona spółce EEL GmbH przez powiat Kleve (Kassenkredite)

[2–5]

28.7.2004

[3–8] % powyżej stopy bazowej (1,13 %)

Pierwszy termin wymagalności: 31.12.2007, pierwsze odroczenie spłaty do 31.12.2010, drugie odroczenie spłaty do 31.12.2016

| — | Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden) |
| --- | --- |

—

Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden)

| — | Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH |
| --- | --- |

—

Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH

| — | Zastaw na przedsiębiorstwie FN GmbH |
| --- | --- |

—

Zastaw na przedsiębiorstwie FN GmbH

Pożyczka udzielona spółce EEL GmbH przez powiat Kleve (Kassenkredite) Powiat Kleve i gmina Weeze dokonały zastrzyku kapitałowego w wysokości [0,4–1] mln EUR na rzecz EEL GmbH.

[4–10]

1.7.2005

[1–5] %

Pierwszy termin wymagalności 31.12.2010, odroczenie spłaty do 31.12.2016

| — | Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden) |
| --- | --- |

—

Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden)

| — | Poręczenie solidarne [...] (selbstschuldnerische Bürgschaft) Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH |
| --- | --- |

—

Poręczenie solidarne [...] (selbstschuldnerische Bürgschaft) Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH

Powiat Kleve i gmina Weeze dokonały zastrzyku kapitałowego w wysokości [0,4–1] mln EUR na rzecz EEL GmbH

[24–40] (= [20–30] (suma wszystkich czterech pożyczek) wraz ze skumulowanymi odsetkami w wysokości (= [4–10])

29.11.2010

[1–5] %

31.12.2016

| — | Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden) |
| --- | --- |

—

Dług gruntowy na gruntach i budynkach (Grundschulden)

| — | Poręczenie solidarne udzielone przez [...] (selbstschuldnerische Bürgschaft) |
| --- | --- |

—

Poręczenie solidarne udzielone przez [...] (selbstschuldnerische Bürgschaft)

| — | Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH |
| --- | --- |

—

Zastaw na udziałach ANH GmbH i FN GmbH

Przedłużenie wszystkich wcześniejszych pożyczek udzielonych spółce EEL przez powiat Kleve (Kassenkredite) oraz pożyczki udzielonej przez [bank] ewentualnie z dalszą gwarancją państwową udzieloną przez gminę Weeze

| (45) | Pod koniec pierwszego kwartału 2011 r. spółka FN GmbH ponownie nie była w stanie dokonać pierwszej spłaty odsetek, jak uzgodniono w przedłużeniu umów pożyczki (Darlehensverlängerungsvetrag) z dnia 29 listopada 2010 r. Powiat Kleve zaakceptował ofertę udziałowców spółki FN GmbH dotyczącą otrzymania udziałów FN GmbH do marca 2011 r. w formie zamiany długu na udziały w kapitale własnym w celu dalszego odroczenia płatności odsetek i kapitału głównego (13). Wiążący prawnie dokument przewidujący wspomnianą zamianę długu na udziały w kapitale własnym podpisano jednak dopiero pod koniec 2012 r. Udział powiatu Kleve w kapitale spółki FN GmbH wynosi obecnie 1,88 % (14). |
| --- | --- |

(45)

Pod koniec pierwszego kwartału 2011 r. spółka FN GmbH ponownie nie była w stanie dokonać pierwszej spłaty odsetek, jak uzgodniono w przedłużeniu umów pożyczki (Darlehensverlängerungsvetrag) z dnia 29 listopada 2010 r. Powiat Kleve zaakceptował ofertę udziałowców spółki FN GmbH dotyczącą otrzymania udziałów FN GmbH do marca 2011 r. w formie zamiany długu na udziały w kapitale własnym w celu dalszego odroczenia płatności odsetek i kapitału głównego (13). Wiążący prawnie dokument przewidujący wspomnianą zamianę długu na udziały w kapitale własnym podpisano jednak dopiero pod koniec 2012 r. Udział powiatu Kleve w kapitale spółki FN GmbH wynosi obecnie 1,88 % (14).

3.2.   Środek 2: Wsparcie udzielone przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię

| (46) | Dnia 15 października 2002 r. kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia udzielił spółce FN GmbH wsparcia publicznego w kwocie 3,525 mln EUR na pokrycie 50 % następujących kosztów: obsługi płyty postojowej, obszaru tankowania paliwa, poszerzenia dróg kołowania i remontu istniejących obszarów płyty postojowej, świetlnego systemu podejścia precyzyjnego, świateł krawędzi, świateł progu i świateł drogi startowej. |
| --- | --- |

(46)

Dnia 15 października 2002 r. kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia udzielił spółce FN GmbH wsparcia publicznego w kwocie 3,525 mln EUR na pokrycie 50 % następujących kosztów: obsługi płyty postojowej, obszaru tankowania paliwa, poszerzenia dróg kołowania i remontu istniejących obszarów płyty postojowej, świetlnego systemu podejścia precyzyjnego, świateł krawędzi, świateł progu i świateł drogi startowej.

| (47) | Podstawę prawną tego wsparcia stanowiło rozporządzenie Ministerstwa Transportu, Energii i Planowania Przestrzennego kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii dotyczące wsparcia publicznego na działania związane z budową i remontem (inwestycji infrastrukturalnych) na rzecz portów lotniczych w Nadrenii Północnej-Westfalii (Richtlinien über die Gewährung von Zuwendungen für Ausbau- und Erneuerungsmaßnahmen auf Flugplätzen RdErl. – MBl.NRW.1993 S. 617) („rozporządzenie z 1993 r.”). Wytyczne te zastąpiono następnie wytycznymi o numerze referencyjnym VA 5-10-60/195 z dnia 25 listopada 2002 r. (15), które obowiązywały w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 stycznia 2008 r. |
| --- | --- |

(47)

Podstawę prawną tego wsparcia stanowiło rozporządzenie Ministerstwa Transportu, Energii i Planowania Przestrzennego kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii dotyczące wsparcia publicznego na działania związane z budową i remontem (inwestycji infrastrukturalnych) na rzecz portów lotniczych w Nadrenii Północnej-Westfalii (Richtlinien über die Gewährung von Zuwendungen für Ausbau- und Erneuerungsmaßnahmen auf Flugplätzen RdErl. – MBl.NRW.1993 S. 617) („rozporządzenie z 1993 r.”). Wytyczne te zastąpiono następnie wytycznymi o numerze referencyjnym VA 5-10-60/195 z dnia 25 listopada 2002 r. (15), które obowiązywały w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 stycznia 2008 r.

| (48) | W rozporządzeniu z 1993 r. przewidziano udzielenie wsparcia finansowego na pokrycie kosztów inwestycji w niektóre rodzaje infrastruktury portu lotniczego, jak np. drogi startowe, drogi kołowania, płyty postojowe, pasy ochronne, infrastruktura kontroli ruchu lotniczego (wieża kontrolna, radar, optyczne systemy ostrzegawcze), światła nawigacyjne, optyczne urządzenia wspomagające lądowanie, wieżowce (terminale, hangary itp.), miejsca parkingowe, ogrodzenie, infrastruktura na rzecz bezpieczeństwa lotów, usług zaopatrzenia i wywozu, ochrony przed hałasem, ochrony przeciwpożarowej, usług związanych z okresem zimowym i usług ratowniczych, jak również na pokrycie kosztów inwestycji związanych ze środkami kompensacyjnymi na rzecz ochrony krajobrazowej i ochrony środowiska. Na mocy rozporządzenia z 1993 r. kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia udzielił wsparcia na pokrycie do 40 % kosztów kwalifikowalnych związanych ze wspomnianymi powyżej rodzajami infrastruktury portu lotniczego. Międzynarodowe porty lotnicze i regionalne porty lotnicze mogły otrzymać wsparcie na pokrycie do 65 % kosztów kwalifikowalnych. W odniesieniu do miejsc parkingowych, ogrodzenia i infrastruktury bezpieczeństwu lotów możliwe było udzielenie wsparcia w wysokości do 80 % kosztów kwalifikowalnych na wniosek portu lotniczego. |
| --- | --- |

(48)

W rozporządzeniu z 1993 r. przewidziano udzielenie wsparcia finansowego na pokrycie kosztów inwestycji w niektóre rodzaje infrastruktury portu lotniczego, jak np. drogi startowe, drogi kołowania, płyty postojowe, pasy ochronne, infrastruktura kontroli ruchu lotniczego (wieża kontrolna, radar, optyczne systemy ostrzegawcze), światła nawigacyjne, optyczne urządzenia wspomagające lądowanie, wieżowce (terminale, hangary itp.), miejsca parkingowe, ogrodzenie, infrastruktura na rzecz bezpieczeństwa lotów, usług zaopatrzenia i wywozu, ochrony przed hałasem, ochrony przeciwpożarowej, usług związanych z okresem zimowym i usług ratowniczych, jak również na pokrycie kosztów inwestycji związanych ze środkami kompensacyjnymi na rzecz ochrony krajobrazowej i ochrony środowiska. Na mocy rozporządzenia z 1993 r. kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia udzielił wsparcia na pokrycie do 40 % kosztów kwalifikowalnych związanych ze wspomnianymi powyżej rodzajami infrastruktury portu lotniczego. Międzynarodowe porty lotnicze i regionalne porty lotnicze mogły otrzymać wsparcie na pokrycie do 65 % kosztów kwalifikowalnych. W odniesieniu do miejsc parkingowych, ogrodzenia i infrastruktury bezpieczeństwu lotów możliwe było udzielenie wsparcia w wysokości do 80 % kosztów kwalifikowalnych na wniosek portu lotniczego.

3.3.   Środek 3: Wsparcie udzielone przez powiat Kleve bezpośrednio spółce FN GmbH w odniesieniu do nabycia nieruchomości portu lotniczego

| (49) | Jak określono w motywie 28, w dniu 14 marca 2002 r. rząd federalny Niemiec sprzedał nieruchomość portu lotniczego spółce FN GmbH za [5–15] mln EUR. W tym samym dniu powiat Kleve zawarł umowę z FN GmbH dotyczącą finansowania pomostowego na pokrycie części kosztów związanych z nabyciem nieruchomości portu lotniczego. Finansowania pomostowego udzielono w formie nieoprocentowanej pożyczki, w całości zabezpieczonej nieruchomościami portu lotniczego (o wartości [5–15] mln EUR na dzień udzielenia pożyczki). Uzgodniono, że zaliczkę w kwocie [4–10] mln EUR z [5–15] mln EUR zapewni powiat Kleve. Airport Network B.V., spółka dominująca ANH GmbH, miała zwrócić pierwszą transzę nieoprocentowanej pożyczki w wysokości [2–5] mln EUR powiatowi Kleve do dnia 30 grudnia 2003 r. (co też uczyniła). Druga transza w wysokości [2–5] mln EUR była wymagalna w ciągu pięciu lat od dnia rozpoczęcia operacji lotniczych w porcie lotniczym, najpóźniej dnia 31 grudnia 2007 r., chyba że zostałaby spełniona klauzula umowy pomiędzy powiatem Kleve a FN GmbH dotycząca tworzenia miejsc pracy (350 miejsc pracy). |
| --- | --- |

(49)

Jak określono w motywie 28, w dniu 14 marca 2002 r. rząd federalny Niemiec sprzedał nieruchomość portu lotniczego spółce FN GmbH za [5–15] mln EUR. W tym samym dniu powiat Kleve zawarł umowę z FN GmbH dotyczącą finansowania pomostowego na pokrycie części kosztów związanych z nabyciem nieruchomości portu lotniczego. Finansowania pomostowego udzielono w formie nieoprocentowanej pożyczki, w całości zabezpieczonej nieruchomościami portu lotniczego (o wartości [5–15] mln EUR na dzień udzielenia pożyczki). Uzgodniono, że zaliczkę w kwocie [4–10] mln EUR z [5–15] mln EUR zapewni powiat Kleve. Airport Network B.V., spółka dominująca ANH GmbH, miała zwrócić pierwszą transzę nieoprocentowanej pożyczki w wysokości [2–5] mln EUR powiatowi Kleve do dnia 30 grudnia 2003 r. (co też uczyniła). Druga transza w wysokości [2–5] mln EUR była wymagalna w ciągu pięciu lat od dnia rozpoczęcia operacji lotniczych w porcie lotniczym, najpóźniej dnia 31 grudnia 2007 r., chyba że zostałaby spełniona klauzula umowy pomiędzy powiatem Kleve a FN GmbH dotycząca tworzenia miejsc pracy (350 miejsc pracy).

| (50) | Dnia 8 lipca 2004 r. powiat Kleve uznał, że spółka FN GmbH nie będzie musiała spłacać drugiej transzy pożyczki w wysokości [2–5] mln EUR, gdyż do tego momentu utworzono już ponad 350 miejsc pracy. |
| --- | --- |

(50)

Dnia 8 lipca 2004 r. powiat Kleve uznał, że spółka FN GmbH nie będzie musiała spłacać drugiej transzy pożyczki w wysokości [2–5] mln EUR, gdyż do tego momentu utworzono już ponad 350 miejsc pracy.

3.4.   Środek 4: Wsparcie publiczne na rzecz spółki EEL GmbH

| (51) | Aby móc udzielać pożyczek spółce FN GmbH, spółka EEL GmbH sama potrzebowała refinansowania. Spółka EEL GmbH zapewniła sobie takie refinansowanie, uzyskując pożyczki w wysokości:






  a) | [5–15] mln EUR i [2–5] mln EUR z roczną stopą procentową w wysokości [1–5] % oraz z terminem wymagalności upływającym dnia 30 czerwca 2005 r. Obu pożyczek udzielił powiat Kleve w dniach odpowiednio 11 kwietnia 2003 r. i 16 czerwca 2004 r.; |
| --- | --- | --- |

(51)

Aby móc udzielać pożyczek spółce FN GmbH, spółka EEL GmbH sama potrzebowała refinansowania. Spółka EEL GmbH zapewniła sobie takie refinansowanie, uzyskując pożyczki w wysokości:

a)

[5–15] mln EUR i [2–5] mln EUR z roczną stopą procentową w wysokości [1–5] % oraz z terminem wymagalności upływającym dnia 30 czerwca 2005 r. Obu pożyczek udzielił powiat Kleve w dniach odpowiednio 11 kwietnia 2003 r. i 16 czerwca 2004 r.;

| b) | [1–5] mln EUR z roczną stopą procentową w wysokości [2–5] % oraz z terminem wymagalności upływającym dnia 30 grudnia 2007 r. Pożyczki tej udzielił powiat Kleve w dniu 28 lipca 2004 r. (16). |
| --- | --- |

b)

[1–5] mln EUR z roczną stopą procentową w wysokości [2–5] % oraz z terminem wymagalności upływającym dnia 30 grudnia 2007 r. Pożyczki tej udzielił powiat Kleve w dniu 28 lipca 2004 r. (16).

| (52) | W lipcu 2005 r. struktura kapitałowa EEL GmbH została przekształcona przez jej udziałowców, którzy zdecydowali o zastosowaniu zastrzyku kapitałowego w wysokości [5–15] mln EUR i zamiany długu na udziały w kapitale własnym w wysokości [1–4] mln EUR, co ograniczyło kwotę zadłużenia z tytułu pierwszej pożyczki do [3–13] mln EUR. Spółka EEL GmbH zwróciła drugą pożyczkę w kwocie [2–5] mln EUR. Ponadto okres obowiązywania pozostałych umów pożyczki w wysokości [3–13] mln EUR i [2–5] mln EUR przedłużono do dnia 31 grudnia 2010 r. Następnie stopę procentową ustalono na poziomie [3–8] % w dniu 1 lipca 2005 r. oraz na poziomie [3–8] % od dnia 1 listopada 2005 r. Dnia 29 listopada 2010 r. ponownie przedłużono termin spłaty obu pożyczek do dnia 31 grudnia 2016 r. i zastosowano stopę procentową w wysokości [3–8] %. |
| --- | --- |

(52)

W lipcu 2005 r. struktura kapitałowa EEL GmbH została przekształcona przez jej udziałowców, którzy zdecydowali o zastosowaniu zastrzyku kapitałowego w wysokości [5–15] mln EUR i zamiany długu na udziały w kapitale własnym w wysokości [1–4] mln EUR, co ograniczyło kwotę zadłużenia z tytułu pierwszej pożyczki do [3–13] mln EUR. Spółka EEL GmbH zwróciła drugą pożyczkę w kwocie [2–5] mln EUR. Ponadto okres obowiązywania pozostałych umów pożyczki w wysokości [3–13] mln EUR i [2–5] mln EUR przedłużono do dnia 31 grudnia 2010 r. Następnie stopę procentową ustalono na poziomie [3–8] % w dniu 1 lipca 2005 r. oraz na poziomie [3–8] % od dnia 1 listopada 2005 r. Dnia 29 listopada 2010 r. ponownie przedłużono termin spłaty obu pożyczek do dnia 31 grudnia 2016 r. i zastosowano stopę procentową w wysokości [3–8] %.

| (53) | Powiat Kleve dokonał kolejnych zastrzyków kapitałowych na rzecz EEL GmbH w 2006 r. (w wysokości [1–5] mln EUR) i w 2007 r. (w wysokości [2–6] mln EUR). Kwoty te zaksięgowano jako kapitał rezerwowy spółki, a termin ich wymagalności, tak jak w przypadku pożyczek, przypada na koniec 2016 r. Łącznie obydwaj udziałowcy publiczni zapewnili spółce EEL GmbH finansowanie w kwocie [24–40] mln EUR ([15–25] mln w postaci zastrzyków kapitałowych, uwzględniając zamianę długu na udziały w kapitale własnym, oraz [10–20] mln EUR w postaci pożyczek). |
| --- | --- |

(53)

Powiat Kleve dokonał kolejnych zastrzyków kapitałowych na rzecz EEL GmbH w 2006 r. (w wysokości [1–5] mln EUR) i w 2007 r. (w wysokości [2–6] mln EUR). Kwoty te zaksięgowano jako kapitał rezerwowy spółki, a termin ich wymagalności, tak jak w przypadku pożyczek, przypada na koniec 2016 r. Łącznie obydwaj udziałowcy publiczni zapewnili spółce EEL GmbH finansowanie w kwocie [24–40] mln EUR ([15–25] mln w postaci zastrzyków kapitałowych, uwzględniając zamianę długu na udziały w kapitale własnym, oraz [10–20] mln EUR w postaci pożyczek).

| (54) | Równolegle dnia 2 maja 2003 r. spółka EEL GmbH otrzymała od [banku] prywatnego kredyt w wysokości [2–5] mln EUR. Termin wymagalności kredytu przypadał na dzień 30 czerwca 2005 r., a stopa procentowa wynosiła [1–5] %. W przypadku tego kredytu gmina Weeze udzieliła 100 % gwarancji państwowej odpowiednio na rzecz spółki EEL GmbH i [banku]. Dnia 30 czerwca 2005 r. kredyt przekształcono, zaś [bank] publiczny (jednostka zależna [banku]) zastąpił [bank] w charakterze wierzyciela. Termin wymagalności przedłużono za pierwszym razem do dnia 30 grudnia 2010 r. przy stopie procentowej w wysokości [1–5] %, a następnie w 2010 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. przy stopie procentowej w wysokości [1–5] %. |
| --- | --- |

(54)

Równolegle dnia 2 maja 2003 r. spółka EEL GmbH otrzymała od [banku] prywatnego kredyt w wysokości [2–5] mln EUR. Termin wymagalności kredytu przypadał na dzień 30 czerwca 2005 r., a stopa procentowa wynosiła [1–5] %. W przypadku tego kredytu gmina Weeze udzieliła 100 % gwarancji państwowej odpowiednio na rzecz spółki EEL GmbH i [banku]. Dnia 30 czerwca 2005 r. kredyt przekształcono, zaś [bank] publiczny (jednostka zależna [banku]) zastąpił [bank] w charakterze wierzyciela. Termin wymagalności przedłużono za pierwszym razem do dnia 30 grudnia 2010 r. przy stopie procentowej w wysokości [1–5] %, a następnie w 2010 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. przy stopie procentowej w wysokości [1–5] %.

4.   PODSTAWY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

4.1.   Środek 1: Pożyczki udzielone spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH

| (55) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości, czy udzielenie pożyczek spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH i odroczenie ich spłaty odbyło się na warunkach rynkowych. Po pierwsze Komisja odnotowała, że Niemcy nie przedstawiły historii kredytowej ani ratingu pożyczkobiorcy. Ponadto Komisja nie mogła wykluczyć, że spółka FN GmbH była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Komisja podkreśliła również, że Niemcy nie przedstawiły żadnego wyjaśnienia dotyczącego stóp procentowych zastosowanych do poszczególnych pożyczek ani wyjaśnienia dotyczącego otrzymanych zabezpieczeń. Komisja odnotowała również, że nie wyjaśniono, dlaczego państwowy pożyczkodawca kilkakrotnie zgodził się na odroczenie spłaty pożyczek, każdorazowo przedłużając terminy wymagalności, a także dlaczego do tej pory nigdy nie została dokonana spłata kwoty głównej pożyczki ani należnych odsetek. |
| --- | --- |

(55)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości, czy udzielenie pożyczek spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH i odroczenie ich spłaty odbyło się na warunkach rynkowych. Po pierwsze Komisja odnotowała, że Niemcy nie przedstawiły historii kredytowej ani ratingu pożyczkobiorcy. Ponadto Komisja nie mogła wykluczyć, że spółka FN GmbH była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Komisja podkreśliła również, że Niemcy nie przedstawiły żadnego wyjaśnienia dotyczącego stóp procentowych zastosowanych do poszczególnych pożyczek ani wyjaśnienia dotyczącego otrzymanych zabezpieczeń. Komisja odnotowała również, że nie wyjaśniono, dlaczego państwowy pożyczkodawca kilkakrotnie zgodził się na odroczenie spłaty pożyczek, każdorazowo przedłużając terminy wymagalności, a także dlaczego do tej pory nigdy nie została dokonana spłata kwoty głównej pożyczki ani należnych odsetek.

| (56) | Z tych względów Komisja wstępnie przyjęła, że udzielając pożyczek spółce FN GmbH i odraczając ich spłatę, spółka EEL GmbH nie postępowała jak prywatny inwestor ani prywatny wierzyciel. Biorąc pod uwagę, że FN GmbH była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, które nie było w stanie uzyskać finansowania z banków komercyjnych co najmniej do końca 2010 r., Komisja wstępnie przyjęła, że całkowitą kwotę pożyczek wraz z nieuregulowanymi odsetkami należy zakwalifikować jako pomoc państwa. |
| --- | --- |

(56)

Z tych względów Komisja wstępnie przyjęła, że udzielając pożyczek spółce FN GmbH i odraczając ich spłatę, spółka EEL GmbH nie postępowała jak prywatny inwestor ani prywatny wierzyciel. Biorąc pod uwagę, że FN GmbH była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, które nie było w stanie uzyskać finansowania z banków komercyjnych co najmniej do końca 2010 r., Komisja wstępnie przyjęła, że całkowitą kwotę pożyczek wraz z nieuregulowanymi odsetkami należy zakwalifikować jako pomoc państwa.

| (57) | Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(57)

Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem.

| (58) | Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowych umów z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby umowy kwalifikowały się jako pomoc państwa, przede wszystkim w świetle zasad określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (17). |
| --- | --- |

(58)

Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowych umów z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby umowy kwalifikowały się jako pomoc państwa, przede wszystkim w świetle zasad określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (17).

4.2.   Środek 2: Wsparcie udzielone przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię na rzecz FN GmbH

| (59) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja odnotowała, że wsparcie udzielone przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię na rzecz FN GmbH było środkiem o charakterze selektywnym, gdyż nie wszystkie porty lotnicze w tym kraju związkowym kwalifikowały się do takiego wsparcia. Biorąc pod uwagę, że wsparcie pochodziło ze środków publicznych i oznaczało korzyść dla portu lotniczego w postaci wsparcia na cele inwestycyjne, nie można wykluczyć, że stanowiło ono pomoc państwa. |
| --- | --- |

(59)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja odnotowała, że wsparcie udzielone przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię na rzecz FN GmbH było środkiem o charakterze selektywnym, gdyż nie wszystkie porty lotnicze w tym kraju związkowym kwalifikowały się do takiego wsparcia. Biorąc pod uwagę, że wsparcie pochodziło ze środków publicznych i oznaczało korzyść dla portu lotniczego w postaci wsparcia na cele inwestycyjne, nie można wykluczyć, że stanowiło ono pomoc państwa.

| (60) | Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(60)

Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem.

| (61) | Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowego środka z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby kwalifikował się on jako pomoc państwa, przede wszystkim w świetle zasad określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (18). |
| --- | --- |

(61)

Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowego środka z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby kwalifikował się on jako pomoc państwa, przede wszystkim w świetle zasad określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (18).

4.3.   Środek 3: Wsparcie bezpośrednie udzielone przez powiat Kleve na rzecz FN GmbH

| (62) | W odniesieniu do wsparcia bezpośredniego udzielonego przez powiat Kleve na rzecz spółki FN GmbH Komisja wstępnie przyjęła, że żaden inwestor prywatny nie przyznałby takiej dotacji bez żadnego wynagrodzenia. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do gotowości prywatnego inwestora do zrezygnowania z części należnej mu nieuregulowanej kwoty dotacji w oparciu o względy dotyczące utworzenia miejsc pracy w danym regionie. |
| --- | --- |

(62)

W odniesieniu do wsparcia bezpośredniego udzielonego przez powiat Kleve na rzecz spółki FN GmbH Komisja wstępnie przyjęła, że żaden inwestor prywatny nie przyznałby takiej dotacji bez żadnego wynagrodzenia. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do gotowości prywatnego inwestora do zrezygnowania z części należnej mu nieuregulowanej kwoty dotacji w oparciu o względy dotyczące utworzenia miejsc pracy w danym regionie.

| (63) | Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(63)

Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem.

| (64) | Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowego środka z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby kwalifikował się on jako pomoc państwa, przede wszystkim w świetle zasad określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (18). |
| --- | --- |

(64)

Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowego środka z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby kwalifikował się on jako pomoc państwa, przede wszystkim w świetle zasad określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (18).

4.4.   Środek 4: Zastrzyki kapitałowe i pożyczki na rzecz EEL GmbH

| (65) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości, czy przyznanie finansowania spółce EEL GmbH i odroczenie spłaty przez udziałowców publicznych odbyło się na warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(65)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości, czy przyznanie finansowania spółce EEL GmbH i odroczenie spłaty przez udziałowców publicznych odbyło się na warunkach rynkowych.

| (66) | Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(66)

Ponieważ przedmiotowe środki wdrożono bez uprzedniego zgłoszenia Komisji, Komisja wstępnie stwierdziła, że stanowiły one pomoc państwa niezgodną z prawem.

| (67) | Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowych środków z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby kwalifikowały się one jako pomoc państwa. |
| --- | --- |

(67)

Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności przedmiotowych środków z rynkiem wewnętrznym, w przypadku gdyby kwalifikowały się one jako pomoc państwa.

5.   UWAGI PRZEKAZANE PRZEZ NIEMCY

5.1.   Uwagi ogólne

5.1.1.   Kontekst projektu

| (68) | Niemcy przypominają o kontekście projektu, który opisano w sekcjach 2.1 i 2.2 powyżej. Podstawą ośrodka Euroregionales Zentrum für Luftverkehr, Logistik und Gewerbe było utworzenie na miejscu wcześniejszego lotniska wojskowego cywilnego portu lotniczego należącego do prywatnego przedsiębiorstwa i zarządzanego przez prywatne przedsiębiorstwo. |
| --- | --- |

(68)

Niemcy przypominają o kontekście projektu, który opisano w sekcjach 2.1 i 2.2 powyżej. Podstawą ośrodka Euroregionales Zentrum für Luftverkehr, Logistik und Gewerbe było utworzenie na miejscu wcześniejszego lotniska wojskowego cywilnego portu lotniczego należącego do prywatnego przedsiębiorstwa i zarządzanego przez prywatne przedsiębiorstwo.

| (69) | Niemcy twierdzą, że wzrost natężenia ruchu był utrudniony przez czynniki zewnętrzne. Po pierwsze upadłość przedsiębiorstwa V-bird w październiku 2004 r., którego główna baza operacyjna znajdowała się w Niederrhein-Weeze, spowodowała znaczny spadek ruchu, czego nie mogły całkowicie zrekompensować dodatkowe loty przedsiębiorstw Ryanair i Hapagfly aż do 2008 r., kiedy ruch powrócił do poziomu z 2004 r. Po drugie liczne postępowania sądowe wszczynane wielokrotnie przed sądami krajowymi doprowadziły do sytuacji braku pewności prawa dla przewoźników lotniczych (19) i oznaczały dodatkowe niemożliwe do przewidzenia koszty dla spółki FN GmbH. Przed uzyskaniem w 2009 r. ostatecznej licencji na prowadzenie działalności spółka FN GmbH nie mogła wdrożyć swojej strategii ze względu na toczące się postępowania, w związku z czym zdecydowała się na zawieranie ugód pozasądowych. W wyniku pomyślnego zakończenia tych postępowań spółka FN GmbH była jednak zobowiązana do zapłaty odszkodowania stronom poszczególnych postępowań w wysokości [5–10] mln EUR. Po trzecie w 2010 r. w następstwie erupcji islandzkiego wulkanu Eyjafjallajokull doszło do zakłócenia ruchu lotniczego, co negatywnie wpłynęło na ruch w porcie lotniczym. Po czwarte Niemcy wskazują, że we wrześniu 2010 r. wprowadziły podatek pasażerski, co osłabiło konkurencyjność portu lotniczego Niederrhein-Weeze względem innych europejskich portów lotniczych, które nie są objęte takim podatkiem. Zdaniem Niemiec przełożyło się to na ograniczenie przez Ryanair liczby lotów z Niederrhein-Weeze, w rezultacie czego w latach 2011 i 2012 nastąpił spadek liczby obsługiwanych pasażerów. |
| --- | --- |

(69)

Niemcy twierdzą, że wzrost natężenia ruchu był utrudniony przez czynniki zewnętrzne. Po pierwsze upadłość przedsiębiorstwa V-bird w październiku 2004 r., którego główna baza operacyjna znajdowała się w Niederrhein-Weeze, spowodowała znaczny spadek ruchu, czego nie mogły całkowicie zrekompensować dodatkowe loty przedsiębiorstw Ryanair i Hapagfly aż do 2008 r., kiedy ruch powrócił do poziomu z 2004 r. Po drugie liczne postępowania sądowe wszczynane wielokrotnie przed sądami krajowymi doprowadziły do sytuacji braku pewności prawa dla przewoźników lotniczych (19) i oznaczały dodatkowe niemożliwe do przewidzenia koszty dla spółki FN GmbH. Przed uzyskaniem w 2009 r. ostatecznej licencji na prowadzenie działalności spółka FN GmbH nie mogła wdrożyć swojej strategii ze względu na toczące się postępowania, w związku z czym zdecydowała się na zawieranie ugód pozasądowych. W wyniku pomyślnego zakończenia tych postępowań spółka FN GmbH była jednak zobowiązana do zapłaty odszkodowania stronom poszczególnych postępowań w wysokości [5–10] mln EUR. Po trzecie w 2010 r. w następstwie erupcji islandzkiego wulkanu Eyjafjallajokull doszło do zakłócenia ruchu lotniczego, co negatywnie wpłynęło na ruch w porcie lotniczym. Po czwarte Niemcy wskazują, że we wrześniu 2010 r. wprowadziły podatek pasażerski, co osłabiło konkurencyjność portu lotniczego Niederrhein-Weeze względem innych europejskich portów lotniczych, które nie są objęte takim podatkiem. Zdaniem Niemiec przełożyło się to na ograniczenie przez Ryanair liczby lotów z Niederrhein-Weeze, w rezultacie czego w latach 2011 i 2012 nastąpił spadek liczby obsługiwanych pasażerów.

| (70) | Niemcy twierdzą, że pomimo takich niekorzystnych zdarzeń pozostających poza kontrolą FN GmbH, EEL GmbH czy ich udziałowców o sukcesie projektu świadczy stały wzrost ruchu w okresie objętym postępowaniem (zob. motyw 18), który osiągnął lub nawet przekroczył poziom ruchu prognozowany w różnych badaniach ekspertów (z wyjątkiem 2011 r.). Ponadto Niemcy podkreślają, że spółka FN GmbH mogła również z czasem zwiększyć przychody z działalności pozalotniczej i poprawić swoją rentowność. |
| --- | --- |

(70)

Niemcy twierdzą, że pomimo takich niekorzystnych zdarzeń pozostających poza kontrolą FN GmbH, EEL GmbH czy ich udziałowców o sukcesie projektu świadczy stały wzrost ruchu w okresie objętym postępowaniem (zob. motyw 18), który osiągnął lub nawet przekroczył poziom ruchu prognozowany w różnych badaniach ekspertów (z wyjątkiem 2011 r.). Ponadto Niemcy podkreślają, że spółka FN GmbH mogła również z czasem zwiększyć przychody z działalności pozalotniczej i poprawić swoją rentowność.

5.1.2.   Logika prywatnego finansowania portu lotniczego

| (71) | Niemcy zwracają uwagę, że Niederrhein-Weeze jest portem lotniczym, który odniósł sukces, gdyż jest nie tylko trzecim największym portem lotniczym w Nadrenii Północnej-Westfalii, lecz stanowi również unikalny przykład sprywatyzowanej infrastruktury sprzedanej po cenie rynkowej. Niemcy dodają, że inwestycje w porty lotnicze były zawsze utrzymywane na bardzo wysokim poziomie. W latach 2002–2011 całkowita kwota inwestycji FN GmbH wynosiła [60–90] mln EUR, z których [20–30] mln EUR przeznaczono na budowę budynków komercyjnych, [10–20] mln EUR na obiekty lotnicze i związane z płytą postojową i [5–10] mln EUR na projekty związane z rozpoczęciem działalności i ekspansją. Niemcy twierdzą, że od momentu prywatyzacji spółka FN GmbH mogła nieprzerwanie polegać na prywatnych zasobach, aby finansować przedmiotowe istotne inwestycje, mianowicie: (i) na pożyczkach i zastrzykach kapitałowych ze strony udziałowców; (ii) na kredytach udzielanych przez banki komercyjne; a także (iii) na zyskach z własnej działalności operacyjnej. |
| --- | --- |

(71)

Niemcy zwracają uwagę, że Niederrhein-Weeze jest portem lotniczym, który odniósł sukces, gdyż jest nie tylko trzecim największym portem lotniczym w Nadrenii Północnej-Westfalii, lecz stanowi również unikalny przykład sprywatyzowanej infrastruktury sprzedanej po cenie rynkowej. Niemcy dodają, że inwestycje w porty lotnicze były zawsze utrzymywane na bardzo wysokim poziomie. W latach 2002–2011 całkowita kwota inwestycji FN GmbH wynosiła [60–90] mln EUR, z których [20–30] mln EUR przeznaczono na budowę budynków komercyjnych, [10–20] mln EUR na obiekty lotnicze i związane z płytą postojową i [5–10] mln EUR na projekty związane z rozpoczęciem działalności i ekspansją. Niemcy twierdzą, że od momentu prywatyzacji spółka FN GmbH mogła nieprzerwanie polegać na prywatnych zasobach, aby finansować przedmiotowe istotne inwestycje, mianowicie: (i) na pożyczkach i zastrzykach kapitałowych ze strony udziałowców; (ii) na kredytach udzielanych przez banki komercyjne; a także (iii) na zyskach z własnej działalności operacyjnej.

| (72) | W odniesieniu do wsparcia ze strony udziałowca większościowego Niemcy uważają, że spółka ANH GmbH i jej udziałowcy wielokrotnie udzielali wsparcia swojej spółce zależnej FN GmbH na pokrycie jej początkowych strat operacyjnych i dokonywanych przez nią inwestycji w infrastrukturę portu lotniczego. Wsparcie to przybrało formę zastrzyków kapitałowych i pożyczek, w odniesieniu do których udziałowiec większościowy zgodził się na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli (Rangrücktritterklärung). Tym samym udziałowiec większościowy przekształcił niespłacone długi w kapitał własny, który nie mógł już wchodzić do masy upadłości. Niemcy zauważają jednak, że sami udziałowcy prywatni nie byli w stanie ponieść całego obciążenia finansowego tak kosztownej inwestycji, potrzebowali więc dodatkowych źródeł finansowania, które na warunkach rynkowych mogły zapewnić wyłącznie organy publiczne. Takie wsparcie zewnętrzne uwzględniono już w biznesplanie z 2003 r. (zob. motyw 95). |
| --- | --- |

(72)

W odniesieniu do wsparcia ze strony udziałowca większościowego Niemcy uważają, że spółka ANH GmbH i jej udziałowcy wielokrotnie udzielali wsparcia swojej spółce zależnej FN GmbH na pokrycie jej początkowych strat operacyjnych i dokonywanych przez nią inwestycji w infrastrukturę portu lotniczego. Wsparcie to przybrało formę zastrzyków kapitałowych i pożyczek, w odniesieniu do których udziałowiec większościowy zgodził się na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli (Rangrücktritterklärung). Tym samym udziałowiec większościowy przekształcił niespłacone długi w kapitał własny, który nie mógł już wchodzić do masy upadłości. Niemcy zauważają jednak, że sami udziałowcy prywatni nie byli w stanie ponieść całego obciążenia finansowego tak kosztownej inwestycji, potrzebowali więc dodatkowych źródeł finansowania, które na warunkach rynkowych mogły zapewnić wyłącznie organy publiczne. Takie wsparcie zewnętrzne uwzględniono już w biznesplanie z 2003 r. (zob. motyw 95).

| (73) | W odniesieniu do kredytów udzielonych przez banki komercyjne Niemcy twierdzą, że spółka FN GmbH mogła bardzo szybko uzyskać kredyt od komercyjnych banków dzięki swojemu sukcesowi komercyjnemu. Zdaniem Niemiec dostęp do banków świadczy o stabilności modelu biznesowego opartego na prywatnym finansowaniu. W pierwszej połowie 2009 r. spółka FN GmbH podpisała z [bankiem] umowę kredytową dotyczącą kredytu inwestycyjnego w wysokości [0–10] mln EUR. Stopa procentowa tego kredytu wynosiła [2–6] %, z zastrzeżeniem jednak podporządkowania wierzytelności spółki EEL GmbH związanych z pożyczkami udzielonymi przez tę spółkę na rzecz FN GmbH (stąd konieczność zgody EEL GmbH na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli). Termin wymagalności ustalono na dzień 31 grudnia 2010 r. Według Niemiec warunki dotyczące zabezpieczenia i stopy procentowe określone w umowach były zatem porównywalnie korzystne dla FN GmbH. Spółka FN GmbH spłaciła kredyt zaciągnięty w [banku] w całości przed upływem terminu wymagalności. Niemcy dodają, że [bank] zaoferował FN GmbH dwa kredyty (w wysokości [8–15] mln EUR i [1–5] mln EUR) z orientacyjną stopą procentową w wysokości [1–5] % (20) oraz że spółka mogła podpisać z [bankiem] leasing finansowy na kwotę około [0–3] mln EUR. |
| --- | --- |

(73)

W odniesieniu do kredytów udzielonych przez banki komercyjne Niemcy twierdzą, że spółka FN GmbH mogła bardzo szybko uzyskać kredyt od komercyjnych banków dzięki swojemu sukcesowi komercyjnemu. Zdaniem Niemiec dostęp do banków świadczy o stabilności modelu biznesowego opartego na prywatnym finansowaniu. W pierwszej połowie 2009 r. spółka FN GmbH podpisała z [bankiem] umowę kredytową dotyczącą kredytu inwestycyjnego w wysokości [0–10] mln EUR. Stopa procentowa tego kredytu wynosiła [2–6] %, z zastrzeżeniem jednak podporządkowania wierzytelności spółki EEL GmbH związanych z pożyczkami udzielonymi przez tę spółkę na rzecz FN GmbH (stąd konieczność zgody EEL GmbH na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli). Termin wymagalności ustalono na dzień 31 grudnia 2010 r. Według Niemiec warunki dotyczące zabezpieczenia i stopy procentowe określone w umowach były zatem porównywalnie korzystne dla FN GmbH. Spółka FN GmbH spłaciła kredyt zaciągnięty w [banku] w całości przed upływem terminu wymagalności. Niemcy dodają, że [bank] zaoferował FN GmbH dwa kredyty (w wysokości [8–15] mln EUR i [1–5] mln EUR) z orientacyjną stopą procentową w wysokości [1–5] % (20) oraz że spółka mogła podpisać z [bankiem] leasing finansowy na kwotę około [0–3] mln EUR.

| (74) | W odniesieniu do samofinansowania Niemcy podkreślają, że spółka FN GmbH była w stanie stopniowo samodzielnie finansować swoje inwestycje dzięki dodatnim przepływom pieniężnym z działalności operacyjnej. Pierwszą dodatnią wartość EBITDA (wynik finansowy przed odsetkami, opodatkowaniem, deprecjacją i amortyzacją) odnotowano w 2006 r., zaś pierwszy zysk netto – w 2007 r., czyli zaledwie kilka lat po rozpoczęciu operacji. Ponadto Niemcy zarzucają Komisji, że w decyzji o wszczęciu postępowania przedstawiła wartości liczbowe dotyczące obrotu i kosztów FN GmbH w sposób błędny i mylący. W związku z tym Niemcy przedstawiły następujące informacje dotyczące porównywanych zmian obrotu i kosztów w latach 2003–2010:

  Tabela 4


  Przychody i koszty FN GmbH w latach 2003–2010














  (w tys. EUR) |
| --- | --- |
| Rok | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |
| Obrót (Umsatz) | 2 225 | 7 968 | 7 364 | 7 136 | 8 281 | 13 338 | 19 900 | 23 759 |
| Pozostałe przychody z działalności operacyjnej (Sonstigebetriebliche Erträge) | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| — | z uwzględnieniem transakcji dotyczącej gruntów związanej z podatkami (Grundstückstransaktion) |

(74)

W odniesieniu do samofinansowania Niemcy podkreślają, że spółka FN GmbH była w stanie stopniowo samodzielnie finansować swoje inwestycje dzięki dodatnim przepływom pieniężnym z działalności operacyjnej. Pierwszą dodatnią wartość EBITDA (wynik finansowy przed odsetkami, opodatkowaniem, deprecjacją i amortyzacją) odnotowano w 2006 r., zaś pierwszy zysk netto – w 2007 r., czyli zaledwie kilka lat po rozpoczęciu operacji. Ponadto Niemcy zarzucają Komisji, że w decyzji o wszczęciu postępowania przedstawiła wartości liczbowe dotyczące obrotu i kosztów FN GmbH w sposób błędny i mylący. W związku z tym Niemcy przedstawiły następujące informacje dotyczące porównywanych zmian obrotu i kosztów w latach 2003–2010:

Tabela 4

Przychody i koszty FN GmbH w latach 2003–2010

(w tys. EUR)

Rok

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Obrót (Umsatz)

2 225

7 968

7 364

7 136

8 281

13 338

19 900

23 759

Pozostałe przychody z działalności operacyjnej (Sonstigebetriebliche Erträge)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

—

z uwzględnieniem transakcji dotyczącej gruntów związanej z podatkami (Grundstückstransaktion)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Koszt surowców i materiałów (Materialaufwand)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Koszty personelu (Personalaufwand)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Pozostałe koszty operacyjne (Sonstiger betrieblicher Aufwand)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| (75) | Niemcy twierdzą, że Komisja w szczególności nie uwzględniła wszystkich kosztów związanych z wypełnianiem zadań publicznych (koszty działalności o charakterze niegospodarczym), których nie można przypisać bieżącej działalności portu lotniczego, sztucznie zaniżając zysk z działalności operacyjnej. Niemcy uważają, że dane zawarte w poniższej tabeli odzwierciedlają rzeczywistą rentowność operacyjną FN GmbH:

  Tabela 5


  Skorygowana struktura kosztów FN GmbH (z wyłączeniem kosztów związanych z wypełnianiem zadań publicznych)















  (w tys. EUR) |
| --- | --- |
| Rok | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |
| Zysk zgodnie ze sprawozdaniem rocznym | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Zadania publiczne | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| a) | ochrona i bezpieczeństwo, w tym: |

(75)

Niemcy twierdzą, że Komisja w szczególności nie uwzględniła wszystkich kosztów związanych z wypełnianiem zadań publicznych (koszty działalności o charakterze niegospodarczym), których nie można przypisać bieżącej działalności portu lotniczego, sztucznie zaniżając zysk z działalności operacyjnej. Niemcy uważają, że dane zawarte w poniższej tabeli odzwierciedlają rzeczywistą rentowność operacyjną FN GmbH:

Tabela 5

Skorygowana struktura kosztów FN GmbH (z wyłączeniem kosztów związanych z wypełnianiem zadań publicznych)

(w tys. EUR)

Rok

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Zysk zgodnie ze sprawozdaniem rocznym

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Zadania publiczne

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

a)

ochrona i bezpieczeństwo, w tym:

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | ochrona przeciwpożarowa (personel) |
| --- | --- |

—

ochrona przeciwpożarowa (personel)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | amortyzacja kosztów inwestycji (ochrona przeciwpożarowa) |
| --- | --- |

—

amortyzacja kosztów inwestycji (ochrona przeciwpożarowa)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | koszt amortyzacji (nadzór wideo) |
| --- | --- |

—

koszt amortyzacji (nadzór wideo)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | patrolowanie |
| --- | --- |

—

patrolowanie

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | personel ochrony |
| --- | --- |

—

personel ochrony

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| b) | ochrona pasażerów i statków powietrznych |
| --- | --- |

b)

ochrona pasażerów i statków powietrznych

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | urządzenia służące do kontroli (osób i rzeczy) |
| --- | --- |

—

urządzenia służące do kontroli (osób i rzeczy)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | bezpieczeństwo lotów DFS/TTC |
| --- | --- |

—

bezpieczeństwo lotów DFS/TTC

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

| — | amortyzacja (wieża kontroli lotów) |
| --- | --- |

—

amortyzacja (wieża kontroli lotów)

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Skorygowany zysk roczny

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

Skorygowana wartość EBITDA

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

[...]

5.1.3.   Pojęcie pomocy – budowa portu lotniczego jako działalność o charakterze niegospodarczym

| (76) | Niemcy uważają, że budowa portu lotniczego nie jest działalnością gospodarczą, której prywatni inwestorzy podjęliby się samodzielnie, oraz że nigdzie w Europie nie było takiego przykładu (zob. następna sekcja). Zdaniem Niemiec prywatni inwestorzy byliby o wiele bardziej zainteresowani eksploatacją istniejącej już infrastruktury portu lotniczego, gdyż wiąże się to z mniejszym ryzykiem, którym łatwiej zarządzać. |
| --- | --- |

(76)

Niemcy uważają, że budowa portu lotniczego nie jest działalnością gospodarczą, której prywatni inwestorzy podjęliby się samodzielnie, oraz że nigdzie w Europie nie było takiego przykładu (zob. następna sekcja). Zdaniem Niemiec prywatni inwestorzy byliby o wiele bardziej zainteresowani eksploatacją istniejącej już infrastruktury portu lotniczego, gdyż wiąże się to z mniejszym ryzykiem, którym łatwiej zarządzać.

| (77) | Niemcy zasugerowały wyłączenie budowy portów lotniczych z zakresu kontroli pomocy państwa, tak aby zaradzić problemowi braku inwestycji prywatnych w tym obszarze. Niemcy twierdzą, że budowa takiej infrastruktury stanowi narzędzie, dzięki któremu państwo może kierować rozwojem gospodarczym i organizować planowanie przestrzenne za pośrednictwem polityki transportowej. |
| --- | --- |

(77)

Niemcy zasugerowały wyłączenie budowy portów lotniczych z zakresu kontroli pomocy państwa, tak aby zaradzić problemowi braku inwestycji prywatnych w tym obszarze. Niemcy twierdzą, że budowa takiej infrastruktury stanowi narzędzie, dzięki któremu państwo może kierować rozwojem gospodarczym i organizować planowanie przestrzenne za pośrednictwem polityki transportowej.

| (78) | Ponadto Niemcy uważają, że w tym przypadku wsparcie publiczne było głównie ukierunkowane na realizację zadań publicznych, które nie wchodzą w zakres kontroli pomocy państwa przez Komisję. [20–30] mln EUR z [20–30] mln EUR zainwestowano w systemy ochrony przeciwpożarowej i bezpieczeństwa. Niemcy dodały, że pozostała kwota w wysokości [2–5] mln EUR została w 2011 r. w całości wykorzystana na sfinansowanie innych działań. |
| --- | --- |

(78)

Ponadto Niemcy uważają, że w tym przypadku wsparcie publiczne było głównie ukierunkowane na realizację zadań publicznych, które nie wchodzą w zakres kontroli pomocy państwa przez Komisję. [20–30] mln EUR z [20–30] mln EUR zainwestowano w systemy ochrony przeciwpożarowej i bezpieczeństwa. Niemcy dodały, że pozostała kwota w wysokości [2–5] mln EUR została w 2011 r. w całości wykorzystana na sfinansowanie innych działań.

5.1.4.   Pojęcie pomocy – brak hipotetycznego inwestora odniesienia

| (79) | Niemcy uważają, że w Europie nie funkcjonuje rynek finansowania infrastruktury prywatnych regionalnych portów lotniczych. Według Niemiec w Europie jest zaledwie kilka całkowicie sprywatyzowanych portów lotniczych. Przykładami takich portów lotniczych są porty Glasgow-Prestwick lub Luton. Chociaż nie wszczęto żadnego postępowania w sprawie pomocy państwa w odniesieniu do takich całkowicie prywatnych portów lotniczych, Niemcy wyraziły wątpliwość co do braku publicznego wsparcia na rzecz tych portów. Podkreśliły, że nawet port lotniczy Lubeka-Blankensee w 2009 r. ponownie stał się własnością gminy publicznej Lubeki. To, że tak mało portów lotniczych stanowi własność prywatną, ma związek z wysokim poziomem kosztów stałych, które muszą zostać poniesione w związku z budową infrastruktury portu lotniczego, co Komisja potwierdziła w projekcie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., będących w przygotowaniu w trakcie prowadzenia formalnego postępowania wyjaśniającego (21). Ponadto Niemcy zauważyły, że niepewność prawa powstała w wyniku obowiązkowego procesu certyfikacji portu lotniczego, wykonania wyroku w sprawie Aéroports de Paris i podpisania międzynarodowego traktatu pomiędzy Niemcami a Niderlandami zniechęciła prywatnych inwestorów do angażowania się w tego typu projekty. Zdaniem Niemiec w swojej wstępnej ocenie zawartej w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja przeoczyła fakt, że banki komercyjne są, zgodnie z oczekiwaniami, niechętnie nastawione do finansowania budowy prywatnych portów lotniczych i że nie funkcjonuje w tym obszarze żaden rynek. |
| --- | --- |

(79)

Niemcy uważają, że w Europie nie funkcjonuje rynek finansowania infrastruktury prywatnych regionalnych portów lotniczych. Według Niemiec w Europie jest zaledwie kilka całkowicie sprywatyzowanych portów lotniczych. Przykładami takich portów lotniczych są porty Glasgow-Prestwick lub Luton. Chociaż nie wszczęto żadnego postępowania w sprawie pomocy państwa w odniesieniu do takich całkowicie prywatnych portów lotniczych, Niemcy wyraziły wątpliwość co do braku publicznego wsparcia na rzecz tych portów. Podkreśliły, że nawet port lotniczy Lubeka-Blankensee w 2009 r. ponownie stał się własnością gminy publicznej Lubeki. To, że tak mało portów lotniczych stanowi własność prywatną, ma związek z wysokim poziomem kosztów stałych, które muszą zostać poniesione w związku z budową infrastruktury portu lotniczego, co Komisja potwierdziła w projekcie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., będących w przygotowaniu w trakcie prowadzenia formalnego postępowania wyjaśniającego (21). Ponadto Niemcy zauważyły, że niepewność prawa powstała w wyniku obowiązkowego procesu certyfikacji portu lotniczego, wykonania wyroku w sprawie Aéroports de Paris i podpisania międzynarodowego traktatu pomiędzy Niemcami a Niderlandami zniechęciła prywatnych inwestorów do angażowania się w tego typu projekty. Zdaniem Niemiec w swojej wstępnej ocenie zawartej w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja przeoczyła fakt, że banki komercyjne są, zgodnie z oczekiwaniami, niechętnie nastawione do finansowania budowy prywatnych portów lotniczych i że nie funkcjonuje w tym obszarze żaden rynek.

| (80) | Niemcy uważają, że wstępna ocena Komisji nie opierała się na jasnych kryteriach mających na celu ocenę zgodności badanych środków z rynkiem. Zdaniem Niemiec Komisja powinna była opierać się raczej na utrwalonym orzecznictwie (22) w kontekście powszechnych usług pocztowych, co potwierdziłoby tezę, że w odniesieniu do tworzenia i utrzymania sieci nie można stosować czysto komercyjnego podejścia.. Niemcy sugerują również oparcie się na istniejących praktykach Komisji, w ramach których miała ona zatwierdzić podobne środki wsparcia. Na poparcie powyższych opinii Niemcy posłużyły się przykładem finansowania infrastruktury portu lotniczego Kassel-Calden. |
| --- | --- |

(80)

Niemcy uważają, że wstępna ocena Komisji nie opierała się na jasnych kryteriach mających na celu ocenę zgodności badanych środków z rynkiem. Zdaniem Niemiec Komisja powinna była opierać się raczej na utrwalonym orzecznictwie (22) w kontekście powszechnych usług pocztowych, co potwierdziłoby tezę, że w odniesieniu do tworzenia i utrzymania sieci nie można stosować czysto komercyjnego podejścia.. Niemcy sugerują również oparcie się na istniejących praktykach Komisji, w ramach których miała ona zatwierdzić podobne środki wsparcia. Na poparcie powyższych opinii Niemcy posłużyły się przykładem finansowania infrastruktury portu lotniczego Kassel-Calden.

| (81) | Niemcy uznały, że w związku z pomyślnym rozwojem projektu każdy prywatny inwestor zainwestowałby w port lotniczy Niederrhein-Weeze, tak jak uczyniły to Niemcy. |
| --- | --- |

(81)

Niemcy uznały, że w związku z pomyślnym rozwojem projektu każdy prywatny inwestor zainwestowałby w port lotniczy Niederrhein-Weeze, tak jak uczyniły to Niemcy.

5.1.5.   FN GmbH nie kwalifikuje się jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji

| (82) | Niemcy obalają wstępny wniosek Komisji, jakoby spółka FN GmbH mogła kwalifikować się jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji gospodarczej w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw („wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji”) (23). |
| --- | --- |

(82)

Niemcy obalają wstępny wniosek Komisji, jakoby spółka FN GmbH mogła kwalifikować się jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji gospodarczej w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw („wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji”) (23).

| (83) | Niemcy opierają takie stwierdzenie na pięciu przesłankach. Po pierwsze spółka FN GmbH osiągnęła zyski już po bardzo krótkim okresie rozruchu (pierwsza dodatnia EBITDA w 2006 r. – z wyłączeniem wydatków na realizację zadań publicznych – i pierwszy zysk netto w 2007 r.). Niemcy odnotowują, że w swojej ocenie środków finansowania na rzecz regionalnych portów lotniczych Komisja nigdy nie zakwalifikowała beneficjenta generującego straty w okresie rozruchu jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. Zdaniem Niemiec, jeżeli Komisja będzie w dalszym ciągu kierowała się takim rozumowaniem, nie będzie już możliwe finansowanie żadnej infrastruktury portu lotniczego. |
| --- | --- |

(83)

Niemcy opierają takie stwierdzenie na pięciu przesłankach. Po pierwsze spółka FN GmbH osiągnęła zyski już po bardzo krótkim okresie rozruchu (pierwsza dodatnia EBITDA w 2006 r. – z wyłączeniem wydatków na realizację zadań publicznych – i pierwszy zysk netto w 2007 r.). Niemcy odnotowują, że w swojej ocenie środków finansowania na rzecz regionalnych portów lotniczych Komisja nigdy nie zakwalifikowała beneficjenta generującego straty w okresie rozruchu jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. Zdaniem Niemiec, jeżeli Komisja będzie w dalszym ciągu kierowała się takim rozumowaniem, nie będzie już możliwe finansowanie żadnej infrastruktury portu lotniczego.

| (84) | Po drugie Niemcy twierdzą, że w żadnym momencie nie zostały spełnione żadne „twarde” kryteria uznania spółki za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. Niemcy kwestionują uwagi przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania dotyczące ujemnego kapitału własnego i dodają, że udziałowiec większościowy utrzymywał płynność finansową spółki – dzięki pożyczce, nowemu zastrzykowi kapitałowemu i zgodzie na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli (Rangrücktritterklärung). Ponadto Niemcy podważają przedstawioną przez Komisję interpretację wyroków Sądu w sprawach T-102/07 i T-120/07 Freistaat Sachsen przeciwko Komisji, w zakresie, w jakim implikuje ona, że istnienie ujemnego kapitału własnego oznacza automatyczną klasyfikację jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. Zdaniem Niemiec kryterium ujemnego kapitału własnego jest wyłącznie jednym spośród szeregu kryteriów określonych przez Sąd i służących ustaleniu, czy dane przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

(84)

Po drugie Niemcy twierdzą, że w żadnym momencie nie zostały spełnione żadne „twarde” kryteria uznania spółki za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. Niemcy kwestionują uwagi przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania dotyczące ujemnego kapitału własnego i dodają, że udziałowiec większościowy utrzymywał płynność finansową spółki – dzięki pożyczce, nowemu zastrzykowi kapitałowemu i zgodzie na obniżenie zajmowanej pozycji w kolejności zaspokajania wierzycieli (Rangrücktritterklärung). Ponadto Niemcy podważają przedstawioną przez Komisję interpretację wyroków Sądu w sprawach T-102/07 i T-120/07 Freistaat Sachsen przeciwko Komisji, w zakresie, w jakim implikuje ona, że istnienie ujemnego kapitału własnego oznacza automatyczną klasyfikację jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. Zdaniem Niemiec kryterium ujemnego kapitału własnego jest wyłącznie jednym spośród szeregu kryteriów określonych przez Sąd i służących ustaleniu, czy dane przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji.

| (85) | Po trzecie Niemcy twierdzą, że FN GmbH nie wykazuje żadnych symptomów wskazujących na to, by przedsiębiorstwo znajdowało się w trudnej sytuacji, gdyż od momentu powstania spółki FN GmbH jej biznes rozwijał się pozytywnie. W szczególności fakt, że wzrasta obciążenie FN GmbH z tytułu odsetek, nie wskazuje na trudności finansowe takich jak nadmierne zadłużenie, lecz raczej odzwierciedla wielokrotne inwestycje głównego udziałowca w FN GmbH. |
| --- | --- |

(85)

Po trzecie Niemcy twierdzą, że FN GmbH nie wykazuje żadnych symptomów wskazujących na to, by przedsiębiorstwo znajdowało się w trudnej sytuacji, gdyż od momentu powstania spółki FN GmbH jej biznes rozwijał się pozytywnie. W szczególności fakt, że wzrasta obciążenie FN GmbH z tytułu odsetek, nie wskazuje na trudności finansowe takich jak nadmierne zadłużenie, lecz raczej odzwierciedla wielokrotne inwestycje głównego udziałowca w FN GmbH.

| (86) | Po czwarte Niemcy twierdzą, że spółka FN GmbH mogła poradzić sobie z trudnościami finansowymi dzięki zyskom z własnej działalności operacyjnej, kredytom udzielanym przez banki komercyjne, a także pożyczkom i finansowaniu ze strony udziałowca większościowego. |
| --- | --- |

(86)

Po czwarte Niemcy twierdzą, że spółka FN GmbH mogła poradzić sobie z trudnościami finansowymi dzięki zyskom z własnej działalności operacyjnej, kredytom udzielanym przez banki komercyjne, a także pożyczkom i finansowaniu ze strony udziałowca większościowego.

| (87) | Ponadto Niemcy twierdzą, że spółki FN GmbH nie można uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji na podstawie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, które nie uwzględniają w tej kwalifikacji nowo utworzonych przedsiębiorstw w okresie poniżej trzech lat od ich utworzenia (jak w przypadku FN GmbH). |
| --- | --- |

(87)

Ponadto Niemcy twierdzą, że spółki FN GmbH nie można uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji na podstawie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, które nie uwzględniają w tej kwalifikacji nowo utworzonych przedsiębiorstw w okresie poniżej trzech lat od ich utworzenia (jak w przypadku FN GmbH).

5.1.6.   Zakłócenie konkurencji

| (88) | Niemcy twierdzą, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie wykazała skutków, jakie środki wsparcia wywarły na konkurencję na odnośnym rynku, którego również nie określiła. |
| --- | --- |

(88)

Niemcy twierdzą, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie wykazała skutków, jakie środki wsparcia wywarły na konkurencję na odnośnym rynku, którego również nie określiła.

| (89) | Dokonawszy powyższych uwag ogólnych, Niemcy odniosły się do poszczególnych ocenianych środków. |
| --- | --- |

(89)

Dokonawszy powyższych uwag ogólnych, Niemcy odniosły się do poszczególnych ocenianych środków.

5.2.   Środek 1: Udzielenie wsparcia na rzecz spółki FN GmbH przez spółkę EEL GmbH

5.2.1.   Kontrola nad spółką FN GmbH sprawowana przez spółkę EEL GmbH

| (90) | Niemcy stwierdziły, że wszystkie płatności finansowane z pożyczek udzielonych spółce FN GmbH przyznanych przez spółkę EEL GmbH podlegały szczegółowej kontroli ze strony spółki EEL GmbH, która w imieniu (treuhänderisch) spółki FN GmbH sprawowała nadzór nad ich bezpośrednim przekazaniem wierzycielom. |
| --- | --- |

(90)

Niemcy stwierdziły, że wszystkie płatności finansowane z pożyczek udzielonych spółce FN GmbH przyznanych przez spółkę EEL GmbH podlegały szczegółowej kontroli ze strony spółki EEL GmbH, która w imieniu (treuhänderisch) spółki FN GmbH sprawowała nadzór nad ich bezpośrednim przekazaniem wierzycielom.

| (91) | Zdaniem Niemiec spółka EEL GmbH mogła w ten sposób zapewnić, aby jej zasoby były przeznaczane wyłącznie na inwestycje, nie zaś na prowadzenie bieżącej działalności. |
| --- | --- |

(91)

Zdaniem Niemiec spółka EEL GmbH mogła w ten sposób zapewnić, aby jej zasoby były przeznaczane wyłącznie na inwestycje, nie zaś na prowadzenie bieżącej działalności.

| (92) | Ponadto Niemcy odnotowują, że powiatowi Kleve i gminie Weeze, jako udziałowcom EEL GmbH, przyznano w akcie założycielskim (Geschäftsvertrag) szereg wyłącznych praw, jak np. prawo do mianowania dyrektora generalnego (z którego skorzystały w 2004 r.) i szereg praw weta w odniesieniu do poszczególnych działań zarządczych, jak również do modyfikowania lub sprzedaży kapitału FN GmbH. Prawa te będą obowiązywały do momentu, w którym FN GmbH spłaci całość zadłużenia względem obu udziałowców. |
| --- | --- |

(92)

Ponadto Niemcy odnotowują, że powiatowi Kleve i gminie Weeze, jako udziałowcom EEL GmbH, przyznano w akcie założycielskim (Geschäftsvertrag) szereg wyłącznych praw, jak np. prawo do mianowania dyrektora generalnego (z którego skorzystały w 2004 r.) i szereg praw weta w odniesieniu do poszczególnych działań zarządczych, jak również do modyfikowania lub sprzedaży kapitału FN GmbH. Prawa te będą obowiązywały do momentu, w którym FN GmbH spłaci całość zadłużenia względem obu udziałowców.

5.2.2.   Ocena ex ante warunków rynkowych i potrzebnych inwestycji

| (93) | Niemcy argumentowały, że w okresie objętym postępowaniem wyjaśniającym wszystkie decyzje inwestycyjne opierały się na badaniach rynku, których wyniki regularnie wskazywały na konieczność dokonania inwestycji. |
| --- | --- |

(93)

Niemcy argumentowały, że w okresie objętym postępowaniem wyjaśniającym wszystkie decyzje inwestycyjne opierały się na badaniach rynku, których wyniki regularnie wskazywały na konieczność dokonania inwestycji.

| (94) | W tym względzie Niemcy wskazują przede wszystkim badanie z 1998 r. (przeprowadzone przez [...]), zgodnie z którym projekt Niederrhein-Weeze wydawał się solidny i zrównoważony pod względem ekonomicznym. Niemcy wspomniały również o innych badaniach przeprowadzonych niedługo potem, w których zalecano dostosowanie nowej infrastruktury portu lotniczego do segmentu tanich przewoźników, który uznawano pod koniec lat 90. XX w. za najbardziej obiecujący segment pod względem rozwoju. Budowa infrastruktury zaprojektowanej specjalnie na potrzeby ruchu tanich przewoźników, sytuacja geograficzna portu lotniczego (obszar ciążenia obejmujący ok. 35 mln mieszkańców), stopień nasycenia pobliskich portów lotniczych w Amsterdamie i Düsseldorfie były wówczas uznawane za tworzące przewagę konkurencyjną. |
| --- | --- |

(94)

W tym względzie Niemcy wskazują przede wszystkim badanie z 1998 r. (przeprowadzone przez [...]), zgodnie z którym projekt Niederrhein-Weeze wydawał się solidny i zrównoważony pod względem ekonomicznym. Niemcy wspomniały również o innych badaniach przeprowadzonych niedługo potem, w których zalecano dostosowanie nowej infrastruktury portu lotniczego do segmentu tanich przewoźników, który uznawano pod koniec lat 90. XX w. za najbardziej obiecujący segment pod względem rozwoju. Budowa infrastruktury zaprojektowanej specjalnie na potrzeby ruchu tanich przewoźników, sytuacja geograficzna portu lotniczego (obszar ciążenia obejmujący ok. 35 mln mieszkańców), stopień nasycenia pobliskich portów lotniczych w Amsterdamie i Düsseldorfie były wówczas uznawane za tworzące przewagę konkurencyjną.

| (95) | Niemcy odnoszą się następnie do dalszych biznesplanów, które opierały się na spodziewanym wzroście ruchu tanich przewoźników, stopniu nasycenia sąsiednich platform portów lotniczych, podpisaniu umów z przedsiębiorstwem Ryanair, jako czynnikach, które przesądzą o sukcesie finansowym portu lotniczego. Biorąc pod uwagę konieczność egzekwowania przepisów z zakresu ochrony środowiska, spółka FN GmbH zleciła [...] przygotowanie prognozy ruchu lotniczego („badanie [...]”), zgodnie z którą przewidywany ruch miał wynieść 2,88 mln pasażerów w 2010 r. i od 3,1 do 4,85 mln pasażerów w 2020 r. Niemcy zauważają, że rejestry ruchu pokazują, iż do 2010 r. biznesplan był perfekcyjnie realizowany pomimo określonych powyżej niekorzystnych zdarzeń. |
| --- | --- |

(95)

Niemcy odnoszą się następnie do dalszych biznesplanów, które opierały się na spodziewanym wzroście ruchu tanich przewoźników, stopniu nasycenia sąsiednich platform portów lotniczych, podpisaniu umów z przedsiębiorstwem Ryanair, jako czynnikach, które przesądzą o sukcesie finansowym portu lotniczego. Biorąc pod uwagę konieczność egzekwowania przepisów z zakresu ochrony środowiska, spółka FN GmbH zleciła [...] przygotowanie prognozy ruchu lotniczego („badanie [...]”), zgodnie z którą przewidywany ruch miał wynieść 2,88 mln pasażerów w 2010 r. i od 3,1 do 4,85 mln pasażerów w 2020 r. Niemcy zauważają, że rejestry ruchu pokazują, iż do 2010 r. biznesplan był perfekcyjnie realizowany pomimo określonych powyżej niekorzystnych zdarzeń.

| (96) | Niemcy wyjaśniają dalej, że w 2009 r., w związku z rozszerzonym zakresem działalności przedsiębiorstwa Ryanair w porcie lotniczym, spółka FN GmbH zleciła wykonanie kolejnego biznesplanu na lata 2009–2020 („biznesplan z 2009 r.”). Przedmiotowy biznesplan przekazano [bankowi], który mógł uwzględnić to badanie eksperckie przy podejmowaniu decyzji o udzieleniu FN GmbH kredytu komercyjnego. |
| --- | --- |

(96)

Niemcy wyjaśniają dalej, że w 2009 r., w związku z rozszerzonym zakresem działalności przedsiębiorstwa Ryanair w porcie lotniczym, spółka FN GmbH zleciła wykonanie kolejnego biznesplanu na lata 2009–2020 („biznesplan z 2009 r.”). Przedmiotowy biznesplan przekazano [bankowi], który mógł uwzględnić to badanie eksperckie przy podejmowaniu decyzji o udzieleniu FN GmbH kredytu komercyjnego.

| (97) | W świetle tych elementów Niemcy zakwestionowały wstępne opinie Komisji, według których model biznesowy FN GmbH nie był zrównoważony, a proces prywatyzacji prowadzono w oparciu o względy polityczne, nie zaś na czysto komercyjnych zasadach. |
| --- | --- |

(97)

W świetle tych elementów Niemcy zakwestionowały wstępne opinie Komisji, według których model biznesowy FN GmbH nie był zrównoważony, a proces prywatyzacji prowadzono w oparciu o względy polityczne, nie zaś na czysto komercyjnych zasadach.

5.2.3.   Zgodność pożyczek udzielonych przez EEL GmbH spółce FN GmbH z rynkiem wewnętrznym

| (98) | Niemcy stwierdziły, że w decyzji o wszczęciu postępowania wykorzystano niewłaściwą podstawę prawną w celu oceny zgodności stóp procentowych pożyczek udzielonych przez EEL GmbH z rynkiem wewnętrznym. Zdaniem Niemiec Komisja wykorzystała w swojej ocenie komunikat Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych z 2008 r. („komunikat w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r.”) (24). Niemcy twierdzą, że ponieważ większość badanych środków przyznano w latach 2003–2005, Komisja powinna była wykorzystać obwieszczenie z 1997 r. w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych („komunikat w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r.”) (25). |
| --- | --- |

(98)

Niemcy stwierdziły, że w decyzji o wszczęciu postępowania wykorzystano niewłaściwą podstawę prawną w celu oceny zgodności stóp procentowych pożyczek udzielonych przez EEL GmbH z rynkiem wewnętrznym. Zdaniem Niemiec Komisja wykorzystała w swojej ocenie komunikat Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych z 2008 r. („komunikat w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r.”) (24). Niemcy twierdzą, że ponieważ większość badanych środków przyznano w latach 2003–2005, Komisja powinna była wykorzystać obwieszczenie z 1997 r. w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych („komunikat w sprawie stóp referencyjnych z 1997 r.”) (25).

| (99) | Ponadto niezależnie od tego, który z tych dwóch komunikatów miałby zastosowanie ratione temporis, Niemcy kwestionują zastosowanie w tym przypadku jakiejkolwiek stopy referencyjnej określonej Komisji ze względu na rzekomy brak istnienia funkcjonującego rynku finansowego w zakresie budowy infrastruktury portu lotniczego. |
| --- | --- |

(99)

Ponadto niezależnie od tego, który z tych dwóch komunikatów miałby zastosowanie ratione temporis, Niemcy kwestionują zastosowanie w tym przypadku jakiejkolwiek stopy referencyjnej określonej Komisji ze względu na rzekomy brak istnienia funkcjonującego rynku finansowego w zakresie budowy infrastruktury portu lotniczego.

| (100) | Niemcy dodały, że pożyczki udzielone przez organy publiczne były w pełni zgodne z rynkiem wewnętrznym w oparciu o następujące argumenty:






  a) | we wszystkich umowach pożyczki przewidziano spłatę kapitału głównego wraz z odsetkami naliczonymi na warunkach rynkowych lub odsetkami ustawowymi; |
| --- | --- | --- |

(100)

Niemcy dodały, że pożyczki udzielone przez organy publiczne były w pełni zgodne z rynkiem wewnętrznym w oparciu o następujące argumenty:

a)

we wszystkich umowach pożyczki przewidziano spłatę kapitału głównego wraz z odsetkami naliczonymi na warunkach rynkowych lub odsetkami ustawowymi;

| b) | wszystkie pożyczki udzielone spółce FN GmbH były w całości i stale objęte zabezpieczeniem w postaci (i) długu gruntowego o najwyższym pierwszeństwie (Grundschuld auf sämtliche Grundstücke), (ii) udziałów Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz (iii) udziałów ANH GmbH w kapitale FN; |
| --- | --- |

b)

wszystkie pożyczki udzielone spółce FN GmbH były w całości i stale objęte zabezpieczeniem w postaci (i) długu gruntowego o najwyższym pierwszeństwie (Grundschuld auf sämtliche Grundstücke), (ii) udziałów Airport Network BV w kapitale ANH GmbH oraz (iii) udziałów ANH GmbH w kapitale FN;

| c) | stopy procentowe pożyczek udzielonych FN GmbH w wysokości [1–8] % były przez cały czas zgodne z rynkiem wewnętrznym, uwzględniając znaczny początkowy wkład w postaci prywatnych zastrzyków kapitałowych (około [20–50] %) w całkowitym finansowaniu projektu i wysoki poziom zabezpieczenia; |
| --- | --- |

c)

stopy procentowe pożyczek udzielonych FN GmbH w wysokości [1–8] % były przez cały czas zgodne z rynkiem wewnętrznym, uwzględniając znaczny początkowy wkład w postaci prywatnych zastrzyków kapitałowych (około [20–50] %) w całkowitym finansowaniu projektu i wysoki poziom zabezpieczenia;

| d) | wspomniane stopy procentowe odpowiadają odsetkom przyznawanym w przypadku pożyczek z 10-letnim terminem wymagalności, które są zabezpieczone nieruchomościami w 80 %. |
| --- | --- |

d)

wspomniane stopy procentowe odpowiadają odsetkom przyznawanym w przypadku pożyczek z 10-letnim terminem wymagalności, które są zabezpieczone nieruchomościami w 80 %.

| (101) | Jeżeli chodzi o test prywatnego inwestora, Niemcy odniosły się do orzecznictwa w sprawie Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (26), w której Sąd stwierdził, że „w celu określenia, czy takie środki mają charakter pomocy państwa, konieczne jest rozważenie, czy w podobnych okolicznościach prywatny inwestor o wielkości porównywalnej do wielkości organów zarządzających sektorem publicznym mógłby zapewnić taką kwotę kapitału”. Niemcy stwierdziły, że prywatny inwestor na miejscu EEL uwzględniłby konieczność spełnienia obowiązku prawnego i zaakceptował fakt, że osiągnięcie przez inwestycję rentowności może się opóźnić, biorąc pod uwagę koszty przestrzegania przepisów, uznane już przez Komisję w poprzedniej sprawie dotyczącej pomocy indywidualnej Einzelbeihilfe für Wasserwerke (27). Niemcy dodały także, że prywatny inwestor mógłby również uwzględnić strategiczny charakter/cel modelu biznesowego, aby dostosować swoje prognozy dotyczące rentowności. Zgodnie z pkt 3.2 ppkt (v) komunikatu Komisji w sprawie udziałów organów publicznych w kapitale spółki z dnia 14 września 1984 r. (28)„strategiczny charakter inwestycji w odniesieniu do rynków lub dostaw polega na tym, że nabycie udziałów może być postrzegane jako normalne zachowanie dostawcy kapitału, nawet jeśli osiągnięcie rentowności nastąpi z opóźnieniem”. Niemcy stwierdziły, że przepis ten wyklucza istnienie korzyści gospodarczej związanej z pomocą państwa. |
| --- | --- |

(101)

Jeżeli chodzi o test prywatnego inwestora, Niemcy odniosły się do orzecznictwa w sprawie Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (26), w której Sąd stwierdził, że „w celu określenia, czy takie środki mają charakter pomocy państwa, konieczne jest rozważenie, czy w podobnych okolicznościach prywatny inwestor o wielkości porównywalnej do wielkości organów zarządzających sektorem publicznym mógłby zapewnić taką kwotę kapitału”. Niemcy stwierdziły, że prywatny inwestor na miejscu EEL uwzględniłby konieczność spełnienia obowiązku prawnego i zaakceptował fakt, że osiągnięcie przez inwestycję rentowności może się opóźnić, biorąc pod uwagę koszty przestrzegania przepisów, uznane już przez Komisję w poprzedniej sprawie dotyczącej pomocy indywidualnej Einzelbeihilfe für Wasserwerke (27). Niemcy dodały także, że prywatny inwestor mógłby również uwzględnić strategiczny charakter/cel modelu biznesowego, aby dostosować swoje prognozy dotyczące rentowności. Zgodnie z pkt 3.2 ppkt (v) komunikatu Komisji w sprawie udziałów organów publicznych w kapitale spółki z dnia 14 września 1984 r. (28)„strategiczny charakter inwestycji w odniesieniu do rynków lub dostaw polega na tym, że nabycie udziałów może być postrzegane jako normalne zachowanie dostawcy kapitału, nawet jeśli osiągnięcie rentowności nastąpi z opóźnieniem”. Niemcy stwierdziły, że przepis ten wyklucza istnienie korzyści gospodarczej związanej z pomocą państwa.

5.3.   Środek 2: Środek wsparcia udzielony przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię na rzecz FN GmbH

| (102) | Zdaniem Niemiec środek wsparcia udzielony na mocy decyzji kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii na rzecz FN GmbH w dniu 15 października 2002 r. na kwotę 3,525 mln EUR w rzeczywistości nie stanowi pomocy lub przynajmniej stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu rozporządzenia proceduralnego. Niemcy argumentowały, że środek ten został przyjęty na podstawie rozporządzenia z 1993 r. Zdaniem Niemiec rozporządzenie zostało przyjęte przed zawiadomieniem Komisji w sprawie zastosowania art. 92 i 93 Traktatu WE i art. 61 Porozumienia EOG do pomocy państwa w sektorze lotnictwa („wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 1994 r.”) (29). |
| --- | --- |

(102)

Zdaniem Niemiec środek wsparcia udzielony na mocy decyzji kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii na rzecz FN GmbH w dniu 15 października 2002 r. na kwotę 3,525 mln EUR w rzeczywistości nie stanowi pomocy lub przynajmniej stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu rozporządzenia proceduralnego. Niemcy argumentowały, że środek ten został przyjęty na podstawie rozporządzenia z 1993 r. Zdaniem Niemiec rozporządzenie zostało przyjęte przed zawiadomieniem Komisji w sprawie zastosowania art. 92 i 93 Traktatu WE i art. 61 Porozumienia EOG do pomocy państwa w sektorze lotnictwa („wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 1994 r.”) (29).

| (103) | Niemcy dodały, że finansowanie infrastruktury portów lotniczych zaczęło stanowić pomoc państwa i zostało objęte kontrolą przez Komisję dopiero w późniejszym terminie w następstwie: a) przyjęcia przez Komisję w 2005 r. wytycznych wspólnotowych dotyczących finansowania portów lotniczych i pomocy państwa na rozpoczęcie działalności dla przedsiębiorstw lotniczych oferujących przeloty z regionalnych portów lotniczych („wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r.”) oraz b) wydania przełomowych wyroków w tym sektorze przez Sąd i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (30). |
| --- | --- |

(103)

Niemcy dodały, że finansowanie infrastruktury portów lotniczych zaczęło stanowić pomoc państwa i zostało objęte kontrolą przez Komisję dopiero w późniejszym terminie w następstwie: a) przyjęcia przez Komisję w 2005 r. wytycznych wspólnotowych dotyczących finansowania portów lotniczych i pomocy państwa na rozpoczęcie działalności dla przedsiębiorstw lotniczych oferujących przeloty z regionalnych portów lotniczych („wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r.”) oraz b) wydania przełomowych wyroków w tym sektorze przez Sąd i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (30).

| (104) | W tej kwestii Niemcy argumentowały również, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zastosowała niewłaściwą podstawę prawną do celów wstępnej oceny środka 2. Decyzja o wszczęciu postępowania (31) bazowała bowiem na nowej wersji rozporządzenia z 1993 r., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r., po przyznaniu środka. |
| --- | --- |

(104)

W tej kwestii Niemcy argumentowały również, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zastosowała niewłaściwą podstawę prawną do celów wstępnej oceny środka 2. Decyzja o wszczęciu postępowania (31) bazowała bowiem na nowej wersji rozporządzenia z 1993 r., która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r., po przyznaniu środka.

| (105) | Ponadto Niemcy uważają, że skoro uchylono rozporządzenie z 1993 r., na podstawie którego przyjęto badany środek pomocy, nie ma konieczności, aby Komisja stosowała przepisy rozporządzenia proceduralnego odnoszące się do istniejącej pomocy. |
| --- | --- |

(105)

Ponadto Niemcy uważają, że skoro uchylono rozporządzenie z 1993 r., na podstawie którego przyjęto badany środek pomocy, nie ma konieczności, aby Komisja stosowała przepisy rozporządzenia proceduralnego odnoszące się do istniejącej pomocy.

5.4.   Środek 3: Wsparcie bezpośrednie udzielone przez powiat Kleve na rzecz FN GmbH

| (106) | Niemcy uważają, że przyznanie finansowania pomostowego było konieczne w celu uzupełnienia prywatnej inwestycji w port lotniczy w fazie rozruchu. Jeżeli chodzi o zniesienie obowiązku spłaty przez FN GmbH drugiej transzy pożyczki, Niemcy utrzymują, że powiat Kleve celowo podjął taką decyzję, ponieważ spółka FN GmbH wywiązała się ze spoczywającego na niej obowiązku prawnego polegającego na utworzeniu co najmniej 350 miejsc pracy. |
| --- | --- |

(106)

Niemcy uważają, że przyznanie finansowania pomostowego było konieczne w celu uzupełnienia prywatnej inwestycji w port lotniczy w fazie rozruchu. Jeżeli chodzi o zniesienie obowiązku spłaty przez FN GmbH drugiej transzy pożyczki, Niemcy utrzymują, że powiat Kleve celowo podjął taką decyzję, ponieważ spółka FN GmbH wywiązała się ze spoczywającego na niej obowiązku prawnego polegającego na utworzeniu co najmniej 350 miejsc pracy.

5.5.   Środek 4: Publiczne refinansowanie EEL GmbH

| (107) | Niemcy kwestionują stwierdzenie, jakoby refinansowanie EEL GmbH stanowiło operację z udziałem państwa, ponieważ jest to jedynie zastrzyk kapitałowy dokonany przez udziałowców EEL GmbH. Niemcy podkreślają, że refinansowanie EEL GmbH zostało przeprowadzone przez właścicieli publicznych i prywatne banki. |
| --- | --- |

(107)

Niemcy kwestionują stwierdzenie, jakoby refinansowanie EEL GmbH stanowiło operację z udziałem państwa, ponieważ jest to jedynie zastrzyk kapitałowy dokonany przez udziałowców EEL GmbH. Niemcy podkreślają, że refinansowanie EEL GmbH zostało przeprowadzone przez właścicieli publicznych i prywatne banki.

| (108) | Niemcy twierdzą, że w decyzji o wszczęciu postępowania domniemaną pomoc państwa policzono dwukrotnie (refinansowanie spółki FN GmbH przez spółkę EEL GmbH i refinansowanie spółki EEL GmbH przez jej udziałowców publicznych), chociaż wspomniane refinansowanie stanowi tylko jeden pojedynczy środek. Niemcy przypominają, że Komisja odstąpiła od przeprowadzenia podwójnej oceny w podobnej sprawie Leipzig/Halle (32). |
| --- | --- |

(108)

Niemcy twierdzą, że w decyzji o wszczęciu postępowania domniemaną pomoc państwa policzono dwukrotnie (refinansowanie spółki FN GmbH przez spółkę EEL GmbH i refinansowanie spółki EEL GmbH przez jej udziałowców publicznych), chociaż wspomniane refinansowanie stanowi tylko jeden pojedynczy środek. Niemcy przypominają, że Komisja odstąpiła od przeprowadzenia podwójnej oceny w podobnej sprawie Leipzig/Halle (32).

| (109) | Niemcy zaprzeczają, jakoby spółka EEL GmbH była zaangażowana w jakąkolwiek działalność gospodarczą, i twierdzą, że EEL GmbH należy raczej uznać za tymczasową spółkę celową założoną w celu zarządzania infrastrukturą portu lotniczego i jej rozwoju. Niemcy uważają, że spółka EEL GmbH została założona w celu efektywniejszego zarządzania projektami niż oddzielne zarządzanie przez obu udziałowców (powiat Kleve i gminę Weeze) oraz w celu przekazywania udzielanego przez nie wsparcia na rozpoczęcie działalności w bardziej przejrzysty sposób. Zdaniem Niemiec żaden inwestor prywatny nie prowadziłby takiej działalności, jak działalność spółki EEL GmbH. |
| --- | --- |

(109)

Niemcy zaprzeczają, jakoby spółka EEL GmbH była zaangażowana w jakąkolwiek działalność gospodarczą, i twierdzą, że EEL GmbH należy raczej uznać za tymczasową spółkę celową założoną w celu zarządzania infrastrukturą portu lotniczego i jej rozwoju. Niemcy uważają, że spółka EEL GmbH została założona w celu efektywniejszego zarządzania projektami niż oddzielne zarządzanie przez obu udziałowców (powiat Kleve i gminę Weeze) oraz w celu przekazywania udzielanego przez nie wsparcia na rozpoczęcie działalności w bardziej przejrzysty sposób. Zdaniem Niemiec żaden inwestor prywatny nie prowadziłby takiej działalności, jak działalność spółki EEL GmbH.

| (110) | Ponadto Niemcy dodały, że spółka EEL GmbH realizowała marżę zysku dzięki różnicy między stopami procentowymi pożyczek zaciągniętych u jej udziałowców a stopami procentowymi pożyczek udzielonych spółce FN GmbH. |
| --- | --- |

(110)

Ponadto Niemcy dodały, że spółka EEL GmbH realizowała marżę zysku dzięki różnicy między stopami procentowymi pożyczek zaciągniętych u jej udziałowców a stopami procentowymi pożyczek udzielonych spółce FN GmbH.

5.6.   Ocena zgodności

| (111) | Niemcy mają wątpliwości, czy Komisja dokładnie oceniła zgodność środków wsparcia w decyzji o wszczęciu postępowania. Dodają, że uwzględniając wyjaśnioną poniżej kwestię związaną z uzasadnionymi oczekiwaniami, Komisja nie powinna kontynuować postępowania wyjaśniającego ani rozważać odzyskania środka wsparcia. Ponadto Niemcy zwracają uwagę na fakt, że Komisja zatwierdziła już środki wsparcia udzielone portowi lotniczemu Kassel-Calden, które są podobne do tych przyznanych portowi lotniczemu Niederrhein-Weeze. Na tej podstawie Niemcy wnioskują, że Komisja powinna uznać te drugie środki za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(111)

Niemcy mają wątpliwości, czy Komisja dokładnie oceniła zgodność środków wsparcia w decyzji o wszczęciu postępowania. Dodają, że uwzględniając wyjaśnioną poniżej kwestię związaną z uzasadnionymi oczekiwaniami, Komisja nie powinna kontynuować postępowania wyjaśniającego ani rozważać odzyskania środka wsparcia. Ponadto Niemcy zwracają uwagę na fakt, że Komisja zatwierdziła już środki wsparcia udzielone portowi lotniczemu Kassel-Calden, które są podobne do tych przyznanych portowi lotniczemu Niederrhein-Weeze. Na tej podstawie Niemcy wnioskują, że Komisja powinna uznać te drugie środki za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

5.7.   Uzasadnione oczekiwania

| (112) | W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania Niemcy ponownie przywołały poprzednie argumenty dotyczące uzasadnionych oczekiwań. Zdaniem Niemiec Komisja poinformowała je w lipcu 2009 r. (33), że nie zamierza kontynuować postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, a tym samym stworzyła uzasadnione oczekiwania. Niemcy stwierdziły, że Komisja była wtedy zobowiązana do przestrzegania zasady dobrej administracji i powinna była zakończyć wstępne postępowanie wyjaśniające. Na poparcie swoich poglądów Niemcy argumentowały, że w wyroku w sprawie Salzgitter (34) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ustalił, że opóźnianie przez Komisję wykonania przysługujących jej uprawnień i nakazania odzyskania pomocy państwa pociągało za sobą niezgodność z prawem decyzji o odzyskaniu pomocy tylko w wyjątkowych przypadkach (takich jak ten), w których można stwierdzić oczywistą bezczynność Komisji lub oczywiste naruszenie ciążącego na niej obowiązku staranności. |
| --- | --- |

(112)

W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania Niemcy ponownie przywołały poprzednie argumenty dotyczące uzasadnionych oczekiwań. Zdaniem Niemiec Komisja poinformowała je w lipcu 2009 r. (33), że nie zamierza kontynuować postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, a tym samym stworzyła uzasadnione oczekiwania. Niemcy stwierdziły, że Komisja była wtedy zobowiązana do przestrzegania zasady dobrej administracji i powinna była zakończyć wstępne postępowanie wyjaśniające. Na poparcie swoich poglądów Niemcy argumentowały, że w wyroku w sprawie Salzgitter (34) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ustalił, że opóźnianie przez Komisję wykonania przysługujących jej uprawnień i nakazania odzyskania pomocy państwa pociągało za sobą niezgodność z prawem decyzji o odzyskaniu pomocy tylko w wyjątkowych przypadkach (takich jak ten), w których można stwierdzić oczywistą bezczynność Komisji lub oczywiste naruszenie ciążącego na niej obowiązku staranności.

| (113) | Niemcy argumentowały, że w prowadzonym przez Komisję formalnym postępowaniu wyjaśniającym przeoczono inne akty Komisji, takie jak decyzja w sprawie Konver II z 2005 r. (w której przyznano 14,9 mln ECU na przekształcenie byłych wojskowych portów lotniczych w Nadrenii Północnej-Westfalii) i plan działania w zakresie przepustowości, efektywności i bezpieczeństwa portów lotniczych w Europie (35), które zawierałyby wyraźne wezwanie do stworzenia nowej infrastruktury portu lotniczego. |
| --- | --- |

(113)

Niemcy argumentowały, że w prowadzonym przez Komisję formalnym postępowaniu wyjaśniającym przeoczono inne akty Komisji, takie jak decyzja w sprawie Konver II z 2005 r. (w której przyznano 14,9 mln ECU na przekształcenie byłych wojskowych portów lotniczych w Nadrenii Północnej-Westfalii) i plan działania w zakresie przepustowości, efektywności i bezpieczeństwa portów lotniczych w Europie (35), które zawierałyby wyraźne wezwanie do stworzenia nowej infrastruktury portu lotniczego.

6.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

6.1.   Flughafen Düsseldorf GmbH

| (114) | Zdaniem Flughafen Düsseldorf Gmbh („Flughafen Düsseldorf”), operatora portu lotniczego Düsseldorf, wszystkie cztery badane środki wpłynęły na konkurencję na jednolitym rynku i należy je uznać za niezgodne z rynkiem wewnętrznym. Flughafen Düsseldorf twierdzi, że ruch lotniczy w porcie Niederrhein-Weeze zwiększył się dziesięciokrotnie w mniej niż dziesięć lat tylko dlatego, że struktura kosztów portu lotniczego została sztucznie obniżona w wyniku otrzymanego wsparcia publicznego. Ze względu na rozpoczęcie operacji lotniczych w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze Ryanair w nieprawidłowy sposób wykorzystywał markę „Düsseldorf” w swoich kampaniach reklamowych, które wprowadziły w błąd potencjalnych klientów i przyciągnęły ich do portu lotniczego Niederrhein-Weeze kosztem Flughafen Düsseldorf. |
| --- | --- |

(114)

Zdaniem Flughafen Düsseldorf Gmbh („Flughafen Düsseldorf”), operatora portu lotniczego Düsseldorf, wszystkie cztery badane środki wpłynęły na konkurencję na jednolitym rynku i należy je uznać za niezgodne z rynkiem wewnętrznym. Flughafen Düsseldorf twierdzi, że ruch lotniczy w porcie Niederrhein-Weeze zwiększył się dziesięciokrotnie w mniej niż dziesięć lat tylko dlatego, że struktura kosztów portu lotniczego została sztucznie obniżona w wyniku otrzymanego wsparcia publicznego. Ze względu na rozpoczęcie operacji lotniczych w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze Ryanair w nieprawidłowy sposób wykorzystywał markę „Düsseldorf” w swoich kampaniach reklamowych, które wprowadziły w błąd potencjalnych klientów i przyciągnęły ich do portu lotniczego Niederrhein-Weeze kosztem Flughafen Düsseldorf.

6.2.   Niederrheinische Industrie– und Handelskammer Duisburg Wesel Kleve zu Duisburg

| (115) | Niederrheinische Industrie– und Handelskammer Duisburg Wesel Kleve zu Duisburg („Niederrheinische IHK”), lokalna izba handlowo-przemysłowa, wskazuje, że zamknięcie wojskowego portu lotniczego doprowadziło do utraty 400 miejsc pracy i około 100 mln EUR przychodów dla powiatu rocznie, z kolei rozwój biznesu portu lotniczego Niederrhein-Weeze jest zjawiskiem niezwykle pozytywnym i doprowadził do stworzenia ponad 1 200 miejsc pracy w regionie. Niederrheinische IHK zauważa również, że port lotniczy rozwinął się zgodnie z biznesplanem z 2003 r. i stał się trzecim największym regionalnym portem lotniczym w kraju związkowym. Ostatni spadek przepływu pasażerów można w znacznym stopniu przypisać wprowadzeniu w Niemczech pogłównego podatku lotniskowego. |
| --- | --- |

(115)

Niederrheinische Industrie– und Handelskammer Duisburg Wesel Kleve zu Duisburg („Niederrheinische IHK”), lokalna izba handlowo-przemysłowa, wskazuje, że zamknięcie wojskowego portu lotniczego doprowadziło do utraty 400 miejsc pracy i około 100 mln EUR przychodów dla powiatu rocznie, z kolei rozwój biznesu portu lotniczego Niederrhein-Weeze jest zjawiskiem niezwykle pozytywnym i doprowadził do stworzenia ponad 1 200 miejsc pracy w regionie. Niederrheinische IHK zauważa również, że port lotniczy rozwinął się zgodnie z biznesplanem z 2003 r. i stał się trzecim największym regionalnym portem lotniczym w kraju związkowym. Ostatni spadek przepływu pasażerów można w znacznym stopniu przypisać wprowadzeniu w Niemczech pogłównego podatku lotniskowego.

6.3.   Erlebe-Fernreisen i Atlasreisen

| (116) | Erlebe-Fernreisen GmbH („Erlebe-Fernreisen”) i Atlasreisen Partnerunternehmen („Atlasreisen”), dwa lokalne biura podróży, wyrażają poparcie dla stanowiska zajętego przez port lotniczy Niederrhein-Weeze w tym postępowaniu. Erlebe-Fernreisen uważa, że remont wojskowego portu lotniczego i współpraca z zarządem portu lotniczego Niederrhein-Weeze przyczyniły się do rozwoju przedsiębiorstwa. Atlasreisen przypomina, że portowi lotniczemu udało się przejść przez trudny proces certyfikacji i wprowadzenie w Niemczech pogłównego podatku lotniskowego. |
| --- | --- |

(116)

Erlebe-Fernreisen GmbH („Erlebe-Fernreisen”) i Atlasreisen Partnerunternehmen („Atlasreisen”), dwa lokalne biura podróży, wyrażają poparcie dla stanowiska zajętego przez port lotniczy Niederrhein-Weeze w tym postępowaniu. Erlebe-Fernreisen uważa, że remont wojskowego portu lotniczego i współpraca z zarządem portu lotniczego Niederrhein-Weeze przyczyniły się do rozwoju przedsiębiorstwa. Atlasreisen przypomina, że portowi lotniczemu udało się przejść przez trudny proces certyfikacji i wprowadzenie w Niemczech pogłównego podatku lotniskowego.

6.4.   Agello

| (117) | Agello Service GmbH („Agello”), podmiot świadczący usługi portu lotniczego, jest zdania, że pozytywny rozwój biznesu portu lotniczego Niederrhein-Weeze sprawił, że stał się on trzecim co do wielkości regionalnym portem lotniczym w kraju związkowym, i uznaje go za udany projekt europejski. Zdaniem Angello ostatni spadek przepływu pasażerów można w znacznym stopniu przypisać wprowadzeniu w Niemczech pogłównego podatku lotniskowego. |
| --- | --- |

(117)

Agello Service GmbH („Agello”), podmiot świadczący usługi portu lotniczego, jest zdania, że pozytywny rozwój biznesu portu lotniczego Niederrhein-Weeze sprawił, że stał się on trzecim co do wielkości regionalnym portem lotniczym w kraju związkowym, i uznaje go za udany projekt europejski. Zdaniem Angello ostatni spadek przepływu pasażerów można w znacznym stopniu przypisać wprowadzeniu w Niemczech pogłównego podatku lotniskowego.

6.5.   Pro:niederrhein

| (118) | Pro:niederrhein, grupa lokalnych obywateli popierających port lotniczy Niederrhein-Weeze, uważa, że środki będące przedmiotem oceny nie są niezgodne z prawem, a port lotniczy ma istotne znaczenie dla regionu, co podkreśla petycja podpisana w 2006 r. przez ponad 20 000 osób. |
| --- | --- |

(118)

Pro:niederrhein, grupa lokalnych obywateli popierających port lotniczy Niederrhein-Weeze, uważa, że środki będące przedmiotem oceny nie są niezgodne z prawem, a port lotniczy ma istotne znaczenie dla regionu, co podkreśla petycja podpisana w 2006 r. przez ponad 20 000 osób.

6.6.   Tower Company i STI

| (119) | Tower Company GmbH („Tower Company”), podmiot świadczący usługi portu lotniczego odpowiedzialny za bezpieczeństwo lotów, i STI Security Training International GmbH („STI”), dostawca usługi kontroli pasażerów, uważają, że zadania publiczne realizowane przez port nie mogłyby zostać przeniesione w razie zamknięcia portu lotniczego. Zwracają się do Komisji, aby uwzględniła w swojej ocenie kwestię zatrudnienia. |
| --- | --- |

(119)

Tower Company GmbH („Tower Company”), podmiot świadczący usługi portu lotniczego odpowiedzialny za bezpieczeństwo lotów, i STI Security Training International GmbH („STI”), dostawca usługi kontroli pasażerów, uważają, że zadania publiczne realizowane przez port nie mogłyby zostać przeniesione w razie zamknięcia portu lotniczego. Zwracają się do Komisji, aby uwzględniła w swojej ocenie kwestię zatrudnienia.

6.7.   Serve2fly i I-Punkt

| (120) | Serve2fly Heico Losch Airport Service GmbH („Serve2fly”), podmiot świadczący usługi obsługi naziemnej portu lotniczego, i I-Punkt GmbH („I-Punkt”), lokalne przedsiębiorstwo budowlane, uważają, że rozwój biznesu w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze jest zjawiskiem niezwykle pozytywnym i doprowadził do stworzenia ponad 1 000 miejsc pracy w tej słabiej rozwiniętej części regionu Nadrenii Północnej-Westfalii. Serve2fly twierdzi, że poglądy przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania są sprzeczne z własnymi wytycznymi Komisji, ponieważ uniemożliwiają lokalnym portom lotniczym konkurowanie na rynku. Serve2fly przypomina niekorzystne wydarzenia zewnętrzne, z którymi port lotniczy musiał sobie poradzić, i zwraca się do Komisji o ich uwzględnienie. |
| --- | --- |

(120)

Serve2fly Heico Losch Airport Service GmbH („Serve2fly”), podmiot świadczący usługi obsługi naziemnej portu lotniczego, i I-Punkt GmbH („I-Punkt”), lokalne przedsiębiorstwo budowlane, uważają, że rozwój biznesu w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze jest zjawiskiem niezwykle pozytywnym i doprowadził do stworzenia ponad 1 000 miejsc pracy w tej słabiej rozwiniętej części regionu Nadrenii Północnej-Westfalii. Serve2fly twierdzi, że poglądy przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania są sprzeczne z własnymi wytycznymi Komisji, ponieważ uniemożliwiają lokalnym portom lotniczym konkurowanie na rynku. Serve2fly przypomina niekorzystne wydarzenia zewnętrzne, z którymi port lotniczy musiał sobie poradzić, i zwraca się do Komisji o ich uwzględnienie.

6.8.   Gaetan Data

| (121) | Gaetan Data GmbH („Gaetan Data”), lokalna firma szkoleniowa, twierdzi, że port lotniczy zapewnia wyjątkową możliwość szkolenia służb lotniskowych, i zaznacza, że Komisja powinna szybko wyjaśnić tę sprawę. |
| --- | --- |

(121)

Gaetan Data GmbH („Gaetan Data”), lokalna firma szkoleniowa, twierdzi, że port lotniczy zapewnia wyjątkową możliwość szkolenia służb lotniskowych, i zaznacza, że Komisja powinna szybko wyjaśnić tę sprawę.

6.9.   Van Boekel, RAS i SOV

| (122) | Van Boekel GmbH („Van Boekel”), lokalna spółka prowadząca między innymi prace w zakresie budowy dróg i projektowania przestrzeni, Rheinland Air Service Werft & Handel GmbH („RAS”), podmiot świadczący usługi tankowania statków powietrznych, oraz Schilling Omnibusverkehr GmbH („SOV”), spółka transportu autobusowego obsługująca port lotniczy Niederrhein-Weeze na trasach z Kolonii i Düsseldorfu, argumentują, że port lotniczy jest obecnie rentownym prywatnym portem lotniczym o prawdziwie europejskim wymiarze. |
| --- | --- |

(122)

Van Boekel GmbH („Van Boekel”), lokalna spółka prowadząca między innymi prace w zakresie budowy dróg i projektowania przestrzeni, Rheinland Air Service Werft & Handel GmbH („RAS”), podmiot świadczący usługi tankowania statków powietrznych, oraz Schilling Omnibusverkehr GmbH („SOV”), spółka transportu autobusowego obsługująca port lotniczy Niederrhein-Weeze na trasach z Kolonii i Düsseldorfu, argumentują, że port lotniczy jest obecnie rentownym prywatnym portem lotniczym o prawdziwie europejskim wymiarze.

6.10.   NRN Energie

| (123) | NRN Energie GmbH („NRN Energie”) twierdzi, że port lotniczy został sfinansowany przez prywatnego inwestora w przeciwieństwie do portu lotniczego Eindhoven, który mógł liczyć na dodatkowe finansowanie operacji wojskowych przez Niderlandy. Jeżeli chodzi o zaangażowanie środków publicznych, NRN Energie uważa, że pożyczki publiczne zostały udzielone na warunkach rynkowych. NRN Energie podziela obawy Niemiec dotyczące niespełnienia uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

(123)

NRN Energie GmbH („NRN Energie”) twierdzi, że port lotniczy został sfinansowany przez prywatnego inwestora w przeciwieństwie do portu lotniczego Eindhoven, który mógł liczyć na dodatkowe finansowanie operacji wojskowych przez Niderlandy. Jeżeli chodzi o zaangażowanie środków publicznych, NRN Energie uważa, że pożyczki publiczne zostały udzielone na warunkach rynkowych. NRN Energie podziela obawy Niemiec dotyczące niespełnienia uzasadnionych oczekiwań.

6.11.   KPP

| (124) | KPP Steuerberatungsgesellschaft mbH („KPP”), spółka świadcząca usługi doradztwa podatkowego, wskazuje na znaczny zwrotu z kapitału ([10–20] %) osiągnięty przez spółkę FN GmbH w 2010 r. KPP twierdzi, że pożyczki udzielone spółce FN GmbH należy w znacznym stopniu uznać za quasi-kapitał własny, a w każdym razie zostały one w całości zabezpieczone. |
| --- | --- |

(124)

KPP Steuerberatungsgesellschaft mbH („KPP”), spółka świadcząca usługi doradztwa podatkowego, wskazuje na znaczny zwrotu z kapitału ([10–20] %) osiągnięty przez spółkę FN GmbH w 2010 r. KPP twierdzi, że pożyczki udzielone spółce FN GmbH należy w znacznym stopniu uznać za quasi-kapitał własny, a w każdym razie zostały one w całości zabezpieczone.

6.12.   Powiat Kleve

| (125) | Powiat Kleve zgadza się z wszystkimi uwagami Niemiec, w szczególności tymi odnoszącymi się do niespełnienia uzasadnionych oczekiwań. Podkreśla również rosnące zapotrzebowanie na regionalne porty lotnicze w Nadrenii Północnej-Westfalii, jednym z najgęściej zaludnionych obszarów w Europie, które nie może zostać w pełni zaspokojone przez pobliski port lotniczy Düsseldorf, który jest już niemal w pełni nasycony. Powiat Kleve dodaje, że finansowanie portu lotniczego Niederrhein-Weeze jest w pełni zgodne z wytycznymi w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r., ponieważ został on sklasyfikowany jako port lotniczy kategorii D (do 2007 r. włącznie). |
| --- | --- |

(125)

Powiat Kleve zgadza się z wszystkimi uwagami Niemiec, w szczególności tymi odnoszącymi się do niespełnienia uzasadnionych oczekiwań. Podkreśla również rosnące zapotrzebowanie na regionalne porty lotnicze w Nadrenii Północnej-Westfalii, jednym z najgęściej zaludnionych obszarów w Europie, które nie może zostać w pełni zaspokojone przez pobliski port lotniczy Düsseldorf, który jest już niemal w pełni nasycony. Powiat Kleve dodaje, że finansowanie portu lotniczego Niederrhein-Weeze jest w pełni zgodne z wytycznymi w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r., ponieważ został on sklasyfikowany jako port lotniczy kategorii D (do 2007 r. włącznie).

6.13.   FN GmbH

| (126) | Spółka FN GmbH popiera wszystkie uwagi Niemiec przedstawionymi w decyzji o wszczęciu postępowania, do których sformułowania się przyczyniła. FN GmbH podkreśla, że środki będące przedmiotem kontroli nie stanowią pomocy państwa, w szczególności dotyczy to pożyczek udzielonych przez EEL GmbH, które zostały udzielone na warunkach rynkowych. Zdaniem FN GmbH pomimo bardzo znaczącego poziomu inwestycji w infrastrukturę portu lotniczego ([50–100] mln EUR) spółka ta zdołała utrzymać wysoki wskaźnik kapitałowy (powyżej [20–50] %) oraz ograniczyć udział środków finansowych będących przedmiotem kontroli w całkowitym finansowaniu do poziomu poniżej [20–50] %. FN GmbH dodaje, że zarówno natężenie ruchu, jak i zyski z działalności operacyjnej stale wzrastają od momentu rozpoczęcia działalności w 2003 r., dlatego też począwszy od 2007 r., FN GmbH co roku osiąga zyski. FN GmbH zauważa również, że stale zwiększają się przychody operacyjne i znacznie przewyższają koszty operacyjne, które pozostają na stałym poziomie. Zdaniem FN GmbH te solidne wyniki operacyjne wyglądałyby jeszcze lepiej, gdyby wszystkie koszty związane z wydatkami na realizację zadań publicznych zostały odliczone od rachunków zysków i strat. |
| --- | --- |

(126)

Spółka FN GmbH popiera wszystkie uwagi Niemiec przedstawionymi w decyzji o wszczęciu postępowania, do których sformułowania się przyczyniła. FN GmbH podkreśla, że środki będące przedmiotem kontroli nie stanowią pomocy państwa, w szczególności dotyczy to pożyczek udzielonych przez EEL GmbH, które zostały udzielone na warunkach rynkowych. Zdaniem FN GmbH pomimo bardzo znaczącego poziomu inwestycji w infrastrukturę portu lotniczego ([50–100] mln EUR) spółka ta zdołała utrzymać wysoki wskaźnik kapitałowy (powyżej [20–50] %) oraz ograniczyć udział środków finansowych będących przedmiotem kontroli w całkowitym finansowaniu do poziomu poniżej [20–50] %. FN GmbH dodaje, że zarówno natężenie ruchu, jak i zyski z działalności operacyjnej stale wzrastają od momentu rozpoczęcia działalności w 2003 r., dlatego też począwszy od 2007 r., FN GmbH co roku osiąga zyski. FN GmbH zauważa również, że stale zwiększają się przychody operacyjne i znacznie przewyższają koszty operacyjne, które pozostają na stałym poziomie. Zdaniem FN GmbH te solidne wyniki operacyjne wyglądałyby jeszcze lepiej, gdyby wszystkie koszty związane z wydatkami na realizację zadań publicznych zostały odliczone od rachunków zysków i strat.

| (127) | Spółka FN GmbH podkreśla, że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, a wszystkich pożyczek udzielono jej na warunkach rynkowych. FN GmbH twierdzi, że w przypadku tej klasy kredytów stopy procentowe, po których spółka EEL GmbH udzieliła pożyczek, są wyższe niż stopy Bundesbanku dla nowo zabezpieczonych kredytów czy stopy wyznaczone indeksem dla hipotecznych listów zastawnych (Pfandbrief) (36) (powiększone o zwykłą marżę na poziomie 80–120 punktów bazowych). |
| --- | --- |

(127)

Spółka FN GmbH podkreśla, że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, a wszystkich pożyczek udzielono jej na warunkach rynkowych. FN GmbH twierdzi, że w przypadku tej klasy kredytów stopy procentowe, po których spółka EEL GmbH udzieliła pożyczek, są wyższe niż stopy Bundesbanku dla nowo zabezpieczonych kredytów czy stopy wyznaczone indeksem dla hipotecznych listów zastawnych (Pfandbrief) (36) (powiększone o zwykłą marżę na poziomie 80–120 punktów bazowych).

6.14.   Pozostałe osoby trzecie

| (128) | Pięć osób trzecich ma wątpliwości, czy:






  a) | informacje przedstawione przez Niemcy odzwierciedlają kwoty faktycznie przyznane EEL GmbH i FN GmbH; |
| --- | --- | --- |

(128)

Pięć osób trzecich ma wątpliwości, czy:

a)

informacje przedstawione przez Niemcy odzwierciedlają kwoty faktycznie przyznane EEL GmbH i FN GmbH;

| b) | port lotniczy był w stanie utrzymać się na rynku bez publicznych pożyczek; |
| --- | --- |

b)

port lotniczy był w stanie utrzymać się na rynku bez publicznych pożyczek;

| c) | nie istniał funkcjonujący rynek finansowy, który umożliwiałby sfinansowane takich projektów jak projekt portu lotniczego Niederrhein-Weeze; |
| --- | --- |

c)

nie istniał funkcjonujący rynek finansowy, który umożliwiałby sfinansowane takich projektów jak projekt portu lotniczego Niederrhein-Weeze;

| d) | spółka FN GmbH będzie w stanie spłacić wszystkie pożyczki i odsetki w terminach spłaty wyznaczonych na 2016 r.; zainteresowane osoby trzecie argumentują w tym względzie, że Niemcy zostałyby zmuszone do zaakceptowania zamiany długu na udziały w kapitale własnym, rozważanego w 2011 r., który stanowiłby pomoc niezgodną z prawem, a także działanie, którego nie podjąłby żaden prywatny inwestor; |
| --- | --- |

d)

spółka FN GmbH będzie w stanie spłacić wszystkie pożyczki i odsetki w terminach spłaty wyznaczonych na 2016 r.; zainteresowane osoby trzecie argumentują w tym względzie, że Niemcy zostałyby zmuszone do zaakceptowania zamiany długu na udziały w kapitale własnym, rozważanego w 2011 r., który stanowiłby pomoc niezgodną z prawem, a także działanie, którego nie podjąłby żaden prywatny inwestor;

| e) | odsetki naliczone spółce FN GmbH przez Niemcy odpowiadają realiom rynkowym; |
| --- | --- |

e)

odsetki naliczone spółce FN GmbH przez Niemcy odpowiadają realiom rynkowym;

| f) | spółka FN GmbH utworzyła 350 miejsc pracy (co stanowiło warunek wstępny nałożony przez Niemcy na FN GmbH, umożliwiający zniesienie w 2004 r. obowiązku spłaty drugiej transzy w wysokości [2–5] mln EUR); |
| --- | --- |

f)

spółka FN GmbH utworzyła 350 miejsc pracy (co stanowiło warunek wstępny nałożony przez Niemcy na FN GmbH, umożliwiający zniesienie w 2004 r. obowiązku spłaty drugiej transzy w wysokości [2–5] mln EUR);

| g) | rzeczywista wartość zabezpieczeń ustanowionych przez Airport Network B.V. w odniesieniu do pożyczek udzielonych spółce FN GmbH jest wysoka (37); |
| --- | --- |

g)

rzeczywista wartość zabezpieczeń ustanowionych przez Airport Network B.V. w odniesieniu do pożyczek udzielonych spółce FN GmbH jest wysoka (37);

| h) | inwestor podjąłby ryzyko udzielenia pożyczek portowi lotniczemu, który od początku działalności nie uzyskał licencji na prowadzenie działalności. |
| --- | --- |

h)

inwestor podjąłby ryzyko udzielenia pożyczek portowi lotniczemu, który od początku działalności nie uzyskał licencji na prowadzenie działalności.

7.   UWAGI NIEMIEC DO UWAG OSÓB TRZECICH

| (129) | Niemcy uznały, że elementy przedstawione przez p. Kleinschnittgera nie mogą zostać w sposób ważny wykorzystane w postępowaniu, ponieważ ujawniają one informacje poufne z obrad rady powiatu Kleve, które zostały zgromadzone w sposób nielegalny i przekazane Komisji. |
| --- | --- |

(129)

Niemcy uznały, że elementy przedstawione przez p. Kleinschnittgera nie mogą zostać w sposób ważny wykorzystane w postępowaniu, ponieważ ujawniają one informacje poufne z obrad rady powiatu Kleve, które zostały zgromadzone w sposób nielegalny i przekazane Komisji.

| (130) | Jeżeli chodzi o uwagi niektórych osób trzecich, Niemcy odwołały się do swoich uwag przedstawionych w dniu 18 marca 2013 r. i 19 sierpnia 2013 r., podsumowanych w sekcji 5. |
| --- | --- |

(130)

Jeżeli chodzi o uwagi niektórych osób trzecich, Niemcy odwołały się do swoich uwag przedstawionych w dniu 18 marca 2013 r. i 19 sierpnia 2013 r., podsumowanych w sekcji 5.

8.   OCENA ŚRODKÓW

| (131) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(131)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (132) | Kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE mają charakter kumulacyjny. Dlatego też, aby stwierdzić, że środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, spełnione muszą zostać cztery wskazane poniżej warunki. Wsparcie finansowe musi:






  — | być przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, |
| --- | --- | --- |

(132)

Kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE mają charakter kumulacyjny. Dlatego też, aby stwierdzić, że środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, spełnione muszą zostać cztery wskazane poniżej warunki. Wsparcie finansowe musi:

—

być przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych,

| — | sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, |
| --- | --- |

—

sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów,

| — | zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji, oraz |
| --- | --- |

—

zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji, oraz

| — | wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

—

wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (133) | W niniejszej sprawie Niemcy argumentowały, że spółka EEL GmbH i jej udziałowcy konsekwentnie działali jak rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej i dążące do osiągnięcia zysku oraz że oceniane środki nie przyniosły spółce żadnej korzyści gospodarczej, której nie uzyskałaby ona w normalnych warunkach rynkowych. Jeżeli sytuacja rzeczywiście tak wygląda środki wdrożone przez Niemcy nie stanowiłyby pomocy państwa. |
| --- | --- |

(133)

W niniejszej sprawie Niemcy argumentowały, że spółka EEL GmbH i jej udziałowcy konsekwentnie działali jak rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej i dążące do osiągnięcia zysku oraz że oceniane środki nie przyniosły spółce żadnej korzyści gospodarczej, której nie uzyskałaby ona w normalnych warunkach rynkowych. Jeżeli sytuacja rzeczywiście tak wygląda środki wdrożone przez Niemcy nie stanowiłyby pomocy państwa.

8.1.   Uzasadnione oczekiwania

| (134) | Wbrew twierdzeniom Niemiec Komisja nie doprowadziła do powstania uzasadnionych oczekiwań dotyczących zakończenia wstępnego postępowania wyjaśniającego. Po pierwsze argument, jakoby Komisja pozostała w tej sprawie bezczynna, jest nieistotny. W sprawie połączonej Demesa i Territorio Histórico de Álava przeciwko Komisji (38), Trybunał potwierdził, że jakakolwiek pozorna bezczynność nie ma znaczenia, jeżeli środek pomocy nie został jej zgłoszony. Ponieważ Niemcy nie zgłosiły pomocy (zob. motyw 247), nie mogą one powoływać się na uzasadnione oczekiwania. Komisja zwraca uwagę na fakt, że odwołanie do orzeczenia w sprawie Salzgitter jest nieistotne, ponieważ wyrok ten dotyczy jedynie okresu odzyskania pomocy uznanej decyzją Komisji za niezgodną z rynkiem wewnętrznym, a nie okresu wstępnego postępowania wyjaśniającego, którego dotyczą uwagi Niemiec. Komisja zwraca ponadto uwagę na fakt, że ponieważ nigdy nie informowała Niemiec o zakończeniu przedmiotowej sprawy, ma ona prawo do kontynuowania formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(134)

Wbrew twierdzeniom Niemiec Komisja nie doprowadziła do powstania uzasadnionych oczekiwań dotyczących zakończenia wstępnego postępowania wyjaśniającego. Po pierwsze argument, jakoby Komisja pozostała w tej sprawie bezczynna, jest nieistotny. W sprawie połączonej Demesa i Territorio Histórico de Álava przeciwko Komisji (38), Trybunał potwierdził, że jakakolwiek pozorna bezczynność nie ma znaczenia, jeżeli środek pomocy nie został jej zgłoszony. Ponieważ Niemcy nie zgłosiły pomocy (zob. motyw 247), nie mogą one powoływać się na uzasadnione oczekiwania. Komisja zwraca uwagę na fakt, że odwołanie do orzeczenia w sprawie Salzgitter jest nieistotne, ponieważ wyrok ten dotyczy jedynie okresu odzyskania pomocy uznanej decyzją Komisji za niezgodną z rynkiem wewnętrznym, a nie okresu wstępnego postępowania wyjaśniającego, którego dotyczą uwagi Niemiec. Komisja zwraca ponadto uwagę na fakt, że ponieważ nigdy nie informowała Niemiec o zakończeniu przedmiotowej sprawy, ma ona prawo do kontynuowania formalnego postępowania wyjaśniającego.

8.2.   Przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji

| (135) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że nie można wykluczyć, iż spółka FN GmbH była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. W kontekście informacji przedstawionych przez Niemcy Komisja jest zdania, że sytuacja finansowa FN GmbH z czasem uległa poprawie:






  a) | spółka była w stanie wygenerować dodatnie przepływy pieniężne w ciągu mniej niż 5 lat po rozpoczęciu działalności (zob. tabela 5) i osiągnęła zysk do końca 2010 r., w roku, w którym obowiązywał ostatni badany środek; |
| --- | --- | --- |

(135)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że nie można wykluczyć, iż spółka FN GmbH była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. W kontekście informacji przedstawionych przez Niemcy Komisja jest zdania, że sytuacja finansowa FN GmbH z czasem uległa poprawie:

a)

spółka była w stanie wygenerować dodatnie przepływy pieniężne w ciągu mniej niż 5 lat po rozpoczęciu działalności (zob. tabela 5) i osiągnęła zysk do końca 2010 r., w roku, w którym obowiązywał ostatni badany środek;

| b) | spółka zawsze korzystała ze wsparcia swoich prywatnych udziałowców (zob. motyw 72) i mogła ostatecznie uzyskać dostęp do kredytu banku komercyjnego (zob. motyw 73); |
| --- | --- |

b)

spółka zawsze korzystała ze wsparcia swoich prywatnych udziałowców (zob. motyw 72) i mogła ostatecznie uzyskać dostęp do kredytu banku komercyjnego (zob. motyw 73);

| c) | zarząd FN GmbH nigdy nie rozważał złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w tym okresie. |
| --- | --- |

c)

zarząd FN GmbH nigdy nie rozważał złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w tym okresie.

| (136) | W związku z tym Komisja uważa, że spółka nigdy nie znajdowała się w sytuacji opisanej w pkt 9 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w przypadku gdy przedsiębiorstwo „ani przy pomocy środków własnych, ani środków, które mogłoby uzyskać od właścicieli/akcjonariuszy lub wierzycieli, nie jest ono w stanie powstrzymać strat, które bez zewnętrznej interwencji władz publicznych prawie na pewno doprowadzą to przedsiębiorstwo do zniknięcia z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej”. Komisja stwierdza, że spółka FN GmbH nie powinna kwalifikować się jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

(136)

W związku z tym Komisja uważa, że spółka nigdy nie znajdowała się w sytuacji opisanej w pkt 9 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w przypadku gdy przedsiębiorstwo „ani przy pomocy środków własnych, ani środków, które mogłoby uzyskać od właścicieli/akcjonariuszy lub wierzycieli, nie jest ono w stanie powstrzymać strat, które bez zewnętrznej interwencji władz publicznych prawie na pewno doprowadzą to przedsiębiorstwo do zniknięcia z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej”. Komisja stwierdza, że spółka FN GmbH nie powinna kwalifikować się jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji.

8.3.   Istnienie pomocy w odniesieniu do pożyczek udzielonych FN GmbH (środek 1)

8.3.1.   Pojęcie przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej

| (137) | Do niedawna rozwój portów lotniczych często odpowiadał jedynie wymogom planowania przestrzennego lub, w określonych przypadkach, wymogom militarnym. Obsługę portów lotniczych organizowano w ramach działań administracji publicznej, a nie jako przedsięwzięcie komercyjne. Konkurencja między portami lotniczymi a operatorami portów lotniczych również była ograniczona i rozwijała się stopniowo. |
| --- | --- |

(137)

Do niedawna rozwój portów lotniczych często odpowiadał jedynie wymogom planowania przestrzennego lub, w określonych przypadkach, wymogom militarnym. Obsługę portów lotniczych organizowano w ramach działań administracji publicznej, a nie jako przedsięwzięcie komercyjne. Konkurencja między portami lotniczymi a operatorami portów lotniczych również była ograniczona i rozwijała się stopniowo.

| (138) | W ciągu ostatnich lat sytuacja ta uległa jednak zmianie. Chociaż wspomniane względy związane z zagospodarowaniem przestrzennym oraz struktury administracyjne mogą nadal odgrywać rolę w niektórych przypadkach, większość portów lotniczych objęto prawem handlowym w celu umożliwienia im prowadzenia działalności w warunkach rynkowych w coraz bardziej konkurencyjnym otoczeniu. Proces przekazania portów lotniczych sektorowi prywatnemu przybierał zazwyczaj formę prywatyzacji lub stopniowego otwierania kapitału. W ostatnich latach przedsiębiorstwa oraz fundusze inwestycyjne i emerytalne działające na niepublicznym rynku kapitałowym wykazywały znaczne zainteresowanie nabywaniem portów lotniczych, co pokazuje przedmiotowa sprawa. |
| --- | --- |

(138)

W ciągu ostatnich lat sytuacja ta uległa jednak zmianie. Chociaż wspomniane względy związane z zagospodarowaniem przestrzennym oraz struktury administracyjne mogą nadal odgrywać rolę w niektórych przypadkach, większość portów lotniczych objęto prawem handlowym w celu umożliwienia im prowadzenia działalności w warunkach rynkowych w coraz bardziej konkurencyjnym otoczeniu. Proces przekazania portów lotniczych sektorowi prywatnemu przybierał zazwyczaj formę prywatyzacji lub stopniowego otwierania kapitału. W ostatnich latach przedsiębiorstwa oraz fundusze inwestycyjne i emerytalne działające na niepublicznym rynku kapitałowym wykazywały znaczne zainteresowanie nabywaniem portów lotniczych, co pokazuje przedmiotowa sprawa.

| (139) | Jak stwierdzono w pkt 44 wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych („wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.”) (39), stopniowy rozwój mechanizmów rynkowych w sektorze portów lotniczych uniemożliwia określenie precyzyjnej daty, od której działalność portu lotniczego należy bez wątpienia uznać za działalność gospodarczą. Sądy Unii Europejskiej dostrzegły jednak zmianę w charakterze działalności portów lotniczych. W wyroku w sprawie portu lotniczego Lipsk/Halle (40) Sąd stwierdził, że od daty wydania wyroku w sprawie Aéroports de Paris nie można już wykluczać stosowania zasad pomocy państwa w odniesieniu do finansowania infrastruktury portu lotniczego. W rezultacie od dnia wydania wyroku w sprawie Aéroports de Paris (12 grudnia 2000 r.) eksploatację i budowę infrastruktury portu lotniczego należy uznawać za wchodzące w zakres kontroli pomocy państwa. |
| --- | --- |

(139)

Jak stwierdzono w pkt 44 wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych („wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.”) (39), stopniowy rozwój mechanizmów rynkowych w sektorze portów lotniczych uniemożliwia określenie precyzyjnej daty, od której działalność portu lotniczego należy bez wątpienia uznać za działalność gospodarczą. Sądy Unii Europejskiej dostrzegły jednak zmianę w charakterze działalności portów lotniczych. W wyroku w sprawie portu lotniczego Lipsk/Halle (40) Sąd stwierdził, że od daty wydania wyroku w sprawie Aéroports de Paris nie można już wykluczać stosowania zasad pomocy państwa w odniesieniu do finansowania infrastruktury portu lotniczego. W rezultacie od dnia wydania wyroku w sprawie Aéroports de Paris (12 grudnia 2000 r.) eksploatację i budowę infrastruktury portu lotniczego należy uznawać za wchodzące w zakres kontroli pomocy państwa.

| (140) | W przypadku omawianej sprawy różne pożyczki udzielone spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH, będące przedmiotem formalnego postępowania wyjaśniającego, przeznaczone na sfinansowanie budowy portu lotniczego Niederrhein-Weeze, zostały udzielone po 2003 r., czyli po wydaniu wyroku w sprawie Aéroports de Paris. W rezultacie Komisja stwierdza, że jest uprawniona do zbadania wszystkich pożyczek udzielonych FN GmbH przez EEL GmbH. |
| --- | --- |

(140)

W przypadku omawianej sprawy różne pożyczki udzielone spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH, będące przedmiotem formalnego postępowania wyjaśniającego, przeznaczone na sfinansowanie budowy portu lotniczego Niederrhein-Weeze, zostały udzielone po 2003 r., czyli po wydaniu wyroku w sprawie Aéroports de Paris. W rezultacie Komisja stwierdza, że jest uprawniona do zbadania wszystkich pożyczek udzielonych FN GmbH przez EEL GmbH.

8.3.2.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania ich państwu

| (141) | Pojęcie pomocy państwa obejmuje każdą przyznaną bezpośrednio lub pośrednio korzyść finansowaną z zasobów państwowych, która została przekazana przez samo państwo lub przez organ pośredniczący na podstawie udzielonych mu uprawnień. |
| --- | --- |

(141)

Pojęcie pomocy państwa obejmuje każdą przyznaną bezpośrednio lub pośrednio korzyść finansowaną z zasobów państwowych, która została przekazana przez samo państwo lub przez organ pośredniczący na podstawie udzielonych mu uprawnień.

| (142) | W niniejszej sprawie podmiot udzielający pomocy, tj. spółka EEL GmbH, w całości należy do organów publicznych, tj. powiatu Kleve i gminy Weeze. Z tego powodu jest przedsiębiorstwem publicznym w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy Komisji 2006/111/WE (41) w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(142)

W niniejszej sprawie podmiot udzielający pomocy, tj. spółka EEL GmbH, w całości należy do organów publicznych, tj. powiatu Kleve i gminy Weeze. Z tego powodu jest przedsiębiorstwem publicznym w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy Komisji 2006/111/WE (41) w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw.

| (143) | Dominujący wpływ powiatu Kleve i gminy Weeze jest w tym przypadku wyraźnie widoczny w strukturze udziałowców, ponieważ powiat Kleve (52 %) i gmina Weeze (48 %) są wyłącznymi udziałowcami EEL GmbH. Ponadto zarząd EEL GmbH składa się z dwóch przedstawicieli organów publicznych, mianowicie burmistrza gminy Weeze i starosty powiatu Kleve. |
| --- | --- |

(143)

Dominujący wpływ powiatu Kleve i gminy Weeze jest w tym przypadku wyraźnie widoczny w strukturze udziałowców, ponieważ powiat Kleve (52 %) i gmina Weeze (48 %) są wyłącznymi udziałowcami EEL GmbH. Ponadto zarząd EEL GmbH składa się z dwóch przedstawicieli organów publicznych, mianowicie burmistrza gminy Weeze i starosty powiatu Kleve.

| (144) | Decydujący wpływ organów publicznych na EEL GmbH ma również wymiar finansowy, ze względu na wspomniany powyżej fakt, iż w latach 2004–2005 spółka EEL GmbH otrzymała od swoich udziałowców różne dotacje („środki na zapewnienie płynności” i zastrzyki kapitałowe) Administracja publiczna udzieliła zatem EEL GmbH bezpośredniego wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

(144)

Decydujący wpływ organów publicznych na EEL GmbH ma również wymiar finansowy, ze względu na wspomniany powyżej fakt, iż w latach 2004–2005 spółka EEL GmbH otrzymała od swoich udziałowców różne dotacje („środki na zapewnienie płynności” i zastrzyki kapitałowe) Administracja publiczna udzieliła zatem EEL GmbH bezpośredniego wsparcia finansowego.

| (145) | W związku z tym Komisja stwierdza, że EEL GmbH jest przedsiębiorstwem publicznym i że jego zasoby należy uznać za zasoby państwowe. |
| --- | --- |

(145)

W związku z tym Komisja stwierdza, że EEL GmbH jest przedsiębiorstwem publicznym i że jego zasoby należy uznać za zasoby państwowe.

| (146) | Trybunał Sprawiedliwości orzekł jednak również, że nawet jeśli państwo jest w stanie kontrolować przedsiębiorstwo publiczne i wywierać dominujący wpływ na jego operacje, nie można automatycznie zakładać, że w konkretnym przypadku taka kontrola jest faktycznie sprawowana. Przedsiębiorstwo publiczne może działać z większą lub mniejszą niezależnością, zgodnie z pozostawionym mu przez państwo stopniem autonomii. Dlatego też sam fakt, że przedsiębiorstwo publiczne znajduje się pod kontrolą państwa, nie jest wystarczający do tego, aby uznać, iż środki podejmowane przez to przedsiębiorstwo, takie jak przedmiotowe pożyczki, można przypisać państwu. Trybunał wskazał, że o przypisaniu państwu środka pomocy podjętego przez przedsiębiorstwo publiczne można wywnioskować na podstawie zestawu wskaźników. |
| --- | --- |

(146)

Trybunał Sprawiedliwości orzekł jednak również, że nawet jeśli państwo jest w stanie kontrolować przedsiębiorstwo publiczne i wywierać dominujący wpływ na jego operacje, nie można automatycznie zakładać, że w konkretnym przypadku taka kontrola jest faktycznie sprawowana. Przedsiębiorstwo publiczne może działać z większą lub mniejszą niezależnością, zgodnie z pozostawionym mu przez państwo stopniem autonomii. Dlatego też sam fakt, że przedsiębiorstwo publiczne znajduje się pod kontrolą państwa, nie jest wystarczający do tego, aby uznać, iż środki podejmowane przez to przedsiębiorstwo, takie jak przedmiotowe pożyczki, można przypisać państwu. Trybunał wskazał, że o przypisaniu państwu środka pomocy podjętego przez przedsiębiorstwo publiczne można wywnioskować na podstawie zestawu wskaźników.

| (147) | Tego rodzaju wskaźniki mogą obejmować włączenie przedsiębiorstwa publicznego w struktury administracji państwowej, rodzaj działalności i jej wykonywanie na rynku w warunkach normalnej konkurencji z podmiotami prywatnymi, status prawny przedsiębiorstwa (określenie, czy podlega ono prawu publicznemu czy też prawu ogólnemu spółek), intensywność nadzoru sprawowanego przez władze państwowe w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem lub dowolny inny element wskazujący w konkretnym przypadku na uczestnictwo instytucji publicznych lub na nieprawdopodobieństwo braku tegoż uczestnictwa w podjęciu danego środka, uwzględniwszy zasięg tego ostatniego, jego treść lub określające go warunki. |
| --- | --- |

(147)

Tego rodzaju wskaźniki mogą obejmować włączenie przedsiębiorstwa publicznego w struktury administracji państwowej, rodzaj działalności i jej wykonywanie na rynku w warunkach normalnej konkurencji z podmiotami prywatnymi, status prawny przedsiębiorstwa (określenie, czy podlega ono prawu publicznemu czy też prawu ogólnemu spółek), intensywność nadzoru sprawowanego przez władze państwowe w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem lub dowolny inny element wskazujący w konkretnym przypadku na uczestnictwo instytucji publicznych lub na nieprawdopodobieństwo braku tegoż uczestnictwa w podjęciu danego środka, uwzględniwszy zasięg tego ostatniego, jego treść lub określające go warunki.

| (148) | Należy przede wszystkim zauważyć, że istotne projekty inwestycyjne dotyczące portu lotniczego stanowią przedmiot zainteresowania lokalnych organów, które są często w pewnym stopniu zaangażowane w tego typu projekty. Dzieje się tak dlatego, że port lotniczy może pełnić zasadniczą rolę w zakresie wielu polityk: transportowej, regionalnej, krajowego rozwoju gospodarczego czy zagospodarowania przestrzennego. W rozpatrywanym przypadku port lotniczy istotnie obsługuje prywatne przedsiębiorstwo. Decyzja o przekształceniu wcześniejszego wojskowego portu lotniczego w cywilny port lotniczy i o jego sprzedaży prywatnemu inwestorowi była jednak decyzją polityczną. Ponadto powiat Kleve i gmina Weeze odegrały w przedmiotowym przekształceniu zasadnicza rolę. |
| --- | --- |

(148)

Należy przede wszystkim zauważyć, że istotne projekty inwestycyjne dotyczące portu lotniczego stanowią przedmiot zainteresowania lokalnych organów, które są często w pewnym stopniu zaangażowane w tego typu projekty. Dzieje się tak dlatego, że port lotniczy może pełnić zasadniczą rolę w zakresie wielu polityk: transportowej, regionalnej, krajowego rozwoju gospodarczego czy zagospodarowania przestrzennego. W rozpatrywanym przypadku port lotniczy istotnie obsługuje prywatne przedsiębiorstwo. Decyzja o przekształceniu wcześniejszego wojskowego portu lotniczego w cywilny port lotniczy i o jego sprzedaży prywatnemu inwestorowi była jednak decyzją polityczną. Ponadto powiat Kleve i gmina Weeze odegrały w przedmiotowym przekształceniu zasadnicza rolę.

| (149) | Komisja odnotowuje, że w art. 2 aktu założycielskiego (Gesellschaftsvertrag) (42) z dnia 16 grudnia 1999 r. określono, że spółka EEL GmbH została utworzona przez dwa regionalne organy publiczne w celu przygotowania nieruchomości portu lotniczego do dalszego komercyjnego użytkowania w charakterze cywilnego portu lotniczego oraz w celu zarządzania nieruchomością do czasu jej przejęcia przez prywatnego inwestora. Jak wyjaśniono w motywie 32, działań tych nie prowadzono aż do momentu ponownego rozpoczęcia działań przedsiębiorstwa w kwietniu 2003 r. Od tego momentu charakter działalności EEL GmbH ogranicza się do przekazywania nowych inwestycji portowi lotniczemu Niederrhein-Weeze, co jest zgodne z pierwotną misją spółki. |
| --- | --- |

(149)

Komisja odnotowuje, że w art. 2 aktu założycielskiego (Gesellschaftsvertrag) (42) z dnia 16 grudnia 1999 r. określono, że spółka EEL GmbH została utworzona przez dwa regionalne organy publiczne w celu przygotowania nieruchomości portu lotniczego do dalszego komercyjnego użytkowania w charakterze cywilnego portu lotniczego oraz w celu zarządzania nieruchomością do czasu jej przejęcia przez prywatnego inwestora. Jak wyjaśniono w motywie 32, działań tych nie prowadzono aż do momentu ponownego rozpoczęcia działań przedsiębiorstwa w kwietniu 2003 r. Od tego momentu charakter działalności EEL GmbH ogranicza się do przekazywania nowych inwestycji portowi lotniczemu Niederrhein-Weeze, co jest zgodne z pierwotną misją spółki.

| (150) | Ponadto w latach 1999–2001 port lotniczy był obsługiwany przez powiat Kleve i gminę Weeze (za pośrednictwem wówczas publicznej spółki FN GmbH) i utworzono spółkę EEL GmbH specjalnie w celu zapewnienia przyszłego funkcjonowania cywilnego portu lotniczego. |
| --- | --- |

(150)

Ponadto w latach 1999–2001 port lotniczy był obsługiwany przez powiat Kleve i gminę Weeze (za pośrednictwem wówczas publicznej spółki FN GmbH) i utworzono spółkę EEL GmbH specjalnie w celu zapewnienia przyszłego funkcjonowania cywilnego portu lotniczego.

| (151) | Z powyższego wynika, że należy postrzegać EEL GmbH jako spółkę celową, określoną powyżej w motywie 109, utworzoną przez powiat Kleve i gminę Weeze w celu osiągnięcia ich celów polityki publicznej względem portu lotniczego Niederrhein-Weeze, w szczególności w celu przekształcenia tego portu z obiektu wojskowego w obiekt cywilny, na którego sfinansowanie i wsparcie przeznaczone były rozpatrywane środki. Wskazuje to w zasadniczy sposób, że rozpatrywane środki można przypisać powiatowi Kleve i gminie Weeze. |
| --- | --- |

(151)

Z powyższego wynika, że należy postrzegać EEL GmbH jako spółkę celową, określoną powyżej w motywie 109, utworzoną przez powiat Kleve i gminę Weeze w celu osiągnięcia ich celów polityki publicznej względem portu lotniczego Niederrhein-Weeze, w szczególności w celu przekształcenia tego portu z obiektu wojskowego w obiekt cywilny, na którego sfinansowanie i wsparcie przeznaczone były rozpatrywane środki. Wskazuje to w zasadniczy sposób, że rozpatrywane środki można przypisać powiatowi Kleve i gminie Weeze.

| (152) | Ponadto decyzję o udzieleniu pożyczek FN GmbH i o przedłużaniu terminu ich spłaty za pośrednictwem EEL GmbH podjęli udziałowcy EEL GmbH, którzy reprezentują organy publiczne. Komisja odnotowuje również, że w protokole walnego zgromadzenia EEL GmbH podkreślono, że obaj udziałowcy publiczni określili zakres, kwotę i warunki w odniesieniu do każdej z pożyczek udzielonych przez EEL GmbH na rzecz FN GmbH. |
| --- | --- |

(152)

Ponadto decyzję o udzieleniu pożyczek FN GmbH i o przedłużaniu terminu ich spłaty za pośrednictwem EEL GmbH podjęli udziałowcy EEL GmbH, którzy reprezentują organy publiczne. Komisja odnotowuje również, że w protokole walnego zgromadzenia EEL GmbH podkreślono, że obaj udziałowcy publiczni określili zakres, kwotę i warunki w odniesieniu do każdej z pożyczek udzielonych przez EEL GmbH na rzecz FN GmbH.

| (153) | Ponadto wszystkie pożyczki udzielone spółce operacyjnej portu lotniczego FN GmbH przez spółkę EEL GmbH zostały refinansowane przez powiat Kleve (43). Jest to kolejny sygnał wskazujący na to, że decyzje o udzieleniu pożyczek spółce FN GmbH i o odroczeniu ich spłaty podejmowały w praktyce organy publiczne. |
| --- | --- |

(153)

Ponadto wszystkie pożyczki udzielone spółce operacyjnej portu lotniczego FN GmbH przez spółkę EEL GmbH zostały refinansowane przez powiat Kleve (43). Jest to kolejny sygnał wskazujący na to, że decyzje o udzieleniu pożyczek spółce FN GmbH i o odroczeniu ich spłaty podejmowały w praktyce organy publiczne.

| (154) | Ponadto spółka EEL GmbH nie posiada rady dyrektorów. Obaj dyrektorzy zarządzający reprezentują udziałowców publicznych. Pierwszy dyrektor zarządzający jest starostą, czyli zarządcą powiatu Kleve, zaś drugi dyrektor zarządzający to burmistrz gminy Weeze. Ponadto EEL GmbH nie zatrudnia stałego personelu i zarządza nią jeden urzędnik z powiatu Kleve. Z powyższego wyraźnie wynika, że każdą decyzję podejmowaną przez EEL GmbH w rzeczywistości podejmują przedstawiciele udziałowców publicznych, którzy nie tylko zasiadają w organach zarządzających, ale również prowadzą jej bieżącą działalność. Potwierdza to, że rozpatrywane środki można przypisać udziałowcom publicznym. |
| --- | --- |

(154)

Ponadto spółka EEL GmbH nie posiada rady dyrektorów. Obaj dyrektorzy zarządzający reprezentują udziałowców publicznych. Pierwszy dyrektor zarządzający jest starostą, czyli zarządcą powiatu Kleve, zaś drugi dyrektor zarządzający to burmistrz gminy Weeze. Ponadto EEL GmbH nie zatrudnia stałego personelu i zarządza nią jeden urzędnik z powiatu Kleve. Z powyższego wyraźnie wynika, że każdą decyzję podejmowaną przez EEL GmbH w rzeczywistości podejmują przedstawiciele udziałowców publicznych, którzy nie tylko zasiadają w organach zarządzających, ale również prowadzą jej bieżącą działalność. Potwierdza to, że rozpatrywane środki można przypisać udziałowcom publicznym.

| (155) | Ponadto spółka EEL GmbH, mimo że ma formę prawną spółki prywatnej, podlega zasadom rachunkowości budżetowej (44). |
| --- | --- |

(155)

Ponadto spółka EEL GmbH, mimo że ma formę prawną spółki prywatnej, podlega zasadom rachunkowości budżetowej (44).

| (156) | Ponadto planuje się rozwiązanie spółki EEL GmbH w momencie spłacenia przez FN GmbH wszystkich pożyczek wraz z należnymi odsetkami. W związku z tym, jak argumentują Niemcy, należy postrzegać EEL GmbH jako spółkę celową, utworzoną przez jej obu udziałowców publicznych, której wyłącznym celem jest gromadzenie zasobów i przekazywanie ich spółce FN GmbH na cele inwestycyjne. Potwierdza to również, że przedmiotowe środki można przypisać udziałowcom publicznym. |
| --- | --- |

(156)

Ponadto planuje się rozwiązanie spółki EEL GmbH w momencie spłacenia przez FN GmbH wszystkich pożyczek wraz z należnymi odsetkami. W związku z tym, jak argumentują Niemcy, należy postrzegać EEL GmbH jako spółkę celową, utworzoną przez jej obu udziałowców publicznych, której wyłącznym celem jest gromadzenie zasobów i przekazywanie ich spółce FN GmbH na cele inwestycyjne. Potwierdza to również, że przedmiotowe środki można przypisać udziałowcom publicznym.

| (157) | W związku z tym Komisja uważa, że decyzje spółki EEL GmbH o udzieleniu pożyczek spółce FN GmbH i przedłużaniu terminu ich spłaty stanowiące środek 1 stanowią przekazanie zasobów państwa i można je przypisać państwu. |
| --- | --- |

(157)

W związku z tym Komisja uważa, że decyzje spółki EEL GmbH o udzieleniu pożyczek spółce FN GmbH i przedłużaniu terminu ich spłaty stanowiące środek 1 stanowią przekazanie zasobów państwa i można je przypisać państwu.

8.3.3.   Selektywna korzyść gospodarcza – test prywatnego inwestora/wierzyciela

| (158) | Aby sprawdzić, czy przedsiębiorstwo uzyskało korzyść gospodarczą dzięki pożyczce udzielonej na warunkach preferencyjnych, Komisja stosuje kryterium „testu prywatnego inwestora”. Zgodnie z tą zasadą kapitał udostępniony przedsiębiorstwu przez państwo w sposób bezpośredni lub pośredni w okolicznościach, które odpowiadają normalnym warunkom rynkowym, nie powinien być kwalifikowany jako pomoc państwa (45). |
| --- | --- |

(158)

Aby sprawdzić, czy przedsiębiorstwo uzyskało korzyść gospodarczą dzięki pożyczce udzielonej na warunkach preferencyjnych, Komisja stosuje kryterium „testu prywatnego inwestora”. Zgodnie z tą zasadą kapitał udostępniony przedsiębiorstwu przez państwo w sposób bezpośredni lub pośredni w okolicznościach, które odpowiadają normalnym warunkom rynkowym, nie powinien być kwalifikowany jako pomoc państwa (45).

| (159) | W związku z powyższym Komisja musi przede wszystkim ocenić, czy warunki dotyczące czterech pożyczek udzielonych FN GmbH przez EEL GmbH i dwóch przedłużeń terminu spłaty przyniosły tej pierwszej spółce korzyść gospodarczą, której nie mogłaby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych. Niemcy wyjaśniają w odniesieniu do analizowanych czterech pożyczek, że w tym przypadku było mało prawdopodobne, aby komercyjne banki udzieliły w tym czasie (lata 2003–2005) kredytów spółce FN GmbH, jak wyjaśniono powyżej. |
| --- | --- |

(159)

W związku z powyższym Komisja musi przede wszystkim ocenić, czy warunki dotyczące czterech pożyczek udzielonych FN GmbH przez EEL GmbH i dwóch przedłużeń terminu spłaty przyniosły tej pierwszej spółce korzyść gospodarczą, której nie mogłaby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych. Niemcy wyjaśniają w odniesieniu do analizowanych czterech pożyczek, że w tym przypadku było mało prawdopodobne, aby komercyjne banki udzieliły w tym czasie (lata 2003–2005) kredytów spółce FN GmbH, jak wyjaśniono powyżej.

| (160) | Aby określić element pomocy środków, należy odnieść się do pojęcia pomocy państwa a, jak niejednokrotnie orzekał Trybunał Sprawiedliwości, „pojęcie pomocy państwa należy stosować w odniesieniu do obiektywnych sytuacji, które ocenia się w dniu podejmowania decyzji przez Komisję”. Aby ocenić, czy pożyczki udzielane ze źródeł publicznych przyznano na warunkach rynkowych lub czy przynoszą one korzyść pożyczkodawcy, Komisja może, w przypadku braku porównywalnych kursów rynkowych, dokonać oceny w oparciu o wskaźniki zastępcze stopy referencyjnej. W związku z tym Komisja uważa, że odpowiednią metodą określania elementu pomocy jest metoda przedstawiona w komunikacie Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych („komunikat w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r.”) (46), który wszedł w życie dnia 1 lipca 2008 r. Komisja proponuje zbadanie środków, o których mowa, w świetle przedmiotowego komunikatu (47). |
| --- | --- |

(160)

Aby określić element pomocy środków, należy odnieść się do pojęcia pomocy państwa a, jak niejednokrotnie orzekał Trybunał Sprawiedliwości, „pojęcie pomocy państwa należy stosować w odniesieniu do obiektywnych sytuacji, które ocenia się w dniu podejmowania decyzji przez Komisję”. Aby ocenić, czy pożyczki udzielane ze źródeł publicznych przyznano na warunkach rynkowych lub czy przynoszą one korzyść pożyczkodawcy, Komisja może, w przypadku braku porównywalnych kursów rynkowych, dokonać oceny w oparciu o wskaźniki zastępcze stopy referencyjnej. W związku z tym Komisja uważa, że odpowiednią metodą określania elementu pomocy jest metoda przedstawiona w komunikacie Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych („komunikat w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r.”) (46), który wszedł w życie dnia 1 lipca 2008 r. Komisja proponuje zbadanie środków, o których mowa, w świetle przedmiotowego komunikatu (47).

| (161) | Jak określono w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r., marża naliczana od stopy procentowej pożyczki zależy od poziomu zabezpieczenia i ratingu kredytowego pożyczkobiorcy. W związku z tym, aby określić odpowiednią stopę procentową zgodną z warunkami rynkowymi, Komisja musi uwzględnić rating kredytowy FN GmbH i wartość zabezpieczenia pożyczki. |
| --- | --- |

(161)

Jak określono w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r., marża naliczana od stopy procentowej pożyczki zależy od poziomu zabezpieczenia i ratingu kredytowego pożyczkobiorcy. W związku z tym, aby określić odpowiednią stopę procentową zgodną z warunkami rynkowymi, Komisja musi uwzględnić rating kredytowy FN GmbH i wartość zabezpieczenia pożyczki.

Rating kredytowy FN GmbH

| (162) | W okresie, w którym udzielono spółce FN GmbH pierwszych czterech pożyczek, żadna agencja ratingowa nie przeprowadziła oceny, nie był również dostępny wewnętrzny rating banku. Z tego względu Niemcy zleciły firmie konsultingowej [...] („konsultant”) oszacowanie ratingu FN GmbH w odniesieniu do każdego roku, w którym udzielono pożyczek 1–4. Konsultant przedstawił jednoroczne oszacowanie prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania (PD) i rating. Następnie firma audytorska [...] zweryfikowała i potwierdziła te oszacowania. |
| --- | --- |

(162)

W okresie, w którym udzielono spółce FN GmbH pierwszych czterech pożyczek, żadna agencja ratingowa nie przeprowadziła oceny, nie był również dostępny wewnętrzny rating banku. Z tego względu Niemcy zleciły firmie konsultingowej [...] („konsultant”) oszacowanie ratingu FN GmbH w odniesieniu do każdego roku, w którym udzielono pożyczek 1–4. Konsultant przedstawił jednoroczne oszacowanie prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania (PD) i rating. Następnie firma audytorska [...] zweryfikowała i potwierdziła te oszacowania.

| (163) | Konsultant sporządził oszacowania na podstawie rozporządzenia w sprawie wypłacalności z 2006 r. (48), które wdraża regulacje Bazylea II w Niemczech. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wypłacalności banki powinny prowadzić obliczenia jednorocznego prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania w ramach metody wewnętrznych ratingów (metody IRB). Niektóre rodzaje finansowania, zwane Spezialfinanzierungen, są jednak wyłączone z obowiązku obliczania PD. W odniesieniu do takich rodzajów finansowania w rozporządzeniu w sprawie wypłacalności przewidziano zamiast tego zastosowanie uproszczonej metody ważenia ryzyka. Konsultant opierał się w swoim oszacowaniu PD i ratingu na tej uproszczonej metodzie oceny. Zgodnie z tą metodą ocenie podlega pięć czynników: kondycja finansowa pożyczkobiorcy, otoczenie polityczne i prawne, specyfika przedsiębiorstwa, kondycja finansowa właściciela, zabezpieczenie. |
| --- | --- |

(163)

Konsultant sporządził oszacowania na podstawie rozporządzenia w sprawie wypłacalności z 2006 r. (48), które wdraża regulacje Bazylea II w Niemczech. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wypłacalności banki powinny prowadzić obliczenia jednorocznego prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania w ramach metody wewnętrznych ratingów (metody IRB). Niektóre rodzaje finansowania, zwane Spezialfinanzierungen, są jednak wyłączone z obowiązku obliczania PD. W odniesieniu do takich rodzajów finansowania w rozporządzeniu w sprawie wypłacalności przewidziano zamiast tego zastosowanie uproszczonej metody ważenia ryzyka. Konsultant opierał się w swoim oszacowaniu PD i ratingu na tej uproszczonej metodzie oceny. Zgodnie z tą metodą ocenie podlega pięć czynników: kondycja finansowa pożyczkobiorcy, otoczenie polityczne i prawne, specyfika przedsiębiorstwa, kondycja finansowa właściciela, zabezpieczenie.

| (164) | Oceniono, że PD w odniesieniu do każdej z pożyczek wynosi od [0,5–3] % do [1–5] %. Według konsultanta takie PD odpowiada ratingowi w wysokości [...]. Należy zauważyć, że taka ocena ratingu obejmuje oszacowanie poziomu zabezpieczenia, a zatem straty z tytułu niewykonania zobowiązania (ang. loss given default, LGD), związane z każdą z pożyczek. Oznacza to, że przedstawiony przez konsultanta rating uwzględnia już potencjalny wyższy poziom ze względu na ustanowienie zabezpieczenia i reprezentuje rating emisji (w odróżnieniu od ratingu emitenta). W sprawozdaniu konsultanta nie ujęto jednak informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia pożyczek, o których mowa, ani informacji na temat bieżącego poziomu LGD związanego z każdą z pożyczek. |
| --- | --- |

(164)

Oceniono, że PD w odniesieniu do każdej z pożyczek wynosi od [0,5–3] % do [1–5] %. Według konsultanta takie PD odpowiada ratingowi w wysokości [...]. Należy zauważyć, że taka ocena ratingu obejmuje oszacowanie poziomu zabezpieczenia, a zatem straty z tytułu niewykonania zobowiązania (ang. loss given default, LGD), związane z każdą z pożyczek. Oznacza to, że przedstawiony przez konsultanta rating uwzględnia już potencjalny wyższy poziom ze względu na ustanowienie zabezpieczenia i reprezentuje rating emisji (w odróżnieniu od ratingu emitenta). W sprawozdaniu konsultanta nie ujęto jednak informacji na temat wartości ustanowionego zabezpieczenia pożyczek, o których mowa, ani informacji na temat bieżącego poziomu LGD związanego z każdą z pożyczek.

| (165) | Przy uwzględnieniu wyłącznie czterech pierwszych czynników ocenianych przez konsultanta (a wyłączeniu ostatniego – „zabezpieczenia”), rating wynikający z oszacowań konsultanta powinien być zbliżony do ratingu emitenta. Na przykład średnia ocena czterech pierwszych czynników wynosi [1–5], co można interpretować jako bliską ratingowi [...]. Rating emitenta odnosi się do pożyczek 1, 2 i 3. W odniesieniu do pożyczki 4 rating emitenta szacowany według tego podejścia wynosi [...]. |
| --- | --- |

(165)

Przy uwzględnieniu wyłącznie czterech pierwszych czynników ocenianych przez konsultanta (a wyłączeniu ostatniego – „zabezpieczenia”), rating wynikający z oszacowań konsultanta powinien być zbliżony do ratingu emitenta. Na przykład średnia ocena czterech pierwszych czynników wynosi [1–5], co można interpretować jako bliską ratingowi [...]. Rating emitenta odnosi się do pożyczek 1, 2 i 3. W odniesieniu do pożyczki 4 rating emitenta szacowany według tego podejścia wynosi [...].

| (166) | Komisja odnotowuje, że sprawozdanie sporządzone przez konsultanta pozostawia wątpliwości w kwestii jakości oceny ratingu. Ponadto należy traktować to oszacowanie ratingu z pewną ostrożnością, gdyż konsultant nie pozostaje w stosunku kredytu z pożyczkobiorcą. Oszacowanie ratingu plasuje się jednak dosyć nisko na skali ratingowej stosowanej przez agencje ratingowe i nie wydaje się sprzeczne z oszacowaniem ratingu kredytowego sporządzonym przez [bank] w odniesieniu do późniejszego okresu. |
| --- | --- |

(166)

Komisja odnotowuje, że sprawozdanie sporządzone przez konsultanta pozostawia wątpliwości w kwestii jakości oceny ratingu. Ponadto należy traktować to oszacowanie ratingu z pewną ostrożnością, gdyż konsultant nie pozostaje w stosunku kredytu z pożyczkobiorcą. Oszacowanie ratingu plasuje się jednak dosyć nisko na skali ratingowej stosowanej przez agencje ratingowe i nie wydaje się sprzeczne z oszacowaniem ratingu kredytowego sporządzonym przez [bank] w odniesieniu do późniejszego okresu.

| (167) | Ponadto Niemcy przedstawiły oszacowanie jednorocznego prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania FN GmbH dla lat 2009 i 2010 wykorzystane przez [bank]. W 2009 r. [bank] udzielił spółce FN GmbH dwuletniego kredytu w wysokości [4–10] mln EUR [Bank] oszacował, że jednoroczne PD wyniesie [1–5] % zarówno w roku 2009, jak i 2010. Według oszacowań średniego prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania opublikowanego przez agencje ratingowe (49) jednoroczne PD w wysokości [1–5] % odpowiada ratingowi między [...] a [...]. |
| --- | --- |

(167)

Ponadto Niemcy przedstawiły oszacowanie jednorocznego prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania FN GmbH dla lat 2009 i 2010 wykorzystane przez [bank]. W 2009 r. [bank] udzielił spółce FN GmbH dwuletniego kredytu w wysokości [4–10] mln EUR [Bank] oszacował, że jednoroczne PD wyniesie [1–5] % zarówno w roku 2009, jak i 2010. Według oszacowań średniego prawdopodobieństwa niewykonalności zobowiązania opublikowanego przez agencje ratingowe (49) jednoroczne PD w wysokości [1–5] % odpowiada ratingowi między [...] a [...].

Zabezpieczenie i strata z tytułu niewykonania zobowiązania (LGD)
   (50)

| (168) | Pierwsza pożyczka została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń w dniu przyznania pożyczki (dnia 11 kwietnia 2003 r.):






  a) | dług gruntowy ustanowiony na gruntach i budynkach portu lotniczego (około 6,2 mln m2); Spółka FN GmbH nabyła grunty od państwa niemieckiego w 2002 r. za kwotę [5–20] mln EUR. W sprawozdaniu niezależnego oceniającego sporządzonym we wrześniu 2002 r. wskazano, że wartość rynkowa tych gruntów wynosi około [5–20] mln EUR. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2002 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [5–20] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 1 grunty obciążone były hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz [...] na kwotę [1–6] mln EUR; |
| --- | --- | --- |

(168)

Pierwsza pożyczka została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń w dniu przyznania pożyczki (dnia 11 kwietnia 2003 r.):

a)

dług gruntowy ustanowiony na gruntach i budynkach portu lotniczego (około 6,2 mln m2); Spółka FN GmbH nabyła grunty od państwa niemieckiego w 2002 r. za kwotę [5–20] mln EUR. W sprawozdaniu niezależnego oceniającego sporządzonym we wrześniu 2002 r. wskazano, że wartość rynkowa tych gruntów wynosi około [5–20] mln EUR. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2002 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [5–20] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 1 grunty obciążone były hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz [...] na kwotę [1–6] mln EUR;

| b) | poręczenie solidarne udzielone przez [...]; Niemcy nie przedstawiły informacji na temat wartości własności osobistej poręczyciela; |
| --- | --- |

b)

poręczenie solidarne udzielone przez [...]; Niemcy nie przedstawiły informacji na temat wartości własności osobistej poręczyciela;

| c) | zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów; |
| --- | --- |

c)

zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów;

| d) | zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów. |
| --- | --- |

d)

zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów.

| (169) | Przy uwzględnieniu wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego ([5–20] mln EUR) i odjęciu kwoty podlegającej zastrzeżeniu pierwszeństwa [...] ([1–6] mln EUR), pozostaje około [5–15] mln EUR na pokrycie wierzytelności pożyczkodawcy ([5–15] mln EUR). Szacuje się zatem, że LGD wynosi około [...] % (51). Takie oszacowanie LGD jest najprawdopodobniej ostrożne, gdyż można również przypisać dodatkową wartość poręczeniu solidarnemu i zastawom na udziałach, co do których brakuje informacji. |
| --- | --- |

(169)

Przy uwzględnieniu wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego ([5–20] mln EUR) i odjęciu kwoty podlegającej zastrzeżeniu pierwszeństwa [...] ([1–6] mln EUR), pozostaje około [5–15] mln EUR na pokrycie wierzytelności pożyczkodawcy ([5–15] mln EUR). Szacuje się zatem, że LGD wynosi około [...] % (51). Takie oszacowanie LGD jest najprawdopodobniej ostrożne, gdyż można również przypisać dodatkową wartość poręczeniu solidarnemu i zastawom na udziałach, co do których brakuje informacji.

| (170) | Druga pożyczka została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń w dniu przyznania pożyczki (dnia 17 czerwca 2004 r.):






  a) | zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2003 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [20–40] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 2 istniała hipoteka z najwyższym pierwszeństwem na rzecz [...] na kwotę [1–6] mln EUR oraz hipoteka z najwyższym pierwszeństwem na rzecz EEL GmbH z tytułu pierwszej pożyczki na kwotę [11–20] mln EUR (zob. pożyczka 1 powyżej); |
| --- | --- | --- |

(170)

Druga pożyczka została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń w dniu przyznania pożyczki (dnia 17 czerwca 2004 r.):

a)

zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2003 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [20–40] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 2 istniała hipoteka z najwyższym pierwszeństwem na rzecz [...] na kwotę [1–6] mln EUR oraz hipoteka z najwyższym pierwszeństwem na rzecz EEL GmbH z tytułu pierwszej pożyczki na kwotę [11–20] mln EUR (zob. pożyczka 1 powyżej);

| b) | zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów; |
| --- | --- |

b)

zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów;

| c) | zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów. |
| --- | --- |

c)

zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów.

| (171) | Przy uwzględnieniu wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego ([20–40] mln EUR) i odjęciu obu należności z pierwszeństwem [...] ([1–6] mln EUR i [11–20] mln EUR) pozostaje kwota około [10–25] mln EUR na pokrycie należności EEL GmbH z tytułu pożyczki 2 ([1–5] mln EUR). Stopę odzysku szacuje się w tym przypadku na blisko [...] %. Szacuje się zatem, że LGD wynosi [...]. |
| --- | --- |

(171)

Przy uwzględnieniu wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego ([20–40] mln EUR) i odjęciu obu należności z pierwszeństwem [...] ([1–6] mln EUR i [11–20] mln EUR) pozostaje kwota około [10–25] mln EUR na pokrycie należności EEL GmbH z tytułu pożyczki 2 ([1–5] mln EUR). Stopę odzysku szacuje się w tym przypadku na blisko [...] %. Szacuje się zatem, że LGD wynosi [...].

| (172) | Trzecia pożyczka została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń w dniu przyznania pożyczki (28 lipca 2004 r.):






  a) | zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2003 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [20–40] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 3 grunty obciążone były hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz [...] na kwotę [1–6] mln EUR oraz hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz pożyczkodawcy z tytułu pierwszej i drugiej pożyczki na całkowitą kwotę [10–20] mln EUR; |
| --- | --- | --- |

(172)

Trzecia pożyczka została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń w dniu przyznania pożyczki (28 lipca 2004 r.):

a)

zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2003 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [20–40] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 3 grunty obciążone były hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz [...] na kwotę [1–6] mln EUR oraz hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz pożyczkodawcy z tytułu pierwszej i drugiej pożyczki na całkowitą kwotę [10–20] mln EUR;

| b) | zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów; |
| --- | --- |

b)

zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów;

| c) | zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów; |
| --- | --- |

c)

zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów;

| d) | zastaw na przedsiębiorstwie FN GmbH. Brak informacji na temat wartości tego zabezpieczenia. |
| --- | --- |

d)

zastaw na przedsiębiorstwie FN GmbH. Brak informacji na temat wartości tego zabezpieczenia.

| (173) | Przy uwzględnieniu wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego ([20–40] mln EUR) i odjęciu obu należności z pierwszeństwem [...] i EEL GmbH ([1–6] mln EUR i [10–20] mln EUR) pozostaje kwota około [10–20] mln EUR na pokrycie należności pożyczkodawcy z tytułu pożyczki 3 ([2–5] mln EUR). Stopa odzysku wynosi w tym przypadku około [...] %. Szacuje się zatem, że LGD wynosi [...]. |
| --- | --- |

(173)

Przy uwzględnieniu wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego ([20–40] mln EUR) i odjęciu obu należności z pierwszeństwem [...] i EEL GmbH ([1–6] mln EUR i [10–20] mln EUR) pozostaje kwota około [10–20] mln EUR na pokrycie należności pożyczkodawcy z tytułu pożyczki 3 ([2–5] mln EUR). Stopa odzysku wynosi w tym przypadku około [...] %. Szacuje się zatem, że LGD wynosi [...].

| (174) | W momencie przyznawania pożyczki 4 (dnia 1 lipca 2005 r.) wszystkie wcześniejsze pożyczki wraz z niespłaconymi i wciąż należnymi odsetkami w wysokości około [0,5–3] mln EUR odroczono do tego samego terminu wymagalności (dnia 31 grudnia 2010 r.). Całkowita kwota pożyczki wynosiła [20–30] mln EUR, doliczając do tego niespłacone odsetki w wysokości [0,5–3] mln EUR. Ustanowiono następujące zabezpieczenie przedmiotowych należności EEL GmbH:






  a) | zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2004 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [20–40] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 4 istniało zastrzeżenie pierwszeństwa na rzecz pożyczkodawcy pierwszej, drugiej i trzeciej pożyczki na całkowitą kwotę w wysokości [10–25] mln EUR. Nie istniało już zastrzeżenie pierwszeństwa z tytułu pożyczki przyznanej przez [...] (52); |
| --- | --- | --- |

(174)

W momencie przyznawania pożyczki 4 (dnia 1 lipca 2005 r.) wszystkie wcześniejsze pożyczki wraz z niespłaconymi i wciąż należnymi odsetkami w wysokości około [0,5–3] mln EUR odroczono do tego samego terminu wymagalności (dnia 31 grudnia 2010 r.). Całkowita kwota pożyczki wynosiła [20–30] mln EUR, doliczając do tego niespłacone odsetki w wysokości [0,5–3] mln EUR. Ustanowiono następujące zabezpieczenie przedmiotowych należności EEL GmbH:

a)

zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2004 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki) wynosiła około [20–40] mln EUR. W momencie przyznawania pożyczki 4 istniało zastrzeżenie pierwszeństwa na rzecz pożyczkodawcy pierwszej, drugiej i trzeciej pożyczki na całkowitą kwotę w wysokości [10–25] mln EUR. Nie istniało już zastrzeżenie pierwszeństwa z tytułu pożyczki przyznanej przez [...] (52);

| b) | zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów; |
| --- | --- |

b)

zastaw na udziałach Airport Network (AV) B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów;

| c) | zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów; |
| --- | --- |

c)

zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów;

| d) | ponadto w celu zabezpieczenia wszystkich należności EEL GmbH z tytułu wszystkich pożyczek w dniu 1 lipca 2005 r. [...] udzielił poręczenia solidarnego. Poręczenie to stanowi przedłużenie pierwotnego poręczenia udzielonego przez [...] w dniu 8 czerwca 2003 r. w odniesieniu do pierwszej pożyczki. Niemcy przedstawiły oszacowanie wartości majątku osobistego [...], z wyłączeniem posiadanych udziałów w porcie lotniczym Niederrhein Holding GmbH i FN GmbH w celu uniknięcia podwójnego liczenia zabezpieczenia. Pod koniec 2004 r. wartość majątku osobistego poręczyciela oszacowano na około [20–40] mln EUR (53). |
| --- | --- |

d)

ponadto w celu zabezpieczenia wszystkich należności EEL GmbH z tytułu wszystkich pożyczek w dniu 1 lipca 2005 r. [...] udzielił poręczenia solidarnego. Poręczenie to stanowi przedłużenie pierwotnego poręczenia udzielonego przez [...] w dniu 8 czerwca 2003 r. w odniesieniu do pierwszej pożyczki. Niemcy przedstawiły oszacowanie wartości majątku osobistego [...], z wyłączeniem posiadanych udziałów w porcie lotniczym Niederrhein Holding GmbH i FN GmbH w celu uniknięcia podwójnego liczenia zabezpieczenia. Pod koniec 2004 r. wartość majątku osobistego poręczyciela oszacowano na około [20–40] mln EUR (53).

| (175) | Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego ([20–40] mln EUR) i poręczenie solidarne [...] ([20–40] mln EUR) pokrywają w ponad 100 % całkowitą kwotę pożyczki wraz z odsetkami ([20–30] mln EUR doliczając do tego [0,5–3] mln EUR). Stopa odzysku wynosi zatem [...] % zaś LGD wynosi [...]. |
| --- | --- |

(175)

Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego ([20–40] mln EUR) i poręczenie solidarne [...] ([20–40] mln EUR) pokrywają w ponad 100 % całkowitą kwotę pożyczki wraz z odsetkami ([20–30] mln EUR doliczając do tego [0,5–3] mln EUR). Stopa odzysku wynosi zatem [...] % zaś LGD wynosi [...].

| (176) | Dnia 29 listopada 2010 r. odroczono spłatę wszystkich przyznanych pożyczek na łączną kwotę [20–30] mln EUR wraz ze skumulowanymi i należnymi odsetkami w wysokości [5–10] mln EUR na okres dodatkowych 6 lat, do dnia 31 grudnia 2016 r. Należna kwota została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń:






  a) | zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Komisja nie posiada informacji dotyczących wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2009 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki). Ostatnia znana wartość księgowa aktywów długoterminowych wynosiła pod koniec 2005 r. [20–40] mln EUR. Niemcy dostarczyły informacje dotyczące wartości księgowej gruntów i budynków wynoszącej pod koniec 2010 r. [30–70] mln EUR (54). Ponieważ wartość tę odnotowano w księgach rachunkowych niedługo po drugim przedłużeniu terminu spłaty pożyczki, można uznać ją za wartość dostępnego zabezpieczenia. Grunty i budynki obciążone były w tym czasie hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia zabezpieczającą wierzytelności [banku] na kwotę [0,5–3] mln EUR; |
| --- | --- | --- |

(176)

Dnia 29 listopada 2010 r. odroczono spłatę wszystkich przyznanych pożyczek na łączną kwotę [20–30] mln EUR wraz ze skumulowanymi i należnymi odsetkami w wysokości [5–10] mln EUR na okres dodatkowych 6 lat, do dnia 31 grudnia 2016 r. Należna kwota została zabezpieczona ustanowieniem następujących zabezpieczeń:

a)

zastaw na gruntach i budynkach portu lotniczego. Komisja nie posiada informacji dotyczących wartości księgowej aktywów długoterminowych portu lotniczego pod koniec 2009 r. (w tym inwestycji w grunty i budynki). Ostatnia znana wartość księgowa aktywów długoterminowych wynosiła pod koniec 2005 r. [20–40] mln EUR. Niemcy dostarczyły informacje dotyczące wartości księgowej gruntów i budynków wynoszącej pod koniec 2010 r. [30–70] mln EUR (54). Ponieważ wartość tę odnotowano w księgach rachunkowych niedługo po drugim przedłużeniu terminu spłaty pożyczki, można uznać ją za wartość dostępnego zabezpieczenia. Grunty i budynki obciążone były w tym czasie hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia zabezpieczającą wierzytelności [banku] na kwotę [0,5–3] mln EUR;

| b) | zastaw na udziałach Airport Network B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów w momencie przyznania drugiego przedłużenia; |
| --- | --- |

b)

zastaw na udziałach Airport Network B.V. w porcie lotniczym Airport Niederrhein Holding (ANH) GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów w momencie przyznania drugiego przedłużenia;

| c) | zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów w momencie przyznania drugiego przedłużenia; |
| --- | --- |

c)

zastaw na udziałach ANH GmbH w FN GmbH. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów w momencie przyznania drugiego przedłużenia;

| d) | zastaw na udziałach FN GmbH w spółkach FN Gewerbe GmbH i FN Grundbesitzgesellschaft. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów w momencie przyznania drugiego przedłużenia; |
| --- | --- |

d)

zastaw na udziałach FN GmbH w spółkach FN Gewerbe GmbH i FN Grundbesitzgesellschaft. Niemcy nie przestawiły informacji na temat wartości tych udziałów w momencie przyznania drugiego przedłużenia;

| e) | poręczenie solidarne udzielone przez [...] o szacowanej wartości około [30–70] mln EUR (55). |
| --- | --- |

e)

poręczenie solidarne udzielone przez [...] o szacowanej wartości około [30–70] mln EUR (55).

| (177) | Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego ([30–70] mln EUR) i poręczenie solidarne [...] o szacowanej wartości około [30–70] mln EUR pomniejszona o wartość hipoteki z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz [banku] ([0,5–3] mln EUR) pokrywają około [...] % całkowitej kwoty pożyczki wraz z odsetkami ([20–30] mln EUR doliczając do tego [5–10] mln EUR), co oznacza LGN w wysokości [...]. |
| --- | --- |

(177)

Wartość księgowa aktywów długoterminowych portu lotniczego ([30–70] mln EUR) i poręczenie solidarne [...] o szacowanej wartości około [30–70] mln EUR pomniejszona o wartość hipoteki z pierwszeństwem zaspokojenia na rzecz [banku] ([0,5–3] mln EUR) pokrywają około [...] % całkowitej kwoty pożyczki wraz z odsetkami ([20–30] mln EUR doliczając do tego [5–10] mln EUR), co oznacza LGN w wysokości [...].

| (178) | W poniższej tabeli podsumowano informacje dotyczące ratingu i zabezpieczenia w odniesieniu do każdej z pożyczek:

  Tabela 6


  Rating i zabezpieczenie w odniesieniu do każdej z pożyczek














  Pożyczka | Data | Kwota w mln EUR (kwota pożyczki+odsetki) | Rating emitenta | Wartość zabezpieczenia (grunty i budynki oraz poręczenie z odpowiedzialnością bezpośrednią) | Zastrzeżenie pierwszeństwa [...] | Zastrzeżenie pierwszeństwa [banku] | Stopa odzysku | LGD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pożyczka 1 | 11.4.2003 | [11–20] | [...] | [5–20] | [1–6] | [...] | [...] | [...] |
| Pożyczka 2 | 17.6.2004 | [2–5] | [...] | [20–40] | [1–6] | [...] | [...] | [...] |
| Pożyczka 3 | 28.7.2004 | [2–5] | [...] | [20–40] | [1–6] | [...] | [...] | [...] |
| Pożyczka 4 i przedłużenie 1 | 1.7.2005 | [20–33] | [...] | [40–100] | [...] | [...] | [...] | [...] |
| Przedłużenie 2 | 29.11.2010 | [24–40] | [...] | [70–120] | [...] | [1–3] | [...] | [...] |

(178)

W poniższej tabeli podsumowano informacje dotyczące ratingu i zabezpieczenia w odniesieniu do każdej z pożyczek:

Tabela 6

Rating i zabezpieczenie w odniesieniu do każdej z pożyczek

Pożyczka

Data

Kwota w mln EUR (kwota pożyczki+odsetki)

Rating emitenta

Wartość zabezpieczenia (grunty i budynki oraz poręczenie z odpowiedzialnością bezpośrednią)

Zastrzeżenie pierwszeństwa [...]

Zastrzeżenie pierwszeństwa [banku]

Stopa odzysku

LGD

Pożyczka 1

11.4.2003

[11–20]

[...]

[5–20]

[1–6]

[...]

[...]

[...]

Pożyczka 2

17.6.2004

[2–5]

[...]

[20–40]

[1–6]

[...]

[...]

[...]

Pożyczka 3

28.7.2004

[2–5]

[...]

[20–40]

[1–6]

[...]

[...]

[...]

Pożyczka 4 i przedłużenie 1

1.7.2005

[20–33]

[...]

[40–100]

[...]

[...]

[...]

[...]

Przedłużenie 2

29.11.2010

[24–40]

[...]

[70–120]

[...]

[1–3]

[...]

[...]

| (179) | Zgodnie z komunikatem w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. referencyjne stopy procentowe określa się, dodając do jednorocznej stopy bazowej stosowną premię z tytułu ryzyka. W tabeli w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. określono stosowne premie z tytułu ryzyka, w których uwzględniono rating pożyczkobiorcy i poziom zabezpieczenia pożyczki. Na przykład drugie przedłużenie terminu spłaty pożyczki przyznano przy wysokim zabezpieczeniu i przy ratingu FN GmbH pomiędzy [...] a [...]. Aby zachować ostrożność, Komisja przyjmuje rating w wysokości [...]. W związku z tym rating FN GmbH, według kategorii ratingu określonych w tabeli w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r., należy do kategorii „([...])” (56). Marża ryzyka, odpowiadająca tej kategorii ratingu i wysokiemu poziomowi zabezpieczenia, wynosi [...] punktów bazowych. Stopa bazowa obowiązująca w momencie przedłużenia terminu spłaty pożyczki (dnia 29 listopada 2010 r.) wynosiła 1,24 % (57). |
| --- | --- |

(179)

Zgodnie z komunikatem w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. referencyjne stopy procentowe określa się, dodając do jednorocznej stopy bazowej stosowną premię z tytułu ryzyka. W tabeli w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. określono stosowne premie z tytułu ryzyka, w których uwzględniono rating pożyczkobiorcy i poziom zabezpieczenia pożyczki. Na przykład drugie przedłużenie terminu spłaty pożyczki przyznano przy wysokim zabezpieczeniu i przy ratingu FN GmbH pomiędzy [...] a [...]. Aby zachować ostrożność, Komisja przyjmuje rating w wysokości [...]. W związku z tym rating FN GmbH, według kategorii ratingu określonych w tabeli w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r., należy do kategorii „([...])” (56). Marża ryzyka, odpowiadająca tej kategorii ratingu i wysokiemu poziomowi zabezpieczenia, wynosi [...] punktów bazowych. Stopa bazowa obowiązująca w momencie przedłużenia terminu spłaty pożyczki (dnia 29 listopada 2010 r.) wynosiła 1,24 % (57).

| (180) | W poniższej tabeli podsumowano informacje dotyczące rzeczywistych stóp procentowych pożyczki i referencyjnych stóp procentowych obowiązujących w momencie przyznania pożyczek zgodnie z komunikatem w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r.:

  Tabela 7


  Referencyjne stopy procentowe a naliczone stopy procentowe














  Pożyczka | Data | Okres trwania | Rating emitenta | LGD | Jednoroczna stopa bazowa EURIBOR (średnia z trzech miesięcy) (%) | Marża ryzyka według komunikatu w sprawie stóp referencyjnych | Całkowita referencyjna stopa procentowa | Naliczona stopa procentowa |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pożyczka 1 | 11.4.2003 | [...] | [...] | [...] | 2,50 | [...] | [1–6] | [3–7] |
| Pożyczka 2 | 17.6.2004 | [...] | [...] | [...] | 2,30 | [...] | [1–6] | [3–7] |
| Pożyczka 3 | 28.7.2004 | [...] | [...] | [...] | 2,35 | [...] | [1–6] | [6–9] |
| Pożyczka 4 i przedłużenie 1 | 1.7.2005 | [...] | [...] | [...] | 2,20 | [...] | [1–6] | [1–5] |
| Przedłużenie 2 | 29.11.2010 | [...] | [...] | [...] | 2,20 | [...] | [1–6] | [1–5] |

(180)

W poniższej tabeli podsumowano informacje dotyczące rzeczywistych stóp procentowych pożyczki i referencyjnych stóp procentowych obowiązujących w momencie przyznania pożyczek zgodnie z komunikatem w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r.:

Tabela 7

Referencyjne stopy procentowe a naliczone stopy procentowe

Pożyczka

Data

Okres trwania

Rating emitenta

LGD

Jednoroczna stopa bazowa EURIBOR (średnia z trzech miesięcy) (%)

Marża ryzyka według komunikatu w sprawie stóp referencyjnych

Całkowita referencyjna stopa procentowa

Naliczona stopa procentowa

Pożyczka 1

11.4.2003

[...]

[...]

[...]

2,50

[...]

[1–6]

[3–7]

Pożyczka 2

17.6.2004

[...]

[...]

[...]

2,30

[...]

[1–6]

[3–7]

Pożyczka 3

28.7.2004

[...]

[...]

[...]

2,35

[...]

[1–6]

[6–9]

Pożyczka 4 i przedłużenie 1

1.7.2005

[...]

[...]

[...]

2,20

[...]

[1–6]

[1–5]

Przedłużenie 2

29.11.2010

[...]

[...]

[...]

2,20

[...]

[1–6]

[1–5]

| (181) | Zgodnie z powyższymi szacunkami pożyczek 1, 2 i 3 udzielono po znacznie wyższych stopach niż obowiązujące referencyjne stopy procentowe. W związku z tym Komisja uważa, że spółka FN GmbH nie odniosła żadnej korzyści gospodarczej wynikającej z zastosowania tych środków. |
| --- | --- |

(181)

Zgodnie z powyższymi szacunkami pożyczek 1, 2 i 3 udzielono po znacznie wyższych stopach niż obowiązujące referencyjne stopy procentowe. W związku z tym Komisja uważa, że spółka FN GmbH nie odniosła żadnej korzyści gospodarczej wynikającej z zastosowania tych środków.

| (182) | W odniesieniu do przedłużenia 2 z powyższych danych wynika, że zostało ono przyznane na warunkach rynkowych, gdyż stopa procentowa zastosowana w przypadku tego przedłużenia jest wyższa od szacunkowej referencyjnej stopy procentowej. Niektóre kwestie budzą jednak wątpliwość co do braku pomocy państwa przy przedłużeniu 2, jak np. fakt niespłacenia przez beneficjenta poprzednich pożyczek, istnienie pomocy w przypadku pożyczki 4 i przedłużenia 1 oraz krótki odstęp czasu między przyznaniem przedłużenia 2 a zawarciem umowy przedwstępnej pomiędzy organami publicznymi a FN GmbH dotyczącej zamiany długu na udziały w kapitale własnym, o której mowa w motywie 45. Komisja w każdym razie uważa, że z tych samych względów, jakie określono w sekcji 9.4, dotyczących zgodności pomocy przyznanej w przypadku przedłużenia 1 z rynkiem wewnętrznym, jeżeli przedłużenie 2 kwalifikuje się jako pomoc państwa, może zostać uznane za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(182)

W odniesieniu do przedłużenia 2 z powyższych danych wynika, że zostało ono przyznane na warunkach rynkowych, gdyż stopa procentowa zastosowana w przypadku tego przedłużenia jest wyższa od szacunkowej referencyjnej stopy procentowej. Niektóre kwestie budzą jednak wątpliwość co do braku pomocy państwa przy przedłużeniu 2, jak np. fakt niespłacenia przez beneficjenta poprzednich pożyczek, istnienie pomocy w przypadku pożyczki 4 i przedłużenia 1 oraz krótki odstęp czasu między przyznaniem przedłużenia 2 a zawarciem umowy przedwstępnej pomiędzy organami publicznymi a FN GmbH dotyczącej zamiany długu na udziały w kapitale własnym, o której mowa w motywie 45. Komisja w każdym razie uważa, że z tych samych względów, jakie określono w sekcji 9.4, dotyczących zgodności pomocy przyznanej w przypadku przedłużenia 1 z rynkiem wewnętrznym, jeżeli przedłużenie 2 kwalifikuje się jako pomoc państwa, może zostać uznane za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

| (183) | Pożyczkę 4 i przedłużenie 1 przyznano z zastosowaniem stopy procentowej niższej od referencyjnej stopy procentowej o [...] punktów bazowych. W związku z tym Komisja jest zdania, że w przypadku pożyczki 4 i przedłużenia 1 spółka FN GmbH odniosła korzyść gospodarczą, jakiej nie mogłaby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych (58). |
| --- | --- |

(183)

Pożyczkę 4 i przedłużenie 1 przyznano z zastosowaniem stopy procentowej niższej od referencyjnej stopy procentowej o [...] punktów bazowych. W związku z tym Komisja jest zdania, że w przypadku pożyczki 4 i przedłużenia 1 spółka FN GmbH odniosła korzyść gospodarczą, jakiej nie mogłaby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych (58).

8.3.4.   Selektywność

| (184) | W przypadku niniejszej sprawy Komisja odnotowuje, że środek 1 (pożyczka 4, przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2) stanowi środek pomocy indywidualnej, który przyznano wyłącznie FN GmbH, i że nie jest on środkiem powszechnym. |
| --- | --- |

(184)

W przypadku niniejszej sprawy Komisja odnotowuje, że środek 1 (pożyczka 4, przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2) stanowi środek pomocy indywidualnej, który przyznano wyłącznie FN GmbH, i że nie jest on środkiem powszechnym.

| (185) | W związku z tym korzyść przyznana FN GmbH w ramach środka 1 (pożyczka 4, przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2) ma charakter selektywny. |
| --- | --- |

(185)

W związku z tym korzyść przyznana FN GmbH w ramach środka 1 (pożyczka 4, przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2) ma charakter selektywny.

8.3.5.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

| (186) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wsparcie finansowe zakłóca konkurencję w stopniu, w jakim wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa względem innych przedsiębiorstw (59). Zasadniczo należy uznać, że korzyść przyznana przez państwo członkowskie zakłóca wymianę handlową między państwami członkowskimi, jeżeli wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa w stosunku do przedsiębiorstw konkurujących z nim na danym rynku Unii (60). |
| --- | --- |

(186)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wsparcie finansowe zakłóca konkurencję w stopniu, w jakim wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa względem innych przedsiębiorstw (59). Zasadniczo należy uznać, że korzyść przyznana przez państwo członkowskie zakłóca wymianę handlową między państwami członkowskimi, jeżeli wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa w stosunku do przedsiębiorstw konkurujących z nim na danym rynku Unii (60).

| (187) | Podmioty zarządzające portami lotniczymi konkurują na poziomie europejskim w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, aby otworzyć nowe trasy ze swoich portów lotniczych lub zwiększyć częstotliwość lotów na istniejących trasach. Przy wyborze portów lotniczych, z których otworzą trasy lub w których zwiększą częstotliwość lotów na istniejących trasach, przedsiębiorstwa lotnicze porównują porty lotnicze pod kątem takich elementów, jak charakter świadczonych usług portu lotniczego oraz grupy klientów, zaludnienie lub działalność gospodarcza, natężenie ruchu, dostęp drogą lądową oraz poziom opłat i ogólne warunki handlowe w zakresie wykorzystywania infrastruktury oraz usług portu lotniczego (61). Zapewniając spółce FN GmbH finansowanie na korzystniejszych warunkach niż normalne warunki rynkowe, Niemcy umożliwiły zatem tej spółce agresywniejsze konkurowanie z innymi zarządzającymi portami lotniczymi w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, niż byłoby to możliwe, w przypadku gdyby poniosła ona koszt kapitału zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(187)

Podmioty zarządzające portami lotniczymi konkurują na poziomie europejskim w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, aby otworzyć nowe trasy ze swoich portów lotniczych lub zwiększyć częstotliwość lotów na istniejących trasach. Przy wyborze portów lotniczych, z których otworzą trasy lub w których zwiększą częstotliwość lotów na istniejących trasach, przedsiębiorstwa lotnicze porównują porty lotnicze pod kątem takich elementów, jak charakter świadczonych usług portu lotniczego oraz grupy klientów, zaludnienie lub działalność gospodarcza, natężenie ruchu, dostęp drogą lądową oraz poziom opłat i ogólne warunki handlowe w zakresie wykorzystywania infrastruktury oraz usług portu lotniczego (61). Zapewniając spółce FN GmbH finansowanie na korzystniejszych warunkach niż normalne warunki rynkowe, Niemcy umożliwiły zatem tej spółce agresywniejsze konkurowanie z innymi zarządzającymi portami lotniczymi w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, niż byłoby to możliwe, w przypadku gdyby poniosła ona koszt kapitału zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi.

| (188) | W związku z tym środek 1 (pożyczka 4, przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2) mógł zakłócić konkurencję i wpłynąć na wewnątrzunijną wymianę handlową. |
| --- | --- |

(188)

W związku z tym środek 1 (pożyczka 4, przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2) mógł zakłócić konkurencję i wpłynąć na wewnątrzunijną wymianę handlową.

8.3.6.   Wniosek

| (189) | Z porównania rzeczywistych stóp pożyczek z referencyjnymi stopami procentowymi przedstawionymi w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. wynika, że wszystkie pożyczki i przedłużenia z wyjątkiem pożyczki 4 i przedłużenia 1 przyznano z zastosowaniem stóp procentowych wyższych od referencyjnych stóp procentowych. |
| --- | --- |

(189)

Z porównania rzeczywistych stóp pożyczek z referencyjnymi stopami procentowymi przedstawionymi w komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. wynika, że wszystkie pożyczki i przedłużenia z wyjątkiem pożyczki 4 i przedłużenia 1 przyznano z zastosowaniem stóp procentowych wyższych od referencyjnych stóp procentowych.

| (190) | Komisja może zatem stwierdzić, że pożyczek 1, 2 i 3 udzielono zgodnie z warunkami rynkowymi, zaś pożyczki 4 i przedłużenia 1 – nie. Komisja pozostawia nierozstrzygniętą kwestię, czy przedłużenia 2 udzielono zgodnie z warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(190)

Komisja może zatem stwierdzić, że pożyczek 1, 2 i 3 udzielono zgodnie z warunkami rynkowymi, zaś pożyczki 4 i przedłużenia 1 – nie. Komisja pozostawia nierozstrzygniętą kwestię, czy przedłużenia 2 udzielono zgodnie z warunkami rynkowymi.

| (191) | Ponieważ łączne kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE są spełnione, Komisja uważa, że pożyczka 4 i przedłużenie 1 oraz potencjalnie przedłużenie 2 w ramach środka 1 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(191)

Ponieważ łączne kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE są spełnione, Komisja uważa, że pożyczka 4 i przedłużenie 1 oraz potencjalnie przedłużenie 2 w ramach środka 1 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

8.4.   Istnienie pomocy w przypadku wsparcia otrzymanego od kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii (środek 2)

8.4.1.   Pojęcie przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej

| (192) | Ma zastosowanie to samo rozumowanie co w przypadku uznania za pomoc środka 1 (zob. powyżej sekcja 8.3.1), chociaż Niemcy argumentowały, że stanowi on istniejącą pomoc (zob. motyw 102). W wyroku w sprawie Leipzig-Halle Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że budowa infrastruktury portu lotniczego powinna również podlegać zasadom pomocy państwa od 2000 r., tj. przed terminem przyznania środka 2 w dniu 15 października 2002 r. Komisja jest zdania, że środek stanowił zatem pomoc w czasie gdy został wprowadzony w życie. Wbrew twierdzeniom Niemiec fakt, że środek został przyjęty na mocy rozporządzenia z 1993 r., nie wpływa na ocenę. Rozporządzenie z 1993 r. zapewniło tylko podstawę prawną umożliwiającą od tego momentu krajowi związkowemu Nadrenii Północnej-Westfalii rozważenie zastosowania potencjalnych środków wsparcia w odniesieniu do regionalnych portów lotniczych. W rozporządzeniu nie przewidziano jednak nieodwołalnego zobowiązania do przyznania środka 2 spółce FN GmbH ani nie zapewniało ono samo w sobie żadnego uprawnienia beneficjentowi (jak wyraźnie określono w art. 1 rozporządzenia z 1993 r.). Środek 2 stanowi w rzeczywistości indywidualne zastosowanie systemu ustanowionego rozporządzeniem z 1993 r. |
| --- | --- |

(192)

Ma zastosowanie to samo rozumowanie co w przypadku uznania za pomoc środka 1 (zob. powyżej sekcja 8.3.1), chociaż Niemcy argumentowały, że stanowi on istniejącą pomoc (zob. motyw 102). W wyroku w sprawie Leipzig-Halle Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że budowa infrastruktury portu lotniczego powinna również podlegać zasadom pomocy państwa od 2000 r., tj. przed terminem przyznania środka 2 w dniu 15 października 2002 r. Komisja jest zdania, że środek stanowił zatem pomoc w czasie gdy został wprowadzony w życie. Wbrew twierdzeniom Niemiec fakt, że środek został przyjęty na mocy rozporządzenia z 1993 r., nie wpływa na ocenę. Rozporządzenie z 1993 r. zapewniło tylko podstawę prawną umożliwiającą od tego momentu krajowi związkowemu Nadrenii Północnej-Westfalii rozważenie zastosowania potencjalnych środków wsparcia w odniesieniu do regionalnych portów lotniczych. W rozporządzeniu nie przewidziano jednak nieodwołalnego zobowiązania do przyznania środka 2 spółce FN GmbH ani nie zapewniało ono samo w sobie żadnego uprawnienia beneficjentowi (jak wyraźnie określono w art. 1 rozporządzenia z 1993 r.). Środek 2 stanowi w rzeczywistości indywidualne zastosowanie systemu ustanowionego rozporządzeniem z 1993 r.

| (193) | W rezultacie Komisja stwierdza, że jest uprawniona do zbadania środka 2 zakwestionowanego na podstawie zasad pomocy państwa, ponieważ w momencie jego przyznania oczywiste było, że spółka FN GmbH prowadziła działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(193)

W rezultacie Komisja stwierdza, że jest uprawniona do zbadania środka 2 zakwestionowanego na podstawie zasad pomocy państwa, ponieważ w momencie jego przyznania oczywiste było, że spółka FN GmbH prowadziła działalność gospodarczą.

8.4.2.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania ich państwu

| (194) | Jak wspomniano w pkt 111 decyzji o wszczęciu postępowania, wsparcie publiczne wypłacono bezpośrednio z budżetu kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii jako bezpośrednią dotację na rzecz FN GmbH. Finansowanie zapewnione przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię zostało zatem przyznane przy użyciu zasobów państwowych i można je przypisać państwu. |
| --- | --- |

(194)

Jak wspomniano w pkt 111 decyzji o wszczęciu postępowania, wsparcie publiczne wypłacono bezpośrednio z budżetu kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii jako bezpośrednią dotację na rzecz FN GmbH. Finansowanie zapewnione przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię zostało zatem przyznane przy użyciu zasobów państwowych i można je przypisać państwu.

8.4.3.   Korzyść gospodarcza

| (195) | Aby ocenić, czy środek stanowi pomoc państwa, należy ustalić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(195)

Aby ocenić, czy środek stanowi pomoc państwa, należy ustalić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych.

| (196) | W rozpatrywanej sprawie kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia przyznał środki publiczne w postaci bezpośredniej dotacji w celu wsparcia inwestycji w zakresie infrastruktury portu lotniczego. Spółka FN GmbH otrzymała te środki jako podmiot zarządzający portem lotniczym w celu sfinansowania inwestycji w porcie lotniczym. Komisja zauważa, że żaden inwestor rynkowy nie udzieliłby takiej dotacji, nie otrzymując żadnego wynagrodzenia ani nie mając możliwości uzyskania zwrotu. |
| --- | --- |

(196)

W rozpatrywanej sprawie kraj związkowy Nadrenia Północna-Westfalia przyznał środki publiczne w postaci bezpośredniej dotacji w celu wsparcia inwestycji w zakresie infrastruktury portu lotniczego. Spółka FN GmbH otrzymała te środki jako podmiot zarządzający portem lotniczym w celu sfinansowania inwestycji w porcie lotniczym. Komisja zauważa, że żaden inwestor rynkowy nie udzieliłby takiej dotacji, nie otrzymując żadnego wynagrodzenia ani nie mając możliwości uzyskania zwrotu.

| (197) | Dotacja na inwestycje zmniejsza zatem koszty inwestycji, które w normalnych warunkach musiałby ponieść operator portu lotniczego bez żadnego wynagrodzenia, i wiąże się z przyznaniem korzyści gospodarczej FN GmbH. |
| --- | --- |

(197)

Dotacja na inwestycje zmniejsza zatem koszty inwestycji, które w normalnych warunkach musiałby ponieść operator portu lotniczego bez żadnego wynagrodzenia, i wiąże się z przyznaniem korzyści gospodarczej FN GmbH.

8.4.4.   Selektywność

| (198) | W przypadku niniejszej sprawy Komisja zauważa, że środek 2 stanowi indywidualne zastosowanie programu, na podstawie którego korzyści przyznano nie tylko Niederrhein-Weeze Airport, ale także kilku innym portom lotniczym zlokalizowanym w kraju związkowym Nadrenii Północnej-Westfalii. Jednak przedmiotowy program nie stanowi ogólnego środka dla wszystkich portów lotniczych w Nadrenii Północnej-Westfalii, ponieważ większe porty lotnicze, Düsseldorf i Kolonia-Bonn, nie kwalifikują się do otrzymania tego środka wsparcia od kraju związkowego. W każdym razie, jeżeli wszystkie porty lotnicze w Nadrenii Północnej-Westfalii byłyby kwalifikowalne, taki sektorowy środek zostałby uznany za selektywny, ponieważ przyniósłby korzyść tylko określonemu sektorowi w danym regionie. |
| --- | --- |

(198)

W przypadku niniejszej sprawy Komisja zauważa, że środek 2 stanowi indywidualne zastosowanie programu, na podstawie którego korzyści przyznano nie tylko Niederrhein-Weeze Airport, ale także kilku innym portom lotniczym zlokalizowanym w kraju związkowym Nadrenii Północnej-Westfalii. Jednak przedmiotowy program nie stanowi ogólnego środka dla wszystkich portów lotniczych w Nadrenii Północnej-Westfalii, ponieważ większe porty lotnicze, Düsseldorf i Kolonia-Bonn, nie kwalifikują się do otrzymania tego środka wsparcia od kraju związkowego. W każdym razie, jeżeli wszystkie porty lotnicze w Nadrenii Północnej-Westfalii byłyby kwalifikowalne, taki sektorowy środek zostałby uznany za selektywny, ponieważ przyniósłby korzyść tylko określonemu sektorowi w danym regionie.

| (199) | W związku z tym korzyść przyznana FN GmbH w ramach środka 2 ma charakter selektywny. |
| --- | --- |

(199)

W związku z tym korzyść przyznana FN GmbH w ramach środka 2 ma charakter selektywny.

8.4.5.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

| (200) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wsparcie finansowe zakłóca konkurencję w stopniu, w jakim wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa względem innych przedsiębiorstw (62). Zasadniczo należy uznać, że korzyść przyznana przez państwo członkowskie zakłóca wymianę handlową między państwami członkowskimi, jeżeli wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa w stosunku do przedsiębiorstw konkurujących z nim na danym rynku Unii (63). |
| --- | --- |

(200)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wsparcie finansowe zakłóca konkurencję w stopniu, w jakim wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa względem innych przedsiębiorstw (62). Zasadniczo należy uznać, że korzyść przyznana przez państwo członkowskie zakłóca wymianę handlową między państwami członkowskimi, jeżeli wzmacnia pozycję danego przedsiębiorstwa w stosunku do przedsiębiorstw konkurujących z nim na danym rynku Unii (63).

| (201) | Podmioty zarządzające portami lotniczymi konkurują na poziomie europejskim w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, aby otworzyć nowe trasy ze swoich portów lotniczych lub zwiększyć częstotliwość lotów na istniejących trasach. Przy wyborze portów lotniczych, z których otworzą trasy lub w których zwiększą częstotliwość lotów na istniejących trasach, przedsiębiorstwa lotnicze porównują porty lotnicze pod kątem takich elementów, jak charakter świadczonych usług portu lotniczego oraz obsługiwanych klientów, zaludnienie lub działalność gospodarcza, natężenie ruchu, dostęp drogą lądową oraz poziom opłat i ogólne warunki handlowe w zakresie wykorzystywania infrastruktury oraz usług portu lotniczego (64). Zapewniając spółce FN GmbH finansowanie na korzystniejszych warunkach niż normalne warunki rynkowe, Niemcy umożliwiły jej zatem agresywniejsze konkurowanie z innymi zarządzającymi portami lotniczymi w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, niż byłoby to możliwe, w przypadku gdyby poniosła ona koszt kapitału zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(201)

Podmioty zarządzające portami lotniczymi konkurują na poziomie europejskim w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, aby otworzyć nowe trasy ze swoich portów lotniczych lub zwiększyć częstotliwość lotów na istniejących trasach. Przy wyborze portów lotniczych, z których otworzą trasy lub w których zwiększą częstotliwość lotów na istniejących trasach, przedsiębiorstwa lotnicze porównują porty lotnicze pod kątem takich elementów, jak charakter świadczonych usług portu lotniczego oraz obsługiwanych klientów, zaludnienie lub działalność gospodarcza, natężenie ruchu, dostęp drogą lądową oraz poziom opłat i ogólne warunki handlowe w zakresie wykorzystywania infrastruktury oraz usług portu lotniczego (64). Zapewniając spółce FN GmbH finansowanie na korzystniejszych warunkach niż normalne warunki rynkowe, Niemcy umożliwiły jej zatem agresywniejsze konkurowanie z innymi zarządzającymi portami lotniczymi w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw lotniczych, niż byłoby to możliwe, w przypadku gdyby poniosła ona koszt kapitału zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi.

| (202) | W związku z tym środek 2 mógł zakłócić konkurencję i wpłynąć na wewnątrzunijną wymianę handlową. |
| --- | --- |

(202)

W związku z tym środek 2 mógł zakłócić konkurencję i wpłynąć na wewnątrzunijną wymianę handlową.

8.4.6.   Wniosek

| (203) | Środek 2 stanowi pomoc państwa na rzecz FN GmbH w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(203)

Środek 2 stanowi pomoc państwa na rzecz FN GmbH w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

8.5.   Istnienie pomocy w przypadku wsparcia otrzymanego od powiatu Kleve (środek pomocy 3)

8.5.1.   Pojęcie przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej

| (204) | To samo rozumowanie ma zastosowanie w przypadku uznania za pomoc pożyczek udzielonych przez spółkę EEL GmbH będącą własnością publiczną (zob. powyżej sekcja 8.3.1). W istocie różne środki składające się na środek 3 przyznano w dniu 14 marca 2002 r., czyli po wydaniu wyroku w sprawie Aéroports de Paris. Zgodnie z art. 1 ust. 4 umowy pożyczki termin przyznania środka to dzień, w którym beneficjent zawarł z rządem federalnym Niemiec umowę zakupu infrastruktury portu lotniczego, tj. dzień 14 marca 2002 r. |
| --- | --- |

(204)

To samo rozumowanie ma zastosowanie w przypadku uznania za pomoc pożyczek udzielonych przez spółkę EEL GmbH będącą własnością publiczną (zob. powyżej sekcja 8.3.1). W istocie różne środki składające się na środek 3 przyznano w dniu 14 marca 2002 r., czyli po wydaniu wyroku w sprawie Aéroports de Paris. Zgodnie z art. 1 ust. 4 umowy pożyczki termin przyznania środka to dzień, w którym beneficjent zawarł z rządem federalnym Niemiec umowę zakupu infrastruktury portu lotniczego, tj. dzień 14 marca 2002 r.

| (205) | W rezultacie Komisja stwierdza, że jest uprawniona do zbadania środka 3 i do oceny jego zgodności z zasadami pomocy państwa, ponieważ w momencie jego przyznania oczywiste było, że spółka FN GmbH prowadziła działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(205)

W rezultacie Komisja stwierdza, że jest uprawniona do zbadania środka 3 i do oceny jego zgodności z zasadami pomocy państwa, ponieważ w momencie jego przyznania oczywiste było, że spółka FN GmbH prowadziła działalność gospodarczą.

8.5.2.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania ich państwu

| (206) | Wsparcie zostało udzielone spółce FN GmbH bezpośrednio z budżetu powiatu Kleve. Środek 3 został zatem przyznany przy użyciu zasobów państwowych i można przypisać go państwu. |
| --- | --- |

(206)

Wsparcie zostało udzielone spółce FN GmbH bezpośrednio z budżetu powiatu Kleve. Środek 3 został zatem przyznany przy użyciu zasobów państwowych i można przypisać go państwu.

8.5.3.   Korzyść gospodarcza

| (207) | Aby ocenić, czy środek stanowi pomoc państwa, należy ustalić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych. W tym względzie Komisja musi zbadać, czy powiat Kleve działał jak prywatny inwestor, rezygnując z otrzymania spłaty jednej transzy finansowania pomostowego przyznanego wcześniej FN GmbH. |
| --- | --- |

(207)

Aby ocenić, czy środek stanowi pomoc państwa, należy ustalić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych. W tym względzie Komisja musi zbadać, czy powiat Kleve działał jak prywatny inwestor, rezygnując z otrzymania spłaty jednej transzy finansowania pomostowego przyznanego wcześniej FN GmbH.

| (208) | W gospodarce rynkowej prywatny inwestor podejmuje decyzje na podstawie oczekiwanego zysku z kapitału (65). Zasadę prywatnego inwestora uznaje się zazwyczaj za zachowaną, gdy struktura i spodziewany rozwój przedsiębiorstwa pozwalają spodziewać się zwykłego zysku w formie dywidendy lub przyrostu kapitału, proporcjonalnych do zysków uzyskiwanych przez porównywalne przedsiębiorstwo prywatne w odpowiednim okresie czasu. |
| --- | --- |

(208)

W gospodarce rynkowej prywatny inwestor podejmuje decyzje na podstawie oczekiwanego zysku z kapitału (65). Zasadę prywatnego inwestora uznaje się zazwyczaj za zachowaną, gdy struktura i spodziewany rozwój przedsiębiorstwa pozwalają spodziewać się zwykłego zysku w formie dywidendy lub przyrostu kapitału, proporcjonalnych do zysków uzyskiwanych przez porównywalne przedsiębiorstwo prywatne w odpowiednim okresie czasu.

| (209) | W przedmiotowej sprawie powiat Kleve udzielił FN GmbH nieoprocentowanej pożyczki w wysokości [4–10] mln EUR i zniósł obowiązek spłaty przez FN GmbH transzy w wysokości [2–5] mln EUR, nie otrzymując żadnego dalszego wynagrodzenia. Ta ostania decyzja była w praktyce realizacją postanowień określonych w art. 4 ust. 1 samej umowy pożyczki, na mocy których dana transza nie zostanie spłacona, jeżeli osiągnięty zostanie cel polegający na stworzeniu 350 miejsc pracy. Komisja zauważa zatem, że żaden inwestor rynkowy nie udzieliłby nieoprocentowanej pożyczki ani nie zrezygnowałby z otrzymania spłaty jej znacznej części, nie otrzymując żadnego wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(209)

W przedmiotowej sprawie powiat Kleve udzielił FN GmbH nieoprocentowanej pożyczki w wysokości [4–10] mln EUR i zniósł obowiązek spłaty przez FN GmbH transzy w wysokości [2–5] mln EUR, nie otrzymując żadnego dalszego wynagrodzenia. Ta ostania decyzja była w praktyce realizacją postanowień określonych w art. 4 ust. 1 samej umowy pożyczki, na mocy których dana transza nie zostanie spłacona, jeżeli osiągnięty zostanie cel polegający na stworzeniu 350 miejsc pracy. Komisja zauważa zatem, że żaden inwestor rynkowy nie udzieliłby nieoprocentowanej pożyczki ani nie zrezygnowałby z otrzymania spłaty jej znacznej części, nie otrzymując żadnego wynagrodzenia.

| (210) | Ponadto w ocenie prywatnego inwestora należy pominąć wszelkie pozytywne skutki dla gospodarki regionu, w którym położony jest port lotniczy, w tym kwestię tworzenia miejsc pracy, ponieważ przy ustalaniu, czy dany środek stanowi pomoc państwa, Komisja rozstrzyga, czy „w podobnych okolicznościach inwestor prywatny, opierając się na przewidywanej możliwości zysku, niezależnie od wszelkich względów o charakterze społecznym lub związanych z polityką regionalną czy sektorową, dokonałby podobnego wkładu” (66). W rozpatrywanej sprawie jedynym odpowiednikiem zniesienia obowiązku spłaty było osiągnięcie określonego poziomu utworzonych miejsc pracy. Kwestii tworzenia miejsc pracy nie należy jednak brać pod uwagę w kontekście testu prywatnego inwestora. Innymi słowy, żaden prywatny inwestor nie zgodziłby się zrezygnować z otrzymania spłaty kwoty [2–5] mln EUR, bazując na przesłankach dotyczących utworzenia miejsc pracy w danym regionie. |
| --- | --- |

(210)

Ponadto w ocenie prywatnego inwestora należy pominąć wszelkie pozytywne skutki dla gospodarki regionu, w którym położony jest port lotniczy, w tym kwestię tworzenia miejsc pracy, ponieważ przy ustalaniu, czy dany środek stanowi pomoc państwa, Komisja rozstrzyga, czy „w podobnych okolicznościach inwestor prywatny, opierając się na przewidywanej możliwości zysku, niezależnie od wszelkich względów o charakterze społecznym lub związanych z polityką regionalną czy sektorową, dokonałby podobnego wkładu” (66). W rozpatrywanej sprawie jedynym odpowiednikiem zniesienia obowiązku spłaty było osiągnięcie określonego poziomu utworzonych miejsc pracy. Kwestii tworzenia miejsc pracy nie należy jednak brać pod uwagę w kontekście testu prywatnego inwestora. Innymi słowy, żaden prywatny inwestor nie zgodziłby się zrezygnować z otrzymania spłaty kwoty [2–5] mln EUR, bazując na przesłankach dotyczących utworzenia miejsc pracy w danym regionie.

| (211) | Nieoprocentowana pożyczka i zniesienie obowiązku spłaty udzielone przez powiat Kleve zmniejszają zatem koszty, które operator portu lotniczego musiałby w normalnych warunkach ponieść, i w związku z tym przynoszą FN GmbH korzyść, której spółka nie uzyskałaby w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(211)

Nieoprocentowana pożyczka i zniesienie obowiązku spłaty udzielone przez powiat Kleve zmniejszają zatem koszty, które operator portu lotniczego musiałby w normalnych warunkach ponieść, i w związku z tym przynoszą FN GmbH korzyść, której spółka nie uzyskałaby w normalnych warunkach rynkowych.

8.5.4.   Selektywność

| (212) | Przedmiotowa korzyść została przyznana tylko FN GmbH. Ponieważ finansowanie publiczne było skierowane do jednego przedsiębiorstwa, ma ono selektywny charakter w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(212)

Przedmiotowa korzyść została przyznana tylko FN GmbH. Ponieważ finansowanie publiczne było skierowane do jednego przedsiębiorstwa, ma ono selektywny charakter w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

8.5.5.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

| (213) | Stosuje się ten sam opisany powyżej tok rozumowania, który w przypadku zakłócenia konkurencji i wpływu na wymianę handlową (zob. sekcja 8.4.5). |
| --- | --- |

(213)

Stosuje się ten sam opisany powyżej tok rozumowania, który w przypadku zakłócenia konkurencji i wpływu na wymianę handlową (zob. sekcja 8.4.5).

8.5.6.   Wniosek

| (214) | Z powodów wymienionych powyżej Komisja jest zdania, że środki publiczne zapewnione przez powiat Kleve i przyznane spółce FN GmbH w odniesieniu do umowy dotyczącej finansowania pomostowego części kosztów nabycia nieruchomości portu lotniczego stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(214)

Z powodów wymienionych powyżej Komisja jest zdania, że środki publiczne zapewnione przez powiat Kleve i przyznane spółce FN GmbH w odniesieniu do umowy dotyczącej finansowania pomostowego części kosztów nabycia nieruchomości portu lotniczego stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

8.6.   Istnienie pomocy w przypadku wsparcia otrzymanego przez EEL GmbH od powiatu Kleve i gminy Weeze (środek 4)

8.6.1.   Pojęcie przedsiębiorstwa i działalności gospodarczej

| (215) | Niemcy twierdzą, że EEL GmbH jest spółką celową, mającą za zadanie ułatwienie przekazywania środków FN GmbH w sposób efektywny i opłacalny. |
| --- | --- |

(215)

Niemcy twierdzą, że EEL GmbH jest spółką celową, mającą za zadanie ułatwienie przekazywania środków FN GmbH w sposób efektywny i opłacalny.

| (216) | Jak określono w motywie 25, spółka EEL GmbH została założona przez powiat Kleve i gminę Weeze w celu zarządzania nieruchomością portu lotniczego przed jej prywatyzacją. Po utworzeniu spółka EEL GmbH zaczęła udzielać pożyczek FN GmbH. Udzielanie pożyczek osobom trzecim stanowi samo w sobie działalność gospodarczą. Dlatego też po otrzymaniu różnych środków składających się na środek 4 spółka EEL GmbH zaczęła prowadzić działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(216)

Jak określono w motywie 25, spółka EEL GmbH została założona przez powiat Kleve i gminę Weeze w celu zarządzania nieruchomością portu lotniczego przed jej prywatyzacją. Po utworzeniu spółka EEL GmbH zaczęła udzielać pożyczek FN GmbH. Udzielanie pożyczek osobom trzecim stanowi samo w sobie działalność gospodarczą. Dlatego też po otrzymaniu różnych środków składających się na środek 4 spółka EEL GmbH zaczęła prowadzić działalność gospodarczą.

| (217) | W odniesieniu do art. 101 TFUE pojęcie przedsiębiorstwa obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu jego finansowania. EEL GmbH działa jedynie jako spółka celowa organów publicznych i jako taka nie prowadzi działalności gospodarczej: jej jedynym celem jest gromadzenie zasobów dwóch organów publicznych, aby móc finansować rozwój portów lotniczych. |
| --- | --- |

(217)

W odniesieniu do art. 101 TFUE pojęcie przedsiębiorstwa obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu jego finansowania. EEL GmbH działa jedynie jako spółka celowa organów publicznych i jako taka nie prowadzi działalności gospodarczej: jej jedynym celem jest gromadzenie zasobów dwóch organów publicznych, aby móc finansować rozwój portów lotniczych.

| (218) | Ponieważ łączne kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE nie są spełnione, Komisja uważa, że środek 4 nie zawiera żadnego elementu pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(218)

Ponieważ łączne kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE nie są spełnione, Komisja uważa, że środek 4 nie zawiera żadnego elementu pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (219) | Nawet gdyby spółka EEL GmbH musiała zostać uznana za przedsiębiorstwo podlegające unijnemu prawu konkurencji UE w odniesieniu do całego okresu, w którym przyznano środki składające się na środek 4 (którym nie jest), ocena Komisji doprowadziłaby do takiego samego wniosku, mianowicie że środek 4 nie stanowi pomocy państwa, co udowodniono w poniższych sekcjach. |
| --- | --- |

(219)

Nawet gdyby spółka EEL GmbH musiała zostać uznana za przedsiębiorstwo podlegające unijnemu prawu konkurencji UE w odniesieniu do całego okresu, w którym przyznano środki składające się na środek 4 (którym nie jest), ocena Komisji doprowadziłaby do takiego samego wniosku, mianowicie że środek 4 nie stanowi pomocy państwa, co udowodniono w poniższych sekcjach.

8.6.2.   Zasoby państwowe i możliwość przypisania ich państwu

| (220) | Spółka EEL GmbH otrzymała całość kapitału, środków na zapewnienie płynności i zastrzyków kapitałowych objętych zakresem środka 4 od swoich udziałowców, którzy sfinansowali te środki ze swoich budżetów. Środek 4 zawiera także stuprocentową gwarancję udzieloną przez gminę Weeze, która naraziła budżet gminy. W związku z tym wszystkie środki stanowiące środek 4 sfinansowano ze środków budżetowych dwóch organów lokalnych, które dodatkowo podjęły decyzję o udzieleniu tych różnych środków. |
| --- | --- |

(220)

Spółka EEL GmbH otrzymała całość kapitału, środków na zapewnienie płynności i zastrzyków kapitałowych objętych zakresem środka 4 od swoich udziałowców, którzy sfinansowali te środki ze swoich budżetów. Środek 4 zawiera także stuprocentową gwarancję udzieloną przez gminę Weeze, która naraziła budżet gminy. W związku z tym wszystkie środki stanowiące środek 4 sfinansowano ze środków budżetowych dwóch organów lokalnych, które dodatkowo podjęły decyzję o udzieleniu tych różnych środków.

| (221) | Środek 4 został zatem przyznany przy użyciu zasobów państwowych i można go przypisać państwu. |
| --- | --- |

(221)

Środek 4 został zatem przyznany przy użyciu zasobów państwowych i można go przypisać państwu.

8.6.3.   Korzyść gospodarcza

| (222) | Aby ocenić, czy środek stanowi pomoc państwa, należy ustalić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(222)

Aby ocenić, czy środek stanowi pomoc państwa, należy ustalić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych.

| (223) | W związku z tym Komisja musi przeanalizować, czy zapewniając spółce EEL GmbH środki kapitałowe, gwarancje, pożyczki i przedłużenia terminów spłat pożyczek, które stanowią środek 4, powiat Kleve i gmina Weeze postąpiły w taki sposób, w jaki w takich samych okolicznościach zachowałyby się rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej dążące do osiągnięcia zysku (67). |
| --- | --- |

(223)

W związku z tym Komisja musi przeanalizować, czy zapewniając spółce EEL GmbH środki kapitałowe, gwarancje, pożyczki i przedłużenia terminów spłat pożyczek, które stanowią środek 4, powiat Kleve i gmina Weeze postąpiły w taki sposób, w jaki w takich samych okolicznościach zachowałyby się rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej dążące do osiągnięcia zysku (67).

| (224) | Przede wszystkim należy przypomnieć, jak stwierdzono w sekcji 8.3.2, że EEL GmbH jest spółką celową, utworzoną przez jej dwóch udziałowców publicznych w celu zarządzania nieruchomością portu lotniczego Niederrhein-Weeze oraz wykorzystywaną wyłącznie od 2003 r. do zapewnienia finansowania temu portowi lotniczemu. Potwierdza to fakt, że podczas walnego zgromadzenia (protokołowanego), które odbyło się w dniach 10–11 kwietnia 2003 r., wspomniani dwaj udziałowcy publiczni wyraźnie ograniczyli zakres nowej działalności finansowej EEL GmbH do inwestycji w port lotniczy Niederrhein-Weeze. Cel ten jest zgodny z celem EEL GmbH określonym w art. 2 jej aktu założycielskiego (Gesellschaftsvertrag) z dnia 16 grudnia 1999 r. (68). Ponadto, jak wyjaśniono powyżej w motywie 153, EEL GmbH nie posiada rady dyrektorów. Obaj dyrektorzy zarządzający reprezentują organy publiczne. Pierwszy dyrektor zarządzający jest starostą, czyli zarządcą powiatu Kleve, zaś drugi dyrektor zarządzający to burmistrz gminy Weeze. Ponadto EEL GmbH nie zatrudnia stałego personelu i zarządza nią jeden urzędnik z powiatu Kleve. Z powyższego wynika, że każdą decyzję podejmowaną przez EEL GmbH w rzeczywistości podejmują przedstawiciele udziałowców publicznych, którzy nie tylko zasiadają w organach zarządzających spółki, ale również prowadzą jej bieżącą działalność Potwierdza to, że rozpatrywane środki można przypisać udziałowcom publicznym. |
| --- | --- |

(224)

Przede wszystkim należy przypomnieć, jak stwierdzono w sekcji 8.3.2, że EEL GmbH jest spółką celową, utworzoną przez jej dwóch udziałowców publicznych w celu zarządzania nieruchomością portu lotniczego Niederrhein-Weeze oraz wykorzystywaną wyłącznie od 2003 r. do zapewnienia finansowania temu portowi lotniczemu. Potwierdza to fakt, że podczas walnego zgromadzenia (protokołowanego), które odbyło się w dniach 10–11 kwietnia 2003 r., wspomniani dwaj udziałowcy publiczni wyraźnie ograniczyli zakres nowej działalności finansowej EEL GmbH do inwestycji w port lotniczy Niederrhein-Weeze. Cel ten jest zgodny z celem EEL GmbH określonym w art. 2 jej aktu założycielskiego (Gesellschaftsvertrag) z dnia 16 grudnia 1999 r. (68). Ponadto, jak wyjaśniono powyżej w motywie 153, EEL GmbH nie posiada rady dyrektorów. Obaj dyrektorzy zarządzający reprezentują organy publiczne. Pierwszy dyrektor zarządzający jest starostą, czyli zarządcą powiatu Kleve, zaś drugi dyrektor zarządzający to burmistrz gminy Weeze. Ponadto EEL GmbH nie zatrudnia stałego personelu i zarządza nią jeden urzędnik z powiatu Kleve. Z powyższego wynika, że każdą decyzję podejmowaną przez EEL GmbH w rzeczywistości podejmują przedstawiciele udziałowców publicznych, którzy nie tylko zasiadają w organach zarządzających spółki, ale również prowadzą jej bieżącą działalność Potwierdza to, że rozpatrywane środki można przypisać udziałowcom publicznym.

| (225) | Przy stosowaniu testu prywatnego inwestora w odniesieniu do środka 4 konieczne jest należyte uwzględnienie faktu, że beneficjentem tych środków finansowych jest spółka celowa stworzona przez podmiot będący pomysłodawcą środka 4 i będąca jego własnością oraz że środki te są przeznaczone wyłącznie na określony cel realizowany przez te podmioty. Ponadto w tym kontekście konieczne jest należyte uwzględnienie samego celu, ze względu na który spółka celowa jest stosowana i utrzymywana. |
| --- | --- |

(225)

Przy stosowaniu testu prywatnego inwestora w odniesieniu do środka 4 konieczne jest należyte uwzględnienie faktu, że beneficjentem tych środków finansowych jest spółka celowa stworzona przez podmiot będący pomysłodawcą środka 4 i będąca jego własnością oraz że środki te są przeznaczone wyłącznie na określony cel realizowany przez te podmioty. Ponadto w tym kontekście konieczne jest należyte uwzględnienie samego celu, ze względu na który spółka celowa jest stosowana i utrzymywana.

| (226) | Prywatne przedsiębiorstwa powszechnie tworzą i wykorzystują spółki celowe w różnych okolicznościach. Sytuacją, w której możliwe jest wykorzystanie spółek celowych, są przypadki, gdy dwa niezależne przedsiębiorstwa tworzą wspólne przedsiębiorstwo w celu realizacji określonego projektu lub wykonania konkretnego działania lub funkcji (na przykład w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, produkcji, dystrybucji) (69) na korzyść każdego z przedsiębiorstw. Spółka celowa stanowi zatem strukturę prawną, w której oba przedsiębiorstwa umieszczają zasoby (finanse, personel, aktywa itd.) konieczne do realizacji ich wspólnego projektu, funkcji lub działania i poprzez które realizują ten wspólny projekt lub wykonują tą wspólną funkcję lub działanie. W niektórych sytuacjach, na przykład gdy spółka celowa pełni jedynie funkcję w zakresie produkcji lub działalności badawczo-rozwojowej, otrzymuje ona finansowanie od swoich spółek dominujących, sama jednak nie generuje zysku, który można rozdzielić miedzy udziałowców, na przykład w postaci dywidend. Zamiast generowania takiego zysku, przyczynia się ona do przeprowadzania operacji, które jej spółki dominujące uważają za konieczne ze względu na swojej cele. |
| --- | --- |

(226)

Prywatne przedsiębiorstwa powszechnie tworzą i wykorzystują spółki celowe w różnych okolicznościach. Sytuacją, w której możliwe jest wykorzystanie spółek celowych, są przypadki, gdy dwa niezależne przedsiębiorstwa tworzą wspólne przedsiębiorstwo w celu realizacji określonego projektu lub wykonania konkretnego działania lub funkcji (na przykład w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, produkcji, dystrybucji) (69) na korzyść każdego z przedsiębiorstw. Spółka celowa stanowi zatem strukturę prawną, w której oba przedsiębiorstwa umieszczają zasoby (finanse, personel, aktywa itd.) konieczne do realizacji ich wspólnego projektu, funkcji lub działania i poprzez które realizują ten wspólny projekt lub wykonują tą wspólną funkcję lub działanie. W niektórych sytuacjach, na przykład gdy spółka celowa pełni jedynie funkcję w zakresie produkcji lub działalności badawczo-rozwojowej, otrzymuje ona finansowanie od swoich spółek dominujących, sama jednak nie generuje zysku, który można rozdzielić miedzy udziałowców, na przykład w postaci dywidend. Zamiast generowania takiego zysku, przyczynia się ona do przeprowadzania operacji, które jej spółki dominujące uważają za konieczne ze względu na swojej cele.

| (227) | W związku z tym oczywiste jest, że gdy dwa niezależne prywatne przedsiębiorstwa tworzą i wykorzystują spółkę celową pod kątem określonego celu oraz zapewniają jej finansowanie, niekoniecznie kierują się oczekiwaniem zwrotu finansowego w postaci dywidend lub spłat odsetek, jak postąpiłby w takim przypadku inwestor lub bank. Zamiast tego zapewniają finansowanie, aby osiągnąć cel, na potrzeby którego utworzona została spółka celowa. |
| --- | --- |

(227)

W związku z tym oczywiste jest, że gdy dwa niezależne prywatne przedsiębiorstwa tworzą i wykorzystują spółkę celową pod kątem określonego celu oraz zapewniają jej finansowanie, niekoniecznie kierują się oczekiwaniem zwrotu finansowego w postaci dywidend lub spłat odsetek, jak postąpiłby w takim przypadku inwestor lub bank. Zamiast tego zapewniają finansowanie, aby osiągnąć cel, na potrzeby którego utworzona została spółka celowa.

| (228) | W świetle powyższych ustaleń postępowanie powiatu Kleve i gminy Weeze względem EEL GmbH należy analizować, uwzględniając fakt, że te dwa organy publiczne są jedynymi udziałowcami EEL GmbH, oraz biorąc pod uwagę wyłączny cel przypisany EEL GmbH od 2003 r., mianowicie udzielanie FN GmbH różnego rodzaju pożyczek i przedłużeń terminów spłat pożyczek stanowiących środek 1. W tym kontekście należy przypomnieć, że różne środki składające się na środek 1 można, jak wskazano w sekcji 8.3.2, jednoznacznie przypisać powiatowi Kleve i gminie Weeze. Innymi słowy, oba organy publiczne zaprojektowały środek 1 i podjęły decyzję o jego wdrożeniu oraz wykorzystaniu w tym celu spółki EEL GmbH. |
| --- | --- |

(228)

W świetle powyższych ustaleń postępowanie powiatu Kleve i gminy Weeze względem EEL GmbH należy analizować, uwzględniając fakt, że te dwa organy publiczne są jedynymi udziałowcami EEL GmbH, oraz biorąc pod uwagę wyłączny cel przypisany EEL GmbH od 2003 r., mianowicie udzielanie FN GmbH różnego rodzaju pożyczek i przedłużeń terminów spłat pożyczek stanowiących środek 1. W tym kontekście należy przypomnieć, że różne środki składające się na środek 1 można, jak wskazano w sekcji 8.3.2, jednoznacznie przypisać powiatowi Kleve i gminie Weeze. Innymi słowy, oba organy publiczne zaprojektowały środek 1 i podjęły decyzję o jego wdrożeniu oraz wykorzystaniu w tym celu spółki EEL GmbH.

| (229) | W związku z tym przy stosowaniu testu prywatnego inwestora w odniesieniu do środka 4 jako punkt wyjścia należy potraktować fakt, że powiat Kleve i gmina Weeze podjęły decyzję o wdrożeniu środka 1 i wykorzystania w tym celu spółki EEL GmbH. Komisja musi rozstrzygnąć następującą kwestię: gdyby dwa hipotetyczne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej podjęły decyzję o wdrożeniu środków, takich jak środki składające się na środek 1, to czy wykorzystałyby spółkę celową, taką jak EEL GmbH i zapewniłyby jej finansowanie podobne do wynikającego ze środka 4, aby osiągnąć ten cel? |
| --- | --- |

(229)

W związku z tym przy stosowaniu testu prywatnego inwestora w odniesieniu do środka 4 jako punkt wyjścia należy potraktować fakt, że powiat Kleve i gmina Weeze podjęły decyzję o wdrożeniu środka 1 i wykorzystania w tym celu spółki EEL GmbH. Komisja musi rozstrzygnąć następującą kwestię: gdyby dwa hipotetyczne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej podjęły decyzję o wdrożeniu środków, takich jak środki składające się na środek 1, to czy wykorzystałyby spółkę celową, taką jak EEL GmbH i zapewniłyby jej finansowanie podobne do wynikającego ze środka 4, aby osiągnąć ten cel?

| (230) | W tym kontekście fakt, że niektóre pożyczki mogły zostać udzielone EEL GmbH przez jej udziałowców po oprocentowaniu niższym niż normalne stawki rynkowe, że gwarancji udzielono nieodpłatnie, czy że dokonano zastrzyków kapitałowych bez wyraźnych perspektyw zwrotu finansowego, niekoniecznie prowadzi do wniosku, że powiat Kleve i gmina Weeze nie zachowywały się w stosunku do EEL GmbH w sposób, w jaki zachowałyby się podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej. Właściwe pytanie brzmi raczej, czy finansowanie zapewnione spółce EEL GmbH w ramach środka 4 jest racjonalne z perspektywy podmiotu działającego w warunkach gospodarki rynkowej w kontekście celu realizowanego przez udziałowców EEL GmbH, mianowicie wdrożenia środka 1. |
| --- | --- |

(230)

W tym kontekście fakt, że niektóre pożyczki mogły zostać udzielone EEL GmbH przez jej udziałowców po oprocentowaniu niższym niż normalne stawki rynkowe, że gwarancji udzielono nieodpłatnie, czy że dokonano zastrzyków kapitałowych bez wyraźnych perspektyw zwrotu finansowego, niekoniecznie prowadzi do wniosku, że powiat Kleve i gmina Weeze nie zachowywały się w stosunku do EEL GmbH w sposób, w jaki zachowałyby się podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej. Właściwe pytanie brzmi raczej, czy finansowanie zapewnione spółce EEL GmbH w ramach środka 4 jest racjonalne z perspektywy podmiotu działającego w warunkach gospodarki rynkowej w kontekście celu realizowanego przez udziałowców EEL GmbH, mianowicie wdrożenia środka 1.

| (231) | Dwa rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej realizujące taki sam cel jak publiczni udziałowcy spółki EEL GmbH miałyby zasadniczo dwie opcje: założenie spółki celowej podobnej do EEL GmbH (opcja 1) albo udzielenie pożyczek bezpośrednio FN GmbH bez pośrednictwa specjalnego organu (opcja 2). Rozważny podmiot działający w warunkach gospodarki rynkowej nie rozważałby żadnej innej opcji, takiej jak wykorzystanie prywatnych pośredników finansowych, którzy pobraliby opłatę za świadczenie takiej usługi. Ze względu na te opłaty opcja ta zwiększyłaby koszty przekazywania środków FN GmbH. |
| --- | --- |

(231)

Dwa rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej realizujące taki sam cel jak publiczni udziałowcy spółki EEL GmbH miałyby zasadniczo dwie opcje: założenie spółki celowej podobnej do EEL GmbH (opcja 1) albo udzielenie pożyczek bezpośrednio FN GmbH bez pośrednictwa specjalnego organu (opcja 2). Rozważny podmiot działający w warunkach gospodarki rynkowej nie rozważałby żadnej innej opcji, takiej jak wykorzystanie prywatnych pośredników finansowych, którzy pobraliby opłatę za świadczenie takiej usługi. Ze względu na te opłaty opcja ta zwiększyłaby koszty przekazywania środków FN GmbH.

| (232) | Komisja zwraca uwagę na fakt, że przy podejmowaniu decyzji o samodzielnym finansowaniu EEL GmbH zamiast korzystania z pośredników finansowych udziałowcy publiczni ograniczyli swoje zaangażowanie finansowe do tego, co było bezwzględnie konieczne do sfinansowania FN GmbH w ramach środka 1:






  a) | poziom finansowania zapewniony bezpośrednio EEL GmbH przez udziałowców publicznych do 2010 r. ([20–40] mln EUR (70)) był proporcjonalny do kwot pożyczonych przez FN GmbH od EEL GmbH ([20–40] mln EUR (71)); |
| --- | --- | --- |

(232)

Komisja zwraca uwagę na fakt, że przy podejmowaniu decyzji o samodzielnym finansowaniu EEL GmbH zamiast korzystania z pośredników finansowych udziałowcy publiczni ograniczyli swoje zaangażowanie finansowe do tego, co było bezwzględnie konieczne do sfinansowania FN GmbH w ramach środka 1:

a)

poziom finansowania zapewniony bezpośrednio EEL GmbH przez udziałowców publicznych do 2010 r. ([20–40] mln EUR (70)) był proporcjonalny do kwot pożyczonych przez FN GmbH od EEL GmbH ([20–40] mln EUR (71));

| b) | warunki finansowania EEL GmbH (data, kwota i termin wymagalności) zostały dostosowane do finansowania FN GmbH przez EEL GmbH:








  Wolumen (w mln EUR) | Data zawarcia umowy pożyczki udzielonej FN GmbH przez EEL GmbH | Data przyznania publicznych środków EEL GmbH przez Niemcy | Wolumen (w mln EUR) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| [11–20] | 11.4.2003 | 11.4.2003 | [5–15] (+[2–5] otrzymane w formie kredytu bankowego w dniu 2 maja 2003 r.) |
| [2–5] | 17.6.2004 | 16.6.2004 | [2–5] |
| [2–5] | 28.7.2004 | 28.7.2004 | [2–5] |
| Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2010 | 1.7.2005 | 1.7.2005 | Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2010 i restrukturyzacja zadłużenia |
| Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2016 | 29.11.2010 | 29.11.2010 | Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2016 |

b)

warunki finansowania EEL GmbH (data, kwota i termin wymagalności) zostały dostosowane do finansowania FN GmbH przez EEL GmbH:

Wolumen (w mln EUR)

Data zawarcia umowy pożyczki udzielonej FN GmbH przez EEL GmbH

Data przyznania publicznych środków EEL GmbH przez Niemcy

Wolumen (w mln EUR)

[11–20]

11.4.2003

11.4.2003

[5–15] (+[2–5] otrzymane w formie kredytu bankowego w dniu 2 maja 2003 r.)

[2–5]

17.6.2004

16.6.2004

[2–5]

[2–5]

28.7.2004

28.7.2004

[2–5]

Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2010

1.7.2005

1.7.2005

Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2010 i restrukturyzacja zadłużenia

Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2016

29.11.2010

29.11.2010

Odroczenie spłaty pożyczki do 31.12.2016

| c) | spółka EEL GmbH nie posiada w swoim bilansie żadnych aktywów materialnych, a jedynie należności względem FN GmbH. Zyski (niewielkie) osiągane z działalności finansowej podejmowanej w odniesieniu do FN GmbH pojawiają się jedynie w księgach rachunkowych EEL GmbH, ale nie odpowiadają one żadnym środkom pieniężnym ani płynności, ponieważ spółka FN GmbH nie spłaciła swojego zadłużenia wobec EEL GmbH; |
| --- | --- |

c)

spółka EEL GmbH nie posiada w swoim bilansie żadnych aktywów materialnych, a jedynie należności względem FN GmbH. Zyski (niewielkie) osiągane z działalności finansowej podejmowanej w odniesieniu do FN GmbH pojawiają się jedynie w księgach rachunkowych EEL GmbH, ale nie odpowiadają one żadnym środkom pieniężnym ani płynności, ponieważ spółka FN GmbH nie spłaciła swojego zadłużenia wobec EEL GmbH;

| d) | w istocie, biorąc pod uwagę strategię EEL GmbH dotyczącą finansowania FN GmbH, odsetki te mają jedynie umożliwić EEL GmbH przekroczenie progu rentowności i spłatę odsetek od odroczonych pożyczek udzielonych przez udziałowców publicznych i [bank], co wynika z protokołów walnych zgromadzeń EEL GmbH; |
| --- | --- |

d)

w istocie, biorąc pod uwagę strategię EEL GmbH dotyczącą finansowania FN GmbH, odsetki te mają jedynie umożliwić EEL GmbH przekroczenie progu rentowności i spłatę odsetek od odroczonych pożyczek udzielonych przez udziałowców publicznych i [bank], co wynika z protokołów walnych zgromadzeń EEL GmbH;

| e) | spółka EEL GmbH nie jest zatem w stanie spłacić swoich udziałowców i [banku],dopóki FN GmbH nie spłaci pożyczek i odsetek należnych EEL GmbH. Oznacza to, że spółka EEL GmbH nie może prowadzić żadnej innej działalności gospodarczej, jak utrzymują Niemcy. |
| --- | --- |

e)

spółka EEL GmbH nie jest zatem w stanie spłacić swoich udziałowców i [banku],dopóki FN GmbH nie spłaci pożyczek i odsetek należnych EEL GmbH. Oznacza to, że spółka EEL GmbH nie może prowadzić żadnej innej działalności gospodarczej, jak utrzymują Niemcy.

| (233) | Komisja uważa, że wybór opcji 1 dokonany przez obydwu udziałowców był zatem zgodny z określonym przez nich celem polegającym na przeznaczeniu zasobów spółki EEL GmbH wyłącznie na finansowanie spółki FN GmbH. |
| --- | --- |

(233)

Komisja uważa, że wybór opcji 1 dokonany przez obydwu udziałowców był zatem zgodny z określonym przez nich celem polegającym na przeznaczeniu zasobów spółki EEL GmbH wyłącznie na finansowanie spółki FN GmbH.

| (234) | Ponadto Komisja uważa, że w ramach opcji 1 koszty administracji i zarządzania spółką celową, taką jak EEL GmbH, ograniczone są do niezbędnego minimum (brak unieruchomienia majątku innego niż należności względem FN GmbH, brak stałego personelu i kierownictwa, znikome koszty operacyjne, brak kosztów finansowych innych niż spłata kredytu udzielonego przez [bank]). Jest tak tym bardziej, że w czasie, gdy obaj udziałowcy publiczni podjęli decyzję o wdrożeniu środka 1, spółka EEL GmbH już istniała jako uśpiona struktura i nie było konieczności tworzenia jej ex nihilo. Wybór spółki celowej ułatwia również zarządzanie transakcjami finansowymi z osobami trzecimi (takimi jak FN GmbH lub prywatny bank), jednocześnie minimalizując koszty transakcji między obydwom udziałowcami. Natomiast wybór opcji 2 prowadziłby do powielania mechanizmów wdrożonych w celu wspierania FN GmbH, co pociągnęłoby za sobą wyższe koszty administracyjne i prawne przekazywania środków finansowych spółce FN GmbH (np. powielanie umów prawnych) oraz potencjalnie miałoby wpływ na nadzór i koordynację projektu. |
| --- | --- |

(234)

Ponadto Komisja uważa, że w ramach opcji 1 koszty administracji i zarządzania spółką celową, taką jak EEL GmbH, ograniczone są do niezbędnego minimum (brak unieruchomienia majątku innego niż należności względem FN GmbH, brak stałego personelu i kierownictwa, znikome koszty operacyjne, brak kosztów finansowych innych niż spłata kredytu udzielonego przez [bank]). Jest tak tym bardziej, że w czasie, gdy obaj udziałowcy publiczni podjęli decyzję o wdrożeniu środka 1, spółka EEL GmbH już istniała jako uśpiona struktura i nie było konieczności tworzenia jej ex nihilo. Wybór spółki celowej ułatwia również zarządzanie transakcjami finansowymi z osobami trzecimi (takimi jak FN GmbH lub prywatny bank), jednocześnie minimalizując koszty transakcji między obydwom udziałowcami. Natomiast wybór opcji 2 prowadziłby do powielania mechanizmów wdrożonych w celu wspierania FN GmbH, co pociągnęłoby za sobą wyższe koszty administracyjne i prawne przekazywania środków finansowych spółce FN GmbH (np. powielanie umów prawnych) oraz potencjalnie miałoby wpływ na nadzór i koordynację projektu.

| (235) | W związku z tym racjonalne byłoby wybranie przez dwa rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej, kierujące się możliwością osiągnięcia zysku w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz działające zamiast udziałowców publicznych EEL GmbH, opcji 1, a nie opcji 2. Komisja jest zdania, że wynik testu prywatnego inwestora jest pozytywny i spółka EEL GmbH nie odniosła korzyści gospodarczej. |
| --- | --- |

(235)

W związku z tym racjonalne byłoby wybranie przez dwa rozważne podmioty działające w warunkach gospodarki rynkowej, kierujące się możliwością osiągnięcia zysku w perspektywie średnio- i długoterminowej oraz działające zamiast udziałowców publicznych EEL GmbH, opcji 1, a nie opcji 2. Komisja jest zdania, że wynik testu prywatnego inwestora jest pozytywny i spółka EEL GmbH nie odniosła korzyści gospodarczej.

8.6.4.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

| (236) | Od 2003 r. działalność EEL GmbH była ściśle ograniczona do zapewniania finansowania spółce FN GmbH. Spółka EEL GmbH nie mogła prowadzić żadnego innego rodzaju działalności. Nie mogła na przykład udzielać pożyczek żadnym innym podmiotom. |
| --- | --- |

(236)

Od 2003 r. działalność EEL GmbH była ściśle ograniczona do zapewniania finansowania spółce FN GmbH. Spółka EEL GmbH nie mogła prowadzić żadnego innego rodzaju działalności. Nie mogła na przykład udzielać pożyczek żadnym innym podmiotom.

| (237) | W związku z tym jedynym działaniem, w przypadku którego środek 4 mógłby wpłynąć na dynamikę konkurencyjną, byłoby zapewnianie finansowania FN GmbH. Taki wpływ na konkurencję miałby miejsce, jeżeli, w przypadku braku środka 4, podmioty zapewniające finansowanie inne niż EEL GmbH, takie jak banki lub inni inwestorzy, miałyby większą możliwość zapewnienia finansowania spółce FN GmbH w celu osiągnięcia zysku. |
| --- | --- |

(237)

W związku z tym jedynym działaniem, w przypadku którego środek 4 mógłby wpłynąć na dynamikę konkurencyjną, byłoby zapewnianie finansowania FN GmbH. Taki wpływ na konkurencję miałby miejsce, jeżeli, w przypadku braku środka 4, podmioty zapewniające finansowanie inne niż EEL GmbH, takie jak banki lub inni inwestorzy, miałyby większą możliwość zapewnienia finansowania spółce FN GmbH w celu osiągnięcia zysku.

| (238) | Jak wskazano jednak w sekcji 8.5.3, wyraźnym zamiarem powiatu Kleve i gminy Weeze było samodzielne wdrożenie środka 1 w celu zapewnienia finansowania FN GmbH. W istocie jedynym uzasadnieniem środka 4 jest wdrożenie środka 1. |
| --- | --- |

(238)

Jak wskazano jednak w sekcji 8.5.3, wyraźnym zamiarem powiatu Kleve i gminy Weeze było samodzielne wdrożenie środka 1 w celu zapewnienia finansowania FN GmbH. W istocie jedynym uzasadnieniem środka 4 jest wdrożenie środka 1.

| (239) | W przypadku braku środka 4 spółka EEL GmbH nie byłaby w stanie wdrożyć samego środka 1. Brak środka 4 oznaczałby jednak po prostu, że powiat Kleve i gmina Weeze podjęły decyzję o wdrożeniu środka 1 bez wykorzystania EEL GmbH, ustanawiając na przykład bezpośredni stosunek prawny między sobą a FN GmbH. W związku z tym w przypadku braku środka 4 banki lub inni inwestorzy nie mieliby większej możliwości zapewnienia finansowania FN GmbH w celu osiągnięcia zysków, ponieważ w każdym przypadku niezbędne finansowanie zostałoby zapewnione przez powiat Kleve i gminę Weeze. |
| --- | --- |

(239)

W przypadku braku środka 4 spółka EEL GmbH nie byłaby w stanie wdrożyć samego środka 1. Brak środka 4 oznaczałby jednak po prostu, że powiat Kleve i gmina Weeze podjęły decyzję o wdrożeniu środka 1 bez wykorzystania EEL GmbH, ustanawiając na przykład bezpośredni stosunek prawny między sobą a FN GmbH. W związku z tym w przypadku braku środka 4 banki lub inni inwestorzy nie mieliby większej możliwości zapewnienia finansowania FN GmbH w celu osiągnięcia zysków, ponieważ w każdym przypadku niezbędne finansowanie zostałoby zapewnione przez powiat Kleve i gminę Weeze.

| (240) | Zakładając zatem, że środek 4 wiązałby się z korzyścią gospodarczą na rzecz spółki EEL GmbH (quod non), korzyść ta nie miałaby wpływu na konkurencję oraz wymianę handlową i w związku z tym nie stanowiłaby pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(240)

Zakładając zatem, że środek 4 wiązałby się z korzyścią gospodarczą na rzecz spółki EEL GmbH (quod non), korzyść ta nie miałaby wpływu na konkurencję oraz wymianę handlową i w związku z tym nie stanowiłaby pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

8.6.5.   Wniosek

| (241) | Z przyczyn wskazanych powyżej środek 4 nie stanowi pomocy państwa na rzecz EEL GmbH w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(241)

Z przyczyn wskazanych powyżej środek 4 nie stanowi pomocy państwa na rzecz EEL GmbH w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

8.7.   Nowa pomoc w stosunku do istniejącej pomocy

| (242) | Sytuacje, w których dany środek stanowi istniejącą pomoc, w sposób wyczerpujący wyliczono w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (72). |
| --- | --- |

(242)

Sytuacje, w których dany środek stanowi istniejącą pomoc, w sposób wyczerpujący wyliczono w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (72).

| (243) | Faktem bezspornym jest, że kwestionowane środki nie zostały wprowadzone w życie przed przystąpieniem Niemiec do UE (lit. b) ppkt (i) przywołanego artykułu), nie zostały zatwierdzone wskutek tego, że Komisja nie podjęła decyzji w przewidzianych proceduralnie terminach (lit. b) ppkt (iii)), i nie mogą zostać uznane za istniejącą pomoc ze względu na upłynięcie okresu przedawnienia (lit. b) ppkt (iv)). Nie stały się one pomocą ze względu na rozwój wspólnego rynku bez wprowadzenia zmian przez państwo członkowskie (lit. b) ppkt (v) zdanie pierwsze) (73). |
| --- | --- |

(243)

Faktem bezspornym jest, że kwestionowane środki nie zostały wprowadzone w życie przed przystąpieniem Niemiec do UE (lit. b) ppkt (i) przywołanego artykułu), nie zostały zatwierdzone wskutek tego, że Komisja nie podjęła decyzji w przewidzianych proceduralnie terminach (lit. b) ppkt (iii)), i nie mogą zostać uznane za istniejącą pomoc ze względu na upłynięcie okresu przedawnienia (lit. b) ppkt (iv)). Nie stały się one pomocą ze względu na rozwój wspólnego rynku bez wprowadzenia zmian przez państwo członkowskie (lit. b) ppkt (v) zdanie pierwsze) (73).

| (244) | Ocena ta obowiązuje w szczególności w odniesieniu do środka 2, chociaż Niemcy twierdzą, że stanowi on istniejącą pomoc (zob. motyw 102). W wyroku w sprawie Leipzig-Halle Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej potwierdził, że budowa infrastruktury portu lotniczego powinna również podlegać zasadom pomocy państwa od 2000 r. (74), tj. przed terminem przyznania środka 2 w dniu 15 października 2002 r. (zob. motyw 46). Komisja jest zdania, że środek stanowił zatem pomoc w czasie gdy został wprowadzony w życie. Wbrew twierdzeniom Niemiec fakt, że środek został przyjęty na mocy rozporządzenia z 1993 r., nie wpływa na ocenę. Rozporządzenie z 1993 r. zapewniło tylko podstawę prawną umożliwiającą zastosowanie potencjalnych środków wsparcia w odniesieniu do regionalnych portów lotniczych, samo w sobie nie dawało jednak tym portom lotniczym prawa do roszczenia prawnego, a jedynie umożliwiało od 1993 r. krajowi związkowemu Nadrenii Północnej-Westfalii rozważenie udzielenia takich środków, jak wyraźnie określono w art. 1 rozporządzenia z 1993 r. |
| --- | --- |

(244)

Ocena ta obowiązuje w szczególności w odniesieniu do środka 2, chociaż Niemcy twierdzą, że stanowi on istniejącą pomoc (zob. motyw 102). W wyroku w sprawie Leipzig-Halle Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej potwierdził, że budowa infrastruktury portu lotniczego powinna również podlegać zasadom pomocy państwa od 2000 r. (74), tj. przed terminem przyznania środka 2 w dniu 15 października 2002 r. (zob. motyw 46). Komisja jest zdania, że środek stanowił zatem pomoc w czasie gdy został wprowadzony w życie. Wbrew twierdzeniom Niemiec fakt, że środek został przyjęty na mocy rozporządzenia z 1993 r., nie wpływa na ocenę. Rozporządzenie z 1993 r. zapewniło tylko podstawę prawną umożliwiającą zastosowanie potencjalnych środków wsparcia w odniesieniu do regionalnych portów lotniczych, samo w sobie nie dawało jednak tym portom lotniczym prawa do roszczenia prawnego, a jedynie umożliwiało od 1993 r. krajowi związkowemu Nadrenii Północnej-Westfalii rozważenie udzielenia takich środków, jak wyraźnie określono w art. 1 rozporządzenia z 1993 r.

| (245) | Środek 2 został zatem przyznany w dniu 15 października 2002 r., tj. po wydaniu wyroku w sprawie Aéroports de Paris. W związku z tym środek 2 stanowił już pomoc państwa w momencie przyznania, jak wykazano w sekcji 8.4.6 i nie stał się pomocą państwa w okresie późniejszym z powodu rozwoju wspólnego rynku. Ponadto środek 2 został przyznany mniej niż dziesięć lat przed wszczęciem przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego w jego sprawie i w związku z tym nie stał się istniejącą pomocą ze względu na wygaśnięcie okresu przedawnienia. W rezultacie środek 2 nie kwalifikuje się jako istniejąca pomoc. |
| --- | --- |

(245)

Środek 2 został zatem przyznany w dniu 15 października 2002 r., tj. po wydaniu wyroku w sprawie Aéroports de Paris. W związku z tym środek 2 stanowił już pomoc państwa w momencie przyznania, jak wykazano w sekcji 8.4.6 i nie stał się pomocą państwa w okresie późniejszym z powodu rozwoju wspólnego rynku. Ponadto środek 2 został przyznany mniej niż dziesięć lat przed wszczęciem przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego w jego sprawie i w związku z tym nie stał się istniejącą pomocą ze względu na wygaśnięcie okresu przedawnienia. W rezultacie środek 2 nie kwalifikuje się jako istniejąca pomoc.

8.8.   Zgodność pomocy z prawem

| (246) | Zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE państwa członkowskie muszą informować Komisję o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy i nie mogą wprowadzać w życie projektowanych środków, dopóki procedura ta nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej. |
| --- | --- |

(246)

Zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE państwa członkowskie muszą informować Komisję o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy i nie mogą wprowadzać w życie projektowanych środków, dopóki procedura ta nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej.

| (247) | Ponieważ Niemcy nie zgłosiły wszystkich badanych publicznych środków, środek 1, 2 i 3 stanowią pomoc niezgodną z prawem. |
| --- | --- |

(247)

Ponieważ Niemcy nie zgłosiły wszystkich badanych publicznych środków, środek 1, 2 i 3 stanowią pomoc niezgodną z prawem.

9.   ZGODNOŚĆ

9.1.   Zastosowanie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. i 2014 r.

| (248) | Przedmiotowe środki należy ocenić na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, który stanowi, że: „pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem” może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(248)

Przedmiotowe środki należy ocenić na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, który stanowi, że: „pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem” może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (249) | W tym względzie wytyczne w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. zapewniają ramy na potrzeby oceny, czy pomoc na rzecz portów lotniczych można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(249)

W tym względzie wytyczne w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. zapewniają ramy na potrzeby oceny, czy pomoc na rzecz portów lotniczych można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

| (250) | Zgodnie z wytycznymi w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Komisja jest zdania, że w odniesieniu do spraw zawisłych dotyczących pomocy operacyjnej niezgodnej z prawem, którą przyznano portom lotniczym przed dniem 4 kwietnia 2014 r., nie należy stosować przepisów zawiadomienia Komisji w sprawie ustalania zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem. Komisja będzie zamiast tego stosować zasady określone w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. do wszystkich spraw dotyczących pomocy operacyjnej (zgłoszenia oczekujące na rozpatrzenie i niezgłoszona pomoc niezgodna z prawem) na rzecz portów lotniczych, nawet jeżeli pomoc przyznano przed dniem 4 kwietnia 2014 r. i przed rozpoczęciem okresu przejściowego (75). |
| --- | --- |

(250)

Zgodnie z wytycznymi w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Komisja jest zdania, że w odniesieniu do spraw zawisłych dotyczących pomocy operacyjnej niezgodnej z prawem, którą przyznano portom lotniczym przed dniem 4 kwietnia 2014 r., nie należy stosować przepisów zawiadomienia Komisji w sprawie ustalania zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem. Komisja będzie zamiast tego stosować zasady określone w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. do wszystkich spraw dotyczących pomocy operacyjnej (zgłoszenia oczekujące na rozpatrzenie i niezgłoszona pomoc niezgodna z prawem) na rzecz portów lotniczych, nawet jeżeli pomoc przyznano przed dniem 4 kwietnia 2014 r. i przed rozpoczęciem okresu przejściowego (75).

| (251) | W odniesieniu do pomocy inwestycyjnej na rzecz portów lotniczych Komisja, zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie określenia zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem, stosuje do niezgodnej z prawem pomocy inwestycyjnej na rzecz portów lotniczych zasady obowiązujące w momencie przyznania pomocy. W związku z powyższym w odniesieniu do niezgodnej z prawem pomocy inwestycyjnej na rzecz portów lotniczych przyznanej przed dniem 4 kwietnia 2014 r. Komisja zastosuje zasady określone w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. (76). |
| --- | --- |

(251)

W odniesieniu do pomocy inwestycyjnej na rzecz portów lotniczych Komisja, zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie określenia zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem, stosuje do niezgodnej z prawem pomocy inwestycyjnej na rzecz portów lotniczych zasady obowiązujące w momencie przyznania pomocy. W związku z powyższym w odniesieniu do niezgodnej z prawem pomocy inwestycyjnej na rzecz portów lotniczych przyznanej przed dniem 4 kwietnia 2014 r. Komisja zastosuje zasady określone w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. (76).

| (252) | Komisja stwierdziła już, że środki 2 i 3 stanowiły pomoc państwa niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., podczas gdy środki 1 i 4 nie kwalifikowały się jako pomoc państwa. |
| --- | --- |

(252)

Komisja stwierdziła już, że środki 2 i 3 stanowiły pomoc państwa niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., podczas gdy środki 1 i 4 nie kwalifikowały się jako pomoc państwa.

| (253) | W świetle przepisów zawartych w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., o których mowa w motywach 250 i 251, Komisja musi ustalić, czy przedmiotowe środki stanowią niezgodną z prawem pomoc operacyjną czy inwestycyjną. |
| --- | --- |

(253)

W świetle przepisów zawartych w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., o których mowa w motywach 250 i 251, Komisja musi ustalić, czy przedmiotowe środki stanowią niezgodną z prawem pomoc operacyjną czy inwestycyjną.

9.2.   Pomoc inwestycyjna a pomoc operacyjna

9.2.1.   Środek 1

| (254) | Jak stwierdzono w sekcji 8.3.6, spółka FN GmbH uzyskała korzyść dzięki pomocy państwa w postaci pożyczki 4 i przedłużenia 1 oraz potencjalnie przedłużenia 2, które stanowią część środka 1. Komisja oceni charakter każdego środka składowego odrębnie. |
| --- | --- |

(254)

Jak stwierdzono w sekcji 8.3.6, spółka FN GmbH uzyskała korzyść dzięki pomocy państwa w postaci pożyczki 4 i przedłużenia 1 oraz potencjalnie przedłużenia 2, które stanowią część środka 1. Komisja oceni charakter każdego środka składowego odrębnie.

| (255) | Komisja odnotowuje, że pożyczki 4 udzielono na sfinansowanie inwestycji realizowanych przez spółkę FN GmbH: jak wspomniano w motywie 39, w art. 1 ust. 2 umowy pożyczki podpisanej dnia 1 lipca 2005 r. przewidziano przeznaczenie pożyczki wyłącznie na inwestycje. Komisja zauważa, że spółka EEL GmbH wdrożyła mechanizmy kontroli, o których mowa w art. 2 umowy pożyczki, obejmujące wymóg, aby spółka FN GmbH (oraz spółka EEL GmbH z własnej inicjatywy) upewniała się, że faktury są ściśle związane z budową portu lotniczego, oraz aby to spółka EEL GmbH (a nie FN GmbH) regulowała faktury ze środków pochodzących z pożyczki. Przedmiotowe mechanizmy kontroli okazały się skuteczne, gdyż Niemcy mogły wykazać, że kwoty wydatkowane z pożyczek służyły wyłącznie pokryciu kosztów inwestycyjnych. W związku z tym Komisja jest zdania, że pożyczka 4 stanowi pomoc inwestycyjną niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. |
| --- | --- |

(255)

Komisja odnotowuje, że pożyczki 4 udzielono na sfinansowanie inwestycji realizowanych przez spółkę FN GmbH: jak wspomniano w motywie 39, w art. 1 ust. 2 umowy pożyczki podpisanej dnia 1 lipca 2005 r. przewidziano przeznaczenie pożyczki wyłącznie na inwestycje. Komisja zauważa, że spółka EEL GmbH wdrożyła mechanizmy kontroli, o których mowa w art. 2 umowy pożyczki, obejmujące wymóg, aby spółka FN GmbH (oraz spółka EEL GmbH z własnej inicjatywy) upewniała się, że faktury są ściśle związane z budową portu lotniczego, oraz aby to spółka EEL GmbH (a nie FN GmbH) regulowała faktury ze środków pochodzących z pożyczki. Przedmiotowe mechanizmy kontroli okazały się skuteczne, gdyż Niemcy mogły wykazać, że kwoty wydatkowane z pożyczek służyły wyłącznie pokryciu kosztów inwestycyjnych. W związku z tym Komisja jest zdania, że pożyczka 4 stanowi pomoc inwestycyjną niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r.

| (256) | W odniesieniu do przedłużenia 1 Komisja odnotowuje, że stanowi ono odroczenie spłaty pożyczek 1, 2 i 3. W takim przypadku nie jest ono nakierowane na finansowanie nowych inwestycji, czego Niemcy nie wykazały. Komisja uważa raczej, że przedłużenie to przyznano wyłącznie w celu zwolnienia spółki FN GmbH ze spoczywającego na niej krótkoterminowego obowiązku spłaty wszystkich pożyczek łącznie wraz z naliczonymi odsetkami. W ten sposób spółka EEL GmbH i jej udziałowcy publiczni chcieli zapewnić, aby spółka FN GmbH nie straciła płynności, co mogłoby spowodować, że beneficjent pomocy musiałby ograniczyć inwestycje lub stałaby się przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji. W związku z tym Komisja jest zdania, że przedłużenie 1 stanowi pomoc operacyjną niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. |
| --- | --- |

(256)

W odniesieniu do przedłużenia 1 Komisja odnotowuje, że stanowi ono odroczenie spłaty pożyczek 1, 2 i 3. W takim przypadku nie jest ono nakierowane na finansowanie nowych inwestycji, czego Niemcy nie wykazały. Komisja uważa raczej, że przedłużenie to przyznano wyłącznie w celu zwolnienia spółki FN GmbH ze spoczywającego na niej krótkoterminowego obowiązku spłaty wszystkich pożyczek łącznie wraz z naliczonymi odsetkami. W ten sposób spółka EEL GmbH i jej udziałowcy publiczni chcieli zapewnić, aby spółka FN GmbH nie straciła płynności, co mogłoby spowodować, że beneficjent pomocy musiałby ograniczyć inwestycje lub stałaby się przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji. W związku z tym Komisja jest zdania, że przedłużenie 1 stanowi pomoc operacyjną niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

| (257) | Podobne uwagi mają zastosowanie w odniesieniu do przedłużenia 2, jeżeli zostałoby ono uznane za pomoc państwa. |
| --- | --- |

(257)

Podobne uwagi mają zastosowanie w odniesieniu do przedłużenia 2, jeżeli zostałoby ono uznane za pomoc państwa.

9.2.2.   Środek 2

| (258) | Spółka FN GmbH wykorzystała środek 2 na pokrycie kosztów nabycia i instalacji aktywów trwałych określonych w motywie 46. Zgodnie z pkt 25 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. „»pomoc inwestycyjna« oznacza pomoc na sfinansowanie aktywów trwałych, a w szczególności na pokrycie niedopasowania poziomu płynności do kosztów kapitału”. W związku z tym wszystkie koszty objęte wsparciem w ramach środka 2 stanowią koszty inwestycyjne. Środek 2 stanowi zatem pomoc inwestycyjną niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. |
| --- | --- |

(258)

Spółka FN GmbH wykorzystała środek 2 na pokrycie kosztów nabycia i instalacji aktywów trwałych określonych w motywie 46. Zgodnie z pkt 25 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. „»pomoc inwestycyjna« oznacza pomoc na sfinansowanie aktywów trwałych, a w szczególności na pokrycie niedopasowania poziomu płynności do kosztów kapitału”. W związku z tym wszystkie koszty objęte wsparciem w ramach środka 2 stanowią koszty inwestycyjne. Środek 2 stanowi zatem pomoc inwestycyjną niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r.

9.2.3.   Środek 3

| (259) | Jak określono w sekcji 3.3, badany środek 3 przyznano w celu zapewnienia spółce FN GmbH finansowania pomostowego na pokrycie części kosztów nabycia nieruchomości portu lotniczego (615 ha i około 650 różnego rodzaju budynków do przekształcenia w cywilny port lotniczy). Jak określono w pkt 3 preambuły i w art. 1 umowy pożyczki z dnia 14 marca 2002 r., finansowanie pomostowe przyznano w formie nieoprocentowanej pożyczki wyraźnie przeznaczonej na finansowanie wydatków inwestycyjnych niezbędnych do realizacji budowy EuZZLG (zob. motyw 21). |
| --- | --- |

(259)

Jak określono w sekcji 3.3, badany środek 3 przyznano w celu zapewnienia spółce FN GmbH finansowania pomostowego na pokrycie części kosztów nabycia nieruchomości portu lotniczego (615 ha i około 650 różnego rodzaju budynków do przekształcenia w cywilny port lotniczy). Jak określono w pkt 3 preambuły i w art. 1 umowy pożyczki z dnia 14 marca 2002 r., finansowanie pomostowe przyznano w formie nieoprocentowanej pożyczki wyraźnie przeznaczonej na finansowanie wydatków inwestycyjnych niezbędnych do realizacji budowy EuZZLG (zob. motyw 21).

| (260) | W związku z tym przedmiotowe finansowanie pomostowe stanowi inwestycyjną pomoc państwa niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. |
| --- | --- |

(260)

W związku z tym przedmiotowe finansowanie pomostowe stanowi inwestycyjną pomoc państwa niezgodną z prawem przyznaną przed dniem 4 kwietnia 2014 r., należy więc dokonać oceny jej zgodności na podstawie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r.

9.2.4.   Wniosek

| (261) | Jak wyjaśniono powyżej, Komisja uważa, że pożyczka 4 stanowiąca część środka 1, środek 2 i środek 3 stanowią inwestycyjną pomoc państwa, zaś przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2 stanowiące część środka 1 należy uznać za pomoc operacyjną. |
| --- | --- |

(261)

Jak wyjaśniono powyżej, Komisja uważa, że pożyczka 4 stanowiąca część środka 1, środek 2 i środek 3 stanowią inwestycyjną pomoc państwa, zaś przedłużenie 1 i potencjalnie przedłużenie 2 stanowiące część środka 1 należy uznać za pomoc operacyjną.

9.3.   Zgodność środków pomocy inwestycyjnej z rynkiem wewnętrznym

| (262) | Zgodnie z pkt 61 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. Komisja musi zbadać, czy:






  a) | budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno sprecyzowanym celom związanym z ogólnym interesem gospodarczym (rozwój regionalny, dostęp itp.); |
| --- | --- | --- |

(262)

Zgodnie z pkt 61 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. Komisja musi zbadać, czy:

a)

budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno sprecyzowanym celom związanym z ogólnym interesem gospodarczym (rozwój regionalny, dostęp itp.);

| b) | infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia wyznaczonego celu; |
| --- | --- |

b)

infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia wyznaczonego celu;

| c) | infrastruktura oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie, zwłaszcza jeśli chodzi o infrastrukturę już istniejącą; |
| --- | --- |

c)

infrastruktura oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie, zwłaszcza jeśli chodzi o infrastrukturę już istniejącą;

| d) | dostęp do danej infrastruktury otwarty jest dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący; |
| --- | --- |

d)

dostęp do danej infrastruktury otwarty jest dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący;

| e) | stopień wpływu na rozwój handlu nie jest sprzeczny z interesem Wspólnoty. |
| --- | --- |

e)

stopień wpływu na rozwój handlu nie jest sprzeczny z interesem Wspólnoty.

| (263) | Poza wymogiem spełnienia szczególnych kryteriów zgodności określonych w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. pomoc państwa na rzecz portów lotniczych, jak każdy inny środek pomocy państwa, powinna być konieczna i proporcjonalna w odniesieniu do zamierzonego uzasadnionego celu, aby była zgodna z rynkiem wewnętrznym (77). |
| --- | --- |

(263)

Poza wymogiem spełnienia szczególnych kryteriów zgodności określonych w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. pomoc państwa na rzecz portów lotniczych, jak każdy inny środek pomocy państwa, powinna być konieczna i proporcjonalna w odniesieniu do zamierzonego uzasadnionego celu, aby była zgodna z rynkiem wewnętrznym (77).

9.3.1.   Budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno sprecyzowanym celom związanym z ogólnym interesem gospodarczym (rozwój regionalny, dostęp itp.)

| (264) | Oceniane środki pomocy inwestycyjnej miały na celu finansowanie przekształcenia wcześniejszej brytyjskiej bazy wojskowej Weeze w cywilny port lotniczy i znaczny rozwój portu lotniczego. Środki te w znaczący sposób przyczyniły się do rozwoju regionalnego i do utworzenia nowych miejsc pracy na obszarze dotkniętym gospodarczo z uwagi na zamknięcie brytyjskiej bazy wojskowej. Jak wskazały Niemcy zamknięcie brytyjskiej bazy wojskowej spowodowało opuszczenie tego obszaru przez około 6 300 osób, co pociągnęło za sobą utratę 400 cywilnych miejsc pracy bezpośrednio powiązanych z funkcjonowaniem bazy wojskowej i stratę około 102 mln EUR dochodów przez około 80 przedsiębiorstw. Ponadto w związku z wyjazdem oddziałów brytyjskich pozostało 1 600 pustych lokali mieszkalnych, czyli ponad 30 % zasobów mieszkalnych gminy Weeze. |
| --- | --- |

(264)

Oceniane środki pomocy inwestycyjnej miały na celu finansowanie przekształcenia wcześniejszej brytyjskiej bazy wojskowej Weeze w cywilny port lotniczy i znaczny rozwój portu lotniczego. Środki te w znaczący sposób przyczyniły się do rozwoju regionalnego i do utworzenia nowych miejsc pracy na obszarze dotkniętym gospodarczo z uwagi na zamknięcie brytyjskiej bazy wojskowej. Jak wskazały Niemcy zamknięcie brytyjskiej bazy wojskowej spowodowało opuszczenie tego obszaru przez około 6 300 osób, co pociągnęło za sobą utratę 400 cywilnych miejsc pracy bezpośrednio powiązanych z funkcjonowaniem bazy wojskowej i stratę około 102 mln EUR dochodów przez około 80 przedsiębiorstw. Ponadto w związku z wyjazdem oddziałów brytyjskich pozostało 1 600 pustych lokali mieszkalnych, czyli ponad 30 % zasobów mieszkalnych gminy Weeze.

| (265) | Komisja odnotowuje, że według Niemiec budowa i rozwój cywilnego portu lotniczego doprowadziły do utworzenia ponad 1 200 miejsc pracy w powiecie Kleve oraz do utworzenia klastrów przedsiębiorstw usługowych na terenie parku biznesowego portu lotniczego. |
| --- | --- |

(265)

Komisja odnotowuje, że według Niemiec budowa i rozwój cywilnego portu lotniczego doprowadziły do utworzenia ponad 1 200 miejsc pracy w powiecie Kleve oraz do utworzenia klastrów przedsiębiorstw usługowych na terenie parku biznesowego portu lotniczego.

| (266) | Jak wskazały Niemcy, Komisja w pewnym stopniu uznała już wkład tego projektu w rozwój gospodarczy regionu, a więc również w spójność gospodarczą będącą ważnym celem Unii. Komisja istotnie przyznała fundusze strukturalne Nadrenii Północnej-Westfalii w ramach programu Konver II, które wyraźnie przewidywały finansowanie przekształcania wcześniejszych wojskowych obiektów w Kleve. |
| --- | --- |

(266)

Jak wskazały Niemcy, Komisja w pewnym stopniu uznała już wkład tego projektu w rozwój gospodarczy regionu, a więc również w spójność gospodarczą będącą ważnym celem Unii. Komisja istotnie przyznała fundusze strukturalne Nadrenii Północnej-Westfalii w ramach programu Konver II, które wyraźnie przewidywały finansowanie przekształcania wcześniejszych wojskowych obiektów w Kleve.

| (267) | Przedmiotowe środki pomocy inwestycyjnej przyczyniły się również do poprawy dostępu do obszaru. Istotnie najbliższe porty lotnicze w stosunku do portu lotniczego Niederrhein-Weeze to Düsseldorf (położony 76 km od portu lotniczego, w odległości 51 min. jazdy samochodem) i Eindhoven, Niderlandy (88 km, 1 godz. 12 min. jazdy samochodem) (78). |
| --- | --- |

(267)

Przedmiotowe środki pomocy inwestycyjnej przyczyniły się również do poprawy dostępu do obszaru. Istotnie najbliższe porty lotnicze w stosunku do portu lotniczego Niederrhein-Weeze to Düsseldorf (położony 76 km od portu lotniczego, w odległości 51 min. jazdy samochodem) i Eindhoven, Niderlandy (88 km, 1 godz. 12 min. jazdy samochodem) (78).

| (268) | Ruch w portach lotniczych Düsseldorf i Eindhoven stale wzrasta od 2003 r.: ruch w porcie lotniczym Düsseldorf wzrósł z 14,3 mln pasażerów w 2003 r. do w przybliżeniu 21 mln w 2013 r., zaś ruch w porcie lotniczym Eindhoven wzrósł z 0,4 mln pasażerów w 2003 r. do 3,4 mln w 2013 r. Na stały wzrost wpłynęły wyłącznie problemy związane z zagęszczeniem ruchu i ograniczeniami przepustowości (w szczególności niewystarczający przydział czasu na start i lądowanie w Düsseldorfie). Przepustowość portu lotniczego Düsseldorf osiągnęła w 2013 r. granicę 22 mln pasażerów, zaś port lotniczy Eindhoven mógł obsłużyć zaledwie 2,5 mln pasażerów w 2012 r. Komisja zauważa, że pomimo wzrostu ruchu w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze, od 2012 r. przeprowadzono prace związane z rozbudową, lub rozpoczęto takie prace, mające na celu wzrost przepustowości dwóch portów lotniczych (79). |
| --- | --- |

(268)

Ruch w portach lotniczych Düsseldorf i Eindhoven stale wzrasta od 2003 r.: ruch w porcie lotniczym Düsseldorf wzrósł z 14,3 mln pasażerów w 2003 r. do w przybliżeniu 21 mln w 2013 r., zaś ruch w porcie lotniczym Eindhoven wzrósł z 0,4 mln pasażerów w 2003 r. do 3,4 mln w 2013 r. Na stały wzrost wpłynęły wyłącznie problemy związane z zagęszczeniem ruchu i ograniczeniami przepustowości (w szczególności niewystarczający przydział czasu na start i lądowanie w Düsseldorfie). Przepustowość portu lotniczego Düsseldorf osiągnęła w 2013 r. granicę 22 mln pasażerów, zaś port lotniczy Eindhoven mógł obsłużyć zaledwie 2,5 mln pasażerów w 2012 r. Komisja zauważa, że pomimo wzrostu ruchu w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze, od 2012 r. przeprowadzono prace związane z rozbudową, lub rozpoczęto takie prace, mające na celu wzrost przepustowości dwóch portów lotniczych (79).

| (269) | W związku z tym Komisja stwierdza, że inwestycja w Niederrhein-Weeze nie stanowi powielenia istniejącej nierentownej infrastruktury. Przeciwnie, port lotniczy Niederrhein-Weeze odgrywa istotną rolę w odciążaniu portu lotniczego Düsseldorf, nie ograniczając przy tym planów rozwoju portów lotniczych Düsseldorf i Eindhoven. W przypadku braku realizacji przedmiotowego projektu istniało ryzyko, że regionu nie obsługiwałby żaden port lotniczy. |
| --- | --- |

(269)

W związku z tym Komisja stwierdza, że inwestycja w Niederrhein-Weeze nie stanowi powielenia istniejącej nierentownej infrastruktury. Przeciwnie, port lotniczy Niederrhein-Weeze odgrywa istotną rolę w odciążaniu portu lotniczego Düsseldorf, nie ograniczając przy tym planów rozwoju portów lotniczych Düsseldorf i Eindhoven. W przypadku braku realizacji przedmiotowego projektu istniało ryzyko, że regionu nie obsługiwałby żaden port lotniczy.

| (270) | Komisja może zatem stwierdzić, że budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno określonemu celowi związanemu z ogólnym interesem gospodarczym, mianowicie regionalnemu rozwojowi gospodarczemu i poprawie dostępności regionu. |
| --- | --- |

(270)

Komisja może zatem stwierdzić, że budowa i użytkowanie infrastruktury odpowiadają jasno określonemu celowi związanemu z ogólnym interesem gospodarczym, mianowicie regionalnemu rozwojowi gospodarczemu i poprawie dostępności regionu.

9.3.2.   Infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia wyznaczonego celu

| (271) | Zdaniem Niemiec planowana modernizacja portu lotniczego Niederrhein-Weeze była konieczna do zakończenia przekształcania wcześniejszej bazy wojskowej w cywilny port lotniczy. Aby rozpocząć cywilne operacje lotnicze, należało przeprowadzić budowę i modernizację dróg kołowania i płyt postojowych. |
| --- | --- |

(271)

Zdaniem Niemiec planowana modernizacja portu lotniczego Niederrhein-Weeze była konieczna do zakończenia przekształcania wcześniejszej bazy wojskowej w cywilny port lotniczy. Aby rozpocząć cywilne operacje lotnicze, należało przeprowadzić budowę i modernizację dróg kołowania i płyt postojowych.

| (272) | Jak twierdzą Niemcy, projekt w zakresie infrastruktury podjęto wyłącznie w zakresie, który był konieczny do osiągnięcia postawionych celów: chociaż infrastrukturę budowano na potrzeby maksymalnego przepływu pasażerów w wysokości 3,5 mln, statystyki w zakresie ruchu przedstawione w tabeli 1 świadczą o tym, że ruch stopniowo wzrastał aż do 2010 r., osiągając rekordową liczbę 2,9 mln pasażerów, po czym zmalał do 2,2 mln w 2012 r. Oznacza to, że spodziewany popyt ruchu w dużym stopniu zgadzał się z rzeczywistym popytem, projekt nie był zatem niewspółmiernie duży czy rozbudowany. |
| --- | --- |

(272)

Jak twierdzą Niemcy, projekt w zakresie infrastruktury podjęto wyłącznie w zakresie, który był konieczny do osiągnięcia postawionych celów: chociaż infrastrukturę budowano na potrzeby maksymalnego przepływu pasażerów w wysokości 3,5 mln, statystyki w zakresie ruchu przedstawione w tabeli 1 świadczą o tym, że ruch stopniowo wzrastał aż do 2010 r., osiągając rekordową liczbę 2,9 mln pasażerów, po czym zmalał do 2,2 mln w 2012 r. Oznacza to, że spodziewany popyt ruchu w dużym stopniu zgadzał się z rzeczywistym popytem, projekt nie był zatem niewspółmiernie duży czy rozbudowany.

| (273) | Komisja może zatem uznać, że przedmiotowa infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia zakładanych celów. |
| --- | --- |

(273)

Komisja może zatem uznać, że przedmiotowa infrastruktura jest niezbędna i współmierna z punktu widzenia zakładanych celów.

9.3.3.   Infrastruktura oferuje zadowalające perspektywy użytkowania w średnim okresie, zwłaszcza jeśli chodzi o infrastrukturę już istniejącą

| (274) | Jak wyjaśniono wcześniej, port lotniczy Niederrhein-Weeze osiągnął w 2010 r. przepustowość (2,9 mln pasażerów) zbliżoną do jego granicy przepustowości (3,5 mln pasażerów). Ruch taki osiągnięto zaledwie w ciągu 6 lat działalności, czyli znacznie szybciej niż w przypadku innych niemieckich portów lotniczych stosujących strategię opartą na tanich przewoźnikach (jak Cassel lub Hahn). Istotny rozwój portu lotniczego Niederrhein-Weeze wynika z jego zasadniczej roli w odciążaniu portów lotniczych Düsseldorf i Eindhoven oraz z gęstości zaludnienia na obszarze ciążenia (ponad 35 mln mieszkańców). |
| --- | --- |

(274)

Jak wyjaśniono wcześniej, port lotniczy Niederrhein-Weeze osiągnął w 2010 r. przepustowość (2,9 mln pasażerów) zbliżoną do jego granicy przepustowości (3,5 mln pasażerów). Ruch taki osiągnięto zaledwie w ciągu 6 lat działalności, czyli znacznie szybciej niż w przypadku innych niemieckich portów lotniczych stosujących strategię opartą na tanich przewoźnikach (jak Cassel lub Hahn). Istotny rozwój portu lotniczego Niederrhein-Weeze wynika z jego zasadniczej roli w odciążaniu portów lotniczych Düsseldorf i Eindhoven oraz z gęstości zaludnienia na obszarze ciążenia (ponad 35 mln mieszkańców).

| (275) | Na podstawie przedstawionych powyżej danych dotyczących liczby pasażerów w perspektywie średnioterminowej projekt rozwoju portu lotniczego Niederrhein-Weeze wiązał się z pozytywnymi perspektywami użytkowania, szczególnie w odniesieniu do początkowej infrastruktury wojskowej w porcie lotniczym, przekształconej w platformę cywilną dzięki początkowym pracom inwestycyjnym. |
| --- | --- |

(275)

Na podstawie przedstawionych powyżej danych dotyczących liczby pasażerów w perspektywie średnioterminowej projekt rozwoju portu lotniczego Niederrhein-Weeze wiązał się z pozytywnymi perspektywami użytkowania, szczególnie w odniesieniu do początkowej infrastruktury wojskowej w porcie lotniczym, przekształconej w platformę cywilną dzięki początkowym pracom inwestycyjnym.

9.3.4.   Dostęp do danej infrastruktury otwarty jest dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób równy i niedyskryminujący

| (276) | Komisja zauważa, że istniejąca cywilna infrastruktura jest stale dostępna dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób niedyskryminujący. |
| --- | --- |

(276)

Komisja zauważa, że istniejąca cywilna infrastruktura jest stale dostępna dla wszystkich potencjalnych użytkowników w sposób niedyskryminujący.

9.3.5.   Stopień wpływu na rozwój handlu nie jest sprzeczny z interesem UE

| (277) | W momencie przyznania pomocy, dnia 15 października 2002 r., port lotniczy Niederrhein-Weeze obsługiwał poniżej 1 mln pasażerów rocznie, kwalifikując się zgodnie z wytycznymi w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. jako „mały regionalny port lotniczy” (kategoria D) (80). |
| --- | --- |

(277)

W momencie przyznania pomocy, dnia 15 października 2002 r., port lotniczy Niederrhein-Weeze obsługiwał poniżej 1 mln pasażerów rocznie, kwalifikując się zgodnie z wytycznymi w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. jako „mały regionalny port lotniczy” (kategoria D) (80).

| (278) | Obszar ciążenia portu lotniczego Niederrhein-Weeze obejmuje zachodnie regiony Niemiec i wschodnie regiony Niderlandów. Jak wyjaśniono wcześniej, port lotniczy Niederrhein-Weeze nie zakłócił w znacznym stopniu konkurencji na tym obszarze ciążenia w stosunku do portów lotniczych Düsseldorf i Eindhoven, które miały duże problemy z zagęszczeniem ruchu i z niewystarczającym przydziałem czasu na start i lądowanie (zob. motyw 268). |
| --- | --- |

(278)

Obszar ciążenia portu lotniczego Niederrhein-Weeze obejmuje zachodnie regiony Niemiec i wschodnie regiony Niderlandów. Jak wyjaśniono wcześniej, port lotniczy Niederrhein-Weeze nie zakłócił w znacznym stopniu konkurencji na tym obszarze ciążenia w stosunku do portów lotniczych Düsseldorf i Eindhoven, które miały duże problemy z zagęszczeniem ruchu i z niewystarczającym przydziałem czasu na start i lądowanie (zob. motyw 268).

| (279) | Ponadto, w porównaniu z dwoma konkurentami, portu lotniczego Niederrhein-Weeze nie obsługuje żadne połączenie kolejowe, nie ma ono również połączenia z systemem autostrad. |
| --- | --- |

(279)

Ponadto, w porównaniu z dwoma konkurentami, portu lotniczego Niederrhein-Weeze nie obsługuje żadne połączenie kolejowe, nie ma ono również połączenia z systemem autostrad.

| (280) | Ponadto Komisja odnotowuje, że segment podróży służbowych stanowi znaczny, 40 % udział w rynku portu lotniczego Düsseldorf, zaś w przypadku portu lotniczego Niederrhein-Weeze wynosi on zaledwie 7 %. |
| --- | --- |

(280)

Ponadto Komisja odnotowuje, że segment podróży służbowych stanowi znaczny, 40 % udział w rynku portu lotniczego Düsseldorf, zaś w przypadku portu lotniczego Niederrhein-Weeze wynosi on zaledwie 7 %.

| (281) | W odniesieniu do portu lotniczego Eindhoven Komisja odnotowuje, że obiekt ten obsługuje zarówno cywilne, jaki i wojskowe operacje lotnicze i że finansowanie kosztów infrastruktury dzieli się stosownie między zarządzających portem lotniczym a wojsko niderlandzkie. W latach 2010 i 2011 port lotniczy Eindhoven płacił wojsku niderlandzkiemu około 1 mln EUR rocznie celem rekompensaty głównie kosztów utrzymania infrastruktury, ochrony, kontroli lotniczej, nie poniósł on jednak początkowych kosztów inwestycyjnych, jakie musiał (częściowo) ponieść port lotniczy Niederrhein-Weeze. |
| --- | --- |

(281)

W odniesieniu do portu lotniczego Eindhoven Komisja odnotowuje, że obiekt ten obsługuje zarówno cywilne, jaki i wojskowe operacje lotnicze i że finansowanie kosztów infrastruktury dzieli się stosownie między zarządzających portem lotniczym a wojsko niderlandzkie. W latach 2010 i 2011 port lotniczy Eindhoven płacił wojsku niderlandzkiemu około 1 mln EUR rocznie celem rekompensaty głównie kosztów utrzymania infrastruktury, ochrony, kontroli lotniczej, nie poniósł on jednak początkowych kosztów inwestycyjnych, jakie musiał (częściowo) ponieść port lotniczy Niederrhein-Weeze.

| (282) | Ponadto intensywność pomocy całego projektu (zob. sekcja na temat konieczności i proporcjonalności pomocy poniżej) ogranicza się do niedopasowania poziomu płynności. Udziałowcy operatora portu lotniczego zapewnią finansowanie ponad 50 % kosztów inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(282)

Ponadto intensywność pomocy całego projektu (zob. sekcja na temat konieczności i proporcjonalności pomocy poniżej) ogranicza się do niedopasowania poziomu płynności. Udziałowcy operatora portu lotniczego zapewnią finansowanie ponad 50 % kosztów inwestycyjnych.

| (283) | W związku z powyższym Komisja może stwierdzić, że stopień wpływu na rozwój wymiany handlowej nie jest sprzeczny ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(283)

W związku z powyższym Komisja może stwierdzić, że stopień wpływu na rozwój wymiany handlowej nie jest sprzeczny ze wspólnym interesem.

9.3.6.   Konieczność i proporcjonalność pomocy

| (284) | Komisja musi ustalić, czy pomoc państwa przyznana na rzecz FN GmbH zmieniła zachowanie przedsiębiorstwa będącego beneficjentem w taki sposób, że podejmuje ono działania przyczyniające się do osiągnięcia celu stanowiącego przedmiot interesu publicznego, których (i) nie podjęłoby bez tej pomocy bądź (ii) podjęłoby w ograniczonym zakresie lub w inny sposób. Dodatkowo pomoc uznaje się za proporcjonalną tylko wtedy, gdy takiego samego wyniku nie udałoby się osiągnąć przy mniejszej pomocy i mniejszym zakłóceniu konkurencji. Oznacza to, że kwota i intensywność pomocy muszą być ograniczone do minimum niezbędnego do prowadzenia działalności objętej pomocą. |
| --- | --- |

(284)

Komisja musi ustalić, czy pomoc państwa przyznana na rzecz FN GmbH zmieniła zachowanie przedsiębiorstwa będącego beneficjentem w taki sposób, że podejmuje ono działania przyczyniające się do osiągnięcia celu stanowiącego przedmiot interesu publicznego, których (i) nie podjęłoby bez tej pomocy bądź (ii) podjęłoby w ograniczonym zakresie lub w inny sposób. Dodatkowo pomoc uznaje się za proporcjonalną tylko wtedy, gdy takiego samego wyniku nie udałoby się osiągnąć przy mniejszej pomocy i mniejszym zakłóceniu konkurencji. Oznacza to, że kwota i intensywność pomocy muszą być ograniczone do minimum niezbędnego do prowadzenia działalności objętej pomocą.

| (285) | Zdaniem Niemiec pomoc była niezbędna, gdyż rozwój portu lotniczego byłby zagrożony ze względu na napięta sytuacje finansową FN GmbH w momencie przyznawania pomocy. Niemcy dodają również, że jeżeli organy publiczne podjęłyby się bezpośrednio realizacji projektu, musiałyby również pokryć koszty budowy i początkowe straty operacyjne. Komisja podziela ten pogląd i odnotowuje, że wsparcie publiczne zostało udzielone w okresie, gdy prywatni udziałowcy FN GmbH realizowali inwestycje infrastrukturalne o ogromnym znaczeniu w fazie rozruchu projektu ([20–60] mln EUR w latach 2002–2003), ponosząc jednocześnie początkowe straty operacyjne portu lotniczego. Wątpliwe jest, aby lokalne organy o ograniczonych zasobach finansowych, jak powiat Kleve i gmina Weeze, mogły samodzielnie ponieść ciężar finansowy projektu zakrojonego na tak dużą skalę, w sytuacji gdy mogły osiągnąć ten sam rezultat przy ograniczonym zaangażowaniu, wspierając prywatną inicjatywę. W świetle ryzykownego charakteru projektu stanowiącego jeden z nielicznych przypadków prywatnych portów lotniczych w Europie, ograniczone wsparcie publiczne wydaje się odpowiednio uzasadnione w początkowej fazie projektu. |
| --- | --- |

(285)

Zdaniem Niemiec pomoc była niezbędna, gdyż rozwój portu lotniczego byłby zagrożony ze względu na napięta sytuacje finansową FN GmbH w momencie przyznawania pomocy. Niemcy dodają również, że jeżeli organy publiczne podjęłyby się bezpośrednio realizacji projektu, musiałyby również pokryć koszty budowy i początkowe straty operacyjne. Komisja podziela ten pogląd i odnotowuje, że wsparcie publiczne zostało udzielone w okresie, gdy prywatni udziałowcy FN GmbH realizowali inwestycje infrastrukturalne o ogromnym znaczeniu w fazie rozruchu projektu ([20–60] mln EUR w latach 2002–2003), ponosząc jednocześnie początkowe straty operacyjne portu lotniczego. Wątpliwe jest, aby lokalne organy o ograniczonych zasobach finansowych, jak powiat Kleve i gmina Weeze, mogły samodzielnie ponieść ciężar finansowy projektu zakrojonego na tak dużą skalę, w sytuacji gdy mogły osiągnąć ten sam rezultat przy ograniczonym zaangażowaniu, wspierając prywatną inicjatywę. W świetle ryzykownego charakteru projektu stanowiącego jeden z nielicznych przypadków prywatnych portów lotniczych w Europie, ograniczone wsparcie publiczne wydaje się odpowiednio uzasadnione w początkowej fazie projektu.

| (286) | Zdaniem Niemiec bez pomocy nie udałoby się zrealizować przedmiotowej inwestycji w tym samym zakresie, jak w przypadku braku środków 1, 2 i 3. Jak słusznie zauważyły Niemcy, możliwa byłaby realizacja jedynie ograniczonej liczby inwestycji, jak np. poszerzenie drogi startowej. Konieczne byłoby znaczne opóźnienie niektórych inwestycji, co sprawiłoby, że port lotniczy napotkałby poważne trudności operacyjne lub nie pozwoliłoby na zaspokojenie spodziewanego zapotrzebowania przewoźników lotniczych i pasażerów na obszarze ciążenia. W związku z tym można uznać, że środki pomocy 1, 2 i 3 mają efekt zachęty, gdyż umożliwiły beneficjentowi realizację inwestycji. |
| --- | --- |

(286)

Zdaniem Niemiec bez pomocy nie udałoby się zrealizować przedmiotowej inwestycji w tym samym zakresie, jak w przypadku braku środków 1, 2 i 3. Jak słusznie zauważyły Niemcy, możliwa byłaby realizacja jedynie ograniczonej liczby inwestycji, jak np. poszerzenie drogi startowej. Konieczne byłoby znaczne opóźnienie niektórych inwestycji, co sprawiłoby, że port lotniczy napotkałby poważne trudności operacyjne lub nie pozwoliłoby na zaspokojenie spodziewanego zapotrzebowania przewoźników lotniczych i pasażerów na obszarze ciążenia. W związku z tym można uznać, że środki pomocy 1, 2 i 3 mają efekt zachęty, gdyż umożliwiły beneficjentowi realizację inwestycji.

| (287) | W odniesieniu do oceny proporcjonalności środka 2 poziom publicznego finansowania przyznanego portowi lotniczemu wyniósł [2–5] mln EUR. Jak wyjaśniono w motywie 46, przedmiotowy środek wsparcia odpowiada 50 % kosztów kwalifikowalnych na mocy rozporządzenia z 1993 r. Pozostałą kwotę ([2–5] mln EUR) sfinansowała spółka FN GmbH. Intensywność pomocy wyniosła zatem 50 %. |
| --- | --- |

(287)

W odniesieniu do oceny proporcjonalności środka 2 poziom publicznego finansowania przyznanego portowi lotniczemu wyniósł [2–5] mln EUR. Jak wyjaśniono w motywie 46, przedmiotowy środek wsparcia odpowiada 50 % kosztów kwalifikowalnych na mocy rozporządzenia z 1993 r. Pozostałą kwotę ([2–5] mln EUR) sfinansowała spółka FN GmbH. Intensywność pomocy wyniosła zatem 50 %.

| (288) | Ponieważ w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. pozostawiono otwartą kwestię intensywności pomocy, maksymalna dozwolona kwota pomocy musi ograniczać się do tego, co absolutnie niezbędne. Komisja odnotowuje, że inwestycje wsparte w ramach środka 2 finansowano na zasadzie równorzędnego podziału. W związku z tym intensywność pomocy w wysokości 50 % wydaje się uzasadniona w przypadku, o którym mowa. |
| --- | --- |

(288)

Ponieważ w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r. pozostawiono otwartą kwestię intensywności pomocy, maksymalna dozwolona kwota pomocy musi ograniczać się do tego, co absolutnie niezbędne. Komisja odnotowuje, że inwestycje wsparte w ramach środka 2 finansowano na zasadzie równorzędnego podziału. W związku z tym intensywność pomocy w wysokości 50 % wydaje się uzasadniona w przypadku, o którym mowa.

| (289) | W odniesieniu do proporcjonalności pożyczki 4 stanowiącej część środka 1 i proporcjonalności środka 3 Komisja odnotowuje, że udzielenie pożyczek o niskim oprocentowaniu lub nieoprocentowanych stanowi mniej zakłócającą pomoc niż bezpośrednia dotacja. Ponadto ponieważ organy publiczne w całości zabezpieczyły pożyczki, ich udział finansowy był bardzo ograniczony. W odniesieniu do zniesienia obowiązku spłaty połowy finansowania pomostowego Komisja zgadza się z Niemcami, że warunek zakładający utworzenie 350 miejsc pracy stanowi zachętę dla prywatnych właścicieli portu lotniczego do przeprowadzenia budowy i rozwoju infrastruktury portu lotniczego. Komisja odnotowuje, że zachęta ta była skuteczna, gdyż w momencie odstąpienia (w 2004 r.), czyli na długo przed upływem terminu zawartego w umowie (koniec 2007 r.), utworzono 445 miejsc pracy. |
| --- | --- |

(289)

W odniesieniu do proporcjonalności pożyczki 4 stanowiącej część środka 1 i proporcjonalności środka 3 Komisja odnotowuje, że udzielenie pożyczek o niskim oprocentowaniu lub nieoprocentowanych stanowi mniej zakłócającą pomoc niż bezpośrednia dotacja. Ponadto ponieważ organy publiczne w całości zabezpieczyły pożyczki, ich udział finansowy był bardzo ograniczony. W odniesieniu do zniesienia obowiązku spłaty połowy finansowania pomostowego Komisja zgadza się z Niemcami, że warunek zakładający utworzenie 350 miejsc pracy stanowi zachętę dla prywatnych właścicieli portu lotniczego do przeprowadzenia budowy i rozwoju infrastruktury portu lotniczego. Komisja odnotowuje, że zachęta ta była skuteczna, gdyż w momencie odstąpienia (w 2004 r.), czyli na długo przed upływem terminu zawartego w umowie (koniec 2007 r.), utworzono 445 miejsc pracy.

9.3.7.   Wniosek dotyczący środków 1 (pożyczka 4), 2 i 3

| (290) | W świetle powyższej oceny Komisja stwierdza, że środki 1 (pożyczka 4), 2 i 3 są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(290)

W świetle powyższej oceny Komisja stwierdza, że środki 1 (pożyczka 4), 2 i 3 są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.

9.4.   Zgodność środka pomocy operacyjnej z rynkiem wewnętrznym

| (291) | W sekcji 5.1.2 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. określono kryteria, na podstawie których Komisja oceni zgodność pomocy operacyjnej z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. W szczególności zgodnie z pkt 172 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Komisja zastosuje wspomniane kryteria do wszystkich spraw dotyczących pomocy operacyjnej na rzecz portu lotniczego, w tym do spraw dotyczących zgłoszeń oczekujących na rozpatrzenie i niezgłoszonej pomocy niezgodnej z prawem, nawet jeżeli pomoc przyznano przed dniem 4 kwietnia 2014 r., tj. przed wejściem w życie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Kryteria zgodności dotyczące pomocy operacyjnej, która może zostać przyznana na 10-letni okres przejściowy rozpoczynający się od daty publikacji wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., są następujące:






  a) | przyczynianie się do osiągnięcia wyraźnie określonego celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania: warunek ten jest spełniony między innymi, jeżeli pomoc zwiększa mobilność obywateli UE i poprawia łączność z regionami lub pobudza rozwój regionalny (81); |
| --- | --- | --- |

(291)

W sekcji 5.1.2 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. określono kryteria, na podstawie których Komisja oceni zgodność pomocy operacyjnej z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. W szczególności zgodnie z pkt 172 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Komisja zastosuje wspomniane kryteria do wszystkich spraw dotyczących pomocy operacyjnej na rzecz portu lotniczego, w tym do spraw dotyczących zgłoszeń oczekujących na rozpatrzenie i niezgłoszonej pomocy niezgodnej z prawem, nawet jeżeli pomoc przyznano przed dniem 4 kwietnia 2014 r., tj. przed wejściem w życie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Kryteria zgodności dotyczące pomocy operacyjnej, która może zostać przyznana na 10-letni okres przejściowy rozpoczynający się od daty publikacji wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., są następujące:

a)

przyczynianie się do osiągnięcia wyraźnie określonego celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania: warunek ten jest spełniony między innymi, jeżeli pomoc zwiększa mobilność obywateli UE i poprawia łączność z regionami lub pobudza rozwój regionalny (81);

| b) | konieczność interwencji państwa: pomoc państwa należy stosować w sytuacjach, w których taka pomoc może przynieść istotną poprawę, której nie może zapewnić samoistne działanie rynku (82); |
| --- | --- |

b)

konieczność interwencji państwa: pomoc państwa należy stosować w sytuacjach, w których taka pomoc może przynieść istotną poprawę, której nie może zapewnić samoistne działanie rynku (82);

| c) | istnienie efektu zachęty: warunek ten jest spełniony, jeżeli w sytuacji braku pomocy operacyjnej, uwzględniając ewentualne istnienie pomocy inwestycyjnej oraz poziom ruchu, prawdopodobne jest, że poziom działalności gospodarczej danego portu lotniczego ulegnie znacznemu zmniejszeniu (83); |
| --- | --- |

c)

istnienie efektu zachęty: warunek ten jest spełniony, jeżeli w sytuacji braku pomocy operacyjnej, uwzględniając ewentualne istnienie pomocy inwestycyjnej oraz poziom ruchu, prawdopodobne jest, że poziom działalności gospodarczej danego portu lotniczego ulegnie znacznemu zmniejszeniu (83);

| d) | proporcjonalność kwoty pomocy (pomoc ograniczona do niezbędnego minimum): aby pomoc operacyjna dla portów lotniczych była proporcjonalna, musi być ograniczona do minimum niezbędnego do prowadzenia działalności objętej pomocą (84); |
| --- | --- |

d)

proporcjonalność kwoty pomocy (pomoc ograniczona do niezbędnego minimum): aby pomoc operacyjna dla portów lotniczych była proporcjonalna, musi być ograniczona do minimum niezbędnego do prowadzenia działalności objętej pomocą (84);

| e) | uniknięcie nadmiernych negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej
   (85). |
| --- | --- |

e)

uniknięcie nadmiernych negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej
   (85).

| (292) | Uwzględniając, że pomoc operacyjną w postaci przedłużenia 1 i potencjalnie przedłużenia 2 w ramach środka 1 przyznano w całości przed wejściem w życie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., stosuje się przedmiotowe kryteria zgodności w świetle postanowień ujętych w pkt 137 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. (tj. niektóre warunki nie mają zastosowania). |
| --- | --- |

(292)

Uwzględniając, że pomoc operacyjną w postaci przedłużenia 1 i potencjalnie przedłużenia 2 w ramach środka 1 przyznano w całości przed wejściem w życie wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., stosuje się przedmiotowe kryteria zgodności w świetle postanowień ujętych w pkt 137 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. (tj. niektóre warunki nie mają zastosowania).

9.4.1.   Przyczynianie się do osiągnięcia wyraźnie określonego celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania

| (293) | Pomoc operacyjna będąca przedmiotem oceny miała na celu utrzymanie odpowiedniego poziomu operacyjności w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze. |
| --- | --- |

(293)

Pomoc operacyjna będąca przedmiotem oceny miała na celu utrzymanie odpowiedniego poziomu operacyjności w porcie lotniczym Niederrhein-Weeze.

| (294) | Zgodnie z pkt 113 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna na rzecz portów lotniczych będzie uznawana za przyczyniającą się do osiągnięcia celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania, jeżeli pomoc ta zwiększa mobilność obywateli Unii i poprawia łączność z regionami, przeciwdziała zbytniemu zagęszczeniu ruchu lotniczego w głównych węzłach lotniczych Unii lub pociąga za sobą rozwój danego regionu. |
| --- | --- |

(294)

Zgodnie z pkt 113 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna na rzecz portów lotniczych będzie uznawana za przyczyniającą się do osiągnięcia celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania, jeżeli pomoc ta zwiększa mobilność obywateli Unii i poprawia łączność z regionami, przeciwdziała zbytniemu zagęszczeniu ruchu lotniczego w głównych węzłach lotniczych Unii lub pociąga za sobą rozwój danego regionu.

| (295) | Jak uznano w motywie 270, budowa i użytkowanie portu lotniczego Niederrhein-Weeze odpowiadają jasno określonym celom związanym z ogólnym interesem gospodarczym, mianowicie regionalnemu rozwojowi gospodarczemu i poprawie dostępności regionu. |
| --- | --- |

(295)

Jak uznano w motywie 270, budowa i użytkowanie portu lotniczego Niederrhein-Weeze odpowiadają jasno określonym celom związanym z ogólnym interesem gospodarczym, mianowicie regionalnemu rozwojowi gospodarczemu i poprawie dostępności regionu.

9.4.2.   Konieczność interwencji państwa

| (296) | Zgodnie z pkt 116 i nast. wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna na rzecz portów lotniczych będzie uznawana za konieczną, jeżeli przynosi istotną poprawę, której nie może zapewnić samoistne działanie rynku. W wytycznych wskazano ponadto, że zapotrzebowanie na finansowanie publiczne kosztów operacyjnych będzie zazwyczaj proporcjonalnie większe w przypadku mniejszych portów lotniczych ze względu na wysokie koszty stałe oraz że porty lotnicze o rocznym przepływie pasażerów wynoszącym 200 000–700 000 pasażerów mogą nie być w stanie pokryć znacznej części ponoszonych przez siebie kosztów operacyjnych. |
| --- | --- |

(296)

Zgodnie z pkt 116 i nast. wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna na rzecz portów lotniczych będzie uznawana za konieczną, jeżeli przynosi istotną poprawę, której nie może zapewnić samoistne działanie rynku. W wytycznych wskazano ponadto, że zapotrzebowanie na finansowanie publiczne kosztów operacyjnych będzie zazwyczaj proporcjonalnie większe w przypadku mniejszych portów lotniczych ze względu na wysokie koszty stałe oraz że porty lotnicze o rocznym przepływie pasażerów wynoszącym 200 000–700 000 pasażerów mogą nie być w stanie pokryć znacznej części ponoszonych przez siebie kosztów operacyjnych.

| (297) | Od momentu rozpoczęcia w 2003 r. działań operacyjnych na nowym terminalu roczny przepływ pasażerów portu lotniczego Niederrhein-Weeze wyniósł 207 992 w 2003 r., 796 745 w 2004 r. i 591 744 w 2005 r. (zob. tabela 1). Komisja zauważa, że przepływ pasażerów podlegał w początkowej fazie ogromnym wahaniom, w szczególności między 2004 a 2005 r. zmniejszył się o 34 %. Komisja uznaje zatem, że przez te 3 lata przepływ pasażerów wynosił średnio 200 000–700 000 pasażerów. Jednocześnie Komisja odnotowuje, że spółka FN GmbH przynosiła ciągłe straty (zob. tabela 5) i nie była nawet w stanie pokryć swoich kosztów operacyjnych (skorygowana wartość EBITDA w latach 2004 i 2005 jest ujemna), co w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. określono jako typowe dla portów lotniczych tej wielkości. |
| --- | --- |

(297)

Od momentu rozpoczęcia w 2003 r. działań operacyjnych na nowym terminalu roczny przepływ pasażerów portu lotniczego Niederrhein-Weeze wyniósł 207 992 w 2003 r., 796 745 w 2004 r. i 591 744 w 2005 r. (zob. tabela 1). Komisja zauważa, że przepływ pasażerów podlegał w początkowej fazie ogromnym wahaniom, w szczególności między 2004 a 2005 r. zmniejszył się o 34 %. Komisja uznaje zatem, że przez te 3 lata przepływ pasażerów wynosił średnio 200 000–700 000 pasażerów. Jednocześnie Komisja odnotowuje, że spółka FN GmbH przynosiła ciągłe straty (zob. tabela 5) i nie była nawet w stanie pokryć swoich kosztów operacyjnych (skorygowana wartość EBITDA w latach 2004 i 2005 jest ujemna), co w wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. określono jako typowe dla portów lotniczych tej wielkości.

| (298) | Komisja uznaje zatem, że pomoc operacyjna na rzecz portu lotniczego Niederrhein-Weeze jest konieczna. |
| --- | --- |

(298)

Komisja uznaje zatem, że pomoc operacyjna na rzecz portu lotniczego Niederrhein-Weeze jest konieczna.

9.4.3.   Pomoc państwa jako właściwy instrument polityki

| (299) | Zgodnie z pkt 120 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna powinna stanowić odpowiedni instrument polityki umożliwiający osiągnięcie zamierzonego celu lub rozwiązanie konkretnego problemu. Ponieważ port lotniczy Niederrhein-Weeze przynosi straty na poziomie operacyjnym, jedynym odpowiednim instrumentem jest pomoc operacyjna, dzięki której port lotniczy może kontynuować działalność, zapewniając łączność z obszarem Niederrhein. Wydaje się, że pozostałe instrumenty, takie jak pomoc inwestycyjna lub środki regulacyjne, nie są odpowiednie w celu zaradzenia problemom finansowym, z jakimi boryka się port lotniczy Niederrhein-Weeze na poziomie operacyjnym. Komisja uznaje zatem, że pomoc operacyjna na rzecz portu lotniczego Niederrhein-Weeze stanowi odpowiedni instrument. |
| --- | --- |

(299)

Zgodnie z pkt 120 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna powinna stanowić odpowiedni instrument polityki umożliwiający osiągnięcie zamierzonego celu lub rozwiązanie konkretnego problemu. Ponieważ port lotniczy Niederrhein-Weeze przynosi straty na poziomie operacyjnym, jedynym odpowiednim instrumentem jest pomoc operacyjna, dzięki której port lotniczy może kontynuować działalność, zapewniając łączność z obszarem Niederrhein. Wydaje się, że pozostałe instrumenty, takie jak pomoc inwestycyjna lub środki regulacyjne, nie są odpowiednie w celu zaradzenia problemom finansowym, z jakimi boryka się port lotniczy Niederrhein-Weeze na poziomie operacyjnym. Komisja uznaje zatem, że pomoc operacyjna na rzecz portu lotniczego Niederrhein-Weeze stanowi odpowiedni instrument.

9.4.4.   Istnienie efektu zachęty i proporcjonalność kwoty pomocy (pomoc ograniczona do niezbędnego minimum)

| (300) | Zgodnie z pkt 124 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna ma efekt zachęty, jeżeli w sytuacji braku pomocy operacyjnej, przy uwzględnieniu ewentualnej pomocy inwestycyjnej oraz poziomu ruchu, prawdopodobne jest, że poziom działalności gospodarczej danego portu lotniczego ulegnie znacznemu zmniejszeniu. |
| --- | --- |

(300)

Zgodnie z pkt 124 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. pomoc operacyjna ma efekt zachęty, jeżeli w sytuacji braku pomocy operacyjnej, przy uwzględnieniu ewentualnej pomocy inwestycyjnej oraz poziomu ruchu, prawdopodobne jest, że poziom działalności gospodarczej danego portu lotniczego ulegnie znacznemu zmniejszeniu.

| (301) | Port lotniczy Niederrhein-Weeze otrzymał pomoc inwestycyjną na budowę nowego terminalu i na dostosowanie się do obowiązujących wymogów dotyczących bezpieczeństwa i ochrony. Umożliwiło to portowi lotniczemu zaspokojenie potrzeb regionu Niederrhein w zakresie łączności i usług transportowych, co przełożyło się na przepływ pasażerów, którego poziom wzrósł w ciągu ostatnich lat. Mimo stosunkowego wzrostu liczby pasażerów port lotniczy nie jest jednak w stanie pokryć ponoszonych kosztów operacyjnych. Bez pomocy operacyjnej państwa port lotniczy nie mógłby utrzymywać obecnego poziomu ruchu i inwestycji, a jego działalność gospodarcza musiałaby zostać ograniczona. Jednocześnie kwota pomocy nie przekroczyła kwoty wymaganej na pokrycie strat z działalności operacyjnej, jest ona zatem ograniczona do niezbędnego minimum. |
| --- | --- |

(301)

Port lotniczy Niederrhein-Weeze otrzymał pomoc inwestycyjną na budowę nowego terminalu i na dostosowanie się do obowiązujących wymogów dotyczących bezpieczeństwa i ochrony. Umożliwiło to portowi lotniczemu zaspokojenie potrzeb regionu Niederrhein w zakresie łączności i usług transportowych, co przełożyło się na przepływ pasażerów, którego poziom wzrósł w ciągu ostatnich lat. Mimo stosunkowego wzrostu liczby pasażerów port lotniczy nie jest jednak w stanie pokryć ponoszonych kosztów operacyjnych. Bez pomocy operacyjnej państwa port lotniczy nie mógłby utrzymywać obecnego poziomu ruchu i inwestycji, a jego działalność gospodarcza musiałaby zostać ograniczona. Jednocześnie kwota pomocy nie przekroczyła kwoty wymaganej na pokrycie strat z działalności operacyjnej, jest ona zatem ograniczona do niezbędnego minimum.

| (302) | Komisja uznaje zatem, że pomoc operacyjna na rzecz portu lotniczego Niederrhein-Weeze wywołuje efekt zachęty i jest proporcjonalna. |
| --- | --- |

(302)

Komisja uznaje zatem, że pomoc operacyjna na rzecz portu lotniczego Niederrhein-Weeze wywołuje efekt zachęty i jest proporcjonalna.

9.4.5.   Uniknięcie nadmiernych negatywnych skutków dla konkurencji i wymiany handlowej

| (303) | Zgodnie z pkt 131 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., oceniając zgodność pomocy operacyjnej na rzecz portu lotniczego ze wspólnym rynkiem, Komisja bierze pod uwagę zakłócenia konkurencji i wpływ na wymianę handlową. Na istnienie potencjalnych zakłóceń konkurencji lub wpływu na wymianę handlową może wskazywać fakt, iż dany port lotniczy znajduje się na tym samym obszarze ciążenia co inny port lotniczy posiadający niewykorzystaną przepustowość. |
| --- | --- |

(303)

Zgodnie z pkt 131 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., oceniając zgodność pomocy operacyjnej na rzecz portu lotniczego ze wspólnym rynkiem, Komisja bierze pod uwagę zakłócenia konkurencji i wpływ na wymianę handlową. Na istnienie potencjalnych zakłóceń konkurencji lub wpływu na wymianę handlową może wskazywać fakt, iż dany port lotniczy znajduje się na tym samym obszarze ciążenia co inny port lotniczy posiadający niewykorzystaną przepustowość.

| (304) | Jak przedstawiono w motywie 276 i nast., Komisja stwierdziła już, że stopień wpływu na rozwój wymiany handlowej nie jest sprzeczny ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(304)

Jak przedstawiono w motywie 276 i nast., Komisja stwierdziła już, że stopień wpływu na rozwój wymiany handlowej nie jest sprzeczny ze wspólnym interesem.

9.5.   Wniosek dotyczący zgodności środków pomocy z rynkiem wewnętrznym

| (305) | Wszystkie środki będące przedmiotem niniejszego postępowania i kwalifikujące się jako pomoc państwa są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. Wniosek ten pozostaje całkowicie bez uszczerbku dla oceny, jaką Komisja może prowadzić w przyszłości w odniesieniu do jakiegokolwiek innego środka pomocy państwa, który organy publiczne mogły przyznać spółce FN GmbH. |
| --- | --- |

(305)

Wszystkie środki będące przedmiotem niniejszego postępowania i kwalifikujące się jako pomoc państwa są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. Wniosek ten pozostaje całkowicie bez uszczerbku dla oceny, jaką Komisja może prowadzić w przyszłości w odniesieniu do jakiegokolwiek innego środka pomocy państwa, który organy publiczne mogły przyznać spółce FN GmbH.

10.   JĘZYK

| (306) | W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. Niemcy wyraziły zgodę na przyjęcie niniejszej decyzji w języku angielskim. W związku z tym jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny, |
| --- | --- |

(306)

W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. Niemcy wyraziły zgodę na przyjęcie niniejszej decyzji w języku angielskim. W związku z tym jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pożyczki udzielone spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH dnia 11 kwietnia 2004 r., dnia 17 czerwca 2004 r. i dnia 28 lipca 2004 r. oraz środki wsparcia przyznane przez powiat Kleve i gminę Weeze na rzecz spółki EEL GmbH nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

1.   Pożyczka udzielona spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH dnia 1 lipca 2005 r., jak również odroczenie spłaty w dniu 1 lipca 2005 r. wszystkich istniejących pożyczek udzielonych spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH, środek wsparcia przyznany przez kraj związkowy Nadrenię Północną-Westfalię na rzecz spółki FN GmbH i środek wsparcia przyznany przez powiat Kleve bezpośrednio na rzecz spółki FN GmbH związany z nabyciem nieruchomości portu lotniczego Niederrhein-Weeze stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.   Odroczenie spłaty w dniu 29 listopada 2010 r. wszystkich istniejących pożyczek udzielonych spółce FN GmbH przez spółkę EEL GmbH, jeżeli stanowi ono pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jest zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE. W TFUE wprowadzono również pewne zmiany terminologiczne, takie jak zastąpienie „Wspólnoty” na „Unię” oraz „wspólnego rynku” przez „rynek wewnętrzny”. W niniejszej decyzji będzie stosowana terminologia TFUE.

1

(2)  Dz.U. C 279 z 14.9.2012, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1), zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 734/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 659/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 204 z 31.7.2013, s. 15).

3

(4)  Dz.U. C 279 z 14.9.2012, s. 1.

4

(5)  Oprócz przedsiębiorstw Ryanair i Transavia przedmiotowy port lotniczy był wcześniej obsługiwany przez przedsiębiorstwa Air Berlin, Wizz Air, XL Airways, Sky Airlines, Corendon Airlines i Bulgaria Air, jak również przedsiębiorstwa czarterowe Tailwind i Solid Executive (zob. motyw 11 decyzji o wszczęciu postępowania).

5

(6)  Informacje poufne.

6

(7)  Źródło: http://unternehmen.airport-weeze.com/de/kurzportrait.html.

7

Źródło:

(8)  Udziałowcy wnieśli ponad 1 000 skarg na udzieleniu licencji na eksploatację FN GmbH przed rozpoczęciem jej funkcjonowania, która w związku z tym mogła rozpocząć prowadzenie działalności dopiero w dniu 1 maja 2003 r. W 2006 r. licencja na eksploatację została ponownie prawnie zakwestionowana, co spowodowało niepewność prawa związaną z funkcjonowaniem portu lotniczego. Kwestię tą rozstrzygnięto w dniu 1 lutego 2007 r., kiedy to Federalny Sąd Administracyjny (Bundesverwaltungsgericht) zezwolił na operacje lotnicze w porcie lotniczym. Pełną zgodność prawną osiągnięto wraz ze zmianą licencji na prowadzenie działalności wydanej przez władze regionalne w dniu 1 maja 2009 r.

8

(9)  Stopa bazowa oprocentowania zmienia się każdego roku w dniu 1 stycznia i 1 lipca o tyle punktów procentowych, o ile stopa referencyjna wzrosła lub spadła od ostatniej zmiany stopy bazowej oprocentowania. Stopą referencyjną jest stopa procentowa zastosowana przez Europejski Bank Centralny do ostatniej głównej operacji refinansowania przed pierwszym dniem kalendarzowym danego półrocznego okresu. Deutsche Bundesbank publikuje efektywną stopę bazową oprocentowania w federalnym dzienniku urzędowym bez zbędnej zwłoki po dniu 1 stycznia i 1 lipca.

9

(10)  Różnica wynosząca [1–3] mln EUR miedzy kwotą pożyczki a długiem gruntowym wynika z faktu, że FN GmbH i EEL GmbH zawarły w dniu 14 lipca 2004 r. umowę kredytu pomostowego, której towarzyszył dług gruntowy o wartości [1–3] mln EUR. Ta umowa finansowania pomostowego została ostatecznie zastąpiona trzecią umową pożyczki z dnia 27 lipca 2004 r., ale dług gruntowy nie został anulowany i zachował ważność, tak więc w przypadku trzeciej pożyczki konieczny był jedynie zastaw w wysokości [1–5] mln EUR.

10

(11)  Żadna z tych umów nie zawiera szczegółowego postanowienia dotyczącego odsetek od zadłużenia przeterminowanego, ponieważ są to odsetki ustawowe przewidziane w art. 288 BGB i mają w związku z tym zastosowanie do wszystkich umów pożyczki.

11

(12)  http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/reference_rates.html

12

(13)  W następstwie umowy z dnia 31 marca 2011 r. udziały zostały przeniesione na spółkę EEL GmbH w dniu 31 grudnia 2011 r. Ostatecznie otrzymał je powiat Kleve.

13

(14)  Niniejsza decyzja nie dotyczy wspomnianej zamiany długu na udziały w kapitale własnym ani żadnego innego środka, którzy mógł zostać przyznany przez Niemcy na rzecz spółki FN GmbH od 2011 r.

14

(15)  https://recht.nrw.de/lmi/owa/br_bes_text?anw_nr=1&gld_nr=9&ugl_nr=96&bes_id=1284&val=1284&ver=7&sg=&aufgehoben=N&menu=1

15

(16)  Oznacza to, że w momencie gdy spółka EEL GmbH odroczyła spłatę pożyczek udzielonych spółce FN GmbH, spłata jej własnych pożyczek udzielonych przez powiat Kleve oraz pożyczki udzielonej przez [bank] w wysokości [1–5] mln EUR została odpowiednio odroczona.

16

(17)  Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2).

17

(18)  Zob. przypis 16.

18

(19)  Zob. przypis 7.

19

(20)  Oferta ta nigdy się jednak nie urzeczywistniła.

20

(21)  Zob. motyw 38 w odniesieniu do dalszych informacji na temat wersji ostatecznej wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

21

(22)  Zob. sprawy połączone C-83/01 P, C-93/01 P i C-94/01 Chronopost przeciwko Ufex i in., EU:C:2003:388, pkt 37.

22

(23)  Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2).

23

(24)  Komunikat Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6).

24

(25)  Obwieszczenie Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3).

25

(26)  Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, C-305/89, EU:C:1991:142, pkt 19.

26

(27)  Decyzja Komisji z dnia 15 czerwca 2011 r., N 322/2010, pkt 49, http://ec.europa.eu/competition/state_aid/cases/237041/237041_1243261_83_3.pdf.

27

(28)  http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/transparency_extract_en.pdf

28

(29)  Zastosowanie art. 92 i 93 Traktatu WE i art. 61 Porozumienia EOG do pomocy państwa w sektorze lotnictwa (Dz.U. C 350 z 10.12.1994, s. 5).

29

(30)  W szczególności wyrok z dnia 12 grudnia 2000 r. w sprawie T-128/98 Aéroports de Paris przeciwko Komisji, Rec. s. II-3929, EU:T:2000:290; wyrok z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie T-196/04 Ryanair przeciwko Komisji, EU:T:2008:585; a także wyrok z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie T-443/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji, EU:T:2011:117.

30

(31)  Motyw 42.

31

(32)  SA.30743 – Finansowanie środków infrastrukturalnych w porcie lotniczym Lipsk/Halle (Dz.U. C 284 z 28.9.2011, s. 6).

32

(33)  Zob. motyw 54 decyzji o wszczęciu postępowania.

33

(34)  Wyrok w sprawie C-408/04 Komisja przeciwko Salzgitter, EU:C:2008:236, pkt 106.

34

(35)  COM(2006) 819.

35

(36)  Indeks ten wyznacza stopy procentowe głównie dla listów zastawnych emitowanych przez niemieckie banki o ratingu AAA.

36

(37)  Zainteresowane osoby trzecie uzasadniły swoje wątpliwości dotyczące tej kwestii, twierdząc, że spółka Airport Network B.V. stale przynosiła straty.

37

(38)  Sprawy połączone C-183/02 P i C-187/02 P Demesa i Territorio Histórico de Álava przeciwko Komisji, Zb.Orz., EU:C:2004:701, pkt 52.

38

(39)  Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz portów lotniczych i przedsiębiorstw lotniczych (Dz.U. C 99 z 4.4.2014, s. 3).

39

(40)  Wyrok z dnia 24 marca 2011 r. Mitteldeutsche Flughafen AG i Flughafen Leipzig Halle GmbH przeciwko Komisji, sprawy połączone T-443/08 i T-455/08, Rec. EU:T:2011:117, w szczególności pkt 93 i 94; potwierdzone w wyroku w sprawie C-288/11 P Mitteldeutsche Flughafen i Flughafen Leipzig-Halle przeciwko Komisji, EU:C:2012:821.

40

(41)  Dyrektywa Komisji 2006/111/WE z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 318 z 17.11.2006, s. 17).

41

(42)

42

„Celem przedsiębiorstwa jest rozwój i uruchomienie byłego lotniska NATO Weeze-Laarbruch w zakresie niezbędnych obiektów technicznych i infrastrukturalnych oraz utrzymywanie i remont obiektu w celu przygotowania go do późniejszego komercyjnego użytkowania”.

(43)  Jedyne wsparcie finansowe pochodzące od gminy Weeze polegało na dokonaniu początkowego zastrzyku kapitałowego w momencie utworzenia EEL GmbH; gmina popierała jednak wszystkie decyzje podejmowane przez EEL GmbH i przez powiat Kleve.

43

(44)  Zgodnie z art. 53 ustawy Haushaltsgrundsätzegesetz określającym zasady budżetowe i zasady rachunkowości w odniesieniu do podmiotów publicznych w Niemczech.

44

(45)  Komunikat Komisji do państw członkowskich: Stosowanie art. 92 i 93 traktatu EWG oraz art. 5 dyrektywy Komisji 80/723/EWG w odniesieniu do przedsiębiorstw publicznych w sektorze wytwórczym (Dz.U. C 307 z 13.11.1993, s. 3, pkt 11). Komunikat ten dotyczy sektora wytwórczego, jednak ma również zastosowanie do innych sektorów gospodarki. Por. również sprawa T-16/96 Cityflyer, Rec. 1998, s. II-757, pkt 51.

45

(46)  Komunikat Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6).

46

(47)  W komunikacie w sprawie stóp referencyjnych z 2008 r. określono metodę ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych, które stosuje się zastępczo dla stopy rynkowej. Mimo, że stopa referencyjna Komisji stanowi wyłącznie wskaźnik zastępczy, Komisja nie posiada innych rozstrzygających danych służących określeniu stopy procentowej, jaką pożyczkobiorca mógłby otrzymać na rynku.

47

(48)  Solvabilitätsverordnung – SolvV z dnia 14 grudnia 2006 r., opublikowane dnia 20 grudnia 2006 r. w niemieckim dzienniku urzędowym (Bundesgesetzblatt) (część I nr 61, s. 2926).

48

(49)  Zob. Standard and Poor's „2012 Annual Global Corporate Default Study and Rating Transitions”, 18 marca 2013 r., s. 29 i Moody's „Corporate Default and Recovery Rates 1920–2010”, 28 lutego 2011 r., s. 31.

49

(50)  Poziom zabezpieczeń można zmierzyć jako stratę z tytułu niewykonania zobowiązania, która oznacza przewidywaną stratę wyrażoną jako wartość procentowa ekspozycji dłużnika na ryzyko, z uwzględnieniem wartości odzyskiwalnej z zabezpieczenia i masy upadłościowej; w konsekwencji LGD jest odwrotnie proporcjonalne do wartości zabezpieczeń.

50

(51)  LGD = 1 – stopa odzysku = 1 – [...] mln EUR/[...] mln EUR = [...] %.

51

(52)  Zob. umowa pożyczki z dnia 1 lipca 2005 r., s. 22 i 23.

52

(53)  Zob. załącznik 2 do pisma Niemiec z dnia 23 maja 2014 r., s. 2.

53

(54)  Wzrost wartości między 2005 a 2010 r. wynika głównie z [...].

54

(55)  Zob. załącznik 2 do Mitteilung z dnia 23.5.2014 r., s. 2.

55

(56)  Kategoria ta obejmuje rating w wysokości [...].

56

(57)  Komisja publikuje wykaz obowiązujących stóp bazowych na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/base_rates_eu27_en.pdf.

57

(58)  Różnica stóp procentowych rzędu [...] punktów bazowych odpowiada w przybliżeniu korzyści w wysokości około [...] EUR w okresie trwania pożyczki 4 i przedłużenia 1.

58

(59)  Sprawa C-99/02 Włochy przeciwko Komisji, Rec., EU:C:2004:207, pkt 65.

59

(60)  Wyrok w sprawie Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH („wyrok w sprawie Altmark”), Rec., EU:C:2003:415.

60

(61)  Wytyczne w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., pkt 43.

61

(62)  Włochy przeciwko Komisji, EU:C:2004:207, pkt 65.

62

(63)  Wyrok w sprawie Altmark, EU:C:2003:415.

63

(64)  Wytyczne w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r., pkt 43.

64

(65)  Wyrok z dnia 12 grudnia 2000 r. w sprawie T-296/97 Alitalia przeciwko Komisji, Rec., EU:T:2000:289, pkt 84; wyrok w sprawie C-305/89 Włochy przeciwko Komisji, Rec., EU:C:1991:142, pkt 20.

65

(66)  Zob. wytyczne w sprawie sektora lotnictwa z 2005 r., pkt 46.

66

(67)  Zob. przypis 65.

67

(68)  Zob. przypis 49.

68

(69)  Zob. skonsolidowane obwieszczenie Komisji dotyczące kwestii jurysdykcyjnych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. C 95 z 16.4.2008, s. 1, pkt 95).

69

(70)  Zob. motyw 53.

70

(71)  Zob. tabela 3.

71

(72)  Art. 1 lit. b) ppkt (v) zdanie drugie rozporządzenia nr 659/1999 ma brzmienie: „w przypadku gdy niektóre środki stają się pomocą po liberalizacji danego działania przez prawo wspólnotowe, środków takich nie uznaje się za pomoc istniejącą po terminie przyjętym dla liberalizacji”.

72

(73)  Pomoc została „uznana za pomoc istniejącą, ponieważ można stwierdzić, że w czasie gdy została wprowadzona w życie, nie stanowiła pomocy, a w okresie późniejszym stała się pomocą ze względu na rozwój wspólnego rynku bez wprowadzenia zmian przez państwo członkowskie. W przypadku gdy niektóre środki stają się pomocą po liberalizacji danego działania przez prawo wspólnotowe, środków takich nie uznaje się za pomoc istniejącą po terminie przyjętym dla liberalizacji”.

73

(74)  Motywy 38 i 39.

74

(75)  Motyw 172 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

75

(76)  Motyw 173 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

76

(77)  Zob. na przykład sprawa SA.34586 (12/N) – Grecja – Modernizacja portu lotniczego Chania, pkt 49.

77

(78)  Chociaż formalnie port lotniczy Maastricht jest oddalony od Niederrhein-Weeze o mniej niż 100 km (98 km), można do niego dotrzeć wyłącznie samochodem, co zajmuje 1 godz. 14 min. Komisja jest zdania, że nie należy uwzględniać tego portu lotniczego w obszarze ciążenia portu lotniczego Niederrhein-Weeze.

78

(79)  Po rozbudowie w latach 2012–2013 przepustowość portu lotniczego Eindhoven wzrosła do 5 mln pasażerów; rozpoczęcie rozbudowy portu lotniczego Düsseldorf jest planowane na lato 2014 r.

79

(80)  Zob. pkt 15 tamże.

80

(81)  Pkt 137 i 113 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

81

(82)  Pkt 137 i 116 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

82

(83)  Pkt 137 i 124 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

83

(84)  Pkt 137 i 125 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

84

(85)  Pkt 137 i 131 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r.

85

---

| 15.10.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/47 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/47

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1825

z dnia 31 lipca 2014 r.

w sprawie niezgłoszonej pomocy państwa SA.34791 (2013/C) (ex 2012/NN) – Belgia – Pomoc na ratowanie Val Saint-Lambert SA

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 5402)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wymienionymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje,

1.   PROCEDURA

| (1) | W dniu 11 maja 2012 r. Belgia wstępnie notyfikowała Komisji pomoc na ratowanie Val Saint-Lambert SA (dalej „VSL”) w formie pożyczki uprzywilejowanej w wysokości 1 000 000 EUR. Ponieważ część pomocy na ratowanie, tj. kwota 400 000 EUR, została już udzielona dnia 3 kwietnia 2012 r., Komisja zarejestrowała tę sprawę w rejestrze pomocy niezgłoszonych. Pomoc ta pozostała niezgłoszona i nie stanowiła przedmiotu zgłoszenia w późniejszym czasie. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 11 maja 2012 r. Belgia wstępnie notyfikowała Komisji pomoc na ratowanie Val Saint-Lambert SA (dalej „VSL”) w formie pożyczki uprzywilejowanej w wysokości 1 000 000 EUR. Ponieważ część pomocy na ratowanie, tj. kwota 400 000 EUR, została już udzielona dnia 3 kwietnia 2012 r., Komisja zarejestrowała tę sprawę w rejestrze pomocy niezgłoszonych. Pomoc ta pozostała niezgłoszona i nie stanowiła przedmiotu zgłoszenia w późniejszym czasie.

| (2) | W dniu 3 października 2012 r. władze belgijskie zgłosiły pomoc na restrukturyzację na rzecz VSL. Pomoc ta polega na przedłużeniu pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR na 10 lat. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 3 października 2012 r. władze belgijskie zgłosiły pomoc na restrukturyzację na rzecz VSL. Pomoc ta polega na przedłużeniu pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR na 10 lat.

| (3) | Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. Komisja powiadomiła Belgię, że podjęła decyzję o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do tych dwóch pomocy i do innych środków przyznanych na rzecz VSL. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. Komisja powiadomiła Belgię, że podjęła decyzję o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do tych dwóch pomocy i do innych środków przyznanych na rzecz VSL.

| (4) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) (dalej „decyzja o wszczęciu postępowania”). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowej pomocy i środków. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) (dalej „decyzja o wszczęciu postępowania”). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących przedmiotowej pomocy i środków.

| (5) | Komisja nie otrzymała uwag w tym zakresie od stron trzecich. |
| --- | --- |

(5)

Komisja nie otrzymała uwag w tym zakresie od stron trzecich.

| (6) | Belgia przedstawiła swoje uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w dniu 21 marca 2013 r. |
| --- | --- |

(6)

Belgia przedstawiła swoje uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w dniu 21 marca 2013 r.

| (7) | Pismem z dnia 14 listopada 2013 r. władze belgijskie poinformowały Komisję, że chciałyby wycofać zgłoszenie dotyczące pomocy na restrukturyzację. W związku z powyższym środek ten nie jest analizowany w ramach niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 14 listopada 2013 r. władze belgijskie poinformowały Komisję, że chciałyby wycofać zgłoszenie dotyczące pomocy na restrukturyzację. W związku z powyższym środek ten nie jest analizowany w ramach niniejszej decyzji.

| (8) | Pismem z dnia 17 października 2013 r. i z dnia 14 listopada 2013 r. oraz pismem przesłanym pocztą elektroniczną dnia 10 grudnia 2013 r. Komisja zażądała od władz belgijskich dodatkowych informacji. Władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. i pismem przesłanym pocztą elektroniczną dnia 11 grudnia 2013 r. Poprosiły o przedłużenie terminu na przekazanie dodatkowych informacji określonego w piśmie z dnia 14 listopada 2013 r. Pismem z dnia 19 grudnia 2013 r. wyrażono zgodę na przedłużenie tego terminu. Odpowiedź władz belgijskich wpłynęła ostatecznie w dniu 6 stycznia 2014 r. Dnia 7 lutego 2014 r. Komisja wystosowała kolejną prośbę o udzielenie informacji. Władze belgijskie i obrońca spółki Société Wallonne de Gestion et de Participations (dalej „SOGEPA”) odpowiedzieli odpowiednio dnia 25 i 27 lutego 2014 r. Kolejne wezwanie do udzielenia informacji zostało wystosowane do władz belgijskich dnia 11 kwietnia 2014 r. Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Komisja przedłużyła termin przyznany władzom belgijskim do dnia 23 maja 2014 r. Odpowiedź wpłynęła do Komisji we wskazanym dniu. |
| --- | --- |

(8)

Pismem z dnia 17 października 2013 r. i z dnia 14 listopada 2013 r. oraz pismem przesłanym pocztą elektroniczną dnia 10 grudnia 2013 r. Komisja zażądała od władz belgijskich dodatkowych informacji. Władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. i pismem przesłanym pocztą elektroniczną dnia 11 grudnia 2013 r. Poprosiły o przedłużenie terminu na przekazanie dodatkowych informacji określonego w piśmie z dnia 14 listopada 2013 r. Pismem z dnia 19 grudnia 2013 r. wyrażono zgodę na przedłużenie tego terminu. Odpowiedź władz belgijskich wpłynęła ostatecznie w dniu 6 stycznia 2014 r. Dnia 7 lutego 2014 r. Komisja wystosowała kolejną prośbę o udzielenie informacji. Władze belgijskie i obrońca spółki Société Wallonne de Gestion et de Participations (dalej „SOGEPA”) odpowiedzieli odpowiednio dnia 25 i 27 lutego 2014 r. Kolejne wezwanie do udzielenia informacji zostało wystosowane do władz belgijskich dnia 11 kwietnia 2014 r. Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Komisja przedłużyła termin przyznany władzom belgijskim do dnia 23 maja 2014 r. Odpowiedź wpłynęła do Komisji we wskazanym dniu.

| (9) | Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. władze belgijskie wyraziły zgodę, aby Komisja przyjęła i ogłosiła niniejszą decyzję wyłącznie w języku francuskim. |
| --- | --- |

(9)

Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. władze belgijskie wyraziły zgodę, aby Komisja przyjęła i ogłosiła niniejszą decyzję wyłącznie w języku francuskim.

2   OPIS ŚRODKÓW I POMOCY

2.1.   Beneficjent

| (10) | Spółka VSL wytwarza wysokiej jakości lub luksusowe przedmioty z kryształu. Ma siedzibę w Seraing w Walonii, zatrudnia 52 osoby, a jej roczne obroty wynoszą około 2 000 000 EUR. Wyroby spółki cieszą się dobrą renomą, ale jej historia jest naznaczona kilkoma upadłościami. W szczególności w 2002 r. upadła spółka SA Cristallerie du Val Saint-Lambert, a jej działalność przejęła spółka SA La cristallerie du Val Saint-Lambert (dalej „CVSL”) utworzona dnia 19 grudnia 2002 r. Następnie sąd gospodarczy w Liège ogłosił upadłość CVSL orzeczeniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Działalność przejęło dwóch prywatnych udziałowców: Châteaux Finances Corporation (dalej „CFC”), spółka holdingowa posiadająca kilka spółek działających w sektorze nieruchomości lub w sektorze winiarskim i gastronomicznym, oraz Société de Promotion d'Espaces Commerciaux et Industriels (dalej „SPECI”), przedsiębiorstwo zajmujące się zarządzaniem i rozwijaniem majątków nieruchomych. |
| --- | --- |

(10)

Spółka VSL wytwarza wysokiej jakości lub luksusowe przedmioty z kryształu. Ma siedzibę w Seraing w Walonii, zatrudnia 52 osoby, a jej roczne obroty wynoszą około 2 000 000 EUR. Wyroby spółki cieszą się dobrą renomą, ale jej historia jest naznaczona kilkoma upadłościami. W szczególności w 2002 r. upadła spółka SA Cristallerie du Val Saint-Lambert, a jej działalność przejęła spółka SA La cristallerie du Val Saint-Lambert (dalej „CVSL”) utworzona dnia 19 grudnia 2002 r. Następnie sąd gospodarczy w Liège ogłosił upadłość CVSL orzeczeniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Działalność przejęło dwóch prywatnych udziałowców: Châteaux Finances Corporation (dalej „CFC”), spółka holdingowa posiadająca kilka spółek działających w sektorze nieruchomości lub w sektorze winiarskim i gastronomicznym, oraz Société de Promotion d'Espaces Commerciaux et Industriels (dalej „SPECI”), przedsiębiorstwo zajmujące się zarządzaniem i rozwijaniem majątków nieruchomych.

| (11) | Początkowo CFC i SPECI posiadały odpowiednio 70 % i 30 % VSL. W marcu 2011 r. CFC i Region Waloński dokonały podwyższenia kapitału, w którym SPECI nie brała udziału. Obecnie 76 % udziałów VSL posiada CFC, 17 % Region Waloński i 7 % SPECI. |
| --- | --- |

(11)

Początkowo CFC i SPECI posiadały odpowiednio 70 % i 30 % VSL. W marcu 2011 r. CFC i Region Waloński dokonały podwyższenia kapitału, w którym SPECI nie brała udziału. Obecnie 76 % udziałów VSL posiada CFC, 17 % Region Waloński i 7 % SPECI.

| (12) | Od dnia 14 października 2013 r. VSL po raz kolejny jest objęta postępowaniem upadłościowym. |
| --- | --- |

(12)

Od dnia 14 października 2013 r. VSL po raz kolejny jest objęta postępowaniem upadłościowym.

| (13) | VSL posiada wyłączne prawo posługiwania się znakami towarowymi, projektami i szkicami VSL. Licencję tę uzyskało w styczniu 2009 r. od Regionu Walońskiego, aktualnego właściciela znaków towarowych. Wcześniej, do października 2005 r., znaki towarowe posiadała Compagnie financière du Val (dalej „CFV”), która przejęła Société de Gestion des marques du Val Saint-Lambert, należące w 100 % do SOGEPA (która z kolei w 100 % należała do Regionu Walońskiego). |
| --- | --- |

(13)

VSL posiada wyłączne prawo posługiwania się znakami towarowymi, projektami i szkicami VSL. Licencję tę uzyskało w styczniu 2009 r. od Regionu Walońskiego, aktualnego właściciela znaków towarowych. Wcześniej, do października 2005 r., znaki towarowe posiadała Compagnie financière du Val (dalej „CFV”), która przejęła Société de Gestion des marques du Val Saint-Lambert, należące w 100 % do SOGEPA (która z kolei w 100 % należała do Regionu Walońskiego).

| (14) | Na mocy porozumienia o cesji z dnia 5 października 2005 r. CFV odstąpiła te znaki towarowe spółce SA Interagora, która jest spółką dominującą względem CVSL, za kwotę [500 000-800 000] (3) EUR. Dnia 11 sierpnia 2008 r. spółka SA Interagora, przekształcona później w SA Val Saint-Lambert International (dalej „VSLI”), ogłosiła upadłość przy saldzie należności dla CFV wynoszącym 280 000 EUR. Region Waloński skorzystał ze swojego prawa pierwokupu i w 2008 r. został właścicielem znaków towarowych za kwotę [700 000–1 000 000] EUR. |
| --- | --- |

(14)

Na mocy porozumienia o cesji z dnia 5 października 2005 r. CFV odstąpiła te znaki towarowe spółce SA Interagora, która jest spółką dominującą względem CVSL, za kwotę [500 000-800 000] (3) EUR. Dnia 11 sierpnia 2008 r. spółka SA Interagora, przekształcona później w SA Val Saint-Lambert International (dalej „VSLI”), ogłosiła upadłość przy saldzie należności dla CFV wynoszącym 280 000 EUR. Region Waloński skorzystał ze swojego prawa pierwokupu i w 2008 r. został właścicielem znaków towarowych za kwotę [700 000–1 000 000] EUR.

2.2.   Opis środków i pomocy

2.2.1.   Środek 1: pomoc na ratowanie w wysokości 1 000 000 EUR z dnia 3 kwietnia 2012 r.

| (15) | Pomoc na ratowanie na rzecz VSL to uprzywilejowana pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR, przyznana dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Region Waloński, reprezentowany przez SOGEPA (spółka SOGEPA działa w imieniu regionu w przypadku wszystkich środków, w których udział ma SOGEPA), na okres 6 miesięcy i oprocentowana na poziomie 3,07 % (stopa bazowa 2,07 + 100 punktów). Oprocentowanie następnie podniesiono o marżę 100 punktów bazowych z tytułu zwrotu kosztów dla SOGEPA, a zatem wynosiło 4,07 %. Część z pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR, wynosząca 400 000 EUR, została wypłacona w dniu zawarcia umowy kredytowej, tj. dnia 3 kwietnia 2012 r., bez uprzedniego zgłoszenia tego faktu Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE. Pozostała część pożyczki, tj. 600 000 EUR, została wypłacona w późniejszym terminie, o którym Komisja nie została poinformowana. Komisja uważa jednak, że cała kwota pożyczki, tj. 1 000 000 EUR, została wypłacona, ponieważ taka kwota została podana w zgłoszeniu roszczenia złożonym do sądu gospodarczego w Liège w ramach upadłości VSL ogłoszonej przez ten sąd dnia 14 października 2013 r. |
| --- | --- |

(15)

Pomoc na ratowanie na rzecz VSL to uprzywilejowana pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR, przyznana dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Region Waloński, reprezentowany przez SOGEPA (spółka SOGEPA działa w imieniu regionu w przypadku wszystkich środków, w których udział ma SOGEPA), na okres 6 miesięcy i oprocentowana na poziomie 3,07 % (stopa bazowa 2,07 + 100 punktów). Oprocentowanie następnie podniesiono o marżę 100 punktów bazowych z tytułu zwrotu kosztów dla SOGEPA, a zatem wynosiło 4,07 %. Część z pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR, wynosząca 400 000 EUR, została wypłacona w dniu zawarcia umowy kredytowej, tj. dnia 3 kwietnia 2012 r., bez uprzedniego zgłoszenia tego faktu Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE. Pozostała część pożyczki, tj. 600 000 EUR, została wypłacona w późniejszym terminie, o którym Komisja nie została poinformowana. Komisja uważa jednak, że cała kwota pożyczki, tj. 1 000 000 EUR, została wypłacona, ponieważ taka kwota została podana w zgłoszeniu roszczenia złożonym do sądu gospodarczego w Liège w ramach upadłości VSL ogłoszonej przez ten sąd dnia 14 października 2013 r.

2.2.2.   Środek 2: pomoc na restrukturyzację

| (16) | W dniu 3 października 2012 r. władze belgijskie zgłosiły pomoc na restrukturyzację. Pomoc ta polegała na przedłużeniu pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR (tj. środka 1) na 10 lat. Jednak pismem z dnia 14 listopada 2013 r. władze belgijskie poinformowały Komisję, że wycofują zgłoszenie dotyczące pomocy na restrukturyzację. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. władze belgijskie potwierdziły, że pomoc ta nie została wdrożona. W związku z powyższym pomoc ta nie jest analizowana w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(16)

W dniu 3 października 2012 r. władze belgijskie zgłosiły pomoc na restrukturyzację. Pomoc ta polegała na przedłużeniu pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR (tj. środka 1) na 10 lat. Jednak pismem z dnia 14 listopada 2013 r. władze belgijskie poinformowały Komisję, że wycofują zgłoszenie dotyczące pomocy na restrukturyzację. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. władze belgijskie potwierdziły, że pomoc ta nie została wdrożona. W związku z powyższym pomoc ta nie jest analizowana w niniejszej decyzji.

2.2.3.   Środki 3–8

| (17) | Przed przyznaniem wcześniej wspomnianej pomocy na ratowanie (środek 1) Region Waloński, reprezentowany przez SOGEPA i inne podmioty publiczne należące do Regionu i działające w jego imieniu jak CFV, interweniował sześć razy na rzecz VSL w latach 2008–2011 w następujący sposób: gwarancja w wysokości 150 000 EUR (środek 3), przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi (środek 4), pożyczka na kwotę 1 500 000 EUR (środek 5), podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR (środek 6), różne środki pomocy w niewielkiej wysokości (środek 7) i sfinansowanie prac rekultywacyjnych w ramach projektu Cristal Park (środek 8). |
| --- | --- |

(17)

Przed przyznaniem wcześniej wspomnianej pomocy na ratowanie (środek 1) Region Waloński, reprezentowany przez SOGEPA i inne podmioty publiczne należące do Regionu i działające w jego imieniu jak CFV, interweniował sześć razy na rzecz VSL w latach 2008–2011 w następujący sposób: gwarancja w wysokości 150 000 EUR (środek 3), przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi (środek 4), pożyczka na kwotę 1 500 000 EUR (środek 5), podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR (środek 6), różne środki pomocy w niewielkiej wysokości (środek 7) i sfinansowanie prac rekultywacyjnych w ramach projektu Cristal Park (środek 8).

Środek 3: Gwarancja w wysokości 150 000 EUR udzielona we wrześniu 2008 r.

| (18) | Dnia 11 sierpnia 2008 r. sąd gospodarczy w Liège ogłosił upadłość spółki CVSL, która użytkowała fabrykę kryształów przed spółką VSL. Aby mimo upadłości zagwarantować ciągłość działalności w celu znalezienia nabywcy fabryki, Region Waloński, decyzją z dnia 28 sierpnia 2008 r., zobowiązał SOGEPA do udzielenia syndykowi masy upadłościowej CVSL gwarancji w wysokości 150 000 EUR dla pożyczki od banku ING w wysokości 300 000 EUR. Dnia 24 września 2008 r. gwarancja ta została udzielona syndykowi masy upadłościowej CVSL bez wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(18)

Dnia 11 sierpnia 2008 r. sąd gospodarczy w Liège ogłosił upadłość spółki CVSL, która użytkowała fabrykę kryształów przed spółką VSL. Aby mimo upadłości zagwarantować ciągłość działalności w celu znalezienia nabywcy fabryki, Region Waloński, decyzją z dnia 28 sierpnia 2008 r., zobowiązał SOGEPA do udzielenia syndykowi masy upadłościowej CVSL gwarancji w wysokości 150 000 EUR dla pożyczki od banku ING w wysokości 300 000 EUR. Dnia 24 września 2008 r. gwarancja ta została udzielona syndykowi masy upadłościowej CVSL bez wynagrodzenia.

Środek 4: Przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi – styczeń 2009 r.

| (19) | Jak podano, do października 2005 r. spółka CFV była właścicielem znaków towarowych VSL. |
| --- | --- |

(19)

Jak podano, do października 2005 r. spółka CFV była właścicielem znaków towarowych VSL.

| (20) | Na mocy porozumienia o cesji z dnia 5 października 2005 r. CFV odstąpiła te znaki towarowe spółce SA Interagora za kwotę [500 000-800 000] EUR. Spłata kwoty 700 000 EUR miała nastąpić w jednej transzy o wysokości [100 000–500 000] EUR i dziesięciu rocznych ratach o wysokości [10 000–50 000] EUR. Na mocy art. 7 ww. porozumienia Region Waloński posiadał prawo pierwokupu w przypadku, gdyby przed dniem 5 października 2010 r. spółka SA Interagora lub jej następcy prawni chcieli sprzedać prawo do znaków towarowych, projektów i wzorów stanowiących przedmiot cesji. |
| --- | --- |

(20)

Na mocy porozumienia o cesji z dnia 5 października 2005 r. CFV odstąpiła te znaki towarowe spółce SA Interagora za kwotę [500 000-800 000] EUR. Spłata kwoty 700 000 EUR miała nastąpić w jednej transzy o wysokości [100 000–500 000] EUR i dziesięciu rocznych ratach o wysokości [10 000–50 000] EUR. Na mocy art. 7 ww. porozumienia Region Waloński posiadał prawo pierwokupu w przypadku, gdyby przed dniem 5 października 2010 r. spółka SA Interagora lub jej następcy prawni chcieli sprzedać prawo do znaków towarowych, projektów i wzorów stanowiących przedmiot cesji.

| (21) | Dnia 11 sierpnia 2008 r. spółka SA Interagora, przekształcona w VSLI, ogłosiła upadłość przy saldzie należności dla CFV wynoszącym 280 000 EUR. |
| --- | --- |

(21)

Dnia 11 sierpnia 2008 r. spółka SA Interagora, przekształcona w VSLI, ogłosiła upadłość przy saldzie należności dla CFV wynoszącym 280 000 EUR.

| (22) | Dnia 1 października 2008 r. syndyk masy upadłościowej CVSL podpisał z CFC i SPECI (nabywcami działalności CVSL) protokół ustaleń, który obejmował również przejęcie znaków towarowych Val Saint-Lambert należących do VSLI za kwotę [700 000-1 000 000] EUR. Region Waloński skorzystał wówczas ze swojego prawa pierwokupu (art. 7 porozumienia z dnia 5 października 2005 r.) za tę samą cenę i powiadomił o tym fakcie syndyka masy upadłościowej dnia 7 listopada 2008 r. Następnie Region Waloński postawił następujące warunki w porozumieniu z dnia 29 stycznia 2009 r. zawartym między CFV a VSL:






  — | region udziela VSL wyłącznej, nieograniczonej i międzynarodowej koncesji na korzystanie z praw własności intelektualnej związanych ze znakami towarowymi, logotypami i typografią „Val Saint-Lambert”, których Region pozostaje właścicielem. Koncesja ta jest przyznana za wynagrodzeniem wynoszącym 1,5 % wyniku finansowego przed odsetkami, opodatkowaniem, deprecjacją i amortyzacją (EBITDA) w pierwszych pięciu latach podatkowych i 5 % EBITDA, począwszy od szóstego roku podatkowego. Przyznana koncesja wygasa w przypadku upadłości, likwidacji lub zawarcia porozumienia z wierzycielami przez VSL lub w przypadku rozwiązania porozumienia z winy VSL, |
| --- | --- | --- |

(22)

Dnia 1 października 2008 r. syndyk masy upadłościowej CVSL podpisał z CFC i SPECI (nabywcami działalności CVSL) protokół ustaleń, który obejmował również przejęcie znaków towarowych Val Saint-Lambert należących do VSLI za kwotę [700 000-1 000 000] EUR. Region Waloński skorzystał wówczas ze swojego prawa pierwokupu (art. 7 porozumienia z dnia 5 października 2005 r.) za tę samą cenę i powiadomił o tym fakcie syndyka masy upadłościowej dnia 7 listopada 2008 r. Następnie Region Waloński postawił następujące warunki w porozumieniu z dnia 29 stycznia 2009 r. zawartym między CFV a VSL:

—

region udziela VSL wyłącznej, nieograniczonej i międzynarodowej koncesji na korzystanie z praw własności intelektualnej związanych ze znakami towarowymi, logotypami i typografią „Val Saint-Lambert”, których Region pozostaje właścicielem. Koncesja ta jest przyznana za wynagrodzeniem wynoszącym 1,5 % wyniku finansowego przed odsetkami, opodatkowaniem, deprecjacją i amortyzacją (EBITDA) w pierwszych pięciu latach podatkowych i 5 % EBITDA, począwszy od szóstego roku podatkowego. Przyznana koncesja wygasa w przypadku upadłości, likwidacji lub zawarcia porozumienia z wierzycielami przez VSL lub w przypadku rozwiązania porozumienia z winy VSL,

| — | region wystawia dla VSL opcję kupna praw własności intelektualnej. VSL może zrealizować tę opcję począwszy od czwartego roku po podpisaniu porozumienia i nie później niż w ostatnim dniu piątego roku za cenę [700 000–1 000 000] EUR (cena zaoferowana przez nabywców w ramach protokołu ustaleń zawartego dnia 1 października). VSL może również zrealizować tę opcję za tę samą cenę 800 000 EUR zindeksowaną zgodnie z belgijskim wskaźnikiem cen konsumpcyjnych między szóstym a dziesiątym rokiem. Począwszy od jedenastego roku, Region Waloński może wymagać od VSL odkupienia praw własności intelektualnej za tę samą zindeksowaną cenę [700 000–1 000 000] EUR, |
| --- | --- |

—

region wystawia dla VSL opcję kupna praw własności intelektualnej. VSL może zrealizować tę opcję począwszy od czwartego roku po podpisaniu porozumienia i nie później niż w ostatnim dniu piątego roku za cenę [700 000–1 000 000] EUR (cena zaoferowana przez nabywców w ramach protokołu ustaleń zawartego dnia 1 października). VSL może również zrealizować tę opcję za tę samą cenę 800 000 EUR zindeksowaną zgodnie z belgijskim wskaźnikiem cen konsumpcyjnych między szóstym a dziesiątym rokiem. Począwszy od jedenastego roku, Region Waloński może wymagać od VSL odkupienia praw własności intelektualnej za tę samą zindeksowaną cenę [700 000–1 000 000] EUR,

| — | w przypadku zrealizowania opcji kupna spółka VSL będzie musiała zapłacić wszystkie pozostałe należności dla CFV (o których mowa w motywie 21). |
| --- | --- |

—

w przypadku zrealizowania opcji kupna spółka VSL będzie musiała zapłacić wszystkie pozostałe należności dla CFV (o których mowa w motywie 21).

| (23) | W swoich uwagach władze belgijskie poinformowały Komisję, że po przeprowadzeniu sądowego postępowania reorganizacyjnego (4) wszczętego dnia 28 lutego 2012 r. kwota pozostała do zapłaty wynosiła już nie 280 000 EUR, ale 61 250 EUR w związku z decyzją o obniżeniu o 43 750 EUR podjętą w ramach sądowego postępowania reorganizacyjnego i w związku ze zwrotem kwoty 105 000 EUR jeszcze przed rozpoczęciem tego postępowania. |
| --- | --- |

(23)

W swoich uwagach władze belgijskie poinformowały Komisję, że po przeprowadzeniu sądowego postępowania reorganizacyjnego (4) wszczętego dnia 28 lutego 2012 r. kwota pozostała do zapłaty wynosiła już nie 280 000 EUR, ale 61 250 EUR w związku z decyzją o obniżeniu o 43 750 EUR podjętą w ramach sądowego postępowania reorganizacyjnego i w związku ze zwrotem kwoty 105 000 EUR jeszcze przed rozpoczęciem tego postępowania.

Środek 5: Pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR w sierpniu 2009 r.

| (24) | Dnia 31 sierpnia 2009 r. Region Waloński reprezentowany przez SOGEPA udzielił spółce VSL pożyczki w wysokości 1 500 000 EUR oprocentowanej na poziomie 4,7 % na okres 7 lat, aby umożliwić przedsiębiorstwu zakup nowych pieców. Pożyczka ta była zabezpieczona hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia z nieruchomości VSL, które rzekomo, zdaniem władz belgijskich, miały wartość wyższą niż kwota pożyczki. |
| --- | --- |

(24)

Dnia 31 sierpnia 2009 r. Region Waloński reprezentowany przez SOGEPA udzielił spółce VSL pożyczki w wysokości 1 500 000 EUR oprocentowanej na poziomie 4,7 % na okres 7 lat, aby umożliwić przedsiębiorstwu zakup nowych pieców. Pożyczka ta była zabezpieczona hipoteką z pierwszeństwem zaspokojenia z nieruchomości VSL, które rzekomo, zdaniem władz belgijskich, miały wartość wyższą niż kwota pożyczki.

Środek 6: Podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR w marcu 2011 r.

| (25) | Dnia 17 marca 2011 r. Region Waloński podjął decyzję o zasileniu VSL wkładem kapitałowym w wysokości 1 500 000 EUR w celu umożliwienia zakupu nowego pieca. W okresie od dnia 25 maja 2009 r. do dnia 29 marca 2011 r. CFC (udziałowiec większościowy VSL) wniósł do tej spółki wkłady kapitałowe o łącznej wartości 5 200 000 EUR. |
| --- | --- |

(25)

Dnia 17 marca 2011 r. Region Waloński podjął decyzję o zasileniu VSL wkładem kapitałowym w wysokości 1 500 000 EUR w celu umożliwienia zakupu nowego pieca. W okresie od dnia 25 maja 2009 r. do dnia 29 marca 2011 r. CFC (udziałowiec większościowy VSL) wniósł do tej spółki wkłady kapitałowe o łącznej wartości 5 200 000 EUR.

Środek 7: Wcześniej przyznane środki pomocy w niewielkiej wysokości

| (26) | W okresie od lutego 2010 r. do listopada 2012 r. VSL otrzymało 197 503 EUR w ramach różnych środków pomocy w niewielkiej wysokości. Dnia 25 marca 2011 r. SOGEPA wpłaciła pomoc w wysokości 97 785 EUR przeznaczoną na tymczasowego menadżera. Dnia 25 września 2012 r. SOGEPA zażądała jednak zwrotu tej pomocy z odsetkami, kiedy stwierdziła, że przekroczony został limit pomocy wynoszący 200 000 EUR określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 (5). |
| --- | --- |

(26)

W okresie od lutego 2010 r. do listopada 2012 r. VSL otrzymało 197 503 EUR w ramach różnych środków pomocy w niewielkiej wysokości. Dnia 25 marca 2011 r. SOGEPA wpłaciła pomoc w wysokości 97 785 EUR przeznaczoną na tymczasowego menadżera. Dnia 25 września 2012 r. SOGEPA zażądała jednak zwrotu tej pomocy z odsetkami, kiedy stwierdziła, że przekroczony został limit pomocy wynoszący 200 000 EUR określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 (5).

Środek 8: Rekultywacja nieruchomości VSL w ramach projektu Cristal Park i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL.

| (27) | Projekt Cristal Park przewidywał rekultywację nieruchomości należących do VSL ze środków publicznych. |
| --- | --- |

(27)

Projekt Cristal Park przewidywał rekultywację nieruchomości należących do VSL ze środków publicznych.

| (28) | Pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. spółka SPAQuE (przedsiębiorstwo publiczne ds. pomocy w zachowaniu jakości środowiska) przesłała VSL ofertę warunkową zakupu nieruchomości za kwotę 2 040 000 EUR pomniejszoną o koszty rekultywacji, które jeszcze pozostawały do ustalenia. Cena 2 040 000 EUR została ustalona w dniu 29 marca 2012 r. przez niezależnego biegłego Cushman & Wakefield, który uściślił, że nie jest w stanie ustalić kosztu rewitalizacji. Pismem z dnia 5 września 2012 r. VSL przedstawiła SPAQuE koszty rekultywacji określone na kwotę 219 470 EUR w sierpniu 2012 r. przez spółkę GEOLYS. Tym samym pismem VSL informowała również SPAQuE, że wyraża zgodę na sprzedaż nieruchomości za cenę 2 040 000 EUR pomniejszoną o 220 000 EUR. Dnia 13 grudnia 2012 r. przedmiotowe nieruchomości zostały sprzedane spółce SPAQuE za cenę 2 040 000 EUR pomniejszoną o koszty rekultywacji oszacowane na 220 000 EUR, tj. za cenę 1 820 000 EUR. Tymczasem w nocie z dnia 1 grudnia 2011 r. przekazanej przez władze belgijskie koszty rekultywacji oszacowano na kilka milionów euro. |
| --- | --- |

(28)

Pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. spółka SPAQuE (przedsiębiorstwo publiczne ds. pomocy w zachowaniu jakości środowiska) przesłała VSL ofertę warunkową zakupu nieruchomości za kwotę 2 040 000 EUR pomniejszoną o koszty rekultywacji, które jeszcze pozostawały do ustalenia. Cena 2 040 000 EUR została ustalona w dniu 29 marca 2012 r. przez niezależnego biegłego Cushman & Wakefield, który uściślił, że nie jest w stanie ustalić kosztu rewitalizacji. Pismem z dnia 5 września 2012 r. VSL przedstawiła SPAQuE koszty rekultywacji określone na kwotę 219 470 EUR w sierpniu 2012 r. przez spółkę GEOLYS. Tym samym pismem VSL informowała również SPAQuE, że wyraża zgodę na sprzedaż nieruchomości za cenę 2 040 000 EUR pomniejszoną o 220 000 EUR. Dnia 13 grudnia 2012 r. przedmiotowe nieruchomości zostały sprzedane spółce SPAQuE za cenę 2 040 000 EUR pomniejszoną o koszty rekultywacji oszacowane na 220 000 EUR, tj. za cenę 1 820 000 EUR. Tymczasem w nocie z dnia 1 grudnia 2011 r. przekazanej przez władze belgijskie koszty rekultywacji oszacowano na kilka milionów euro.

| (29) | Przed sprzedażą, która miała miejsce w dniu 13 grudnia 2012 r., podczas posiedzenia rady gminy w dniu 10 września 2012 r., rada gminy miasta Seraing zatwierdziła dwa opcjonalne projekty porozumienia, pierwszy między SPAQuE a miastem Seraing, a drugi między miastem Seraing a SPECI. Projekty te zawierają warunki przyszłego transferu między tymi trzema podmiotami zrekultywowanych nieruchomości sprzedanych spółce SPAQuE. |
| --- | --- |

(29)

Przed sprzedażą, która miała miejsce w dniu 13 grudnia 2012 r., podczas posiedzenia rady gminy w dniu 10 września 2012 r., rada gminy miasta Seraing zatwierdziła dwa opcjonalne projekty porozumienia, pierwszy między SPAQuE a miastem Seraing, a drugi między miastem Seraing a SPECI. Projekty te zawierają warunki przyszłego transferu między tymi trzema podmiotami zrekultywowanych nieruchomości sprzedanych spółce SPAQuE.

| (30) | Dotychczas została zrealizowana tylko sprzedaż w dniu 13 grudnia 2012 r. Operacje przewidziane w projektach porozumienia zatwierdzonych przez radę gminy Seraing, o których mowa w poprzednich motywach 28 i 29, nie zostały przeprowadzone. Nie rozpoczęto też robót rekultywacyjnych. |
| --- | --- |

(30)

Dotychczas została zrealizowana tylko sprzedaż w dniu 13 grudnia 2012 r. Operacje przewidziane w projektach porozumienia zatwierdzonych przez radę gminy Seraing, o których mowa w poprzednich motywach 28 i 29, nie zostały przeprowadzone. Nie rozpoczęto też robót rekultywacyjnych.

| (31) | Ponadto w dniu 11 grudnia 2012 r. SPAQuE i VSL podpisały porozumienie o użyczeniu części zakładów fabryki kryształów Val Saint-Lambert. Na mocy tego porozumienia SPAQuE udostępnia VSL na czas nieokreślony i nieodpłatnie pewną liczbę budynków, których SPAQuE stała się właścicielem (zob. motyw 27). W zamian VSL zobowiązuje się do współpracy ze SPAQuE w zakresie przekazania wszystkich informacji przydatnych i niezbędnych do przeprowadzenia prac renowacyjnych i rewitalizacyjnych terenu. |
| --- | --- |

(31)

Ponadto w dniu 11 grudnia 2012 r. SPAQuE i VSL podpisały porozumienie o użyczeniu części zakładów fabryki kryształów Val Saint-Lambert. Na mocy tego porozumienia SPAQuE udostępnia VSL na czas nieokreślony i nieodpłatnie pewną liczbę budynków, których SPAQuE stała się właścicielem (zob. motyw 27). W zamian VSL zobowiązuje się do współpracy ze SPAQuE w zakresie przekazania wszystkich informacji przydatnych i niezbędnych do przeprowadzenia prac renowacyjnych i rewitalizacyjnych terenu.

2.3.   Powody wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego

| (32) | Komisja uznała, że wszystkie analizowane środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Odnośnie do środka 1 (pomoc na ratowanie), 3 (gwarancja bez wynagrodzenia) i 4 (przeniesienie praw do znaków towarowych i prawa posługiwania się nimi) Komisja miała wątpliwości co do zgodności tych środków z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Odnośnie do środka 5 (pożyczka na kwotę 1 500 000 EUR) Komisja miała wątpliwości co do faktu, czy oprocentowanie nie zawierało elementów pomocy. Komisja zastanawiała się również nad charakterem pari passu środka 6 (podwyższenie kapitału) i nad zgodnością tego środka z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Odnośnie do środka 7, który obejmuje różne środki pomocy w niewielkiej wysokości, Komisja nie miała pewności co do faktu, czy każdy z tych środków spełnia warunki określone w cytowanym rozporządzeniu (6). Wreszcie odnośnie do środka 8 (sprzedaż nieruchomości i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości), ze względu na niepewne oszacowanie kosztów rekultywacji, Komisja zastanawiała się, czy cena sprzedaży terenu spółce SPAQuE przez VSL nie zawierała elementów pomocy. Komisja zastanawiała się również nad istnieniem pomocy w operacji, która polegała na nieodpłatnym udostępnieniu nieruchomości spółce VSL przez SPAQuE. Odnośnie do środka 3 Komisja zastanawiała się również nad zachowaniem ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Wreszcie Komisja miała wątpliwości co do zgodności wszystkich tych środków z rynkiem wewnętrznym, a w szczególności z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (7) (dalej „wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji”) (środki 1, 2 i 3). |
| --- | --- |

(32)

Komisja uznała, że wszystkie analizowane środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Odnośnie do środka 1 (pomoc na ratowanie), 3 (gwarancja bez wynagrodzenia) i 4 (przeniesienie praw do znaków towarowych i prawa posługiwania się nimi) Komisja miała wątpliwości co do zgodności tych środków z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Odnośnie do środka 5 (pożyczka na kwotę 1 500 000 EUR) Komisja miała wątpliwości co do faktu, czy oprocentowanie nie zawierało elementów pomocy. Komisja zastanawiała się również nad charakterem pari passu środka 6 (podwyższenie kapitału) i nad zgodnością tego środka z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Odnośnie do środka 7, który obejmuje różne środki pomocy w niewielkiej wysokości, Komisja nie miała pewności co do faktu, czy każdy z tych środków spełnia warunki określone w cytowanym rozporządzeniu (6). Wreszcie odnośnie do środka 8 (sprzedaż nieruchomości i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości), ze względu na niepewne oszacowanie kosztów rekultywacji, Komisja zastanawiała się, czy cena sprzedaży terenu spółce SPAQuE przez VSL nie zawierała elementów pomocy. Komisja zastanawiała się również nad istnieniem pomocy w operacji, która polegała na nieodpłatnym udostępnieniu nieruchomości spółce VSL przez SPAQuE. Odnośnie do środka 3 Komisja zastanawiała się również nad zachowaniem ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Wreszcie Komisja miała wątpliwości co do zgodności wszystkich tych środków z rynkiem wewnętrznym, a w szczególności z wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (7) (dalej „wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji”) (środki 1, 2 i 3).

3.   UWAGI BELGII DOTYCZĄCE DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

3.1.   W przedmiocie uznania VSL za przedsiębiorstwo zagrożone

| (33) | Władze belgijskie nie kwestionują uznania VSL za przedsiębiorstwo zagrożone począwszy od dnia 8 lutego 2012 r., tj. daty złożenia wniosku o wszczęcie sądowego postępowania reorganizacyjnego (co, jak zobaczymy, ma znaczenie dla analizy kilku spośród przedmiotowych środków). Niemniej twierdzą, że wcześniej VSL nie mogło być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone, ponieważ, zdaniem władz belgijskich, było to nowe przedsiębiorstwo i korzystało z bezwarunkowego wsparcia swojego większościowego udziałowca, tj. CFC, zgodnie z pkt 10 i 11 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji oraz z praktyką decyzyjną Komisji (8). |
| --- | --- |

(33)

Władze belgijskie nie kwestionują uznania VSL za przedsiębiorstwo zagrożone począwszy od dnia 8 lutego 2012 r., tj. daty złożenia wniosku o wszczęcie sądowego postępowania reorganizacyjnego (co, jak zobaczymy, ma znaczenie dla analizy kilku spośród przedmiotowych środków). Niemniej twierdzą, że wcześniej VSL nie mogło być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone, ponieważ, zdaniem władz belgijskich, było to nowe przedsiębiorstwo i korzystało z bezwarunkowego wsparcia swojego większościowego udziałowca, tj. CFC, zgodnie z pkt 10 i 11 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji oraz z praktyką decyzyjną Komisji (8).

3.2.   Pomoc na ratowanie (środek 1)

| (34) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że taka pożyczka, przyznana bez jakichkolwiek zabezpieczeń przedsiębiorstwu zagrożonemu, może stanowić pomoc, ponieważ bank prywatny nie udzieliłby VSL pożyczki na takich warunkach. |
| --- | --- |

(34)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że taka pożyczka, przyznana bez jakichkolwiek zabezpieczeń przedsiębiorstwu zagrożonemu, może stanowić pomoc, ponieważ bank prywatny nie udzieliłby VSL pożyczki na takich warunkach.

| (35) | W swoich uwagach władze belgijskie nie kwestionują faktu, że uprzywilejowana pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR przyznana dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Region Waloński stanowi pomoc. Niemniej uważają, że środek ten stanowi pomoc zgodnie z pkt 13 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w tym sensie, że trudności, jakie przeżywało VSL, są wewnętrznymi trudnościami tego przedsiębiorstwa i nie są wynikiem arbitralnej alokacji kosztów w ramach grupy, oraz że te trudności są zbyt poważne, aby mogły być przezwyciężone przez samą grupę. Władze belgijskie wyjaśniają, że ze względu na różnorodność swojej działalności i udziałów CFC nie mogła przypisać wszystkich swoich zasobów VSL. Środki pieniężne CFC znacznie zmniejszyły się po zamknięciu roku obrachunkowego 2011 i na dzień 19 października 2012 r. wynosiły już tylko 130 000 EUR. Władze belgijskie przypominają również, że ze względu na częstotliwość, z jaką CFC przekazywała swoje środki dla VSL (9 500 000 EUR od utworzenia VSL) i utrzymywanie się rozczarowujących wyników finansowych VSL, CFC nie mogło już więcej rozwiązywać trudności VSL za pomocą zasobów należących do grupy. |
| --- | --- |

(35)

W swoich uwagach władze belgijskie nie kwestionują faktu, że uprzywilejowana pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR przyznana dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Region Waloński stanowi pomoc. Niemniej uważają, że środek ten stanowi pomoc zgodnie z pkt 13 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w tym sensie, że trudności, jakie przeżywało VSL, są wewnętrznymi trudnościami tego przedsiębiorstwa i nie są wynikiem arbitralnej alokacji kosztów w ramach grupy, oraz że te trudności są zbyt poważne, aby mogły być przezwyciężone przez samą grupę. Władze belgijskie wyjaśniają, że ze względu na różnorodność swojej działalności i udziałów CFC nie mogła przypisać wszystkich swoich zasobów VSL. Środki pieniężne CFC znacznie zmniejszyły się po zamknięciu roku obrachunkowego 2011 i na dzień 19 października 2012 r. wynosiły już tylko 130 000 EUR. Władze belgijskie przypominają również, że ze względu na częstotliwość, z jaką CFC przekazywała swoje środki dla VSL (9 500 000 EUR od utworzenia VSL) i utrzymywanie się rozczarowujących wyników finansowych VSL, CFC nie mogło już więcej rozwiązywać trudności VSL za pomocą zasobów należących do grupy.

| (36) | Ponadto odnośnie do zasady „pierwszy i ostatni raz”, zgodnie z którą środek 1 byłby niezgodny z pkt 72 i nast. wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, ponieważ środki 3, 5, 6, i 7 stanowią pomoce na ratowanie lub restrukturyzację, władze belgijskie uważają, że:






  — | środek 3 (gwarancja 150 000 EUR) został udzielony syndykowi masy upadłościowej CVSL we wrześniu 2008 r., a nie VSL. Władze belgijskie uważają ponadto, że nie było ciągłości działalności gospodarczej między VSL a CVSL, |
| --- | --- | --- |

(36)

Ponadto odnośnie do zasady „pierwszy i ostatni raz”, zgodnie z którą środek 1 byłby niezgodny z pkt 72 i nast. wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, ponieważ środki 3, 5, 6, i 7 stanowią pomoce na ratowanie lub restrukturyzację, władze belgijskie uważają, że:

—

środek 3 (gwarancja 150 000 EUR) został udzielony syndykowi masy upadłościowej CVSL we wrześniu 2008 r., a nie VSL. Władze belgijskie uważają ponadto, że nie było ciągłości działalności gospodarczej między VSL a CVSL,

| — | środek 5 (pożyczka na kwotę 1 500 000 EUR) nie zawiera elementu pomocy ze względu na zastosowane oprocentowanie i charakter zabezpieczenia, |
| --- | --- |

—

środek 5 (pożyczka na kwotę 1 500 000 EUR) nie zawiera elementu pomocy ze względu na zastosowane oprocentowanie i charakter zabezpieczenia,

| — | środek 6 (podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR) nie zawiera elementu pomocy, ponieważ odbyło się ono jednocześnie z wniesieniem wkładu kapitałowego w wysokości 5 200 000 EUR przez CFC w formie konwersji wierzytelności, |
| --- | --- |

—

środek 6 (podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR) nie zawiera elementu pomocy, ponieważ odbyło się ono jednocześnie z wniesieniem wkładu kapitałowego w wysokości 5 200 000 EUR przez CFC w formie konwersji wierzytelności,

| — | środki pomocy w niewielkiej wysokości nie były przyznawane przedsiębiorstwu zagrożonemu i nie powinny być uwzględniane w analizie zachowania zasady „pierwszy i ostatni raz”. Ponadto ich kwota jest zdecydowanie niższa niż kwoty wypłacone przez CFC od 2009 r. |
| --- | --- |

—

środki pomocy w niewielkiej wysokości nie były przyznawane przedsiębiorstwu zagrożonemu i nie powinny być uwzględniane w analizie zachowania zasady „pierwszy i ostatni raz”. Ponadto ich kwota jest zdecydowanie niższa niż kwoty wypłacone przez CFC od 2009 r.

3.3.   Pomoc na restrukturyzację (środek 2)

| (37) | W związku z wycofaniem zgłoszenia tej pomocy oraz ze względu na fakt, że nie została ona wdrożona przez władze belgijskie, nie stanowi ona przedmiotu niniejszej decyzji, stąd uwagi władz belgijskich w tym zakresie stają się bezprzedmiotowe. |
| --- | --- |

(37)

W związku z wycofaniem zgłoszenia tej pomocy oraz ze względu na fakt, że nie została ona wdrożona przez władze belgijskie, nie stanowi ona przedmiotu niniejszej decyzji, stąd uwagi władz belgijskich w tym zakresie stają się bezprzedmiotowe.

3.4.   Gwarancja w wysokości 150 000 EUR (środek 3)

| (38) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja podkreślała, że gwarancja w wysokości 150 000 EUR została udzielona bez wynagrodzenia przedsiębiorstwu zagrożonemu, ponieważ CVSL była wówczas w stanie upadłości. W związku z tym stanowi ona korzyść dla CVSL, ponieważ żaden podmiot prywatny nie udzieliłby takiej gwarancji bez wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(38)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja podkreślała, że gwarancja w wysokości 150 000 EUR została udzielona bez wynagrodzenia przedsiębiorstwu zagrożonemu, ponieważ CVSL była wówczas w stanie upadłości. W związku z tym stanowi ona korzyść dla CVSL, ponieważ żaden podmiot prywatny nie udzieliłby takiej gwarancji bez wynagrodzenia.

| (39) | Władze belgijskie nie wypowiadają się co do uznania tego środka jako pomocy. |
| --- | --- |

(39)

Władze belgijskie nie wypowiadają się co do uznania tego środka jako pomocy.

| (40) | Ponadto władze belgijskie uściśliły, że gwarancja została przyznana syndykowi masy upadłościowej, a nie CVSL w upadłości. Utrzymują jednak, że nie było ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Uważają, że w wystarczającym stopniu wykazały zerwanie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Podkreślają, że ponieważ zakres aktywów przeniesionych do VSL był szerszy niż posiadanych przez CVSL i całkowicie odrębny, należy wykluczyć jakąkolwiek ciągłość. |
| --- | --- |

(40)

Ponadto władze belgijskie uściśliły, że gwarancja została przyznana syndykowi masy upadłościowej, a nie CVSL w upadłości. Utrzymują jednak, że nie było ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Uważają, że w wystarczającym stopniu wykazały zerwanie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Podkreślają, że ponieważ zakres aktywów przeniesionych do VSL był szerszy niż posiadanych przez CVSL i całkowicie odrębny, należy wykluczyć jakąkolwiek ciągłość.

| (41) | Władze belgijskie przypominają również, że nowi udziałowcy VSL zawsze chcieli wykorzystać przejęcie CVSL dla szeroko zakrojonego projektu związanego z nieruchomościami i turystyką, tj. Cristal Park. Logika gospodarcza świadczy zatem, ich zdaniem, o całkowitym zakończeniu działalności prowadzonej przez CVSL w fabryce kryształu, polegającej wyłącznie na produkcji kryształu. |
| --- | --- |

(41)

Władze belgijskie przypominają również, że nowi udziałowcy VSL zawsze chcieli wykorzystać przejęcie CVSL dla szeroko zakrojonego projektu związanego z nieruchomościami i turystyką, tj. Cristal Park. Logika gospodarcza świadczy zatem, ich zdaniem, o całkowitym zakończeniu działalności prowadzonej przez CVSL w fabryce kryształu, polegającej wyłącznie na produkcji kryształu.

3.5.   Przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi (środek 4)

| (42) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja podnosiła, że mechanizm wynagrodzenia za koncesję przyznaną VSL, oparty na EBITDA osiągniętym przez VSL w przyszłości, przynosi korzyść gospodarczą. Region Waloński ceduje bowiem na zasadzie koncesji aktywa o pewnej wartości bez gwarancji wynagrodzenia, ponieważ VSL może osiągnąć ujemny wynik EBITDA podobnie jak w latach ubiegłych, a także – po upływie koncesji – bez nadziei na zysk inny niż dostosowanie do inflacji (indeksacja), które zresztą może nastąpić dopiero począwszy od szóstego roku. Prywatny podmiot najpewniej domagałby się wynagrodzenia zawierającego co najmniej stałą i pewną podstawę. Ponadto w decyzji o wszczęciu postępowania zakładano możliwość istnienia pomocy w warunkach związanych z cesją praw do znaku towarowego. |
| --- | --- |

(42)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja podnosiła, że mechanizm wynagrodzenia za koncesję przyznaną VSL, oparty na EBITDA osiągniętym przez VSL w przyszłości, przynosi korzyść gospodarczą. Region Waloński ceduje bowiem na zasadzie koncesji aktywa o pewnej wartości bez gwarancji wynagrodzenia, ponieważ VSL może osiągnąć ujemny wynik EBITDA podobnie jak w latach ubiegłych, a także – po upływie koncesji – bez nadziei na zysk inny niż dostosowanie do inflacji (indeksacja), które zresztą może nastąpić dopiero począwszy od szóstego roku. Prywatny podmiot najpewniej domagałby się wynagrodzenia zawierającego co najmniej stałą i pewną podstawę. Ponadto w decyzji o wszczęciu postępowania zakładano możliwość istnienia pomocy w warunkach związanych z cesją praw do znaku towarowego.

| (43) | Władze belgijskie uważają, że nie jest uzasadnione odnoszenie się, jak to czyni Komisja, do złych wyników poprzedników VSL, aby krytykować wyliczenie wynagrodzenia pobieranego przez Region Waloński za udzielenie koncesji na używanie znaku towarowego. |
| --- | --- |

(43)

Władze belgijskie uważają, że nie jest uzasadnione odnoszenie się, jak to czyni Komisja, do złych wyników poprzedników VSL, aby krytykować wyliczenie wynagrodzenia pobieranego przez Region Waloński za udzielenie koncesji na używanie znaku towarowego.

| (44) | Wręcz przeciwnie – władze belgijskie uważają, że wyliczenie wynagrodzenia za używanie znaku towarowego na podstawie EBITDA nie jest wyborem pozbawionym logiki handlowej. Wybór ten jest ich zdaniem uzasadniony, ponieważ EBITDA jest jednym z księgowych wskaźników pozwalającym władzom Regionu Walońskiego zmierzyć sukces rynkowy związany ze sprzedażą produktów, których znaki towarowe należą do Regionu. |
| --- | --- |

(44)

Wręcz przeciwnie – władze belgijskie uważają, że wyliczenie wynagrodzenia za używanie znaku towarowego na podstawie EBITDA nie jest wyborem pozbawionym logiki handlowej. Wybór ten jest ich zdaniem uzasadniony, ponieważ EBITDA jest jednym z księgowych wskaźników pozwalającym władzom Regionu Walońskiego zmierzyć sukces rynkowy związany ze sprzedażą produktów, których znaki towarowe należą do Regionu.

| (45) | Władze belgijskie nie przedstawiły uwag co do warunków sprzedaży w przyszłości znaków towarowych przedsiębiorstwu VSL. |
| --- | --- |

(45)

Władze belgijskie nie przedstawiły uwag co do warunków sprzedaży w przyszłości znaków towarowych przedsiębiorstwu VSL.

3.6.   Pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR (środek 5)

| (46) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja miała wątpliwości dotyczące charakteru zabezpieczenia. Z dokumentów przedstawionych Komisji wynikało bowiem, że hipoteka dotyczyła – przynajmniej częściowo – nieruchomości VSL, które miały być odnowione. Tymczasem rzeczywista wartość tych nieruchomości nie była znana i być może była ujemna. Zdawało się zatem, że oprocentowanie pożyczki na poziomie 4,7 % było zbyt niskie. W zależności od charakteru zabezpieczenia należało bowiem dodać do stopy bazowej równej 1,778 % od 400 do 1 000 punktów bazowych. |
| --- | --- |

(46)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja miała wątpliwości dotyczące charakteru zabezpieczenia. Z dokumentów przedstawionych Komisji wynikało bowiem, że hipoteka dotyczyła – przynajmniej częściowo – nieruchomości VSL, które miały być odnowione. Tymczasem rzeczywista wartość tych nieruchomości nie była znana i być może była ujemna. Zdawało się zatem, że oprocentowanie pożyczki na poziomie 4,7 % było zbyt niskie. W zależności od charakteru zabezpieczenia należało bowiem dodać do stopy bazowej równej 1,778 % od 400 do 1 000 punktów bazowych.

| (47) | Władze belgijskie uważają, że wartość zabezpieczeń była znakomita, ponieważ dotyczyła całkowitej kwoty pożyczki. Ich ocena opierała się na ekspertyzie przeprowadzonej przez biuro Marengo w styczniu i lutym 2009 r. |
| --- | --- |

(47)

Władze belgijskie uważają, że wartość zabezpieczeń była znakomita, ponieważ dotyczyła całkowitej kwoty pożyczki. Ich ocena opierała się na ekspertyzie przeprowadzonej przez biuro Marengo w styczniu i lutym 2009 r.

3.7.   Podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR (środek 6)

| (48) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że decyzja o podwyższeniu kapitału nie była oparta na biznesplanie, ale na zwykłej prognozie finansowej. Prognoza ta nie wyjaśnia, w jaki sposób przedsiębiorstwo planuje odzyskać rentowność, ani też jakie wynagrodzenie zamierza zapewnić dostarczycielowi kapitału, tj. Regionowi Walońskiemu. Ponadto Region Waloński i CFC nie zdają się być w takiej samej sytuacji i ponosić takie samo ryzyko. Region Waloński nie był udziałowcem VSL przed zastosowaniem tego środka i nie ma w nim żadnego interesu gospodarczego. Natomiast CFC jest udziałowcem VSL i w jej interesie leży przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa, a co najmniej ograniczenie jego strat. |
| --- | --- |

(48)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że decyzja o podwyższeniu kapitału nie była oparta na biznesplanie, ale na zwykłej prognozie finansowej. Prognoza ta nie wyjaśnia, w jaki sposób przedsiębiorstwo planuje odzyskać rentowność, ani też jakie wynagrodzenie zamierza zapewnić dostarczycielowi kapitału, tj. Regionowi Walońskiemu. Ponadto Region Waloński i CFC nie zdają się być w takiej samej sytuacji i ponosić takie samo ryzyko. Region Waloński nie był udziałowcem VSL przed zastosowaniem tego środka i nie ma w nim żadnego interesu gospodarczego. Natomiast CFC jest udziałowcem VSL i w jej interesie leży przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa, a co najmniej ograniczenie jego strat.

| (49) | Władze belgijskie uważają, że VSL nie było przedsiębiorstwem zagrożonym w momencie przyznawania tego środka, ponieważ udziałowiec większościowy miał pełne zaufanie do swojej spółki zależnej i udzielał jej wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

(49)

Władze belgijskie uważają, że VSL nie było przedsiębiorstwem zagrożonym w momencie przyznawania tego środka, ponieważ udziałowiec większościowy miał pełne zaufanie do swojej spółki zależnej i udzielał jej wsparcia finansowego.

| (50) | Zarzucają Komisji, że aby ocenić istnienie pomocy państwa, opiera się na rentowności ex post jednej inwestycji, a praktyka taka jest sprzeczna z orzecznictwem europejskim. |
| --- | --- |

(50)

Zarzucają Komisji, że aby ocenić istnienie pomocy państwa, opiera się na rentowności ex post jednej inwestycji, a praktyka taka jest sprzeczna z orzecznictwem europejskim.

| (51) | Uważają, że kwota wniesionego kapitału była niższa i podobna do tej, jaką wnieśli udziałowcy CFC. Ponadto, nawet jeśli Region Waloński nie był udziałowcem VSL, to odniósł on korzyść ekonomiczną związaną z podwyższeniem kapitału, ponieważ – zdaniem władz belgijskich – w jego interesie było wspieranie działań, mających na celu odzyskanie rentowności, a następnie spłatę pożyczki. |
| --- | --- |

(51)

Uważają, że kwota wniesionego kapitału była niższa i podobna do tej, jaką wnieśli udziałowcy CFC. Ponadto, nawet jeśli Region Waloński nie był udziałowcem VSL, to odniósł on korzyść ekonomiczną związaną z podwyższeniem kapitału, ponieważ – zdaniem władz belgijskich – w jego interesie było wspieranie działań, mających na celu odzyskanie rentowności, a następnie spłatę pożyczki.

3.8.   Pomoc de minimis (środek 7)

| (52) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że VSL zdawało się być przedsiębiorstwem zagrożonym od 2009 r. do chwili obecnej, a zatem nie mogło korzystać z tego rodzaju pomocy. |
| --- | --- |

(52)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznała, że VSL zdawało się być przedsiębiorstwem zagrożonym od 2009 r. do chwili obecnej, a zatem nie mogło korzystać z tego rodzaju pomocy.

| (53) | Zdaniem władz belgijskich VSL nie może być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone, ponieważ jest to przedsiębiorstwo powstałe niedawno (mniej niż trzy lata wcześniej) i cieszące się zaufaniem swojego większościowego udziałowca aż do wszczęcia sądowego postępowania reorganizacyjnego. W związku z tym do środków tych nie ma zastosowania rozporządzenie de minimis, a zatem środki te nie mogą być uznane za pomoc. |
| --- | --- |

(53)

Zdaniem władz belgijskich VSL nie może być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone, ponieważ jest to przedsiębiorstwo powstałe niedawno (mniej niż trzy lata wcześniej) i cieszące się zaufaniem swojego większościowego udziałowca aż do wszczęcia sądowego postępowania reorganizacyjnego. W związku z tym do środków tych nie ma zastosowania rozporządzenie de minimis, a zatem środki te nie mogą być uznane za pomoc.

3.9.   Rekultywacja nieruchomości VSL w ramach projektu Cristal Park i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL (środek 8)

| (54) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja twierdziła, że SPAQuE zobowiązała się do kupna nieruchomości, nie znając kosztu ich rewitalizacji. |
| --- | --- |

(54)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja twierdziła, że SPAQuE zobowiązała się do kupna nieruchomości, nie znając kosztu ich rewitalizacji.

| (55) | Odnośnie do kosztów rekultywacji władze belgijskie wyjaśniają, że w przypadku tzw. zanieczyszczeń historycznych i w zależności od przeznaczenia w planach zagospodarowania przestrzennego obszarów, na których zanieczyszczone nieruchomości są zlokalizowane, przepisy Regionu Walońskiego ograniczają zakres obowiązków właściciela zanieczyszczonej nieruchomości. Również zdaniem władz belgijskich, zakładając nawet, że zobowiązanie do usunięcia zanieczyszczeń ciążyłoby na VSL, spółka ta może być zobowiązana do rewitalizacji terenu tylko w takim zakresie, aby jego użytkowanie było zgodne z przeznaczeniem określonym w planie zagospodarowania dla strefy, w której jest zlokalizowany, tj. do użytku przemysłowego. W związku z tym koszty rekultywacji terenu muszą być oszacowane na poziomie niezbędnym do przywrócenia zgodności terenu z przeznaczeniem obowiązującym w momencie sprzedaży, tj. w analizowanym przypadku do użytku przemysłowego. Władze belgijskie uważają, że koszty zostały oszacowane w sprawozdaniu GEOLYS. O koszty te została następnie pomniejszona cena sprzedaży. |
| --- | --- |

(55)

Odnośnie do kosztów rekultywacji władze belgijskie wyjaśniają, że w przypadku tzw. zanieczyszczeń historycznych i w zależności od przeznaczenia w planach zagospodarowania przestrzennego obszarów, na których zanieczyszczone nieruchomości są zlokalizowane, przepisy Regionu Walońskiego ograniczają zakres obowiązków właściciela zanieczyszczonej nieruchomości. Również zdaniem władz belgijskich, zakładając nawet, że zobowiązanie do usunięcia zanieczyszczeń ciążyłoby na VSL, spółka ta może być zobowiązana do rewitalizacji terenu tylko w takim zakresie, aby jego użytkowanie było zgodne z przeznaczeniem określonym w planie zagospodarowania dla strefy, w której jest zlokalizowany, tj. do użytku przemysłowego. W związku z tym koszty rekultywacji terenu muszą być oszacowane na poziomie niezbędnym do przywrócenia zgodności terenu z przeznaczeniem obowiązującym w momencie sprzedaży, tj. w analizowanym przypadku do użytku przemysłowego. Władze belgijskie uważają, że koszty zostały oszacowane w sprawozdaniu GEOLYS. O koszty te została następnie pomniejszona cena sprzedaży.

| (56) | Władze belgijskie wyjaśniają następnie, że po zakupie nieruchomości przez SPAQuE prace rekultywacyjne nieruchomości będą wykonane przy pomocy środków publicznych przez podmiot publiczny, tj. SPAQuE. Zgodnie ze wspólnotowymi wytycznymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska środki na prace naprawcze wykonywane przez organy administracji publicznej na należących do nich gruntach nie stanowią pomocy państwa. |
| --- | --- |

(56)

Władze belgijskie wyjaśniają następnie, że po zakupie nieruchomości przez SPAQuE prace rekultywacyjne nieruchomości będą wykonane przy pomocy środków publicznych przez podmiot publiczny, tj. SPAQuE. Zgodnie ze wspólnotowymi wytycznymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska środki na prace naprawcze wykonywane przez organy administracji publicznej na należących do nich gruntach nie stanowią pomocy państwa.

| (57) | Odnośnie do nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości spółce VSL władze belgijskie uważają, że udostępnienie to dotyczy nieruchomości, które należą do SPECI, spółki akcyjnej z kapitałem prywatnym. |
| --- | --- |

(57)

Odnośnie do nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości spółce VSL władze belgijskie uważają, że udostępnienie to dotyczy nieruchomości, które należą do SPECI, spółki akcyjnej z kapitałem prywatnym.

4.   UWAGI OSÓB TRZECICH DOTYCZĄCE DECYZJI O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA

| (58) | Do Komisji nie wpłynęły żadne uwagi. |
| --- | --- |

(58)

Do Komisji nie wpłynęły żadne uwagi.

5.   OCENA POMOCY

5.1.   Określenie istnienia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (59) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(59)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (60) | Z przepisu tego wynika, że aby analizowane środki mogły być uznane za pomoc państwa, muszą (i) pochodzić ze źródeł państwowych, tj. być przyznane z zasobów państwowych lub takich, które można przypisać państwu; (ii) przynosić korzyść ekonomiczną beneficjentowi; (iii) być selektywne; oraz (iv) grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(60)

Z przepisu tego wynika, że aby analizowane środki mogły być uznane za pomoc państwa, muszą (i) pochodzić ze źródeł państwowych, tj. być przyznane z zasobów państwowych lub takich, które można przypisać państwu; (ii) przynosić korzyść ekonomiczną beneficjentowi; (iii) być selektywne; oraz (iv) grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (61) | Belgia nie zakwestionowała uznania pomocy za pomoc na ratowanie (środek 1). Komisja przyjęła ten fakt do wiadomości już w decyzji o wszczęciu postępowania. Odnośnie do środka 2 Belgia wycofała zgłoszenie po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Środek ten nie jest więc analizowany w niniejszej decyzji. Niemniej Belgia kwestionuje uznanie za pomoc środków 3–6, 7 i 8, argumentując, że środki te nie przyniosły korzyści ekonomicznej beneficjentowi lub stanowiły pomoc de minimis. |
| --- | --- |

(61)

Belgia nie zakwestionowała uznania pomocy za pomoc na ratowanie (środek 1). Komisja przyjęła ten fakt do wiadomości już w decyzji o wszczęciu postępowania. Odnośnie do środka 2 Belgia wycofała zgłoszenie po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Środek ten nie jest więc analizowany w niniejszej decyzji. Niemniej Belgia kwestionuje uznanie za pomoc środków 3–6, 7 i 8, argumentując, że środki te nie przyniosły korzyści ekonomicznej beneficjentowi lub stanowiły pomoc de minimis.

5.1.1.   Obecność zasobów państwowych

Środki 1, 3 5 i 6

| (62) | Środek 1 (pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR), środek 3 (gwarancja na kwotę 150 000 EUR), środek 5 (pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR) i środek 6 (podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR) były przyznane przez SOGEPA w imieniu Regionu Walońskiego. Ponieważ jest to przedsiębiorstwo całkowicie publiczne, jego zasoby można uznać za zasoby publiczne w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE (9). |
| --- | --- |

(62)

Środek 1 (pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR), środek 3 (gwarancja na kwotę 150 000 EUR), środek 5 (pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR) i środek 6 (podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR) były przyznane przez SOGEPA w imieniu Regionu Walońskiego. Ponieważ jest to przedsiębiorstwo całkowicie publiczne, jego zasoby można uznać za zasoby publiczne w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE (9).

Środek 4

| (63) | Komisja zauważa, że porozumienie przyznające VSL wyłączną i nieograniczoną koncesję na używanie znaków towarowych Val Saint-Lambert i określające warunki cesji tych znaków zostało zawarte między VSL a Regionem Walońskim. Środek ten oraz warunki przyszłej sprzedaży implikują istnienie zasobów publicznych. |
| --- | --- |

(63)

Komisja zauważa, że porozumienie przyznające VSL wyłączną i nieograniczoną koncesję na używanie znaków towarowych Val Saint-Lambert i określające warunki cesji tych znaków zostało zawarte między VSL a Regionem Walońskim. Środek ten oraz warunki przyszłej sprzedaży implikują istnienie zasobów publicznych.

Środek 7

| (64) | Z informacji przekazanych przez władze belgijskie wynika również, że pomoce, które Belgia uznaje za pomoce de minimis, były także przyznane przez organ władzy publicznej lub przedsiębiorstwo publiczne, chociaż Belgia nie uściśla, czy był to za każdym razem Region Waloński czy SOGEPA. Niezależnie od powyższego, są to zasoby państwowe, a władze belgijskie nie kwestionują pochodzenia tych środków ze źródeł państwowych. |
| --- | --- |

(64)

Z informacji przekazanych przez władze belgijskie wynika również, że pomoce, które Belgia uznaje za pomoce de minimis, były także przyznane przez organ władzy publicznej lub przedsiębiorstwo publiczne, chociaż Belgia nie uściśla, czy był to za każdym razem Region Waloński czy SOGEPA. Niezależnie od powyższego, są to zasoby państwowe, a władze belgijskie nie kwestionują pochodzenia tych środków ze źródeł państwowych.

Środek 8

| (65) | Komisja stwierdza, że SPAQuE jest przedsiębiorstwem o kapitale publicznym, spółką zależną Société Régionale d'Investissement de Wallonne (SRIW, walońskiej regionalnej spółki inwestycyjnej) i że środki przeznaczone na rekultywację nieruchomości VSL były już spółce tej przyznane przez rząd Walonii (10). Zakup terenów przez SPAQuE od VSL i nieodpłatne udostępnienie części z nich implikuje istnienie zasobów publicznych. |
| --- | --- |

(65)

Komisja stwierdza, że SPAQuE jest przedsiębiorstwem o kapitale publicznym, spółką zależną Société Régionale d'Investissement de Wallonne (SRIW, walońskiej regionalnej spółki inwestycyjnej) i że środki przeznaczone na rekultywację nieruchomości VSL były już spółce tej przyznane przez rząd Walonii (10). Zakup terenów przez SPAQuE od VSL i nieodpłatne udostępnienie części z nich implikuje istnienie zasobów publicznych.

5.1.2.   Kryterium przypisania państwu

| (66) | Celem ustalenia możliwości przypisania państwu Trybunał Sprawiedliwości opiera się na „wszystkich przesłankach wynikających z okoliczności danego przypadku i kontekstu, w jakim dany środek wystąpił” (11). |
| --- | --- |

(66)

Celem ustalenia możliwości przypisania państwu Trybunał Sprawiedliwości opiera się na „wszystkich przesłankach wynikających z okoliczności danego przypadku i kontekstu, w jakim dany środek wystąpił” (11).

| (67) | Dwa podmioty publiczne Regionu Walońskiego, działające w jego imieniu, tj. SOGEPA i SPAQuE, przyznały środki wymienione w akapicie 2.2 powyżej. |
| --- | --- |

(67)

Dwa podmioty publiczne Regionu Walońskiego, działające w jego imieniu, tj. SOGEPA i SPAQuE, przyznały środki wymienione w akapicie 2.2 powyżej.

| (68) | SOGEPA (Société Wallonne de Gestion et de Participations) jest spółką akcyjną o kapitale publicznym, należącą w 100 % do Regionu Walońskiego. Jest ona odpowiedzialna za wdrażanie decyzji podejmowanych przez rząd Walonii w zakresie ingerowania w spółki handlowe i zarządzania tymi ingerencjami. Powstała w 1999 r. w wyniku połączenia spółek Société Wallonne pour la Sidérurgie (SWS) i Société pour la gestion de participations de la Région wallonne dans des sociétés commerciales (SOWAGEP). |
| --- | --- |

(68)

SOGEPA (Société Wallonne de Gestion et de Participations) jest spółką akcyjną o kapitale publicznym, należącą w 100 % do Regionu Walońskiego. Jest ona odpowiedzialna za wdrażanie decyzji podejmowanych przez rząd Walonii w zakresie ingerowania w spółki handlowe i zarządzania tymi ingerencjami. Powstała w 1999 r. w wyniku połączenia spółek Société Wallonne pour la Sidérurgie (SWS) i Société pour la gestion de participations de la Région wallonne dans des sociétés commerciales (SOWAGEP).

| (69) | SOGEPA działa na wniosek rządu Walonii. Art. 3 ust. 1 statutu tej spółki stanowi, że „celem spółki jest realizowanie wszystkich zadań powierzonych jej przez rząd Walonii, [...]. W tym zakresie zapewnia ona w szczególności wdrażanie decyzji rządu Walonii o ingerencji w spółki handlowe i zarządzanie udziałami, zobowiązaniami, zaliczkami lub interesami, jakie posiada Region Waloński lub SOGEPA w tych spółkach”. |
| --- | --- |

(69)

SOGEPA działa na wniosek rządu Walonii. Art. 3 ust. 1 statutu tej spółki stanowi, że „celem spółki jest realizowanie wszystkich zadań powierzonych jej przez rząd Walonii, [...]. W tym zakresie zapewnia ona w szczególności wdrażanie decyzji rządu Walonii o ingerencji w spółki handlowe i zarządzanie udziałami, zobowiązaniami, zaliczkami lub interesami, jakie posiada Region Waloński lub SOGEPA w tych spółkach”.

| (70) | Utworzona w 1991 r. spółka SPAQuE zajmuje się rekultywacją wysypisk śmieci i zanieczyszczonych terenów poprzemysłowych. Jest odpowiedzialna za zinwentaryzowanie zanieczyszczonych obszarów w Walonii. SPAQuE jest spółką zależną spółki Société Régionale d'investissement de la Wallonie (SRIW), należącą w 98,66 % do Regionu Walońskiego, a jej misją jest przyczynianie się do rozwoju walońskiej gospodarki przez udzielanie wsparcia finansowego przedsiębiorstwom walońskim lub zlokalizowanym w Walonii, które realizują projekty przemysłowe lub w sektorze usług generujące wartość dodaną. |
| --- | --- |

(70)

Utworzona w 1991 r. spółka SPAQuE zajmuje się rekultywacją wysypisk śmieci i zanieczyszczonych terenów poprzemysłowych. Jest odpowiedzialna za zinwentaryzowanie zanieczyszczonych obszarów w Walonii. SPAQuE jest spółką zależną spółki Société Régionale d'investissement de la Wallonie (SRIW), należącą w 98,66 % do Regionu Walońskiego, a jej misją jest przyczynianie się do rozwoju walońskiej gospodarki przez udzielanie wsparcia finansowego przedsiębiorstwom walońskim lub zlokalizowanym w Walonii, które realizują projekty przemysłowe lub w sektorze usług generujące wartość dodaną.

| (71) | Zgodnie z umową o zarządzanie zawartą w lipcu 2007 r. między rządem Walonii a SPAQuE na lata 2008–2012 i przedłużoną w październiku 2012 r. na dodatkowe sześć miesięcy, SPAQuE prowadzi działania w ramach oddelegowanych zadań powierzanych jej przez Region Waloński. W tym zakresie działa na zlecenie Regionu. W szczególności Region ustanawia listę obszarów priorytetowych i pełnomocnictwa szczególne do rewitalizacji. |
| --- | --- |

(71)

Zgodnie z umową o zarządzanie zawartą w lipcu 2007 r. między rządem Walonii a SPAQuE na lata 2008–2012 i przedłużoną w październiku 2012 r. na dodatkowe sześć miesięcy, SPAQuE prowadzi działania w ramach oddelegowanych zadań powierzanych jej przez Region Waloński. W tym zakresie działa na zlecenie Regionu. W szczególności Region ustanawia listę obszarów priorytetowych i pełnomocnictwa szczególne do rewitalizacji.

| (72) | W świetle tych informacji Komisja uważa, że Region Waloński podejmuje decyzje, które następnie są wdrażane przez SOGEPA. W przypadku SPAQuE Region poprzez oddelegowane zadania jest w stanie bezpośrednio wpływać na działania prowadzone przez SPAQuE. |
| --- | --- |

(72)

W świetle tych informacji Komisja uważa, że Region Waloński podejmuje decyzje, które następnie są wdrażane przez SOGEPA. W przypadku SPAQuE Region poprzez oddelegowane zadania jest w stanie bezpośrednio wpływać na działania prowadzone przez SPAQuE.

| (73) | W związku z tym na tym etapie postępowania Komisja stwierdza, że analizowane środki implikują istnienie zasobów państwowych i można je przypisać państwu. |
| --- | --- |

(73)

W związku z tym na tym etapie postępowania Komisja stwierdza, że analizowane środki implikują istnienie zasobów państwowych i można je przypisać państwu.

5.1.3.   Kryterium selektywności

| (74) | Warunki dotyczące selektywności są z łatwością spełnione. W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że wszystkie analizowane środki zostały przyznane jednej tylko spółce, tj. VSL lub syndykowi masy upadłościowej CVSL w przypadku środka nr 3 (gwarancja w wysokości 150 000 EUR). |
| --- | --- |

(74)

Warunki dotyczące selektywności są z łatwością spełnione. W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że wszystkie analizowane środki zostały przyznane jednej tylko spółce, tj. VSL lub syndykowi masy upadłościowej CVSL w przypadku środka nr 3 (gwarancja w wysokości 150 000 EUR).

5.1.4.   Obecność korzyści ekonomicznej

| (75) | W tym miejscu należy przeanalizować kryterium korzyści ekonomicznej zarówno w przypadku pomocy na ratowanie, jak i w przypadku innych analizowanych środków w świetle uwag wniesionych przez władze belgijskie do decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(75)

W tym miejscu należy przeanalizować kryterium korzyści ekonomicznej zarówno w przypadku pomocy na ratowanie, jak i w przypadku innych analizowanych środków w świetle uwag wniesionych przez władze belgijskie do decyzji o wszczęciu postępowania.

Środek 1: Pomoc na ratowanie w wysokości 1 000 000 EUR

| (76) | Pomoc na ratowanie przyznana w formie pożyczki w wysokości 1 000 000 EUR przy oprocentowaniu 3,07 % zwiększonym o 100 punktów bazowych z tytułu wynagrodzenia dla SOGEPA stanowi korzyść ekonomiczną dla VSL. Pożyczka ta została bowiem przyznana bez jakichkolwiek zabezpieczeń przedsiębiorstwu zagrożonemu, które dwa miesiące wcześniej złożyło wniosek o wszczęcie sądowego postępowania reorganizacyjnego (zob. akapit 5.2.1). Jak przyznały władze belgijskie, spółce VSL jako przedsiębiorstwu zagrożonemu bank prywatny nie udzieliłby pożyczki. W związku z tym środek ten stanowił korzyść ekonomiczną dla VSL o wartości 1 000 000 EUR (wartość pożyczki). |
| --- | --- |

(76)

Pomoc na ratowanie przyznana w formie pożyczki w wysokości 1 000 000 EUR przy oprocentowaniu 3,07 % zwiększonym o 100 punktów bazowych z tytułu wynagrodzenia dla SOGEPA stanowi korzyść ekonomiczną dla VSL. Pożyczka ta została bowiem przyznana bez jakichkolwiek zabezpieczeń przedsiębiorstwu zagrożonemu, które dwa miesiące wcześniej złożyło wniosek o wszczęcie sądowego postępowania reorganizacyjnego (zob. akapit 5.2.1). Jak przyznały władze belgijskie, spółce VSL jako przedsiębiorstwu zagrożonemu bank prywatny nie udzieliłby pożyczki. W związku z tym środek ten stanowił korzyść ekonomiczną dla VSL o wartości 1 000 000 EUR (wartość pożyczki).

Środek 3: Gwarancja w wysokości 150 000 EUR

| (77) | Wątpliwości Komisji dotyczyły zgodności tej ingerencji publicznej z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej. |
| --- | --- |

(77)

Wątpliwości Komisji dotyczyły zgodności tej ingerencji publicznej z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej.

| (78) | W swoich uwagach władze belgijskie nie poruszyły kwestii kryterium korzyści ekonomicznej i rozpatrywały jedynie istnienie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL. |
| --- | --- |

(78)

W swoich uwagach władze belgijskie nie poruszyły kwestii kryterium korzyści ekonomicznej i rozpatrywały jedynie istnienie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL.

| (79) | Z informacji, jakimi dysponuje ostatecznie Komisja, wynika, że gwarancja ta dotyczyła pożyczki 300 000 EUR przyznanej przez ING syndykowi masy upadłościowej CVSL. Wartość udzielonej gwarancji wynosiła 150 000 EUR bez wynagrodzenia. Pożyczka ta miała umożliwić kontynuowanie działalności CVSL, aż do ewentualnego przejęcia spółki. |
| --- | --- |

(79)

Z informacji, jakimi dysponuje ostatecznie Komisja, wynika, że gwarancja ta dotyczyła pożyczki 300 000 EUR przyznanej przez ING syndykowi masy upadłościowej CVSL. Wartość udzielonej gwarancji wynosiła 150 000 EUR bez wynagrodzenia. Pożyczka ta miała umożliwić kontynuowanie działalności CVSL, aż do ewentualnego przejęcia spółki.

| (80) | Komisja zauważa, że władze belgijskie poinformowały ją, że żadne porozumienie o gwarancji nie zostało sporządzone ani podpisane między zainteresowanymi stronami w okresie, kiedy gwarancja była udzielona. W związku z tym jedynym elementem, jakim dysponuje Komisja, jest pismo z dnia 24 września 2008 r. wystosowane przez SOGEPA do ING, w którym SOGEPA potwierdza, że udzieliła gwarancji na pokrycie ewentualnych strat wynikających z kontynuowania działalności do wysokości 150 000 EUR. W związku z powyższym Komisja zauważa, że SOGEPA udzieliła, bez wynagrodzenia, gwarancji syndykowi masy upadłościowej przedsiębiorstwa w stanie upadłości. Władze belgijskie oświadczyły zresztą, że bank ING uzależnił udzielenie pożyczki od uzyskania gwarancji. W związku z powyższym, w świetle tych faktów, Komisja stwierdza, że bez ingerencji publicznej pożyczka nie zostałaby udzielona w pełnej wysokości. Ponadto Komisja zauważa, że Region Waloński nie miał żadnego bezpośredniego powiązania prawnego ani handlowego z CVSL. Region nie był ani bezpośrednim, ani pośrednim poprzez SOGEPA, udziałowcem CVSL. W związku z powyższym Region nie miał żadnego interesu handlowego w udzieleniu CVSL tej nieodpłatnej gwarancji. |
| --- | --- |

(80)

Komisja zauważa, że władze belgijskie poinformowały ją, że żadne porozumienie o gwarancji nie zostało sporządzone ani podpisane między zainteresowanymi stronami w okresie, kiedy gwarancja była udzielona. W związku z tym jedynym elementem, jakim dysponuje Komisja, jest pismo z dnia 24 września 2008 r. wystosowane przez SOGEPA do ING, w którym SOGEPA potwierdza, że udzieliła gwarancji na pokrycie ewentualnych strat wynikających z kontynuowania działalności do wysokości 150 000 EUR. W związku z powyższym Komisja zauważa, że SOGEPA udzieliła, bez wynagrodzenia, gwarancji syndykowi masy upadłościowej przedsiębiorstwa w stanie upadłości. Władze belgijskie oświadczyły zresztą, że bank ING uzależnił udzielenie pożyczki od uzyskania gwarancji. W związku z powyższym, w świetle tych faktów, Komisja stwierdza, że bez ingerencji publicznej pożyczka nie zostałaby udzielona w pełnej wysokości. Ponadto Komisja zauważa, że Region Waloński nie miał żadnego bezpośredniego powiązania prawnego ani handlowego z CVSL. Region nie był ani bezpośrednim, ani pośrednim poprzez SOGEPA, udziałowcem CVSL. W związku z powyższym Region nie miał żadnego interesu handlowego w udzieleniu CVSL tej nieodpłatnej gwarancji.

| (81) | Komisja wnioskuje stąd, że udzielenie tej nieodpłatnej gwarancji stanowiło korzyść dla CVSL. Korzyść odpowiada wartości wynagrodzenia, jakiego prywatne przedsiębiorstwo wymagałoby w zamian za udzielenie gwarancji w podobnych warunkach, a z którego SOGEPA zrezygnowała. |
| --- | --- |

(81)

Komisja wnioskuje stąd, że udzielenie tej nieodpłatnej gwarancji stanowiło korzyść dla CVSL. Korzyść odpowiada wartości wynagrodzenia, jakiego prywatne przedsiębiorstwo wymagałoby w zamian za udzielenie gwarancji w podobnych warunkach, a z którego SOGEPA zrezygnowała.

| (82) | Władze belgijskie zaznaczyły, że pożyczka w wysokości 300 000 EUR została w całości spłacona dnia 28 lipca 2009 r. przez syndyka masy upadłościowej z dostępnych środków i z wykorzystaniem gwarancji w wysokości 150 000 EUR. |
| --- | --- |

(82)

Władze belgijskie zaznaczyły, że pożyczka w wysokości 300 000 EUR została w całości spłacona dnia 28 lipca 2009 r. przez syndyka masy upadłościowej z dostępnych środków i z wykorzystaniem gwarancji w wysokości 150 000 EUR.

| (83) | W związku z tym kwota pomocy odpowiada różnicy między stopą procentową pożyczki, którą syndyk masy upadłościowej CVSL musiałby zapłacić na rynku w przypadku braku gwarancji publicznej, a stopą procentową faktycznie zapłaconą dzięki skorzystaniu z gwarancji. |
| --- | --- |

(83)

W związku z tym kwota pomocy odpowiada różnicy między stopą procentową pożyczki, którą syndyk masy upadłościowej CVSL musiałby zapłacić na rynku w przypadku braku gwarancji publicznej, a stopą procentową faktycznie zapłaconą dzięki skorzystaniu z gwarancji.

| (84) | Podejście to jest zgodne z pkt 4.2 Obwieszczenia Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (12): „Dla gwarancji indywidualnej równowartość dotacji gotówkowej dla gwarancji wylicza się jako różnicę pomiędzy ceną rynkową gwarancji a faktyczną ceną zapłaconą. W razie braku na rynku gwarancji na dany typ transakcji, brak jest także ceny rynkowej gwarancji. W takim przypadku element pomocy należy wyliczyć w taki sam sposób, jak równowartość dotacji dla kredytu preferencyjnego (soft loan), mianowicie jako różnicę pomiędzy określoną rynkową stopą procentową, którą musiałoby zapłacić przedsiębiorstwo bez gwarancji a stopą procentową uzyskaną dzięki gwarancji państwa, po uwzględnieniu wszelkich zapłaconych stawek”. |
| --- | --- |

(84)

Podejście to jest zgodne z pkt 4.2 Obwieszczenia Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (12): „Dla gwarancji indywidualnej równowartość dotacji gotówkowej dla gwarancji wylicza się jako różnicę pomiędzy ceną rynkową gwarancji a faktyczną ceną zapłaconą. W razie braku na rynku gwarancji na dany typ transakcji, brak jest także ceny rynkowej gwarancji. W takim przypadku element pomocy należy wyliczyć w taki sam sposób, jak równowartość dotacji dla kredytu preferencyjnego (soft loan), mianowicie jako różnicę pomiędzy określoną rynkową stopą procentową, którą musiałoby zapłacić przedsiębiorstwo bez gwarancji a stopą procentową uzyskaną dzięki gwarancji państwa, po uwzględnieniu wszelkich zapłaconych stawek”.

| (85) | Wysokość pomocy należy obliczyć według następującego wzoru:
  Kwota pomocy = (14,59 % – 10,75 %) × 300 000 × 343/365 = 10 825,64 EUR |
| --- | --- |

(85)

Wysokość pomocy należy obliczyć według następującego wzoru:

Kwota pomocy = (14,59 % – 10,75 %) × 300 000 × 343/365 = 10 825,64 EUR

| (86) | Wartość 14,59 % obliczono w sposób następujący: 4,59 % (stopa bazowa dla Belgii w sierpniu 2008 r. (13)), do której należy dodać 1 000 punktów bazowych w związku z sytuacją CVSL (przedsiębiorstwo z oceną ratingową CCC o niskim poziomie zabezpieczeń (14)). 10,75 % to oprocentowanie pożyczki ING, a 343 dni to okres od przyznania pożyczki do jej spłaty. |
| --- | --- |

(86)

Wartość 14,59 % obliczono w sposób następujący: 4,59 % (stopa bazowa dla Belgii w sierpniu 2008 r. (13)), do której należy dodać 1 000 punktów bazowych w związku z sytuacją CVSL (przedsiębiorstwo z oceną ratingową CCC o niskim poziomie zabezpieczeń (14)). 10,75 % to oprocentowanie pożyczki ING, a 343 dni to okres od przyznania pożyczki do jej spłaty.

Środek 4: Przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi

| (87) | Wątpliwości Komisji dotyczyły zgodności z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej warunków związanych ze sprzedażą i wynagrodzeniem za posługiwanie się znakami towarowymi VSL (wynagrodzenie równe 1,5 % EBITDA w pierwszych pięciu latach podatkowych i 5 % począwszy od szóstego roku podatkowego) (15). |
| --- | --- |

(87)

Wątpliwości Komisji dotyczyły zgodności z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej warunków związanych ze sprzedażą i wynagrodzeniem za posługiwanie się znakami towarowymi VSL (wynagrodzenie równe 1,5 % EBITDA w pierwszych pięciu latach podatkowych i 5 % począwszy od szóstego roku podatkowego) (15).

| (88) | Porozumienie z dnia 29 stycznia 2009 r. między Compagnie financière du Val należącą do Regionu Walońskiego a VSL przewiduje udzielenie wyłącznej koncesji na używanie znaków towarowych i określa warunki odkupienia tych znaków przez VSL (zob. motywy 19 i nast). |
| --- | --- |

(88)

Porozumienie z dnia 29 stycznia 2009 r. między Compagnie financière du Val należącą do Regionu Walońskiego a VSL przewiduje udzielenie wyłącznej koncesji na używanie znaków towarowych i określa warunki odkupienia tych znaków przez VSL (zob. motywy 19 i nast).

| (89) | Komisja zauważa, że wyłączna koncesja na używanie znaków towarowych jest udzielona na warunkach, jakich nie wymagałby prywatny podmiot. Region Waloński określił bowiem dla VSL następujące warunki w zamian za koncesję: „Region Waloński może cofnąć przedmiotową koncesję na używanie znaków towarowych w każdym momencie, pełnoprawnie i bez okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy przedsiębiorstwo VSL (lub jego następcy prawni) nie wykaże, że produkuje w zakładzie Val Saint-Lambert w Seraing wyroby kryształowe o wysokiej wartości dodanej, utrzymując co najmniej 60 % zatrudnienia wyrażonego w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, poza bezrobociem ekonomicznym istniejącym w dniu upadłości CVSL [...]”. Komisja stwierdza, że w zamian za udzielenie wyłącznej koncesji Region narzuca VSL zobowiązanie do utrzymania produkcji w zakładzie w Seraing i do utrzymania określonego, z góry ustalonego poziomu zatrudnienia. Warunki te miały wpływ na wynagrodzenie za koncesję i na przyszłą cenę sprzedaży znaków towarowych. |
| --- | --- |

(89)

Komisja zauważa, że wyłączna koncesja na używanie znaków towarowych jest udzielona na warunkach, jakich nie wymagałby prywatny podmiot. Region Waloński określił bowiem dla VSL następujące warunki w zamian za koncesję: „Region Waloński może cofnąć przedmiotową koncesję na używanie znaków towarowych w każdym momencie, pełnoprawnie i bez okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy przedsiębiorstwo VSL (lub jego następcy prawni) nie wykaże, że produkuje w zakładzie Val Saint-Lambert w Seraing wyroby kryształowe o wysokiej wartości dodanej, utrzymując co najmniej 60 % zatrudnienia wyrażonego w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, poza bezrobociem ekonomicznym istniejącym w dniu upadłości CVSL [...]”. Komisja stwierdza, że w zamian za udzielenie wyłącznej koncesji Region narzuca VSL zobowiązanie do utrzymania produkcji w zakładzie w Seraing i do utrzymania określonego, z góry ustalonego poziomu zatrudnienia. Warunki te miały wpływ na wynagrodzenie za koncesję i na przyszłą cenę sprzedaży znaków towarowych.

| (90) | Komisja uważa, że warunki o charakterze politycznym (utrzymanie działalności fabryki w Seraing i określonego poziomu zatrudnienia) spowodowały obniżenie wynagrodzenia za korzystanie z koncesji i obniżenie ceny sprzedaży. W związku z tym wynagrodzenia na poziomie 1,5 % EBITDA w pierwszych pięciu latach podatkowych i 5 % począwszy od szóstego roku podatkowego nie można uznać za wynagrodzenie na warunkach rynkowych. Cena [700 000–1 000 000] EUR zaproponowana przez nabywców w październiku 2008 r. w ramach procedury przejęcia spółki również nie może być uznana za cenę rynkową ze względu na istnienie wyżej wymienionych warunków, jakich nie postawiłby inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej, a które mogły zniechęcić niektórych inwestorów zainteresowanych złożeniem oferty. |
| --- | --- |

(90)

Komisja uważa, że warunki o charakterze politycznym (utrzymanie działalności fabryki w Seraing i określonego poziomu zatrudnienia) spowodowały obniżenie wynagrodzenia za korzystanie z koncesji i obniżenie ceny sprzedaży. W związku z tym wynagrodzenia na poziomie 1,5 % EBITDA w pierwszych pięciu latach podatkowych i 5 % począwszy od szóstego roku podatkowego nie można uznać za wynagrodzenie na warunkach rynkowych. Cena [700 000–1 000 000] EUR zaproponowana przez nabywców w październiku 2008 r. w ramach procedury przejęcia spółki również nie może być uznana za cenę rynkową ze względu na istnienie wyżej wymienionych warunków, jakich nie postawiłby inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej, a które mogły zniechęcić niektórych inwestorów zainteresowanych złożeniem oferty.

| (91) | Kwota pomocy wynikająca z korzystania ze znaków towarowych odpowiada różnicy między wynagrodzeniem, jakie inwestor prywatny zaproponowałby bez uwzględniania warunków o charakterze politycznym narzuconych przez Region Waloński, a wynagrodzeniem faktycznie wypłaconym. W ramach procedury odzyskiwania pomocy władze belgijskie będą musiały wybrać w otwartym i przejrzystym postępowaniu oraz w porozumieniu z Komisją niezależnego biegłego, uprawnionego do wykonywania tego rodzaju oceny. Biegły ten opracuje analizę pozwalającą ustalić wysokość wynagrodzenia zgodnie z metodami ogólnie stosowanymi i dopuszczonymi w ramach zarządzania aktywami własności intelektualnej. |
| --- | --- |

(91)

Kwota pomocy wynikająca z korzystania ze znaków towarowych odpowiada różnicy między wynagrodzeniem, jakie inwestor prywatny zaproponowałby bez uwzględniania warunków o charakterze politycznym narzuconych przez Region Waloński, a wynagrodzeniem faktycznie wypłaconym. W ramach procedury odzyskiwania pomocy władze belgijskie będą musiały wybrać w otwartym i przejrzystym postępowaniu oraz w porozumieniu z Komisją niezależnego biegłego, uprawnionego do wykonywania tego rodzaju oceny. Biegły ten opracuje analizę pozwalającą ustalić wysokość wynagrodzenia zgodnie z metodami ogólnie stosowanymi i dopuszczonymi w ramach zarządzania aktywami własności intelektualnej.

| (92) | Środek dotyczący cesji nigdy nie został wdrożony ze względu na upadłość VSL. Cesja znaków towarowych nigdy nie nastąpiła, a Region Waloński nadal pozostaje ich właścicielem. W związku z tym Komisja uważa, że nie jest zasadne nakazanie odzyskania pomocy, ponieważ nigdy nie została ona wdrożona. |
| --- | --- |

(92)

Środek dotyczący cesji nigdy nie został wdrożony ze względu na upadłość VSL. Cesja znaków towarowych nigdy nie nastąpiła, a Region Waloński nadal pozostaje ich właścicielem. W związku z tym Komisja uważa, że nie jest zasadne nakazanie odzyskania pomocy, ponieważ nigdy nie została ona wdrożona.

Środek 5: pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR

| (93) | Wątpliwości Komisji dotyczyły wartości zabezpieczeń pożyczki i oprocentowania. Komisja uważała bowiem, że rzeczywista wartość terenów stanowiących zabezpieczenie może być niższa, a wręcz ujemna, ponieważ tereny te lub ich część musiały zostać zrekultywowane. |
| --- | --- |

(93)

Wątpliwości Komisji dotyczyły wartości zabezpieczeń pożyczki i oprocentowania. Komisja uważała bowiem, że rzeczywista wartość terenów stanowiących zabezpieczenie może być niższa, a wręcz ujemna, ponieważ tereny te lub ich część musiały zostać zrekultywowane.

| (94) | Komisja stwierdza, że z przedłożonych jej dokumentów wynika, że hipoteka dotyczyła części nieruchomości VSL, które miały zostać poddane rewitalizacji i rekultywacji, jeśli miałyby stanowić przedmiot sprzedaży. Władze belgijskie odpowiedziały, że w dacie opracowania sprawozdania z ekspertyzy prawo własności do przedmiotowych nieruchomości nie było obciążone żadnym zobowiązaniem prawnym. W związku z tym, szacując wartość nieruchomości, nie należało uwzględniać ewentualnych kosztów rekultywacji. |
| --- | --- |

(94)

Komisja stwierdza, że z przedłożonych jej dokumentów wynika, że hipoteka dotyczyła części nieruchomości VSL, które miały zostać poddane rewitalizacji i rekultywacji, jeśli miałyby stanowić przedmiot sprzedaży. Władze belgijskie odpowiedziały, że w dacie opracowania sprawozdania z ekspertyzy prawo własności do przedmiotowych nieruchomości nie było obciążone żadnym zobowiązaniem prawnym. W związku z tym, szacując wartość nieruchomości, nie należało uwzględniać ewentualnych kosztów rekultywacji.

| (95) | W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania władze belgijskie przedstawiły ekspertyzę przeprowadzoną w styczniu i lutym 2009 r. przez biuro analiz Marengo, w której wartość rynkowa nieruchomości objętych hipoteką oszacowana była na kwotę 3 137 000 EUR. W przypadku dobrowolnej sprzedaży publicznej wartość tych aktywów wynosiłaby 2 871 000 EUR, a w przypadku sprzedaży publicznej przyspieszonej 1 915 000 EUR. Władze belgijskie stwierdziły na tej podstawie, że wartość zabezpieczeń była znakomita, ponieważ dotyczyła całkowitej kwoty przedmiotowej pożyczki. |
| --- | --- |

(95)

W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania władze belgijskie przedstawiły ekspertyzę przeprowadzoną w styczniu i lutym 2009 r. przez biuro analiz Marengo, w której wartość rynkowa nieruchomości objętych hipoteką oszacowana była na kwotę 3 137 000 EUR. W przypadku dobrowolnej sprzedaży publicznej wartość tych aktywów wynosiłaby 2 871 000 EUR, a w przypadku sprzedaży publicznej przyspieszonej 1 915 000 EUR. Władze belgijskie stwierdziły na tej podstawie, że wartość zabezpieczeń była znakomita, ponieważ dotyczyła całkowitej kwoty przedmiotowej pożyczki.

| (96) | Ponadto w sprawozdaniu z działalności Zarządu załączonym do rocznego sprawozdania finansowego za rok podatkowy kończący się dnia 31 grudnia 2009 r. uściślono, że sprawozdanie biura analiz Marengo, którego celem było określenie wartości nieruchomości VSL w 2009 r., wskazuje, że ustalone wartości są właściwe tylko w sytuacji, gdy tereny i budynki zostaną zrekultywowane, co jeszcze nie nastąpiło. W dalszej części sprawozdania wykazano, że VSL otrzymała ofertę kupna całości terenów i budynków „w stanie, w jakim się znajdują” za kwotę 2 000 000 EUR od spółki, której zadaniem jest opracowanie projektu Cristal Park. Aby dane lepiej odpowiadały rzeczywistości, Zarząd postanowił ująć w bilansie tylko wartość odpowiadającą ofercie kupna, która jest pośrednia między wartością oferowaną przy sprzedaży publicznej przyspieszonej a wartością oferowaną przy sprzedaży dobrowolnej terenów i budynków zrekultywowanych. |
| --- | --- |

(96)

Ponadto w sprawozdaniu z działalności Zarządu załączonym do rocznego sprawozdania finansowego za rok podatkowy kończący się dnia 31 grudnia 2009 r. uściślono, że sprawozdanie biura analiz Marengo, którego celem było określenie wartości nieruchomości VSL w 2009 r., wskazuje, że ustalone wartości są właściwe tylko w sytuacji, gdy tereny i budynki zostaną zrekultywowane, co jeszcze nie nastąpiło. W dalszej części sprawozdania wykazano, że VSL otrzymała ofertę kupna całości terenów i budynków „w stanie, w jakim się znajdują” za kwotę 2 000 000 EUR od spółki, której zadaniem jest opracowanie projektu Cristal Park. Aby dane lepiej odpowiadały rzeczywistości, Zarząd postanowił ująć w bilansie tylko wartość odpowiadającą ofercie kupna, która jest pośrednia między wartością oferowaną przy sprzedaży publicznej przyspieszonej a wartością oferowaną przy sprzedaży dobrowolnej terenów i budynków zrekultywowanych.

| (97) | W związku z tym Komisja uważa, że ze względu na istnienie oceny przeprowadzonej przez niezależnego eksperta i oferty kupna zabezpieczenie należy uznać za wysokie. |
| --- | --- |

(97)

W związku z tym Komisja uważa, że ze względu na istnienie oceny przeprowadzonej przez niezależnego eksperta i oferty kupna zabezpieczenie należy uznać za wysokie.

| (98) | Ponadto Belgia nie była w stanie przedstawić Komisji zestawienia księgowego przedsiębiorstwa na dzień 31 sierpnia 2009 r., tj. na dzień udzielenia pożyczki, z powodu awarii systemu informatycznego, jaka miała miejsce latem 2009 r. Komisja nie zna sytuacji finansowej przedsiębiorstwa na dzień 31 sierpnia 2009 r., ale zna sytuację na dzień 31 grudnia 2009 r. W tej dacie VSL odnotowała stratę w wysokości 2 000 000 EUR przy kapitale zakładowym początkowym wynoszącym 2 000 000 EUR. Przedsiębiorstwo posiadało również znaczne zapasy o wartości 3 000 000 EUR oraz 5 759 000 EUR zadłużenia. Wynik EBITDA spółki VSL był ujemny. W związku z tym, ponieważ Komisja nie posiada innych danych przedstawionych przez Belgię, stwierdza, że sytuacja finansowa VSL była napięta mimo regularnych wpłat kapitału przez większościowego udziałowca. Komisja uważa, że w świetle powyżej cytowanych informacji księgowych w momencie przyznawania pożyczki VSL miało ocenę ratingową CCC, zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (zwanym dalej „komunikatem w sprawie stóp referencyjnych”) (16). |
| --- | --- |

(98)

Ponadto Belgia nie była w stanie przedstawić Komisji zestawienia księgowego przedsiębiorstwa na dzień 31 sierpnia 2009 r., tj. na dzień udzielenia pożyczki, z powodu awarii systemu informatycznego, jaka miała miejsce latem 2009 r. Komisja nie zna sytuacji finansowej przedsiębiorstwa na dzień 31 sierpnia 2009 r., ale zna sytuację na dzień 31 grudnia 2009 r. W tej dacie VSL odnotowała stratę w wysokości 2 000 000 EUR przy kapitale zakładowym początkowym wynoszącym 2 000 000 EUR. Przedsiębiorstwo posiadało również znaczne zapasy o wartości 3 000 000 EUR oraz 5 759 000 EUR zadłużenia. Wynik EBITDA spółki VSL był ujemny. W związku z tym, ponieważ Komisja nie posiada innych danych przedstawionych przez Belgię, stwierdza, że sytuacja finansowa VSL była napięta mimo regularnych wpłat kapitału przez większościowego udziałowca. Komisja uważa, że w świetle powyżej cytowanych informacji księgowych w momencie przyznawania pożyczki VSL miało ocenę ratingową CCC, zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (zwanym dalej „komunikatem w sprawie stóp referencyjnych”) (16).

| (99) | Komisja stwierdza, że oprocentowanie pożyczki przyznanej dnia 31 sierpnia 2009 r. zostało ustalone na poziomie 4,7 % przez władze belgijskie. Komunikat w sprawie stóp referencyjnych przewiduje dodanie 400 punktów bazowych do stopy 1,77 % (17) obowiązującej dla Belgii w momencie udzielania pożyczki w przypadku przedsiębiorstwa, które może mieć ocenę ratingową CCC, i udziela zabezpieczeń na wysokim poziomie; stopa wynosi zatem 5,77 % (1,77 % + 400 punktów bazowych). |
| --- | --- |

(99)

Komisja stwierdza, że oprocentowanie pożyczki przyznanej dnia 31 sierpnia 2009 r. zostało ustalone na poziomie 4,7 % przez władze belgijskie. Komunikat w sprawie stóp referencyjnych przewiduje dodanie 400 punktów bazowych do stopy 1,77 % (17) obowiązującej dla Belgii w momencie udzielania pożyczki w przypadku przedsiębiorstwa, które może mieć ocenę ratingową CCC, i udziela zabezpieczeń na wysokim poziomie; stopa wynosi zatem 5,77 % (1,77 % + 400 punktów bazowych).

| (100) | Komisja stwierdza, że oprocentowanie pożyczki udzielonej dnia 31 sierpnia 2009 r. ustalone na 4,7 % przez Region Waloński reprezentowany przez SOGEPA, na okres 7 lat, jest na poziomie niższym niż ustalony w komunikacie limit 5,77 %, stąd Komisja wywodzi istnienie elementu pomocy na korzyść VSL. |
| --- | --- |

(100)

Komisja stwierdza, że oprocentowanie pożyczki udzielonej dnia 31 sierpnia 2009 r. ustalone na 4,7 % przez Region Waloński reprezentowany przez SOGEPA, na okres 7 lat, jest na poziomie niższym niż ustalony w komunikacie limit 5,77 %, stąd Komisja wywodzi istnienie elementu pomocy na korzyść VSL.

| (101) | Ten element pomocy odpowiada 1,07 %, tj. różnicy między dwoma stopami (5,77 % – 4,7 %), tj. 16 050 EUR rocznie. |
| --- | --- |

(101)

Ten element pomocy odpowiada 1,07 %, tj. różnicy między dwoma stopami (5,77 % – 4,7 %), tj. 16 050 EUR rocznie.

Środek 6: Podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR

| (102) | Wątpliwości Komisji dotyczyły domniemanego charakteru pari passu środka i na koniec zgodności tego środka z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej z jednej strony ze względu na sytuację ekonomiczną i finansową spółki w momencie podwyższenia kapitału, a z drugiej strony ze względu na bardzo pobieżny charakter dokumentów przedstawionych przez władze belgijskie w celu udowodnienia zasadności tego środka. |
| --- | --- |

(102)

Wątpliwości Komisji dotyczyły domniemanego charakteru pari passu środka i na koniec zgodności tego środka z zasadą prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej z jednej strony ze względu na sytuację ekonomiczną i finansową spółki w momencie podwyższenia kapitału, a z drugiej strony ze względu na bardzo pobieżny charakter dokumentów przedstawionych przez władze belgijskie w celu udowodnienia zasadności tego środka.

| (103) | W swoich uwagach władze belgijskie twierdzą, że Komisja nie może oprzeć się na rentowności ex post inwestycji, aby uznać dany środek za pomoc państwa. Uważają również, że nawet jeśli Region nie był udziałowcem, to wspieranie działalności VSL leżało w jego interesie jako wierzyciela dużych kwot (zob. środek 4). |
| --- | --- |

(103)

W swoich uwagach władze belgijskie twierdzą, że Komisja nie może oprzeć się na rentowności ex post inwestycji, aby uznać dany środek za pomoc państwa. Uważają również, że nawet jeśli Region nie był udziałowcem, to wspieranie działalności VSL leżało w jego interesie jako wierzyciela dużych kwot (zob. środek 4).

| (104) | Tymczasem Komisja stwierdza, że Region Waloński wnosi nowy kapitał, podczas gdy CFC wnosi wierzytelność, którą posiada względem własnej spółki zależnej. Przeciwnie do tego, co twierdzą władze belgijskie, ingerencja Regionu dnia 17 marca 2011 r. nie jest współistniejąca z ingerencją udziałowca CFC. Wkład CFC w wysokości 5 200 000 EUR stanowi bowiem sumę kilku zaliczek wypłaconych między dniem 25 maja 2009 r. a dniem 29 marca 2011 r. Ponadto Region Waloński i CFC nie są w takiej samej sytuacji i nie ponoszą takiego samego ryzyka. Region Waloński nie był udziałowcem VSL przed wdrożeniem tego środka. Natomiast CFC jest udziałowcem VSL i w jej interesie leży przywrócenie rentowności przedsiębiorstwu, a co najmniej ograniczenie jego strat. W związku z powyższym Komisja uważa, że podwyższenie kapitału nie może być uznane za pari passu. |
| --- | --- |

(104)

Tymczasem Komisja stwierdza, że Region Waloński wnosi nowy kapitał, podczas gdy CFC wnosi wierzytelność, którą posiada względem własnej spółki zależnej. Przeciwnie do tego, co twierdzą władze belgijskie, ingerencja Regionu dnia 17 marca 2011 r. nie jest współistniejąca z ingerencją udziałowca CFC. Wkład CFC w wysokości 5 200 000 EUR stanowi bowiem sumę kilku zaliczek wypłaconych między dniem 25 maja 2009 r. a dniem 29 marca 2011 r. Ponadto Region Waloński i CFC nie są w takiej samej sytuacji i nie ponoszą takiego samego ryzyka. Region Waloński nie był udziałowcem VSL przed wdrożeniem tego środka. Natomiast CFC jest udziałowcem VSL i w jej interesie leży przywrócenie rentowności przedsiębiorstwu, a co najmniej ograniczenie jego strat. W związku z powyższym Komisja uważa, że podwyższenie kapitału nie może być uznane za pari passu.

| (105) | Fakt, że Region Waloński przyznał pożyczkę dwa lata wcześniej, nie jest wystarczający do udowodnienia, że podwyższenie kapitału było rozsądne. Ponadto fakt, że z jednej strony Region Waloński posiadał wierzytelność o początkowej wartości 280 000 EUR, która z pewnością była niższa w momencie podwyższenia kapitału, ponieważ władze belgijskie uściśliły, że wierzytelność ta była spłacana przez VSL w kwocie 35 000 EUR rocznie począwszy od dnia 5 października 2008 r., a z drugiej strony udzielił pożyczki w kwocie 1 500 000 EUR w 2009 r., nie świadczy o rozsądnym charakterze dodatkowej inwestycji o wartości 1 500 000 EUR w przedsiębiorstwo, którego sytuacja finansowa dalej pogarszała się (zob. akapit 5.2.1). |
| --- | --- |

(105)

Fakt, że Region Waloński przyznał pożyczkę dwa lata wcześniej, nie jest wystarczający do udowodnienia, że podwyższenie kapitału było rozsądne. Ponadto fakt, że z jednej strony Region Waloński posiadał wierzytelność o początkowej wartości 280 000 EUR, która z pewnością była niższa w momencie podwyższenia kapitału, ponieważ władze belgijskie uściśliły, że wierzytelność ta była spłacana przez VSL w kwocie 35 000 EUR rocznie począwszy od dnia 5 października 2008 r., a z drugiej strony udzielił pożyczki w kwocie 1 500 000 EUR w 2009 r., nie świadczy o rozsądnym charakterze dodatkowej inwestycji o wartości 1 500 000 EUR w przedsiębiorstwo, którego sytuacja finansowa dalej pogarszała się (zob. akapit 5.2.1).

| (106) | Komisja stwierdza ponadto, że decyzja o podwyższeniu kapitału nie była oparta na biznesplanie, ale na zwykłej, jednostronicowej prognozie finansowej. Prognoza ta nie wyjaśnia, w jaki sposób przedsiębiorstwo planuje odzyskać rentowność, ani też jakie wynagrodzenie zamierza zapewnić dostarczycielowi kapitału, tj. Regionowi Walońskiemu. Tymczasem już lata obrachunkowe 2008–2009 wskazywały, że sytuacja ekonomiczna i finansowa przedsiębiorstwa była napięta (zob. środek 4). Samo zwiększenie obrotów nie uzasadnia podwyższenia kapitału o 1 500 000 EUR bez uwzględniania innych kryteriów, takich jak EBITDA lub poziom zadłużenia przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(106)

Komisja stwierdza ponadto, że decyzja o podwyższeniu kapitału nie była oparta na biznesplanie, ale na zwykłej, jednostronicowej prognozie finansowej. Prognoza ta nie wyjaśnia, w jaki sposób przedsiębiorstwo planuje odzyskać rentowność, ani też jakie wynagrodzenie zamierza zapewnić dostarczycielowi kapitału, tj. Regionowi Walońskiemu. Tymczasem już lata obrachunkowe 2008–2009 wskazywały, że sytuacja ekonomiczna i finansowa przedsiębiorstwa była napięta (zob. środek 4). Samo zwiększenie obrotów nie uzasadnia podwyższenia kapitału o 1 500 000 EUR bez uwzględniania innych kryteriów, takich jak EBITDA lub poziom zadłużenia przedsiębiorstwa.

| (107) | W związku z tym podwyższenie kapitału nie może być traktowane jako zachowanie inwestora prywatnego w warunkach gospodarki rynkowej, ale jako pomoc w wysokości 1 500 000 EUR, co odpowiada całej wartości podwyższenia kapitału. |
| --- | --- |

(107)

W związku z tym podwyższenie kapitału nie może być traktowane jako zachowanie inwestora prywatnego w warunkach gospodarki rynkowej, ale jako pomoc w wysokości 1 500 000 EUR, co odpowiada całej wartości podwyższenia kapitału.

Środek 7: Wcześniej przyznane środki pomocy w niewielkiej wysokości

| (108) | Środek 7 obejmuje korzyści przyznane VSL na łączną kwotę 197 503,04 EUR. Komisja uważa, że należy je traktować jako niespełniające wszystkich warunków, o których mowa w art. 107 ust. 1 Traktatu, a zatem jako niestanowiące pomocy w związku z wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 1407/2013 (18). Art. 7 tego rozporządzenia stanowi, że stosuje się ono do pomocy przyznanej przed jego wejściem w życie, jeżeli pomoc spełnia wszystkie warunki określone w tym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(108)

Środek 7 obejmuje korzyści przyznane VSL na łączną kwotę 197 503,04 EUR. Komisja uważa, że należy je traktować jako niespełniające wszystkich warunków, o których mowa w art. 107 ust. 1 Traktatu, a zatem jako niestanowiące pomocy w związku z wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 1407/2013 (18). Art. 7 tego rozporządzenia stanowi, że stosuje się ono do pomocy przyznanej przed jego wejściem w życie, jeżeli pomoc spełnia wszystkie warunki określone w tym rozporządzeniu.

| (109) | Beneficjent nie jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w jednym z sektorów wymienionych na liście wyjątków w artykule 1 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 pkt 1 cytowanego rozporządzenia władze belgijskie potwierdziły, że łączna kwota środków przyznanych przez Region nie przekracza 200 000 EUR w ciągu trzech lat podatkowych. Kontrolę, o której mowa w art. 6 rozporządzenia, przeprowadziła SOGEPA. Stąd Komisja wnioskuje, że przedmiotowe środki spełniają warunki określone w rozporządzeniu. Ponadto, zważywszy na formę przedmiotowych środków (dotacje), należy je uznać za przejrzyste w rozumieniu art. 4 rozporządzenia. Wreszcie przeciwnie do poprzedniego rozporządzenia, obecnie obowiązujące rozporządzenie nie wyklucza pomocy de minimis dla przedsiębiorstw zagrożonych. |
| --- | --- |

(109)

Beneficjent nie jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w jednym z sektorów wymienionych na liście wyjątków w artykule 1 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 pkt 1 cytowanego rozporządzenia władze belgijskie potwierdziły, że łączna kwota środków przyznanych przez Region nie przekracza 200 000 EUR w ciągu trzech lat podatkowych. Kontrolę, o której mowa w art. 6 rozporządzenia, przeprowadziła SOGEPA. Stąd Komisja wnioskuje, że przedmiotowe środki spełniają warunki określone w rozporządzeniu. Ponadto, zważywszy na formę przedmiotowych środków (dotacje), należy je uznać za przejrzyste w rozumieniu art. 4 rozporządzenia. Wreszcie przeciwnie do poprzedniego rozporządzenia, obecnie obowiązujące rozporządzenie nie wyklucza pomocy de minimis dla przedsiębiorstw zagrożonych.

| (110) | W związku z powyższym przedmiotowe środki są traktowane jako niespełniające wszystkich warunków określonych w art. 107 ust. 1 Traktatu i uznane za niestanowiące pomocy. |
| --- | --- |

(110)

W związku z powyższym przedmiotowe środki są traktowane jako niespełniające wszystkich warunków określonych w art. 107 ust. 1 Traktatu i uznane za niestanowiące pomocy.

Środek 8: rekultywacja nieruchomości VSL w ramach projektu Cristal Park i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL

| (111) | Komisja zastanawiała się, czy cena sprzedaży terenów i budynków nabytych przez SPAQuE, tj. 2 040 000 EUR, była ceną rynkową w związku z niepewnością w zakresie oszacowania kosztów prac naprawczych przypisywanych VSL. Komisja zastanawiała się również nad nieodpłatnym udostępnieniem spółce VSL nieruchomości należących do SPAQuE. |
| --- | --- |

(111)

Komisja zastanawiała się, czy cena sprzedaży terenów i budynków nabytych przez SPAQuE, tj. 2 040 000 EUR, była ceną rynkową w związku z niepewnością w zakresie oszacowania kosztów prac naprawczych przypisywanych VSL. Komisja zastanawiała się również nad nieodpłatnym udostępnieniem spółce VSL nieruchomości należących do SPAQuE.

| (112) | Komisja stwierdziła, że chronologia faktów była następująca:






  — | kwiecień 2011 r.: opracowanie przez Antea Group dokumentu zatytułowanego: „Badanie charakteryzujące dla ustalenia priorytetów, dokumentacja techniczna, specyfikacja techniczna nr 6: interpretacja wyników”, który szczegółowo opisuje i wskazuje rozmieszczenie zanieczyszczenia gleby, |
| --- | --- | --- |

(112)

Komisja stwierdziła, że chronologia faktów była następująca:

—

kwiecień 2011 r.: opracowanie przez Antea Group dokumentu zatytułowanego: „Badanie charakteryzujące dla ustalenia priorytetów, dokumentacja techniczna, specyfikacja techniczna nr 6: interpretacja wyników”, który szczegółowo opisuje i wskazuje rozmieszczenie zanieczyszczenia gleby,

| — | grudzień 2011 r.: opracowanie noty z 2011 r., której celem jest „znalezienie rozwiązań pozwalających na przeprowadzenie rekultywacji terenów i niektórych budynków, będących obecnie własnością Val Saint-Lambert (VSL SA)”. Prace naprawcze i rekultywacyjne oszacowano na +/– 7 500 000 EUR, |
| --- | --- |

—

grudzień 2011 r.: opracowanie noty z 2011 r., której celem jest „znalezienie rozwiązań pozwalających na przeprowadzenie rekultywacji terenów i niektórych budynków, będących obecnie własnością Val Saint-Lambert (VSL SA)”. Prace naprawcze i rekultywacyjne oszacowano na +/– 7 500 000 EUR,

| — | sierpień 2012 r.: sprawozdanie uprawnionego biegłego GEOLYS z dnia 23 sierpnia 2012 r. sporządzone na jednej stronie i zawierające następujące uściślenia: „Wycena ta opiera się wyłącznie na analizie wstępnej przeprowadzonej przez Antea (marzec 2011 r.) i na następujących założeniach: [...]”. Koszt prac naprawczych oszacowano na 219 740 EUR, |
| --- | --- |

—

sierpień 2012 r.: sprawozdanie uprawnionego biegłego GEOLYS z dnia 23 sierpnia 2012 r. sporządzone na jednej stronie i zawierające następujące uściślenia: „Wycena ta opiera się wyłącznie na analizie wstępnej przeprowadzonej przez Antea (marzec 2011 r.) i na następujących założeniach: [...]”. Koszt prac naprawczych oszacowano na 219 740 EUR,

| — | grudzień 2012 r.: zakup przez SPAQuE (przedsiębiorstwo publiczne ds. pomocy w zachowaniu jakości środowiska) nieruchomości za kwotę 2 040 000 EUR (wartość oszacowana przez niezależne biuro Cushman &Wakefield) minus koszt rekultywacji oszacowany na 220 000 EUR, tj. za kwotę 1 820 000 EUR. W tym samym czasie SPAQuE wystawiła miastu Seraing, na podstawie już sporządzonego, ale jeszcze niepodpisanego porozumienia, opcję kupna dla tych samych nieruchomości za kwotę 2 090 000 EUR. W drugim porozumieniu, już sporządzonym, ale jeszcze niepodpisanym, miasto Seraing zobowiązywało się do przeniesienia tej opcji zakupu na SPECI, |
| --- | --- |

—

grudzień 2012 r.: zakup przez SPAQuE (przedsiębiorstwo publiczne ds. pomocy w zachowaniu jakości środowiska) nieruchomości za kwotę 2 040 000 EUR (wartość oszacowana przez niezależne biuro Cushman &Wakefield) minus koszt rekultywacji oszacowany na 220 000 EUR, tj. za kwotę 1 820 000 EUR. W tym samym czasie SPAQuE wystawiła miastu Seraing, na podstawie już sporządzonego, ale jeszcze niepodpisanego porozumienia, opcję kupna dla tych samych nieruchomości za kwotę 2 090 000 EUR. W drugim porozumieniu, już sporządzonym, ale jeszcze niepodpisanym, miasto Seraing zobowiązywało się do przeniesienia tej opcji zakupu na SPECI,

| — | styczeń 2014 r.: władze belgijskie poinformowały Komisję, że prace naprawcze i rekultywacyjne nie rozpoczęły się i że SPAQuE w dalszym ciągu pracuje nad zakończeniem badania charakteryzującego zanieczyszczenia terenu. |
| --- | --- |

—

styczeń 2014 r.: władze belgijskie poinformowały Komisję, że prace naprawcze i rekultywacyjne nie rozpoczęły się i że SPAQuE w dalszym ciągu pracuje nad zakończeniem badania charakteryzującego zanieczyszczenia terenu.

| (113) | W tym zakresie Komisja ma do czynienia z dwoma dokumentami, które podają dwie różne wartości oszacowanych kosztów rekultywacji. |
| --- | --- |

(113)

W tym zakresie Komisja ma do czynienia z dwoma dokumentami, które podają dwie różne wartości oszacowanych kosztów rekultywacji.

| (114) | Władze belgijskie podały następujące powody odrzucenia noty z grudnia 2011 r. Przede wszystkim władze belgijskie uważają, że nota ta nie odnosi się do prac naprawczych i rekultywacyjnych zmierzających do zabezpieczenia terenu dla obecnego użytku przemysłowego, ale mających na celu stworzenie miasteczka handlowego o tematyce wyposażenia domu, wystroju wnętrz i rozrywki, co jest zgodne z planowanym przeznaczeniem terenu. Ich zdaniem jest to tylko nota wewnętrzna, która nie została opracowana przez uprawnionego biegłego i dotyczy częściowo terenów, które nie zostały sprzedane SPAQuE. Władze belgijskie uściślają wreszcie, że nota opiera się na orientacyjnym badaniu, które polega jedynie na sprawdzeniu ewentualnego występowania zanieczyszczeń i dostarczeniu ich opisu. W nocie uściślono również, że badanie charakteryzujące (19) jest w trakcie realizacji. |
| --- | --- |

(114)

Władze belgijskie podały następujące powody odrzucenia noty z grudnia 2011 r. Przede wszystkim władze belgijskie uważają, że nota ta nie odnosi się do prac naprawczych i rekultywacyjnych zmierzających do zabezpieczenia terenu dla obecnego użytku przemysłowego, ale mających na celu stworzenie miasteczka handlowego o tematyce wyposażenia domu, wystroju wnętrz i rozrywki, co jest zgodne z planowanym przeznaczeniem terenu. Ich zdaniem jest to tylko nota wewnętrzna, która nie została opracowana przez uprawnionego biegłego i dotyczy częściowo terenów, które nie zostały sprzedane SPAQuE. Władze belgijskie uściślają wreszcie, że nota opiera się na orientacyjnym badaniu, które polega jedynie na sprawdzeniu ewentualnego występowania zanieczyszczeń i dostarczeniu ich opisu. W nocie uściślono również, że badanie charakteryzujące (19) jest w trakcie realizacji.

| (115) | Władze belgijskie utrzymują następnie, że nie da się zidentyfikować budynków wymienionych w nocie z grudnia 2011 r., a dalej wyjaśniają, że podana ich łączna powierzchnia +/– 67 000 m2 jest większa niż łączna powierzchnia (50 299 m2) budynków wymienionych w akcie sprzedaży z dnia 13 grudnia 2012 r. Ich zdaniem ta różnica 17 000 m2 uzasadnia niższe koszty rekultywacji. Władze belgijskie uściśliły również, że najważniejsza część dawnego zakładu przemysłowego, tj. budynki o numerach 18, 19, 22 i 22A, nie stanowiły przedmiotu sprzedaży i pozostały własnością VSL. Również zdaniem władz belgijskich to w tych budynkach jest największe nagromadzenie zanieczyszczeń powstałych wskutek działalności przemysłowej. |
| --- | --- |

(115)

Władze belgijskie utrzymują następnie, że nie da się zidentyfikować budynków wymienionych w nocie z grudnia 2011 r., a dalej wyjaśniają, że podana ich łączna powierzchnia +/– 67 000 m2 jest większa niż łączna powierzchnia (50 299 m2) budynków wymienionych w akcie sprzedaży z dnia 13 grudnia 2012 r. Ich zdaniem ta różnica 17 000 m2 uzasadnia niższe koszty rekultywacji. Władze belgijskie uściśliły również, że najważniejsza część dawnego zakładu przemysłowego, tj. budynki o numerach 18, 19, 22 i 22A, nie stanowiły przedmiotu sprzedaży i pozostały własnością VSL. Również zdaniem władz belgijskich to w tych budynkach jest największe nagromadzenie zanieczyszczeń powstałych wskutek działalności przemysłowej.

| (116) | Komisja stwierdza przede wszystkim, że cena sprzedaży stanowiła przedmiot wyceny przeprowadzonej przez niezależne biuro biegłych w maju 2012 r. Wycena ta szacuje cenę sprzedaży na 2 090 000 EUR. W sprawozdaniu uściślono również, że specjalistyczne biuro badań upoważnione przez obecnego właściciela terenu jest w trakcie szacowania kosztów rekultywacji. Koszty rekultywacji stanowiły zatem również przedmiot wyceny przez niezależnego specjalistycznego biegłego, tj. biuro GEOLYS. |
| --- | --- |

(116)

Komisja stwierdza przede wszystkim, że cena sprzedaży stanowiła przedmiot wyceny przeprowadzonej przez niezależne biuro biegłych w maju 2012 r. Wycena ta szacuje cenę sprzedaży na 2 090 000 EUR. W sprawozdaniu uściślono również, że specjalistyczne biuro badań upoważnione przez obecnego właściciela terenu jest w trakcie szacowania kosztów rekultywacji. Koszty rekultywacji stanowiły zatem również przedmiot wyceny przez niezależnego specjalistycznego biegłego, tj. biuro GEOLYS.

| (117) | W odpowiedzi z dnia 23 maja 2014 r. władze belgijskie potwierdziły, że w sprawozdaniu GEOLYS wyceniono te same tereny i budynki, które stanowiły przedmiot sprzedaży w dniu 13 grudnia 2012 r. Ponadto władze belgijskie uściśliły, że w przypadku tzw. zanieczyszczeń historycznych i w zależności od przeznaczenia w planach zagospodarowania przestrzennego obszarów, na których zanieczyszczone tereny i budynki są zlokalizowane, odpowiednie przepisy obowiązujące w Walonii ograniczają zakres obowiązków właściciela zanieczyszczonego terenu lub budynku. Stąd należy uwzględnić i odjąć od wartości terenów i budynków tylko koszty rekultywacji niezbędne do przywrócenia zgodności terenu z przeznaczeniem obowiązującym w momencie sprzedaży, tj. w analizowanym przypadku do użytku przemysłowego. Komisja zauważa, że w piśmie GEOLYS wyraźnie uściślono, że koszty zostały oszacowane dla przemysłowego użytkowania terenu. |
| --- | --- |

(117)

W odpowiedzi z dnia 23 maja 2014 r. władze belgijskie potwierdziły, że w sprawozdaniu GEOLYS wyceniono te same tereny i budynki, które stanowiły przedmiot sprzedaży w dniu 13 grudnia 2012 r. Ponadto władze belgijskie uściśliły, że w przypadku tzw. zanieczyszczeń historycznych i w zależności od przeznaczenia w planach zagospodarowania przestrzennego obszarów, na których zanieczyszczone tereny i budynki są zlokalizowane, odpowiednie przepisy obowiązujące w Walonii ograniczają zakres obowiązków właściciela zanieczyszczonego terenu lub budynku. Stąd należy uwzględnić i odjąć od wartości terenów i budynków tylko koszty rekultywacji niezbędne do przywrócenia zgodności terenu z przeznaczeniem obowiązującym w momencie sprzedaży, tj. w analizowanym przypadku do użytku przemysłowego. Komisja zauważa, że w piśmie GEOLYS wyraźnie uściślono, że koszty zostały oszacowane dla przemysłowego użytkowania terenu.

| (118) | W świetle powyższego Komisja stwierdza, że cena sprzedaży, po jakiej zostały sprzedane nieruchomości VSL spółce SPAQuE (odpowiadająca cenie sprzedaży oszacowanej przez biegłego pomniejszonej o koszty rekultywacji oszacowane przez Geolys), jest ceną rynkową i nie zawiera elementów pomocy. |
| --- | --- |

(118)

W świetle powyższego Komisja stwierdza, że cena sprzedaży, po jakiej zostały sprzedane nieruchomości VSL spółce SPAQuE (odpowiadająca cenie sprzedaży oszacowanej przez biegłego pomniejszonej o koszty rekultywacji oszacowane przez Geolys), jest ceną rynkową i nie zawiera elementów pomocy.

| (119) | Odnośnie do nieodpłatnego udostępnienia przez SPAQuE niektórych budynków władze belgijskie uzasadniają je zobowiązaniem VSL do współpracy ze SPAQuE w zakresie przekazania wszystkich informacji przydatnych i niezbędnych do przeprowadzenia prac renowacyjnych i rekultywacyjnych terenu. |
| --- | --- |

(119)

Odnośnie do nieodpłatnego udostępnienia przez SPAQuE niektórych budynków władze belgijskie uzasadniają je zobowiązaniem VSL do współpracy ze SPAQuE w zakresie przekazania wszystkich informacji przydatnych i niezbędnych do przeprowadzenia prac renowacyjnych i rekultywacyjnych terenu.

| (120) | Przede wszystkim Komisja zauważa, że władze belgijskie w swoich uwagach wspomniały, że nieruchomości należą do SPECI. Tymczasem porozumienie o nieodpłatnym udostępnieniu zostało zawarte przez SPAQuE i VSL, a SPECI nie była jego stroną. Władze belgijskie nie dostarczyły zresztą dowodu, że SPECI była właścicielem tych nieruchomości. |
| --- | --- |

(120)

Przede wszystkim Komisja zauważa, że władze belgijskie w swoich uwagach wspomniały, że nieruchomości należą do SPECI. Tymczasem porozumienie o nieodpłatnym udostępnieniu zostało zawarte przez SPAQuE i VSL, a SPECI nie była jego stroną. Władze belgijskie nie dostarczyły zresztą dowodu, że SPECI była właścicielem tych nieruchomości.

| (121) | Poza tym Komisja stwierdza, że to uzasadnienie nie jest poparte żadnym dowodem pozwalającym ocenić, czy wysokość kwoty czynszów najmu, z której SPAQuE dobrowolnie zrezygnowała, odpowiada zobowiązaniu VSL. Władze belgijskie nie podają bowiem żadnych szczegółów na temat sposobu i skuteczności wdrożenia tego zobowiązania. |
| --- | --- |

(121)

Poza tym Komisja stwierdza, że to uzasadnienie nie jest poparte żadnym dowodem pozwalającym ocenić, czy wysokość kwoty czynszów najmu, z której SPAQuE dobrowolnie zrezygnowała, odpowiada zobowiązaniu VSL. Władze belgijskie nie podają bowiem żadnych szczegółów na temat sposobu i skuteczności wdrożenia tego zobowiązania.

| (122) | W związku z tym Komisja uważa, że nieodpłatne udostępnienie terenów, o których mowa w porozumieniu o użyczeniu części zakładów fabryki „Cristalleries du Val Saint-Lambert” z dnia 11 grudnia 2012 r. stanowi korzyść dla VSL. |
| --- | --- |

(122)

W związku z tym Komisja uważa, że nieodpłatne udostępnienie terenów, o których mowa w porozumieniu o użyczeniu części zakładów fabryki „Cristalleries du Val Saint-Lambert” z dnia 11 grudnia 2012 r. stanowi korzyść dla VSL.

| (123) | Kwota pomocy odpowiada kwocie czynszu najmu, jaką przedsiębiorstwo VSL musiałoby zapłacić w przypadku najmu na warunkach rynkowych. Kwotę tę należy obliczyć na podstawie dochodu katastralnego (zindeksowanego) określonego przez odpowiedni belgijski organ władzy (tj. ACED, Administration du Cadastre, de l'Enregistrement et des Domaines – organ ds. katastru, rejestru i praw własności) dla każdej najmowanej nieruchomości i odpowiednio do długości okresu najmu. Dochód katastralny (zindeksowany) jest bowiem ustalany tak, by odzwierciedlał średni dochód netto, jaki dana nieruchomość przyniosłaby właścicielowi w ciągu jednego roku, z uwzględnieniem sytuacji na rynku najmu nieruchomości, stąd Komisja uznaje, że dochód ten stanowi rozsądną podstawę do oszacowania wartości najmu przedmiotowych nieruchomości. W ramach procedury odzyskiwania pomocy władze belgijskie mogą wykazać, w oparciu o opinię niezależnego i uprawnionego biegłego, zatwierdzonego przez Komisję, że niezbędna jest korekta tej kwoty, aby uwzględnić specyfikę przedmiotowych nieruchomości. |
| --- | --- |

(123)

Kwota pomocy odpowiada kwocie czynszu najmu, jaką przedsiębiorstwo VSL musiałoby zapłacić w przypadku najmu na warunkach rynkowych. Kwotę tę należy obliczyć na podstawie dochodu katastralnego (zindeksowanego) określonego przez odpowiedni belgijski organ władzy (tj. ACED, Administration du Cadastre, de l'Enregistrement et des Domaines – organ ds. katastru, rejestru i praw własności) dla każdej najmowanej nieruchomości i odpowiednio do długości okresu najmu. Dochód katastralny (zindeksowany) jest bowiem ustalany tak, by odzwierciedlał średni dochód netto, jaki dana nieruchomość przyniosłaby właścicielowi w ciągu jednego roku, z uwzględnieniem sytuacji na rynku najmu nieruchomości, stąd Komisja uznaje, że dochód ten stanowi rozsądną podstawę do oszacowania wartości najmu przedmiotowych nieruchomości. W ramach procedury odzyskiwania pomocy władze belgijskie mogą wykazać, w oparciu o opinię niezależnego i uprawnionego biegłego, zatwierdzonego przez Komisję, że niezbędna jest korekta tej kwoty, aby uwzględnić specyfikę przedmiotowych nieruchomości.

5.1.5.   Zakłócenie konkurencji i wymiany handlowej pomiędzy państwami członkowskimi

| (124) | W zakresie warunków dotyczących zakłócenia konkurencji i wymiany handlowej między państwami członkowskimi Komisja zauważa, że w Unii Europejskiej istnieje wielu producentów kryształu i przedmiotów z kryształu, zarówno przedmiotów użytkowych, jak i dzieł sztuki czy towarów luksusowych. Z informacji przekazanych przez Belgię wynika, że produkty na przykład poniżej wymienionych spółek są przynajmniej częściowo podobne do produktów VSL: Baccarat (Francja), Saint-Louis (Francja), Lalique (Francja), Daum (Francja), Arc International (Francja), Montbronn (Francja) i Bohemian glassworks (Republika Czeska). Komisja zauważa, że produkty tych przedsiębiorstw i innych podmiotów na rynku stanowią przedmiot wymiany handlowej między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(124)

W zakresie warunków dotyczących zakłócenia konkurencji i wymiany handlowej między państwami członkowskimi Komisja zauważa, że w Unii Europejskiej istnieje wielu producentów kryształu i przedmiotów z kryształu, zarówno przedmiotów użytkowych, jak i dzieł sztuki czy towarów luksusowych. Z informacji przekazanych przez Belgię wynika, że produkty na przykład poniżej wymienionych spółek są przynajmniej częściowo podobne do produktów VSL: Baccarat (Francja), Saint-Louis (Francja), Lalique (Francja), Daum (Francja), Arc International (Francja), Montbronn (Francja) i Bohemian glassworks (Republika Czeska). Komisja zauważa, że produkty tych przedsiębiorstw i innych podmiotów na rynku stanowią przedmiot wymiany handlowej między państwami członkowskimi.

| (125) | W szczególności w przypadku środka 3 (gwarancja w wysokości 150 000 EUR) i środka 5 (pożyczka kwoty 1 500 000 EUR) kwota pomocy, nawet jeśli nie może być dokładnie wyliczona ze względu na brak pewnych danych, jest niższa niż limit pomocy de minimis. Komisja uważa jednak, że środek ten nie może być uznany za pomoc de minimis oraz że zakłóca konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi. Środki przyznane w 2008 r. i w 2009 r. nie mogą być uznane za pomoc de minimis, ponieważ zgodnie z poprzednim rozporządzeniem obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. (20) przedsiębiorstwa zagrożone nie mogły otrzymywać tego typu pomocy. W momencie udzielenia gwarancji CVSL była objęta postępowaniem upadłościowym. Ponadto nowe rozporządzenie obowiązujące od 1 stycznia 2014 r. (21), podobnie jak poprzednie rozporządzenie, ma zastosowanie tylko do pomocy przejrzystych. Tymczasem przedmiotowa gwarancja nie może być za taką uznana. Art. 4 ust. 6 lit. a) cytowanego rozporządzenia stanowi bowiem, że: „Pomoc w formie gwarancji uznaje się za przejrzystą pomoc de minimis, jeżeli beneficjent nie jest przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego [...]”. Jak zostało ustalone powyżej, w momencie udzielenia gwarancji CVSL była objęta postępowaniem upadłościowym. Odnośnie do pożyczki art. 4 ust. 3 lit. a) i b) stanowi, że „pomoc w formie pożyczek uznaje się za przejrzystą pomoc de minimis, jeżeli beneficjent nie jest przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego [...] i jeżeli pożyczka jest objęta zabezpieczeniem pokrywającym co najmniej 50 % pożyczki oraz wynosi 1 000 000 EUR [...] w okresie pięciu lat, albo 500 000 EUR [...] w okresie dziesięciu lat”. Przedmiotowa pożyczka nie spełnia tego ostatniego warunku. |
| --- | --- |

(125)

W szczególności w przypadku środka 3 (gwarancja w wysokości 150 000 EUR) i środka 5 (pożyczka kwoty 1 500 000 EUR) kwota pomocy, nawet jeśli nie może być dokładnie wyliczona ze względu na brak pewnych danych, jest niższa niż limit pomocy de minimis. Komisja uważa jednak, że środek ten nie może być uznany za pomoc de minimis oraz że zakłóca konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi. Środki przyznane w 2008 r. i w 2009 r. nie mogą być uznane za pomoc de minimis, ponieważ zgodnie z poprzednim rozporządzeniem obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. (20) przedsiębiorstwa zagrożone nie mogły otrzymywać tego typu pomocy. W momencie udzielenia gwarancji CVSL była objęta postępowaniem upadłościowym. Ponadto nowe rozporządzenie obowiązujące od 1 stycznia 2014 r. (21), podobnie jak poprzednie rozporządzenie, ma zastosowanie tylko do pomocy przejrzystych. Tymczasem przedmiotowa gwarancja nie może być za taką uznana. Art. 4 ust. 6 lit. a) cytowanego rozporządzenia stanowi bowiem, że: „Pomoc w formie gwarancji uznaje się za przejrzystą pomoc de minimis, jeżeli beneficjent nie jest przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego [...]”. Jak zostało ustalone powyżej, w momencie udzielenia gwarancji CVSL była objęta postępowaniem upadłościowym. Odnośnie do pożyczki art. 4 ust. 3 lit. a) i b) stanowi, że „pomoc w formie pożyczek uznaje się za przejrzystą pomoc de minimis, jeżeli beneficjent nie jest przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego [...] i jeżeli pożyczka jest objęta zabezpieczeniem pokrywającym co najmniej 50 % pożyczki oraz wynosi 1 000 000 EUR [...] w okresie pięciu lat, albo 500 000 EUR [...] w okresie dziesięciu lat”. Przedmiotowa pożyczka nie spełnia tego ostatniego warunku.

| (126) | Ponadto Komisja uważa, że pojęcie pomocy państwa nie wymaga, aby zakłócenie konkurencji lub wpływ na wymianę handlową był znaczny lub konkretny. Fakt, że kwota pomocy jest niewielka lub że przedsiębiorstwo będące beneficjentem jest małe, nie wyklucza sam w sobie zakłócenia konkurencji lub groźby zakłócenia konkurencji, pod warunkiem jednak, że prawdopodobieństwo takiego zakłócenia nie jest jedynie hipotetyczne. W analizowanym przypadku, uwzględniając charakter rynku opisany w motywie 124, prawdopodobieństwo to nie jest hipotetyczne. Zdaniem władz belgijskich istnieje około czterdziestu działających fabryk kryształu w Europie i poza nią. Val Saint-Lambert działa na rynku kryształowych zastaw stołowych lub przedmiotów dekoracyjnych. W momencie gdy konsument ma do wyboru kilka podobnych produktów różnych marek, na przykład karafkę wyprodukowaną przez VSL lub karafkę innego producenta kryształów, jakakolwiek pomoc dla jednego z producentów obecnych na rynku pociąga za sobą zakłócenie konkurencji w stosunku do innych podmiotów. |
| --- | --- |

(126)

Ponadto Komisja uważa, że pojęcie pomocy państwa nie wymaga, aby zakłócenie konkurencji lub wpływ na wymianę handlową był znaczny lub konkretny. Fakt, że kwota pomocy jest niewielka lub że przedsiębiorstwo będące beneficjentem jest małe, nie wyklucza sam w sobie zakłócenia konkurencji lub groźby zakłócenia konkurencji, pod warunkiem jednak, że prawdopodobieństwo takiego zakłócenia nie jest jedynie hipotetyczne. W analizowanym przypadku, uwzględniając charakter rynku opisany w motywie 124, prawdopodobieństwo to nie jest hipotetyczne. Zdaniem władz belgijskich istnieje około czterdziestu działających fabryk kryształu w Europie i poza nią. Val Saint-Lambert działa na rynku kryształowych zastaw stołowych lub przedmiotów dekoracyjnych. W momencie gdy konsument ma do wyboru kilka podobnych produktów różnych marek, na przykład karafkę wyprodukowaną przez VSL lub karafkę innego producenta kryształów, jakakolwiek pomoc dla jednego z producentów obecnych na rynku pociąga za sobą zakłócenie konkurencji w stosunku do innych podmiotów.

| (127) | Komisja wnioskuje stąd, że wszystkie analizowane środki, z wyjątkiem środka 7, stanowią pomoce, które mogą grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(127)

Komisja wnioskuje stąd, że wszystkie analizowane środki, z wyjątkiem środka 7, stanowią pomoce, które mogą grozić zakłóceniem konkurencji i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

Wnioski co do istnienia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (128) | Komisja wnioskuje stąd, że wszystkie analizowane środki, z wyjątkiem środka 7 oraz sprzedaży nieruchomości VSL spółce SPAQuE (część środka 8), stanowią pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE |
| --- | --- |

(128)

Komisja wnioskuje stąd, że wszystkie analizowane środki, z wyjątkiem środka 7 oraz sprzedaży nieruchomości VSL spółce SPAQuE (część środka 8), stanowią pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

5.2.   Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym

| (129) | Zakaz przyznawania pomocy państwa, o którym mowa w art. 107 ust. 1 TFUE, nie jest ani bezwzględny, ani bezwarunkowy. W szczególności art. 107 ust. 2 i 3 TFUE stanowi podstawę prawną pozwalającą uznać niektóre pomoce za zgodne z rynkiem wewnętrznym. W tym przypadku należy w szczególności zbadać, czy analizowane środki mogą być uznane za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 TFUE i zgodnie z kryteriami określonymi w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. W tym celu należy najpierw ustalić, w jakich okresach CVSL i VSL mogą być traktowane jako przedsiębiorstwa zagrożone. |
| --- | --- |

(129)

Zakaz przyznawania pomocy państwa, o którym mowa w art. 107 ust. 1 TFUE, nie jest ani bezwzględny, ani bezwarunkowy. W szczególności art. 107 ust. 2 i 3 TFUE stanowi podstawę prawną pozwalającą uznać niektóre pomoce za zgodne z rynkiem wewnętrznym. W tym przypadku należy w szczególności zbadać, czy analizowane środki mogą być uznane za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 TFUE i zgodnie z kryteriami określonymi w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. W tym celu należy najpierw ustalić, w jakich okresach CVSL i VSL mogą być traktowane jako przedsiębiorstwa zagrożone.

| (130) | Ponadto w przypadku środka 3, przyznanego we wrześniu 2008 r., w celu stwierdzenia, czy VSL odniosło korzyść związaną z przyznaniem tego środka, należy również ustalić istnienie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL w upadłości a działalnością przeniesioną do nabywców, którzy utworzyli VSL. Wnioski z tej analizy mają konsekwencje dla analizy zgodności środków 3 i 1. |
| --- | --- |

(130)

Ponadto w przypadku środka 3, przyznanego we wrześniu 2008 r., w celu stwierdzenia, czy VSL odniosło korzyść związaną z przyznaniem tego środka, należy również ustalić istnienie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL w upadłości a działalnością przeniesioną do nabywców, którzy utworzyli VSL. Wnioski z tej analizy mają konsekwencje dla analizy zgodności środków 3 i 1.

5.2.1.   Kwalifikowalność VSL i CVSL na podstawie wytycznych

| (131) | Należy ustalić, w jakich okresach CVSL i VSL mogą być traktowane jako przedsiębiorstwa zagrożone. |
| --- | --- |

(131)

Należy ustalić, w jakich okresach CVSL i VSL mogą być traktowane jako przedsiębiorstwa zagrożone.

| (132) | W swoich uwagach władze belgijskie nie kwestionują uznania CVSL za przedsiębiorstwo zagrożone w momencie udzielania gwarancji we wrześniu 2008 r. (środek 3), ale ich zdaniem ingerencja ta przyniosła korzyść CVSL a nie VSL. |
| --- | --- |

(132)

W swoich uwagach władze belgijskie nie kwestionują uznania CVSL za przedsiębiorstwo zagrożone w momencie udzielania gwarancji we wrześniu 2008 r. (środek 3), ale ich zdaniem ingerencja ta przyniosła korzyść CVSL a nie VSL.

| (133) | Ponadto uznają, że VSL nie może być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone dopiero od dnia 8 lutego 2012 r., tj. od dnia złożenia wniosku o wszczęcie sądowego postępowania reorganizacyjnego. Wcześniej VSL nie mogło być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone, ponieważ, zdaniem władz belgijskich, było to nowe przedsiębiorstwo i korzystało z bezwarunkowego wsparcia swojego większościowego udziałowca, tj. CFC, zgodnie z pkt 10 i 11 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji oraz z praktyką decyzyjną Komisji. |
| --- | --- |

(133)

Ponadto uznają, że VSL nie może być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone dopiero od dnia 8 lutego 2012 r., tj. od dnia złożenia wniosku o wszczęcie sądowego postępowania reorganizacyjnego. Wcześniej VSL nie mogło być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone, ponieważ, zdaniem władz belgijskich, było to nowe przedsiębiorstwo i korzystało z bezwarunkowego wsparcia swojego większościowego udziałowca, tj. CFC, zgodnie z pkt 10 i 11 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji oraz z praktyką decyzyjną Komisji.

| (134) | Komisja stwierdza, że w momencie przyznawania środka 3 CVSL była w upadłości od wydania orzeczenia w dniu 11 sierpnia 2008 r. |
| --- | --- |

(134)

Komisja stwierdza, że w momencie przyznawania środka 3 CVSL była w upadłości od wydania orzeczenia w dniu 11 sierpnia 2008 r.

| (135) | Odnośnie do środków 5, 6 i 8 władze belgijskie opierają się na decyzji Saab (22), aby udowodnić, że VSL nie była przedsiębiorstwem zagrożonym. W szczególności przedstawiły dane historyczne z kont księgowych pokazujące przepływy pieniężne między VSL a jego większościowym udziałowcem CFC, aby wykazać, że zachowanie CFC może być uznane za podobne do postępowania General Motors, który kontynuował wspieranie swojej spółki zależnej Saab przez wielokrotne dokapitalizowanie i wsparcie płynności, aby zrekompensować straty, co spowodowało, że Komisja wykluczyła uznanie Saab za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych (zob. motyw 59 decyzji). |
| --- | --- |

(135)

Odnośnie do środków 5, 6 i 8 władze belgijskie opierają się na decyzji Saab (22), aby udowodnić, że VSL nie była przedsiębiorstwem zagrożonym. W szczególności przedstawiły dane historyczne z kont księgowych pokazujące przepływy pieniężne między VSL a jego większościowym udziałowcem CFC, aby wykazać, że zachowanie CFC może być uznane za podobne do postępowania General Motors, który kontynuował wspieranie swojej spółki zależnej Saab przez wielokrotne dokapitalizowanie i wsparcie płynności, aby zrekompensować straty, co spowodowało, że Komisja wykluczyła uznanie Saab za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych (zob. motyw 59 decyzji).

| (136) | Oprócz wniesienia kapitału w momencie przejęcia, CFC od dnia 25 maja 2009 r. systematycznie dokapitalizowywała VSL kwotą ponad 8 000 000 EUR, co pokazuje, że w pierwszym okresie po likwidacji aktywów CVSL nie można uznać VSL za przedsiębiorstwo zagrożone na podstawie pkt 12 i 13 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. W okresie tym udziałowiec większościowy VSL był w stanie wspierać VSL poprzez systematyczne dokapitalizowania, dowodząc w ten sposób, że trudności VSL mogły zostać pokryte przez udziałowca większościowego. W związku z tym Komisja uważa, że od stycznia 2009 r. do lutego 2012 r. VSL nie spełniało kryteriów przedsiębiorstwa zagrożonego w rozumieniu wytycznych. |
| --- | --- |

(136)

Oprócz wniesienia kapitału w momencie przejęcia, CFC od dnia 25 maja 2009 r. systematycznie dokapitalizowywała VSL kwotą ponad 8 000 000 EUR, co pokazuje, że w pierwszym okresie po likwidacji aktywów CVSL nie można uznać VSL za przedsiębiorstwo zagrożone na podstawie pkt 12 i 13 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. W okresie tym udziałowiec większościowy VSL był w stanie wspierać VSL poprzez systematyczne dokapitalizowania, dowodząc w ten sposób, że trudności VSL mogły zostać pokryte przez udziałowca większościowego. W związku z tym Komisja uważa, że od stycznia 2009 r. do lutego 2012 r. VSL nie spełniało kryteriów przedsiębiorstwa zagrożonego w rozumieniu wytycznych.

| (137) | Natomiast od lutego 2012 r. wobec VSL toczyło się ponownie sądowe postępowanie reorganizacyjne. Ponadto władze belgijskie wykazały, że CFC nie było w stanie dłużej wspierać swojej spółki zależnej, jak robiło to do tamtej pory. W decyzji o wszczęciu postępowania uściślono, że środki pieniężne CFC były na poziomie 1 260 000 EUR, a w związku z tym przyznanie VSL równoważnej kwoty (niezbędnej co najmniej do ratowania przedsiębiorstwa) pozbawiłoby CFC prawie wszystkich środków pieniężnych. W związku z tym należy traktować VSL jako przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu pkt 10 lit. c) wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w momencie przyznawania pomocy na ratowanie (środek 1) w kwietniu 2012 r. |
| --- | --- |

(137)

Natomiast od lutego 2012 r. wobec VSL toczyło się ponownie sądowe postępowanie reorganizacyjne. Ponadto władze belgijskie wykazały, że CFC nie było w stanie dłużej wspierać swojej spółki zależnej, jak robiło to do tamtej pory. W decyzji o wszczęciu postępowania uściślono, że środki pieniężne CFC były na poziomie 1 260 000 EUR, a w związku z tym przyznanie VSL równoważnej kwoty (niezbędnej co najmniej do ratowania przedsiębiorstwa) pozbawiłoby CFC prawie wszystkich środków pieniężnych. W związku z tym należy traktować VSL jako przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu pkt 10 lit. c) wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w momencie przyznawania pomocy na ratowanie (środek 1) w kwietniu 2012 r.

| (138) | Podsumowując, Komisja uważa, że CVSL była przedsiębiorstwem zagrożonym od dnia 11 sierpnia 2008 r. (data wydania orzeczenia o upadłości) do końca listopada 2008 r. (akt założycielski VSL). VSL powinno być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone od dnia 9 lutego 2012 r. (data wszczęcia sądowego postępowania reorganizacyjnego) do wydania orzeczenia w dniu 14 października 2013 r. (data wydania orzeczenia o upadłości). |
| --- | --- |

(138)

Podsumowując, Komisja uważa, że CVSL była przedsiębiorstwem zagrożonym od dnia 11 sierpnia 2008 r. (data wydania orzeczenia o upadłości) do końca listopada 2008 r. (akt założycielski VSL). VSL powinno być uznane za przedsiębiorstwo zagrożone od dnia 9 lutego 2012 r. (data wszczęcia sądowego postępowania reorganizacyjnego) do wydania orzeczenia w dniu 14 października 2013 r. (data wydania orzeczenia o upadłości).

| (139) | W związku z tym CVSL i VSL były przedsiębiorstwami zagrożonymi w momencie przyznawania środków 1 i 3. Analizę zgodności tych środków należy zatem przeprowadzić w oparciu o wytyczne. |
| --- | --- |

(139)

W związku z tym CVSL i VSL były przedsiębiorstwami zagrożonymi w momencie przyznawania środków 1 i 3. Analizę zgodności tych środków należy zatem przeprowadzić w oparciu o wytyczne.

5.2.2.   Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym (środek 1 i 3)

Środek 1: pomoc na ratowanie z dnia 3 kwietnia 2012 r.

| (140) | Belgia uważa, że pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w świetle wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Komisja uważa natomiast, że nie była przestrzegana zasada „pierwszy i ostatni raz”, o której mowa w art. 72 i nast. wytycznych. VSL otrzymało bowiem pomoc na ratowanie niezgodną z rynkiem wewnętrznym we wrześniu 2008 r. (zob. motyw 141). W związku z tym nie mogło otrzymać kolejnej pomocy na ratowanie do 2018 r. Poza tym władze belgijskie potwierdziły, że pożyczka na kwotę 1 000 000 EUR stanowiła przedmiot zgłoszenia roszczenia syndykowi masy upadłościowej dnia 5 listopada 2013 r. na rzecz SOGEPA. Wierzytelność ta została ujęta w zobowiązaniach VSL i nie została dotychczas spłacona. W związku z tym pożyczka nie została spłacona w ciągu sześciu miesięcy od przyznania zgodnie z pkt 25 lit. a) wytycznych. Komisja uważa zatem, że pomoc na ratowanie z dnia 3 kwietnia 2012 r., która odpowiada kwocie pożyczki, tj. wynosi 1 000 000 EUR, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(140)

Belgia uważa, że pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w świetle wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Komisja uważa natomiast, że nie była przestrzegana zasada „pierwszy i ostatni raz”, o której mowa w art. 72 i nast. wytycznych. VSL otrzymało bowiem pomoc na ratowanie niezgodną z rynkiem wewnętrznym we wrześniu 2008 r. (zob. motyw 141). W związku z tym nie mogło otrzymać kolejnej pomocy na ratowanie do 2018 r. Poza tym władze belgijskie potwierdziły, że pożyczka na kwotę 1 000 000 EUR stanowiła przedmiot zgłoszenia roszczenia syndykowi masy upadłościowej dnia 5 listopada 2013 r. na rzecz SOGEPA. Wierzytelność ta została ujęta w zobowiązaniach VSL i nie została dotychczas spłacona. W związku z tym pożyczka nie została spłacona w ciągu sześciu miesięcy od przyznania zgodnie z pkt 25 lit. a) wytycznych. Komisja uważa zatem, że pomoc na ratowanie z dnia 3 kwietnia 2012 r., która odpowiada kwocie pożyczki, tj. wynosi 1 000 000 EUR, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

Środek 3: gwarancja w wysokości 150 000 EUR

| (141) | Komisja uznała w akapicie 5.2.1, że CVSL była przedsiębiorstwem zagrożonym w momencie udzielania gwarancji. Element pomocy wynikający z nieodpłatnego udzielenia gwarancji może być zatem uznany za zgodny tylko wówczas, gdy spełnia warunki określone w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Tymczasem, jak widzieliśmy, gwarancja ta została udzielona bez wynagrodzenia. Pkt 25 lit. a) wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji stanowi, że pomoc na wsparcie płynności finansowej w postaci gwarancji kredytowych musi zostać przyznana „przy zastosowaniu stopy procentowej co najmniej porównywalnej do stóp procentowych stosowanych przy pożyczkach dla przedsiębiorstw w dobrej sytuacji finansowej [...]”. Ponadto władze belgijskie, mimo specjalnej prośby o udzielenie informacji w tym zakresie, nie dostarczyły danych na temat przestrzegania obowiązku zakończenia gwarancji po upływie sześciu miesięcy (pkt 25 lit. a) wytycznych). Na podstawie tych danych Komisja stwierdza, że element pomocy wynikający z nieodpłatnego udzielenia gwarancji nie może być traktowany jako pomoc na ratowanie zgodna z rynkiem wewnętrznym, ani uznany za zgodny na innej podstawie. |
| --- | --- |

(141)

Komisja uznała w akapicie 5.2.1, że CVSL była przedsiębiorstwem zagrożonym w momencie udzielania gwarancji. Element pomocy wynikający z nieodpłatnego udzielenia gwarancji może być zatem uznany za zgodny tylko wówczas, gdy spełnia warunki określone w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Tymczasem, jak widzieliśmy, gwarancja ta została udzielona bez wynagrodzenia. Pkt 25 lit. a) wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji stanowi, że pomoc na wsparcie płynności finansowej w postaci gwarancji kredytowych musi zostać przyznana „przy zastosowaniu stopy procentowej co najmniej porównywalnej do stóp procentowych stosowanych przy pożyczkach dla przedsiębiorstw w dobrej sytuacji finansowej [...]”. Ponadto władze belgijskie, mimo specjalnej prośby o udzielenie informacji w tym zakresie, nie dostarczyły danych na temat przestrzegania obowiązku zakończenia gwarancji po upływie sześciu miesięcy (pkt 25 lit. a) wytycznych). Na podstawie tych danych Komisja stwierdza, że element pomocy wynikający z nieodpłatnego udzielenia gwarancji nie może być traktowany jako pomoc na ratowanie zgodna z rynkiem wewnętrznym, ani uznany za zgodny na innej podstawie.

| (142) | W związku z tym, ponieważ środek 3 stanowi pomoc na ratowanie niezgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną w 2008 r. przed przejęciem CVSL, w celu stwierdzenia, czy VSL odniosło korzyść związaną z przyznaniem tego środka, należy ustalić istnienie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL w upadłości a działalnością przeniesioną do nabywców, którzy utworzyli VSL. |
| --- | --- |

(142)

W związku z tym, ponieważ środek 3 stanowi pomoc na ratowanie niezgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną w 2008 r. przed przejęciem CVSL, w celu stwierdzenia, czy VSL odniosło korzyść związaną z przyznaniem tego środka, należy ustalić istnienie ciągłości działalności gospodarczej między CVSL w upadłości a działalnością przeniesioną do nabywców, którzy utworzyli VSL.

5.2.3.   Ocena ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL

| (143) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zastanawiała się nad możliwością ustalenia ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL, tj. czy korzyści odniesione w związku z udzieleniem gwarancji w wysokości 150 000 EUR we wrześniu 2008 r. zostały przeniesione do nabywców CVSL, którzy utworzyli VSL. Od wniosków z tej analizy zależy zarówno ustalenie podmiotu, na którym ciąży obowiązek zwrotu w przypadku pomocy niezgodnych z prawem i z rynkiem wewnętrznym, jak i analiza zgodności środka 1 w szczególności z zasadą „pierwszy i ostatni raz”. |
| --- | --- |

(143)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zastanawiała się nad możliwością ustalenia ciągłości działalności gospodarczej między CVSL a VSL, tj. czy korzyści odniesione w związku z udzieleniem gwarancji w wysokości 150 000 EUR we wrześniu 2008 r. zostały przeniesione do nabywców CVSL, którzy utworzyli VSL. Od wniosków z tej analizy zależy zarówno ustalenie podmiotu, na którym ciąży obowiązek zwrotu w przypadku pomocy niezgodnych z prawem i z rynkiem wewnętrznym, jak i analiza zgodności środka 1 w szczególności z zasadą „pierwszy i ostatni raz”.

| (144) | W tej kwestii władze belgijskie uważają, że środek ten przyniósł korzyść CVSL, a nie VSL, i że nie jest zachowana ciągłość działalności gospodarczej między CVSL a podmiotem utworzonym przez nabywców CVSL. |
| --- | --- |

(144)

W tej kwestii władze belgijskie uważają, że środek ten przyniósł korzyść CVSL, a nie VSL, i że nie jest zachowana ciągłość działalności gospodarczej między CVSL a podmiotem utworzonym przez nabywców CVSL.

| (145) | Zgodnie z orzecznictwem obowiązek odzyskania pomocy może być rozszerzony na nową spółkę, której beneficjent przekazał określone aktywa, w przypadku gdy przekazanie to umożliwia stwierdzenie ciągłości działalności gospodarczej pomiędzy obydwiema spółkami (23). Nie jest wykluczone, że obowiązek odzyskania pomocy zostanie rozszerzony na inny podmiot, kiedy zostanie ustalone, że podmiot ten odniósł faktyczną korzyść z przedmiotowych pomocy w związku z zachowaniem ciągłości działalności gospodarczej pomiędzy obydwoma spółkami. |
| --- | --- |

(145)

Zgodnie z orzecznictwem obowiązek odzyskania pomocy może być rozszerzony na nową spółkę, której beneficjent przekazał określone aktywa, w przypadku gdy przekazanie to umożliwia stwierdzenie ciągłości działalności gospodarczej pomiędzy obydwiema spółkami (23). Nie jest wykluczone, że obowiązek odzyskania pomocy zostanie rozszerzony na inny podmiot, kiedy zostanie ustalone, że podmiot ten odniósł faktyczną korzyść z przedmiotowych pomocy w związku z zachowaniem ciągłości działalności gospodarczej pomiędzy obydwoma spółkami.

| (146) | Zgodnie z wyrokiem Trybunału z dnia 8 maja 2003 r. w sprawach połączonych C-328/99 i C-399/00 Włochy przeciwko Komisji (24), badanie ciągłości działalności gospodarczej pomiędzy poprzednim przedsiębiorstwem a nowymi strukturami należy przeprowadzać za pomocą zestawu wskaźników, w szczególności: przedmiot sprzedaży (aktywa i pasywa, utrzymanie zatrudnienia, skonsolidowane aktywa), cena transferowa, tożsamość udziałowców lub właścicieli nowego przedsiębiorstwa, moment, w którym następuje transfer (po rozpoczęciu dochodzenia, wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego lub decyzja ostateczna) lub też logika gospodarcza operacji. |
| --- | --- |

(146)

Zgodnie z wyrokiem Trybunału z dnia 8 maja 2003 r. w sprawach połączonych C-328/99 i C-399/00 Włochy przeciwko Komisji (24), badanie ciągłości działalności gospodarczej pomiędzy poprzednim przedsiębiorstwem a nowymi strukturami należy przeprowadzać za pomocą zestawu wskaźników, w szczególności: przedmiot sprzedaży (aktywa i pasywa, utrzymanie zatrudnienia, skonsolidowane aktywa), cena transferowa, tożsamość udziałowców lub właścicieli nowego przedsiębiorstwa, moment, w którym następuje transfer (po rozpoczęciu dochodzenia, wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego lub decyzja ostateczna) lub też logika gospodarcza operacji.

Ocena kryterium przedmiotu sprzedaży (aktywa i pasywa, utrzymanie zatrudnienia, skonsolidowane aktywa)

| (147) | Tytułem wstępu władze belgijskie uściśliły, że aktywa związane z CVSL były rozproszone w różnych podmiotach (spółka dominująca VSLI, SARL VSLI we Francji i CVSL). W celu ułatwienia przejęcia przedsiębiorstwa syndycy masy upadłościowej zawarli w dniu 23 października 2008 r. porozumienie transakcyjne, mające na celu dokonanie transferu aktywów znajdujących się w tych różnych spółkach do spółki w upadłości. |
| --- | --- |

(147)

Tytułem wstępu władze belgijskie uściśliły, że aktywa związane z CVSL były rozproszone w różnych podmiotach (spółka dominująca VSLI, SARL VSLI we Francji i CVSL). W celu ułatwienia przejęcia przedsiębiorstwa syndycy masy upadłościowej zawarli w dniu 23 października 2008 r. porozumienie transakcyjne, mające na celu dokonanie transferu aktywów znajdujących się w tych różnych spółkach do spółki w upadłości.

| (148) | Zgodnie z protokołem ustaleń z dnia 1 października 2008 r. i porozumieniem o przejęciu z dnia 31 sierpnia 2009 r. VSL przejęła całość aktywów należących do CVSL, z wyjątkiem aktywów obrotowych: budynki, w których znajdowały się warsztaty CVSL i magazyny, tereny, na których budynki te były wybudowane, maszyny i urządzenia oraz aktywa handlowe CVSL, tj. narzędzia produkcyjne, formy, ewentualne patenty i submarki, które w tej dacie należały do CVSL, zamówienia w trakcie realizacji, zapasy, w tym sprzedane spółce SARL Val Saint-Lambert International, spółce prawa francuskiego, które z inicjatywy syndyka masy upadłościowej zostały udostępnione nabywcom CVSL. |
| --- | --- |

(148)

Zgodnie z protokołem ustaleń z dnia 1 października 2008 r. i porozumieniem o przejęciu z dnia 31 sierpnia 2009 r. VSL przejęła całość aktywów należących do CVSL, z wyjątkiem aktywów obrotowych: budynki, w których znajdowały się warsztaty CVSL i magazyny, tereny, na których budynki te były wybudowane, maszyny i urządzenia oraz aktywa handlowe CVSL, tj. narzędzia produkcyjne, formy, ewentualne patenty i submarki, które w tej dacie należały do CVSL, zamówienia w trakcie realizacji, zapasy, w tym sprzedane spółce SARL Val Saint-Lambert International, spółce prawa francuskiego, które z inicjatywy syndyka masy upadłościowej zostały udostępnione nabywcom CVSL.

| (149) | Sprzedana została również pewna część aktywów, które wcześniej należały do VSLI, tj. znaki towarowe, rysunki i wzory oraz inne prawa własności intelektualnej (elementy określone w porozumieniu podpisanym dnia 5 października 2005 r. i dodatkowo projekty, formy, rysunki, szkice itd.), nieruchomości zabudowane i niezabudowane, których VSLI była właścicielem w Seraing, zapasy produktów VSL, aktywa handlowe w Seraing (salon wystawowy), zapasy z punktów sprzedaży w Seraing i Brukseli (Sablon). |
| --- | --- |

(149)

Sprzedana została również pewna część aktywów, które wcześniej należały do VSLI, tj. znaki towarowe, rysunki i wzory oraz inne prawa własności intelektualnej (elementy określone w porozumieniu podpisanym dnia 5 października 2005 r. i dodatkowo projekty, formy, rysunki, szkice itd.), nieruchomości zabudowane i niezabudowane, których VSLI była właścicielem w Seraing, zapasy produktów VSL, aktywa handlowe w Seraing (salon wystawowy), zapasy z punktów sprzedaży w Seraing i Brukseli (Sablon).

| (150) | Zostało również odstąpione VSL pełne prawo własności do narzędzi produkcyjnych (maszyna do cięcia, piec i wylot pieca), które były przedmiotem leasingu. |
| --- | --- |

(150)

Zostało również odstąpione VSL pełne prawo własności do narzędzi produkcyjnych (maszyna do cięcia, piec i wylot pieca), które były przedmiotem leasingu.

| (151) | VSL zobowiązało się, zwalniając przy tym całkowicie z odpowiedzialności CVSL, do utrzymania wszystkich umów o pracę podpisanych przez VSL i obowiązujących na dzień 30 września 2008 r. VSL zobowiązało się również do przestrzegania zawartych układów społecznych, zbiorowych i indywidualnych, zastrzegając sobie jedynie możliwość ponownego wspólnego negocjowania niektórych zapisów, aby w razie potrzeby dostosować je do nowych realiów. |
| --- | --- |

(151)

VSL zobowiązało się, zwalniając przy tym całkowicie z odpowiedzialności CVSL, do utrzymania wszystkich umów o pracę podpisanych przez VSL i obowiązujących na dzień 30 września 2008 r. VSL zobowiązało się również do przestrzegania zawartych układów społecznych, zbiorowych i indywidualnych, zastrzegając sobie jedynie możliwość ponownego wspólnego negocjowania niektórych zapisów, aby w razie potrzeby dostosować je do nowych realiów.

| (152) | Wreszcie VSL przejęło również zobowiązanie w wysokości 280 000 EUR wynikające ze sprzedaży przez CFV dla CVSL praw własności intelektualnej. Zgodnie z porozumieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. zawartym między SA Compagnie financière du Val a VSL, VSL zastąpiła przedsiębiorstwo Interagora i przejęła na swój rachunek zobowiązania, jakie SA Interagora podjęła wobec CFV na mocy porozumienia z dnia 5 października 2005 r. Na mocy tego porozumienia CFV sprzedała SA Interagora wszystkie znaki towarowe, rysunki i wzory związane bezpośrednio lub pośrednio z CVSL. Ustalona cena pozostała niezapłacona w kwocie 280 000 EUR. |
| --- | --- |

(152)

Wreszcie VSL przejęło również zobowiązanie w wysokości 280 000 EUR wynikające ze sprzedaży przez CFV dla CVSL praw własności intelektualnej. Zgodnie z porozumieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. zawartym między SA Compagnie financière du Val a VSL, VSL zastąpiła przedsiębiorstwo Interagora i przejęła na swój rachunek zobowiązania, jakie SA Interagora podjęła wobec CFV na mocy porozumienia z dnia 5 października 2005 r. Na mocy tego porozumienia CFV sprzedała SA Interagora wszystkie znaki towarowe, rysunki i wzory związane bezpośrednio lub pośrednio z CVSL. Ustalona cena pozostała niezapłacona w kwocie 280 000 EUR.

| (153) | Przejęcie aktywów CVSL zostało zatwierdzone przez sąd gospodarczy w Liège dnia 20 października 2009 r. |
| --- | --- |

(153)

Przejęcie aktywów CVSL zostało zatwierdzone przez sąd gospodarczy w Liège dnia 20 października 2009 r.

| (154) | W świetle faktów Komisja dochodzi do następującego wniosku odnośnie do przedmiotu sprzedaży: przejęcie obejmuje niemal wszystkie aktywa CVSL (w tym zlecenia w trakcie realizacji), wszystkie umowy o pracę podpisane przez upadłą spółkę i obowiązujące na dzień 30 września 2008 r. oraz prawo używania znaków towarowych i prawa własności intelektualnej. |
| --- | --- |

(154)

W świetle faktów Komisja dochodzi do następującego wniosku odnośnie do przedmiotu sprzedaży: przejęcie obejmuje niemal wszystkie aktywa CVSL (w tym zlecenia w trakcie realizacji), wszystkie umowy o pracę podpisane przez upadłą spółkę i obowiązujące na dzień 30 września 2008 r. oraz prawo używania znaków towarowych i prawa własności intelektualnej.

| (155) | W związku z tym Komisja stwierdza, że zakres przejętej działalności był taki sam, jak działalności CVSL, a nawet wykraczający poza CVSL, ponieważ obejmował również aktywa VSLI niezbędne do kontynuowania działalności fabryki kryształów. |
| --- | --- |

(155)

W związku z tym Komisja stwierdza, że zakres przejętej działalności był taki sam, jak działalności CVSL, a nawet wykraczający poza CVSL, ponieważ obejmował również aktywa VSLI niezbędne do kontynuowania działalności fabryki kryształów.

Ocena ceny transferowej

| (156) | W celu ustalenia istnienia ciągłości działalności gospodarczej w związku ze sprzedażą aktywów CVSL, należy również przeanalizować, czy ta sprzedaż została przeprowadzona po cenie rynkowej. Warunek ten ma zastosowanie zarówno do aktywów rzeczowych, jak i do aktywów niematerialnych i prawnych. |
| --- | --- |

(156)

W celu ustalenia istnienia ciągłości działalności gospodarczej w związku ze sprzedażą aktywów CVSL, należy również przeanalizować, czy ta sprzedaż została przeprowadzona po cenie rynkowej. Warunek ten ma zastosowanie zarówno do aktywów rzeczowych, jak i do aktywów niematerialnych i prawnych.

| (157) | Władze belgijskie uściśliły, że w belgijskim prawie upadłościowym kryterium decydującym o upłynnieniu aktywów jest interes wierzycieli. Art. 75 ust. 3 prawa upadłościowego pozwala wierzycielom lub upadłemu podmiotowi sprzeciwić się upłynnieniu niektórych aktywów, jeśli uznają, że planowane upłynnienie może mieć negatywny wpływ. Władze belgijskie uściśliły, że udzielenie gwarancji publicznej w wysokości 150 000 EUR było uzasadnione właśnie dążeniem do zachowania ciągłości działalności i podniesieniem dochodowości sprzedaży aktywów. |
| --- | --- |

(157)

Władze belgijskie uściśliły, że w belgijskim prawie upadłościowym kryterium decydującym o upłynnieniu aktywów jest interes wierzycieli. Art. 75 ust. 3 prawa upadłościowego pozwala wierzycielom lub upadłemu podmiotowi sprzeciwić się upłynnieniu niektórych aktywów, jeśli uznają, że planowane upłynnienie może mieć negatywny wpływ. Władze belgijskie uściśliły, że udzielenie gwarancji publicznej w wysokości 150 000 EUR było uzasadnione właśnie dążeniem do zachowania ciągłości działalności i podniesieniem dochodowości sprzedaży aktywów.

| (158) | Komisja zauważa, że sprzedaż aktywów CVSL była przeprowadzona w otwartym postępowaniu, prowadzonym przez syndyka masy upadłościowej tej spółki w likwidacji. Syndycy otrzymali 36 ofert, z których w pierwszym etapie wybrali 12. Zorganizowano biuro danych (ang. data room), w którym zebrano informacje na temat CVSL. Najwyraźniej ogłoszenie mówiło o wszystkich aktywach bez wcześniejszego określenia grup aktywów. |
| --- | --- |

(158)

Komisja zauważa, że sprzedaż aktywów CVSL była przeprowadzona w otwartym postępowaniu, prowadzonym przez syndyka masy upadłościowej tej spółki w likwidacji. Syndycy otrzymali 36 ofert, z których w pierwszym etapie wybrali 12. Zorganizowano biuro danych (ang. data room), w którym zebrano informacje na temat CVSL. Najwyraźniej ogłoszenie mówiło o wszystkich aktywach bez wcześniejszego określenia grup aktywów.

| (159) | Komisja stwierdza, że ta procedura pozwoliła zasadniczo zwiększyć do maksimum cenę sprzedaży każdego aktywu CVSL. |
| --- | --- |

(159)

Komisja stwierdza, że ta procedura pozwoliła zasadniczo zwiększyć do maksimum cenę sprzedaży każdego aktywu CVSL.

| (160) | Niemniej dwa elementy powodują, że Komisja uznaje, że procedura ta sama w sobie jest niewystarczająca, by zapewnić, że cena aktywów oferowana przez podmioty nabywające odpowiada cenie rynkowej. |
| --- | --- |

(160)

Niemniej dwa elementy powodują, że Komisja uznaje, że procedura ta sama w sobie jest niewystarczająca, by zapewnić, że cena aktywów oferowana przez podmioty nabywające odpowiada cenie rynkowej.

| (161) | Sprzedaż aktywów CVSL była uwarunkowana przejęciem wszystkich umów o pracę. Wskazuje to na fakt, że sprzedaż ta nie była bezwarunkowa, a to zobowiązanie mogło wpłynąć na obniżenie ceny. |
| --- | --- |

(161)

Sprzedaż aktywów CVSL była uwarunkowana przejęciem wszystkich umów o pracę. Wskazuje to na fakt, że sprzedaż ta nie była bezwarunkowa, a to zobowiązanie mogło wpłynąć na obniżenie ceny.

| (162) | Wreszcie wyłączna koncesja na używanie znaków towarowych również jest udzielona na warunkach, jakich nie wymagałby prywatny podmiot. W zamian za nią Region Waloński wymagał od VSL rekompensaty zapisanej w porozumieniu o odnowieniu zobowiązania z dnia 29 stycznia 2009 r. zawartym między Regionem Walońskim (reprezentowanym przez CFV) a VSL: „Region Waloński może cofnąć przedmiotową koncesję na używanie znaków towarowych w każdym momencie, pełnoprawnie i bez okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy przedsiębiorstwo VSL (lub jego następcy prawni) nie wykaże, że produkuje w zakładzie Val Saint-Lambert w Seraing wyroby kryształowe o wysokiej wartości dodanej, utrzymując co najmniej 60 % zatrudnienia wyrażonego w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, poza bezrobociem ekonomicznym istniejącym w dniu upadłości CVSL [...]”. Komisja stwierdza, że w zamian za udzielenie wyłącznej koncesji Region Waloński narzuca VSL zobowiązanie do utrzymania produkcji w zakładzie w Seraing i do utrzymania określonego, z góry ustalonego poziomu zatrudnienia. Te warunki o charakterze politycznym mogły wpłynąć na obniżenie ceny sprzedaży i zniechęcić innych potencjalnych kandydatów do nabycia, zakłócając w ten sposób konkurencję w ramach procedury przetargowej i doprowadzając do tego, że przedstawiona oferta, która z finansowego punktu widzenia miałaby być najlepsza, nie odpowiadała rzeczywistej wartości rynkowej (25). |
| --- | --- |

(162)

Wreszcie wyłączna koncesja na używanie znaków towarowych również jest udzielona na warunkach, jakich nie wymagałby prywatny podmiot. W zamian za nią Region Waloński wymagał od VSL rekompensaty zapisanej w porozumieniu o odnowieniu zobowiązania z dnia 29 stycznia 2009 r. zawartym między Regionem Walońskim (reprezentowanym przez CFV) a VSL: „Region Waloński może cofnąć przedmiotową koncesję na używanie znaków towarowych w każdym momencie, pełnoprawnie i bez okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy przedsiębiorstwo VSL (lub jego następcy prawni) nie wykaże, że produkuje w zakładzie Val Saint-Lambert w Seraing wyroby kryształowe o wysokiej wartości dodanej, utrzymując co najmniej 60 % zatrudnienia wyrażonego w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, poza bezrobociem ekonomicznym istniejącym w dniu upadłości CVSL [...]”. Komisja stwierdza, że w zamian za udzielenie wyłącznej koncesji Region Waloński narzuca VSL zobowiązanie do utrzymania produkcji w zakładzie w Seraing i do utrzymania określonego, z góry ustalonego poziomu zatrudnienia. Te warunki o charakterze politycznym mogły wpłynąć na obniżenie ceny sprzedaży i zniechęcić innych potencjalnych kandydatów do nabycia, zakłócając w ten sposób konkurencję w ramach procedury przetargowej i doprowadzając do tego, że przedstawiona oferta, która z finansowego punktu widzenia miałaby być najlepsza, nie odpowiadała rzeczywistej wartości rynkowej (25).

| (163) | Uwzględniając powyższe fakty Komisja uważa, że kryterium ceny transferowej nie jest spełnione. |
| --- | --- |

(163)

Uwzględniając powyższe fakty Komisja uważa, że kryterium ceny transferowej nie jest spełnione.

Ocena kryterium logiki gospodarczej operacji

| (164) | Kryterium logiki gospodarczej operacji ma na celu sprawdzenie, czy podmiot nabywający aktywa używa ich w ten sam sposób, jak podmiot sprzedający, aby kontynuować tę samą działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(164)

Kryterium logiki gospodarczej operacji ma na celu sprawdzenie, czy podmiot nabywający aktywa używa ich w ten sam sposób, jak podmiot sprzedający, aby kontynuować tę samą działalność gospodarczą.

| (165) | Władze belgijskie uważają, że logika realizowana przez VSL była całkowicie różna od logiki poprzedników, w szczególności ze względu na fakt wykorzystania kupna aktywów fabryki kryształów dla projektu Cristal Park związanego z nieruchomościami. |
| --- | --- |

(165)

Władze belgijskie uważają, że logika realizowana przez VSL była całkowicie różna od logiki poprzedników, w szczególności ze względu na fakt wykorzystania kupna aktywów fabryki kryształów dla projektu Cristal Park związanego z nieruchomościami.

| (166) | W tym zakresie Komisja zauważa, że władze belgijskie nie wykazały istnienia bezpośredniego związku, od października 2008 r., między przejęciem CVSL a projektem Cristal Park. Najstarszy z dokumentów dotyczących projektu Cristal Park przekazanych przez władze belgijskie pochodzi z grudnia 2011 r. |
| --- | --- |

(166)

W tym zakresie Komisja zauważa, że władze belgijskie nie wykazały istnienia bezpośredniego związku, od października 2008 r., między przejęciem CVSL a projektem Cristal Park. Najstarszy z dokumentów dotyczących projektu Cristal Park przekazanych przez władze belgijskie pochodzi z grudnia 2011 r.

| (167) | W każdym razie Komisja zauważa, że nabywcy odkupili znak handlowy, aby kontynuować jego używanie, oraz wszystkie aktywa i środki produkcji. Przedmiot działalności spółki podany w akcie założycielskim VSL z dnia 20 listopada 2008 r. jest bardzo zbliżony do przedmiotu działalności CVSL. Celem VSL jest rzeczywiście kontynuowanie działalności fabryki kryształu CVSL z wykorzystaniem tych samych zasobów ludzkich i środków produkcji. Zresztą sama gwarancja jest również udzielona w celu utrzymania działalności. |
| --- | --- |

(167)

W każdym razie Komisja zauważa, że nabywcy odkupili znak handlowy, aby kontynuować jego używanie, oraz wszystkie aktywa i środki produkcji. Przedmiot działalności spółki podany w akcie założycielskim VSL z dnia 20 listopada 2008 r. jest bardzo zbliżony do przedmiotu działalności CVSL. Celem VSL jest rzeczywiście kontynuowanie działalności fabryki kryształu CVSL z wykorzystaniem tych samych zasobów ludzkich i środków produkcji. Zresztą sama gwarancja jest również udzielona w celu utrzymania działalności.

| (168) | W związku z tym, ze względów przedstawionych powyżej, Komisja stwierdza, że istnieje ciągłość działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Przejęcie wszystkich środków produkcji (po cenie podlegającej określonym warunkom, która nie odpowiada rzeczywistej wartości rynkowej), umów o pracę oraz wyłącznej i nieograniczonej koncesji na używanie znaków towarowych w celu kontynuowania produkcji wyrobów z kryształu stanowi zasadniczą przesłankę pozwalającą ustalić ciągłość działalności gospodarczej. Korzyść wynikająca z udzielenia gwarancji CVSL, będącej w tamtym czasie w upadłości, utrzymywała się po przejęciu przedsiębiorstwa, a VSL zachowała zysk wynikający z tej korzyści. |
| --- | --- |

(168)

W związku z tym, ze względów przedstawionych powyżej, Komisja stwierdza, że istnieje ciągłość działalności gospodarczej między CVSL a VSL. Przejęcie wszystkich środków produkcji (po cenie podlegającej określonym warunkom, która nie odpowiada rzeczywistej wartości rynkowej), umów o pracę oraz wyłącznej i nieograniczonej koncesji na używanie znaków towarowych w celu kontynuowania produkcji wyrobów z kryształu stanowi zasadniczą przesłankę pozwalającą ustalić ciągłość działalności gospodarczej. Korzyść wynikająca z udzielenia gwarancji CVSL, będącej w tamtym czasie w upadłości, utrzymywała się po przejęciu przedsiębiorstwa, a VSL zachowała zysk wynikający z tej korzyści.

5.2.4.   Zgodność z rynkiem wewnętrznym środka 4 (przeniesienie praw do znaków towarowych i prawa posługiwania się nimi), 5 (pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR), 6 (podwyższenie kapitału o 1 500 000 EUR) i 8 (udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL)

| (169) | W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania Belgia nie wymieniła żadnego argumentu dotyczącego zgodności tych środków z rynkiem wewnętrznym, a Komisja nie dysponuje danymi pozwalającymi stwierdzić, że którykolwiek z wyjątków, o których mowa w art. 107 ust. 2 i 3, mógłby mieć zastosowanie. W związku z tym Komisja uznaje, że pomoce te są niezgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(169)

W swoich uwagach do decyzji o wszczęciu postępowania Belgia nie wymieniła żadnego argumentu dotyczącego zgodności tych środków z rynkiem wewnętrznym, a Komisja nie dysponuje danymi pozwalającymi stwierdzić, że którykolwiek z wyjątków, o których mowa w art. 107 ust. 2 i 3, mógłby mieć zastosowanie. W związku z tym Komisja uznaje, że pomoce te są niezgodne z rynkiem wewnętrznym.

5.3.   Odzyskiwanie środków

| (170) | Komisja przypomina, że zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (26) wszelka pomoc niezgodna z prawem i z rynkiem wewnętrznym musi zostać odzyskana od beneficjenta. |
| --- | --- |

(170)

Komisja przypomina, że zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (26) wszelka pomoc niezgodna z prawem i z rynkiem wewnętrznym musi zostać odzyskana od beneficjenta.

| (171) | W analizowanym przypadku z powyższych rozważań wynika, że następujące środki zawierają element pomocy państwa, że pomoce te są niezgodne z prawem i z rynkiem wewnętrznym oraz że muszą zostać odzyskane, ponieważ zostały udostępnione VSL: | Środek 1: uprzywilejowana pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR przyznana spółce VSL dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Region Waloński, reprezentowany przez Société Wallonne de Gestion et de Participations (dalej „SOGEPA”).
  Cała kwota pożyczki stanowi pomoc. Kwota 400 000 EUR została wypłacona w dniu podpisania porozumienia. Pozostała kwota 600 000 EUR została wypłacona w późniejszym terminie, o którym władze belgijskie nie poinformowały. |
| --- | --- | --- |

(171)

W analizowanym przypadku z powyższych rozważań wynika, że następujące środki zawierają element pomocy państwa, że pomoce te są niezgodne z prawem i z rynkiem wewnętrznym oraz że muszą zostać odzyskane, ponieważ zostały udostępnione VSL:

Środek 1: uprzywilejowana pożyczka w wysokości 1 000 000 EUR przyznana spółce VSL dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Region Waloński, reprezentowany przez Société Wallonne de Gestion et de Participations (dalej „SOGEPA”).

Cała kwota pożyczki stanowi pomoc. Kwota 400 000 EUR została wypłacona w dniu podpisania porozumienia. Pozostała kwota 600 000 EUR została wypłacona w późniejszym terminie, o którym władze belgijskie nie poinformowały.

| | Środek 2: pomoc na restrukturyzację polegająca na przedłużeniu pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR
  Środek ten nie został wdrożony, zatem nie jest zasadne nakazanie jego odzyskania. |
| --- | --- |

Środek 2: pomoc na restrukturyzację polegająca na przedłużeniu pożyczki na kwotę 1 000 000 EUR

Środek ten nie został wdrożony, zatem nie jest zasadne nakazanie jego odzyskania.

| | Środek 3: gwarancja w wysokości 150 000 EUR udzielona przez SOGEPA dnia 24 września 2008 r. syndykowi masy upadłościowej CVSL.
  Gwarancja ta zawiera element pomocy, ponieważ nie była udzielona za cenę rynkową. Wartość elementu pomocy należy obliczyć metodą przedstawioną w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

Środek 3: gwarancja w wysokości 150 000 EUR udzielona przez SOGEPA dnia 24 września 2008 r. syndykowi masy upadłościowej CVSL.

Gwarancja ta zawiera element pomocy, ponieważ nie była udzielona za cenę rynkową. Wartość elementu pomocy należy obliczyć metodą przedstawioną w niniejszej decyzji.

| | Środek 4: przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi uzgodnione dnia 29 stycznia 2009 r. między CFV i VSL.
  Środek dotyczący przeniesienia praw do znaków towarowych nie został wdrożony, zatem nie jest zasadne nakazanie jego odzyskania. Element pomocy związany z używaniem znaku towarowego należy wyliczyć zgodnie z metodami ogólnie stosowanymi i dopuszczonymi w ramach zarządzania aktywami własności intelektualnej. |
| --- | --- |

Środek 4: przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi uzgodnione dnia 29 stycznia 2009 r. między CFV i VSL.

Środek dotyczący przeniesienia praw do znaków towarowych nie został wdrożony, zatem nie jest zasadne nakazanie jego odzyskania. Element pomocy związany z używaniem znaku towarowego należy wyliczyć zgodnie z metodami ogólnie stosowanymi i dopuszczonymi w ramach zarządzania aktywami własności intelektualnej.

| | Środek 5: pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR udzielona przez SOGEPA spółce VSL dnia 31 sierpnia 2009 r.
  Pożyczka ta zawiera element pomocy na korzyść VSL, który jest równy różnicy między oprocentowaniem rynkowym a oprocentowaniem, z jakim pożyczka została udzielona, tj. 1,07 % (5,77 % – 4,7 %), tj. 16 050 EUR rocznie. Pomoc ta została wdrożona niezgodnie z prawem, zatem musi zostać zwrócona. |
| --- | --- |

Środek 5: pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR udzielona przez SOGEPA spółce VSL dnia 31 sierpnia 2009 r.

Pożyczka ta zawiera element pomocy na korzyść VSL, który jest równy różnicy między oprocentowaniem rynkowym a oprocentowaniem, z jakim pożyczka została udzielona, tj. 1,07 % (5,77 % – 4,7 %), tj. 16 050 EUR rocznie. Pomoc ta została wdrożona niezgodnie z prawem, zatem musi zostać zwrócona.

| | Środek 6: podwyższenie kapitału VSL o 1 500 000 EUR przez Region Waloński decyzją z dnia 17 marca 2011 r.
  Cała kwota tego podwyższenia kapitału stanowi pomoc, ponieważ operacja ta nie może być traktowana jako zachowanie prywatnego inwestora. Pomoc ta została wdrożona niezgodnie z prawem, zatem musi zostać zwrócona. |
| --- | --- |

Środek 6: podwyższenie kapitału VSL o 1 500 000 EUR przez Region Waloński decyzją z dnia 17 marca 2011 r.

Cała kwota tego podwyższenia kapitału stanowi pomoc, ponieważ operacja ta nie może być traktowana jako zachowanie prywatnego inwestora. Pomoc ta została wdrożona niezgodnie z prawem, zatem musi zostać zwrócona.

| | Środek 8: część dotycząca bezpłatnego udostępnienia części zakładu „Cristalleries du Val Saint-Lambert”
  Porozumienie o użyczeniu części zakładów fabryki „Cristalleries du Val Saint-Lambert” zawarte dnia 11 grudnia 2012 r. między SPAQuE a VSL przynosi korzyść dla VSL równoważną kwocie czynszów najmu, z których SPAQuE dobrowolnie zrezygnowała. Dokładną kwotę tej pomocy należy obliczyć w sposób wskazany w motywie 123. |
| --- | --- |

Środek 8: część dotycząca bezpłatnego udostępnienia części zakładu „Cristalleries du Val Saint-Lambert”

Porozumienie o użyczeniu części zakładów fabryki „Cristalleries du Val Saint-Lambert” zawarte dnia 11 grudnia 2012 r. między SPAQuE a VSL przynosi korzyść dla VSL równoważną kwocie czynszów najmu, z których SPAQuE dobrowolnie zrezygnowała. Dokładną kwotę tej pomocy należy obliczyć w sposób wskazany w motywie 123.

| (172) | W celu odzyskania pomocy władze belgijskie muszą ponadto dodać do kwoty pomocy odsetki od odzyskiwanych kwot naliczone od dnia, w którym przedmiotowa pomoc została udostępniona przedsiębiorstwu, do daty rzeczywistego odzyskania, zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (27). |
| --- | --- |

(172)

W celu odzyskania pomocy władze belgijskie muszą ponadto dodać do kwoty pomocy odsetki od odzyskiwanych kwot naliczone od dnia, w którym przedmiotowa pomoc została udostępniona przedsiębiorstwu, do daty rzeczywistego odzyskania, zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (27).

6.   WNIOSEK

| (173) | Komisja stwierdza, że Belgia wdrożyła niezgodnie z prawem pewną liczbę środków pomocy z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Są to następujące środki: pomoc na ratowanie w wysokości 1 000 000 EUR (środek 1), gwarancja w wysokości 150 000 EUR (środek 3), przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi (środek 4), pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR (środek 5), podwyższenie kapitału w wysokości 1 500 000 EUR (środek 6) i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL (część środka 8). |
| --- | --- |

(173)

Komisja stwierdza, że Belgia wdrożyła niezgodnie z prawem pewną liczbę środków pomocy z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Są to następujące środki: pomoc na ratowanie w wysokości 1 000 000 EUR (środek 1), gwarancja w wysokości 150 000 EUR (środek 3), przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi (środek 4), pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR (środek 5), podwyższenie kapitału w wysokości 1 500 000 EUR (środek 6) i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL (część środka 8).

| (174) | Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. władze belgijskie wyraziły zgodę, aby Komisja przyjęła i ogłosiła niniejszą decyzję wyłącznie w języku francuskim, |
| --- | --- |

(174)

Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. władze belgijskie wyraziły zgodę, aby Komisja przyjęła i ogłosiła niniejszą decyzję wyłącznie w języku francuskim,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące środki: pomoc na ratowanie w wysokości 1 000 000 EUR (środek 1), gwarancja w wysokości 150 000 EUR (środek 3), przeniesienie praw do znaków towarowych Val Saint-Lambert i prawa posługiwania się nimi (środek 4), pożyczka w wysokości 1 500 000 EUR (środek 5), podwyższenie kapitału w wysokości 1 500 000 EUR (środek 6) i nieodpłatne udostępnienie niektórych nieruchomości przez SPAQuE spółce VSL (część środka 8) zawierają elementy pomocy, które Belgia wdrożyła niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i są niezgodne z rynkiem wewnętrznym.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 Belgia wycofała zgłoszenie dotyczące środka 2 (pomoc na restrukturyzację) po ogłoszeniu decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

Artykuł 2

1.   Belgia jest zobowiązana do odzyskania od beneficjenta pomocy, o których mowa w art. 1.

2.   Od kwoty podlegającej odzyskaniu nalicza się odsetki od dnia, w którym pomoc została udostępniona beneficjentowi, do daty rzeczywistego odzyskania.

3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 794/2004 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (28) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.

Artykuł 3

1.   Odzyskanie pomocy, o których mowa w art. 1, odbywa się w sposób natychmiastowy i skuteczny.

2.   Belgia zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Belgia przekazuje Komisji następujące informacje:

| a) | łączną kwotę (kapitał i odsetki), której zwrot należy uzyskać od beneficjenta; |
| --- | --- |

a)

łączną kwotę (kapitał i odsetki), której zwrot należy uzyskać od beneficjenta;

| b) | szczegółowy opis środków już podjętych i środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis środków już podjętych i środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o których mowa w art. 1, Belgia na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na żądanie Komisji Belgia przekaże wszystkie informacje na temat środków już podjętych i środków przewidywanych w celu zastosowania się do niniejszej decyzji. Belgia dostarcza również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Belgii.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Pomoc państwa nr SA.34791 20../C (ex 2012/NN) – Belgia – Pomoc na ratowanie Val Saint-Lambert – i Pomoc państwa nr SA.35528 20../C (ex 2012/N) – Belgia – Pomoc na restrukturyzację Val Saint-Lambert – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. C 213 z 26.7.2013, s. 38).

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Informacje poufne.

3

(4)  Celem sądowego postępowania reorganizacyjnego jest zachowanie, pod nadzorem sądu, ciągłości całego przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji lub jego części lub działalności tego przedsiębiorstwa. Postępowanie to poprzedzało orzeczenie o ogłoszeniu upadłości z dnia 14 października 2013 r.

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimi (Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 5).

5

de minimi

(6)  Zob. przypis 4.

6

(7)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

7

(8)  Decyzja z dnia 8 lutego 2010 r., N541/2009 – Szwecja – Gwarancja państwowa na rzecz Saab Automobile AB.

8

(9)  Zob. wyrok z dnia 16 maja 2002 r., Francja/Komisja, C-482/99, EU:C:2002:294, pkt 38.

9

(10)  Decyzją ministra ds. zagospodarowania przestrzennego z dnia 27 kwietnia 2012 r.

10

(11)  Sprawa C-482/99, Francja/Komisja, przywołana powyżej.

11

(12)  Dz.U. C 155 z 20.6.2008, s. 10.

12

(13)  http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/base_rates_eu27_en.pdf

13

(14)  Komunikat Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6).

14

(15)  Zob. wywód w motywach 21–23.

15

(16)  Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6.

16

(17)  http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/reference_rates.html

17

(18)  Rozporządzenie (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 TFUE do pomocy de minimis (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1).

18

de minimis

(19)  Zdaniem władz belgijskich badanie charakteryzujące szczegółowo opisuje i wskazuje rozmieszczenie zanieczyszczenia gleby, aby umożliwić organom administracji wypowiedzenie się na temat konieczności i sposobów przeprowadzenia rekultywacji.

19

(20)  Rozporządzenie (WE) nr 1998/2006.

20

(21)  Rozporządzenie (UE) nr 1407/2013.

21

(22)  SA N 541/09 – Szwecja – Gwarancja państwowa na rzecz Saab Automobile AB, dnia 8 lutego 2010 r.

22

(23)  Wyrok Sądu z dnia 28 marca 2012 r., Ryanair Ltd/Komisja, T-123/09, EU:T:2012:164, pkt 155.

23

(24)  Rec. I-4035.

24

(25)  Zob. analogicznie decyzja Komisji 2008/717/WE z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 46/07 (ex NN 59/07) przyznanej przez Rumunię na rzecz Automobile Craiova (dawniej Daewoo Romania) (Dz.U. L 239 z 6.9.2008, s. 12).

25

(26)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

26

(27)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

27

(28)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 82 z 25.3.2008, s. 1).

28

---

ZAŁĄCZNIK

Dane dotyczące wypłaconych kwot, kwot podlegających zwrotowi i kwot odzyskanych

| (waluta krajowa w milionach) |
| --- |
| Nazwa beneficjenta | Łączna kwota pomocy otrzymanej w ramach programu | Łączna kwota pomocy do odzyskania
  Kapitał | Łączna kwota już odzyskana |
| Kapitał | Odsetki |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |
| | | | | |

(waluta krajowa w milionach)

Nazwa beneficjenta

Łączna kwota pomocy otrzymanej w ramach programu

Łączna kwota pomocy do odzyskania

Kapitał

Łączna kwota już odzyskana

Kapitał

Odsetki

---

| 15.10.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/71 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/71

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1826

z dnia 15 października 2014 r.

w sprawie pomocy państwa nr SA.33797 – (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) wdrożonej przez Słowację na rzecz NCHZ

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7359)

(Jedynie tekst w języku słowackim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

uwzględniając decyzje, na mocy których Komisja wszczęła procedurę określoną w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Wiadomością e-mail z dnia 13 października 2011 r. Komisja otrzymała skargę (2), w której twierdzono, że Słowacja udzieliła znajdującemu się w stanie upadłości przedsiębiorstwu Novácké chemické závody, a.s. („NCHZ”) pomocy niezgodnej z prawem. |
| --- | --- |

(1)

Wiadomością e-mail z dnia 13 października 2011 r. Komisja otrzymała skargę (2), w której twierdzono, że Słowacja udzieliła znajdującemu się w stanie upadłości przedsiębiorstwu Novácké chemické závody, a.s. („NCHZ”) pomocy niezgodnej z prawem.

| (2) | W dniu 17 października 2011 r. Komisja przekazała skargę władzom słowackim wraz z wezwaniem do udzielenia informacji. Władze słowackie wystąpiły o dostarczenie dokumentów w słowackiej wersji językowej, które przesłano im pocztą elektroniczną w dniu 16 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 17 października 2011 r. Komisja przekazała skargę władzom słowackim wraz z wezwaniem do udzielenia informacji. Władze słowackie wystąpiły o dostarczenie dokumentów w słowackiej wersji językowej, które przesłano im pocztą elektroniczną w dniu 16 stycznia 2012 r.

| (3) | Władze słowackie przedstawiły wymagane informacje w piśmie z dnia 17 lutego 2012 r. W dniach 22 marca 2012 r. i 21 czerwca 2012 r. Komisja przesłała dodatkowe wezwania do udzielenia informacji. Słowacja odpowiedziała w dniu 23 kwietnia 2012 r. i w dniu 11 września 2012 r. |
| --- | --- |

(3)

Władze słowackie przedstawiły wymagane informacje w piśmie z dnia 17 lutego 2012 r. W dniach 22 marca 2012 r. i 21 czerwca 2012 r. Komisja przesłała dodatkowe wezwania do udzielenia informacji. Słowacja odpowiedziała w dniu 23 kwietnia 2012 r. i w dniu 11 września 2012 r.

| (4) | Skarżący przesłał dodatkowe informacje w sprawie swojej skargi w dniu 14 czerwca 2012 r. Na wniosek skarżącego w dniu 24 stycznia 2013 r. odbyło się spotkanie Komisji ze skarżącym. W dniach 8 i 22 marca 2013 r. skarżący dostarczył dodatkowe informacje pocztą elektroniczną. |
| --- | --- |

(4)

Skarżący przesłał dodatkowe informacje w sprawie swojej skargi w dniu 14 czerwca 2012 r. Na wniosek skarżącego w dniu 24 stycznia 2013 r. odbyło się spotkanie Komisji ze skarżącym. W dniach 8 i 22 marca 2013 r. skarżący dostarczył dodatkowe informacje pocztą elektroniczną.

| (5) | Pismem z dnia 2 lipca 2013 r. Komisja poinformowała Słowację, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 2 lipca 2013 r. Komisja poinformowała Słowację, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy.

| (6) | Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat domniemanego środka pomocy. |
| --- | --- |

(6)

Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat domniemanego środka pomocy.

| (7) | Słowacja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w dniu 3 września 2013 r. i w dniach 2 i 30 grudnia 2013 r. Na wniosek władz słowackich w dniach 7 października 2013 r. i 17 lutego 2014 r. odbyło się spotkanie władz słowackich z Komisją. |
| --- | --- |

(7)

Słowacja przedstawiła uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania w dniu 3 września 2013 r. i w dniach 2 i 30 grudnia 2013 r. Na wniosek władz słowackich w dniach 7 października 2013 r. i 17 lutego 2014 r. odbyło się spotkanie władz słowackich z Komisją.

| (8) | Komisja otrzymała dwie uwagi od zainteresowanych stron (obie w dniu 12 listopada 2013 r.). Komisja przekazała te uwagi Słowacji w dniu 2 grudnia 2014 r. wraz z szeregiem dodatkowych pytań. Słowacji umożliwiono ustosunkowanie się do nich; jej uwagi otrzymano w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. |
| --- | --- |

(8)

Komisja otrzymała dwie uwagi od zainteresowanych stron (obie w dniu 12 listopada 2013 r.). Komisja przekazała te uwagi Słowacji w dniu 2 grudnia 2014 r. wraz z szeregiem dodatkowych pytań. Słowacji umożliwiono ustosunkowanie się do nich; jej uwagi otrzymano w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r.

| (9) | Komisja zadała Słowacji dodatkowe pytania w dniu 2 maja 2014 r., na które Słowacja odpowiedziała w dniach 14 i 30 maja 2014 r. Komisja wysłała także pocztą elektroniczną dodatkowy wniosek o udzielenie wyjaśnień do jednej z zainteresowanych osób trzecich w dniu 20 marca 2014 r., na który osoba trzecia ostatecznie odpowiedziała w dniu 6 maja 2014 r. |
| --- | --- |

(9)

Komisja zadała Słowacji dodatkowe pytania w dniu 2 maja 2014 r., na które Słowacja odpowiedziała w dniach 14 i 30 maja 2014 r. Komisja wysłała także pocztą elektroniczną dodatkowy wniosek o udzielenie wyjaśnień do jednej z zainteresowanych osób trzecich w dniu 20 marca 2014 r., na który osoba trzecia ostatecznie odpowiedziała w dniu 6 maja 2014 r.

2.   KONTEKST I OPIS ŚRODKÓW

2.1.   Beneficjent

| (10) | NCHZ (którego działalność obecnie kontynuuje przedsiębiorstwo Fortischem, a.s.) było producentem chemikaliów posiadającym trzy oddziały. Główna działalność przedsiębiorstwa polegała na produkcji węglika wapnia i gazów technicznych, produkcji polichlorku winylu (PVC) i produktów służących do jego przetwarzania oraz – w coraz większym zakresie – produkcji małych partii chemikaliów podstawowych i specjalnych. |
| --- | --- |

(10)

NCHZ (którego działalność obecnie kontynuuje przedsiębiorstwo Fortischem, a.s.) było producentem chemikaliów posiadającym trzy oddziały. Główna działalność przedsiębiorstwa polegała na produkcji węglika wapnia i gazów technicznych, produkcji polichlorku winylu (PVC) i produktów służących do jego przetwarzania oraz – w coraz większym zakresie – produkcji małych partii chemikaliów podstawowych i specjalnych.

| (11) | NCHZ prowadziło zakład chemiczny (założony w 1940 r.) znajdujący się w zachodniej Słowacji w regionie Trenczyna, który jest regionem kwalifikującym się do otrzymania pomocy na mocy art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. NCHZ było przedsiębiorstwem prywatnym (4). |
| --- | --- |

(11)

NCHZ prowadziło zakład chemiczny (założony w 1940 r.) znajdujący się w zachodniej Słowacji w regionie Trenczyna, który jest regionem kwalifikującym się do otrzymania pomocy na mocy art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. NCHZ było przedsiębiorstwem prywatnym (4).

2.2.   Postępowanie upadłościowe NCHZ

| (12) | NCHZ rozpoczęło postępowanie upadłościowe w dniu 8 października 2009 r., twierdząc, że nie jest w stanie utrzymać swojej działalności z powodu grzywny w wysokości 19,6 mln EUR nałożonej przez Komisję za udział przedsiębiorstwa w kartelu w sektorze węglika wapnia (5). Komisja zauważa jednak, że grzywna nie była jedynym istotnym zobowiązaniem NCHZ oraz że NCHZ złożyło wniosek o ogłoszenie upadłości zanim grzywna za praktyki kartelowe stała się wymagalna. |
| --- | --- |

(12)

NCHZ rozpoczęło postępowanie upadłościowe w dniu 8 października 2009 r., twierdząc, że nie jest w stanie utrzymać swojej działalności z powodu grzywny w wysokości 19,6 mln EUR nałożonej przez Komisję za udział przedsiębiorstwa w kartelu w sektorze węglika wapnia (5). Komisja zauważa jednak, że grzywna nie była jedynym istotnym zobowiązaniem NCHZ oraz że NCHZ złożyło wniosek o ogłoszenie upadłości zanim grzywna za praktyki kartelowe stała się wymagalna.

2.2.1.   Ustawa w sprawie przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym

| (13) | Miesiąc po objęciu NCHZ postępowaniem upadłościowym Słowacja przyjęła ustawę nr 493 z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie niektórych środków dotyczących przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym, która nadaje państwu prawo pierwszeństwa przy zakupie strategicznych przedsiębiorstw będących w stanie upadłości i wymaga, aby syndyk masy upadłościowej zapewnił kontynuację działalności takiego strategicznego przedsiębiorstwa w trakcie postępowania. Rząd uznał NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne zgodnie z tą ustawą w dniu 2 grudnia 2009 r., tj. dzień po wejściu w życie ustawy. Ustawa ta utraciła moc w dniu 31 grudnia 2010 r. NCHZ było jedynym przedsiębiorstwem, wobec którego zastosowano tę ustawę. |
| --- | --- |

(13)

Miesiąc po objęciu NCHZ postępowaniem upadłościowym Słowacja przyjęła ustawę nr 493 z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie niektórych środków dotyczących przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym, która nadaje państwu prawo pierwszeństwa przy zakupie strategicznych przedsiębiorstw będących w stanie upadłości i wymaga, aby syndyk masy upadłościowej zapewnił kontynuację działalności takiego strategicznego przedsiębiorstwa w trakcie postępowania. Rząd uznał NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne zgodnie z tą ustawą w dniu 2 grudnia 2009 r., tj. dzień po wejściu w życie ustawy. Ustawa ta utraciła moc w dniu 31 grudnia 2010 r. NCHZ było jedynym przedsiębiorstwem, wobec którego zastosowano tę ustawę.

2.2.2.   Decyzja o kontynuowaniu działalności w trakcie postępowania upadłościowego

| (14) | Na podstawie decyzji komitetu wierzycieli i wierzycieli zabezpieczonych w styczniu 2011 r. syndyk masy upadłościowej przedsiębiorstwa otrzymał zalecenie, aby NCHZ kontynuowało działalność podczas postępowania upadłościowego, nawet po terminie utraty mocy przez ustawę. Decyzja została podjęta na podstawie sprawozdania gospodarczego, w którym przeanalizowano sytuację przedsiębiorstwa i stwierdzono, że wynik postępowania upadłościowego byłby korzystniejszy dla wierzycieli, gdyby przedsiębiorstwo kontynuowało działalność. Decyzję o kontynuowaniu działalności zatwierdził także sąd w Trenczynie w lutym 2011 r. |
| --- | --- |

(14)

Na podstawie decyzji komitetu wierzycieli i wierzycieli zabezpieczonych w styczniu 2011 r. syndyk masy upadłościowej przedsiębiorstwa otrzymał zalecenie, aby NCHZ kontynuowało działalność podczas postępowania upadłościowego, nawet po terminie utraty mocy przez ustawę. Decyzja została podjęta na podstawie sprawozdania gospodarczego, w którym przeanalizowano sytuację przedsiębiorstwa i stwierdzono, że wynik postępowania upadłościowego byłby korzystniejszy dla wierzycieli, gdyby przedsiębiorstwo kontynuowało działalność. Decyzję o kontynuowaniu działalności zatwierdził także sąd w Trenczynie w lutym 2011 r.

| (15) | W podjęciu decyzji o kontynuowaniu działalności przez NCHZ uczestniczyli dwaj istotni wierzyciele: komitet wierzycieli składający się z pięciu podmiotów (6), spośród których cztery należały do właścicieli prywatnych. Jedynym podmiotem publicznym w komitecie był Krajowy Fundusz Własności Republiki Słowackiej (Fond národného majetku Slovenskej Republiky). Ponadto NCHZ posiadało sześciu wierzycieli zabezpieczonych. Spośród tych sześciu wierzycieli, czterech było podmiotami publicznymi – Krajowy Fundusz Własności, Fundusz Ochrony Środowiska (Environmentálny fond), Słowacki Bank Gwarancyjny i Rozwojowy (Slovenská záručná a rozvojová banka, a. s.) i miasto Nováky. |
| --- | --- |

(15)

W podjęciu decyzji o kontynuowaniu działalności przez NCHZ uczestniczyli dwaj istotni wierzyciele: komitet wierzycieli składający się z pięciu podmiotów (6), spośród których cztery należały do właścicieli prywatnych. Jedynym podmiotem publicznym w komitecie był Krajowy Fundusz Własności Republiki Słowackiej (Fond národného majetku Slovenskej Republiky). Ponadto NCHZ posiadało sześciu wierzycieli zabezpieczonych. Spośród tych sześciu wierzycieli, czterech było podmiotami publicznymi – Krajowy Fundusz Własności, Fundusz Ochrony Środowiska (Environmentálny fond), Słowacki Bank Gwarancyjny i Rozwojowy (Slovenská záručná a rozvojová banka, a. s.) i miasto Nováky.

2.2.3.   Sprzedaż przedsiębiorstwa NCHZ

| (16) | W trakcie postępowania upadłościowego syndyk zorganizował dwie otwarte procedury przetargowe w celu sprzedaży przedsiębiorstwa NCHZ. Pierwsza z nich zakończyła się niepowodzeniem, z uwagi na udział na etapie końcowym tylko jednego oferenta, który oferował kwotę 2 mln EUR. Syndyk odrzucił tę ofertę, a przetarg anulowano na mocy decyzji sądu w Trenczynie. Przedsiębiorstwo sprzedano w wyniku drugiego przetargu zorganizowanego w 2011 r. W tym przetargu do etapu końcowego zakwalifikowało się dwóch oferentów oferujących kwoty 2 046 000 EUR i 2 200 000 EUR. Wybrano oferenta, który złożył najkorzystniejszą ofertę. Zwycięskim oferentem było czeskie przedsiębiorstwo o nazwie Via Chem Slovakia. Umowę sprzedaży z Via Chem Slovakia zawarto w dniu 16 stycznia 2012 r., a transakcję sprzedaży sfinalizowano w dniu 31 lipca 2012 r. NCHZ otrzymało kwotę [...] (7), którą włączono do przychodów ze sprzedaży. Ponadto Via Chem Slovakia zgodziło się przejąć prywatne zobowiązania NCHZ zaciągnięte podczas postępowania upadłościowego o łącznej wartości [10–13] mln EUR. |
| --- | --- |

(16)

W trakcie postępowania upadłościowego syndyk zorganizował dwie otwarte procedury przetargowe w celu sprzedaży przedsiębiorstwa NCHZ. Pierwsza z nich zakończyła się niepowodzeniem, z uwagi na udział na etapie końcowym tylko jednego oferenta, który oferował kwotę 2 mln EUR. Syndyk odrzucił tę ofertę, a przetarg anulowano na mocy decyzji sądu w Trenczynie. Przedsiębiorstwo sprzedano w wyniku drugiego przetargu zorganizowanego w 2011 r. W tym przetargu do etapu końcowego zakwalifikowało się dwóch oferentów oferujących kwoty 2 046 000 EUR i 2 200 000 EUR. Wybrano oferenta, który złożył najkorzystniejszą ofertę. Zwycięskim oferentem było czeskie przedsiębiorstwo o nazwie Via Chem Slovakia. Umowę sprzedaży z Via Chem Slovakia zawarto w dniu 16 stycznia 2012 r., a transakcję sprzedaży sfinalizowano w dniu 31 lipca 2012 r. NCHZ otrzymało kwotę [...] (7), którą włączono do przychodów ze sprzedaży. Ponadto Via Chem Slovakia zgodziło się przejąć prywatne zobowiązania NCHZ zaciągnięte podczas postępowania upadłościowego o łącznej wartości [10–13] mln EUR.

| (17) | Zgodnie z warunkami drugiego przetargu potencjalni oferenci mieli dwie możliwości: mogli złożyć ofertę obejmującą „Zobowiązania jednostki przejmującej” określone w art. 1.7 warunków przetargu lub nieobejmującą tych zobowiązań. Zobowiązania obejmowały następujące warunki:






  — | utrzymanie produkcji na poziomie co najmniej 75 % produkcji z 2010 r. przez okres pięciu lat po nabyciu przedsiębiorstwa NCHZ; |
| --- | --- | --- |

(17)

Zgodnie z warunkami drugiego przetargu potencjalni oferenci mieli dwie możliwości: mogli złożyć ofertę obejmującą „Zobowiązania jednostki przejmującej” określone w art. 1.7 warunków przetargu lub nieobejmującą tych zobowiązań. Zobowiązania obejmowały następujące warunki:

—

utrzymanie produkcji na poziomie co najmniej 75 % produkcji z 2010 r. przez okres pięciu lat po nabyciu przedsiębiorstwa NCHZ;

| — | zainwestowanie co najmniej 11 mln EUR w środki zgodności z zasadami ochrony środowiska, niezbędne w celu kontynuacji produkcji chemicznej; oraz |
| --- | --- |

—

zainwestowanie co najmniej 11 mln EUR w środki zgodności z zasadami ochrony środowiska, niezbędne w celu kontynuacji produkcji chemicznej; oraz

| — | pięcioletni zakaz sprzedaży lub przeniesienia przedsiębiorstwa NCHZ przez nabywcę, w sposób, który mógłby zagrozić kontynuacji jego działalności. |
| --- | --- |

—

pięcioletni zakaz sprzedaży lub przeniesienia przedsiębiorstwa NCHZ przez nabywcę, w sposób, który mógłby zagrozić kontynuacji jego działalności.

| (18) | W zasadach przetargu przewidziano, że gdyby najkorzystniejsza oferta została złożona przez oferenta niepodejmującego się realizacji zobowiązań, oferent składający najkorzystniejszą ofertę i jednocześnie podejmujący się realizacji tych zobowiązań będzie mógł zmienić swoją ofertę, tak aby odpowiadała najkorzystniejszej ofercie. Według informacji przedstawionych przez Republikę Słowacką, żaden z uczestników drugiego przetargu nie złożył oferty obejmującej realizację zobowiązań. Przedsiębiorstwo NCHZ sprzedano zatem oferentowi, który nie podjął się realizacji zobowiązań. |
| --- | --- |

(18)

W zasadach przetargu przewidziano, że gdyby najkorzystniejsza oferta została złożona przez oferenta niepodejmującego się realizacji zobowiązań, oferent składający najkorzystniejszą ofertę i jednocześnie podejmujący się realizacji tych zobowiązań będzie mógł zmienić swoją ofertę, tak aby odpowiadała najkorzystniejszej ofercie. Według informacji przedstawionych przez Republikę Słowacką, żaden z uczestników drugiego przetargu nie złożył oferty obejmującej realizację zobowiązań. Przedsiębiorstwo NCHZ sprzedano zatem oferentowi, który nie podjął się realizacji zobowiązań.

| (19) | W dniu 1 sierpnia 2012 r., czyli dzień po zawarciu transakcji między NCHZ w stanie upadłości a Via Chem Slovakia, główna działalność NCHZ – oddział chemiczny – została sprzedana przez Via Chem Slovakia przedsiębiorstwu Fortischem za kwotę [...] EUR. Fortischem przejęło także wszystkie zobowiązania i umowy dotyczące oddziału chemicznego. Do Fortischem przeniesiono także większość z 1 412 pracowników NCHZ. Słowacja twierdzi, że przeniesiono mniej niż 60 % pierwotnego majątku NCHZ, ponieważ przeniesieniem nie objęto nieruchomości. Na podstawie umowy Fortischem może jednak korzystać z nieruchomości pierwotnie należących do przeniesionego przedsiębiorstwa, ale pozostających własnością Via Chem Slovakia. |
| --- | --- |

(19)

W dniu 1 sierpnia 2012 r., czyli dzień po zawarciu transakcji między NCHZ w stanie upadłości a Via Chem Slovakia, główna działalność NCHZ – oddział chemiczny – została sprzedana przez Via Chem Slovakia przedsiębiorstwu Fortischem za kwotę [...] EUR. Fortischem przejęło także wszystkie zobowiązania i umowy dotyczące oddziału chemicznego. Do Fortischem przeniesiono także większość z 1 412 pracowników NCHZ. Słowacja twierdzi, że przeniesiono mniej niż 60 % pierwotnego majątku NCHZ, ponieważ przeniesieniem nie objęto nieruchomości. Na podstawie umowy Fortischem może jednak korzystać z nieruchomości pierwotnie należących do przeniesionego przedsiębiorstwa, ale pozostających własnością Via Chem Slovakia.

| (20) | Mimo że w trakcie postępowania upadłościowego sprzedano wszystkie aktywa NCHZ, postępowanie nie zostało jeszcze zakończone (jednym z powodów są toczące się procesy sądowe w sprawach niektórych roszczeń). W 2012 r. część roszczeń wierzycieli publicznych w wysokości około 4,0 mln EUR spłacono z przychodów ze sprzedaży przedsiębiorstwa NCHZ. Część przychodów ze sprzedaży aktywów nie została jednak jeszcze rozdzielona. |
| --- | --- |

(20)

Mimo że w trakcie postępowania upadłościowego sprzedano wszystkie aktywa NCHZ, postępowanie nie zostało jeszcze zakończone (jednym z powodów są toczące się procesy sądowe w sprawach niektórych roszczeń). W 2012 r. część roszczeń wierzycieli publicznych w wysokości około 4,0 mln EUR spłacono z przychodów ze sprzedaży przedsiębiorstwa NCHZ. Część przychodów ze sprzedaży aktywów nie została jednak jeszcze rozdzielona.

2.3.   Opis środków

| (21) | Środki podlegające ocenie dotyczą braku spłaty zobowiązań wobec różnych podmiotów państwowych w trakcie postępowania upadłościowego NCHZ. |
| --- | --- |

(21)

Środki podlegające ocenie dotyczą braku spłaty zobowiązań wobec różnych podmiotów państwowych w trakcie postępowania upadłościowego NCHZ.

| (22) | Pozostałe do spłaty zobowiązania NCHZ wobec podmiotów publicznych lub przedsiębiorstw państwowych zaciągnięte w toku postępowania upadłościowego wynosiły łącznie 13 353 877,46 EUR w dniu 1 sierpnia 2012 r. tj. w dniu sprzedaży działalności NCHZ. Wspomniane zobowiązania stanowią jedynie zobowiązania zaciągnięte w trakcie postępowania upadłościowego (nie są to wszystkie zobowiązania wobec państwa). Zobowiązania te określono w sekcji 87 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym (8) jako „roszczenia majątkowe”. Roszczenia majątkowe obejmują roszczenia powstałe po ogłoszeniu upadłości w odniesieniu do zarządzania aktywami w trakcie postępowania upadłościowego i ich likwidacji oraz roszczenia powstałe po ogłoszeniu upadłości dotyczące podatków, opłat, ceł, składek na ubezpieczenie zdrowotne, składek na ubezpieczenie społeczne oraz wynagrodzeń pracowników przedsiębiorstwa w stanie upadłości. Wszelkie zobowiązania powstałe w wyniku kontynuowania działalności przedsiębiorstwa w trakcie postępowania upadłościowego, których nie można spłacić z przychodów z kontynuowanej działalności, także należy traktować jako roszczenia majątkowe. |
| --- | --- |

(22)

Pozostałe do spłaty zobowiązania NCHZ wobec podmiotów publicznych lub przedsiębiorstw państwowych zaciągnięte w toku postępowania upadłościowego wynosiły łącznie 13 353 877,46 EUR w dniu 1 sierpnia 2012 r. tj. w dniu sprzedaży działalności NCHZ. Wspomniane zobowiązania stanowią jedynie zobowiązania zaciągnięte w trakcie postępowania upadłościowego (nie są to wszystkie zobowiązania wobec państwa). Zobowiązania te określono w sekcji 87 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym (8) jako „roszczenia majątkowe”. Roszczenia majątkowe obejmują roszczenia powstałe po ogłoszeniu upadłości w odniesieniu do zarządzania aktywami w trakcie postępowania upadłościowego i ich likwidacji oraz roszczenia powstałe po ogłoszeniu upadłości dotyczące podatków, opłat, ceł, składek na ubezpieczenie zdrowotne, składek na ubezpieczenie społeczne oraz wynagrodzeń pracowników przedsiębiorstwa w stanie upadłości. Wszelkie zobowiązania powstałe w wyniku kontynuowania działalności przedsiębiorstwa w trakcie postępowania upadłościowego, których nie można spłacić z przychodów z kontynuowanej działalności, także należy traktować jako roszczenia majątkowe.

| (23) | W tabeli 1 poniżej przedstawiono zobowiązania publicznoprawne NCHZ, które powstały w trakcie postępowania upadłościowego.

  Tabela 1


  Zobowiązania NCHZ wobec państwa lub przedsiębiorstw państwowych powstałe w trakcie postępowania upadłościowego (stan na dzień 1 sierpnia 2012 r.)







  Organy publiczne/przedsiębiorstwo państwowe | Kwota zobowiązania w EUR |
| --- | --- | --- |
| Instytucja Ubezpieczeń Społecznych | [...] |
| Všeobecná zdravotná poisťovňa (państwowy zakład ubezpieczeń) | [...] |
| Państwowe przedsiębiorstwo wodociągowe (Slovenský vodohospodársky podnik, š.p.) | [...] |
| Miasto Nováky (opłata za odpady, podatek od nieruchomości) | [...] |
| Fundusz Ochrony Środowiska | [...] |
| RTVS, s.r.o. | [...] |
| Szereg gmin (opłata za odpady, podatek od nieruchomości) | [...] |
| Powszechny zakład ubezpieczeń zdrowotnych (Spoločná zdravotná poisťovna) | [...] |
| Organ podatkowy ds. pojazdów silnikowych (Daň z motorových vozidiel) | [...] |
| OGÓŁEM | 13 353 877,46 |

(23)

W tabeli 1 poniżej przedstawiono zobowiązania publicznoprawne NCHZ, które powstały w trakcie postępowania upadłościowego.

Tabela 1

Zobowiązania NCHZ wobec państwa lub przedsiębiorstw państwowych powstałe w trakcie postępowania upadłościowego (stan na dzień 1 sierpnia 2012 r.)

Organy publiczne/przedsiębiorstwo państwowe

Kwota zobowiązania w EUR

Instytucja Ubezpieczeń Społecznych

[...]

Všeobecná zdravotná poisťovňa (państwowy zakład ubezpieczeń)

[...]

Państwowe przedsiębiorstwo wodociągowe (Slovenský vodohospodársky podnik, š.p.)

[...]

Miasto Nováky (opłata za odpady, podatek od nieruchomości)

[...]

Fundusz Ochrony Środowiska

[...]

RTVS, s.r.o.

[...]

Szereg gmin (opłata za odpady, podatek od nieruchomości)

[...]

Powszechny zakład ubezpieczeń zdrowotnych (Spoločná zdravotná poisťovna)

[...]

Organ podatkowy ds. pojazdów silnikowych (Daň z motorových vozidiel)

[...]

OGÓŁEM

13 353 877,46

| (24) | Zgodnie z sekcją 88 ust. 5 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym, syndyk rozlicza zobowiązania powstałe w wyniku działalności z przychodów działalności w kolejności ich wymagalności. |
| --- | --- |

(24)

Zgodnie z sekcją 88 ust. 5 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym, syndyk rozlicza zobowiązania powstałe w wyniku działalności z przychodów działalności w kolejności ich wymagalności.

| (25) | Z informacji dostępnych Komisji wynika, że co najmniej niektóre instytucje państwowe (np. Zakład Ubezpieczeń Społecznych) próbowały egzekwować należności w ramach postępowania upadłościowego. Kontynuowanie działalności przez NCHZ nie przyniosło jednak przychodów wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów operacyjnych, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych należności wobec państwa zaciągniętych w trakcie postępowania upadłościowego. Przychody NCHZ wykorzystano przede wszystkim na pokrycie kosztów bezpośrednio związanych z prowadzeniem działalności (dostawa surowców, energii itd.) w celu utrzymania działalności handlowej, natomiast zobowiązania wobec państwa nie były spłacane i stale rosły w trakcie kontynuowanej działalności NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(25)

Z informacji dostępnych Komisji wynika, że co najmniej niektóre instytucje państwowe (np. Zakład Ubezpieczeń Społecznych) próbowały egzekwować należności w ramach postępowania upadłościowego. Kontynuowanie działalności przez NCHZ nie przyniosło jednak przychodów wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów operacyjnych, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych należności wobec państwa zaciągniętych w trakcie postępowania upadłościowego. Przychody NCHZ wykorzystano przede wszystkim na pokrycie kosztów bezpośrednio związanych z prowadzeniem działalności (dostawa surowców, energii itd.) w celu utrzymania działalności handlowej, natomiast zobowiązania wobec państwa nie były spłacane i stale rosły w trakcie kontynuowanej działalności NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego.

| (26) | Podstawą kontynuacji działalności NCHZ, będącej główną przyczyną tych skumulowanych zobowiązań, stanowiły dwa różne środki w trakcie postępowania upadłościowego: ustawa – między grudniem 2009 r. a grudniem 2010 r. – oraz decyzja wierzycieli od stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

(26)

Podstawą kontynuacji działalności NCHZ, będącej główną przyczyną tych skumulowanych zobowiązań, stanowiły dwa różne środki w trakcie postępowania upadłościowego: ustawa – między grudniem 2009 r. a grudniem 2010 r. – oraz decyzja wierzycieli od stycznia 2011 r.

2.3.1.   Prowadzenie działalności zgodnie z ustawą

| (27) | Od wejścia w życie ustawy w dniu 1 grudnia 2009 r. i decyzji rządu z dnia 2 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., w którym ustawa utraciła moc, NCHZ korzystało ze statusu „przedsiębiorstwa strategicznego”. Zgodnie z ustawą syndyk masy upadłościowej został zobowiązany do: (i) zapewnienia kontynuacji działalności przedsiębiorstwa strategicznego, nawet jeżeli jego przychody nie pokrywały całkowicie jego kosztów operacyjnych, w tym podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, oraz (ii) zapobiegania nieuzasadnionym grupowym zwolnieniom pracowników. |
| --- | --- |

(27)

Od wejścia w życie ustawy w dniu 1 grudnia 2009 r. i decyzji rządu z dnia 2 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., w którym ustawa utraciła moc, NCHZ korzystało ze statusu „przedsiębiorstwa strategicznego”. Zgodnie z ustawą syndyk masy upadłościowej został zobowiązany do: (i) zapewnienia kontynuacji działalności przedsiębiorstwa strategicznego, nawet jeżeli jego przychody nie pokrywały całkowicie jego kosztów operacyjnych, w tym podatków i składek na ubezpieczenie społeczne, oraz (ii) zapobiegania nieuzasadnionym grupowym zwolnieniom pracowników.

| (28) | Ustawa miała zastosowanie do ważnych strategicznie przedsiębiorstw handlowych, wobec których prowadzono postępowanie upadłościowe. Celem ustawy było utrzymanie działalności przedsiębiorstw znajdujących się w stanie upadłości, ale uznanych przez rząd słowacki za przedsiębiorstwa o znaczeniu strategicznym. Ponadto zgodnie z ustawą rządowi słowackiemu przysługiwało prawo pierwszeństwa przy zakupie strategicznych przedsiębiorstw, które przeszły w stan upadłości. |
| --- | --- |

(28)

Ustawa miała zastosowanie do ważnych strategicznie przedsiębiorstw handlowych, wobec których prowadzono postępowanie upadłościowe. Celem ustawy było utrzymanie działalności przedsiębiorstw znajdujących się w stanie upadłości, ale uznanych przez rząd słowacki za przedsiębiorstwa o znaczeniu strategicznym. Ponadto zgodnie z ustawą rządowi słowackiemu przysługiwało prawo pierwszeństwa przy zakupie strategicznych przedsiębiorstw, które przeszły w stan upadłości.

| (29) | Aby dane przedsiębiorstwo zostało objęte zakresem ustawy, musi ono spełnić wszystkie poniższe wymogi:






  — | przedsiębiorstwo musi być spółką handlową, której aktywa stanowią przedmiot ogłoszonego postępowania upadłościowego; |
| --- | --- | --- |

(29)

Aby dane przedsiębiorstwo zostało objęte zakresem ustawy, musi ono spełnić wszystkie poniższe wymogi:

—

przedsiębiorstwo musi być spółką handlową, której aktywa stanowią przedmiot ogłoszonego postępowania upadłościowego;

| — | przedsiębiorstwo musi odgrywać istotną rolę w ochronie zdrowia, zapewnianiu bezpieczeństwa narodowego lub właściwego funkcjonowania gospodarki; |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo musi odgrywać istotną rolę w ochronie zdrowia, zapewnianiu bezpieczeństwa narodowego lub właściwego funkcjonowania gospodarki;

| — | przedsiębiorstwo musi zatrudniać ponad 500 pracowników lub w znaczącym stopniu zaopatrywać społeczeństwo, inne sektory i ogólnokrajową sieć transportową w energię, gaz, ogrzewanie lub produkty przemysłu rafineryjnego lub obsługiwać wodociągi, publiczną oczyszczalnię ścieków, kanalizację publiczną lub wodociąg publiczny; |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo musi zatrudniać ponad 500 pracowników lub w znaczącym stopniu zaopatrywać społeczeństwo, inne sektory i ogólnokrajową sieć transportową w energię, gaz, ogrzewanie lub produkty przemysłu rafineryjnego lub obsługiwać wodociągi, publiczną oczyszczalnię ścieków, kanalizację publiczną lub wodociąg publiczny;

| — | przedsiębiorstwo musi zostać uznane przez rząd słowacki za ważne pod względem strategicznym. |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwo musi zostać uznane przez rząd słowacki za ważne pod względem strategicznym.

| (30) | NCHZ było jedynym przedsiębiorstwem, które skorzystało z ustawy. Ustawa została przyjęta w dniu 5 listopada 2009 r. i zaczęła obowiązywać od dnia 1 grudnia 2009 r. W dniu 2 grudnia 2009 r. rząd słowacki na mocy decyzji nr 534/2009 uznał NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne. |
| --- | --- |

(30)

NCHZ było jedynym przedsiębiorstwem, które skorzystało z ustawy. Ustawa została przyjęta w dniu 5 listopada 2009 r. i zaczęła obowiązywać od dnia 1 grudnia 2009 r. W dniu 2 grudnia 2009 r. rząd słowacki na mocy decyzji nr 534/2009 uznał NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne.

| (31) | Podejmując decyzję o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo ważne strategicznie rząd słowacki wskazał na fakt, że upadłość przedsiębiorstwa może doprowadzić do utraty ponad 1 700 bezpośrednich miejsc pracy i zagrozić kolejnym 5 000 miejsc pracy wśród dostawców NCHZ na Słowacji. Rząd stwierdził również, że wstrzymanie produkcji w NCHZ negatywnie wpłynęłoby na wydajność i konkurencyjność przemysłu chemicznego na Słowacji, a tym samym znacznie pogorszyłoby stan całej gospodarki słowackiej (9). |
| --- | --- |

(31)

Podejmując decyzję o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo ważne strategicznie rząd słowacki wskazał na fakt, że upadłość przedsiębiorstwa może doprowadzić do utraty ponad 1 700 bezpośrednich miejsc pracy i zagrozić kolejnym 5 000 miejsc pracy wśród dostawców NCHZ na Słowacji. Rząd stwierdził również, że wstrzymanie produkcji w NCHZ negatywnie wpłynęłoby na wydajność i konkurencyjność przemysłu chemicznego na Słowacji, a tym samym znacznie pogorszyłoby stan całej gospodarki słowackiej (9).

2.3.2.   Prowadzenie działalności na podstawie decyzji komitetu wierzycieli

| (32) | Po utracie mocy przez ustawę w dniu 31 grudnia 2010 r. syndyk masy upadłościowej, zobowiązany instrukcjami komitetu wierzycieli, postanowił kontynuować działalność NCHZ zgodnie z przepisami słowackiej ustawy o prawie upadłościowym. |
| --- | --- |

(32)

Po utracie mocy przez ustawę w dniu 31 grudnia 2010 r. syndyk masy upadłościowej, zobowiązany instrukcjami komitetu wierzycieli, postanowił kontynuować działalność NCHZ zgodnie z przepisami słowackiej ustawy o prawie upadłościowym.

| (33) | Zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym wierzyciele wszystkich niezabezpieczonych należności zgłoszonych w postępowaniu upadłościowym muszą wybrać komitet wierzycieli w celu korzystania ze swoich praw w trakcie postępowania upadłościowego. Komitet jest uprawniony do wydawania instrukcji syndykowi masy upadłościowej w okolicznościach wyraźnie przewidzianych w słowackiej ustawie o prawie upadłościowym, w tym w sytuacji, gdy koszty operacyjne przedsiębiorstwa w stanie upadłości przekraczają przychody z jego działalności, a kontynuowanie działalności prowadzi tym samym do dalszego kumulowania się zobowiązań. W takiej sytuacji syndyk musi zwrócić się o instrukcje dotyczące zakresu, w jakim należy kontynuować działalność przedsiębiorstwa (art. 88 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym). Takie instrukcje muszą zostać przegłosowane wspólnie przez komitet wierzycieli i wierzycieli zabezpieczonych, a następnie zatwierdzone i uznane za wiążące przez sąd upadłościowy. |
| --- | --- |

(33)

Zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym wierzyciele wszystkich niezabezpieczonych należności zgłoszonych w postępowaniu upadłościowym muszą wybrać komitet wierzycieli w celu korzystania ze swoich praw w trakcie postępowania upadłościowego. Komitet jest uprawniony do wydawania instrukcji syndykowi masy upadłościowej w okolicznościach wyraźnie przewidzianych w słowackiej ustawie o prawie upadłościowym, w tym w sytuacji, gdy koszty operacyjne przedsiębiorstwa w stanie upadłości przekraczają przychody z jego działalności, a kontynuowanie działalności prowadzi tym samym do dalszego kumulowania się zobowiązań. W takiej sytuacji syndyk musi zwrócić się o instrukcje dotyczące zakresu, w jakim należy kontynuować działalność przedsiębiorstwa (art. 88 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym). Takie instrukcje muszą zostać przegłosowane wspólnie przez komitet wierzycieli i wierzycieli zabezpieczonych, a następnie zatwierdzone i uznane za wiążące przez sąd upadłościowy.

| (34) | W przypadku postępowania upadłościowego NCHZ komitet składał się z pięciu podmiotów, spośród których cztery należały do właścicieli prywatnych (10). Publicznym członkiem komitetu był Krajowy Fundusz Własności (Fond národného majetku). Ponadto według informacji dostępnych Komisji, NCHZ posiadało sześciu wierzycieli zabezpieczonych. Czterech spośród tych wierzycieli zabezpieczonych było przedsiębiorstwami państwowymi/publicznymi: Krajowy Fundusz Własności, Fundusz Ochrony Środowiska (Environmentálny fond), Słowacki Bank Gwarancyjny i Rozwojowy (Slovenská záručná a rozvojová banka, a.s.) oraz miasto Nováky. |
| --- | --- |

(34)

W przypadku postępowania upadłościowego NCHZ komitet składał się z pięciu podmiotów, spośród których cztery należały do właścicieli prywatnych (10). Publicznym członkiem komitetu był Krajowy Fundusz Własności (Fond národného majetku). Ponadto według informacji dostępnych Komisji, NCHZ posiadało sześciu wierzycieli zabezpieczonych. Czterech spośród tych wierzycieli zabezpieczonych było przedsiębiorstwami państwowymi/publicznymi: Krajowy Fundusz Własności, Fundusz Ochrony Środowiska (Environmentálny fond), Słowacki Bank Gwarancyjny i Rozwojowy (Slovenská záručná a rozvojová banka, a.s.) oraz miasto Nováky.

| (35) | Zgodnie z wymogami słowackiej ustawy o prawie upadłościowym syndyk powiadomił zarówno wierzycieli niezabezpieczonych, jak i zabezpieczonych (na wspólnym posiedzeniu w dniu 26 stycznia 2011 r.) o tym, że koszty związane z prowadzeniem działalności NCHZ były wyższe niż przychody z działalności. Syndyk przedstawił wierzycielom także analizę ekonomiczną z dnia 23 grudnia 2010 r., wskazując kilka ewentualnych scenariuszy i zestawienie kosztów i przychodów z punktu widzenia wierzycieli NCHZ. Z analizy wynika, że w interesie wierzycieli było dalsze działanie NCHZ i sprzedaż przedsiębiorstwa na zasadzie kontynuacji działalności. Analiza syndyka została uzupełniona prezentacją kierownictwa NCHZ zatytułowaną „NCHZ Nováky – Studium wykonalności restrukturyzacji”, która również dowodziła, że najlepszym rozwiązaniem dla wierzycieli będzie sprzedaż NCHZ jako działającego przedsiębiorstwa. Uwzględniając te opracowania, wszyscy wierzyciele należący do komitetu wierzycieli i wszyscy wierzyciele zabezpieczeni zgodzili się w dniu 26 stycznia 2011 r. na kontynuację działalności przedsiębiorstwa. W swoim orzeczeniu z dnia 23 lutego 2011 r. sąd w Trenczynie zatwierdził wspomnianą decyzję i tym samym uczynił ją wiążącą dla syndyka. |
| --- | --- |

(35)

Zgodnie z wymogami słowackiej ustawy o prawie upadłościowym syndyk powiadomił zarówno wierzycieli niezabezpieczonych, jak i zabezpieczonych (na wspólnym posiedzeniu w dniu 26 stycznia 2011 r.) o tym, że koszty związane z prowadzeniem działalności NCHZ były wyższe niż przychody z działalności. Syndyk przedstawił wierzycielom także analizę ekonomiczną z dnia 23 grudnia 2010 r., wskazując kilka ewentualnych scenariuszy i zestawienie kosztów i przychodów z punktu widzenia wierzycieli NCHZ. Z analizy wynika, że w interesie wierzycieli było dalsze działanie NCHZ i sprzedaż przedsiębiorstwa na zasadzie kontynuacji działalności. Analiza syndyka została uzupełniona prezentacją kierownictwa NCHZ zatytułowaną „NCHZ Nováky – Studium wykonalności restrukturyzacji”, która również dowodziła, że najlepszym rozwiązaniem dla wierzycieli będzie sprzedaż NCHZ jako działającego przedsiębiorstwa. Uwzględniając te opracowania, wszyscy wierzyciele należący do komitetu wierzycieli i wszyscy wierzyciele zabezpieczeni zgodzili się w dniu 26 stycznia 2011 r. na kontynuację działalności przedsiębiorstwa. W swoim orzeczeniu z dnia 23 lutego 2011 r. sąd w Trenczynie zatwierdził wspomnianą decyzję i tym samym uczynił ją wiążącą dla syndyka.

| (36) | Po zatwierdzeniu przez wierzycieli i sąd w Trenczynie przedsiębiorstwo NCHZ kontynuowało swoją działalność bez jakichkolwiek zakłóceń do momentu sprzedaży na zasadzie kontynuacji działalności przedsiębiorstwu Via Chem Slovakia w lipcu 2012 r. |
| --- | --- |

(36)

Po zatwierdzeniu przez wierzycieli i sąd w Trenczynie przedsiębiorstwo NCHZ kontynuowało swoją działalność bez jakichkolwiek zakłóceń do momentu sprzedaży na zasadzie kontynuacji działalności przedsiębiorstwu Via Chem Slovakia w lipcu 2012 r.

2.3.3.   Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego

| (37) | W decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 2 lipca 2013 r. stwierdzono, że NCHZ nie uiściło w całości składek na ubezpieczenie społeczne swoich pracowników ani nie uregulowało żadnych innych zobowiązań wobec różnych podmiotów państwowych podczas postępowania upadłościowego. Kwota długu publicznego za lata 2009–2011 wyniosła 12,1 mln EUR. Z uwagi na trudności finansowe, z jakimi NCHZ borykało się przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości, wydaje się być jasne, że umożliwiając NCHZ dalsze działanie, państwo podjęło realne ryzyko akumulacji zobowiązań publicznoprawnych, z których NCHZ może nie być w stanie się wywiązać. Można było zatem uniknąć niespłaconego długu lub co najmniej znacznie go zmniejszyć poprzez zaniechanie działalności NCHZ podczas postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(37)

W decyzji o wszczęciu postępowania z dnia 2 lipca 2013 r. stwierdzono, że NCHZ nie uiściło w całości składek na ubezpieczenie społeczne swoich pracowników ani nie uregulowało żadnych innych zobowiązań wobec różnych podmiotów państwowych podczas postępowania upadłościowego. Kwota długu publicznego za lata 2009–2011 wyniosła 12,1 mln EUR. Z uwagi na trudności finansowe, z jakimi NCHZ borykało się przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości, wydaje się być jasne, że umożliwiając NCHZ dalsze działanie, państwo podjęło realne ryzyko akumulacji zobowiązań publicznoprawnych, z których NCHZ może nie być w stanie się wywiązać. Można było zatem uniknąć niespłaconego długu lub co najmniej znacznie go zmniejszyć poprzez zaniechanie działalności NCHZ podczas postępowania upadłościowego.

| (38) | Istniały również wyraźne przesłanki świadczące o tym, że decyzję wierzycieli o kontynuacji działalności przez NCHZ po utracie mocy przez ustawę można przypisać państwu oraz że taka decyzja zapewniła przedsiębiorstwu nienależną, selektywną korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(38)

Istniały również wyraźne przesłanki świadczące o tym, że decyzję wierzycieli o kontynuacji działalności przez NCHZ po utracie mocy przez ustawę można przypisać państwu oraz że taka decyzja zapewniła przedsiębiorstwu nienależną, selektywną korzyść gospodarczą.

| (39) | W związku z powyższym Komisja wstępnie uznała, że NCHZ, mając możliwość kontynuowania swojej działalności, w tym działalności rynkowej, bez konieczności opłacania składek na ubezpieczenie społeczne oraz regulowania innych zobowiązań publicznoprawnych w ciągu stosunkowo długiego okresu, uzyskało korzyść względem swoich konkurentów, której nie mogłoby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(39)

W związku z powyższym Komisja wstępnie uznała, że NCHZ, mając możliwość kontynuowania swojej działalności, w tym działalności rynkowej, bez konieczności opłacania składek na ubezpieczenie społeczne oraz regulowania innych zobowiązań publicznoprawnych w ciągu stosunkowo długiego okresu, uzyskało korzyść względem swoich konkurentów, której nie mogłoby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych.

| (40) | Komisja miała również wątpliwości, czy przetarg, w drodze którego NCHZ zostało zbyte, był bezwarunkowy, ponieważ niektórzy oferenci mieli możliwość podbicia swojej ceny ofertowej na późniejszym etapie, kiedy wszystkie oferty zostały już przedłożone. W związku z tym Komisja miała wątpliwości, czy cena zapłacona za aktywa przedsiębiorstwa przez zwycięskiego oferenta stanowi cenę rynkową, która zapewniała maksymalizację przychodów mających zaspokoić wierzycieli, w tym państwo. Ponadto istniały silne przesłanki wskazujące na to, że ciągłość gospodarcza między NCHZ i nowym podmiotem nie została przerwana. Oznaczałoby to, że wszelką niezgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa przyznaną NCHZ można odzyskać od nowego właściciela przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(40)

Komisja miała również wątpliwości, czy przetarg, w drodze którego NCHZ zostało zbyte, był bezwarunkowy, ponieważ niektórzy oferenci mieli możliwość podbicia swojej ceny ofertowej na późniejszym etapie, kiedy wszystkie oferty zostały już przedłożone. W związku z tym Komisja miała wątpliwości, czy cena zapłacona za aktywa przedsiębiorstwa przez zwycięskiego oferenta stanowi cenę rynkową, która zapewniała maksymalizację przychodów mających zaspokoić wierzycieli, w tym państwo. Ponadto istniały silne przesłanki wskazujące na to, że ciągłość gospodarcza między NCHZ i nowym podmiotem nie została przerwana. Oznaczałoby to, że wszelką niezgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa przyznaną NCHZ można odzyskać od nowego właściciela przedsiębiorstwa.

| (41) | W związku z tym Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(41)

W związku z tym Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

3.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (42) | Dwie osoby trzecie zgłosiły uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania: skarżący i inna zainteresowana osoba trzecia, która pragnęła zachować anonimowość. Obie zainteresowane strony poparły fakty i rozumowanie przedstawione przez Komisję w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(42)

Dwie osoby trzecie zgłosiły uwagi do decyzji o wszczęciu postępowania: skarżący i inna zainteresowana osoba trzecia, która pragnęła zachować anonimowość. Obie zainteresowane strony poparły fakty i rozumowanie przedstawione przez Komisję w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

| (43) | Osoby trzecie podkreśliły wyraźną zależność czasową między trudnościami ekonomicznymi NCHZ a wprowadzeniem ustawy o strategicznych przedsiębiorstwach, którą przyjęto w ramach przyspieszonej procedury ustawodawczej. Ponadto już następnego dnia po wejściu w życie ustawy rząd słowacki przyjął decyzję uznającą NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne w rozumieniu tej ustawy. Obie zainteresowane strony twierdziły, że państwo mogło zapobiec możliwemu do przewidzenia ryzyku kumulowania się niespłaconych zobowiązań publicznoprawnych, nie przyznając NCHZ statusu przedsiębiorstwa strategicznego. |
| --- | --- |

(43)

Osoby trzecie podkreśliły wyraźną zależność czasową między trudnościami ekonomicznymi NCHZ a wprowadzeniem ustawy o strategicznych przedsiębiorstwach, którą przyjęto w ramach przyspieszonej procedury ustawodawczej. Ponadto już następnego dnia po wejściu w życie ustawy rząd słowacki przyjął decyzję uznającą NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne w rozumieniu tej ustawy. Obie zainteresowane strony twierdziły, że państwo mogło zapobiec możliwemu do przewidzenia ryzyku kumulowania się niespłaconych zobowiązań publicznoprawnych, nie przyznając NCHZ statusu przedsiębiorstwa strategicznego.

| (44) | Ponadto NCHZ prawdopodobnie korzystało z przewagi, jaką było posiadanie statusu przedsiębiorstwa niezdolnego do opuszczenia rynku zgodnie z prawem i tym samym pozostało wiarygodnym partnerem biznesowym, natomiast inne przedsiębiorstwa znajdujące się w takiej samej sytuacji jak NCHZ, tj. w trakcie postępowania upadłościowego, najprawdopodobniej odczułyby pogarszające się stosunki handlowe z dostawcami i klientami ze względu na możliwość opuszczenia przez nie rynku. |
| --- | --- |

(44)

Ponadto NCHZ prawdopodobnie korzystało z przewagi, jaką było posiadanie statusu przedsiębiorstwa niezdolnego do opuszczenia rynku zgodnie z prawem i tym samym pozostało wiarygodnym partnerem biznesowym, natomiast inne przedsiębiorstwa znajdujące się w takiej samej sytuacji jak NCHZ, tj. w trakcie postępowania upadłościowego, najprawdopodobniej odczułyby pogarszające się stosunki handlowe z dostawcami i klientami ze względu na możliwość opuszczenia przez nie rynku.

| (45) | Jeżeli chodzi o funkcjonowanie NCHZ w następstwie decyzji komitetu wierzycieli, jedna z zainteresowanych stron twierdzi, że państwowy członek komitetu wierzycieli mógł i powinien starać się osiągnąć inny wynik, przekonując pozostałych członków komitetu lub co najmniej głosując przeciwko kontynuowaniu działalności NCHZ. Ten sam tok rozumowania ma zastosowanie do państwa jako jednego z wierzycieli zabezpieczonych, które według zainteresowanych stron miało prawo zawetować decyzję zatwierdzającą kontynuowanie działalności NCHZ. Zainteresowane strony są zdania, że takie zaniechanie działania oznaczało, iż decyzję komitetu wierzycieli i zabezpieczonych wierzycieli można było przypisać państwu. |
| --- | --- |

(45)

Jeżeli chodzi o funkcjonowanie NCHZ w następstwie decyzji komitetu wierzycieli, jedna z zainteresowanych stron twierdzi, że państwowy członek komitetu wierzycieli mógł i powinien starać się osiągnąć inny wynik, przekonując pozostałych członków komitetu lub co najmniej głosując przeciwko kontynuowaniu działalności NCHZ. Ten sam tok rozumowania ma zastosowanie do państwa jako jednego z wierzycieli zabezpieczonych, które według zainteresowanych stron miało prawo zawetować decyzję zatwierdzającą kontynuowanie działalności NCHZ. Zainteresowane strony są zdania, że takie zaniechanie działania oznaczało, iż decyzję komitetu wierzycieli i zabezpieczonych wierzycieli można było przypisać państwu.

| (46) | W każdym razie zainteresowane strony twierdziły także, że decyzję sądu w Trenczynie, zezwalającą na utrzymanie działalności NCHZ, można również przypisać państwu. |
| --- | --- |

(46)

W każdym razie zainteresowane strony twierdziły także, że decyzję sądu w Trenczynie, zezwalającą na utrzymanie działalności NCHZ, można również przypisać państwu.

| (47) | Obie zainteresowane strony utrzymywały, że kontynuowanie działalności NCHZ zakłóciło konkurencję, w szczególności na rynku węglika wapnia, oraz że NCHZ prowadził bardzo agresywną politykę ceną w tym okresie. |
| --- | --- |

(47)

Obie zainteresowane strony utrzymywały, że kontynuowanie działalności NCHZ zakłóciło konkurencję, w szczególności na rynku węglika wapnia, oraz że NCHZ prowadził bardzo agresywną politykę ceną w tym okresie.

| (48) | Jeżeli chodzi o sprzedaż NCHZ, jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że rozstrzygnięcie przetargu było niepewne w związku z zobowiązaniami przetargowymi i dlatego nie uczestniczyła w przetargu, mimo że nabycie przedsiębiorstwa NCHZ mogłoby być interesującym przedsięwzięciem. |
| --- | --- |

(48)

Jeżeli chodzi o sprzedaż NCHZ, jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że rozstrzygnięcie przetargu było niepewne w związku z zobowiązaniami przetargowymi i dlatego nie uczestniczyła w przetargu, mimo że nabycie przedsiębiorstwa NCHZ mogłoby być interesującym przedsięwzięciem.

| (49) | Ostatecznie zainteresowane strony stwierdziły, że pod względem ogólnego funkcjonowania i obecności na rynku przedsiębiorstwo Fortischem było w zasadzie identyczne jak poprzednie przedsiębiorstwo NCHZ. Jedyna zauważalna zmiana dotyczyła zmiany nazwy i właściciela. |
| --- | --- |

(49)

Ostatecznie zainteresowane strony stwierdziły, że pod względem ogólnego funkcjonowania i obecności na rynku przedsiębiorstwo Fortischem było w zasadzie identyczne jak poprzednie przedsiębiorstwo NCHZ. Jedyna zauważalna zmiana dotyczyła zmiany nazwy i właściciela.

4.   UWAGI SŁOWACJI

Istnienie korzyści ekonomicznej na rzecz NCHZ

| (50) | Słowacja twierdziła, że syndyk prowadzący postępowanie upadłościowe NCHZ był zobowiązany do kontynuowania działalności przedsiębiorstwa na podstawie ustawy do dnia 31 grudnia 2010 r. Jeżeli chodzi o charakter tej ustawy, Słowacja twierdziła, że stanowiła ogólny środek mający zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw spełniających jego warunki. |
| --- | --- |

(50)

Słowacja twierdziła, że syndyk prowadzący postępowanie upadłościowe NCHZ był zobowiązany do kontynuowania działalności przedsiębiorstwa na podstawie ustawy do dnia 31 grudnia 2010 r. Jeżeli chodzi o charakter tej ustawy, Słowacja twierdziła, że stanowiła ogólny środek mający zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw spełniających jego warunki.

| (51) | Słowacja twierdziła, że choć w pierwszym okresie ani wierzyciele ani sąd nie podjęli żadnej decyzji, istniało prawdopodobieństwo, że gdyby ustawy nie istniała, wierzyciele i tak zdecydowaliby się kontynuować działalność NCHZ. Słowacja odniosła się do wstępnej analizy i oświadczeń publicznych syndyka z października 2009 r. (tj. sprzed wejścia w życie ustawy), z których wynika, że kontynuowanie działalności NCHZ było wariantem preferowanym. Ustawa nie miała zatem znaczącego wpływu, ponieważ działalność NCHZ kontynuowano by nawet bez przyjęcia ustawy, wyłącznie na podstawie standardowych przepisów upadłościowych. |
| --- | --- |

(51)

Słowacja twierdziła, że choć w pierwszym okresie ani wierzyciele ani sąd nie podjęli żadnej decyzji, istniało prawdopodobieństwo, że gdyby ustawy nie istniała, wierzyciele i tak zdecydowaliby się kontynuować działalność NCHZ. Słowacja odniosła się do wstępnej analizy i oświadczeń publicznych syndyka z października 2009 r. (tj. sprzed wejścia w życie ustawy), z których wynika, że kontynuowanie działalności NCHZ było wariantem preferowanym. Ustawa nie miała zatem znaczącego wpływu, ponieważ działalność NCHZ kontynuowano by nawet bez przyjęcia ustawy, wyłącznie na podstawie standardowych przepisów upadłościowych.

| (52) | Następnie, po utracie mocy przez ustawę w grudniu 2010 r., syndyk domagał się od komitetu wierzycieli instrukcji dotyczących kontynuowania działalności przedsiębiorstwa. Komitet wyraził zgodę, a sąd w Trenczynie zatwierdził tę decyzję (11). Słowacja przedstawiła analizę ekonomiczną, którą przygotowano dla komitetu wierzycieli jako podstawę do podjęcia decyzji. Przedsiębiorstwo kontynuowało swoją działalność do momentu sprzedaży w 2012 r. |
| --- | --- |

(52)

Następnie, po utracie mocy przez ustawę w grudniu 2010 r., syndyk domagał się od komitetu wierzycieli instrukcji dotyczących kontynuowania działalności przedsiębiorstwa. Komitet wyraził zgodę, a sąd w Trenczynie zatwierdził tę decyzję (11). Słowacja przedstawiła analizę ekonomiczną, którą przygotowano dla komitetu wierzycieli jako podstawę do podjęcia decyzji. Przedsiębiorstwo kontynuowało swoją działalność do momentu sprzedaży w 2012 r.

| (53) | Słowacja przedstawiła także hipotetyczną analizę sporządzoną przez syndyka na podstawie metody wykorzystanej do analizy w drugim okresie (kontynuowanie działalności w oparciu o decyzję wierzycieli i sądu), z której wynika, że gdyby rozważano likwidację na początku pierwszego okresu (kontynuowanie działalności na podstawie ustawy), wyniki analizy byłyby takie same. Pomimo niższego poziomu bieżących zobowiązań wynoszących łącznie 8,5 mln EUR, przychody z likwidacji nie byłyby większe niż koszty i bieżące zobowiązania. |
| --- | --- |

(53)

Słowacja przedstawiła także hipotetyczną analizę sporządzoną przez syndyka na podstawie metody wykorzystanej do analizy w drugim okresie (kontynuowanie działalności w oparciu o decyzję wierzycieli i sądu), z której wynika, że gdyby rozważano likwidację na początku pierwszego okresu (kontynuowanie działalności na podstawie ustawy), wyniki analizy byłyby takie same. Pomimo niższego poziomu bieżących zobowiązań wynoszących łącznie 8,5 mln EUR, przychody z likwidacji nie byłyby większe niż koszty i bieżące zobowiązania.

| (54) | W związku z powyższym Słowacja twierdziła, że w trakcie całego postępowania upadłościowego państwo zachowywało się zgodnie z testem prywatnego wierzyciela. Nie zapewniło zatem żadnej korzyści ekonomicznej na rzecz NCHZ, a środek nie stanowił pomocy państwa. |
| --- | --- |

(54)

W związku z powyższym Słowacja twierdziła, że w trakcie całego postępowania upadłościowego państwo zachowywało się zgodnie z testem prywatnego wierzyciela. Nie zapewniło zatem żadnej korzyści ekonomicznej na rzecz NCHZ, a środek nie stanowił pomocy państwa.

Dochodzenie roszczeń przez Słowację od NCHZ w stanie upadłości

| (55) | Słowacja twierdziła, że podczas obsługi i dochodzenia roszczeń wobec NCHZ główny wierzyciel, Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Sociálna poisťovňa), działał zgodnie z ustawą nr 461/2003 o ubezpieczeniu społecznym, z późniejszymi zmianami, oraz zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym. Sociálna poisťovňa wykorzystał wszystkie środki dostępne na mocy obowiązujących przepisów. Nie zgodził się na niepłacenie składek i należycie zgłosił swoje roszczenie u syndyka. |
| --- | --- |

(55)

Słowacja twierdziła, że podczas obsługi i dochodzenia roszczeń wobec NCHZ główny wierzyciel, Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Sociálna poisťovňa), działał zgodnie z ustawą nr 461/2003 o ubezpieczeniu społecznym, z późniejszymi zmianami, oraz zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym. Sociálna poisťovňa wykorzystał wszystkie środki dostępne na mocy obowiązujących przepisów. Nie zgodził się na niepłacenie składek i należycie zgłosił swoje roszczenie u syndyka.

| (56) | Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie odnotował żadnych roszczeń wobec NCHZ powstałych przed ogłoszeniem upadłości, które należałoby uwzględnić w trakcie postępowania upadłościowego zgodnie z sekcją 28 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym (12). Nie mógł zatem zostać członkiem komitetu wierzycieli, który podejmuje decyzje w sprawie kontynuowania działalności NCHZ. |
| --- | --- |

(56)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie odnotował żadnych roszczeń wobec NCHZ powstałych przed ogłoszeniem upadłości, które należałoby uwzględnić w trakcie postępowania upadłościowego zgodnie z sekcją 28 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym (12). Nie mógł zatem zostać członkiem komitetu wierzycieli, który podejmuje decyzje w sprawie kontynuowania działalności NCHZ.

| (57) | W związku z tym jedynym dostępnym rozwiązaniem gwarantującym spłatę roszczeń było zarejestrowanie ich w ramach trwającego postępowania upadłościowego jako roszczeń majątkowych. Tak właśnie wyglądały bieżące działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (prowadzone za pośrednictwem jego oddziału w Prievidzy) zgodnie z sekcjami 87 i 88 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym (więcej szczegółowych informacji zawarto w tabeli 2). |
| --- | --- |

(57)

W związku z tym jedynym dostępnym rozwiązaniem gwarantującym spłatę roszczeń było zarejestrowanie ich w ramach trwającego postępowania upadłościowego jako roszczeń majątkowych. Tak właśnie wyglądały bieżące działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (prowadzone za pośrednictwem jego oddziału w Prievidzy) zgodnie z sekcjami 87 i 88 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym (więcej szczegółowych informacji zawarto w tabeli 2).

| (58) | Zgodnie z sekcją 87 ust. 3 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym roszczenia majątkowe mają być spłacone przez syndyka z przychodów z tytułu likwidacji składników danego majątku do dnia wymagalności. Syndyk odpowiada przed wierzycielami zgłaszającymi roszczenia wobec majątku za poniesione przez nich straty, w przypadku gdy ich roszczenia majątkowe nie zostały prawidłowo i szybko rozpatrzone zgodnie z tym przepisem, chyba że udowodni, że działał z należytą starannością zawodową. W dniu 24 sierpnia 2011 r. w oddziale w Prievidzy odbyło się spotkanie przedstawicieli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i NCHZ. Podczas spotkania syndyk poinformował przedstawicieli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że nie był w stanie spełnić roszczeń majątkowych, ponieważ priorytetem było dla niego kontynuowanie działalności w celu sprzedaży przedsiębiorstwa po najlepszej możliwej cenie. |
| --- | --- |

(58)

Zgodnie z sekcją 87 ust. 3 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym roszczenia majątkowe mają być spłacone przez syndyka z przychodów z tytułu likwidacji składników danego majątku do dnia wymagalności. Syndyk odpowiada przed wierzycielami zgłaszającymi roszczenia wobec majątku za poniesione przez nich straty, w przypadku gdy ich roszczenia majątkowe nie zostały prawidłowo i szybko rozpatrzone zgodnie z tym przepisem, chyba że udowodni, że działał z należytą starannością zawodową. W dniu 24 sierpnia 2011 r. w oddziale w Prievidzy odbyło się spotkanie przedstawicieli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i NCHZ. Podczas spotkania syndyk poinformował przedstawicieli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że nie był w stanie spełnić roszczeń majątkowych, ponieważ priorytetem było dla niego kontynuowanie działalności w celu sprzedaży przedsiębiorstwa po najlepszej możliwej cenie.

| (59) | Zgodnie z sekcją 47 ust. 1 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym ogłoszenie upadłości zawiesza wszystkie postępowania sądowe i inne dotyczące aktywów objętych postępowaniem upadłościowym i należących do strony postawionej w stan upadłości. Terminy ustalone lub ustanowione w ramach tych postępowań nie upływają w okresie zawieszenia. |
| --- | --- |

(59)

Zgodnie z sekcją 47 ust. 1 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym ogłoszenie upadłości zawiesza wszystkie postępowania sądowe i inne dotyczące aktywów objętych postępowaniem upadłościowym i należących do strony postawionej w stan upadłości. Terminy ustalone lub ustanowione w ramach tych postępowań nie upływają w okresie zawieszenia.

| (60) | Zgodnie z sekcją 47 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie może dochodzić roszczenia w drodze decyzji wydanej na mocy ustawy o ubezpieczeniu społecznym ani nie może później otrzymać spłaty roszczenia w drodze wszczęcie postępowania egzekucyjnego (zob. sekcja 48 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym). Tabela 2 zawiera przegląd roszczeń zarejestrowanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresie od września 2009 r. do stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(60)

Zgodnie z sekcją 47 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie może dochodzić roszczenia w drodze decyzji wydanej na mocy ustawy o ubezpieczeniu społecznym ani nie może później otrzymać spłaty roszczenia w drodze wszczęcie postępowania egzekucyjnego (zob. sekcja 48 słowackiej ustawy o prawie upadłościowym). Tabela 2 zawiera przegląd roszczeń zarejestrowanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresie od września 2009 r. do stycznia 2012 r.

| (61) | W dniu 15 listopada 2011 r. oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Prievidzy złożył jednak do Prokuratury Okręgowej w Prievidze skargę na osoby upoważnione do działania w imieniu NCHZ, twierdząc, że w okresie od czerwca 2011 r. do września 2011 r. popełniły przestępstwo, nie ściągając składek na ubezpieczenie społeczne i nie opłacając ich zgodnie z sekcjami 277 i 278 ustawy nr 300/2005 („kodeks karny”), z późniejszymi zmianami. W dniu 7 lutego 2012 r. śledczy z Dyrekcji Okręgowej Policji w Prievidze zawiesił proces karny, ponieważ nie można było ustalić faktów pozwalających na prowadzenie postępowania karnego wobec danych osób.

  Tabela 2


  Roszczenia zarejestrowane w ramach postępowania upadłościowego (w tysiącach EUR)
   (13)
  przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresie między wrześniem 2009 r. a styczniem 2012 r.








  Opis roszczenia | Data zarejestrowania przez syndyka masy upadłościowej | Kwota w tysiącach EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| Ubezpieczenia społeczne i emerytalne | 11.10.2010 r. | [...] |
| Ubezpieczenia społeczne i emerytalne | 24.6.2011 r. | [...] |
| Ubezpieczenia społeczne i emerytalne | grudzień 2011 r. | [...] |
| Ubezpieczenie gwarancyjne | 11.10.2010 r. | [...] |
| Ubezpieczenie gwarancyjne | 24.6.2011 r. | [...] |
| Ubezpieczenie gwarancyjne | 18.1.2012 r. | [...] |
| Całkowita kwota roszczeń zarejestrowanych do dnia 31 stycznia 2012 r. | | [...] |

(61)

W dniu 15 listopada 2011 r. oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Prievidzy złożył jednak do Prokuratury Okręgowej w Prievidze skargę na osoby upoważnione do działania w imieniu NCHZ, twierdząc, że w okresie od czerwca 2011 r. do września 2011 r. popełniły przestępstwo, nie ściągając składek na ubezpieczenie społeczne i nie opłacając ich zgodnie z sekcjami 277 i 278 ustawy nr 300/2005 („kodeks karny”), z późniejszymi zmianami. W dniu 7 lutego 2012 r. śledczy z Dyrekcji Okręgowej Policji w Prievidze zawiesił proces karny, ponieważ nie można było ustalić faktów pozwalających na prowadzenie postępowania karnego wobec danych osób.

Tabela 2

Roszczenia zarejestrowane w ramach postępowania upadłościowego (w tysiącach EUR)
   (13)
  przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresie między wrześniem 2009 r. a styczniem 2012 r.

Opis roszczenia

Data zarejestrowania przez syndyka masy upadłościowej

Kwota w tysiącach EUR

Ubezpieczenia społeczne i emerytalne

11.10.2010 r.

[...]

Ubezpieczenia społeczne i emerytalne

24.6.2011 r.

[...]

Ubezpieczenia społeczne i emerytalne

grudzień 2011 r.

[...]

Ubezpieczenie gwarancyjne

11.10.2010 r.

[...]

Ubezpieczenie gwarancyjne

24.6.2011 r.

[...]

Ubezpieczenie gwarancyjne

18.1.2012 r.

[...]

Całkowita kwota roszczeń zarejestrowanych do dnia 31 stycznia 2012 r.

[...]

Sprzedaż NCHZ

| (62) | Jeżeli chodzi o sprzedaż NCHZ Słowacja twierdziła, że transakcja sprzedaży miała charakter otwarty, przejrzysty i bezwarunkowy oraz że w drodze przetargu należycie wybrano oferenta, który przedstawił najkorzystniejszą ofertę. Jeżeli chodzi o ten rodzaj transakcji sprzedaży, Słowacja twierdziła, że niniejszy przypadek należy traktować jako konkretny przykład transakcji przejęcia aktywów, w ramach której wszystkie aktywa przenosi się wraz z prawami i niektórymi związanymi z nimi zobowiązaniami. |
| --- | --- |

(62)

Jeżeli chodzi o sprzedaż NCHZ Słowacja twierdziła, że transakcja sprzedaży miała charakter otwarty, przejrzysty i bezwarunkowy oraz że w drodze przetargu należycie wybrano oferenta, który przedstawił najkorzystniejszą ofertę. Jeżeli chodzi o ten rodzaj transakcji sprzedaży, Słowacja twierdziła, że niniejszy przypadek należy traktować jako konkretny przykład transakcji przejęcia aktywów, w ramach której wszystkie aktywa przenosi się wraz z prawami i niektórymi związanymi z nimi zobowiązaniami.

| (63) | Ponadto Słowacja twierdziła, że w tym konkretnym przypadku było mało prawdopodobne, aby warunki dołączone do drugiego przetargu wpłynęły na możliwość uzyskania najwyższej możliwej ceny, ponieważ żaden z dwóch oferentów uczestniczących w drugim przetargu nie zamierzał przejąć zobowiązań. Ostatecznie uzyskana cena (2,2 mln EUR) była ponadto bardzo zbliżona do ceny z pierwszego przetargu, który anulowano (2 mln EUR). Pierwszy przetarg nie obejmował żadnych zobowiązań. |
| --- | --- |

(63)

Ponadto Słowacja twierdziła, że w tym konkretnym przypadku było mało prawdopodobne, aby warunki dołączone do drugiego przetargu wpłynęły na możliwość uzyskania najwyższej możliwej ceny, ponieważ żaden z dwóch oferentów uczestniczących w drugim przetargu nie zamierzał przejąć zobowiązań. Ostatecznie uzyskana cena (2,2 mln EUR) była ponadto bardzo zbliżona do ceny z pierwszego przetargu, który anulowano (2 mln EUR). Pierwszy przetarg nie obejmował żadnych zobowiązań.

| (64) | Biorąc pod uwagę, że NCHZ sprzedano zdaniem Słowacji w drodze otwartego, przejrzystego i bezwarunkowego przetargu, za aktywa NCHZ uzyskano cenę rynkową. Zdaniem Słowacji nie istnieje żadna ciągłość gospodarcza między NCHZ, Via Chem Slovakia, a obecnie Fortischem. Słowacja twierdziła, że w ramach transakcji zawartej przez Via Chem Slovakia i Fortischem przeniesiono mniej niż 60 % działalności, przede wszystkim dlatego, że żadne nieruchomości nie były objęte sprzedażą. Ostatecznie Słowacja stwierdziła, że Komisja nie miała żadnych dowodów świadczących o tym, że NCHZ sprzedano na zasadzie kontynuowania działalności, aby uniknąć zwrotu pomocy państwa. |
| --- | --- |

(64)

Biorąc pod uwagę, że NCHZ sprzedano zdaniem Słowacji w drodze otwartego, przejrzystego i bezwarunkowego przetargu, za aktywa NCHZ uzyskano cenę rynkową. Zdaniem Słowacji nie istnieje żadna ciągłość gospodarcza między NCHZ, Via Chem Slovakia, a obecnie Fortischem. Słowacja twierdziła, że w ramach transakcji zawartej przez Via Chem Slovakia i Fortischem przeniesiono mniej niż 60 % działalności, przede wszystkim dlatego, że żadne nieruchomości nie były objęte sprzedażą. Ostatecznie Słowacja stwierdziła, że Komisja nie miała żadnych dowodów świadczących o tym, że NCHZ sprzedano na zasadzie kontynuowania działalności, aby uniknąć zwrotu pomocy państwa.

| (65) | Słowacja potwierdziła, że wszystkie zobowiązania niepieniężne dotyczące umów z pracownikami także przeniesiono na nowego nabywcę, tj. Via Chem Slovakia. Ponadto Słowacja wyjaśniła, że nie sporządzono żadnego sprawozdania z wyceny, w którym oszacowane zostałyby wszystkie aktywa lub całe przedsiębiorstwo na zasadzie kontynuowania działalności. Słowacja potwierdziła ponadto, że wszystkie zobowiązania wobec państwa zaciągnięte w trakcie postępowania upadłościowego spoczywają na NCHZ i zostaną rozliczone z przychodów ze sprzedaży. |
| --- | --- |

(65)

Słowacja potwierdziła, że wszystkie zobowiązania niepieniężne dotyczące umów z pracownikami także przeniesiono na nowego nabywcę, tj. Via Chem Slovakia. Ponadto Słowacja wyjaśniła, że nie sporządzono żadnego sprawozdania z wyceny, w którym oszacowane zostałyby wszystkie aktywa lub całe przedsiębiorstwo na zasadzie kontynuowania działalności. Słowacja potwierdziła ponadto, że wszystkie zobowiązania wobec państwa zaciągnięte w trakcie postępowania upadłościowego spoczywają na NCHZ i zostaną rozliczone z przychodów ze sprzedaży.

5.   OCENA ŚRODKA

5.1.   Istnienie pomocy państwa

| (66) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(66)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (67) | Aby stwierdzić, czy przyznano pomoc państwa, należy ocenić, czy w tym konkretnym przypadku zostały spełnione łączne kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE (tj. przekazanie zasobów państwowych, możliwość przypisania państwu, selektywna korzyść, potencjalne zakłócenie konkurencji i wpływ na handel wewnątrzunijny). Ocenę taką należy przeprowadzić w szczególności w odniesieniu do przypadków niepłacenia składek na ubezpieczenie społeczne i innych zobowiązań wobec państwa w trakcie kontynuowania działalności przedsiębiorstwa NCHZ w stanie upadłości: (i) na mocy ustawy w następstwie decyzji rządu o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne w rozumieniu ustawy (zob. pkt 5.2) oraz (ii) w ramach kontynuowania działalności na mocy decyzji komitetu wierzycieli i za zgodą wierzycieli publicznych (zob. pkt 5.3). |
| --- | --- |

(67)

Aby stwierdzić, czy przyznano pomoc państwa, należy ocenić, czy w tym konkretnym przypadku zostały spełnione łączne kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE (tj. przekazanie zasobów państwowych, możliwość przypisania państwu, selektywna korzyść, potencjalne zakłócenie konkurencji i wpływ na handel wewnątrzunijny). Ocenę taką należy przeprowadzić w szczególności w odniesieniu do przypadków niepłacenia składek na ubezpieczenie społeczne i innych zobowiązań wobec państwa w trakcie kontynuowania działalności przedsiębiorstwa NCHZ w stanie upadłości: (i) na mocy ustawy w następstwie decyzji rządu o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne w rozumieniu ustawy (zob. pkt 5.2) oraz (ii) w ramach kontynuowania działalności na mocy decyzji komitetu wierzycieli i za zgodą wierzycieli publicznych (zob. pkt 5.3).

| (68) | Ocenę należy przeprowadzić z uwzględnieniem faktu, że w związku z trudnościami finansowymi NCHZ przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości rząd, uznając je za przedsiębiorstwo strategiczne, podjął realne ryzyko akumulacji zobowiązań publicznoprawnych NCHZ, których NCHZ może nie być w stanie dotrzymać. Istniało poważne ryzyko, że kontynuowanie działalności przez NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego nie przyniosłoby przychodów wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów operacyjnych, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych należności wobec państwa oraz że narastające zobowiązania wobec państwa nie zostałyby należycie spłacone. Ponieważ taki scenariusz faktycznie urzeczywistnił się w 2010 r., ryzyko dalszego narastania niespłaconych zobowiązań wobec państwa było nawet większe na początku 2011 r., gdy po utracie mocy przez ustawę komitet wierzycieli postanowił kontynuować działalność NCHZ. W istocie syndyk specjalnie poinformował wierzycieli NCHZ o tej kwestii. |
| --- | --- |

(68)

Ocenę należy przeprowadzić z uwzględnieniem faktu, że w związku z trudnościami finansowymi NCHZ przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości rząd, uznając je za przedsiębiorstwo strategiczne, podjął realne ryzyko akumulacji zobowiązań publicznoprawnych NCHZ, których NCHZ może nie być w stanie dotrzymać. Istniało poważne ryzyko, że kontynuowanie działalności przez NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego nie przyniosłoby przychodów wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów operacyjnych, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych należności wobec państwa oraz że narastające zobowiązania wobec państwa nie zostałyby należycie spłacone. Ponieważ taki scenariusz faktycznie urzeczywistnił się w 2010 r., ryzyko dalszego narastania niespłaconych zobowiązań wobec państwa było nawet większe na początku 2011 r., gdy po utracie mocy przez ustawę komitet wierzycieli postanowił kontynuować działalność NCHZ. W istocie syndyk specjalnie poinformował wierzycieli NCHZ o tej kwestii.

| (69) | Kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa w stanie upadłości doprowadziło do wzrostu zadłużenia wobec państwa. Kwota niespłaconego długu, który narósł w trakcie postępowania upadłościowego (2009–2012), wyniosła łącznie ponad 13,3 mln EUR. |
| --- | --- |

(69)

Kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa w stanie upadłości doprowadziło do wzrostu zadłużenia wobec państwa. Kwota niespłaconego długu, który narósł w trakcie postępowania upadłościowego (2009–2012), wyniosła łącznie ponad 13,3 mln EUR.

| (70) | Należy także zauważyć, że jest mało prawdopodobne, aby z przychodów ze sprzedaży działalności NCHZ odzyskano całą kwotę skumulowanych zobowiązań publicznoprawnych (cena sprzedaży wynosząca 2,2 mln EUR oraz \[...] zwrot w wysokości \[...]). W istocie do tej pory z przychodów ze sprzedaży spłacono jedynie roszczenia podmiotów publicznych o wartości około 4,0 mln EUR. |
| --- | --- |

(70)

Należy także zauważyć, że jest mało prawdopodobne, aby z przychodów ze sprzedaży działalności NCHZ odzyskano całą kwotę skumulowanych zobowiązań publicznoprawnych (cena sprzedaży wynosząca 2,2 mln EUR oraz \[...] zwrot w wysokości \[...]). W istocie do tej pory z przychodów ze sprzedaży spłacono jedynie roszczenia podmiotów publicznych o wartości około 4,0 mln EUR.

5.2.   Stosowanie ustawy wobec NCHZ

| (71) | Przez 13 miesięcy (od wejścia w życie ustawy w dniu 1 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., w którym ustawa utraciła moc) stosowanie ustawy wobec NCHZ stanowiło podstawę kontynuacji działalności NCHZ, pomimo że koszty prowadzenia działalności były konsekwentnie wyższe niż przychody uzyskane z działalności, co w rezultacie skutkowało rosnącym zadłużeniem. |
| --- | --- |

(71)

Przez 13 miesięcy (od wejścia w życie ustawy w dniu 1 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., w którym ustawa utraciła moc) stosowanie ustawy wobec NCHZ stanowiło podstawę kontynuacji działalności NCHZ, pomimo że koszty prowadzenia działalności były konsekwentnie wyższe niż przychody uzyskane z działalności, co w rezultacie skutkowało rosnącym zadłużeniem.

| (72) | Zgodnie z sekcją 5 lit. a) ustawy syndyk masy upadłościowej był zobowiązany zapewnić funkcjonowanie przedsiębiorstwa uznanego przez rząd przedsiębiorstwo o znaczeniu strategicznym. W swojej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji syndyk stwierdził, że kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa w stanie upadłości było nieuniknioną konsekwencją przestrzegania przez niego zobowiązań wynikających bezpośrednio z ustawy. W związku z tym NCHZ było w stanie kontynuować działalność i utrzymać swoje relacje biznesowe, chociaż znalazło się w sytuacji, w której syndyk byłby zobowiązany do rozważenia ewentualnego wstrzymania działalności i likwidacji przedsiębiorstwa (z powodu niemożności spłaty wszystkich długów przedsiębiorstwa). |
| --- | --- |

(72)

Zgodnie z sekcją 5 lit. a) ustawy syndyk masy upadłościowej był zobowiązany zapewnić funkcjonowanie przedsiębiorstwa uznanego przez rząd przedsiębiorstwo o znaczeniu strategicznym. W swojej odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji syndyk stwierdził, że kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa w stanie upadłości było nieuniknioną konsekwencją przestrzegania przez niego zobowiązań wynikających bezpośrednio z ustawy. W związku z tym NCHZ było w stanie kontynuować działalność i utrzymać swoje relacje biznesowe, chociaż znalazło się w sytuacji, w której syndyk byłby zobowiązany do rozważenia ewentualnego wstrzymania działalności i likwidacji przedsiębiorstwa (z powodu niemożności spłaty wszystkich długów przedsiębiorstwa).

5.2.1.   Przeniesienie zasobów państwowych i możliwość przypisania

| (73) | Jak wskazano powyżej, Słowacja przyjęła ustawę i na jej podstawie uznała NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne. Syndyk był zatem zobowiązany na mocy ustawy do kontynuowania działalności NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(73)

Jak wskazano powyżej, Słowacja przyjęła ustawę i na jej podstawie uznała NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne. Syndyk był zatem zobowiązany na mocy ustawy do kontynuowania działalności NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego.

| (74) | Ze względu na to oświadczenie utrzymano działalność przedsiębiorstwa mimo wyraźnego ryzyka (które faktycznie się urzeczywistniło), że przychody będą niewystarczające na pokrycie kosztów działalności przedsiębiorstwa w trakcie postępowania upadłościowego, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych zobowiązań wobec państwa. |
| --- | --- |

(74)

Ze względu na to oświadczenie utrzymano działalność przedsiębiorstwa mimo wyraźnego ryzyka (które faktycznie się urzeczywistniło), że przychody będą niewystarczające na pokrycie kosztów działalności przedsiębiorstwa w trakcie postępowania upadłościowego, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych zobowiązań wobec państwa.

| (75) | W związku z tym państwo mogło zapobiec możliwemu do przewidzenia ryzyku kumulowania się niespłaconych zobowiązań wobec państwa, korzystając w tym celu ze swoich uprawnień przysługujących mu na mocy ustawy i nie przyznając NCHZ statusu przedsiębiorstwa strategicznego, który zobowiązuje syndyka do kontynuowania działalności NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(75)

W związku z tym państwo mogło zapobiec możliwemu do przewidzenia ryzyku kumulowania się niespłaconych zobowiązań wobec państwa, korzystając w tym celu ze swoich uprawnień przysługujących mu na mocy ustawy i nie przyznając NCHZ statusu przedsiębiorstwa strategicznego, który zobowiązuje syndyka do kontynuowania działalności NCHZ w trakcie postępowania upadłościowego.

| (76) | Ponadto kontynuowanie działalności i akumulowanie dodatkowych zobowiązań w wyniku stosowania ustawy znacznie utrudniło obecnym wierzycielom publicznym NCHZ odzyskanie ich istniejących wierzytelności. |
| --- | --- |

(76)

Ponadto kontynuowanie działalności i akumulowanie dodatkowych zobowiązań w wyniku stosowania ustawy znacznie utrudniło obecnym wierzycielom publicznym NCHZ odzyskanie ich istniejących wierzytelności.

| (77) | W związku z tym Komisja stwierdza, że uznanie NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne doprowadziło do przeniesienia zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Takie przeniesienie miało formę utraconych przychodów z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i innych roszczeń publicznych, z których NCHZ nie wywiązało się w trakcie okresu obowiązywania ustawy. Komisja zauważa również, że decyzję o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne przyjął rząd, a zatem można ją wyraźnie przypisać państwu słowackiemu. |
| --- | --- |

(77)

W związku z tym Komisja stwierdza, że uznanie NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne doprowadziło do przeniesienia zasobów państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Takie przeniesienie miało formę utraconych przychodów z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i innych roszczeń publicznych, z których NCHZ nie wywiązało się w trakcie okresu obowiązywania ustawy. Komisja zauważa również, że decyzję o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne przyjął rząd, a zatem można ją wyraźnie przypisać państwu słowackiemu.

5.2.2.   Korzyść gospodarcza

| (78) | Stosowanie ustawy wobec NCHZ zapewnia mu korzyść gospodarczą, ponieważ chroni przedsiębiorstwo przed normalnym tokiem postępowania upadłościowego na podstawie standardowych przepisów dotyczących upadłości. Przez prawie 13 miesięcy NCHZ kontynuowało swoją działalność wyłącznie ze względu na zastosowanie ustawy. Syndyk masy upadłościowej musiał zapewnić działanie przedsiębiorstwa, nawet jeżeli jego przychody nie pokrywały całkowicie jego kosztów operacyjnych, w tym podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. Tym samym w wyniku zastosowania ustawy syndyk i wierzyciele zostali pozbawieni prawa do decydowania o tym, czy kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa stanowi korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(78)

Stosowanie ustawy wobec NCHZ zapewnia mu korzyść gospodarczą, ponieważ chroni przedsiębiorstwo przed normalnym tokiem postępowania upadłościowego na podstawie standardowych przepisów dotyczących upadłości. Przez prawie 13 miesięcy NCHZ kontynuowało swoją działalność wyłącznie ze względu na zastosowanie ustawy. Syndyk masy upadłościowej musiał zapewnić działanie przedsiębiorstwa, nawet jeżeli jego przychody nie pokrywały całkowicie jego kosztów operacyjnych, w tym podatków i składek na ubezpieczenie społeczne. Tym samym w wyniku zastosowania ustawy syndyk i wierzyciele zostali pozbawieni prawa do decydowania o tym, czy kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa stanowi korzyść gospodarczą.

| (79) | Ze względu na przynoszący straty charakter kontynuowanej działalności, NCHZ nie było w stanie całkowicie spłacić swoich zobowiązań, w tym opłacić składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne swoich pracowników ani uregulować innych zobowiązań wobec różnych podmiotów państwowych podczas postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(79)

Ze względu na przynoszący straty charakter kontynuowanej działalności, NCHZ nie było w stanie całkowicie spłacić swoich zobowiązań, w tym opłacić składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne swoich pracowników ani uregulować innych zobowiązań wobec różnych podmiotów państwowych podczas postępowania upadłościowego.

| (80) | W wyniku stosowania ustawy wobec NCHZ syndyk zobowiązany był do: (i) zapewnienia funkcjonowania NCHZ oraz (ii) zapobiegania nieuzasadnionym grupowym zwolnieniom pracowników. W związku z tym sam syndyk stwierdził, że na podstawie ustawy był zobowiązany do kontynuowania działalności NCHZ w pełni, bez możliwości przeanalizowania innych opcji i wybrania tej najkorzystniejszej dla wierzycieli przedsiębiorstwa znajdującego się w stanie upadłości. |
| --- | --- |

(80)

W wyniku stosowania ustawy wobec NCHZ syndyk zobowiązany był do: (i) zapewnienia funkcjonowania NCHZ oraz (ii) zapobiegania nieuzasadnionym grupowym zwolnieniom pracowników. W związku z tym sam syndyk stwierdził, że na podstawie ustawy był zobowiązany do kontynuowania działalności NCHZ w pełni, bez możliwości przeanalizowania innych opcji i wybrania tej najkorzystniejszej dla wierzycieli przedsiębiorstwa znajdującego się w stanie upadłości.

| (81) | W okresie obowiązywania ustawy wierzyciele nie mogli zorganizować żadnego spotkania decydującego o przyszłości gospodarczej NCHZ ani przeprowadzić analizy, aby ocenić, czy na tym etapie kontynuacja działalności NCHZ leżała w interesie wierzycieli. Dopiero w momencie zbliżania się terminu utraty mocy ustawy syndyk zlecił kompleksową analizę ekonomiczną i zwołał zebranie wierzycieli przedsiębiorstwa w celu podjęcia decyzji w sprawie ewentualnego kontynuowania działalności NCHZ. |
| --- | --- |

(81)

W okresie obowiązywania ustawy wierzyciele nie mogli zorganizować żadnego spotkania decydującego o przyszłości gospodarczej NCHZ ani przeprowadzić analizy, aby ocenić, czy na tym etapie kontynuacja działalności NCHZ leżała w interesie wierzycieli. Dopiero w momencie zbliżania się terminu utraty mocy ustawy syndyk zlecił kompleksową analizę ekonomiczną i zwołał zebranie wierzycieli przedsiębiorstwa w celu podjęcia decyzji w sprawie ewentualnego kontynuowania działalności NCHZ.

| (82) | Ponadto stosowanie ustawy wobec NCHZ opierało się nie na okolicznościach, jakie uwzględniliby wierzyciele przedsiębiorstwa, ale na innych względach polityki publicznej. W uzasadnieniu decyzji rządu z dnia 2 grudnia 2009 r. uznającej NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne na podstawie ustawy, wskazano na zagrożenie utratą 1 700 miejsc pracy bezpośrednio w NCHZ i dodatkowych 5 000 miejsc pracy u dostawców NCHZ w przypadku zamknięcia przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu stwierdzono również, że wstrzymanie produkcji w NCHZ wpłynęłoby negatywnie na wyniki i konkurencyjność całego przemysłu chemicznego na Słowacji, a tym samym znacznie pogorszyłoby stan całej gospodarki słowackiej. W związku z tym najwyraźniej zastosowanie ustawy do NCHZ przez rząd nie jest uzasadnione w oparciu o test prywatnego wierzyciela. Słowacja utrzymuje, że choć w pierwszym okresie ani wierzyciele ani sąd nie podjęli żadnej decyzji, istniało prawdopodobieństwo, że wierzyciele i tak zdecydowaliby się kontynuować działalność NCHZ, nawet jeżeli ustawa nie miałaby do niego zastosowania. Słowacja odwołuje się do wstępnej analizy z dnia 26 października 2009 r. i oświadczeń publicznych syndyka z października 2009 r. (tj. sprzed wejścia w życie ustawy), które świadczą o tym, że kontynuowanie działalności NCHZ było wariantem preferowanym przez syndyka. |
| --- | --- |

(82)

Ponadto stosowanie ustawy wobec NCHZ opierało się nie na okolicznościach, jakie uwzględniliby wierzyciele przedsiębiorstwa, ale na innych względach polityki publicznej. W uzasadnieniu decyzji rządu z dnia 2 grudnia 2009 r. uznającej NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne na podstawie ustawy, wskazano na zagrożenie utratą 1 700 miejsc pracy bezpośrednio w NCHZ i dodatkowych 5 000 miejsc pracy u dostawców NCHZ w przypadku zamknięcia przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu stwierdzono również, że wstrzymanie produkcji w NCHZ wpłynęłoby negatywnie na wyniki i konkurencyjność całego przemysłu chemicznego na Słowacji, a tym samym znacznie pogorszyłoby stan całej gospodarki słowackiej. W związku z tym najwyraźniej zastosowanie ustawy do NCHZ przez rząd nie jest uzasadnione w oparciu o test prywatnego wierzyciela. Słowacja utrzymuje, że choć w pierwszym okresie ani wierzyciele ani sąd nie podjęli żadnej decyzji, istniało prawdopodobieństwo, że wierzyciele i tak zdecydowaliby się kontynuować działalność NCHZ, nawet jeżeli ustawa nie miałaby do niego zastosowania. Słowacja odwołuje się do wstępnej analizy z dnia 26 października 2009 r. i oświadczeń publicznych syndyka z października 2009 r. (tj. sprzed wejścia w życie ustawy), które świadczą o tym, że kontynuowanie działalności NCHZ było wariantem preferowanym przez syndyka.

| (83) | Wstępna analiza sporządzona przez syndyka jest jednak raczej pobieżna, nie zawiera żadnej analizy alternatywnych opcji (sprzedaż aktywów lub likwidacja), nie można jej zatem uznać za solidną podstawę, na której wierzyciele mogą się oprzeć podczas podejmowania decyzji w sprawie kontynuowania działalności NCHZ. Ponadto w grudniu 2009 r. sąd zastąpił pierwotnego syndyka NCHZ nowym, który mógłby wyciągnąć inne wnioski na podstawie dogłębniejszej oceny. Wszelką dalszą ocenę tej kwestii zawieszono jednak w związku z wejściem w życie ustawy, tak więc wierzyciele i sąd nie mieli możliwości omówienia tej kwestii i podjęcia stosownej decyzji z punktu widzenia ich interesów gospodarczych. |
| --- | --- |

(83)

Wstępna analiza sporządzona przez syndyka jest jednak raczej pobieżna, nie zawiera żadnej analizy alternatywnych opcji (sprzedaż aktywów lub likwidacja), nie można jej zatem uznać za solidną podstawę, na której wierzyciele mogą się oprzeć podczas podejmowania decyzji w sprawie kontynuowania działalności NCHZ. Ponadto w grudniu 2009 r. sąd zastąpił pierwotnego syndyka NCHZ nowym, który mógłby wyciągnąć inne wnioski na podstawie dogłębniejszej oceny. Wszelką dalszą ocenę tej kwestii zawieszono jednak w związku z wejściem w życie ustawy, tak więc wierzyciele i sąd nie mieli możliwości omówienia tej kwestii i podjęcia stosownej decyzji z punktu widzenia ich interesów gospodarczych.

| (84) | Chociaż wierzyciele i sąd postanowili kontynuować działalność NCHZ po utracie mocy przez ustawę, decyzję tę podjęto w innej sytuacji gospodarczej i opierała się ona na znacznie bardziej złożonej i solidnej ocenie ekonomicznej sporządzonej w grudniu 2010 r. w związku z utratą mocy przez ustawę. W przedmiotowej analizie przede wszystkim należało uwzględnić, że po pierwszym okresie NCHZ posiadało niespłacone zobowiązania (zarówno publiczne, jak i prywatne) zaciągnięte w trakcie poprzedniej działalności o wartości 16 mln EUR i to one mają pierwszeństwo nad wszelkimi zobowiązaniami powstałymi przed ogłoszeniem upadłości. W związku z tym sytuacja wierzycieli różniła się od tej na początku postępowania upadłościowego, gdy nie zaciągnięto jeszcze znacznej części tych zobowiązań. |
| --- | --- |

(84)

Chociaż wierzyciele i sąd postanowili kontynuować działalność NCHZ po utracie mocy przez ustawę, decyzję tę podjęto w innej sytuacji gospodarczej i opierała się ona na znacznie bardziej złożonej i solidnej ocenie ekonomicznej sporządzonej w grudniu 2010 r. w związku z utratą mocy przez ustawę. W przedmiotowej analizie przede wszystkim należało uwzględnić, że po pierwszym okresie NCHZ posiadało niespłacone zobowiązania (zarówno publiczne, jak i prywatne) zaciągnięte w trakcie poprzedniej działalności o wartości 16 mln EUR i to one mają pierwszeństwo nad wszelkimi zobowiązaniami powstałymi przed ogłoszeniem upadłości. W związku z tym sytuacja wierzycieli różniła się od tej na początku postępowania upadłościowego, gdy nie zaciągnięto jeszcze znacznej części tych zobowiązań.

| (85) | Ponadto stosowanie ustawy wobec NCHZ usunęło niepewność, jaka automatycznie wiązała się z procesem decyzyjnym na mocy zwykłych przepisów upadłościowych, gdyż ustawa gwarantowała, że co najmniej do momentu utraty mocy na koniec 2010 r. NCHZ byłoby w pełni zdolne do prowadzenia działalności operacyjnej. Stanowiło to wyraźny sygnał dla dostawców i klientów przedsiębiorstwa, których zapewniono o możliwości kontynuowania działalności handlowej z NCHZ, ponieważ przedsiębiorstwo, ze względu na swój status przedsiębiorstwa strategicznego przyznany mu na podstawie ustawy, pozostałoby w pełni zdolne do prowadzenia działalności operacyjnej. Z uwagi na fakt, że bezpieczeństwo dostaw jest ważnym elementem dla klientów z sektora chemicznego, stosowanie ustawy zapewnia znaczącą przewagę NCHZ w porównaniu ze standardowym postępowaniem upadłościowym. Dało to klientom NCHZ znacznie większą pewność, że mimo wszelkich dalszych strat oraz niezależnie od poglądów i interesów swoich wierzycieli NCHZ kontynuowałoby działalność co najmniej do momentu utraty mocy przez ustawę. NCHZ traktowano zatem w sposób uprzywilejowany w porównaniu z jego konkurentami znajdującymi się w podobnej sytuacji. |
| --- | --- |

(85)

Ponadto stosowanie ustawy wobec NCHZ usunęło niepewność, jaka automatycznie wiązała się z procesem decyzyjnym na mocy zwykłych przepisów upadłościowych, gdyż ustawa gwarantowała, że co najmniej do momentu utraty mocy na koniec 2010 r. NCHZ byłoby w pełni zdolne do prowadzenia działalności operacyjnej. Stanowiło to wyraźny sygnał dla dostawców i klientów przedsiębiorstwa, których zapewniono o możliwości kontynuowania działalności handlowej z NCHZ, ponieważ przedsiębiorstwo, ze względu na swój status przedsiębiorstwa strategicznego przyznany mu na podstawie ustawy, pozostałoby w pełni zdolne do prowadzenia działalności operacyjnej. Z uwagi na fakt, że bezpieczeństwo dostaw jest ważnym elementem dla klientów z sektora chemicznego, stosowanie ustawy zapewnia znaczącą przewagę NCHZ w porównaniu ze standardowym postępowaniem upadłościowym. Dało to klientom NCHZ znacznie większą pewność, że mimo wszelkich dalszych strat oraz niezależnie od poglądów i interesów swoich wierzycieli NCHZ kontynuowałoby działalność co najmniej do momentu utraty mocy przez ustawę. NCHZ traktowano zatem w sposób uprzywilejowany w porównaniu z jego konkurentami znajdującymi się w podobnej sytuacji.

| (86) | Ryzyko, że klienci przejdą do innych dostawców w wyniku upadłości przedsiębiorstwa nie jest tylko hipotetycznym założeniem. W rzeczywistości, jak wynika z analizy ekonomicznej sporządzonej przez syndyka po utracie mocy przez ustawę, w latach 2009–2010 doszło do utraty niektórych klientów mimo zabezpieczenia wynikającego ze stosowania ustawy. W przypadku niestosowania ustawy ryzyko utraty większej liczby klientów z powodu wątpliwości wynikających z postępowania upadłościowego byłoby znacznie wyższe. Wzrosłoby także ryzyko uznania przez wierzycieli dalszej działalności NCHZ za pozbawioną sensu z gospodarczego punktu widzenia. |
| --- | --- |

(86)

Ryzyko, że klienci przejdą do innych dostawców w wyniku upadłości przedsiębiorstwa nie jest tylko hipotetycznym założeniem. W rzeczywistości, jak wynika z analizy ekonomicznej sporządzonej przez syndyka po utracie mocy przez ustawę, w latach 2009–2010 doszło do utraty niektórych klientów mimo zabezpieczenia wynikającego ze stosowania ustawy. W przypadku niestosowania ustawy ryzyko utraty większej liczby klientów z powodu wątpliwości wynikających z postępowania upadłościowego byłoby znacznie wyższe. Wzrosłoby także ryzyko uznania przez wierzycieli dalszej działalności NCHZ za pozbawioną sensu z gospodarczego punktu widzenia.

| (87) | Słowacja przedstawiła analizę hipotetyczną sporządzoną przez syndyka na podstawie metody wykorzystywanej podczas analizy w drugim okresie, z której wynika, że gdyby likwidację rozważono na początku pierwszego okresu, wyniki analizy nie różniłyby się od wyników analizy przeprowadzonej w drugim okresie. Niezależnie od niższego poziomu bieżących zobowiązań o wartości 8,5 mln EUR przychody z likwidacji nie byłyby większe od kosztów i bieżących zobowiązań. Analiza jest jednak bardzo ogólna i hipotetyczna, gdyż syndyk przeprowadził ją już po wydarzeniu (14), a opracował i złożył dopiero w marcu 2014 r. |
| --- | --- |

(87)

Słowacja przedstawiła analizę hipotetyczną sporządzoną przez syndyka na podstawie metody wykorzystywanej podczas analizy w drugim okresie, z której wynika, że gdyby likwidację rozważono na początku pierwszego okresu, wyniki analizy nie różniłyby się od wyników analizy przeprowadzonej w drugim okresie. Niezależnie od niższego poziomu bieżących zobowiązań o wartości 8,5 mln EUR przychody z likwidacji nie byłyby większe od kosztów i bieżących zobowiązań. Analiza jest jednak bardzo ogólna i hipotetyczna, gdyż syndyk przeprowadził ją już po wydarzeniu (14), a opracował i złożył dopiero w marcu 2014 r.

| (88) | Słowacja nie wykazała, że kontynuowanie działalności NCHZ w istocie zostałoby zatwierdzone na początku okresu upadłości na podstawie odpowiedniej dogłębnej analizy i dyskusji z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, nawet gdyby ustawa nie miała zastosowania do NCHZ. W rzeczywistości, gdyby ustawa nie miała zastosowania do NCHZ, przedsiębiorstwo zmagałoby się z dodatkowymi negatywnymi konsekwencjami (takimi jak przejście klientów do bezpieczniejszych dostawców), które znacznie zwiększyłyby ryzyko, że wierzyciele opowiedzieliby się za zaprzestaniem działalności na tym etapie. |
| --- | --- |

(88)

Słowacja nie wykazała, że kontynuowanie działalności NCHZ w istocie zostałoby zatwierdzone na początku okresu upadłości na podstawie odpowiedniej dogłębnej analizy i dyskusji z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, nawet gdyby ustawa nie miała zastosowania do NCHZ. W rzeczywistości, gdyby ustawa nie miała zastosowania do NCHZ, przedsiębiorstwo zmagałoby się z dodatkowymi negatywnymi konsekwencjami (takimi jak przejście klientów do bezpieczniejszych dostawców), które znacznie zwiększyłyby ryzyko, że wierzyciele opowiedzieliby się za zaprzestaniem działalności na tym etapie.

| (89) | Stosowanie ustawy wobec NCHZ zapewnia mu zatem selektywną korzyść gospodarczą, ponieważ chroni przedsiębiorstwo przed normalnym tokiem postępowania upadłościowego zgodnie ze standardowym prawem upadłościowym. Ustawa pozbawia syndyka, wierzycieli i sąd możliwości zaprzestania działalności NCHZ lub wprowadzenia znacznej redukcji zatrudnienia (zob. motyw 27) zarówno na początku postępowania upadłościowego, jak i później (tj. w trakcie 2010 r.) w związku ze zmianami w sytuacji gospodarczej NCHZ. Ponadto dzięki ustawie NCHZ i osoby trzecie (takie jak klienci i dostawcy) mieli pewność, że działalność będzie kontynuowana, czego nigdy nie będą mogły zapewnić standardowe przepisy upadłościowe. |
| --- | --- |

(89)

Stosowanie ustawy wobec NCHZ zapewnia mu zatem selektywną korzyść gospodarczą, ponieważ chroni przedsiębiorstwo przed normalnym tokiem postępowania upadłościowego zgodnie ze standardowym prawem upadłościowym. Ustawa pozbawia syndyka, wierzycieli i sąd możliwości zaprzestania działalności NCHZ lub wprowadzenia znacznej redukcji zatrudnienia (zob. motyw 27) zarówno na początku postępowania upadłościowego, jak i później (tj. w trakcie 2010 r.) w związku ze zmianami w sytuacji gospodarczej NCHZ. Ponadto dzięki ustawie NCHZ i osoby trzecie (takie jak klienci i dostawcy) mieli pewność, że działalność będzie kontynuowana, czego nigdy nie będą mogły zapewnić standardowe przepisy upadłościowe.

| (90) | W związku z powyższym Komisja jest zdania, że stosowanie ustawy zapewnia NCHZ nienależną korzyść gospodarczą. |
| --- | --- |

(90)

W związku z powyższym Komisja jest zdania, że stosowanie ustawy zapewnia NCHZ nienależną korzyść gospodarczą.

5.2.3.   Selektywność środka

| (91) | Decyzja o stosowaniu ustawy wobec NCHZ, gwarantująca tym samym kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa, stanowi indywidualny środek przyjęty przez rząd dotyczący przede wszystkim NCHZ i dlatego, z definicji, można go uznać za selektywny. |
| --- | --- |

(91)

Decyzja o stosowaniu ustawy wobec NCHZ, gwarantująca tym samym kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa, stanowi indywidualny środek przyjęty przez rząd dotyczący przede wszystkim NCHZ i dlatego, z definicji, można go uznać za selektywny.

| (92) | Władze słowackie twierdzą, że ustawa była ogólnym środkiem mającym zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw spełniających określone w niej kryteria. Abstrahując od faktu, że stosownym środkiem nie była sama ustawa, ale stosowanie jej wobec NCHZ zgodnie z decyzją rządu, Komisja zauważa, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów UE fakt, że ustawa jest ogólnym środkiem nie wyklucza możliwości przyznania selektywnej korzyści określonemu podmiotowi. |
| --- | --- |

(92)

Władze słowackie twierdzą, że ustawa była ogólnym środkiem mającym zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw spełniających określone w niej kryteria. Abstrahując od faktu, że stosownym środkiem nie była sama ustawa, ale stosowanie jej wobec NCHZ zgodnie z decyzją rządu, Komisja zauważa, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów UE fakt, że ustawa jest ogólnym środkiem nie wyklucza możliwości przyznania selektywnej korzyści określonemu podmiotowi.

| (93) | Po pierwsze, mimo że ustawa była ogólnym środkiem legislacyjnym z okoliczności sprawy wynika, że w istocie była wyraźnie skierowana do NCHZ (w niektórych artykułach prasowych nazywana jest ustawą „lex NCHZ”). Ustawę przyjęto miesiąc po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorstwa, a NCHZ było jedynym przedsiębiorstwem, wobec którego zastosowano tę ustawę. |
| --- | --- |

(93)

Po pierwsze, mimo że ustawa była ogólnym środkiem legislacyjnym z okoliczności sprawy wynika, że w istocie była wyraźnie skierowana do NCHZ (w niektórych artykułach prasowych nazywana jest ustawą „lex NCHZ”). Ustawę przyjęto miesiąc po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorstwa, a NCHZ było jedynym przedsiębiorstwem, wobec którego zastosowano tę ustawę.

| (94) | Po drugie, aby ustawa miała zastosowanie do danego przedsiębiorstwa rząd musi wydać decyzję uznającą przedsiębiorstwo za „strategiczne”, ponieważ ustawa nie ma zastosowania automatycznie do każdego przedsiębiorstwa spełniającego warunki określone w sekcji 1 ust. 2 ustawy. Ponadto z uwagi na ogólne sformułowanie tych warunków rząd dysponował znaczną swobodą w uznawaniu przedsiębiorstw za strategiczne (15). |
| --- | --- |

(94)

Po drugie, aby ustawa miała zastosowanie do danego przedsiębiorstwa rząd musi wydać decyzję uznającą przedsiębiorstwo za „strategiczne”, ponieważ ustawa nie ma zastosowania automatycznie do każdego przedsiębiorstwa spełniającego warunki określone w sekcji 1 ust. 2 ustawy. Ponadto z uwagi na ogólne sformułowanie tych warunków rząd dysponował znaczną swobodą w uznawaniu przedsiębiorstw za strategiczne (15).

| (95) | W związku z powyższym Komisja uważa, że środek pozwalający na kumulowanie się niespłaconego długu NCHZ wobec państwa stanowi środek selektywny w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(95)

W związku z powyższym Komisja uważa, że środek pozwalający na kumulowanie się niespłaconego długu NCHZ wobec państwa stanowi środek selektywny w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

5.2.4.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (96) | Kontynuowanie działalności NCHZ na mocy stosowania ustawy doprowadziło do zmniejszenia kosztów, które w przeciwnym razie NCHZ musiałoby ponieść. Działalność NCHZ nie przyniosła przychodów wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów operacyjnych, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych należności wobec państwa zaciągniętych w trakcie postępowania upadłościowego. Pomimo braku możliwości pokrycia wszystkich zobowiązań, a w szczególności tych wobec państwa (które pozostały niespłacone przez 13 miesięcy obowiązywania ustawy), NCHZ nadal działało na rynku, oferując swoje produkty i konkurując z innymi europejskimi producentami chemicznymi. |
| --- | --- |

(96)

Kontynuowanie działalności NCHZ na mocy stosowania ustawy doprowadziło do zmniejszenia kosztów, które w przeciwnym razie NCHZ musiałoby ponieść. Działalność NCHZ nie przyniosła przychodów wystarczających na pokrycie wszystkich kosztów operacyjnych, w tym składek na ubezpieczenie społeczne i innych należności wobec państwa zaciągniętych w trakcie postępowania upadłościowego. Pomimo braku możliwości pokrycia wszystkich zobowiązań, a w szczególności tych wobec państwa (które pozostały niespłacone przez 13 miesięcy obowiązywania ustawy), NCHZ nadal działało na rynku, oferując swoje produkty i konkurując z innymi europejskimi producentami chemicznymi.

| (97) | Ponadto, jak opisano powyżej, w wyniku stosowania ustawy NCHZ otrzymało korzyści gospodarcze, które nie przysługiwały innym przedsiębiorstwom w podobnej sytuacji. W szczególności istniało prawdopodobieństwo znacznego zmniejszenia ryzyka utraty klientów i dostawców w trakcie postępowania upadłościowego. Fakt, że przedsiębiorstwo było zobowiązane zgodnie z ustawą do kontynuowania działalności zachęcił partnerów biznesowych NCHZ do utrzymania ich relacji z przedsiębiorstwem. Bezpieczeństwo dostaw dla klientów NCHZ, szczególnie ważne w przemyśle chemicznym, zapewniono poprzez kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa, jak przewidziano w ustawie. Gdyby ustawa nie miała zastosowania, istniałoby duże prawdopodobieństwo, że klienci NCHZ szukaliby alternatywnych źródeł dostaw w obawie przed nagłym zaprzestaniem działalności z powodu pogarszającej się sytuacji finansowej i gospodarczej przedsiębiorstwa w stanie upadłości. |
| --- | --- |

(97)

Ponadto, jak opisano powyżej, w wyniku stosowania ustawy NCHZ otrzymało korzyści gospodarcze, które nie przysługiwały innym przedsiębiorstwom w podobnej sytuacji. W szczególności istniało prawdopodobieństwo znacznego zmniejszenia ryzyka utraty klientów i dostawców w trakcie postępowania upadłościowego. Fakt, że przedsiębiorstwo było zobowiązane zgodnie z ustawą do kontynuowania działalności zachęcił partnerów biznesowych NCHZ do utrzymania ich relacji z przedsiębiorstwem. Bezpieczeństwo dostaw dla klientów NCHZ, szczególnie ważne w przemyśle chemicznym, zapewniono poprzez kontynuowanie działalności przedsiębiorstwa, jak przewidziano w ustawie. Gdyby ustawa nie miała zastosowania, istniałoby duże prawdopodobieństwo, że klienci NCHZ szukaliby alternatywnych źródeł dostaw w obawie przed nagłym zaprzestaniem działalności z powodu pogarszającej się sytuacji finansowej i gospodarczej przedsiębiorstwa w stanie upadłości.

| (98) | Zmniejszenie kosztów pojedynczego przedsiębiorstwa równa się pomocy operacyjnej, a tym samym zakłóca konkurencję, jako że konkurenci NCHZ musieli pokryć te koszty lub ponieść konsekwencje swojej niewypłacalności. Ponadto środki te mogły zakłócić konkurencję poprzez sztuczne utrzymanie NCHZ na rynku węglika wapnia i innych rynkach, na których prowadziło działalność. |
| --- | --- |

(98)

Zmniejszenie kosztów pojedynczego przedsiębiorstwa równa się pomocy operacyjnej, a tym samym zakłóca konkurencję, jako że konkurenci NCHZ musieli pokryć te koszty lub ponieść konsekwencje swojej niewypłacalności. Ponadto środki te mogły zakłócić konkurencję poprzez sztuczne utrzymanie NCHZ na rynku węglika wapnia i innych rynkach, na których prowadziło działalność.

| (99) | Z uwagi na ograniczoną liczbę producentów węglika wapnia w UE oraz fakt, że produkty te sprzedaje się w całej Europie, dany środek wyraźnie wpływa także na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(99)

Z uwagi na ograniczoną liczbę producentów węglika wapnia w UE oraz fakt, że produkty te sprzedaje się w całej Europie, dany środek wyraźnie wpływa także na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.2.5.   Wniosek dotyczący istnienia pomocy państwa

| (100) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że uznanie NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne na podstawie ustawy stanowiło selektywną korzyść na rzecz tego przedsiębiorstwa, którą można przypisać państwu i która wiązała się wykorzystaniem zasobów państwowych w celu zakłócenia konkurencji na rynku otwartym na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Środek stanowi więc pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(100)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że uznanie NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne na podstawie ustawy stanowiło selektywną korzyść na rzecz tego przedsiębiorstwa, którą można przypisać państwu i która wiązała się wykorzystaniem zasobów państwowych w celu zakłócenia konkurencji na rynku otwartym na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Środek stanowi więc pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (101) | Kwota pomocy odpowiada niespłaconym zobowiązaniom wobec państwa i podmiotów państwowych skumulowanym w okresie, w którym ustawa miała zastosowanie do NCHZ. Zgodnie z informacjami dostarczonymi przez Słowację niespłacony dług na początku okresu wyniósł 735 817,44 EUR (16). Po utracie mocy przez ustawę niespłacone zobowiązania wyniosły 5 519 241,54 EUR (17). Kwota pomocy wynosi zatem 4 783 424,10 EUR. |
| --- | --- |

(101)

Kwota pomocy odpowiada niespłaconym zobowiązaniom wobec państwa i podmiotów państwowych skumulowanym w okresie, w którym ustawa miała zastosowanie do NCHZ. Zgodnie z informacjami dostarczonymi przez Słowację niespłacony dług na początku okresu wyniósł 735 817,44 EUR (16). Po utracie mocy przez ustawę niespłacone zobowiązania wyniosły 5 519 241,54 EUR (17). Kwota pomocy wynosi zatem 4 783 424,10 EUR.

5.3.   Kontynuowanie działalności na mocy decyzji komitetu wierzycieli

| (102) | Po utracie mocy przez ustawę syndyk nie miał prawnego obowiązku kontynuowania działalności przedsiębiorstwa. Powiadomił wierzycieli (zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych), że straty NCHZ stale rosły od momentu ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, a koszty prowadzenia działalności były wyższe niż przychody z jego działalności. Mimo zdawania sobie sprawy ze złej kondycji przedsiębiorstwa wszyscy wierzyciele z komitetu wierzycieli i wierzyciele zabezpieczeni zgodzili się w styczniu 2011 r., że NCHZ powinno kontynuować swoją działalność. Następnie decyzję tę zatwierdził sąd upadłościowy zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym i tym samym stała się ona wiążąca dla syndyka. |
| --- | --- |

(102)

Po utracie mocy przez ustawę syndyk nie miał prawnego obowiązku kontynuowania działalności przedsiębiorstwa. Powiadomił wierzycieli (zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych), że straty NCHZ stale rosły od momentu ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, a koszty prowadzenia działalności były wyższe niż przychody z jego działalności. Mimo zdawania sobie sprawy ze złej kondycji przedsiębiorstwa wszyscy wierzyciele z komitetu wierzycieli i wierzyciele zabezpieczeni zgodzili się w styczniu 2011 r., że NCHZ powinno kontynuować swoją działalność. Następnie decyzję tę zatwierdził sąd upadłościowy zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym i tym samym stała się ona wiążąca dla syndyka.

5.3.1.   Możliwość przypisania i korzyść gospodarcza

| (103) | Kontynuacja działalności NCHZ po utracie mocy przez ustawę opierała się na decyzji komitetu wierzycieli (organ przedstawicielski wierzycieli niezabezpieczonych), którego członkami były głównie przedsiębiorstwa prywatne. W trakcie formalnego postępowania wyjaśniającego wykazano, że żaden członek komitetu wierzycieli ani żaden z wierzycieli zabezpieczonych nie miał prawa weta zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym. W rzeczywistości głosowanie w tych organach odbywało się większością głosów. W związku z tym żaden podmiot państwowy nie mógł egzekwować swoich interesów w celu zatrzymania dalszej akumulacji zadłużenia. |
| --- | --- |

(103)

Kontynuacja działalności NCHZ po utracie mocy przez ustawę opierała się na decyzji komitetu wierzycieli (organ przedstawicielski wierzycieli niezabezpieczonych), którego członkami były głównie przedsiębiorstwa prywatne. W trakcie formalnego postępowania wyjaśniającego wykazano, że żaden członek komitetu wierzycieli ani żaden z wierzycieli zabezpieczonych nie miał prawa weta zgodnie ze słowacką ustawą o prawie upadłościowym. W rzeczywistości głosowanie w tych organach odbywało się większością głosów. W związku z tym żaden podmiot państwowy nie mógł egzekwować swoich interesów w celu zatrzymania dalszej akumulacji zadłużenia.

| (104) | Można zatem stwierdzić, że działalność NCHZ kontynuowano na podstawie decyzji podjętej przez wierzycieli prywatnych, ponieważ wierzyciele publiczni nie byli w stanie zawetować kontynuowania działalności NCHZ. Z tego powodu nie można uznać decyzji o kontynuacji działalności NCHZ po utracie mocy przez ustawę za decyzję, którą można przypisać państwu. |
| --- | --- |

(104)

Można zatem stwierdzić, że działalność NCHZ kontynuowano na podstawie decyzji podjętej przez wierzycieli prywatnych, ponieważ wierzyciele publiczni nie byli w stanie zawetować kontynuowania działalności NCHZ. Z tego powodu nie można uznać decyzji o kontynuacji działalności NCHZ po utracie mocy przez ustawę za decyzję, którą można przypisać państwu.

| (105) | Pokazuje to także, że decyzja różnych wierzycieli publicznych dotycząca aktywnego wspierania kontynuacji działalności NCHZ w drugim okresie została podjęta w tym samym czasie i na tych samych warunkach (na zasadzie równorzędności), co decyzje porównywalnych wierzycieli prywatnych, co oznacza, że wierzyciele publiczni działali zgodnie z testem prywatnego wierzyciela. |
| --- | --- |

(105)

Pokazuje to także, że decyzja różnych wierzycieli publicznych dotycząca aktywnego wspierania kontynuacji działalności NCHZ w drugim okresie została podjęta w tym samym czasie i na tych samych warunkach (na zasadzie równorzędności), co decyzje porównywalnych wierzycieli prywatnych, co oznacza, że wierzyciele publiczni działali zgodnie z testem prywatnego wierzyciela.

| (106) | Ponadto ze względu na kompletność Komisja zweryfikowała analizę ekonomiczną sporządzoną przez syndyka, która w odpowiednim momencie została udostępniona wierzycielom i sądowi. W analizie tej zidentyfikowano szereg możliwych scenariuszy oraz zestawiono koszty i przychody z punktu widzenia wierzycieli NCHZ. W szczególności w analizie wskazano, że zaprzestanie działalności NCHZ skutkowałoby znaczącymi kosztami wynoszącymi łącznie ponad 48 mln EUR. Większa część kosztów była związana z zamknięciem zakładów produkcji chemicznej i usunięciem zanieczyszczeń środowiskowych z ich terenu (około 37,3 mln EUR) i kosztami pracowniczymi (10,5 mln EUR w przypadku wywiązania się ze wszystkich obowiązków prawnych). Jednocześnie oczekiwany przychód ze sprzedaży pojedynczych składników aktywów wynosił około 47–52 mln EUR (bez uwzględnienia dodatkowych kosztów rozbiórki i usuwania sprzętu). |
| --- | --- |

(106)

Ponadto ze względu na kompletność Komisja zweryfikowała analizę ekonomiczną sporządzoną przez syndyka, która w odpowiednim momencie została udostępniona wierzycielom i sądowi. W analizie tej zidentyfikowano szereg możliwych scenariuszy oraz zestawiono koszty i przychody z punktu widzenia wierzycieli NCHZ. W szczególności w analizie wskazano, że zaprzestanie działalności NCHZ skutkowałoby znaczącymi kosztami wynoszącymi łącznie ponad 48 mln EUR. Większa część kosztów była związana z zamknięciem zakładów produkcji chemicznej i usunięciem zanieczyszczeń środowiskowych z ich terenu (około 37,3 mln EUR) i kosztami pracowniczymi (10,5 mln EUR w przypadku wywiązania się ze wszystkich obowiązków prawnych). Jednocześnie oczekiwany przychód ze sprzedaży pojedynczych składników aktywów wynosił około 47–52 mln EUR (bez uwzględnienia dodatkowych kosztów rozbiórki i usuwania sprzętu).

| (107) | Ponieważ niespłacone zobowiązania (publiczne i prywatne) powstałe w wyniku działalności prowadzonej w trakcie postępowania upadłościowego (16 mln EUR w tamtym czasie) były traktowane preferencyjnie, żadne z roszczeń przedupadłościwych nie zostało zaspokojone. W analizie uznano jednak, że sprzedaż przedsiębiorstwa kontynuującego działalność prawdopodobnie przyniesie wyższe dochody, ponieważ gdyby zaprzestano działalności, część wyposażenia technicznego zostałaby nieodwracalnie zniszczona. W analizie stwierdzono także, że mimo niepowodzenia pierwszego przetargu zgłosił się szereg zainteresowanych nabywców. Ogólnie z analizy wynika, że kontynuowanie działalności NCHZ i sprzedaż przedsiębiorstwa na zasadzie kontynuowania działalności leżało w interesie wierzycieli. |
| --- | --- |

(107)

Ponieważ niespłacone zobowiązania (publiczne i prywatne) powstałe w wyniku działalności prowadzonej w trakcie postępowania upadłościowego (16 mln EUR w tamtym czasie) były traktowane preferencyjnie, żadne z roszczeń przedupadłościwych nie zostało zaspokojone. W analizie uznano jednak, że sprzedaż przedsiębiorstwa kontynuującego działalność prawdopodobnie przyniesie wyższe dochody, ponieważ gdyby zaprzestano działalności, część wyposażenia technicznego zostałaby nieodwracalnie zniszczona. W analizie stwierdzono także, że mimo niepowodzenia pierwszego przetargu zgłosił się szereg zainteresowanych nabywców. Ogólnie z analizy wynika, że kontynuowanie działalności NCHZ i sprzedaż przedsiębiorstwa na zasadzie kontynuowania działalności leżało w interesie wierzycieli.

| (108) | Do analizy ekonomicznej sporządzonej przez syndyka dołączona była również analiza sporządzona przez zarząd NCHZ. W swojej analizie zarząd uznał, że w przypadku zaprzestania działalności oczekiwana rzeczywista wartość aktywów przedsiębiorstwa wyniesie jedynie 15,5 mln EUR, przez co zaprzestanie działalności NCHZ stawało się jeszcze mniej atrakcyjne dla wierzycieli. Ponadto w analizie stwierdzono, że przedsiębiorstwo można z powodzeniem sprzedać po przyjęciu pewnych środków restrukturyzacyjnych; ponieważ ustawa raczej utrudniała zwolnienie pracowników, NCHZ przeprowadziło redukcję personelu dopiero wtedy, gdy ustawa przestała mieć zastosowanie na początku drugiego okresu. Ogólnie w analizie uznano również, że najlepiej dla wierzycieli byłoby, gdy NCHZ zostało sprzedane na zasadzie kontynuowania działalności. |
| --- | --- |

(108)

Do analizy ekonomicznej sporządzonej przez syndyka dołączona była również analiza sporządzona przez zarząd NCHZ. W swojej analizie zarząd uznał, że w przypadku zaprzestania działalności oczekiwana rzeczywista wartość aktywów przedsiębiorstwa wyniesie jedynie 15,5 mln EUR, przez co zaprzestanie działalności NCHZ stawało się jeszcze mniej atrakcyjne dla wierzycieli. Ponadto w analizie stwierdzono, że przedsiębiorstwo można z powodzeniem sprzedać po przyjęciu pewnych środków restrukturyzacyjnych; ponieważ ustawa raczej utrudniała zwolnienie pracowników, NCHZ przeprowadziło redukcję personelu dopiero wtedy, gdy ustawa przestała mieć zastosowanie na początku drugiego okresu. Ogólnie w analizie uznano również, że najlepiej dla wierzycieli byłoby, gdy NCHZ zostało sprzedane na zasadzie kontynuowania działalności.

| (109) | Wniosek dotyczący kontynuowania działalności oparty na tych dokumentach został następnie przyjęty przez wszystkich wierzycieli, zarówno publicznych jak i prywatnych. Komisja zauważa, że zadłużenie wobec co najmniej niektórych prywatnych wierzycieli narastało także w okresie upadłości, osiągając ostatecznie kwotę 11,5 mln EUR. |
| --- | --- |

(109)

Wniosek dotyczący kontynuowania działalności oparty na tych dokumentach został następnie przyjęty przez wszystkich wierzycieli, zarówno publicznych jak i prywatnych. Komisja zauważa, że zadłużenie wobec co najmniej niektórych prywatnych wierzycieli narastało także w okresie upadłości, osiągając ostatecznie kwotę 11,5 mln EUR.

| (110) | Szczegółowe badanie wykazało ponadto, że zagrożenie dalszą kumulacją zadłużenia należnego wierzycielom ze strony NCHZ w czasie kontynuacji operacji przez to przedsiębiorstwo bezpośrednio dotyczyło tylko dwóch z czterech publicznych wierzycieli reprezentowanych w organach będących wierzycielami (Krajowego Funduszu Własności, Funduszu Ochrony Środowiska, Słowackiego Banku Gwarancyjnego i Rozwojowego i miasta Nováky). Wierzycielami tymi były Fundusz Ochrony Środowiska, którego dodatkowe roszczenia w drugim okresie wynosiły jedynie [100 000–500 000] EUR, i miasto Nováky, którego dodatkowe nieuregulowane roszczenia w drugim okresie wynosiły [300 000–800 000] EUR. Główni wierzyciele publiczni, w przypadku których należne im kwoty wzrosły w czasie postępowania upadłościowego, w szczególności przedsiębiorstwa z sektora zdrowia publicznego i ubezpieczeń społecznych, nie byli reprezentowani w żadnym z organów będących wierzycielami decydujących o kontynuacji działalności NCHZ. W związku z tym nie mogli bezpośrednio wpływać na podejmowanie decyzji, więc nie mogli zapobiec kontynuacji działalności NCHZ. Wierzyciele publiczni zrobili wszystko, co mogli, aby odzyskać należności, zgłaszając swoje wierzytelności syndykowi masy upadłościowej i wykorzystując wszystkie mechanizmy egzekucji dostępne na mocy ustawy o prawie upadłościowym. |
| --- | --- |

(110)

Szczegółowe badanie wykazało ponadto, że zagrożenie dalszą kumulacją zadłużenia należnego wierzycielom ze strony NCHZ w czasie kontynuacji operacji przez to przedsiębiorstwo bezpośrednio dotyczyło tylko dwóch z czterech publicznych wierzycieli reprezentowanych w organach będących wierzycielami (Krajowego Funduszu Własności, Funduszu Ochrony Środowiska, Słowackiego Banku Gwarancyjnego i Rozwojowego i miasta Nováky). Wierzycielami tymi były Fundusz Ochrony Środowiska, którego dodatkowe roszczenia w drugim okresie wynosiły jedynie [100 000–500 000] EUR, i miasto Nováky, którego dodatkowe nieuregulowane roszczenia w drugim okresie wynosiły [300 000–800 000] EUR. Główni wierzyciele publiczni, w przypadku których należne im kwoty wzrosły w czasie postępowania upadłościowego, w szczególności przedsiębiorstwa z sektora zdrowia publicznego i ubezpieczeń społecznych, nie byli reprezentowani w żadnym z organów będących wierzycielami decydujących o kontynuacji działalności NCHZ. W związku z tym nie mogli bezpośrednio wpływać na podejmowanie decyzji, więc nie mogli zapobiec kontynuacji działalności NCHZ. Wierzyciele publiczni zrobili wszystko, co mogli, aby odzyskać należności, zgłaszając swoje wierzytelności syndykowi masy upadłościowej i wykorzystując wszystkie mechanizmy egzekucji dostępne na mocy ustawy o prawie upadłościowym.

| (111) | Wobec powyższego Komisja uznaje, że zachowanie poszczególnych podmiotów państwowych było zgodne z testem prywatnego wierzyciela. |
| --- | --- |

(111)

Wobec powyższego Komisja uznaje, że zachowanie poszczególnych podmiotów państwowych było zgodne z testem prywatnego wierzyciela.

| (112) | W związku z tym Komisja uznaje, że NCHZ nie uzyskało korzyści w stosunku do swoich konkurentów, jakiej nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych w drugim okresie, gdy ustawa już nie miała zastosowania, i że NCHZ kontynuowało działalność na podstawie decyzji komitetu wierzycieli. |
| --- | --- |

(112)

W związku z tym Komisja uznaje, że NCHZ nie uzyskało korzyści w stosunku do swoich konkurentów, jakiej nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych w drugim okresie, gdy ustawa już nie miała zastosowania, i że NCHZ kontynuowało działalność na podstawie decyzji komitetu wierzycieli.

5.3.2.   Wniosek dotyczący istnienia pomocy państwa

| (113) | Ponieważ nie są spełnione łącznie co najmniej dwa warunki definiowania pomocy państwa (możliwość przypisania państwu i istnienie korzyści gospodarczej), Komisja uznaje, że kontynuacja działalności NCHZ na podstawie decyzji komitetu wierzycieli nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(113)

Ponieważ nie są spełnione łącznie co najmniej dwa warunki definiowania pomocy państwa (możliwość przypisania państwu i istnienie korzyści gospodarczej), Komisja uznaje, że kontynuacja działalności NCHZ na podstawie decyzji komitetu wierzycieli nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

5.4.   Pomoc niezgodna z prawem

| (114) | Komisja zauważa, że ponieważ zastosowanie ustawy do NCHZ stanowi pomoc państwa, pomoc ta została przyznana z naruszeniem obowiązków zgłaszania i stosowania okresu zawieszenia określonych w art. 108 ust. 3 TFUE. Zatem Komisja zauważa, że pomoc przyznana NCHZ stanowi niezgodną z prawem pomoc państwa. |
| --- | --- |

(114)

Komisja zauważa, że ponieważ zastosowanie ustawy do NCHZ stanowi pomoc państwa, pomoc ta została przyznana z naruszeniem obowiązków zgłaszania i stosowania okresu zawieszenia określonych w art. 108 ust. 3 TFUE. Zatem Komisja zauważa, że pomoc przyznana NCHZ stanowi niezgodną z prawem pomoc państwa.

5.5.   Zgodność środków z rynkiem wewnętrznym

| (115) | Ponieważ środek wskazany powyżej stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jego zgodność musi zostać oceniona w świetle wyjątków określonych w ust. 2 i 3 tego artykułu. |
| --- | --- |

(115)

Ponieważ środek wskazany powyżej stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jego zgodność musi zostać oceniona w świetle wyjątków określonych w ust. 2 i 3 tego artykułu.

| (116) | Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości państwo członkowskie decyduje o przedstawieniu możliwych powodów zgodności i wykazaniu, że spełnione są przesłanki do uznania takiej zgodności (18). Władze słowackie uważają, że wspomniane środki nie stanowią pomocy państwa i nie przedstawiły żadnych możliwych powodów, na podstawie których można by przeprowadzić ocenę zgodności. |
| --- | --- |

(116)

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości państwo członkowskie decyduje o przedstawieniu możliwych powodów zgodności i wykazaniu, że spełnione są przesłanki do uznania takiej zgodności (18). Władze słowackie uważają, że wspomniane środki nie stanowią pomocy państwa i nie przedstawiły żadnych możliwych powodów, na podstawie których można by przeprowadzić ocenę zgodności.

| (117) | Komisja zbadała jednak, czy jakiekolwiek powody określone w TFUE miałyby zastosowanie, bez zagłębiania się w sprawę, do środków będących przedmiotem oceny. |
| --- | --- |

(117)

Komisja zbadała jednak, czy jakiekolwiek powody określone w TFUE miałyby zastosowanie, bez zagłębiania się w sprawę, do środków będących przedmiotem oceny.

| (118) | Ponieważ w momencie przyznania środków NCHZ było przedmiotem postępowania upadłościowego, niewątpliwie przedsiębiorstwo to było przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw („wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji”) (19). |
| --- | --- |

(118)

Ponieważ w momencie przyznania środków NCHZ było przedmiotem postępowania upadłościowego, niewątpliwie przedsiębiorstwo to było przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw („wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji”) (19).

| (119) | W związku z tym każda ocena zgodności pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym powinna zasadniczo być przeprowadzana w oparciu o kryteria określone w tych wytycznych. |
| --- | --- |

(119)

W związku z tym każda ocena zgodności pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym powinna zasadniczo być przeprowadzana w oparciu o kryteria określone w tych wytycznych.

| (120) | Komisja zauważa, że warunki dotyczące pomocy w celu ratowania określone w pkt 3.1 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji nie wydają się spełnione: w szczególności przedmiotowe środki nie polegają na wsparciu płynności finansowej w postaci gwarancji kredytowych lub pożyczek i nie towarzyszyło im zobowiązanie się Słowacji do przekazania Komisji planu restrukturyzacji lub planu likwidacji itp. |
| --- | --- |

(120)

Komisja zauważa, że warunki dotyczące pomocy w celu ratowania określone w pkt 3.1 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji nie wydają się spełnione: w szczególności przedmiotowe środki nie polegają na wsparciu płynności finansowej w postaci gwarancji kredytowych lub pożyczek i nie towarzyszyło im zobowiązanie się Słowacji do przekazania Komisji planu restrukturyzacji lub planu likwidacji itp.

| (121) | Jeżeli chodzi o pomoc restrukturyzacyjną określoną w pkt 3.2 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, Komisja zauważa, że Słowacja nie zgłosiła żadnych środków zidentyfikowanych powyżej jako pomoc restrukturyzacyjna i że nie wykazała występowania któregokolwiek z elementów niezbędnych w odniesieniu do tych środków, które miały być za taką pomoc uznane (planu restrukturyzacji, wkładu własnego, środków wyrównawczych itp.). |
| --- | --- |

(121)

Jeżeli chodzi o pomoc restrukturyzacyjną określoną w pkt 3.2 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, Komisja zauważa, że Słowacja nie zgłosiła żadnych środków zidentyfikowanych powyżej jako pomoc restrukturyzacyjna i że nie wykazała występowania któregokolwiek z elementów niezbędnych w odniesieniu do tych środków, które miały być za taką pomoc uznane (planu restrukturyzacji, wkładu własnego, środków wyrównawczych itp.).

| (122) | W pkt 34 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji wymaga się, by przyznanie pomocy było uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji, który musi zostać zatwierdzony przez Komisję we wszystkich przypadkach pomocy indywidualnej. W omawianym przypadku pomoc przyznano bez wiarygodnego planu restrukturyzacji spełniającego warunki określone w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Ta okoliczność nie byłaby sama w sobie wystarczająca do wykluczenia zgodności środków z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(122)

W pkt 34 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji wymaga się, by przyznanie pomocy było uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji, który musi zostać zatwierdzony przez Komisję we wszystkich przypadkach pomocy indywidualnej. W omawianym przypadku pomoc przyznano bez wiarygodnego planu restrukturyzacji spełniającego warunki określone w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Ta okoliczność nie byłaby sama w sobie wystarczająca do wykluczenia zgodności środków z rynkiem wewnętrznym.

| (123) | Komisja zauważa ponadto, że Słowacja nie zwróciła uwagi Komisji na żadne fakty, które zapewniałyby zgodność z wymogami koniecznymi do uznania pomocy restrukturyzacyjnej za zgodną: przywrócenie długoterminowej rentowności NCHZ, dopuszczalne poziomy wkładu własnego, odpowiednie środki wyrównawcze itp. |
| --- | --- |

(123)

Komisja zauważa ponadto, że Słowacja nie zwróciła uwagi Komisji na żadne fakty, które zapewniałyby zgodność z wymogami koniecznymi do uznania pomocy restrukturyzacyjnej za zgodną: przywrócenie długoterminowej rentowności NCHZ, dopuszczalne poziomy wkładu własnego, odpowiednie środki wyrównawcze itp.

| (124) | Komisja stwierdza, że wskazany powyżej środek nie jest zgodny na podstawie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji i w związku z tym stanowi pomoc państwa, która jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(124)

Komisja stwierdza, że wskazany powyżej środek nie jest zgodny na podstawie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji i w związku z tym stanowi pomoc państwa, która jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

5.6.   Odzyskanie pomocy

| (125) | Zgodnie z Traktatem i utrwalonym orzecznictwem Trybunału Komisja powinna w normalnych okolicznościach podejmować decyzję o tym, że zainteresowane państwo członkowskie musi znieść pomoc przyznaną niezgodnie z prawem w przypadku stwierdzenia niezgodności takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym (20). Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wynika również, że nałożenie na państwo obowiązku wycofania pomocy uznanej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym służy przywróceniu stanu pierwotnego (21). |
| --- | --- |

(125)

Zgodnie z Traktatem i utrwalonym orzecznictwem Trybunału Komisja powinna w normalnych okolicznościach podejmować decyzję o tym, że zainteresowane państwo członkowskie musi znieść pomoc przyznaną niezgodnie z prawem w przypadku stwierdzenia niezgodności takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym (20). Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wynika również, że nałożenie na państwo obowiązku wycofania pomocy uznanej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym służy przywróceniu stanu pierwotnego (21).

| (126) | W tym kontekście Trybunał ustalił, że cel ten uznaje się za osiągnięty, jeżeli beneficjent pomocy przyznanej w sposób niezgodny z prawem dokonał jej zwrotu i utracił korzyść posiadaną względem konkurentów rynkowych, a ponadto została przywrócona sytuacja sprzed wypłaty pomocy (22). |
| --- | --- |

(126)

W tym kontekście Trybunał ustalił, że cel ten uznaje się za osiągnięty, jeżeli beneficjent pomocy przyznanej w sposób niezgodny z prawem dokonał jej zwrotu i utracił korzyść posiadaną względem konkurentów rynkowych, a ponadto została przywrócona sytuacja sprzed wypłaty pomocy (22).

| (127) | Zgodnie z przytoczonym orzecznictwem art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 stanowi, że: „w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta [...]” (23). |
| --- | --- |

(127)

Zgodnie z przytoczonym orzecznictwem art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 stanowi, że: „w przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zainteresowane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu windykacji pomocy od beneficjenta [...]” (23).

| (128) | W związku z tym, biorąc pod uwagę, że żadnego z przedmiotowych środków nie zgłoszono Komisji, naruszając tym samym art. 108 Traktatu, i że należy uznać je za pomoc niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym przyznane kwoty muszą zostać odzyskane w celu przywrócenia sytuacji istniejącej na rynku przed ich przyznaniem. Proces odzyskiwania powinien obejmować czas od dnia odniesienia korzyści przez beneficjenta, to jest począwszy od dnia przekazania mu pomocy, do dnia skutecznego odzyskania, i kwota, jaką należy odzyskać, powinna być powiększona o kwotę odsetek naliczanych do dnia jej skutecznego odzyskania. Proces odzyskiwania będzie uwzględniał kwoty niespłaconych długów stanowiących pomoc państwa, w odniesieniu do których wykazano, że zostały już spłacone z przychodów ze sprzedaży aktywów NCHZ. |
| --- | --- |

(128)

W związku z tym, biorąc pod uwagę, że żadnego z przedmiotowych środków nie zgłoszono Komisji, naruszając tym samym art. 108 Traktatu, i że należy uznać je za pomoc niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym przyznane kwoty muszą zostać odzyskane w celu przywrócenia sytuacji istniejącej na rynku przed ich przyznaniem. Proces odzyskiwania powinien obejmować czas od dnia odniesienia korzyści przez beneficjenta, to jest począwszy od dnia przekazania mu pomocy, do dnia skutecznego odzyskania, i kwota, jaką należy odzyskać, powinna być powiększona o kwotę odsetek naliczanych do dnia jej skutecznego odzyskania. Proces odzyskiwania będzie uwzględniał kwoty niespłaconych długów stanowiących pomoc państwa, w odniesieniu do których wykazano, że zostały już spłacone z przychodów ze sprzedaży aktywów NCHZ.

| (129) | W związku ze zbyciem przedsiębiorstwa NCHZ na rzecz Via Chem Slovakia i Fortischem Komisja zbada możliwą ciągłość gospodarczą między tymi dwoma przedsiębiorstwami w celu ustalenia, czy odzyskiwanie pomocy powinno obejmować także te przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(129)

W związku ze zbyciem przedsiębiorstwa NCHZ na rzecz Via Chem Slovakia i Fortischem Komisja zbada możliwą ciągłość gospodarczą między tymi dwoma przedsiębiorstwami w celu ustalenia, czy odzyskiwanie pomocy powinno obejmować także te przedsiębiorstwa.

5.7.   Ciągłość gospodarcza NCHZ w wyniku sprzedaży przedsiębiorstwa

| (130) | Jak wskazano, w przypadku negatywnej decyzji Komisji dotyczącej odzyskania pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym przyznanej przedsiębiorstwu w kontekście art. 107 i 108 TFUE, dane państwo członkowskie jest zobowiązane do odzyskania pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym. Obowiązek odzyskania pomocy może być rozszerzony na nową spółkę, której dane przedsiębiorstwo przekazało lub sprzedało określone aktywa, w przypadku gdy struktura przekazania lub sprzedaży prowadzi do stwierdzenia, że pomiędzy obydwoma spółkami zachodzi ciągłość gospodarcza (24). |
| --- | --- |

(130)

Jak wskazano, w przypadku negatywnej decyzji Komisji dotyczącej odzyskania pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym przyznanej przedsiębiorstwu w kontekście art. 107 i 108 TFUE, dane państwo członkowskie jest zobowiązane do odzyskania pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym. Obowiązek odzyskania pomocy może być rozszerzony na nową spółkę, której dane przedsiębiorstwo przekazało lub sprzedało określone aktywa, w przypadku gdy struktura przekazania lub sprzedaży prowadzi do stwierdzenia, że pomiędzy obydwoma spółkami zachodzi ciągłość gospodarcza (24).

| (131) | Jeżeli chodzi o cel przekazania, Komisja zauważa, że chociaż nie ma bezpośredniego dowodu na to, że celem transakcji było uniknięcie skutków ewentualnej decyzji o odzyskaniu pomocy, władze słowackie zdawały sobie jednak sprawę, że od dnia 17 października 2011 r. Komisja wstępnie badała skargę przeciwko NCHZ (zob. motyw 2) i że istniało roszczenie dotyczące płatności grzywny w sprawach kartelowych wynoszącej 19,6 mln EUR, nałożonej na NCHZ decyzją z dnia 22 lipca 2009 r. (zob. motyw 12). |
| --- | --- |

(131)

Jeżeli chodzi o cel przekazania, Komisja zauważa, że chociaż nie ma bezpośredniego dowodu na to, że celem transakcji było uniknięcie skutków ewentualnej decyzji o odzyskaniu pomocy, władze słowackie zdawały sobie jednak sprawę, że od dnia 17 października 2011 r. Komisja wstępnie badała skargę przeciwko NCHZ (zob. motyw 2) i że istniało roszczenie dotyczące płatności grzywny w sprawach kartelowych wynoszącej 19,6 mln EUR, nałożonej na NCHZ decyzją z dnia 22 lipca 2009 r. (zob. motyw 12).

| (132) | Zgodnie z orzeczeniem Trybunału w sprawie Włochy i SIM 2 przeciwko Komisji (25), na którym Komisja oparła swoją decyzję dotyczącą przedsiębiorstw Olympic Airlines, Alitalia i SERNAM (26), ocenę ciągłości gospodarczej między beneficjentem pomocy a przedsiębiorstwem, któremu przekazano aktywa tego beneficjenta, przeprowadza się w oparciu o zbiór wskaźników. Pod uwagę mogą zostać wzięte następujące wskaźniki: cena sprzedaży, która odpowiada lub nie odpowiada cenie rynkowej, zakres sprzedanych aktywów (aktywa i pasywa, utrzymanie siły roboczej, aktywa jako całość), tożsamość nabywcy(-ów), moment sprzedaży (po rozpoczęciu oceny wstępnej, po przeprowadzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego lub po wydaniu decyzji końcowej) i ekonomiczna logika operacji. Ten zbiór wskaźników został potwierdzony przez Trybunał w decyzji z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie Ryanair przeciwko Komisji, potwierdzającej decyzję w sprawie Alitalia (27). |
| --- | --- |

(132)

Zgodnie z orzeczeniem Trybunału w sprawie Włochy i SIM 2 przeciwko Komisji (25), na którym Komisja oparła swoją decyzję dotyczącą przedsiębiorstw Olympic Airlines, Alitalia i SERNAM (26), ocenę ciągłości gospodarczej między beneficjentem pomocy a przedsiębiorstwem, któremu przekazano aktywa tego beneficjenta, przeprowadza się w oparciu o zbiór wskaźników. Pod uwagę mogą zostać wzięte następujące wskaźniki: cena sprzedaży, która odpowiada lub nie odpowiada cenie rynkowej, zakres sprzedanych aktywów (aktywa i pasywa, utrzymanie siły roboczej, aktywa jako całość), tożsamość nabywcy(-ów), moment sprzedaży (po rozpoczęciu oceny wstępnej, po przeprowadzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego lub po wydaniu decyzji końcowej) i ekonomiczna logika operacji. Ten zbiór wskaźników został potwierdzony przez Trybunał w decyzji z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie Ryanair przeciwko Komisji, potwierdzającej decyzję w sprawie Alitalia (27).

| (133) | Z uwagi na sprzedaż przedsiębiorstwa NCHZ na rzecz Via Chem Slovakia, a następnie na rzecz Fortischem, Komisja zbada, uwzględniając wyżej wymienione kryteria, czy istnieje ciągłość gospodarcza pomiędzy NCHZ a przedsiębiorstwem ostatecznie nabytym i obecnie prowadzonym przez Fortischem. |
| --- | --- |

(133)

Z uwagi na sprzedaż przedsiębiorstwa NCHZ na rzecz Via Chem Slovakia, a następnie na rzecz Fortischem, Komisja zbada, uwzględniając wyżej wymienione kryteria, czy istnieje ciągłość gospodarcza pomiędzy NCHZ a przedsiębiorstwem ostatecznie nabytym i obecnie prowadzonym przez Fortischem.

| (134) | Komisja uznaje, że nie jest właściwe prowadzenie oddzielnej analizy ciągłości gospodarczej w odniesieniu do tych dwóch transakcji skutkujących nabyciem działalności gospodarczej NCHZ przez Fortischem, tj. najpierw w odniesieniu do sprzedaży na rzecz Via Chem Slovakia, a następnie do sprzedaży na rzecz Fortischem. Via Chem Slovakia sprzedało przedmiotowe przedsiębiorstwo na rzecz Fortischem w ramach drugiej transakcji w dniu 1 sierpnia 2012 r., tj. już pierwszego dnia po zamknięciu pierwszej transakcji. W związku z tym w rzeczywistości Via Chem Slovakia nigdy nie zarządzało nabytą działalnością gospodarczą NCHZ ani jej nie prowadziło. |
| --- | --- |

(134)

Komisja uznaje, że nie jest właściwe prowadzenie oddzielnej analizy ciągłości gospodarczej w odniesieniu do tych dwóch transakcji skutkujących nabyciem działalności gospodarczej NCHZ przez Fortischem, tj. najpierw w odniesieniu do sprzedaży na rzecz Via Chem Slovakia, a następnie do sprzedaży na rzecz Fortischem. Via Chem Slovakia sprzedało przedmiotowe przedsiębiorstwo na rzecz Fortischem w ramach drugiej transakcji w dniu 1 sierpnia 2012 r., tj. już pierwszego dnia po zamknięciu pierwszej transakcji. W związku z tym w rzeczywistości Via Chem Slovakia nigdy nie zarządzało nabytą działalnością gospodarczą NCHZ ani jej nie prowadziło.

| (135) | Komisja przyznaje, że zakres tych dwóch transakcji nie jest dokładnie taki sam, ponieważ Via Chem Slovakia zachowało prawo własności niektórych nieruchomości (budynków i gruntów). Z dostarczonych informacji wyraźnie jednak wynika, że cała działalność gospodarcza NCHZ nabyta przez Via Chem Slovakia została natychmiast przeniesiona na rzecz Fortischem. Z jedynym wyjątkiem, jakim są nieruchomości, Fortischem przejęło od Via Chem Slovakia wszystkie aktywa i prawa związane z produkcją chemiczną (maszyny produkcyjne i sprzęt, umowy itp.) oraz związane z nią zobowiązania (w tym wszystkie umowy o pracę). Nieruchomości, których nie sprzedano na rzecz Fortischem, ale które były niezbędne dla kontynuacji działalności gospodarczej NCHZ, zostały udostępnione Fortischem na zasadzie umowy dzierżawy. W związku z tym Komisja przeprowadzi bezpośrednią analizę, czy między NCHZ a jego działalnością gospodarczą nabytą przez Fortischem istnieje ciągłość gospodarcza. Szczególne cechy tych dwóch transakcji zostaną uwzględnione w zakresie, w jakim są one istotne dla tej oceny. |
| --- | --- |

(135)

Komisja przyznaje, że zakres tych dwóch transakcji nie jest dokładnie taki sam, ponieważ Via Chem Slovakia zachowało prawo własności niektórych nieruchomości (budynków i gruntów). Z dostarczonych informacji wyraźnie jednak wynika, że cała działalność gospodarcza NCHZ nabyta przez Via Chem Slovakia została natychmiast przeniesiona na rzecz Fortischem. Z jedynym wyjątkiem, jakim są nieruchomości, Fortischem przejęło od Via Chem Slovakia wszystkie aktywa i prawa związane z produkcją chemiczną (maszyny produkcyjne i sprzęt, umowy itp.) oraz związane z nią zobowiązania (w tym wszystkie umowy o pracę). Nieruchomości, których nie sprzedano na rzecz Fortischem, ale które były niezbędne dla kontynuacji działalności gospodarczej NCHZ, zostały udostępnione Fortischem na zasadzie umowy dzierżawy. W związku z tym Komisja przeprowadzi bezpośrednią analizę, czy między NCHZ a jego działalnością gospodarczą nabytą przez Fortischem istnieje ciągłość gospodarcza. Szczególne cechy tych dwóch transakcji zostaną uwzględnione w zakresie, w jakim są one istotne dla tej oceny.

5.7.1.   Cena sprzedaży

| (136) | W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwości co do tego, czy cena 2,2 mln EUR zapłacona za aktywa przedsiębiorstwa przez Via Chem Slovakia, zwycięskiego oferenta, stanowi cenę rynkową. |
| --- | --- |

(136)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraziła wątpliwości co do tego, czy cena 2,2 mln EUR zapłacona za aktywa przedsiębiorstwa przez Via Chem Slovakia, zwycięskiego oferenta, stanowi cenę rynkową.

| (137) | Przetarg wiązał się z warunkami, które mogły prawdopodobnie spowodować obniżenie wartości aktywów. Zgodnie z warunkami przetargu potencjalni oferenci mogli wybrać, czy składają ofertę podejmując się realizacji „Zobowiązań jednostki przejmującej” (więcej szczegółowych informacji można znaleźć w motywach 17 i 18), czy też ich oferta nie obejmuje realizacji tych zobowiązań. |
| --- | --- |

(137)

Przetarg wiązał się z warunkami, które mogły prawdopodobnie spowodować obniżenie wartości aktywów. Zgodnie z warunkami przetargu potencjalni oferenci mogli wybrać, czy składają ofertę podejmując się realizacji „Zobowiązań jednostki przejmującej” (więcej szczegółowych informacji można znaleźć w motywach 17 i 18), czy też ich oferta nie obejmuje realizacji tych zobowiązań.

| (138) | W zasadach przetargu określono, że jeżeli najkorzystniejsza oferta pochodzi od oferenta, który postanawia nie podejmować się realizacji zobowiązań, oferent składający najkorzystniejszą ofertę i podejmujący się realizacji tych zobowiązań będzie mógł zmienić swoją ofertę, tak aby odpowiadała najkorzystniejszej ofercie. Komisja uznaje, że ta przysługująca jednemu oferentowi możliwość podniesienia swojej oferty po tym, jak wszystkie oferty zostały już złożone, może zniechęcać potencjalnych uczestników lub mieć negatywny wpływ na składane oferty. |
| --- | --- |

(138)

W zasadach przetargu określono, że jeżeli najkorzystniejsza oferta pochodzi od oferenta, który postanawia nie podejmować się realizacji zobowiązań, oferent składający najkorzystniejszą ofertę i podejmujący się realizacji tych zobowiązań będzie mógł zmienić swoją ofertę, tak aby odpowiadała najkorzystniejszej ofercie. Komisja uznaje, że ta przysługująca jednemu oferentowi możliwość podniesienia swojej oferty po tym, jak wszystkie oferty zostały już złożone, może zniechęcać potencjalnych uczestników lub mieć negatywny wpływ na składane oferty.

| (139) | Faktycznie jednym z aspektów zapewniających osiągniecie najwyższej ceny w przetargu jest niepewność dotycząca cen zaproponowanych przez innych oferentów. Jeżeli oferent składający ofertę obejmującą realizację zobowiązań wie, że jego oferta musi być najwyższa jedynie wśród ofert obejmujących realizację zobowiązań i że będzie mógł zaproponować ofertę odpowiadającą najkorzystniejszej ofercie nieobejmującej realizacji zobowiązań, oferent ten może złożyć niższą ofertę niż w przypadku, w którym w warunkach przetargu nie przewidziano żadnej możliwości zaproponowania oferty odpowiadającej najkorzystniejszej ofercie. |
| --- | --- |

(139)

Faktycznie jednym z aspektów zapewniających osiągniecie najwyższej ceny w przetargu jest niepewność dotycząca cen zaproponowanych przez innych oferentów. Jeżeli oferent składający ofertę obejmującą realizację zobowiązań wie, że jego oferta musi być najwyższa jedynie wśród ofert obejmujących realizację zobowiązań i że będzie mógł zaproponować ofertę odpowiadającą najkorzystniejszej ofercie nieobejmującej realizacji zobowiązań, oferent ten może złożyć niższą ofertę niż w przypadku, w którym w warunkach przetargu nie przewidziano żadnej możliwości zaproponowania oferty odpowiadającej najkorzystniejszej ofercie.

| (140) | Ponadto warunek ten mógłby zniechęcać oferentów, którzy nie chcą składać ofert obejmujących realizacje zobowiązań, ponieważ wiedzą, że nawet jeśli ich oferta jest najkorzystniejsza, może zostać odrzucona, gdyż inny nabywca gotowy do podjęcia się realizacji zobowiązań może podwyższyć swoją ofertę. W takim przypadku oferent niepodejmujący się realizacji zobowiązań nie ma możliwości ponownego złożenia oferty i zaproponowania wyższej ceny nabycia. |
| --- | --- |

(140)

Ponadto warunek ten mógłby zniechęcać oferentów, którzy nie chcą składać ofert obejmujących realizacje zobowiązań, ponieważ wiedzą, że nawet jeśli ich oferta jest najkorzystniejsza, może zostać odrzucona, gdyż inny nabywca gotowy do podjęcia się realizacji zobowiązań może podwyższyć swoją ofertę. W takim przypadku oferent niepodejmujący się realizacji zobowiązań nie ma możliwości ponownego złożenia oferty i zaproponowania wyższej ceny nabycia.

| (141) | W świetle powyższego wydaje się, że warunki przetargu sprzyjają oferentom podejmującym się realizacji zobowiązań, ponieważ w przypadku gdy dwóch oferentów oferuje tę samą cenę, przy czym jeden z nich podejmuje się realizacji zobowiązań, a drugi się tego nie podejmuje, preferowana jest oferta obejmująca realizację zobowiązań. Wskazywałoby to na fakt, że cena, którą osiągnięto by w przypadku, gdyby nie było zobowiązań, mogłaby potencjalnie być wyższa od ceny oferowanej przez zwycięskiego oferenta. Można racjonalnie przypuszczać, że obowiązek wypełnienia zobowiązań pociąga za sobą skutki finansowe dla nabywcy, który uwzględnia te skutki przy składaniu swojej oferty. W przypadku braku zobowiązań cena oferowana przez tego nabywcę prawdopodobnie byłaby zatem wyższa. |
| --- | --- |

(141)

W świetle powyższego wydaje się, że warunki przetargu sprzyjają oferentom podejmującym się realizacji zobowiązań, ponieważ w przypadku gdy dwóch oferentów oferuje tę samą cenę, przy czym jeden z nich podejmuje się realizacji zobowiązań, a drugi się tego nie podejmuje, preferowana jest oferta obejmująca realizację zobowiązań. Wskazywałoby to na fakt, że cena, którą osiągnięto by w przypadku, gdyby nie było zobowiązań, mogłaby potencjalnie być wyższa od ceny oferowanej przez zwycięskiego oferenta. Można racjonalnie przypuszczać, że obowiązek wypełnienia zobowiązań pociąga za sobą skutki finansowe dla nabywcy, który uwzględnia te skutki przy składaniu swojej oferty. W przypadku braku zobowiązań cena oferowana przez tego nabywcę prawdopodobnie byłaby zatem wyższa.

| (142) | Słowacja twierdzi, że nawet oferent proponujący przyjęcie zobowiązań nie mógł mieć pewności, czy nie istnieje żaden inny oferent proponujący przyjęcie zobowiązań i potencjalnie wyższą ofertę. Nie zmienia to jednak faktu, że oferenci niepodejmujący się realizacji zobowiązań byli ogólnie traktowani mniej przychylnie niż oferenci podejmujący się realizacji zobowiązań oraz że w związku z tym potencjalni oferenci, którzy nie byli skłonni do podjęcia zobowiązań, mogli być zniechęceni do udziału. |
| --- | --- |

(142)

Słowacja twierdzi, że nawet oferent proponujący przyjęcie zobowiązań nie mógł mieć pewności, czy nie istnieje żaden inny oferent proponujący przyjęcie zobowiązań i potencjalnie wyższą ofertę. Nie zmienia to jednak faktu, że oferenci niepodejmujący się realizacji zobowiązań byli ogólnie traktowani mniej przychylnie niż oferenci podejmujący się realizacji zobowiązań oraz że w związku z tym potencjalni oferenci, którzy nie byli skłonni do podjęcia zobowiązań, mogli być zniechęceni do udziału.

| (143) | Słowacja twierdzi również, że z uwagi na łączną wysokość zobowiązań, która przekroczyła kwotę 11 mln EUR, istniało bardzo małe prawdopodobieństwo, że jakikolwiek oferent złoży ofertę, w ramach której podejmie się realizacji tych zobowiązań. Słowacja twierdzi, że – mając w szczególności na uwadze cenę jedynie 2 mln EUR zaproponowaną podczas pierwszego przetargu – żaden rozsądny uczestnik przetargu nie podjąłby się realizacji zobowiązań wiążących się z takimi skutkami finansowymi. Zobowiązania w rzeczywistości obejmują inwestycje o wartości co najmniej 11 mln EUR. Wspomniana kwota inwestycji jest jednak przeznaczona na finansowanie środków zapewniających zgodność z mającymi zastosowanie przepisami ochrony środowiska, co jest niezbędne do kontynuowania produkcji chemicznej. Każdy oferent pragnący kontynuować produkcję chemiczną będzie musiał dokonać takiej inwestycji, a zatem wspomnianą kwotę muszą wziąć pod uwagę również oferenci niepodejmujący się realizacji zobowiązań. Chociaż dwa pozostałe zobowiązania (o których mowa w motywie 17) miały potencjalny wpływ na cenę, to nabywca planujący utrzymanie lub nawet rozszerzenie zakresu działalności NCHZ nie uznałby tych zobowiązań za nadmiernie obciążające, mając na uwadze korzyść przyznaną podczas przetargu oferentom podejmującym się realizacji zobowiązań. W związku z tym nie można uznać możliwości pojawienia się oferty obejmującej realizację zobowiązań za „skrajnie nieprawdopodobną”; taka możliwość nie mogła zatem mieć wpływu na cenę zaproponowaną w ramach przetargu. |
| --- | --- |

(143)

Słowacja twierdzi również, że z uwagi na łączną wysokość zobowiązań, która przekroczyła kwotę 11 mln EUR, istniało bardzo małe prawdopodobieństwo, że jakikolwiek oferent złoży ofertę, w ramach której podejmie się realizacji tych zobowiązań. Słowacja twierdzi, że – mając w szczególności na uwadze cenę jedynie 2 mln EUR zaproponowaną podczas pierwszego przetargu – żaden rozsądny uczestnik przetargu nie podjąłby się realizacji zobowiązań wiążących się z takimi skutkami finansowymi. Zobowiązania w rzeczywistości obejmują inwestycje o wartości co najmniej 11 mln EUR. Wspomniana kwota inwestycji jest jednak przeznaczona na finansowanie środków zapewniających zgodność z mającymi zastosowanie przepisami ochrony środowiska, co jest niezbędne do kontynuowania produkcji chemicznej. Każdy oferent pragnący kontynuować produkcję chemiczną będzie musiał dokonać takiej inwestycji, a zatem wspomnianą kwotę muszą wziąć pod uwagę również oferenci niepodejmujący się realizacji zobowiązań. Chociaż dwa pozostałe zobowiązania (o których mowa w motywie 17) miały potencjalny wpływ na cenę, to nabywca planujący utrzymanie lub nawet rozszerzenie zakresu działalności NCHZ nie uznałby tych zobowiązań za nadmiernie obciążające, mając na uwadze korzyść przyznaną podczas przetargu oferentom podejmującym się realizacji zobowiązań. W związku z tym nie można uznać możliwości pojawienia się oferty obejmującej realizację zobowiązań za „skrajnie nieprawdopodobną”; taka możliwość nie mogła zatem mieć wpływu na cenę zaproponowaną w ramach przetargu.

| (144) | Jakkolwiek ostatecznie nie otrzymano żadnych ofert obejmujących realizację zobowiązań, warunki nie pozwoliły na włączenie najwyższej możliwej liczby konkurujących ze sobą oferentów składających swoje najlepsze oferty, co stanowi podstawowy warunek sprzedaży za jak najwyższą cenę rynkową. |
| --- | --- |

(144)

Jakkolwiek ostatecznie nie otrzymano żadnych ofert obejmujących realizację zobowiązań, warunki nie pozwoliły na włączenie najwyższej możliwej liczby konkurujących ze sobą oferentów składających swoje najlepsze oferty, co stanowi podstawowy warunek sprzedaży za jak najwyższą cenę rynkową.

| (145) | Ponadto sprzedaż obejmowała sprzedaż całego przedsiębiorstwa kontynuującego działalność, tj. wraz z wszystkimi połączonymi aktywami, bez możliwości nabycia przez oferenta któregokolwiek z tych aktywów oddzielnie. Wykluczyło to możliwość zmaksymalizowania ceny ostatecznej poprzez składanie ofert dotyczących części obszarów działalności NCHZ (jednocześnie unikając potencjalnych trudności wynikających z ewentualnego zakończenia działalności lub ograniczając takie trudności). Komisja zauważa, że z dokumentów przedłożonych przez władze słowackie wynika, że istnieli potencjalni oferenci, którzy byli zainteresowani nabyciem jedynie niektórych części przedsiębiorstwa NCHZ (przykładowo przedsiębiorstwo bluO Epsilon Limited było zainteresowane nabyciem wyłącznie zakładów produkujących węglik). W związku z tym nie można wykluczyć, że sprzedaż części obszarów działalności NCHZ nie skutkowałaby osiągnięciem wyższej całkowitej ceny sprzedaży. |
| --- | --- |

(145)

Ponadto sprzedaż obejmowała sprzedaż całego przedsiębiorstwa kontynuującego działalność, tj. wraz z wszystkimi połączonymi aktywami, bez możliwości nabycia przez oferenta któregokolwiek z tych aktywów oddzielnie. Wykluczyło to możliwość zmaksymalizowania ceny ostatecznej poprzez składanie ofert dotyczących części obszarów działalności NCHZ (jednocześnie unikając potencjalnych trudności wynikających z ewentualnego zakończenia działalności lub ograniczając takie trudności). Komisja zauważa, że z dokumentów przedłożonych przez władze słowackie wynika, że istnieli potencjalni oferenci, którzy byli zainteresowani nabyciem jedynie niektórych części przedsiębiorstwa NCHZ (przykładowo przedsiębiorstwo bluO Epsilon Limited było zainteresowane nabyciem wyłącznie zakładów produkujących węglik). W związku z tym nie można wykluczyć, że sprzedaż części obszarów działalności NCHZ nie skutkowałaby osiągnięciem wyższej całkowitej ceny sprzedaży.

| (146) | Jeżeli chodzi o sprzedaż zrealizowaną przez Via Chem Slovakia na rzecz Fortischem, była to transakcja między dwoma prywatnymi podmiotami, w przypadku której nie przeprowadzono postępowania przetargowego. Cena była przedmiotem negocjacji prowadzonych między dwoma prywatnymi podmiotami, bez jakiejkolwiek możliwości zaproponowania wyższej ceny przez inne strony. W związku z tym wątpliwości co do tego, czy cena, jaką zapłaciło przedsiębiorstwo Via Chem Slovakia, odpowiadała cenie rynkowej, odnoszą się również do ceny zapłaconej przez Fortischem. |
| --- | --- |

(146)

Jeżeli chodzi o sprzedaż zrealizowaną przez Via Chem Slovakia na rzecz Fortischem, była to transakcja między dwoma prywatnymi podmiotami, w przypadku której nie przeprowadzono postępowania przetargowego. Cena była przedmiotem negocjacji prowadzonych między dwoma prywatnymi podmiotami, bez jakiejkolwiek możliwości zaproponowania wyższej ceny przez inne strony. W związku z tym wątpliwości co do tego, czy cena, jaką zapłaciło przedsiębiorstwo Via Chem Slovakia, odpowiadała cenie rynkowej, odnoszą się również do ceny zapłaconej przez Fortischem.

| (147) | W świetle powyższych ustaleń wydaje się prawdopodobne, że aktywa NCHZ nie zostały sprzedane w sposób zapewniający maksymalizację przychodu z tytułu przeniesienia własności przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(147)

W świetle powyższych ustaleń wydaje się prawdopodobne, że aktywa NCHZ nie zostały sprzedane w sposób zapewniający maksymalizację przychodu z tytułu przeniesienia własności przedsiębiorstwa.

| (148) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że cena, jaką przedsiębiorstwo Via Chem Slovakia zapłaciło za przedsiębiorstwo NCHZ, prawdopodobnie nie była prawdziwą ceną rynkową, ponieważ wpływ na cenę miały warunki przetargu oraz fakt, iż oferenci musieli składać oferty dotyczące wszystkich połączonych aktywów. |
| --- | --- |

(148)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że cena, jaką przedsiębiorstwo Via Chem Slovakia zapłaciło za przedsiębiorstwo NCHZ, prawdopodobnie nie była prawdziwą ceną rynkową, ponieważ wpływ na cenę miały warunki przetargu oraz fakt, iż oferenci musieli składać oferty dotyczące wszystkich połączonych aktywów.

5.7.2.   Zakres transakcji

| (149) | W celu uniknięcia ciągłości gospodarczej przekazywane aktywa i inne elementy przedsiębiorstwa muszą stanowić jedynie część wcześniej istniejącego przedsiębiorstwa lub jego działalności. Im większa część pierwotnej działalności jest przenoszona do nowego podmiotu, tym wyższe istnieje prawdopodobieństwo, że działalność gospodarcza związana z tymi aktywami nadal będzie czerpać korzyści płynące z pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(149)

W celu uniknięcia ciągłości gospodarczej przekazywane aktywa i inne elementy przedsiębiorstwa muszą stanowić jedynie część wcześniej istniejącego przedsiębiorstwa lub jego działalności. Im większa część pierwotnej działalności jest przenoszona do nowego podmiotu, tym wyższe istnieje prawdopodobieństwo, że działalność gospodarcza związana z tymi aktywami nadal będzie czerpać korzyści płynące z pomocy niezgodnej z rynkiem wewnętrznym.

| (150) | Mimo iż Słowacja uważa, że sprzedaż stanowiła „transakcję przejęcia aktywów”, to warunki sprzedaży w rzeczywistości wskazują, że przedsiębiorstwo zostało sprzedane na zasadzie kontynuowania działalności. Jak wskazano w motywie 19 powyżej, nowemu właścicielowi sprzedano wszystkie aktywa i co najmniej część zbywalnych zobowiązań. |
| --- | --- |

(150)

Mimo iż Słowacja uważa, że sprzedaż stanowiła „transakcję przejęcia aktywów”, to warunki sprzedaży w rzeczywistości wskazują, że przedsiębiorstwo zostało sprzedane na zasadzie kontynuowania działalności. Jak wskazano w motywie 19 powyżej, nowemu właścicielowi sprzedano wszystkie aktywa i co najmniej część zbywalnych zobowiązań.

| (151) | W dniu 19 lipca 2012 r. słowacki organ ds. konkurencji zatwierdził sprzedaż NCHZ na rzecz Via Chem Slovakia. Z decyzji tej jasno wynika, że całe przedsiębiorstwo NCHZ, jako przedsiębiorstwo kontynuujące działalność, było przedmiotem zgłoszonego połączenia, a tym samym sprzedaży (28). |
| --- | --- |

(151)

W dniu 19 lipca 2012 r. słowacki organ ds. konkurencji zatwierdził sprzedaż NCHZ na rzecz Via Chem Slovakia. Z decyzji tej jasno wynika, że całe przedsiębiorstwo NCHZ, jako przedsiębiorstwo kontynuujące działalność, było przedmiotem zgłoszonego połączenia, a tym samym sprzedaży (28).

| (152) | Zakres działalności przedsiębiorstwa nabytego przez Fortischem pozostaje taki sam jak poprzedni zakres działalności NCHZ. Wynika to z porównania programu produkcji NCHZ na początku postępowania upadłościowego (29) z obecnym programem produkcji dokonanego na podstawie informacji zamieszczonymi na stronach internetowych Fortischem (30). W obu przypadkach główne obszary działalności NCHZ i Fortischem obejmują odpowiednio produkcję chemikaliów nieorganicznych (elektrolitycznych), w tym węglika wapnia, chemikaliów organicznych, polimerów i produktów służących do przetwarzania polichlorku winylu. Produkcją wszystkich 14 najważniejszych produktów we wspomnianych obszarach produkcji, która w 2008 r. odpowiadała 99 % przychodów NCHZ (31), zajmuje się również Fortischem. Kwota przychodów generowanych ze sprzedaży wspomnianych produktów przez Fortischem wyniosła 161,3 mln EUR w 2013 r. (32). Kwota ta jest porównywalna z kwotą przychodów NCHZ, która w trakcie postępowania upadłościowego wynosiła 150–160 mln EUR (33). W związku z tym zarówno program produkcji, jak i przychody przeniesionego przedsiębiorstwa pozostały takie same jak w przypadku NCHZ. Do Fortischem przeniesiono także ponad 95 % spośród 1 412 pracowników NCHZ. Pracownicy ci nie zostali zwolnieni a następnie ponownie zatrudnieni przez Fortischem, tylko ich umowy o pracę przeniesiono po prostu do Fortischem. |
| --- | --- |

(152)

Zakres działalności przedsiębiorstwa nabytego przez Fortischem pozostaje taki sam jak poprzedni zakres działalności NCHZ. Wynika to z porównania programu produkcji NCHZ na początku postępowania upadłościowego (29) z obecnym programem produkcji dokonanego na podstawie informacji zamieszczonymi na stronach internetowych Fortischem (30). W obu przypadkach główne obszary działalności NCHZ i Fortischem obejmują odpowiednio produkcję chemikaliów nieorganicznych (elektrolitycznych), w tym węglika wapnia, chemikaliów organicznych, polimerów i produktów służących do przetwarzania polichlorku winylu. Produkcją wszystkich 14 najważniejszych produktów we wspomnianych obszarach produkcji, która w 2008 r. odpowiadała 99 % przychodów NCHZ (31), zajmuje się również Fortischem. Kwota przychodów generowanych ze sprzedaży wspomnianych produktów przez Fortischem wyniosła 161,3 mln EUR w 2013 r. (32). Kwota ta jest porównywalna z kwotą przychodów NCHZ, która w trakcie postępowania upadłościowego wynosiła 150–160 mln EUR (33). W związku z tym zarówno program produkcji, jak i przychody przeniesionego przedsiębiorstwa pozostały takie same jak w przypadku NCHZ. Do Fortischem przeniesiono także ponad 95 % spośród 1 412 pracowników NCHZ. Pracownicy ci nie zostali zwolnieni a następnie ponownie zatrudnieni przez Fortischem, tylko ich umowy o pracę przeniesiono po prostu do Fortischem.

| (153) | Zdaniem Słowacji przeniesiono mniej niż 60 % działalności, przede wszystkim dlatego, że sprzedaż nie obejmowała żadnych nieruchomości. Jak wyjaśniono powyżej (zob. motyw 134), Fortischem dzierżawi nieruchomości (grunty i budynki) niezbędne do prowadzenia działalności polegającej na produkcji chemicznej od przedsiębiorstwa Via Chem Slovakia. Poza nieruchomościami wszystkie inne aktywa, prawa i obowiązki związane z przeniesionym przedsiębiorstwem zostały przejęte przez Fortischem. Fortischem prowadzi zatem działalność gospodarczą NCHZ i nadal oferuje ten sam portfel produktów. |
| --- | --- |

(153)

Zdaniem Słowacji przeniesiono mniej niż 60 % działalności, przede wszystkim dlatego, że sprzedaż nie obejmowała żadnych nieruchomości. Jak wyjaśniono powyżej (zob. motyw 134), Fortischem dzierżawi nieruchomości (grunty i budynki) niezbędne do prowadzenia działalności polegającej na produkcji chemicznej od przedsiębiorstwa Via Chem Slovakia. Poza nieruchomościami wszystkie inne aktywa, prawa i obowiązki związane z przeniesionym przedsiębiorstwem zostały przejęte przez Fortischem. Fortischem prowadzi zatem działalność gospodarczą NCHZ i nadal oferuje ten sam portfel produktów.

| (154) | Ponadto Fortischem zachowało również istniejący zarząd NCHZ. Przykładowo dyrektor generalny NCHZ przed przeniesieniem przedsiębiorstwa został mianowany na stanowisko przewodniczącego zarządu Fortischem. |
| --- | --- |

(154)

Ponadto Fortischem zachowało również istniejący zarząd NCHZ. Przykładowo dyrektor generalny NCHZ przed przeniesieniem przedsiębiorstwa został mianowany na stanowisko przewodniczącego zarządu Fortischem.

| (155) | W momencie nabycia przedsiębiorstwa NCHZ Fortischem ogłosiło również w prasie, że nie planuje żadnych znaczących zmian w odniesieniu do personelu ani produkcji i że utrzyma istniejący zarząd (34). |
| --- | --- |

(155)

W momencie nabycia przedsiębiorstwa NCHZ Fortischem ogłosiło również w prasie, że nie planuje żadnych znaczących zmian w odniesieniu do personelu ani produkcji i że utrzyma istniejący zarząd (34).

| (156) | W związku z tym, jeżeli chodzi o zakres transakcji, Fortischem w rzeczywistości przejął wszystkie obszary działalności gospodarczej NCHZ wraz z powiązanymi z tym przedsiębiorstwem aktywami, prawami i obowiązkami. To, że część aktywów jest wykorzystywana na podstawie umowy dzierżawy, a nie prawa bezpośredniej własności nie zmienia jednak faktu, że Fortischem po prostu kontynuuje działalność gospodarczą NCHZ w takim samym zakresie, w jakim była ona prowadzona przed transakcją. |
| --- | --- |

(156)

W związku z tym, jeżeli chodzi o zakres transakcji, Fortischem w rzeczywistości przejął wszystkie obszary działalności gospodarczej NCHZ wraz z powiązanymi z tym przedsiębiorstwem aktywami, prawami i obowiązkami. To, że część aktywów jest wykorzystywana na podstawie umowy dzierżawy, a nie prawa bezpośredniej własności nie zmienia jednak faktu, że Fortischem po prostu kontynuuje działalność gospodarczą NCHZ w takim samym zakresie, w jakim była ona prowadzona przed transakcją.

| (157) | Ponadto dwie zainteresowane strony, które przedłożyły uwagi, uważają również, że Fortischem w dalszym ciągu działa tak samo jak NCHZ, oferując ten sam portfel produktów na tych samych rynkach geograficznych, oraz że jedyna widoczna zmiana to zmiana nazwy. |
| --- | --- |

(157)

Ponadto dwie zainteresowane strony, które przedłożyły uwagi, uważają również, że Fortischem w dalszym ciągu działa tak samo jak NCHZ, oferując ten sam portfel produktów na tych samych rynkach geograficznych, oraz że jedyna widoczna zmiana to zmiana nazwy.

| (158) | W związku z tym Fortischem kontynuuje działalność NCHZ bez jakiejkolwiek znaczącej ingerencji w politykę handlową, kadrową ani produkcyjną. |
| --- | --- |

(158)

W związku z tym Fortischem kontynuuje działalność NCHZ bez jakiejkolwiek znaczącej ingerencji w politykę handlową, kadrową ani produkcyjną.

5.7.3.   Tożsamość właścicieli

| (159) | Jeżeli właściciele przedsiębiorstwa nabywającego są tymi samymi osobami co właściciele przedsiębiorstwa dokonującego sprzedaży, stanowi to wyraźną przesłankę wskazującą na istnienie ciągłości gospodarczej. |
| --- | --- |

(159)

Jeżeli właściciele przedsiębiorstwa nabywającego są tymi samymi osobami co właściciele przedsiębiorstwa dokonującego sprzedaży, stanowi to wyraźną przesłankę wskazującą na istnienie ciągłości gospodarczej.

| (160) | W tym przypadku Komisja nie była w stanie zgromadzić żadnych dowodów potwierdzających zarzuty skarżącego, dotyczące powiązań istniejących między właścicielami pierwotnymi a nowymi ostatecznymi właścicielami przedsiębiorstwa NCHZ. Mimo że bezpośredni właściciele są różni, niemożliwe jest sprawdzenie na podstawie niezależnych i wiarygodnych źródeł, kim są ostateczni właściciele niektórych pośrednich lub bezpośrednich spółek dominujących, posiadających siedziby na Cyprze. |
| --- | --- |

(160)

W tym przypadku Komisja nie była w stanie zgromadzić żadnych dowodów potwierdzających zarzuty skarżącego, dotyczące powiązań istniejących między właścicielami pierwotnymi a nowymi ostatecznymi właścicielami przedsiębiorstwa NCHZ. Mimo że bezpośredni właściciele są różni, niemożliwe jest sprawdzenie na podstawie niezależnych i wiarygodnych źródeł, kim są ostateczni właściciele niektórych pośrednich lub bezpośrednich spółek dominujących, posiadających siedziby na Cyprze.

| (161) | Władze słowackie przedstawiły jednak złożone pod przysięgą oświadczenia grupy Energochemica, obecnej spółki dominującej przedsiębiorstwa Fortischem, w których oświadczono, że właściciele Fortischem nie są w żaden sposób powiązani z poprzednimi właścicielami NCHZ. |
| --- | --- |

(161)

Władze słowackie przedstawiły jednak złożone pod przysięgą oświadczenia grupy Energochemica, obecnej spółki dominującej przedsiębiorstwa Fortischem, w których oświadczono, że właściciele Fortischem nie są w żaden sposób powiązani z poprzednimi właścicielami NCHZ.

| (162) | Wobec braku dowodów przeciwnych Komisja zakłada, że nie istnieją żadne powiązania między właścicielami pierwotnymi a nowymi ostatecznymi właścicielami przedsiębiorstwa NCHZ przeniesionego do Fortischem. |
| --- | --- |

(162)

Wobec braku dowodów przeciwnych Komisja zakłada, że nie istnieją żadne powiązania między właścicielami pierwotnymi a nowymi ostatecznymi właścicielami przedsiębiorstwa NCHZ przeniesionego do Fortischem.

5.7.4.   Termin realizacji sprzedaży

| (163) | Sprzedaż miała miejsce po wszczęciu przez Komisję wstępnego dochodzenia w sprawie skargi i po przekazaniu skargi państwu w celu zgłoszenia uwag. W związku z tym co najmniej Słowacja była świadoma istniejącego prawdopodobieństwa, że przedmiotowe środki mogą stanowić pomoc niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym, której odzyskanie będzie konieczne. |
| --- | --- |

(163)

Sprzedaż miała miejsce po wszczęciu przez Komisję wstępnego dochodzenia w sprawie skargi i po przekazaniu skargi państwu w celu zgłoszenia uwag. W związku z tym co najmniej Słowacja była świadoma istniejącego prawdopodobieństwa, że przedmiotowe środki mogą stanowić pomoc niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym, której odzyskanie będzie konieczne.

5.7.5.   Ekonomiczna logika operacji

| (164) | Celem kryterium dotyczącego ekonomicznej logiki operacji jest sprawdzenie, czy nabywca aktywów korzysta z nich w ten sam sposób co sprzedający lub, wręcz przeciwnie, czy włącza te aktywa do swojej własnej strategii handlowej, realizując w ten sposób synergie uzasadniające jego zainteresowanie nabyciem tych aktywów. |
| --- | --- |

(164)

Celem kryterium dotyczącego ekonomicznej logiki operacji jest sprawdzenie, czy nabywca aktywów korzysta z nich w ten sam sposób co sprzedający lub, wręcz przeciwnie, czy włącza te aktywa do swojej własnej strategii handlowej, realizując w ten sposób synergie uzasadniające jego zainteresowanie nabyciem tych aktywów.

| (165) | Nabycie przez Fortischem obejmowało cały dział chemiczny NCHZ, tj. główną część przedsiębiorstwa NCHZ kontynuującego działalność, a także ponad 95 % pracowników oraz powiązane prawa i obowiązki. Jak wykazano powyżej, portfel produkcji i zakres działalności Fortischem są identyczne jak w przypadku NCHZ. |
| --- | --- |

(165)

Nabycie przez Fortischem obejmowało cały dział chemiczny NCHZ, tj. główną część przedsiębiorstwa NCHZ kontynuującego działalność, a także ponad 95 % pracowników oraz powiązane prawa i obowiązki. Jak wykazano powyżej, portfel produkcji i zakres działalności Fortischem są identyczne jak w przypadku NCHZ.

| (166) | Fortischem ogłosiło również w prasie, że nie planuje żadnych znaczących zmian w odniesieniu do sposobu, w jaki działa NCHZ, ani zakresu jego działalności (35). Mimo że Fortischem jest częścią większej grupy przedsiębiorstw należących do grupy Energochemica, nie wydaje się jakoby istniały znaczące efekty synergii z innymi członkami grupy. Mimo iż niektóre z nich również działają w sektorze chemicznym, to zakres ich działalności jest inny (stabilizatory światła, żywice fenolowe, detergenty itd.), w związku z czym nie wydaje się, aby istniało jakiekolwiek istotne powiązanie z działalnością Fortischem. |
| --- | --- |

(166)

Fortischem ogłosiło również w prasie, że nie planuje żadnych znaczących zmian w odniesieniu do sposobu, w jaki działa NCHZ, ani zakresu jego działalności (35). Mimo że Fortischem jest częścią większej grupy przedsiębiorstw należących do grupy Energochemica, nie wydaje się jakoby istniały znaczące efekty synergii z innymi członkami grupy. Mimo iż niektóre z nich również działają w sektorze chemicznym, to zakres ich działalności jest inny (stabilizatory światła, żywice fenolowe, detergenty itd.), w związku z czym nie wydaje się, aby istniało jakiekolwiek istotne powiązanie z działalnością Fortischem.

| (167) | W związku z tym strategia handlowa nie uległa zmianie, a Fortischem po prostu wykorzystuje aktywa w ten sam sposób jak sprzedający. |
| --- | --- |

(167)

W związku z tym strategia handlowa nie uległa zmianie, a Fortischem po prostu wykorzystuje aktywa w ten sam sposób jak sprzedający.

5.7.6.   Wniosek dotyczący ciągłości gospodarczej między działalnością NCHZ a działalnością gospodarczą nabytą i prowadzoną przez Fortischem

| (168) | Ogólnie wydaje się, że zmiany dotyczą jedynie zmiany nazwy przedsiębiorstwa i podmiotu prawnego, do którego przedsiębiorstwo to należy. Artykuł 1.2 warunków przetargu stanowi, że NCHZ jest w całości przeznaczone do sprzedaży jako zbiór rzeczowych aktywów trwałych oraz aktywów niematerialnych i prawnych wraz z jego pracownikami. Artykuł 3.1 umowy sprzedaży zawartej w dniu 16 stycznia 2012 r. między Via Chem Slovakia a NCHZ stanowi, że „przedsiębiorstwo kontynuujące działalność będące przedmiotem przeniesienia na mocy niniejszej umowy obejmuje wszelkie nieruchomości, ruchomości oraz inne prawa i wartości nieruchomości, które: (i) służą kontynuowaniu działalności lub – ze względu na swój charakter – mają służyć temu celowi; oraz (ii) od decydującej daty stają się własnością sprzedającego”. Co więcej, nabywca oferuje ten sam portfel produkcji i prowadzi tę samą politykę handlową co NCHZ. Ponadto cena, jaką zapłacono za przedsiębiorstwo NCHZ, prawdopodobnie nie stanowi ceny rynkowej. |
| --- | --- |

(168)

Ogólnie wydaje się, że zmiany dotyczą jedynie zmiany nazwy przedsiębiorstwa i podmiotu prawnego, do którego przedsiębiorstwo to należy. Artykuł 1.2 warunków przetargu stanowi, że NCHZ jest w całości przeznaczone do sprzedaży jako zbiór rzeczowych aktywów trwałych oraz aktywów niematerialnych i prawnych wraz z jego pracownikami. Artykuł 3.1 umowy sprzedaży zawartej w dniu 16 stycznia 2012 r. między Via Chem Slovakia a NCHZ stanowi, że „przedsiębiorstwo kontynuujące działalność będące przedmiotem przeniesienia na mocy niniejszej umowy obejmuje wszelkie nieruchomości, ruchomości oraz inne prawa i wartości nieruchomości, które: (i) służą kontynuowaniu działalności lub – ze względu na swój charakter – mają służyć temu celowi; oraz (ii) od decydującej daty stają się własnością sprzedającego”. Co więcej, nabywca oferuje ten sam portfel produkcji i prowadzi tę samą politykę handlową co NCHZ. Ponadto cena, jaką zapłacono za przedsiębiorstwo NCHZ, prawdopodobnie nie stanowi ceny rynkowej.

| (169) | W związku z tym Komisja stwierdza, że pomiędzy NCHZ a Fortischem istnieje ciągłość gospodarcza. |
| --- | --- |

(169)

W związku z tym Komisja stwierdza, że pomiędzy NCHZ a Fortischem istnieje ciągłość gospodarcza.

| (170) | W świetle powyższego Komisja uznaje, że korzyść przyznana przez Słowację na rzecz NCHZ stanowi pomoc państwa niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym oraz że nakazem odzyskania niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa przyznanej NCHZ należy również objąć nowego właściciela przedsiębiorstwa. W związku ze stałą obecnością operacyjną Fortischem na rynku przedsiębiorstwo nadal czerpie korzyści z pomocy państwa przyznanej na rzecz działalności gospodarczej NCHZ i w dalszym ciągu powoduje zakłócenie rynku. |
| --- | --- |

(170)

W świetle powyższego Komisja uznaje, że korzyść przyznana przez Słowację na rzecz NCHZ stanowi pomoc państwa niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym oraz że nakazem odzyskania niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa przyznanej NCHZ należy również objąć nowego właściciela przedsiębiorstwa. W związku ze stałą obecnością operacyjną Fortischem na rynku przedsiębiorstwo nadal czerpie korzyści z pomocy państwa przyznanej na rzecz działalności gospodarczej NCHZ i w dalszym ciągu powoduje zakłócenie rynku.

6.   WNIOSEK

| (171) | Komisja stwierdza, że decyzja rządu słowackiego o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne zgodnie z ustawą, zapewniająca mu tym samym ochronę przed zwykłym zastosowaniem prawa upadłościowego, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(171)

Komisja stwierdza, że decyzja rządu słowackiego o uznaniu NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne zgodnie z ustawą, zapewniająca mu tym samym ochronę przed zwykłym zastosowaniem prawa upadłościowego, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

| (172) | Komisja uznaje również, że przedmiotowa pomoc została przyznana niezgodnie z prawem i z naruszeniem obowiązku zgłoszenia i klauzuli zawieszającej przewidzianych w art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(172)

Komisja uznaje również, że przedmiotowa pomoc została przyznana niezgodnie z prawem i z naruszeniem obowiązku zgłoszenia i klauzuli zawieszającej przewidzianych w art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (173) | Ponadto Komisja stwierdza, że przedmiotowa pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, ponieważ odpowiednie warunki określone w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji z 2004 r. nie zostały spełnione ani nie znaleziono żadnych innych podstaw do uznania środków za zgodne z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(173)

Ponadto Komisja stwierdza, że przedmiotowa pomoc jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, ponieważ odpowiednie warunki określone w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji z 2004 r. nie zostały spełnione ani nie znaleziono żadnych innych podstaw do uznania środków za zgodne z rynkiem wewnętrznym.

| (174) | Pomoc tę należy odzyskać od NCHZ, przy czym nakazem odzyskania środków należy objąć również przedsiębiorstwo Fortischem, które jest związane z NCHZ na zasadzie ciągłości gospodarczej, |
| --- | --- |

(174)

Pomoc tę należy odzyskać od NCHZ, przy czym nakazem odzyskania środków należy objąć również przedsiębiorstwo Fortischem, które jest związane z NCHZ na zasadzie ciągłości gospodarczej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa w wysokości 4 783 424,10 EUR udzielona na rzecz NCHZ poprzez uznanie go za przedsiębiorstwo strategiczne zgodnie z ustawą w sprawie przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym, a tym samym zapewnienie mu ochrony przed zwykłym zastosowaniem prawa upadłościowego, została wprowadzona w życie przez Słowację w sposób niezgodny z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

Decyzja o zezwoleniu na kontynuowanie działalności NCHZ po utracie mocy przez ustawę na podstawie decyzji komitetu wierzycieli nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

Artykuł 3

1.   Słowacja odzyskuje od NCHZ pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym, o której mowa w art. 1.

2.   Z uwagi na ciągłość gospodarczą między NCHZ a Fortischem, obowiązkiem spłaty należy również objąć przedsiębiorstwo Fortischem.

3.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji NCHZ, do dnia jej faktycznego odzyskania.

4.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (36) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (37) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.

Artykuł 4

1.   Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

2.   Słowacja zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 5

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Słowacja przekazuje następujące informacje:

| a) | łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjentów; |
| --- | --- |

a)

łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjentów;

| b) | szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1, Słowacja na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Słowacja bezzwłocznie przedstawia informacje o środkach już podjętych oraz środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Słowacja dostarcza również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjentów.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Słowacji.

Bruksela, dnia 15 października 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Decyzja Komisji C(2013) 3555 final z dnia 2 lipca 2013 r. (Dz.U. C 297 z 12.10.2013, s. 85).

1

(2)  Skarżący zwrócił się o nieujawnianie jego tożsamości.

2

(3)  Zob. przypis 1.

3

(4)  Właścicielem przedsiębiorstwa było Disor Holdings Limited, przedsiębiorstwo bez zadeklarowanej działalności gospodarczej, zarejestrowane na Cyprze, którego ostateczni właściciele nie są publicznie znani.

4

(5)  Grzywna została nałożona na mocy decyzji Komisji z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie COMP/39.396 – Odczynniki na bazie węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego (Dz.U. C 301 z 11.12.2009, s. 18).

5

(6)  Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami członkowie komitetu wierzycieli są wierzycielami niezabezpieczonymi wybranymi na zebraniu wszystkich wierzycieli, w trakcie którego głos każdego wierzyciela odpowiada kwocie jego roszczeń.

6

(7)  Informacja poufna.

7

(8)  Zákon č. 7/2005 Z.z. z 9. decembra 2004 o konkurze a reštrukturalizácii a o zmene a doplnení niektorých zákonov [Ustawa nr 7/2005 z dnia 9 grudnia 2004 r. o prawie upadłościowym i naprawczym oraz o zmianie niektórych ustaw].

8

(9)  Uzasadnienie decyzji rządu nr 534/2009 z dnia 2 grudnia 2009 r. uznającej NCHZ za przedsiębiorstwo strategiczne.

9

(10)  Do prywatnych członków komitetu wierzycieli należeli: INVEST – KREDIT, s.r.o. (przedsiębiorstwo będące własnością DISOR HOLDINGS LIMITED, jedynego akcjonariusza NCHZ); Novácká Energetika, a.s. (początkowo spółka zależna NCHZ, STUPEFY HOLDINGS LIMITED będące akcjonariuszem większościowym od stycznia 2011 r.); M-ENERGO, s.r.o. (STUPEFY HOLDINGS LIMITED jako akcjonariusz większościowy) i DAK KIABA, s.r.o.

10

(11)  Obchodný vestník [Monitor Gospodarczy] nr 37B z 23.2.2011.

11

(12)  Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie był wierzycielem zabezpieczonym, ponieważ zobowiązania zostały wobec niego zaciągnięte już po rozpoczęciu postępowania upadłościowego.

12

(13)  Wszystkie wartości liczbowe zaokrąglono.

13

(14)  Wyrok z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie C-124/10 P Komisja przeciwko EDF, Zb. Orz. 2012, s. I-0000, pkt 83–85 i 105; wyrok z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie C-482/99 Francja przeciwko Komisji, Zb. Orz. 2002, s. I-4397, pkt 71 i 72; wyrok z dnia 30 kwietnia 1998 r. w sprawie T-16/96 City Flyer Express Ltd przeciwko Komisji, Zb. Orz. 1998, s. II-757, pkt 76.

14

(15)  Zob. w tym względzie w szczególności sprawa Case T-152/99, Hijos de Andrés Molina, SA (HAMSA) przeciwko Komisji, Zb. Orz. 2002, s. II-3049, pkt 157.

15

(16)  Kwota ta odpowiada niespłaconemu długowi wobec wierzycieli publicznych w dniu 31 grudnia 2009 r. Władze słowackie twierdzą, że nie ma dokładnych informacji na temat wysokości kwot w dniu, w którym NCHZ uznano za przedsiębiorstwo strategiczne. W związku z tym podana liczba jest najdokładniejszym (i raczej konserwatywnym) dostępnym szacunkiem kwoty niespłaconych zobowiązań na początku okresu stosowania ustawy.

16

(17)  Kwota ta odpowiada niespłaconemu długowi wobec wierzycieli publicznych w dniu 31 grudnia 2010 r. Władze słowackie twierdzą, że nie ma dokładnych informacji na temat wysokości kwot w dniu, w którym NCHZ przestało być uznawane za przedsiębiorstwo strategiczne zgodnie z ustawą. W związku z tym podana liczba jest najdokładniejszym (i raczej konserwatywnym) dostępnym szacunkiem kwoty niespłaconych zobowiązań pod koniec okresu stosowania ustawy.

17

(18)  Sprawa C-364/90 Włochy przeciwko Komisji, Rec. 1993, s. I-2097, pkt 20.

18

(19)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2.

19

(20)  Sprawa C-70/72 Komisja przeciwko Niemcom, Rec. 1973, s. 813, pkt 13.

20

(21)  Sprawy połączone C-278/92, C-279/92 i C-280/92 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1994, s. I-4103, pkt 75.

21

(22)  Zob. sprawa C-75/97 Belgia przeciwko Komisji, Rec. 1999, s. I-030671, pkt 64 i 65.

22

(23)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

23

(24)  Wyrok Sądu z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie T-123/09, Ryanair Ltd przeciwko Komisji Europejskiej, pkt 155.

24

(25)  Wyrok Trybunału z dnia 8 maja 2003 r. w sprawach połączonych C-328/99 i C-399/00, Republika Włoska i SIM 2 Multimedia SpA przeciwko Komisji Europejskiej.

25

(26)  Decyzja Komisji z dnia 17 września 2008 r. w sprawie pomocy państwa N 321/2008, N 322/2008 i N 323/2008 – Grecja – Vente de certains actifs d'Olympic Airlines/Olympic Airways Services; decyzja Komisji z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie pomocy państwa N 510/2008 – Włochy – Sprzedaż aktywów Alitalii; decyzja Komisji z dnia 4 kwietnia 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.34547 – Francja – Reprise des actifs du groupe SERNAM dans le cadre de son redressement judiciaire.

26

(27)  Wyrok Sądu z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie T-123/09, Ryanair Ltd przeciwko Komisji.

27

(28)  Zob. w szczególności motywy 25–29 decyzji o zatwierdzeniu połączenia (decyzja 2012/FH/3/1/032) dostępna na stronie internetowej: http://www.antimon.gov.sk/2012fh31032/

28

(29)  Zob. prezentacja syndyka masy upadłościowej z dnia 26 października 2009 r.„Novácké chemické závody, a.s. – Prezentácia správcu”, slajd 4 i 5.

29

(30)  Zob. www.fortischem.sk

30

(31)  Zob. prezentacja syndyka masy upadłościowej z dnia 26 października 2009 r.„Novácké chemické závody, a.s. – Prezentácia správcu”, slajd 5.

31

(32)  Zob. sprawozdanie roczne za 2013 r. grupy Energochemica, której największym członkiem jest Fortischem, http://www.energochemica.eu/data/files/Vyrocka_ECH_2013.pdf

32

(33)  Zob. na przykład analiza ekonomiczna sporządzona przez syndyka w grudniu 2010 r., s. 3 (zob. motyw 106).

33

(34)  Zob np. artykuł „Novácku chemičku bude prevádzkovať spoločnosť Fortischem” [Prowadzenie działalności NCHZ przez Fortischem] z dnia 2 sierpnia 2012 r., opublikowany na stronie internetowej Webnoviny: http://www.webnoviny.sk/ekonomika/novacku-chemicku-bude-prevadzkovat-s/526742-clanok.html

34

(35)  Zob. przypis 33.

35

(36)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

36

(37)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 82 z 25.3.2008, s. 1).

37

---

| 15.10.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/93 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/93

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1827

z dnia 23 marca 2015 r.

w sprawie pomocy państwa SA 28876 (2012/C) (ex CP 202/09) wdrożonej przez Grecję na rzecz spółek Piraeus Container Terminal S.A. i Cosco Pacific Limited

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 66)

(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (1) i uwzględniając odpowiedzi otrzymane od Grecji i Piraeus Container Terminal S.A.,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 30 kwietnia 2009 r. prefekt Pireusu wniósł skargę do Komisji, twierdząc, że państwo greckie przyznało niezgodną z prawem pomoc państwa nowemu posiadaczowi koncesji związanej z częścią portu w Pireusie, spółce Piraeus Container Terminal S.A. („PCT”) będącej spółką celową zależną od spółki COSCO Pacific Limited („COSCO”). Domniemaną pomoc przyznano w formie zwolnień podatkowych i korzystnych przepisów umieszczonych w umowie koncesji po procedurze przetargowej. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 30 kwietnia 2009 r. prefekt Pireusu wniósł skargę do Komisji, twierdząc, że państwo greckie przyznało niezgodną z prawem pomoc państwa nowemu posiadaczowi koncesji związanej z częścią portu w Pireusie, spółce Piraeus Container Terminal S.A. („PCT”) będącej spółką celową zależną od spółki COSCO Pacific Limited („COSCO”). Domniemaną pomoc przyznano w formie zwolnień podatkowych i korzystnych przepisów umieszczonych w umowie koncesji po procedurze przetargowej.

| (2) | Dnia 7 maja 2009 r. federacja pracowników portów greckich wysłała pismo (2), w którym powiadomiła Komisję o domniemanych korzyściach podatkowych przyznanych spółce PCT przez państwo greckie. Pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. federacja pracowników portów greckich potwierdziła, że jej pierwsze pismo należy traktować jako skargę, i utrzymywała, że pomoc przyznano w formie korzyści podatkowych oraz w formie korzystnych przepisów umieszczonych w umowie koncesji. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 7 maja 2009 r. federacja pracowników portów greckich wysłała pismo (2), w którym powiadomiła Komisję o domniemanych korzyściach podatkowych przyznanych spółce PCT przez państwo greckie. Pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. federacja pracowników portów greckich potwierdziła, że jej pierwsze pismo należy traktować jako skargę, i utrzymywała, że pomoc przyznano w formie korzyści podatkowych oraz w formie korzystnych przepisów umieszczonych w umowie koncesji.

| (3) | Pismem z dnia 23 września 2009 r. (3) Międzynarodowa Rada Dokerów złożyła skargę zawierającą szczegółowy opis środków, które rzekomo stanowią pomoc państwa. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 23 września 2009 r. (3) Międzynarodowa Rada Dokerów złożyła skargę zawierającą szczegółowy opis środków, które rzekomo stanowią pomoc państwa.

| (4) | Pismem z dnia 14 października 2009 r. Komisja zażądała od Grecji przekazania informacji na temat domniemanych środków pomocy państwa. Pismem z dnia 12 listopada 2009 r. władze greckie zwróciły się o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi, na co Komisja wyraziła zgodę pismem z dnia 18 listopada 2009 r. W dniu 3 lutego 2010 r. Komisja wystosowała przypomnienie dotyczące wspomnianego wezwania do udzielenia informacji, po czym w dniu 23 lutego 2010 r. władze greckie odpowiedziały na wspomniane wezwanie. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 14 października 2009 r. Komisja zażądała od Grecji przekazania informacji na temat domniemanych środków pomocy państwa. Pismem z dnia 12 listopada 2009 r. władze greckie zwróciły się o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi, na co Komisja wyraziła zgodę pismem z dnia 18 listopada 2009 r. W dniu 3 lutego 2010 r. Komisja wystosowała przypomnienie dotyczące wspomnianego wezwania do udzielenia informacji, po czym w dniu 23 lutego 2010 r. władze greckie odpowiedziały na wspomniane wezwanie.

| (5) | Dnia 5 maja 2010 r. służby Komisji spotkały się z przedstawicielami władz greckich w celu omówienia dodatkowych wyjaśnień. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 5 maja 2010 r. służby Komisji spotkały się z przedstawicielami władz greckich w celu omówienia dodatkowych wyjaśnień.

| (6) | Pismem z dnia 27 października 2010 r. Komisja zażądała dodatkowych informacji od władz greckich. Pismem z dnia 18 listopada 2011 r. władze greckie zwróciły się o przedłużenie terminu, na co Komisja wyraziła zgodę pismem z dnia 2 grudnia 2011 r. Władze greckie odpowiedziały na wspomniane wezwanie do udzielenia informacji w dniu 8 lutego 2011 r. |
| --- | --- |

(6)

Pismem z dnia 27 października 2010 r. Komisja zażądała dodatkowych informacji od władz greckich. Pismem z dnia 18 listopada 2011 r. władze greckie zwróciły się o przedłużenie terminu, na co Komisja wyraziła zgodę pismem z dnia 2 grudnia 2011 r. Władze greckie odpowiedziały na wspomniane wezwanie do udzielenia informacji w dniu 8 lutego 2011 r.

| (7) | Pismem z dnia 11 lipca 2012 r. (4) Komisja poinformowała Grecję, że zgodnie z jej decyzją różnice między umową koncesji a ogłoszeniem o zamówieniu, a także środek polityki budżetowej związany ze zwolnieniem z podatku od osób prawnych w odniesieniu do towarów, robót budowlanych i usług dostarczonych i świadczonych na rzecz PCT poza Grecją nie stanowią pomocy państwa. Komisja postanowiła także wszcząć procedurę, o której mowa w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do wszystkich innych domniemanych środków pomocy państwa. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 11 lipca 2012 r. (4) Komisja poinformowała Grecję, że zgodnie z jej decyzją różnice między umową koncesji a ogłoszeniem o zamówieniu, a także środek polityki budżetowej związany ze zwolnieniem z podatku od osób prawnych w odniesieniu do towarów, robót budowlanych i usług dostarczonych i świadczonych na rzecz PCT poza Grecją nie stanowią pomocy państwa. Komisja postanowiła także wszcząć procedurę, o której mowa w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do wszystkich innych domniemanych środków pomocy państwa.

| (8) | Decyzję Komisji o wszczęciu procedury opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 5 października 2012 r. (5). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków. |
| --- | --- |

(8)

Decyzję Komisji o wszczęciu procedury opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 5 października 2012 r. (5). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowych środków.

| (9) | Komisja otrzymała uwagi beneficjenta w dniu 5 listopada 2012 r. W dniu 14 stycznia 2013 r. przedmiotowe uwagi przekazano Grecji, która miała możliwość udzielenia na nie odpowiedzi. Uwagi i dodatkowe informacje od Grecji otrzymano w pismach z dnia 2 listopada 2012 r., 27 marca 2013 r. i 10 lipca 2013 r. W dniu 13 września 2013 r. odbyło się spotkanie służb Komisji i władz greckich w towarzystwie beneficjenta. W dniu 23 października 2013 r. władze greckie przekazały dodatkowe informacje. W dniu 17 stycznia 2014 r. Komisja wystosowała przypomnienie dotyczące wciąż brakujących informacji. Władze greckie udzieliły odpowiedzi w dniu 4 lutego 2014 r., a kolejne spotkanie odbyło się w dniu 10 lutego 2014 r. Po tym spotkaniu władze greckie przekazały dodatkowe informacje w dniu 10 marca 2014 r., a kolejne spotkanie miało miejsce w dniu 12 marca 2014 r. Po tym spotkaniu władze greckie przekazały informacje uzupełniające w dniach 31 marca 2014 r., 16 kwietnia 2014 r. i 28 kwietnia 2014 r. Dodatkowe spotkania z władzami greckimi i beneficjentem odbyły się w dniach 19 maja 2014 r. i 8 grudnia 2014 r. |
| --- | --- |

(9)

Komisja otrzymała uwagi beneficjenta w dniu 5 listopada 2012 r. W dniu 14 stycznia 2013 r. przedmiotowe uwagi przekazano Grecji, która miała możliwość udzielenia na nie odpowiedzi. Uwagi i dodatkowe informacje od Grecji otrzymano w pismach z dnia 2 listopada 2012 r., 27 marca 2013 r. i 10 lipca 2013 r. W dniu 13 września 2013 r. odbyło się spotkanie służb Komisji i władz greckich w towarzystwie beneficjenta. W dniu 23 października 2013 r. władze greckie przekazały dodatkowe informacje. W dniu 17 stycznia 2014 r. Komisja wystosowała przypomnienie dotyczące wciąż brakujących informacji. Władze greckie udzieliły odpowiedzi w dniu 4 lutego 2014 r., a kolejne spotkanie odbyło się w dniu 10 lutego 2014 r. Po tym spotkaniu władze greckie przekazały dodatkowe informacje w dniu 10 marca 2014 r., a kolejne spotkanie miało miejsce w dniu 12 marca 2014 r. Po tym spotkaniu władze greckie przekazały informacje uzupełniające w dniach 31 marca 2014 r., 16 kwietnia 2014 r. i 28 kwietnia 2014 r. Dodatkowe spotkania z władzami greckimi i beneficjentem odbyły się w dniach 19 maja 2014 r. i 8 grudnia 2014 r.

2.   OPIS BENEFICJENTA I DOMNIEMANE ŚRODKI POMOCY

2.1.   Port w Pireusie

| (10) | Port w Pireusie jest podzielony na dwie strefy: port handlowy i port pasażerski. Port handlowy składa się z trzech terminali: terminalu kontenerowego, towarowego i samochodowego. |
| --- | --- |

(10)

Port w Pireusie jest podzielony na dwie strefy: port handlowy i port pasażerski. Port handlowy składa się z trzech terminali: terminalu kontenerowego, towarowego i samochodowego.

| (11) | Terminal kontenerowy ma dwa nabrzeża. Spółka Piraeus Port Authority („PPA”) postanowiła rozbudować infrastrukturę terminalu kontenerowego, w tym przedłużyć nabrzeże I, zmodernizować urządzenia nabrzeża II oraz wybudować nabrzeże III. |
| --- | --- |

(11)

Terminal kontenerowy ma dwa nabrzeża. Spółka Piraeus Port Authority („PPA”) postanowiła rozbudować infrastrukturę terminalu kontenerowego, w tym przedłużyć nabrzeże I, zmodernizować urządzenia nabrzeża II oraz wybudować nabrzeże III.

2.2.   Piraeus Port Authority S.A.

| (12) | Spółkę Piraeus Port Authority S.A. ustanowiono ustawą nr 2688/1999 poprzez przekształcenie Piraeus Port Authority, utworzonego w 1930 r. podmiotu podlegającego prawu publicznemu, w przedsiębiorstwo użyteczności publicznej. |
| --- | --- |

(12)

Spółkę Piraeus Port Authority S.A. ustanowiono ustawą nr 2688/1999 poprzez przekształcenie Piraeus Port Authority, utworzonego w 1930 r. podmiotu podlegającego prawu publicznemu, w przedsiębiorstwo użyteczności publicznej.

| (13) | W dniu 13 lutego 2002 r. Grecja i PPA podpisały 40-letnią umowę koncesji. Umowa ta została ratyfikowana ustawą nr 3654/2008. Na mocy tej umowy PPA ma wyłączne prawo użytkowania i eksploatacji gruntów, budynków i infrastruktury portowej strefy lądowej portu w Pireusie (6). W szczególności w umowie koncesji przewidziano prawo PPA do odpłatnego podzlecania obsługi części portu osobom trzecim (7). |
| --- | --- |

(13)

W dniu 13 lutego 2002 r. Grecja i PPA podpisały 40-letnią umowę koncesji. Umowa ta została ratyfikowana ustawą nr 3654/2008. Na mocy tej umowy PPA ma wyłączne prawo użytkowania i eksploatacji gruntów, budynków i infrastruktury portowej strefy lądowej portu w Pireusie (6). W szczególności w umowie koncesji przewidziano prawo PPA do odpłatnego podzlecania obsługi części portu osobom trzecim (7).

2.3.   Umowa koncesji między spółkami PPA i PCT oraz projekt inwestycyjny

| (14) | W celu udzielenia koncesji na obsługę nabrzeży II i III spółka PPA przeprowadziła europejską procedurę przetargową (8) na usługi zarządzania portem. W ramach przedmiotowej procedury przetargowej PPA otrzymała dwa wnioski: od COSCO i od konsorcjum spółek składającego się z Hutchinson Port Holdings L.T.D., Hutchinson Ports Investments S.A.R.L., Alapis Joint Stock Company SA i Lyd S.A. |
| --- | --- |

(14)

W celu udzielenia koncesji na obsługę nabrzeży II i III spółka PPA przeprowadziła europejską procedurę przetargową (8) na usługi zarządzania portem. W ramach przedmiotowej procedury przetargowej PPA otrzymała dwa wnioski: od COSCO i od konsorcjum spółek składającego się z Hutchinson Port Holdings L.T.D., Hutchinson Ports Investments S.A.R.L., Alapis Joint Stock Company SA i Lyd S.A.

| (15) | W zaproszeniu do składania ofert przewidziano postępowania odwoławcze. Organy sądowe nie otrzymały jednak jakiegokolwiek odwołania dotyczącego procedury przetargowej lub ostatecznego wyniku od żadnego z uczestników. Ponadto grecki Trybunał Obrachunkowy skontrolował i zatwierdził wspomnianą procedurę oraz projekt umowy. |
| --- | --- |

(15)

W zaproszeniu do składania ofert przewidziano postępowania odwoławcze. Organy sądowe nie otrzymały jednak jakiegokolwiek odwołania dotyczącego procedury przetargowej lub ostatecznego wyniku od żadnego z uczestników. Ponadto grecki Trybunał Obrachunkowy skontrolował i zatwierdził wspomnianą procedurę oraz projekt umowy.

| (16) | W listopadzie 2008 r. spółka PPA podpisała z PCT umowę koncesji, na mocy której PPA przyznała PCT prawo do eksploatacji i wyłącznego użytkowania tzw. „nowego terminalu kontenerowego (NCT)” obejmującego istniejące nabrzeże II, przeznaczone do modernizacji, nowe nabrzeże III do wybudowania oraz przylegający do niego obszar, a także prawo do korzystania z przyległego morskiego obszaru manewrowego do postoju, który pozwala na bezpieczne cumowanie i obsługę statków. |
| --- | --- |

(16)

W listopadzie 2008 r. spółka PPA podpisała z PCT umowę koncesji, na mocy której PPA przyznała PCT prawo do eksploatacji i wyłącznego użytkowania tzw. „nowego terminalu kontenerowego (NCT)” obejmującego istniejące nabrzeże II, przeznaczone do modernizacji, nowe nabrzeże III do wybudowania oraz przylegający do niego obszar, a także prawo do korzystania z przyległego morskiego obszaru manewrowego do postoju, który pozwala na bezpieczne cumowanie i obsługę statków.

| (17) | Zgodnie z umową koncesji spółka PCT jest zobowiązana do modernizacji istniejącego nabrzeża II, wybudowania nowego nabrzeża III oraz zapewnienia pełnego zakresu usług portowych związanych z obsługą terminalu kontenerowego. Ponadto posiadacz koncesji będzie finansował wyłącznie na własny koszt wszystkie modernizacje nabrzeża II, a także budowę i obsługę nabrzeża III. W ramach procedury przetargowej i umowy koncesji przewidziano zatem, że posiadacz koncesji nie otrzyma żadnych publicznych środków pieniężnych na pokrycie kosztów swoich inwestycji. |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z umową koncesji spółka PCT jest zobowiązana do modernizacji istniejącego nabrzeża II, wybudowania nowego nabrzeża III oraz zapewnienia pełnego zakresu usług portowych związanych z obsługą terminalu kontenerowego. Ponadto posiadacz koncesji będzie finansował wyłącznie na własny koszt wszystkie modernizacje nabrzeża II, a także budowę i obsługę nabrzeża III. W ramach procedury przetargowej i umowy koncesji przewidziano zatem, że posiadacz koncesji nie otrzyma żadnych publicznych środków pieniężnych na pokrycie kosztów swoich inwestycji.

| (18) | Ponadto przewiduje się, że posiadacz koncesji przejmuje wszelkie ryzyko (handlowe) w odniesieniu do modernizacji i budowy niezbędnej infrastruktury. Posiadacz koncesji podejmuje się także szeregu zobowiązań w zakresie zapewnienia gwarantowanej przepustowości nowego terminalu kontenerowego. |
| --- | --- |

(18)

Ponadto przewiduje się, że posiadacz koncesji przejmuje wszelkie ryzyko (handlowe) w odniesieniu do modernizacji i budowy niezbędnej infrastruktury. Posiadacz koncesji podejmuje się także szeregu zobowiązań w zakresie zapewnienia gwarantowanej przepustowości nowego terminalu kontenerowego.

| (19) | Umowa koncesji między spółką PPA a PCT została ratyfikowaną ustawą nr 3755/2009 („ustawa”). Do art. 1 ustawy włączono umowę koncesji w formie, w jakiej została podpisana, w art. 2 określono szczególne zwolnienia podatkowe dla PCT, natomiast w art. 3 przewidziano, że w przypadku inwestycji PCT związanych z umową koncesji można skorzystać z konkretnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych określonych w dekrecie z mocą ustawy nr 2687/1953. |
| --- | --- |

(19)

Umowa koncesji między spółką PPA a PCT została ratyfikowaną ustawą nr 3755/2009 („ustawa”). Do art. 1 ustawy włączono umowę koncesji w formie, w jakiej została podpisana, w art. 2 określono szczególne zwolnienia podatkowe dla PCT, natomiast w art. 3 przewidziano, że w przypadku inwestycji PCT związanych z umową koncesji można skorzystać z konkretnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych określonych w dekrecie z mocą ustawy nr 2687/1953.

3.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

| (20) | W decyzji z dnia 11 lipca 2012 r. (9) Komisja postanowiła, że różnice między umową koncesji a ogłoszeniem o zamówieniu oraz dwa środki polityki budżetowej (10) nie stanowią pomocy państwa. W tej samej decyzji Komisja wyraziła swoje wątpliwości i wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w odniesieniu do pozostałych domniemanych środków pomocy państwa:






  1. | zwolnienia z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III (11); |
| --- | --- | --- |

(20)

W decyzji z dnia 11 lipca 2012 r. (9) Komisja postanowiła, że różnice między umową koncesji a ogłoszeniem o zamówieniu oraz dwa środki polityki budżetowej (10) nie stanowią pomocy państwa. W tej samej decyzji Komisja wyraziła swoje wątpliwości i wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w odniesieniu do pozostałych domniemanych środków pomocy państwa:

1.

zwolnienia z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III (11);

| 2. | prawa do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy; definicji pojęcia „dobra inwestycyjne” na potrzeby przepisów dotyczących VAT; prawa do naliczania odsetek za zwłokę od pierwszego dnia po zakończeniu 60-dniowego okresu od złożenia wniosku o zwrot VAT (12); |
| --- | --- |

2.

prawa do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy; definicji pojęcia „dobra inwestycyjne” na potrzeby przepisów dotyczących VAT; prawa do naliczania odsetek za zwłokę od pierwszego dnia po zakończeniu 60-dniowego okresu od złożenia wniosku o zwrot VAT (12);

| 3. | przeniesienia strat bez ograniczenia w czasie (13); |
| --- | --- |

3.

przeniesienia strat bez ograniczenia w czasie (13);

| 4. | możliwości wyboru spośród trzech metod amortyzacji w odniesieniu do kosztów inwestycji związanej z przebudową nabrzeża II i budową nabrzeża III (14); |
| --- | --- |

4.

możliwości wyboru spośród trzech metod amortyzacji w odniesieniu do kosztów inwestycji związanej z przebudową nabrzeża II i budową nabrzeża III (14);

| 5. | zwolnienia z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnego projektu (15); |
| --- | --- |

5.

zwolnienia z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnego projektu (15);

| 6. | zwolnienia z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim w odniesieniu do umów między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa (16); |
| --- | --- |

6.

zwolnienia z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim w odniesieniu do umów między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa (16);

| 7. | zwolnienia z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT (17); |
| --- | --- |

7.

zwolnienia z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT (17);

| 8. | ochrony w ramach specjalnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych (18); |
| --- | --- |

8.

ochrony w ramach specjalnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych (18);

| 9. | zwolnienia z przepisów ogólnych dotyczących przymusowego wywłaszczenia. |
| --- | --- |

9.

zwolnienia z przepisów ogólnych dotyczących przymusowego wywłaszczenia.

| (21) | W szczególności Komisja uznała, że przedmiotowe środki przyznają selektywną korzyść spółce PCT, ponieważ stanowią odstępstwo od mających zwykle zastosowanie przepisów podatkowych, którego nie można uzasadnić względami polityki gospodarczej, na jakie powołują się władze greckie. W szczególności Komisja uznała, że cel wspierania inwestycji podejmowanych w ramach dużych projektów infrastrukturalnych jest realizowany ze względów polityki gospodarczej, które nie należą do istoty badanego systemu podatkowego i nie uzasadniają zróżnicowanego traktowania na korzyść PCT. |
| --- | --- |

(21)

W szczególności Komisja uznała, że przedmiotowe środki przyznają selektywną korzyść spółce PCT, ponieważ stanowią odstępstwo od mających zwykle zastosowanie przepisów podatkowych, którego nie można uzasadnić względami polityki gospodarczej, na jakie powołują się władze greckie. W szczególności Komisja uznała, że cel wspierania inwestycji podejmowanych w ramach dużych projektów infrastrukturalnych jest realizowany ze względów polityki gospodarczej, które nie należą do istoty badanego systemu podatkowego i nie uzasadniają zróżnicowanego traktowania na korzyść PCT.

| (22) | Ponadto Komisja uznała, że fakt, iż niektóre z tych zwolnień podatkowych lub podobne zwolnienia zawarto we wcześniejszych zamówieniach publicznych, w przypadku których Komisja wydała pozytywne decyzje, nie ma znaczenia dla wykazania, że zastosowanie przedmiotowych środków jest uzasadnione logiką greckiego systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(22)

Ponadto Komisja uznała, że fakt, iż niektóre z tych zwolnień podatkowych lub podobne zwolnienia zawarto we wcześniejszych zamówieniach publicznych, w przypadku których Komisja wydała pozytywne decyzje, nie ma znaczenia dla wykazania, że zastosowanie przedmiotowych środków jest uzasadnione logiką greckiego systemu podatkowego.

| (23) | Co więcej, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności badanych środków z art. 107 ust. 3 lit. a) i c) TFUE, na którą powoływały się władze greckie. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości w odniesieniu do zastosowania art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE, ponieważ warunki zgodności w ramach tego artykułu zostały opracowane przez Komisję w jej wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013, a władze greckie nie przedstawiły żadnych stosownych argumentów dotyczących zgodności przedmiotowych środków z warunkami określonymi w tych wytycznych. Jeżeli chodzi o zastosowanie art. 107 ust. 3 lit. c), Komisja wyraziła wątpliwości w odniesieniu do konieczności i proporcjonalności środków. |
| --- | --- |

(23)

Co więcej, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności badanych środków z art. 107 ust. 3 lit. a) i c) TFUE, na którą powoływały się władze greckie. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości w odniesieniu do zastosowania art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE, ponieważ warunki zgodności w ramach tego artykułu zostały opracowane przez Komisję w jej wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013, a władze greckie nie przedstawiły żadnych stosownych argumentów dotyczących zgodności przedmiotowych środków z warunkami określonymi w tych wytycznych. Jeżeli chodzi o zastosowanie art. 107 ust. 3 lit. c), Komisja wyraziła wątpliwości w odniesieniu do konieczności i proporcjonalności środków.

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON I GRECJI

| (24) | Grecja i beneficjent przedstawili wspólne uwagi w tej sprawie. Komisja nie otrzymała żadnych uwag od jakichkolwiek innych osób trzecich po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(24)

Grecja i beneficjent przedstawili wspólne uwagi w tej sprawie. Komisja nie otrzymała żadnych uwag od jakichkolwiek innych osób trzecich po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

4.1.   Kwestia istnienia pomocy państwa

Brak korzyści

| (25) | Władze greckie i PCT twierdzą, że zwolnienie z mającej powszechne zastosowanie zasady podatkowej niekoniecznie przynosi korzyść selektywną oraz że Komisja nie dokonuje rozróżnienia między istnieniem selektywności a istnieniem korzyści. W związku z tym nawet w przypadku zidentyfikowania selektywnego środka nie można powiedzieć, że automatycznie przynosi on korzyść i na odwrót. Zastosowanie tej samej zasady ogólnej w różnych sytuacjach może prowadzić do dyskryminacji lub działać na niekorzyść określonych osób, które podlegają tej zasadzie. Zwolnienie może służyć zapewnieniu traktowania obiektywnie różnych sytuacji w różny sposób, a tym samym nie ma miejsca ani dyskryminacja, ani przypadkowe działanie na niekorzyść. |
| --- | --- |

(25)

Władze greckie i PCT twierdzą, że zwolnienie z mającej powszechne zastosowanie zasady podatkowej niekoniecznie przynosi korzyść selektywną oraz że Komisja nie dokonuje rozróżnienia między istnieniem selektywności a istnieniem korzyści. W związku z tym nawet w przypadku zidentyfikowania selektywnego środka nie można powiedzieć, że automatycznie przynosi on korzyść i na odwrót. Zastosowanie tej samej zasady ogólnej w różnych sytuacjach może prowadzić do dyskryminacji lub działać na niekorzyść określonych osób, które podlegają tej zasadzie. Zwolnienie może służyć zapewnieniu traktowania obiektywnie różnych sytuacji w różny sposób, a tym samym nie ma miejsca ani dyskryminacja, ani przypadkowe działanie na niekorzyść.

| (26) | Ponadto władze greckie i PCT twierdzą, że podobnie jak przedsiębiorstwa, którym powierzono świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, również przedsiębiorstwa, którym powierzono długoterminowe koncesje na utworzenie i prowadzenie infrastruktury publicznej z funduszy prywatnych, przejmują zobowiązania umowne do inwestowania znacznych sum pieniędzy w infrastrukturę, która zostanie zwrócona państwu pod koniec okresu ważności koncesji. Przedmiotowe środki podatkowe mają zatem rekompensować „ograniczenia strukturalne”, z jakimi zmagają się te spółki. W tym celu władze greckie i PCT odnoszą się do wyroku w sprawie Combus (19), w którym Sąd stwierdził, że usunięcie „ograniczeń strukturalnych” nie oznacza przyznania „korzyści” objętych art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(26)

Ponadto władze greckie i PCT twierdzą, że podobnie jak przedsiębiorstwa, którym powierzono świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym, również przedsiębiorstwa, którym powierzono długoterminowe koncesje na utworzenie i prowadzenie infrastruktury publicznej z funduszy prywatnych, przejmują zobowiązania umowne do inwestowania znacznych sum pieniędzy w infrastrukturę, która zostanie zwrócona państwu pod koniec okresu ważności koncesji. Przedmiotowe środki podatkowe mają zatem rekompensować „ograniczenia strukturalne”, z jakimi zmagają się te spółki. W tym celu władze greckie i PCT odnoszą się do wyroku w sprawie Combus (19), w którym Sąd stwierdził, że usunięcie „ograniczeń strukturalnych” nie oznacza przyznania „korzyści” objętych art. 107 ust. 1 TFUE.

Brak selektywności lub uzasadnienie logiką systemu podatkowego

(i)   
  „System odniesienia” dla środków będących przedmiotem postępowania

| (27) | Według władz greckich i PCT prawidłowy system odniesienia to ogólny system stosowany w odniesieniu do projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, w tym partnerstw publiczno-prywatnych. Wspomniany system ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw zaangażowanych w duże projekty infrastrukturalne i partnerstw publiczno-prywatnych i nie dokonuje się w nim rozróżnienia pomiędzy wspomnianymi podmiotami. Przepisy podatkowe określone w ustawie nr 3755/2009 stanowią indywidualne zastosowanie tego ogólnego systemu. |
| --- | --- |

(27)

Według władz greckich i PCT prawidłowy system odniesienia to ogólny system stosowany w odniesieniu do projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, w tym partnerstw publiczno-prywatnych. Wspomniany system ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw zaangażowanych w duże projekty infrastrukturalne i partnerstw publiczno-prywatnych i nie dokonuje się w nim rozróżnienia pomiędzy wspomnianymi podmiotami. Przepisy podatkowe określone w ustawie nr 3755/2009 stanowią indywidualne zastosowanie tego ogólnego systemu.

| (28) | Ze względu na fakt, że przedmiotowe projekty charakteryzują się cechami szczególnymi (20), które odróżniają je od pozostałych projektów, przedsiębiorstwa odpowiedzialne za projekty z zakresu infrastruktury publicznej obiektywnie znajdują się w wyraźnie odmiennej sytuacji prawnej i faktycznej w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami zaangażowanymi w innego rodzaju działalność. Mających powszechne zastosowanie zasad podatkowych nie można zatem uznać za uzasadniony „system odniesienia”. Prawidłowy system odniesienia to system, który uwzględnia wspomniane cechy uznawane również w przepisach UE (21), w których wzywa się do szczególnego traktowania (22). |
| --- | --- |

(28)

Ze względu na fakt, że przedmiotowe projekty charakteryzują się cechami szczególnymi (20), które odróżniają je od pozostałych projektów, przedsiębiorstwa odpowiedzialne za projekty z zakresu infrastruktury publicznej obiektywnie znajdują się w wyraźnie odmiennej sytuacji prawnej i faktycznej w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami zaangażowanymi w innego rodzaju działalność. Mających powszechne zastosowanie zasad podatkowych nie można zatem uznać za uzasadniony „system odniesienia”. Prawidłowy system odniesienia to system, który uwzględnia wspomniane cechy uznawane również w przepisach UE (21), w których wzywa się do szczególnego traktowania (22).

| (29) | Mechanizmem ustanowionym przez Grecję mającym zapewnić odpowiednie podejście do poszczególnych cech projektu z zakresu infrastruktury publicznej, które odróżniają je od innych działań, jest w związku z powyższym wprowadzenie określonych przepisów podatkowych objaśniających zasady mające zastosowanie w określonych obszarach opodatkowania, których zastosowanie (i) mogłoby w innym przypadku prowadzić do dyskryminacji projektów z zakresu infrastruktury publicznej; (ii) charakteryzuje się brakiem jasności i spójności z ogólnymi zasadami systemu podatkowego; lub iii) zostaje zrównoważone przez powyższy obowiązkowy wymóg zapewniania najbardziej efektywnego wykorzystania/alokacji zasobów publicznych. |
| --- | --- |

(29)

Mechanizmem ustanowionym przez Grecję mającym zapewnić odpowiednie podejście do poszczególnych cech projektu z zakresu infrastruktury publicznej, które odróżniają je od innych działań, jest w związku z powyższym wprowadzenie określonych przepisów podatkowych objaśniających zasady mające zastosowanie w określonych obszarach opodatkowania, których zastosowanie (i) mogłoby w innym przypadku prowadzić do dyskryminacji projektów z zakresu infrastruktury publicznej; (ii) charakteryzuje się brakiem jasności i spójności z ogólnymi zasadami systemu podatkowego; lub iii) zostaje zrównoważone przez powyższy obowiązkowy wymóg zapewniania najbardziej efektywnego wykorzystania/alokacji zasobów publicznych.

| (30) | Ponadto władze greckie i PCT wskazują, że technika legislacyjna stosowana w ramach wprowadzania środka podatkowego nie determinuje ogólnego charakteru środka. Odnosząc się do wyroku w sprawie Gibraltaru (23), wspomniane podmioty twierdzą, że wprowadzenie przez państwo członkowskie odstępstwa od zasad mających ogólne zastosowanie nie powoduje automatycznie selektywności i powstania korzyści. Samo stosowanie podejścia „opierającego się na odstępstwie” stanowiłoby formalistyczną metodykę, którą łatwo byłoby obejść. |
| --- | --- |

(30)

Ponadto władze greckie i PCT wskazują, że technika legislacyjna stosowana w ramach wprowadzania środka podatkowego nie determinuje ogólnego charakteru środka. Odnosząc się do wyroku w sprawie Gibraltaru (23), wspomniane podmioty twierdzą, że wprowadzenie przez państwo członkowskie odstępstwa od zasad mających ogólne zastosowanie nie powoduje automatycznie selektywności i powstania korzyści. Samo stosowanie podejścia „opierającego się na odstępstwie” stanowiłoby formalistyczną metodykę, którą łatwo byłoby obejść.

(ii)   
  Cel środka objętego postępowaniem

| (31) | Władze greckie i spółka PCT twierdzą, że w świetle orzecznictwa w sprawie Adria-Wien celem środka, w ramach którego należy ocenić przepisy sprzyjające spółce PCT, jest promowanie skutecznej realizacji projektów z zakresu infrastruktury publicznej. Władze i spółka odrzucają ocenę Komisji przedstawioną w decyzji o wszczęciu postępowania dotyczącą „nieistotnego charakteru” i „nieważności” tego typu celu. |
| --- | --- |

(31)

Władze greckie i spółka PCT twierdzą, że w świetle orzecznictwa w sprawie Adria-Wien celem środka, w ramach którego należy ocenić przepisy sprzyjające spółce PCT, jest promowanie skutecznej realizacji projektów z zakresu infrastruktury publicznej. Władze i spółka odrzucają ocenę Komisji przedstawioną w decyzji o wszczęciu postępowania dotyczącą „nieistotnego charakteru” i „nieważności” tego typu celu.

| (32) | Odnoszą się również do zamierzonego celu w ramach opłat środowiskowych, aby dowieść, że przedstawiony w decyzji o wszczęciu postępowania wniosek Komisji oznacza, że jakikolwiek środek podatkowy, którego cel szczegółowy jest inny niż pobór dochodów podatkowych, nigdy nie mógłby zostać uzasadniony charakterem ogólnego systemu podatkowego. Przy zachowaniu zgodności z prawem UE państwa członkowskie mogą za pośrednictwem swoich systemów podatkowych realizować politykę, którą uznają za odpowiednią. |
| --- | --- |

(32)

Odnoszą się również do zamierzonego celu w ramach opłat środowiskowych, aby dowieść, że przedstawiony w decyzji o wszczęciu postępowania wniosek Komisji oznacza, że jakikolwiek środek podatkowy, którego cel szczegółowy jest inny niż pobór dochodów podatkowych, nigdy nie mógłby zostać uzasadniony charakterem ogólnego systemu podatkowego. Przy zachowaniu zgodności z prawem UE państwa członkowskie mogą za pośrednictwem swoich systemów podatkowych realizować politykę, którą uznają za odpowiednią.

| (33) | Ponadto twierdzą, że Komisja nie miała racji, stwierdzając, że wspomniany cel systemu podatkowego jest „nieistotny” (24), ponieważ w sprawie Azorów (25) Trybunał nie stwierdził, że cel jest bez znaczenia. Celem analizy selektywności nie jest określenie tego, czy „sam cel” środka objętego postępowaniem jest „ważny” lub „istotny”. „Celem” środka jest „podstawa” umożliwiająca porównanie „sytuacji prawnej i faktycznej” przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(33)

Ponadto twierdzą, że Komisja nie miała racji, stwierdzając, że wspomniany cel systemu podatkowego jest „nieistotny” (24), ponieważ w sprawie Azorów (25) Trybunał nie stwierdził, że cel jest bez znaczenia. Celem analizy selektywności nie jest określenie tego, czy „sam cel” środka objętego postępowaniem jest „ważny” lub „istotny”. „Celem” środka jest „podstawa” umożliwiająca porównanie „sytuacji prawnej i faktycznej” przedsiębiorstw.

| (34) | Władze argumentują, że Komisja nie przedstawia wyjaśnień dotyczących powodu nieuznania „celu” polityki za „ważny” ani „istotny” na potrzeby oceny selektywności. W tym celu odwołują się oni do wyroków w sprawie Adria-Wien (26), Regione Sardegna (27) i British Aggregates (28), twierdząc, że Trybunał nie wypowiedział się przeciwko tym celom, ale po postu ocenił selektywność badanych środków. |
| --- | --- |

(34)

Władze argumentują, że Komisja nie przedstawia wyjaśnień dotyczących powodu nieuznania „celu” polityki za „ważny” ani „istotny” na potrzeby oceny selektywności. W tym celu odwołują się oni do wyroków w sprawie Adria-Wien (26), Regione Sardegna (27) i British Aggregates (28), twierdząc, że Trybunał nie wypowiedział się przeciwko tym celom, ale po postu ocenił selektywność badanych środków.

(iii)   
  Sytuacja prawna i faktyczna spółki PCT w świetle celu środka objętego postępowaniem

| (35) | Władze greckie i spółka PCT twierdzą, że w świetle celu, jakim jest skuteczna realizacja projektów z zakresu infrastruktury publicznej, spółka PCT i inne przedsiębiorstwa podejmujące się realizacji dużych projektów inwestycyjnych znajdują się w innej sytuacji prawnej i faktycznej niż pozostałe przedsiębiorstwa. Na tej podstawie władze twierdzą, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja przeoczyła okoliczności/szczególne cechy charakterystyczne przedmiotowych projektów. Określone traktowanie pod względem podatkowym przyznane spółce PCT i innym podmiotom w porównywalnej sytuacji nie może zapewniać przewagi konkurencyjnej w stosunku do innych przedsiębiorstw, które nie otrzymują takiego traktowania, ponieważ przedmiotowe dwa rodzaje przedsiębiorstw nie konkurują pod względem wydajności badanych projektów z zakresu infrastruktury publicznej. |
| --- | --- |

(35)

Władze greckie i spółka PCT twierdzą, że w świetle celu, jakim jest skuteczna realizacja projektów z zakresu infrastruktury publicznej, spółka PCT i inne przedsiębiorstwa podejmujące się realizacji dużych projektów inwestycyjnych znajdują się w innej sytuacji prawnej i faktycznej niż pozostałe przedsiębiorstwa. Na tej podstawie władze twierdzą, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja przeoczyła okoliczności/szczególne cechy charakterystyczne przedmiotowych projektów. Określone traktowanie pod względem podatkowym przyznane spółce PCT i innym podmiotom w porównywalnej sytuacji nie może zapewniać przewagi konkurencyjnej w stosunku do innych przedsiębiorstw, które nie otrzymują takiego traktowania, ponieważ przedmiotowe dwa rodzaje przedsiębiorstw nie konkurują pod względem wydajności badanych projektów z zakresu infrastruktury publicznej.

| (36) | Wszystkie przedsiębiorstwa, które realizują takie projekty, podlegają temu systemowi w równym stopniu i żadne z nich nie podlega wykluczeniu, nie ma również ustalonych ograniczeń dotyczących regionu lub sektora zastosowania, budżetu ani ograniczeń czasowych. W związku z powyższym selektywność faktycznie nie występuje. |
| --- | --- |

(36)

Wszystkie przedsiębiorstwa, które realizują takie projekty, podlegają temu systemowi w równym stopniu i żadne z nich nie podlega wykluczeniu, nie ma również ustalonych ograniczeń dotyczących regionu lub sektora zastosowania, budżetu ani ograniczeń czasowych. W związku z powyższym selektywność faktycznie nie występuje.

| (37) | Co więcej, władze greckie nie zatrzymały żadnej swobody decyzyjnej w odniesieniu do sposobu stosowania tych przepisów podatkowych, które od kilku lat są systematycznie wprowadzane we wszystkich projektach z zakresu infrastruktury publicznej. |
| --- | --- |

(37)

Co więcej, władze greckie nie zatrzymały żadnej swobody decyzyjnej w odniesieniu do sposobu stosowania tych przepisów podatkowych, które od kilku lat są systematycznie wprowadzane we wszystkich projektach z zakresu infrastruktury publicznej.

(iv)   
  Logika systemu podatkowego

| (38) | Władze greckie i PCT twierdzą, że przepisy podatkowe, o których mowa, oraz system, którego są częścią, są spójne z podstawowymi lub przewodnimi zasadami regulującymi odpowiednie greckie przepisy podatkowe, ponieważ a) służą osiągnięciu celu polityki publicznej zgodnego z podstawowymi zasadami ogólnego systemu podatkowego, w szczególności z zasadą proporcjonalności, celu systemu podatkowego w zakresie rozwoju gospodarki i zwiększania dochodów oraz kluczowych celów polityki Grecji w zakresie utworzenia infrastruktury publicznej; b) służą zapewnieniu traktowania w różny sposób obiektywnie różnych sytuacji, tym samym stosując zasady równości i proporcjonalności oraz zapewniając, aby nie doszło do zniekształcenia wyników zakładanych w ramach systemu podatkowego; c) są stosowane na podstawie obiektywnych kryteriów; d) zostały opracowane wyraźnie jako mechanizm legislacyjny służący wyeliminowaniu głównych problemów finansowych powstających przy realizacji projektów z zakresu infrastruktury publicznej, które mogą zagrozić uczestnictwu sektora prywatnego (29). |
| --- | --- |

(38)

Władze greckie i PCT twierdzą, że przepisy podatkowe, o których mowa, oraz system, którego są częścią, są spójne z podstawowymi lub przewodnimi zasadami regulującymi odpowiednie greckie przepisy podatkowe, ponieważ a) służą osiągnięciu celu polityki publicznej zgodnego z podstawowymi zasadami ogólnego systemu podatkowego, w szczególności z zasadą proporcjonalności, celu systemu podatkowego w zakresie rozwoju gospodarki i zwiększania dochodów oraz kluczowych celów polityki Grecji w zakresie utworzenia infrastruktury publicznej; b) służą zapewnieniu traktowania w różny sposób obiektywnie różnych sytuacji, tym samym stosując zasady równości i proporcjonalności oraz zapewniając, aby nie doszło do zniekształcenia wyników zakładanych w ramach systemu podatkowego; c) są stosowane na podstawie obiektywnych kryteriów; d) zostały opracowane wyraźnie jako mechanizm legislacyjny służący wyeliminowaniu głównych problemów finansowych powstających przy realizacji projektów z zakresu infrastruktury publicznej, które mogą zagrozić uczestnictwu sektora prywatnego (29).

| (39) | Ponadto dzięki zapewnieniu pewności prawa na podstawie tych przepisów, a tym samym zabezpieczeniu zdolności podatnika do płacenia podatku, promuje się inwestycje sektora prywatnego w infrastrukturę publiczną, a zatem również rozszerzenie podstawy opodatkowania i pobór wyższych dochodów podatkowych. W związku z tym odpowiednie środki są uzasadnione logiką systemu. |
| --- | --- |

(39)

Ponadto dzięki zapewnieniu pewności prawa na podstawie tych przepisów, a tym samym zabezpieczeniu zdolności podatnika do płacenia podatku, promuje się inwestycje sektora prywatnego w infrastrukturę publiczną, a zatem również rozszerzenie podstawy opodatkowania i pobór wyższych dochodów podatkowych. W związku z tym odpowiednie środki są uzasadnione logiką systemu.

Brak oceny warunków istotnych z punktu widzenia zakłócenia konkurencji i wpływu na wymianę handlową

| (40) | Władze greckie i PCT są zdania, że Komisja nie określiła usług i rynków geograficznych, które są istotne dla oceny wpływu na konkurencję, nie przeprowadziła analizy warunków konkurencji na właściwych rynkach i nie ustaliła, że konkurujące porty UE, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania, są faktycznymi lub potencjalnymi konkurentami portu w Pireusie i PCT. |
| --- | --- |

(40)

Władze greckie i PCT są zdania, że Komisja nie określiła usług i rynków geograficznych, które są istotne dla oceny wpływu na konkurencję, nie przeprowadziła analizy warunków konkurencji na właściwych rynkach i nie ustaliła, że konkurujące porty UE, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania, są faktycznymi lub potencjalnymi konkurentami portu w Pireusie i PCT.

| (41) | Władze greckie i PCT twierdzą ponadto, że Komisja nie zbadała rynku właściwego, na którym działa terminal kontenerowy PCT, ani warunków konkurencji na rynku właściwym. Badanie takie wykazałoby, że omawiane przepisy podatkowe nie mają niekorzystnego wpływu na konkurencję ani na wymianę handlową w UE. |
| --- | --- |

(41)

Władze greckie i PCT twierdzą ponadto, że Komisja nie zbadała rynku właściwego, na którym działa terminal kontenerowy PCT, ani warunków konkurencji na rynku właściwym. Badanie takie wykazałoby, że omawiane przepisy podatkowe nie mają niekorzystnego wpływu na konkurencję ani na wymianę handlową w UE.

| (42) | Jeżeli chodzi o warunki konkurencji na rynku, w oparciu o wyrok w sprawie WAM (30) władze greckie i PCT twierdzą, iż sam fakt, że ładunek kontenerowy podlega wymianie handlowej pomiędzy państwami członkowskimi UE oraz że różne porty konkurują ze sobą pod względem świadczenia usług kontenerowych w obiektach portowych, nie oznacza automatycznie, że pomoc przyznana władzom portowym spełnia kryterium dotyczące wpływu na wymianę handlową lub zakłócenia konkurencji określone w art. 107 ust. 1 TFUE. W związku z tym twierdzą, że Komisja nie przeprowadziła analizy wpływu przepisów podatkowych na konkurencję i wymianę handlową na rynkach właściwych. |
| --- | --- |

(42)

Jeżeli chodzi o warunki konkurencji na rynku, w oparciu o wyrok w sprawie WAM (30) władze greckie i PCT twierdzą, iż sam fakt, że ładunek kontenerowy podlega wymianie handlowej pomiędzy państwami członkowskimi UE oraz że różne porty konkurują ze sobą pod względem świadczenia usług kontenerowych w obiektach portowych, nie oznacza automatycznie, że pomoc przyznana władzom portowym spełnia kryterium dotyczące wpływu na wymianę handlową lub zakłócenia konkurencji określone w art. 107 ust. 1 TFUE. W związku z tym twierdzą, że Komisja nie przeprowadziła analizy wpływu przepisów podatkowych na konkurencję i wymianę handlową na rynkach właściwych.

| (43) | Spółka PCT przedstawiła bardziej szczegółowe uwagi dotyczące powyższej argumentacji. |
| --- | --- |

(43)

Spółka PCT przedstawiła bardziej szczegółowe uwagi dotyczące powyższej argumentacji.

Definicja rynku właściwego

| (44) | Jeżeli chodzi o definicję rynku właściwego, PCT odnosi się do decyzji Komisji w sprawie koncentracji (31) w celu dowiedzenia, że istnieją dwa oddzielne rynki właściwe usług portowych w zakresie terminali kontenerowych w porcie: transport lądowy i przeładunek. |
| --- | --- |

(44)

Jeżeli chodzi o definicję rynku właściwego, PCT odnosi się do decyzji Komisji w sprawie koncentracji (31) w celu dowiedzenia, że istnieją dwa oddzielne rynki właściwe usług portowych w zakresie terminali kontenerowych w porcie: transport lądowy i przeładunek.

| (45) | PCT twierdzi również, że w odniesieniu do transportu lądowego wydaje się, iż Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania twierdzi, że zakres geograficzny rynku obejmuje „Grecję i wschodnią część Morza Śródziemnego”, nie wyjaśniając powodu, dla którego definiuje go inaczej niż grecka komisja ds. ochrony konkurencji, która stwierdziła, iż zakres geograficzny rynku usług sztauowania w odniesieniu do transportu lądowego ogranicza się do Grecji Centralnej i Południowej (32). |
| --- | --- |

(45)

PCT twierdzi również, że w odniesieniu do transportu lądowego wydaje się, iż Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania twierdzi, że zakres geograficzny rynku obejmuje „Grecję i wschodnią część Morza Śródziemnego”, nie wyjaśniając powodu, dla którego definiuje go inaczej niż grecka komisja ds. ochrony konkurencji, która stwierdziła, iż zakres geograficzny rynku usług sztauowania w odniesieniu do transportu lądowego ogranicza się do Grecji Centralnej i Południowej (32).

| (46) | Ponadto PCT twierdzi, że zarówno z perspektywy popytu, jak i podaży Grecja Centralna i Południowa stanowią rynek geograficzny, który jest odrębny od Grecji Północnej z powodu: a) zdolności terminalu kontenerowego w porcie PCT do obsługi dużo większego ruchu niż port w Salonikach czy którykolwiek inny port grecki, a ponadto na bardziej konkurencyjnych warunkach, biorąc pod uwagę większą przepustowość techniczną tego portu; b) koncentracji przemysłu, handlu i populacji znajdującej się głównie na obszarze metropolitalnym Aten i ogólnie w środkowej/południowej części państwa; c) topografii Grecji, która powoduje powstanie dodatkowych kosztów związanych z transportem ruchu towarowego między portem w Salonikach, znajdującym się w północnej części Grecji, a środkową i południową częścią państwa oraz w drugą stronę. |
| --- | --- |

(46)

Ponadto PCT twierdzi, że zarówno z perspektywy popytu, jak i podaży Grecja Centralna i Południowa stanowią rynek geograficzny, który jest odrębny od Grecji Północnej z powodu: a) zdolności terminalu kontenerowego w porcie PCT do obsługi dużo większego ruchu niż port w Salonikach czy którykolwiek inny port grecki, a ponadto na bardziej konkurencyjnych warunkach, biorąc pod uwagę większą przepustowość techniczną tego portu; b) koncentracji przemysłu, handlu i populacji znajdującej się głównie na obszarze metropolitalnym Aten i ogólnie w środkowej/południowej części państwa; c) topografii Grecji, która powoduje powstanie dodatkowych kosztów związanych z transportem ruchu towarowego między portem w Salonikach, znajdującym się w północnej części Grecji, a środkową i południową częścią państwa oraz w drugą stronę.

| (47) | Jeżeli chodzi o usługi przeładunku kontenerów, PCT odnosi się do decyzji Komisji w sprawach Maersk/ECT i Hutchinson/Evergreen, w których Komisja uznała wschodnią część Morza Śródziemnego i obszar Morza Czarnego za właściwy rynek geograficzny usług przeładunku kontenerów. Uważa również, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznaje, że zakres geograficzny rynku obejmuje „Grecję i wschodnią część Morza Śródziemnego”. |
| --- | --- |

(47)

Jeżeli chodzi o usługi przeładunku kontenerów, PCT odnosi się do decyzji Komisji w sprawach Maersk/ECT i Hutchinson/Evergreen, w których Komisja uznała wschodnią część Morza Śródziemnego i obszar Morza Czarnego za właściwy rynek geograficzny usług przeładunku kontenerów. Uważa również, że w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja uznaje, że zakres geograficzny rynku obejmuje „Grecję i wschodnią część Morza Śródziemnego”.

Warunki konkurencji na rynku właściwym

| (48) | W odniesieniu do transportu lądowego PCT twierdzi, że w zakresie świadczenia usług sztauowania na potrzeby przeładunków kontenerów w ramach przewozów dalekomorskich we wschodniej części Morza Śródziemnego terminal kontenerowy PCT nie konkuruje z portami UE poza terminalem kontenerowym nabrzeże I należącym do PPA. Ponadto PCT twierdzi, że Komisja nie wyjaśniła, dlaczego jest zdania, że na przedmiotowym rynku występują różne porty w państwach członkowskich UE (33), które konkurują z terminalem kontenerowym PCT. Według PCT stwierdzenie Komisji, że „[...] za bezpośrednich konkurentów można uznać port w Salonikach, port w Constanța w Rumunii, port w Koprze w Słowenii oraz szereg portów we Włoszech”, jest sprzeczne z ustaleniami Komisji w sprawie C 21/2009 (34). Porty we Włoszech i port w Koprze w Słowenii nie znajdują się w segmencie rynku obejmującym wschodnią część Morza Śródziemnego, który według PCT zidentyfikowała Komisja, a raczej w części środkowej Morza Śródziemnego. Ponadto obsługiwany przez te porty przeładunek przeznaczony do celów transportu lądowego („obszar ciążenia”) nie jest obecnie prowadzony w porcie w Pireusie (35). |
| --- | --- |

(48)

W odniesieniu do transportu lądowego PCT twierdzi, że w zakresie świadczenia usług sztauowania na potrzeby przeładunków kontenerów w ramach przewozów dalekomorskich we wschodniej części Morza Śródziemnego terminal kontenerowy PCT nie konkuruje z portami UE poza terminalem kontenerowym nabrzeże I należącym do PPA. Ponadto PCT twierdzi, że Komisja nie wyjaśniła, dlaczego jest zdania, że na przedmiotowym rynku występują różne porty w państwach członkowskich UE (33), które konkurują z terminalem kontenerowym PCT. Według PCT stwierdzenie Komisji, że „[...] za bezpośrednich konkurentów można uznać port w Salonikach, port w Constanța w Rumunii, port w Koprze w Słowenii oraz szereg portów we Włoszech”, jest sprzeczne z ustaleniami Komisji w sprawie C 21/2009 (34). Porty we Włoszech i port w Koprze w Słowenii nie znajdują się w segmencie rynku obejmującym wschodnią część Morza Śródziemnego, który według PCT zidentyfikowała Komisja, a raczej w części środkowej Morza Śródziemnego. Ponadto obsługiwany przez te porty przeładunek przeznaczony do celów transportu lądowego („obszar ciążenia”) nie jest obecnie prowadzony w porcie w Pireusie (35).

| (49) | Z punktu widzenia podaży PCT twierdzi, że wymienione porty można w pewnym stopniu uznać za substytuty terminalu kontenerowego w porcie PCT, ponieważ mogłyby one obsługiwać niektóre typy kontenerowców, które mógłby obsługiwać port kontenerowy PCT, ale nie wszystkie, gdyż głębokość morza i nośność dźwigu w tych portach są mniejsze (36). Z punktu widzenia popytu nie można uznać tych portów za substytuty portu w Pireusie, ponieważ: a) Pireus umożliwia najkrótsze i najtańsze (37) odchylenie od osi Suez/Gibraltar, po której poruszają się główne dalekomorskie kontenerowe linie żeglugowe na Morzu Śródziemnym (38); b) Pireus oferuje najniższe ceny oleju bunkrowego w skali światowej; c) korzystanie w szczególności z portu w Constanța wiązałoby się z dodatkowymi kosztami projektów pilotażowych w cieśninach Dardanele i Bosfor. |
| --- | --- |

(49)

Z punktu widzenia podaży PCT twierdzi, że wymienione porty można w pewnym stopniu uznać za substytuty terminalu kontenerowego w porcie PCT, ponieważ mogłyby one obsługiwać niektóre typy kontenerowców, które mógłby obsługiwać port kontenerowy PCT, ale nie wszystkie, gdyż głębokość morza i nośność dźwigu w tych portach są mniejsze (36). Z punktu widzenia popytu nie można uznać tych portów za substytuty portu w Pireusie, ponieważ: a) Pireus umożliwia najkrótsze i najtańsze (37) odchylenie od osi Suez/Gibraltar, po której poruszają się główne dalekomorskie kontenerowe linie żeglugowe na Morzu Śródziemnym (38); b) Pireus oferuje najniższe ceny oleju bunkrowego w skali światowej; c) korzystanie w szczególności z portu w Constanța wiązałoby się z dodatkowymi kosztami projektów pilotażowych w cieśninach Dardanele i Bosfor.

| (50) | W świetle powyższego PCT twierdzi, że portów, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania, nie można uznać za faktyczne lub potencjalne substytuty portu kontenerowego PCT pod względem świadczenia usług sztauowania w odniesieniu do przeładunku we wschodniej części Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

(50)

W świetle powyższego PCT twierdzi, że portów, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania, nie można uznać za faktyczne lub potencjalne substytuty portu kontenerowego PCT pod względem świadczenia usług sztauowania w odniesieniu do przeładunku we wschodniej części Morza Śródziemnego.

| (51) | PCT odnosi się także do decyzji Komisji dotyczącej inwestycji w porcie w Pireusie, w której Komisja uznała, że konkurencja między określonymi portami a portem w Pireusie jest nieistotna (39). Ponadto PCT twierdzi, że Komisja nie przeprowadziła analizy wpływu przepisów podatkowych na konkurencję i wymianę handlową na rynkach właściwych. Co więcej, ocena tego wpływu wymagałaby sprawdzenia równoważnych systemów podatkowych mających zastosowanie na rynkach właściwych, ponieważ inne porty mogą odnieść korzyść z podobnych lub równoważnych przepisów podatkowych. |
| --- | --- |

(51)

PCT odnosi się także do decyzji Komisji dotyczącej inwestycji w porcie w Pireusie, w której Komisja uznała, że konkurencja między określonymi portami a portem w Pireusie jest nieistotna (39). Ponadto PCT twierdzi, że Komisja nie przeprowadziła analizy wpływu przepisów podatkowych na konkurencję i wymianę handlową na rynkach właściwych. Co więcej, ocena tego wpływu wymagałaby sprawdzenia równoważnych systemów podatkowych mających zastosowanie na rynkach właściwych, ponieważ inne porty mogą odnieść korzyść z podobnych lub równoważnych przepisów podatkowych.

| (52) | Spółka twierdzi również, że na danych rynkach jedynym konkurentem PCT jest spółka PPA, która obsługuje terminal kontenerowy nabrzeże I w porcie w Pireusie. Jeżeli natomiast chodzi o PPA, Komisja uznała, że udzielenie PCT koncesji zwiększy konkurencję w zakresie usług sztauowania ruchu kontenerowego w porcie w Pireusie (40). |
| --- | --- |

(52)

Spółka twierdzi również, że na danych rynkach jedynym konkurentem PCT jest spółka PPA, która obsługuje terminal kontenerowy nabrzeże I w porcie w Pireusie. Jeżeli natomiast chodzi o PPA, Komisja uznała, że udzielenie PCT koncesji zwiększy konkurencję w zakresie usług sztauowania ruchu kontenerowego w porcie w Pireusie (40).

| (53) | Jeżeli chodzi o potencjalnych konkurentów, którzy mogą pojawić się w wyniku prywatyzacji PPA i innych greckich portów, PCT twierdzi, że greccy operatorzy portowi, którym nie udzielono podobnej koncesji, nie znajdują się w podobnej sytuacji, w związku z czym badane przepisy podatkowe nie powodują powstania korzyści ani zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(53)

Jeżeli chodzi o potencjalnych konkurentów, którzy mogą pojawić się w wyniku prywatyzacji PPA i innych greckich portów, PCT twierdzi, że greccy operatorzy portowi, którym nie udzielono podobnej koncesji, nie znajdują się w podobnej sytuacji, w związku z czym badane przepisy podatkowe nie powodują powstania korzyści ani zakłócenia konkurencji.

| (54) | Zdaniem spółki Komisja nie powołuje się na żadne dowody na to, że inni operatorzy portowi byliby zainteresowani podjęciem dużej inwestycji mającej na celu ustanowienie dużego terminalu kontenerowego w porcie w Grecji. Według PCT pojawienie się takiej konkurencji jest bardzo mało prawdopodobne, ponieważ żaden inny istniejący port w Grecji nie łączyłby cech charakterystycznych Pireusu (41). |
| --- | --- |

(54)

Zdaniem spółki Komisja nie powołuje się na żadne dowody na to, że inni operatorzy portowi byliby zainteresowani podjęciem dużej inwestycji mającej na celu ustanowienie dużego terminalu kontenerowego w porcie w Grecji. Według PCT pojawienie się takiej konkurencji jest bardzo mało prawdopodobne, ponieważ żaden inny istniejący port w Grecji nie łączyłby cech charakterystycznych Pireusu (41).

| (55) | W odniesieniu do konkurencji ze strony PPA spółka twierdzi ponadto, że pogląd Komisji jest niedokładny, ponieważ PCT ma już konkurencję ze strony należącego do PPA terminalu kontenerowego nabrzeże I, a skutkiem udzielenia koncesji jest otwarcie rynku na konkurencję, nie zaś zakłócenie konkurencji. W tym względzie twierdzi również, że PPA korzysta z określonych przepisów prawnych o charakterze fiskalnym; w świetle tego faktu przyjęcie niektórych omawianych przepisów podatkowych uznano za mechanizm niezbędny do zapewnienia, aby spółka PCT nie znalazła się w niekorzystnych warunkach konkurencji. |
| --- | --- |

(55)

W odniesieniu do konkurencji ze strony PPA spółka twierdzi ponadto, że pogląd Komisji jest niedokładny, ponieważ PCT ma już konkurencję ze strony należącego do PPA terminalu kontenerowego nabrzeże I, a skutkiem udzielenia koncesji jest otwarcie rynku na konkurencję, nie zaś zakłócenie konkurencji. W tym względzie twierdzi również, że PPA korzysta z określonych przepisów prawnych o charakterze fiskalnym; w świetle tego faktu przyjęcie niektórych omawianych przepisów podatkowych uznano za mechanizm niezbędny do zapewnienia, aby spółka PCT nie znalazła się w niekorzystnych warunkach konkurencji.

4.2.   Porównanie domniemanych środków pomocy państwa z podobnymi postanowieniami zawartymi w umowach dotyczących dużych projektów infrastrukturalnych
   (42)

| (56) | Władze greckie i PCT wskazały, że przepisy podobne do tych określonych w art. 2 i 3 ustawy włączono do przepisów greckich, na podstawie których ratyfikowano szereg indywidualnych projektów z zakresu infrastruktury publicznej oraz ustawę nr 3389/2005 o partnerstwach publiczno-prywatnych. Z uwagi na fakt, że Komisja zbadała przedmiotowe przepisy na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE i uznała, iż nie stanowią one pomocy państwa, wniosek, że przepisy podatkowe na rzecz PCT stanowią selektywny środek i przyznają nienależną korzyść objętą zakresem art. 107 ust. 1 TFUE, zagroziłby pewności prawa i byłby sprzeczny z praktyką Komisji i poprzednimi oświadczeniami dotyczącymi stosowania takich przepisów wobec projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji. |
| --- | --- |

(56)

Władze greckie i PCT wskazały, że przepisy podobne do tych określonych w art. 2 i 3 ustawy włączono do przepisów greckich, na podstawie których ratyfikowano szereg indywidualnych projektów z zakresu infrastruktury publicznej oraz ustawę nr 3389/2005 o partnerstwach publiczno-prywatnych. Z uwagi na fakt, że Komisja zbadała przedmiotowe przepisy na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE i uznała, iż nie stanowią one pomocy państwa, wniosek, że przepisy podatkowe na rzecz PCT stanowią selektywny środek i przyznają nienależną korzyść objętą zakresem art. 107 ust. 1 TFUE, zagroziłby pewności prawa i byłby sprzeczny z praktyką Komisji i poprzednimi oświadczeniami dotyczącymi stosowania takich przepisów wobec projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji.

| (57) | Jeżeli chodzi o sprawę dotyczącą Międzynarodowego Portu Lotniczego Ateny (43), w ramach której Komisja uznała, że przepisy podatkowe stosowano w odniesieniu do usług portu lotniczego, które w tamtym momencie nie podlegały liberalizacji, władze greckie i PCT twierdziły, że taki sam wniosek można także wyciągnąć w odniesieniu do usług z zakresu infrastruktury portowej w bieżącej sprawie. Ponadto władze greckie podtrzymują swoje argumenty, że Komisja zbadała wspomniane przepisy w danej sprawie. |
| --- | --- |

(57)

Jeżeli chodzi o sprawę dotyczącą Międzynarodowego Portu Lotniczego Ateny (43), w ramach której Komisja uznała, że przepisy podatkowe stosowano w odniesieniu do usług portu lotniczego, które w tamtym momencie nie podlegały liberalizacji, władze greckie i PCT twierdziły, że taki sam wniosek można także wyciągnąć w odniesieniu do usług z zakresu infrastruktury portowej w bieżącej sprawie. Ponadto władze greckie podtrzymują swoje argumenty, że Komisja zbadała wspomniane przepisy w danej sprawie.

| (58) | Jeżeli chodzi o sprawę dotyczącą obwodnicy Aten (44) i mostu autostradowego Rio-Antirrio, według władz greckich Komisja zbadała dokładnie wkład finansowy sektora publicznego i prywatnego w koszty projektu oraz badane przepisy podatkowe. Następnie Komisja stwierdziła, że kwotę wkładu sektora publicznego (w formie dotacji i gwarancji rządowych) określono jako „cenę rynkową” (tj. najniższą kwotę wymaganego wkładu sektora publicznego) w ramach otwartego, niedyskryminującego i konkurencyjnego przetargu. W decyzji dotyczącej obwodnicy Aten Komisja stwierdziła, że przepisy podatkowe stanowiły doprecyzowanie obowiązującego systemu podatkowego, którego brak mógł zagrozić pomyślnej realizacji projektu, i nie uznała ich za część wynagrodzenia koncesjonariusza. Żadnej wartości finansowej, jaka mogłaby być powiązana ze stosowaniem przyjętych przepisów podatkowych, nie można by uznać za część wkładu sektora publicznego, ponieważ można ją było dokładnie określić dopiero po upływie okresu ważności koncesji. Przepisy te stanowiły jedynie niezbędne doprecyzowanie, aby nie zniechęcić inwestorów prywatnych, zwłaszcza w odniesieniu do tego rodzaju nieopłacalnych projektów budowlanych wiążących się z wysokim ryzykiem. W związku z tym PCT nie można odróżnić od koncesjonariuszy w przypadku tych spraw, ponieważ wspomniane przepisy we wszystkich sprawach stanowiły „doprecyzowanie” a nie „wynagrodzenie”, jak Komisja uznała w swojej decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(58)

Jeżeli chodzi o sprawę dotyczącą obwodnicy Aten (44) i mostu autostradowego Rio-Antirrio, według władz greckich Komisja zbadała dokładnie wkład finansowy sektora publicznego i prywatnego w koszty projektu oraz badane przepisy podatkowe. Następnie Komisja stwierdziła, że kwotę wkładu sektora publicznego (w formie dotacji i gwarancji rządowych) określono jako „cenę rynkową” (tj. najniższą kwotę wymaganego wkładu sektora publicznego) w ramach otwartego, niedyskryminującego i konkurencyjnego przetargu. W decyzji dotyczącej obwodnicy Aten Komisja stwierdziła, że przepisy podatkowe stanowiły doprecyzowanie obowiązującego systemu podatkowego, którego brak mógł zagrozić pomyślnej realizacji projektu, i nie uznała ich za część wynagrodzenia koncesjonariusza. Żadnej wartości finansowej, jaka mogłaby być powiązana ze stosowaniem przyjętych przepisów podatkowych, nie można by uznać za część wkładu sektora publicznego, ponieważ można ją było dokładnie określić dopiero po upływie okresu ważności koncesji. Przepisy te stanowiły jedynie niezbędne doprecyzowanie, aby nie zniechęcić inwestorów prywatnych, zwłaszcza w odniesieniu do tego rodzaju nieopłacalnych projektów budowlanych wiążących się z wysokim ryzykiem. W związku z tym PCT nie można odróżnić od koncesjonariuszy w przypadku tych spraw, ponieważ wspomniane przepisy we wszystkich sprawach stanowiły „doprecyzowanie” a nie „wynagrodzenie”, jak Komisja uznała w swojej decyzji o wszczęciu postępowania.

| (59) | Ponadto w zgłoszonych sprawach, jak te przywołane przez władze greckie i spółkę PCT, nie można stosować orzecznictwa (45) wskazanego przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania w odniesieniu do faktu, że milczenie Komisji w sprawie konkretnych środków nie oznacza, że zostały one zatwierdzone (46). |
| --- | --- |

(59)

Ponadto w zgłoszonych sprawach, jak te przywołane przez władze greckie i spółkę PCT, nie można stosować orzecznictwa (45) wskazanego przez Komisję w decyzji o wszczęciu postępowania w odniesieniu do faktu, że milczenie Komisji w sprawie konkretnych środków nie oznacza, że zostały one zatwierdzone (46).

| (60) | Jeżeli chodzi o dalsze decyzje w sprawie pomocy państwa dotyczące pozostałych projektów infrastrukturalnych, Komisja nie musiała szczegółowo odnosić się do przedmiotowych przepisów podatkowych, ponieważ nie zmieniła swojego stanowiska wyrażonego w sprawie dotyczącej mostu autostradowego Rio–Antirrio i w sprawie dotyczącej obwodnicy Aten (47). |
| --- | --- |

(60)

Jeżeli chodzi o dalsze decyzje w sprawie pomocy państwa dotyczące pozostałych projektów infrastrukturalnych, Komisja nie musiała szczegółowo odnosić się do przedmiotowych przepisów podatkowych, ponieważ nie zmieniła swojego stanowiska wyrażonego w sprawie dotyczącej mostu autostradowego Rio–Antirrio i w sprawie dotyczącej obwodnicy Aten (47).

| (61) | Władze greckie twierdziły, że problem, jaki się pojawił, dotyczy tego, czy w związku z zatwierdzeniem przez Komisję we wspomnianych wyżej wcześniejszych decyzjach dane przepisy podatkowe można uznać za zgodne z zasadami pomocy państwa, a nie tego, czy przedmiotowe przepisy podlegają poprzedniej ocenie Komisji, jak wskazano w decyzji o wszczęciu postępowania. Ponadto, gdyby przedmiotowe przepisy włączono do dokumentacji przetargowej tej koncesji, Komisja doszłaby do takich samych wniosków jak w swoich poprzednich decyzjach. |
| --- | --- |

(61)

Władze greckie twierdziły, że problem, jaki się pojawił, dotyczy tego, czy w związku z zatwierdzeniem przez Komisję we wspomnianych wyżej wcześniejszych decyzjach dane przepisy podatkowe można uznać za zgodne z zasadami pomocy państwa, a nie tego, czy przedmiotowe przepisy podlegają poprzedniej ocenie Komisji, jak wskazano w decyzji o wszczęciu postępowania. Ponadto, gdyby przedmiotowe przepisy włączono do dokumentacji przetargowej tej koncesji, Komisja doszłaby do takich samych wniosków jak w swoich poprzednich decyzjach.

| (62) | Władze greckie twierdziły także, że rozróżnienie dokonane przez Komisję w jej decyzji o wszczęciu postępowania między bieżącą sprawą a poprzednimi sprawami opiera się na szczególe formalnym, tj. przyjęciu przepisów podatkowych w ramach ustawy nr 3755/2009 zamiast włączenia ich do umowy koncesji. Ponadto wskazano, że: (i) oferenci przetargowi zdawali sobie sprawę ze stosowania tych przepisów podatkowych jako standardowych ram wprowadzonych przez Grecję w odniesieniu do projektów z zakresu infrastruktury publicznej oraz w odniesieniu do PPP w Grecji; (ii) kontakty spółki PCT w odniesieniu do koncesji na port kontenerowy w Pireusie i Salonikach prowadzono na poziomie premiera Grecji i ministra żeglugi, którzy promowali te projekty wśród inwestorów na szczeblu międzynarodowym i oferowali pełny pakiet środków wprowadzonych przez Grecję w odniesieniu do projektów z zakresu infrastruktury publicznej finansowanych ze środków sektora prywatnego; (iii) spółka PCT zdawała sobie sprawę, że Komisja zbadała wszystkie wcześniejsze projekty tego rodzaju i nie zgłosiła wobec nich żadnych zastrzeżeń; (iv) w trakcie procedury przetargowej spółka PCT zażądała od rządu greckiego i PPA włączenia tych przepisów do umowy koncesji; (v) spółka PCT ponownie poruszyła tę sprawę z premierem Grecji i ministrem żeglugi i po raz kolejny otrzymała zapewnienie, że takie przepisy zostaną wprowadzone; (vi) w świetle wspomnianych zapewnień spółka PCT w ramach całej procedury przetargowej i przygotowywania oferty uwzględniała, że umowa koncesji będzie prowadzona na takiej samej zasadzie jak wszystkie pozostałe koncesje dotyczące infrastruktury publicznej i że w związku z tym kredytodawcy będą znali warunki koncesji. |
| --- | --- |

(62)

Władze greckie twierdziły także, że rozróżnienie dokonane przez Komisję w jej decyzji o wszczęciu postępowania między bieżącą sprawą a poprzednimi sprawami opiera się na szczególe formalnym, tj. przyjęciu przepisów podatkowych w ramach ustawy nr 3755/2009 zamiast włączenia ich do umowy koncesji. Ponadto wskazano, że: (i) oferenci przetargowi zdawali sobie sprawę ze stosowania tych przepisów podatkowych jako standardowych ram wprowadzonych przez Grecję w odniesieniu do projektów z zakresu infrastruktury publicznej oraz w odniesieniu do PPP w Grecji; (ii) kontakty spółki PCT w odniesieniu do koncesji na port kontenerowy w Pireusie i Salonikach prowadzono na poziomie premiera Grecji i ministra żeglugi, którzy promowali te projekty wśród inwestorów na szczeblu międzynarodowym i oferowali pełny pakiet środków wprowadzonych przez Grecję w odniesieniu do projektów z zakresu infrastruktury publicznej finansowanych ze środków sektora prywatnego; (iii) spółka PCT zdawała sobie sprawę, że Komisja zbadała wszystkie wcześniejsze projekty tego rodzaju i nie zgłosiła wobec nich żadnych zastrzeżeń; (iv) w trakcie procedury przetargowej spółka PCT zażądała od rządu greckiego i PPA włączenia tych przepisów do umowy koncesji; (v) spółka PCT ponownie poruszyła tę sprawę z premierem Grecji i ministrem żeglugi i po raz kolejny otrzymała zapewnienie, że takie przepisy zostaną wprowadzone; (vi) w świetle wspomnianych zapewnień spółka PCT w ramach całej procedury przetargowej i przygotowywania oferty uwzględniała, że umowa koncesji będzie prowadzona na takiej samej zasadzie jak wszystkie pozostałe koncesje dotyczące infrastruktury publicznej i że w związku z tym kredytodawcy będą znali warunki koncesji.

| (63) | Procedury przetargowej dotyczącej przyznania PCT umowy koncesji nie można zatem odróżniać od poprzednich przypadków, ponieważ standardowe ramy podatkowe dla dużych projektów infrastrukturalnych były znane wszystkim oferentom. Ponadto wskazano, że nie istniał żaden szczególny powód, aby prowadzić ewidencję takich wymian w kontekście procedury przetargowej, ponieważ PPA nie jest uprawniona do przyjmowania takich przepisów, a w każdym przypadku ich zastosowanie było kwestią utrwalonej praktyki w Grecji zgodnie z precedensem ustalonym przez Komisję. |
| --- | --- |

(63)

Procedury przetargowej dotyczącej przyznania PCT umowy koncesji nie można zatem odróżniać od poprzednich przypadków, ponieważ standardowe ramy podatkowe dla dużych projektów infrastrukturalnych były znane wszystkim oferentom. Ponadto wskazano, że nie istniał żaden szczególny powód, aby prowadzić ewidencję takich wymian w kontekście procedury przetargowej, ponieważ PPA nie jest uprawniona do przyjmowania takich przepisów, a w każdym przypadku ich zastosowanie było kwestią utrwalonej praktyki w Grecji zgodnie z precedensem ustalonym przez Komisję.

| (64) | W związku z tym, jeżeli Komisja odróżnia spółkę PCT od wszystkich przedsiębiorstw prowadzących projekty z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji wyłącznie na podstawie szczegółu formalnego, taka formalność byłaby sprzeczna z zasadą pewności prawa i uzasadnionymi oczekiwaniami. |
| --- | --- |

(64)

W związku z tym, jeżeli Komisja odróżnia spółkę PCT od wszystkich przedsiębiorstw prowadzących projekty z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji wyłącznie na podstawie szczegółu formalnego, taka formalność byłaby sprzeczna z zasadą pewności prawa i uzasadnionymi oczekiwaniami.

| (65) | W odniesieniu do oświadczenia Komisji, że „dowody przedstawione przez władze greckie umacniają stwierdzenie, że oferenci nie uwzględnili szczególnych korzyści...” (48), spółka PCT twierdzi, że nie dysponuje informacjami na temat wspomnianych dowodów, a przyjęcie tych przepisów w drodze ustawy ratyfikującej umowę koncesji nie stanowi żadnego dowodu. |
| --- | --- |

(65)

W odniesieniu do oświadczenia Komisji, że „dowody przedstawione przez władze greckie umacniają stwierdzenie, że oferenci nie uwzględnili szczególnych korzyści...” (48), spółka PCT twierdzi, że nie dysponuje informacjami na temat wspomnianych dowodów, a przyjęcie tych przepisów w drodze ustawy ratyfikującej umowę koncesji nie stanowi żadnego dowodu.

4.3.   Zgodność domniemanych środków pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym

| (66) | Władze greckie i spółka PCT twierdzą, że jeżeli Komisja uzna, iż dane przepisy podatkowe prowadzą do pomocy państwa, taką pomoc należy uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) i c) z uwagi na znaczenie odnośnych inwestycji, infrastruktury i usług dla rozwoju gospodarczego Grecji, a w szczególności rozwoju i modernizacji sektora kontenerowego transportu morskiego. |
| --- | --- |

(66)

Władze greckie i spółka PCT twierdzą, że jeżeli Komisja uzna, iż dane przepisy podatkowe prowadzą do pomocy państwa, taką pomoc należy uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) i c) z uwagi na znaczenie odnośnych inwestycji, infrastruktury i usług dla rozwoju gospodarczego Grecji, a w szczególności rozwoju i modernizacji sektora kontenerowego transportu morskiego.

| (67) | Dany projekt inwestycyjny ma na celu rozwój portu w Pireusie jako nowoczesnego morskiego terminalu kontenerowego na Morzu Śródziemnym o większej przepustowości i powierzchni magazynowej oraz zwiększenie jego wydajności, jeśli chodzi o sprawną obsługę ruchu kontenerowego na morzu. Z danych na temat wydajności dotyczących obsługi nabrzeża II (49) wynika, że cel ten został już osiągnięty. Ponadto projekt ukierunkowany jest na przedmiot wspólnego zainteresowania Komisji, jakim jest polityka transportowa UE, zgodnie z analizami zawartymi w szeregu rozporządzeń i komunikatów UE. |
| --- | --- |

(67)

Dany projekt inwestycyjny ma na celu rozwój portu w Pireusie jako nowoczesnego morskiego terminalu kontenerowego na Morzu Śródziemnym o większej przepustowości i powierzchni magazynowej oraz zwiększenie jego wydajności, jeśli chodzi o sprawną obsługę ruchu kontenerowego na morzu. Z danych na temat wydajności dotyczących obsługi nabrzeża II (49) wynika, że cel ten został już osiągnięty. Ponadto projekt ukierunkowany jest na przedmiot wspólnego zainteresowania Komisji, jakim jest polityka transportowa UE, zgodnie z analizami zawartymi w szeregu rozporządzeń i komunikatów UE.

| (68) | Zakup urządzeń i budowę nabrzeża III uznaje się za inwestycję początkową zgodnie z odpowiednimi zasadami pomocy regionalnej UE dotyczącymi stosowania art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. Inwestycja odpowiada kwocie [...] (50) mln EUR i umożliwiła utworzenie około 900 bezpośrednich i pośrednich miejsc pracy w pełnym wymiarze godzin, które utrzymają się przez 35-letni okres ważności koncesji. Z uwagi na dużą kwotę inwestycji jakakolwiek ewentualna kwota pomocy byłaby znacznie niższa od maksymalnej intensywności pomocy wynoszącej 30 %, która miała zastosowanie do regionu Attyki do końca 2010 r., lub maksymalnej kwoty pomocy zatwierdzonej przez Komisję w decyzjach dotyczących infrastruktury portowej (51). W związku z powyższym środki pomocy stanowią niezbędne minimum i środki właściwe do celów wsparcia tak dużego projektu inwestycyjnego. Wkład własny spółki PCT w projekt zdecydowanie mieści się w wartościach progowych przewidzianych w zasadach pomocy regionalnej. Ponadto ewentualna pomoc byłaby zgodna ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE z tych samych powodów co pomoc na rzecz spółki PPA zatwierdzona przez Komisję w sprawie C 21/2009 (52). |
| --- | --- |

(68)

Zakup urządzeń i budowę nabrzeża III uznaje się za inwestycję początkową zgodnie z odpowiednimi zasadami pomocy regionalnej UE dotyczącymi stosowania art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. Inwestycja odpowiada kwocie [...] (50) mln EUR i umożliwiła utworzenie około 900 bezpośrednich i pośrednich miejsc pracy w pełnym wymiarze godzin, które utrzymają się przez 35-letni okres ważności koncesji. Z uwagi na dużą kwotę inwestycji jakakolwiek ewentualna kwota pomocy byłaby znacznie niższa od maksymalnej intensywności pomocy wynoszącej 30 %, która miała zastosowanie do regionu Attyki do końca 2010 r., lub maksymalnej kwoty pomocy zatwierdzonej przez Komisję w decyzjach dotyczących infrastruktury portowej (51). W związku z powyższym środki pomocy stanowią niezbędne minimum i środki właściwe do celów wsparcia tak dużego projektu inwestycyjnego. Wkład własny spółki PCT w projekt zdecydowanie mieści się w wartościach progowych przewidzianych w zasadach pomocy regionalnej. Ponadto ewentualna pomoc byłaby zgodna ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE z tych samych powodów co pomoc na rzecz spółki PPA zatwierdzona przez Komisję w sprawie C 21/2009 (52).

| (69) | W szczególności pomoc można uznać za konieczną przede wszystkim w związku z potrzebą finansowania ze środków publicznych rozwoju infrastruktury portowej w czasie kryzysu finansowego, zgodnie z polityką unijną w tym zakresie (53), oraz w celu zapewnienia jasności, elastyczności i przewidywalności obowiązującego systemu podatkowego wobec koncesji takich jak przedmiotowa koncesja. Jeżeli chodzi o konieczność środków pomocy, władze greckie i PCT utrzymują, że przepisy podatkowe zapewniają zgodność z ustaleniami finansowymi dotyczącymi projektów realizowanych przez sektor prywatny oraz pozwalają uniknąć sytuacji, w której spółka nie dotrzymuje zobowiązań w zakresie spłaty pożyczek i potencjalnych zobowiązań. Bez tych przepisów podatkowych ustalenia dotyczące finansowania projektów, które opracowała spółka PCT, byłyby znacznie bardziej uciążliwe, co mogłoby potencjalnie stanowić zagrożenie dla jej oferty lub uniemożliwić wykonanie umowy koncesji (niedoskonałość rynku). W praktyce przepisy podatkowe były konieczne, aby zapewnić koncesjonariuszowi dostęp do niezbędnych środków finansowych od podmiotów finansujących z sektora prywatnego (54). Ponadto zastosowanie dotacji pieniężnej zamiast przedmiotowych środków stanowiłoby niewłaściwą i niepotrzebną zachętę ze względu na trudności związane z dokładnym obliczeniem z wyprzedzeniem wymogów finansowych wynikających ze wspomnianej niedoskonałości rynku. |
| --- | --- |

(69)

W szczególności pomoc można uznać za konieczną przede wszystkim w związku z potrzebą finansowania ze środków publicznych rozwoju infrastruktury portowej w czasie kryzysu finansowego, zgodnie z polityką unijną w tym zakresie (53), oraz w celu zapewnienia jasności, elastyczności i przewidywalności obowiązującego systemu podatkowego wobec koncesji takich jak przedmiotowa koncesja. Jeżeli chodzi o konieczność środków pomocy, władze greckie i PCT utrzymują, że przepisy podatkowe zapewniają zgodność z ustaleniami finansowymi dotyczącymi projektów realizowanych przez sektor prywatny oraz pozwalają uniknąć sytuacji, w której spółka nie dotrzymuje zobowiązań w zakresie spłaty pożyczek i potencjalnych zobowiązań. Bez tych przepisów podatkowych ustalenia dotyczące finansowania projektów, które opracowała spółka PCT, byłyby znacznie bardziej uciążliwe, co mogłoby potencjalnie stanowić zagrożenie dla jej oferty lub uniemożliwić wykonanie umowy koncesji (niedoskonałość rynku). W praktyce przepisy podatkowe były konieczne, aby zapewnić koncesjonariuszowi dostęp do niezbędnych środków finansowych od podmiotów finansujących z sektora prywatnego (54). Ponadto zastosowanie dotacji pieniężnej zamiast przedmiotowych środków stanowiłoby niewłaściwą i niepotrzebną zachętę ze względu na trudności związane z dokładnym obliczeniem z wyprzedzeniem wymogów finansowych wynikających ze wspomnianej niedoskonałości rynku.

| (70) | Ponadto twierdzą, że środki mają wyraźny efekt zachęty, ponieważ rozpoczęcie i realizacja umowy koncesji oraz prac inwestycyjnych miała miejsce po przyjęciu wspomnianych przepisów podatkowych. W związku z brakiem kredytu finansowego i kryzysem gospodarczym panującym w Grecji i na świecie w latach 2008–2009 spółka PCT miała zachętę, aby kontynuować realizację koncesji dopiero po przyjęciu ustawy. W przeciwnym razie mogła przerwać realizację koncesji kosztem utraty jedynie akredytywy bankowej w wysokości 5 mln EUR. O istnieniu efektu zachęty świadczy także fakt, że spółka PCT podjęła ryzyko sfinansowania całego projektu. |
| --- | --- |

(70)

Ponadto twierdzą, że środki mają wyraźny efekt zachęty, ponieważ rozpoczęcie i realizacja umowy koncesji oraz prac inwestycyjnych miała miejsce po przyjęciu wspomnianych przepisów podatkowych. W związku z brakiem kredytu finansowego i kryzysem gospodarczym panującym w Grecji i na świecie w latach 2008–2009 spółka PCT miała zachętę, aby kontynuować realizację koncesji dopiero po przyjęciu ustawy. W przeciwnym razie mogła przerwać realizację koncesji kosztem utraty jedynie akredytywy bankowej w wysokości 5 mln EUR. O istnieniu efektu zachęty świadczy także fakt, że spółka PCT podjęła ryzyko sfinansowania całego projektu.

| (71) | Ponadto twierdzą, że z przedstawionych szacunków (55) wynika, iż przepisy podatkowe zapewniają kwotę w wysokości od [...] mln EUR do [...] mln EUR (56) przez cały okres ważności koncesji, tj. od [...] % do [...] % całkowitych kosztów inwestycji wynoszących [...] mln EUR; jest to kwota znacznie niższa od kwoty pomocy zatwierdzonej przez Komisję w sprawach dotyczących inwestycji portowych. |
| --- | --- |

(71)

Ponadto twierdzą, że z przedstawionych szacunków (55) wynika, iż przepisy podatkowe zapewniają kwotę w wysokości od [...] mln EUR do [...] mln EUR (56) przez cały okres ważności koncesji, tj. od [...] % do [...] % całkowitych kosztów inwestycji wynoszących [...] mln EUR; jest to kwota znacznie niższa od kwoty pomocy zatwierdzonej przez Komisję w sprawach dotyczących inwestycji portowych.

| (72) | Ponadto twierdzono, że ilościowe określenia ex ante konkretnych korzyści nie były konieczne dla ich zatwierdzenia ani dla realizacji inwestycji. Według władz greckich i PCT takie podejście ex ante na potrzeby przeprowadzenia określonej w art. 107 TFUE oceny domniemanej korzyści, która może wynikać z jednego z przepisów podatkowych, jest właściwe zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (57). |
| --- | --- |

(72)

Ponadto twierdzono, że ilościowe określenia ex ante konkretnych korzyści nie były konieczne dla ich zatwierdzenia ani dla realizacji inwestycji. Według władz greckich i PCT takie podejście ex ante na potrzeby przeprowadzenia określonej w art. 107 TFUE oceny domniemanej korzyści, która może wynikać z jednego z przepisów podatkowych, jest właściwe zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (57).

| (73) | Władze greckie i PCT odnoszą się także do określonych decyzji Komisji (58), w których Komisja zatwierdziła niezgłoszoną pomoc państwa poprzez stwierdzenie istnienia efektu zachęty oraz koniecznego i proporcjonalnego charakteru takiej pomocy w przypadkach, w których pomoc nie została przedstawiona ilościowo na zasadzie ex ante lub nie mogła zostać przedstawiona ilościowo nawet w chwili przyjęcia ostatecznej decyzji Komisji. W związku z powyższym obliczenie (59) korzyści finansowej nie było konieczne do stwierdzenia istnienia efektu zachęty i proporcjonalności. |
| --- | --- |

(73)

Władze greckie i PCT odnoszą się także do określonych decyzji Komisji (58), w których Komisja zatwierdziła niezgłoszoną pomoc państwa poprzez stwierdzenie istnienia efektu zachęty oraz koniecznego i proporcjonalnego charakteru takiej pomocy w przypadkach, w których pomoc nie została przedstawiona ilościowo na zasadzie ex ante lub nie mogła zostać przedstawiona ilościowo nawet w chwili przyjęcia ostatecznej decyzji Komisji. W związku z powyższym obliczenie (59) korzyści finansowej nie było konieczne do stwierdzenia istnienia efektu zachęty i proporcjonalności.

| (74) | Co więcej, wskazano, że żaden z badanych środków nie został zastosowany w praktyce. |
| --- | --- |

(74)

Co więcej, wskazano, że żaden z badanych środków nie został zastosowany w praktyce.

5.   OCENA CHARAKTERU POMOCY PAŃSTWA PRZEDMIOTOWYCH ŚRODKÓW

| (75) | Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Aby zatem można było stwierdzić, że przedmiotowe środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, muszą zostać spełnione wszystkie wskazane poniżej warunki. Mianowicie środek musi a) zostać przyznany przy użyciu zasobów państwowych; b) przynieść przedsiębiorstwu korzyść gospodarczą; c) mieć selektywny charakter; d) zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem oraz mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(75)

Artykuł 107 ust. 1 TFUE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Aby zatem można było stwierdzić, że przedmiotowe środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, muszą zostać spełnione wszystkie wskazane poniżej warunki. Mianowicie środek musi a) zostać przyznany przy użyciu zasobów państwowych; b) przynieść przedsiębiorstwu korzyść gospodarczą; c) mieć selektywny charakter; d) zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem oraz mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.   Pojęcie przedsiębiorstwa

| (76) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE zasady pomocy państwa mają zastosowanie wyłącznie w przypadku gdy beneficjentem pomocy jest „przedsiębiorstwo”. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedsiębiorstwo oznacza podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu finansowania (60). Ponadto działalnością gospodarczą jest każda działalność polegająca na oferowaniu towarów lub usług na danym rynku (61). |
| --- | --- |

(76)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE zasady pomocy państwa mają zastosowanie wyłącznie w przypadku gdy beneficjentem pomocy jest „przedsiębiorstwo”. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedsiębiorstwo oznacza podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego statusu prawnego i sposobu finansowania (60). Ponadto działalnością gospodarczą jest każda działalność polegająca na oferowaniu towarów lub usług na danym rynku (61).

| (77) | Komisja stwierdziła już, że budowę i eksploatację niektórych rodzajów infrastruktury można uznać za działalność gospodarczą (62). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (63) odpłatne udostępnianie elementów infrastruktury osobom trzecim stanowi działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(77)

Komisja stwierdziła już, że budowę i eksploatację niektórych rodzajów infrastruktury można uznać za działalność gospodarczą (62). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (63) odpłatne udostępnianie elementów infrastruktury osobom trzecim stanowi działalność gospodarczą.

| (78) | Ponieważ spółka PCT dokonała modernizacji istniejącego nabrzeża II, wybudowała nowe nabrzeże III i świadczy pełen zakres usług portowych związanych z obsługą terminalu kontenerowego, można ją uznać za przedsiębiorstwo do celów stosowania zasad pomocy państwa. PCT podlega zatem zasadom pomocy państwa. |
| --- | --- |

(78)

Ponieważ spółka PCT dokonała modernizacji istniejącego nabrzeża II, wybudowała nowe nabrzeże III i świadczy pełen zakres usług portowych związanych z obsługą terminalu kontenerowego, można ją uznać za przedsiębiorstwo do celów stosowania zasad pomocy państwa. PCT podlega zatem zasadom pomocy państwa.

5.2.   Zasoby państwowe

| (79) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE domniemany środek pomocy państwa powinien zostać przyznany przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych. Decyzję o wdrożeniu danego środka podejmuje państwo i należy go przypisać państwu. Poprzez umożliwienie spółce PCT czerpania korzyści ze specjalnego traktowania pod względem podatkowym państwo greckie zrzeka się zasobów państwowych, które otrzymałoby, gdyby nie wprowadziło rzekomo korzystnych przepisów podatkowych. Przedmiotowe środki wiążą się zatem z utratą zasobów państwowych i można uznać, że zostały przyznane przy użyciu zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(79)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE domniemany środek pomocy państwa powinien zostać przyznany przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych. Decyzję o wdrożeniu danego środka podejmuje państwo i należy go przypisać państwu. Poprzez umożliwienie spółce PCT czerpania korzyści ze specjalnego traktowania pod względem podatkowym państwo greckie zrzeka się zasobów państwowych, które otrzymałoby, gdyby nie wprowadziło rzekomo korzystnych przepisów podatkowych. Przedmiotowe środki wiążą się zatem z utratą zasobów państwowych i można uznać, że zostały przyznane przy użyciu zasobów państwowych.

5.3.   Istnienie selektywnej korzyści

| (80) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w celu ustalenia, czy środek państwowy stanowi pomoc państwa, należy określić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych, tj. w przypadku braku interwencji państwa (64). |
| --- | --- |

(80)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w celu ustalenia, czy środek państwowy stanowi pomoc państwa, należy określić, czy przedsiębiorstwo będące beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych, tj. w przypadku braku interwencji państwa (64).

| (81) | Znaczenie ma wyłącznie wpływ środka na przedsiębiorstwo, a nie przyczyna czy cel interwencji państwa (65). Aby to ocenić, należy porównać sytuację finansową przedsiębiorstwa po wdrożeniu środka z sytuacją finansową, w jakiej przedsiębiorstwo to znalazłoby się, gdyby nie wprowadzono wspomnianego środka. Pojęcie pomocy obejmuje nie tylko pozytywne korzyści, lecz również środki, które w różnej postaci powodują zmniejszenie opłat uwzględnionych w normalnych warunkach w budżecie przedsiębiorstwa i które, nie będąc dotacjami w ścisłym znaczeniu tego słowa, mają podobny charakter i taki sam wpływ (66). W odniesieniu do podatków Trybunał Sprawiedliwości jednoznacznie stwierdził, że środek, za pomocą którego organy publiczne przyznają niektórym przedsiębiorstwom zwolnienie podatkowe, co stawia beneficjenta w korzystniejszej sytuacji finansowej niż innych podatników, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Podobnie pomoc państwa może stanowić środek, który umożliwia niektórym przedsiębiorstwom korzystanie z ulgi podatkowej lub odroczenia terminów płatności normalnie należnych podatków (67). |
| --- | --- |

(81)

Znaczenie ma wyłącznie wpływ środka na przedsiębiorstwo, a nie przyczyna czy cel interwencji państwa (65). Aby to ocenić, należy porównać sytuację finansową przedsiębiorstwa po wdrożeniu środka z sytuacją finansową, w jakiej przedsiębiorstwo to znalazłoby się, gdyby nie wprowadzono wspomnianego środka. Pojęcie pomocy obejmuje nie tylko pozytywne korzyści, lecz również środki, które w różnej postaci powodują zmniejszenie opłat uwzględnionych w normalnych warunkach w budżecie przedsiębiorstwa i które, nie będąc dotacjami w ścisłym znaczeniu tego słowa, mają podobny charakter i taki sam wpływ (66). W odniesieniu do podatków Trybunał Sprawiedliwości jednoznacznie stwierdził, że środek, za pomocą którego organy publiczne przyznają niektórym przedsiębiorstwom zwolnienie podatkowe, co stawia beneficjenta w korzystniejszej sytuacji finansowej niż innych podatników, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Podobnie pomoc państwa może stanowić środek, który umożliwia niektórym przedsiębiorstwom korzystanie z ulgi podatkowej lub odroczenia terminów płatności normalnie należnych podatków (67).

| (82) | Środki będące przedmiotem postępowania obejmują zwolnienia z płatności normalnych podatków lub opłat, które spółka PCT musiałaby uiszczać w przypadku braku odpowiednich przepisów, bądź odroczenia terminów takich płatności lub odmienne traktowanie umożliwiające spółce PCT zapewnienie lepszych przepływów pieniężnych podczas pierwszych lat trwania etapu budowy (zob. poniżej opis zwykłego systemu opodatkowania lub systemów odniesienia). W związku z powyższym dzięki przedmiotowym środkom sytuacja finansowa PCT poprawiła się w porównaniu z sytuacją, w jakiej byłaby spółka, gdyby nie wprowadzono tych środków. Przedmiotowe środki przynoszą zatem korzyść spółce PCT. |
| --- | --- |

(82)

Środki będące przedmiotem postępowania obejmują zwolnienia z płatności normalnych podatków lub opłat, które spółka PCT musiałaby uiszczać w przypadku braku odpowiednich przepisów, bądź odroczenia terminów takich płatności lub odmienne traktowanie umożliwiające spółce PCT zapewnienie lepszych przepływów pieniężnych podczas pierwszych lat trwania etapu budowy (zob. poniżej opis zwykłego systemu opodatkowania lub systemów odniesienia). W związku z powyższym dzięki przedmiotowym środkom sytuacja finansowa PCT poprawiła się w porównaniu z sytuacją, w jakiej byłaby spółka, gdyby nie wprowadzono tych środków. Przedmiotowe środki przynoszą zatem korzyść spółce PCT.

| (83) | Istnienie korzyści można wykluczyć, jeżeli dane przedsiębiorstwo wykonuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym zgodnie z kryteriami określonymi w orzecznictwie w sprawie Altmark (68) lub jeżeli interwencja państwa ma miejsce w normalnych warunkach rynkowych (69). Oba te scenariusze nie mają jednak zastosowania w bieżącej sprawie. |
| --- | --- |

(83)

Istnienie korzyści można wykluczyć, jeżeli dane przedsiębiorstwo wykonuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym zgodnie z kryteriami określonymi w orzecznictwie w sprawie Altmark (68) lub jeżeli interwencja państwa ma miejsce w normalnych warunkach rynkowych (69). Oba te scenariusze nie mają jednak zastosowania w bieżącej sprawie.

| (84) | Jeżeli chodzi o „ograniczenia strukturalne” przywołane przez beneficjenta i władze greckie, Komisja w pierwszej kolejności zauważa, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału istnienie ograniczeń strukturalnych nie ma znaczenia w odniesieniu do wykluczenia istnienia korzyści, a co za tym idzie – pomocy państwa (70). Ponadto sprawa Combus w żadnym przypadku nie ma zastosowania do sprawy będącej przedmiotem postępowania. We wspomnianej sprawie przedsiębiorstwo Combus rzeczywiście zmagało się z ograniczeniami strukturalnymi w porównaniu z jego konkurentami z sektora prywatnego, a środek wprowadzony w tym przypadku rzeczywiście wykluczył istnienie korzyści. Było to spowodowane faktem, iż większość kierowców przedsiębiorstwa Combus posiadała status urzędników, co wiązało się z wyższymi kosztami personelu niż w przypadku, gdyby przedsiębiorstwo zatrudniało kierowców na podstawie umowy, tak jak wszyscy inni przewoźnicy autobusowi. Spółka PCT nie zmaga się jednak z ograniczeniami strukturalnymi w porównaniu z jej konkurentami, ponieważ fakt, że zobowiązała się do zainwestowania w duży projekt z zakresu infrastruktury publicznej sam w sobie nie stanowi ograniczenia strukturalnego, a raczej decyzję prywatnego inwestora podjętą przez jej spółkę dominującą Cosco w kontekście prowadzonej przez nią normalnej działalności gospodarczej. Ustalenia sformułowane w orzecznictwie w sprawie Combus nie mają zatem zastosowania w odniesieniu do bieżącej sprawy. |
| --- | --- |

(84)

Jeżeli chodzi o „ograniczenia strukturalne” przywołane przez beneficjenta i władze greckie, Komisja w pierwszej kolejności zauważa, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału istnienie ograniczeń strukturalnych nie ma znaczenia w odniesieniu do wykluczenia istnienia korzyści, a co za tym idzie – pomocy państwa (70). Ponadto sprawa Combus w żadnym przypadku nie ma zastosowania do sprawy będącej przedmiotem postępowania. We wspomnianej sprawie przedsiębiorstwo Combus rzeczywiście zmagało się z ograniczeniami strukturalnymi w porównaniu z jego konkurentami z sektora prywatnego, a środek wprowadzony w tym przypadku rzeczywiście wykluczył istnienie korzyści. Było to spowodowane faktem, iż większość kierowców przedsiębiorstwa Combus posiadała status urzędników, co wiązało się z wyższymi kosztami personelu niż w przypadku, gdyby przedsiębiorstwo zatrudniało kierowców na podstawie umowy, tak jak wszyscy inni przewoźnicy autobusowi. Spółka PCT nie zmaga się jednak z ograniczeniami strukturalnymi w porównaniu z jej konkurentami, ponieważ fakt, że zobowiązała się do zainwestowania w duży projekt z zakresu infrastruktury publicznej sam w sobie nie stanowi ograniczenia strukturalnego, a raczej decyzję prywatnego inwestora podjętą przez jej spółkę dominującą Cosco w kontekście prowadzonej przez nią normalnej działalności gospodarczej. Ustalenia sformułowane w orzecznictwie w sprawie Combus nie mają zatem zastosowania w odniesieniu do bieżącej sprawy.

| (85) | W szczególności, jeżeli chodzi o środek istotny z punktu widzenia zwolnienia z podatków, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim z tytułu umów wierzycieli, a w szczególności spółki dominującej Cosco, w ramach umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich zobowiązania i prawa (71), Komisja uznaje, że postanowienie to jest równoznaczne z przyznaniem umowy ubezpieczenia, jaką państwo nieodpłatnie przyznaje wierzycielom spółki PCT. Zasadniczo wierzyciele spółki PCT, a w szczególności spółka Cosco, mogą korzystać ze zwolnienia z płatności jakichkolwiek podatków oraz zwolnienia ze składek i praw na rzecz państwa lub osób trzecich, jakie może w przyszłości zdecydować się nałożyć państwo greckie, bez konieczności zapłaty jakiejkolwiek rekompensaty na rzecz państwa z tytułu takiego zwolnienia. W związku z tym ze względu na przedmiotowy środek spółka Cosco znajduje się w korzystniejszej sytuacji niż wierzyciele innych inwestorów, ponieważ nie musi odprowadzać na rzecz państwa składki z tytułu takiego zwolnienia. |
| --- | --- |

(85)

W szczególności, jeżeli chodzi o środek istotny z punktu widzenia zwolnienia z podatków, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim z tytułu umów wierzycieli, a w szczególności spółki dominującej Cosco, w ramach umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich zobowiązania i prawa (71), Komisja uznaje, że postanowienie to jest równoznaczne z przyznaniem umowy ubezpieczenia, jaką państwo nieodpłatnie przyznaje wierzycielom spółki PCT. Zasadniczo wierzyciele spółki PCT, a w szczególności spółka Cosco, mogą korzystać ze zwolnienia z płatności jakichkolwiek podatków oraz zwolnienia ze składek i praw na rzecz państwa lub osób trzecich, jakie może w przyszłości zdecydować się nałożyć państwo greckie, bez konieczności zapłaty jakiejkolwiek rekompensaty na rzecz państwa z tytułu takiego zwolnienia. W związku z tym ze względu na przedmiotowy środek spółka Cosco znajduje się w korzystniejszej sytuacji niż wierzyciele innych inwestorów, ponieważ nie musi odprowadzać na rzecz państwa składki z tytułu takiego zwolnienia.

| (86) | Biorąc pod uwagę charakter przedmiotowego środka, w odniesieniu do którego można się spodziewać, że będzie miał zastosowanie w przypadku przyjęcia przez państwo powszechnie obowiązujących przepisów nakładających podatki pośrednie na taki rodzaj transakcji, w zasadzie środek ten przewiduje zwolnienie podatkowe z korzyścią dla wierzycieli spółki PCT, a zwłaszcza spółki Cosco, w porównaniu z przedsiębiorstwami znajdującymi się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej jak inni wierzyciele przedsiębiorstw realizujących inwestycje. Jeżeli państwo przyjmie powszechnie obowiązujące przepisy nakładające podatki pośrednie na operacje przenoszenia zobowiązań z tytułu pożyczek prowadzone przez przedsiębiorstwa, w przypadku przenoszenia praw do pożyczek wierzyciele wszystkich innych inwestorów będą zobligowani do płacenia takich pośrednich podatków. Natomiast w przypadku spółki PCT przeniesienie jakiegokolwiek prawa wynikającego z dowolnej pożyczki finansującej jej inwestycje między wierzycielami spółki, a w szczególności Cosco, nie będzie podlegało żadnym takim podatkom, a państwo nie otrzyma rekompensaty z tytułu przyznania takiego zwolnienia. W związku z tym przedmiotowa korzyść ma charakter selektywny, ponieważ dotyczy wyłącznie wierzycieli spółki PCT, a w szczególności spółki Cosco, którzy przenoszą prawa lub zobowiązania wynikające z pożyczek istotnych z punktu widzenia finansowania umowy koncesji i PCT. |
| --- | --- |

(86)

Biorąc pod uwagę charakter przedmiotowego środka, w odniesieniu do którego można się spodziewać, że będzie miał zastosowanie w przypadku przyjęcia przez państwo powszechnie obowiązujących przepisów nakładających podatki pośrednie na taki rodzaj transakcji, w zasadzie środek ten przewiduje zwolnienie podatkowe z korzyścią dla wierzycieli spółki PCT, a zwłaszcza spółki Cosco, w porównaniu z przedsiębiorstwami znajdującymi się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej jak inni wierzyciele przedsiębiorstw realizujących inwestycje. Jeżeli państwo przyjmie powszechnie obowiązujące przepisy nakładające podatki pośrednie na operacje przenoszenia zobowiązań z tytułu pożyczek prowadzone przez przedsiębiorstwa, w przypadku przenoszenia praw do pożyczek wierzyciele wszystkich innych inwestorów będą zobligowani do płacenia takich pośrednich podatków. Natomiast w przypadku spółki PCT przeniesienie jakiegokolwiek prawa wynikającego z dowolnej pożyczki finansującej jej inwestycje między wierzycielami spółki, a w szczególności Cosco, nie będzie podlegało żadnym takim podatkom, a państwo nie otrzyma rekompensaty z tytułu przyznania takiego zwolnienia. W związku z tym przedmiotowa korzyść ma charakter selektywny, ponieważ dotyczy wyłącznie wierzycieli spółki PCT, a w szczególności spółki Cosco, którzy przenoszą prawa lub zobowiązania wynikające z pożyczek istotnych z punktu widzenia finansowania umowy koncesji i PCT.

| (87) | Aby wchodzić w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, środek państwowy musi sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów” w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, które pod względem celu, którego realizacji ma służyć ten system, znajdują się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej (72). W związku z tym co do zasady w odniesieniu do środków polityki budżetowej Komisja musi ocenić selektywność przedmiotową środka za pomocą trzyetapowej analizy. |
| --- | --- |

(87)

Aby wchodzić w zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, środek państwowy musi sprzyjać „niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów” w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, które pod względem celu, którego realizacji ma służyć ten system, znajdują się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej (72). W związku z tym co do zasady w odniesieniu do środków polityki budżetowej Komisja musi ocenić selektywność przedmiotową środka za pomocą trzyetapowej analizy.

| (88) | W pierwszej kolejności należy zidentyfikować powszechny lub „zwykły” system w ramach obowiązującego system podatkowego („system odniesienia”). Następnie należy ocenić, czy dany środek stanowi odstępstwo od tego systemu odniesienia w zakresie, w jakim wprowadza zróżnicowanie podmiotów gospodarczych, które w świetle celu tego systemu znajdują się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej (73). |
| --- | --- |

(88)

W pierwszej kolejności należy zidentyfikować powszechny lub „zwykły” system w ramach obowiązującego system podatkowego („system odniesienia”). Następnie należy ocenić, czy dany środek stanowi odstępstwo od tego systemu odniesienia w zakresie, w jakim wprowadza zróżnicowanie podmiotów gospodarczych, które w świetle celu tego systemu znajdują się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej (73).

| (89) | W przypadku stwierdzenia istnienia takiego odstępstwa, tj. jeżeli przedmiotowy środek jest na pierwszy rzut oka selektywny, na trzecim etapie należy zbadać, czy środek stanowiący odstępstwo wynika z charakteru lub ogólnej struktury systemu podatkowego, którego jest częścią, i w związku z tym może zostać uzasadniony. W tym kontekście, zgodnie z orzecznictwem Trybunału, to państwo członkowskie musi wykazać, że różnice w opodatkowaniu wynikają bezpośrednio z podstawowych lub przewodnich zasad tego systemu (74). |
| --- | --- |

(89)

W przypadku stwierdzenia istnienia takiego odstępstwa, tj. jeżeli przedmiotowy środek jest na pierwszy rzut oka selektywny, na trzecim etapie należy zbadać, czy środek stanowiący odstępstwo wynika z charakteru lub ogólnej struktury systemu podatkowego, którego jest częścią, i w związku z tym może zostać uzasadniony. W tym kontekście, zgodnie z orzecznictwem Trybunału, to państwo członkowskie musi wykazać, że różnice w opodatkowaniu wynikają bezpośrednio z podstawowych lub przewodnich zasad tego systemu (74).

| (90) | Władze greckie i PCT przedstawiły obszerne argumenty, aby dowieść, że w odniesieniu do wszystkich środków polityki budżetowej odpowiednim systemem odniesienia jest ogólny system stosowany w przypadku dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji w celu ułatwienia im dostępu do finansowania ze względu na znaczne ryzyko, z jakim wiążą się takie projekty, a z wyroku w sprawie Gibraltaru (75) wynika, że wprowadzenie przez państwo członkowskie odstępstwa od powszechnie stosowanych przepisów nie prowadzi automatycznie do selektywności ani korzyści. |
| --- | --- |

(90)

Władze greckie i PCT przedstawiły obszerne argumenty, aby dowieść, że w odniesieniu do wszystkich środków polityki budżetowej odpowiednim systemem odniesienia jest ogólny system stosowany w przypadku dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji w celu ułatwienia im dostępu do finansowania ze względu na znaczne ryzyko, z jakim wiążą się takie projekty, a z wyroku w sprawie Gibraltaru (75) wynika, że wprowadzenie przez państwo członkowskie odstępstwa od powszechnie stosowanych przepisów nie prowadzi automatycznie do selektywności ani korzyści.

| (91) | W pierwszej kolejności Komisja przeanalizuje, czy można przyjąć takie argumenty w odniesieniu do wszystkich elementów analizy selektywności, tj. systemu odniesienia, celu systemu, porównania porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej w świetle tego celu oraz uzasadnienia na podstawie tego celu. Następnie przeprowadzi analizę selektywności poszczególnych środków. |
| --- | --- |

(91)

W pierwszej kolejności Komisja przeanalizuje, czy można przyjąć takie argumenty w odniesieniu do wszystkich elementów analizy selektywności, tj. systemu odniesienia, celu systemu, porównania porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej w świetle tego celu oraz uzasadnienia na podstawie tego celu. Następnie przeprowadzi analizę selektywności poszczególnych środków.

(i)   
  „System odniesienia” i jego cel

| (92) | System odniesienia stanowi ramy, według których ocenia się selektywność danego środka. System ten określa granice, w jakich należy zbadać, czy określone przedsiębiorstwa korzystają z odstępstwa od normalnych zasad, które łącznie składają się na ten system odniesienia, i w związku z tym są traktowane w korzystniejszy sposób w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami podlegającymi zasadom ogólnym takiego systemu. |
| --- | --- |

(92)

System odniesienia stanowi ramy, według których ocenia się selektywność danego środka. System ten określa granice, w jakich należy zbadać, czy określone przedsiębiorstwa korzystają z odstępstwa od normalnych zasad, które łącznie składają się na ten system odniesienia, i w związku z tym są traktowane w korzystniejszy sposób w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami podlegającymi zasadom ogólnym takiego systemu.

| (93) | Przy ustanawianiu takich podatkowych ram odniesienia należy ustalić ich zakres w sposób spójny, aby uniknąć sytuacji, w której cele nienależące do istoty tego systemu są traktowane jako podstawa dla jego określenia. Jeżeli definicję systemu odniesienia określano by w kontekście celu polityki realizowanego przez państwa członkowskie w każdym przypadku, który nie należy do istoty logiki systemu podatkowego, wówczas wszystkie środki polityki budżetowej wdrażane przez państwa członkowskie w celu promowania niektórych sektorów, działań lub rodzajów przedsiębiorstw w praktyce wykraczałyby poza zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE (76). |
| --- | --- |

(93)

Przy ustanawianiu takich podatkowych ram odniesienia należy ustalić ich zakres w sposób spójny, aby uniknąć sytuacji, w której cele nienależące do istoty tego systemu są traktowane jako podstawa dla jego określenia. Jeżeli definicję systemu odniesienia określano by w kontekście celu polityki realizowanego przez państwa członkowskie w każdym przypadku, który nie należy do istoty logiki systemu podatkowego, wówczas wszystkie środki polityki budżetowej wdrażane przez państwa członkowskie w celu promowania niektórych sektorów, działań lub rodzajów przedsiębiorstw w praktyce wykraczałyby poza zakres stosowania art. 107 ust. 1 TFUE (76).

| (94) | W bieżącej sprawie cel zakładający wspieranie przedsiębiorstw zaangażowanych w duże projekty infrastrukturalne poprzez zapewnienie pewności prawa i dodatkowych przepływów pieniężnych na etapie budowy, wskazany przez władze greckie i spółkę PCT, stanowi cel polityki, który nie ma związku z względami podatkowymi i nie może być stosowany do celów analizy selektywności. Specyfika dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej nie należy do istoty systemu podatkowego i nie może stanowić podstawy na potrzeby ustalenia odpowiedniego systemu odniesienia. W żadnym przypadku faktu, iż państwo greckie przyjmuje szczegółową ustawę za każdym razem, gdy chce zapewnić konkretnemu przedsiębiorstwu specjalne traktowanie pod względem podatkowym, nie można postrzegać jako ogólnych ram stosowanych przez administrację w sposób bezwarunkowy. |
| --- | --- |

(94)

W bieżącej sprawie cel zakładający wspieranie przedsiębiorstw zaangażowanych w duże projekty infrastrukturalne poprzez zapewnienie pewności prawa i dodatkowych przepływów pieniężnych na etapie budowy, wskazany przez władze greckie i spółkę PCT, stanowi cel polityki, który nie ma związku z względami podatkowymi i nie może być stosowany do celów analizy selektywności. Specyfika dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej nie należy do istoty systemu podatkowego i nie może stanowić podstawy na potrzeby ustalenia odpowiedniego systemu odniesienia. W żadnym przypadku faktu, iż państwo greckie przyjmuje szczegółową ustawę za każdym razem, gdy chce zapewnić konkretnemu przedsiębiorstwu specjalne traktowanie pod względem podatkowym, nie można postrzegać jako ogólnych ram stosowanych przez administrację w sposób bezwarunkowy.

(ii)   
  Sytuacja prawna i faktyczna spółki PCT w świetle celu środka objętego postępowaniem

| (95) | Po ustaleniu systemu odniesienia kolejny etap analizy polega na zbadaniu, czy dany środek wprowadza zróżnicowanie przedsiębiorstw w zakresie odstępstwa od tego systemu. W tym celu konieczne jest ustalenie, czy środek może faworyzować określone przedsiębiorstwa lub produkcję określonych towarów w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, które znajdują się w podobnej sytuacji faktycznej i prawnej, w świetle celu związanego z istotą tego systemu odniesienia. W tym celu nie można się jednak powoływać na cele polityki zewnętrznej, aby dokonać analizy zróżnicowanego traktowania przedsiębiorstw w ramach określonego systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(95)

Po ustaleniu systemu odniesienia kolejny etap analizy polega na zbadaniu, czy dany środek wprowadza zróżnicowanie przedsiębiorstw w zakresie odstępstwa od tego systemu. W tym celu konieczne jest ustalenie, czy środek może faworyzować określone przedsiębiorstwa lub produkcję określonych towarów w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, które znajdują się w podobnej sytuacji faktycznej i prawnej, w świetle celu związanego z istotą tego systemu odniesienia. W tym celu nie można się jednak powoływać na cele polityki zewnętrznej, aby dokonać analizy zróżnicowanego traktowania przedsiębiorstw w ramach określonego systemu podatkowego.

| (96) | Jeżeli chodzi o „horyzontalny” charakter omawianego systemu, który ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw realizujących duże projektu infrastrukturalne, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (77) fakt, że liczba przedsiębiorstw mogących ubiegać się o nadanie im uprawnień w ramach danego środka jest bardzo wysoka lub że przedsiębiorstwa te należą do różnych sektorów działalności, nie stanowi wystarczającej podstawy do zakwestionowania selektywnego charakteru tego środka, a zatem do zaklasyfikowania go jako pomocy państwa (78). W związku z tym fakt, iż przedsiębiorstwa realizujące duże projekty infrastrukturalne mogą czerpać korzyści z kilku zwolnień podatkowych nie jest wystarczający, aby wykluczyć selektywny charakter przedmiotowych środków. Przeciwnie, kryteria, na podstawie których wspomniane przedsiębiorstwa uzyskują dostęp do takich zwolnień, mogą wiązać się z selektywnością faktyczną (79). |
| --- | --- |

(96)

Jeżeli chodzi o „horyzontalny” charakter omawianego systemu, który ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw realizujących duże projektu infrastrukturalne, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (77) fakt, że liczba przedsiębiorstw mogących ubiegać się o nadanie im uprawnień w ramach danego środka jest bardzo wysoka lub że przedsiębiorstwa te należą do różnych sektorów działalności, nie stanowi wystarczającej podstawy do zakwestionowania selektywnego charakteru tego środka, a zatem do zaklasyfikowania go jako pomocy państwa (78). W związku z tym fakt, iż przedsiębiorstwa realizujące duże projekty infrastrukturalne mogą czerpać korzyści z kilku zwolnień podatkowych nie jest wystarczający, aby wykluczyć selektywny charakter przedmiotowych środków. Przeciwnie, kryteria, na podstawie których wspomniane przedsiębiorstwa uzyskują dostęp do takich zwolnień, mogą wiązać się z selektywnością faktyczną (79).

| (97) | W związku z powyższym porównywalną sytuację prawną i faktyczną spółki PCT należy za każdym razem badać w świetle celu odpowiedniego systemu podatkowego, a nie na podstawie celów polityki zewnętrznej. |
| --- | --- |

(97)

W związku z powyższym porównywalną sytuację prawną i faktyczną spółki PCT należy za każdym razem badać w świetle celu odpowiedniego systemu podatkowego, a nie na podstawie celów polityki zewnętrznej.

(iii)   
  Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (98) | Środek, który stanowi odstępstwo od systemu odniesienia i który jest w związku z tym na pierwszy rzut oka selektywny, może nadal zostać uznany za nieselektywny, jeżeli jest uzasadniony ze względu na charakter lub ogólną strukturę tego systemu. Dotyczy to przypadków, w których środek wynika bezpośrednio z wewnętrznych lub podstawowych zasad przewodnich systemu odniesienia lub w których jest on wynikiem nieodłącznych mechanizmów niezbędnych do zapewnienia funkcjonowania i skuteczności tego systemu (80). Z drugiej strony, na potrzeby tej kwestii nie można powoływać się na cele polityki zewnętrznej, które nie są nieodłącznym elementem systemu (81). W związku z tym zwolnienia podatkowe wynikające z celu niezwiązanego z systemem podatkowym, w który się wpisują, nie mogą stanowić podstawy obejścia wymogów określonych w art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(98)

Środek, który stanowi odstępstwo od systemu odniesienia i który jest w związku z tym na pierwszy rzut oka selektywny, może nadal zostać uznany za nieselektywny, jeżeli jest uzasadniony ze względu na charakter lub ogólną strukturę tego systemu. Dotyczy to przypadków, w których środek wynika bezpośrednio z wewnętrznych lub podstawowych zasad przewodnich systemu odniesienia lub w których jest on wynikiem nieodłącznych mechanizmów niezbędnych do zapewnienia funkcjonowania i skuteczności tego systemu (80). Z drugiej strony, na potrzeby tej kwestii nie można powoływać się na cele polityki zewnętrznej, które nie są nieodłącznym elementem systemu (81). W związku z tym zwolnienia podatkowe wynikające z celu niezwiązanego z systemem podatkowym, w który się wpisują, nie mogą stanowić podstawy obejścia wymogów określonych w art. 107 ust. 1 TFUE.

| (99) | W tym względzie Trybunał orzekł, że nawet jeśli cel polityki stanowi jeden z głównych celów Unii Europejskiej, potrzeba uwzględnienia tego celu nie uzasadnia wykluczenia selektywnych środków z zakresu pojęcia pomocy (82). Nie można uznawać skutecznego wdrażania dużych projektów infrastrukturalnych i pewności prawa w odniesieniu do wdrażania tych projektów za wewnętrzny cel systemu podatkowego. Ponadto władze greckie i PCT nie wykazały, w jaki sposób cel ten jest zgodny z zasadą równości i proporcjonalności ogólnego systemu podatkowego, a w szczególności z celem dotyczącym zwiększania dochodów. Trudno pogodzić wspomniany cel z przyznawaniem ulg podatkowych (83). Nie można także uznawać kluczowych interesów finansowych przedsiębiorstw wdrażających duże projekty infrastrukturalne za cele, które mogą uzasadniać różne traktowanie tych konkretnych przedsiębiorstw, a w szczególności spółki PCT. |
| --- | --- |

(99)

W tym względzie Trybunał orzekł, że nawet jeśli cel polityki stanowi jeden z głównych celów Unii Europejskiej, potrzeba uwzględnienia tego celu nie uzasadnia wykluczenia selektywnych środków z zakresu pojęcia pomocy (82). Nie można uznawać skutecznego wdrażania dużych projektów infrastrukturalnych i pewności prawa w odniesieniu do wdrażania tych projektów za wewnętrzny cel systemu podatkowego. Ponadto władze greckie i PCT nie wykazały, w jaki sposób cel ten jest zgodny z zasadą równości i proporcjonalności ogólnego systemu podatkowego, a w szczególności z celem dotyczącym zwiększania dochodów. Trudno pogodzić wspomniany cel z przyznawaniem ulg podatkowych (83). Nie można także uznawać kluczowych interesów finansowych przedsiębiorstw wdrażających duże projekty infrastrukturalne za cele, które mogą uzasadniać różne traktowanie tych konkretnych przedsiębiorstw, a w szczególności spółki PCT.

| (100) | W związku z tym, jeżeli środki polityki budżetowej, które zostaną zbadane poniżej, stanowią środki selektywne, nie można ich uznać za uzasadnione celem polityki publicznej wskazanym przez władze greckie i beneficjenta. |
| --- | --- |

(100)

W związku z tym, jeżeli środki polityki budżetowej, które zostaną zbadane poniżej, stanowią środki selektywne, nie można ich uznać za uzasadnione celem polityki publicznej wskazanym przez władze greckie i beneficjenta.

5.3.1.   Zwolnienie z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia
   (84)
  obsługi nabrzeża III
   (85)

System odniesienia

| (101) | W ramach greckiego systemu podatku dochodowego zasadniczo cały zysk spółek akcyjnych, spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek prywatnych, które mają siedzibę w Grecji, generowany w Grecji i za granicą, w tym zysk w formie odsetek, podlega opodatkowaniu (86) po stawce stosowanej w danym roku budżetowym, a kwota zysków pozostała po odliczeniu podatku może zostać podzielona między akcjonariuszy i udziałowców, być gromadzona jako rezerwy lub zostać włączona do kapitału własnego/zamieniona na kapitał własny za pośrednictwem podwyższenia kapitału. Po podziale kwoty zysków po opodatkowaniu między akcjonariuszy i udziałowców lub włączeniu ich do kapitału własnego/zamianie na kapitał własny przedmiotowa kwota ponownie podlega opodatkowaniu po odpowiedniej stawce w danym roku budżetowym (87). |
| --- | --- |

(101)

W ramach greckiego systemu podatku dochodowego zasadniczo cały zysk spółek akcyjnych, spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek prywatnych, które mają siedzibę w Grecji, generowany w Grecji i za granicą, w tym zysk w formie odsetek, podlega opodatkowaniu (86) po stawce stosowanej w danym roku budżetowym, a kwota zysków pozostała po odliczeniu podatku może zostać podzielona między akcjonariuszy i udziałowców, być gromadzona jako rezerwy lub zostać włączona do kapitału własnego/zamieniona na kapitał własny za pośrednictwem podwyższenia kapitału. Po podziale kwoty zysków po opodatkowaniu między akcjonariuszy i udziałowców lub włączeniu ich do kapitału własnego/zamianie na kapitał własny przedmiotowa kwota ponownie podlega opodatkowaniu po odpowiedniej stawce w danym roku budżetowym (87).

| (102) | W związku z tym systemem odniesienia dla opodatkowania odsetek naliczonych do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III jest grecki system podatku od osób prawnych, w szczególności opodatkowanie zysków przedsiębiorstw obejmujących zyski wynikające z naliczonych odsetek. |
| --- | --- |

(102)

W związku z tym systemem odniesienia dla opodatkowania odsetek naliczonych do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III jest grecki system podatku od osób prawnych, w szczególności opodatkowanie zysków przedsiębiorstw obejmujących zyski wynikające z naliczonych odsetek.

Odstępstwo od systemu odniesienia

| (103) | „Odsetki naliczone” (88) stanowią część dochodu brutto podlegającego opodatkowaniu uzyskanego przez spółkę PCT i w normalnych warunkach podlegałyby opodatkowaniu. Spółka PCT jest jednak zwolniona z podatku dochodowego od odsetek naliczonych do momentu rozpoczęcia obsługi nabrzeża III (89); takie traktowanie odbiega od systemu odniesienia, przede wszystkim od systemu podatku dochodowego od przychodów przewidzianego w greckim kodeksie podatku dochodowego. Można uznać, że sytuacja prawna i faktyczna spółki PCT jest porównywalna z sytuacją wszystkich spółek akcyjnych, których zyski podlegają opodatkowaniu zgodnie z ogólnie stosowanymi ramami. Dlatego też można stwierdzić, że spółce przyznano selektywną korzyść. |
| --- | --- |

(103)

„Odsetki naliczone” (88) stanowią część dochodu brutto podlegającego opodatkowaniu uzyskanego przez spółkę PCT i w normalnych warunkach podlegałyby opodatkowaniu. Spółka PCT jest jednak zwolniona z podatku dochodowego od odsetek naliczonych do momentu rozpoczęcia obsługi nabrzeża III (89); takie traktowanie odbiega od systemu odniesienia, przede wszystkim od systemu podatku dochodowego od przychodów przewidzianego w greckim kodeksie podatku dochodowego. Można uznać, że sytuacja prawna i faktyczna spółki PCT jest porównywalna z sytuacją wszystkich spółek akcyjnych, których zyski podlegają opodatkowaniu zgodnie z ogólnie stosowanymi ramami. Dlatego też można stwierdzić, że spółce przyznano selektywną korzyść.

| (104) | Według władz greckich i PCT w art. 99 greckiego kodeksu podatku dochodowego przewiduje się, że dochód zwolniony z opodatkowania podlega podatkowi od osób prawnych w momencie jego podziału lub kapitalizacji. Na tej podstawie władze greckie i PCT twierdzą, że omawiany przepis jedynie dopuszcza odroczenie płatności podatku w odniesieniu do spółki PCT w tym sensie, że gdy spółka PCT dokona kapitalizacji lub podziału swoich zysków, będzie zobowiązana do zapłaty podatku od osób prawnych z tytułu swoich zysków oraz podatku u źródła z tytułu dywidend wypłaconych akcjonariuszom i udziałowcom. |
| --- | --- |

(104)

Według władz greckich i PCT w art. 99 greckiego kodeksu podatku dochodowego przewiduje się, że dochód zwolniony z opodatkowania podlega podatkowi od osób prawnych w momencie jego podziału lub kapitalizacji. Na tej podstawie władze greckie i PCT twierdzą, że omawiany przepis jedynie dopuszcza odroczenie płatności podatku w odniesieniu do spółki PCT w tym sensie, że gdy spółka PCT dokona kapitalizacji lub podziału swoich zysków, będzie zobowiązana do zapłaty podatku od osób prawnych z tytułu swoich zysków oraz podatku u źródła z tytułu dywidend wypłaconych akcjonariuszom i udziałowcom.

| (105) | Komisja zauważa, że art. 99 ust. 1 lit. a) tiret trzecie greckiego kodeksu podatku dochodowego stanowi, że w przypadku przedsiębiorstw zwolnionych z podatku od osób prawnych na podstawie przepisów szczegółowych (w tym przypadku na podstawie badanego przepisu) tylko te zyski, które zostały skapitalizowane lub podzielone, podlegają opodatkowaniu po odjęciu od ich wartości odpowiedniego podatku od osób prawnych. Oznacza to zatem, że na podstawie tego przepisu spółka PCT nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od naliczonych odsetek, dopóki jej dochód powiązany nie zostanie skapitalizowany lub podzielony lub – najpóźniej – dopóki nie rozpocznie się obsługa nabrzeża III. W związku z tym odroczenie podatku dotyczy wyłącznie tych zysków, które mogą zostać podzielone lub skapitalizowane. Ze względu na przedmiotowy przepis do momentu rozpoczęcia obsługi nabrzeża III spółka PCT może wykorzystywać swoje zyski wynikające z naliczonych odsetek do celów gromadzenia rezerw bez konieczności zapłaty podatku od osób prawnych z tego tytułu. Ponadto, ponieważ według władz greckich w prawodawstwie greckim nie nakłada się obowiązku zamiany rezerw na kapitał podstawowy lub podziału zysków, spółka PCT może ze względu na ten przepis korzystać z pełnego zwolnienia z podatku od jej zysków wynikających z naliczonych odsetek generowanych w Grecji i za granicą (90). W każdym przypadku odroczenie podatku stanowi korzyść selektywną na rzecz PCT. |
| --- | --- |

(105)

Komisja zauważa, że art. 99 ust. 1 lit. a) tiret trzecie greckiego kodeksu podatku dochodowego stanowi, że w przypadku przedsiębiorstw zwolnionych z podatku od osób prawnych na podstawie przepisów szczegółowych (w tym przypadku na podstawie badanego przepisu) tylko te zyski, które zostały skapitalizowane lub podzielone, podlegają opodatkowaniu po odjęciu od ich wartości odpowiedniego podatku od osób prawnych. Oznacza to zatem, że na podstawie tego przepisu spółka PCT nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od naliczonych odsetek, dopóki jej dochód powiązany nie zostanie skapitalizowany lub podzielony lub – najpóźniej – dopóki nie rozpocznie się obsługa nabrzeża III. W związku z tym odroczenie podatku dotyczy wyłącznie tych zysków, które mogą zostać podzielone lub skapitalizowane. Ze względu na przedmiotowy przepis do momentu rozpoczęcia obsługi nabrzeża III spółka PCT może wykorzystywać swoje zyski wynikające z naliczonych odsetek do celów gromadzenia rezerw bez konieczności zapłaty podatku od osób prawnych z tego tytułu. Ponadto, ponieważ według władz greckich w prawodawstwie greckim nie nakłada się obowiązku zamiany rezerw na kapitał podstawowy lub podziału zysków, spółka PCT może ze względu na ten przepis korzystać z pełnego zwolnienia z podatku od jej zysków wynikających z naliczonych odsetek generowanych w Grecji i za granicą (90). W każdym przypadku odroczenie podatku stanowi korzyść selektywną na rzecz PCT.

| (106) | Władze greckie i PCT wskazują, że spółka PCT musi utrzymywać duże depozyty pieniężne w celu sfinansowania inwestycji wymaganych na etapie budowy i w okresie poprzedzającym rozpoczęcie działalności nabrzeża III oraz że wspomniane zwolnienie ma na celu ułatwienie realizacji tych inwestycji w infrastrukturę publiczną. W tym sensie stwierdzają, że sytuacja prawna i faktyczna spółki PCT jest porównywalna z sytuacją wszystkich przedsiębiorstw podejmujących się realizacji dużych inwestycji w infrastrukturę publiczną. |
| --- | --- |

(106)

Władze greckie i PCT wskazują, że spółka PCT musi utrzymywać duże depozyty pieniężne w celu sfinansowania inwestycji wymaganych na etapie budowy i w okresie poprzedzającym rozpoczęcie działalności nabrzeża III oraz że wspomniane zwolnienie ma na celu ułatwienie realizacji tych inwestycji w infrastrukturę publiczną. W tym sensie stwierdzają, że sytuacja prawna i faktyczna spółki PCT jest porównywalna z sytuacją wszystkich przedsiębiorstw podejmujących się realizacji dużych inwestycji w infrastrukturę publiczną.

| (107) | Fakt, że środek jest dostępny wszystkim przedsiębiorstwom realizującym inwestycje w infrastrukturę publiczną, nie oznacza jednak, iż środek ten nie ma charakteru selektywnego. Wręcz przeciwnie, ustalono, że korzyści ze środka mogą odnosić tylko niektóre kategorie przedsiębiorstw, mianowicie przedsiębiorstwa realizujące inwestycje w infrastrukturę publiczną. Inne przedsiębiorstwa, które nie prowadzą działalności w tym sektorze, nie mogą odnosić korzyści z takiego samego środka. Ponadto, jak już wskazano w analizie powyżej (91), cel polityki dotyczący wspierania przedsiębiorstw zaangażowanych w realizację dużych projektów infrastrukturalnych na etapie budowy nie może być uznany za cel nieodłącznie związany z systemem podatkowym, na podstawie którego można określać porównywalną sytuacją prawną i faktyczną przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(107)

Fakt, że środek jest dostępny wszystkim przedsiębiorstwom realizującym inwestycje w infrastrukturę publiczną, nie oznacza jednak, iż środek ten nie ma charakteru selektywnego. Wręcz przeciwnie, ustalono, że korzyści ze środka mogą odnosić tylko niektóre kategorie przedsiębiorstw, mianowicie przedsiębiorstwa realizujące inwestycje w infrastrukturę publiczną. Inne przedsiębiorstwa, które nie prowadzą działalności w tym sektorze, nie mogą odnosić korzyści z takiego samego środka. Ponadto, jak już wskazano w analizie powyżej (91), cel polityki dotyczący wspierania przedsiębiorstw zaangażowanych w realizację dużych projektów infrastrukturalnych na etapie budowy nie może być uznany za cel nieodłącznie związany z systemem podatkowym, na podstawie którego można określać porównywalną sytuacją prawną i faktyczną przedsiębiorstw.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (108) | Władze greckie i PCT wskazują, że zwolnienie z podatku od naliczonych odsetek opiera się bezpośrednio na przepisie ogólnym zawartym w greckim kodeksie podatku dochodowego (92), który wśród określonych rodzajów dochodu zwolnionego z podatku zawiera „dochody zwolnione na mocy umowy ratyfikowanej ustawą”. Utrzymują, że ponieważ grecki ustawodawca konsekwentnie korzysta z tego ogólnego zwolnienia w celu wprowadzenia zwolnień podatkowych mających zastosowanie w szczególności do dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej realizowanych w Grecji, badany przepis nie wprowadza szczególnego zwolnienia podatkowego. Wręcz przeciwnie, przepis ten tworzy część ogólnej struktury opartej na ogólnym systemie podatkowym, której celem jest ułatwienie wdrażania dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej bądź projektów inwestycyjnych i wspieranie tych projektów. Wspomniany przepis był konsekwentnie stosowany w odniesieniu do wszystkich projektów z zakresu infrastruktury publicznej w celu zapewnienia, aby przedsiębiorstwa realizujące takie projekty nie były dyskryminowane lub nie zmagały się z „ograniczeniami strukturalnymi”. |
| --- | --- |

(108)

Władze greckie i PCT wskazują, że zwolnienie z podatku od naliczonych odsetek opiera się bezpośrednio na przepisie ogólnym zawartym w greckim kodeksie podatku dochodowego (92), który wśród określonych rodzajów dochodu zwolnionego z podatku zawiera „dochody zwolnione na mocy umowy ratyfikowanej ustawą”. Utrzymują, że ponieważ grecki ustawodawca konsekwentnie korzysta z tego ogólnego zwolnienia w celu wprowadzenia zwolnień podatkowych mających zastosowanie w szczególności do dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej realizowanych w Grecji, badany przepis nie wprowadza szczególnego zwolnienia podatkowego. Wręcz przeciwnie, przepis ten tworzy część ogólnej struktury opartej na ogólnym systemie podatkowym, której celem jest ułatwienie wdrażania dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej bądź projektów inwestycyjnych i wspieranie tych projektów. Wspomniany przepis był konsekwentnie stosowany w odniesieniu do wszystkich projektów z zakresu infrastruktury publicznej w celu zapewnienia, aby przedsiębiorstwa realizujące takie projekty nie były dyskryminowane lub nie zmagały się z „ograniczeniami strukturalnymi”.

| (109) | Z orzecznictwa sądów UE wynika, że traktowanie podmiotów gospodarczych w sposób uznaniowy może oznaczać, że indywidualne zastosowanie ogólnych środków przyjmuje cechy środków selektywnych, w szczególności gdy korzystanie ze swobody decyzyjnej wykracza poza proste zarządzanie dochodami podatkowymi na podstawie obiektywnych kryteriów (93). |
| --- | --- |

(109)

Z orzecznictwa sądów UE wynika, że traktowanie podmiotów gospodarczych w sposób uznaniowy może oznaczać, że indywidualne zastosowanie ogólnych środków przyjmuje cechy środków selektywnych, w szczególności gdy korzystanie ze swobody decyzyjnej wykracza poza proste zarządzanie dochodami podatkowymi na podstawie obiektywnych kryteriów (93).

| (110) | W świetle tego orzecznictwa można stwierdzić, że domniemany przepis „ogólny” pozostawia ustawodawcy pełną swobodę uznania, jeżeli chodzi o pod zwolnienie z podatku dowolnego dochodu; w praktyce ma to miejsce po tym, jak państwo wynegocjuje i zawrze dowolną umowę z jakimkolwiek podatnikiem. Dlatego też w praktyce ten przepis „ogólny” dopuszcza zwolnienia, które nie są zgodne z logiką ogólnego systemu podatkowego, ale są zgodne z logiką uprzywilejowanego traktowania konkretnego przedsiębiorstwa, z którym w dowolnym momencie można wynegocjować i zawrzeć umowę. W związku z tym nie można uznać domniemanego przepisu „ogólnego” zawartego w greckim kodeksie podatku dochodowego za zgodny z logiką systemu podatku dochodowego. |
| --- | --- |

(110)

W świetle tego orzecznictwa można stwierdzić, że domniemany przepis „ogólny” pozostawia ustawodawcy pełną swobodę uznania, jeżeli chodzi o pod zwolnienie z podatku dowolnego dochodu; w praktyce ma to miejsce po tym, jak państwo wynegocjuje i zawrze dowolną umowę z jakimkolwiek podatnikiem. Dlatego też w praktyce ten przepis „ogólny” dopuszcza zwolnienia, które nie są zgodne z logiką ogólnego systemu podatkowego, ale są zgodne z logiką uprzywilejowanego traktowania konkretnego przedsiębiorstwa, z którym w dowolnym momencie można wynegocjować i zawrzeć umowę. W związku z tym nie można uznać domniemanego przepisu „ogólnego” zawartego w greckim kodeksie podatku dochodowego za zgodny z logiką systemu podatku dochodowego.

| (111) | Jeżeli chodzi o uzasadnienie środka jako nieodłącznie związanego z celem polityki publicznej, jakim jest wspieranie projektów z zakresu infrastruktury publicznej, Komisja stwierdza, że nie można wziąć pod uwagę tych argumentów przy ocenie pojęcia pomocy. |
| --- | --- |

(111)

Jeżeli chodzi o uzasadnienie środka jako nieodłącznie związanego z celem polityki publicznej, jakim jest wspieranie projektów z zakresu infrastruktury publicznej, Komisja stwierdza, że nie można wziąć pod uwagę tych argumentów przy ocenie pojęcia pomocy.

| (112) | W związku z tym Komisja stwierdza, że środek stanowi selektywną korzyść na rzecz spółki PCT równą podatkowi dochodowemu, jaki w normalnych warunkach spółka PCT musiałaby zapłacić od odsetek naliczonych do momentu rozpoczęcia obsługi nabrzeża III. |
| --- | --- |

(112)

W związku z tym Komisja stwierdza, że środek stanowi selektywną korzyść na rzecz spółki PCT równą podatkowi dochodowemu, jaki w normalnych warunkach spółka PCT musiałaby zapłacić od odsetek naliczonych do momentu rozpoczęcia obsługi nabrzeża III.

5.3.2.   Zwrot wyrównania nadwyżki VAT, niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy – „jedno dobro inwestycyjne” – zwrot VAT w ciągu 60 dni od złożenia wniosku; odsetki z tytułu zaległości
   (94)

System odniesienia

| (113) | Zgodnie z greckim systemem podatkowym dotyczącym VAT podatnik jest upoważniony do odliczenia VAT bezpośrednio związanego z realizacją działań, które podlegają opodatkowaniu (95) lub które nie podlegają opodatkowaniu, ale wiążą się z przyznaniem prawa do odliczenia. Prawo do odliczenia jest przyznawane w odniesieniu do tej części towarów i usług, która jest faktycznie wykorzystywana do celów realizacji działań podlegających opodatkowaniu. Co więcej, nadwyżka VAT wynikająca z odliczenia VAT naliczonego i VAT należnego w danym okresie rozliczeniowym nie podlega zwrotowi, ale zostaje przeniesiona na następny okres rozliczeniowy (96). Zwrot jest dopuszczalny, jeżeli przedsiębiorstwo nie jest w stanie skompensować nadwyżki VAT z należnym podatkiem VAT przez okres trzech lat i po zakończeniu tego okresu (97). |
| --- | --- |

(113)

Zgodnie z greckim systemem podatkowym dotyczącym VAT podatnik jest upoważniony do odliczenia VAT bezpośrednio związanego z realizacją działań, które podlegają opodatkowaniu (95) lub które nie podlegają opodatkowaniu, ale wiążą się z przyznaniem prawa do odliczenia. Prawo do odliczenia jest przyznawane w odniesieniu do tej części towarów i usług, która jest faktycznie wykorzystywana do celów realizacji działań podlegających opodatkowaniu. Co więcej, nadwyżka VAT wynikająca z odliczenia VAT naliczonego i VAT należnego w danym okresie rozliczeniowym nie podlega zwrotowi, ale zostaje przeniesiona na następny okres rozliczeniowy (96). Zwrot jest dopuszczalny, jeżeli przedsiębiorstwo nie jest w stanie skompensować nadwyżki VAT z należnym podatkiem VAT przez okres trzech lat i po zakończeniu tego okresu (97).

| (114) | Nadwyżka VAT może zostać zwrócona i może nie zostać przeniesiona na następny okres rozliczeniowy wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach określonych w art. 34 kodeksu VAT. Jeden z tych wyjątków dotyczy VAT zapłaconego z tytułu „dóbr inwestycyjnych” zdefiniowanych w kodeksie VAT (98) jako „dobra materialne należące do przedsiębiorstwa i nieustannie przez nie wykorzystywane oraz budynki i innego rodzaju obiekty zbudowane przez przedsiębiorstwo będące podatnikiem na terenie, który nie należy do tego przedsiębiorstwa, ale z którego przedsiębiorstw to może korzystać na podstawie dowolnego stosunku prawnego przez okres co najmniej 9 lat [...]. Koszty naprawy i konserwacji nie są uwzględnione w wartości dobra kapitałowego”. |
| --- | --- |

(114)

Nadwyżka VAT może zostać zwrócona i może nie zostać przeniesiona na następny okres rozliczeniowy wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach określonych w art. 34 kodeksu VAT. Jeden z tych wyjątków dotyczy VAT zapłaconego z tytułu „dóbr inwestycyjnych” zdefiniowanych w kodeksie VAT (98) jako „dobra materialne należące do przedsiębiorstwa i nieustannie przez nie wykorzystywane oraz budynki i innego rodzaju obiekty zbudowane przez przedsiębiorstwo będące podatnikiem na terenie, który nie należy do tego przedsiębiorstwa, ale z którego przedsiębiorstw to może korzystać na podstawie dowolnego stosunku prawnego przez okres co najmniej 9 lat [...]. Koszty naprawy i konserwacji nie są uwzględnione w wartości dobra kapitałowego”.

| (115) | Zgodnie z art. 5 decyzji ministerialnej nr 1073/2004 (99) w przewidzianych wyjątkowych przypadkach (100) nadwyżka VAT być zwracana w następujący sposób: a) w przypadku pierwszego wniosku o zwrot VAT – w ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku; b) w przypadku kolejnych wniosków o zwrot VAT w wysokości ponad 6 000 EUR – (i) 90 % tego podatku jest zwracane w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku, a (ii) pozostałe 10 % w ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku; c) w przypadku kolejnych wniosków o zwrot VAT w wysokości poniżej 6 000 EUR – cała kwota podatku VAT jest zwracana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku. |
| --- | --- |

(115)

Zgodnie z art. 5 decyzji ministerialnej nr 1073/2004 (99) w przewidzianych wyjątkowych przypadkach (100) nadwyżka VAT być zwracana w następujący sposób: a) w przypadku pierwszego wniosku o zwrot VAT – w ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku; b) w przypadku kolejnych wniosków o zwrot VAT w wysokości ponad 6 000 EUR – (i) 90 % tego podatku jest zwracane w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku, a (ii) pozostałe 10 % w ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku; c) w przypadku kolejnych wniosków o zwrot VAT w wysokości poniżej 6 000 EUR – cała kwota podatku VAT jest zwracana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku.

| (116) | Jak słusznie zauważają władze greckie i PCT, w przypadku budowy nieruchomości zwrot nadwyżki VAT jest dokonywany po rozpoczęciu prac i maksymalnie w kwocie odpowiadającej wydatkom związanym z pracami, które zostały wykonane i zafakturowane w każdym okresie, za który można się ubiegać o zwrot VAT (101). |
| --- | --- |

(116)

Jak słusznie zauważają władze greckie i PCT, w przypadku budowy nieruchomości zwrot nadwyżki VAT jest dokonywany po rozpoczęciu prac i maksymalnie w kwocie odpowiadającej wydatkom związanym z pracami, które zostały wykonane i zafakturowane w każdym okresie, za który można się ubiegać o zwrot VAT (101).

| (117) | W szczególności jeżeli chodzi o dobra inwestycyjne, prawo do odliczenia VAT zostaje ostatecznie przyznane w momencie wprowadzenia danych dóbr inwestycyjnych do użytku. Ponadto, aby uniknąć nadużyć w ramach mechanizmu zwrotu VAT, jeżeli w ciągu 5 lat od realizacji wydatków na zakup lub budowę dobra inwestycyjnego, dobro to nie zostanie wprowadzone do użytku, wówczas VAT naliczony, który został wcześniej odliczony, musi zostać zwrócony państwu, ponieważ uznaje się, że podatek ten nie został wykorzystany do działań podlegających opodatkowaniu (102). |
| --- | --- |

(117)

W szczególności jeżeli chodzi o dobra inwestycyjne, prawo do odliczenia VAT zostaje ostatecznie przyznane w momencie wprowadzenia danych dóbr inwestycyjnych do użytku. Ponadto, aby uniknąć nadużyć w ramach mechanizmu zwrotu VAT, jeżeli w ciągu 5 lat od realizacji wydatków na zakup lub budowę dobra inwestycyjnego, dobro to nie zostanie wprowadzone do użytku, wówczas VAT naliczony, który został wcześniej odliczony, musi zostać zwrócony państwu, ponieważ uznaje się, że podatek ten nie został wykorzystany do działań podlegających opodatkowaniu (102).

| (118) | Ponadto zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami obliczanie odsetek od podatku lub nienależnie wypłaconych kwot zwrotu rozpoczyna się 6 miesięcy po pierwszym dniu miesiąca następującego po złożeniu deklaracji podatkowej przez podatnika (103). Greckie sądy administracyjne orzekły jednak, że przepis ten jest niezgodny z konstytucyjną zasadą równości podatników (104). Dlatego też uchyliły ten przepis, stwierdzając, że odsetki powinny być obliczane od dnia, w którym podatnik złożył odwołanie od decyzji organu podatkowego dotyczącej nieprzyznania zwrotu nadwyżki VAT, o który się ubiegano (105). |
| --- | --- |

(118)

Ponadto zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami obliczanie odsetek od podatku lub nienależnie wypłaconych kwot zwrotu rozpoczyna się 6 miesięcy po pierwszym dniu miesiąca następującego po złożeniu deklaracji podatkowej przez podatnika (103). Greckie sądy administracyjne orzekły jednak, że przepis ten jest niezgodny z konstytucyjną zasadą równości podatników (104). Dlatego też uchyliły ten przepis, stwierdzając, że odsetki powinny być obliczane od dnia, w którym podatnik złożył odwołanie od decyzji organu podatkowego dotyczącej nieprzyznania zwrotu nadwyżki VAT, o który się ubiegano (105).

| (119) | Komisja stwierdza, że przepisy te stanowią system odniesienia dla zwrotu nadwyżki VAT w Grecji. |
| --- | --- |

(119)

Komisja stwierdza, że przepisy te stanowią system odniesienia dla zwrotu nadwyżki VAT w Grecji.

Odstępstwo od systemu odniesienia

—   Zwrot nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy

| (120) | Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy nr 3755/2009 spółka PCT jest upoważniona do otrzymania zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od stopnia realizacji projektu w zakresie budowy lub pojedynczych obiektów bądź ich części. Ponadto zgodnie z tym samym artykułem spółka PCT nie traci przysługującego jej prawa do zwrotu nadwyżki VAT w przypadku, gdy nie wykorzysta danego dobra inwestycyjnego w ciągu pięciu lat od realizacji powiązanych wydatków, mimo że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami powinna stracić to prawo. |
| --- | --- |

(120)

Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy nr 3755/2009 spółka PCT jest upoważniona do otrzymania zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od stopnia realizacji projektu w zakresie budowy lub pojedynczych obiektów bądź ich części. Ponadto zgodnie z tym samym artykułem spółka PCT nie traci przysługującego jej prawa do zwrotu nadwyżki VAT w przypadku, gdy nie wykorzysta danego dobra inwestycyjnego w ciągu pięciu lat od realizacji powiązanych wydatków, mimo że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami powinna stracić to prawo.

| (121) | Władze greckie i PCT twierdzą, że ponieważ wszystkim przedsiębiorstwom przysługuje prawo do zwrotu VAT, po tym jak odnośny wydatek zostanie poniesiony i zafakturowany, omawiany przepis nie przyznaje spółce PCT żadnej dodatkowej korzyści, gdyż w każdym przypadku spółka ta byłaby upoważniona do zwrotu VAT po rozpoczęciu prac, a nie tylko dopiero po zakończeniu ich realizacji. |
| --- | --- |

(121)

Władze greckie i PCT twierdzą, że ponieważ wszystkim przedsiębiorstwom przysługuje prawo do zwrotu VAT, po tym jak odnośny wydatek zostanie poniesiony i zafakturowany, omawiany przepis nie przyznaje spółce PCT żadnej dodatkowej korzyści, gdyż w każdym przypadku spółka ta byłaby upoważniona do zwrotu VAT po rozpoczęciu prac, a nie tylko dopiero po zakończeniu ich realizacji.

| (122) | Na podstawie dostarczonych dodatkowych informacji i wyjaśnień Komisja doszła do wniosku, że rzeczywiście spółka PCT w każdym przypadku miałaby prawo do zwrotu VAT po rozpoczęciu prac związanych z projektem i maksymalnie w kwocie odpowiadającej kwocie na wystawionych fakturach. Wspomniane prawo zostaje jednak ostatecznie przyznane dopiero wtedy, gdy dane dobro inwestycyjne zostanie wprowadzone do użytku. Z uwagi na to, że PCT ma prawo do zwrotu VAT niezależnie od stopnia realizacji projektu inwestycyjnego i jednocześnie nie traci tego prawa w przypadku, gdy nie wprowadzi danego dobra inwestycyjnego do użytku w ciągu 5 lat, co spółka ta powinna uczynić zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w normalnych warunkach, spółka PCT uzyskuje selektywną korzyść. |
| --- | --- |

(122)

Na podstawie dostarczonych dodatkowych informacji i wyjaśnień Komisja doszła do wniosku, że rzeczywiście spółka PCT w każdym przypadku miałaby prawo do zwrotu VAT po rozpoczęciu prac związanych z projektem i maksymalnie w kwocie odpowiadającej kwocie na wystawionych fakturach. Wspomniane prawo zostaje jednak ostatecznie przyznane dopiero wtedy, gdy dane dobro inwestycyjne zostanie wprowadzone do użytku. Z uwagi na to, że PCT ma prawo do zwrotu VAT niezależnie od stopnia realizacji projektu inwestycyjnego i jednocześnie nie traci tego prawa w przypadku, gdy nie wprowadzi danego dobra inwestycyjnego do użytku w ciągu 5 lat, co spółka ta powinna uczynić zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w normalnych warunkach, spółka PCT uzyskuje selektywną korzyść.

| (123) | Korzyść ta polega na zwrocie VAT, który PCT ma prawo zatrzymać, jeżeli po upływie pięciu lat od poniesienia wydatku związanego z tym zwrotem projekt się nie rozpoczął, podczas gdy inne przedsiębiorstwa musiałyby uiścić na rzecz państwa greckiego zwrot VAT w przypadku, gdy projekt nie rozpocząłby się po upływie pięciu lat (licząc od daty poniesienia powiązanego wydatku). Przypomina się, że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami w takich przypadkach właściwe działania (których dotyczą te wydatki) nie byłby już uznawane za działania podlegające opodatkowaniu (zob. motyw 117 powyżej). Oznacza to, że w podobnych okolicznościach inne przedsiębiorstwa zwykle nie mogłyby wykorzystać związanej z tymi wydatkami nadwyżki VAT do skompensowania należnego VAT w następnym okresie. W związku z tym wynikająca z tego przepisu korzyść, jaką uzyskuje PCT, jest równa pełnej kwocie zwrotu VAT, którą może zatrzymać PCT (zgodnie z tym przepisem), jeżeli projekt nie rozpoczął się po upływie pięciu lat od poniesienia powiązanych wydatków. |
| --- | --- |

(123)

Korzyść ta polega na zwrocie VAT, który PCT ma prawo zatrzymać, jeżeli po upływie pięciu lat od poniesienia wydatku związanego z tym zwrotem projekt się nie rozpoczął, podczas gdy inne przedsiębiorstwa musiałyby uiścić na rzecz państwa greckiego zwrot VAT w przypadku, gdy projekt nie rozpocząłby się po upływie pięciu lat (licząc od daty poniesienia powiązanego wydatku). Przypomina się, że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami w takich przypadkach właściwe działania (których dotyczą te wydatki) nie byłby już uznawane za działania podlegające opodatkowaniu (zob. motyw 117 powyżej). Oznacza to, że w podobnych okolicznościach inne przedsiębiorstwa zwykle nie mogłyby wykorzystać związanej z tymi wydatkami nadwyżki VAT do skompensowania należnego VAT w następnym okresie. W związku z tym wynikająca z tego przepisu korzyść, jaką uzyskuje PCT, jest równa pełnej kwocie zwrotu VAT, którą może zatrzymać PCT (zgodnie z tym przepisem), jeżeli projekt nie rozpoczął się po upływie pięciu lat od poniesienia powiązanych wydatków.

| (124) | Władze greckie i PCT twierdzą, że przedmiotowe odstępstwo ma również zastosowanie do przedsiębiorstw użyteczności publicznej, ponieważ zwykle to one tworzą projekty infrastrukturalne, których realizacja może trwać dłużej niż mający zwykle zastosowanie okres pięciu lat. Według nich ten sam tok rozumowania odnosi się również do spółki PCT, która miała wykonać duży projekt infrastrukturalny, którego realizacja może potrwać dłużej niż pięć lat. Z tego powodu do wszystkich umów koncesji związanych z dużymi projektami infrastrukturalnymi włączono przedmiotowy przepis. W związku z tym władze greckie i PCT są zdania, że takie odstępstwo od mających ogólne zastosowanie przepisów nie stanowi wyjątku, a inne zastosowanie przepisów w odniesieniu do różnych sytuacji, które nie są porównywalne. |
| --- | --- |

(124)

Władze greckie i PCT twierdzą, że przedmiotowe odstępstwo ma również zastosowanie do przedsiębiorstw użyteczności publicznej, ponieważ zwykle to one tworzą projekty infrastrukturalne, których realizacja może trwać dłużej niż mający zwykle zastosowanie okres pięciu lat. Według nich ten sam tok rozumowania odnosi się również do spółki PCT, która miała wykonać duży projekt infrastrukturalny, którego realizacja może potrwać dłużej niż pięć lat. Z tego powodu do wszystkich umów koncesji związanych z dużymi projektami infrastrukturalnymi włączono przedmiotowy przepis. W związku z tym władze greckie i PCT są zdania, że takie odstępstwo od mających ogólne zastosowanie przepisów nie stanowi wyjątku, a inne zastosowanie przepisów w odniesieniu do różnych sytuacji, które nie są porównywalne.

| (125) | Komisja uznaje, że odstępstwo to stanowi selektywną korzyść, ponieważ daje PCT możliwość uzyskania dostępu do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od tego, kiedy wprowadzi dane dobro inwestycyjne do użytku, tj. przez czas nieokreślony. W ten sposób, nawet jeżeli spółka nigdy nie wprowadzi dobra inwestycyjnego do użytku, jej prawo do zwrotu nadwyżki VAT nigdy nie zostałoby ostatecznie przyznane i odpowiednio dostosowane, co w praktyce oznacza, że w przypadku nieukończenia projektu spółka nie byłaby zobowiązana do zwrotu nadwyżki VAT, jaką otrzymała w całym okresie realizacji projektu. Fakt, że przedsiębiorstwa użyteczności publicznej mogą korzystać z tej samej korzyści, nie oznacza, że wspomniana korzyść nie jest selektywna. Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej stanowią kategorię przedsiębiorstw, które mogą odnosić korzyść z tego środka. W związku z tym tego rodzaju środek jest selektywny. |
| --- | --- |

(125)

Komisja uznaje, że odstępstwo to stanowi selektywną korzyść, ponieważ daje PCT możliwość uzyskania dostępu do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od tego, kiedy wprowadzi dane dobro inwestycyjne do użytku, tj. przez czas nieokreślony. W ten sposób, nawet jeżeli spółka nigdy nie wprowadzi dobra inwestycyjnego do użytku, jej prawo do zwrotu nadwyżki VAT nigdy nie zostałoby ostatecznie przyznane i odpowiednio dostosowane, co w praktyce oznacza, że w przypadku nieukończenia projektu spółka nie byłaby zobowiązana do zwrotu nadwyżki VAT, jaką otrzymała w całym okresie realizacji projektu. Fakt, że przedsiębiorstwa użyteczności publicznej mogą korzystać z tej samej korzyści, nie oznacza, że wspomniana korzyść nie jest selektywna. Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej stanowią kategorię przedsiębiorstw, które mogą odnosić korzyść z tego środka. W związku z tym tego rodzaju środek jest selektywny.

—   Definicja dobra inwestycyjnego

| (126) | W art. 2 ust. 3 ustawy nr 3755/2009 przewiduje się, że do celów kodeksu VAT projekt budowlany w ramach umowy koncesji, a także wszelkie dostawy towarów, wykonane roboty, świadczone usługi oraz prace pomocnicze związane z budową uznaje się za „jedno dobro inwestycyjne”. W skrócie przepis ten stanowi, że do celów umowy koncesji przewidziane w kodeksie VAT pojęcie „dobra inwestycyjnego” obejmuje wszystkie działania związane z przedmiotem umowy koncesji, tj. nie tylko wybudowane „dobra materialne” (106), ale również wszelkiego rodzaju dostawy towarów, wykonywanie robót budowlanych i świadczenie usług, które są związane z przedmiotem umowy koncesji lub są względem niego dodatkowe. |
| --- | --- |

(126)

W art. 2 ust. 3 ustawy nr 3755/2009 przewiduje się, że do celów kodeksu VAT projekt budowlany w ramach umowy koncesji, a także wszelkie dostawy towarów, wykonane roboty, świadczone usługi oraz prace pomocnicze związane z budową uznaje się za „jedno dobro inwestycyjne”. W skrócie przepis ten stanowi, że do celów umowy koncesji przewidziane w kodeksie VAT pojęcie „dobra inwestycyjnego” obejmuje wszystkie działania związane z przedmiotem umowy koncesji, tj. nie tylko wybudowane „dobra materialne” (106), ale również wszelkiego rodzaju dostawy towarów, wykonywanie robót budowlanych i świadczenie usług, które są związane z przedmiotem umowy koncesji lub są względem niego dodatkowe.

| (127) | Władze greckie i PCT twierdzą, że w świetle przepisów art. 34 i art. 33 ust. 4 kodeksu VAT, które są istotne w odniesieniu do „dobra inwestycyjnego”, badany przepis stanowi wyłącznie wyjaśnienie mających ogólne zastosowanie przepisów w celu uniknięcia błędnego zastosowania przez organy podatkowe przepisów dotyczących zwrotu nadwyżki VAT z uwagi na specyfikę i wysokie kwoty związane z dużymi projektami infrastrukturalnymi. Według nich w świetle szczególnych cech charakterystycznych umowy koncesji badany środek służy do tego, aby do celów podatku VAT każda część kosztów inwestycji była traktowana jako pojedyncza jednostka gospodarcza. Ponieważ z punktu widzenia rachunkowości w każdym przypadku wszystkie wydatki związane z projektem inwestycyjnym stanowią integralną część dobra inwestycyjnego, w przedmiotowym przepisie wyłącznie wyjaśniono elementy, które mają już zastosowanie. Ponieważ spółka PCT podjęła znaczące inwestycje, które obejmowałyby odrębne działania i etapy oraz rodzaje wydatków na towary i usługi, jeżeli każdy z tych wydatków byłby traktowany oddzielnie, spółka PCT byłaby traktowana inaczej do celów systemu podatku VAT niż jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które dokonuje inwestycji w celu zaangażowania się w działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

(127)

Władze greckie i PCT twierdzą, że w świetle przepisów art. 34 i art. 33 ust. 4 kodeksu VAT, które są istotne w odniesieniu do „dobra inwestycyjnego”, badany przepis stanowi wyłącznie wyjaśnienie mających ogólne zastosowanie przepisów w celu uniknięcia błędnego zastosowania przez organy podatkowe przepisów dotyczących zwrotu nadwyżki VAT z uwagi na specyfikę i wysokie kwoty związane z dużymi projektami infrastrukturalnymi. Według nich w świetle szczególnych cech charakterystycznych umowy koncesji badany środek służy do tego, aby do celów podatku VAT każda część kosztów inwestycji była traktowana jako pojedyncza jednostka gospodarcza. Ponieważ z punktu widzenia rachunkowości w każdym przypadku wszystkie wydatki związane z projektem inwestycyjnym stanowią integralną część dobra inwestycyjnego, w przedmiotowym przepisie wyłącznie wyjaśniono elementy, które mają już zastosowanie. Ponieważ spółka PCT podjęła znaczące inwestycje, które obejmowałyby odrębne działania i etapy oraz rodzaje wydatków na towary i usługi, jeżeli każdy z tych wydatków byłby traktowany oddzielnie, spółka PCT byłaby traktowana inaczej do celów systemu podatku VAT niż jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które dokonuje inwestycji w celu zaangażowania się w działalność gospodarczą.

| (128) | Na poparcie swojego argumentu władze greckie i PCT odnoszą się do orzecznictwa w sprawie INZO (107), zgodnie z którym na działalność gospodarczą w rozumieniu dyrektywy VAT „[...] może składać się wiele następujących po sobie czynności i czynności przygotowawczych [...]” (108), które umożliwiają odpowiedni zwrot nadwyżki VAT w okresie budowy. Ponadto wskazują one, że kierując się tym samym tokiem rozumowania, w 2011 r. zmieniono ustawę w sprawie PPP (109) i wprowadzono przepis, zgodnie z którym PPP kwalifikują się do ubiegania się każdego roku po złożeniu corocznej deklaracji VAT o zwrot nadwyżki VAT bez potrzeby przenoszenia nadwyżki na kolejny okres rozliczeniowy. |
| --- | --- |

(128)

Na poparcie swojego argumentu władze greckie i PCT odnoszą się do orzecznictwa w sprawie INZO (107), zgodnie z którym na działalność gospodarczą w rozumieniu dyrektywy VAT „[...] może składać się wiele następujących po sobie czynności i czynności przygotowawczych [...]” (108), które umożliwiają odpowiedni zwrot nadwyżki VAT w okresie budowy. Ponadto wskazują one, że kierując się tym samym tokiem rozumowania, w 2011 r. zmieniono ustawę w sprawie PPP (109) i wprowadzono przepis, zgodnie z którym PPP kwalifikują się do ubiegania się każdego roku po złożeniu corocznej deklaracji VAT o zwrot nadwyżki VAT bez potrzeby przenoszenia nadwyżki na kolejny okres rozliczeniowy.

| (129) | Władze greckie i PCT twierdzą ponadto, że nawet jeżeli inwestycji nie uznano by za objętą zakresem stosowania definicji „dobra inwestycyjnego”, spółka PCT miałaby prawo do ubiegania się o zwrot (i) każdego roku, jeżeli byłaby w stanie wykazać, że nie jest w stanie skompensować nadwyżki VAT z należnym podatkiem VAT przez okres trzech lat oraz (ii) po upływie trzech lat. |
| --- | --- |

(129)

Władze greckie i PCT twierdzą ponadto, że nawet jeżeli inwestycji nie uznano by za objętą zakresem stosowania definicji „dobra inwestycyjnego”, spółka PCT miałaby prawo do ubiegania się o zwrot (i) każdego roku, jeżeli byłaby w stanie wykazać, że nie jest w stanie skompensować nadwyżki VAT z należnym podatkiem VAT przez okres trzech lat oraz (ii) po upływie trzech lat.

| (130) | Komisja zauważa, że w badanym przepisie znajduje się konkretna definicja pojęcia „dobra inwestycyjnego”, która jest szersza dla PCT niż dla innych przedsiębiorstw znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej. W praktyce skutkiem tej definicji jest sytuacja, w której PCT ma prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki VAT w odniesieniu do wszystkich robót, usług i towarów związanych z przedmiotem budowy, chociaż zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami możliwość ta istniałaby wyłącznie w odniesieniu do dóbr materialnych, a nie w odniesieniu do kosztów usług, robót, napraw i konserwacji. Ponieważ zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami spółka PCT miałaby prawo do ubiegania się o zwrot nadwyżki VAT każdego roku poprzez wykazanie, że nie jest w stanie skompensować nadwyżki VAT z należnym podatkiem VAT przez okres trzech lat oraz po upływie trzech lat, stosowana do celów umowy koncesji szersza definicja jednego dobra inwestycyjnego w praktyce skutkuje przyznaniem PCT z wyprzedzeniem dodatkowych środków pieniężnych z tytułu nadwyżki VAT, którą zwykle zwraca się w późniejszym terminie (110). |
| --- | --- |

(130)

Komisja zauważa, że w badanym przepisie znajduje się konkretna definicja pojęcia „dobra inwestycyjnego”, która jest szersza dla PCT niż dla innych przedsiębiorstw znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej. W praktyce skutkiem tej definicji jest sytuacja, w której PCT ma prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki VAT w odniesieniu do wszystkich robót, usług i towarów związanych z przedmiotem budowy, chociaż zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami możliwość ta istniałaby wyłącznie w odniesieniu do dóbr materialnych, a nie w odniesieniu do kosztów usług, robót, napraw i konserwacji. Ponieważ zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami spółka PCT miałaby prawo do ubiegania się o zwrot nadwyżki VAT każdego roku poprzez wykazanie, że nie jest w stanie skompensować nadwyżki VAT z należnym podatkiem VAT przez okres trzech lat oraz po upływie trzech lat, stosowana do celów umowy koncesji szersza definicja jednego dobra inwestycyjnego w praktyce skutkuje przyznaniem PCT z wyprzedzeniem dodatkowych środków pieniężnych z tytułu nadwyżki VAT, którą zwykle zwraca się w późniejszym terminie (110).

| (131) | Rzeczywiście dzięki zastosowaniu przedmiotowego przepisu spółka PCT może otrzymać zwrot podatku nie tylko w odniesieniu do dóbr materialnych, ale również w odniesieniu do wydatków związanych z usługami, robotami, naprawą i konserwacją, podczas gdy inne przedsiębiorstwa w odniesieniu do takich wydatków mogłyby wyłącznie skompensować VAT naliczony z należnym podatkiem VAT lub poczekać trzy lata, aby otrzymać zwrot. W związku z tym korzyść uzyskana przez PCT na mocy tego przepisu jest równa odsetkom naliczonym od zwróconego VAT z tytułu wszystkich wydatków innych niż wydatki na dobra materialne (związane z dobrem inwestycyjnym) od momentu oddania zwrotu do dyspozycji PCT aż do momentu, w którym spółce PCT przysługiwałoby prawo do otrzymania takiego zwrotu, mianowicie trzy lata później, lub do momentu, w którym PCT byłaby w stanie skompensować swoją nadwyżkę VAT (związaną z tymi wydatkami) z należnym podatkiem VAT. |
| --- | --- |

(131)

Rzeczywiście dzięki zastosowaniu przedmiotowego przepisu spółka PCT może otrzymać zwrot podatku nie tylko w odniesieniu do dóbr materialnych, ale również w odniesieniu do wydatków związanych z usługami, robotami, naprawą i konserwacją, podczas gdy inne przedsiębiorstwa w odniesieniu do takich wydatków mogłyby wyłącznie skompensować VAT naliczony z należnym podatkiem VAT lub poczekać trzy lata, aby otrzymać zwrot. W związku z tym korzyść uzyskana przez PCT na mocy tego przepisu jest równa odsetkom naliczonym od zwróconego VAT z tytułu wszystkich wydatków innych niż wydatki na dobra materialne (związane z dobrem inwestycyjnym) od momentu oddania zwrotu do dyspozycji PCT aż do momentu, w którym spółce PCT przysługiwałoby prawo do otrzymania takiego zwrotu, mianowicie trzy lata później, lub do momentu, w którym PCT byłaby w stanie skompensować swoją nadwyżkę VAT (związaną z tymi wydatkami) z należnym podatkiem VAT.

| (132) | Fakt, że w przypadku braku tej definicji organy podatkowe mogłyby zastosować przepisy dotyczące zwrotu nadwyżki VAT w inny sposób, wskazuje na to, że przedmiotowa definicja wiąże się z selektywną korzyścią na rzecz PCT, która nie ma zastosowania do wszystkich przedsiębiorstw. Co więcej, fakt, że ustawa w sprawie partnerstw publiczno-prywatnych, która ma zastosowanie głównie do projektów infrastrukturalnych, została zmieniona, aby zapewnić partnerstwom publiczno-prywatnym prawo do ubiegania się o zwrot i uniknięcie przenoszenia nadwyżki VAT na kolejny rok, świadczy również o tym, że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami wszelkie wydatki związane z projektem infrastrukturalnym nie będą traktowane jako „jedno dobro inwestycyjne” do celów stosowania przepisów dotyczących zwrotu nadwyżki VAT. Ze skierowanego do Ministerstwa Gospodarki pisma (111), w którym Ministerstwo Marynarki Handlowej zwraca się o wprowadzenie określonych ustaleń związanych ze zwrotem nadwyżki VAT (112) na rzecz PCT i zwycięskiego oferenta w porcie w Salonikach w danym czasie, wynika, że mające ogólne zastosowanie przepisy dotyczące zwrotu nie byłyby takie same. Ponadto fakt, że po wydaniu decyzji ministerialnej z 2013 r. w przepisach dotyczących zwrotu nie występuje jakiekolwiek rozróżnienie bez względu na definicję dobra inwestycyjnego, wskazuje również na to, że w momencie przyznania wspomniana definicja stanowiła selektywną korzyść na rzecz PCT. |
| --- | --- |

(132)

Fakt, że w przypadku braku tej definicji organy podatkowe mogłyby zastosować przepisy dotyczące zwrotu nadwyżki VAT w inny sposób, wskazuje na to, że przedmiotowa definicja wiąże się z selektywną korzyścią na rzecz PCT, która nie ma zastosowania do wszystkich przedsiębiorstw. Co więcej, fakt, że ustawa w sprawie partnerstw publiczno-prywatnych, która ma zastosowanie głównie do projektów infrastrukturalnych, została zmieniona, aby zapewnić partnerstwom publiczno-prywatnym prawo do ubiegania się o zwrot i uniknięcie przenoszenia nadwyżki VAT na kolejny rok, świadczy również o tym, że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami wszelkie wydatki związane z projektem infrastrukturalnym nie będą traktowane jako „jedno dobro inwestycyjne” do celów stosowania przepisów dotyczących zwrotu nadwyżki VAT. Ze skierowanego do Ministerstwa Gospodarki pisma (111), w którym Ministerstwo Marynarki Handlowej zwraca się o wprowadzenie określonych ustaleń związanych ze zwrotem nadwyżki VAT (112) na rzecz PCT i zwycięskiego oferenta w porcie w Salonikach w danym czasie, wynika, że mające ogólne zastosowanie przepisy dotyczące zwrotu nie byłyby takie same. Ponadto fakt, że po wydaniu decyzji ministerialnej z 2013 r. w przepisach dotyczących zwrotu nie występuje jakiekolwiek rozróżnienie bez względu na definicję dobra inwestycyjnego, wskazuje również na to, że w momencie przyznania wspomniana definicja stanowiła selektywną korzyść na rzecz PCT.

| (133) | Ponadto Komisja zauważa, że wspomniane orzecznictwo w sprawie INZO odnosi się do prawa do odliczenia VAT od transakcji podlegających VAT, które są związane z działalnością gospodarczą podatnika, a nie do prawa do zwrotu. |
| --- | --- |

(133)

Ponadto Komisja zauważa, że wspomniane orzecznictwo w sprawie INZO odnosi się do prawa do odliczenia VAT od transakcji podlegających VAT, które są związane z działalnością gospodarczą podatnika, a nie do prawa do zwrotu.

—   Obliczenie odsetek od pierwszego dnia po upływie terminu 60 dni

| (134) | Na mocy badanego przepisu nadaje się PCT prawo do należnych od państwa odsetek od nadwyżki VAT, które są naliczane automatycznie po upływie terminu 60 dni, bez konieczności spełnienia wymogów proceduralnych lub czasowych określonych w mających ogólne zastosowanie ramach związanych ze zwrotem nadwyżki VAT, tj. na wcześniejszym etapie niż w przypadku innych przedsiębiorstw i bez konieczności przeprowadzenia postępowania przez sądy administracyjne. Wiąże się to zatem z dodatkową selektywną korzyścią na rzecz PCT. |
| --- | --- |

(134)

Na mocy badanego przepisu nadaje się PCT prawo do należnych od państwa odsetek od nadwyżki VAT, które są naliczane automatycznie po upływie terminu 60 dni, bez konieczności spełnienia wymogów proceduralnych lub czasowych określonych w mających ogólne zastosowanie ramach związanych ze zwrotem nadwyżki VAT, tj. na wcześniejszym etapie niż w przypadku innych przedsiębiorstw i bez konieczności przeprowadzenia postępowania przez sądy administracyjne. Wiąże się to zatem z dodatkową selektywną korzyścią na rzecz PCT.

| (135) | Korzyść polega na odsetkach, o które może się ubiegać PCT (zgodnie z tym przepisem) od państwa greckiego po upływie 60 dni od dnia złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej (w celu ubiegania się o zwrot VAT), podczas gdy inne przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnej sytuacji nie miałyby prawa do odsetek w tym samym czasie. |
| --- | --- |

(135)

Korzyść polega na odsetkach, o które może się ubiegać PCT (zgodnie z tym przepisem) od państwa greckiego po upływie 60 dni od dnia złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej (w celu ubiegania się o zwrot VAT), podczas gdy inne przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnej sytuacji nie miałyby prawa do odsetek w tym samym czasie.

| (136) | Władze greckie podtrzymują swoje argumenty, które popiera PCT, odnosząc się do orzecznictwa UE w sprawie VAT (113), w którym wskazano, że zwrot wyrównania nadwyżki VAT stanowi zwrot środków podatnika, a nie zasobów państwowych. Władze greckie argumentują również, że termin 60 dni wynika z zasady neutralności i równości pochodzącej z unijnego orzecznictwa w sprawie VAT (114). W przypadku gdy opóźnienie dotyczące zwrotu wyrównania nadwyżki VAT przez państwo wynosi więcej niż państwo określiło jako „rozsądny termin”, od państwa powinno się wymagać uiszczenia odsetek za zwłokę tytułem rekompensaty na rzecz podatnika ubiegającego się o taki zwrot. W związku z tym wypłata tego rodzaju odsetek za zwłokę od wyrównania nadwyżki VAT nie stanowi zasobów państwa. |
| --- | --- |

(136)

Władze greckie podtrzymują swoje argumenty, które popiera PCT, odnosząc się do orzecznictwa UE w sprawie VAT (113), w którym wskazano, że zwrot wyrównania nadwyżki VAT stanowi zwrot środków podatnika, a nie zasobów państwowych. Władze greckie argumentują również, że termin 60 dni wynika z zasady neutralności i równości pochodzącej z unijnego orzecznictwa w sprawie VAT (114). W przypadku gdy opóźnienie dotyczące zwrotu wyrównania nadwyżki VAT przez państwo wynosi więcej niż państwo określiło jako „rozsądny termin”, od państwa powinno się wymagać uiszczenia odsetek za zwłokę tytułem rekompensaty na rzecz podatnika ubiegającego się o taki zwrot. W związku z tym wypłata tego rodzaju odsetek za zwłokę od wyrównania nadwyżki VAT nie stanowi zasobów państwa.

| (137) | Komisja uznaje, że obliczenie odsetek od opóźnienia wypłaty zwrotu VAT wiąże się z zasobami państwowymi w odniesieniu do dodatkowych odsetek, jakie państwo będzie musiało uiścić na rzecz PCT z powodu tego przepisu. W praktyce ze względu na wprowadzenie przedmiotowego przepisu państwo automatycznie uiści odsetki od dnia następującego po upływie okresu 60 dni, a nie od dnia, w którym PCT złożyłaby odwołanie w tej sprawie, co miałoby miejsce zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami. Ponieważ wyłącznie PCT uzyskuje to prawo automatycznie, chociaż ogólnie jest to możliwe wyłącznie po złożeniu odwołania, przepis ten wiąże się z selektywną korzyścią na rzecz spółki PCT. |
| --- | --- |

(137)

Komisja uznaje, że obliczenie odsetek od opóźnienia wypłaty zwrotu VAT wiąże się z zasobami państwowymi w odniesieniu do dodatkowych odsetek, jakie państwo będzie musiało uiścić na rzecz PCT z powodu tego przepisu. W praktyce ze względu na wprowadzenie przedmiotowego przepisu państwo automatycznie uiści odsetki od dnia następującego po upływie okresu 60 dni, a nie od dnia, w którym PCT złożyłaby odwołanie w tej sprawie, co miałoby miejsce zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami. Ponieważ wyłącznie PCT uzyskuje to prawo automatycznie, chociaż ogólnie jest to możliwe wyłącznie po złożeniu odwołania, przepis ten wiąże się z selektywną korzyścią na rzecz spółki PCT.

| (138) | Władze greckie i PCT twierdzą, że przepis ten ma na celu wyłącznie zapewnienie, aby państwo nie odniosło korzyści finansowej kosztem PCT. W przypadku tego rodzaju umów koncesji duże opóźnienie zwrotu nadwyżki VAT stanowiłaby znaczny wydatek, a w związku z tym poważne ograniczenie strukturalne dla PCT. Ponadto możliwa wypłata mniejszych kwot odsetek za zwłokę na rzecz innych przedsiębiorstw nie zmniejsza kosztów, jakie PCT powinna ponieść w normalnych warunkach w ramach swojej działalności gospodarczej. W związku z tym PCT nie ma żadnej przewagi konkurencyjnej ani nie jest traktowane w inny sposób niż pozostałe przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(138)

Władze greckie i PCT twierdzą, że przepis ten ma na celu wyłącznie zapewnienie, aby państwo nie odniosło korzyści finansowej kosztem PCT. W przypadku tego rodzaju umów koncesji duże opóźnienie zwrotu nadwyżki VAT stanowiłaby znaczny wydatek, a w związku z tym poważne ograniczenie strukturalne dla PCT. Ponadto możliwa wypłata mniejszych kwot odsetek za zwłokę na rzecz innych przedsiębiorstw nie zmniejsza kosztów, jakie PCT powinna ponieść w normalnych warunkach w ramach swojej działalności gospodarczej. W związku z tym PCT nie ma żadnej przewagi konkurencyjnej ani nie jest traktowane w inny sposób niż pozostałe przedsiębiorstwa.

| (139) | Komisja nie uważa, aby PCT znajdowała się w innej sytuacji niż inne przedsiębiorstwa, która uzasadniałaby odmienne traktowanie. Jak już wspomniano, fakt, że PCT realizuje dużą inwestycję, nie stanowi argumentu w odniesieniu do pojęcia selektywności. Ponadto automatyczna wypłata odsetek na rzecz PCT zmniejsza zwykłe koszty przedsiębiorstwa i daje PCT przewagę w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

(139)

Komisja nie uważa, aby PCT znajdowała się w innej sytuacji niż inne przedsiębiorstwa, która uzasadniałaby odmienne traktowanie. Jak już wspomniano, fakt, że PCT realizuje dużą inwestycję, nie stanowi argumentu w odniesieniu do pojęcia selektywności. Ponadto automatyczna wypłata odsetek na rzecz PCT zmniejsza zwykłe koszty przedsiębiorstwa i daje PCT przewagę w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (140) | Władze greckie i PCT twierdzą, że nawet jeżeli w przepisach mających znaczenie z punktu widzenia zwrotu nadwyżki VAT występowałby element selektywności, byłoby to uzasadnione podstawowymi lub przewodnimi zasadami, które są nieodłącznie związane z systemem VAT, ponieważ fakt ten potwierdziły UE i sądy greckie. |
| --- | --- |

(140)

Władze greckie i PCT twierdzą, że nawet jeżeli w przepisach mających znaczenie z punktu widzenia zwrotu nadwyżki VAT występowałby element selektywności, byłoby to uzasadnione podstawowymi lub przewodnimi zasadami, które są nieodłącznie związane z systemem VAT, ponieważ fakt ten potwierdziły UE i sądy greckie.

| (141) | Komisja zauważa, że w tym przypadku środki stanowiące korzyść dla PCT wskazują, że spółka PCT była traktowana w sposób uprzywilejowany pod względem zwrotu VAT w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, które prowadzą inwestycje i odliczają VAT, czego nie można uznać za uzasadnione zasadą neutralności ani tym bardziej zasadą równości systemu podatkowego VAT. |
| --- | --- |

(141)

Komisja zauważa, że w tym przypadku środki stanowiące korzyść dla PCT wskazują, że spółka PCT była traktowana w sposób uprzywilejowany pod względem zwrotu VAT w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami, które prowadzą inwestycje i odliczają VAT, czego nie można uznać za uzasadnione zasadą neutralności ani tym bardziej zasadą równości systemu podatkowego VAT.

| (142) | W szczególności w odniesieniu do zwrotu nadwyżki VAT, który nie zależy od etapu realizacji przedmiotu umowy, nawet jeżeli ewentualnie można by zaakceptować to, że odstępstwo byłoby możliwe ze względu na przedłużenie okresu budowy, jakiego można się spodziewać w przypadku większych projektów, nieokreślonego czasu trwania tego odstępstwa nie można uznać za przestrzeganie zasady równości ani neutralności systemu VAT. Ponieważ spółka PCT na mocy warunków umowy koncesji była zobowiązana w szczególności do ukończenia nabrzeża II najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2014 r. i nabrzeża III najpóźniej do dnia 31 października 2015 r., wspomniana elastyczność zapewniania przez nieograniczony czas nie wyjaśnia, pod jakim względem sytuacja porównywalna i prawno-faktyczna, w jakiej znajduje się PCT, różni się od sytuacji innych przedsiębiorstw, które prowadzą inwestycje i otrzymują zwrot nadwyżki VAT. W świetle zasad systemu VAT, zgodnie z którymi należy zapewnić, aby przedsiębiorstwa nie korzystały z nienależnej korzyści z obowiązującego systemu VAT, takiego specjalnego traktowania nie można uznać za uzasadnione logiką systemu. |
| --- | --- |

(142)

W szczególności w odniesieniu do zwrotu nadwyżki VAT, który nie zależy od etapu realizacji przedmiotu umowy, nawet jeżeli ewentualnie można by zaakceptować to, że odstępstwo byłoby możliwe ze względu na przedłużenie okresu budowy, jakiego można się spodziewać w przypadku większych projektów, nieokreślonego czasu trwania tego odstępstwa nie można uznać za przestrzeganie zasady równości ani neutralności systemu VAT. Ponieważ spółka PCT na mocy warunków umowy koncesji była zobowiązana w szczególności do ukończenia nabrzeża II najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2014 r. i nabrzeża III najpóźniej do dnia 31 października 2015 r., wspomniana elastyczność zapewniania przez nieograniczony czas nie wyjaśnia, pod jakim względem sytuacja porównywalna i prawno-faktyczna, w jakiej znajduje się PCT, różni się od sytuacji innych przedsiębiorstw, które prowadzą inwestycje i otrzymują zwrot nadwyżki VAT. W świetle zasad systemu VAT, zgodnie z którymi należy zapewnić, aby przedsiębiorstwa nie korzystały z nienależnej korzyści z obowiązującego systemu VAT, takiego specjalnego traktowania nie można uznać za uzasadnione logiką systemu.

| (143) | W odniesieniu do szerokiej definicji pojęcia dobra inwestycyjnego Komisja zauważa, że dyrektywa VAT daje państwom członkowskim swobodę decydowania o tym, czy przedsiębiorstwa mogą otrzymać zwrot nadwyżki VAT lub czy nadwyżka VAT zostanie przeniesiona na kolejny rok, oraz o sposobie definiowania „dobra inwestycyjnego” do celów VAT. W związku z tym państwo greckie ma prawo do wyznaczenia zasad mających zastosowanie w tym względzie i określania, w jakich przypadkach i na jakiej podstawie można ubiegać się o zwrot. Szerokiej definicji pojęcia dobra inwestycyjnego, która umożliwiła spółce PCT ułatwiony i wcześniejszy zwrot nadwyżki VAT, nie można jednak uznać za uzasadnioną logiką systemu podatkowego, ponieważ byłoby to sprzeczne z zasadą równości, którą należy stosować w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw prowadzących inwestycje, a nie tylko do PCT. |
| --- | --- |

(143)

W odniesieniu do szerokiej definicji pojęcia dobra inwestycyjnego Komisja zauważa, że dyrektywa VAT daje państwom członkowskim swobodę decydowania o tym, czy przedsiębiorstwa mogą otrzymać zwrot nadwyżki VAT lub czy nadwyżka VAT zostanie przeniesiona na kolejny rok, oraz o sposobie definiowania „dobra inwestycyjnego” do celów VAT. W związku z tym państwo greckie ma prawo do wyznaczenia zasad mających zastosowanie w tym względzie i określania, w jakich przypadkach i na jakiej podstawie można ubiegać się o zwrot. Szerokiej definicji pojęcia dobra inwestycyjnego, która umożliwiła spółce PCT ułatwiony i wcześniejszy zwrot nadwyżki VAT, nie można jednak uznać za uzasadnioną logiką systemu podatkowego, ponieważ byłoby to sprzeczne z zasadą równości, którą należy stosować w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw prowadzących inwestycje, a nie tylko do PCT.

| (144) | Jeżeli chodzi o obliczenie odsetek po upływie terminu 60 miesięcy, Komisja uznaje, że również ono nie może być uzasadnione logiką greckiego systemu VAT. Ogólna zasada neutralności VAT może uzasadniać nałożenie odsetek w przypadku opóźnienia zwrotu VAT w celu zobowiązania państwa do nieprzenoszenia obciążenia systemu VAT na podatnika. Greckie sądy interpretują greckie przepisy w tej kwestii w taki sposób, aby żadnego rodzaju podatnik nie ponosił konsekwencji jakiegokolwiek możliwego zaniechania działania przez państwo. Wykładni tej dokonano niezależnie od kwot, jakie państwo musi zwrócić podatnikowi. W związku z tym korzyści, jaką odnosi PCT w wyniku obowiązywania badanego przepisu i która ma wywrzeć na państwo greckie dodatkową presję w przypadku, gdy nie dokona ono zwrotu VAT w odpowiednim czasie, nie można uznać za uzasadnioną w świetle dużych wydatków z tytułu inwestycji prowadzonych przez tę spółkę. |
| --- | --- |

(144)

Jeżeli chodzi o obliczenie odsetek po upływie terminu 60 miesięcy, Komisja uznaje, że również ono nie może być uzasadnione logiką greckiego systemu VAT. Ogólna zasada neutralności VAT może uzasadniać nałożenie odsetek w przypadku opóźnienia zwrotu VAT w celu zobowiązania państwa do nieprzenoszenia obciążenia systemu VAT na podatnika. Greckie sądy interpretują greckie przepisy w tej kwestii w taki sposób, aby żadnego rodzaju podatnik nie ponosił konsekwencji jakiegokolwiek możliwego zaniechania działania przez państwo. Wykładni tej dokonano niezależnie od kwot, jakie państwo musi zwrócić podatnikowi. W związku z tym korzyści, jaką odnosi PCT w wyniku obowiązywania badanego przepisu i która ma wywrzeć na państwo greckie dodatkową presję w przypadku, gdy nie dokona ono zwrotu VAT w odpowiednim czasie, nie można uznać za uzasadnioną w świetle dużych wydatków z tytułu inwestycji prowadzonych przez tę spółkę.

| (145) | W związku z tym Komisja uznaje, że wspomniane powyżej środki dotyczące warunków zwrotu VAT stanowią selektywną korzyść na rzecz PCT. |
| --- | --- |

(145)

W związku z tym Komisja uznaje, że wspomniane powyżej środki dotyczące warunków zwrotu VAT stanowią selektywną korzyść na rzecz PCT.

5.3.3.   Przeniesienie strat bez ograniczenia w czasie – podatek dochodowy (art. 2 ust. 5 ustawy nr 3755/2009)

System odniesienia

| (146) | Według ogólnie obowiązujących ram (115) do celów obliczenia podatku dochodowego straty poniesione w okresie jednego roku w wyniku działalności komercyjnej i działań w ramach wolnych zawodów można przenieść na okres maksymalnie pięciu lat. Grecki kodeks podatku dochodowego nie przewiduje żadnego wyjątku od tej reguły. |
| --- | --- |

(146)

Według ogólnie obowiązujących ram (115) do celów obliczenia podatku dochodowego straty poniesione w okresie jednego roku w wyniku działalności komercyjnej i działań w ramach wolnych zawodów można przenieść na okres maksymalnie pięciu lat. Grecki kodeks podatku dochodowego nie przewiduje żadnego wyjątku od tej reguły.

Odstępstwo od systemu odniesienia

| (147) | Zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy nr 3755/2009 spółka PCT może przenieść swoje straty bez jakiegokolwiek ograniczenia w czasie. Przedmiotowy środek przyznaje spółce PCT wyraźną selektywną korzyść, ponieważ stanowi odstępstwo od mającego ogólne zastosowanie przepisu, od którego grecki kodeks podatku dochodowego nie przewiduje żadnych wyjątków. Dzięki istnieniu tego przepisu spółka PCT będzie mogła przenieść straty na dowolny, bardziej dogodny dla niej moment, przede wszystkim na czas po zmianie równowagi między kosztami inwestycji spółki a podlegającymi opodatkowaniu dochodami, tj. gdy będzie odnotowywać wysokie zyski, w celu uniknięcia płacenia podatków, które w normalnych warunkach zapłaciłaby w przypadku braku korzyści wynikającej z tego wyjątku. |
| --- | --- |

(147)

Zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy nr 3755/2009 spółka PCT może przenieść swoje straty bez jakiegokolwiek ograniczenia w czasie. Przedmiotowy środek przyznaje spółce PCT wyraźną selektywną korzyść, ponieważ stanowi odstępstwo od mającego ogólne zastosowanie przepisu, od którego grecki kodeks podatku dochodowego nie przewiduje żadnych wyjątków. Dzięki istnieniu tego przepisu spółka PCT będzie mogła przenieść straty na dowolny, bardziej dogodny dla niej moment, przede wszystkim na czas po zmianie równowagi między kosztami inwestycji spółki a podlegającymi opodatkowaniu dochodami, tj. gdy będzie odnotowywać wysokie zyski, w celu uniknięcia płacenia podatków, które w normalnych warunkach zapłaciłaby w przypadku braku korzyści wynikającej z tego wyjątku.

| (148) | W związku z tym przedmiotowy przepis przynosi spółce PCT korzyść, która jest równa różnicy między podatkiem dochodowym, jaki spółka faktycznie płaci, a podatkiem od osób prawnych, jaki zapłaciłaby w przypadku braku możliwości przeniesienia strat na okres po upływie pięciu lat od wystąpienia tych strat. |
| --- | --- |

(148)

W związku z tym przedmiotowy przepis przynosi spółce PCT korzyść, która jest równa różnicy między podatkiem dochodowym, jaki spółka faktycznie płaci, a podatkiem od osób prawnych, jaki zapłaciłaby w przypadku braku możliwości przeniesienia strat na okres po upływie pięciu lat od wystąpienia tych strat.

| (149) | Władze greckie i PCT argumentują również, że prawo do przeniesienia strat na okres trwania koncesji w tym przypadku uznano za odpowiednie jako zastosowanie zasady dostosowania dochodów do wydatków. Według władz greckich i PCT jest to jedna z podstawowych zasad greckiego kodeksu podatku dochodowego w tym względzie i została jako taka zastosowana w ogólnym systemie, którego częścią jest art. 2 ust. 5; zasada ta powinna ich zdaniem zostać uznana za system odniesienia. |
| --- | --- |

(149)

Władze greckie i PCT argumentują również, że prawo do przeniesienia strat na okres trwania koncesji w tym przypadku uznano za odpowiednie jako zastosowanie zasady dostosowania dochodów do wydatków. Według władz greckich i PCT jest to jedna z podstawowych zasad greckiego kodeksu podatku dochodowego w tym względzie i została jako taka zastosowana w ogólnym systemie, którego częścią jest art. 2 ust. 5; zasada ta powinna ich zdaniem zostać uznana za system odniesienia.

| (150) | Ponadto władze greckie i PCT twierdzą, że w długoterminowych koncesjach na budowę i obsługę infrastruktury publicznej występuje wyraźny brak równowagi między początkowym okresem budowy infrastruktury a kolejnymi etapami prowadzenia infrastruktury, na których oczekuje się, że infrastruktura będzie przynosić zyski w celu pokrycia wstępnych strat. Ponieważ wymagane początkowo inwestycje prowadzą do ponoszenia znacznych strat przez ponad pięć lat i można je skompensować dopiero na późniejszym etapie okresu ważności koncesji, ograniczenie okresu kompensowania do pięciu lat pozbawiłoby koncesjonariusza korzyści płynącej z zasady przeniesienia straty podatkowej. W tym względzie przedsiębiorstwa odpowiedzialne za duże projekty infrastrukturalne znajdowałyby się w innej sytuacji niż zwykłe przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(150)

Ponadto władze greckie i PCT twierdzą, że w długoterminowych koncesjach na budowę i obsługę infrastruktury publicznej występuje wyraźny brak równowagi między początkowym okresem budowy infrastruktury a kolejnymi etapami prowadzenia infrastruktury, na których oczekuje się, że infrastruktura będzie przynosić zyski w celu pokrycia wstępnych strat. Ponieważ wymagane początkowo inwestycje prowadzą do ponoszenia znacznych strat przez ponad pięć lat i można je skompensować dopiero na późniejszym etapie okresu ważności koncesji, ograniczenie okresu kompensowania do pięciu lat pozbawiłoby koncesjonariusza korzyści płynącej z zasady przeniesienia straty podatkowej. W tym względzie przedsiębiorstwa odpowiedzialne za duże projekty infrastrukturalne znajdowałyby się w innej sytuacji niż zwykłe przedsiębiorstwa.

| (151) | Komisja uważa, że nie można uznać, iż wspomniane odstępstwo od zasady ogólnej jest nieodłącznie związane z logiką greckiego systemu podatkowego. Ponieważ zasada przenoszenia straty podatkowej na okres pięciu lat jest ogólna i nie występują w niej jakiekolwiek zróżnicowania, straty przeniesionej na czas nieograniczony nie można uznać za uzasadnioną w przypadku projektów z zakresu infrastruktury publicznej. Mające obecnie zastosowanie do PPP ograniczenie w czasie do 10 lat potwierdza wniosek, że nieograniczony okres przewidziany specjalnie dla PCT stanowi wyraźną selektywną korzyść na rzecz tej spółki. Komisja uznaje również, że w świetle celów określonych w greckim kodeksie podatku dochodowego wszystkie przedsiębiorstwa prowadzące inwestycje, które mogą trwać kilka lat, znajdują się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej co PCT i inni koncesjonariusze w Grecji. Ponieważ grecki system podatkowy nie umożliwia zróżnicowania w zależności od czasu trwania inwestycji przedsiębiorstw, ale ustanawia ogólną zasadę pięciu lat, która ma zastosowanie do wszystkich podmiotów, nie można uznać, że PCT różni się od innych przedsiębiorstw w odniesieniu do przedmiotowej zasady. Jak wspomniano w motywie 107, środek mający zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw odpowiedzialnych za realizację dużych projektów infrastrukturalnych jest selektywny, ponieważ ma zastosowanie wyłącznie do ograniczonej kategorii przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(151)

Komisja uważa, że nie można uznać, iż wspomniane odstępstwo od zasady ogólnej jest nieodłącznie związane z logiką greckiego systemu podatkowego. Ponieważ zasada przenoszenia straty podatkowej na okres pięciu lat jest ogólna i nie występują w niej jakiekolwiek zróżnicowania, straty przeniesionej na czas nieograniczony nie można uznać za uzasadnioną w przypadku projektów z zakresu infrastruktury publicznej. Mające obecnie zastosowanie do PPP ograniczenie w czasie do 10 lat potwierdza wniosek, że nieograniczony okres przewidziany specjalnie dla PCT stanowi wyraźną selektywną korzyść na rzecz tej spółki. Komisja uznaje również, że w świetle celów określonych w greckim kodeksie podatku dochodowego wszystkie przedsiębiorstwa prowadzące inwestycje, które mogą trwać kilka lat, znajdują się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej co PCT i inni koncesjonariusze w Grecji. Ponieważ grecki system podatkowy nie umożliwia zróżnicowania w zależności od czasu trwania inwestycji przedsiębiorstw, ale ustanawia ogólną zasadę pięciu lat, która ma zastosowanie do wszystkich podmiotów, nie można uznać, że PCT różni się od innych przedsiębiorstw w odniesieniu do przedmiotowej zasady. Jak wspomniano w motywie 107, środek mający zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw odpowiedzialnych za realizację dużych projektów infrastrukturalnych jest selektywny, ponieważ ma zastosowanie wyłącznie do ograniczonej kategorii przedsiębiorstw.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (152) | Władze greckie i PCT utrzymują, że a) „zamierzonym celem” tego środka powinien być cel zamierzony w ramach przepisu przewidującego odstępstwo; b) celem tego przepisu jest zastosowanie do poszczególnych cech charakterystycznych koncesji ogólnej zasady systemu podatkowego dotyczącej dostosowania dochodów do wydatków; c) zastosowanie tej zasady do przedmiotowych projektów nie powoduje wyeliminowania ryzyka ponoszonego przez koncesjonariusza, ale zmierza do zapewnienia równego traktowania i zniesienia „ograniczeń strukturalnych” tych projektów; d) przepis ten jest stosowany spójnie w odniesieniu do wszystkich dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji; e) możliwość przeniesienia strat na czas trwania koncesji jest odpowiednim mechanizmem służącym uwzględnieniu poszczególnych cech charakterystycznych takich koncesji oraz obiektywnej różnicy między koncesjonariuszem a innymi przedsiębiorstwami handlowymi. |
| --- | --- |

(152)

Władze greckie i PCT utrzymują, że a) „zamierzonym celem” tego środka powinien być cel zamierzony w ramach przepisu przewidującego odstępstwo; b) celem tego przepisu jest zastosowanie do poszczególnych cech charakterystycznych koncesji ogólnej zasady systemu podatkowego dotyczącej dostosowania dochodów do wydatków; c) zastosowanie tej zasady do przedmiotowych projektów nie powoduje wyeliminowania ryzyka ponoszonego przez koncesjonariusza, ale zmierza do zapewnienia równego traktowania i zniesienia „ograniczeń strukturalnych” tych projektów; d) przepis ten jest stosowany spójnie w odniesieniu do wszystkich dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji; e) możliwość przeniesienia strat na czas trwania koncesji jest odpowiednim mechanizmem służącym uwzględnieniu poszczególnych cech charakterystycznych takich koncesji oraz obiektywnej różnicy między koncesjonariuszem a innymi przedsiębiorstwami handlowymi.

| (153) | Komisja zauważa, że cel systemu podatkowego należy ustanowić na poziomie systemu odniesienia, a nie na poziomie środka zapewniającego wyjątek (116). Jeżeli sam środek stanowiłby system odniesienia, wówczas można by uniknąć zaklasyfikowania każdego środka polityki budżetowej jako pomocy państwa, bez względu na to, jak bardzo byłby wyjątkowy. Celem podatku od osób prawnych jest wygenerowanie wpływów do budżetu państwa i cel ten byłby zagrożony, jeżeli określone przedsiębiorstwa mogłyby zmniejszać swoją podstawę opodatkowania w dogodnym dla nich momencie zgodnie z ich interesami finansowymi. Ponadto wysoka wartość inwestycji w dużych projektach infrastrukturalnych nie oznacza, że przedsiębiorstwa, które podejmują się ich realizacji, zmagają się z ograniczeniami strukturalnymi, które należy skorygować za pośrednictwem systemu podatku dochodowego. Wszystkie przedsiębiorstwa prowadzące inwestycje ponoszą straty w pierwszych latach budowy swoich inwestycji i w okresie pięciu lat przewidzianym w greckim kodeksie podatku dochodowego mogą nie mieć żadnych przychodów. Takie uzasadnienie w żadnym przypadku nie pochodziłoby z zasad określonych w greckim systemie podatku dochodowego. Ponadto fakt, że podobny przepis zastosowano w odniesieniu do określonych dużych projektów infrastrukturalnych w Grecji nie oznacza, że użycie tego środka może być uzasadnione w odniesieniu do PCT. Co więcej, domniemanych szczególnych cech charakterystycznych dużych koncesji nie można przyjąć za ważny cel mających ogólne zastosowanie przepisów, które są istotne z punktu widzenia przeniesienia straty podatkowej, co wyjaśniono powyżej w motywach 98–100. Władze greckie i PCT nie wykazały zatem, że w świetle zasad greckiego systemu podatku dochodowego rozróżnienie na korzyść PCT może być uzasadnione. |
| --- | --- |

(153)

Komisja zauważa, że cel systemu podatkowego należy ustanowić na poziomie systemu odniesienia, a nie na poziomie środka zapewniającego wyjątek (116). Jeżeli sam środek stanowiłby system odniesienia, wówczas można by uniknąć zaklasyfikowania każdego środka polityki budżetowej jako pomocy państwa, bez względu na to, jak bardzo byłby wyjątkowy. Celem podatku od osób prawnych jest wygenerowanie wpływów do budżetu państwa i cel ten byłby zagrożony, jeżeli określone przedsiębiorstwa mogłyby zmniejszać swoją podstawę opodatkowania w dogodnym dla nich momencie zgodnie z ich interesami finansowymi. Ponadto wysoka wartość inwestycji w dużych projektach infrastrukturalnych nie oznacza, że przedsiębiorstwa, które podejmują się ich realizacji, zmagają się z ograniczeniami strukturalnymi, które należy skorygować za pośrednictwem systemu podatku dochodowego. Wszystkie przedsiębiorstwa prowadzące inwestycje ponoszą straty w pierwszych latach budowy swoich inwestycji i w okresie pięciu lat przewidzianym w greckim kodeksie podatku dochodowego mogą nie mieć żadnych przychodów. Takie uzasadnienie w żadnym przypadku nie pochodziłoby z zasad określonych w greckim systemie podatku dochodowego. Ponadto fakt, że podobny przepis zastosowano w odniesieniu do określonych dużych projektów infrastrukturalnych w Grecji nie oznacza, że użycie tego środka może być uzasadnione w odniesieniu do PCT. Co więcej, domniemanych szczególnych cech charakterystycznych dużych koncesji nie można przyjąć za ważny cel mających ogólne zastosowanie przepisów, które są istotne z punktu widzenia przeniesienia straty podatkowej, co wyjaśniono powyżej w motywach 98–100. Władze greckie i PCT nie wykazały zatem, że w świetle zasad greckiego systemu podatku dochodowego rozróżnienie na korzyść PCT może być uzasadnione.

| (154) | W związku z tym Komisja uznaje, że badanej selektywnej korzyści nie można uzasadnić opisaną powyżej logiką greckiego systemu podatkowego odniesienia. |
| --- | --- |

(154)

W związku z tym Komisja uznaje, że badanej selektywnej korzyści nie można uzasadnić opisaną powyżej logiką greckiego systemu podatkowego odniesienia.

5.3.4.   Możliwość wyboru spośród trzech metod amortyzacji

System odniesienia

| (155) | Grecki kodeks podatku dochodowego przewiduje, że zasadą ogólną mającą zastosowanie do amortyzacji aktywów jest „stała metoda liniowa” amortyzacji (117)
   (118). Zgodnie z art. 1 ust. 2 dekretu prezydenckiego nr 299/2003 (119) przedsiębiorstwa są zobowiązane do amortyzacji swoich aktywów trwałych co roku przy zastosowaniu stawek amortyzacji przewidzianych w przedmiotowym dekrecie niezależnie od tego, czy w okresie amortyzacji osiągną zyski, czy poniosą straty. W związku z tym, jeżeli amortyzację przeprowadza się przy zastosowaniu stawek wyższych niż stawki przewidziane w dekrecie prezydenckim, nie są one uwzględniane do celów podatkowych. |
| --- | --- |

(155)

Grecki kodeks podatku dochodowego przewiduje, że zasadą ogólną mającą zastosowanie do amortyzacji aktywów jest „stała metoda liniowa” amortyzacji (117)
   (118). Zgodnie z art. 1 ust. 2 dekretu prezydenckiego nr 299/2003 (119) przedsiębiorstwa są zobowiązane do amortyzacji swoich aktywów trwałych co roku przy zastosowaniu stawek amortyzacji przewidzianych w przedmiotowym dekrecie niezależnie od tego, czy w okresie amortyzacji osiągną zyski, czy poniosą straty. W związku z tym, jeżeli amortyzację przeprowadza się przy zastosowaniu stawek wyższych niż stawki przewidziane w dekrecie prezydenckim, nie są one uwzględniane do celów podatkowych.

| (156) | W szczególności w odniesieniu do umów koncesji rezerwy na odzyskanie aktywów, które po pewnym czasie zostaną zwrócone państwu lub osobom trzecim (120) na podstawie umowy, podlegają odliczeniu od przychodów brutto (121). Zgodnie z decyzją ministerialną nr 100/2005 (122) rezerwy na odzyskanie aktywów, które zostaną zwrócone państwu lub osobie trzeciej bez rekompensaty, tworzy się każdego roku i przez tyle lat, przez ile trwa koncesja na wykonanie prac. Rezerwę tę odlicza się od przychodu brutto i nie tworzy się jej z dochodów przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo nie może obliczać amortyzacji na podstawie dekretu prezydenckiego nr 299/2003, który ma ogólne zastosowanie, z uwagi na ten przepis szczegółowy, ale również dlatego, że roboty wykonane przez przedsiębiorstwo na potrzeby eksploatacji nie należą do spółki, lecz do państwa lub do osoby trzeciej. Omawiane odliczenie oblicza się niezależnie od tego, czy przedsiębiorstwo osiąga zyski. |
| --- | --- |

(156)

W szczególności w odniesieniu do umów koncesji rezerwy na odzyskanie aktywów, które po pewnym czasie zostaną zwrócone państwu lub osobom trzecim (120) na podstawie umowy, podlegają odliczeniu od przychodów brutto (121). Zgodnie z decyzją ministerialną nr 100/2005 (122) rezerwy na odzyskanie aktywów, które zostaną zwrócone państwu lub osobie trzeciej bez rekompensaty, tworzy się każdego roku i przez tyle lat, przez ile trwa koncesja na wykonanie prac. Rezerwę tę odlicza się od przychodu brutto i nie tworzy się jej z dochodów przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo nie może obliczać amortyzacji na podstawie dekretu prezydenckiego nr 299/2003, który ma ogólne zastosowanie, z uwagi na ten przepis szczegółowy, ale również dlatego, że roboty wykonane przez przedsiębiorstwo na potrzeby eksploatacji nie należą do spółki, lecz do państwa lub do osoby trzeciej. Omawiane odliczenie oblicza się niezależnie od tego, czy przedsiębiorstwo osiąga zyski.

| (157) | Ponadto koszty związane z ulepszeniami i uzupełnieniami dotyczącymi nieruchomości będącej przedmiotem leasingu amortyzuje się w równych transzach w okresie leasingu, pod warunkiem że stosowana stawka amortyzacji nie jest niższa od stawki określonej w dekrecie prezydenckim nr 299/2003 (123). |
| --- | --- |

(157)

Ponadto koszty związane z ulepszeniami i uzupełnieniami dotyczącymi nieruchomości będącej przedmiotem leasingu amortyzuje się w równych transzach w okresie leasingu, pod warunkiem że stosowana stawka amortyzacji nie jest niższa od stawki określonej w dekrecie prezydenckim nr 299/2003 (123).

| (158) | W związku z tym ogólny system odniesienia, jeżeli chodzi o przedmiotowy środek, opiera się na stałej metodzie amortyzacji liniowej mającej ogólnie zastosowanie przez cały okres ważności koncesji, tj. przez okres wyznaczony w umowach, na mocy których składnik aktywów będący przedmiotem amortyzacji zostanie zwrócony państwu lub osobie trzeciej. |
| --- | --- |

(158)

W związku z tym ogólny system odniesienia, jeżeli chodzi o przedmiotowy środek, opiera się na stałej metodzie amortyzacji liniowej mającej ogólnie zastosowanie przez cały okres ważności koncesji, tj. przez okres wyznaczony w umowach, na mocy których składnik aktywów będący przedmiotem amortyzacji zostanie zwrócony państwu lub osobie trzeciej.

| (159) | Władze greckie i PCT twierdzą, że przepisy dotyczące amortyzacji zapewniają dowolność wyboru między różnymi metodami amortyzacji i stawkami amortyzacji, aby umożliwić odpowiednie traktowanie odmiennych okoliczności. W tej perspektywie władze greckie i PCT odnoszą się do możliwości decydowania o zastosowaniu metody liniowej lub degresywnej metody amortyzacji, jaką mają przedsiębiorstwa przemysłowe, górnicze, kamieniołomy i przedsiębiorstwa mieszane tego rodzaju. Według nich wybór metody amortyzacji, a także wybór stawek amortyzacji należy do podatników. Zgodnie z tymi dwoma metodami i odzwierciedlając zasadę elastyczności w tym względzie, władze greckie i PCT odnoszą się do możliwości wyboru, jaką mają PPP, między metodą liniową mającą zastosowanie przez cały okres trwania projektu a metodą liniową trwającą 10 lat, z możliwością wyboru dłuższego okresu amortyzacji w ciągu jednego miesiąca od ukończenia projektu (124). Ponadto przypominają argumentację przedstawioną przed wydaniem decyzji o wszczęciu postępowania, wskazując, że o elastyczności tego systemu świadczy również fakt, że inne przedsiębiorstwa, którym przyznano koncesje na duże projekty z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, mogą dokonać wyboru między różnymi metodami amortyzacji. |
| --- | --- |

(159)

Władze greckie i PCT twierdzą, że przepisy dotyczące amortyzacji zapewniają dowolność wyboru między różnymi metodami amortyzacji i stawkami amortyzacji, aby umożliwić odpowiednie traktowanie odmiennych okoliczności. W tej perspektywie władze greckie i PCT odnoszą się do możliwości decydowania o zastosowaniu metody liniowej lub degresywnej metody amortyzacji, jaką mają przedsiębiorstwa przemysłowe, górnicze, kamieniołomy i przedsiębiorstwa mieszane tego rodzaju. Według nich wybór metody amortyzacji, a także wybór stawek amortyzacji należy do podatników. Zgodnie z tymi dwoma metodami i odzwierciedlając zasadę elastyczności w tym względzie, władze greckie i PCT odnoszą się do możliwości wyboru, jaką mają PPP, między metodą liniową mającą zastosowanie przez cały okres trwania projektu a metodą liniową trwającą 10 lat, z możliwością wyboru dłuższego okresu amortyzacji w ciągu jednego miesiąca od ukończenia projektu (124). Ponadto przypominają argumentację przedstawioną przed wydaniem decyzji o wszczęciu postępowania, wskazując, że o elastyczności tego systemu świadczy również fakt, że inne przedsiębiorstwa, którym przyznano koncesje na duże projekty z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, mogą dokonać wyboru między różnymi metodami amortyzacji.

| (160) | Komisja zauważa, że możliwość wyboru między dwoma rodzajami metod amortyzacji, jaką mają przedsiębiorstwa przemysłowe, górnicze, kamieniołomy i przedsiębiorstwa mieszane tego rodzaju, nie miałaby zastosowania do PCT, ponieważ możliwość ta nie obejmowała umów, na mocy których na koniec trwania umowy składnik aktywów jest zwracany państwu lub osobie trzeciej. |
| --- | --- |

(160)

Komisja zauważa, że możliwość wyboru między dwoma rodzajami metod amortyzacji, jaką mają przedsiębiorstwa przemysłowe, górnicze, kamieniołomy i przedsiębiorstwa mieszane tego rodzaju, nie miałaby zastosowania do PCT, ponieważ możliwość ta nie obejmowała umów, na mocy których na koniec trwania umowy składnik aktywów jest zwracany państwu lub osobie trzeciej.

| (161) | Ponadto fakt, że inne przedsiębiorstwa mogły skorzystać z podobnych korzyści nie oznacza, że takie korzyści mogą stanowić system odniesienia. W szczególności fakt, że inne przedsiębiorstwa, którym przyznano koncesje na duże projekty z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, mogą dokonać wyboru między różnymi metodami amortyzacji, pokazuje jedynie, że możliwość jest ograniczona do kategorii przedsiębiorstw, które realizują duże projekty z zakresu infrastruktury publicznej. |
| --- | --- |

(161)

Ponadto fakt, że inne przedsiębiorstwa mogły skorzystać z podobnych korzyści nie oznacza, że takie korzyści mogą stanowić system odniesienia. W szczególności fakt, że inne przedsiębiorstwa, którym przyznano koncesje na duże projekty z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, mogą dokonać wyboru między różnymi metodami amortyzacji, pokazuje jedynie, że możliwość jest ograniczona do kategorii przedsiębiorstw, które realizują duże projekty z zakresu infrastruktury publicznej.

| (162) | W związku z tym Komisja uznaje, że system odniesienia dla tego środka stanowi system określony powyżej w motywach 155–156. |
| --- | --- |

(162)

W związku z tym Komisja uznaje, że system odniesienia dla tego środka stanowi system określony powyżej w motywach 155–156.

Odstępstwo od systemu odniesienia

| (163) | W art. 2 ust. 6 badanej ustawy spółce PCT zapewnia się możliwość wyboru między trzema różnymi metodami amortyzacji:






  a) | stałą metodą liniową przez cały okres ważności koncesji; |
| --- | --- | --- |

(163)

W art. 2 ust. 6 badanej ustawy spółce PCT zapewnia się możliwość wyboru między trzema różnymi metodami amortyzacji:

a)

stałą metodą liniową przez cały okres ważności koncesji;

| b) | amortyzacją kosztów budowy związanych z obiektami przez dziesięć lat od momentu zakończenia prac w równych kwotach każdego roku (125). Jeżeli spółka PCT chciałaby amortyzować takie koszty przez dłuższy okres, może tak uczynić, ale w takim przypadku musiałaby zgłosić ten fakt organowi podatkowemu w ciągu jednego miesiąca od zakończenia roku budżetowego, w którym ukończono prace; |
| --- | --- |

b)

amortyzacją kosztów budowy związanych z obiektami przez dziesięć lat od momentu zakończenia prac w równych kwotach każdego roku (125). Jeżeli spółka PCT chciałaby amortyzować takie koszty przez dłuższy okres, może tak uczynić, ale w takim przypadku musiałaby zgłosić ten fakt organowi podatkowemu w ciągu jednego miesiąca od zakończenia roku budżetowego, w którym ukończono prace;

| c) | amortyzacja dowolnej kwoty do 100 % kosztów budowy w ciągu pięciu lat od rozpoczęcia komercyjnego wykorzystania obiektu (126). Przez wszystkie następne lata PCT może amortyzować do 50 % niepodlegających amortyzacji kosztów budowy ukończonych prac, bez względu na czas ukończenia. Jeżeli spółka PCT będzie chciała skorzystać z tej metody, będzie musiała zadeklarować ten zamiar właściwemu w danym czasie organowi podatkowemu w dowolnym momencie w ciągu sześciu lat od daty rozpoczęcia obowiązywania koncesji. |
| --- | --- |

c)

amortyzacja dowolnej kwoty do 100 % kosztów budowy w ciągu pięciu lat od rozpoczęcia komercyjnego wykorzystania obiektu (126). Przez wszystkie następne lata PCT może amortyzować do 50 % niepodlegających amortyzacji kosztów budowy ukończonych prac, bez względu na czas ukończenia. Jeżeli spółka PCT będzie chciała skorzystać z tej metody, będzie musiała zadeklarować ten zamiar właściwemu w danym czasie organowi podatkowemu w dowolnym momencie w ciągu sześciu lat od daty rozpoczęcia obowiązywania koncesji.

| (164) | PCT otrzymało możliwość wyboru między powszechnie stosowaną standardową metodą liniową amortyzacji a dwoma innymi metodami amortyzacji, które są dostępne w odniesieniu do niektórych dużych projektów infrastrukturalnych w Grecji. Na mocy przepisu PCT otrzymuje prawo wyboru metod amortyzacji, które mogą przynosić korzyść w porównaniu z systemem ogólnym. Jeżeli na przykład spółka PCT wybierze jedną z dwóch przyspieszonych metod amortyzacji, będzie mogła zmniejszyć swoją podstawę opodatkowania w większym stopniu i na wcześniejszym etapie niż miałoby to miejsce w przypadku zastosowania standardowej metody liniowej. Ponadto przyznana spółce swoboda wyboru trzeciej metody amortyzacji w ciągu sześciu lat od daty rozpoczęcia obowiązywania koncesji w praktyce oznacza, że spółka PCT może wybrać sposób i poziom zmniejszenia swojej podstawy opodatkowania na późniejszym etapie, gdy będzie już mogła bardziej dokładnie obliczyć swoje przychody podlegające opodatkowaniu. W związku z tym w zależności od swoich przychodów w danym momencie spółka może skorzystać z korzyści polegającej na obniżeniu dochodów podlegających opodatkowaniu i zapłacić niższe podatki niż te, które płaciłaby w przypadku amortyzacji wszystkich swoich aktywów zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami. |
| --- | --- |

(164)

PCT otrzymało możliwość wyboru między powszechnie stosowaną standardową metodą liniową amortyzacji a dwoma innymi metodami amortyzacji, które są dostępne w odniesieniu do niektórych dużych projektów infrastrukturalnych w Grecji. Na mocy przepisu PCT otrzymuje prawo wyboru metod amortyzacji, które mogą przynosić korzyść w porównaniu z systemem ogólnym. Jeżeli na przykład spółka PCT wybierze jedną z dwóch przyspieszonych metod amortyzacji, będzie mogła zmniejszyć swoją podstawę opodatkowania w większym stopniu i na wcześniejszym etapie niż miałoby to miejsce w przypadku zastosowania standardowej metody liniowej. Ponadto przyznana spółce swoboda wyboru trzeciej metody amortyzacji w ciągu sześciu lat od daty rozpoczęcia obowiązywania koncesji w praktyce oznacza, że spółka PCT może wybrać sposób i poziom zmniejszenia swojej podstawy opodatkowania na późniejszym etapie, gdy będzie już mogła bardziej dokładnie obliczyć swoje przychody podlegające opodatkowaniu. W związku z tym w zależności od swoich przychodów w danym momencie spółka może skorzystać z korzyści polegającej na obniżeniu dochodów podlegających opodatkowaniu i zapłacić niższe podatki niż te, które płaciłaby w przypadku amortyzacji wszystkich swoich aktywów zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami.

| (165) | Władze greckie i PCT twierdzą, że wybór metody amortyzacji nie może stanowić korzyści, ponieważ korzyścią płynącą z ulgi podatkowej pozostają pełne koszty amortyzacji, a różna będzie wyłącznie liczba lat stosowania amortyzacji. |
| --- | --- |

(165)

Władze greckie i PCT twierdzą, że wybór metody amortyzacji nie może stanowić korzyści, ponieważ korzyścią płynącą z ulgi podatkowej pozostają pełne koszty amortyzacji, a różna będzie wyłącznie liczba lat stosowania amortyzacji.

| (166) | W tym względzie Komisja zauważa, że pełna amortyzacja składnika aktywów w krótszym lub dłuższym okresie może prowadzić do zróżnicowania wyników finansowych przedsiębiorstwa i sytuacji podlegającej opodatkowaniu w pewnym okresie, a tym samym może prowadzić do uzyskania korzyści. Jeżeli na przykład przedsiębiorstwo dokona amortyzacji całkowitej wartości składnika aktywów w ciągu 10 lat, a nie w ciągu 35 lat, będzie mogło zmniejszyć swoją podstawę opodatkowania na wcześniejszym etapie. Wartość kosztów amortyzowanych, które zostaną uwzględnione w pierwszym przypadku, będzie wyższa niż wartość tych samych kosztów amortyzowanych w dłuższym okresie. W związku z tym Komisja uznaje, że rzeczywiście ulga podatkowa pozostaje pełnym kosztem amortyzacji, ale sposób, w jaki ten koszt amortyzacji jest wykorzystywany do celów podatkowych, może skutkować przyznaniem dodatkowej korzyści na rzecz PCT, której nie mają inne przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(166)

W tym względzie Komisja zauważa, że pełna amortyzacja składnika aktywów w krótszym lub dłuższym okresie może prowadzić do zróżnicowania wyników finansowych przedsiębiorstwa i sytuacji podlegającej opodatkowaniu w pewnym okresie, a tym samym może prowadzić do uzyskania korzyści. Jeżeli na przykład przedsiębiorstwo dokona amortyzacji całkowitej wartości składnika aktywów w ciągu 10 lat, a nie w ciągu 35 lat, będzie mogło zmniejszyć swoją podstawę opodatkowania na wcześniejszym etapie. Wartość kosztów amortyzowanych, które zostaną uwzględnione w pierwszym przypadku, będzie wyższa niż wartość tych samych kosztów amortyzowanych w dłuższym okresie. W związku z tym Komisja uznaje, że rzeczywiście ulga podatkowa pozostaje pełnym kosztem amortyzacji, ale sposób, w jaki ten koszt amortyzacji jest wykorzystywany do celów podatkowych, może skutkować przyznaniem dodatkowej korzyści na rzecz PCT, której nie mają inne przedsiębiorstwa.

| (167) | Władze greckie i PCT wspomniały, że elastyczność nierozerwalnie związana z greckimi przepisami dotyczącymi amortyzacji powinna obejmować pełen zakres możliwości, tak aby umożliwić odpowiednie traktowanie odmiennych okoliczności, jakie mają miejsce w przypadku projektów z zakresu infrastruktury publicznej, jednocześnie zapewniając pełną amortyzację kosztów aktywów. |
| --- | --- |

(167)

Władze greckie i PCT wspomniały, że elastyczność nierozerwalnie związana z greckimi przepisami dotyczącymi amortyzacji powinna obejmować pełen zakres możliwości, tak aby umożliwić odpowiednie traktowanie odmiennych okoliczności, jakie mają miejsce w przypadku projektów z zakresu infrastruktury publicznej, jednocześnie zapewniając pełną amortyzację kosztów aktywów.

| (168) | Mająca ogólne zastosowanie zasada dotycząca stosowania stałej metody liniowej w odniesieniu do umów koncesji, tj. w odniesieniu do przedsiębiorstw, które znajdują się w takiej same sytuacji prawnej i faktycznej, została jednak wyraźnie przewidziana w prawie, a „elastyczność” związana z zakresem stawek amortyzacji ogólnie nie ma zastosowania do kosztów umów koncesji, lecz do innych typów kosztów inwestycji. |
| --- | --- |

(168)

Mająca ogólne zastosowanie zasada dotycząca stosowania stałej metody liniowej w odniesieniu do umów koncesji, tj. w odniesieniu do przedsiębiorstw, które znajdują się w takiej same sytuacji prawnej i faktycznej, została jednak wyraźnie przewidziana w prawie, a „elastyczność” związana z zakresem stawek amortyzacji ogólnie nie ma zastosowania do kosztów umów koncesji, lecz do innych typów kosztów inwestycji.

| (169) | Władze greckie twierdzą również, że Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania dokonała błędnej interpretacji dodatkowej elastyczności przyznawanej na rzecz PCT, która nie wiąże się automatycznie ani koniecznie z przyznaniem korzyści. Funkcjonowanie każdej dostępnej metody amortyzacji, a w szczególności zakresu stawek amortyzacji w ramach każdej metody w połączeniu z określonym zbiorem okoliczności (127) oznacza, że zasadniczo nie można wykluczyć, iż podobne wyniki można uzyskać, stosując dowolną z alternatywnych metod. Ponadto sam fakt, że przedsiębiorstwo ma więcej rozwiązań alternatywnych niż inne przedsiębiorstwa, nie oznacza automatycznie, że doszło do przyznania korzyści. Istnienie przewagi konkurencyjnej lub jej brak można stwierdzić jedynie na podstawie oceny warunków konkurencyjnych i różnych wyników, które mogą wystąpić w określonych okolicznościach w związku ze stosowaniem alternatywnych metod amortyzacji dostępnych każdemu konkurentowi. |
| --- | --- |

(169)

Władze greckie twierdzą również, że Komisja w swojej decyzji o wszczęciu postępowania dokonała błędnej interpretacji dodatkowej elastyczności przyznawanej na rzecz PCT, która nie wiąże się automatycznie ani koniecznie z przyznaniem korzyści. Funkcjonowanie każdej dostępnej metody amortyzacji, a w szczególności zakresu stawek amortyzacji w ramach każdej metody w połączeniu z określonym zbiorem okoliczności (127) oznacza, że zasadniczo nie można wykluczyć, iż podobne wyniki można uzyskać, stosując dowolną z alternatywnych metod. Ponadto sam fakt, że przedsiębiorstwo ma więcej rozwiązań alternatywnych niż inne przedsiębiorstwa, nie oznacza automatycznie, że doszło do przyznania korzyści. Istnienie przewagi konkurencyjnej lub jej brak można stwierdzić jedynie na podstawie oceny warunków konkurencyjnych i różnych wyników, które mogą wystąpić w określonych okolicznościach w związku ze stosowaniem alternatywnych metod amortyzacji dostępnych każdemu konkurentowi.

| (170) | Komisja uważa, że w tej kwestii przedstawione wyżej argumenty w istocie potwierdzają uzasadnienie zawarte w jej decyzji o wszczęciu postępowania (128). Ponieważ każda metoda amortyzacji wiąże się z odmiennymi parametrami, które wymagają zbadania w celu wybrania najkorzystniejszego z nich, dzięki przedmiotowemu przepisowi PCT może swobodnie dokonać obliczeń i wybrać spośród różnych metod amortyzacji tę, która najbardziej odpowiada interesom spółki. W szczególności fakt, że spółka może zdecydować się na zmianę obowiązującej metody amortyzacji jeszcze w ciągu sześciu lat od rozpoczęcia projektu, jej margines swobody jest większy niż zwykłego podmiotu gospodarczego (129). Ponadto ze względu na fakt, że PCT może wybrać stosowną jej zdaniem metodę amortyzacji w przeciwieństwie do innych przedsiębiorstw, które mogą stosować jedynie zwykłe zasady amortyzacji w odniesieniu do koncesji, spółka PCT z pewnością uzyskuje selektywną korzyść w porównaniu z tymi przedsiębiorstwami. W tym przypadku bez znaczenia jest badanie warunków konkurencyjnych i odmiennych wyników, które mogą pochodzić od różnych konkurentów w określonych okolicznościach, ponieważ nie jest to cel, z którym należy porównać porównywalną sytuację prawną i faktyczną PCT. |
| --- | --- |

(170)

Komisja uważa, że w tej kwestii przedstawione wyżej argumenty w istocie potwierdzają uzasadnienie zawarte w jej decyzji o wszczęciu postępowania (128). Ponieważ każda metoda amortyzacji wiąże się z odmiennymi parametrami, które wymagają zbadania w celu wybrania najkorzystniejszego z nich, dzięki przedmiotowemu przepisowi PCT może swobodnie dokonać obliczeń i wybrać spośród różnych metod amortyzacji tę, która najbardziej odpowiada interesom spółki. W szczególności fakt, że spółka może zdecydować się na zmianę obowiązującej metody amortyzacji jeszcze w ciągu sześciu lat od rozpoczęcia projektu, jej margines swobody jest większy niż zwykłego podmiotu gospodarczego (129). Ponadto ze względu na fakt, że PCT może wybrać stosowną jej zdaniem metodę amortyzacji w przeciwieństwie do innych przedsiębiorstw, które mogą stosować jedynie zwykłe zasady amortyzacji w odniesieniu do koncesji, spółka PCT z pewnością uzyskuje selektywną korzyść w porównaniu z tymi przedsiębiorstwami. W tym przypadku bez znaczenia jest badanie warunków konkurencyjnych i odmiennych wyników, które mogą pochodzić od różnych konkurentów w określonych okolicznościach, ponieważ nie jest to cel, z którym należy porównać porównywalną sytuację prawną i faktyczną PCT.

| (171) | Ponadto władze greckie utrzymują swoje wstępne argumenty dotyczące zasad amortyzacji mających zastosowanie do PPA i portu w Salonikach (130), pozostałych dwóch głównych portów w Grecji, oraz podtrzymują swoją opinię, że przedmiotowy przepis zapewnia, aby spółki PCT nie traktowano w sposób mniej korzystny niż wspomnianych dwóch pozostałych operatorów portowych. |
| --- | --- |

(171)

Ponadto władze greckie utrzymują swoje wstępne argumenty dotyczące zasad amortyzacji mających zastosowanie do PPA i portu w Salonikach (130), pozostałych dwóch głównych portów w Grecji, oraz podtrzymują swoją opinię, że przedmiotowy przepis zapewnia, aby spółki PCT nie traktowano w sposób mniej korzystny niż wspomnianych dwóch pozostałych operatorów portowych.

| (172) | Komisja zauważa, że w każdym przypadku fakt, iż określone stawki amortyzacji można było stosować w danym czasie w odniesieniu do PPA i portu w Salonikach, nie oznacza, że PCT mogła zostać uprawniona do specjalnego traktowania oraz że takie specjalne traktowanie było uzasadnione. Dlatego Komisja uznaje, że badany przepis zapewnia PCT selektywną korzyść. |
| --- | --- |

(172)

Komisja zauważa, że w każdym przypadku fakt, iż określone stawki amortyzacji można było stosować w danym czasie w odniesieniu do PPA i portu w Salonikach, nie oznacza, że PCT mogła zostać uprawniona do specjalnego traktowania oraz że takie specjalne traktowanie było uzasadnione. Dlatego Komisja uznaje, że badany przepis zapewnia PCT selektywną korzyść.

| (173) | Korzyść ta polega możliwości wyboru przez PCT spośród trzech metod amortyzacji i jest równa różnicy między podatkiem dochodowym, jaki PCT musiałaby zapłacić, gdyby stosowała stałą metodę liniową, a podatkiem dochodowym, który ostatecznie zapłaciłaby w wyniku stosowania innej metody amortyzacji. |
| --- | --- |

(173)

Korzyść ta polega możliwości wyboru przez PCT spośród trzech metod amortyzacji i jest równa różnicy między podatkiem dochodowym, jaki PCT musiałaby zapłacić, gdyby stosowała stałą metodę liniową, a podatkiem dochodowym, który ostatecznie zapłaciłaby w wyniku stosowania innej metody amortyzacji.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (174) | Władze greckie i PCT twierdzą, że a) wybór alternatywnych metod amortyzacji jest częścią ogólnego systemu stosowanego w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, którym powierzono projekty z zakresu infrastruktury publicznej realizowane we wszystkich sektorach gospodarki; b) zjawisko dyskryminacji nie występuje, ponieważ koncesjonariusze dużych projektów infrastrukturalnych są w innej sytuacji prawnej i faktycznej niż pozostałe rodzaje działalności; c) przedmiotowy przepis jest zgodny ze swoim celem i dostępny dla wszystkich tego rodzaju przedsiębiorstw; d) istotne okoliczności obejmują zamierzony cel, wybrany mechanizm i zasadę elastyczności w ogólnym systemie amortyzacji aktywów; e) brak takiego przepisu doprowadziłby do braku pewności prawa, ponieważ istnieją takie rodzaje aktywów, dla których nie są dostępne żadne stawki amortyzacji; f) istotą tego przepisu jest umożliwienie większej elastyczności w zakresie amortyzacji aktywów nieobjętych stawkami podstawowymi ze względu na specyfikę koncesji z zakresu infrastruktury publicznej; g) ze względu na fakt, że dany mechanizm ma zastosowanie systematycznie do wszystkich koncesji z zakresu infrastruktury publicznej we wszystkich sektorach, jest on zgodny z odnośną zasadą elastyczności systemu amortyzacji; h) dany mechanizm jest właściwy i proporcjonalny, ponieważ w jego ramach stosuje się zasadę elastyczności i nie istnieje żadne bardziej odpowiednie rozwiązanie alternatywne zapewniające taką elastyczność w zakresie amortyzacji, ze względu na fakt, że nie można określić z wyprzedzeniem okoliczności, z jakimi będzie się musiało zmierzyć każde przedsiębiorstwo w momencie wyboru metody amortyzacji; i) spółce PCT nie przysługują żadne specjalne uprawnienia poza uprawnieniami, które są uzasadnione ogólną zasadą elastyczności. |
| --- | --- |

(174)

Władze greckie i PCT twierdzą, że a) wybór alternatywnych metod amortyzacji jest częścią ogólnego systemu stosowanego w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, którym powierzono projekty z zakresu infrastruktury publicznej realizowane we wszystkich sektorach gospodarki; b) zjawisko dyskryminacji nie występuje, ponieważ koncesjonariusze dużych projektów infrastrukturalnych są w innej sytuacji prawnej i faktycznej niż pozostałe rodzaje działalności; c) przedmiotowy przepis jest zgodny ze swoim celem i dostępny dla wszystkich tego rodzaju przedsiębiorstw; d) istotne okoliczności obejmują zamierzony cel, wybrany mechanizm i zasadę elastyczności w ogólnym systemie amortyzacji aktywów; e) brak takiego przepisu doprowadziłby do braku pewności prawa, ponieważ istnieją takie rodzaje aktywów, dla których nie są dostępne żadne stawki amortyzacji; f) istotą tego przepisu jest umożliwienie większej elastyczności w zakresie amortyzacji aktywów nieobjętych stawkami podstawowymi ze względu na specyfikę koncesji z zakresu infrastruktury publicznej; g) ze względu na fakt, że dany mechanizm ma zastosowanie systematycznie do wszystkich koncesji z zakresu infrastruktury publicznej we wszystkich sektorach, jest on zgodny z odnośną zasadą elastyczności systemu amortyzacji; h) dany mechanizm jest właściwy i proporcjonalny, ponieważ w jego ramach stosuje się zasadę elastyczności i nie istnieje żadne bardziej odpowiednie rozwiązanie alternatywne zapewniające taką elastyczność w zakresie amortyzacji, ze względu na fakt, że nie można określić z wyprzedzeniem okoliczności, z jakimi będzie się musiało zmierzyć każde przedsiębiorstwo w momencie wyboru metody amortyzacji; i) spółce PCT nie przysługują żadne specjalne uprawnienia poza uprawnieniami, które są uzasadnione ogólną zasadą elastyczności.

| (175) | Po pierwsze, Komisja przypomina, że zgodnie ze standardowym orzecznictwem państwa członkowskie powinny przedstawić uzasadnienie selektywnych środków (131). Argumenty przedstawione przez władze greckie i beneficjenta nie określają, w jaki sposób środek, który pozostawia beneficjentowi swobodę, można uznać za uzasadniony logiką systemu podatkowego. W związku z powyższym Komisja utrzymuje swoje wstępne wnioski przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania, zgodnie z którymi taki środek nie może być uzasadniony charakterem i ogólną strukturą systemu. |
| --- | --- |

(175)

Po pierwsze, Komisja przypomina, że zgodnie ze standardowym orzecznictwem państwa członkowskie powinny przedstawić uzasadnienie selektywnych środków (131). Argumenty przedstawione przez władze greckie i beneficjenta nie określają, w jaki sposób środek, który pozostawia beneficjentowi swobodę, można uznać za uzasadniony logiką systemu podatkowego. W związku z powyższym Komisja utrzymuje swoje wstępne wnioski przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania, zgodnie z którymi taki środek nie może być uzasadniony charakterem i ogólną strukturą systemu.

| (176) | Ponadto Komisja zauważa, że elastyczności, dzięki której beneficjent dysponuje pełną swobodą w zakresie amortyzowania aktywów, nie można uznać za podstawową zasadę systemu podatkowego uzasadniającą dany środek. W istocie zakończyłoby się to uznaniem, że sam środek stanowi system ogólny, a jego mechanizmy stanowiłyby cel, na podstawie którego można by uzasadnić dany środek. Gdyby takie uzasadnienie miało zastosowanie, wówczas można by uniknąć zaklasyfikowania każdego uznaniowego środka polityki budżetowej jako pomocy państwa. Ponadto nie można uznać, że wszystkie argumenty przedstawione w odniesieniu do faktu, iż podobne zasady mają zastosowanie do pozostałych umów koncesji z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, uzasadniają przedmiotowy środek (132). W związku z powyższym przedmiotowy środek stanowi selektywną korzyść, której nie można uzasadnić logiką ani ogólną strukturą systemu. |
| --- | --- |

(176)

Ponadto Komisja zauważa, że elastyczności, dzięki której beneficjent dysponuje pełną swobodą w zakresie amortyzowania aktywów, nie można uznać za podstawową zasadę systemu podatkowego uzasadniającą dany środek. W istocie zakończyłoby się to uznaniem, że sam środek stanowi system ogólny, a jego mechanizmy stanowiłyby cel, na podstawie którego można by uzasadnić dany środek. Gdyby takie uzasadnienie miało zastosowanie, wówczas można by uniknąć zaklasyfikowania każdego uznaniowego środka polityki budżetowej jako pomocy państwa. Ponadto nie można uznać, że wszystkie argumenty przedstawione w odniesieniu do faktu, iż podobne zasady mają zastosowanie do pozostałych umów koncesji z zakresu infrastruktury publicznej w Grecji, uzasadniają przedmiotowy środek (132). W związku z powyższym przedmiotowy środek stanowi selektywną korzyść, której nie można uzasadnić logiką ani ogólną strukturą systemu.

5.3.5.   Zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania projektu inwestycyjnego (art. 2 ust. 8)

System odniesienia

| (177) | Zgodnie z mającym ogólne zastosowanie prawem opłaty skarbowe nakłada się na niektóre akty prawa cywilnego i handlowego w formie pisemnej, w związku z czym obejmują one umowy pożyczki, umowy o kredyt i umowy dodatkowe. Zgodnie z dekretem prezydenckim dotyczącym opłat skarbowych (133) opłaty skarbowe pobiera się w odniesieniu do konkretnego dokumentu poświadczającego transakcję na piśmie. Opłata skarbowa dotyczy samego aktu; dlatego to do stron należy uzgodnienie, która z nich będzie zobowiązana uiścić tę opłatę. W praktyce oznacza to jednak, że w przypadku umów pożyczki, umów o kredyt i umów dodatkowych głównie pożyczkobiorca/kredytobiorca jest zobowiązany do uiszczenia odnośnej opłaty skarbowej, ponieważ wierzyciel jest uprawniony do nałożenia takiej opłaty. Wprowadzenie VAT jako ogólnego podatku od wydatków na mocy ustawy nr 1642/1986 do greckiego porządku prawnego doprowadziło do tego, że VAT zastąpił kilka opłat skarbowych i podatków obrotowych (134). |
| --- | --- |

(177)

Zgodnie z mającym ogólne zastosowanie prawem opłaty skarbowe nakłada się na niektóre akty prawa cywilnego i handlowego w formie pisemnej, w związku z czym obejmują one umowy pożyczki, umowy o kredyt i umowy dodatkowe. Zgodnie z dekretem prezydenckim dotyczącym opłat skarbowych (133) opłaty skarbowe pobiera się w odniesieniu do konkretnego dokumentu poświadczającego transakcję na piśmie. Opłata skarbowa dotyczy samego aktu; dlatego to do stron należy uzgodnienie, która z nich będzie zobowiązana uiścić tę opłatę. W praktyce oznacza to jednak, że w przypadku umów pożyczki, umów o kredyt i umów dodatkowych głównie pożyczkobiorca/kredytobiorca jest zobowiązany do uiszczenia odnośnej opłaty skarbowej, ponieważ wierzyciel jest uprawniony do nałożenia takiej opłaty. Wprowadzenie VAT jako ogólnego podatku od wydatków na mocy ustawy nr 1642/1986 do greckiego porządku prawnego doprowadziło do tego, że VAT zastąpił kilka opłat skarbowych i podatków obrotowych (134).

| (178) | Zgodnie z art. 16 ustawy nr 1676/1986 i art. 36 ustawy nr 3220/2004 z opłat skarbowych zwalnia się umowy pożyczki, umowy o kredyt i umowy dodatkowe, które zostały przedstawione przez banki greckie i zagraniczne w Grecji lub które są powiązane z Grecją, tj. zostały zawarte lub są wykonywane w Grecji, tworzą zobowiązania, które podlegają wykonaniu w Grecji, obejmują zabezpieczenia w Grecji (zasada terytorialności) (135). Zgodnie z istniejącym kodeksem opłat skarbowych pożyczki udzielone przez przedsiębiorstwa inne niż banki podlegają opłacie skarbowej (136), chyba że nie są powiązane z Grecją lub zostały udzielone jako pożyczki obligacyjne. Pożyczki przenoszone między przedsiębiorstwami innymi niż banki także podlegają opłacie skarbowej (137), jeżeli główna pożyczka podlegała początkowo opłacie skarbowej. |
| --- | --- |

(178)

Zgodnie z art. 16 ustawy nr 1676/1986 i art. 36 ustawy nr 3220/2004 z opłat skarbowych zwalnia się umowy pożyczki, umowy o kredyt i umowy dodatkowe, które zostały przedstawione przez banki greckie i zagraniczne w Grecji lub które są powiązane z Grecją, tj. zostały zawarte lub są wykonywane w Grecji, tworzą zobowiązania, które podlegają wykonaniu w Grecji, obejmują zabezpieczenia w Grecji (zasada terytorialności) (135). Zgodnie z istniejącym kodeksem opłat skarbowych pożyczki udzielone przez przedsiębiorstwa inne niż banki podlegają opłacie skarbowej (136), chyba że nie są powiązane z Grecją lub zostały udzielone jako pożyczki obligacyjne. Pożyczki przenoszone między przedsiębiorstwami innymi niż banki także podlegają opłacie skarbowej (137), jeżeli główna pożyczka podlegała początkowo opłacie skarbowej.

| (179) | Komisja zauważa, że przepisy dotyczące opłaty skarbowej obejmują szereg zwolnień, w szczególności po wprowadzeniu systemu VAT lub zastąpieniu opłaty skarbowej innymi opłatami lub podatkami. Mającymi ogólne zastosowanie ramami w odniesieniu do tego środka pozostaje jednak grecki system opłat skarbowych w postaci, w jakiej istniał w momencie przyjęcia badanego przepisu. Występowanie odstępstw od tego systemu nie oznacza, że system opłat skarbowych nie istnieje, ale że konieczne jest przeprowadzenie oceny każdego wyjątku (138) pod względem merytorycznym. |
| --- | --- |

(179)

Komisja zauważa, że przepisy dotyczące opłaty skarbowej obejmują szereg zwolnień, w szczególności po wprowadzeniu systemu VAT lub zastąpieniu opłaty skarbowej innymi opłatami lub podatkami. Mającymi ogólne zastosowanie ramami w odniesieniu do tego środka pozostaje jednak grecki system opłat skarbowych w postaci, w jakiej istniał w momencie przyjęcia badanego przepisu. Występowanie odstępstw od tego systemu nie oznacza, że system opłat skarbowych nie istnieje, ale że konieczne jest przeprowadzenie oceny każdego wyjątku (138) pod względem merytorycznym.

Odstępstwo od systemu odniesienia

| (180) | Ponieważ zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami umowy pożyczki, umowy o kredyt i umowy dodatkowe z przedsiębiorstwami innymi niż banki, które są zawierane i wykonywane w Grecji lub są powiązane z Grecją (139), podlegają opłatom skarbowym, spółka PCT musiałaby w normalnych warunkach uiścić opłaty skarbowe z tytułu tego rodzaju aktów. Na podstawie badanego przepisu spółka PCT została jednak zwolniona z opłat skarbowych, które w normalnych warunkach musiałaby uiścić z tytułu tego rodzaju aktów. Spółka PCT została zwolniona z opłat skarbowych, które w normalnych warunkach musiałaby uiścić za pożyczki od wszelkiego rodzaju przedsiębiorstw innych niż banki, a w szczególności od jej spółki dominującej Cosco (140). |
| --- | --- |

(180)

Ponieważ zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami umowy pożyczki, umowy o kredyt i umowy dodatkowe z przedsiębiorstwami innymi niż banki, które są zawierane i wykonywane w Grecji lub są powiązane z Grecją (139), podlegają opłatom skarbowym, spółka PCT musiałaby w normalnych warunkach uiścić opłaty skarbowe z tytułu tego rodzaju aktów. Na podstawie badanego przepisu spółka PCT została jednak zwolniona z opłat skarbowych, które w normalnych warunkach musiałaby uiścić z tytułu tego rodzaju aktów. Spółka PCT została zwolniona z opłat skarbowych, które w normalnych warunkach musiałaby uiścić za pożyczki od wszelkiego rodzaju przedsiębiorstw innych niż banki, a w szczególności od jej spółki dominującej Cosco (140).

| (181) | W ten sposób PCT uzyskałaby selektywną korzyść w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami znajdującymi się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej. Korzyść ta jest równa kwocie opłaty skarbowej, jaką spółka PCT musiałaby zapłacić w normalnych warunkach na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów. |
| --- | --- |

(181)

W ten sposób PCT uzyskałaby selektywną korzyść w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami znajdującymi się w porównywalnej sytuacji prawnej i faktycznej. Korzyść ta jest równa kwocie opłaty skarbowej, jaką spółka PCT musiałaby zapłacić w normalnych warunkach na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów.

| (182) | Władze greckie i PCT nie kwestionują zwolnienia przedmiotowych transakcji pożyczkowych z opłat skarbowych, które w normalnych warunkach podlegałyby zapłacie. Twierdzą jednak, że takie zwolnienie zapewnia PCT większą elastyczność, jeżeli chodzi o środki finansowe wymagane do celów wykonania obowiązków wynikających z koncesji, bez jakichkolwiek kosztów dodatkowych, jeżeli taka elastyczność zostanie uznana za konieczną w wyjątkowych okolicznościach. Władze greckie i PCT odniosły się również do faktu, że PPA także skorzystała z tego zwolnienia w kontekście przyznanej jej koncesji na zarządzanie portem w Pireusie. W związku z powyższym przedmiotowy środek należy uznać za część ogólnego środka nieodłącznie związanego z greckim systemem podatkowym, którego celem jest ułatwienie finansowania dużych projektów infrastrukturalnych. |
| --- | --- |

(182)

Władze greckie i PCT nie kwestionują zwolnienia przedmiotowych transakcji pożyczkowych z opłat skarbowych, które w normalnych warunkach podlegałyby zapłacie. Twierdzą jednak, że takie zwolnienie zapewnia PCT większą elastyczność, jeżeli chodzi o środki finansowe wymagane do celów wykonania obowiązków wynikających z koncesji, bez jakichkolwiek kosztów dodatkowych, jeżeli taka elastyczność zostanie uznana za konieczną w wyjątkowych okolicznościach. Władze greckie i PCT odniosły się również do faktu, że PPA także skorzystała z tego zwolnienia w kontekście przyznanej jej koncesji na zarządzanie portem w Pireusie. W związku z powyższym przedmiotowy środek należy uznać za część ogólnego środka nieodłącznie związanego z greckim systemem podatkowym, którego celem jest ułatwienie finansowania dużych projektów infrastrukturalnych.

| (183) | Jak już wspomniano powyżej w odniesieniu do pozostałych środków, ułatwienie finansowania dużej infrastruktury stanowi jednak element, który należy uwzględnić podczas oceny ewentualnej zgodności takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym, a nie oceny istnienia pomocy państwa. |
| --- | --- |

(183)

Jak już wspomniano powyżej w odniesieniu do pozostałych środków, ułatwienie finansowania dużej infrastruktury stanowi jednak element, który należy uwzględnić podczas oceny ewentualnej zgodności takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym, a nie oceny istnienia pomocy państwa.

| (184) | Ponadto władze greckie i beneficjent twierdzą, że dwie podporządkowane pożyczki w wysokości [...] mln EUR i 54,8 mln EUR, które spółka Cosco przyznała spółce PCT w celu rozpoczęcia inwestycji w porcie w Pireusie, nie podlegały opłacie skarbowej zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami, ponieważ a) zostały wykonane poza terytorium Grecji; b) zostały wpłacone na rachunek bankowy PCT otwarty w banku poza terytorium Grecji; c) zostały spłacone przez spółkę PCT w drodze przelewu środków pieniężnych z jej rachunku bankowego poza terytorium Grecji. W tym celu przedstawili sprawozdanie z regularnej kontroli podatkowej roku podatkowego spółki PCT potwierdzające wspomniane zwolnienie. |
| --- | --- |

(184)

Ponadto władze greckie i beneficjent twierdzą, że dwie podporządkowane pożyczki w wysokości [...] mln EUR i 54,8 mln EUR, które spółka Cosco przyznała spółce PCT w celu rozpoczęcia inwestycji w porcie w Pireusie, nie podlegały opłacie skarbowej zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami, ponieważ a) zostały wykonane poza terytorium Grecji; b) zostały wpłacone na rachunek bankowy PCT otwarty w banku poza terytorium Grecji; c) zostały spłacone przez spółkę PCT w drodze przelewu środków pieniężnych z jej rachunku bankowego poza terytorium Grecji. W tym celu przedstawili sprawozdanie z regularnej kontroli podatkowej roku podatkowego spółki PCT potwierdzające wspomniane zwolnienie.

| (185) | Komisja w pierwszej kolejności zauważa, że fakt, iż PCT nie uiściła opłaty skarbowej w ramach transakcji opisanych powyżej, nie świadczy o tym, że nie uiściłaby tej opłaty na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów. W przedstawionym sprawozdaniu z kontroli podatkowej w sposób szczegółowy odniesiono się do badanego przepisu. Ponadto przedmiotowe transakcje są identyczne z podobnymi transakcjami, w przypadku których Administracyjny Sąd Apelacyjny w Atenach uznał (141), że naruszona została zasada terytorialności określona w kodeksie opłat skarbowych (142). W szczególności w omawianym przypadku umowa pożyczki została zawarta między pożyczkobiorcą będącym przedsiębiorstwem z siedzibą w Grecji a pożyczkodawcą będącym przedsiębiorstwem zagranicznym z siedzibą poza terytorium Grecji. Umowę pożyczki podpisano poza Grecją. Pożyczkodawca wpłacił kwotę pożyczki na rachunek bankowy pożyczkobiorcy poza terytorium Grecji, a po dokonaniu wpłaty bank zagraniczny był zobowiązany przenieść tego samego dnia kwotę pożyczki na rachunek bankowy pożyczkobiorcy w Grecji. Administracyjny Sąd Apelacyjny uznał, że wspomniana pożyczka miała takie same skutki prawne jak w sytuacji, w której zostałaby podpisana w Grecji oraz gdyby kwota pożyczki została bezpośrednio przekazana w Grecji, bez pośrednictwa banku zagranicznego, a zatem podlegała opłacie skarbowej. |
| --- | --- |

(185)

Komisja w pierwszej kolejności zauważa, że fakt, iż PCT nie uiściła opłaty skarbowej w ramach transakcji opisanych powyżej, nie świadczy o tym, że nie uiściłaby tej opłaty na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów. W przedstawionym sprawozdaniu z kontroli podatkowej w sposób szczegółowy odniesiono się do badanego przepisu. Ponadto przedmiotowe transakcje są identyczne z podobnymi transakcjami, w przypadku których Administracyjny Sąd Apelacyjny w Atenach uznał (141), że naruszona została zasada terytorialności określona w kodeksie opłat skarbowych (142). W szczególności w omawianym przypadku umowa pożyczki została zawarta między pożyczkobiorcą będącym przedsiębiorstwem z siedzibą w Grecji a pożyczkodawcą będącym przedsiębiorstwem zagranicznym z siedzibą poza terytorium Grecji. Umowę pożyczki podpisano poza Grecją. Pożyczkodawca wpłacił kwotę pożyczki na rachunek bankowy pożyczkobiorcy poza terytorium Grecji, a po dokonaniu wpłaty bank zagraniczny był zobowiązany przenieść tego samego dnia kwotę pożyczki na rachunek bankowy pożyczkobiorcy w Grecji. Administracyjny Sąd Apelacyjny uznał, że wspomniana pożyczka miała takie same skutki prawne jak w sytuacji, w której zostałaby podpisana w Grecji oraz gdyby kwota pożyczki została bezpośrednio przekazana w Grecji, bez pośrednictwa banku zagranicznego, a zatem podlegała opłacie skarbowej.

| (186) | Ten sam scenariusz ma zastosowanie również do pożyczek przyznanych na rzecz spółki PCT przez Cosco. W szczególności umowę pożyczki podpisano poza terytorium Grecji, kwotę pożyczki wpłacono na rachunek PCT w HSBC w Luksemburgu w dniu 21 kwietnia 2009 r., a dnia 22 kwietnia 2009 r. wspomniana kwota została przekazana na rachunek PCT w HSBC w Pireusie. Zgodnie z uwagami władz greckich spółka PCT wykorzystała kwotę 50 mln EUR plus VAT jako gwarancję, której PCT musiała udzielić PPA, aby umowa pożyczki mogła wejść w życie (143). W związku z tym faktyczne okoliczności umowy pożyczki występujące w omówionym powyżej przypadku są równoważne z tymi istniejącymi w przypadku umów pożyczki między spółkami Cosco i PCT. W szczególności, mimo że umowę pożyczki podpisano poza terytorium Grecji, a jej kwotę wpłacono na rachunek bankowy poza Grecją, daną kwotę przeniesiono następnie na rachunek PCT w Grecji, tak aby spółka mogła wykorzystać ją do celów umowy koncesji w Grecji. W związku z powyższym zgodnie z zasadą terytorialności zapisaną w art. 8 kodeksu opłat skarbowych według interpretacji sądów greckich badane umowy pożyczki powinny podlegać opłacie skarbowej na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów. Komisja uważa zatem, że PCT uzyskała już konkretne korzyści finansowe z tytułu tego przepisu, który nie stanowi zastosowania mających ogólne zastosowanie przepisów, ale odstępstwo od tych przepisów. |
| --- | --- |

(186)

Ten sam scenariusz ma zastosowanie również do pożyczek przyznanych na rzecz spółki PCT przez Cosco. W szczególności umowę pożyczki podpisano poza terytorium Grecji, kwotę pożyczki wpłacono na rachunek PCT w HSBC w Luksemburgu w dniu 21 kwietnia 2009 r., a dnia 22 kwietnia 2009 r. wspomniana kwota została przekazana na rachunek PCT w HSBC w Pireusie. Zgodnie z uwagami władz greckich spółka PCT wykorzystała kwotę 50 mln EUR plus VAT jako gwarancję, której PCT musiała udzielić PPA, aby umowa pożyczki mogła wejść w życie (143). W związku z tym faktyczne okoliczności umowy pożyczki występujące w omówionym powyżej przypadku są równoważne z tymi istniejącymi w przypadku umów pożyczki między spółkami Cosco i PCT. W szczególności, mimo że umowę pożyczki podpisano poza terytorium Grecji, a jej kwotę wpłacono na rachunek bankowy poza Grecją, daną kwotę przeniesiono następnie na rachunek PCT w Grecji, tak aby spółka mogła wykorzystać ją do celów umowy koncesji w Grecji. W związku z powyższym zgodnie z zasadą terytorialności zapisaną w art. 8 kodeksu opłat skarbowych według interpretacji sądów greckich badane umowy pożyczki powinny podlegać opłacie skarbowej na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów. Komisja uważa zatem, że PCT uzyskała już konkretne korzyści finansowe z tytułu tego przepisu, który nie stanowi zastosowania mających ogólne zastosowanie przepisów, ale odstępstwo od tych przepisów.

| (187) | Władze greckie i beneficjent twierdzą, że wspomniany wyrok sądu nie ma zastosowania w przypadku PCT, ponieważ faktyczne okoliczności tej sprawy różnią się od okoliczności umów pożyczki PCT. Twierdzą, że PCT mogła wykorzystać wspomniane kwoty pożyczki poza terytorium Grecji do własnych celów. Ponadto twierdzą, że od wyroku wniesiono odwołanie do Najwyższego Sądu Administracyjnego w Grecji, zaś administracja grecka stosuje okólnik interpretacyjny (144), zgodnie z którym taka transakcja nie podlegałaby opłacie skarbowej. Okólnik ten ma ogólne zastosowanie i jest wiążący dla administracji publicznej. W związku z powyższym nieuiszczenie opłat skarbowych w ramach tych dwóch transakcji nie stanowi odstępstwa od mających ogólne zastosowanie przepisów. |
| --- | --- |

(187)

Władze greckie i beneficjent twierdzą, że wspomniany wyrok sądu nie ma zastosowania w przypadku PCT, ponieważ faktyczne okoliczności tej sprawy różnią się od okoliczności umów pożyczki PCT. Twierdzą, że PCT mogła wykorzystać wspomniane kwoty pożyczki poza terytorium Grecji do własnych celów. Ponadto twierdzą, że od wyroku wniesiono odwołanie do Najwyższego Sądu Administracyjnego w Grecji, zaś administracja grecka stosuje okólnik interpretacyjny (144), zgodnie z którym taka transakcja nie podlegałaby opłacie skarbowej. Okólnik ten ma ogólne zastosowanie i jest wiążący dla administracji publicznej. W związku z powyższym nieuiszczenie opłat skarbowych w ramach tych dwóch transakcji nie stanowi odstępstwa od mających ogólne zastosowanie przepisów.

| (188) | Komisja zauważa, że okólnika interpretacyjnego dotyczącego stosowania kodeksu opłat skarbowych nie można uznać za dokument ważniejszy niż wyroki sądu. Fakt, że odwołano się od wyroku Administracyjnego Sądu Apelacyjnego w Atenach nie oznacza też, że dany wyrok nie ma zastosowania. Ponadto wykładania dotycząca zasady terytorialności, o której mowa powyżej (145), stosowana przez sądy greckie jest spójna ze wspomnianym wyrokiem. Komisja zauważa ponadto, że fakty istotne z perspektywy umów pożyczek zawartych przez PCT są takie same, a zatem można stwierdzić, iż na podstawie przepisów mających zastosowanie w normalnych warunkach zgodnie z wykładnią sądów greckich spółka PCT musiałaby uiścić odpowiednią opłatę skarbową. Biorąc pod uwagę powyższą wykładnię, badany przepis wyraźnie przyznaje spółce PCT selektywną korzyść. |
| --- | --- |

(188)

Komisja zauważa, że okólnika interpretacyjnego dotyczącego stosowania kodeksu opłat skarbowych nie można uznać za dokument ważniejszy niż wyroki sądu. Fakt, że odwołano się od wyroku Administracyjnego Sądu Apelacyjnego w Atenach nie oznacza też, że dany wyrok nie ma zastosowania. Ponadto wykładania dotycząca zasady terytorialności, o której mowa powyżej (145), stosowana przez sądy greckie jest spójna ze wspomnianym wyrokiem. Komisja zauważa ponadto, że fakty istotne z perspektywy umów pożyczek zawartych przez PCT są takie same, a zatem można stwierdzić, iż na podstawie przepisów mających zastosowanie w normalnych warunkach zgodnie z wykładnią sądów greckich spółka PCT musiałaby uiścić odpowiednią opłatę skarbową. Biorąc pod uwagę powyższą wykładnię, badany przepis wyraźnie przyznaje spółce PCT selektywną korzyść.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (189) | Władze greckie utrzymują, że wspomniane zwolnienie jest zgodne z ogólnym systemem stopniowego znoszenia opłaty skarbowej w przypadkach, w których ustawodawca decyduje, że zwolnienie z opłaty skarbowej jest odpowiednim mechanizmem zapewniającym, aby do celów podatkowych obiektywnie różne sytuacje były traktowane w odmienny sposób. W tym względzie wspomniane zwolnienie ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw realizujących projekty z zakresu infrastruktury publicznej. Jako mechanizm uwzględniający szczególne cechy charakterystyczne projektów takie zwolnienie jest też proporcjonalne, ponieważ nie wiąże się z ryzykiem zagrożenia dla przychodów z tytułu opłaty skarbowej, biorąc pod uwagę fakt że takie przedsiębiorstwa mogą w każdym przypadku skorzystać z szeregu innych alternatywnych rodzajów transakcji, także zwolnionych z opłaty skarbowej. |
| --- | --- |

(189)

Władze greckie utrzymują, że wspomniane zwolnienie jest zgodne z ogólnym systemem stopniowego znoszenia opłaty skarbowej w przypadkach, w których ustawodawca decyduje, że zwolnienie z opłaty skarbowej jest odpowiednim mechanizmem zapewniającym, aby do celów podatkowych obiektywnie różne sytuacje były traktowane w odmienny sposób. W tym względzie wspomniane zwolnienie ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw realizujących projekty z zakresu infrastruktury publicznej. Jako mechanizm uwzględniający szczególne cechy charakterystyczne projektów takie zwolnienie jest też proporcjonalne, ponieważ nie wiąże się z ryzykiem zagrożenia dla przychodów z tytułu opłaty skarbowej, biorąc pod uwagę fakt że takie przedsiębiorstwa mogą w każdym przypadku skorzystać z szeregu innych alternatywnych rodzajów transakcji, także zwolnionych z opłaty skarbowej.

| (190) | Komisja zauważa, że stopniowe znoszenie opłaty skarbowej nie może być stosowane jako zasada systemu opłaty skarbowej uzasadniająca przedmiotowy środek, ponieważ takie znoszenie mogłoby zostać wprowadzone wyłącznie w odniesieniu do wszystkich umów pożyczek, a nie tylko umów zawartych przez spółkę PCT. Jeżeli chodzi o szczególne cechy charakterystyczne projektów z zakresu infrastruktury publicznej, Komisja odnosi się do swojej analizy przedstawionej w motywach 98–100 niniejszej decyzji. Komisja stwierdza zatem, że władze greckie i PCT nie dowiodły, iż przedmiotowy środek selektywny jest uzasadniony logiką systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(190)

Komisja zauważa, że stopniowe znoszenie opłaty skarbowej nie może być stosowane jako zasada systemu opłaty skarbowej uzasadniająca przedmiotowy środek, ponieważ takie znoszenie mogłoby zostać wprowadzone wyłącznie w odniesieniu do wszystkich umów pożyczek, a nie tylko umów zawartych przez spółkę PCT. Jeżeli chodzi o szczególne cechy charakterystyczne projektów z zakresu infrastruktury publicznej, Komisja odnosi się do swojej analizy przedstawionej w motywach 98–100 niniejszej decyzji. Komisja stwierdza zatem, że władze greckie i PCT nie dowiodły, iż przedmiotowy środek selektywny jest uzasadniony logiką systemu podatkowego.

5.3.6.   Zwolnienie z opłat skarbowych od umów zawieranych między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa (art. 2 ust. 9)

| (191) | Zgodnie z istniejącym kodeksem opłat skarbowych pożyczki przenoszone między przedsiębiorstwami innymi niż banki podlegają opłacie skarbowej (146), jeżeli główna pożyczka podlegała początkowo opłacie skarbowej. |
| --- | --- |

(191)

Zgodnie z istniejącym kodeksem opłat skarbowych pożyczki przenoszone między przedsiębiorstwami innymi niż banki podlegają opłacie skarbowej (146), jeżeli główna pożyczka podlegała początkowo opłacie skarbowej.

| (192) | Komisja stwierdza, że przepis art. 2 ust. 9, o którym mowa powyżej, wiąże się z bezpośrednią korzyścią na rzecz wierzycieli spółki PCT, wśród których jest jej spółka dominująca Cosco. Korzyść ta jest równa kwocie opłaty skarbowej, jaką wierzyciele spółki PCT musieliby zapłacić w normalnych warunkach na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów w przypadku przeniesienia pożyczki właściwej dla danej umowy koncesji zawartej z PCT. Przepis ten wiąże się także z korzyścią pośrednią na rzecz spółki PCT w zakresie, w jakim mógłby ułatwić spółce PCT uzyskanie pożyczki. |
| --- | --- |

(192)

Komisja stwierdza, że przepis art. 2 ust. 9, o którym mowa powyżej, wiąże się z bezpośrednią korzyścią na rzecz wierzycieli spółki PCT, wśród których jest jej spółka dominująca Cosco. Korzyść ta jest równa kwocie opłaty skarbowej, jaką wierzyciele spółki PCT musieliby zapłacić w normalnych warunkach na podstawie mających ogólne zastosowanie przepisów w przypadku przeniesienia pożyczki właściwej dla danej umowy koncesji zawartej z PCT. Przepis ten wiąże się także z korzyścią pośrednią na rzecz spółki PCT w zakresie, w jakim mógłby ułatwić spółce PCT uzyskanie pożyczki.

| (193) | Według władz greckich spółka Cosco udzieliła w 2009 r. spółce PCT dwóch pożyczek, które zgodnie z twierdzeniem władz greckich i PCT zostały spłacone w 2011 r. Dzięki badanemu przepisowi spółka Cosco, która jest spółką dominującą spółki PCT, mogłaby skorzystać ze zwolnienia z opłaty skarbowej, w przypadku gdyby przenosiła wspomniane pożyczki na inne przedsiębiorstwa. Według władz greckich i PCT wspomniane pożyczki zostały już spłacone przez PCT. Na tej podstawie Komisja nie ma powodu, by sądzić, że takie przeniesienie miało miejsce. Przepis ten może jednak wiązać się z przyznaniem selektywnej korzyści na rzecz spółki Cosco i innych wierzycieli spółki PCT. |
| --- | --- |

(193)

Według władz greckich spółka Cosco udzieliła w 2009 r. spółce PCT dwóch pożyczek, które zgodnie z twierdzeniem władz greckich i PCT zostały spłacone w 2011 r. Dzięki badanemu przepisowi spółka Cosco, która jest spółką dominującą spółki PCT, mogłaby skorzystać ze zwolnienia z opłaty skarbowej, w przypadku gdyby przenosiła wspomniane pożyczki na inne przedsiębiorstwa. Według władz greckich i PCT wspomniane pożyczki zostały już spłacone przez PCT. Na tej podstawie Komisja nie ma powodu, by sądzić, że takie przeniesienie miało miejsce. Przepis ten może jednak wiązać się z przyznaniem selektywnej korzyści na rzecz spółki Cosco i innych wierzycieli spółki PCT.

| (194) | Argumentacja przedstawiona przez władze greckie i PCT w odniesieniu do tego zwolnienia z opłaty skarbowej jest taka sama, jak przypadku zwolnienia z opłaty skarbowej od pożyczek na korzyść spółki PCT. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że jej uzasadnienie przedstawione w odniesieniu do wspomnianego zwolnienia ma także zastosowanie do omawianego środka. W związku z tym omawiany środek ma charakter selektywny i nie można go uznać za uzasadniony charakterem lub ogólną strukturą systemu. |
| --- | --- |

(194)

Argumentacja przedstawiona przez władze greckie i PCT w odniesieniu do tego zwolnienia z opłaty skarbowej jest taka sama, jak przypadku zwolnienia z opłaty skarbowej od pożyczek na korzyść spółki PCT. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że jej uzasadnienie przedstawione w odniesieniu do wspomnianego zwolnienia ma także zastosowanie do omawianego środka. W związku z tym omawiany środek ma charakter selektywny i nie można go uznać za uzasadniony charakterem lub ogólną strukturą systemu.

5.3.7.   Zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT (art. 2 ust. 10)

System odniesienia

| (195) | Jeżeli chodzi o przedmiotowy środek, systemem odniesienia jest system opłat skarbowych mający zastosowanie do aktów prawa cywilnego lub handlowego w Grecji. Przepisy regulujące ten system zostały już wspomniane w motywach 177 i 179 niniejszej decyzji. Zgodnie z przepisami dotyczącymi opłat skarbowych wspomniane opłaty nakłada się w odniesieniu do dokumentów prawnych, z którymi te opłaty się wiążą, a nie w odniesieniu do konkretnych podatników, którzy podpisują te dokumenty. Zgodnie z okólnikiem ministerialnym nr 44/1987 (147), w którym dokonano wykładni przepisów dotyczących opłaty skarbowej po zmianach wprowadzonych do systemu VAT, umowy, akty prawne lub transakcje podlegające VAT nie są objęte opłatą skarbową. |
| --- | --- |

(195)

Jeżeli chodzi o przedmiotowy środek, systemem odniesienia jest system opłat skarbowych mający zastosowanie do aktów prawa cywilnego lub handlowego w Grecji. Przepisy regulujące ten system zostały już wspomniane w motywach 177 i 179 niniejszej decyzji. Zgodnie z przepisami dotyczącymi opłat skarbowych wspomniane opłaty nakłada się w odniesieniu do dokumentów prawnych, z którymi te opłaty się wiążą, a nie w odniesieniu do konkretnych podatników, którzy podpisują te dokumenty. Zgodnie z okólnikiem ministerialnym nr 44/1987 (147), w którym dokonano wykładni przepisów dotyczących opłaty skarbowej po zmianach wprowadzonych do systemu VAT, umowy, akty prawne lub transakcje podlegające VAT nie są objęte opłatą skarbową.

| (196) | Ponadto zgodnie z mającym ogólne zastosowanie prawem, którego wykładni dokonały właściwe greckie ograny podatkowe i które jest przez nie egzekwowane, wypłata rekompensaty nie wchodzi w zakres VAT i w związku z tym podlega opłacie skarbowej (148). |
| --- | --- |

(196)

Ponadto zgodnie z mającym ogólne zastosowanie prawem, którego wykładni dokonały właściwe greckie ograny podatkowe i które jest przez nie egzekwowane, wypłata rekompensaty nie wchodzi w zakres VAT i w związku z tym podlega opłacie skarbowej (148).

| (197) | Zgodnie z tym samym okólnikiem uruchomienie umowy dodatkowej (zabezpieczenia, gwarancji, hipoteki, klauzuli dotyczącej kar i każdego innego rodzaju zabezpieczenia) związanej z umową, która podlega VAT i jest w związku z tym zwolniona z opłaty skarbowej, nie jest objęte proporcjonalną opłatą skarbową. Jeżeli jednak umowa główna podlega VAT lub stałej (a nie proporcjonalnej) opłacie skarbowej, uruchomienie umowy dodatkowej w odniesieniu do tej umowy głównej podlega stałej opłacie skarbowej. |
| --- | --- |

(197)

Zgodnie z tym samym okólnikiem uruchomienie umowy dodatkowej (zabezpieczenia, gwarancji, hipoteki, klauzuli dotyczącej kar i każdego innego rodzaju zabezpieczenia) związanej z umową, która podlega VAT i jest w związku z tym zwolniona z opłaty skarbowej, nie jest objęte proporcjonalną opłatą skarbową. Jeżeli jednak umowa główna podlega VAT lub stałej (a nie proporcjonalnej) opłacie skarbowej, uruchomienie umowy dodatkowej w odniesieniu do tej umowy głównej podlega stałej opłacie skarbowej.

| (198) | Ponadto opłacie skarbowej podlega wypłata innego rodzaju rekompensat, takich jak na przykład rekompensata za szkody lub naruszenie umowy na szczeblu międzynarodowym. |
| --- | --- |

(198)

Ponadto opłacie skarbowej podlega wypłata innego rodzaju rekompensat, takich jak na przykład rekompensata za szkody lub naruszenie umowy na szczeblu międzynarodowym.

| (199) | Władze greckie wskazały, że zgodnie z przepisami greckiego kodeksu opłat skarbowych wypłacona w Grecji rekompensata za szkody podlega opłacie skarbowej w wysokości 3,6 %. Wypłata rekompensaty na podstawie klauzuli odszkodowania zawartej w umowie podlega opłacie skarbowej w wysokości 2,4 %. |
| --- | --- |

(199)

Władze greckie wskazały, że zgodnie z przepisami greckiego kodeksu opłat skarbowych wypłacona w Grecji rekompensata za szkody podlega opłacie skarbowej w wysokości 3,6 %. Wypłata rekompensaty na podstawie klauzuli odszkodowania zawartej w umowie podlega opłacie skarbowej w wysokości 2,4 %.

Odstępstwo od systemu odniesienia

| (200) | W art. 2 ust. 10 ustawy ratyfikacyjnej przewidziano, że każdego rodzaju rekompensata, jaką PPA wypłaci na rzecz PCT na mocy umowy koncesji, która nie wchodzi w zakres kodeksu VAT, jest zwolniona z opłaty skarbowej. |
| --- | --- |

(200)

W art. 2 ust. 10 ustawy ratyfikacyjnej przewidziano, że każdego rodzaju rekompensata, jaką PPA wypłaci na rzecz PCT na mocy umowy koncesji, która nie wchodzi w zakres kodeksu VAT, jest zwolniona z opłaty skarbowej.

| (201) | Z uwagi na to, że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami opłatę skarbową nakłada się w odniesieniu do dokumentów prawnych, a nie na konkretne strony transakcji, i biorąc pod uwagę fakt, że w momencie przyjmowania ustawy ratyfikacyjnej spółka PPA była zwolniona z opłaty skarbowej na mocy ustawy (149), za każdym razem, gdy wypłata rekompensaty w imieniu PPA w związku z umową koncesji nie będzie wchodziła w zakres kodeksu VAT i będzie podlegała opłacie skarbowej, spółka PCT będzie zobowiązana do wypłaty tej rekompensaty zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami. W szczególności ze względu na wspomniany przepis spółka PCT będzie zwolniona z płatności stałej opłaty skarbowej w przypadku uruchomienia klauzuli dotyczącej kar zawartej w umowie koncesji, podobnie jak w przypadku, gdyby spółka PPA wypłacała rekompensatę za szkody związane z umową koncesji lub za naruszenie umowy koncesji. Co więcej, jak wskazują władze greckie i beneficjent, biorąc pod uwagę fakt, że spółka PPA była w tamtym czasie zwolniona z uiszczania opłaty skarbowej w odniesieniu do transakcji związanych z wdrażaniem prac w jej imieniu przez osoby trzecie, ze względu na przedmiotowy przepis spółka PCT również byłaby zwolniona z uiszczania opłaty skarbowej wynikającej z zawartych przez nią umów ze spółką PPA podlegających opłacie skarbowej. Omawiane zwolnienie skutkuje zatem zwolnieniem spółki PCT z obowiązku uiszczania opłat skarbowych w takich przypadkach i wyraźnie przynosi spółce PCT selektywną korzyść. |
| --- | --- |

(201)

Z uwagi na to, że zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami opłatę skarbową nakłada się w odniesieniu do dokumentów prawnych, a nie na konkretne strony transakcji, i biorąc pod uwagę fakt, że w momencie przyjmowania ustawy ratyfikacyjnej spółka PPA była zwolniona z opłaty skarbowej na mocy ustawy (149), za każdym razem, gdy wypłata rekompensaty w imieniu PPA w związku z umową koncesji nie będzie wchodziła w zakres kodeksu VAT i będzie podlegała opłacie skarbowej, spółka PCT będzie zobowiązana do wypłaty tej rekompensaty zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami. W szczególności ze względu na wspomniany przepis spółka PCT będzie zwolniona z płatności stałej opłaty skarbowej w przypadku uruchomienia klauzuli dotyczącej kar zawartej w umowie koncesji, podobnie jak w przypadku, gdyby spółka PPA wypłacała rekompensatę za szkody związane z umową koncesji lub za naruszenie umowy koncesji. Co więcej, jak wskazują władze greckie i beneficjent, biorąc pod uwagę fakt, że spółka PPA była w tamtym czasie zwolniona z uiszczania opłaty skarbowej w odniesieniu do transakcji związanych z wdrażaniem prac w jej imieniu przez osoby trzecie, ze względu na przedmiotowy przepis spółka PCT również byłaby zwolniona z uiszczania opłaty skarbowej wynikającej z zawartych przez nią umów ze spółką PPA podlegających opłacie skarbowej. Omawiane zwolnienie skutkuje zatem zwolnieniem spółki PCT z obowiązku uiszczania opłat skarbowych w takich przypadkach i wyraźnie przynosi spółce PCT selektywną korzyść.

| (202) | Władze greckie i PCT twierdzą, że w przypadkach, w których wypłata rekompensaty ma związek przyczynowy z umową, która wchodzi w zakres systemu VAT zgodnie z zawartą w niej klauzulą odszkodowania („klauzula dotycząca kar”), taka wypłata rekompensaty jest zwolniona z opłaty skarbowej. Wynika to z faktu, że jeżeli umowa główna wchodzi w zakres VAT, taką klauzulę odszkodowania uznaje się za umowę dodatkową zwolnioną z opłaty skarbowej. Ponieważ umowa koncesji podlega VAT, każda płatność realizowana w ramach klauzuli dotyczącej kar określonej w umowie koncesji jest zwolniona z opłaty skarbowej zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami. |
| --- | --- |

(202)

Władze greckie i PCT twierdzą, że w przypadkach, w których wypłata rekompensaty ma związek przyczynowy z umową, która wchodzi w zakres systemu VAT zgodnie z zawartą w niej klauzulą odszkodowania („klauzula dotycząca kar”), taka wypłata rekompensaty jest zwolniona z opłaty skarbowej. Wynika to z faktu, że jeżeli umowa główna wchodzi w zakres VAT, taką klauzulę odszkodowania uznaje się za umowę dodatkową zwolnioną z opłaty skarbowej. Ponieważ umowa koncesji podlega VAT, każda płatność realizowana w ramach klauzuli dotyczącej kar określonej w umowie koncesji jest zwolniona z opłaty skarbowej zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami.

| (203) | Komisja zauważa, że faktycznie zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami nie nakłada się żadnej proporcjonalnej opłaty skarbowej na uruchomienie klauzuli dotyczącej kar, która jest zawarta w umowie podlegającej VAT. W takich przypadkach nakłada się jednak stałą opłatę skarbową, zgodnie z tym samym okólnikiem, na który powołały się władze greckie. Dlatego też w przypadku, gdyby spółka PPA musiała wypłacić rekompensatę z tytułu uruchomienia klauzuli dotyczącej kar zawartej w umowie koncesji, ze względu na badany przepis spółka PCT nie wniosłaby stałej opłaty skarbowej, która miałaby zastosowanie. W związku z powyższym omawiany przepis wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści na rzecz spółki PCT. |
| --- | --- |

(203)

Komisja zauważa, że faktycznie zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie ramami nie nakłada się żadnej proporcjonalnej opłaty skarbowej na uruchomienie klauzuli dotyczącej kar, która jest zawarta w umowie podlegającej VAT. W takich przypadkach nakłada się jednak stałą opłatę skarbową, zgodnie z tym samym okólnikiem, na który powołały się władze greckie. Dlatego też w przypadku, gdyby spółka PPA musiała wypłacić rekompensatę z tytułu uruchomienia klauzuli dotyczącej kar zawartej w umowie koncesji, ze względu na badany przepis spółka PCT nie wniosłaby stałej opłaty skarbowej, która miałaby zastosowanie. W związku z powyższym omawiany przepis wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści na rzecz spółki PCT.

| (204) | Władze greckie i PCT wskazują również, że opłacie skarbowej podlega wypłata innego rodzaju rekompensat, tj. rekompensaty za szkody lub naruszenie umowy na szczeblu międzynarodowym. W tym sensie w art. 2 ust. 10 wprowadza się zwolnienie w odniesieniu do tych innych rodzajów rekompensaty. Według władz greckich wspomniane zwolnienie stanowi jednak część ogólnego systemu, który ma na celu uwzględnienie w sposób obiektywy różnych cech charakterystycznych/różnej specyfiki koncesji z zakresu infrastruktury publicznej. W przedmiotowym względzie nie występuje zatem żadne prawdziwe rozróżnienie ani żadna selektywność. |
| --- | --- |

(204)

Władze greckie i PCT wskazują również, że opłacie skarbowej podlega wypłata innego rodzaju rekompensat, tj. rekompensaty za szkody lub naruszenie umowy na szczeblu międzynarodowym. W tym sensie w art. 2 ust. 10 wprowadza się zwolnienie w odniesieniu do tych innych rodzajów rekompensaty. Według władz greckich wspomniane zwolnienie stanowi jednak część ogólnego systemu, który ma na celu uwzględnienie w sposób obiektywy różnych cech charakterystycznych/różnej specyfiki koncesji z zakresu infrastruktury publicznej. W przedmiotowym względzie nie występuje zatem żadne prawdziwe rozróżnienie ani żadna selektywność.

| (205) | Komisja zauważa, że władze greckie i PCT potwierdzają swoje ustalenie, iż w przypadkach, w których spółka PPA musiałaby wypłacić rekompensatę na rzecz spółki PCT za szkody związane z umową koncesji lub jakiekolwiek naruszenie tej umowy, ze względu na badany przepis spółka PCT nie uiściłaby opłaty skarbowej, jaką powinna wnieść w normalnych warunkach. Dlatego też wspomniany przepis przynosi spółce PCT korzyść równą opłacie skarbowej, jaką spółka ta musiałaby zapłacić w takich okolicznościach i z jakiej jest zwolniona. Jeżeli chodzi o argumentację dotyczącą ogólnego systemu właściwego dla projektów z zakresu infrastruktury publicznej, Komisja odnosi się do swojej analizy przedstawionej w motywach 92–97 i 107 powyżej. W szczególności Komisja stwierdza, że środek mający zastosowanie do przedsiębiorstw odpowiedzialnych za projekty z zakresu infrastruktury publicznej stosuje się wyłącznie do określonej kategorii przedsiębiorstw i w związku z tym ma on selektywny charakter. |
| --- | --- |

(205)

Komisja zauważa, że władze greckie i PCT potwierdzają swoje ustalenie, iż w przypadkach, w których spółka PPA musiałaby wypłacić rekompensatę na rzecz spółki PCT za szkody związane z umową koncesji lub jakiekolwiek naruszenie tej umowy, ze względu na badany przepis spółka PCT nie uiściłaby opłaty skarbowej, jaką powinna wnieść w normalnych warunkach. Dlatego też wspomniany przepis przynosi spółce PCT korzyść równą opłacie skarbowej, jaką spółka ta musiałaby zapłacić w takich okolicznościach i z jakiej jest zwolniona. Jeżeli chodzi o argumentację dotyczącą ogólnego systemu właściwego dla projektów z zakresu infrastruktury publicznej, Komisja odnosi się do swojej analizy przedstawionej w motywach 92–97 i 107 powyżej. W szczególności Komisja stwierdza, że środek mający zastosowanie do przedsiębiorstw odpowiedzialnych za projekty z zakresu infrastruktury publicznej stosuje się wyłącznie do określonej kategorii przedsiębiorstw i w związku z tym ma on selektywny charakter.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (206) | Władze greckie i PCT utrzymują, że wspomniane zwolnienie jest zgodne z ogólnym systemem stopniowego znoszenia opłaty skarbowej na zasadzie równości, ponieważ zwolnienie to stanowi mechanizm zapewniający, aby szczególne cechy charakterystyczne projektów z zakresu infrastruktury publicznej były odpowiednio traktowane do celów podatkowych. Komisja nie może przyjąć, że wspomniane „cele” uzasadniają przedmiotowy środek, i odnosi się do każdej z analiz przedstawionych w motywach 189–190 powyżej, które są stosowne dla zwolnienia z opłaty skarbowej od pożyczek uzyskanych przez PCT. |
| --- | --- |

(206)

Władze greckie i PCT utrzymują, że wspomniane zwolnienie jest zgodne z ogólnym systemem stopniowego znoszenia opłaty skarbowej na zasadzie równości, ponieważ zwolnienie to stanowi mechanizm zapewniający, aby szczególne cechy charakterystyczne projektów z zakresu infrastruktury publicznej były odpowiednio traktowane do celów podatkowych. Komisja nie może przyjąć, że wspomniane „cele” uzasadniają przedmiotowy środek, i odnosi się do każdej z analiz przedstawionych w motywach 189–190 powyżej, które są stosowne dla zwolnienia z opłaty skarbowej od pożyczek uzyskanych przez PCT.

| (207) | Ponadto władze greckie i PCT utrzymują, że wspomniane zwolnienie jest zgodne z zasadą równości. W szczególności wobec braku takiego zwolnienia i ze względu na to, iż w momencie przyjmowania ustawy ratyfikacyjnej spółka PPA była zwolniona z uiszczania opłaty skarbowej w odniesieniu do transakcji związanych z wdrażaniem prac w jej imieniu przez inne osoby, spółka PCT będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty skarbowej w każdym przypadku, w którym opłata ta będzie wynikała z umów zawartych przez nią ze spółką PPA. |
| --- | --- |

(207)

Ponadto władze greckie i PCT utrzymują, że wspomniane zwolnienie jest zgodne z zasadą równości. W szczególności wobec braku takiego zwolnienia i ze względu na to, iż w momencie przyjmowania ustawy ratyfikacyjnej spółka PPA była zwolniona z uiszczania opłaty skarbowej w odniesieniu do transakcji związanych z wdrażaniem prac w jej imieniu przez inne osoby, spółka PCT będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty skarbowej w każdym przypadku, w którym opłata ta będzie wynikała z umów zawartych przez nią ze spółką PPA.

| (208) | Jak już stwierdzono w decyzji o wszczęciu postępowania (150), fakt, że spółka PPA może być zwolniona z opłat skarbowych, nie oznacza jednak, że takie zwolnienie spółki na korzyść PCT jest uzasadnione ze względu na charakter systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(208)

Jak już stwierdzono w decyzji o wszczęciu postępowania (150), fakt, że spółka PPA może być zwolniona z opłat skarbowych, nie oznacza jednak, że takie zwolnienie spółki na korzyść PCT jest uzasadnione ze względu na charakter systemu podatkowego.

| (209) | Komisja odnotowuje, że przepis ten został zniesiony ustawą nr 4152/2013. W związku z tym selektywna korzyść na rzecz spółki PCT będzie odnosiła się tylko do przeszłości. |
| --- | --- |

(209)

Komisja odnotowuje, że przepis ten został zniesiony ustawą nr 4152/2013. W związku z tym selektywna korzyść na rzecz spółki PCT będzie odnosiła się tylko do przeszłości.

5.3.8.   Rozpatrywanie wniosku złożonego przez PCT, ochrona przewidziana w dekrecie z mocą ustawy nr 2687/1953 w odniesieniu do inwestycji będącej przedmiotem umowy koncesji (art. 3)

Opis dekretu z mocą ustawy i środków, które mogą być objęte tym dekretem

a)   Procedura

| (210) | Dekret z mocą ustawy nr 2687/1953 umożliwia administracji greckiej przyznanie szczególnie korzystnego systemu dowolnemu przedsiębiorstwu, które przywozi kapitał obcy w celu dokonania „inwestycji produkcyjnych”. Aby przedsiębiorstwo mogło korzystać z tego systemu, musi złożyć wniosek do Ministerstwa Gospodarki Narodowej. W następstwie złożenia wniosku przez przedsiębiorstwo specjalna komisja wystawia opinię po przeprowadzeniu oceny dotyczącej:






  — | tego, czy dana inwestycja ma charakter „produkcyjny”, tj. czy służy rozwojowi produkcji krajowej lub czy przyczynia się do rozwoju gospodarczego państwa, |
| --- | --- | --- |

(210)

Dekret z mocą ustawy nr 2687/1953 umożliwia administracji greckiej przyznanie szczególnie korzystnego systemu dowolnemu przedsiębiorstwu, które przywozi kapitał obcy w celu dokonania „inwestycji produkcyjnych”. Aby przedsiębiorstwo mogło korzystać z tego systemu, musi złożyć wniosek do Ministerstwa Gospodarki Narodowej. W następstwie złożenia wniosku przez przedsiębiorstwo specjalna komisja wystawia opinię po przeprowadzeniu oceny dotyczącej:

—

tego, czy dana inwestycja ma charakter „produkcyjny”, tj. czy służy rozwojowi produkcji krajowej lub czy przyczynia się do rozwoju gospodarczego państwa,

| — | tego, czy dana inwestycja dotyczy kapitału obcego, w tym kapitału o dowolnym charakterze, tj. waluty obcej, maszyn i materiałów, wynalazków, metod technicznych oraz znaków towarowych, |
| --- | --- |

—

tego, czy dana inwestycja dotyczy kapitału obcego, w tym kapitału o dowolnym charakterze, tj. waluty obcej, maszyn i materiałów, wynalazków, metod technicznych oraz znaków towarowych,

| — | „użyteczności” przywożenia kapitału obcego; w tej konkretnej kwestii dekret nie zawiera żadnej definicji lub kryteriów, które muszą być spełnione, zatem przyznaje się w nim administracji krajowej swobodę uznania. |
| --- | --- |

—

„użyteczności” przywożenia kapitału obcego; w tej konkretnej kwestii dekret nie zawiera żadnej definicji lub kryteriów, które muszą być spełnione, zatem przyznaje się w nim administracji krajowej swobodę uznania.

| (211) | Po wydaniu tej opinii odpowiedzialny minister, w zależności od znaczenia inwestycji, proponuje nieodwołany dekret prezydencki lub przyjmuje decyzję ministerialną, w której zatwierdza się przywóz kapitału obcego na szczególnych warunkach określonych w tej decyzji i przyznaje się nieodwołalny korzystny system (151). |
| --- | --- |

(211)

Po wydaniu tej opinii odpowiedzialny minister, w zależności od znaczenia inwestycji, proponuje nieodwołany dekret prezydencki lub przyjmuje decyzję ministerialną, w której zatwierdza się przywóz kapitału obcego na szczególnych warunkach określonych w tej decyzji i przyznaje się nieodwołalny korzystny system (151).

b)   Przywileje, jakie mogą zostać przyznane

| (212) | Dekret prezydencki lub decyzja ministerialna, które mogą zostać przyjęte w odniesieniu do konkretnego przedsiębiorstwa, przyznają następujące „ulgi” podatkowe (152):






  — | zamrożenie stawek podatkowych obowiązujących w odniesieniu do zysków na okres nieprzekraczający 10 lat lub stosowanie niższej stawki podatkowej (153), |
| --- | --- | --- |

(212)

Dekret prezydencki lub decyzja ministerialna, które mogą zostać przyjęte w odniesieniu do konkretnego przedsiębiorstwa, przyznają następujące „ulgi” podatkowe (152):

—

zamrożenie stawek podatkowych obowiązujących w odniesieniu do zysków na okres nieprzekraczający 10 lat lub stosowanie niższej stawki podatkowej (153),

| — | zmniejszenie ceł lub opłat przywozowych za przywóz maszyn itp. lub zwolnienie z ceł i wspomnianych opłat przywozowych na okres nieprzekraczający 10 lat, |
| --- | --- |

—

zmniejszenie ceł lub opłat przywozowych za przywóz maszyn itp. lub zwolnienie z ceł i wspomnianych opłat przywozowych na okres nieprzekraczający 10 lat,

| — | niższa stawka dowolnego podatku nałożonego przez władze lokalne lub organy zarządzające portem bądź zwolnienie z tego podatku przez okres nieprzekraczający 10 lat, |
| --- | --- |

—

niższa stawka dowolnego podatku nałożonego przez władze lokalne lub organy zarządzające portem bądź zwolnienie z tego podatku przez okres nieprzekraczający 10 lat,

| — | zmniejszenie wszelkich opłat i różnego rodzaju tantiem lub zwolnienie z tych opłat i tantiem w związku z rejestracją hipotek lub tworzeniem zastawu jako zabezpieczenia w odniesieniu do przywożonego kapitału lub zawarcia dowolnej umowy z nim związanej, |
| --- | --- |

—

zmniejszenie wszelkich opłat i różnego rodzaju tantiem lub zwolnienie z tych opłat i tantiem w związku z rejestracją hipotek lub tworzeniem zastawu jako zabezpieczenia w odniesieniu do przywożonego kapitału lub zawarcia dowolnej umowy z nim związanej,

| — | zakaz wprowadzania ograniczeń wywozu lub ceł eksportowych, |
| --- | --- |

—

zakaz wprowadzania ograniczeń wywozu lub ceł eksportowych,

| — | zakaz nakładania podatków z mocą wsteczną, |
| --- | --- |

—

zakaz nakładania podatków z mocą wsteczną,

| — | zwolnienie z przymusowego wywłaszczenia sprzyjającego państwu, w którym znajdują się aktywa przedsiębiorstwa będącego beneficjentem, |
| --- | --- |

—

zwolnienie z przymusowego wywłaszczenia sprzyjającego państwu, w którym znajdują się aktywa przedsiębiorstwa będącego beneficjentem,

| — | zakaz przejmowania aktywów przedsiębiorstw pod ochroną, |
| --- | --- |

—

zakaz przejmowania aktywów przedsiębiorstw pod ochroną,

| — | zatrudnianie cudzoziemców jako pracowników technicznych i administracyjnych oraz zezwalanie na wywóz znacznej części ich wynagrodzenia w walucie obcej, |
| --- | --- |

—

zatrudnianie cudzoziemców jako pracowników technicznych i administracyjnych oraz zezwalanie na wywóz znacznej części ich wynagrodzenia w walucie obcej,

| — | pozwolenie na repatriację pożyczek lub kapitału podstawowego (do 10 % kapitału przywiezionego w ciągu roku); skumulowany wywóz zysków (do 12 %, bez podatku, kapitału przywiezionego i poddanego repatriacji w ciągu roku); wywóz odsetek (do 10 % rocznie) (154). |
| --- | --- |

—

pozwolenie na repatriację pożyczek lub kapitału podstawowego (do 10 % kapitału przywiezionego w ciągu roku); skumulowany wywóz zysków (do 12 %, bez podatku, kapitału przywiezionego i poddanego repatriacji w ciągu roku); wywóz odsetek (do 10 % rocznie) (154).

| (213) | Zgodnie z dekretem z mocą ustawy aktywa przedsiębiorstw, które są tworzone lub znacznie zwiększane (155) za pośrednictwem kapitału obcego zgodnie z tym dekretem, są zwolnione z wszelkiego przymusowego wywłaszczenia na korzyść państwa oraz z jakiegokolwiek przejęcia ich aktywów (156). Ponadto istnieje przepis szczegółowy ustanawiający zasadę, zgodnie z którą na przedsiębiorstwa objęte dekretem z mocą ustawy nie można nakładać z mocną wsteczną żadnych podatków (157). |
| --- | --- |

(213)

Zgodnie z dekretem z mocą ustawy aktywa przedsiębiorstw, które są tworzone lub znacznie zwiększane (155) za pośrednictwem kapitału obcego zgodnie z tym dekretem, są zwolnione z wszelkiego przymusowego wywłaszczenia na korzyść państwa oraz z jakiegokolwiek przejęcia ich aktywów (156). Ponadto istnieje przepis szczegółowy ustanawiający zasadę, zgodnie z którą na przedsiębiorstwa objęte dekretem z mocą ustawy nie można nakładać z mocną wsteczną żadnych podatków (157).

System odniesienia

| (214) | Ponieważ ochrona przewidziana w dekrecie z mocą ustawy nr 2687/1953 może się różnić w zależności od środków, które są wybierane za każdym razem w odniesieniu do każdego konkretnego przedsiębiorstwa objętego zakresem takiej „ochrony”, a zwolnienia, które mogą zostać przyznane spółce PCT dzięki temu dekretowi zostały orientacyjnie określone w tym dekrecie, ogólny system odniesienia może obejmować różne środki podatkowe, z których beneficjent będzie korzystał, gdy administracja przyjmie już specjalny system, o który spółka PCT będzie się ubiegać. |
| --- | --- |

(214)

Ponieważ ochrona przewidziana w dekrecie z mocą ustawy nr 2687/1953 może się różnić w zależności od środków, które są wybierane za każdym razem w odniesieniu do każdego konkretnego przedsiębiorstwa objętego zakresem takiej „ochrony”, a zwolnienia, które mogą zostać przyznane spółce PCT dzięki temu dekretowi zostały orientacyjnie określone w tym dekrecie, ogólny system odniesienia może obejmować różne środki podatkowe, z których beneficjent będzie korzystał, gdy administracja przyjmie już specjalny system, o który spółka PCT będzie się ubiegać.

| (215) | Władze greckie i PCT argumentują, że ponieważ wspomniany dekret został ustanowiony jako ustawa o nadrzędnej ważności nadanej mu przez konstytucję, nie można uznać go za środek „specjalny”, który może zostać porównany z „ogólnymi” ramami prawnymi. W chwili przyjmowania tego dekretu i nadania mu jego nadrzędnej ważności prawnej przeważająca część krajowych ram prawnych, które Komisja stosuje jako „system odniesienia”, nawet jeszcze nie istniała. „Systemem odniesienia”, który należy zatem wziąć pod uwagę w tym zakresie, jest grecka konstytucja i sam dekret z mocą ustawy nr 2687/1953 jako środek ogólny. Co więcej, Komisja wiedziała o jego istnieniu już od momentu przystąpienia Grecji. |
| --- | --- |

(215)

Władze greckie i PCT argumentują, że ponieważ wspomniany dekret został ustanowiony jako ustawa o nadrzędnej ważności nadanej mu przez konstytucję, nie można uznać go za środek „specjalny”, który może zostać porównany z „ogólnymi” ramami prawnymi. W chwili przyjmowania tego dekretu i nadania mu jego nadrzędnej ważności prawnej przeważająca część krajowych ram prawnych, które Komisja stosuje jako „system odniesienia”, nawet jeszcze nie istniała. „Systemem odniesienia”, który należy zatem wziąć pod uwagę w tym zakresie, jest grecka konstytucja i sam dekret z mocą ustawy nr 2687/1953 jako środek ogólny. Co więcej, Komisja wiedziała o jego istnieniu już od momentu przystąpienia Grecji.

| (216) | Władze greckie i PCT argumentują również, że specjalny system ochrony zagranicznych inwestycji stanowi środek ogólny, który ma zastosowanie do wszystkich zagranicznych inwestycji spełniających obiektywne kryteria jego stosowania. Twierdzą również, że uzasadnieniem dla przyjęcia dekretu była potrzeba a) uznania, że inwestycje zagraniczne w przypadku Grecji wiążą się ze szczególnym ryzykiem i szczególnymi wyzwaniami, a zatem wymagają szczególnego traktowania, aby osiągnąć cel, jakim jest przyciągnięcie takich inwestycji; oraz b) zapewnienia odpowiedniego traktowania w tym względzie. |
| --- | --- |

(216)

Władze greckie i PCT argumentują również, że specjalny system ochrony zagranicznych inwestycji stanowi środek ogólny, który ma zastosowanie do wszystkich zagranicznych inwestycji spełniających obiektywne kryteria jego stosowania. Twierdzą również, że uzasadnieniem dla przyjęcia dekretu była potrzeba a) uznania, że inwestycje zagraniczne w przypadku Grecji wiążą się ze szczególnym ryzykiem i szczególnymi wyzwaniami, a zatem wymagają szczególnego traktowania, aby osiągnąć cel, jakim jest przyciągnięcie takich inwestycji; oraz b) zapewnienia odpowiedniego traktowania w tym względzie.

| (217) | Ponadto władze greckie i PCT argumentują, że w odpowiedzi komisarza Tajaniego (158) w odniesieniu do wspomnianego dekretu wykluczone zostały jedynie nowe środki w dziedzinie taryf celnych, a nie środki pomocy państwa. W ich opinii oczywiste jest, że dotychczasowe stosowanie tego dekretu nie wiązało się z przyznaniem nowej i niezgodnej z prawem pomocy państwa, ponieważ obowiązywał on, gdy Grecja przystąpiła do UE i kontynuowała jego stosowanie bez zmian, a Komisja nie podjęła do tej pory żadnych działań w celu zakwestionowania legalności tego dekretu na mocy prawa UE. |
| --- | --- |

(217)

Ponadto władze greckie i PCT argumentują, że w odpowiedzi komisarza Tajaniego (158) w odniesieniu do wspomnianego dekretu wykluczone zostały jedynie nowe środki w dziedzinie taryf celnych, a nie środki pomocy państwa. W ich opinii oczywiste jest, że dotychczasowe stosowanie tego dekretu nie wiązało się z przyznaniem nowej i niezgodnej z prawem pomocy państwa, ponieważ obowiązywał on, gdy Grecja przystąpiła do UE i kontynuowała jego stosowanie bez zmian, a Komisja nie podjęła do tej pory żadnych działań w celu zakwestionowania legalności tego dekretu na mocy prawa UE.

| (218) | Komisja zwróciła uwagę na fakt, że przedmiotowego dekretu z mocą ustawy nie można uznać za ważny system odniesienia. Chociaż prawdą jest, że dekret ten istniał przed przystąpieniem Grecji do UE, nie oznacza to, że jest on nadrzędny pod względem ważności wobec Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a co za tym idzie postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa. Gdy Grecja przystępowała do UE, musiała zapewnić zgodność ze wspólnotowym dorobkiem prawnym, a w szczególności powinna przestrzegać postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa. W związku z tym, jeżeli Grecja wykorzystuje przepisy wspomnianego dekretu poprzez przyznanie konkretnych korzyści określonym przedsiębiorstwom, w pierwszej kolejności powinna zgłosić te korzyści Komisji do oceny zgodnie z zasadami pomocy państwa i do ewentualnego zatwierdzenia na podstawie postanowień Traktatu (159). |
| --- | --- |

(218)

Komisja zwróciła uwagę na fakt, że przedmiotowego dekretu z mocą ustawy nie można uznać za ważny system odniesienia. Chociaż prawdą jest, że dekret ten istniał przed przystąpieniem Grecji do UE, nie oznacza to, że jest on nadrzędny pod względem ważności wobec Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a co za tym idzie postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa. Gdy Grecja przystępowała do UE, musiała zapewnić zgodność ze wspólnotowym dorobkiem prawnym, a w szczególności powinna przestrzegać postanowień Traktatu dotyczących pomocy państwa. W związku z tym, jeżeli Grecja wykorzystuje przepisy wspomnianego dekretu poprzez przyznanie konkretnych korzyści określonym przedsiębiorstwom, w pierwszej kolejności powinna zgłosić te korzyści Komisji do oceny zgodnie z zasadami pomocy państwa i do ewentualnego zatwierdzenia na podstawie postanowień Traktatu (159).

| (219) | Ponadto omawiany dekret zapewnia administracji szeroki margines swobody (160) w zakresie ustalania warunków oraz korzyści, jakie zostaną przyznane na rzecz konkretnych przedsiębiorstw, które skorzystają z jego przepisów. Szczególne traktowanie zagranicznych inwestycji w Grecji mające na celu ich promowanie wiąże się już z elementami o charakterze selektywnym. Jednocześnie takie traktowanie jest ukierunkowane na realizację celu polityki publicznej, a nie celu w obszarze podatków. Ważny system odniesienia do celów analizy selektywności może opierać się wyłącznie na zasadach opodatkowania. Cele polityki publicznej są celami nienależącymi do istoty systemu podatkowego, jak wskazano już w motywach 92–94 niniejszej decyzji, a zatem nie można ich uznawać za cele systemu odniesienia na potrzeby analizy selektywności. |
| --- | --- |

(219)

Ponadto omawiany dekret zapewnia administracji szeroki margines swobody (160) w zakresie ustalania warunków oraz korzyści, jakie zostaną przyznane na rzecz konkretnych przedsiębiorstw, które skorzystają z jego przepisów. Szczególne traktowanie zagranicznych inwestycji w Grecji mające na celu ich promowanie wiąże się już z elementami o charakterze selektywnym. Jednocześnie takie traktowanie jest ukierunkowane na realizację celu polityki publicznej, a nie celu w obszarze podatków. Ważny system odniesienia do celów analizy selektywności może opierać się wyłącznie na zasadach opodatkowania. Cele polityki publicznej są celami nienależącymi do istoty systemu podatkowego, jak wskazano już w motywach 92–94 niniejszej decyzji, a zatem nie można ich uznawać za cele systemu odniesienia na potrzeby analizy selektywności.

Odstępstwo od systemu odniesienia

| (220) | Artykuł 3 ustawy nr 3755/2009 pozwala spółce PCT ubiegać się o dostęp do systemu ochrony przewidzianego w ramach opisanego dekretu z mocą ustawy. Wspomniany przepis skutkuje tym, że administracja grecka może na wniosek spółki PCT przyznać jej szereg korzyści o charakterze selektywnym. Korzyści te dotyczą głównie podatków, które spółka PCT musiałaby płacić zgodnie ze zwykłymi przepisami i z których może być zwolniona dzięki temu przepisowi. Ponadto zwolnienie z innych ograniczeń prawnych (przymusowego wywłaszczenia, przejęcia aktywów, pozwolenia na rekrutowanie pracowników zagranicznych i wywożenie ich wynagrodzenia w obcej walucie, pozwolenia na repatriację pożyczek lub kapitału podstawowego) również może w przyszłości stanowić korzyść dla PCT. Fakt, iż wymienione korzyści – zdaniem władz greckich – w rzeczywistości nie zostały jeszcze przyznane na rzecz spółki PCT, nie zmienia tego, że badany przepis uprawnia spółkę PCT do ubiegania się o dostęp do uprzywilejowanych ram określonych w dekrecie oraz uzyskania takiego dostępu. |
| --- | --- |

(220)

Artykuł 3 ustawy nr 3755/2009 pozwala spółce PCT ubiegać się o dostęp do systemu ochrony przewidzianego w ramach opisanego dekretu z mocą ustawy. Wspomniany przepis skutkuje tym, że administracja grecka może na wniosek spółki PCT przyznać jej szereg korzyści o charakterze selektywnym. Korzyści te dotyczą głównie podatków, które spółka PCT musiałaby płacić zgodnie ze zwykłymi przepisami i z których może być zwolniona dzięki temu przepisowi. Ponadto zwolnienie z innych ograniczeń prawnych (przymusowego wywłaszczenia, przejęcia aktywów, pozwolenia na rekrutowanie pracowników zagranicznych i wywożenie ich wynagrodzenia w obcej walucie, pozwolenia na repatriację pożyczek lub kapitału podstawowego) również może w przyszłości stanowić korzyść dla PCT. Fakt, iż wymienione korzyści – zdaniem władz greckich – w rzeczywistości nie zostały jeszcze przyznane na rzecz spółki PCT, nie zmienia tego, że badany przepis uprawnia spółkę PCT do ubiegania się o dostęp do uprzywilejowanych ram określonych w dekrecie oraz uzyskania takiego dostępu.

| (221) | W odniesieniu do środka przyznanego na rzecz PCT władze greckie poza początkowo dostarczonym argumentem nie przedstawiły dodatkowych argumentów. Wniosek Komisji dotyczący selektywnego charakteru tego środka pozostaje zatem niezmieniony (161). |
| --- | --- |

(221)

W odniesieniu do środka przyznanego na rzecz PCT władze greckie poza początkowo dostarczonym argumentem nie przedstawiły dodatkowych argumentów. Wniosek Komisji dotyczący selektywnego charakteru tego środka pozostaje zatem niezmieniony (161).

| (222) | Jak wskazano już powyżej (162), fakt, iż środek może mieć cel polityki gospodarczej nie oznacza, że nie jest on selektywny, ale że może zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym, jeżeli spełnione są określone warunki (163). |
| --- | --- |

(222)

Jak wskazano już powyżej (162), fakt, iż środek może mieć cel polityki gospodarczej nie oznacza, że nie jest on selektywny, ale że może zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym, jeżeli spełnione są określone warunki (163).

| (223) | Ponadto niezależnie od charakteru systemu przewidzianego w ramach dekretu z mocą ustawy (164) jego zastosowanie w poszczególnych przypadkach może przybrać formę korzyści selektywnej (165), biorąc pod uwagę fakt, iż każda decyzja administracji greckiej może odbiegać od ogólnych przepisów podatkowych na korzyść spółki PCT. Zgodnie z obwieszczeniem w sprawie opodatkowania (166) takie ustalenie prowadzi do domniemania istnienia pomocy państwa i należy je poddać szczegółowej analizie. Na tej podstawie Komisja uznaje, że badany przepis wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści na rzecz spółki PCT, która zostanie wdrożona, gdy PCT zdecyduje się na skorzystanie z przedmiotowego przepisu. |
| --- | --- |

(223)

Ponadto niezależnie od charakteru systemu przewidzianego w ramach dekretu z mocą ustawy (164) jego zastosowanie w poszczególnych przypadkach może przybrać formę korzyści selektywnej (165), biorąc pod uwagę fakt, iż każda decyzja administracji greckiej może odbiegać od ogólnych przepisów podatkowych na korzyść spółki PCT. Zgodnie z obwieszczeniem w sprawie opodatkowania (166) takie ustalenie prowadzi do domniemania istnienia pomocy państwa i należy je poddać szczegółowej analizie. Na tej podstawie Komisja uznaje, że badany przepis wiąże się z przyznaniem selektywnej korzyści na rzecz spółki PCT, która zostanie wdrożona, gdy PCT zdecyduje się na skorzystanie z przedmiotowego przepisu.

Uzasadnienie logiką systemu podatkowego

| (224) | Władze greckie argumentują, że specjalny system ustanowiony w ramach wspomnianego dekretu miał na celu przyciągnięcie zagranicznego kapitału i ułatwienie odbudowy państwa po drugiej wojnie światowej i wojnie domowej w latach 40. XX wieku. Zważywszy na znaczenie art. 107 konstytucji greckiej dla rozwoju gospodarczego Grecji, w postanowieniu tym wyraźnie stwierdzono, że ma ono znaczenie nadrzędne w stosunku do zwykłych przepisów. Co więcej, stwierdzenie to zawarto w celu zapewnienia inwestorom z kapitałem zagranicznym ochrony przed nieustannymi modyfikacjami greckiego prawa podatkowego, które nie sprzyjają inwestycjom zagranicznym. Ten sam cel wspomnianego systemu ochrony, jakim jest rozwój gospodarki greckiej, nie może jednak uzasadnić selektywnego charakteru środka – można go jedynie uwzględnić w ramach oceny zgodności. |
| --- | --- |

(224)

Władze greckie argumentują, że specjalny system ustanowiony w ramach wspomnianego dekretu miał na celu przyciągnięcie zagranicznego kapitału i ułatwienie odbudowy państwa po drugiej wojnie światowej i wojnie domowej w latach 40. XX wieku. Zważywszy na znaczenie art. 107 konstytucji greckiej dla rozwoju gospodarczego Grecji, w postanowieniu tym wyraźnie stwierdzono, że ma ono znaczenie nadrzędne w stosunku do zwykłych przepisów. Co więcej, stwierdzenie to zawarto w celu zapewnienia inwestorom z kapitałem zagranicznym ochrony przed nieustannymi modyfikacjami greckiego prawa podatkowego, które nie sprzyjają inwestycjom zagranicznym. Ten sam cel wspomnianego systemu ochrony, jakim jest rozwój gospodarki greckiej, nie może jednak uzasadnić selektywnego charakteru środka – można go jedynie uwzględnić w ramach oceny zgodności.

| (225) | Komisja zauważa również, że ponieważ dostęp do systemu ochrony, którym spółka PCT mogła na swój wniosek zostać objęta, zostałby udzielony na zasadzie uznaniowej, nie można go uzasadnić charakterem czy ogólną strukturą systemu podatkowego (167). |
| --- | --- |

(225)

Komisja zauważa również, że ponieważ dostęp do systemu ochrony, którym spółka PCT mogła na swój wniosek zostać objęta, zostałby udzielony na zasadzie uznaniowej, nie można go uzasadnić charakterem czy ogólną strukturą systemu podatkowego (167).

| (226) | W związku z powyższym przedmiotowy przepis wiąże się z przyznaniem na rzecz spółki PCT selektywnej korzyści, której nie można uzasadnić charakterem czy ogólną strukturą systemu. |
| --- | --- |

(226)

W związku z powyższym przedmiotowy przepis wiąże się z przyznaniem na rzecz spółki PCT selektywnej korzyści, której nie można uzasadnić charakterem czy ogólną strukturą systemu.

Istniejąca pomoc

| (227) | Władze greckie i PCT argumentują, że jeżeli Komisja stwierdzi, iż stosowanie wspomnianego dekretu wiąże się z przyznaniem pomocy, pomoc ta będzie pomocą istniejącą. |
| --- | --- |

(227)

Władze greckie i PCT argumentują, że jeżeli Komisja stwierdzi, iż stosowanie wspomnianego dekretu wiąże się z przyznaniem pomocy, pomoc ta będzie pomocą istniejącą.

| (228) | Komisja zauważa, że przepis sprzyjający spółce PCT przyjęto w 2009 r., a nie przed przystąpieniem Grecji do UE. Przepis ten uprawnia spółkę PCT do ubiegania się o dostęp do specjalnego systemu oraz do uzyskania takiego dostępu. Po złożeniu przez spółkę PCT odpowiedniego wniosku konieczne jest przyjęcie dekretu prezydenckiego lub decyzji ministerialnej, w których zostaną określone szczegółowe korzyści na rzecz PCT. Specjalne zastosowanie dekretu na wniosek PCT będzie zatem skutkowało tym, że konkretne wdrożenie środków stanie się skuteczne w momencie przyjęcia aktu przyznającego. Podsumowując, środek na rzecz PCT stanowi nową pomoc. |
| --- | --- |

(228)

Komisja zauważa, że przepis sprzyjający spółce PCT przyjęto w 2009 r., a nie przed przystąpieniem Grecji do UE. Przepis ten uprawnia spółkę PCT do ubiegania się o dostęp do specjalnego systemu oraz do uzyskania takiego dostępu. Po złożeniu przez spółkę PCT odpowiedniego wniosku konieczne jest przyjęcie dekretu prezydenckiego lub decyzji ministerialnej, w których zostaną określone szczegółowe korzyści na rzecz PCT. Specjalne zastosowanie dekretu na wniosek PCT będzie zatem skutkowało tym, że konkretne wdrożenie środków stanie się skuteczne w momencie przyjęcia aktu przyznającego. Podsumowując, środek na rzecz PCT stanowi nową pomoc.

5.3.9.   Zwolnienie z przepisów ogólnych dotyczących przymusowego wywłaszczenia

| (229) | Skargi otrzymane w bieżącej sprawie dotyczą zwolnienia udzielonego spółce PCT w odniesieniu do przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia. W ustawie ratyfikującej umowę koncesji nie odniesiono się do żadnego takiego zwolnienia. Władze greckie i PCT wskazują, że nie udzielono żadnego zwolnienia tego rodzaju, a Komisja nie ma powodu, by sądzić, że jest inaczej. Komisja uznaje zatem, że spółce PCT nie przyznano korzyści tego rodzaju. |
| --- | --- |

(229)

Skargi otrzymane w bieżącej sprawie dotyczą zwolnienia udzielonego spółce PCT w odniesieniu do przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia. W ustawie ratyfikującej umowę koncesji nie odniesiono się do żadnego takiego zwolnienia. Władze greckie i PCT wskazują, że nie udzielono żadnego zwolnienia tego rodzaju, a Komisja nie ma powodu, by sądzić, że jest inaczej. Komisja uznaje zatem, że spółce PCT nie przyznano korzyści tego rodzaju.

5.4.   Porównanie wymienionych powyżej środków pomocy państwa z podobnymi postanowieniami zawartymi w innych umowach dotyczących dużych projektów infrastrukturalnych

| (230) | Główny argument przedstawiony w odniesieniu do uzasadnienia powyższych środków polityki budżetowej dotyczy konieczności wspierania dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej poprzez zapewnienie przedsiębiorstwom realizującym takie projekty w Grecji przejrzystego, elastycznego i stabilnego systemu podatkowego. Na poparcie swojego argumentu władze greckie i PCT odnoszą się do szeregu decyzji Komisji, w których stwierdzono, że z finansowaniem umów koncesji dotyczących dużych projektów infrastrukturalnych obejmujących podobne zwolnienia podatkowe nie wiązała się pomoc państwa. |
| --- | --- |

(230)

Główny argument przedstawiony w odniesieniu do uzasadnienia powyższych środków polityki budżetowej dotyczy konieczności wspierania dużych projektów z zakresu infrastruktury publicznej poprzez zapewnienie przedsiębiorstwom realizującym takie projekty w Grecji przejrzystego, elastycznego i stabilnego systemu podatkowego. Na poparcie swojego argumentu władze greckie i PCT odnoszą się do szeregu decyzji Komisji, w których stwierdzono, że z finansowaniem umów koncesji dotyczących dużych projektów infrastrukturalnych obejmujących podobne zwolnienia podatkowe nie wiązała się pomoc państwa.

| (231) | Komisja zbadała przedstawiony argument i sformułowała niżej opisane wnioski. |
| --- | --- |

(231)

Komisja zbadała przedstawiony argument i sformułowała niżej opisane wnioski.

| (232) | Po pierwsze zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (168) tego rodzaju argument nie ma znaczenia dla oceny legalności decyzji Komisji. Każdy przypadek należy oceniać na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem specyfiki każdego z nich. W każdym wypadku, jak stwierdzono w motywie 107 niniejszej decyzji, istnienie podobnych środków w innych umowach dotyczących dużych projektów infrastrukturalnych oznacza jedynie, że środki te mają zastosowanie do pewnej kategorii przedsiębiorstw, w związku z czym mają charakter selektywny. |
| --- | --- |

(232)

Po pierwsze zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (168) tego rodzaju argument nie ma znaczenia dla oceny legalności decyzji Komisji. Każdy przypadek należy oceniać na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE, z uwzględnieniem specyfiki każdego z nich. W każdym wypadku, jak stwierdzono w motywie 107 niniejszej decyzji, istnienie podobnych środków w innych umowach dotyczących dużych projektów infrastrukturalnych oznacza jedynie, że środki te mają zastosowanie do pewnej kategorii przedsiębiorstw, w związku z czym mają charakter selektywny.

| (233) | W każdym przypadku wszystkie decyzje, na które powołują się władze greckie i PCT, dotyczyły odmiennych sytuacji. |
| --- | --- |

(233)

W każdym przypadku wszystkie decyzje, na które powołują się władze greckie i PCT, dotyczyły odmiennych sytuacji.

| (234) | Komisja stwierdza ponadto, że wniosek w sprawie Międzynarodowego Portu Lotniczego (169) nie ma zastosowania w odniesieniu do bieżącej sprawy. W przywołanej sprawie działalność, na którą przyznano pomoc, albo nie była gospodarcza, albo nie była zliberalizowana w tamtym czasie, a zatem nie występowała pomoc państwa. Natomiast w bieżącej sprawie państwo greckie samo otworzyło możliwość świadczenia usług z zakresu infrastruktury portowej na konkurencję poprzez objęcie procedurą przetargową części portu, która jest przedmiotem umowy koncesji. W związku z tym przedstawione w starszej decyzji uzasadnienie dotyczące braku liberalizacji nie ma zastosowania w bieżącej sprawie. |
| --- | --- |

(234)

Komisja stwierdza ponadto, że wniosek w sprawie Międzynarodowego Portu Lotniczego (169) nie ma zastosowania w odniesieniu do bieżącej sprawy. W przywołanej sprawie działalność, na którą przyznano pomoc, albo nie była gospodarcza, albo nie była zliberalizowana w tamtym czasie, a zatem nie występowała pomoc państwa. Natomiast w bieżącej sprawie państwo greckie samo otworzyło możliwość świadczenia usług z zakresu infrastruktury portowej na konkurencję poprzez objęcie procedurą przetargową części portu, która jest przedmiotem umowy koncesji. W związku z tym przedstawione w starszej decyzji uzasadnienie dotyczące braku liberalizacji nie ma zastosowania w bieżącej sprawie.

| (235) | W odniesieniu do spraw dotyczących obwodnicy Aten i mostu autostradowego Rio-Antirrio Komisja zauważa, że nawet jeżeli podsumowanie przepisów podatkowych mających zastosowanie do tych koncesji zostało uwzględnione w opisie środków państwowych w związku z tymi projektami, Komisja nie wypowiedziała się wyraźnie na temat tych szczegółowych przepisów, ale jedynie oceniła, czy wsparcie państwa na rzecz projektu ograniczało się do niezbędnego minimum oraz czy w wyniku przeprowadzonej procedury przetargowej uzyskano cenę rynkową. W większości pozostałych decyzji (170) nie odniesiono się nawet do zwolnień podatkowych na korzyść koncesjonariuszy (pomijając fakt, iż są one uzasadnione logiką systemu podatkowego), a jedynie przeprowadzono ocenę, czy procedura przetargowa była wystarczająco otwarta, niedyskryminacyjna i opierała się na najniższej cenie. Fakt, iż Komisja otrzymała odpowiednie umowy koncesji, które dotyczą szeregu zwolnień podatkowych w trakcie procesu zgłaszania nie oznacza, że Komisja zbadała je z punktu widzenia pomocy państwa lub że wypowiedziała się na temat tych konkretnych środków. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Komisja powinna w sposób jasny i wyraźny zająć stanowisko w kwestii środków, aby beneficjenci mogli uznać, że środki te nie stanowią pomocy państwa. Milczenie ze strony Komisji nie oznacza, że wspomniane środki zostały zatwierdzone (171). |
| --- | --- |

(235)

W odniesieniu do spraw dotyczących obwodnicy Aten i mostu autostradowego Rio-Antirrio Komisja zauważa, że nawet jeżeli podsumowanie przepisów podatkowych mających zastosowanie do tych koncesji zostało uwzględnione w opisie środków państwowych w związku z tymi projektami, Komisja nie wypowiedziała się wyraźnie na temat tych szczegółowych przepisów, ale jedynie oceniła, czy wsparcie państwa na rzecz projektu ograniczało się do niezbędnego minimum oraz czy w wyniku przeprowadzonej procedury przetargowej uzyskano cenę rynkową. W większości pozostałych decyzji (170) nie odniesiono się nawet do zwolnień podatkowych na korzyść koncesjonariuszy (pomijając fakt, iż są one uzasadnione logiką systemu podatkowego), a jedynie przeprowadzono ocenę, czy procedura przetargowa była wystarczająco otwarta, niedyskryminacyjna i opierała się na najniższej cenie. Fakt, iż Komisja otrzymała odpowiednie umowy koncesji, które dotyczą szeregu zwolnień podatkowych w trakcie procesu zgłaszania nie oznacza, że Komisja zbadała je z punktu widzenia pomocy państwa lub że wypowiedziała się na temat tych konkretnych środków. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Komisja powinna w sposób jasny i wyraźny zająć stanowisko w kwestii środków, aby beneficjenci mogli uznać, że środki te nie stanowią pomocy państwa. Milczenie ze strony Komisji nie oznacza, że wspomniane środki zostały zatwierdzone (171).

| (236) | Kierując się tym samym tokiem rozumowania, fakt, iż w decyzji w spawie rozwoju sieci szerokopasmowych (172) Komisja wymieniła jako podstawę prawną ustawę o partnerstwach publiczno-prywatnych, która zawiera podobne przepisy, również nie oznacza, że Komisja oceniła te przepisy w sposób dorozumiany. Ponadto sprawa dotycząca podwodnego tunelu drogowego w Salonikach (173) nie wydaje się istotna, ponieważ w ocenie również nie uwzględniono środków podatkowych, a w każdym przypadku zwycięski oferent powstrzymał się od skorzystania z przewidzianej w dokumentacji przetargowej możliwości uzyskania dotacji operacyjnych. |
| --- | --- |

(236)

Kierując się tym samym tokiem rozumowania, fakt, iż w decyzji w spawie rozwoju sieci szerokopasmowych (172) Komisja wymieniła jako podstawę prawną ustawę o partnerstwach publiczno-prywatnych, która zawiera podobne przepisy, również nie oznacza, że Komisja oceniła te przepisy w sposób dorozumiany. Ponadto sprawa dotycząca podwodnego tunelu drogowego w Salonikach (173) nie wydaje się istotna, ponieważ w ocenie również nie uwzględniono środków podatkowych, a w każdym przypadku zwycięski oferent powstrzymał się od skorzystania z przewidzianej w dokumentacji przetargowej możliwości uzyskania dotacji operacyjnych.

| (237) | Ponadto władze greckie i PCT argumentują, że Komisja podtrzymała swoje stanowisko w odniesieniu do przeprowadzonej przez nią w tych sprawach istotnej oceny po wydaniu w grudniu 2013 r. decyzji w sprawie pomocy państwa dotyczących zmian w czterech z wymienionych projektów (174). Komisja zauważa w tym względzie, że wspomniane decyzje nie dotyczą nawet żadnych przepisów podatkowych, ponieważ ich przedmiot jest inny, nie mówiąc już o ocenie ze strony Komisji. |
| --- | --- |

(237)

Ponadto władze greckie i PCT argumentują, że Komisja podtrzymała swoje stanowisko w odniesieniu do przeprowadzonej przez nią w tych sprawach istotnej oceny po wydaniu w grudniu 2013 r. decyzji w sprawie pomocy państwa dotyczących zmian w czterech z wymienionych projektów (174). Komisja zauważa w tym względzie, że wspomniane decyzje nie dotyczą nawet żadnych przepisów podatkowych, ponieważ ich przedmiot jest inny, nie mówiąc już o ocenie ze strony Komisji.

| (238) | W świetle powyższych argumentów nie można uznać, że Komisja „zatwierdziła” podobne przepisy w przeszłości ani że beneficjent może się powołać na takie „zatwierdzenie” w celu wykluczenia istnienia pomocy państwa (175). |
| --- | --- |

(238)

W świetle powyższych argumentów nie można uznać, że Komisja „zatwierdziła” podobne przepisy w przeszłości ani że beneficjent może się powołać na takie „zatwierdzenie” w celu wykluczenia istnienia pomocy państwa (175).

| (239) | Komisja stwierdza zatem, że środki zbadane w powyższych motywach (z wyjątkiem środka opisanego w pkt 5.3.9) stanowią korzyści selektywne, które nie są uzasadnione charakterem ani ogólną strukturą systemu podatkowego. |
| --- | --- |

(239)

Komisja stwierdza zatem, że środki zbadane w powyższych motywach (z wyjątkiem środka opisanego w pkt 5.3.9) stanowią korzyści selektywne, które nie są uzasadnione charakterem ani ogólną strukturą systemu podatkowego.

5.5.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

| (240) | Wyżej wymienione środki, które stanowią selektywną korzyść, mogą stanowić pomoc państwa, jeżeli zakłócają lub grożą zakłóceniem konkurencji, oraz mogą stanowić pomoc państwa w zakresie, w jakim wpływają na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uznaje się, że selektywna korzyść przyznana przez państwo stanowi zakłócenie lub grozi zakłóceniem konkurencji, w przypadku gdy powoduje ona poprawę pozycji konkurencyjnej beneficjenta w porównaniu z pozycją innych przedsiębiorstw, z którymi beneficjent konkuruje (176). Zakłada się zatem, że do zakłócenia konkurencji w rozumieniu art. 107 TFUE dochodzi w zakresie, w jakim państwo przyznaje korzyść finansową przedsiębiorstwu w sektorze zliberalizowanym, w którym istnieje lub mogłaby istnieć konkurencja (177). |
| --- | --- |

(240)

Wyżej wymienione środki, które stanowią selektywną korzyść, mogą stanowić pomoc państwa, jeżeli zakłócają lub grożą zakłóceniem konkurencji, oraz mogą stanowić pomoc państwa w zakresie, w jakim wpływają na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uznaje się, że selektywna korzyść przyznana przez państwo stanowi zakłócenie lub grozi zakłóceniem konkurencji, w przypadku gdy powoduje ona poprawę pozycji konkurencyjnej beneficjenta w porównaniu z pozycją innych przedsiębiorstw, z którymi beneficjent konkuruje (176). Zakłada się zatem, że do zakłócenia konkurencji w rozumieniu art. 107 TFUE dochodzi w zakresie, w jakim państwo przyznaje korzyść finansową przedsiębiorstwu w sektorze zliberalizowanym, w którym istnieje lub mogłaby istnieć konkurencja (177).

| (241) | Państwo greckie, ogłaszając na szczeblu międzynarodowym przetarg na udzielenie koncesji, którą przyznano spółce Cosco, otworzyło rynek usług portowych na konkurencję. Ponieważ o uzyskanie koncesji portowych mogą konkurować ze sobą różne przedsiębiorstwa z szeregu państw członkowskich, przyznanie spółce PCT szczególnych korzyści podatkowych, które nie były dostępne dla wszystkich potencjalnych kandydatów w czasie przeprowadzania procedury przetargowej można uznać za co najmniej potencjalnie zakłócające konkurencję. |
| --- | --- |

(241)

Państwo greckie, ogłaszając na szczeblu międzynarodowym przetarg na udzielenie koncesji, którą przyznano spółce Cosco, otworzyło rynek usług portowych na konkurencję. Ponieważ o uzyskanie koncesji portowych mogą konkurować ze sobą różne przedsiębiorstwa z szeregu państw członkowskich, przyznanie spółce PCT szczególnych korzyści podatkowych, które nie były dostępne dla wszystkich potencjalnych kandydatów w czasie przeprowadzania procedury przetargowej można uznać za co najmniej potencjalnie zakłócające konkurencję.

| (242) | Już w momencie przejęcia przez PCT umowy koncesji przepustowość portu w Pireusie była znaczna (1,6 mln TEU) i port ten był uznawany za potencjalnego konkurenta innych portów UE (178). Przykładowo za bezpośrednich lub przynajmniej potencjalnych konkurentów PCT można uznać port w Salonikach, port w Constanța w Rumunii, port w Koprze w Słowenii oraz szereg portów we Włoszech. Zgodnie z umową koncesji przewiduje się, że nabrzeża II i III terminalu kontenerowego, które są wykorzystywane przez PCT, osiągną bardzo istotną przepustowość (do 3,7 mln TEU) do 2015 r. Wspomniana nowa przepustowość, której osiągnięcie ułatwiają badane środki, może wpłynąć zarówno na konkurencję, jak i na wymianę handlową między państwami członkowskimi, ponieważ różne porty w szeregu państw członkowskich mogą obsługiwać tych samych klientów co PCT i przynajmniej potencjalnie są jej konkurentami. |
| --- | --- |

(242)

Już w momencie przejęcia przez PCT umowy koncesji przepustowość portu w Pireusie była znaczna (1,6 mln TEU) i port ten był uznawany za potencjalnego konkurenta innych portów UE (178). Przykładowo za bezpośrednich lub przynajmniej potencjalnych konkurentów PCT można uznać port w Salonikach, port w Constanța w Rumunii, port w Koprze w Słowenii oraz szereg portów we Włoszech. Zgodnie z umową koncesji przewiduje się, że nabrzeża II i III terminalu kontenerowego, które są wykorzystywane przez PCT, osiągną bardzo istotną przepustowość (do 3,7 mln TEU) do 2015 r. Wspomniana nowa przepustowość, której osiągnięcie ułatwiają badane środki, może wpłynąć zarówno na konkurencję, jak i na wymianę handlową między państwami członkowskimi, ponieważ różne porty w szeregu państw członkowskich mogą obsługiwać tych samych klientów co PCT i przynajmniej potencjalnie są jej konkurentami.

| (243) | Ponadto Komisja zauważa, że przeładunkowe terminale kontenerowe, takie jak terminal beneficjenta, są znacznie bardziej narażone na konkurencję, również ze strony państw trzecich (w regionie Morza Śródziemnego). Przykładowo dzięki przedmiotowej inwestycji spółka Cosco skoncentrowała swoją działalność w zakresie obsługi żeglugi śródziemnomorskiej w Pireusie, a nie we włoskich i hiszpańskich portach przeładunkowych, z których korzystała wcześniej. PCT konkuruje z innymi portami UE i w kolejnych latach wzmocni swoją pozycję na rynku. |
| --- | --- |

(243)

Ponadto Komisja zauważa, że przeładunkowe terminale kontenerowe, takie jak terminal beneficjenta, są znacznie bardziej narażone na konkurencję, również ze strony państw trzecich (w regionie Morza Śródziemnego). Przykładowo dzięki przedmiotowej inwestycji spółka Cosco skoncentrowała swoją działalność w zakresie obsługi żeglugi śródziemnomorskiej w Pireusie, a nie we włoskich i hiszpańskich portach przeładunkowych, z których korzystała wcześniej. PCT konkuruje z innymi portami UE i w kolejnych latach wzmocni swoją pozycję na rynku.

| (244) | Ponieważ badane środki polityki budżetowej zapewniły napływ dodatkowych środków pieniężnych do PCT, w szczególności na pierwszych etapach realizacji projektu budowlanego, pomogły spółce Cosco rozszerzyć zakres działalności na unijnym rynku usług portowych i potencjalnie wzmocniły jej konkurencyjną pozycję na tym rynku. |
| --- | --- |

(244)

Ponieważ badane środki polityki budżetowej zapewniły napływ dodatkowych środków pieniężnych do PCT, w szczególności na pierwszych etapach realizacji projektu budowlanego, pomogły spółce Cosco rozszerzyć zakres działalności na unijnym rynku usług portowych i potencjalnie wzmocniły jej konkurencyjną pozycję na tym rynku.

| (245) | Z powyższych ustaleń wynika, że przedmiotowe środki mogą wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem. Zgodnie ze standardowym orzecznictwem Trybunału wystarczy ustalić, że przedmiotowa pomoc może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi i grozi zakłóceniem konkurencji (179). W świetle powyższej analizy Komisja nie widzi konieczności dalszego definiowania dokładnego zakresu usług lub rynku geograficznego będących przedmiotem oceny czy przeprowadzenia szczegółowej analizy jego struktury i wynikłych relacji konkurencyjnych (180). |
| --- | --- |

(245)

Z powyższych ustaleń wynika, że przedmiotowe środki mogą wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem. Zgodnie ze standardowym orzecznictwem Trybunału wystarczy ustalić, że przedmiotowa pomoc może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi i grozi zakłóceniem konkurencji (179). W świetle powyższej analizy Komisja nie widzi konieczności dalszego definiowania dokładnego zakresu usług lub rynku geograficznego będących przedmiotem oceny czy przeprowadzenia szczegółowej analizy jego struktury i wynikłych relacji konkurencyjnych (180).

| (246) | W odniesieniu do argumentu przedstawionego przez PCT, zgodnie z którym ocena wpływu środków polityki budżetowej na konkurencję i wymianę handlową wymagałaby zbadania równoważnych systemów podatkowych obowiązujących w obrębie właściwych rynków, Komisja zauważa, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (181) dążenie państwa członkowskiego do przybliżenia warunków konkurencji określonego sektora gospodarki do warunków panujących w innych państwach członkowskich przez jednostronne zastosowanie odpowiednich środków nie odbiera tym środkom charakteru pomocy. |
| --- | --- |

(246)

W odniesieniu do argumentu przedstawionego przez PCT, zgodnie z którym ocena wpływu środków polityki budżetowej na konkurencję i wymianę handlową wymagałaby zbadania równoważnych systemów podatkowych obowiązujących w obrębie właściwych rynków, Komisja zauważa, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (181) dążenie państwa członkowskiego do przybliżenia warunków konkurencji określonego sektora gospodarki do warunków panujących w innych państwach członkowskich przez jednostronne zastosowanie odpowiednich środków nie odbiera tym środkom charakteru pomocy.

Wniosek

| (247) | W świetle powyższego Komisja uznaje, że wszystkie korzyści podatkowe przyznane PCT stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, z wyjątkiem domniemanego zwolnienia z ogólnych przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia. |
| --- | --- |

(247)

W świetle powyższego Komisja uznaje, że wszystkie korzyści podatkowe przyznane PCT stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, z wyjątkiem domniemanego zwolnienia z ogólnych przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia.

6.   OCENA ZGODNOŚCI ŚRODKÓW Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

| (248) | Władze greckie i PCT twierdzą, że przedmiotowe środki pomocy należy uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) i art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE oraz unijnych zasad pomocy regionalnej. |
| --- | --- |

(248)

Władze greckie i PCT twierdzą, że przedmiotowe środki pomocy należy uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. a) i art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE oraz unijnych zasad pomocy regionalnej.

6.1.   Zastosowanie wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013
   (182)

| (249) | Komisja zauważa, że przysługujące spółce PCT prawo do skorzystania ze środków pomocy zostało jej przyznane po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym ustawy obejmującej te środki, tj. w dniu 30 marca 2009 r. (183). Komisja oceni zatem przedmiotowe środki na podstawie wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013, które obowiązywały w marcu 2009 r. |
| --- | --- |

(249)

Komisja zauważa, że przysługujące spółce PCT prawo do skorzystania ze środków pomocy zostało jej przyznane po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym ustawy obejmującej te środki, tj. w dniu 30 marca 2009 r. (183). Komisja oceni zatem przedmiotowe środki na podstawie wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013, które obowiązywały w marcu 2009 r.

| (250) | Komisja zauważa, że środki pomocy będące przedmiotem oceny obejmują korzyści podatkowe o nieograniczonym zakresie, których nie można uznać za pomoc inwestycyjną, ale za pomoc operacyjną zgodnie z zasadami pomocy regionalnej. Zgodnie z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 pomoc operacyjną (184) można przyznać wyjątkowo i w bardzo ograniczonej liczbie przypadków w regionach kwalifikujących się w ramach odstępstwa określonego w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. Port w Pireusie jest położony w regionie Attyki, który w marcu 2009 r. był regionem kwalifikującym się do uzyskania pomocy regionalnej na mocy art. 107 ust. 3 lit a) TFUE jako region „efektu statystycznego” (185). W związku z tym należy zbadać, czy przedmiotowe środki pomocy spełniają warunki udzielenia pomocy operacyjnej określone w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej. Zgodnie z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 pomoc operacyjną można przyznać pod warunkiem, że jest ona uzasadniona z uwagi na jej wkład w rozwój regionalny i jej charakter oraz że jej poziom jest proporcjonalny do ograniczeń, które ma złagodzić. Ponadto pomoc operacyjna powinna być w zasadzie przyznawana w odniesieniu do wstępnie określonych wydatków lub kosztów kwalifikowanych (186) oraz ograniczona do pewnej części tych kosztów. Pomoc ta powinna również mieć charakter przejściowy i z upływem czasu ulegać ograniczeniu, aż do stopniowego wycofania w chwili, gdy regiony, o których mowa, osiągną poziom rzeczywistej konwergencji z zamożniejszymi obszarami UE. |
| --- | --- |

(250)

Komisja zauważa, że środki pomocy będące przedmiotem oceny obejmują korzyści podatkowe o nieograniczonym zakresie, których nie można uznać za pomoc inwestycyjną, ale za pomoc operacyjną zgodnie z zasadami pomocy regionalnej. Zgodnie z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 pomoc operacyjną (184) można przyznać wyjątkowo i w bardzo ograniczonej liczbie przypadków w regionach kwalifikujących się w ramach odstępstwa określonego w art. 107 ust. 3 lit. a) TFUE. Port w Pireusie jest położony w regionie Attyki, który w marcu 2009 r. był regionem kwalifikującym się do uzyskania pomocy regionalnej na mocy art. 107 ust. 3 lit a) TFUE jako region „efektu statystycznego” (185). W związku z tym należy zbadać, czy przedmiotowe środki pomocy spełniają warunki udzielenia pomocy operacyjnej określone w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej. Zgodnie z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 pomoc operacyjną można przyznać pod warunkiem, że jest ona uzasadniona z uwagi na jej wkład w rozwój regionalny i jej charakter oraz że jej poziom jest proporcjonalny do ograniczeń, które ma złagodzić. Ponadto pomoc operacyjna powinna być w zasadzie przyznawana w odniesieniu do wstępnie określonych wydatków lub kosztów kwalifikowanych (186) oraz ograniczona do pewnej części tych kosztów. Pomoc ta powinna również mieć charakter przejściowy i z upływem czasu ulegać ograniczeniu, aż do stopniowego wycofania w chwili, gdy regiony, o których mowa, osiągną poziom rzeczywistej konwergencji z zamożniejszymi obszarami UE.

| (251) | Komisja zauważa, że biorąc pod uwagę charakter pomocy i ograniczenia, które ma złagodzić, w zasadzie pomoc ad hoc nie mogła sprostać takim ograniczeniom, ponieważ bardzo mało prawdopodobne jest, aby przyznanie pomocy operacyjnej jednemu przedsiębiorstwu mogło w sposób całościowy sprostać tym ograniczeniom. Ponadto nie można uznać, że uzasadnienie przedstawione przez władze greckie i PCT w odniesieniu do środków pomocy, jakim jest rozwój i modernizacja sektora transportowego morskich terminali kontenerowych poprzez zapewnienie pewności prawa w odniesieniu do systemu podatkowego mającego zastosowanie do projektu inwestycyjnego, jest związanym z danym regionem ograniczeniem, które należałoby złagodzić. Co więcej, nawet jeżeli Komisja zaakceptowałaby takie uzasadnienie jako trafne w bieżącej sprawie, nie ma żadnych wstępnie określonych wydatków związanych z takimi ograniczeniami, a w konsekwencji z kwotą pomocy. Ponadto środki pomocy nie zmniejszały się z upływem czasu ani nie miały zostać wycofane w momencie, w którym region Attyki uzyskałby kategorię „c”, tj. w dniu 1 stycznia 2011 r. (187). W związku z tym przedmiotowych środków pomocy nie można uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013. |
| --- | --- |

(251)

Komisja zauważa, że biorąc pod uwagę charakter pomocy i ograniczenia, które ma złagodzić, w zasadzie pomoc ad hoc nie mogła sprostać takim ograniczeniom, ponieważ bardzo mało prawdopodobne jest, aby przyznanie pomocy operacyjnej jednemu przedsiębiorstwu mogło w sposób całościowy sprostać tym ograniczeniom. Ponadto nie można uznać, że uzasadnienie przedstawione przez władze greckie i PCT w odniesieniu do środków pomocy, jakim jest rozwój i modernizacja sektora transportowego morskich terminali kontenerowych poprzez zapewnienie pewności prawa w odniesieniu do systemu podatkowego mającego zastosowanie do projektu inwestycyjnego, jest związanym z danym regionem ograniczeniem, które należałoby złagodzić. Co więcej, nawet jeżeli Komisja zaakceptowałaby takie uzasadnienie jako trafne w bieżącej sprawie, nie ma żadnych wstępnie określonych wydatków związanych z takimi ograniczeniami, a w konsekwencji z kwotą pomocy. Ponadto środki pomocy nie zmniejszały się z upływem czasu ani nie miały zostać wycofane w momencie, w którym region Attyki uzyskałby kategorię „c”, tj. w dniu 1 stycznia 2011 r. (187). W związku z tym przedmiotowych środków pomocy nie można uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013.

6.2.   Bezpośrednie zastosowanie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE

Cel będący przedmiotem wspólnego zainteresowania

| (252) | W swoim komunikacie „Zrównoważona przyszłość transportu: w kierunku zintegrowanego, zaawansowanego technologicznie i przyjaznego użytkownikowi systemu” (188) Komisja podkreśliła, że rozwój portów i terminali intermodalnych ma kluczowe znaczenie dla stworzenia zintegrowanego i inteligentnego systemu logistycznego w UE. W komunikacie „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r.” (189) Komisja podkreśla, że rozbudowanie infrastruktury portowej oraz lepsze wykorzystanie istniejącej zdolności przewozowej ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia, aby porty UE mogły skutecznie pełnić rolę wrót Europy. |
| --- | --- |

(252)

W swoim komunikacie „Zrównoważona przyszłość transportu: w kierunku zintegrowanego, zaawansowanego technologicznie i przyjaznego użytkownikowi systemu” (188) Komisja podkreśliła, że rozwój portów i terminali intermodalnych ma kluczowe znaczenie dla stworzenia zintegrowanego i inteligentnego systemu logistycznego w UE. W komunikacie „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r.” (189) Komisja podkreśla, że rozbudowanie infrastruktury portowej oraz lepsze wykorzystanie istniejącej zdolności przewozowej ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia, aby porty UE mogły skutecznie pełnić rolę wrót Europy.

| (253) | Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 (190) transeuropejską sieć transportową (TEN-T) najlepiej jest rozwijać w podejściu dwupoziomowym, obejmującym sieć kompleksową i sieć bazową. Sieć kompleksowa stanowi podstawowy poziom TEN-T. Składa się z całej istniejącej i planowanej infrastruktury, która spełnia wymogi rozporządzenia w sprawie TEN-T. Sieć bazowa powinna stanowić podstawę rozwoju zrównoważonej multimodalnej sieci transportowej i stymulować rozwój całej sieci kompleksowej oraz powinna zostać wdrożona najpóźniej do 2030 r. Port w Pireusie jest jednym z portów morskich należących do głównej sieci UE. |
| --- | --- |

(253)

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 (190) transeuropejską sieć transportową (TEN-T) najlepiej jest rozwijać w podejściu dwupoziomowym, obejmującym sieć kompleksową i sieć bazową. Sieć kompleksowa stanowi podstawowy poziom TEN-T. Składa się z całej istniejącej i planowanej infrastruktury, która spełnia wymogi rozporządzenia w sprawie TEN-T. Sieć bazowa powinna stanowić podstawę rozwoju zrównoważonej multimodalnej sieci transportowej i stymulować rozwój całej sieci kompleksowej oraz powinna zostać wdrożona najpóźniej do 2030 r. Port w Pireusie jest jednym z portów morskich należących do głównej sieci UE.

| (254) | W tym kontekście port w Pireusie jest jednym z największych i najważniejszych portów położonych nad Morzem Śródziemnym, a jego funkcjonowanie ma kluczowe znaczenie dla rozwoju gospodarki Grecji i jest istotne w odniesieniu do wypracowania celów polityki transportowej UE. Inwestycja, której realizacji podjęła się spółka PCT, pozwoliła przekształcić część portu w Pireusie w nowoczesny morski terminal kontenerowy poprzez zwiększenie jego wydajności, możliwości w zakresie magazynowania, zdolności w zakresie obsługi statków towarowych nowej generacji oraz poprawę połączeń. Zgodnie z umową koncesji oczekuje się, że przepustowość wzrośnie z co najmniej 300 000 TEU w pierwszym roku okresu ważności koncesji do co najmniej 3 700 000 TEU po ósmym roku okresu ważności koncesji. W związku z powyższym można stwierdzić, że inwestycja w infrastrukturę portową obejmująca elementy pomocy państwa może przyczynić się do realizacji celu leżącego we wspólnym interesie. |
| --- | --- |

(254)

W tym kontekście port w Pireusie jest jednym z największych i najważniejszych portów położonych nad Morzem Śródziemnym, a jego funkcjonowanie ma kluczowe znaczenie dla rozwoju gospodarki Grecji i jest istotne w odniesieniu do wypracowania celów polityki transportowej UE. Inwestycja, której realizacji podjęła się spółka PCT, pozwoliła przekształcić część portu w Pireusie w nowoczesny morski terminal kontenerowy poprzez zwiększenie jego wydajności, możliwości w zakresie magazynowania, zdolności w zakresie obsługi statków towarowych nowej generacji oraz poprawę połączeń. Zgodnie z umową koncesji oczekuje się, że przepustowość wzrośnie z co najmniej 300 000 TEU w pierwszym roku okresu ważności koncesji do co najmniej 3 700 000 TEU po ósmym roku okresu ważności koncesji. W związku z powyższym można stwierdzić, że inwestycja w infrastrukturę portową obejmująca elementy pomocy państwa może przyczynić się do realizacji celu leżącego we wspólnym interesie.

Konieczność i efekt zachęty

| (255) | Zgodnie z praktyką Komisji w tej dziedzinie stwierdza się konieczność pomocy, jeżeli można udowodnić, że kwota napływu przychodów netto wygenerowanych w wyniku projektu inwestycyjnego jest niewystarczająca, aby pokryć koszty inwestycji poniesione przez inwestora. Zasadniczo, gdyby przychody te były niewystarczające, prywatny inwestor nie podjąłby się realizacji projektu bez wsparcia ze środków publicznych i pomoc państwa uznano by za konieczną. |
| --- | --- |

(255)

Zgodnie z praktyką Komisji w tej dziedzinie stwierdza się konieczność pomocy, jeżeli można udowodnić, że kwota napływu przychodów netto wygenerowanych w wyniku projektu inwestycyjnego jest niewystarczająca, aby pokryć koszty inwestycji poniesione przez inwestora. Zasadniczo, gdyby przychody te były niewystarczające, prywatny inwestor nie podjąłby się realizacji projektu bez wsparcia ze środków publicznych i pomoc państwa uznano by za konieczną.

| (256) | Władze greckie i beneficjent argumentują, że środki pomocy były konieczne, ponieważ bez nich warunki dotyczące finansowania projektu, jakie uzyskałaby spółka PCT, były znacznie bardziej uciążliwe i mogłyby potencjalnie zagrozić realizacji projektu. |
| --- | --- |

(256)

Władze greckie i beneficjent argumentują, że środki pomocy były konieczne, ponieważ bez nich warunki dotyczące finansowania projektu, jakie uzyskałaby spółka PCT, były znacznie bardziej uciążliwe i mogłyby potencjalnie zagrozić realizacji projektu.

| (257) | Komisja konsekwentnie uznawała, że realizacja projektów w zakresie infrastruktury portowej wymaga znacznych nakładów kapitałowych, które można odzyskać wyłącznie w perspektywie długoterminowej, przy czym nie zawsze da się zapewnić ich rentowność bez wsparcia ze środków publicznych. W bieżącej sprawie PPA, czyli instytucja zamawiająca, która przeprowadziła procedurę przetargową dotyczącą wyboru koncesjonariusza portu w Pireusie, oszacowała jednak wcześniej, że rentowność projektu zostanie zapewniona, o czym świadczy fakt, iż zgodnie z dokumentacją przetargową wybrany beneficjent miał podjąć się realizacji całej inwestycji na swój koszt. Ponadto spółka PCT podjęła się rozbudowy nabrzeża II i budowy nabrzeża III, biorąc na siebie wszelkie koszty inwestycji związane z tym projektem. W momencie składania oferty, która została przyjęta przez PPA, spółka PCT oszacowała, że realizacja inwestycji w porcie w Pireusie będzie dla niej dochodowa bez jakiegokolwiek wsparcia ze środków publicznych, w przeciwnym razie nie złożyłaby oferty lub złożyłaby ją z zastrzeżeniem w odniesieniu do dochodowości projektu w przypadku braku szczególnego traktowania pod względem podatkowym. Ponadto fakt, iż celem Cosco było przekształcenie portu w Pireusie w pierwszy terminal kontenerowy nad Morzem Śródziemnym świadczy o potencjale tego portu oraz dochodowości projektu inwestycyjnego, której nigdy nie zakwestionowano (191). W związku z tym nie można stwierdzić, że środki będące przedmiotem postępowania były konieczne w celu zapewnienia rentowności projektu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

(257)

Komisja konsekwentnie uznawała, że realizacja projektów w zakresie infrastruktury portowej wymaga znacznych nakładów kapitałowych, które można odzyskać wyłącznie w perspektywie długoterminowej, przy czym nie zawsze da się zapewnić ich rentowność bez wsparcia ze środków publicznych. W bieżącej sprawie PPA, czyli instytucja zamawiająca, która przeprowadziła procedurę przetargową dotyczącą wyboru koncesjonariusza portu w Pireusie, oszacowała jednak wcześniej, że rentowność projektu zostanie zapewniona, o czym świadczy fakt, iż zgodnie z dokumentacją przetargową wybrany beneficjent miał podjąć się realizacji całej inwestycji na swój koszt. Ponadto spółka PCT podjęła się rozbudowy nabrzeża II i budowy nabrzeża III, biorąc na siebie wszelkie koszty inwestycji związane z tym projektem. W momencie składania oferty, która została przyjęta przez PPA, spółka PCT oszacowała, że realizacja inwestycji w porcie w Pireusie będzie dla niej dochodowa bez jakiegokolwiek wsparcia ze środków publicznych, w przeciwnym razie nie złożyłaby oferty lub złożyłaby ją z zastrzeżeniem w odniesieniu do dochodowości projektu w przypadku braku szczególnego traktowania pod względem podatkowym. Ponadto fakt, iż celem Cosco było przekształcenie portu w Pireusie w pierwszy terminal kontenerowy nad Morzem Śródziemnym świadczy o potencjale tego portu oraz dochodowości projektu inwestycyjnego, której nigdy nie zakwestionowano (191). W związku z tym nie można stwierdzić, że środki będące przedmiotem postępowania były konieczne w celu zapewnienia rentowności projektu inwestycyjnego.

| (258) | Fakt, że Chiński Bank Rozwoju czekał na przyjęcie ustawy ratyfikacyjnej, nie świadczy o konieczności środków pomocy. Biorąc pod uwagę, że zgodnie z grecką praktyką legislacyjną umowa koncesji wymagała ratyfikacji ustawą, każdy bank czekałby na przyjęcie ustawy ratyfikacyjnej i nie jest to konkretnie związane z przyznaniem środków będących przedmiotem postępowania. Ponadto wymagana przez Europejski Bank Inwestycyjny ochrona przed wprowadzeniem ogólnych lub dyskryminacyjnych zmian w ustawie również nie świadczy o konieczności pomocy. |
| --- | --- |

(258)

Fakt, że Chiński Bank Rozwoju czekał na przyjęcie ustawy ratyfikacyjnej, nie świadczy o konieczności środków pomocy. Biorąc pod uwagę, że zgodnie z grecką praktyką legislacyjną umowa koncesji wymagała ratyfikacji ustawą, każdy bank czekałby na przyjęcie ustawy ratyfikacyjnej i nie jest to konkretnie związane z przyznaniem środków będących przedmiotem postępowania. Ponadto wymagana przez Europejski Bank Inwestycyjny ochrona przed wprowadzeniem ogólnych lub dyskryminacyjnych zmian w ustawie również nie świadczy o konieczności pomocy.

| (259) | Spółka PCT rozpoczęła roboty budowlane dopiero po ratyfikowaniu umowy koncesji ustawą. Również to wiązało się jednak faktem, że wszystkie zamówienia publiczne o takim charakterze muszą zostać ratyfikowane ustawą. W każdym przypadku jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo na miejscu PCT także czekałoby na ratyfikację umowy. Ponadto spółka Cosco zobowiązała się do realizacji projektu już w momencie złożenia swojej oferty, co miało miejsce przed przyjęciem aktu przyznającego, tj. ustawy ratyfikacyjnej. Po złożeniu oferty spółka Cosco zdawała sobie sprawę, że byłaby prawnie zobowiązana do zrealizowania inwestycji, gdyby została wybrana przez PPA jako oferent zwycięski. |
| --- | --- |

(259)

Spółka PCT rozpoczęła roboty budowlane dopiero po ratyfikowaniu umowy koncesji ustawą. Również to wiązało się jednak faktem, że wszystkie zamówienia publiczne o takim charakterze muszą zostać ratyfikowane ustawą. W każdym przypadku jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo na miejscu PCT także czekałoby na ratyfikację umowy. Ponadto spółka Cosco zobowiązała się do realizacji projektu już w momencie złożenia swojej oferty, co miało miejsce przed przyjęciem aktu przyznającego, tj. ustawy ratyfikacyjnej. Po złożeniu oferty spółka Cosco zdawała sobie sprawę, że byłaby prawnie zobowiązana do zrealizowania inwestycji, gdyby została wybrana przez PPA jako oferent zwycięski.

| (260) | Ponadto beneficjent nigdy nie powołał się na istnienie luki w finansowaniu, która wymagała wypełnienia za pomocą środków będących przedmiotem postępowania. Fakt, że spółka PCT oszacowała kwotę pomocy dopiero po wszczęciu przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego, tj. prawie 5 lat po podpisaniu umowy koncesji, świadczy o tym, że spółka PCT nie uwzględniła kwoty pomocy w swoim pierwotnym biznesplanie, ani w szczególności w momencie, gdy spółka Cosco postanowiła podjąć się realizacji inwestycji. W odniesieniu do przywołanych przez beneficjenta decyzji Komisji, w których zatwierdziła ona niezgłoszoną pomoc w przypadkach, gdy kwoty pomocy nie zostały określone z wyprzedzeniem, Komisja zauważa, że wspomniane przypadki nie mają zastosowania do bieżącej sprawy, ponieważ nie dotyczą finansowania infrastruktury portowej, w którym to przypadku lukę w finansowaniu należy określić nawet w ramach analizy ex post zgodności. W rezultacie przedmiotowej pomocy nie można uznać za konieczną do realizacji projektu, ponieważ spółka PCT w każdym przypadku podjęłaby się tego zadania. |
| --- | --- |

(260)

Ponadto beneficjent nigdy nie powołał się na istnienie luki w finansowaniu, która wymagała wypełnienia za pomocą środków będących przedmiotem postępowania. Fakt, że spółka PCT oszacowała kwotę pomocy dopiero po wszczęciu przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego, tj. prawie 5 lat po podpisaniu umowy koncesji, świadczy o tym, że spółka PCT nie uwzględniła kwoty pomocy w swoim pierwotnym biznesplanie, ani w szczególności w momencie, gdy spółka Cosco postanowiła podjąć się realizacji inwestycji. W odniesieniu do przywołanych przez beneficjenta decyzji Komisji, w których zatwierdziła ona niezgłoszoną pomoc w przypadkach, gdy kwoty pomocy nie zostały określone z wyprzedzeniem, Komisja zauważa, że wspomniane przypadki nie mają zastosowania do bieżącej sprawy, ponieważ nie dotyczą finansowania infrastruktury portowej, w którym to przypadku lukę w finansowaniu należy określić nawet w ramach analizy ex post zgodności. W rezultacie przedmiotowej pomocy nie można uznać za konieczną do realizacji projektu, ponieważ spółka PCT w każdym przypadku podjęłaby się tego zadania.

| (261) | W każdym razie, jak wyjaśniono już powyżej, środki będące przedmiotem postępowania obejmują korzyści podatkowe o nieograniczonym zakresie stanowiące pomoc operacyjną, która jest zasadniczo zabroniona. Taka pomoc może zostać zaakceptowana wyłącznie w wyjątkowych, szczegółowo określonych warunkach. W kontekście analizy zgodności finansowania projektu dotyczącego infrastruktury portowej na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) takiego rodzaju pomocy nie można uznać za zgodny. |
| --- | --- |

(261)

W każdym razie, jak wyjaśniono już powyżej, środki będące przedmiotem postępowania obejmują korzyści podatkowe o nieograniczonym zakresie stanowiące pomoc operacyjną, która jest zasadniczo zabroniona. Taka pomoc może zostać zaakceptowana wyłącznie w wyjątkowych, szczegółowo określonych warunkach. W kontekście analizy zgodności finansowania projektu dotyczącego infrastruktury portowej na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) takiego rodzaju pomocy nie można uznać za zgodny.

| (262) | Beneficjent argumentuje, że w bieżącej sprawie niedoskonałość rynku polega na potrzebie zapewnienia stabilności, pewności prawa i elastyczności w odniesieniu do ram podatkowych dotyczących realizacji umowy koncesji. W tym względzie Komisja zauważa, że zgodnie z jej stałą praktyką potrzeby zapewnienia stabilności, pewności prawa i elastyczności nie można uznać za niedoskonałość rynku lub za ważną podstawę zgodności środków pomocy. Ponadto, co najważniejsze, brak takich „ram” nie zniechęcił Cosco do podjęcia się realizacji inwestycji w porcie w Pireusie. Komisja uznaje zatem, że cel, jakim jest zapewnienie stabilności, pewności prawa i elastyczności, nie świadczy o konieczności środków pomocy będących przedmiotem postępowania lub istnieniu efektu zachęty wywołanego przez te środki. |
| --- | --- |

(262)

Beneficjent argumentuje, że w bieżącej sprawie niedoskonałość rynku polega na potrzebie zapewnienia stabilności, pewności prawa i elastyczności w odniesieniu do ram podatkowych dotyczących realizacji umowy koncesji. W tym względzie Komisja zauważa, że zgodnie z jej stałą praktyką potrzeby zapewnienia stabilności, pewności prawa i elastyczności nie można uznać za niedoskonałość rynku lub za ważną podstawę zgodności środków pomocy. Ponadto, co najważniejsze, brak takich „ram” nie zniechęcił Cosco do podjęcia się realizacji inwestycji w porcie w Pireusie. Komisja uznaje zatem, że cel, jakim jest zapewnienie stabilności, pewności prawa i elastyczności, nie świadczy o konieczności środków pomocy będących przedmiotem postępowania lub istnieniu efektu zachęty wywołanego przez te środki.

| (263) | W świetle powyższych argumentów Komisja stwierdza, że środki pomocy przyznane na rzecz PCT nie były konieczne, ponieważ nie przedstawiono dowodów potwierdzających, że spółka Cosco wycofałaby się z realizacji projektu w przypadku ich braku. Przedmiotowe środki pomocy stanowią zatem pomoc operacyjną zwalniającą PCT z kosztów, które musiałaby ponieść w normalnych warunkach, i nie można ich uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym. W świetle powyższego wniosku Komisja uznaje, że nie jest konieczne przeprowadzenie dalszej oceny warunków określonych w art. 107 ust. 3 lit. c) dotyczących proporcjonalności i zakłócenia konkurencji w celu stwierdzenia, że przedmiotowe środki pomocy są niezgodne. |
| --- | --- |

(263)

W świetle powyższych argumentów Komisja stwierdza, że środki pomocy przyznane na rzecz PCT nie były konieczne, ponieważ nie przedstawiono dowodów potwierdzających, że spółka Cosco wycofałaby się z realizacji projektu w przypadku ich braku. Przedmiotowe środki pomocy stanowią zatem pomoc operacyjną zwalniającą PCT z kosztów, które musiałaby ponieść w normalnych warunkach, i nie można ich uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym. W świetle powyższego wniosku Komisja uznaje, że nie jest konieczne przeprowadzenie dalszej oceny warunków określonych w art. 107 ust. 3 lit. c) dotyczących proporcjonalności i zakłócenia konkurencji w celu stwierdzenia, że przedmiotowe środki pomocy są niezgodne.

7.   ODZYSKANIE POMOCY

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pomoc uznaną przez Komisję za niezgodną ze wspólnym rynkiem należy odzyskać w celu przywrócenia wcześniejszego stanu (192). Ponieważ powyższe środki stanowią pomoc państwa niezgodną z prawem i wspólnym rynkiem, Komisja powinna nakazać odzyskanie przyznanej niezgodnie z prawem pomocy, która jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym, chyba że beneficjent może mieć uzasadnione oczekiwania lub powołać się na ogólną zasadę prawa UE (193).

Obliczenie kwoty pomocy

| (264) | Obliczenia kwoty pomocy przedstawione przez władze greckie i beneficjenta opierają się na hipotetycznych założeniach zawartych w biznesplanie PCT z 2009 r. Nie mogą one zatem służyć jako podstawa do dokładnego obliczenia kwot pomocy. |
| --- | --- |

(264)

Obliczenia kwoty pomocy przedstawione przez władze greckie i beneficjenta opierają się na hipotetycznych założeniach zawartych w biznesplanie PCT z 2009 r. Nie mogą one zatem służyć jako podstawa do dokładnego obliczenia kwot pomocy.

| (265) | Wobec braku odpowiednich informacji ze strony władz greckich w niniejszej decyzji nie przedstawiono dokładnej kwoty pomocy otrzymanej przez PCT w odniesieniu do każdego ze środków. Komisja uznaje jednak, że w celu określenia kwoty pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, jaką należy odzyskać od spółki PCT, państwo członkowskie powinno zastosować poniższą metodykę. |
| --- | --- |

(265)

Wobec braku odpowiednich informacji ze strony władz greckich w niniejszej decyzji nie przedstawiono dokładnej kwoty pomocy otrzymanej przez PCT w odniesieniu do każdego ze środków. Komisja uznaje jednak, że w celu określenia kwoty pomocy państwa niezgodnej z rynkiem wewnętrznym, jaką należy odzyskać od spółki PCT, państwo członkowskie powinno zastosować poniższą metodykę.

—   Zwolnienie z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III

| (266) | Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą podatkowi dochodowemu, jaki w normalnych warunkach spółka PCT musiałaby zapłacić z tytułu odsetek naliczonych do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III i z którego spółka PCT była zwolniona na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy. |
| --- | --- |

(266)

Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą podatkowi dochodowemu, jaki w normalnych warunkach spółka PCT musiałaby zapłacić z tytułu odsetek naliczonych do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III i z którego spółka PCT była zwolniona na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy.

| (267) | Władze greckie wskazały, że w praktyce spółka PCT nie odnosiła korzyści z tego przepisu, ponieważ w swoim dochodzie podlegającym opodatkowaniu uwzględniała kwotę odsetek naliczonych od depozytów pieniężnych (i w związku z tym dochód ten podlegał podatkowi dochodowemu). Władze greckie powinny zatem przedłożyć dowód potwierdzający to stwierdzenie. |
| --- | --- |

(267)

Władze greckie wskazały, że w praktyce spółka PCT nie odnosiła korzyści z tego przepisu, ponieważ w swoim dochodzie podlegającym opodatkowaniu uwzględniała kwotę odsetek naliczonych od depozytów pieniężnych (i w związku z tym dochód ten podlegał podatkowi dochodowemu). Władze greckie powinny zatem przedłożyć dowód potwierdzający to stwierdzenie.

| (268) | W przypadku gdyby spółka PCT skorzystała z tego przepisu, władze greckie powinny w pierwszej kolejności wskazać następujące terminy:






  — | dzień, od którego spółka PCT była zwolniona z podatku dochodowego od naliczonych odsetek, |
| --- | --- | --- |

(268)

W przypadku gdyby spółka PCT skorzystała z tego przepisu, władze greckie powinny w pierwszej kolejności wskazać następujące terminy:

—

dzień, od którego spółka PCT była zwolniona z podatku dochodowego od naliczonych odsetek,

| — | dzień, w którym rozpoczęła się obsługa nabrzeża III. |
| --- | --- |

—

dzień, w którym rozpoczęła się obsługa nabrzeża III.

| (269) | Władze greckie powinny przyjąć jako podstawę odpowiednie depozyty składane każdego roku przez PCT w greckich bankach (po dniu udzielenia zwolnienia z podatku dochodowego od naliczonych odsetek) oraz odpowiednie odsetki uzyskiwane co roku i zastosować w odniesieniu do nich stawkę podatku dochodowego mającą zastosowanie każdego roku. |
| --- | --- |

(269)

Władze greckie powinny przyjąć jako podstawę odpowiednie depozyty składane każdego roku przez PCT w greckich bankach (po dniu udzielenia zwolnienia z podatku dochodowego od naliczonych odsetek) oraz odpowiednie odsetki uzyskiwane co roku i zastosować w odniesieniu do nich stawkę podatku dochodowego mającą zastosowanie każdego roku.

—   Prawo do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od daty zakończenia realizacji prac budowlanych lub ich części

| (270) | Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą pełnej kwocie zwrotu VAT, którą PCT może zatrzymać (zgodnie z tym przepisem), jeżeli projekt nie rozpoczął się po upływie pięciu lat od poniesienia powiązanych wydatków. |
| --- | --- |

(270)

Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą pełnej kwocie zwrotu VAT, którą PCT może zatrzymać (zgodnie z tym przepisem), jeżeli projekt nie rozpoczął się po upływie pięciu lat od poniesienia powiązanych wydatków.

| (271) | Władze greckie wskazały, że spółka PCT rozpoczęła już użytkowanie projektu inwestycyjnego w ciągu pięciu lat od momentu rozpoczęcia projektu, zatem pięcioletni okres zwolnienia nie skutkował określoną kwotą do odzyskania. |
| --- | --- |

(271)

Władze greckie wskazały, że spółka PCT rozpoczęła już użytkowanie projektu inwestycyjnego w ciągu pięciu lat od momentu rozpoczęcia projektu, zatem pięcioletni okres zwolnienia nie skutkował określoną kwotą do odzyskania.

| (272) | Władze greckie nie przedstawiły jednak żadnego dowodu potwierdzającego, że realizacja projektu została zakończona i że inwestycja została oddana do użytku. Dlatego też władze greckie powinny dostarczyć dowód potwierdzający zakończenie realizacji projektu. Ponadto władze greckie powinny także dostarczyć wykaz faktur związanych ze wspomnianą realizacją projektu oraz przedstawić terminy otrzymania przez spółkę PCT zwrotu VAT w odniesieniu do tych faktur. |
| --- | --- |

(272)

Władze greckie nie przedstawiły jednak żadnego dowodu potwierdzającego, że realizacja projektu została zakończona i że inwestycja została oddana do użytku. Dlatego też władze greckie powinny dostarczyć dowód potwierdzający zakończenie realizacji projektu. Ponadto władze greckie powinny także dostarczyć wykaz faktur związanych ze wspomnianą realizacją projektu oraz przedstawić terminy otrzymania przez spółkę PCT zwrotu VAT w odniesieniu do tych faktur.

| (273) | W przypadku gdy realizacja projektu nie jest zakończona, dniem przyznania pomocy będzie piąta rocznica dnia, w którym otrzymano zwrot VAT w odniesieniu do każdej faktury związanej ze wspomnianą realizacją. W każdym przypadku pomoc będzie kwotą zwróconego VAT. |
| --- | --- |

(273)

W przypadku gdy realizacja projektu nie jest zakończona, dniem przyznania pomocy będzie piąta rocznica dnia, w którym otrzymano zwrot VAT w odniesieniu do każdej faktury związanej ze wspomnianą realizacją. W każdym przypadku pomoc będzie kwotą zwróconego VAT.

—   Szeroka definicja dobra inwestycyjnego => bezpośrednie prawo do zwrotu nadwyżki VAT w wysokości 90 % bez obowiązku przeprowadzania kontroli

| (274) | Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą odsetkom naliczonym od zwróconego VAT z tytułu wszystkich wydatków innych niż wydatki na dobra materialne (związane z dobrem inwestycyjnym) od momentu oddania zwrotu do dyspozycji PCT aż do momentu, w którym spółce PCT przysługiwałoby prawo do otrzymania takiego zwrotu, mianowicie trzy lata później, lub do momentu, w którym PCT byłaby w stanie skompensować swój VAT naliczony (związany z tymi wydatkami) z należnym podatkiem VAT. |
| --- | --- |

(274)

Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą odsetkom naliczonym od zwróconego VAT z tytułu wszystkich wydatków innych niż wydatki na dobra materialne (związane z dobrem inwestycyjnym) od momentu oddania zwrotu do dyspozycji PCT aż do momentu, w którym spółce PCT przysługiwałoby prawo do otrzymania takiego zwrotu, mianowicie trzy lata później, lub do momentu, w którym PCT byłaby w stanie skompensować swój VAT naliczony (związany z tymi wydatkami) z należnym podatkiem VAT.

| (275) | Władze greckie powinny wprowadzić rozróżnienie między VAT związanym z rzeczowymi aktywami trwałymi, które wchodzą w zakres pojęcia dobra inwestycyjnego, a naliczonym VAT związanym z innymi pracami i usługami. Następnie konieczne będzie obliczenie wspomnianego VAT naliczonego. Na podstawie kwoty uzyskanej w ramach powyższego obliczenia władze greckie będą musiały obliczyć odsetki, o jakie państwo powinno się ubiegać w odniesieniu do płatności gotówkowych z góry przed upływem okresu trzech lat, w którym spółce PCT przysługuje zwrot w każdym przypadku. Odsetki te muszą być obliczone za okres od momentu oddania zwrotu do dyspozycji PCT, aż do momentu, w którym spółce PCT przysługiwałoby prawo do otrzymania takiego zwrotu, mianowicie trzy lata później. Jeżeli można udowodnić, że istnieje możliwość przekazania zwrotu przed upływem okresu trzech lat, odpowiednie odsetki zostaną obliczone do momentu, w którym spółka PCT byłaby w stanie skompensować naliczony VAT (związany z tymi wydatkami) z należnym podatkiem VAT. |
| --- | --- |

(275)

Władze greckie powinny wprowadzić rozróżnienie między VAT związanym z rzeczowymi aktywami trwałymi, które wchodzą w zakres pojęcia dobra inwestycyjnego, a naliczonym VAT związanym z innymi pracami i usługami. Następnie konieczne będzie obliczenie wspomnianego VAT naliczonego. Na podstawie kwoty uzyskanej w ramach powyższego obliczenia władze greckie będą musiały obliczyć odsetki, o jakie państwo powinno się ubiegać w odniesieniu do płatności gotówkowych z góry przed upływem okresu trzech lat, w którym spółce PCT przysługuje zwrot w każdym przypadku. Odsetki te muszą być obliczone za okres od momentu oddania zwrotu do dyspozycji PCT, aż do momentu, w którym spółce PCT przysługiwałoby prawo do otrzymania takiego zwrotu, mianowicie trzy lata później. Jeżeli można udowodnić, że istnieje możliwość przekazania zwrotu przed upływem okresu trzech lat, odpowiednie odsetki zostaną obliczone do momentu, w którym spółka PCT byłaby w stanie skompensować naliczony VAT (związany z tymi wydatkami) z należnym podatkiem VAT.

—   Prawo do naliczania odsetek za zwłokę bez wymogów czasowych lub wymogów proceduralnych w przypadku, gdy państwo nie zwróci VAT

| (276) | Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą odsetkom, o które może ubiegać PCT (zgodnie z tym przepisem) do państwa greckiego po upływie 60 dni od dnia złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej (w celu ubiegania się o zwrot VAT), podczas gdy inne przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnej sytuacji nie miałyby prawa do odsetek. |
| --- | --- |

(276)

Środek ten stanowi pomoc na rzecz spółki PCT równą odsetkom, o które może ubiegać PCT (zgodnie z tym przepisem) do państwa greckiego po upływie 60 dni od dnia złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej (w celu ubiegania się o zwrot VAT), podczas gdy inne przedsiębiorstwa znajdujące się w podobnej sytuacji nie miałyby prawa do odsetek.

| (277) | Spółka PCT twierdziła, że nie skorzystała z tego przepisu. Jeżeli tak jednak nie było i przedmiotowe odsetki zostały faktycznie wypłacone przez państwo, władze greckie powinny wskazać dokładną kwotę wypłaconych odsetek i terminy ich wypłacenia. Wspomniane terminy będą datami przyznania, a odpowiadające im wypłacone odsetki będą kwotą pomocy przyznaną w tych terminach. |
| --- | --- |

(277)

Spółka PCT twierdziła, że nie skorzystała z tego przepisu. Jeżeli tak jednak nie było i przedmiotowe odsetki zostały faktycznie wypłacone przez państwo, władze greckie powinny wskazać dokładną kwotę wypłaconych odsetek i terminy ich wypłacenia. Wspomniane terminy będą datami przyznania, a odpowiadające im wypłacone odsetki będą kwotą pomocy przyznaną w tych terminach.

—   Przeniesienie strat bez ograniczenia w czasie

| (278) | Pomocą w tym przypadku byłby dodatkowy podatek od osób prawnych, jaki spółka PCT musiałaby zapłacić, gdyby nie przeniosła żadnych strat wykraczających poza ograniczenie w czasie wynoszące pięć lat. Innymi słowy, pomoc jest równa różnicy między podatkiem dochodowym, jaki spółka PCT faktycznie zapłaciła, a podatkiem dochodowym, jaki zapłaciłaby w przypadku braku możliwości przeniesienia strat po upływie ponad pięciu lat od wystąpienia tych strat. |
| --- | --- |

(278)

Pomocą w tym przypadku byłby dodatkowy podatek od osób prawnych, jaki spółka PCT musiałaby zapłacić, gdyby nie przeniosła żadnych strat wykraczających poza ograniczenie w czasie wynoszące pięć lat. Innymi słowy, pomoc jest równa różnicy między podatkiem dochodowym, jaki spółka PCT faktycznie zapłaciła, a podatkiem dochodowym, jaki zapłaciłaby w przypadku braku możliwości przeniesienia strat po upływie ponad pięciu lat od wystąpienia tych strat.

| (279) | Datą przyznania pomocy byłby w tym przypadku dzień, w którym podatek byłby należny. Władze greckie powinny przedłożyć dane wykazujące straty podatkowe, jakie spółka PCT ponosiła każdego roku, oraz to, czy straty te zostały przeniesione na okres dłuższy niż pięć lat. Jeżeli tak było, władze greckie będą musiały obliczyć wpływ tych strat na stosowaną przez nie podstawę opodatkowania, a w rezultacie odpowiedni podatek dochodowy, którego spółka PCT nie zapłaciła ze względu na to przeniesienie. |
| --- | --- |

(279)

Datą przyznania pomocy byłby w tym przypadku dzień, w którym podatek byłby należny. Władze greckie powinny przedłożyć dane wykazujące straty podatkowe, jakie spółka PCT ponosiła każdego roku, oraz to, czy straty te zostały przeniesione na okres dłuższy niż pięć lat. Jeżeli tak było, władze greckie będą musiały obliczyć wpływ tych strat na stosowaną przez nie podstawę opodatkowania, a w rezultacie odpowiedni podatek dochodowy, którego spółka PCT nie zapłaciła ze względu na to przeniesienie.

—   Możliwość wyboru spośród trzech metod amortyzacji

| (280) | PCT wskazała, że stosowała stałą metodę liniową. Władze greckie powinny przedstawić dowód na to, że stosowano wyłącznie stałą metodę liniową i nie dopuszczano żadnej możliwości stosowania innych metod amortyzacji. Gdyby stosowano jakąkolwiek inną metodę amortyzacji, pomoc stanowiłaby różnicę między podatkiem od osób prawnych, jaki spółka PCT musiałby płacić w okresie, w którym stosowała stałą liniową metodę amortyzacji, a podatkiem od osób prawnych, jaki musiałaby płacić w okresie, w którym stosowała którąkolwiek z dwóch pozostałych metod. Datą przyznania pomocy byłby dzień, w którym dodatkowy podatek byłby należny. |
| --- | --- |

(280)

PCT wskazała, że stosowała stałą metodę liniową. Władze greckie powinny przedstawić dowód na to, że stosowano wyłącznie stałą metodę liniową i nie dopuszczano żadnej możliwości stosowania innych metod amortyzacji. Gdyby stosowano jakąkolwiek inną metodę amortyzacji, pomoc stanowiłaby różnicę między podatkiem od osób prawnych, jaki spółka PCT musiałby płacić w okresie, w którym stosowała stałą liniową metodę amortyzacji, a podatkiem od osób prawnych, jaki musiałaby płacić w okresie, w którym stosowała którąkolwiek z dwóch pozostałych metod. Datą przyznania pomocy byłby dzień, w którym dodatkowy podatek byłby należny.

—   Zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnych prac

| (281) | Władze greckie powinny wskazać, czy spółka PCT zawarła również inne umowy pożyczek oprócz wspomnianych umów z Cosco. Jeżeli chodzi o te umowy, pomoc przyznana spółce PCT byłaby równa odpowiednim opłatom skarbowym mającym zastosowanie do tych pożyczek. Datą przyznania kwot pomocy byłyby dni, w których te opłaty skarbowe były należne. |
| --- | --- |

(281)

Władze greckie powinny wskazać, czy spółka PCT zawarła również inne umowy pożyczek oprócz wspomnianych umów z Cosco. Jeżeli chodzi o te umowy, pomoc przyznana spółce PCT byłaby równa odpowiednim opłatom skarbowym mającym zastosowanie do tych pożyczek. Datą przyznania kwot pomocy byłyby dni, w których te opłaty skarbowe były należne.

—   Zwolnienie wierzycieli spółki PCT z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim, które w normalnych warunkach musieliby oni zapłacić z tytułu umów przenoszących obowiązki i prawa wynikające z umów pożyczek zawartych przez PCT

| (282) | Środek ten stanowi pomoc na rzecz wierzycieli spółki PCT, w szczególności spółki Cosco, równą kwocie opłaty skarbowej, jaką w normalnych warunkach spółka Cosco musiałaby zapłacić zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami w przypadku przeniesienia na osobę trzecią pożyczki zaciągniętej przez PCT. |
| --- | --- |

(282)

Środek ten stanowi pomoc na rzecz wierzycieli spółki PCT, w szczególności spółki Cosco, równą kwocie opłaty skarbowej, jaką w normalnych warunkach spółka Cosco musiałaby zapłacić zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami w przypadku przeniesienia na osobę trzecią pożyczki zaciągniętej przez PCT.

| (283) | Według władz greckich w 2009 r. spółka Cosco udzieliła spółce PCT dwóch pożyczek, które zostały spłacone w 2011 r. Na tej podstawie Komisja nie ma powodu, by sądzić, że takie przeniesienie miało miejsce. |
| --- | --- |

(283)

Według władz greckich w 2009 r. spółka Cosco udzieliła spółce PCT dwóch pożyczek, które zostały spłacone w 2011 r. Na tej podstawie Komisja nie ma powodu, by sądzić, że takie przeniesienie miało miejsce.

| (284) | Władze greckie powinny wyjaśnić, czy skorzystano z tego przepisu. Jeżeli tak było, władze greckie będą musiały określić opłatę skarbową, która byłaby należna w związku z takimi czynnościami prawnymi. |
| --- | --- |

(284)

Władze greckie powinny wyjaśnić, czy skorzystano z tego przepisu. Jeżeli tak było, władze greckie będą musiały określić opłatę skarbową, która byłaby należna w związku z takimi czynnościami prawnymi.

—   Zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT

| (285) | Środek ten przynosi spółce PCT korzyść równą opłacie skarbowej, jaką spółka ta musiałaby ponieść w takich okolicznościach i z jakiej jest zwolniona. Władze greckie powinny wskazać, czy skorzystano z tego przepisu. Jeżeli tak było, władze greckie będą musiały zidentyfikować kwoty pomocy przyznane spółce PCT i odpowiadające im daty przyznania pomocy w ten sam sposób, co w przypadku środków, o których mowa powyżej. |
| --- | --- |

(285)

Środek ten przynosi spółce PCT korzyść równą opłacie skarbowej, jaką spółka ta musiałaby ponieść w takich okolicznościach i z jakiej jest zwolniona. Władze greckie powinny wskazać, czy skorzystano z tego przepisu. Jeżeli tak było, władze greckie będą musiały zidentyfikować kwoty pomocy przyznane spółce PCT i odpowiadające im daty przyznania pomocy w ten sam sposób, co w przypadku środków, o których mowa powyżej.

—   Rozpatrywanie wniosku złożonego przez PCT, preferencyjny system w odniesieniu do inwestycji zagranicznych

| (286) | Władze greckie wskazały, że system ten nie został wykorzystany. Jak wspomniano w motywie 220, spółka PCT ma jednak prawo do uzyskania tego preferencyjnego systemu. |
| --- | --- |

(286)

Władze greckie wskazały, że system ten nie został wykorzystany. Jak wspomniano w motywie 220, spółka PCT ma jednak prawo do uzyskania tego preferencyjnego systemu.

Harmonogram działania

| (287) | W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Republice Grecji Grecja musi przekazać Komisji informacje o planowanych lub podjętych środkach:






  (i) | musi wskazać środki, które faktycznie mogą wchodzić w zakres rozporządzenia de minimis, i przedłożyć odpowiednią dokumentację, która to potwierdza; |
| --- | --- | --- |

(287)

W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Republice Grecji Grecja musi przekazać Komisji informacje o planowanych lub podjętych środkach:

(i)

musi wskazać środki, które faktycznie mogą wchodzić w zakres rozporządzenia de minimis, i przedłożyć odpowiednią dokumentację, która to potwierdza;

| (ii) | musi wskazać środki, które zostały odzyskane, lub wskazać przyjęty plan odzyskiwania tych środków. |
| --- | --- |

(ii)

musi wskazać środki, które zostały odzyskane, lub wskazać przyjęty plan odzyskiwania tych środków.

| (288) | W terminie czterech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Republice Grecji Grecja musi poinformować Komisję o tym, że wdrożyła procedurę odzyskania środków. |
| --- | --- |

(288)

W terminie czterech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Republice Grecji Grecja musi poinformować Komisję o tym, że wdrożyła procedurę odzyskania środków.

| (289) | Zasadniczo będzie to ostateczny termin na odzyskanie środków. |
| --- | --- |

(289)

Zasadniczo będzie to ostateczny termin na odzyskanie środków.

| (290) | W przypadkach, w których spółka PCT uzyskała korzyść niewykraczającą poza progi określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1407/2013 (194), takiej korzyści nie uznaje się za pomoc państwa, jeżeli wszystkie warunki określone w tym rozporządzeniu są spełnione, i nie podlega ona odzyskaniu. |
| --- | --- |

(290)

W przypadkach, w których spółka PCT uzyskała korzyść niewykraczającą poza progi określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1407/2013 (194), takiej korzyści nie uznaje się za pomoc państwa, jeżeli wszystkie warunki określone w tym rozporządzeniu są spełnione, i nie podlega ona odzyskaniu.

| (291) | Do kwot podlegających zwrotowi należy doliczyć odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym kwoty te zostały przekazane do dyspozycji PCT, do dnia ich faktycznego odzyskania. Odsetki należy naliczać narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (195) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (196) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004. |
| --- | --- |

(291)

Do kwot podlegających zwrotowi należy doliczyć odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym kwoty te zostały przekazane do dyspozycji PCT, do dnia ich faktycznego odzyskania. Odsetki należy naliczać narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (195) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (196) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.

8.   WNIOSEK

| (292) | Komisja stwierdza, że Grecja wdrożyła niezgodnie z prawem następujące środki pomocy i naruszyła przy tym art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:






  1. | zwolnienie z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III; |
| --- | --- | --- |

(292)

Komisja stwierdza, że Grecja wdrożyła niezgodnie z prawem następujące środki pomocy i naruszyła przy tym art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:

1.

zwolnienie z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III;

| 2. | prawo do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy; definicja pojęcia „dobra inwestycyjne” na potrzeby przepisów dotyczących VAT; prawo do naliczania odsetek za zwłokę od pierwszego dnia po zakończeniu 60-dniowego okresu od złożenia wniosku o zwrotu VAT; |
| --- | --- |

2.

prawo do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy; definicja pojęcia „dobra inwestycyjne” na potrzeby przepisów dotyczących VAT; prawo do naliczania odsetek za zwłokę od pierwszego dnia po zakończeniu 60-dniowego okresu od złożenia wniosku o zwrotu VAT;

| 3. | przeniesienie strat bez ograniczenia w czasie; |
| --- | --- |

3.

przeniesienie strat bez ograniczenia w czasie;

| 4. | możliwość wyboru spośród trzech metod amortyzacji w odniesieniu do kosztów inwestycji związanej z przebudową nabrzeża II i budową nabrzeża III; |
| --- | --- |

4.

możliwość wyboru spośród trzech metod amortyzacji w odniesieniu do kosztów inwestycji związanej z przebudową nabrzeża II i budową nabrzeża III;

| 5. | zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnego projektu; |
| --- | --- |

5.

zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnego projektu;

| 6. | zwolnienie z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim w odniesieniu do umów między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa; |
| --- | --- |

6.

zwolnienie z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim w odniesieniu do umów między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa;

| 7. | zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT; |
| --- | --- |

7.

zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT;

| 8. | ochrona w ramach specjalnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych. |
| --- | --- |

8.

ochrona w ramach specjalnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych.

| (293) | Władze greckie nie zwolniły spółki PCT z przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia i w związku z tym nie przyznały spółce PCT żadnej pomocy w tym kontekście. |
| --- | --- |

(293)

Władze greckie nie zwolniły spółki PCT z przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia i w związku z tym nie przyznały spółce PCT żadnej pomocy w tym kontekście.

| (294) | Wszystkie środki pomocy zidentyfikowane powyżej są niezgodne z Traktatem i będą musiały zostać zwrócone, |
| --- | --- |

(294)

Wszystkie środki pomocy zidentyfikowane powyżej są niezgodne z Traktatem i będą musiały zostać zwrócone,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące środki pomocy państwa przyznane na rzecz spółki Piraeus Container Terminal SA i jej wierzyciela, spółki Cosco, wprowadzone w życie przez Grecję w sposób niezgodny z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, są niezgodne z rynkiem wewnętrznym:

| 1) | zwolnienie z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III; |
| --- | --- |

1)

zwolnienie z podatku dochodowego od naliczonych odsetek do dnia rozpoczęcia obsługi nabrzeża III;

| 2) | prawo do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy; definicja pojęcia „dobra inwestycyjne” na potrzeby przepisów dotyczących VAT; prawo do naliczania odsetek za zwłokę od pierwszego dnia po zakończeniu 60-dniowego okresu od złożenia wniosku o zwrotu VAT; |
| --- | --- |

2)

prawo do zwrotu nadwyżki VAT niezależnie od etapu realizacji przedmiotu umowy; definicja pojęcia „dobra inwestycyjne” na potrzeby przepisów dotyczących VAT; prawo do naliczania odsetek za zwłokę od pierwszego dnia po zakończeniu 60-dniowego okresu od złożenia wniosku o zwrotu VAT;

| 3) | przeniesienie strat bez ograniczenia w czasie; |
| --- | --- |

3)

przeniesienie strat bez ograniczenia w czasie;

| 4) | możliwość wyboru spośród trzech metod amortyzacji w odniesieniu do kosztów inwestycji związanych z przebudową nabrzeża II i budową nabrzeża III; |
| --- | --- |

4)

możliwość wyboru spośród trzech metod amortyzacji w odniesieniu do kosztów inwestycji związanych z przebudową nabrzeża II i budową nabrzeża III;

| 5) | zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnego projektu; |
| --- | --- |

5)

zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do umów pożyczek i wszelkich dodatkowych umów dotyczących finansowania odnośnego projektu;

| 6) | zwolnienie z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim w odniesieniu do umów między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa; |
| --- | --- |

6)

zwolnienie z podatków, opłat skarbowych, składek i wszelkich praw przysługujących państwu lub osobom trzecim w odniesieniu do umów między wierzycielami umów pożyczek, na mocy których przenoszone są wynikające z nich obowiązki i prawa;

| 7) | zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT; |
| --- | --- |

7)

zwolnienie z opłat skarbowych w odniesieniu do wszelkich rekompensat wypłacanych przez PPA na rzecz PCT w ramach umowy koncesji, które nie wchodzą w zakres kodeksu VAT;

| 8) | ochrona w ramach specjalnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych. |
| --- | --- |

8)

ochrona w ramach specjalnego systemu ochrony inwestycji zagranicznych.

Artykuł 2

Władze greckie nie przyznały pomocy państwa poprzez zwolnienie spółki Piraeus Container Terminal SA z przepisów dotyczących przymusowego wywłaszczenia.

Artykuł 3

1.   Grecja odzyskuje od spółki PCT i jej spółki dominującej Cosco przyznaną pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym, o której mowa w art. 1.

2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres, począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.

3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.

4.   Grecja znosi wszystkie przepisy, który pozwalają na dalsze stosowanie środków, o których mowa w art. 1, ze skutkiem od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

5.   Grecja anuluje wszystkie dotychczas niezrealizowane wypłaty pomocy, o której mowa w art. 1, ze skutkiem od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 4

1.   Odzyskanie pomocy, o której mowa w art.1, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

2.   Grecja zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 5

1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Grecja przekazuje Komisji następujące informacje:

| a) | łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od spółki PCT i jej spółki dominującej Cosco; |
| --- | --- |

a)

łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od spółki PCT i jej spółki dominującej Cosco;

| b) | szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

| c) | dokumenty potwierdzające, że spółce PCT i jej spółce dominującej Cosco nakazano zwrot pomocy. |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające, że spółce PCT i jej spółce dominującej Cosco nakazano zwrot pomocy.

2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1, Grecja na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Grecja bezzwłocznie przedstawia informacje o środkach już podjętych oraz środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Grecja dostarcza również szczegółowe informacje o kwotach pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjenta.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2015 r.

W imieniu Komisji

Margrethe VESTAGER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

1

(2)  Zarejestrowane przez Komisję w dniu 13 maja 2009 r.

2

(3)  Zarejestrowanym przez Komisję tego samego dnia.

3

(4)  Decyzja Komisji z dnia 11 lipca 2012 r. C(2012) 4217 final, w sprawie SA. 28876 (C (12/C) (ex CP 202/09) – Grecja – Terminal kontenerowy Piraeus & Cosco Pacific Limited w porcie w Pireusie (Dz.U. C 301 z 5.10.2012, s. 55).

4

(5)  Zob. przypis 4.

5

(6)  Zob. art. 1 pkt 1 umowy koncesji dotyczący jej zakresu oraz sekcja 3 dotycząca prawa użytkowania i eksploatacji.

6

(7)  Zob. art. 3 pkt 1 ppkt (iii) umowy koncesji.

7

(8)  Opublikowaną w Dzienniku Urzędowym. Dokument referencyjny nr 2008/S 20-026332 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniony dokumentem referencyjnym nr 2008/S 54-072476 z dnia 18 marca 2008 r., w którym przesunięto termin składania ofert do dnia 19 maja 2008 r.

8

(9)  Zob. przypis 4.

9

(10)  (i) Zwolnienie z podatku od osób prawnych w odniesieniu do towarów, robót budowlanych i usług dostarczanych i świadczonych na rzecz PCT poza Grecją przez spółki lub spółki będące wspólnym przedsiębiorcą poza Grecją, pod warunkiem że istnieje dwustronne porozumienie podatkowe dotyczące unikania podwójnego opodatkowania między Grecją a państwami rejestracji; (ii) zwrot VAT w okresie 60 dni od terminu złożenia właściwego wniosku i stopa procentowa mająca zastosowanie do obliczenia odsetek w przypadku, w którym państwo nie zwraca nadwyżki VAT w terminie 60 dni od złożenia stosownego wniosku.

10

(11)  Art. 2 ust. 1 ustawy.

11

(12)  Art. 2 ust. 3 i 4 ustawy.

12

(13)  Art. 2 ust. 5 ustawy.

13

(14)  Art. 2 ust. 6 ustawy.

14

(15)  Art. 2 ust. 8 ustawy.

15

(16)  Art. 2 ust. 9 ustawy.

16

(17)  Art. 2 ust. 10 ustawy.

17

(18)  Art. 3 ustawy.

18

(19)  Sprawa T-157/01, Danske Busvogmaend przeciwko Komisji, Rec. 2004, s. I-917.

19

(20)  (i) długoterminowy charakter umów; (ii) potrzeba przeprowadzenia bardzo znaczących inwestycji płatnych z góry, co w praktyce oznacza zmniejszenie lub brak przychodów w początkowym okresie; (iii) konieczność zapewnienia finansowania zewnętrznego; (iv) niepewny charakter zwrotów finansowych; (v) uwzględnienie ogólnego interesu publicznego w tworzeniu nowej infrastruktury publicznej; (vi) znaczący interes publiczny w pomyślnym i opłacalnym zakończeniu projektu.

20

(21)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 670/2012 z dnia 11 lipca 2012 r. w sprawie zmiany decyzji nr 1639/2006/WE ustanawiającej Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) oraz rozporządzenia (WE) nr 680/2007 ustanawiającego ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych (Dz.U. L 204 z 31.7.2012, s. 1) oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1).

21

(22)  W szczególności wskazuje się w nich, że w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 dotyczącym zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych uznano, iż jeżeli jest to uzasadnione ze względu na potrzebę zapewnienia korzyści podatkowej lub pełnej amortyzacji kapitału w związku z wyjątkowymi inwestycjami w infrastrukturę, tabor kolejowy lub pojazdy, umowa o świadczenie usług publicznych może mieć dłuższy okres ważności, niż jest to normalnie dozwolone.

22

(23)  Wyrok w sprawach połączonych C-106/09 P i C-107/09 P Komisja (C-106/09 P) i Królestwo Hiszpanii (C-107/09 P) przeciwko Government of Gibraltar i Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Zb.Orz. 2011, ECLI:EU:C:2011:732, pkt 90–92.

23

(24)  Motyw 115 decyzji Komisji o wszczęciu postępowania.

24

(25)  Sprawa C-88/03, Portugalia przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2006, s. I-7115, pkt 81.

25

(26)  Sprawa C-143/99, Adria-Wien Pipeline, Rec. 2001, s. I-8384.

26

(27)  Sprawa C-169/08, Presidente del Consiglio del Ministri przeciwko Regione Sardegna, Zb.Orz. 2009, s. I-10821.

27

(28)  Sprawa T-210/02 RENV, British Aggregates Association przeciwko Komisji Europejskiej, Zb.Orz. 2012.

28

(29)  Zob. na przykład analiza Sądu w tym względzie w sprawie T-210/02 RENV, British Aggregates Association przeciwko Komisji Europejskiej, Zb.Orz. 2012, pkt 83–91.

29

(30)  Wyrok w sprawach połączonych T-304/04 i T-316/04 Włochy i WAM SpA przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2006, s. II-64.

30

(31)  Sprawy COMP/M.5398 – HUTCHINSON/EVERGREEN, COMP/M.5450 – KUHNE/HGV/TIU/HAPAG-LLOYD, COMP/JV.55 – HUTCHINSON/RCPM/ECT, COMP/JV.56 – HUTCHINSON/ECT, COMP/M.3863 – TUI/CP SHIPS, COMP/M.5398 – HUTCHINSON/EVERGREEN, COMP/M.3576 – ECT/PONL/EUROMAX, COMP/M.3973 –CMA CGM/DELMAS, COMP/M.3829 MAERRSK/PONL, COMP/M.1674 – MAERSK/ECT, IV/M.831 – P&O/ROYAL NEDLLOYD.

31

(32)  Sprawa 409/V/2009, decyzja z dnia 23 stycznia 2009 r., s. 22.

32

(33)  Port w Salonikach, port w Constanța w Rumunii, port w Koprze w Słowenii oraz szereg portów we Włoszech (por. przypis 173 w decyzji o wszczęciu postępowania).

33

(34)  Decyzja Komisji z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie C 21/09 (ex N 105/08, N 168/08 i N 169/08) – Grecja – Finansowanie infrastruktury i urządzeń portu Pireus ze środków publicznych (Dz.U. C 402 z 29.12.2012, s. 25).

34

(35)  Ze względu na: odległość Pireusu od tych obszarów; brak nowoczesnych połączeń i usług kolejowych; dodatkowe znaczne koszty, które by się z tym wiązały; oraz ustalenia dotyczące głównych dalekomorskich, kontenerowych linii żeglugowych obsługujących obszar środkowego Morza Śródziemnego za pośrednictwem terminali kontenerowych w portach na Malcie (np. Maersk), w Taranto (np. Evergreen), w Wenecji (np. MSC) i w Gioia Tauro (np. MSC).

35

(36)  Przykładowo głębokość morza w Koprze wynosi ok. 9 metrów w przeciwieństwie do 15–19 metrów w Pireusie (który zwykle wymaga głębokości znacznie większej niż 12 metrów na potrzeby statków, które obsługuje). Do portu kontenerowego w Pireusie co tydzień zawijają kontenerowce przewożące towary o pojemności 13 500 TEU, których nie może obsłużyć żaden z tych portów.

36

(37)  Znaczny koszt dodatkowej podróży, który jest związany z przekierowaniem przeładunku do innych portów, spowodowałby, że porty te byłby nieatrakcyjne dla tego typu ruchu.

37

(38)  Dla zwykłego statku dalekomorskiego czas żeglugi w obie strony odległości od Pireusu do tej linii żeglugowej wynosi tylko około 16 godzin, natomiast 44 godziny w przypadku Salonik, 120 godzin w przypadku Kopru i kilka dni w przypadku Constanța (ze względu na konieczność podróżowania przez cieśniny Dardanele i Bosfor oraz występujące tam problemy związane z zagęszczeniem ruchu).

38

(39)  Zgodnie z motywem 117 decyzji Komisji „Jedynymi portami UE, które stanowią część rynku obejmującego wschodnią część Morza Śródziemnego, są porty leżące nad Morzem Czarnym (takie jak port w Constanța w Rumunii i port w Warnie w Bułgarii). Z powodu szczególnego położenia cieśnin łączących Morze Czarne z Morzem Egejskim porty Morza Czarnego nie są jednak głównymi konkurentami portu w Pireusie. Podobnie, nawet jeżeli nie można całkowicie wykluczyć faktu, że inne porty UE, takie jak włoskie i słoweńskie porty nad Morzem Adriatyckim, również mogą konkurować z portem w Pireusie, konkurencja między takimi portami i portem w Pireusie nie jest znacząca”.

39

(40)  Motywy 114 i 115 decyzji Komisji w sprawie C 21/2009, o których mowa w przypisie 4.

40

(41)  (i) Umiejscowienie portu w największym greckim obszarze miejskim, w którym mieszka ponad 5 mln osób, w największym obszarze przemysłowym/handlowym, przez który przebiegają najlepsze połączenia kolejowe i drogowe w państwie; (ii) duża powierzchnia do postoju, obiekty magazynowe i duże kotwicowisko; (iii) największa głębokość morza; (iv) najmniejsza odległość od osi Suez/Gibraltar; (v) jeden z największych na świecie rynków oleju bunkrowego; (vi) rozległe obiekty służące do naprawy statków i szeroki zakres usług, jakich wymagają operatorzy statków.

41

(42)  Decyzje Komisji w sprawach N 508/07 Ionia Odos; N 45/08 Autostrada Elefsina–Koryntia–Patras–Pirgos–Tsakona; N 566/07 Autostrada Korynt–Tripoli–Kalamata i odcinek Lefktro–Sparta; N 565/07 Autostrada w Grecji Centralnej; N 633/07 Umowa koncesji dotycząca odcinka Maliakos–Kleidi autostrady Patras–Ateny–Saloniki–Evzoni; N 134/07 Umowa koncesji dotycząca podwodnego tunelu drogowego w Salonikach; N 462/99 Attiki Odos; NN 143/97 Most autostradowy Rio–Antirrio; NN 27/96 Międzynarodowy Port Lotniczy Spata.

42

(43)  Decyzja Komisji w sprawie NN 27/96 Międzynarodowy Port Lotniczy Spata.

43

(44)  Decyzje Komisji w sprawie N 462/99 Attiki Odos i sprawie NN 143/97 Most autostradowy Rio–Antirrio.

44

(45)  Sprawy połączone T-427/04 Francja przeciwko Komisji i T-17/05 France Telecom przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2009, s. II-0435, pkt 264–266; C-474-09 P – C-476/09 P Territorio Historico de Vizcaya, ECLI:EU:C:2011:522, pkt 70.

45

(46)  Zob. motyw 221 decyzji o wszczęciu postępowania.

46

(47)  Zgodnie z tym samym tokiem rozumowania Komisja zatwierdziła również program infrastruktury szerokopasmowej w obszarach wiejskich (SA. 32866 (11/N), którego podstawą prawną jest ustawa 3389/05 o PPP zawierająca przepisy podatkowe podobne do tych zawartych w ustawie 3755/09.

47

(48)  Zob. motywy 225 i 226 decyzji o wszczęciu postępowania.

48

(49)  W 2012 r. a) ruch w nabrzeżu II wzrósł o 76,5 % w porównaniu z 2011 r. (2,108 mln TEU w 2012 r. w porównaniu z 1,188 mln TEU w 2011 r.); b) przepustowość była o 700 000 TEU wyższa niż przewidziano w umowie koncesji; c) przychody wzrosły o 43 % w porównaniu z 2011 r. (z kwoty 72,87 mln EUR do 104,3 mln EUR). W 2012 r. spółki PCT, TRAINOSE i Hewlett Packard podpisały porozumienie, na podstawie którego Hewlett Packard dostarczy swoje produkty przez terytorium Grecji do innych państw sąsiadujących.

49

(50)  Dane objęte tajemnicą służbową.

50

(51)  Decyzje Komisji w sprawach C 39/2009 – Łotwa – Ventspils Free Port Authority (50 % intensywności pomocy), SA. 30742 Budowa infrastruktury dla terminalu promowego w Kłajpedzie (65 % intensywności pomocy), SA 34940 (2012/N) Port Augusta (68,87 % intensywności pomocy), N 649/2001 Subwencja na rzecz urządzeń przewozowych (94 % intensywności pomocy), C 21/2009 Finansowanie infrastruktury i urządzeń portu Pireus ze środków publicznych.

51

(52)  Zob. przypis 34.

52

(53)  Rozporządzenie (UE) nr 670/2012.

53

(54)  W tym celu odnoszą się do faktu, że Chiński Bank Rozwoju, jeden z wierzycieli spółki PCT, czekał na przyjęcie ustawy ratyfikacyjnej, aby podpisać kredyt dla PCT. Ponadto odnoszą się do wiadomości e-mail wysłanej przez [...] do spółki PCT w styczniu 2009 r., w której wyrażono główne obawy w odniesieniu do finansowania wspomnianej umowy koncesji. Zgodnie z powyższą wiadomością e-mail umowa koncesji nie zapewniała ochrony przed ogólną lub dyskryminującą zmianą w prawie, a władze i spółka twierdzą, że dotyczyło to ram podatkowych umowy koncesji.

54

(55)  Przedstawione szacunki opierały się na badaniu przeprowadzonym przez PricewaterhouseCoopers Business Solutions S.A. Szacunki te polegały na porównaniu założeń biznesplanu spółki Cosco w chwili publikacji ustawy ratyfikacyjnej (marzec 2009 r.) z mającymi ogólne zastosowanie przepisami. Od wyniku tego porównania potrącono kwotę odpowiadającą dodatkowym potrzebom finansowym, jakie spółka PCT miałaby w przypadku braku środków polityki budżetowej. Kwotę uzyskaną w wyniku tych obliczeń na koniec obliczono w wartościach zdyskontowanych (z wykorzystaniem rocznej stopy dyskontowej w wysokości 9,0 %, tj. stopy dyskontowej stosowanej przez PPA przy obniżaniu minimalnych gwarantowanych opłat koncesyjnych oferowanych przez PCT w trakcie procedury przetargowej, ale także z wykorzystaniem rocznej stopy dyskontowej w wysokości 4,47 % z marca 2009 r. tj. stopy referencyjnej przedstawionej w komunikacie Komisji). Ostatecznie przedmiotowe obliczenia nie obejmują środków określonych w art. 2 pkt 3, 2 pkt 5, 2 pkt 9, 2 pkt 10 i art. 3 ustawy.

55

(56)  W przypadku najbardziej pesymistycznego scenariusza.

56

(57)  Na przykład sprawa C-143/99 Adria-Wien Pipeline GmbH i Wieterdorfer & Peggauer Zementwerke GmbH v Finanzlandesdirektion für Kärnten, Rec. 2001, s. I-8365, pkt 41; sprawa T-335/08 BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2010, s. II-3323, pkt 204; oraz sprawy T-425/04, T-444/04, T-450/04 i T-456/04, Francja, France Télécom, Bouyges SA, Bouyges Télécom SA i AFORS Télécom przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2010, s. II-2009, pkt 216.

57

(58)  Decyzja Komisji w sprawie SA.21918 – Francja – Regulowane ceny elektryczności we Francji, (Dz.U. C 398 z 22.12.2012, s. 10); decyzja Komisji 98/353/WE z dnia 16 września 1997 r. w sprawie pomocy państwa na rzecz Gemeinnützige Abfallverwertung GmbH (Dz.U. L 159 z 3.6.1998, s. 58); decyzja Komisji C(2007) 134 z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie pomocy państwa, sprawa NN 67/05 – Litwa – Obniżenie stopy opodatkowania zysku na rzecz UAB „Bite GSM”; decyzja Komisji 2003/227/WE z dnia 2 sierpnia 2002 r. w sprawie różnych środków i pomocy państwa zainwestowanej przez Hiszpanię w spółkę Terra Mítica SA, park rozrywki w pobliżu Benidorm (Alicante) (Dz.U. L 91 z 8.4.2003, s. 23), decyzja Komisji z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa, sprawa NN 30/09 – Irlandia – Ulgi inwestycyjne na rzecz hotelu Ritz-Carlton, Powerscourt, Co. Wicklow; decyzja Komisji 2003/590/WE z dnia 5 marca 2003 r. w sprawie pomocy państwa, którą Zjednoczone Królestwo planuje przyznać CDC Group plc (Dz.U. L 199 z 7.8.2003, s. 28); decyzja Komisji 2009/476/WE z dnia 28 stycznia 2009 r. w sprawie pomocy państwa wdrożonej przez Luksemburg w formie utworzenia funduszu odszkodowań w celu zorganizowania rynku energii elektrycznej (C 43/02 (ex NN 75/01)) (Dz.U. L 159 z 20.6.2009, s. 11); decyzja Komisji 98/212/WE z dnia 16 kwietnia 1997 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Włochy na rzecz Enirisorse SpA (Dz.U. L 80 z 18.3.1998, s. 32); decyzja Komisji z dnia 1 marca 2007 r. w sprawie pomocy państwa, sprawa NN 4/07 – Delitissue Sp. z o.o. jako dokument C(2007) 769.

58

(59)  Według obliczeń PCT wpływ przyjęcia przepisów podatkowych na rzeczywistą wewnętrzną stopę zwrotu uwzględnioną we wzorze biznesplanu PCT z marca 2009 r. szacuje się na [...] punktów bazowych (tj. [...] %), co odzwierciedla wzrost tej wewnętrznej stopy zwrotu obliczonej w przypadku braku przedmiotowych przepisów podatkowych o około [...] % (tj. z [...] % do [...] %).

59

(60)  Sprawy połączone C-180/98 do C-184/98 Pavlov i inni, Rec. 2000, s. I-6451.

60

(61)  Sprawa 118/85 Komisja przeciwko Włochom, Rec. 1987, s. 2599, pkt 7; sprawa C-35/96 Komisja przeciwko Włochom, Rec. 1998, s. I-3851, pkt 36, sprawy połączone C-180/98 do C-184/98, Rec. 2000, s. I-6451.

61

(62)  Decyzje Komisji w następujących sprawach dotyczących pomocy państwa: N 44/10 – Finansowanie ze środków publicznych infrastruktury w porcie Krievu Sala (Dz.U. C 215 z 21.7.2011, s. 21, pkt 60–68); C 39/2009 – Finansowanie ze środków publicznych infrastruktury portowej w porcie Ventspils (Dz.U. C 62 z 20.3.2010, s. 7, pkt 53–58); N 60/06 dotyczącej portu w Rotterdamie (Dz.U. C 196 z 24.8.2007, s. 1, pkt 42–52); N 520/03 dotyczącej portów flamandzkich (Dz.U. C 176 z 16.7.2005, s. 12, pkt 34–54).

62

(63)  Zob. między innymi wyrok z dnia 24 października 2002 r. w sprawie C-82/01P Aéroport de Paris, Rec. 2002, s. I-9297 oraz wyrok z dnia 24 marca 2011 r. w sprawach połączonych T-455/08 Flughafen Leipzig-Halle GmbH i Mitteldeutsche Flughafen AG przeciwko Komisji i T-443/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2011, s. II-1311.

63

(64)  Sprawa C-39/94 SFEI i in., Rec. 1996, s. I-3547, pkt 60; sprawa C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1999, s. I-2459, pkt 41.

64

(65)  Sprawa 173/73 Włochy przeciwko Komisji, Rec. 1974, s. 709, pkt 13.

65

(66)  Sprawa C-143/99 Adria-Wien Pipeline, Rec. 2001, s. I-8365, pkt 38; sprawa C-387/92 Banco Exterior de España, Rec. 1994, s. I-877, pkt 13; oraz sprawa C-200/97 Ecotrade, Rec. 1998, s. I-7907, pkt 34.

66

(67)  Sprawa C-222/04 Cassa di Risparmio di Firenze i in., Zb.Orz. 2006, s. I-289, pkt 132.

67

(68)  Sprawa C-280/00 Altmark Trans, Rec. 2003, s. I-7747.

68

(69)  Sprawa C-39/94 SFEI i in., Rec. 1996, s. I-3547, pkt 60–61.

69

(70)  Zob. sprawy połączone C-71/09 P, C-73/09 P i C-76/09 P Comitato „Venezia vuole vivere”, Hotel Cipriani Srl i Società Italiana per il gas SpA (Italgas) przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2011, s. I-4727, pkt 92 i 94–96; oraz postanowienie prezesa Sądu w sprawie T-172/14 R Stahlwerk Bous przeciwko Komisji, pkt 59 i 60.

70

(71)  Art. 2 ust. 9 ustawy.

71

(72)  Sprawa C-143/99 Adria-Wien Pipeline, Rec. 2001, s. I-8365, pkt 41; sprawa C-308/01 GIL Insurance i in., Rec. 2004, s. I-4777, pkt 68; oraz sprawa C-172/03 Heiser, Zb.Orz. 2005, s. I-1627, pkt 40.

72

(73)  Zob. sprawa C-143/99 Adria-Wien, pkt 41; sprawa C-308/01 GIL Insurance, Rec. 2004, s. I-4777, pkt 68; sprawa C-172/03 Heiser, Zb.Orz. 2005, s. I-1627, pkt 40; sprawa C-88/03 Portugalia przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2006, s. I-7115, pkt 54; oraz sprawa T-233/04 Niderlandy przeciwko Komisji, pkt 86.

73

(74)  Zob. sprawa C-279/08 P Komisja przeciwko Niderlandom (NOx), Zb.Orz. 2011, s. I-7671, pkt 62.

74

(75)  Sprawy połączone C-106/09 P i C-107/09 P Komisja i Hiszpania przeciwko Government of Gibraltar i Zjednoczonemu Królestwu, Zb.Orz. 2011, s. I-11113.

75

(76)  Zob. sprawy połączone T-92/00 i T-103/00 Territorio Histórico de Álava – Diputación Foral de Álava, Ramondín SA i Ramondín Cápsulas przeciwko Komisji, Rec. 2002, s. II-1385, pkt 51.

76

(77)  Zob. sprawa C-279/08 P Komisja przeciwko Królestwu Niderlandów, Zb.Orz. 2011, s. I-7671, pkt 50.

77

(78)  Sprawa C-75/97 Belgia przeciwko Komisji, Rec. 1999, s. I-3671, pkt 32; sprawa C-143/99 Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, Zb.Orz. 2011, s. I-8365, pkt 48; sprawa C-409/00 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 2003, s. I-1487, pkt 48.

78

(79)  Sprawy połączone T-92/00 i T-103/00 Ramondin SA i Ramondín Cápsulas SA przeciwko Komisji, Rec. 2002, s. II-1385, pkt 39: w tym wyroku Sąd orzekł, że zastosowanie środka podatkowego wyłącznie w odniesieniu do inwestycji, których wartość przekracza określony próg, oznacza, że środek ten jest faktycznie zarezerwowany dla przedsiębiorstw dysponujących znacznymi środkami finansowymi.

79

(80)  Zob. na przykład sprawy połączone C-78/08 do C-80/08 Paint Graphos i in., Zb.Orz. 2011, s. I-7611, pkt 69.

80

(81)  Zob. sprawy połączone C-78/08 do C-80/08 Paint Graphos i in., Zb.Orz. 2011, s. I-7611, pkt 69 i 70; sprawa C-88/03 Portugalia przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2006, s. I-7115, pkt 81; sprawa C-279/08 P Komisja przeciwko Niderlandom (NOx), Zb.Orz. 2011, s. I-7671; sprawa C-487/06 P British Aggregates przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2008, s. I-10515.

81

(82)  Zob. m.in. sprawa C-279/08P Komisja przeciwko Królestwu Niderlandów, Zb.Orz. 2011, s. I-07671, pkt 75; sprawa C-487/06 P British Aggregates przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2008, s. I-10505, pkt 92; sprawa C-241/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. 1996, s. I-4551, pkt 21; sprawa C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. 1999, s. I-2459, pkt 23; sprawa C-75/97 Belgia przeciwko Komisji, pkt 25.

82

(83)  Zob. w tym względzie sprawy połączone T-92/00 i T-103/00 Ramondin SA i Ramondín Cápsulas SA przeciwko Komisji, Rec. 2002, s. II-1385, pkt 62.

83

(84)  Lub najpóźniej do dnia 31 października 2015 r.

84

(85)  Art. 2 ust. 1 ustawy nr 3755/2009.

85

(86)  Art. 99 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze w związku z art. 12 ust. 1, art. 105 ust. 1 lit. b) i art. 109 ust. 1 greckiego kodeksu podatków dochodowych; stawka tego podatku od osób prawnych wnosiła 25 % w roku budżetowym 2010, 24 % w roku budżetowym 2011, 20 % w roku budżetowym 2012, 22 % w roku budżetowym 2013 i 26 %, począwszy od roku budżetowego 2014.

86

(87)  Zastosowanie ma wtedy podatek u źródła, zgodnie z art. 99 ust. 1 lit. a) greckiego kodeksu podatku dochodowego.

87

(88)  Według władz greckich pojęcie „odsetki naliczone” jest stosowane do opisywania metody rachunkowości wykorzystywanej do obliczania skumulowanych odsetek, przy czym odsetki naliczone zależą od terminów przepływów pieniężnych i odnośnych kwot. Innymi słowy, „odsetki naliczone” są odsetkami od konkretnej kwoty naliczanymi przez konkretny okres (niezależnie od tego, czy wspomniane odsetki są odsetkami należnymi spółce czy też odsetkami, które spółka musi zapłacić). Według władz greckich w normalnych warunkach spółka PCT oczekuje, że pobierze takie odsetki w formie depozytów pieniężnych ulokowanych w instytucjach kredytowych.

88

(89)  Zwolnienie z podatku od naliczonych odsetek będzie miało zastosowanie przez okres, który może się różnić, w zależności od wcześniejszego lub późniejszego zakończenia prac, ale który ma wyraźny koniec. Zgodnie z art. 12 umowy koncesji rozpoczęcie obsługi nabrzeża III powinno nastąpić w terminie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia budowy, a w żadnym razie nie później niż dnia 31 października 2015 r.

89

(90)  W przypadku gdy nie ma zastosowania żadna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania.

90

(91)  Zob. motywy 95–97.

91

(92)  Tj. art. 103 ust. 1 lit. m).

92

(93)  Sprawa C-241/94 Francja przeciwko Komisji (Kimberly Clark), Rec. 1996, s. I-4451. Zob. też motyw 21 obwieszczenia w sprawie opodatkowania.

93

(94)  Art. 2 ust. 2 i 3 ustawy nr 3755/2009.

94

(95)  Art. 30 ust. 1 kodeksu VAT.

95

(96)  Art. 32 ust. 3 kodeksu VAT.

96

(97)  Ponieważ termin na przenoszenie salda nadwyżki VAT wynosi trzy lata.

97

(98)  Art. 33 ust. 4 kodeksu VAT.

98

(99)  Zgodnie z treścią decyzji obowiązującą w momencie przyjmowania ustawy ratyfikacyjnej.

99

(100)  W tym w przypadku dotyczącym dobra inwestycyjnego.

100

(101)  Art. 2 ust. 7 decyzji ministerialnej nr 1073/2004.

101

(102)  Art. 33 ust. 3 kodeksu VAT. Wspomniane ograniczenie do 5 lat nie ma zastosowania do przedsiębiorstw użyteczności publicznej.

102

(103)  Art. 38 ust. 2 ustawy nr 1473/1984.

103

(104)  Wyroki Rady Stanu w sprawach 1948/1992, 3035/1992, 1274/2002, 1207/2012, 1501/2012 oraz wyroki Sądu Administracyjnego w Atenach w sprawach 222/2009, 223/2009 i 2141/2009 i wyrok Sądu Administracyjnego w Salonikach w sprawie 4793/2013. Wykładnia ta opierała się na art. 21 dekretu wykonawczego nr 26-6/10-7/1944 (kodeks postępowania sądów krajowych), zgodnie z którym „naliczanie odsetek, które w normalnych warunkach są zgodne z prawem, i odsetek za zwłokę [...] rozpoczyna się w momencie powiadomienia państwa o podjęciu działania prawnego”.

104

(105)  Zgodnie z kodeksem sądowego postępowania podatkowego podatnik może złożyć odwołanie w ciągu 20 dni od dnia powiadomienia go o przedmiotowej decyzji.

105

(106)  Zgodnie z definicją zawartą w art. 33 ust. 4 kodeksu VAT.

106

(107)  Sprawa C-110/94 Intercommunale voor Zeewaterontzilting (INZO), Rec. 1997, s. I-870.

107

(108)  Pkt 15 wyroku w sprawie C-110/94.

108

(109)  Zob. art. 29 ust. 3 ustawy nr 3389/2005, zmieniony art. 18 ust. 2 ustawy nr 4013/2011.

109

(110)  Wiąże się to również z pewnością prawa, że wszystkie rodzaje wydatków ponoszonych przez PCT byłby traktowane w ten sam sposób, chociaż nie miałoby to miejsca zgodnie z mającymi ogólne zastosowanie przepisami.

110

(111)  Pismo jest opatrzone datą 31 października 2008 r. i władze greckie przesłały je w trakcie postępowania przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego jako załącznik 2 do opinii z dnia 1 lutego 2011 r. Komisja zarejestrowała pismo w dniu 8 lutego 2011 r. i opatrzyła je numerem 2011/013591.

111

(112)  W szczególności Ministerstwo zwróciło się o zwrot 90 % nadwyżki VAT w ciągu jednego miesiąca od daty złożenia wniosku, a pozostałych 10 % w ciągu roku. Zasadniczo przedmiotowa kwota zwrotu odpowiada zwrotowi mającemu zastosowanie do dóbr inwestycyjnych.

112

(113)  Sprawy T-68/03, Olympic Airways przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2007, s. II-2911, pkt 361; C-25/07 Alicja Sosnowska przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej, Zb.Orz. 2008, s. I-5129.

113

(114)  Zobowiązanie do zwrotu VAT powstaje w momencie uiszczenia VAT naliczonego, a prawo do odliczenia VAT „[...] wykonywane jest natychmiastowo [...] o ile państwa członkowskie dysponują pewnym zakresem swobody przy ustalaniu trybów zwrotu nadwyżki podatku VAT, o tyle tryby te nie mogą podważać zasady neutralności systemu podatku VAT, przenosząc na podatnika, w całości lub w części, ciężar tego podatku [...] co oznacza, że zwrot ma być dokonany w rozsądnym terminie”. Sprawa C-25/07 Alicja Sosnowska, Zb.Orz. 2008, s. I-5129, pkt 15–16.

114

(115)  Art. 105 ust. 11 w związku z art. 4 ust. 3 greckiego kodeksu podatku dochodowego.

115

(116)  Sprawa T-55/99, Confederación Española de Transporte de Mercancías (CETM) przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. II-03207, pkt 53.

116

(117)  Przy zastosowaniu stałej metody liniowej amortyzację oblicza się w oparciu o stałe oprocentowanie wstępnej wartości nabycia lub w oparciu o ponownie dostosowaną wartość nabycia powiększoną o wartość usprawnień lub części dodatkowych.

117

(118)  W chwili przyjęcia badanego przepisu w art. 31 pkt 1 lit. f) greckiego kodeksu podatku dochodowego przewidywano wyjątek od tej zasady mający zastosowanie do amortyzacji nowych maszyn i sprzętu mechanicznego lub technicznego przedsiębiorstw przemysłowych, górniczych, kamieniołomów i przedsiębiorstw mieszanych tego rodzaju. W tych przypadkach przedsiębiorstwa mogły również skorzystać z degresywnej metody amortyzacji. Przepis ten zmieniono i obecnie przewiduje się w nim wyłącznie zastosowanie ogólnej stałej metody liniowej w odniesieniu do wszystkich przypadków.

118

(119)  Dekret prezydencki nr 299/2003 mający zastosowanie do „definicji najwyższych i najniższych stawek amortyzacji”. W dekrecie ustanawia się przedział od najwyższej do najniższej stawki amortyzacji w podziale na kategorie aktywów trwałych. Przedsiębiorstwa podlegające opodatkowaniu mogą dokonać wyboru stawki amortyzacji znajdującej się w tym przedziale. Gdy przedsiębiorstwo wybierze już stawkę amortyzacji znajdującą się w powyższym przedziale, jest zobowiązane do ukończenia amortyzacji poprzez stosowanie tej samej stawki w odniesieniu do wszystkich należących do tej samej kategorii aktywów, które zostały nabyte przez przedsiębiorstwo w tym samym okresie budżetowym. Jeżeli chodzi o aktywa należące do tej samej kategorii, które nabyto w różnych okresach budżetowych, przedsiębiorstwa mają prawo zastosowania innej stawki amortyzacji, ale w każdym przypadku obowiązkowe jest ukończenie procedury amortyzacji przy użyciu wstępnej stawki amortyzacji zastosowanej do wszystkich aktywów tej samej kategorii nabytych w tym samym okresie budżetowym.

119

(120)  Ten rodzaj „rezerw” nie jest rzeczywistym składnikiem aktywów przedsiębiorstwa, lecz amortyzacją aktywów trwałych, które zostaną zwrócone państwu lub osobom trzecim.

120

(121)  Art. 31 pkt 1 lit. g) greckiego kodeksu podatku dochodowego.

121

(122)  YA 100/2005 (YA 1003821/10037/B0012, Dz.U. B 80 z 2005 r.): koszty podlegające odliczeniu od przychodów brutto przedsiębiorstw na podstawie rozwiązań administracyjnych i orzecznictwa.

122

(123)  Art. 31 pkt 1 lit. l) greckiego kodeksu podatku dochodowego.

123

(124)  Art. 105 pkt 12 greckiego kodeksu podatku dochodowego zmieniony ustawą nr 4013/2011. Metodę tę przewidziano w art. 97 ust. 5 ustawy nr 1892/1990 w odniesieniu do budowy miejsc parkingowych.

124

(125)  Metoda dotycząca projektów BOT przewidziana w ustawie nr 1914/1990. Zgodnie z art. 9 ust. 8 ustawy nr 2052/1992 wykonywane prace, w których całość lub część finansowania pochodzi od osób trzecich, amortyzację kosztów budowy i odsetek od pożyczek i kredytów w okresie budowy, które uznaje się za koszty budowy, przeprowadza się według tej samej metody.

125

(126)  Metodę amortyzacji mającą zastosowanie do przedsiębiorstw zajmujących się budową portów lotniczych określono w art. 26 ust. 8 ustawy nr 2093/1992.

126

(127)  Np. wartość aktywów, rentowność, biznesplan.

127

(128)  Zob. motyw 165 decyzji o wszczęciu postępowania.

128

(129)  Jest on nawet większy niż przewidziano np. w odniesieniu do PPP (pozostaje to bez uszczerbku dla opinii Komisji na temat przepisów podatkowych dotyczących PPP).

129

(130)  Badany przepis przyczynił się do wyeliminowania istniejącej w ogólnym greckim systemie podatkowym luki w zakresie amortyzacji aktywów wykorzystywanych w ramach obsługi terminalu kontenerowego portu, takich jak te, które PCT wykorzysta do celów umowy koncesji. W art. 34 ustawy nr 2937/2001 określono konkretne stawki amortyzacji, które PPA i port w Salonikach stosują zgodnie ze stałą metodą liniową amortyzacji w odniesieniu do określonych wykorzystywanych przez nich rodzajów aktywów portowych. Władze greckie twierdzą, że stawki te nie obowiązują spółki PCT. Według władz greckich, jeżeli spółka PCT zdecydowała by się stosować metodę liniową i zezwolono by jej na stosowanie wspomnianych stawek amortyzacji, okres amortyzacji byłby dłuższy od okresu ważności koncesji. Z drugiej strony, jeżeli PCT zostałaby zobowiązana do stosowania metody liniowej ze stawkami amortyzacji różniącymi się od tych stosowanych w odniesieniu do PPA i portu w Salonikach, znalazłaby się w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z tymi podmiotami (motyw 166 decyzji o wszczęciu postępowania).

130

(131)  Zob. sprawa Portugalia przeciwko Komisji, pkt 81 w przypisie 80.

131

(132)  Zob. w tym kontekście ocenę Komisji w motywach 98–100 powyżej.

132

(133)  Dekret prezydencki z dnia 28 lipca 1931 r., Dz.U. A 239 z 1931, zmieniony w szczególności przez ustawę 2873/2000.

133

(134)  Wprowadzenie VAT nie wpłynęło jednak na opłatę skarbową pobieraną od umów pożyczek.

134

(135)  Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem umowa pożyczki zawarta poza terytorium Grecji na mocy aktu prywatnego podlega opłacie skarbowej w Grecji, jeżeli pożyczka jest wykonywana w Grecji. „Wykonanie w Grecji” ma miejsce, jeżeli kwota pożyczki zostanie wypłacona pożyczkobiorcy mającemu siedzibę w Grecji przez zagranicznego pożyczkodawcę w tym właśnie państwie. „Wypłacenie kwoty pożyczki w Grecji” ma miejsce, gdy pożyczkodawca skutecznie wpłaci kwotę pożyczki na rachunek pożyczkobiorcy w banku greckim (opinia nr 964/1955 państwowej rady prawnej; Sąd Pierwszej Instancji w Salonikach – sygn. nr 2123/1963, Sąd Podatkowy Pierwszej Instancji – sygn. nr 2163/1967, Sąd Administracyjny Pierwszej Instancji – sygn. nr 6043/2001, Rady Stanu – sygn. nr 2996/1991 i 984/1992). Ponadto w wyroku nr 3639/2013 Conseil d'Etat orzekła, że „umowa pożyczki zawarta w drodze aktu prywatnego za granicą podlega opłacie skarbowej, o ile przewidziano w niej obowiązki, które należy wykonać w Grecji, przy czym takim obowiązkiem pożyczkobiorcy wynikającym ze wspomnianej umowy jest przekazanie przez niego do Grecji w drodze zlecenia w banku zagranicznym uzgodnionej kwoty pożyczki, która została zdeponowana przez pożyczkodawcę za granicą na rzecz [pożyczkobiorcy]”.

135

(136)  W wysokości 2,4 %.

136

(137)  Również w wysokości 2,4 %.

137

(138)  Ocena Komisji w tym przypadku pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska, jakie może zająć w odniesieniu do odstępstw poza przedmiotowym postępowaniem.

138

(139)  Jak opisano w przypisie 134 powyżej.

139

(140)  Władze greckie i PCT odniosły się do dwóch pożyczek w wysokości 54,8 mln EUR i [...] mln EUR, które spółka PCT uzyskała od spółki dominującej, Cosco, w celu rozpoczęcia inwestycji w porcie w Pireusie.

140

(141)  Wyrok nr 617/2006 w sprawie interpretacji art. 8 kodeksu opłat skarbowych.

141

(142)  Art. 8 kodeksu opłat skarbowych. Zob. orzecznictwo w tej sprawie w przypisie 134 powyżej.

142

(143)  Zgodnie z art. 3 pkt 1 umowy koncesji.

143

(144)  Okólnik interpretacyjny nr 1027/1990.

144

(145)  Zob. przypis 134.

145

(146)  Również w wysokości 2,4 %.

146

(147)  Art. 3 okólnika ministerialnego nr 44/1987: wdrożenie przepisów dotyczących nałożenia opłat skarbowych na różne umowy i akty.

147

(148)  Zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. b) ustawy nr 1642/1986 transakcje podlegające VAT na mocy art. 2 tej samej ustawy oraz umowy dodatkowe dotyczące tych transakcji są zwolnione z opłaty skarbowej. Zgodnie z art. 2 greckiego kodeksu VAT (ustawa nr 2859/2000 zastępującą ustawę nr 1642/1986, która wprowadziła VAT do greckiego porządku prawnego) VAT stosuje się do dostawy towarów i usług w przypadkach, w których taka dostawa towarów lub usług jest świadczona za pobraniem opłaty. Zgodnie z dominującą wykładnią tych przepisów wypłata rekompensaty nie wchodzi w zakres znaczenia świadczenia usług za wynagrodzeniem i w związku z tym nie wchodzi w zakres VAT, a zatem podlega opłacie skarbowej.

148

(149)  Zgodnie z art. 2 ustawy nr 2688/1999 w związku z art. 362 ustawy nr 1559/1950. Stanowisko Komisji przyjęte w niniejszej decyzji pozostaje bez uszczerbku dla jakiegokolwiek stanowiska, jakie Komisja może przyjąć w przyszłości w odniesieniu do tego przepisu.

149

(150)  Zob. motywy 188 i 203 decyzji o wszczęciu postępowania.

150

(151)  Wspomniany specjalny system może zostać zmieniony wyłącznie w przypadku, gdy przedsiębiorstwo, które może z niego korzystać, wyrazi na to zgodę.

151

(152)  Art. 8 i 11 dekretu z mocą ustawy.

152

(153)  W przypadku zmniejszenia ograniczeń mających zastosowanie w normalnych warunkach może zostać przewidziana również korekta.

153

(154)  Środek ten nie jest przewidziany w dekrecie prezydenckim, ale władze greckie wspominają o nim w wykazie środków, który został przedstawiony w przeszłości za pośrednictwem tego specjalnego systemu.

154

(155)  Zgodnie z art. 9 ust. 2 dekretu prezydenckiego przedmiotowe zwiększenie jest rozumiane jako przekraczające połowę kwoty odpowiadającej sumie aktywów tych przedsiębiorstw lub przekraczające kwotę 1 mln USD.

155

(156)  Chyba że przejęcie ma na celu zaspokojenie potrzeb sił zbrojnych w czasie wojny i jest dozwolone tylko na tak długo, jak trwa konflikt, oraz podlega godziwej rekompensacie.

156

(157)  W dekrecie przewiduje się również inne przywileje/warunki dla przedsiębiorstw nim objętych: (i) szczególne warunki w odniesieniu do repatriacji pożyczek lub kapitału podstawowego, zezwolenie na repatriację pożyczek lub kapitału podstawowego (do 10 % kapitału przywożonego rocznie); skumulowane przekazy pieniężne zysków (do 12 % podatku netto od przywożonego i nierepatriowanego kapitału rocznie); oraz przekazy pieniężne odsetek (do 10 % rocznie) i pozwolenia na przekazywanie poza Grecję waluty obcej koniecznej do uiszczania opłat leasingowych związanych z maszynami lub innymi formami kapitału wziętego w leasing z zagranicy); (ii) zatrudnianie cudzoziemców jako pracowników technicznych i administracyjnych oraz zezwalanie na wywożenie kwoty ich wynagrodzenia w walucie obcej; a także zezwolenie na prowadzenie rachunków przedsiębiorstwa z księgowaniem w walucie obcej.

157

(158)  Zob. motyw 213 decyzji o wszczęciu postępowania.

158

(159)  Ocena Komisji w bieżącej sprawie pozostaje bez uszczerbku dla jakichkolwiek działań, jakie może podjąć w odniesieniu do przedmiotowego dekretu prezydenckiego.

159

(160)  Art. 3 ust. 2 dekretu wyraźnie odnosi się do niektórych przywilejów i zwolnień, które można przyznawać za jego pośrednictwem. W art. 5 ust. 3 dekretu z mocą ustawy nr 4256/1962, który stanowi interpretację dekretu z 1953 r., określono, że administracja ma pełną swobodę w zakresie regulowania wszelkich innych kwestii związanych z inwestycjami w jakikolwiek sposób, jaki uzna za stosowny do osiągnięcia celu dekretu prezydenckiego zakładającego przyciągnięcie kapitału zagranicznego, o ile kwestie te nie są sprzeczne z jego przepisami. Można zatem stwierdzić, że administracja ma pełną swobodę w zakresie ustanawiania nowych warunków oraz „instrumentów”, które mogą uczynić takie inwestycje atrakcyjniejszymi dla przedsiębiorstw.

160

(161)  Zob. motywy 209–216 decyzji o wszczęciu postępowania.

161

(162)  Zob. motywy 92–97 niniejszej decyzji.

162

(163)  Sprawa C-487/06 P British Aggregates, Zb.Orz. 2008, s. I-10515, pkt 92.

163

(164)  Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska, jakie Komisja może przyjąć wobec wspomnianego dekretu z mocą ustawy.

164

(165)  Zob. motywy 21 i 22 obwieszczenia Komisji w sprawie pomocy podatkowej.

165

(166)  Obwieszczenie Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej (Dz.U. C 384 z 10.12.1998, s. 3).

166

(167)  Zob. motywy 24 i 27 obwieszczenia Komisji w sprawie opodatkowania.

167

(168)  Zob. na przykład wyrok Sądu w sprawie T-445/05 Assogestioni et Fineco Asset Management przeciwko Komisji, pkt 145, oraz przywoływane orzecznictwo.

168

(169)  Zob. decyzja Komisji w sprawie NN 27/96 Międzynarodowy Port Lotniczy Spata.

169

(170)  Zob. decyzje Komisji w sprawach N 508/07 Ionia Odos; N 45/08 Autostrada Elefsina–Koryntia–Patras–Pirgos–Tsakona; N 566/07 Autostrada Koryntia–Tripoli–Kalamata i odcinek Lefktro–Sparta; N 565/07 Autostrada w Grecji Centralnej; N 633/07 Umowa koncesji dotycząca odcinka Maliakos–Kleidi autostrady Patras–Ateny–Saloniki–Evzoni; N 134/07 Umowa koncesji dotycząca podwodnego tunelu drogowego w Salonikach.

170

(171)  Sprawy połączone T-427/04 Francja przeciwko Komisji i T-17/05 France Telecom przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2009, s. II-0435, pkt 264–266; C-474/09 P do C-476/09 P Territorio Histórico de Vizcaya – Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Álava – Diputación Foral de Álava i Territorio Histórico de Guipúzcoa – Diputación Foral de Guipúzcoa przeciwko Komisji Europejskiej, Zb.Orz. 2011, s. I-113, pkt 70.

171

(172)  SA.32866 (11/N) – Grecja – Rozwój sieci szerokopasmowych na obszarach wiejskich w Grecji.

172

(173)  Zob. decyzja Komisji w sprawie N 134/07 Umowa koncesji dotycząca podwodnego tunelu w Salonikach.

173

(174)  Zob. decyzja C(2013) 9253 final – Pomoc państwa SA.36894 związana z uruchomieniem projektu Ionia Odos SA; decyzja C(2013) 9275 final – Pomoc państwa SA.36877 związana z uruchomieniem projektu Aegean Motorway SA; decyzja C(2013) 9253 final – Pomoc państwa SA.36878 związana z projektem Olympia Odos SA; oraz decyzja C(2013) 9274 final – Pomoc państwa SA. 36893 związana z projektem dotyczącym autostrady centralnej (E65).

174

(175)  W każdym przypadku Komisja rozumie ponadto, że zwolnienia podatkowe na rzecz PCT zostały wprowadzone wyłącznie w ustawie ratyfikującej umowę koncesji, a nie w samej umowie koncesji, ponieważ PPA nie ma kompetencji w zakresie udzielania zwolnień podatkowych. W przeciwieństwie do spraw, na które powołały się władze greckie i PCT, koncesjonariusz w bieżącej sprawie miał podjąć się wyłącznie i jedynie realizacji projektu inwestycyjnego, bez wsparcia państwa lub wsparcia publicznego w jakiejkolwiek postaci.

175

(176)  Sprawa 730/79 Philip Morris, Rec. 1980, s. 267, pkt 11; sprawy połączone T-298/97, T-312/97, T-313/97, T-315/97, T-600/97 do 607/97, T-1/98, T-3/98 do T-6/98 i T-23/98 Alzetta Mauro i in. przeciwko Komisji, Rec. 2000, s. II-2325, pkt 80.

176

(177)  Sprawy połączone T-298/97, T-312/97 itd. Alzetta, Rec. 2000, s. II-2325, pkt 141–147; sprawa C-280/00 Altmark Trans, Rec. 2003, s. I-7747.

177

(178)  Zob. decyzja Komisji z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie C 21/09 (ex N 105/08, N 168/08 i N 169/08) – Grecja – Finansowanie infrastruktury i urządzeń portu Pireus ze środków publicznych (Dz.U. C 402 z 29.12.2012, s. 25, pkt 90 i 91).

178

(179)  Zob. sprawy połączone T-298/97, T-312/097 itd. Alzetta, Rec. 2000, s. II-2325, p. 95; i sprawa 730/97 Philip Morris, Rec. 1980, s. 267, pkt 9–12.

179

(180)  Zob. między innymi sprawy połączone Alzetta, s. 95.

180

(181)  Zob. wyrok w sprawie C-372/97 Włochy przeciwko Komisji, Rec. 2004, s. I-3679, pkt 67 oraz przywołane w nim orzecznictwo.

181

(182)  Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13).

182

(183)  Zob. art. 8 ustawy nr 3755/2009, w którym określono datę rozpoczęcia okresu obowiązywania tej ustawy.

183

(184)  Zob. rozdział 5 wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 i decyzja Komisji z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie C 7/08 (ex N 655/07) – Niemcy – Program gwarancji na pożyczki kapitałowe prowadzony przez kraj związkowy Saksonia.

184

(185)  Zob. decyzja Komisji z dnia 31 sierpnia 2006 r. w sprawie N 408/06 – Grecja – Mapa pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. C 286 z 23.11.2006, s. 5).

185

(186)  Przykładowo inwestycji restytucyjnych, kosztów transportu lub kosztów pracy.

186

(187)  Zob. przypis 184.

187

(188)  COM(2009) 279/4, pkt 46.

188

(189)  COM(2009) 8.

189

(190)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1).

190

(191)  Ponadto rentowność i dochodowość projektu inwestycyjnego zostały już potwierdzone faktem, iż inwestycje PCT realizowane w porcie w Pireusie osiągnęły już bardzo pozytywne wyniki finansowe.

191

(192)  Zob. np. wyrok w sprawie C-348/93 Komisja przeciwko Włochom, Rec. 1995, s. I-00673, pkt 26; oraz przywołane w nim orzecznictwo.

192

(193)  Zob. np. wyrok w sprawach połączonych T-239/04 i T-323/04 Włochy i Brandt Italia SpA przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2007, s. II-3265, pkt 153–154; oraz przywołane w nim orzecznictwo.

193

(194)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1).

194

(195)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

195

(196)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 82 z 25.3.2008, s. 1).

196

---