# Dziennik Urzędowy C 292/1 wr

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 292 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 571 września 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 292

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 571 września 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2014/C 292/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2014/C 292/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2014/C 292/02 | Sprawa C-658/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 czerwca 2014 r. – Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej [Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2011/640/WPZiB — Podstawa prawna — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) — Artykuł 37 TUE — Umowa międzynarodowa dotycząca wyłącznie WPZiB — Artykuł 218 ust. 6 akapit drugi TFUE — Obowiązek natychmiastowego i pełnego informowania Parlamentu — Artykuł 218 ust. 10 TFUE — Utrzymanie skutków w mocy] | 2 |
| 2014/C 292/03 | Sprawa C-350/12 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 lipca 2014 r. – Rada Unii Europejskiej przeciwko Sophie in ’t Veld (Odwołanie — Dostęp do dokumentów instytucji — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 1 lit. a) tiret trzecie, art. 4 ust. 2 tiret drugie i art. 4 ust. 6 — Opinia służby prawnej Rady w odniesieniu do rozpoczęcia negocjacji celem zawarcia umowy międzynarodowej — Wyjątki od prawa dostępu — Ochrona interesu publicznego w zakresie stosunków międzynarodowych — Ochrona opinii prawnych — Decyzja w sprawie częściowej odmowy dostępu) | 3 |
| 2014/C 292/04 | Sprawa C-573/12: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Förvaltningsrätten i Linköping – Szwecja) – Ålands Vindkraft AB przeciwko Energimyndigheten (Odesłanie prejudycjalne — Krajowy system wsparcia przewidujący wydawanie zbywalnych zielonych certyfikatów na rzecz zakładów wytwarzających energię elektryczną ze źródeł odnawialnych — Ciążący na dostawcach energii elektrycznej i niektórych użytkownikach obowiązek corocznego zwrotu na rzecz właściwych władz określonej kwoty zielonych certyfikatów — Odmowa przyznania zielonych certyfikatów na rzecz zakładów produkcyjnych położonych poza terytorium danego państwa członkowskiego — Dyrektywa 2009/28/WE — Artykuł 2 akapit drugi lit. k) i art. 3 ust. 3 — Swobodny przepływ towarów — Artykuł 34 TFUE) | 4 |
| 2014/C 292/05 | Sprawa C-37/13 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2014 r. – Nexans SA, Nexans France przeciwko Komisji Europejskiej [Odwołanie — Konkurencja — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Postępowanie administracyjne — Kontrola — Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli — Obowiązek uzasadnienia — Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze — Rynek geograficzny] | 5 |
| 2014/C 292/06 | Sprawa C-76/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2002/22/WE — Łączność elektroniczna — Sieci i usługi — Wyznaczenie przedsiębiorstw odpowiedzialnych za świadczenie usługi powszechnej — Nieprawidłowa transpozycja — Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie — Brak wykonania — Artykuł 260 ust. 2 TFUE — Kara pieniężna — Okresowa kara pieniężna — Kwota ryczałtowa) | 5 |
| 2014/C 292/07 | Sprawa C-84/13 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 lipca 2014 r. – Electrabel SA przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Koncentracja przedsiębiorstw — Decyzja Komisji — Skazanie na zapłatę grzywny — Naruszenie art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 — Kontrola koncentracji przedsiębiorstw — Artykuł 14 ust. 3 — Kryteria podlegające uwzględnieniu przy określaniu kwoty grzywny — Uwzględnienie czasu trwania naruszenia — Zasada niedziałania prawa wstecz — Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 139/2004 — Obowiązek uzasadnienia) | 6 |
| 2014/C 292/08 | Sprawy połączone C-129/13 i C-130/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13) przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Pokrycie długu celnego — Zasada poszanowania prawa do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Adresat decyzji o wezwaniu do zapłaty, który nie został wysłuchany przez organy celne przed wydaniem tej decyzji, lecz dopiero na następującym później etapie postępowania w przedmiocie zażalenia — Naruszenie prawa do obrony — Ustalenie skutków prawnych nieposzanowania prawa do obrony) | 6 |
| 2014/C 292/09 | Sprawa C-165/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Stanislav Gross przeciwko Hauptzollamt Braunschweig (Podatki — Dyrektywa 92/12/EWG — Artykuły 7 – 9 — Ogólne zasady dotyczące wyrobów objętych podatkiem akcyzowym — Wyroby dopuszczone do konsumpcji w państwie członkowskim i przechowywane do celów handlowych w innym państwie członkowskim — Wymagalność podatku akcyzowego względem posiadacza tych wyrobów, który nabył je w państwie członkowskim przeznaczenia — Nabycie po zakończeniu czynności przywozu) | 7 |
| 2014/C 292/10 | Sprawa C-189/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Bayonne – Francja) – Préfet des Pyrénées-Atlantiques przeciwko Raquel Gianni Da Silvie (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Dyrektywa 2008/115/WE — Wspólne normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich — Uregulowanie krajowe przewidujące karę pozbawienia wolności w związku z nielegalnym przekroczeniem granicy stwierdzonym na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa — Odpowiedź Trybunału nie jest już konieczna dla rozstrzygnięcia sporu — Umorzenie postępowania) | 8 |
| 2014/C 292/11 | Sprawy połączone C-362/13, C-363/13 i C-407/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo i in. (C-407/13) przeciwko Rete Ferroviaria Italiana SpA (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony, zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Sektor transportu morskiego — Promy obsługujące połączenie między dwoma portami położonymi w tym samym państwie członkowskim — Możliwość zawierania kolejnych umów o pracę na czas określony — Klauzula 3.1 — Pojęcie umowy o pracę na czas określony — Klauzula 5.1 — Środki służące zapobieganiu nadużywania kolejnych umów o pracę na czas określony — Sankcje — Przekształcenie stosunku pracy na czas określony w stosunek pracy na czas nieokreślony — Przesłanki) | 9 |
| 2014/C 292/12 | Sprawa C-524/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Karlsruhe – Niemcy) – Eycke Braun przeciwko Land Baden-Württemberg [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Dyrektywa 69/335/EWG — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Artykuł 10 lit. c) — Przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę kapitałową innego rodzaju nieprowadzące do podwyższenia kapitału — Opłaty wymagane za sporządzenie aktu notarialnego stwierdzającego takie przekształcenie] | 10 |
| 2014/C 292/13 | Sprawa C-210/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Danieli Tomassi | 10 |
| 2014/C 292/14 | Sprawa C-211/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r.– postępowanie karne przeciwko Massimilianowi Di Adamo | 11 |
| 2014/C 292/15 | Sprawa C-212/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Andrei De Ciantisowi | 12 |
| 2014/C 292/16 | Sprawa C-213/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Rominie Biolzi | 12 |
| 2014/C 292/17 | Sprawa C-214/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Giuseppemu Proi | 13 |
| 2014/C 292/18 | Sprawa C-258/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Alba Iulia (Rumunia) w dniu 26 maja 2014 r. – Eugenia Florescu i in. przeciwko Casa Județeană de Pensii Sibiu i in. | 13 |
| 2014/C 292/19 | Sprawa C-260/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău (Rumunia) w dniu 30 maja 2014 r. – Județul Neamț przeciwko Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice | 15 |
| 2014/C 292/20 | Sprawa C-261/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău (Rumunia) w dniu 30 maja 2014 r. – Județul Bacău przeciwko Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice | 16 |
| 2014/C 292/21 | Sprawa C-281/14 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 31 marca 2014 r. w sprawie T-270/13 Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) przeciwko Commissione europea, Agenzia esecutiva per l’innovazione e le reti (INEA), wniesione w dniu 9 czerwca 2014 r. przez Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) | 17 |
| 2014/C 292/22 | Sprawa C-290/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze (Włochy) w dniu 12 czerwca 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Skerdjanowi Celajowi | 18 |
| 2014/C 292/23 | Sprawa C-302/14: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii | 19 |
| 2014/C 292/24 | Sprawa C-310/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingin hovioikeus (Finlandia) w dniu 30 czerwca 2014 r. – Nike European Operations Netherlands BV przeciwko Sportland Oy Oy w upadłości | 19 |
| 2014/C 292/25 | Sprawa C-314/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 1 lipca 2014 r. – Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki | 21 |
| 2014/C 292/26 | Sprawa C-329/14: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii | 21 |
| | Sąd |
| 2014/C 292/27 | Sprawa T-463/07: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Włochy przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania — Premie za bydło — Oliwa z oliwek i tłuszcze — Susz paszowy — Skuteczność kontroli — System kar) | 23 |
| 2014/C 292/28 | Sprawa T-540/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Esso i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Czas trwania naruszenia — Równość traktowania — Proporcjonalność — Nieograniczone prawo orzekania) | 23 |
| 2014/C 292/29 | Sprawa T-541/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Sasol i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział — Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału — Następstwo prawne przedsiębiorstw — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Okoliczności obciążające — Rola przywódcy — Określenie pułapu grzywny — Nieograniczone prawo orzekania) | 24 |
| 2014/C 292/30 | Sprawa T-543/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – RWE i RWE Dea przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział — Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału — Następstwo prawne — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Nieograniczone prawo orzekania) | 25 |
| 2014/C 292/31 | Sprawa T-457/09: Wyrok Sądu z dnia 17 lipca 2014 r. – Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband przeciwko Komisji [Pomoc państwa — Restrukturacja WestLB — Pomoc mająca na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego — Art. 87 ust. 3 lit. b) WE — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem pod pewnymi warunkami — Skarga o stwierdzenie nieważności — Indywidualne oddziaływanie — Interes prawny — Dopuszczalność — Kolegialność — Obowiązek uzasadnienia — Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności — Proporcjonalność — Zasada niedyskryminacji — Artykuł 295 WE — Artykuł 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999] | 26 |
| 2014/C 292/32 | Sprawa T-533/10: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – DTS Distribuidora de Televisión Digital przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Publiczna usługa radiofonii i telewizji — Planowana przez Hiszpanię pomoc na rzecz RTVE — Zmiana systemu finansowania — Zastąpienie przychodów z reklamy nowymi podatkami od operatorów telewizyjnych i telekomunikacyjnych — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Środek podatkowy stanowiący sposób finansowania pomocy — Istnienie konicznego związku pomiędzy podatkiem i pomocą — Bezpośredni wpływ przychodu z podatku na wysokość pomocy — Proporcjonalność) | 27 |
| 2014/C 292/33 | Sprawa T-59/11: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Isotis przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Szósty program ramowy w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniający się do utworzenia europejskiej przestrzeni badań i innowacji (2002 – 2006) — Umowy Access-eGOV, EU4ALL, eABILITIES, Emerge, Enable, Ask-It — Program eTEN dotyczący transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych — Umowy Navigabile i Euridice — Program ramowy na rzecz innowacji i konkurencyjności — Umowa T-Seniority — Wypłata salda — Żądanie wzajemne — Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki — Odszkodowanie ryczałtowe) | 28 |
| 2014/C 292/34 | Sprawa T-515/11: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Telefónica de España i Telefónica Móviles España przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Publiczna usługa radiofonii i telewizji — Planowana przez Hiszpanię pomoc na rzecz RTVE — Zmiana systemu finansowania — Zastąpienie przychodów z reklamy przez nowe podatki od operatorów telewizyjnych i telekomunikacyjnych — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Prawa procesowe — Nowa pomoc — Zmiana istniejącego systemu pomocy — Środek podatkowy stanowiący sposób finansowania pomocy — Istnienie konicznego związku pomiędzy podatkiem i pomocą — Bezpośredni wpływ przychodu z podatku na wysokość pomocy — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia) | 29 |
| 2014/C 292/35 | Sprawa T-223/11: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Siemens przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Umowa dotycząca pożyczki materiałów rozszczepialnych na rzecz Wspólnotowego Centrum Badawczego w Isprze — Niewykonanie umowy — Odsetki za zwłokę) | 30 |
| 2014/C 292/36 | Sprawa T-401/11 P: Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Odpowiedzialność pozaumowna — Szkoda na osobie poniesiona przez bliskich zmarłego urzędnika — Szkoda, jakiej urzędnik doznał przed swoją śmiercią — Podział kompetencji między Sądem a Sądem do spraw Służby Publicznej — Zasada zgodności pomiędzy wnioskiem o odszkodowanie i zadośćuczynienie a zażaleniem na decyzję odmowną w sprawie tego wniosku) | 30 |
| 2014/C 292/37 | Sprawa T-572/11: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Hassan przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostosowanie żądań — Przekroczenie terminu — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo własności — Proporcjonalność — Żądanie odszkodowawcze) | 31 |
| 2014/C 292/38 | Sprawa T-5/12: Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. – BSH przeciwko OHIM (Wash & Coffee) ([Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Wash & Coffee — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009]) | 32 |
| 2014/C 292/39 | Sprawa T-48/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Euroscript – Polska przeciwko Parlamentowi (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług tłumaczenia na język polski — Decyzja zmieniająca decyzję w sprawie umieszczenia skarżącej na pierwszym miejscu na liście wybranych oferentów — Zawarcie umowy ramowej o wykonanie głównego zamówienia z innym z oferentów — Wniosek o ponowną ocenę — Termin — Zawieszenie postępowania — Przejrzystość — Równość traktowania) | 33 |
| 2014/C 292/40 | Sprawa T-52/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Grecja przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Pomoc w formie rekompensat wypłacanych przez grecki zakład ubezpieczeń rolniczych (ELGA) w latach 2008 i 2009 — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie pomocy państwa — Artykuł 107 ust. 3 lit. b) i c) TFUE — Wytyczne dotyczące pomocy państwa w sektorze rolnym) | 34 |
| 2014/C 292/41 | Sprawa T-204/12: Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. – Vila Vita Hotel und Touristik przeciwko OHIM – Viavita (VIAVITA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VIAVITA — Wcześniejsze krajowe znaki towarowe: słowny VILA VITA PARC i graficzny VILA VITA — Brak rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych — Artykuł 42 ust. 2 i 3 oraz art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 34 |
| 2014/C 292/42 | Sprawa T-295/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Niemcy przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Usługi usuwania zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni — Utrzymywanie dodatkowych mocy przerobowych w razie chorób epizootycznych — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Rekompensata za zobowiązanie z zakresu usług publicznych — Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenie konkurencji — Konieczność pomocy — Pomocniczość — Obowiązek uzasadnienia) | 35 |
| 2014/C 292/43 | Sprawa T-309/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Zweckverband Tierkörperbeseitigung przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Usługi usuwania zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni — Utrzymywanie dodatkowych mocy przerobowych w razie chorób epizootycznych — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie przedsiębiorstwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Rekompensata za zobowiązanie z zakresu usług publicznych — Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenie konkurencji — Istniejąca pomoc i nowa pomoc — Konieczność pomocy — Pomocniczość — Uzasadnione oczekiwania — Pewność prawa — Proporcjonalność) | 36 |
| 2014/C 292/44 | Sprawa T-376/12: Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Grecja przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Suszone winogrona — Wino — Wydatki dokonane przez Grecję — Jednorazowa korekta finansowa — Metoda obliczania — Charakter procedury rozliczania rachunków — Związek z wydatkami sfinansowanymi przez Unię) | 37 |
| 2014/C 292/45 | Sprawa T-425/12: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Sport Eybl & Sports Experts przeciwko OHIM – Elite Licensing (e) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego e — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy e — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 37 |
| 2014/C 292/46 | Sprawa T-576/12: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Łaszkiewicz przeciwko OHIM – Capital Safety Group EMEA (PROTEKT) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PROTEKT — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe PROTECTA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009] | 38 |
| 2014/C 292/47 | Sprawa T-578/12: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2014 r. – National Iranian Oil Company przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Iranu mające na celu niedopuszczenie do rozprzestrzeniania broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Jednostka niższego rzędu niż państwo — Legitymacja procesowa i interes w uzyskaniu ochrony prawnej — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Wskazanie i wybór podstawy prawnej — Kompetencje Rady — Zasada przewidywalności działań Unii — Pojęcie wsparcia udzielanego w zakresie rozprzestrzeniania broni jądrowej — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej — Proporcjonalność — Prawo własności) | 39 |
| 2014/C 292/48 | Sprawa T-18/13: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Łaszkiewicz przeciwko OHIM – Cables y Eslingas (PROTEKT) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PROTEKT — Wcześniejsze słowne hiszpańskie znaki towarowe PROTEK — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009] | 39 |
| 2014/C 292/49 | Sprawa T-36/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Erreà Sport przeciwko OHIM – Facchinelli (ANTONIO BACIONE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego ANTONIO BACIONE — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy erreà i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający dwa nachodzące na siebie romby — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009] | 40 |
| 2014/C 292/50 | Sprawa T-66/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Langguth Erben przeciwko OHIM (Kształt butelki napoju alkoholowego) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Kształt butelki napoju alkoholowego — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2, art. 75 i 76 ust. 1 oraz art. 77 rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 41 |
| 2014/C 292/51 | Sprawa T-182/13: Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Moallem Insurance przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Błąd w ocenie) | 42 |
| 2014/C 292/52 | Sprawa T-196/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM – Stal-Florez Botero (la nana) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego la nana — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy NANA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 57 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009] | 43 |
| 2014/C 292/53 | Sprawa T-324/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Endoceutics przeciwko OHIM – Merck (FEMIVIA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FEMIVIA — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy FEMIBION — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską wcześniejszego graficznego znaku towarowego femibion — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 43 |
| 2014/C 292/54 | Sprawa T-404/13: Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. –NIIT Insurance Technologies przeciwko OHIM (SUBSCRIBE) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SUBSCRIBE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł & ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Równość traktowania — Artykuł 56 TFUE] | 44 |
| 2014/C 292/55 | Sprawa T-38/14: Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2014 r. – Kafetzakisi in. przeciwko Republice Greckiej i in. | 45 |
| 2014/C 292/56 | Sprawa T-379/14: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – Universal Music przeciwko OHIM (Yellow Lounge) | 46 |
| 2014/C 292/57 | Sprawa T-404/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Junited Autoglas Deutschland przeciwko OHIM – United Vehicles (UNITED VEHICLEs) | 46 |
| 2014/C 292/58 | Sprawa T-412/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji | 47 |
| 2014/C 292/59 | Sprawa T-423/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji | 48 |
| 2014/C 292/60 | Sprawa T-454/14: Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – Warimex przeciwko OHIM (STONE) | 49 |
| 2014/C 292/61 | Sprawa T-468/14: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Holistic Innovation Institute przeciwko Komisji | 50 |
| 2014/C 292/62 | Sprawa T-470/14: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Hewlett Packard Development Company przeciwko OHIM (ELITEPAD) | 50 |
| 2014/C 292/63 | Sprawa T-494/14: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2014 r. – Kłymenko przeciwko Radzie | 51 |
| 2014/C 292/64 | Sprawa T-495/14: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Theodorakis i Theodoraki przeciwko Radzie | 52 |
| 2014/C 292/65 | Sprawa T-496/14: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Berry Investments przeciwko Radzie | 53 |
| 2014/C 292/66 | Sprawa T-505/14: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2014 r. – Seven for all mankind przeciwko OHIM – Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND) | 54 |
| 2014/C 292/67 | Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2014 r. – Gas Natural SDG przeciwko Komisji (Sprawa T-508) | 55 |
| 2014/C 292/68 | Sprawa T-509/14: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Decal España przeciwko Komisji | 56 |
| 2014/C 292/69 | Sprawa T-515/14 P: Odwołanie wniesione w dniu 9 lipca 2014 r. przez Christodoulosa Alexandrou od wyroku wydanego w dniu 14 maja 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-34/13 Alexandrou przeciwko Komisji | 56 |
| 2014/C 292/70 | Sprawa T-516/14 P: Odwołanie wniesione w dniu 9 lipca 2014 r. przez Christodoulosa Alexandrou od wyroku wydanego w dniu 14 maja 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-140/12 Alexandrou/Komisja | 57 |
| 2014/C 292/71 | Sprawa T-450/04 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – Bouygues i Bouygues Télécom przeciwko Komisji | 58 |
| 2014/C 292/72 | Sprawa T-359/11: Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2014 r. – Makhlouf przeciwko Radzie | 58 |
| 2014/C 292/73 | Sprawa T-185/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – HUK-Coburg przeciwko Komisji | 58 |
| 2014/C 292/74 | Sprawa T-302/12: Postanowienie Sądu z dnia 20 czerwca 2014 r. – Torrefacção Camelo przeciwko OHIM – Lorenzo Pato Hermanos (Zdobienie opakowań) | 59 |
| 2014/C 292/75 | Sprawa T-420/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – VHV przeciwko Komisji | 59 |
| 2014/C 292/76 | Sprawa T-421/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – Württembergische Gemeinde-Versicherung przeciwko Komisji | 59 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2014/C 292/77 | Sprawa F-36/14: Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 60 |
| 2014/C 292/78 | Sprawa F-40/14: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 60 |
| 2014/C 292/79 | Sprawa F-43/14: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 61 |
| 2014/C 292/80 | Sprawa F-49/14: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2014 r. – ZZ i in. przeciwko Parlamentowi | 62 |
| 2014/C 292/81 | Sprawa F-51/14: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko ESDZ | 62 |
| 2014/C 292/82 | Sprawa F-58/14: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko EAL | 63 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2014/C 292/02

Sprawa C-658/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 czerwca 2014 r. – Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej [Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2011/640/WPZiB — Podstawa prawna — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) — Artykuł 37 TUE — Umowa międzynarodowa dotycząca wyłącznie WPZiB — Artykuł 218 ust. 6 akapit drugi TFUE — Obowiązek natychmiastowego i pełnego informowania Parlamentu — Artykuł 218 ust. 10 TFUE — Utrzymanie skutków w mocy]

2

2014/C 292/03

Sprawa C-350/12 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 lipca 2014 r. – Rada Unii Europejskiej przeciwko Sophie in ’t Veld (Odwołanie — Dostęp do dokumentów instytucji — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 1 lit. a) tiret trzecie, art. 4 ust. 2 tiret drugie i art. 4 ust. 6 — Opinia służby prawnej Rady w odniesieniu do rozpoczęcia negocjacji celem zawarcia umowy międzynarodowej — Wyjątki od prawa dostępu — Ochrona interesu publicznego w zakresie stosunków międzynarodowych — Ochrona opinii prawnych — Decyzja w sprawie częściowej odmowy dostępu)

3

2014/C 292/04

Sprawa C-573/12: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Förvaltningsrätten i Linköping – Szwecja) – Ålands Vindkraft AB przeciwko Energimyndigheten (Odesłanie prejudycjalne — Krajowy system wsparcia przewidujący wydawanie zbywalnych zielonych certyfikatów na rzecz zakładów wytwarzających energię elektryczną ze źródeł odnawialnych — Ciążący na dostawcach energii elektrycznej i niektórych użytkownikach obowiązek corocznego zwrotu na rzecz właściwych władz określonej kwoty zielonych certyfikatów — Odmowa przyznania zielonych certyfikatów na rzecz zakładów produkcyjnych położonych poza terytorium danego państwa członkowskiego — Dyrektywa 2009/28/WE — Artykuł 2 akapit drugi lit. k) i art. 3 ust. 3 — Swobodny przepływ towarów — Artykuł 34 TFUE)

4

2014/C 292/05

Sprawa C-37/13 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2014 r. – Nexans SA, Nexans France przeciwko Komisji Europejskiej [Odwołanie — Konkurencja — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Postępowanie administracyjne — Kontrola — Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli — Obowiązek uzasadnienia — Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze — Rynek geograficzny]

5

2014/C 292/06

Sprawa C-76/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2002/22/WE — Łączność elektroniczna — Sieci i usługi — Wyznaczenie przedsiębiorstw odpowiedzialnych za świadczenie usługi powszechnej — Nieprawidłowa transpozycja — Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie — Brak wykonania — Artykuł 260 ust. 2 TFUE — Kara pieniężna — Okresowa kara pieniężna — Kwota ryczałtowa)

5

2014/C 292/07

Sprawa C-84/13 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 lipca 2014 r. – Electrabel SA przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Koncentracja przedsiębiorstw — Decyzja Komisji — Skazanie na zapłatę grzywny — Naruszenie art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 — Kontrola koncentracji przedsiębiorstw — Artykuł 14 ust. 3 — Kryteria podlegające uwzględnieniu przy określaniu kwoty grzywny — Uwzględnienie czasu trwania naruszenia — Zasada niedziałania prawa wstecz — Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 139/2004 — Obowiązek uzasadnienia)

6

2014/C 292/08

Sprawy połączone C-129/13 i C-130/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13) przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Pokrycie długu celnego — Zasada poszanowania prawa do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Adresat decyzji o wezwaniu do zapłaty, który nie został wysłuchany przez organy celne przed wydaniem tej decyzji, lecz dopiero na następującym później etapie postępowania w przedmiocie zażalenia — Naruszenie prawa do obrony — Ustalenie skutków prawnych nieposzanowania prawa do obrony)

6

2014/C 292/09

Sprawa C-165/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Stanislav Gross przeciwko Hauptzollamt Braunschweig (Podatki — Dyrektywa 92/12/EWG — Artykuły 7 – 9 — Ogólne zasady dotyczące wyrobów objętych podatkiem akcyzowym — Wyroby dopuszczone do konsumpcji w państwie członkowskim i przechowywane do celów handlowych w innym państwie członkowskim — Wymagalność podatku akcyzowego względem posiadacza tych wyrobów, który nabył je w państwie członkowskim przeznaczenia — Nabycie po zakończeniu czynności przywozu)

7

2014/C 292/10

Sprawa C-189/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Bayonne – Francja) – Préfet des Pyrénées-Atlantiques przeciwko Raquel Gianni Da Silvie (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Dyrektywa 2008/115/WE — Wspólne normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich — Uregulowanie krajowe przewidujące karę pozbawienia wolności w związku z nielegalnym przekroczeniem granicy stwierdzonym na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa — Odpowiedź Trybunału nie jest już konieczna dla rozstrzygnięcia sporu — Umorzenie postępowania)

8

2014/C 292/11

Sprawy połączone C-362/13, C-363/13 i C-407/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo i in. (C-407/13) przeciwko Rete Ferroviaria Italiana SpA (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony, zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Sektor transportu morskiego — Promy obsługujące połączenie między dwoma portami położonymi w tym samym państwie członkowskim — Możliwość zawierania kolejnych umów o pracę na czas określony — Klauzula 3.1 — Pojęcie umowy o pracę na czas określony — Klauzula 5.1 — Środki służące zapobieganiu nadużywania kolejnych umów o pracę na czas określony — Sankcje — Przekształcenie stosunku pracy na czas określony w stosunek pracy na czas nieokreślony — Przesłanki)

9

2014/C 292/12

Sprawa C-524/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Karlsruhe – Niemcy) – Eycke Braun przeciwko Land Baden-Württemberg [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Dyrektywa 69/335/EWG — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Artykuł 10 lit. c) — Przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę kapitałową innego rodzaju nieprowadzące do podwyższenia kapitału — Opłaty wymagane za sporządzenie aktu notarialnego stwierdzającego takie przekształcenie]

10

2014/C 292/13

Sprawa C-210/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Danieli Tomassi

10

2014/C 292/14

Sprawa C-211/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r.– postępowanie karne przeciwko Massimilianowi Di Adamo

11

2014/C 292/15

Sprawa C-212/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Andrei De Ciantisowi

12

2014/C 292/16

Sprawa C-213/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Rominie Biolzi

12

2014/C 292/17

Sprawa C-214/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Giuseppemu Proi

13

2014/C 292/18

Sprawa C-258/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Alba Iulia (Rumunia) w dniu 26 maja 2014 r. – Eugenia Florescu i in. przeciwko Casa Județeană de Pensii Sibiu i in.

13

2014/C 292/19

Sprawa C-260/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău (Rumunia) w dniu 30 maja 2014 r. – Județul Neamț przeciwko Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

15

2014/C 292/20

Sprawa C-261/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău (Rumunia) w dniu 30 maja 2014 r. – Județul Bacău przeciwko Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

16

2014/C 292/21

Sprawa C-281/14 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 31 marca 2014 r. w sprawie T-270/13 Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) przeciwko Commissione europea, Agenzia esecutiva per l’innovazione e le reti (INEA), wniesione w dniu 9 czerwca 2014 r. przez Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)

17

2014/C 292/22

Sprawa C-290/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze (Włochy) w dniu 12 czerwca 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Skerdjanowi Celajowi

18

2014/C 292/23

Sprawa C-302/14: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

19

2014/C 292/24

Sprawa C-310/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingin hovioikeus (Finlandia) w dniu 30 czerwca 2014 r. – Nike European Operations Netherlands BV przeciwko Sportland Oy Oy w upadłości

19

2014/C 292/25

Sprawa C-314/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 1 lipca 2014 r. – Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki

21

2014/C 292/26

Sprawa C-329/14: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii

21

Sąd

2014/C 292/27

Sprawa T-463/07: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Włochy przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania — Premie za bydło — Oliwa z oliwek i tłuszcze — Susz paszowy — Skuteczność kontroli — System kar)

23

2014/C 292/28

Sprawa T-540/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Esso i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Czas trwania naruszenia — Równość traktowania — Proporcjonalność — Nieograniczone prawo orzekania)

23

2014/C 292/29

Sprawa T-541/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Sasol i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział — Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału — Następstwo prawne przedsiębiorstw — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Okoliczności obciążające — Rola przywódcy — Określenie pułapu grzywny — Nieograniczone prawo orzekania)

24

2014/C 292/30

Sprawa T-543/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – RWE i RWE Dea przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział — Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału — Następstwo prawne — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Nieograniczone prawo orzekania)

25

2014/C 292/31

Sprawa T-457/09: Wyrok Sądu z dnia 17 lipca 2014 r. – Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband przeciwko Komisji [Pomoc państwa — Restrukturacja WestLB — Pomoc mająca na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego — Art. 87 ust. 3 lit. b) WE — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem pod pewnymi warunkami — Skarga o stwierdzenie nieważności — Indywidualne oddziaływanie — Interes prawny — Dopuszczalność — Kolegialność — Obowiązek uzasadnienia — Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności — Proporcjonalność — Zasada niedyskryminacji — Artykuł 295 WE — Artykuł 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999]

26

2014/C 292/32

Sprawa T-533/10: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – DTS Distribuidora de Televisión Digital przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Publiczna usługa radiofonii i telewizji — Planowana przez Hiszpanię pomoc na rzecz RTVE — Zmiana systemu finansowania — Zastąpienie przychodów z reklamy nowymi podatkami od operatorów telewizyjnych i telekomunikacyjnych — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Środek podatkowy stanowiący sposób finansowania pomocy — Istnienie konicznego związku pomiędzy podatkiem i pomocą — Bezpośredni wpływ przychodu z podatku na wysokość pomocy — Proporcjonalność)

27

2014/C 292/33

Sprawa T-59/11: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Isotis przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Szósty program ramowy w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniający się do utworzenia europejskiej przestrzeni badań i innowacji (2002 – 2006) — Umowy Access-eGOV, EU4ALL, eABILITIES, Emerge, Enable, Ask-It — Program eTEN dotyczący transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych — Umowy Navigabile i Euridice — Program ramowy na rzecz innowacji i konkurencyjności — Umowa T-Seniority — Wypłata salda — Żądanie wzajemne — Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki — Odszkodowanie ryczałtowe)

28

2014/C 292/34

Sprawa T-515/11: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Telefónica de España i Telefónica Móviles España przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Publiczna usługa radiofonii i telewizji — Planowana przez Hiszpanię pomoc na rzecz RTVE — Zmiana systemu finansowania — Zastąpienie przychodów z reklamy przez nowe podatki od operatorów telewizyjnych i telekomunikacyjnych — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Prawa procesowe — Nowa pomoc — Zmiana istniejącego systemu pomocy — Środek podatkowy stanowiący sposób finansowania pomocy — Istnienie konicznego związku pomiędzy podatkiem i pomocą — Bezpośredni wpływ przychodu z podatku na wysokość pomocy — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia)

29

2014/C 292/35

Sprawa T-223/11: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Siemens przeciwko Komisji (Klauzula arbitrażowa — Umowa dotycząca pożyczki materiałów rozszczepialnych na rzecz Wspólnotowego Centrum Badawczego w Isprze — Niewykonanie umowy — Odsetki za zwłokę)

30

2014/C 292/36

Sprawa T-401/11 P: Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Odpowiedzialność pozaumowna — Szkoda na osobie poniesiona przez bliskich zmarłego urzędnika — Szkoda, jakiej urzędnik doznał przed swoją śmiercią — Podział kompetencji między Sądem a Sądem do spraw Służby Publicznej — Zasada zgodności pomiędzy wnioskiem o odszkodowanie i zadośćuczynienie a zażaleniem na decyzję odmowną w sprawie tego wniosku)

30

2014/C 292/37

Sprawa T-572/11: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Hassan przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostosowanie żądań — Przekroczenie terminu — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo własności — Proporcjonalność — Żądanie odszkodowawcze)

31

2014/C 292/38

Sprawa T-5/12: Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. – BSH przeciwko OHIM (Wash & Coffee) ([Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Wash & Coffee — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009])

32

2014/C 292/39

Sprawa T-48/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Euroscript – Polska przeciwko Parlamentowi (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług tłumaczenia na język polski — Decyzja zmieniająca decyzję w sprawie umieszczenia skarżącej na pierwszym miejscu na liście wybranych oferentów — Zawarcie umowy ramowej o wykonanie głównego zamówienia z innym z oferentów — Wniosek o ponowną ocenę — Termin — Zawieszenie postępowania — Przejrzystość — Równość traktowania)

33

2014/C 292/40

Sprawa T-52/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Grecja przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Pomoc w formie rekompensat wypłacanych przez grecki zakład ubezpieczeń rolniczych (ELGA) w latach 2008 i 2009 — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie pomocy państwa — Artykuł 107 ust. 3 lit. b) i c) TFUE — Wytyczne dotyczące pomocy państwa w sektorze rolnym)

34

2014/C 292/41

Sprawa T-204/12: Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. – Vila Vita Hotel und Touristik przeciwko OHIM – Viavita (VIAVITA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VIAVITA — Wcześniejsze krajowe znaki towarowe: słowny VILA VITA PARC i graficzny VILA VITA — Brak rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych — Artykuł 42 ust. 2 i 3 oraz art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

34

2014/C 292/42

Sprawa T-295/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Niemcy przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Usługi usuwania zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni — Utrzymywanie dodatkowych mocy przerobowych w razie chorób epizootycznych — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Rekompensata za zobowiązanie z zakresu usług publicznych — Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenie konkurencji — Konieczność pomocy — Pomocniczość — Obowiązek uzasadnienia)

35

2014/C 292/43

Sprawa T-309/12: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Zweckverband Tierkörperbeseitigung przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Usługi usuwania zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni — Utrzymywanie dodatkowych mocy przerobowych w razie chorób epizootycznych — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie przedsiębiorstwa — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Rekompensata za zobowiązanie z zakresu usług publicznych — Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenie konkurencji — Istniejąca pomoc i nowa pomoc — Konieczność pomocy — Pomocniczość — Uzasadnione oczekiwania — Pewność prawa — Proporcjonalność)

36

2014/C 292/44

Sprawa T-376/12: Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Grecja przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Suszone winogrona — Wino — Wydatki dokonane przez Grecję — Jednorazowa korekta finansowa — Metoda obliczania — Charakter procedury rozliczania rachunków — Związek z wydatkami sfinansowanymi przez Unię)

37

2014/C 292/45

Sprawa T-425/12: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Sport Eybl & Sports Experts przeciwko OHIM – Elite Licensing (e) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego e — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy e — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

37

2014/C 292/46

Sprawa T-576/12: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Łaszkiewicz przeciwko OHIM – Capital Safety Group EMEA (PROTEKT) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PROTEKT — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe PROTECTA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009]

38

2014/C 292/47

Sprawa T-578/12: Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2014 r. – National Iranian Oil Company przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Iranu mające na celu niedopuszczenie do rozprzestrzeniania broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Jednostka niższego rzędu niż państwo — Legitymacja procesowa i interes w uzyskaniu ochrony prawnej — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Wskazanie i wybór podstawy prawnej — Kompetencje Rady — Zasada przewidywalności działań Unii — Pojęcie wsparcia udzielanego w zakresie rozprzestrzeniania broni jądrowej — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej — Proporcjonalność — Prawo własności)

39

2014/C 292/48

Sprawa T-18/13: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Łaszkiewicz przeciwko OHIM – Cables y Eslingas (PROTEKT) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PROTEKT — Wcześniejsze słowne hiszpańskie znaki towarowe PROTEK — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009]

39

2014/C 292/49

Sprawa T-36/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Erreà Sport przeciwko OHIM – Facchinelli (ANTONIO BACIONE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego ANTONIO BACIONE — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy erreà i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający dwa nachodzące na siebie romby — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009]

40

2014/C 292/50

Sprawa T-66/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Langguth Erben przeciwko OHIM (Kształt butelki napoju alkoholowego) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Kształt butelki napoju alkoholowego — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2, art. 75 i 76 ust. 1 oraz art. 77 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

41

2014/C 292/51

Sprawa T-182/13: Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Moallem Insurance przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Błąd w ocenie)

42

2014/C 292/52

Sprawa T-196/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM – Stal-Florez Botero (la nana) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego la nana — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy NANA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 57 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009]

43

2014/C 292/53

Sprawa T-324/13: Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Endoceutics przeciwko OHIM – Merck (FEMIVIA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FEMIVIA — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy FEMIBION — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską wcześniejszego graficznego znaku towarowego femibion — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

43

2014/C 292/54

Sprawa T-404/13: Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. –NIIT Insurance Technologies przeciwko OHIM (SUBSCRIBE) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SUBSCRIBE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł & ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Równość traktowania — Artykuł 56 TFUE]

44

2014/C 292/55

Sprawa T-38/14: Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2014 r. – Kafetzakisi in. przeciwko Republice Greckiej i in.

45

2014/C 292/56

Sprawa T-379/14: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – Universal Music przeciwko OHIM (Yellow Lounge)

46

2014/C 292/57

Sprawa T-404/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Junited Autoglas Deutschland przeciwko OHIM – United Vehicles (UNITED VEHICLEs)

46

2014/C 292/58

Sprawa T-412/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji

47

2014/C 292/59

Sprawa T-423/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji

48

2014/C 292/60

Sprawa T-454/14: Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – Warimex przeciwko OHIM (STONE)

49

2014/C 292/61

Sprawa T-468/14: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Holistic Innovation Institute przeciwko Komisji

50

2014/C 292/62

Sprawa T-470/14: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Hewlett Packard Development Company przeciwko OHIM (ELITEPAD)

50

2014/C 292/63

Sprawa T-494/14: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2014 r. – Kłymenko przeciwko Radzie

51

2014/C 292/64

Sprawa T-495/14: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Theodorakis i Theodoraki przeciwko Radzie

52

2014/C 292/65

Sprawa T-496/14: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Berry Investments przeciwko Radzie

53

2014/C 292/66

Sprawa T-505/14: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2014 r. – Seven for all mankind przeciwko OHIM – Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND)

54

2014/C 292/67

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2014 r. – Gas Natural SDG przeciwko Komisji (Sprawa T-508)

55

2014/C 292/68

Sprawa T-509/14: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Decal España przeciwko Komisji

56

2014/C 292/69

Sprawa T-515/14 P: Odwołanie wniesione w dniu 9 lipca 2014 r. przez Christodoulosa Alexandrou od wyroku wydanego w dniu 14 maja 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-34/13 Alexandrou przeciwko Komisji

56

2014/C 292/70

Sprawa T-516/14 P: Odwołanie wniesione w dniu 9 lipca 2014 r. przez Christodoulosa Alexandrou od wyroku wydanego w dniu 14 maja 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-140/12 Alexandrou/Komisja

57

2014/C 292/71

Sprawa T-450/04 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – Bouygues i Bouygues Télécom przeciwko Komisji

58

2014/C 292/72

Sprawa T-359/11: Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2014 r. – Makhlouf przeciwko Radzie

58

2014/C 292/73

Sprawa T-185/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – HUK-Coburg przeciwko Komisji

58

2014/C 292/74

Sprawa T-302/12: Postanowienie Sądu z dnia 20 czerwca 2014 r. – Torrefacção Camelo przeciwko OHIM – Lorenzo Pato Hermanos (Zdobienie opakowań)

59

2014/C 292/75

Sprawa T-420/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – VHV przeciwko Komisji

59

2014/C 292/76

Sprawa T-421/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – Württembergische Gemeinde-Versicherung przeciwko Komisji

59

Sąd do spraw Służby Publicznej

2014/C 292/77

Sprawa F-36/14: Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

60

2014/C 292/78

Sprawa F-40/14: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

60

2014/C 292/79

Sprawa F-43/14: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

61

2014/C 292/80

Sprawa F-49/14: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2014 r. – ZZ i in. przeciwko Parlamentowi

62

2014/C 292/81

Sprawa F-51/14: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko ESDZ

62

2014/C 292/82

Sprawa F-58/14: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko EAL

63

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/1 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2014/C 292/01

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 282 z 25.8.2014

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 261 z 11.8.2014

Dz.U. C 253 z 4.8.2014

Dz.U. C 245 z 28.7.2014

Dz.U. C 235 z 21.7.2014

Dz.U. C 223 z 14.7.2014

Dz.U. C 212 z 7.7.2014

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/2 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 czerwca 2014 r. – Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-658/11) (1)

([Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja 2011/640/WPZiB - Podstawa prawna - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Artykuł 37 TUE - Umowa międzynarodowa dotycząca wyłącznie WPZiB - Artykuł 218 ust. 6 akapit drugi TFUE - Obowiązek natychmiastowego i pełnego informowania Parlamentu - Artykuł 218 ust. 10 TFUE - Utrzymanie skutków w mocy])

2014/C 292/02

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. Passos, A. Caiola i M. Allik, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis, R. Troosters i L. Gussetti, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert, G. Étienne, M. Bishop i G. Marhic, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, E. Ruffer i D. Hadroušek, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, N. Rouam i E. Belliard, pełnomocnicy), Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik wspierana przez P. Gentilego, avvocato dello Stato), Królestwo Szwecji (przedstawiciel: A. Falk, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: L. Christie i A. Robinson, pełnomocnicy wspierani przez D. Bearda, QC, oraz G. Facennę, barrister)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2011/640/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2011/640/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu.

| 2) | Skutki decyzji 2011/640 zostają utrzymane w mocy. |
| --- | --- |

2)

Skutki decyzji 2011/640 zostają utrzymane w mocy.

| 3) | Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

| 4) | Republika Czeska, Republika Francuska, Republika Włoska, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Republika Czeska, Republika Francuska, Republika Włoska, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 58 z 25.2.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 3 lipca 2014 r. – Rada Unii Europejskiej przeciwko Sophie in ’t Veld

(Sprawa C-350/12 P) (1)

((Odwołanie - Dostęp do dokumentów instytucji - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 1 lit. a) tiret trzecie, art. 4 ust. 2 tiret drugie i art. 4 ust. 6 - Opinia służby prawnej Rady w odniesieniu do rozpoczęcia negocjacji celem zawarcia umowy międzynarodowej - Wyjątki od prawa dostępu - Ochrona interesu publicznego w zakresie stosunków międzynarodowych - Ochrona opinii prawnych - Decyzja w sprawie częściowej odmowy dostępu))

2014/C 292/03

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Berman, B. Driessen i C. Fekete, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Sophie in ’t Veld (przedstawiciele: O. Brouwer, E. Raedts i J. Blockx, advocaaten), Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Smulders i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania Sophie in ’t Veld: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz i N. Görlitz, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Parlament Europejski i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Parlament Europejski i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 303 z 6.10.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Förvaltningsrätten i Linköping – Szwecja) – Ålands Vindkraft AB przeciwko Energimyndigheten

(Sprawa C-573/12) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Krajowy system wsparcia przewidujący wydawanie zbywalnych zielonych certyfikatów na rzecz zakładów wytwarzających energię elektryczną ze źródeł odnawialnych - Ciążący na dostawcach energii elektrycznej i niektórych użytkownikach obowiązek corocznego zwrotu na rzecz właściwych władz określonej kwoty zielonych certyfikatów - Odmowa przyznania zielonych certyfikatów na rzecz zakładów produkcyjnych położonych poza terytorium danego państwa członkowskiego - Dyrektywa 2009/28/WE - Artykuł 2 akapit drugi lit. k) i art. 3 ust. 3 - Swobodny przepływ towarów - Artykuł 34 TFUE))

2014/C 292/04

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Förvaltningsrätten i Linköping

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ålands Vindkraft AB

Strona pozwana: Energimyndigheten

Sentencja

| 1) | Przepisy art. 2 akapit drugi lit. k) i art. 3 ust. 3 dyrektywy 2009/28 Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE należy interpretować w ten sposób, że pozwalają one państwu członkowskiemu na ustanowienie systemu wsparcia takiego jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, który przewiduje przyznawanie producentom zielonej energii zbywalnych certyfikatów wyłącznie w zamian za zieloną energię wyprodukowaną na terytorium tego państwa i który nakłada na dostawców i niektórych użytkowników energii elektrycznej obowiązek corocznego przekazywania właściwym władzom określonej liczby certyfikatów, odpowiadającej udziałowi w całkowitej ilości energii dostarczonej lub zużytej. |
| --- | --- |

1)

Przepisy art. 2 akapit drugi lit. k) i art. 3 ust. 3 dyrektywy 2009/28 Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE należy interpretować w ten sposób, że pozwalają one państwu członkowskiemu na ustanowienie systemu wsparcia takiego jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, który przewiduje przyznawanie producentom zielonej energii zbywalnych certyfikatów wyłącznie w zamian za zieloną energię wyprodukowaną na terytorium tego państwa i który nakłada na dostawców i niektórych użytkowników energii elektrycznej obowiązek corocznego przekazywania właściwym władzom określonej liczby certyfikatów, odpowiadającej udziałowi w całkowitej ilości energii dostarczonej lub zużytej.

| 2) | Artykuł 34 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak to analizowane w postępowaniu głównym, które przewiduje przyznawanie producentom zielonej energii elektrycznej zbywalnych certyfikatów wyłącznie w zamian za zieloną energię wyprodukowaną na terytorium danego państwa członkowskiego i które nakłada na dostawców i niektórych użytkowników energii elektrycznej obowiązek corocznego przekazywania właściwym władzom określonej liczby takich certyfikatów, odpowiadającej udziałowi w całkowitej ilości energii dostarczonej lub zużytej, pod rygorem uiszczenia opłaty specjalnej. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 34 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak to analizowane w postępowaniu głównym, które przewiduje przyznawanie producentom zielonej energii elektrycznej zbywalnych certyfikatów wyłącznie w zamian za zieloną energię wyprodukowaną na terytorium danego państwa członkowskiego i które nakłada na dostawców i niektórych użytkowników energii elektrycznej obowiązek corocznego przekazywania właściwym władzom określonej liczby takich certyfikatów, odpowiadającej udziałowi w całkowitej ilości energii dostarczonej lub zużytej, pod rygorem uiszczenia opłaty specjalnej.

| 3) | Zadaniem sądu krajowego jest zbadanie, z uwzględnieniem wszystkich istotnych elementów, do których zaliczyć można w szczególności kontekst normatywny prawa Unii, w który wpisuje się uregulowanie analizowane w postępowaniu głównym, czy owo uregulowanie, rozpatrywane pod kątem terytorialnego zakresu zastosowania, spełnia wymogi wynikające z zasady pewności prawa. |
| --- | --- |

3)

Zadaniem sądu krajowego jest zbadanie, z uwzględnieniem wszystkich istotnych elementów, do których zaliczyć można w szczególności kontekst normatywny prawa Unii, w który wpisuje się uregulowanie analizowane w postępowaniu głównym, czy owo uregulowanie, rozpatrywane pod kątem terytorialnego zakresu zastosowania, spełnia wymogi wynikające z zasady pewności prawa.

---

(1)  Dz.U. C 38 z 9.2.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/5

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2014 r. – Nexans SA, Nexans France przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-37/13 P) (1)

([Odwołanie - Konkurencja - Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 - Postępowanie administracyjne - Kontrola - Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli - Obowiązek uzasadnienia - Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze - Rynek geograficzny])

2014/C 292/05

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Nexans SA, Nexans France (przedstawiciele: M. Powell, Solicitor, J.-P. Tran-Thiet, avocat, G. Forwood, Barrister, A. Rogers, Solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Sauer, J. Bourke i N. von Lingen, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Nexans SA i Nexans France SAS zostają obciążone kosztami niniejszego odwołania. |
| --- | --- |

2)

Nexans SA i Nexans France SAS zostają obciążone kosztami niniejszego odwołania.

---

(1)  Dz.U. C 101 z 6.4.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-76/13) (1)

((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2002/22/WE - Łączność elektroniczna - Sieci i usługi - Wyznaczenie przedsiębiorstw odpowiedzialnych za świadczenie usługi powszechnej - Nieprawidłowa transpozycja - Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie - Brak wykonania - Artykuł 260 ust. 2 TFUE - Kara pieniężna - Okresowa kara pieniężna - Kwota ryczałtowa))

2014/C 292/06

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Guerra e Andrade, G. Braun, L. Nicolae i M. Heller, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, pełnomocnik, wspierany przez L. Moraisa, advogado)

Sentencja

| 1) | Poprzez brak przyjęcia wszystkich koniecznych środków związanych z wykonaniem wyroku w sprawie C-154/09 Komisja/Portugalia, EU:C:2010:591, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 260 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

1)

Poprzez brak przyjęcia wszystkich koniecznych środków związanych z wykonaniem wyroku w sprawie C-154/09 Komisja/Portugalia, EU:C:2010:591, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 260 ust. 1 TFUE.

| 2) | Republika Portugalska zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej na rachunek „Środki własne Unii Europejskiej” kwoty ryczałtowej w wysokości 3 mln EUR. |
| --- | --- |

2)

Republika Portugalska zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej na rachunek „Środki własne Unii Europejskiej” kwoty ryczałtowej w wysokości 3 mln EUR.

| 3) | Republika Portugalska zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej na rachunek „Środki własne Unii Europejskiej” okresowej kary pieniężnej w wysokości 10  000 EUR za każdy dzień opóźnienia w podjęciu środków koniecznych do zastosowania się do wyroku w sprawie Komisja/Portugalia EU:C:2010:591, począwszy od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku, do daty wykonania rzeczonego wyroku. |
| --- | --- |

3)

Republika Portugalska zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji Europejskiej na rachunek „Środki własne Unii Europejskiej” okresowej kary pieniężnej w wysokości 10  000 EUR za każdy dzień opóźnienia w podjęciu środków koniecznych do zastosowania się do wyroku w sprawie Komisja/Portugalia EU:C:2010:591, począwszy od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku, do daty wykonania rzeczonego wyroku.

| 4) | Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

4)

Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 123 z 27.4.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/6 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/6

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 lipca 2014 r. – Electrabel SA przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-84/13 P) (1)

((Odwołanie - Koncentracja przedsiębiorstw - Decyzja Komisji - Skazanie na zapłatę grzywny - Naruszenie art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 - Kontrola koncentracji przedsiębiorstw - Artykuł 14 ust. 3 - Kryteria podlegające uwzględnieniu przy określaniu kwoty grzywny - Uwzględnienie czasu trwania naruszenia - Zasada niedziałania prawa wstecz - Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Obowiązek uzasadnienia))

2014/C 292/07

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: Electrabel SA (przedstawiciele: M. Pittie i P. Honoré, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito, V. Di Bucci i A. Bouquet, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Electrabel SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Electrabel SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 4.5.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/6 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13) przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawy połączone C-129/13 i C-130/13) (1)

((Pokrycie długu celnego - Zasada poszanowania prawa do obrony - Prawo do bycia wysłuchanym - Adresat decyzji o wezwaniu do zapłaty, który nie został wysłuchany przez organy celne przed wydaniem tej decyzji, lecz dopiero na następującym później etapie postępowania w przedmiocie zażalenia - Naruszenie prawa do obrony - Ustalenie skutków prawnych nieposzanowania prawa do obrony))

2014/C 292/08

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Kamino International Logistics BV (C-129/13), Datema Hellmann Worldwide Logistics BV (C-130/13)

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Sentencja

| 1) | Jednostki mogą powoływać się bezpośrednio przed sądami krajowymi na zasadę poszanowania przez administrację prawa do obrony i na wynikające z niej dla każdej osoby prawo do bycia wysłuchanym przed wydaniem jakiejkolwiek decyzji, która mogłaby niekorzystnie wpłynąć na jej interesy, w znaczeniu w jakim rzeczona zasada i prawo są stosowane w ramach rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2700/2000 z dnia 16 listopada 2000 r. |
| --- | --- |

1)

Jednostki mogą powoływać się bezpośrednio przed sądami krajowymi na zasadę poszanowania przez administrację prawa do obrony i na wynikające z niej dla każdej osoby prawo do bycia wysłuchanym przed wydaniem jakiejkolwiek decyzji, która mogłaby niekorzystnie wpłynąć na jej interesy, w znaczeniu w jakim rzeczona zasada i prawo są stosowane w ramach rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2700/2000 z dnia 16 listopada 2000 r.

| 2) | Zasadę poszanowania prawa do obrony, a zwłaszcza prawo każdej osoby do bycia wysłuchanym przed wydaniem indywidualnego środka o niekorzystnych dla niej skutkach, należy interpretować w ten sposób, że prawo do obrony adresata wezwania do zapłaty wydanego w ramach procedury retrospektywnego pokrycia należności celnych przywozowych zgodnie z rozporządzeniem nr 2913/92, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 2700/2000, zostaje naruszone w sytuacji gdy przed wydaniem decyzji nie został on wysłuchany przez administrację chociażby mógł on skorzystać z takiej możliwości na etapie późniejszego postępowania administracyjnego w przedmiocie zażalenia, jeżeli krajowe przepisy nie pozwalają adresatom takich wezwań, w razie braku wcześniejszego wysłuchania, uzyskać wstrzymania ich wykonania do czasu ich ewentualnej zmiany. Ma to miejsce w każdym razie gdy krajowa procedura administracyjna wdrażająca art. 244 akapit drugi rozporządzenia nr 2913/92, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 2700/2000, ogranicza przyznawanie takiego wstrzymania w wypadku wystąpienia powodów by sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa celnego lub obawy spowodowania nieodwracalnej szkody dla osoby zainteresowanej. |
| --- | --- |

2)

Zasadę poszanowania prawa do obrony, a zwłaszcza prawo każdej osoby do bycia wysłuchanym przed wydaniem indywidualnego środka o niekorzystnych dla niej skutkach, należy interpretować w ten sposób, że prawo do obrony adresata wezwania do zapłaty wydanego w ramach procedury retrospektywnego pokrycia należności celnych przywozowych zgodnie z rozporządzeniem nr 2913/92, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 2700/2000, zostaje naruszone w sytuacji gdy przed wydaniem decyzji nie został on wysłuchany przez administrację chociażby mógł on skorzystać z takiej możliwości na etapie późniejszego postępowania administracyjnego w przedmiocie zażalenia, jeżeli krajowe przepisy nie pozwalają adresatom takich wezwań, w razie braku wcześniejszego wysłuchania, uzyskać wstrzymania ich wykonania do czasu ich ewentualnej zmiany. Ma to miejsce w każdym razie gdy krajowa procedura administracyjna wdrażająca art. 244 akapit drugi rozporządzenia nr 2913/92, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 2700/2000, ogranicza przyznawanie takiego wstrzymania w wypadku wystąpienia powodów by sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa celnego lub obawy spowodowania nieodwracalnej szkody dla osoby zainteresowanej.

| 3) | Przesłanki zapewnienia poszanowania prawa do obrony, oraz skutki naruszenia tego prawa, określane są w prawie krajowym, o ile uchwalone w tym celu przepisy są takie same jak przepisy, z których korzystają jednostki w porównywalnych sytuacjach w prawie krajowym (zasada równoważności), a także nie czynią one wykonywania praw przyznanych przez porządek prawny Unii praktycznie niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym (zasada skuteczności).
  Sąd krajowy, będąc zobowiązany do zagwarantowania prawu Unii pełnej skuteczności, może podczas dokonywania oceny skutków naruszenia prawa do obrony, a dokładniej prawa do bycia wysłuchanym, uwzględnić okoliczność, że takie naruszenie pociąga za sobą stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w danym postępowaniu administracyjnym tylko, jeśli w braku tej wady postępowanie to mogłoby doprowadzić do odmiennego rezultatu. |
| --- | --- |

3)

Przesłanki zapewnienia poszanowania prawa do obrony, oraz skutki naruszenia tego prawa, określane są w prawie krajowym, o ile uchwalone w tym celu przepisy są takie same jak przepisy, z których korzystają jednostki w porównywalnych sytuacjach w prawie krajowym (zasada równoważności), a także nie czynią one wykonywania praw przyznanych przez porządek prawny Unii praktycznie niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym (zasada skuteczności).

Sąd krajowy, będąc zobowiązany do zagwarantowania prawu Unii pełnej skuteczności, może podczas dokonywania oceny skutków naruszenia prawa do obrony, a dokładniej prawa do bycia wysłuchanym, uwzględnić okoliczność, że takie naruszenie pociąga za sobą stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w danym postępowaniu administracyjnym tylko, jeśli w braku tej wady postępowanie to mogłoby doprowadzić do odmiennego rezultatu.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/7

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Stanislav Gross przeciwko Hauptzollamt Braunschweig

(Sprawa C-165/13) (1)

((Podatki - Dyrektywa 92/12/EWG - Artykuły 7 – 9 - Ogólne zasady dotyczące wyrobów objętych podatkiem akcyzowym - Wyroby dopuszczone do konsumpcji w państwie członkowskim i przechowywane do celów handlowych w innym państwie członkowskim - Wymagalność podatku akcyzowego względem posiadacza tych wyrobów, który nabył je w państwie członkowskim przeznaczenia - Nabycie po zakończeniu czynności przywozu))

2014/C 292/09

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Stanislav Gross

Strona pozwana: Hauptzollamt Braunschweig

Sentencja

Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, zmienionej dyrektywą Rady 92/108/EWG z dnia 14 grudnia 1992 r., w związku z art. 7 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że przepis ów umożliwia państwu członkowskiemu uznanie za dłużnika podatku akcyzowego osobę przechowującą na obszarze podatkowym tego państwa dla celów handlowych wyroby objęte podatkiem akcyzowym, dopuszczone do konsumpcji w innym państwie członkowskim, w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym, chociaż osoba ta nie była pierwszym posiadaczem owych wyrobów w państwie członkowskim przeznaczenia.

---

(1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/8 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Bayonne – Francja) – Préfet des Pyrénées-Atlantiques przeciwko Raquel Gianni Da Silvie

(Sprawa C-189/13) (1)

((Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Dyrektywa 2008/115/WE - Wspólne normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich - Uregulowanie krajowe przewidujące karę pozbawienia wolności w związku z nielegalnym przekroczeniem granicy stwierdzonym na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa - Odpowiedź Trybunału nie jest już konieczna dla rozstrzygnięcia sporu - Umorzenie postępowania))

2014/C 292/10

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de grande instance de Bayonne

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Préfet des Pyrénées-Atlantiques

Strona pozwana: Raquel Gianni Da Silva

Sentencja

Umarza się postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez sędziego ds. wolności i zatrzymań przy tribunal de grande instance de Bayonne (Francja) postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r. (sprawa C-189/13).

---

(1)  Dz.U. C 164 z 8.6.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/9 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo i in. (C-407/13) przeciwko Rete Ferroviaria Italiana SpA

(Sprawy połączone C-362/13, C-363/13 i C-407/13) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony, zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Sektor transportu morskiego - Promy obsługujące połączenie między dwoma portami położonymi w tym samym państwie członkowskim - Możliwość zawierania kolejnych umów o pracę na czas określony - Klauzula 3.1 - Pojęcie „umowy o pracę na czas określony” - Klauzula 5.1 - Środki służące zapobieganiu nadużywania kolejnych umów o pracę na czas określony - Sankcje - Przekształcenie stosunku pracy na czas określony w stosunek pracy na czas nieokreślony - Przesłanki))

2014/C 292/11

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo i in. (C-407/13)

Strona pozwana: Rete Ferroviaria Italiana SpA

Sentencja

| 1) | Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony, zawarte w dniu 18 marca 1999 r., stanowiące załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy interpretować w ten sposób, że stosuje się ono do pracowników, takich jak skarżący w postępowaniach głównych, zatrudnionych jako marynarze na podstawie umów o pracę na czas określony na promach obsługujących połączenie między dwoma portami położonymi w tym samym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

1)

Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony, zawarte w dniu 18 marca 1999 r., stanowiące załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy interpretować w ten sposób, że stosuje się ono do pracowników, takich jak skarżący w postępowaniach głównych, zatrudnionych jako marynarze na podstawie umów o pracę na czas określony na promach obsługujących połączenie między dwoma portami położonymi w tym samym państwie członkowskim.

| 2) | Postanowienia porozumienia ramowego należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniach głównych, które przewiduje, że umowy o pracę na czas określony muszą określać swój czas trwania, ale już nie swój termin końcowy. |
| --- | --- |

2)

Postanowienia porozumienia ramowego należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniach głównych, które przewiduje, że umowy o pracę na czas określony muszą określać swój czas trwania, ale już nie swój termin końcowy.

| 3) | Klauzulę 5 porozumienia ramowego należy interpretować w ten sposób, że jej postanowienia co do zasady nie stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniach głównych, które przewiduje przekształcenie umowy o pracę na czas określony w stosunek pracy na czas nieokreślony jedynie w przypadku nieprzerwanego zatrudnienia pracownika u tego samego pracodawcy na podstawie takiej umowy przez okres dłuższy niż jeden rok, przy czym stosunek pracy uważa się za nieprzerwany, jeżeli pomiędzy ustaniem umowy na czas określony a zawarciem kolejnej takiej umowy minie okres nie dłuższy niż 60 dni. Jednakże to do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy warunki stosowania oraz rzeczywiste wykonanie właściwych przepisów prawa krajowego stanowią odpowiedni środek pozwalający na zapobieganie i karanie nadużyć przy stosowaniu kolejnych umów o pracę lub stosunków pracy na czas określony. |
| --- | --- |

3)

Klauzulę 5 porozumienia ramowego należy interpretować w ten sposób, że jej postanowienia co do zasady nie stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniach głównych, które przewiduje przekształcenie umowy o pracę na czas określony w stosunek pracy na czas nieokreślony jedynie w przypadku nieprzerwanego zatrudnienia pracownika u tego samego pracodawcy na podstawie takiej umowy przez okres dłuższy niż jeden rok, przy czym stosunek pracy uważa się za nieprzerwany, jeżeli pomiędzy ustaniem umowy na czas określony a zawarciem kolejnej takiej umowy minie okres nie dłuższy niż 60 dni. Jednakże to do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy warunki stosowania oraz rzeczywiste wykonanie właściwych przepisów prawa krajowego stanowią odpowiedni środek pozwalający na zapobieganie i karanie nadużyć przy stosowaniu kolejnych umów o pracę lub stosunków pracy na czas określony.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.

Dz.U. C 313 z 26.10.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/10

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 3 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Karlsruhe – Niemcy) – Eycke Braun przeciwko Land Baden-Württemberg

(Sprawa C-524/13) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Dyrektywa 69/335/EWG - Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału - Artykuł 10 lit. c) - Przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę kapitałową innego rodzaju nieprowadzące do podwyższenia kapitału - Opłaty wymagane za sporządzenie aktu notarialnego stwierdzającego takie przekształcenie])

2014/C 292/12

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Karlsruhe

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Eycke Braun

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

Sentencja

Artykuł 10 lit. c) dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym takim jak te sporne w postępowaniu głównym, które przewidują, że skarb państwa otrzymuje udział w opłatach pobieranych przez notariusza będącego urzędnikiem w związku z poświadczeniem czynności prawnej, której przedmiotem jest przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę kapitałową innego rodzaju, nieprowadzące do podwyższenia kapitału spółki przejmującej lub zmieniającej formę prawną.

---

(1)  Dz.U. C 367 z 14.12.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Danieli Tomassi

(Sprawa C-210/14)

2014/C 292/13

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strona w postępowaniu głównym

Daniela Tomassi

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

| 2) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

| 3) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/11 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r.– postępowanie karne przeciwko Massimilianowi Di Adamo

(Sprawa C-211/14)

2014/C 292/14

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu głównym

Massimiliano Di Adamo

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

| 2) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

| 3) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Andrei De Ciantisowi

(Sprawa C-212/14)

2014/C 292/15

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strona w postępowaniu głównym

Andrea De Ciantis

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

| 2) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

| 3) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Rominie Biolzi

(Sprawa C-213/14)

2014/C 292/16

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strona w postępowaniu głównym

Romina Biolzi

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

| 2) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

| 3) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Giuseppemu Proi

(Sprawa C-214/14)

2014/C 292/17

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strona w postępowaniu głównym

Giuseppe Proia

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

| 2) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

| 3) | Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Alba Iulia (Rumunia) w dniu 26 maja 2014 r. – Eugenia Florescu i in. przeciwko Casa Județeană de Pensii Sibiu i in.

(Sprawa C-258/14)

2014/C 292/18

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Alba Iulia

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Eugenia Florescu, Ioan Poiană, Cosmina Diaconu (w charakterze spadkobiercy Mircea Bădilă), Anca Vidrighin (w charakterze spadkobiercy Mircea Bădilă) et Eugenia Elena Bădilă (w charakterze spadkobiercy Mircea Bădilă)

Strona pozwana, Druga strona postępowania: Casa Județeană de Pensii Sibiu, Casa Națională de Pensii și alte Drepturi de Asigurări Sociale, Ministerul Muncii, Familiei și Protecției Sociale, Państwo Rumuńskie reprezentowane przez Ministerul Finanțelor Publice, i Ministerul Finanțelor Publice, reprezentowane przez D.G.F.P. Sibiu

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy Protokół ustaleń taki jak z dnia 23 czerwca 2009 r. zawarty między Wspólnotą Europejską a Rumunią, opublikowany w Monitorul Oficial nr 455 z dnia 1 lipca 2009 r., może być uznany za prawomocny akt, decyzję, komunikat itd. w rozumieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości (wyroki: z dnia 3 lutego 1976 r. w sprawie 59/75 Flavia Manghera i z dnia 20 marca 1997 r. w sprawie C-57/95 Franța/Komisja) i może być skierowany do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej celem wykładni? |
| --- | --- |

1)

Czy Protokół ustaleń taki jak z dnia 23 czerwca 2009 r. zawarty między Wspólnotą Europejską a Rumunią, opublikowany w Monitorul Oficial nr 455 z dnia 1 lipca 2009 r., może być uznany za prawomocny akt, decyzję, komunikat itd. w rozumieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości (wyroki: z dnia 3 lutego 1976 r. w sprawie 59/75 Flavia Manghera i z dnia 20 marca 1997 r. w sprawie C-57/95 Franța/Komisja) i może być skierowany do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej celem wykładni?

| 2) | W razie odpowiedzi twierdzącej: Czy Protokół ustaleń pomiędzy Wspólnotą Europejską a Rumunią z dnia 23 czerwca 2009 r., opublikowany w Monitorul Oficial nr 455 z dnia 1 lipca 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że w celu złagodzenia skutków kryzysu gospodarczego poprzez obniżenie wydatków personalnych Komisja Europejska może zgodnie z prawem zażądać uchwalenia ustawy krajowej, w drodze której cofnięte zostaje uzyskane w wyniku opłacania składek przez ponad 30 lat prawo danej osoby do pobierania emerytury, ustanowionej ustawowo i pobieranej przed tą ustawą, ze względu na to, że osoba ta pobiera wynagrodzenie za działalność świadczoną na podstawie umowy o pracę, różniącą się od tej, z tytułu której pobiera emeryturę? |
| --- | --- |

2)

W razie odpowiedzi twierdzącej: Czy Protokół ustaleń pomiędzy Wspólnotą Europejską a Rumunią z dnia 23 czerwca 2009 r., opublikowany w Monitorul Oficial nr 455 z dnia 1 lipca 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że w celu złagodzenia skutków kryzysu gospodarczego poprzez obniżenie wydatków personalnych Komisja Europejska może zgodnie z prawem zażądać uchwalenia ustawy krajowej, w drodze której cofnięte zostaje uzyskane w wyniku opłacania składek przez ponad 30 lat prawo danej osoby do pobierania emerytury, ustanowionej ustawowo i pobieranej przed tą ustawą, ze względu na to, że osoba ta pobiera wynagrodzenie za działalność świadczoną na podstawie umowy o pracę, różniącą się od tej, z tytułu której pobiera emeryturę?

| 3) | Czy Protokół ustaleń pomiędzy Wspólnotą Europejską a Rumunią z dnia 23 czerwca 2009 r. należy interpretować w ten sposób, że w celu złagodzenia skutków kryzysu gospodarczego Komisja Europejska może zgodnie z prawem zażądać uchwalenia ustawy krajowej, w drodze której zostaje cofnięte w całości i bezterminowo uzyskane w wyniku opłacania składek przez ponad 30 lat prawo danej osoby do pobierania emerytury, ustanowionej ustawowo i pobieranej przed tą ustawą, ze względu na to, że osoba ta pobiera wynagrodzenie za działalność świadczoną na podstawie umowy o pracę, różniącą się od tej, z tytułu której pobiera emeryturę? |
| --- | --- |

3)

Czy Protokół ustaleń pomiędzy Wspólnotą Europejską a Rumunią z dnia 23 czerwca 2009 r. należy interpretować w ten sposób, że w celu złagodzenia skutków kryzysu gospodarczego Komisja Europejska może zgodnie z prawem zażądać uchwalenia ustawy krajowej, w drodze której zostaje cofnięte w całości i bezterminowo uzyskane w wyniku opłacania składek przez ponad 30 lat prawo danej osoby do pobierania emerytury, ustanowionej ustawowo i pobieranej przed tą ustawą, ze względu na to, że osoba ta pobiera wynagrodzenie za działalność świadczoną na podstawie umowy o pracę, różniącą się od tej, z tytułu której pobiera emeryturę?

| 4) | Czy protokół w całości a w szczególności jego pkt 5 lit. d), dotyczący reorganizacji i poprawy skuteczności administracji publicznej, należy interpretować w ten sposób, że w celu złagodzenia kryzysu gospodarczego Komisja Europejska zgodnie z prawem zażądała uchwalenia ustawy krajowej, która wprowadza zakaz łączenia emerytury z wynagrodzeniem za pracę dla emerytowanych urzędników instytucji publicznych? |
| --- | --- |

4)

Czy protokół w całości a w szczególności jego pkt 5 lit. d), dotyczący reorganizacji i poprawy skuteczności administracji publicznej, należy interpretować w ten sposób, że w celu złagodzenia kryzysu gospodarczego Komisja Europejska zgodnie z prawem zażądała uchwalenia ustawy krajowej, która wprowadza zakaz łączenia emerytury z wynagrodzeniem za pracę dla emerytowanych urzędników instytucji publicznych?

| 5) | Czy art. 17, 20, 21 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadę pewności prawa usankcjonowaną w prawie wspólnotowym i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej można interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie normie takiej jak art. 21 ust. 2 ustawy nr 554/2004, która przewiduje w wypadku naruszenia zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej możliwość wznowienia postępowania w przedmiocie krajowych orzeczeń wydanych wyłącznie w ramach postępowania sądowoadministracyjnego i która nie pozwala na wznowienie postępowania w przedmiocie krajowych orzeczeń sądowych wydanych w innych postępowaniach (w dziedzinach prawa cywilnego, karnego i handlowego) w przypadku naruszenia tej zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej przez te orzeczenia? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 17, 20, 21 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadę pewności prawa usankcjonowaną w prawie wspólnotowym i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej można interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie normie takiej jak art. 21 ust. 2 ustawy nr 554/2004, która przewiduje w wypadku naruszenia zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej możliwość wznowienia postępowania w przedmiocie krajowych orzeczeń wydanych wyłącznie w ramach postępowania sądowoadministracyjnego i która nie pozwala na wznowienie postępowania w przedmiocie krajowych orzeczeń sądowych wydanych w innych postępowaniach (w dziedzinach prawa cywilnego, karnego i handlowego) w przypadku naruszenia tej zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej przez te orzeczenia?

| 6) | Czy art. 6 TUE stoi na przeszkodzie uregulowaniu w państwie członkowskim, które uzależnia wypłatę emerytury sędziów zawodowych, opartej na opłacaniu przez nich składek przez ponad 30 lat służby w sądownictwie, od rozwiązania ich umowy o pracę w zakresie nauczania akademickiego w dziedzinie prawa? |
| --- | --- |

6)

Czy art. 6 TUE stoi na przeszkodzie uregulowaniu w państwie członkowskim, które uzależnia wypłatę emerytury sędziów zawodowych, opartej na opłacaniu przez nich składek przez ponad 30 lat służby w sądownictwie, od rozwiązania ich umowy o pracę w zakresie nauczania akademickiego w dziedzinie prawa?

| 7) | Czy art. 6 TUE, art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie uregulowaniu, które pozbawia uprawnionego jego prawa do emerytury, chociaż jest ona oparta na opłacaniu składek przez ponad 30 lat, podczas gdy z tytułu działalności akademickiej sędziowie odrębnie opłacali i nadal opłacają składki emerytalne? |
| --- | --- |

7)

Czy art. 6 TUE, art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie uregulowaniu, które pozbawia uprawnionego jego prawa do emerytury, chociaż jest ona oparta na opłacaniu składek przez ponad 30 lat, podczas gdy z tytułu działalności akademickiej sędziowie odrębnie opłacali i nadal opłacają składki emerytalne?

| 8) | Czy art. 6 TUE oraz przepisy art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/78 (1) w sprawie równego traktowania osób niezależnie od rasy i pochodzenia etnicznego i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprzeciwiają się wyrokowi wydanemu przez trybunał konstytucyjny państwa członkowskiego, który w ramach kontroli zgodności ustawy z konstytucją stanowi, że prawo łączenia emerytury z wynagrodzeniem za pracę przysługuje tylko osobom mianowanym, wykluczając tym samym z tego prawa sędziów zawodowych, którym odmawia się pobierania emerytury opartej na osobistym opłacaniu składek przez ponad 30 lat ze względu na fakt, iż kontynuowali oni działalność dydaktyczną w nauczaniu akademickim w dziedzinie prawa? |
| --- | --- |

8)

Czy art. 6 TUE oraz przepisy art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/78 (1) w sprawie równego traktowania osób niezależnie od rasy i pochodzenia etnicznego i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprzeciwiają się wyrokowi wydanemu przez trybunał konstytucyjny państwa członkowskiego, który w ramach kontroli zgodności ustawy z konstytucją stanowi, że prawo łączenia emerytury z wynagrodzeniem za pracę przysługuje tylko osobom mianowanym, wykluczając tym samym z tego prawa sędziów zawodowych, którym odmawia się pobierania emerytury opartej na osobistym opłacaniu składek przez ponad 30 lat ze względu na fakt, iż kontynuowali oni działalność dydaktyczną w nauczaniu akademickim w dziedzinie prawa?

| 9) | Czy art. 6 TUE i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie uregulowaniu, które uzależnia bezterminowo wypłatę emerytury sędziowskiej, opartej na opłacaniu składek przez ponad 30 lat, od zaprzestania działalności akademickiej? |
| --- | --- |

9)

Czy art. 6 TUE i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie uregulowaniu, które uzależnia bezterminowo wypłatę emerytury sędziowskiej, opartej na opłacaniu składek przez ponad 30 lat, od zaprzestania działalności akademickiej?

| 10) | Czy art. 6 TUE i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie uregulowaniu, które narusza słuszną równowagę, którą należy zachować między ochroną własności osobistej i wymogami interesu publicznego, pozbawiając emerytury sędziowskiej tylko pewną określoną kategorię osób ze względu na to, że prowadzą działalność akademicką? |
| --- | --- |

10)

Czy art. 6 TUE i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stoją na przeszkodzie uregulowaniu, które narusza słuszną równowagę, którą należy zachować między ochroną własności osobistej i wymogami interesu publicznego, pozbawiając emerytury sędziowskiej tylko pewną określoną kategorię osób ze względu na to, że prowadzą działalność akademicką?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16).

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău (Rumunia) w dniu 30 maja 2014 r. – Județul Neamț przeciwko Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

(Sprawa C-260/14)

2014/C 292/19

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Bacău

Strony w postepowaniu głównym

Strona skarżąca: Județul Neamț

Strona pozwana: Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy niezachowanie przez instytucję zamawiającą, która korzysta z subwencji z funduszy strukturalnych, przepisów dotyczących udzielania zamówienia publicznego o szacunkowej wartości niższej niż próg przewidziany w art. 7 lit. a) dyrektywy [2004/18/WE] (1), w związku z udzieleniem zamówienia na realizację subwencjonowanych działań stanowi „nieprawidłowość” (w języku rumuńskim „abatere”) w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 (2), czy „nieprawidłowość” (w języku rumuńskim „neregularitate”) w rozumieniu art. [2] pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (3)? |
| --- | --- |

1)

Czy niezachowanie przez instytucję zamawiającą, która korzysta z subwencji z funduszy strukturalnych, przepisów dotyczących udzielania zamówienia publicznego o szacunkowej wartości niższej niż próg przewidziany w art. 7 lit. a) dyrektywy [2004/18/WE] (1), w związku z udzieleniem zamówienia na realizację subwencjonowanych działań stanowi „nieprawidłowość” (w języku rumuńskim „abatere”) w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 (2), czy „nieprawidłowość” (w języku rumuńskim „neregularitate”) w rozumieniu art. [2] pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (3)?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie należy rozstrzygnąć, czy art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 należy interpretować w ten sposób, że korekty finansowe dokonane przez państwa członkowskie, w przypadku gdy zostały zastosowane do wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych stanowią środki administracyjne w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 czy kary administracyjne w rozumieniu art. 5 lit. c) tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie należy rozstrzygnąć, czy art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 należy interpretować w ten sposób, że korekty finansowe dokonane przez państwa członkowskie, w przypadku gdy zostały zastosowane do wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych stanowią środki administracyjne w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 czy kary administracyjne w rozumieniu art. 5 lit. c) tego rozporządzenia?

| 3) | W przypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi, że korekty finansowe dokonane przez państwa członkowskie stanowią kary administracyjne, należy rozstrzygnąć, czy znajduje zastosowanie zasada stosowania z mocą wsteczną mniej surowych przepisów, zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 2988/1995? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi, że korekty finansowe dokonane przez państwa członkowskie stanowią kary administracyjne, należy rozstrzygnąć, czy znajduje zastosowanie zasada stosowania z mocą wsteczną mniej surowych przepisów, zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 2988/1995?

| 4) | Czy, w sytuacji gdy korekty finansowe zostały zastosowane względem wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 w związku z art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, mając również na uwadze zasadę pewności prawa i zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, sprzeciwia się, aby państwo członkowskie dokonało korekt finansowych uregulowanych w krajowym akcie normatywnym, który wszedł w życie po wejściu w życie aktu, w którym stwierdza się, iż doszło do naruszenia przepisów w dziedzinie zamówień publicznych? |
| --- | --- |

4)

Czy, w sytuacji gdy korekty finansowe zostały zastosowane względem wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 w związku z art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, mając również na uwadze zasadę pewności prawa i zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, sprzeciwia się, aby państwo członkowskie dokonało korekt finansowych uregulowanych w krajowym akcie normatywnym, który wszedł w życie po wejściu w życie aktu, w którym stwierdza się, iż doszło do naruszenia przepisów w dziedzinie zamówień publicznych?

---

(1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/16 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău (Rumunia) w dniu 30 maja 2014 r. – Județul Bacău przeciwko Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

(Sprawa C-261/14)

2014/C 292/20

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Curtea de Apel Bacău

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Județul Bacău

Strona pozwana: Ministerul Dezvoltării Regionale și Administrației Publice

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1) należy interpretować w ten sposób, że korekty finansowe dokonane przez państwa członkowskie, w przypadku gdy zostały zastosowane do wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych stanowią środki administracyjne w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 (2) czy kary administracyjne w rozumieniu art. 5 lit. c) tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1) należy interpretować w ten sposób, że korekty finansowe dokonane przez państwa członkowskie, w przypadku gdy zostały zastosowane do wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych stanowią środki administracyjne w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 (2) czy kary administracyjne w rozumieniu art. 5 lit. c) tego rozporządzenia?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi, że korekty finansowe stanowią kary administracyjne, należy rozstrzygnąć, czy znajduje zastosowanie zasada stosowania z mocą wsteczną mniej surowych przepisów, zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 2988/1995? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi, że korekty finansowe stanowią kary administracyjne, należy rozstrzygnąć, czy znajduje zastosowanie zasada stosowania z mocą wsteczną mniej surowych przepisów, zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 2988/1995?

| 3) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi, że korekty finansowe stanowią kary administracyjne czy, w sytuacji gdy korekty finansowe zostały zastosowane względem wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 w związku z art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 sprzeciwia się, aby państwo członkowskie dokonało korekt finansowych uregulowanych w krajowym akcie normatywnym, który wszedł w życie po wejściu w życie aktu, w którym stwierdza się, iż doszło do naruszenia przepisów w dziedzinie zamówień publicznych? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi, że korekty finansowe stanowią kary administracyjne czy, w sytuacji gdy korekty finansowe zostały zastosowane względem wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych z uwagi na niezachowanie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2988/1995 w związku z art. 98 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 sprzeciwia się, aby państwo członkowskie dokonało korekt finansowych uregulowanych w krajowym akcie normatywnym, który wszedł w życie po wejściu w życie aktu, w którym stwierdza się, iż doszło do naruszenia przepisów w dziedzinie zamówień publicznych?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1).

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/17

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 31 marca 2014 r. w sprawie T-270/13 Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) przeciwko Commissione europea, Agenzia esecutiva per l’innovazione e le reti (INEA), wniesione w dniu 9 czerwca 2014 r. przez Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)

(Sprawa C-281/14 P)

2014/C 292/21

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) (przedstawiciele: M. Muscardini, G. Greco i G. Carullo, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Agencja Wykonawcza ds. Innowacyjności i Sieci (INEA)

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie zwraca się w nim do Trybunału o to, by:

| — | po stwierdzeniu legitymacji procesowej przysługującej SACBO i zaskarżalności decyzji z dnia 18 marca 2013 r. uchylił w całości postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie T-270/13 i jeżeli Trybunał stwierdzi, że zgodnie z art. 61 akapit pierwszy statutu Trybunału stan postępowania pozwala na wydanie orzeczenia, uwzględnił w całości żądania zgłoszone w pierwszej instancji, które brzmią następująco: po stwierdzeniu, że nie miał miejsca zamiar obejścia ani sztuczny podział działalności objętych współfinansowaniem, stwierdzenie nieważności decyzji Ten-T EA z dnia 18 marca 2013 r. w zakresie, w jakim uznano w niej, że koszty zewnętrzne z tytułu działalności 1, 2.1, 4, 5, 6 i 7 nie kwalifikują się do wsparcia, zmniejszając w ten sposób należne współfinansowanie i żądając zwrotu 1 58  517,54 EUR, wraz z wynikającymi z tego skutkami prawnymi; |
| --- | --- |

—

po stwierdzeniu legitymacji procesowej przysługującej SACBO i zaskarżalności decyzji z dnia 18 marca 2013 r. uchylił w całości postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie T-270/13 i jeżeli Trybunał stwierdzi, że zgodnie z art. 61 akapit pierwszy statutu Trybunału stan postępowania pozwala na wydanie orzeczenia, uwzględnił w całości żądania zgłoszone w pierwszej instancji, które brzmią następująco: po stwierdzeniu, że nie miał miejsca zamiar obejścia ani sztuczny podział działalności objętych współfinansowaniem, stwierdzenie nieważności decyzji Ten-T EA z dnia 18 marca 2013 r. w zakresie, w jakim uznano w niej, że koszty zewnętrzne z tytułu działalności 1, 2.1, 4, 5, 6 i 7 nie kwalifikują się do wsparcia, zmniejszając w ten sposób należne współfinansowanie i żądając zwrotu 1 58  517,54 EUR, wraz z wynikającymi z tego skutkami prawnymi;

| — | obciążenie pozwanych kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanych kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| I. | Na poparcie odwołania od postanowienia, którym Sąd uznał skargę za niedopuszczalną:






  I.1- | . W odniesieniu do braku legitymacji procesowej. Naruszenie prawa: naruszenie lub błędne zastosowanie art. 263 ust. 4 TFUE; art. 6 i 13 EKPC; art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; art. III.8.2 decyzji C (2010) 4456; art. 296 ust. 2 TFUE przez brak lub sprzeczność uzasadnienia i rozstrzygnięcia; art. 107 i art. 108 ust. 3 TFUE.






  — | wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że SACBO jest podmiotem współfinansującym i odpowiedzialnym za całość inwestycji i jej realizację, wobec czego ponosi wszystkie skutki zaskarżonej decyzji czy to z powodu braku odzyskania nakładów inwestycyjnych, czy też w związku z kwotami podlegającymi zwrotowi lub też sformułowanymi w decyzji zarzutami, z których wszystkie dotyczą zachowania wnoszącego odwołanie; |
| --- | --- | --- | --- |

I.

Na poparcie odwołania od postanowienia, którym Sąd uznał skargę za niedopuszczalną:

I.1-

. W odniesieniu do braku legitymacji procesowej. Naruszenie prawa: naruszenie lub błędne zastosowanie art. 263 ust. 4 TFUE; art. 6 i 13 EKPC; art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; art. III.8.2 decyzji C (2010) 4456; art. 296 ust. 2 TFUE przez brak lub sprzeczność uzasadnienia i rozstrzygnięcia; art. 107 i art. 108 ust. 3 TFUE.

—

wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że SACBO jest podmiotem współfinansującym i odpowiedzialnym za całość inwestycji i jej realizację, wobec czego ponosi wszystkie skutki zaskarżonej decyzji czy to z powodu braku odzyskania nakładów inwestycyjnych, czy też w związku z kwotami podlegającymi zwrotowi lub też sformułowanymi w decyzji zarzutami, z których wszystkie dotyczą zachowania wnoszącego odwołanie;

| — | naruszenie art. 107 i 108 TFUE, gdyż Sąd nie uwzględnił, że żądanie zwrotu współfinansowania przez ENAC jest zgodnie z prawem Unii aktem związanym i że brak zwrotu oznacza bezprawną pomoc państwa; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 107 i 108 TFUE, gdyż Sąd nie uwzględnił, że żądanie zwrotu współfinansowania przez ENAC jest zgodnie z prawem Unii aktem związanym i że brak zwrotu oznacza bezprawną pomoc państwa;

| — | wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono roli, jaką SACBO odegrało w postępowaniu, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono roli, jaką SACBO odegrało w postępowaniu, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji;

| — | wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że SACBO posiada legitymację procesową, gdyż jego reputacja doznała uszczerbku z powodu zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że SACBO posiada legitymację procesową, gdyż jego reputacja doznała uszczerbku z powodu zaskarżonej decyzji.

| I.2- | . W odniesieniu do braku zaskarżalności kwestionowanej decyzji. Naruszenie prawa: Naruszenie lub błędne zastosowanie art. 263 ust. 4 TFUE i naruszenie art. III.3.6 i III.3.9 decyzji w sprawie finansowania; naruszenie lub błędne zastosowanie art. 263 ust. 2 TFUE z powodu sprzeczności w uzasadnieniu.






  — | wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że zaskarżona decyzja rozstrzyga już jasno i ostatecznie w przedmiocie zakresu finansowania i kwot podlegających zwrotowi, wobec czego sama stanowi obowiązek zwrotu; |
| --- | --- | --- |

I.2-

. W odniesieniu do braku zaskarżalności kwestionowanej decyzji. Naruszenie prawa: Naruszenie lub błędne zastosowanie art. 263 ust. 4 TFUE i naruszenie art. III.3.6 i III.3.9 decyzji w sprawie finansowania; naruszenie lub błędne zastosowanie art. 263 ust. 2 TFUE z powodu sprzeczności w uzasadnieniu.

—

wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że zaskarżona decyzja rozstrzyga już jasno i ostatecznie w przedmiocie zakresu finansowania i kwot podlegających zwrotowi, wobec czego sama stanowi obowiązek zwrotu;

| — | wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że zaskarżona decyzja ostatecznie zamyka postępowanie w sprawie zmniejszenia finansowania niezależnie od następującego po nim etapu faktycznego odzyskania. |
| --- | --- |

—

wada zaskarżonego postanowienia, gdyż nie uwzględniono, że zaskarżona decyzja ostatecznie zamyka postępowanie w sprawie zmniejszenia finansowania niezależnie od następującego po nim etapu faktycznego odzyskania.

| II. | Powtórzenie zarzutów z pierwszej instancji (1) do celów art. 61 akapit pierwszy statutu Trybunału. |
| --- | --- |

II.

Powtórzenie zarzutów z pierwszej instancji (1) do celów art. 61 akapit pierwszy statutu Trybunału.

---

(1)  Dz.U. C 207, s. 46.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/18 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze (Włochy) w dniu 12 czerwca 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Skerdjanowi Celajowi

(Sprawa C-290/14)

2014/C 292/22

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Firenze

Strony w postępowaniu głównym

Skerdjan Celaj

Pytanie prejudycjalne

Czy przepisy dyrektywy 2008/115/WE (1) stoją na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów prawa krajowego państw członkowskich, przewidujących karę pozbawienia wolności do lat czterech dla obywatela państwa trzeciego, który po tym jak został odesłany do kraju pochodzenia, nie tytułem ani nie w konsekwencji sankcji karnej, powrócił na terytorium państwa z naruszeniem legalnie wydanego zakazu wjazdu, w sytuacji kiedy taki obywatel nie został uprzednio poddany środkom przymusu określonym w art. 8 dyrektywy 2008/115/WE celem jego szybkiego i skutecznego wydalenia?

---

(1)  Dyrektywa 2008/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 348, s. 98).

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/19 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/19

---

Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-302/14)

2014/C 292/23

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, O. Beynet, K. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie przyjmując dla niektórych części swojego terytorium przepisów transponujących definicje zawarte w art. 2 pkt 2, 7 i 9 i wymogi przewidziane w jej art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 2–5, art. 18 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1) i załączniku Π do niej lub w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 28 ust. 1 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie przyjmując dla niektórych części swojego terytorium przepisów transponujących definicje zawarte w art. 2 pkt 2, 7 i 9 i wymogi przewidziane w jej art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 2–5, art. 18 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1) i załączniku Π do niej lub w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 28 ust. 1 tej dyrektywy.

| — | Nałożenie na Królestwo Belgii na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE dziennej kary pieniężnej w wysokości 42  178,50 EUR, obowiązującej od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału i płatnej na rachunek zasobów własnych Unii Europejskiej z powodu uchybienia obowiązkowi powiadomienia o środkach transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą legislacyjną. |
| --- | --- |

—

Nałożenie na Królestwo Belgii na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE dziennej kary pieniężnej w wysokości 42  178,50 EUR, obowiązującej od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału i płatnej na rachunek zasobów własnych Unii Europejskiej z powodu uchybienia obowiązkowi powiadomienia o środkach transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą legislacyjną.

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2010/31/UE upłynął w dniu 9 lipca 2012 r.

---

(1)  Dz.U. L 153, s. 13.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/19 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingin hovioikeus (Finlandia) w dniu 30 czerwca 2014 r. – Nike European Operations Netherlands BV przeciwko Sportland Oy Oy w upadłości

(Sprawa C-310/14)

2014/C 292/24

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Helsingin hovioikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Nike European Operations Netherlands BV

Druga strona postępowania: Sportland Oy w upadłości

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 13 rozporządzenia w sprawie postępowania upadłościowego (1) należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie „w takim przypadku ta czynność” oznacza, iż czynność prawna nie podlega zaskarżeniu, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności tego przypadku? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 13 rozporządzenia w sprawie postępowania upadłościowego (1) należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie „w takim przypadku ta czynność” oznacza, iż czynność prawna nie podlega zaskarżeniu, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności tego przypadku?

| 2) | W sytuacji gdy na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, a pozwany powołał się na przepis prawa w rozumieniu art. 13 tiret pierwsze, zgodnie z którym to przepisem zapłata wymagalnego długu podlega zaskarżeniu tylko w przewidzianych tam okolicznościach, które nie są wskazane w pozwie wniesionym na podstawie prawa państwa, w którym wszczęto postępowanie upadłościowe:






  (i) | czy istnieją przyczyny, które zakazują wykładni art. 13 w ten sposób, że strona powodowa po uzyskaniu wiedzy o tym przepisie prawa musi powołać się na te okoliczności, jeżeli zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym wszczęto postępowanie upadłościowe, musi wykazać wszystkie okoliczności uzasadniające zaskarżenie czynności upadłego, czy też |
| --- | --- | --- |

2)

W sytuacji gdy na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, a pozwany powołał się na przepis prawa w rozumieniu art. 13 tiret pierwsze, zgodnie z którym to przepisem zapłata wymagalnego długu podlega zaskarżeniu tylko w przewidzianych tam okolicznościach, które nie są wskazane w pozwie wniesionym na podstawie prawa państwa, w którym wszczęto postępowanie upadłościowe:

(i)

czy istnieją przyczyny, które zakazują wykładni art. 13 w ten sposób, że strona powodowa po uzyskaniu wiedzy o tym przepisie prawa musi powołać się na te okoliczności, jeżeli zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym wszczęto postępowanie upadłościowe, musi wykazać wszystkie okoliczności uzasadniające zaskarżenie czynności upadłego, czy też

| (ii) | pozwany jest zobowiązany wykazać, że okoliczności te nie wystąpiły i z tego powodu zaskarżenie na podstawie wspomnianego przepisu nie jest możliwe, przy czym powód nie musi powoływać się odrębnie na te okoliczności? |
| --- | --- |

(ii)

pozwany jest zobowiązany wykazać, że okoliczności te nie wystąpiły i z tego powodu zaskarżenie na podstawie wspomnianego przepisu nie jest możliwe, przy czym powód nie musi powoływać się odrębnie na te okoliczności?

| 3) | Niezależnie od odpowiedzi na pytanie 2 (i): Czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że






  (i) | na pozwanym spoczywa ciężar dowodu tego, że okoliczności wymienione w tym przepisie nie występują w konkretnym przypadku, lub |
| --- | --- | --- |

3)

Niezależnie od odpowiedzi na pytanie 2 (i): Czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że

(i)

na pozwanym spoczywa ciężar dowodu tego, że okoliczności wymienione w tym przepisie nie występują w konkretnym przypadku, lub

| (ii) | czy ciężar dowodu wystąpienia tych okoliczności można określić na podstawie mającego zastosowanie do czynności prawnej prawa innego państwa członkowskiego niż państwo, w którym wszczęto postępowanie, które przewiduje, że ciężar dowodu spoczywa na powodzie, lub |
| --- | --- |

(ii)

czy ciężar dowodu wystąpienia tych okoliczności można określić na podstawie mającego zastosowanie do czynności prawnej prawa innego państwa członkowskiego niż państwo, w którym wszczęto postępowanie, które przewiduje, że ciężar dowodu spoczywa na powodzie, lub

| (iii) | czy art. 13 można interpretować również w ten sposób, że tę kwestię ciężaru dowodu regulują przepisy krajowe państwa, w którym jest sąd właściwy? |
| --- | --- |

(iii)

czy art. 13 można interpretować również w ten sposób, że tę kwestię ciężaru dowodu regulują przepisy krajowe państwa, w którym jest sąd właściwy?

| 4) | Czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie „ta czynność prawna w żaden sposób nie podlega zaskarżeniu” obejmuje obok przepisów prawa upadłościowego, któremu podlega czynność, również mające zastosowanie do tej czynności ogólne przepisy i zasady tego prawa? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie „ta czynność prawna w żaden sposób nie podlega zaskarżeniu” obejmuje obok przepisów prawa upadłościowego, któremu podlega czynność, również mające zastosowanie do tej czynności ogólne przepisy i zasady tego prawa?

| 5) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 4:






  (i) | czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że pozwany musi w tym względzie wykazać, iż prawo w rozumieniu art. 13 nie zawiera ogólnych lub innych przepisów, zgodnie z którymi możliwe jest zaskarżenie na podstawie wykazanych okoliczności faktycznych, oraz |
| --- | --- | --- |

5)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 4:

(i)

czy art. 13 należy interpretować w ten sposób, że pozwany musi w tym względzie wykazać, iż prawo w rozumieniu art. 13 nie zawiera ogólnych lub innych przepisów, zgodnie z którymi możliwe jest zaskarżenie na podstawie wykazanych okoliczności faktycznych, oraz

| (ii) | czy zgodnie z art. 13 sąd może – jeżeli stoi na stanowisku, że pozwany przedstawił wystarczające wyjaśnienia w tym względzie – zażądać, by druga strona przedstawiła dowód na przepis prawa upadłościowego lub na znajdujący zastosowanie do danej czynności przepis prawa powszechnego państwa członkowskiego innego niż państwo wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 13, na podstawie którego to przepisu zaskarżenie jest jednak możliwe? |
| --- | --- |

(ii)

czy zgodnie z art. 13 sąd może – jeżeli stoi na stanowisku, że pozwany przedstawił wystarczające wyjaśnienia w tym względzie – zażądać, by druga strona przedstawiła dowód na przepis prawa upadłościowego lub na znajdujący zastosowanie do danej czynności przepis prawa powszechnego państwa członkowskiego innego niż państwo wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 13, na podstawie którego to przepisu zaskarżenie jest jednak możliwe?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 200 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160, s. 1)

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/21 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 1 lipca 2014 r. – Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki

(Sprawa C-314/14)

2014/C 292/25

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki

Strona pozwana: Viestintävirasto

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym art. 19 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wykładni przepisów krajowych, wedle których podzielenie ekranu nie jest uważane za przerywnik reklamowy oddzielający przekaz audiowizualny od reklamy telewizyjnej, gdy część ekranu jest zarezerwowana dla napisów końcowych przekazu, a pozostała część jest zarezerwowana dla przedstawienia dalszych audycji w kanale danego nadawcy poprzez tablicę z programem i ani w czasie wyświetlania podzielonego ekranu, ani w późniejszym czasie nie jest emitowany dźwięk lub obraz w sposób wyraźny wskazujący na początek przerwy reklamowej? |
| --- | --- |

1.

Czy w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym art. 19 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wykładni przepisów krajowych, wedle których podzielenie ekranu nie jest uważane za przerywnik reklamowy oddzielający przekaz audiowizualny od reklamy telewizyjnej, gdy część ekranu jest zarezerwowana dla napisów końcowych przekazu, a pozostała część jest zarezerwowana dla przedstawienia dalszych audycji w kanale danego nadawcy poprzez tablicę z programem i ani w czasie wyświetlania podzielonego ekranu, ani w późniejszym czasie nie jest emitowany dźwięk lub obraz w sposób wyraźny wskazujący na początek przerwy reklamowej?

| 2. | Czy w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym, przy uwzględnieniu okoliczności, że dyrektywa 2010/13 ma charakter regulacji ustanawiającej obowiązki minimalne, art. 23 ust. 2 owej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim zgodne zakwalifikowanie oznaczeń sponsorów emitowanych w związku z innymi przekazami, niż przekazy sponsorowane, jako „spoty reklamowe” w rozumieniu art. 23 ust. 1 dyrektywy, które należy wliczyć do limitu czasu reklamowego? |
| --- | --- |

2.

Czy w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym, przy uwzględnieniu okoliczności, że dyrektywa 2010/13 ma charakter regulacji ustanawiającej obowiązki minimalne, art. 23 ust. 2 owej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim zgodne zakwalifikowanie oznaczeń sponsorów emitowanych w związku z innymi przekazami, niż przekazy sponsorowane, jako „spoty reklamowe” w rozumieniu art. 23 ust. 1 dyrektywy, które należy wliczyć do limitu czasu reklamowego?

| 3. | Czy w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym, przy uwzględnieniu okoliczności, że dyrektywa 2010/13 ma charakter regulacji ustanawiającej obowiązki minimalne pojęcie „spotów reklamowych” zawarte w art. 23 ust. 1 owej dyrektywy w związku ze sformułowaniem opisującym limit czasu reklamowego „czas nadawania [...] nie może w danej godzinie zegarowej przekraczać 20 %” należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim zgodne wliczanie do czasu reklamowego „czarnych sekund” pomiędzy poszczególnymi spotami reklamowymi i na końcu przerwy reklamowej? |
| --- | --- |

3.

Czy w okolicznościach tego rodzaju, jakie miały miejsce w postępowaniu głównym, przy uwzględnieniu okoliczności, że dyrektywa 2010/13 ma charakter regulacji ustanawiającej obowiązki minimalne pojęcie „spotów reklamowych” zawarte w art. 23 ust. 1 owej dyrektywy w związku ze sformułowaniem opisującym limit czasu reklamowego „czas nadawania [...] nie może w danej godzinie zegarowej przekraczać 20 %” należy interpretować w ten sposób, że nie jest z nim zgodne wliczanie do czasu reklamowego „czarnych sekund” pomiędzy poszczególnymi spotami reklamowymi i na końcu przerwy reklamowej?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych), Dz.U. L 95, s. 1.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/21 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/21

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-329/14)

2014/C 292/26

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, K. Herrmann i I. Koskinen)

Strona pozwana: Republika Finlandii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że Republika Finlandii nie przyjmując lub w każdym razie nie informując Komisji o przyjęciu, w odniesieniu do Finlandii kontynentalnej, przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu dokonania transpozycji do prawa krajowego art. 2 pkt 2 i art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz w odniesieniu do regionu Ahvenanmaa przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu dokonania transpozycji tej dyrektywy do prawa krajowego, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie art. 28 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że Republika Finlandii nie przyjmując lub w każdym razie nie informując Komisji o przyjęciu, w odniesieniu do Finlandii kontynentalnej, przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu dokonania transpozycji do prawa krajowego art. 2 pkt 2 i art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz w odniesieniu do regionu Ahvenanmaa przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu dokonania transpozycji tej dyrektywy do prawa krajowego, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie art. 28 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1);

| — | obciążenie Republiki Finlandii, na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE, okresową karą pieniężną według stawki dziennej w wysokości 19  178,25 EUR płatnej od daty ogłoszenia wyroku Trybunału Sprawiedliwości na konto „Zasobów własnych Unii” na tej podstawie, że uchybiła swojemu obowiązkowi powiadomienia o przyjętych w prawie krajowym środkach transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą; |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Finlandii, na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE, okresową karą pieniężną według stawki dziennej w wysokości 19  178,25 EUR płatnej od daty ogłoszenia wyroku Trybunału Sprawiedliwości na konto „Zasobów własnych Unii” na tej podstawie, że uchybiła swojemu obowiązkowi powiadomienia o przyjętych w prawie krajowym środkach transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą;

| — | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin do dokonania transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 9 lipca 2012 r.

---

(1)  Dz.U. L 153, s.13.

---

Sąd

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/23

---

Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-463/07) (1)

((EFOGR - Sekcja gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania - Premie za bydło - Oliwa z oliwek i tłuszcze - Susz paszowy - Skuteczność kontroli - System kar))

2014/C 292/27

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez G. Aiellę i F. Bucalę, avvocati dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Cattabriga i D. Nardi, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji 2007/647/WE z dnia 3 października 2007 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. L 261, s. 28) w zakresie, w jakim wyłącza niektóre wydatki poniesione przez Republikę Włoską.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Włoska pokrywa koszty własne i koszty poniesione przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska pokrywa koszty własne i koszty poniesione przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/23

---

Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Esso i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-540/08) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek wosków parafinowych - Rynek gaczu parafinowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynków - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Czas trwania naruszenia - Równość traktowania - Proporcjonalność - Nieograniczone prawo orzekania))

2014/C 292/28

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Esso Société anonyme française (Courbevoie, Francja); Esso Deutschland GmbH (Hamburg, Niemcy); ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA (Antwerpia, Belgia); i Exxon Mobil Corp. (West Trenton, New Jersey, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: R. Subiotto, QC, R. Snelders, L.P. Rudolf i M. Piergiovanni, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i M. Gray, adwokaci)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec), jak również wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące.

Sentencja

| 1) | Kwotę grzywny nałożonej na Esso Société anonyme française w art. 2 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) ustala się na 6 2 7 12  895 EUR. |
| --- | --- |

1)

Kwotę grzywny nałożonej na Esso Société anonyme française w art. 2 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) ustala się na 6 2 7 12  895 EUR.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Esso Société anonyme française. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Esso Société anonyme française.

| 4) | Esso Deutschland GmbH, ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA i Exxon Mobil Corp. pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Esso Deutschland GmbH, ExxonMobil Petroleum and Chemical BVBA i Exxon Mobil Corp. pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/24

---

Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Sasol i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-541/08) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek wosków parafinowych - Rynek gaczu - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynków - Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział - Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą - Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału - Następstwo prawne przedsiębiorstw - Proporcjonalność - Równość traktowania - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Okoliczności obciążające - Rola przywódcy - Określenie pułapu grzywny - Nieograniczone prawo orzekania))

2014/C 292/29

Język postępowania: angielski

Strony

Strony skarżące: Sasol (Rosebank, Republika Południowej Afryki); Sasol Holding in Germany GmbH (Hamburg, Niemcy); Sasol Wax International AG (Hamburg) i Sasol Wax GmbH (Hamburg) (przedstawiciele: W. Bosch, U. Denzel i C. von Köckritz, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i R. Sauer, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata M. Gray)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec), a tytułem żądania ewentualnego – żądanie uchylenia grzywny nałożonej na skarżące lub obniżenia jej kwoty.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w niej, że Sasol Holding in Germany GmbH i Sasol uczestniczyły w naruszeniu przed dniem 1 lipca 2002 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w niej, że Sasol Holding in Germany GmbH i Sasol uczestniczyły w naruszeniu przed dniem 1 lipca 2002 r.

| 2) | Wysokość grzywny nałożonej na Sasol Wax GmbH zostaje obniżona do kwoty 14 9 9 82  197 EUR, do zapłaty której zobowiązane są solidarnie po pierwsze Sasol Wax International AG – do kwoty 11 9 1 22  197 EUR, a po drugie Sasol i Sasol Holding in Germany – do kwoty 7 1 0 42  197 EUR. |
| --- | --- |

2)

Wysokość grzywny nałożonej na Sasol Wax GmbH zostaje obniżona do kwoty 14 9 9 82  197 EUR, do zapłaty której zobowiązane są solidarnie po pierwsze Sasol Wax International AG – do kwoty 11 9 1 22  197 EUR, a po drugie Sasol i Sasol Holding in Germany – do kwoty 7 1 0 42  197 EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja pokrywa własne koszty i dwie trzecie kosztów poniesionych przez Sasol, Sasol Holding in Germany, Sasol Wax International i Sasol Wax. |
| --- | --- |

4)

Komisja pokrywa własne koszty i dwie trzecie kosztów poniesionych przez Sasol, Sasol Holding in Germany, Sasol Wax International i Sasol Wax.

| 5) | Sasol, Sasol Holding in Germany, Sasol Wax International i Sasol Wax pokrywają jedną trzecią własnych kosztów. |
| --- | --- |

5)

Sasol, Sasol Holding in Germany, Sasol Wax International i Sasol Wax pokrywają jedną trzecią własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/25

---

Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – RWE i RWE Dea przeciwko Komisji

(Sprawa T-543/08) (1)

((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek wosków parafinowych - Rynek gaczu parafinowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynków - Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział - Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą - Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału - Następstwo prawne - Proporcjonalność - Równość traktowania - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Nieograniczone prawo orzekania))

2014/C 292/30

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: RWE AG (Essen, Niemcy) i RWE Dea AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: C. Stadler, M. Röhrig i S. Budde, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Antoniadis i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, wniosek o stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w części dotyczącej skarżących oraz, tytułem żądania ewentualnego, wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w niej, że RWE AG i RWE Dea AG uczestniczyły w naruszeniu po dniu 2 stycznia 2002 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w niej, że RWE AG i RWE Dea AG uczestniczyły w naruszeniu po dniu 2 stycznia 2002 r.

| 2) | Kwotę grzywny nałożonej na RWE AG i na RWE Dea AG ustala się na 3 5 8 88  562 EUR. |
| --- | --- |

2)

Kwotę grzywny nałożonej na RWE AG i na RWE Dea AG ustala się na 3 5 8 88  562 EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Komisja pokrywa jedną piątych własnych kosztów i jedną piątą kosztów poniesionych przez RWE AG i RWE Dea AG. RWE AG i RWE Dea AG pokrywają cztery piąte własnych kosztów i cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

4)

Komisja pokrywa jedną piątych własnych kosztów i jedną piątą kosztów poniesionych przez RWE AG i RWE Dea AG. RWE AG i RWE Dea AG pokrywają cztery piąte własnych kosztów i cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/26 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/26

---

Wyrok Sądu z dnia 17 lipca 2014 r. – Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband przeciwko Komisji

(Sprawa T-457/09) (1)

([Pomoc państwa - Restrukturacja WestLB - Pomoc mająca na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego - Art. 87 ust. 3 lit. b) WE - Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem pod pewnymi warunkami - Skarga o stwierdzenie nieważności - Indywidualne oddziaływanie - Interes prawny - Dopuszczalność - Kolegialność - Obowiązek uzasadnienia - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności - Proporcjonalność - Zasada niedyskryminacji - Artykuł 295 WE - Artykuł 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999])

2014/C 292/31

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband (Münster, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo A. Rosenfeld i I. Liebach, a następnie A. Rosenfeld i O. Corzilius, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo L. Flynn, K. Gross i B. Martenczuk, a następnie L. Flynn, B. Martenczuk i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2009/971/WE z dnia 12 maja 2009 r. dotyczącej pomocy państwa C 43/08 (ex N 390/08), którą władze niemieckie zamierzają przyznać na restrukturyzację WestLB AG

Sentencja

| 1. | Złożony przez Komisję wniosek o umorzenie postępowania zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1.

Złożony przez Komisję wniosek o umorzenie postępowania zostaje oddalony.

| 2. | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2.

Skarga zostaje oddalona.

| 3. | Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband ponosi swe własne koszty, a także pokrywa koszty poniesione przez Komisję, również w ramach postępowania w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

3.

Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband ponosi swe własne koszty, a także pokrywa koszty poniesione przez Komisję, również w ramach postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C C 11 z 16.1.2010.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/27 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/27

---

Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – DTS Distribuidora de Televisión Digital przeciwko Komisji

(Sprawa T-533/10) (1)

((Pomoc państwa - Publiczna usługa radiofonii i telewizji - Planowana przez Hiszpanię pomoc na rzecz RTVE - Zmiana systemu finansowania - Zastąpienie przychodów z reklamy nowymi podatkami od operatorów telewizyjnych i telekomunikacyjnych - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Środek podatkowy stanowiący sposób finansowania pomocy - Istnienie konicznego związku pomiędzy podatkiem i pomocą - Bezpośredni wpływ przychodu z podatku na wysokość pomocy - Proporcjonalność))

2014/C 292/32

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: DTS Distribuidora de Televisión Digital, SA (Tres Cantos, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci H. Brokelmann i M. Ganino)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Valero Jordana i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Telefónica de España, SA (Madryt, Hiszpania) i Telefónica Móviles España, SA (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i F. Salerno)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo J. Rodríguez Cárcamo i M. Muñoz Pérez, następnie M. Muñoz Pérez, następnie S. Centeno Huerta i N. Díaz Abad, następnie N. Díaz Abad i wreszcie M. Sampol Pucurull, abogados del Estado) oraz Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE) (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci A. Martínez Sánchez i J. Rodríguez Ordóñez)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/1/UE z dnia 20 lipca 2010 r., w sprawie programu pomocy państwa C 38/09 (ex NN 58/09), który Hiszpania zamierza wdrożyć na rzecz Corporación de Radio y Televisión Española (RTVE) (Dz.U. 2011, L 1, s. 9)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | DTS Distribuidora de Televisión Digital, SA pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego, koszty poniesione przez Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE), w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego, z wyłączeniem kosztów poniesionych przez nią w związku z przystąpieniem do sprawy w charakterze interwenientów przez spółki Telefónica de España, SA i Telefónica Móviles España, SA. |
| --- | --- |

2)

DTS Distribuidora de Televisión Digital, SA pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego, koszty poniesione przez Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE), w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego, z wyłączeniem kosztów poniesionych przez nią w związku z przystąpieniem do sprawy w charakterze interwenientów przez spółki Telefónica de España, SA i Telefónica Móviles España, SA.

| 3) | Telefónica de España i Telefónica Móviles España pokrywają własne koszty oraz, wspólnie, koszty poniesione przez Komisję w związku z przystąpieniem przez nie do sprawy w charakterze interwenientów. |
| --- | --- |

3)

Telefónica de España i Telefónica Móviles España pokrywają własne koszty oraz, wspólnie, koszty poniesione przez Komisję w związku z przystąpieniem przez nie do sprawy w charakterze interwenientów.

| 4) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/28 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/28

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Isotis przeciwko Komisji

(Sprawa T-59/11) (1)

((Klauzula arbitrażowa - Szósty program ramowy w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniający się do utworzenia europejskiej przestrzeni badań i innowacji (2002 – 2006) - Umowy Access-eGOV, EU4ALL, eABILITIES, Emerge, Enable, Ask-It - Program eTEN dotyczący transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych - Umowy Navigabile i Euridice - Program ramowy na rzecz innowacji i konkurencyjności - Umowa T-Seniority - Wypłata salda - Żądanie wzajemne - Zwrot kwot wypłaconych tytułem zaliczki - Odszkodowanie ryczałtowe))

2014/C 292/33

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat V. Christianos)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Condou-Durande i V. Savov, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata S. Pappasa)

Przedmiot

Wnioski, oparte na art. 272 TFUE, mające na celu, z jednej strony, po pierwsze, uznanie za bezzasadne żądanie Komisji mające na celu zwrot subwencji wypłaconych skarżącej na podstawie umów nr 027020 „Access to e-Government Services Employing Semantic Technologies”, nr 035242 „A virtual platform to enh3ance and organize the coordination among centres for accessibility ressources and suport”, nr 511298 „Ambient Intelligence System of Agents for Knowledge-based and Integrated Services for Mobility Impaired Users”, nr 034778 „European Unified Approach for Accessible Lifelong Learning”, nr 045056 „Emergency Monitoring and Prevention”, nr 045563 „A wearable system supporting services to enable elderly people to live well, independently and at ease”, nr 029255 „NavigAbile: e-inclusion for communication disabilities”, nr 517506 „European Recommanded Materials for Distance Learning Courses for Educators” i nr 224988 „T-Seniority: Expanding the benefits of information society to older people through digital TV channels” zawartych między Wspólnotą Europejską a skarżącą, a po drugie, nakazanie Komisji wypłaty salda subwencji na podstawie umów nr 511298 „Ambient Intelligence System of Agents for Knowledge-based and Integrated Services for Mobility Impaired Users” i nr 034778 „European Unified Approach for Accessible Lifelong Learning” oraz, z drugiej strony, żądanie wzajemne mające na celu zobowiązanie skarżącej do zwrotu subwencji nienależycie wypłaconych w ramach wszystkich powyższych umów i do zapłaty odszkodowania ryczałtowego.

Sentencja

| 1) | Skarga wniesiona przez Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga wniesiona przez Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis zostaje oddalona.

| 2) | Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis zostaje zobowiązana do zapłaty kwoty 9 99  213,45 EUR wraz z odsetkami od dnia 15 czerwca 2011 r. według stopy Europejskiego Banku Centralnego (EBC) powiększonej o 3,5 punktu, odpowiadającej zwrotowi wkładów finansowych, z których skorzystała ona na podstawie umów nr 027020 „Access to e-Government Services Employing Semantic Technologies”, nr 035242 „A virtual platform to enhance and organize the coordination among centres for accessibility ressources and support”, nr 511298 „Ambient Intelligence System of Agents for Knowledge-based and Integrated Services for Mobility Impaired Users”, nr 034778 „European Unified Approach for Accessible Lifelong Learning”, nr 045056 „Emergency Monitoring and Prevention”, nr 045563 „A wearable system supporting services to enable elderly people to live well, independently and at ease”, nr 029255 „NavigAbile: e-inclusion for communication disabilities”, nr 517506 „European Recommanded Materials for Distance Learning Courses for Educators” i nr 224988 „T-Seniority: Expanding the benefits of information society to older people through digital TV channels”. |
| --- | --- |

2)

Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis zostaje zobowiązana do zapłaty kwoty 9 99  213,45 EUR wraz z odsetkami od dnia 15 czerwca 2011 r. według stopy Europejskiego Banku Centralnego (EBC) powiększonej o 3,5 punktu, odpowiadającej zwrotowi wkładów finansowych, z których skorzystała ona na podstawie umów nr 027020 „Access to e-Government Services Employing Semantic Technologies”, nr 035242 „A virtual platform to enhance and organize the coordination among centres for accessibility ressources and support”, nr 511298 „Ambient Intelligence System of Agents for Knowledge-based and Integrated Services for Mobility Impaired Users”, nr 034778 „European Unified Approach for Accessible Lifelong Learning”, nr 045056 „Emergency Monitoring and Prevention”, nr 045563 „A wearable system supporting services to enable elderly people to live well, independently and at ease”, nr 029255 „NavigAbile: e-inclusion for communication disabilities”, nr 517506 „European Recommanded Materials for Distance Learning Courses for Educators” i nr 224988 „T-Seniority: Expanding the benefits of information society to older people through digital TV channels”.

| 3) | Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis zostaje zobowiązana do zapłaty kwoty 70  471,47 EUR wraz z odsetkami według stopy EBC powiększonej o 3,5 punktu od dnia 5 sierpnia 2011 r., odpowiadającej odszkodowaniu ryczałtowemu należnemu na podstawie umów nr 027020 „Access to e-Government Services Employing Semantic Technologies”, nr 035242 „A virtual platform to enhance and organize the coordination among centres for accessibility ressources and support”, nr 511298 „Ambient Intelligence System of Agents for Knowledge-based and Integrated Services for Mobility Impaired Users”, nr 034778 „European Unified Approach for Accessible Lifelong Learning”, nr 045056 „Emergency Monitoring and Prevention”, nr 045563 „A wearable system supporting services to enable elderly people to live well, independently and at ease”. |
| --- | --- |

3)

Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis zostaje zobowiązana do zapłaty kwoty 70  471,47 EUR wraz z odsetkami według stopy EBC powiększonej o 3,5 punktu od dnia 5 sierpnia 2011 r., odpowiadającej odszkodowaniu ryczałtowemu należnemu na podstawie umów nr 027020 „Access to e-Government Services Employing Semantic Technologies”, nr 035242 „A virtual platform to enhance and organize the coordination among centres for accessibility ressources and support”, nr 511298 „Ambient Intelligence System of Agents for Knowledge-based and Integrated Services for Mobility Impaired Users”, nr 034778 „European Unified Approach for Accessible Lifelong Learning”, nr 045056 „Emergency Monitoring and Prevention”, nr 045563 „A wearable system supporting services to enable elderly people to live well, independently and at ease”.

| 4) | Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

4)

Koinonia Tis Pliroforias Anoichti Stis Eidikes Anagkes – Isotis pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/29 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/29

---

Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Telefónica de España i Telefónica Móviles España przeciwko Komisji

(Sprawa T-515/11) (1)

((Pomoc państwa - Publiczna usługa radiofonii i telewizji - Planowana przez Hiszpanię pomoc na rzecz RTVE - Zmiana systemu finansowania - Zastąpienie przychodów z reklamy przez nowe podatki od operatorów telewizyjnych i telekomunikacyjnych - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Prawa procesowe - Nowa pomoc - Zmiana istniejącego systemu pomocy - Środek podatkowy stanowiący sposób finansowania pomocy - Istnienie konicznego związku pomiędzy podatkiem i pomocą - Bezpośredni wpływ przychodu z podatku na wysokość pomocy - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia))

2014/C 292/34

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Telefónica de España, SA (Madryt, Hiszpania) i Telefónica Móviles España, SA (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i F. Salerno)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Valero Jordana i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo M. Muñoz Pérez, następnie S. Centeno Huerta i N. Díaz Abad, następnie N. Díaz Abad i wreszcie M. Sampol Pucurull, abogados del Estado) oraz Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE) (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci A. Martínez Sánchez, A. Vázquez-Guillén Fernández de la Riva i J. Rodríguez Ordóñez)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/1/UE z dnia 20 lipca 2010 r., w sprawie programu pomocy państwa C 38/09 (ex NN 58/09), który Hiszpania zamierza wdrożyć na rzecz Corporación de Radio y Televisión Española (RTVE) (Dz.U. 2011, L 1, s. 9)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Telefónica de España, SA, i Telefónica Móviles España, SA, pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską oraz przez Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE). |
| --- | --- |

2)

Telefónica de España, SA, i Telefónica Móviles España, SA, pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską oraz przez Corporación de Radio y Televisión Española, SA (RTVE).

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 145 z 14.5.2011.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/30 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/30

---

Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Siemens przeciwko Komisji

(Sprawa T-223/11) (1)

((Klauzula arbitrażowa - Umowa dotycząca pożyczki materiałów rozszczepialnych na rzecz Wspólnotowego Centrum Badawczego w Isprze - Niewykonanie umowy - Odsetki za zwłokę))

2014/C 292/35

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Siemens AG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Risse, R. Harbst i H. Haller)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i W. Mölls, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów R. Van der Houta i A. Krämera)

Przedmiot

Oparta na klauzuli arbitrażowej skarga o zasądzenie od Komisji zwrotu całości bądź części kosztów recyklingu materiałów rozszczepialnych, poniesionych przez skarżącą w ramach wykonywania umowy nr AG 2052, dotyczącej pożyczki materiałów rozszczepialnych na rzecz Wspólnotowego Centrum Badawczego w Isprze, we Włoszech oraz odsetek za zwłokę.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Siemens AG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Siemens AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 197 z 2.7.2011.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/30 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/30

---

Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji

(Sprawa T-401/11 P) (1)

((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Odpowiedzialność pozaumowna - Szkoda na osobie poniesiona przez bliskich zmarłego urzędnika - Szkoda, jakiej urzędnik doznał przed swoją śmiercią - Podział kompetencji między Sądem a Sądem do spraw Służby Publicznej - Zasada zgodności pomiędzy wnioskiem o odszkodowanie i zadośćuczynienie a zażaleniem na decyzję odmowną w sprawie tego wniosku))

2014/C 292/36

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Livio Missir Mamachi di Lusignano, działający w imieniu własnym, jak również w charakterze ustawowego przedstawiciela spadkobierców Alessandra Missira Mamachiego di Lusignano, swojego syna, byłego urzędnika Komisji Europejskiej (Kerkhove Avelgem, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci F. Di Gianni, R. Antonini, G. Coppo i A. Scalini, a następnie adwokaci F. Di Gianni, G. Coppo i A. Scalini)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Martin, B. Eggers i L. Pignataro-Nolin, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie F-50/09 Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji zmierzające do uchylenia tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie F-50/09 Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie F-50/09 Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji zostaje uchylony.

| 2) | Sprawa F-50/09 zostaje przekazana Sądowi, tak aby sąd ten mógł ją rozpoznać jako sąd pierwszej instancji na podstawie art. 268 TFUE i 340 TFUE. |
| --- | --- |

2)

Sprawa F-50/09 zostaje przekazana Sądowi, tak aby sąd ten mógł ją rozpoznać jako sąd pierwszej instancji na podstawie art. 268 TFUE i 340 TFUE.

| 3) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

3)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2014.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/31 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/31

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Hassan przeciwko Radzie

(Sprawa T-572/11) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie funduszy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostosowanie żądań - Przekroczenie terminu - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności - Proporcjonalność - Żądanie odszkodowawcze))

2014/C 292/37

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Samir Hassan (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci É. Morgan de Rivery i E. Lagathu)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou i M. Vitsentzatos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady 2011/515/WPZiB z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 218, s. 20), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 843/2011 z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 218, s. 1), decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylenia decyzji 2011/273 (Dz.U. L 319, s. 56), rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie nr 442/2011 (Dz.U. L 16, s. 1), decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i uchylającej decyzję 2011/782 (Dz.U. L 330, s. 21), decyzji wykonawczej Rady 2013/185/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania decyzji 2012/739 (Dz.U. L 111, s. 77), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia nr 36/2012 (Dz.U. L 111, s. 1) i decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 147, s. 14) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego, a po drugie, żądanie wypłacania odszkodowania z tytułu naprawienia podnoszonej szkody.

Sentencja

| 1) | Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i uchylającej decyzję 2011/782/WPZiB zostaje odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i uchylającej decyzję 2011/782/WPZiB zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | Stwierdza się nieważność w zakresie, w jakim akty te dotyczą Samira Hassana:






  — | decyzji wykonawczej Rady 2011/515/WPZiB z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii; |
| --- | --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność w zakresie, w jakim akty te dotyczą Samira Hassana:

—

decyzji wykonawczej Rady 2011/515/WPZiB z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii;

| — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 843/2011 z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii; |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 843/2011 z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii;

| — | decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylenia decyzji 2011/273/WPZiB; |
| --- | --- |

—

decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylenia decyzji 2011/273/WPZiB;

| — | rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie nr (UE) 442/2011; |
| --- | --- |

—

rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie nr (UE) 442/2011;

| — | decyzji wykonawczej Rady 2013/185/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania decyzji 2012/739/WPZiB; |
| --- | --- |

—

decyzji wykonawczej Rady 2013/185/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania decyzji 2012/739/WPZiB;

| — | rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012; |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012;

| — | decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii. |
| --- | --- |

—

decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii.

| 3) | Skutki decyzji i rozporządzeń, których nieważność stwierdzono, zostają utrzymane wobec S. Hassana do chwili upływu terminu do wniesienia odwołania albo, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do czasu ewentualnego oddalenia odwołania. |
| --- | --- |

3)

Skutki decyzji i rozporządzeń, których nieważność stwierdzono, zostają utrzymane wobec S. Hassana do chwili upływu terminu do wniesienia odwołania albo, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do czasu ewentualnego oddalenia odwołania.

| 4) | Żądanie odszkodowawcze zostaje oddalone. |
| --- | --- |

4)

Żądanie odszkodowawcze zostaje oddalone.

| 5) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez S. Hassana w ramach niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

5)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez S. Hassana w ramach niniejszego postępowania.

| 6) | S. Hassan pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych w ramach niniejszego postępowania. Pokrywa on własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę w ramach postępowań w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

6)

S. Hassan pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych w ramach niniejszego postępowania. Pokrywa on własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę w ramach postępowań w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/32 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/32

---

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. – BSH przeciwko OHIM (Wash & Coffee)

(Sprawa T-5/12) (1)

(([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Wash & Coffee - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009]))

2014/C 292/38

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Biagosch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel. G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 listopada 2011 r. (sprawa R 992/2011-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Wash & Coffee jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 65 z 3.3.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/33 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/33

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Euroscript – Polska przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-48/12) (1)

((Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Świadczenie usług tłumaczenia na język polski - Decyzja zmieniająca decyzję w sprawie umieszczenia skarżącej na pierwszym miejscu na liście wybranych oferentów - Zawarcie umowy ramowej o wykonanie głównego zamówienia z innym z oferentów - Wniosek o ponowną ocenę - Termin - Zawieszenie postępowania - Przejrzystość - Równość traktowania))

2014/C 292/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Euroscript – Polska Sp. z o.o. (Kraków, Polska) (przedstawiciel: adwokat J.F. Steichen)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Darie i P. Biström, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 9 grudnia 2011 r. zmieniającej decyzję z dnia 18 października 2011 r. w sprawie umieszczenia skarżącej na pierwszym miejscu na liście wybranych oferentów oraz udzielenia jej głównego zamówienia w przetargu PL/2011/EU, dotyczącego świadczenia usług tłumaczenia na język polski (Dz.U. 2011/S 56-090361) oraz pomocniczo żądanie stwierdzenia nieważności tego przetargu.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 9 grudnia 2011 r. zmieniającej decyzję z dnia 18 października 2011 r. w sprawie umieszczenia Euroscript – Polska Sp. z o.o. na pierwszym miejscu na liście wybranych oferentów oraz udzielenia jej głównego zamówienia w przetargu PL/2011/EU, dotyczącego świadczenia usług tłumaczenia na język polski (Dz.U. 2011/S 56-090361). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 9 grudnia 2011 r. zmieniającej decyzję z dnia 18 października 2011 r. w sprawie umieszczenia Euroscript – Polska Sp. z o.o. na pierwszym miejscu na liście wybranych oferentów oraz udzielenia jej głównego zamówienia w przetargu PL/2011/EU, dotyczącego świadczenia usług tłumaczenia na język polski (Dz.U. 2011/S 56-090361).

| 2) | Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 109 z 14.4.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/34 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/34

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Grecja przeciwko Komisji

(Sprawa T-52/12) (1)

((Pomoc państwa - Pomoc w formie rekompensat wypłacanych przez grecki zakład ubezpieczeń rolniczych (ELGA) w latach 2008 i 2009 - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie pomocy państwa - Artykuł 107 ust. 3 lit. b) i c) TFUE - Wytyczne dotyczące pomocy państwa w sektorze rolnym))

2014/C 292/40

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: początkowo I. Chalkias i S. Papaïoannou, a następnie I. Chalkias i A. Vasilopoulou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo D. Triantafyllou i S. Thomas, a następnie D. Triantafyllou i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2012/157/UE z dnia 7 grudnia 2011 r. w sprawie pomocy w formie rekompensat wypłacanych przez grecki zakład ubezpieczeń rolniczych (ELGA) w latach 2008 i 2009 (Dz.U. 2012, L 78, s. 21).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania oraz kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania oraz kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 21.4.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/34 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/34

---

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. – Vila Vita Hotel und Touristik przeciwko OHIM – Viavita (VIAVITA)

(Sprawa T-204/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VIAVITA - Wcześniejsze krajowe znaki towarowe: słowny VILA VITA PARC i graficzny VILA VITA - Brak rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych - Artykuł 42 ust. 2 i 3 oraz art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 292/41

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Vila Vita Hotel und Touristik GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Schoenen i V. Töbelmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Viavita (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat M.P. Escande)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 marca 2012 r. (sprawa R 419/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Vila Vita Hotel und Touristik GmbH a Viavita.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Vila Vita Hotel und Touristik GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OIHM) i Viavita. |
| --- | --- |

2)

Vila Vita Hotel und Touristik GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OIHM) i Viavita.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 21.7.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/35 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/35

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-295/12) (1)

((Pomoc państwa - Usługi usuwania zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni - Utrzymywanie dodatkowych mocy przerobowych w razie chorób epizootycznych - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Rekompensata za zobowiązanie z zakresu usług publicznych - Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenie konkurencji - Konieczność pomocy - Pomocniczość - Obowiązek uzasadnienia))

2014/C 292/42

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów T. Lübbiga et M. Klassego)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Egerer i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2012/485/EU z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.25051 (C 19/10) (ex NN 23/10) przyznanej przez Niemcy na rzecz Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (Dz.U. L 236, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/36 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/36

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Zweckverband Tierkörperbeseitigung przeciwko Komisji

(Sprawa T-309/12) (1)

((Pomoc państwa - Usługi usuwania zwłok zwierzęcych i odpadów z ubojni - Utrzymywanie dodatkowych mocy przerobowych w razie chorób epizootycznych - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie przedsiębiorstwa - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Rekompensata za zobowiązanie z zakresu usług publicznych - Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenie konkurencji - Istniejąca pomoc i nowa pomoc - Konieczność pomocy - Pomocniczość - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa - Proporcjonalność))

2014/C 292/43

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (Rivenich, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Kerkmann)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo V. Kreuschitz i T. Maxian Rusche, a następnie T. Maxian Rusche i C. Egerer)

Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Saria Bio-Industries AG & Co. KG (Selm, Niemcy), SecAnim GmbH (Lünen, Niemcy), i Knochen- und Fett-Union GmbH (KFU) (Selm) (przedstawiciele: adwokaci U. Karpenstein i C. Johann)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2012/485/EU z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.25051 (C 19/10) (ex NN 23/10) przyznanej przez Niemcy na rzecz Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (Dz.U. L 236, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg pokrywa własne koszty związane z postępowaniem głównym oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg pokrywa własne koszty związane z postępowaniem głównym oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Saria Bio-Industries AG & Co. KG, SecAnim GmbH i Knochen- und Fett-Union GmbH (KFU) pokrywają własne koszty związane z postępowaniem głównym. |
| --- | --- |

3)

Saria Bio-Industries AG & Co. KG, SecAnim GmbH i Knochen- und Fett-Union GmbH (KFU) pokrywają własne koszty związane z postępowaniem głównym.

| 4) | Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg pokrywa koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

4)

Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg pokrywa koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/37 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/37

---

Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Grecja przeciwko Komisji

(Sprawa T-376/12) (1)

((EFOGR - Sekcja Gwarancji - EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Suszone winogrona - Wino - Wydatki dokonane przez Grecję - Jednorazowa korekta finansowa - Metoda obliczania - Charakter procedury rozliczania rachunków - Związek z wydatkami sfinansowanymi przez Unię))

2014/C 292/44

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: I. Chalkias, E. Leftheriotou i S. Papaïoannou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i H. Tserepa-Lacombe, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2012/336/UE z dnia 22 czerwca 2012 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 165, s. 83) w części, w jakiej dotyczy ona Republiki Greckiej w sektorze suszonych winogron w odniesieniu do lat budżetowych 2007, 2008 i 2009 oraz w sektorze wina.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji 2012/336/UE z dnia 22 czerwca 2012 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w części, w jakiej zastosowano w niej w stosunku do Republiki Greckiej jednorazową korektę finansową w sektorze wina. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji 2012/336/UE z dnia 22 czerwca 2012 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w części, w jakiej zastosowano w niej w stosunku do Republiki Greckiej jednorazową korektę finansową w sektorze wina.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 27.10.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/37 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/37

---

Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – Sport Eybl & Sports Experts przeciwko OHIM – Elite Licensing (e)

(Sprawa T-425/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego e - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy e - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 292/45

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sport Eybl & Sports Experts GmbH (Wels, Austria) (przedstawiciel: adwokat B. Gumpoldsberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Elite Licensing Company SA (Fryburg, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat J. Albrecht)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 czerwca 2012 r. (sprawa R 881/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Elite Licensing Company SA a Sport Eybl & Sports Experts GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sport Eybl & Sports Experts zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sport Eybl & Sports Experts zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 355 z 17.11.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/38 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/38

---

Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Łaszkiewicz przeciwko OHIM – Capital Safety Group EMEA (PROTEKT)

(Sprawa T-576/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PROTEKT - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe PROTECTA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 292/46

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Grzegorz Łaszkiewicz (Łódź, Polska) (przedstawiciel: J. Gwiazdowska, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Capital Safety Group EMEA SAS (Carros, Francja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 października 2012 r. (sprawa R 700/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Capital Safety Group EMEA SAS a Grzegorzem Łaszkiewiczem.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Grzegorz Łaszkiewicz zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Grzegorz Łaszkiewicz zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 108 z 13.4.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/39 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/39

---

Wyrok Sądu z dnia 16 marca 2014 r. – National Iranian Oil Company przeciwko Radzie

(Sprawa T-578/12) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Iranu mające na celu niedopuszczenie do rozprzestrzeniania broni jądrowej - Zamrożenie funduszy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Jednostka niższego rzędu niż państwo - Legitymacja procesowa i interes w uzyskaniu ochrony prawnej - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Wskazanie i wybór podstawy prawnej - Kompetencje Rady - Zasada przewidywalności działań Unii - Pojęcie wsparcia udzielanego w zakresie rozprzestrzeniania broni jądrowej - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej - Proporcjonalność - Prawo własności))

2014/C 292/47

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: National Iranian Oil Company (Teheran, Iran) (przedstawiciel: adwokat J.-M. Thouvenin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i M. Bishop, pełnomocnicy)

Interwenient wspierający żądania strony pozwanej: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Aresu i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Rady 2012/635/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 282, s. 58) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 945/2012 z dnia 15 października 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 282, s. 16).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | National Iranian Oil Company zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

National Iranian Oil Company zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 79 z 16.3.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/39 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/39

---

Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2014 r. – Łaszkiewicz przeciwko OHIM – Cables y Eslingas (PROTEKT)

(Sprawa T-18/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PROTEKT - Wcześniejsze słowne hiszpańskie znaki towarowe PROTEK - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 292/48

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Grzegorz Łaszkiewicz (Łódź, Polska) (przedstawiciel: J. Gwiazdowska, radca prawny)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Cables y Eslingas, SA (Cerdanyola del Valles, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 października 2012 r. (sprawa R 701/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Cables y Eslingas, SA a Grzegorzem Łaszkiewiczem.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Grzegorz Łaszkiewicz zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Grzegorz Łaszkiewicz zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 108 z 13.4.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/40 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/40

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Erreà Sport przeciwko OHIM – Facchinelli (ANTONIO BACIONE)

(Sprawa T-36/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego ANTONIO BACIONE - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy erreà i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający dwa nachodzące na siebie romby - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 292/49

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Erreà Sport SpA (Torrile, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Fucci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również: Antonio Facchinelli (Dalang, Chiny)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 października 2012 r. (sprawa R 1561/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Erreà Sport SpA a Antonio Facchinellim.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Erreà Sport SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Erreà Sport SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 79 z 16.3.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/41 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/41

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Langguth Erben przeciwko OHIM (Kształt butelki napoju alkoholowego)

(Sprawa T-66/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Kształt butelki napoju alkoholowego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2, art. 75 i 76 ust. 1 oraz art. 77 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 292/50

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (Traben-Trarbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: G. Marten, G. Schneider i D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 listopada 2012 r. (sprawa R 129/2012-1) dotyczącą rejestracji trójwymiarowego oznaczenia tworzonego przez kształt butelki napoju alkoholowego jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). |
| --- | --- |

2)

Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  Dz.U. C 108 z 13.4.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/42 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/42

---

Wyrok Sądu z dnia 10 lipca 2014 r. – Moallem Insurance przeciwko Radzie

(Sprawa T-182/13) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie funduszy - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie))

2014/C 292/51

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Moallem Insurance Co. (Teheran, Iran) (przedstawiciel: adwokat D. Luff)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i M. Bishop, pełnomocnicy)

Przedmiot

W pierwszej kolejności stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2012/829/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 356, s. 71) w zakresie, w jakim nazwa skarżącej została umieszczona w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39), i po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1264/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 356, s. 55) w zakresie, w jakim nazwa skarżącej została umieszczona w wykazie zawartym w załączniku IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1), oraz w drugiej kolejności żądanie mające na celu uznanie, że nie stosuje się do skarżącej art. 12 decyzji 2010/413 i art. 35 rozporządzenia nr 267/2012.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2012/829/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwa Moallem Insurance Co. została umieszczona w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2012/829/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwa Moallem Insurance Co. została umieszczona w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB.

| 2) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1264/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwa Moallem Insurance została umieszczona w wykazie zawartym w załączniku IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1264/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim nazwa Moallem Insurance została umieszczona w wykazie zawartym w załączniku IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010.

| 3) | Skutki decyzji 2012/829 i rozporządzenia wykonawczego nr 1264/2012 zostają utrzymane w mocy w odniesieniu do Moallem Insurance od chwili ich wejścia w życie do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania wskazanego w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do chwili oddalenia odwołania. |
| --- | --- |

3)

Skutki decyzji 2012/829 i rozporządzenia wykonawczego nr 1264/2012 zostają utrzymane w mocy w odniesieniu do Moallem Insurance od chwili ich wejścia w życie do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania wskazanego w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do chwili oddalenia odwołania.

| 4) | Rada Unii Europejskiej pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Moallem Insurance. |
| --- | --- |

4)

Rada Unii Europejskiej pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Moallem Insurance.

---

(1)  Dz.U. C 164 z 8.6.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/43 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/43

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Nanu-Nana Joachim Hoepp przeciwko OHIM – Stal-Florez Botero (la nana)

(Sprawa T-196/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego „la nana” - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy NANA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 57 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009])

2014/C 292/52

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Boddien)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Pohlmann, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Lina M. Stal-Florez Botero (Maarsen, Niderlandy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 stycznia 2013 r. (sprawa R 300/2012-1), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG a Liną M. Stal-Florez Botero.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/43 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/43

---

Wyrok Sądu z dnia 16 lipca 2014 r. – Endoceutics przeciwko OHIM – Merck (FEMIVIA)

(Sprawa T-324/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FEMIVIA - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy FEMIBION - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską wcześniejszego graficznego znaku towarowego femibion - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 292/53

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Endoceutics, Inc. (Quebec, Kanada) (przedstawiciel: adwokat M. Wahlin)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Merck KGaA (Darmstadt, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Best, U. Pfleghar i S. Schäffner)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2013 r. (sprawa R 1021/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Merck KGaA et Endoceutics, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Endoceutics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Endoceutics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 31.8.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/44 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/44

---

Wyrok Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. –NIIT Insurance Technologies przeciwko OHIM (SUBSCRIBE)

(Sprawa T-404/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego SUBSCRIBE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł & ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Równość traktowania - Artykuł 56 TFUE])

2014/C 292/54

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: NIIT Insurance Technologies Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat M. Wirtz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 czerwca 2013 r. (sprawa R 1308/2012-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego SUBSCRIBE jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | NIIT Insurance Technologies Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

NIIT Insurance Technologies Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/45 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/45

---

Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2014 r. – Kafetzakisi in. przeciwko Republice Greckiej i in.

(Sprawa T-38/14)

2014/C 292/55

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Georgios Kafetzakis (Ateny, Grecja) i innych 102 skarżących (przedstawiciel: adwokat Ch. Papadimitriou)

Strona pozwana: Republika Grecka, Parlament Europejski, Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Europejski Bank Centralny, Eurogrupa

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie że pozwani nie wydali środków prawodawczych koniecznych do wyłączenia wprost obligacji przymusowo przyznanych przez Republikę Grecką skarżącym w następstwie zwolnienia ich przez dawną spółkę Olympic Airways, wymuszonego decyzją Komisji Europejskiej |
| --- | --- |

—

stwierdzenie że pozwani nie wydali środków prawodawczych koniecznych do wyłączenia wprost obligacji przymusowo przyznanych przez Republikę Grecką skarżącym w następstwie zwolnienia ich przez dawną spółkę Olympic Airways, wymuszonego decyzją Komisji Europejskiej

| — | zapewnienie skarżącym oraz wszystkim pracownikom zwolnionym przez dawną spółkę Olympic Airways, na mocy aktu Unii Europejskiej – dyrektywy, rozporządzenia lub innego bezpośrednio skutecznego aktu prawodawczego Unii – możliwości odzyskania 100 % wartości obligacji przyznanych jako im odszkodowanie za zwolnienie-rozwiązanie stosunku pracy przez Olympic Airways oraz |
| --- | --- |

—

zapewnienie skarżącym oraz wszystkim pracownikom zwolnionym przez dawną spółkę Olympic Airways, na mocy aktu Unii Europejskiej – dyrektywy, rozporządzenia lub innego bezpośrednio skutecznego aktu prawodawczego Unii – możliwości odzyskania 100 % wartości obligacji przyznanych jako im odszkodowanie za zwolnienie-rozwiązanie stosunku pracy przez Olympic Airways oraz

| — | zasądzenie odszkodowania za szkodę w kwocie 3 00  000 EUR na rzecz każdego ze skarżących za przeżyte trudności i zmartwienia oraz za poważne naruszenia praw podstawowych i za przedwczesne przerwanie życia zawodowego w wyniku wydania aktu prawa Unii – dyrektywy, rozporządzenia lub innego bezpośrednio skutecznego aktu prawodawczego Unii. |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania za szkodę w kwocie 3 00  000 EUR na rzecz każdego ze skarżących za przeżyte trudności i zmartwienia oraz za poważne naruszenia praw podstawowych i za przedwczesne przerwanie życia zawodowego w wyniku wydania aktu prawa Unii – dyrektywy, rozporządzenia lub innego bezpośrednio skutecznego aktu prawodawczego Unii.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy: środki prawodawcze i inne, które spowodowały, że posiadaczy obligacji prawa greckiego wyemitowanych przez państwo greckie zmuszono do uczestnictwa w P.S.I. (plan uczestnictwa sektora prywatnego w programie finansowania długu) stanowią w rzeczywistości akty Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy: środki prawodawcze i inne, które spowodowały, że posiadaczy obligacji prawa greckiego wyemitowanych przez państwo greckie zmuszono do uczestnictwa w P.S.I. (plan uczestnictwa sektora prywatnego w programie finansowania długu) stanowią w rzeczywistości akty Unii Europejskiej;

| 2. | Zarzut drugi: środki przyjęte przez rząd grecki w celu sprostania greckiemu długowi publicznemu zostały w istocie nałożone przez instytucje Unii Europejskiej a w szczególności przez EBC i Komisję Europejską; |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi: środki przyjęte przez rząd grecki w celu sprostania greckiemu długowi publicznemu zostały w istocie nałożone przez instytucje Unii Europejskiej a w szczególności przez EBC i Komisję Europejską;

| 3. | Zarzut trzeci: pozwani nie przyjęli środków prawodawczych koniecznych do wyłączenia wprost obligacji państwa greckiego przymusowo przyznanych przez to państwo skarżącym tytułem odszkodowania na mocy aktów rady ministrów precyzujących warunki stosowania planu PSI w Grecji |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci: pozwani nie przyjęli środków prawodawczych koniecznych do wyłączenia wprost obligacji państwa greckiego przymusowo przyznanych przez to państwo skarżącym tytułem odszkodowania na mocy aktów rady ministrów precyzujących warunki stosowania planu PSI w Grecji

| 4. | Zarzut czwarty: zrównanie zwolnionych pracowników dawnej spółki Olympic Airways ze zwykłymi posiadaczami obligacji państwa greckiego, niewyłączenie ich z P.S.I. oraz wypłata im odszkodowania wprost z P.S.I. wyrządziły im bezpośrednią, osobistą i poważną szkodę i uniemożliwiły im korzystanie z ich praw podstawowych |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty: zrównanie zwolnionych pracowników dawnej spółki Olympic Airways ze zwykłymi posiadaczami obligacji państwa greckiego, niewyłączenie ich z P.S.I. oraz wypłata im odszkodowania wprost z P.S.I. wyrządziły im bezpośrednią, osobistą i poważną szkodę i uniemożliwiły im korzystanie z ich praw podstawowych

| 5. | Zarzut piąty: rząd grecki wydał wszystkie środki prawodawcze zgodnie ze wskazówkami, a właściwie zgodnie z decyzją Eurogrupy, Rady ECOFIN, EBC i Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty: rząd grecki wydał wszystkie środki prawodawcze zgodnie ze wskazówkami, a właściwie zgodnie z decyzją Eurogrupy, Rady ECOFIN, EBC i Komisji Europejskiej.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/46 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/46

---

Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – Universal Music przeciwko OHIM (Yellow Lounge)

(Sprawa T-379/14)

2014/C 292/56

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Universal Music GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: M. Viefhues, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Yello Strom GmbH (Kolonia, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie R 274/2013-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie R 274/2013-4; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej i w danym przypadku pozostałych uczestników postępowania kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej i w danym przypadku pozostałych uczestników postępowania kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Yellow Lounge” dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 38, 41, 42 i 45 – zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 1 0 0 33  421

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Yello Strom GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Krajowy znak towarowy Nationale Wortmarke „Yello” dla towarów i usług z klas 4, 7, 9, 16, 35, 38, 41, 42 i 45

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Odrzucenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/46 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/46

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Junited Autoglas Deutschland przeciwko OHIM – United Vehicles (UNITED VEHICLEs)

(Sprawa T-404/14)

2014/C 292/57

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Junited Autoglas Deutschland GmbH & Co. KG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Weil)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: United Vehicles GmbH (Monachium, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 7 kwietnia 2014 r. w sprawie R 859/2013-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 7 kwietnia 2014 r. w sprawie R 859/2013-4;

| — | uwzględnienie odwołania; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie odwołania;

| — | uwzględnienie sprzeciwu opartego na wcześniejszym wspólnotowym znaku towarowym nr 6 0 25  399; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie sprzeciwu opartego na wcześniejszym wspólnotowym znaku towarowym nr 6 0 25  399;

| — | odrzucenie zgłoszenia słownego znaku towarowego „UNITED VEHICLEs”; |
| --- | --- |

—

odrzucenie zgłoszenia słownego znaku towarowego „UNITED VEHICLEs”;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: United Vehicles GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „UNITED VEHICLEs” dla usług z klas 35, 36, 38 i 42 – zgłoszenie nr 1 0 3 30  041

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „Junited” dla towarów i usług z klas 1, 3, 7, 8, 9, 12, 14, 16, 17, 19, 21, 25, 26, 35, 36, 37 i od 39–41

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/47 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/47

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji

(Sprawa T-412/14)

2014/C 292/58

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki A.E. (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci I. Dryllerakis, E. Triantafyllou, G. Psaroudakis, E. Rantos, N. Korogiannakis)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie w całości niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie w całości niniejszej skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. [SG-Greffe(2014) D/4628/28/03/2014] dotyczącej sprzedaży niektórych aktywów skarżącej [nr SA.37954(2013/N)], i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. [SG-Greffe(2014) D/4628/28/03/2014] dotyczącej sprzedaży niektórych aktywów skarżącej [nr SA.37954(2013/N)], i

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez Komisję art. 41 Karty praw podstawowych. Skarżąca utrzymuje, iż z uwagi na to, że nie została wcześniej wysłuchana, zaskarżony akt został wydany z naruszeniem istotnych wymogów procedury wydawania decyzji. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez Komisję art. 41 Karty praw podstawowych. Skarżąca utrzymuje, iż z uwagi na to, że nie została wcześniej wysłuchana, zaskarżony akt został wydany z naruszeniem istotnych wymogów procedury wydawania decyzji.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez Komisję art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/99 (1). Skarżąca utrzymuje, iż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że nie ma ciągłości gospodarczej między skarżącą a nabywcą jej aktywów w ramach „programu prywatyzacji”. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez Komisję art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/99 (1). Skarżąca utrzymuje, iż Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że nie ma ciągłości gospodarczej między skarżącą a nabywcą jej aktywów w ramach „programu prywatyzacji”.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 296 ust. 2 TFUE. Skarżąca utrzymuje, iż zaskarżony akt nie jest dostatecznie uzasadniony w odniesieniu do braku ciągłości gospodarczej, w szczególności jeśli chodzi o a) zakres sprzedanych aktywów, b) brak przeniesienia umów o pracę oraz c) ekonomiczną logikę sprzedaży. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 296 ust. 2 TFUE. Skarżąca utrzymuje, iż zaskarżony akt nie jest dostatecznie uzasadniony w odniesieniu do braku ciągłości gospodarczej, w szczególności jeśli chodzi o a) zakres sprzedanych aktywów, b) brak przeniesienia umów o pracę oraz c) ekonomiczną logikę sprzedaży.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/48 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/48

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji

(Sprawa T-423/14)

2014/C 292/59

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki A.E. (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci I. Dryllerakis, E. Triantafyllou, G. Psaroudakis, E. Rantos i N. Korogiannakis)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie w całości niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie w całości niniejszej skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. [SG-Greffe(2014) D/4621/28/03/2014] dotyczącej pomocy państwa przyznanej skarżącej przez Republikę Grecką [nr SA.34572 (2013/C) (ex 2013/NN)]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. [SG-Greffe(2014) D/4621/28/03/2014] dotyczącej pomocy państwa przyznanej skarżącej przez Republikę Grecką [nr SA.34572 (2013/C) (ex 2013/NN)];

| — | nakazanie zwrotu wraz z odsetkami wszelkich kwot ewentualnie „odzyskanych” bezpośrednio lub pośrednio od skarżącej w wykonaniu zaskarżonej decyzji i |
| --- | --- |

—

nakazanie zwrotu wraz z odsetkami wszelkich kwot ewentualnie „odzyskanych” bezpośrednio lub pośrednio od skarżącej w wykonaniu zaskarżonej decyzji i

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania skarżącej. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania skarżącej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez pozwaną art. 107 ust. 1 i art. 296 TFUE, gdyż: a) środki pomocy nr 2, 3, 4 i 6 nie mogą zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE oraz b) nawet przy założeniu, że niektóre ze środków pomocy nr 2, 3, 4 i 6 mogą zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, środki takie są zgodne z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 TFUE. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez pozwaną art. 107 ust. 1 i art. 296 TFUE, gdyż: a) środki pomocy nr 2, 3, 4 i 6 nie mogą zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE oraz b) nawet przy założeniu, że niektóre ze środków pomocy nr 2, 3, 4 i 6 mogą zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, środki takie są zgodne z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 TFUE.

| 2. | Zarzut drugi dotyczy błędnego i nieuzasadnionego zastosowania kryteriów komunikatu w sprawie pomocy państwa, jak również naruszenia zasady proporcjonalności przy kwalifikacji środków nr 2, 4 i 6 jako pomocy państwa i przy ilościowym ujęciu pomocy. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczy błędnego i nieuzasadnionego zastosowania kryteriów komunikatu w sprawie pomocy państwa, jak również naruszenia zasady proporcjonalności przy kwalifikacji środków nr 2, 4 i 6 jako pomocy państwa i przy ilościowym ujęciu pomocy.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczy braku uzasadnienia i naruszenia zasady dobrej administracji, gdyż przy badaniu środków nr 3, 4 i 6 nie uwzględniono szkód spowodowanych skarżącej przez nadzwyczajne zdarzenia w roku 2009, które spełniają przesłanki zastosowania art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczy braku uzasadnienia i naruszenia zasady dobrej administracji, gdyż przy badaniu środków nr 3, 4 i 6 nie uwzględniono szkód spowodowanych skarżącej przez nadzwyczajne zdarzenia w roku 2009, które spełniają przesłanki zastosowania art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczy braku uzasadnienia i naruszenia zasady dobrej administracji, gdyż nie uwzględniono jako nadzwyczajnego zdarzenia w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b TFUE skutków greckiego kryzysu gospodarczego i związanego z tym zaprzestania płatności przez państwo greckie na rzecz skarżącej. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczy braku uzasadnienia i naruszenia zasady dobrej administracji, gdyż nie uwzględniono jako nadzwyczajnego zdarzenia w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b TFUE skutków greckiego kryzysu gospodarczego i związanego z tym zaprzestania płatności przez państwo greckie na rzecz skarżącej.

| 5. | Zarzut piąty nieważności opiera się na błędach zawartych w rozdziale 4.5 oraz w sentencji zaskarżonej decyzji w odniesieniu do kwot podlegających odzyskaniu: naruszeniu art. 108 ust. 3 TFUE i art. 14 rozporządzenia nr 659/1999, niewystarczającym uzasadnieniu, naruszeniu zasady proporcjonalności, naruszeniu prawa własności i represyjnym charakterze decyzji nakazującej odzyskanie pomocy. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty nieważności opiera się na błędach zawartych w rozdziale 4.5 oraz w sentencji zaskarżonej decyzji w odniesieniu do kwot podlegających odzyskaniu: naruszeniu art. 108 ust. 3 TFUE i art. 14 rozporządzenia nr 659/1999, niewystarczającym uzasadnieniu, naruszeniu zasady proporcjonalności, naruszeniu prawa własności i represyjnym charakterze decyzji nakazującej odzyskanie pomocy.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/49 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/49

---

Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – Warimex przeciwko OHIM (STONE)

(Sprawa T-454/14)

2014/C 292/60

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Warimex Waren- Import Export Handels-GmbH (Neuried, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci E. Keller i J. Voogd)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie R 1599/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie R 1599/2013-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „STONE” dla towarów i usług z klas 1, 3, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 21, 24 i 25 – zgłoszenie nr 1 1 4 64  005

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 75 i art. 76 rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 75 i art. 76 rozporządzenia nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/50 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/50

---

Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Holistic Innovation Institute przeciwko Komisji

(Sprawa T-468/14)

2014/C 292/61

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Holistic Innovation Institute, SLU (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: R. Muñiz García, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności decyzji o wykluczeniu skarżącej spółki z projektu eDIGIREGION, zasądzenie na jej rzecz zapłaty odszkodowania za wyrządzone szkody i nakazanie pozwanej zapłaty kwoty 3 0 55  000 EUR lub pomocniczo, kwoty, jaką oszacuje biegły sądowy wraz z odsetkami naliczonymi w sposób wskazany w niniejszym piśmie, które powinna zapłacić pozwana

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest na decyzję o odrzuceniu udziału skarżącej, przedsiębiorstwa zajmującego się zasadniczo telekomunikacją I+D i usługami konsultacyjnymi w telekomunikacji, działalnością badawczą i innowacyjną, w projekcie europejskim eDIGIREGION, siódmy program ramowy.

W tym zakresie zasadniczo twierdzi, że skarżąca uczestniczyła od czasu jego utworzenia w przygotowaniu projektu eDIGIREGION w ścisłej współpracy z innymi podmiotami, organizując liczne spotkania w Brukseli oraz liczne audiokonferencje w okresie od lipca 2011 r. do stycznia 2012 r., co doprowadziło do utworzenia konsorcjum europejskiego, które przedstawiło propozycję projektu eDIGIREGION (Realizing the Digital Agenda Through Transnational Cooperation Between Regions). W propozycji tego projektu skarżąca jest wspólnikiem nr 5 konsorcjum z budżetem 491,400.00 EUR i wkładem Komisji w wysokości 438,165.00 EUR (14,61 % z łącznej wnioskowanej kwoty).

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi, że argumenty wysunięte przez Komisję Europejską są całkowicie nieuzasadnione, naruszając podstawową przesłankę wymaganą do tego, aby Komisja mogła postanowić o zawieszeniu udziału danej spółki w projekcie ocenionym w sposób pozytywny: argumenty powinny być jasne, stanowcze i prawidłowo uzasadnione.

Konkretnie, skarżąca twierdzi, że jest przygotowana pod względem technicznym i operacyjnym do uczestnictwa w konsorcjum eDIGIREGION, posiada wystarczającą zdolność finansową do tego, aby stawić czoła przypadającej na nią części dotyczącej współfinansowania oraz ma wystarczające doświadczenie w zarządzaniu projektami i administrowaniem nimi.

W tym zakresie skarżąca uważa, że istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy tym, co podpisał Dyrektor Generalny w ramach pisma zawiadamiającego o zawieszeniu udziału w projekcie i argumentami zawartymi w załączniku do tego pisma.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/50 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/50

---

Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2014 r. – Hewlett Packard Development Company przeciwko OHIM (ELITEPAD)

(Sprawa T-470/14)

2014/C 292/62

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hewlett Packard Development Company LP (Houston, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci T. Raab i H. Lauf)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie R 884/2013-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie R 884/2013-2;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ELITEPAD” dla towarów z klasy 9 – zgłoszenie nr 1 1 3 18  284

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/51 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/51

---

Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2014 r. – Kłymenko przeciwko Radzie

(Sprawa T-494/14)

2014/C 292/63

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ołeksandr Kłymenko (Kijów, Ukraina) (przedstawiciele: M. Shaw, QC, oraz I. Quirk, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2014/216 i rozporządzenia 381/2014 ze skutkiem natychmiastowym w zakresie, w jakim akty te dotyczą O. Kłymenki; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2014/216 i rozporządzenia 381/2014 ze skutkiem natychmiastowym w zakresie, w jakim akty te dotyczą O. Kłymenki;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej, jako że skarżący nie był świadomy toczącego się przeciwko niemu dochodzenia, w następstwie którego jego nazwisko zostało umieszczone w wykazie osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zaś ani Rada ani władze ukraińskie nie przedstawiły mu żadnych szczegółów tego dochodzenia. Skarżący twierdzi ponadto, że nie został powiadomiony o przyczynach umieszczenia jego nazwiska w wykazie, w związku z czym nie miał możliwości przedstawienia swojego stanowiska w tym zakresie. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony oraz prawa do skutecznej ochrony sądowej, jako że skarżący nie był świadomy toczącego się przeciwko niemu dochodzenia, w następstwie którego jego nazwisko zostało umieszczone w wykazie osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zaś ani Rada ani władze ukraińskie nie przedstawiły mu żadnych szczegółów tego dochodzenia. Skarżący twierdzi ponadto, że nie został powiadomiony o przyczynach umieszczenia jego nazwiska w wykazie, w związku z czym nie miał możliwości przedstawienia swojego stanowiska w tym zakresie.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie dowodów, jako że fakty wskazują, iż w okresie pełnienia swojego urzędu na Ukrainie skarżący zwalczał korupcję i nie uczestniczył w sprzeniewierzaniu ukraińskich środków publicznych. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie dowodów, jako że fakty wskazują, iż w okresie pełnienia swojego urzędu na Ukrainie skarżący zwalczał korupcję i nie uczestniczył w sprzeniewierzaniu ukraińskich środków publicznych.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący braku uzasadnienia, niespełnienia kryteriów określonych w art. 1 ust. 1 decyzji 2014/119 oraz nadużycia władzy, jako że przyczyny umieszczenia nazwisko skarżącego w wykazie są niejasne i mało konkretne. W ocenie skarżącego Rada nie wykazała, że skarżący spełnia kryteria określone w art. 1 ust. 1 decyzji 2014/119, w związku z czym umieszczenie jego nazwiska w wykazie nosi znamiona nadużycia władzy. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący braku uzasadnienia, niespełnienia kryteriów określonych w art. 1 ust. 1 decyzji 2014/119 oraz nadużycia władzy, jako że przyczyny umieszczenia nazwisko skarżącego w wykazie są niejasne i mało konkretne. W ocenie skarżącego Rada nie wykazała, że skarżący spełnia kryteria określone w art. 1 ust. 1 decyzji 2014/119, w związku z czym umieszczenie jego nazwiska w wykazie nosi znamiona nadużycia władzy.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa własności oraz zasady proporcjonalności, jako że zamrożenie środków finansowych skarżącego stanowi niepotrzebną i nieproporcjonalną ingerencję w jego prawo własności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa własności oraz zasady proporcjonalności, jako że zamrożenie środków finansowych skarżącego stanowi niepotrzebną i nieproporcjonalną ingerencję w jego prawo własności.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/52 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/52

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Theodorakis i Theodoraki przeciwko Radzie

(Sprawa T-495/14)

2014/C 292/64

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Georgios Theodorakis (Chania, Grecja) i Maria Theodoraki (Chania, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci B. Christianos i S. Paliou)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących kwoty 1 4 31  193,58 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej im przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ich bezprawnie ich depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących kwoty 1 4 31  193,58 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej im przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ich bezprawnie ich depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty;

| — | tytułem ewentualnym zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących 4/5 powyższej kwoty, czyli 1 1 44  954,86 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej im przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ich bezprawnie ich depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących 4/5 powyższej kwoty, czyli 1 1 44  954,86 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej im przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ich bezprawnie ich depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty;

| — | dalszym tytułem ewentualnym określenie sumy jaką pozwana będzie musiała zapłacić skarżącym tytułem naprawienia szkody wyrządzonej im przez bezprawne akty pozwanej; |
| --- | --- |

—

dalszym tytułem ewentualnym określenie sumy jaką pozwana będzie musiała zapłacić skarżącym tytułem naprawienia szkody wyrządzonej im przez bezprawne akty pozwanej;

| — | zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną im przez naruszenie zasady równego traktowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną im przez naruszenie zasady równego traktowania;

| — | zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną im przez naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej i |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżących kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną im przez naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej i

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżących. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżących.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżący żądają, aby zgodnie z art. 340 ust. 2 TFUE, Sąd Unii Europejskiej mający właściwość na mocy art. 268 TFUE, zasądził naprawienie szkody, którą ponieśli oni z powodu niezgodnego z prawem zachowania pozwanej.

Skarżący twierdzą, że szkoda ta powstała gdy pozwana, przekraczając granice swych kompetencji i z naruszeniem prawa pochodnego oraz zasad prawa Unii, nakazała i w konsekwencji spowodowała, zmniejszenie depozytów bankowych skarżących w Cyprus Popular Bank Public Co Ltd., a w każdym razie przyczyniła się do tego.

W szczególności skarżący twierdzą, że pozwana popełniła następujące naruszenia praw podstawowych i zasad ogólnych prawa Unii:

| — | po pierwsze, naruszenie prawa własności; |
| --- | --- |

—

po pierwsze, naruszenie prawa własności;

| — | po drugie, naruszenie zasady równego traktowania i |
| --- | --- |

—

po drugie, naruszenie zasady równego traktowania i

| — | po trzecie, naruszenie prawa do ochrony sądowej oraz zasady pewności prawa. |
| --- | --- |

—

po trzecie, naruszenie prawa do ochrony sądowej oraz zasady pewności prawa.

| — | Skarżący twierdzą, że zachodzą ustalone w orzecznictwie, przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej pozwanej dla celów naprawienia szkody. |
| --- | --- |

—

Skarżący twierdzą, że zachodzą ustalone w orzecznictwie, przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej pozwanej dla celów naprawienia szkody.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/53 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/53

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Berry Investments przeciwko Radzie

(Sprawa T-496/14)

2014/C 292/65

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Berry Investments, Inc. (Monrowia, Liberia) (przedstawiciele: B. Christianos i S. Paliou, avvocati)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej kwoty 4 36  357,19 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej jej przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ją bezprawnie jej depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej kwoty 4 36  357,19 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej jej przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ją bezprawnie jej depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty;

| — | tytułem ewentualnym zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej 4/5 powyższej kwoty, czyli 3 49  085,75 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej jej przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ją bezprawnie jej depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej 4/5 powyższej kwoty, czyli 3 49  085,75 EUR tytułem naprawienia szkody wyrządzonej jej przez bezprawne akty pozwanej oraz odsetek od dnia, w którym pozbawiono ją bezprawnie jej depozytów (29 marca 2013 r.) do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie a także odsetek za zwłokę od dnia wydania wyroku w niniejszym sporze do dnia całkowitej zapłaty;

| — | dalszym tytułem ewentualnym określenie sumy jaką pozwana będzie musiała zapłacić skarżącej tytułem naprawienia szkody wyrządzonej jej przez bezprawne akty pozwanej; |
| --- | --- |

—

dalszym tytułem ewentualnym określenie sumy jaką pozwana będzie musiała zapłacić skarżącej tytułem naprawienia szkody wyrządzonej jej przez bezprawne akty pozwanej;

| — | zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną jej przez naruszenie zasady równego traktowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną jej przez naruszenie zasady równego traktowania;

| — | zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną jej przez naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej i |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez pozwaną na rzecz skarżącej kwoty 50  000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną jej przez naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej i

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca żąda, aby zgodnie z art. 340 ust. 2 TFUE, Sąd Unii Europejskiej mający właściwość na mocy art. 268 TFUE, zasądził naprawienie szkody, którą poniosła ona z powodu niezgodnego z prawem zachowania pozwanej.

Skarżąca twierdzi, że szkoda ta powstała gdy pozwana, przekraczając granice swych kompetencji i z naruszeniem prawa pochodnego oraz zasad prawa Unii, nakazała i w konsekwencji spowodowała, zmniejszenie depozytów bankowych skarżącej w Cyprus Popular Bank Public Co Ltd., a w każdym razie przyczyniła się do tego.

W szczególności skarżąca twierdzi, że pozwana popełniła następujące naruszenia praw podstawowych i zasad ogólnych prawa Unii:

| — | po pierwsze, naruszenie prawa własności; |
| --- | --- |

—

po pierwsze, naruszenie prawa własności;

| — | po drugie, naruszenie zasady równego traktowania i |
| --- | --- |

—

po drugie, naruszenie zasady równego traktowania i

| — | po trzecie, naruszenie prawa do ochrony sądowej oraz zasady pewności prawa. |
| --- | --- |

—

po trzecie, naruszenie prawa do ochrony sądowej oraz zasady pewności prawa.

| — | Skarżąca twierdzi, że zachodzą ustalone w orzecznictwie, przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej pozwanej dla celów naprawienia szkody. |
| --- | --- |

—

Skarżąca twierdzi, że zachodzą ustalone w orzecznictwie, przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej pozwanej dla celów naprawienia szkody.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/54 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/54

---

Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2014 r. – Seven for all mankind przeciwko OHIM – Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND)

(Sprawa T-505/14)

2014/C 292/66

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Seven for all mankind LLC (Vernon, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat A. Gautier-Sauvagnac)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Seven SpA (Leinì, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie R 1277/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie R 1277/2013-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SEVEN FOR ALL MANKIND” dla towarów z klas 14 i 18 – zgłoszenie nr 4 4 43  222

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „Seven”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe uwzględnienie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/55 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/55

---

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2014 r. – Gas Natural SDG przeciwko Komisji

(Sprawa T-508)

2014/C 292/67

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Gas Natural SDG, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: F. Seijo Pérez, R. García Gómez de Zamora i M. Troncoso Ferrer, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

| — | stwierdzenie nieważność zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważność zaskarżonej decyzji;

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim nakazuje odzyskanie pomocy, i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim nakazuje odzyskanie pomocy, i

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji Europejskiej z dnia 17 lipca 2013 r. w sprawie systemu podatkowego stosowanego do niektórych umów leasingu finansowego, zwanego również hiszpańskim systemem leasingu podatkowego (Pomoc państwa SA.21233, ex NN/11, ex CP 137/06).

Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-401/14, Duro Felguera przeciwko Komisji, w sprawie T-700/13 Bankia przeciwko Komisji oraz w sprawie T-500/14, Derivados del Flúor przeciwko Komisji.

Podnosi się zasadniczo naruszenie art. 107 i 108, ponieważ nie wykazano wybiórczego charakteru rzekomej pomocy i jej przeznaczenia na handel pomiędzy państwami członkowskimi, naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE i obowiązku uzasadniania aktów poprzez zaklasyfikowanie stowarzyszeń o interesie gospodarczym i ich inwestorów jako beneficjentów rzekomej pomocy, naruszenie art. 108 i 108 TFUE oraz zasady podziału kompetencji, przy orzekaniu w zaskarżonej decyzji o zgodności z prawem umów pomiędzy prywatnymi podmiotami gospodarczymi, jak również naruszenie zasad bezpieczeństwa prawnego, uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania, a także art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/56 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/56

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Decal España przeciwko Komisji

(Sprawa T-509/14)

2014/C 292/68

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Decal España, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: M. Silva Sánchez, abogado)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja zakwalifikowała w niej całokształt środków, której jej zdaniem stanowią tzw. hiszpański system leasingu podatkowego („SEAF”), jako niezgodną z rynkiem wewnętrznym nową pomoc państwa; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja zakwalifikowała w niej całokształt środków, której jej zdaniem stanowią tzw. hiszpański system leasingu podatkowego („SEAF”), jako niezgodną z rynkiem wewnętrznym nową pomoc państwa;

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 1 i 4 zaskarżonej decyzji, w których Komisja wskazała inwestorów AIE jako beneficjentów ww. rzekomej pomocy i jedynych adresatów nakazu jej zwrotu; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 1 i 4 zaskarżonej decyzji, w których Komisja wskazała inwestorów AIE jako beneficjentów ww. rzekomej pomocy i jedynych adresatów nakazu jej zwrotu;

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawarty w nim nakaz odzyskania rzekomej pomocy narusza ogólne zasady prawa UE; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawarty w nim nakaz odzyskania rzekomej pomocy narusza ogólne zasady prawa UE;

| — | w każdym razie, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawiera ono rozstrzygnięcie w przedmiocie legalności prywatnoprawnych umów zawieranych między inwestorami a innymi podmiotami, oraz |
| --- | --- |

—

w każdym razie, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawiera ono rozstrzygnięcie w przedmiocie legalności prywatnoprawnych umów zawieranych między inwestorami a innymi podmiotami, oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zarzuty i argumenty takie same jak te, które zostały podniesione w sprawie T-700/13 Bankia/Komisja.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/56 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/56

---

Odwołanie wniesione w dniu 9 lipca 2014 r. przez Christodoulosa Alexandrou od wyroku wydanego w dniu 14 maja 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-34/13 Alexandrou przeciwko Komisji

(Sprawa T-515/14 P)

2014/C 292/69

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Christodoulos Alexandrou (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: R. Duta, avocat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że niniejsze odwołanie jest dopuszczalne i zasadne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że niniejsze odwołanie jest dopuszczalne i zasadne;

| — | w rezultacie zmianę, jeśli nie uchylenie, zaskarżonego wyroku z podanych niżej powodów; |
| --- | --- |

—

w rezultacie zmianę, jeśli nie uchylenie, zaskarżonego wyroku z podanych niżej powodów;

| — | jeśli zaistnieje taka potrzeba, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd do spraw Służby Publicznej; |
| --- | --- |

—

jeśli zaistnieje taka potrzeba, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd do spraw Służby Publicznej;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postepowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postepowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonej decyzji w szczególności w związku z odmową uwzględnienia przez Komisję wniosku skarżącego o udostępnienie siedmiu pytań, na które rzekomo udzielił błędnej odpowiedzi. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonej decyzji w szczególności w związku z odmową uwzględnienia przez Komisję wniosku skarżącego o udostępnienie siedmiu pytań, na które rzekomo udzielił błędnej odpowiedzi.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do skutecznego środka odwoławczego, ponieważ skoro skarżący nie posiadał pytań, o które się zwrócił, nie mógł on podnieść skutecznych zarzutów w ramach skargi na decyzję o odrzuceniu jego kandydatury. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do skutecznego środka odwoławczego, ponieważ skoro skarżący nie posiadał pytań, o które się zwrócił, nie mógł on podnieść skutecznych zarzutów w ramach skargi na decyzję o odrzuceniu jego kandydatury.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący nieskorzystania przez Sąd do spraw Służby Publicznej z art. 44 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący nieskorzystania przez Sąd do spraw Służby Publicznej z art. 44 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/57 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/57

---

Odwołanie wniesione w dniu 9 lipca 2014 r. przez Christodoulosa Alexandrou od wyroku wydanego w dniu 14 maja 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-140/12 Alexandrou/Komisja

(Sprawa T-516/14 P)

2014/C 292/70

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Christodoulos Alexandrou (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat R. Duta)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu:

| — | z zastrzeżeniem wszystkich zarzutów co do prawa i stanu faktycznego oraz dowodów, które zostaną przedstawione w dalszym toku postępowania, o dopuszczenie niniejszego odwołania i uwzględnienie go co do istoty; |
| --- | --- |

—

z zastrzeżeniem wszystkich zarzutów co do prawa i stanu faktycznego oraz dowodów, które zostaną przedstawione w dalszym toku postępowania, o dopuszczenie niniejszego odwołania i uwzględnienie go co do istoty;

| — | w rezultacie o zmianę, jeśli nie uchylenie, zaskarżonego wyroku z poniżej wskazanych powodów; |
| --- | --- |

—

w rezultacie o zmianę, jeśli nie uchylenie, zaskarżonego wyroku z poniżej wskazanych powodów;

| — | jeśli to konieczne, przekazanie sprawy Sądowi do spraw Służby Publicznej celem orzeczenia zgodnego z wyrokiem, który zostanie wydany przez Sąd; |
| --- | --- |

—

jeśli to konieczne, przekazanie sprawy Sądowi do spraw Służby Publicznej celem orzeczenia zgodnego z wyrokiem, który zostanie wydany przez Sąd;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania całością kosztów poniesionych w związku z postępowaniem w dwóch instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania całością kosztów poniesionych w związku z postępowaniem w dwóch instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący faktu, że Sąd do spraw Służby Publicznej odmówił dokonania oceny argumentów wnoszącego odwołanie opartych na rozporządzeniu nr 1049/2001 (1), a w szczególności na art. 9 ust. 4 tego aktu. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący faktu, że Sąd do spraw Służby Publicznej odmówił dokonania oceny argumentów wnoszącego odwołanie opartych na rozporządzeniu nr 1049/2001 (1), a w szczególności na art. 9 ust. 4 tego aktu.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania wyroku z dnia 29 czerwca 2011 r., Angioi/Commission, F-7/07, RecFP, EU:F:2011:97, ponieważ mamy tu do czynienia z orzecznictwem restrykcyjnym, przestarzałym i niedostosowanym do konkursów organizowanych z pominięciem materiałów drukowanych.
  Posiłkowo, gdyby wyżej wymieniony wyrok został uznany za znajdujący zastosowania, wnoszący odwołanie uważa, że spełnia kryteria zdefiniowane w rzeczonym orzecznictwie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania wyroku z dnia 29 czerwca 2011 r., Angioi/Commission, F-7/07, RecFP, EU:F:2011:97, ponieważ mamy tu do czynienia z orzecznictwem restrykcyjnym, przestarzałym i niedostosowanym do konkursów organizowanych z pominięciem materiałów drukowanych.

Posiłkowo, gdyby wyżej wymieniony wyrok został uznany za znajdujący zastosowania, wnoszący odwołanie uważa, że spełnia kryteria zdefiniowane w rzeczonym orzecznictwie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący niezrobienia użytku przez Sąd do spraw Służby Publicznej z art. 44 § 2 regulaminu postępowania przed nim. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący niezrobienia użytku przez Sąd do spraw Służby Publicznej z art. 44 § 2 regulaminu postępowania przed nim.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/58 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/58

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – Bouygues i Bouygues Télécom przeciwko Komisji

(Sprawa T-450/04 RENV) (1)

2014/C 292/71

Język postępowania: francuski

Prezes szóstej izby w składzie powiększonym zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/58 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/58

---

Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2014 r. – Makhlouf przeciwko Radzie

(Sprawa T-359/11) (1)

2014/C 292/72

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/58 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/58

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – HUK-Coburg przeciwko Komisji

(Sprawa T-185/12) (1)

2014/C 292/73

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 174 z 16.6.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/59 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/59

---

Postanowienie Sądu z dnia 20 czerwca 2014 r. – Torrefacção Camelo przeciwko OHIM – Lorenzo Pato Hermanos (Zdobienie opakowań)

(Sprawa T-302/12) (1)

2014/C 292/74

Język postępowania: hiszpański

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/59 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/59

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – VHV przeciwko Komisji

(Sprawa T-420/12) (1)

2014/C 292/75

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 373 z 1.12.2012.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/59 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/59

---

Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – Württembergische Gemeinde-Versicherung przeciwko Komisji

(Sprawa T-421/12) (1)

2014/C 292/76

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 373 z 1.12.2012.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/60 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/60

---

Skarga wniesiona w dniu 18 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-36/14)

2014/C 292/77

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci C. Bernard-Glanz i A. Blot)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej, z jednej strony, wniosek skarżącego o przedłużenie służby, oraz z drugiej strony, potwierdzającej przejście skarżącego w stan spoczynku z dniem 1 czerwca 2014 r.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 28 marca 2014 r. w związku z decyzją dyrektora generalnego DG ENTR z dnia 7 kwietnia 2014 r., oddalającej wniosek skarżącego o przedłużenie służby i tym samym potwierdzającej przejście skarżącego w stan spoczynku z dniem 1 czerwca 2014 r. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 28 marca 2014 r. w związku z decyzją dyrektora generalnego DG ENTR z dnia 7 kwietnia 2014 r., oddalającej wniosek skarżącego o przedłużenie służby i tym samym potwierdzającej przejście skarżącego w stan spoczynku z dniem 1 czerwca 2014 r.

| — | naprawienie szkód powstałych albo mogących powstać wskutek wydania zaskarżonych decyzji; |
| --- | --- |

—

naprawienie szkód powstałych albo mogących powstać wskutek wydania zaskarżonych decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/60 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/60

---

Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-40/14)

2014/C 292/78

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie zaliczenia uprawnień emerytalnych skarżącego w systemie emerytalnym Unii na podstawie nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego.

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie, że art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r. nie ma zastosowania; |
| --- | --- |

—

uznanie, że art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r. nie ma zastosowania;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dni 30 września 2013 r. i 9 grudnia 2013 r. dotyczących zaliczenia uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed rozpoczęciem służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dni 30 września 2013 r. i 9 grudnia 2013 r. dotyczących zaliczenia uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed rozpoczęciem służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/61 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/61

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-43/14)

2014/C 292/79

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych strony skarżącej do systemu emerytalnego Unii przy zastosowaniu nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz decyzji z dnia 19 sierpnia 2013 r. kończącej postępowanie w sprawie przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej nabytych w caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (krajowej kasie ubezpieczeń emerytalnych pracowników najemnych) (CNAVTS).

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego za niezgodny z prawem, a tam samym za niemający zastosowania; |
| --- | --- |

—

uznanie art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego za niezgodny z prawem, a tam samym za niemający zastosowania;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 września 2013 r. dotyczącej zaliczenia uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącą przed rozpoczęciem służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 września 2013 r. dotyczącej zaliczenia uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącą przed rozpoczęciem służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 19 sierpnia 2013 r. kończącej postępowanie w sprawie przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej nabytych w caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (CNAVTS). |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 19 sierpnia 2013 r. kończącej postępowanie w sprawie przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej nabytych w caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (CNAVTS).

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/62 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/62

---

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2014 r. – ZZ i in. przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-49/14)

2014/C 292/80

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciel: adwokat M.C. García-Hirschfeld)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Przedmiot i opis sporu

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wyznaczającej pierwszego oceniającego skarżących w ramach procedury w sprawie oceny za rok 2013.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 4 marca 2014 r., potwierdzonej pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r., w której skarżący zostali poinformowaniu o wyznaczeniu X jako pierwszego oceniającego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 4 marca 2014 r., potwierdzonej pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r., w której skarżący zostali poinformowaniu o wyznaczeniu X jako pierwszego oceniającego;

| — | w stosownym wypadku zawieszenie postępowania w sprawie sprawozdań z oceny za rok 2013; |
| --- | --- |

—

w stosownym wypadku zawieszenie postępowania w sprawie sprawozdań z oceny za rok 2013;

| — | zawieszenie X ze skutkiem natychmiastowym w pełnieniu wszystkich obowiązków; |
| --- | --- |

—

zawieszenie X ze skutkiem natychmiastowym w pełnieniu wszystkich obowiązków;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/62 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/62

---

Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko ESDZ

(Sprawa F-51/14)

2014/C 292/81

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas i J.N. Louis, avocats)

Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AST 3 w postępowaniu w sprawie awansu w 2013 r. oraz przyznanie zadośćuczynienia za rzekomo doznaną krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 października 2013 r. obejmującej listę urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu w 2013 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 października 2013 r. obejmującej listę urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu w 2013 r.;

| — | obciążenie ESDZ kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie ESDZ kosztami postępowania.

---

| 1.9.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 292/63 |
| --- | --- | --- | --- |

1.9.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 292/63

---

Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko EAL

(Sprawa F-58/14)

2014/C 292/82

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Rodrigues)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (EAL)

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji EAL w sprawie nieprzedłużenia ze skarżącym umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego oraz żądanie odszkodowania za poniesioną szkodę.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EAL z dnia 12 września 2013 r. w sprawie nieprzedłużenia ze skarżącym umowy o pracę; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EAL z dnia 12 września 2013 r. w sprawie nieprzedłużenia ze skarżącym umowy o pracę;

| — | w stosownym wypadku stwierdzenie nieważności decyzji EAL z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie oddalenia zażalenia skarżącego z dnia 19 listopada 2013 r. na ww. decyzję; |
| --- | --- |

—

w stosownym wypadku stwierdzenie nieważności decyzji EAL z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie oddalenia zażalenia skarżącego z dnia 19 listopada 2013 r. na ww. decyzję;

| — | przyznanie skarżącemu odszkodowania za poniesioną szkodę majątkową; |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu odszkodowania za poniesioną szkodę majątkową;

| — | przyznanie skarżącemu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, szacowaną na 20  000 EUR; |
| --- | --- |

—

przyznanie skarżącemu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, szacowaną na 20  000 EUR;

| — | obciążenie EAL kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EAL kosztami postępowania.

---