# Dziennik Urzędowy C 245/28 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 245 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5728 lipca 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 245

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5728 lipca 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2014/C 245/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2014/C 245/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2014/C 245/02 | Sprawa C-11/14 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 19 listopada 2013 r. w sprawie T-476/13 Associazione sportiva Taranto calcio Srl przeciwko Republice Włoskiej wniesione w dniu 13 stycznia 2014 r. przez Associazione sportiva Taranto calcio Srl | 2 |
| 2014/C 245/03 | Sprawa C-95/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 27 lutego 2014 r. – Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel) przeciwko FS Retail, Luna srl, Gatsby srl | 2 |
| 2014/C 245/04 | Sprawa C-195/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 18 kwietnia 2014 r. – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. przeciwko Teekanne. | 3 |
| 2014/C 245/05 | Sprawa C-199/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 22 kwietnia 2014 r. – János Kárász przeciwko Nyugdíjfolyósító Igazgatóság | 4 |
| 2014/C 245/06 | Sprawa C-204/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 23 kwietnia 2014 r. – István Tivadar Szabó przeciwko Nemzeti Adó és Vámhivatal Közép dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága | 4 |
| 2014/C 245/07 | Sprawa C-230/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 12 maja 2014 r. –Weltimmo s.r.o przeciwko Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság | 5 |
| 2014/C 245/08 | Sprawa C-233/14: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów | 6 |
| 2014/C 245/09 | Sprawa C-264/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 2 czerwca 2014 r. – Skatteverket przeciwko Davidowi Hedqvistowi | 7 |
| | Sąd |
| 2014/C 245/10 | Sprawa T-286/09: Wyrok Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. – Intel przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek mikroprocesorów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE i art. 54 porozumienia EOG — Rabaty lojalnościowe — Bezpodstawne ograniczenia — Kwalifikacja jako praktyki stanowiącej nadużycie — Analiza w świetle kryterium równie skutecznego konkurenta — Kompetencje międzynarodowe Komisji — Ciążący na Komisji obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego — Granice — Prawo do obrony — Zasada dobrej administracji — Ogólna strategia — Grzywny — Jednolite i ciągłe naruszenie — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien) | 8 |
| 2014/C 245/11 | Sprawa T-488/11: Wyrok Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. – Sarc przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Umowa licencyjna oprogramowania — Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną — Niedopuszczalność — Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron — Dopuszczalność — Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego — Brak poważnych trudności — Korzyść) | 9 |
| 2014/C 245/12 | Sprawa T-293/12: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Syria International Islamic Bank przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy — Oczywisty błąd w ocenie — Ciężar dowodu — Żądanie odszkodowawcze) | 9 |
| 2014/C 245/13 | Sprawa T-352/12: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2014 r. – Grupo Flexi de León przeciwko OHIM (FLEXI) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FLEXI — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 10 |
| 2014/C 245/14 | Sprawa T-401/12: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Klingel przeciwko OHIM – Develey (JUNGBORN) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy JUNGBORN — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BORN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 11 |
| 2014/C 245/15 | Sprawa T-486/12: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Pentafarma (METABOL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABOL — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy METABOL-MG — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 11 |
| 2014/C 245/16 | Sprawa T-4/13: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Communicaid Group Ltd przeciwko Komisji Europejskiej (Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Świadczenie usług kursów językowych dla pracowników instytucji, organów i agencji Unii Europejskiej w Brukseli — Odrzucenie oferty ubiegającej się — Zasada przejrzystości — Niedyskryminacja — Równe traktowanie — Artykuł 94 rozporządzenia finansowego — Kryteria wyboru — Obowiązek uzasadnienia — Kryteria udzielenia — Oczywisty błąd w ustaleniach) | 12 |
| 2014/C 245/17 | Sprawa T-62/13: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Glaxo Group (METABIOMAX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABIOMAX — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BIOMAX — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 13 |
| 2014/C 245/18 | Sprawa T-85/13: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2014 r. – K-Swiss przeciwko OHIM – Künzli SwissSchuh (równoległe paski na bucie) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie o unieważnienie prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający równoległe paski na bucie — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]] | 13 |
| 2014/C 245/19 | Sprawa T-281/13: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABIOMAX — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy metabiarex — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] | 14 |
| 2014/C 245/20 | Sprawa T-204/14: Skarga wniesiona w dniu 28 marca 2014 e. – Victor International przeciwko OHIM– Ovejero Jiménez i Becerra Guibert (VICTOR) | 14 |
| 2014/C 245/21 | Sprawa T-210/14: Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2014 r. – Mederer przeciwko OHIM – Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings) | 15 |
| 2014/C 245/22 | Sprawa T-211/14: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2014 r. – Klement przeciwko OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika) | 16 |
| 2014/C 245/23 | Sprawa T-212/14: Skarga wniesiona w dniu 31 marca 2014 r. – PSL przeciwko OHIM – Consortium Ménager Parisien (Przedstawienie zegarka) | 17 |
| 2014/C 245/24 | Sprawa T-227/14: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2014 r. – CBM Creative Brands Marken przeciwko OHIM – Aeronautica Militare – Stato Maggiore (Trecolore) | 17 |
| 2014/C 245/25 | Sprawa T-228/14: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – CBM Creative Brands Marken przeciwko OHIM – Aeronautica Militare – Stato Maggiore (TRECOLORE) | 18 |
| 2014/C 245/26 | Sprawa T-266/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Argus Security Projects przeciwko Komisji | 19 |
| 2014/C 245/27 | Sprawa T-284/14: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2014 r. – Dyckerhoff Polska przeciwko Komisji | 20 |
| 2014/C 245/28 | Sprawa T-292/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (XAΛΛOYMI) | 21 |
| 2014/C 245/29 | Sprawa T-293/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (HALLOUMI) | 21 |
| 2014/C 245/30 | Sprawa T-316/14: Skarga wniesiona w dniu 1 maja 2014 r. – PKK przeciwko Radzie | 22 |
| 2014/C 245/31 | Sprawa T-326/14: Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2014 r. – Novomatic przeciwko OHIM – Granini France (HOT JOKER) | 23 |
| 2014/C 245/32 | Sprawa T-337/14: Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2014 r. – Rezon OOD przeciwko OHIM – mobile.international GmbH (mobile.de proMotor) | 24 |
| 2014/C 245/33 | Sprawa T-352/14: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2014 r. – The Smiley Company przeciwko OHIM – The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME) | 25 |
| 2014/C 245/34 | Sprawa T-375/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Al Naggar przeciwko Radzie | 25 |
| 2014/C 245/35 | Sprawa T-376/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Yassin przeciwko Radzie | 26 |
| 2014/C 245/36 | Sprawa T-377/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Ezz przeciwko Radzie | 27 |
| 2014/C 245/37 | Sprawa T-378/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Salama przeciwko Radzie | 27 |
| 2014/C 245/38 | Sprawa T-392/14: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Gutser przeciwko Komisji | 28 |
| 2014/C 245/39 | Sprawa T-393/14: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Ingeperfil przeciwko Komisji | 29 |
| 2014/C 245/40 | Sprawa T-394/14: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Turon & Ros przeciwko Komisji | 29 |
| 2014/C 245/41 | Sprawa T-394/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Sociedad Española Inmuebles y Locales przeciwko Komisji | 30 |
| 2014/C 245/42 | Sprawa T-409/14: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2014 r. – Marcuccio przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości | 30 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2014/C 245/43 | Sprawa F-50/14: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji | 32 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2014/C 245/02

Sprawa C-11/14 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 19 listopada 2013 r. w sprawie T-476/13 Associazione sportiva Taranto calcio Srl przeciwko Republice Włoskiej wniesione w dniu 13 stycznia 2014 r. przez Associazione sportiva Taranto calcio Srl

2

2014/C 245/03

Sprawa C-95/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 27 lutego 2014 r. – Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel) przeciwko FS Retail, Luna srl, Gatsby srl

2

2014/C 245/04

Sprawa C-195/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 18 kwietnia 2014 r. – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. przeciwko Teekanne.

3

2014/C 245/05

Sprawa C-199/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 22 kwietnia 2014 r. – János Kárász przeciwko Nyugdíjfolyósító Igazgatóság

4

2014/C 245/06

Sprawa C-204/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 23 kwietnia 2014 r. – István Tivadar Szabó przeciwko Nemzeti Adó és Vámhivatal Közép dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

4

2014/C 245/07

Sprawa C-230/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 12 maja 2014 r. –Weltimmo s.r.o przeciwko Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság

5

2014/C 245/08

Sprawa C-233/14: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

6

2014/C 245/09

Sprawa C-264/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 2 czerwca 2014 r. – Skatteverket przeciwko Davidowi Hedqvistowi

7

Sąd

2014/C 245/10

Sprawa T-286/09: Wyrok Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. – Intel przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Rynek mikroprocesorów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE i art. 54 porozumienia EOG — Rabaty lojalnościowe — Bezpodstawne ograniczenia — Kwalifikacja jako praktyki stanowiącej nadużycie — Analiza w świetle kryterium równie skutecznego konkurenta — Kompetencje międzynarodowe Komisji — Ciążący na Komisji obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego — Granice — Prawo do obrony — Zasada dobrej administracji — Ogólna strategia — Grzywny — Jednolite i ciągłe naruszenie — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien)

8

2014/C 245/11

Sprawa T-488/11: Wyrok Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. – Sarc przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Umowa licencyjna oprogramowania — Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną — Niedopuszczalność — Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron — Dopuszczalność — Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego — Brak poważnych trudności — Korzyść)

9

2014/C 245/12

Sprawa T-293/12: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Syria International Islamic Bank przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy — Oczywisty błąd w ocenie — Ciężar dowodu — Żądanie odszkodowawcze)

9

2014/C 245/13

Sprawa T-352/12: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2014 r. – Grupo Flexi de León przeciwko OHIM (FLEXI) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FLEXI — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

10

2014/C 245/14

Sprawa T-401/12: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Klingel przeciwko OHIM – Develey (JUNGBORN) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy JUNGBORN — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BORN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

11

2014/C 245/15

Sprawa T-486/12: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Pentafarma (METABOL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABOL — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy METABOL-MG — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

11

2014/C 245/16

Sprawa T-4/13: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Communicaid Group Ltd przeciwko Komisji Europejskiej (Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Świadczenie usług kursów językowych dla pracowników instytucji, organów i agencji Unii Europejskiej w Brukseli — Odrzucenie oferty ubiegającej się — Zasada przejrzystości — Niedyskryminacja — Równe traktowanie — Artykuł 94 rozporządzenia finansowego — Kryteria wyboru — Obowiązek uzasadnienia — Kryteria udzielenia — Oczywisty błąd w ustaleniach)

12

2014/C 245/17

Sprawa T-62/13: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Glaxo Group (METABIOMAX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABIOMAX — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BIOMAX — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

13

2014/C 245/18

Sprawa T-85/13: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2014 r. – K-Swiss przeciwko OHIM – Künzli SwissSchuh (równoległe paski na bucie) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie o unieważnienie prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający równoległe paski na bucie — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]]

13

2014/C 245/19

Sprawa T-281/13: Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABIOMAX — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy metabiarex — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

14

2014/C 245/20

Sprawa T-204/14: Skarga wniesiona w dniu 28 marca 2014 e. – Victor International przeciwko OHIM– Ovejero Jiménez i Becerra Guibert (VICTOR)

14

2014/C 245/21

Sprawa T-210/14: Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2014 r. – Mederer przeciwko OHIM – Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings)

15

2014/C 245/22

Sprawa T-211/14: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2014 r. – Klement przeciwko OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika)

16

2014/C 245/23

Sprawa T-212/14: Skarga wniesiona w dniu 31 marca 2014 r. – PSL przeciwko OHIM – Consortium Ménager Parisien (Przedstawienie zegarka)

17

2014/C 245/24

Sprawa T-227/14: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2014 r. – CBM Creative Brands Marken przeciwko OHIM – Aeronautica Militare – Stato Maggiore (Trecolore)

17

2014/C 245/25

Sprawa T-228/14: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – CBM Creative Brands Marken przeciwko OHIM – Aeronautica Militare – Stato Maggiore (TRECOLORE)

18

2014/C 245/26

Sprawa T-266/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Argus Security Projects przeciwko Komisji

19

2014/C 245/27

Sprawa T-284/14: Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2014 r. – Dyckerhoff Polska przeciwko Komisji

20

2014/C 245/28

Sprawa T-292/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (XAΛΛOYMI)

21

2014/C 245/29

Sprawa T-293/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (HALLOUMI)

21

2014/C 245/30

Sprawa T-316/14: Skarga wniesiona w dniu 1 maja 2014 r. – PKK przeciwko Radzie

22

2014/C 245/31

Sprawa T-326/14: Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2014 r. – Novomatic przeciwko OHIM – Granini France (HOT JOKER)

23

2014/C 245/32

Sprawa T-337/14: Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2014 r. – Rezon OOD przeciwko OHIM – mobile.international GmbH (mobile.de proMotor)

24

2014/C 245/33

Sprawa T-352/14: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2014 r. – The Smiley Company przeciwko OHIM – The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME)

25

2014/C 245/34

Sprawa T-375/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Al Naggar przeciwko Radzie

25

2014/C 245/35

Sprawa T-376/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Yassin przeciwko Radzie

26

2014/C 245/36

Sprawa T-377/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Ezz przeciwko Radzie

27

2014/C 245/37

Sprawa T-378/14: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Salama przeciwko Radzie

27

2014/C 245/38

Sprawa T-392/14: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Gutser przeciwko Komisji

28

2014/C 245/39

Sprawa T-393/14: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Ingeperfil przeciwko Komisji

29

2014/C 245/40

Sprawa T-394/14: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Turon & Ros przeciwko Komisji

29

2014/C 245/41

Sprawa T-394/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Sociedad Española Inmuebles y Locales przeciwko Komisji

30

2014/C 245/42

Sprawa T-409/14: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2014 r. – Marcuccio przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

30

Sąd do spraw Służby Publicznej

2014/C 245/43

Sprawa F-50/14: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

32

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

2014/C 245/01

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 235 z 21.7.2014

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 223 z 14.7.2014

Dz.U. C 212 z 7.7.2014

Dz.U. C 202 z 30.6.2014

Dz.U. C 194 z 24.6.2014

Dz.U. C 184 z 16.6.2014

Dz.U. C 175 z 10.6.2014

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/2

---

Odwołanie od postanowienia Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 19 listopada 2013 r. w sprawie T-476/13 Associazione sportiva Taranto calcio Srl przeciwko Republice Włoskiej wniesione w dniu 13 stycznia 2014 r. przez Associazione sportiva Taranto calcio Srl

(Sprawa C-11/14 P)

2014/C 245/02

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Associazione sportiva Taranto calcio Srl (przedstawiciel: N. Russo, adwokat)

Druga strona postępowania: Republika Włoska

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Trybunał Sprawiedliwości (szósta izba) oddalił odwołanie.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano (Włochy) w dniu 27 lutego 2014 r. – Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel) przeciwko FS Retail, Luna srl, Gatsby srl

(Sprawa C-95/14)

2014/C 245/03

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale di Milano

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Unione nazionale industria conciaria (UNIC)

Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel)

Strona pozwana: FS Retail

Luna srl

Gatsby srl

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 34, 35 i 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry zgodnie z prawem poddanej obróbce lub wprowadzonej do obrotu w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, ponieważ taka ustawa stanowi środek o skutku równoważnym z ograniczeniem ilościowym zakazanym przez art. 34 TFUE i nieuzasadnionym w świetle art. 36 TFUE? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 34, 35 i 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry zgodnie z prawem poddanej obróbce lub wprowadzonej do obrotu w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, ponieważ taka ustawa stanowi środek o skutku równoważnym z ograniczeniem ilościowym zakazanym przez art. 34 TFUE i nieuzasadnionym w świetle art. 36 TFUE?

| 2) | Czy art. 34, 35 i 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry zgodnie z prawem poddanej obróbce lub wprowadzonej do obrotu w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej, ponieważ taka ustawa stanowi środek o skutku równoważnym z ograniczeniem ilościowym zakazanym przez art. 34 TFUE i nieuzasadnionym w świetle art. 36 TFUE? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 34, 35 i 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry zgodnie z prawem poddanej obróbce lub wprowadzonej do obrotu w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej, ponieważ taka ustawa stanowi środek o skutku równoważnym z ograniczeniem ilościowym zakazanym przez art. 34 TFUE i nieuzasadnionym w świetle art. 36 TFUE?

| 3) | Czy art. 3 i 5 dyrektywy 94/11/WE (1), właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry zgodnie z prawem poddanej obróbce lub wprowadzonej do obrotu w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 3 i 5 dyrektywy 94/11/WE (1), właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry zgodnie z prawem poddanej obróbce lub wprowadzonej do obrotu w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej?

| 4) | Czy art. 3 i 5 dyrektywy 94/11/WE, właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry otrzymanej przez obróbkę w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej i niewprowadzonych jeszcze do obrotu w Unii? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 3 i 5 dyrektywy 94/11/WE, właściwie interpretowane, stoją na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry otrzymanej przez obróbkę w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej i niewprowadzonych jeszcze do obrotu w Unii?

| 5) | Czy art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (2) z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, właściwie interpretowany, stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek oznakowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry otrzymanej przez obróbkę w państwach członkowskich Unii Europejskiej i niewprowadzonych jeszcze do obrotu w Unii? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (2) z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, właściwie interpretowany, stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek oznakowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry otrzymanej przez obróbkę w państwach członkowskich Unii Europejskiej i niewprowadzonych jeszcze do obrotu w Unii?

| 6) | Czy art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, właściwie interpretowany, stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry otrzymanej przez obróbkę w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej i niewprowadzonych jeszcze do obrotu w Unii? |
| --- | --- |

6)

Czy art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, właściwie interpretowany, stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 3 ust. 2 ustawy krajowej nr 8 z dnia 14 stycznia 2013 r. ustanawiającemu obowiązek etykietowania wskazującego państwo pochodzenia w odniesieniu do produktów otrzymanych w wyniku obróbki w krajach zagranicznych, które wykorzystują włoskie oznaczenie „skóra” – w odniesieniu do produktów ze skóry otrzymanej przez obróbkę w państwach niebędących członkami Unii Europejskiej i niewprowadzonych jeszcze do obrotu w Unii?

---

(1)  Dz.U. L 100, s.37.

(2)  Dz.U. L 269,s.1.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 18 kwietnia 2014 r. – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. przeciwko Teekanne.

(Sprawa C-195/14)

2014/C 245/04

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

Strona pozwana: Teekanne GmbH & Co. KG

Pytanie prejudycjalne

Czy etykietowanie i prezentacja środków spożywczych oraz reklama w tym celu mogą poprzez wygląd, nazwę albo obrazowe przedstawienie wywołać wrażenie co do obecności określonego składnika, mimo że ten składnik faktycznie nie jest obecny i wynika to już z samego wykazu składników zgodnie z art. 3 ust.1 pkt 2 dyrektywy 2000/13/WE (1)?

---

(1)  Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych, Dz.U. L 109, s. 29, w brzmieniu zmienionym po raz ostatni przez dyrektywę Rady 2013/20/UE z dnia 13 maja 2013 r. dostosowującą niektóre dyrektywy w dziedzinie bezpieczeństwa żywności, polityki weterynaryjnej i fitosanitarnej w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji, Dz.U. L 158, s. 234

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/4 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 22 kwietnia 2014 r. – János Kárász przeciwko Nyugdíjfolyósító Igazgatóság

(Sprawa C-199/14)

2014/C 245/05

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: János Kárász

Strona pozwana: Nyugdíjfolyósító Igazgatóság

Pytania prejudycjalne

Czy art. 17 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej należy intepretować w ten sposób, że przypadki pozbawienia i zawieszenia lub przerwania wypłaty emerytury, do której nabyte zostały uprawnienia z racji osiągnięcia określonego wieku, stanowią naruszenie prawa własności zapisanego we wspomnianym postanowieniu?

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/4 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 23 kwietnia 2014 r. – István Tivadar Szabó przeciwko Nemzeti Adó és Vámhivatal Közép dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

(Sprawa C-204/14)

2014/C 245/06

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: István Tivadar Szabó.

Strona pozwana: Nemzeti Adó és Vámhivatal Közép dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy sąd krajowy jest zobowiązany w postępowaniu administracyjnym – którego przedmiotem jest sądowa kontrola decyzji przyjętej przez organ administracyjny państwa członkowskiego w wyniku skargi wniesionej przez podmiot prywatny, którego decyzja ta dotyczy – do zbadania, czy krajowy przepis, na którym opiera się decyzja administracyjna, jest sprzeczny z jednym z przepisów prawa Unii, który jest bezpośrednio stosowany, a ponadto ma znaczenie dla danej sprawy? |
| --- | --- |

1)

Czy sąd krajowy jest zobowiązany w postępowaniu administracyjnym – którego przedmiotem jest sądowa kontrola decyzji przyjętej przez organ administracyjny państwa członkowskiego w wyniku skargi wniesionej przez podmiot prywatny, którego decyzja ta dotyczy – do zbadania, czy krajowy przepis, na którym opiera się decyzja administracyjna, jest sprzeczny z jednym z przepisów prawa Unii, który jest bezpośrednio stosowany, a ponadto ma znaczenie dla danej sprawy?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy sąd krajowy jest do tego zobowiązany również z urzędu, czy też jedynie w przypadku, gdy jedna ze stron wyraźnie powoła się na naruszenie prawa Unii? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy sąd krajowy jest do tego zobowiązany również z urzędu, czy też jedynie w przypadku, gdy jedna ze stron wyraźnie powoła się na naruszenie prawa Unii?

| 3) | Czy art. 26 TFUE ust. 2 i art. 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uregulowaniu państwa członkowskiego, takiemu jak zawarte w art. 24/C i 24/D ustawy o ordynacji podatkowej, jeżeli na podstawie tego uregulowania węgierska spółka handlowa prowadząca działalność handlową częściowo w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej nie może zatrudnić jako członka organów zarządzających obywatela węgierskiego, który był uprzednio członkiem organu zarządzającego innej węgierskiej spółki handlowej prowadzącej działalność na rynku wewnętrznym z tego powodu, że owa inna spółka handlowa posiada określony dług podatkowy, jeżeli takiego zadłużenia nie można przypisać owemu obywatelowi węgierskiemu w charakterze byłego członka organu zarządzającego? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 26 TFUE ust. 2 i art. 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uregulowaniu państwa członkowskiego, takiemu jak zawarte w art. 24/C i 24/D ustawy o ordynacji podatkowej, jeżeli na podstawie tego uregulowania węgierska spółka handlowa prowadząca działalność handlową częściowo w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej nie może zatrudnić jako członka organów zarządzających obywatela węgierskiego, który był uprzednio członkiem organu zarządzającego innej węgierskiej spółki handlowej prowadzącej działalność na rynku wewnętrznym z tego powodu, że owa inna spółka handlowa posiada określony dług podatkowy, jeżeli takiego zadłużenia nie można przypisać owemu obywatelowi węgierskiemu w charakterze byłego członka organu zarządzającego?

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 12 maja 2014 r. –Weltimmo s.r.o przeciwko Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság

(Sprawa C-230/14)

2014/C 245/07

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Kúria

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Weltimmo s.r.o

Strona pozwana: Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 28 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (zwanej dalej „dyrektywą o ochronie danych”) należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe państwa członkowskiego może być stosowane na jego terytorium w odniesieniu do prowadzącego działalność gospodarczą wyłącznie w innym państwie członkowskim administratora danych, który zarządza stroną internetową pośrednictwa nieruchomości i publikuje między innymi informacje o nieruchomościach znajdujących się na terytorium pierwszego państwa członkowskiego, a właściciele nieruchomości przekazują swe dane osobowe do służącego do przechowywania i czynności technicznych w zakresie przetwarzania danych środka (serwera), który jest własnością osoby zarządzającej stroną internetową i znajduje się w innym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 28 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (zwanej dalej „dyrektywą o ochronie danych”) należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe państwa członkowskiego może być stosowane na jego terytorium w odniesieniu do prowadzącego działalność gospodarczą wyłącznie w innym państwie członkowskim administratora danych, który zarządza stroną internetową pośrednictwa nieruchomości i publikuje między innymi informacje o nieruchomościach znajdujących się na terytorium pierwszego państwa członkowskiego, a właściciele nieruchomości przekazują swe dane osobowe do służącego do przechowywania i czynności technicznych w zakresie przetwarzania danych środka (serwera), który jest własnością osoby zarządzającej stroną internetową i znajduje się w innym państwie członkowskim?

| 2) | Czy art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy o ochronie danych, w świetle jej motywów 18– 20 i art. 1 ust. 2 oraz art. 28 ust. 1 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że Magyar Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság (zwany dalej „organem ochrony danych”) nie może stosować węgierskiej ustawy o ochronie danych, jako prawa krajowego, wobec prowadzącej działalność gospodarczą wyłącznie w innym państwie członkowskim osoby zarządzającej stroną internetową pośrednictwa nieruchomości, nawet jeżeli publikuje ona między innymi informacje o znajdujących się na Węgrzech nieruchomościach, których właściciele przekazali prawdopodobnie z terytorium Węgier dane dotyczące swych nieruchomości do służącego do przechowywania i czynności technicznych przetwarzania danych środka (serwera), który jest własnością osoby zarządzającej stroną internetową i znajduje się w innym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy o ochronie danych, w świetle jej motywów 18– 20 i art. 1 ust. 2 oraz art. 28 ust. 1 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że Magyar Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság (zwany dalej „organem ochrony danych”) nie może stosować węgierskiej ustawy o ochronie danych, jako prawa krajowego, wobec prowadzącej działalność gospodarczą wyłącznie w innym państwie członkowskim osoby zarządzającej stroną internetową pośrednictwa nieruchomości, nawet jeżeli publikuje ona między innymi informacje o znajdujących się na Węgrzech nieruchomościach, których właściciele przekazali prawdopodobnie z terytorium Węgier dane dotyczące swych nieruchomości do służącego do przechowywania i czynności technicznych przetwarzania danych środka (serwera), który jest własnością osoby zarządzającej stroną internetową i znajduje się w innym państwie członkowskim?

| 3) | Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że usługa świadczona przez administratora danych, który zarządza stroną internetową jest skierowana na terytorium innego państwa członkowskiego,? |
| --- | --- |

3)

Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że usługa świadczona przez administratora danych, który zarządza stroną internetową jest skierowana na terytorium innego państwa członkowskiego,?

| 4) | Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że dane dotyczące nieruchomości znajdujących się na terytorium innego państwa członkowskiego i dane osobowe właścicieli zostały faktycznie pobrane z terytorium tego innego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

4)

Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że dane dotyczące nieruchomości znajdujących się na terytorium innego państwa członkowskiego i dane osobowe właścicieli zostały faktycznie pobrane z terytorium tego innego państwa członkowskiego?

| 5) | Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że dane osobowe związane ze wspomnianymi nieruchomościami są danymi osobowymi obywateli innego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

5)

Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że dane osobowe związane ze wspomnianymi nieruchomościami są danymi osobowymi obywateli innego państwa członkowskiego?

| 6) | Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że właściciele przedsiębiorstwa z siedzibą na Słowacji mają miejsce zamieszkania na Węgrzech? |
| --- | --- |

6)

Czy do celów interpretacji ma znaczenie okoliczność, że właściciele przedsiębiorstwa z siedzibą na Słowacji mają miejsce zamieszkania na Węgrzech?

| 7) | Jeżeli z odpowiedzi udzielonych na powyższe pytania wyniknie, że węgierski organ ochrony danych może prowadzić postępowanie, lecz nie może stosować prawa krajowego, ale musi stosować prawo państwa członkowskiego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, czy art. 28 ust. 6 dyrektywy o ochronie danych należy interpretować w ten sposób, że węgierski organ ochrony danych może tylko wykonywać uprawnienia przewidziane w art. 28 ust. 3 dyrektywy o ochronie danych zgodnie z uregulowaniem państwa członkowskiego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza i że zatem nie może nałożyć grzywny? |
| --- | --- |

7)

Jeżeli z odpowiedzi udzielonych na powyższe pytania wyniknie, że węgierski organ ochrony danych może prowadzić postępowanie, lecz nie może stosować prawa krajowego, ale musi stosować prawo państwa członkowskiego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, czy art. 28 ust. 6 dyrektywy o ochronie danych należy interpretować w ten sposób, że węgierski organ ochrony danych może tylko wykonywać uprawnienia przewidziane w art. 28 ust. 3 dyrektywy o ochronie danych zgodnie z uregulowaniem państwa członkowskiego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza i że zatem nie może nałożyć grzywny?

| 8) | Czy pojęcie „adatfeldolgozás” [czynności techniczne w zakresie przetwarzania danych] użyte zarówno w art. 4 ust. 1 lit. a), jak i w art. 28 ust. 6 [węgierskiej wersji językowej] dyrektywy o ochronie danych jest identyczne z pojęciem „adatkezelés” [przetwarzania danych], wykorzystanym w terminologii wspomnianej dyrektywy? |
| --- | --- |

8)

Czy pojęcie „adatfeldolgozás” [czynności techniczne w zakresie przetwarzania danych] użyte zarówno w art. 4 ust. 1 lit. a), jak i w art. 28 ust. 6 [węgierskiej wersji językowej] dyrektywy o ochronie danych jest identyczne z pojęciem „adatkezelés” [przetwarzania danych], wykorzystanym w terminologii wspomnianej dyrektywy?

---

(1)  Dz.U. L 281, s. 31.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/6

---

Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-233/14)

2014/C 245/08

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. van Beek i C. Gheorghiu, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że ograniczając dostęp do biletów na transport publiczny po preferencyjnych cenach dla studentów odbywających studia w Niderlandach do studentów mających obywatelstwo niderlandzkie immatrykulowanych w Niderlandach na prywatnych bądź publicznych uczelniach oraz studentów z innych państw członkowskich prowadzących działalność zarobkową, względnie którzy uzyskali w Niderlandach stałe prawo pobytu, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 18 TFUE (w zw. z art. 20 TFUE i art. 21 TFUE) oraz art. 24 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że ograniczając dostęp do biletów na transport publiczny po preferencyjnych cenach dla studentów odbywających studia w Niderlandach do studentów mających obywatelstwo niderlandzkie immatrykulowanych w Niderlandach na prywatnych bądź publicznych uczelniach oraz studentów z innych państw członkowskich prowadzących działalność zarobkową, względnie którzy uzyskali w Niderlandach stałe prawo pobytu, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 18 TFUE (w zw. z art. 20 TFUE i art. 21 TFUE) oraz art. 24 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (1);

| — | obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | Podczas gdy niderlandzcy studenci mogą korzystać ze studenckich biletów na transport publiczny (niderl. „OV-studentenkaart”) uprawniających ich w Niderlandach do darmowego transportu publicznego, względnie po obniżonych cenach, studenci z innych państw członkowskich, którzy nie prowadzą w Niderlandach działalności zarobkowej, względnie którzy nie uzyskali w Niderlandach stałego prawa pobytu, muszą uiszczać pełną cenę biletu. |
| --- | --- |

1.

Podczas gdy niderlandzcy studenci mogą korzystać ze studenckich biletów na transport publiczny (niderl. „OV-studentenkaart”) uprawniających ich w Niderlandach do darmowego transportu publicznego, względnie po obniżonych cenach, studenci z innych państw członkowskich, którzy nie prowadzą w Niderlandach działalności zarobkowej, względnie którzy nie uzyskali w Niderlandach stałego prawa pobytu, muszą uiszczać pełną cenę biletu.

| 2. | Komisja jest zdania, że niderlandzkie przepisy ustawowe powodują dyskryminację bezpośrednią ze względu na przynależność państwową, jako że obywatele UE, niebędący obywatelami Niderlandów są traktowani mniej korzystnie aniżeli obywatele niderlandzcy. Z tego powodu Niderlandy uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich z mocy art. 18 TFUE w związku z art. 20 TFUE i art. 21 TFUE. |
| --- | --- |

2.

Komisja jest zdania, że niderlandzkie przepisy ustawowe powodują dyskryminację bezpośrednią ze względu na przynależność państwową, jako że obywatele UE, niebędący obywatelami Niderlandów są traktowani mniej korzystnie aniżeli obywatele niderlandzcy. Z tego powodu Niderlandy uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich z mocy art. 18 TFUE w związku z art. 20 TFUE i art. 21 TFUE.

| 3. | Ponadto zachodzi dyskryminacja pośrednia ze względu na przynależność państwową, ponieważ uregulowanie krajowe, mimo iż jego brzmienie pozostaje neutralne, w rzeczywistości stawia w gorszej sytuacji dużo większy procent pewnych osób, chyba że ta odmienność traktowania jest uzasadniona przez obiektywne czynniki niemające związku z dyskryminacją ze względu na przynależność państwową. |
| --- | --- |

3.

Ponadto zachodzi dyskryminacja pośrednia ze względu na przynależność państwową, ponieważ uregulowanie krajowe, mimo iż jego brzmienie pozostaje neutralne, w rzeczywistości stawia w gorszej sytuacji dużo większy procent pewnych osób, chyba że ta odmienność traktowania jest uzasadniona przez obiektywne czynniki niemające związku z dyskryminacją ze względu na przynależność państwową.

| 4. | Jako że liczba studentów zagranicznych przyjeżdzających w ramach programu Erasmus do Niderlandów przewyższa liczbę studentów niderlandzkich, którzy zdecydowali się odbyć pełny cykl studiów za granicą oraz ze względu na to, że w stosunku do tej ostatniej grupy w miejsce „OV-studentenkaart” przyznawane jest jednorazowe świadczenie dla celów finansowania studiów (niderl. „meeneembare studiefinanciering”) w kwocie 89,13 EUR na miesiąc (wartość z 2013 r.), w rezultacie tylko zagraniczni studenci w Niderlandach nie otrzymują żadnego rodzaju świadczenia ani wsparcia w postaci „OV-studentenkaart”. Stanowi to, zdaniem Komisji, pośrednią formę dyskryminacji w rozumieniu art. 24 dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich. |
| --- | --- |

4.

Jako że liczba studentów zagranicznych przyjeżdzających w ramach programu Erasmus do Niderlandów przewyższa liczbę studentów niderlandzkich, którzy zdecydowali się odbyć pełny cykl studiów za granicą oraz ze względu na to, że w stosunku do tej ostatniej grupy w miejsce „OV-studentenkaart” przyznawane jest jednorazowe świadczenie dla celów finansowania studiów (niderl. „meeneembare studiefinanciering”) w kwocie 89,13 EUR na miesiąc (wartość z 2013 r.), w rezultacie tylko zagraniczni studenci w Niderlandach nie otrzymują żadnego rodzaju świadczenia ani wsparcia w postaci „OV-studentenkaart”. Stanowi to, zdaniem Komisji, pośrednią formę dyskryminacji w rozumieniu art. 24 dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich.

| 5. | Biorąc pod uwagę, że Niderlandy nie podjęły do dnia dzisiejszego wszystkich środków mających a celu położenie kresu odmiennemu traktowaniu zagranicznych studentów w odniesieniu do możliwości korzystania ze studenckiego biletu na transport publiczny („OV-studentenkaart”), Komisja doszła do wniosku, że Niderlandy uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 18 TFUE (w związku z art. 20 TFUE i art. 21 TFUE) oraz art. 24 dyrektywy 2004/38/WE. |
| --- | --- |

5.

Biorąc pod uwagę, że Niderlandy nie podjęły do dnia dzisiejszego wszystkich środków mających a celu położenie kresu odmiennemu traktowaniu zagranicznych studentów w odniesieniu do możliwości korzystania ze studenckiego biletu na transport publiczny („OV-studentenkaart”), Komisja doszła do wniosku, że Niderlandy uchybiły zobowiązaniom ciążącym na nich na mocy art. 18 TFUE (w związku z art. 20 TFUE i art. 21 TFUE) oraz art. 24 dyrektywy 2004/38/WE.

---

(1)  Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158, s. 77).

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/7 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 2 czerwca 2014 r. – Skatteverket przeciwko Davidowi Hedqvistowi

(Sprawa C-264/14)

2014/C 245/09

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Högsta förvaltningsdomstolen

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Skatteverket

Strona pozwana: David Hedqvist

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 2 ust. 1 dyrektywy o podatku VAT (1) należy interpretować w ten sposób, że transakcje polegające na wymianie waluty wirtualnej na walutę tradycyjną i waluty tradycyjnej na walutę wirtualną, dokonywanej za wynagrodzeniem uwzględnianym przez usługodawcę w obliczeniu kursu wymiany, stanowią odpłatne świadczenie usług? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 2 ust. 1 dyrektywy o podatku VAT (1) należy interpretować w ten sposób, że transakcje polegające na wymianie waluty wirtualnej na walutę tradycyjną i waluty tradycyjnej na walutę wirtualną, dokonywanej za wynagrodzeniem uwzględnianym przez usługodawcę w obliczeniu kursu wymiany, stanowią odpłatne świadczenie usług?

| 2. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy art. 135 ust. 1 należy interpretować w ten sposób, że opisane powyżej transakcje wymiany są zwolnione z podatku VAT? |
| --- | --- |

2.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy art. 135 ust. 1 należy interpretować w ten sposób, że opisane powyżej transakcje wymiany są zwolnione z podatku VAT?

---

(1)  Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

Sąd

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/8

---

Wyrok Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. – Intel przeciwko Komisji

(Sprawa T-286/09) (1)

((Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Rynek mikroprocesorów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 82 WE i art. 54 porozumienia EOG - Rabaty lojalnościowe - Bezpodstawne ograniczenia - Kwalifikacja jako praktyki stanowiącej nadużycie - Analiza w świetle kryterium równie skutecznego konkurenta - Kompetencje międzynarodowe Komisji - Ciążący na Komisji obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego - Granice - Prawo do obrony - Zasada dobrej administracji - Ogólna strategia - Grzywny - Jednolite i ciągłe naruszenie - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien))

2014/C 245/10

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Intel Corp. (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo K. Bacon, barrister, M. Hoskins, N. Green, QC, S. Singla, barrister, I. Forrester, QC, A. Parr, R. Mackenzie, solicitors, i D. Piccinin, barrister, a następnie I. Forrester, A. Parr, R. Mackenzie i D. Piccinin)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, N. Khan, V. Di Bucci i M. Kellerbauer, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Association for Competitive Technology, Inc. (Waszyngton, DC, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat J. F. Bellis)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: początkowo J. Franck, a następnie adwokat E. Nasry)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 3726 wersja ostateczna z dnia 13 maja 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 82 [WE] i art. 54 porozumienia EOG (sprawa COMP/C-3/37.990 – Intel) lub – posiłkowo – żądanie uchylenia grzywny nałożonej na skarżącą lub obniżenia jej kwoty.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Intel Corp. pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez tę instytucję w związku z interwencją Association for Competitive Technology, Inc., a także kosztów poniesionych przez Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir). |
| --- | --- |

2)

Intel Corp. pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez tę instytucję w związku z interwencją Association for Competitive Technology, Inc., a także kosztów poniesionych przez Union fédérale des consommateurs – Que choisir (UFC – Que choisir).

| 3) | Association for Competitive Technology pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję w związku z interwencją tego stowarzyszenia. |
| --- | --- |

3)

Association for Competitive Technology pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję w związku z interwencją tego stowarzyszenia.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/9

---

Wyrok Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. – Sarc przeciwko Komisji

(Sprawa T-488/11) (1)

((Pomoc państwa - Umowa licencyjna oprogramowania - Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną - Niedopuszczalność - Uprawnienia procesowe zainteresowanych stron - Dopuszczalność - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Brak poważnych trudności - Korzyść))

2014/C 245/11

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Scheepsbouwkundig Advies- en Rekencentrum (Sarc) BV (Bussum, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci H. Speyart i R. Bolhaar)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. van Vliet, K. Talabér-Ritz i S. Noë, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: początkowo C. Wissels, M. Noort i B. Koopman, a następnie C. Wissels, M. Noort, J. Langer i M. Bulterman, pełnomocnicy) i Technische Universiteit Delft (Delft, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. van den Tweel i P. Huurnink)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2011) 642 wersja ostateczna z dnia 10 maja 2011 r., w postępowaniu w sprawie pomocy państwa NN 68/2010 – Niderlandy, uznającej po zakończeniu wstępnego etapu badania, że umowa licencyjna dotycząca wykorzystania kodu źródłowego oprogramowania zawarta między Technische Universiteit Delft a Delftship BV nie stanowi pomocy państwa.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Scheepsbouwkundig Advies- en Rekencentrum (Sarc) BV zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską i Technische Universiteit Delft. |
| --- | --- |

2)

Scheepsbouwkundig Advies- en Rekencentrum (Sarc) BV zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską i Technische Universiteit Delft.

| 3) | Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 12.11.2011.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/9

---

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Syria International Islamic Bank przeciwko Radzie

(Sprawa T-293/12) (1)

((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie funduszy - Oczywisty błąd w ocenie - Ciężar dowodu - Żądanie odszkodowawcze))

2014/C 245/12

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Syria International Islamic Bank PJSC (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci G. Laguesse i J.P. Buyle)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i D. Gicheva, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 544/2012 z dnia 25 czerwca 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 165, s. 20; sprostowanie Dz.U. 2012, L 173, s. 27) oraz decyzji wykonawczej Rady 2012/335/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 165, s. 80) w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej, oraz, po drugie, żądanie odszkodowania.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 544/2012 z dnia 25 czerwca 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ono Syria International Islamic Bank PJSC. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 544/2012 z dnia 25 czerwca 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ono Syria International Islamic Bank PJSC.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady 2012/335/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ona Syria International Islamic Bank. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady 2012/335/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ona Syria International Islamic Bank.

| 3) | Żądanie odszkodowania zostaje odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

3)

Żądanie odszkodowania zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

| 4) | Syria International Islamic Bank pokrywa jedną czwartą własnych kosztów. |
| --- | --- |

4)

Syria International Islamic Bank pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.

| 5) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez Syria International Islamic Bank. |
| --- | --- |

5)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez Syria International Islamic Bank.

---

(1)  Dz.U. C 258 z 25.8.2012.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/10

---

Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2014 r. – Grupo Flexi de León przeciwko OHIM (FLEXI)

(Sprawa T-352/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FLEXI - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 245/13

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Flexi de León, SA de CV (León, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat M. Zarobe)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 maja 2012 r. (sprawa R 1335/2011-2), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego FLEXI jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Grupo Flexi de León, SA de CV zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Grupo Flexi de León, SA de CV zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 331z 27.10.2012.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/11

---

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Klingel przeciwko OHIM – Develey (JUNGBORN)

(Sprawa T-401/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Słowny znak towarowy JUNGBORN - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BORN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 245/14

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Robert Klingel OHG (Pforzheim, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Zeiher)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (Unterhaching, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunz-Hallstein i H. Kunz-Hallstein)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 lipca 2012 r. (sprawa R 936/2011-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG a Robert Klingel OHG.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Robert Klingel OHG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Robert Klingel OHG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 27.10.2012.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/11

---

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Pentafarma (METABOL)

(Sprawa T-486/12) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABOL - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy METABOL-MG - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 245/15

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Sofia Golam (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat N. Trovas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Pentafarma-Sociedade Tecnico-Medicinal, SA (Prior Velho, Portugalia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 lipca 2012 r. (sprawa R 1901/2011-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pentafarma-Sociedade Tecnico-Medicinal, SA a Sofią Golam.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 9 z 12.1.2013.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/12 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/12

---

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Communicaid Group Ltd przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-4/13) (1)

((Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Świadczenie usług kursów językowych dla pracowników instytucji, organów i agencji Unii Europejskiej w Brukseli - Odrzucenie oferty ubiegającej się - Zasada przejrzystości - Niedyskryminacja - Równe traktowanie - Artykuł 94 rozporządzenia finansowego - Kryteria wyboru - Obowiązek uzasadnienia - Kryteria udzielenia - Oczywisty błąd w ustaleniach))

2014/C 245/16

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Communicaid Group Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Brennan, solicitor, F. Randolph, QC, i M. Gray, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude i S. Lejeune, pełnomocnicy, wspierani przez P. Wytinck i B. Hoorelbeke, avocats)

Przedmiot

Skarga zmierzająca do stwierdzenia nieważności wszystkich lub części decyzji, którymi Komisja odmówiła zaklasyfikowania Communicaid Group Ltd na pierwszym miejscu na partie 1, 2, 3, 7, 8 i 9 w ramach zmówienia HR/R3/PR/2012/002 na świadczenie usług kursów językowych dla pracowników instytucji, organów i agencji Unii Europejskiej w Brukseli (Belgia)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Communicaid Group Ltd ponosi koszty postępowania, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie wydania środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Communicaid Group Ltd ponosi koszty postępowania, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie wydania środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 9.3.2013.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/13

---

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Glaxo Group (METABIOMAX)

(Sprawa T-62/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABIOMAX - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BIOMAX - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 245/17

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Sofia Golam (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat N. Trovas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Glaxo Group Ltd (Greenford, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci G. Ballas i N. Prentoulis)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 października 2012 r. (sprawa R 2089/2011-2), dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Glaxo Group Ltd a Sofią Golam.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 86 z 23.3.2013.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/13

---

Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2014 r. – K-Swiss przeciwko OHIM – Künzli SwissSchuh (równoległe paski na bucie)

(Sprawa T-85/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie o unieważnienie prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający równoległe paski na bucie - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]])

2014/C 245/18

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: K-Swiss, Inc. (Weestlake, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci R. Niebel i K. Tasma)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego 9znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: Ó. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Künzli SwissSchuh AG (Windish, Szwajcaria)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 października 2012 r. (sprawa R 174/2011-2) dotyczącą postępowania o unieważnienie prawa do znaku towarowego pomiędzy Künzli SwissSchuh AG a K-Swiss, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | K-Swiss, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

K-Swiss, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 123 z 27.4.2013.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/14

---

Wyrok Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX)

(Sprawa T-281/13) (1)

([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego METABIOMAX - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy metabiarex - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

2014/C 245/19

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Sofia Golam (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat N. Trovas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: meta Fackler Arzneimittel GmbH (Springe, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 marca 2013 r. (sprawa R 2022/2011-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między meta Fackler Arzneimittel GmbH a Sofią Golam.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 215 z 27.7.2013.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/14

---

Skarga wniesiona w dniu 28 marca 2014 e. – Victor International przeciwko OHIM– Ovejero Jiménez i Becerra Guibert (VICTOR)

(Sprawa T-204/14)

2014/C 245/20

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Victor International GmbH (Elmshorn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kaase i J. Plate)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą byli również: Gregorio Ovejero Jiménez i María Luisa Cristina Becerra Guibert (Alicante, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie R 2208/2012-2 w zakresie, w jakim uwzględnia ona sprzeciw; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie R 2208/2012-2 w zakresie, w jakim uwzględnia ona sprzeciw;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania;

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „VICTOR” dla towarów i usług z klas 25, 28 i 35 – zgłoszenie nr 8 4 09  963

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Gregorio Ovejero Jiménez i María Luisa Cristina Becerra Guibert

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Klika graficznych krajowych znaków towarowych zawierających element słowny „Victoria” dla towarów i usług z klas 25 i 35

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe uchylenie zaskarżonej decyzji

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 42 ust. 2 i 4 rozporządzenia nr 207/2009 oraz zasady 22 pkt 3 i 4 rozporządzenia nr 2868/95; naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 oraz naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/15

---

Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2014 r. – Mederer przeciwko OHIM – Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings)

(Sprawa T-210/14)

2014/C 245/21

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mederer GmbH (Fürth, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Sachs i O. Ruhl)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Cadbury Netherlands International Holdings BV (Breda, Niderlandy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie R 225/2013-5; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie R 225/2013-5;

| — | obciążenie strony pozwanej oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania przed OHIM i postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania przed OHIM i postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „Gummi Bear-Rings” dla towarów z klasy 30 – rejestracja międzynarodowa nr 1 0 51  028 wskazująca Unię Europejską

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Cadbury Netherlands International Holdings BV

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny krajowy znak towarowy zawierający element słowny „Gummy”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 2007/2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/16 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/16

---

Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2014 r. – Klement przeciwko OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika)

(Sprawa T-211/14)

2014/C 245/22

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Toni Klement (Dippolddiswalde, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Weiser)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Bullerjan GmbH (Isernhagen-Kirchhorst, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 stycznia 2014 r. w sprawie R 927/2013-1 polegającą na uwzględnieniu odwołania strony skarżącej i stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 7 23  822 w całości; |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 stycznia 2014 r. w sprawie R 927/2013-1 polegającą na uwzględnieniu odwołania strony skarżącej i stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 7 23  822 w całości;

| — | ewentualnie stwierdzenie nieważności tej decyzji; |
| --- | --- |

—

ewentualnie stwierdzenie nieważności tej decyzji;

| — | obciążenie OHIM oraz w danym wypadku właściciela wspólnotowego znaku towarowego/ewentualnego interwenienta kosztami niniejszego postępowania oraz postępowania odwoławczego przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM oraz w danym wypadku właściciela wspólnotowego znaku towarowego/ewentualnego interwenienta kosztami niniejszego postępowania oraz postępowania odwoławczego przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku: Trójwymiarowy znak przedstawiający piekarnik dla towarów z klasy 11 – zgłoszenie nr 3 7 23  822

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Bullerjan GmbH

Strona wnosząca o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 15 tego rozporządzenia

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/17

---

Skarga wniesiona w dniu 31 marca 2014 r. – PSL przeciwko OHIM – Consortium Ménager Parisien (Przedstawienie zegarka)

(Sprawa T-212/14)

2014/C 245/23

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: PSL Ltd (Kowloon, Hong Kong) (przedstawiciele: adwokaci R. Dissmann i J. Bogatz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Consortium Ménager Parisien (Paryż, Francja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 stycznia 2014 r. w sprawie R 1495/2012-3; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 stycznia 2014 r. w sprawie R 1495/2012-3;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem oraz postępowania odwoławczego przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem oraz postępowania odwoławczego przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wzór wspólnotowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do wzoru: Wzór przedstawiający zegarek dla towarów z klasy 10–02 – wzór wspólnotowy nr 1 6 00  560–0001

Właściciel wzoru wspólnotowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego: Consortium Menager Parisien

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do wzoru: Brak indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalanie wniosku o unieważnienie prawa do wzoru

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i unieważnienie spornego wzoru

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 6 rozporządzenia nr 6/2002

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/17

---

Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2014 r. – CBM Creative Brands Marken przeciwko OHIM – Aeronautica Militare – Stato Maggiore (Trecolore)

(Sprawa T-227/14)

2014/C 245/24

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci U. Lüken, M. Grundmann i N. Kerger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Aeronautica Militare – Stato Maggiore (Rzym, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie R 253/2013-1, w zakresie w jakim Pierwsza Izba Odwoławcza uchyliła decyzję Wydziału Sprzeciwów i uwzględniła sprzeciw wniesiony wobec zgłoszenia do rejestracji nr 00 9 8 77  325 dla towarów z klas 18 i 25; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie R 253/2013-1, w zakresie w jakim Pierwsza Izba Odwoławcza uchyliła decyzję Wydziału Sprzeciwów i uwzględniła sprzeciw wniesiony wobec zgłoszenia do rejestracji nr 00 9 8 77  325 dla towarów z klas 18 i 25;

| — | oddalenie w całości sprzeciwu wniesionego wobec zgłoszenia do rejestracji nr 00 9 8 77  325; |
| --- | --- |

—

oddalenie w całości sprzeciwu wniesionego wobec zgłoszenia do rejestracji nr 00 9 8 77  325;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Trecolore” dla towarów i usług należących do klas 18, 25 i 35 – zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 8 77  325

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Aeronautica Militare – Stato Maggiore

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny i graficzny krajowy i wspólnotowy znak towarowy „FRECCE TRICOLORI” dla towarów i usług należących do klas 9, 14, 16, 18, 20, 25, 28 i 41.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe uchylenie spornej decyzji

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/18

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – CBM Creative Brands Marken przeciwko OHIM – Aeronautica Militare – Stato Maggiore (TRECOLORE)

(Sprawa T-228/14)

2014/C 245/25

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci U. Lüken, M. Grundmann i N. Kerger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Aeronautica Militare – Stato Maggiore (Rzym, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie R 594/2013-1, w zakresie w jakim Pierwsza Izba Odwoławcza utrzymała w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów odrzucającą zgłoszenie nr 00 9 8 77  391 w odniesieniu do towarów z klas 18 i 25 i należących do klasy 35 usług „handlu detalicznego, w tym internetowego i telezakupów, odzieżą, obuwiem, nakryciami głowy, okularami słonecznymi, metalami szlachetnymi i ich stopami, wyrobami z metali szlachetnych lub pokrywanych nimi, wyrobami jubilerskimi, kamieniami szlachetnymi, przyrządami zegarmistrzowskimi i chronometrycznymi, skórą i imitacjami skóry oraz wyrobami z tych materiałów, skórami zwierzęcymi, walizami, torbami podróżnymi, torbami, torebkami, portfelami, portmonetkami, etui na klucze, plecakami, futerałami, parasolkami, parasolami (dużymi) i laskami; biczami, uprzężą i wyrobami rymarskimi”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie R 594/2013-1, w zakresie w jakim Pierwsza Izba Odwoławcza utrzymała w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów odrzucającą zgłoszenie nr 00 9 8 77  391 w odniesieniu do towarów z klas 18 i 25 i należących do klasy 35 usług „handlu detalicznego, w tym internetowego i telezakupów, odzieżą, obuwiem, nakryciami głowy, okularami słonecznymi, metalami szlachetnymi i ich stopami, wyrobami z metali szlachetnych lub pokrywanych nimi, wyrobami jubilerskimi, kamieniami szlachetnymi, przyrządami zegarmistrzowskimi i chronometrycznymi, skórą i imitacjami skóry oraz wyrobami z tych materiałów, skórami zwierzęcymi, walizami, torbami podróżnymi, torbami, torebkami, portfelami, portmonetkami, etui na klucze, plecakami, futerałami, parasolkami, parasolami (dużymi) i laskami; biczami, uprzężą i wyrobami rymarskimi”;

| — | oddalenie w całości sprzeciwu wniesionego wobec zgłoszenia nr 00 9 8 77  391; |
| --- | --- |

—

oddalenie w całości sprzeciwu wniesionego wobec zgłoszenia nr 00 9 8 77  391;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „TRECOLORE” dla towarów i usług należących do klas 18, 25 i 35 – Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 8 77  391

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Aeronautica Militare – Stato Maggiore

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny i graficzny krajowy i wspólnotowy znak towarowy „FRECCE TRICOLORI” zarejestrowany dla towarów i usług należących do klas 9, 14, 16, 18, 20, 25, 28 i 41.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/19

---

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Argus Security Projects przeciwko Komisji

(Sprawa T-266/14)

2014/C 245/26

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Argus Security Projects Ltd (Limassol, Cypr) (przedstawiciele: T. Bontinck i E. van Nuffel d’Heynsbroeck, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji EUBAM Lybie o niewybraniu oferty złożonej przez spółkę Argus w ramach przetargu odnoszącego się do świadczenia usług z zakresu bezpieczeństwa w ramach misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (umowa EUBAM-13-020) i udzieleniu zamówienia spółce Garda; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji EUBAM Lybie o niewybraniu oferty złożonej przez spółkę Argus w ramach przetargu odnoszącego się do świadczenia usług z zakresu bezpieczeństwa w ramach misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (umowa EUBAM-13-020) i udzieleniu zamówienia spółce Garda;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 110 rozporządzenia finansowego (1), zasad określonych w dokumentach odnoszących się do udzielenia zamówienia, w szczególności pkt 4.1 i 12.1 instrukcji dla oferentów, i zasad równego traktowania oferentów i niedyskryminacji, ponieważ EUBAM nie sprawdziła zdolności oferenta, któremu udzielono zamówienia, do wykonania zamówienia zgodnie z jego wymogami i przeprowadziła leżącą w jej kompetencjach ocenę kwalifikacji technicznych, jakich oczekuje się od wybranej oferty, bez minimalnej dokładności, jakiej można byłoby w sposób rozsądny oczekiwać.
  Skarżąca utrzymuje, że poważne braki oferenta, któremu udzielono zamówienia, oraz niezdolność do wykonania przez niego zamówienia sprawiają, że oferta jest nierealistyczna i nie powinna była zostać wybrana przez instytucję zamawiającą. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 110 rozporządzenia finansowego (1), zasad określonych w dokumentach odnoszących się do udzielenia zamówienia, w szczególności pkt 4.1 i 12.1 instrukcji dla oferentów, i zasad równego traktowania oferentów i niedyskryminacji, ponieważ EUBAM nie sprawdziła zdolności oferenta, któremu udzielono zamówienia, do wykonania zamówienia zgodnie z jego wymogami i przeprowadziła leżącą w jej kompetencjach ocenę kwalifikacji technicznych, jakich oczekuje się od wybranej oferty, bez minimalnej dokładności, jakiej można byłoby w sposób rozsądny oczekiwać.

Skarżąca utrzymuje, że poważne braki oferenta, któremu udzielono zamówienia, oraz niezdolność do wykonania przez niego zamówienia sprawiają, że oferta jest nierealistyczna i nie powinna była zostać wybrana przez instytucję zamawiającą.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący zasadniczej zmiany pierwotnych warunków zamówienia, która mogła wypaczyć wynik przetargu.
  Strona skarżąca utrzymuje, że stosunek pomiędzy punktami przyznanymi oferentowi, któremu zostało udzielone zamówienie, a punktami przyznanymi stronie skarżącej w odniesieniu do wszystkich kryteriów oceny uległby odwróceniu, gdyby wybrana oferta została oceniona z uwzględnieniem warunków, na jakich spółka, której udzielono zamówienia, wykonuje to zamówienie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący zasadniczej zmiany pierwotnych warunków zamówienia, która mogła wypaczyć wynik przetargu.

Strona skarżąca utrzymuje, że stosunek pomiędzy punktami przyznanymi oferentowi, któremu zostało udzielone zamówienie, a punktami przyznanymi stronie skarżącej w odniesieniu do wszystkich kryteriów oceny uległby odwróceniu, gdyby wybrana oferta została oceniona z uwzględnieniem warunków, na jakich spółka, której udzielono zamówienia, wykonuje to zamówienie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ponieważ instytucja zamawiająca nie przestrzegała art. 113 rozporządzenia finansowego i art. 161 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (2) z tego powodu, iż charakterystyka i czynniki decydujące o przewadze wybranej oferty nie zostały przekazane w terminie piętnastu dni kalendarzowych od dnia otrzymania wniosku strony skarżącej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, ponieważ instytucja zamawiająca nie przestrzegała art. 113 rozporządzenia finansowego i art. 161 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (2) z tego powodu, iż charakterystyka i czynniki decydujące o przewadze wybranej oferty nie zostały przekazane w terminie piętnastu dni kalendarzowych od dnia otrzymania wniosku strony skarżącej.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298, s. 1).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362, s.1).

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/20 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/20

---

Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2014 r. – Dyckerhoff Polska przeciwko Komisji

(Sprawa T-284/14)

2014/C 245/27

Język postępowania: Polski

Strony

Strona skarżąca: Dyckerhoff Polska sp. z o.o. (Nowiny, Polska) (przedstawiciel: K. Kowalczyk, radca prawny)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Uchylenie decyzji Komisji 2013/448/UE z 5 września 2013 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (DU L 240, str. 27). |
| --- | --- |

—

Uchylenie decyzji Komisji 2013/448/UE z 5 września 2013 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (DU L 240, str. 27).

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący






  — | Niezgodności wydanej decyzji z prawem unijnym, zwłaszcza z dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu europejskiego i Rady z 13 października 2003 r. oraz decyzja Komisji 2010/2/UE z 24 grudnia 2009 r. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący

—

Niezgodności wydanej decyzji z prawem unijnym, zwłaszcza z dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu europejskiego i Rady z 13 października 2003 r. oraz decyzja Komisji 2010/2/UE z 24 grudnia 2009 r.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący






  — | Naruszenia zasady równego traktowania, poprzez ustalenie jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego na tym samym poziomie dla wszystkich sektorów, bez uwzględnienia, ze sektory narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, w tym sektor obejmujący produkcje cementu, powinny być traktowane odmiennie niż sektory niedotknięte takim znaczącym ryzykiem;
  oraz naruszenie zasady proporcjonalności. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący

—

Naruszenia zasady równego traktowania, poprzez ustalenie jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego na tym samym poziomie dla wszystkich sektorów, bez uwzględnienia, ze sektory narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, w tym sektor obejmujący produkcje cementu, powinny być traktowane odmiennie niż sektory niedotknięte takim znaczącym ryzykiem;

oraz naruszenie zasady proporcjonalności.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący






  — | Na podstawie art. 277 TFUE, niemożności zastosowania art. 10(a) ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE oraz art. 15 ust. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE – będących podstawa do wydania zaskarżonej decyzji – w zakresie, w jakim możliwe jest ich stosowanie bez uwzględnienia art. 10 (a) ust. 12-18 dyrektywy 2003/87/WE, art. 16 decyzji Komisji 2011/278/UE oraz decyzji Komisji 2010/2/UE, potwierdzających konieczność szczególnego podejścia do sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji i przyjęcia przez Komisje Europejska jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego dla wszystkich sektorów. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący

—

Na podstawie art. 277 TFUE, niemożności zastosowania art. 10(a) ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE oraz art. 15 ust. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE – będących podstawa do wydania zaskarżonej decyzji – w zakresie, w jakim możliwe jest ich stosowanie bez uwzględnienia art. 10 (a) ust. 12-18 dyrektywy 2003/87/WE, art. 16 decyzji Komisji 2011/278/UE oraz decyzji Komisji 2010/2/UE, potwierdzających konieczność szczególnego podejścia do sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji i przyjęcia przez Komisje Europejska jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego dla wszystkich sektorów.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/21

---

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (XAΛΛOYMI)

(Sprawa T-292/14)

2014/C 245/28

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister, i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 1849/2013-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 1849/2013-4;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „XAΛΛOYMI” dla towarów z klasy 29 – zgłoszenie nr 1 1 5 78  473

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/21

---

Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (HALLOUMI)

(Sprawa T-293/14)

2014/C 245/29

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister, i V. Marsland, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 1503/2013-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 1503/2013-4;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „HALLOUMI” dla towarów z klasy 29 – zgłoszenie nr 1 1 5 70  124

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/22

---

Skarga wniesiona w dniu 1 maja 2014 r. – PKK przeciwko Radzie

(Sprawa T-316/14)

2014/C 245/30

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Partia Pracujących Kurdystanu (PKK) (przedstawiciele: adwokaci A. van Eik, T. Buruma i M. Wijngaarden)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 125/2014 (1) w zakresie, w jakim dotyczy ono PKK (znanej również pod nazwami: KADEK; KONGRA GEL); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 125/2014 (1) w zakresie, w jakim dotyczy ono PKK (znanej również pod nazwami: KADEK; KONGRA GEL);

| — | uznanie, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 (2) nie ma zastosowania do PKK (znanej również pod nazwami: KADEK; KONGRA GEL); |
| --- | --- |

—

uznanie, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 (2) nie ma zastosowania do PKK (znanej również pod nazwami: KADEK; KONGRA GEL);

| — | ewentualnie, określenie, że uzasadniony jest mniej dotkliwy środek niż utrzymanie w wykazie; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, określenie, że uzasadniony jest mniej dotkliwy środek niż utrzymanie w wykazie;

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, lub rozporządzenie Rady nr 2580/2001 nie podlega stosowaniu ze względu na nieprzestrzeganie prawa konfliktów zbrojnych. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, lub rozporządzenie Rady nr 2580/2001 nie podlega stosowaniu ze względu na nieprzestrzeganie prawa konfliktów zbrojnych.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ PKK nie może zostać uznana za „grupę terrorystyczną” w rozumieniu art. 1 ust. 3 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB (3). |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ PKK nie może zostać uznana za „grupę terrorystyczną” w rozumieniu art. 1 ust. 3 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB (3).

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ nie istnieje żadna decyzja wydana przez właściwą władzę, jak tego wymaga art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ nie istnieje żadna decyzja wydana przez właściwą władzę, jak tego wymaga art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ decyzja jest częściowo oparta na informacjach uzyskanych w wyniku tortur lub złego traktowania, przez co nie szanuje praw podstawowych, nie przestrzega zasad i nie popiera ich stosowania w zgodzie z art. 51 karty praw podstawowych. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ decyzja jest częściowo oparta na informacjach uzyskanych w wyniku tortur lub złego traktowania, przez co nie szanuje praw podstawowych, nie przestrzega zasad i nie popiera ich stosowania w zgodzie z art. 51 karty praw podstawowych.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ Rada nie przeprowadziła właściwej kontroli wymaganej na podstawie art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ Rada nie przeprowadziła właściwej kontroli wymaganej na podstawie art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ decyzja nie jest zgodna z wymogami proporcjonalności i pomocniczości. |
| --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ decyzja nie jest zgodna z wymogami proporcjonalności i pomocniczości.

| 7. | Zarzut siódmy dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ w odniesieniu do rozporządzenia nie dopełniono obowiązku uzasadnienia, jak tego wymaga art. 296 TFUE. |
| --- | --- |

7.

Zarzut siódmy dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ w odniesieniu do rozporządzenia nie dopełniono obowiązku uzasadnienia, jak tego wymaga art. 296 TFUE.

| 8. | Zarzut ósmy dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ narusza przysługujące jej prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej. |
| --- | --- |

8.

Zarzut ósmy dotyczący tego, że rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 jest nieważne w zakresie, w jakim dotyczy PKK, ponieważ narusza przysługujące jej prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej.

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 125/2014 z dnia 10 lutego 2014 r. dotyczące wykonania art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 714/2013.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu.

(3)  Wspólne stanowisko Rady z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/23 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/23

---

Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2014 r. – Novomatic przeciwko OHIM – Granini France (HOT JOKER)

(Sprawa T-326/14)

2014/C 245/31

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Austria) (przedstawiciel: adwokat W.M. Mosing)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Granini France (Mâcon, Francja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie R 589/2013-2 ze skutkiem w postaci oddalenia sprzeciwu oraz rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 9 5 94  458 zgodnie ze zgłoszeniem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie R 589/2013-2 ze skutkiem w postaci oddalenia sprzeciwu oraz rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 9 5 94  458 zgodnie ze zgłoszeniem;

| — | obciążenie strony pozwanej oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, w razie zgłoszenia na piśmie wstąpienia przez nią do sprawy w charakterze interwenienta, kosztami postępowania przed Sądem i postępowania odwoławczego przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą, w razie zgłoszenia na piśmie wstąpienia przez nią do sprawy w charakterze interwenienta, kosztami postępowania przed Sądem i postępowania odwoławczego przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „HOT JOKER” dla towarów z klas 9 i 28 – zgłoszenie nr 9 5 94  458

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Granini France

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „joker +” dla towarów z klas 28 i 41

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; naruszenie art. 75 i nast. rozporządzenia nr 207/2009; naruszenie obowiązku OHIM wykonywania swoich uprawnień zgodnie z ogólnymi zasadami prawa Unii.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/24

---

Skarga wniesiona w dniu 8 maja 2014 r. – Rezon OOD przeciwko OHIM – mobile.international GmbH (mobile.de proMotor)

(Sprawa T-337/14)

2014/C 245/32

Język skargi: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Rezon OOD (Sofia, Bulgaria) (przedstawiciele: P. Kynczew i T. Ignatowa, advokati)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: mobile.international GmbH (Dreilinden, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 950/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 950/2013-1;

| — | uwzględnienie wniosków złożonych przez nią do wydziałów i izb odwoławczych OHIM; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie wniosków złożonych przez nią do wydziałów i izb odwoławczych OHIM;

| — | uwzględnienie w całości wniosku o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego należącego do mobile.international GmbH; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie w całości wniosku o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego należącego do mobile.international GmbH;

| — | uwzględnienie jej wniosku o zasądzenie kosztów; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie jej wniosku o zasądzenie kosztów;

| — | zapewnienie zlecenia sporządzenia przez biegłego opinii na piśmie w przedmiocie poruszonych w postępowaniu kwestii postępowania dowodowego. |
| --- | --- |

—

zapewnienie zlecenia sporządzenia przez biegłego opinii na piśmie w przedmiocie poruszonych w postępowaniu kwestii postępowania dowodowego.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „mobile.de proMotor” dla usług z klas 35, 38, 41 i 42 – wspólnotowy znak towarowy nr 4 8 96  643.

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: mobile.international GmbH

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Względna podstawa unieważnienia zgodnie z art. 53 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 78 ust. 1 lit. e) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 76 tego rozporządzenia i z zasadą 22 ust. 3 rozporządzenia nr 2868/95; naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009; kolizja między później zarejestrowanym wspólnotowym znakiem towarowym a wcześniej zarejestrowanym krajowym znakiem towarowym w kontekście rozszerzenia Unii Europejskiej.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/25

---

Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2014 r. – The Smiley Company przeciwko OHIM – The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME)

(Sprawa T-352/14)

2014/C 245/33

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Smiley Company SPRL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci I. Helbig, P. Hansmersmann i S. Rengshausen)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: The Swatch Group Management Services AG (Biel, Szwajcaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie R 1497/2013-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie R 1497/2013-1;

| — | oddalenie sprzeciwu poprzez zmianę zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu poprzez zmianę zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem i obciążenie interwenienta kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem i obciążenie interwenienta kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „HAPPY TIME” dla towarów i usług z klas 14 i 35 – zgłoszenie nr 1 0 1 06  813

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: The Swatch Group Management Services AG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „HAPPY HOURS” dla usług z klas 35 i 37

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/25

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Al Naggar przeciwko Radzie

(Sprawa T-375/14)

2014/C 245/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Kair, Egipt) (przedstawiciele: J.F. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe i A. Yehia, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącej środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącej środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 1 decyzji 2011/172 (1) w zakresie, w jakim strona skarżąca nie została sama uznana, czy nawet wskazana, za odpowiedzialną za sprzeniewierzenie funduszy publicznych, lecz zastosowano wobec niej środki ograniczające z tego tylko względu, że jest małżonką Ahmeda Abdelaziza Ezza („A. Ezza”). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 1 decyzji 2011/172 (1) w zakresie, w jakim strona skarżąca nie została sama uznana, czy nawet wskazana, za odpowiedzialną za sprzeniewierzenie funduszy publicznych, lecz zastosowano wobec niej środki ograniczające z tego tylko względu, że jest małżonką Ahmeda Abdelaziza Ezza („A. Ezza”).

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 6 TUE w związku z art. 2 TUE i 3 TUE oraz art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim decyzja 2014/153 (2) niesłusznie została oparta na niezbitym założeniu, że nie istniało ryzyko naruszenia praw podstawowych strony skarżącej w ramach postępowań prowadzonych przeciwko niej w Egipcie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 6 TUE w związku z art. 2 TUE i 3 TUE oraz art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim decyzja 2014/153 (2) niesłusznie została oparta na niezbitym założeniu, że nie istniało ryzyko naruszenia praw podstawowych strony skarżącej w ramach postępowań prowadzonych przeciwko niej w Egipcie.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 7, 16 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim decyzja 2014/153 wprowadziła nieproporcjonalne ograniczenia w odniesieniu do prawa do życia prywatnego, prawa własności oraz swobody prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 7, 16 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim decyzja 2014/153 wprowadziła nieproporcjonalne ograniczenia w odniesieniu do prawa do życia prywatnego, prawa własności oraz swobody prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 41, 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim decyzja 2014/153 nie posiadała właściwego i wystarczającego uzasadnienia i została wydana z naruszeniem prawa strony skarżącej do bycia wysłuchanym. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 41, 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim decyzja 2014/153 nie posiadała właściwego i wystarczającego uzasadnienia i została wydana z naruszeniem prawa strony skarżącej do bycia wysłuchanym.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim (i) wobec strony skarżącej nigdy nie było prowadzone jakiekolwiek dochodzenie w sprawie sprzeniewierzenia funduszy publicznych; (ii) działania A. Ezza stanowiły zwykłe działania podejmowane w zakresie działalności handlowej i tym samym nie mogą zostać uznane za sprzeniewierzanie funduszy publicznych, oraz (iii) Rada w chwili wydawania decyzji 2014/153 nie uwzględniła okoliczności, że trzy lata po wydaniu pierwszych środków sytuacja prawna A. Ezza pozostawała wciąż co najmniej niepewna. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim (i) wobec strony skarżącej nigdy nie było prowadzone jakiekolwiek dochodzenie w sprawie sprzeniewierzenia funduszy publicznych; (ii) działania A. Ezza stanowiły zwykłe działania podejmowane w zakresie działalności handlowej i tym samym nie mogą zostać uznane za sprzeniewierzanie funduszy publicznych, oraz (iii) Rada w chwili wydawania decyzji 2014/153 nie uwzględniła okoliczności, że trzy lata po wydaniu pierwszych środków sytuacja prawna A. Ezza pozostawała wciąż co najmniej niepewna.

---

(1)  Decyzja Rady 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. L 76, s. 63).

(2)  Decyzja Rady 2014/153/WPZiB z dnia 20 marca 2014 r. zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. L 85, s. 9).

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/26

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Yassin przeciwko Radzie

(Sprawa T-376/14)

2014/C 245/35

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Kair, Egipt) (przedstawiciele: J. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe i A. Yehia, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącej środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącej środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów, które są zasadniczo identyczne z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-375/14 Al Naggar przeciwko Radzie lub do nich podobne.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/27

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Ezz przeciwko Radzie

(Sprawa T-377/14)

2014/C 245/36

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ahmed Abdelaziz Ezz (Giza, Egipt) (przedstawiciele: J.F. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe i A. Yehia, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącego środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącego środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów, które są zasadniczo identyczne z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-375/14 Al Naggar przeciwko Radzie lub do nich podobne.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/27

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2014 r. – Salama przeciwko Radzie

(Sprawa T-378/14)

2014/C 245/37

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Kair, Egipt) (przedstawiciele: J.F. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe i A. Yehia, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącej środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2014/153 w zakresie, w jakim przedłużono w niej do dnia 22 marca 2015 r. stosowanie wobec skarżącej środków ograniczających zawartych w decyzji Rady 2011/172/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów, które są zasadniczo identyczne z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-375/14 Al Naggar przeciwko Radzie lub do nich podobne.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/28 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/28

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Gutser przeciwko Komisji

(Sprawa T-392/14)

2014/C 245/38

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Gutser, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz i J. Corral García)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zaskarżona została ta sama decyzja, co w sprawie T-515/13 Hiszpania przeciwko Komisji, a mianowicie decyzja w sprawie systemu podatkowego stosowanego do niektórych umów leasingu finansowego, zwanego również hiszpańskim systemem leasingu podatkowego.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, zgodnie z którym zaskarżona decyzja ma istotne wady formalne i narusza art. 20, 21 i 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ została wydana wskutek dochodzenia, w którym miały miejsce istotne nieprawidłowości. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym zaskarżona decyzja ma istotne wady formalne i narusza art. 20, 21 i 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ została wydana wskutek dochodzenia, w którym miały miejsce istotne nieprawidłowości.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 i 108 TFUE, ze względu na uznanie, że środki będące przedmiotem sporu stanowią pomoc państwa, ponieważ nie wykazano ich selektywnego charakteru. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 i 108 TFUE, ze względu na uznanie, że środki będące przedmiotem sporu stanowią pomoc państwa, ponieważ nie wykazano ich selektywnego charakteru.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 i 108 TFUE, ze względu na uznanie, że środki będące przedmiotem sporu stanowią pomoc państwa, ponieważ nie wykazano, że oddziaływają na handel wewnątrzwspólnotowy. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 i 108 TFUE, ze względu na uznanie, że środki będące przedmiotem sporu stanowią pomoc państwa, ponieważ nie wykazano, że oddziaływają na handel wewnątrzwspólnotowy.

| 4. | Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja naruszyła prawo poprzez naruszenie art. 107 traktatu, wskazując inwestorów jako beneficjenta ewentualnej pomocy. Ponadto decyzja obarczona jest brakiem uzasadnienia. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja naruszyła prawo poprzez naruszenie art. 107 traktatu, wskazując inwestorów jako beneficjenta ewentualnej pomocy. Ponadto decyzja obarczona jest brakiem uzasadnienia.

| 5. | Zarzut piąty, dotyczący naruszenia prawa ze względu na nakazanie zwrotu pomocy z naruszeniem zasad pewności prawa, uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania, a także art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty, dotyczący naruszenia prawa ze względu na nakazanie zwrotu pomocy z naruszeniem zasad pewności prawa, uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania, a także art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/29 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/29

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Ingeperfil przeciwko Komisji

(Sprawa T-393/14)

2014/C 245/39

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Ingeperfil, SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J.C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz i J. Corral García)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zarzuty i główne argumenty są te same, jak w sprawie T-392/14.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/29 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/29

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2014 r. – Turon & Ros przeciwko Komisji

(Sprawa T-394/14)

2014/C 245/40

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Inmobiliaria Turon & Ros, SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz i J. Corral García)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zarzuty i główne argumenty są te same, jak w sprawie T-392/14.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/30 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/30

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Sociedad Española Inmuebles y Locales przeciwko Komisji

(Sprawa T-394/14)

2014/C 245/41

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Sociedad Española Inmuebles y Locales (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz i J. Corral García)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zarzuty i główne argumenty są te same, jak w sprawie T-392/14.

---

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/30 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/30

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2014 r. – Marcuccio przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

(Sprawa T-409/14)

2014/C 245/42

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: G. Cipressa, avvocato)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, w drodze której strona pozwana odrzuciła przedstawiony przez skarżącego Trybunałowi Sprawiedliwości wniosek z dnia 22 stycznia 2014 r.; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na jej formę, w drodze której strona pozwana odrzuciła przedstawiony przez skarżącego Trybunałowi Sprawiedliwości wniosek z dnia 22 stycznia 2014 r.;

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego 25  000 EUR lub jakiejkolwiek wyższej lub niższej kwoty, uznanej przez Sąd za słuszną i właściwą, tytułem naprawienia szkody, jaką skarżący uważa, że poniósł z uwagi na przewlekłe postępowanie sądowe, które zostało przez niego wszczęte, albo tytułem odszkodowania za przewlekłość wspomnianego postępowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego 25  000 EUR lub jakiejkolwiek wyższej lub niższej kwoty, uznanej przez Sąd za słuszną i właściwą, tytułem naprawienia szkody, jaką skarżący uważa, że poniósł z uwagi na przewlekłe postępowanie sądowe, które zostało przez niego wszczęte, albo tytułem odszkodowania za przewlekłość wspomnianego postępowania;

| — | obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga dotyczy szkody, jaką skarżący uważa, że poniósł ze względu na przewlekłość postępowania w sprawie T-236/02 Marcuccio przeciwko Komisji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi dwa zarzuty:

| 1. | Pierwszy zarzut dotyczący całkowitego braku uzasadnienia, także ze względu na całkowity brak pouczenia, i naruszenia obowiązku dobrej administracji. |
| --- | --- |

1.

Pierwszy zarzut dotyczący całkowitego braku uzasadnienia, także ze względu na całkowity brak pouczenia, i naruszenia obowiązku dobrej administracji.

| 2. | Drugi zarzut dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie. |
| --- | --- |

2.

Drugi zarzut dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 28.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 245/32 |
| --- | --- | --- | --- |

28.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 245/32

---

Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-50/14)

2014/C 245/43

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: S. Orlandi, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej Komisji w sprawie przyznania skarżącej dodatku zagranicznego.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej z dnia 3 października 2013 r. w sprawie przyznania skarżącej dodatku zagranicznego; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji odmownej z dnia 3 października 2013 r. w sprawie przyznania skarżącej dodatku zagranicznego;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---