# Dziennik Urzędowy C 271/19 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 271 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5719 sierpnia 2014 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 271

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5719 sierpnia 2014

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Komitet Regionów |
| | 107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r. |
| 2014/C 271/01 | Rezolucja Komitetu Regionów — Dwudziestolecie Komitetu Regionów — Wzmacnianie uprawnień władz lokalnych i regionalnych w Unii Europejskiej | 1 |
| 2014/C 271/02 | Rezolucja Komitetu Regionów — Propozycje Komitetu Regionów na nową kadencję prawodawców Unii Europejskiej | 6 |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r. |
| 2014/C 271/03 | Opinia Komitetu Regionów – W kierunku zintegrowanego programu rozwoju miast w Unii Europejskiej | 11 |
| 2014/C 271/04 | Opinia Komitetu Regionów – Pakiet dotyczący mobilności w miastach | 18 |
| 2014/C 271/05 | Opinia Komitetu Regionów – Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast | 25 |
| 2014/C 271/06 | Opinia Komitetu Regionów – Przyszła polityka UE w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych | 30 |
| 2014/C 271/07 | Opinia Komitetu Regionów – Europejska strategia dotycząca bezdomności | 36 |
| 2014/C 271/08 | Opinia Komitetu Regionów – Strategia UE na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego (EUSAIR) | 40 |
| 2014/C 271/09 | Opinia Komitetu Regionów – Wielopoziomowe sprawowanie rządów w propagowaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. i realizacji międzynarodowych celów z Aichi | 45 |
| 2014/C 271/10 | Opinia Komitetu Regionów – Wykonanie budżetu UE | 53 |
| 2014/C 271/11 | Opinia Komitetu Regionów – Projekt budżetu UE na 2015 rok | 58 |
| 2014/C 271/12 | Opinia Komitetu Regionów – Plan działania z Hyogo na lata po 2015 r.: zarządzanie ryzykiem w celu budowania odporności | 61 |
| 2014/C 271/13 | Opinia Komitetu Regionów – Zasoby genetyczne w rolnictwie – od ochrony do zrównoważonego wykorzystywania | 66 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r.

2014/C 271/01

Rezolucja Komitetu Regionów — Dwudziestolecie Komitetu Regionów — Wzmacnianie uprawnień władz lokalnych i regionalnych w Unii Europejskiej

1

2014/C 271/02

Rezolucja Komitetu Regionów — Propozycje Komitetu Regionów na nową kadencję prawodawców Unii Europejskiej

6

OPINIE

Komitet Regionów

107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r.

2014/C 271/03

Opinia Komitetu Regionów – W kierunku zintegrowanego programu rozwoju miast w Unii Europejskiej

11

2014/C 271/04

Opinia Komitetu Regionów – Pakiet dotyczący mobilności w miastach

18

2014/C 271/05

Opinia Komitetu Regionów – Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast

25

2014/C 271/06

Opinia Komitetu Regionów – Przyszła polityka UE w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

30

2014/C 271/07

Opinia Komitetu Regionów – Europejska strategia dotycząca bezdomności

36

2014/C 271/08

Opinia Komitetu Regionów – Strategia UE na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego (EUSAIR)

40

2014/C 271/09

Opinia Komitetu Regionów – Wielopoziomowe sprawowanie rządów w propagowaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. i realizacji międzynarodowych celów z Aichi

45

2014/C 271/10

Opinia Komitetu Regionów – Wykonanie budżetu UE

53

2014/C 271/11

Opinia Komitetu Regionów – Projekt budżetu UE na 2015 rok

58

2014/C 271/12

Opinia Komitetu Regionów – Plan działania z Hyogo na lata po 2015 r.: zarządzanie ryzykiem w celu budowania odporności

61

2014/C 271/13

Opinia Komitetu Regionów – Zasoby genetyczne w rolnictwie – od ochrony do zrównoważonego wykorzystywania

66

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r. |
| 2014/C 271/14 | Opinia Komitetu Regionów – Mobilność pracowników i wzmocnienie europejskich służb zatrudnienia | 70 |
| 2014/C 271/15 | Opinia Komitetu Regionów – Reformy strukturalne banków UE oraz przejrzystość w równoległym systemie bankowym | 87 |

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r.

2014/C 271/14

Opinia Komitetu Regionów – Mobilność pracowników i wzmocnienie europejskich służb zatrudnienia

70

2014/C 271/15

Opinia Komitetu Regionów – Reformy strukturalne banków UE oraz przejrzystość w równoległym systemie bankowym

87

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r.

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/1

---

Rezolucja Komitetu Regionów

Dwudziestolecie Komitetu Regionów

Wzmacnianie uprawnień władz lokalnych i regionalnych w Unii Europejskiej

2014/C 271/01

KOMITET REGIONÓW

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w których powierzono mu nowe uprawnienia i zakres odpowiedzialności w europejskim systemie politycznym, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w których powierzono mu nowe uprawnienia i zakres odpowiedzialności w europejskim systemie politycznym,

| — | uwzględniając swoją deklarację misji, w której określa się jako zgromadzenie polityczne przedstawicieli samorządów lokalnych i regionalnych, pełniące podwójną funkcję terytorialnej i demokratycznej reprezentacji w procesie decyzyjnym Unii, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją deklarację misji, w której określa się jako zgromadzenie polityczne przedstawicieli samorządów lokalnych i regionalnych, pełniące podwójną funkcję terytorialnej i demokratycznej reprezentacji w procesie decyzyjnym Unii,

| — | uwzględniając umowę o współpracy z Parlamentem Europejskim z dnia 5 lutego 2014 r., która formalizuje wspólną wolę wzmocnienia legitymacji demokratycznej UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o współpracy z Parlamentem Europejskim z dnia 5 lutego 2014 r., która formalizuje wspólną wolę wzmocnienia legitymacji demokratycznej UE,

| — | uwzględniając Protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów, podpisany w dniu 16 lutego 2012 r., który potwierdza jego zaangażowanie w realizację rocznego programu prac i programu legislacyjnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów, podpisany w dniu 16 lutego 2012 r., który potwierdza jego zaangażowanie w realizację rocznego programu prac i programu legislacyjnego,

| — | Powołuje się na wyjątkową rolę, jaką pełni od dwudziestu lat w służbie Unii Europejskiej oraz w służbie przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności, a także na rzecz obrony celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. |
| --- | --- |

—

Powołuje się na wyjątkową rolę, jaką pełni od dwudziestu lat w służbie Unii Europejskiej oraz w służbie przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności, a także na rzecz obrony celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

| — | Podkreśla swój rosnący wpływ na tworzenie europejskiego prawodawstwa poprzez swą funkcję doradczą oraz podkreśla swoją rolę polityczną w procesie stanowienia prawa Unii Europejskiej, gdzie jego głównym zadaniem jest zapewnianie uwzględnienia w procesie ustawodawczym wiedzy i doświadczenia władz lokalnych i regionalnych w zakresie wdrażania i stosowania prawa UE. |
| --- | --- |

—

Podkreśla swój rosnący wpływ na tworzenie europejskiego prawodawstwa poprzez swą funkcję doradczą oraz podkreśla swoją rolę polityczną w procesie stanowienia prawa Unii Europejskiej, gdzie jego głównym zadaniem jest zapewnianie uwzględnienia w procesie ustawodawczym wiedzy i doświadczenia władz lokalnych i regionalnych w zakresie wdrażania i stosowania prawa UE.

| — | Podjął decyzję o połączeniu obchodów dwudziestej rocznicy swego istnienia z przedstawieniem perspektyw swojej roli politycznej i instytucjonalnej w zarządzaniu Unią Europejską, by podzielić się w ten sposób swoją wizją przyszłości procesu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

—

Podjął decyzję o połączeniu obchodów dwudziestej rocznicy swego istnienia z przedstawieniem perspektyw swojej roli politycznej i instytucjonalnej w zarządzaniu Unią Europejską, by podzielić się w ten sposób swoją wizją przyszłości procesu integracji europejskiej.

| — | Z myślą o tym proponuje plan działania z trzema celami strategicznymi na rzecz przywrócenia dynamiki Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Z myślą o tym proponuje plan działania z trzema celami strategicznymi na rzecz przywrócenia dynamiki Unii Europejskiej.

| 1. | Zwiększyć zaufanie europejskich obywateli do Unii Europejskiej i ich poparcie dla niej |
| --- | --- |

1.

Zwiększyć zaufanie europejskich obywateli do Unii Europejskiej i ich poparcie dla niej

| 1.1. | Zauważa, w świetle wyników ostatnich wyborów europejskich, potrzebę zwiększenia zaufania między Unią Europejską a obywatelami, tak aby działania Unii leżały bliżej ich kręgu zainteresowań i wnosiły rzeczywistą wartość dodaną. |
| --- | --- |

1.1.

Zauważa, w świetle wyników ostatnich wyborów europejskich, potrzebę zwiększenia zaufania między Unią Europejską a obywatelami, tak aby działania Unii leżały bliżej ich kręgu zainteresowań i wnosiły rzeczywistą wartość dodaną.

| 1.2. | Podkreśla strategiczną dla powodzenia europejskiego projektu – również w znaczeniu „Europy regionów” – rolę KR-u jako rzecznika władz lokalnych i regionalnych. Podkreśla także, że KR jest niezbędnym pośrednikiem, który wyraża interesy najbliższego obywatelom szczebla sprawowania rządów i dzięki któremu interesy te mogą znaleźć odzwierciedlenie w procesie kształtowania polityki Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.2.

Podkreśla strategiczną dla powodzenia europejskiego projektu – również w znaczeniu „Europy regionów” – rolę KR-u jako rzecznika władz lokalnych i regionalnych. Podkreśla także, że KR jest niezbędnym pośrednikiem, który wyraża interesy najbliższego obywatelom szczebla sprawowania rządów i dzięki któremu interesy te mogą znaleźć odzwierciedlenie w procesie kształtowania polityki Unii Europejskiej.

| 1.3. | Biorąc pod uwagę przyznane prawnie kompetencje na poziomie europejskim i krajowym, jest zdania, że do wspólnej odpowiedzialności instytucji europejskich, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych należy poprawa sprawności regulacyjnej Unii Europejskiej przez ustalenie bardziej przejrzystych procedur, zmniejszenie obciążeń administracyjnych, a także wdrożenie mechanizmów umożliwiających analizę wpływu jej działań na życie codzienne obywateli. |
| --- | --- |

1.3.

Biorąc pod uwagę przyznane prawnie kompetencje na poziomie europejskim i krajowym, jest zdania, że do wspólnej odpowiedzialności instytucji europejskich, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych należy poprawa sprawności regulacyjnej Unii Europejskiej przez ustalenie bardziej przejrzystych procedur, zmniejszenie obciążeń administracyjnych, a także wdrożenie mechanizmów umożliwiających analizę wpływu jej działań na życie codzienne obywateli.

| 1.4. | Podkreśla potwierdzone badaniami Eurobarometru zaufanie obywateli europejskich do demokratycznie wybranych władz lokalnych i regionalnych oraz ich oczekiwania posiadania większego udziału w zarządzaniu na poziomie europejskim. W związku z tym uważa za niezbędne wzmocnienie swojego statusu zgromadzenia politycznego poprzez podkreślanie na forum europejskim oraz krajowym, regionalnym i lokalnym faktu, że jego członkowie sprawują mandat europejski, lokalny i regionalny. |
| --- | --- |

1.4.

Podkreśla potwierdzone badaniami Eurobarometru zaufanie obywateli europejskich do demokratycznie wybranych władz lokalnych i regionalnych oraz ich oczekiwania posiadania większego udziału w zarządzaniu na poziomie europejskim. W związku z tym uważa za niezbędne wzmocnienie swojego statusu zgromadzenia politycznego poprzez podkreślanie na forum europejskim oraz krajowym, regionalnym i lokalnym faktu, że jego członkowie sprawują mandat europejski, lokalny i regionalny.

| 1.5. | Potwierdza swoją demokratyczną legitymację oraz tożsamość polityczną jako instytucji europejskiej będącej zgromadzeniem przedstawicieli samorządów regionalnych i lokalnych UE i ma zamiar zwiększyć widoczność i polityczne oddziaływanie swoich opinii oraz zajmowanych przez siebie stanowisk. Zobowiązuje się do intensyfikacji działań politycznych wspólnie z partiami i grupami politycznymi wszystkich poziomów. |
| --- | --- |

1.5.

Potwierdza swoją demokratyczną legitymację oraz tożsamość polityczną jako instytucji europejskiej będącej zgromadzeniem przedstawicieli samorządów regionalnych i lokalnych UE i ma zamiar zwiększyć widoczność i polityczne oddziaływanie swoich opinii oraz zajmowanych przez siebie stanowisk. Zobowiązuje się do intensyfikacji działań politycznych wspólnie z partiami i grupami politycznymi wszystkich poziomów.

| 1.6. | Zamierza również w pełni wykorzystać swój wymiar terytorialny w celu zwiększenia swojego wpływu w procesie podejmowania decyzji i włączenia w ten sposób wkładu swoich delegacji krajowych i sieci ekspertów w realizację swojej misji. |
| --- | --- |

1.6.

Zamierza również w pełni wykorzystać swój wymiar terytorialny w celu zwiększenia swojego wpływu w procesie podejmowania decyzji i włączenia w ten sposób wkładu swoich delegacji krajowych i sieci ekspertów w realizację swojej misji.

| 1.7. | Wzywa państwa członkowskie, by nominując członków Komitetu, zapewniły polityczną reprezentatywność odzwierciedlającą wyniki wyborów lokalnych i regionalnych oraz zgodność z zasadą równości płci i szans. Podkreśla także konieczność przyspieszenia procedur mianowania członków. |
| --- | --- |

1.7.

Wzywa państwa członkowskie, by nominując członków Komitetu, zapewniły polityczną reprezentatywność odzwierciedlającą wyniki wyborów lokalnych i regionalnych oraz zgodność z zasadą równości płci i szans. Podkreśla także konieczność przyspieszenia procedur mianowania członków.

| 1.8. | Ma zamiar wspierać równouprawnienie mężczyzn i kobiet we wszystkich obszarach swej działalności, aby zapewnić demokratyczną legitymację Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.8.

Ma zamiar wspierać równouprawnienie mężczyzn i kobiet we wszystkich obszarach swej działalności, aby zapewnić demokratyczną legitymację Unii Europejskiej.

| 1.9. | Ponownie podkreśla, że Unia Europejska potrzebuje prawdziwego systemu wielopoziomowego sprawowania rządów, gwarantującego skuteczną współpracę między miastami, regionami i państwami członkowskimi. Podkreśla także, że UE musi zajmować się obszarami, w których konieczne jest podjęcie działań, powinna natomiast powstrzymać się od stanowienia nowych przepisów w sprawach, dla których najwłaściwszy jest szczebel lokalny, regionalny lub krajowy. |
| --- | --- |

1.9.

Ponownie podkreśla, że Unia Europejska potrzebuje prawdziwego systemu wielopoziomowego sprawowania rządów, gwarantującego skuteczną współpracę między miastami, regionami i państwami członkowskimi. Podkreśla także, że UE musi zajmować się obszarami, w których konieczne jest podjęcie działań, powinna natomiast powstrzymać się od stanowienia nowych przepisów w sprawach, dla których najwłaściwszy jest szczebel lokalny, regionalny lub krajowy.

Komitet Regionów przyczynia się do ukonkretniania Europy

| 1.10. | Zamierza w pełni wspierać swoich członków w wypełnianiu przez nich roli „ambasadorów” Europy w regionach, miastach i gminach i vice versa, aby wzmacniali swoje kontakty z obywatelami europejskimi. |
| --- | --- |

1.10.

Zamierza w pełni wspierać swoich członków w wypełnianiu przez nich roli „ambasadorów” Europy w regionach, miastach i gminach i vice versa, aby wzmacniali swoje kontakty z obywatelami europejskimi.

| 1.11. | Uważa w związku z tym, że niezbędne jest utworzenie w biurach informacyjnych Parlamentu Europejskiego oraz przedstawicielstwach Komisji Europejskiej w państwach członkowskich systemu wspierania działań członków KR-u, zachęcającego ich do interakcji z posłami do PE w ich okręgach wyborczych. Jest gotów wspierać organizację kampanii zdecentralizowanej komunikacji na temat priorytetów polityki Unii oraz wpływu prawa UE na szczeblu lokalnym i regionalnym, z uwzględnieniem języków urzędowych używanych na danym obszarze. |
| --- | --- |

1.11.

Uważa w związku z tym, że niezbędne jest utworzenie w biurach informacyjnych Parlamentu Europejskiego oraz przedstawicielstwach Komisji Europejskiej w państwach członkowskich systemu wspierania działań członków KR-u, zachęcającego ich do interakcji z posłami do PE w ich okręgach wyborczych. Jest gotów wspierać organizację kampanii zdecentralizowanej komunikacji na temat priorytetów polityki Unii oraz wpływu prawa UE na szczeblu lokalnym i regionalnym, z uwzględnieniem języków urzędowych używanych na danym obszarze.

| 1.12. | Zamierza nadal wspierać swoich członków na ich terenie, zwłaszcza przez organizowanie debat z obywatelami, a także podczas specjalnych sesji rad lokalnych i regionalnych poświęconych aktualnym zagadnieniom europejskim oraz, w stosownych przypadkach, propozycjom dotyczącym europejskiej inicjatywy obywatelskiej (EIO). |
| --- | --- |

1.12.

Zamierza nadal wspierać swoich członków na ich terenie, zwłaszcza przez organizowanie debat z obywatelami, a także podczas specjalnych sesji rad lokalnych i regionalnych poświęconych aktualnym zagadnieniom europejskim oraz, w stosownych przypadkach, propozycjom dotyczącym europejskiej inicjatywy obywatelskiej (EIO).

| 1.13. | Podkreśla swoje działania polityczne, które stanowią platformę dialogu na temat terytorialnego wymiaru Unii Europejskiej, w tym szczyty regionów i miast, które są okazją do dyskusji na temat przyszłości Europy i rozwoju samorządów lokalnych i regionalnych w dłuższej perspektywie. |
| --- | --- |

1.13.

Podkreśla swoje działania polityczne, które stanowią platformę dialogu na temat terytorialnego wymiaru Unii Europejskiej, w tym szczyty regionów i miast, które są okazją do dyskusji na temat przyszłości Europy i rozwoju samorządów lokalnych i regionalnych w dłuższej perspektywie.

| 1.14. | Zamierza wzmocnić swoją strategię komunikacji międzyinstytucjonalnej i wzywa do ulepszenia strategii komunikacji Unii Europejskiej oraz opowiada się za nowym sposobem komunikowania się z obywatelami za pomocą jasnego i zrozumiałego języka. Podkreśla kluczową rolę mediów regionalnych i lokalnych oraz sieci społecznościowych w zmianie postrzegania Unii Europejskiej i promowaniu jej polityki i konkretnych osiągnięć. |
| --- | --- |

1.14.

Zamierza wzmocnić swoją strategię komunikacji międzyinstytucjonalnej i wzywa do ulepszenia strategii komunikacji Unii Europejskiej oraz opowiada się za nowym sposobem komunikowania się z obywatelami za pomocą jasnego i zrozumiałego języka. Podkreśla kluczową rolę mediów regionalnych i lokalnych oraz sieci społecznościowych w zmianie postrzegania Unii Europejskiej i promowaniu jej polityki i konkretnych osiągnięć.

| 2. | Dążyć do integracji europejskiej poprzez nową, przekształconą metodę wspólnotową, w pełni uwzględniającą podział odpowiedzialności między różne poziomy sprawowania rządów |
| --- | --- |

2.

Dążyć do integracji europejskiej poprzez nową, przekształconą metodę wspólnotową, w pełni uwzględniającą podział odpowiedzialności między różne poziomy sprawowania rządów

Komitet Regionów promotorem nowego modus operandi Unii Europejskiej

| 2.1. | Uważa wielopoziomowe sprawowanie rządów za podstawową zasadę, na której powinna opierać się nowa, przekształcona metoda wspólnotowa służąca realizowaniu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

2.1.

Uważa wielopoziomowe sprawowanie rządów za podstawową zasadę, na której powinna opierać się nowa, przekształcona metoda wspólnotowa służąca realizowaniu integracji europejskiej.

| 2.2. | Zamierza czuwać nad przyjmowaniem zasad wielopoziomowego sprawowania rządów przez podpisywanie Karty wielopoziomowego sprawowania rządów w Europie, którą przyjął w kwietniu 2014 r. |
| --- | --- |

2.2.

Zamierza czuwać nad przyjmowaniem zasad wielopoziomowego sprawowania rządów przez podpisywanie Karty wielopoziomowego sprawowania rządów w Europie, którą przyjął w kwietniu 2014 r.

| 2.3. | Z zadowoleniem przyjmuje w szczególności rozszerzenie możliwości stosowania kodeksu postępowania w zakresie wdrażania zasady partnerstwa, ugruntowanego już w prawodawstwie dotyczącym polityki spójności, na inne dziedziny działania Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.3.

Z zadowoleniem przyjmuje w szczególności rozszerzenie możliwości stosowania kodeksu postępowania w zakresie wdrażania zasady partnerstwa, ugruntowanego już w prawodawstwie dotyczącym polityki spójności, na inne dziedziny działania Unii Europejskiej.

Komitet Regionów obrońcą prerogatyw i kompetencji władz lokalnych i regionalnych

| 2.4. | Wyraża ubolewanie z powodu bezpośredniego wpływu kryzysu na autonomię władz lokalnych i regionalnych i na ich zdolność działania. Będzie w związku z tym wykorzystywał raporty Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy dotyczące poszczególnych krajów, by śledzić rozwój procesu decentralizacji i regionalizacji. |
| --- | --- |

2.4.

Wyraża ubolewanie z powodu bezpośredniego wpływu kryzysu na autonomię władz lokalnych i regionalnych i na ich zdolność działania. Będzie w związku z tym wykorzystywał raporty Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy dotyczące poszczególnych krajów, by śledzić rozwój procesu decentralizacji i regionalizacji.

| 2.5. | Będzie czuwał nad poszanowaniem prerogatyw władz lokalnych i regionalnych w mechanizmach koordynacji na szczeblu europejskim. Uważa w związku z tym za rzecz bardzo istotną, by władze regionalne i lokalne dysponowały środkami finansowymi odpowiadającymi zakresowi decentralizacji kompetencji. |
| --- | --- |

2.5.

Będzie czuwał nad poszanowaniem prerogatyw władz lokalnych i regionalnych w mechanizmach koordynacji na szczeblu europejskim. Uważa w związku z tym za rzecz bardzo istotną, by władze regionalne i lokalne dysponowały środkami finansowymi odpowiadającymi zakresowi decentralizacji kompetencji.

| 2.6. | Popiera lepsze uwzględnienie wymiaru lokalnego i regionalnego w strategii rozszerzenia, polityce sąsiedztwa i polityce rozwoju Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.6.

Popiera lepsze uwzględnienie wymiaru lokalnego i regionalnego w strategii rozszerzenia, polityce sąsiedztwa i polityce rozwoju Unii Europejskiej.

Komitet Regionów promuje przestrzeganie zasad pomocniczości, proporcjonalności i wielopoziomowego sprawowania rządów

| 2.7. | Przypomina o wadze zasady pomocniczości jako podstawowej zasady demokratycznej i najważniejszego środka poprawy jakości unijnych przepisów prawnych i zwiększenia wartości dodanej wnoszonej przez UE, a także ograniczania obciążeń administracyjnych. Podkreśla znaczenie wzmocnienia nacisku kładzionego na przestrzeganie zasady proporcjonalności. Zwraca uwagę na wysiłki KR-u zmierzające do zapewnienia przestrzegania tych zasad, mające postać strategii monitorowania oraz mechanizmu konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

2.7.

Przypomina o wadze zasady pomocniczości jako podstawowej zasady demokratycznej i najważniejszego środka poprawy jakości unijnych przepisów prawnych i zwiększenia wartości dodanej wnoszonej przez UE, a także ograniczania obciążeń administracyjnych. Podkreśla znaczenie wzmocnienia nacisku kładzionego na przestrzeganie zasady proporcjonalności. Zwraca uwagę na wysiłki KR-u zmierzające do zapewnienia przestrzegania tych zasad, mające postać strategii monitorowania oraz mechanizmu konsultacji z władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 2.8. | Zwraca uwagę na wzajemne powiązanie zasad partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

2.8.

Zwraca uwagę na wzajemne powiązanie zasad partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów.

| 2.9. | Podejmie swoje obowiązki w dyskusji nad przeglądem kompetencji w Unii Europejskiej; debata ta powinna doprowadzić do zwiększenia wartości dodanej działań UE, a nie jedynie sprowadzać się do konfrontacji między „więcej” a „mniej” Europy. |
| --- | --- |

2.9.

Podejmie swoje obowiązki w dyskusji nad przeglądem kompetencji w Unii Europejskiej; debata ta powinna doprowadzić do zwiększenia wartości dodanej działań UE, a nie jedynie sprowadzać się do konfrontacji między „więcej” a „mniej” Europy.

| 2.10. | Wzmocni oddziaływanie swoich opinii, uruchamiając mechanizm konsultacji terytorialnych i uzgodnień m.in. z regionami posiadającymi kompetencje ustawodawcze i reprezentatywnymi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

2.10.

Wzmocni oddziaływanie swoich opinii, uruchamiając mechanizm konsultacji terytorialnych i uzgodnień m.in. z regionami posiadającymi kompetencje ustawodawcze i reprezentatywnymi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych.

| 2.11. | Deklaruje zamiar zwiększenia swego zaangażowania w całym cyklu ustawodawczym, aby móc w razie potrzeby skorzystać ze swojego prawa do wniesienia skargi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.11.

Deklaruje zamiar zwiększenia swego zaangażowania w całym cyklu ustawodawczym, aby móc w razie potrzeby skorzystać ze swojego prawa do wniesienia skargi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

| 2.12. | Nawiąże w związku z tym bardziej zorganizowaną współpracę z Parlamentem Europejskim, parlamentami narodowymi, a w odpowiednich przypadkach z drugimi izbami reprezentującymi wymiar terytorialny na poziomie krajowym, jak również z parlamentami regionalnymi i wspierać będzie procedury wczesnego ostrzegania inicjowane przez władze regionalne. |
| --- | --- |

2.12.

Nawiąże w związku z tym bardziej zorganizowaną współpracę z Parlamentem Europejskim, parlamentami narodowymi, a w odpowiednich przypadkach z drugimi izbami reprezentującymi wymiar terytorialny na poziomie krajowym, jak również z parlamentami regionalnymi i wspierać będzie procedury wczesnego ostrzegania inicjowane przez władze regionalne.

Komitet Regionów uczestnikiem oceny oddziaływania terytorialnego prawodawstwa UE

| 2.13. | Z zadowoleniem przyjmuje postępy, które umożliwiają mu zaangażowanie na bardzo wczesnym etapie przygotowania prawa. W związku z tym zwróci szczególną uwagę na analizy oddziaływania terytorialnego i opracowanie wskaźników terytorialnych. Ponownie przypomina przy tej okazji o potrzebie zapewnienia udziału władz lokalnych i regionalnych w mechanizmach współpracy instytucjonalnej na rzecz „lepszego stanowienia prawa”. |
| --- | --- |

2.13.

Z zadowoleniem przyjmuje postępy, które umożliwiają mu zaangażowanie na bardzo wczesnym etapie przygotowania prawa. W związku z tym zwróci szczególną uwagę na analizy oddziaływania terytorialnego i opracowanie wskaźników terytorialnych. Ponownie przypomina przy tej okazji o potrzebie zapewnienia udziału władz lokalnych i regionalnych w mechanizmach współpracy instytucjonalnej na rzecz „lepszego stanowienia prawa”.

| 2.14. | Będzie nadal rozwijać swoje zdolności i dążyć do zwiększania wspierającej jego funkcję doradczą wiedzy specjalistycznej poprzez wykorzystanie fachowego doświadczenia władz lokalnych i regionalnych oraz europejskich stowarzyszeń lokalnych i regionalnych w procesie konsultacji związanych z jego opiniami, ocenami oddziaływania terytorialnego i przestrzeganiem zasad pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

2.14.

Będzie nadal rozwijać swoje zdolności i dążyć do zwiększania wspierającej jego funkcję doradczą wiedzy specjalistycznej poprzez wykorzystanie fachowego doświadczenia władz lokalnych i regionalnych oraz europejskich stowarzyszeń lokalnych i regionalnych w procesie konsultacji związanych z jego opiniami, ocenami oddziaływania terytorialnego i przestrzeganiem zasad pomocniczości i proporcjonalności.

| 2.15. | Wzywa do angażowania władz lokalnych i regionalnych w program REFIT (sprawności i wydajności regulacyjnej) w celu podniesienia jakości prawodawstwa i zwiększenia jego akceptacji przez obywateli. |
| --- | --- |

2.15.

Wzywa do angażowania władz lokalnych i regionalnych w program REFIT (sprawności i wydajności regulacyjnej) w celu podniesienia jakości prawodawstwa i zwiększenia jego akceptacji przez obywateli.

| 3. | Umacniać reprezentację instytucjonalną władz lokalnych i regionalnych w procesie podejmowania decyzji |
| --- | --- |

3.

Umacniać reprezentację instytucjonalną władz lokalnych i regionalnych w procesie podejmowania decyzji

| 3.1. | Powołuje się na swoją legitymację, wyjątkowość i komplementarność w strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej i zamierza bronić swojej niezależności politycznej oraz funkcjonalnej autonomii, potwierdzając swoją rolę instytucji politycznej wzmacniającą funkcję doradczą, prowadząc skuteczniejsze działania następcze w związku ze swymi opiniami i dalej rozwijając kontakty i współpracę z Parlamentem, Komisją i Radą. |
| --- | --- |

3.1.

Powołuje się na swoją legitymację, wyjątkowość i komplementarność w strukturze instytucjonalnej Unii Europejskiej i zamierza bronić swojej niezależności politycznej oraz funkcjonalnej autonomii, potwierdzając swoją rolę instytucji politycznej wzmacniającą funkcję doradczą, prowadząc skuteczniejsze działania następcze w związku ze swymi opiniami i dalej rozwijając kontakty i współpracę z Parlamentem, Komisją i Radą.

| 3.2. | Skoncentruje się na głównym zakresie swojej działalności; skupienie uwagi i zasobów przede wszystkim na unijnym procesie ustawodawczym wzmocni polityczną rolę KR-u jako organu doradczego i będzie stanowiło uzasadnienie dla dodatkowych uprawnień, o których przyznanie Komitet może w przyszłości wystąpić. |
| --- | --- |

3.2.

Skoncentruje się na głównym zakresie swojej działalności; skupienie uwagi i zasobów przede wszystkim na unijnym procesie ustawodawczym wzmocni polityczną rolę KR-u jako organu doradczego i będzie stanowiło uzasadnienie dla dodatkowych uprawnień, o których przyznanie Komitet może w przyszłości wystąpić.

| 3.3. | Planuje swoją strategię na przyszłość etapami, w krótkiej pespektywie z wykorzystaniem całego potencjału Traktatu z Lizbony oraz w dłuższej perspektywie w kontekście nowelizacji Traktatów. |
| --- | --- |

3.3.

Planuje swoją strategię na przyszłość etapami, w krótkiej pespektywie z wykorzystaniem całego potencjału Traktatu z Lizbony oraz w dłuższej perspektywie w kontekście nowelizacji Traktatów.

Funkcje kształtowania polityki wzmocnione Traktatem z Lizbony

| 3.4. | Apeluje o to, by zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, instytucje, które konsultują się z nim, były zobowiązane w ramach tej konsultacji do poszanowania jego instytucjonalnych kompetencji i nie czuły się zwolnione z obowiązku wskazania powodów, dla których spełniono jego główne zalecenia lub ich nie spełniono. |
| --- | --- |

3.4.

Apeluje o to, by zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, instytucje, które konsultują się z nim, były zobowiązane w ramach tej konsultacji do poszanowania jego instytucjonalnych kompetencji i nie czuły się zwolnione z obowiązku wskazania powodów, dla których spełniono jego główne zalecenia lub ich nie spełniono.

| 3.5. | Z zadowoleniem przyjmuje coraz częstsze konsultacje ze strony Parlamentu Europejskiego oraz oczekuje, że pozytywnym skutkiem współpracy politycznej ustanowionej umową o współpracy będzie system wzajemnego udziału sprawozdawców w pracach odpowiednich komisji. |
| --- | --- |

3.5.

Z zadowoleniem przyjmuje coraz częstsze konsultacje ze strony Parlamentu Europejskiego oraz oczekuje, że pozytywnym skutkiem współpracy politycznej ustanowionej umową o współpracy będzie system wzajemnego udziału sprawozdawców w pracach odpowiednich komisji.

| 3.6. | W stosunku do prawodawcy unijnego podkreśla konieczność jakościowego i ilościowego zacieśnienia współpracy z Parlamentem Europejskim i Radą. Zamierza zwiększyć swój wpływ na wnioski legislacyjne i zwiększyć zaangażowanie swoich sprawozdawców w cały proces ustawodawczy, aby wspierać monitorowanie swoich propozycji dotyczących zmiany wniosków legislacyjnych, w których sprawie sprawozdawcy ci się wypowiadają. |
| --- | --- |

3.6.

W stosunku do prawodawcy unijnego podkreśla konieczność jakościowego i ilościowego zacieśnienia współpracy z Parlamentem Europejskim i Radą. Zamierza zwiększyć swój wpływ na wnioski legislacyjne i zwiększyć zaangażowanie swoich sprawozdawców w cały proces ustawodawczy, aby wspierać monitorowanie swoich propozycji dotyczących zmiany wniosków legislacyjnych, w których sprawie sprawozdawcy ci się wypowiadają.

| 3.7. | Domaga się, by przyznano mu status obserwatora w negocjacjach na posiedzeniach trójstronnych dotyczących dziedzin obowiązkowej konsultacji. |
| --- | --- |

3.7.

Domaga się, by przyznano mu status obserwatora w negocjacjach na posiedzeniach trójstronnych dotyczących dziedzin obowiązkowej konsultacji.

| 3.8. | Zaleca organizację sesji międzyparlamentarnych, na których jego członkowie, posłowie do Parlamentu Europejskiego i do parlamentów regionalnych mogą omawiać aktualne kwestie europejskie oraz oddziaływanie prawodawstwa europejskiego. |
| --- | --- |

3.8.

Zaleca organizację sesji międzyparlamentarnych, na których jego członkowie, posłowie do Parlamentu Europejskiego i do parlamentów regionalnych mogą omawiać aktualne kwestie europejskie oraz oddziaływanie prawodawstwa europejskiego.

| 3.9. | Zamierza w większym stopniu uczestniczyć w procesie opracowywania i realizacji programów prezydencji istotnych z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych. Wzmocni swoje kontakty z całą Radą, a zwłaszcza z zasiadającymi w Radzie ministrami regionalnymi. |
| --- | --- |

3.9.

Zamierza w większym stopniu uczestniczyć w procesie opracowywania i realizacji programów prezydencji istotnych z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych. Wzmocni swoje kontakty z całą Radą, a zwłaszcza z zasiadającymi w Radzie ministrami regionalnymi.

| 3.10. | Wnosi o udział przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych – w odpowiednich przypadkach tych władz, które posiadają kompetencje ustawodawcze – w grupach roboczych Komisji i Rady, gdy dana polityka ma duże znaczenie na szczeblu terytorialnym. |
| --- | --- |

3.10.

Wnosi o udział przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych – w odpowiednich przypadkach tych władz, które posiadają kompetencje ustawodawcze – w grupach roboczych Komisji i Rady, gdy dana polityka ma duże znaczenie na szczeblu terytorialnym.

| 3.11. | Wyraża zadowolenie ze stosunków nawiązanych z prezydencją Rady Europejskiej, które należałoby ustrukturyzować w celu utrwalenia wartości dodanej konsultacji terytorialnych, w szczególności w kontekście przygotowań posiedzeń Rady Europejskiej. |
| --- | --- |

3.11.

Wyraża zadowolenie ze stosunków nawiązanych z prezydencją Rady Europejskiej, które należałoby ustrukturyzować w celu utrwalenia wartości dodanej konsultacji terytorialnych, w szczególności w kontekście przygotowań posiedzeń Rady Europejskiej.

| 3.12. | Wyraża szczególne zadowolenie z kierunku, jaki obiera jego współpraca z Komisją Europejską, zwłaszcza w fazie konsultacji przedlegislacyjnych, ale podtrzymuje wniosek o wprowadzenie – dzięki przewidzeniu punktu porządku obrad dotyczącego aktualnych zagadnień – systematycznej praktyki pisemnych i ustnych zapytań do europejskiego organu wykonawczego odnoszących się do zaleceń politycznych Komitetu. |
| --- | --- |

3.12.

Wyraża szczególne zadowolenie z kierunku, jaki obiera jego współpraca z Komisją Europejską, zwłaszcza w fazie konsultacji przedlegislacyjnych, ale podtrzymuje wniosek o wprowadzenie – dzięki przewidzeniu punktu porządku obrad dotyczącego aktualnych zagadnień – systematycznej praktyki pisemnych i ustnych zapytań do europejskiego organu wykonawczego odnoszących się do zaleceń politycznych Komitetu.

| 3.13. | Podkreśla potrzebę jak najwcześniejszego angażowania Komitetu w roczne i wieloletnie programowanie Unii Europejskiej, dzięki czemu będzie on w stanie przyczynić się do określenia strategii i wyborów politycznych dla Europy. Wzywa ponadto, aby od początku włączyć go w proces wyznaczania komisarza ds. polityki regionalnej kolejnej kadencji (lata 2014–2019). |
| --- | --- |

3.13.

Podkreśla potrzebę jak najwcześniejszego angażowania Komitetu w roczne i wieloletnie programowanie Unii Europejskiej, dzięki czemu będzie on w stanie przyczynić się do określenia strategii i wyborów politycznych dla Europy. Wzywa ponadto, aby od początku włączyć go w proces wyznaczania komisarza ds. polityki regionalnej kolejnej kadencji (lata 2014–2019).

| 3.14. | Wzywa do zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w mechanizmy zarządzania gospodarczego i uważa za rzecz słuszną, by z jednej strony włączono go w dialog gospodarczy między Komisją Europejską a Parlamentem Europejskim, a z drugiej strony, by jego członkowie mieli zagwarantowany udział w tygodniu parlamentarnym Parlamentu Europejskiego u boku posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych. |
| --- | --- |

3.14.

Wzywa do zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w mechanizmy zarządzania gospodarczego i uważa za rzecz słuszną, by z jednej strony włączono go w dialog gospodarczy między Komisją Europejską a Parlamentem Europejskim, a z drugiej strony, by jego członkowie mieli zagwarantowany udział w tygodniu parlamentarnym Parlamentu Europejskiego u boku posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych.

| 3.15. | Wzywa, by przy włączaniu Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (TSKZ) do ram prawnych Unii Europejskiej wprowadzić klauzulę horyzontalną, która umożliwiłaby konsultacje z Komitetem w dziedzinach kompetencji dzielonej w sprawie środków służących koordynacji polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia oraz w sprawie działań wspierających, koordynujących lub uzupełniających. |
| --- | --- |

3.15.

Wzywa, by przy włączaniu Traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (TSKZ) do ram prawnych Unii Europejskiej wprowadzić klauzulę horyzontalną, która umożliwiłaby konsultacje z Komitetem w dziedzinach kompetencji dzielonej w sprawie środków służących koordynacji polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia oraz w sprawie działań wspierających, koordynujących lub uzupełniających.

| 3.16. | W przypadku, gdyby doszło do przeprowadzenia przeglądu Traktatów dotyczącego struktury instytucjonalnej UE, ponownie wnosi o:






  — | formalne przyznanie mu statusu instytucji; |
| --- | --- | --- |

3.16.

W przypadku, gdyby doszło do przeprowadzenia przeglądu Traktatów dotyczącego struktury instytucjonalnej UE, ponownie wnosi o:

—

formalne przyznanie mu statusu instytucji;

| — | przyznanie mu prawa do uruchamiania procedury zgody w odniesieniu do wniosków ustawodawczych dotyczących spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. |
| --- | --- |

—

przyznanie mu prawa do uruchamiania procedury zgody w odniesieniu do wniosków ustawodawczych dotyczących spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

| 3.17. | Proponuje, by do jego obecnej nazwy dodać słowo „europejski”, tak by pełna nazwa brzmiała „Europejski Komitet Regionów”. |
| --- | --- |

3.17.

Proponuje, by do jego obecnej nazwy dodać słowo „europejski”, tak by pełna nazwa brzmiała „Europejski Komitet Regionów”.

| 3.18. | Nalega, by w skład Konwentu, który zostanie zwołany w celu dokonania przeglądu Traktatów, weszli przedstawiciele Komitetu Regionów, tak aby zagwarantować jak największą legitymację demokratyczną. |
| --- | --- |

3.18.

Nalega, by w skład Konwentu, który zostanie zwołany w celu dokonania przeglądu Traktatów, weszli przedstawiciele Komitetu Regionów, tak aby zagwarantować jak największą legitymację demokratyczną.

| 3.19. | Zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji Europejskiej i przewodniczącego Rady Europejskiej. |
| --- | --- |

3.19.

Zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji Europejskiej i przewodniczącego Rady Europejskiej.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/6

---

Rezolucja Komitetu Regionów

Propozycje Komitetu Regionów na nową kadencję prawodawców Unii Europejskiej

2014/C 271/02

W związku z niedawnymi wyborami do Parlamentu Europejskiego i rozpoczynającą się wkrótce nową kadencją Komisji Europejskiej KOMITET REGIONÓW (KR) przedstawia oczekiwania i propozycje na nową kadencję prawodawców Unii Europejskiej:

| 1. | Europejskie miasta i regiony kluczowymi partnerami na drodze do wzmocnienia zaufania do Unii Europejskiej |
| --- | --- |

1.

Europejskie miasta i regiony kluczowymi partnerami na drodze do wzmocnienia zaufania do Unii Europejskiej

| 1.1. | Uważa, że głównym celem w nowej kadencji prawodawców Unii Europejskiej powinno być utworzenie większej liczby wysokiej jakości miejsc pracy, by pobudzać zrównoważony i równomiernie terytorialnie rozłożony wzrost oraz by propagować wspólne wartości i wzmocnić w ten sposób zaufanie obywateli do projektu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

1.1.

Uważa, że głównym celem w nowej kadencji prawodawców Unii Europejskiej powinno być utworzenie większej liczby wysokiej jakości miejsc pracy, by pobudzać zrównoważony i równomiernie terytorialnie rozłożony wzrost oraz by propagować wspólne wartości i wzmocnić w ten sposób zaufanie obywateli do projektu integracji europejskiej.

| 1.2. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne są nie tylko źródłem legitymacji demokratycznej dla UE, ale dostarczają również bodźca do realizacji i propagowania celów unijnych. Przypomina, że wielopoziomowe sprawowanie rządów gwarantuje współpracę wszystkich poziomów władzy w sprawowaniu rządów, oraz że pomocniczość i wielopoziomowe sprawowanie rządów idą w parze z silnymi samorządami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

1.2.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne są nie tylko źródłem legitymacji demokratycznej dla UE, ale dostarczają również bodźca do realizacji i propagowania celów unijnych. Przypomina, że wielopoziomowe sprawowanie rządów gwarantuje współpracę wszystkich poziomów władzy w sprawowaniu rządów, oraz że pomocniczość i wielopoziomowe sprawowanie rządów idą w parze z silnymi samorządami lokalnymi i regionalnymi.

| 1.3. | Przypomina, że europejskie władze lokalne i regionalne, które są odpowiedzialne za dwie trzecie bezpośrednich inwestycji publicznych w UE, zostały w znacznym stopniu dotknięte kryzysem gospodarczym i finansowym, co doprowadziło do poważnego, przekraczającego 20 % ograniczenia wydatków publicznych w ostatnich trzech latach i do zwiększenia różnic między regionami. Jednocześnie władze lokalne i regionalne stają często wobec rosnących potrzeb w zakresie finansowania ze względu na wysokie bezrobocie i wykluczenie społeczne. |
| --- | --- |

1.3.

Przypomina, że europejskie władze lokalne i regionalne, które są odpowiedzialne za dwie trzecie bezpośrednich inwestycji publicznych w UE, zostały w znacznym stopniu dotknięte kryzysem gospodarczym i finansowym, co doprowadziło do poważnego, przekraczającego 20 % ograniczenia wydatków publicznych w ostatnich trzech latach i do zwiększenia różnic między regionami. Jednocześnie władze lokalne i regionalne stają często wobec rosnących potrzeb w zakresie finansowania ze względu na wysokie bezrobocie i wykluczenie społeczne.

| 2. | Inwestowanie w europejskie gminy i regiony na rzecz zatrudnienia, wzrostu i zrównoważonego rozwoju |
| --- | --- |

2.

Inwestowanie w europejskie gminy i regiony na rzecz zatrudnienia, wzrostu i zrównoważonego rozwoju

| 2.1. | Proponuje, by wykorzystać śródokresowy przegląd wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2014–2020, przewidywany na koniec 2016 r., do zbadania możliwości zmiany pułapu środków na płatności w ramach obecnego całkowitego budżetu WRF, wziąwszy pod uwagę kumulujące się niezaspokojone zobowiązania i coraz większe trudności UE ze spełnieniem zobowiązań prawnych, tak aby zagwarantować, iż budżet odpowiadać będzie zmieniającym się priorytetom strategicznym Unii. |
| --- | --- |

2.1.

Proponuje, by wykorzystać śródokresowy przegląd wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2014–2020, przewidywany na koniec 2016 r., do zbadania możliwości zmiany pułapu środków na płatności w ramach obecnego całkowitego budżetu WRF, wziąwszy pod uwagę kumulujące się niezaspokojone zobowiązania i coraz większe trudności UE ze spełnieniem zobowiązań prawnych, tak aby zagwarantować, iż budżet odpowiadać będzie zmieniającym się priorytetom strategicznym Unii.

| 2.2. | Zwraca się do Komisji o zaproponowanie środków wspierających, które pozwolą na zwiększenie zdolności absorpcyjnej na poziomie państw członkowskich oraz o ponowne rozpatrzenie kwestii wyłączania krajowego i regionalnego współfinansowania inwestycji wspieranych przez UE z obliczania deficytu budżetowego, a także o rozważenie większego wsparcia unijnych inwestycji publicznych w perspektywie średnioterminowej. |
| --- | --- |

2.2.

Zwraca się do Komisji o zaproponowanie środków wspierających, które pozwolą na zwiększenie zdolności absorpcyjnej na poziomie państw członkowskich oraz o ponowne rozpatrzenie kwestii wyłączania krajowego i regionalnego współfinansowania inwestycji wspieranych przez UE z obliczania deficytu budżetowego, a także o rozważenie większego wsparcia unijnych inwestycji publicznych w perspektywie średnioterminowej.

| 2.3. | Wzywa do przedłużenia i poszerzenia inicjatywy w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020” po przeprowadzeniu niezależnej i pełnej oceny przewidywanej w 2015 r. |
| --- | --- |

2.3.

Wzywa do przedłużenia i poszerzenia inicjatywy w zakresie obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020” po przeprowadzeniu niezależnej i pełnej oceny przewidywanej w 2015 r.

| 2.4. | Wzywa Komisję do przedstawienia komunikatu w sprawie jakości wydatków publicznych, z uwzględnieniem m.in. zasad OECD dotyczących skutecznych inwestycji publicznych w kształtowaniu przyszłej polityki UE. |
| --- | --- |

2.4.

Wzywa Komisję do przedstawienia komunikatu w sprawie jakości wydatków publicznych, z uwzględnieniem m.in. zasad OECD dotyczących skutecznych inwestycji publicznych w kształtowaniu przyszłej polityki UE.

| 2.5. | Sugeruje Komisji, by przedstawiła zieloną księgę w sprawie zwiększenia synergii między budżetem UE a budżetami na szczeblu krajowym i niższym niż krajowy, by zapewnić optymalne wykorzystanie budżetu UE. |
| --- | --- |

2.5.

Sugeruje Komisji, by przedstawiła zieloną księgę w sprawie zwiększenia synergii między budżetem UE a budżetami na szczeblu krajowym i niższym niż krajowy, by zapewnić optymalne wykorzystanie budżetu UE.

| 2.6. | Zwraca się do Komisji oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego o udzielenie praktycznego wsparcia władzom lokalnym i regionalnym w poszerzaniu fachowej wiedzy na temat innowacyjnych instrumentów finansowych. |
| --- | --- |

2.6.

Zwraca się do Komisji oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego o udzielenie praktycznego wsparcia władzom lokalnym i regionalnym w poszerzaniu fachowej wiedzy na temat innowacyjnych instrumentów finansowych.

| 3. | Lepsze ukierunkowanie polityki UE na sprawy terytorialne i przezwyciężenie różnic w rozwoju unijnych regionów |
| --- | --- |

3.

Lepsze ukierunkowanie polityki UE na sprawy terytorialne i przezwyciężenie różnic w rozwoju unijnych regionów

| 3.1. | Wzywa Komisję, Parlament Europejski i państwa członkowskie, by do europejskiej strategii dotyczącej wzrostu gospodarczego i zatrudnienia dodały, przy okazji jej planowanego przeglądu, wymiar terytorialny. |
| --- | --- |

3.1.

Wzywa Komisję, Parlament Europejski i państwa członkowskie, by do europejskiej strategii dotyczącej wzrostu gospodarczego i zatrudnienia dodały, przy okazji jej planowanego przeglądu, wymiar terytorialny.

| 3.2. | Apeluje o opracowanie strategii i działań UE na rzecz ochrony i propagowania w Europie różnorodności pod względem kultury, dziedzictwa i języka. Jest przekonany, iż należy poświęcić więcej uwagi na szczeblu politycznym potencjałowi kultury i dziedzictwa w kontekście zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy. |
| --- | --- |

3.2.

Apeluje o opracowanie strategii i działań UE na rzecz ochrony i propagowania w Europie różnorodności pod względem kultury, dziedzictwa i języka. Jest przekonany, iż należy poświęcić więcej uwagi na szczeblu politycznym potencjałowi kultury i dziedzictwa w kontekście zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy.

| 3.3. | Wzywa ponadto, by w ramach europejskiego semestru zapewniono większe zaangażowanie poziomu niższego niż krajowy w koordynację nowej polityki gospodarczej i finansowej. |
| --- | --- |

3.3.

Wzywa ponadto, by w ramach europejskiego semestru zapewniono większe zaangażowanie poziomu niższego niż krajowy w koordynację nowej polityki gospodarczej i finansowej.

| 3.4. | Zwraca się do Komisji o dokonanie przeglądu wyników zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w programowanie, wdrażanie i ewentualne zmiany dotyczące programowania umów partnerskich i programów operacyjnych, zgodnie z wymogami zawartymi w rozporządzeniach dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i europejskim kodeksie postępowania w zakresie partnerstwa, a także o przedstawienie odpowiednich zaleceń w przypadku, gdy państwa członkowskie nie zrealizują tych założeń. |
| --- | --- |

3.4.

Zwraca się do Komisji o dokonanie przeglądu wyników zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w programowanie, wdrażanie i ewentualne zmiany dotyczące programowania umów partnerskich i programów operacyjnych, zgodnie z wymogami zawartymi w rozporządzeniach dotyczących europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i europejskim kodeksie postępowania w zakresie partnerstwa, a także o przedstawienie odpowiednich zaleceń w przypadku, gdy państwa członkowskie nie zrealizują tych założeń.

| 3.5. | Wzywa instytucje Unii Europejskiej, by w przyszłych propozycjach dotyczących pogłębienia unii gospodarczej i walutowej lepiej uwzględniły wymiar terytorialny. Apeluje do Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zwrócenie szczególnej uwagi na efekt mnożnikowy na poziomie regionalnym i lokalnym oraz jego ewentualny wpływ na zrównoważony charakter finansów publicznych oraz na spójność terytorialną, zwłaszcza w kontekście instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności oraz innych istotnych reform gospodarczych i fiskalnych w UE. |
| --- | --- |

3.5.

Wzywa instytucje Unii Europejskiej, by w przyszłych propozycjach dotyczących pogłębienia unii gospodarczej i walutowej lepiej uwzględniły wymiar terytorialny. Apeluje do Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zwrócenie szczególnej uwagi na efekt mnożnikowy na poziomie regionalnym i lokalnym oraz jego ewentualny wpływ na zrównoważony charakter finansów publicznych oraz na spójność terytorialną, zwłaszcza w kontekście instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności oraz innych istotnych reform gospodarczych i fiskalnych w UE.

| 3.6. | Wnosi, by w ramach przeprowadzanej przez Komisję oceny skutków nadać obowiązkowy charakter ocenie oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

3.6.

Wnosi, by w ramach przeprowadzanej przez Komisję oceny skutków nadać obowiązkowy charakter ocenie oddziaływania terytorialnego.

| 3.7. | Wzywa Komisję do przedstawienia białej księgi w sprawie spójności terytorialnej, by wzmocnić spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną celem przeciwdziałania rosnącym różnicom terytorialnym w UE oraz ożywienia dyskusji nad pomiarem jakości życia pod kątem innych wskaźników niż PKB. Wciąż utrzymują się ogromne nierówności gospodarcze i społeczne między regionami, dlatego należy koniecznie wspierać politykę spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej ze szczególnym uwzględnieniem regionów słabiej rozwiniętych. |
| --- | --- |

3.7.

Wzywa Komisję do przedstawienia białej księgi w sprawie spójności terytorialnej, by wzmocnić spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną celem przeciwdziałania rosnącym różnicom terytorialnym w UE oraz ożywienia dyskusji nad pomiarem jakości życia pod kątem innych wskaźników niż PKB. Wciąż utrzymują się ogromne nierówności gospodarcze i społeczne między regionami, dlatego należy koniecznie wspierać politykę spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej ze szczególnym uwzględnieniem regionów słabiej rozwiniętych.

| 3.8. | Zwraca się do Komisji o propagowanie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i miejsko-wiejskich za pomocą białej księgi w sprawie zintegrowanego rozwoju obszarów miejskich. |
| --- | --- |

3.8.

Zwraca się do Komisji o propagowanie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i miejsko-wiejskich za pomocą białej księgi w sprawie zintegrowanego rozwoju obszarów miejskich.

| 3.9. | Podkreśla, że konieczna jest terytorialna wizja Unii Europejskiej i w związku z tym apeluje o aktualizację Europejskiej Perspektywy Rozwoju Przestrzennego. |
| --- | --- |

3.9.

Podkreśla, że konieczna jest terytorialna wizja Unii Europejskiej i w związku z tym apeluje o aktualizację Europejskiej Perspektywy Rozwoju Przestrzennego.

| 3.10. | Sugeruje, by położono szczególny nacisk na rozwój rozwiązań transgranicznych, sieci międzyregionalnych i strategii makroregionalnych, również poprzez szersze wykorzystanie Europejskich Ugrupowań Współpracy Terytorialnej jako narzędzia w innych obszarach polityki UE. |
| --- | --- |

3.10.

Sugeruje, by położono szczególny nacisk na rozwój rozwiązań transgranicznych, sieci międzyregionalnych i strategii makroregionalnych, również poprzez szersze wykorzystanie Europejskich Ugrupowań Współpracy Terytorialnej jako narzędzia w innych obszarach polityki UE.

| 3.11. | Zwraca się do Komisji o wzmożenie wysiłków w celu ukończenia i rozbudowy sieci bazowej TEN-T oraz korytarzy sieci bazowej, a także do włączenia władz lokalnych i regionalnych w opracowanie planów pracy dla korytarzy i do większego zaangażowania tychże władz lokalnych i regionalnych w platformy ds. korytarzy. |
| --- | --- |

3.11.

Zwraca się do Komisji o wzmożenie wysiłków w celu ukończenia i rozbudowy sieci bazowej TEN-T oraz korytarzy sieci bazowej, a także do włączenia władz lokalnych i regionalnych w opracowanie planów pracy dla korytarzy i do większego zaangażowania tychże władz lokalnych i regionalnych w platformy ds. korytarzy.

| 4. | Przygotowanie Unii Europejskiej na nowe wyzwania polityczne |
| --- | --- |

4.

Przygotowanie Unii Europejskiej na nowe wyzwania polityczne

Większe wsparcie dla edukacji, szkoleń i kultury

| 4.1. | Wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie europejskiej koordynacji procesu modernizacji zawodów związanych z nauczaniem. |
| --- | --- |

4.1.

Wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie europejskiej koordynacji procesu modernizacji zawodów związanych z nauczaniem.

| 4.2. | Wzywa Komisję, by zaproponowała jakościowe ramy edukacji małych dzieci i opieki nad nimi oraz zasady UE dotyczące uznawania umiejętności i kompetencji zdobytych w ramach kształcenia nieformalnego i pozaformalnego. |
| --- | --- |

4.2.

Wzywa Komisję, by zaproponowała jakościowe ramy edukacji małych dzieci i opieki nad nimi oraz zasady UE dotyczące uznawania umiejętności i kompetencji zdobytych w ramach kształcenia nieformalnego i pozaformalnego.

| 4.3. | Zwraca się do Komisji o przedstawienie konkretnych propozycji dotyczących zwiększenia umiejętności informatycznych obywateli we wszystkich kategoriach wiekowych. |
| --- | --- |

4.3.

Zwraca się do Komisji o przedstawienie konkretnych propozycji dotyczących zwiększenia umiejętności informatycznych obywateli we wszystkich kategoriach wiekowych.

| 4.4. | Oczekuje, iż Komisja Europejska uzna rolę władz lokalnych i regionalnych w rozwoju przyszłej polityki Komisji w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Apeluje zwłaszcza, by planując swoje działania, uwzględniała lokalny i regionalny wymiar propagowania poszanowania praw podstawowych oraz rozwoju kompleksowej europejskiej polityki migracyjnej. |
| --- | --- |

4.4.

Oczekuje, iż Komisja Europejska uzna rolę władz lokalnych i regionalnych w rozwoju przyszłej polityki Komisji w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Apeluje zwłaszcza, by planując swoje działania, uwzględniała lokalny i regionalny wymiar propagowania poszanowania praw podstawowych oraz rozwoju kompleksowej europejskiej polityki migracyjnej.

| 4.5. | Podkreśla znaczenie gwarancji dla młodzieży jako mechanizmu służącego walce z wysokim bezrobociem wśród młodzieży i zapewnieniu perspektyw młodym Europejczykom. Z tego względu Komitet wzywa do zwiększenia puli środków przeznaczonych na ten program oraz apeluje o większe wsparcie dla władz lokalnych i regionalnych w procesie opracowywania, rozwoju i wdrażania tych instrumentów. |
| --- | --- |

4.5.

Podkreśla znaczenie gwarancji dla młodzieży jako mechanizmu służącego walce z wysokim bezrobociem wśród młodzieży i zapewnieniu perspektyw młodym Europejczykom. Z tego względu Komitet wzywa do zwiększenia puli środków przeznaczonych na ten program oraz apeluje o większe wsparcie dla władz lokalnych i regionalnych w procesie opracowywania, rozwoju i wdrażania tych instrumentów.

| 4.6. | Sugeruje, by lepiej włączyć kulturę i kreatywność do zmienionej strategii „Europa 2020” i jej przyszłych inicjatyw przewodnich. |
| --- | --- |

4.6.

Sugeruje, by lepiej włączyć kulturę i kreatywność do zmienionej strategii „Europa 2020” i jej przyszłych inicjatyw przewodnich.

Nowe szanse dla integracji w europejskich miastach i regionach

| 4.7. | Wzywa Komisję, by ściśle współpracowała z władzami lokalnymi i regionalnymi w podejmowaniu wysiłków na rzecz integracji migrantów. Jest to istotny element realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz działań wobec wyzwań demograficznych, przed którymi stoi UE. |
| --- | --- |

4.7.

Wzywa Komisję, by ściśle współpracowała z władzami lokalnymi i regionalnymi w podejmowaniu wysiłków na rzecz integracji migrantów. Jest to istotny element realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz działań wobec wyzwań demograficznych, przed którymi stoi UE.

| 4.8. | Domaga się priorytetowego traktowania przemian demograficznych w opracowywaniu odpowiednich przepisów unijnych i we wdrażaniu wszystkich programów w ramach funduszy UE w okresie 2014-2020. |
| --- | --- |

4.8.

Domaga się priorytetowego traktowania przemian demograficznych w opracowywaniu odpowiednich przepisów unijnych i we wdrażaniu wszystkich programów w ramach funduszy UE w okresie 2014-2020.

| 4.9. | Ponownie wzywa do opracowania europejskiej strategii wobec problemu bezdomności. |
| --- | --- |

4.9.

Ponownie wzywa do opracowania europejskiej strategii wobec problemu bezdomności.

| 4.10. | Zwraca się do Komisji o podjęcie dalszych wysiłków, by skutecznie koordynować i monitorować na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym działania na rzecz integracji Romów. Sugeruje ściślejszą współpracę z „Europejskim przymierzem miast i regionów na rzecz włączenia społecznego Romów”, zawartym pod egidą Rady Europy. |
| --- | --- |

4.10.

Zwraca się do Komisji o podjęcie dalszych wysiłków, by skutecznie koordynować i monitorować na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym działania na rzecz integracji Romów. Sugeruje ściślejszą współpracę z „Europejskim przymierzem miast i regionów na rzecz włączenia społecznego Romów”, zawartym pod egidą Rady Europy.

Wzmocnienie konkurencyjności i innowacyjności na poziomie lokalnym i regionalnym

| 4.11. | Wzywa do opracowania regionalnego programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), zwłaszcza po to, by ograniczyć obciążenia administracyjne nakładane na MŚP. Wzywa do zwiększenia roli władz lokalnych i regionalnych w przeglądzie Small Business Act. |
| --- | --- |

4.11.

Wzywa do opracowania regionalnego programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), zwłaszcza po to, by ograniczyć obciążenia administracyjne nakładane na MŚP. Wzywa do zwiększenia roli władz lokalnych i regionalnych w przeglądzie Small Business Act.

| 4.12. | Zwraca się do Komisji o zwiększenie roli strategii inteligentnej specjalizacji w Europie, by ograniczyć przepaść innowacyjną między regionami w UE. Wzywa do opracowania planu działania „Schody ku doskonałości” (Stairway to Excellence), by realizować praktyczne działania pozwalające łączyć program „Horyzont 2020” z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi. |
| --- | --- |

4.12.

Zwraca się do Komisji o zwiększenie roli strategii inteligentnej specjalizacji w Europie, by ograniczyć przepaść innowacyjną między regionami w UE. Wzywa do opracowania planu działania „Schody ku doskonałości” (Stairway to Excellence), by realizować praktyczne działania pozwalające łączyć program „Horyzont 2020” z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi.

| 4.13. | Domaga się działań na rzecz uzupełnienia jednolitego rynku poprzez ograniczenie przeszkód w wykonywaniu regulowanych i wolnych zawodów w państwach członkowskich. Oczekuje od Komisji Europejskiej rozpoczęcia – w pierwszej połowie nowej kadencji prawodawców – prac nad wszystkimi wnioskami prawodawczymi zapowiedzianymi w planie działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r., by przyspieszyć wdrażanie planu działania oraz tworzenie miejsc pracy na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

4.13.

Domaga się działań na rzecz uzupełnienia jednolitego rynku poprzez ograniczenie przeszkód w wykonywaniu regulowanych i wolnych zawodów w państwach członkowskich. Oczekuje od Komisji Europejskiej rozpoczęcia – w pierwszej połowie nowej kadencji prawodawców – prac nad wszystkimi wnioskami prawodawczymi zapowiedzianymi w planie działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r., by przyspieszyć wdrażanie planu działania oraz tworzenie miejsc pracy na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 4.14. | Wzywa do opracowania europejskiego planu działań na rzecz innowacji w sektorze publicznym, ze szczególnym uwzględnieniem administracji lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

4.14.

Wzywa do opracowania europejskiego planu działań na rzecz innowacji w sektorze publicznym, ze szczególnym uwzględnieniem administracji lokalnej i regionalnej.

| 4.15. | Sugeruje, by dokonano przeglądu białej księgi w sprawie planu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu z 2011 r. i przeprowadzono w tym kontekście debatę nad unijną polityką transportową po 2020 r. |
| --- | --- |

4.15.

Sugeruje, by dokonano przeglądu białej księgi w sprawie planu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu z 2011 r. i przeprowadzono w tym kontekście debatę nad unijną polityką transportową po 2020 r.

Przegląd europejskiej strategii energetycznej w oparciu o lokalne i regionalne rozwiązania w zakresie zmiany klimatu i zrównoważonego rozwoju

| 4.16. | Zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na rolę władz lokalnych i regionalnych w kształtowaniu zintegrowanej europejskiej polityki energetycznej. Zdecentralizowane rozwiązania w dziedzinie energii są konieczne, by ograniczyć uzależnienie od paliw kopalnych. UE powinna zatem zapewnić równe warunki działania mniejszym producentom energii. |
| --- | --- |

4.16.

Zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na rolę władz lokalnych i regionalnych w kształtowaniu zintegrowanej europejskiej polityki energetycznej. Zdecentralizowane rozwiązania w dziedzinie energii są konieczne, by ograniczyć uzależnienie od paliw kopalnych. UE powinna zatem zapewnić równe warunki działania mniejszym producentom energii.

| 4.17. | Wzywa Komisję do przedstawienia planu przeciwdziałania ubóstwu energetycznemu uwzględniającego jednocześnie środki na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

4.17.

Wzywa Komisję do przedstawienia planu przeciwdziałania ubóstwu energetycznemu uwzględniającego jednocześnie środki na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym.

| 4.18. | Zwraca się do instytucji unijnych i do państw członkowskich o wyraźne uznanie roli władz lokalnych i regionalnych w realizacji ambitnych, wiążących celów w zakresie redukcji emisji CO2, zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej, a także o dalsze rozwijanie w tej dziedzinie zasady partnerstwa analogicznej do tej, jaka obowiązuje w unijnej polityce spójności. Ponadto wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do rozszerzenia zakresu Porozumienia Burmistrzów będącego europejskim instrumentem służącym włączaniu władz lokalnych i regionalnych w unijną politykę przeciwdziałania zmianie klimatu oraz apeluje o przyznanie na potrzeby tego instrumentu odpowiednich środków po roku 2020. |
| --- | --- |

4.18.

Zwraca się do instytucji unijnych i do państw członkowskich o wyraźne uznanie roli władz lokalnych i regionalnych w realizacji ambitnych, wiążących celów w zakresie redukcji emisji CO2, zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej, a także o dalsze rozwijanie w tej dziedzinie zasady partnerstwa analogicznej do tej, jaka obowiązuje w unijnej polityce spójności. Ponadto wzywa instytucje UE i państwa członkowskie do rozszerzenia zakresu Porozumienia Burmistrzów będącego europejskim instrumentem służącym włączaniu władz lokalnych i regionalnych w unijną politykę przeciwdziałania zmianie klimatu oraz apeluje o przyznanie na potrzeby tego instrumentu odpowiednich środków po roku 2020.

| 4.19. | Wzywa Komisję Europejską, by dokonując przeglądu polityki dotyczącej powietrza, wody i hałasu oraz kształtując tę politykę, przyjmowała podejście skupiające się na źródle, tj. aby przeciwdziałała pojawianiu się problemów w środowisku już u samego ich źródła, z uwzględnieniem doświadczenia władz lokalnych i regionalnych, którym często powierza się zadanie realizacji właściwej polityki, lecz nie umożliwia im się jakiegokolwiek bezpośredniego wpływu na źródła problemów. |
| --- | --- |

4.19.

Wzywa Komisję Europejską, by dokonując przeglądu polityki dotyczącej powietrza, wody i hałasu oraz kształtując tę politykę, przyjmowała podejście skupiające się na źródle, tj. aby przeciwdziałała pojawianiu się problemów w środowisku już u samego ich źródła, z uwzględnieniem doświadczenia władz lokalnych i regionalnych, którym często powierza się zadanie realizacji właściwej polityki, lecz nie umożliwia im się jakiegokolwiek bezpośredniego wpływu na źródła problemów.

Nowe szanse dla rozwoju obszarów wiejskich i polityki rolnej

| 4.20. | Wzywa Komisję Europejską, by zaproponowała strategię zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich opartą na zintegrowanym podejściu terytorialnym. |
| --- | --- |

4.20.

Wzywa Komisję Europejską, by zaproponowała strategię zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich opartą na zintegrowanym podejściu terytorialnym.

| 4.21. | Zwraca się o uzupełnienie przewidzianych w zreformowanej WPR rozwiązań tworzących siatkę bezpieczeństwa o inne bardziej ukierunkowane środki mające zaradzić wahaniom na rynkach. |
| --- | --- |

4.21.

Zwraca się o uzupełnienie przewidzianych w zreformowanej WPR rozwiązań tworzących siatkę bezpieczeństwa o inne bardziej ukierunkowane środki mające zaradzić wahaniom na rynkach.

| 4.22. | Wnosi o przeprowadzenie ocen skutków analizujących konsekwencje umów handlowych dotyczących sektora rolnictwa, które są obecnie przedmiotem negocjacji. |
| --- | --- |

4.22.

Wnosi o przeprowadzenie ocen skutków analizujących konsekwencje umów handlowych dotyczących sektora rolnictwa, które są obecnie przedmiotem negocjacji.

Kontynuacja polityki dotyczącej rozszerzenia UE, wzmocnienie partnerstwa z sąsiadami UE i lepsze wykorzystanie potencjału współpracy zdecentralizowanej

| 4.23. | Zwraca się do Komisji o wspieranie i wzmacnianie roli władz lokalnych i regionalnych w krajach objętych procesem rozszerzenia w reformowaniu administracji publicznej oraz o zwrócenie szczególnej uwagi na stopień decentralizacji w dorocznym sprawozdaniu z postępów. |
| --- | --- |

4.23.

Zwraca się do Komisji o wspieranie i wzmacnianie roli władz lokalnych i regionalnych w krajach objętych procesem rozszerzenia w reformowaniu administracji publicznej oraz o zwrócenie szczególnej uwagi na stopień decentralizacji w dorocznym sprawozdaniu z postępów.

| 4.24. | Podkreśla, że UE musi w zdecydowany sposób wspierać kraje Partnerstwa Wschodniego poprzez pomoc we wzmacnianiu demokracji lokalnej i regionalnej i procesów decentralizacyjnych oraz zachęcać do wykorzystywania programów współpracy między Partnerstwem Wschodnim a władzami lokalnymi i regionalnymi w UE. |
| --- | --- |

4.24.

Podkreśla, że UE musi w zdecydowany sposób wspierać kraje Partnerstwa Wschodniego poprzez pomoc we wzmacnianiu demokracji lokalnej i regionalnej i procesów decentralizacyjnych oraz zachęcać do wykorzystywania programów współpracy między Partnerstwem Wschodnim a władzami lokalnymi i regionalnymi w UE.

| 4.25. | Wzywa Komisję, by wykorzystywała Europejski Instrument Sąsiedztwa jako narzędzie wzmacniania spójności społecznej i terytorialnej w krajach partnerskich regionu Morza Śródziemnego, a także współpracy między ich regionami i władzami lokalnymi. |
| --- | --- |

4.25.

Wzywa Komisję, by wykorzystywała Europejski Instrument Sąsiedztwa jako narzędzie wzmacniania spójności społecznej i terytorialnej w krajach partnerskich regionu Morza Śródziemnego, a także współpracy między ich regionami i władzami lokalnymi.

| 4.26. | Zwraca się w związku z tym do Komisji o rozszerzenie stosowania Instrumentu na rzecz Administracji Lokalnej na sąsiadów z południa. Wzywa do opracowania i wdrożenia zrównoważonej polityki migracyjnej w regionie Morza Śródziemnego z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, a zwłaszcza rządów krajowych oraz władz regionalnych i lokalnych. |
| --- | --- |

4.26.

Zwraca się w związku z tym do Komisji o rozszerzenie stosowania Instrumentu na rzecz Administracji Lokalnej na sąsiadów z południa. Wzywa do opracowania i wdrożenia zrównoważonej polityki migracyjnej w regionie Morza Śródziemnego z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, a zwłaszcza rządów krajowych oraz władz regionalnych i lokalnych.

| 4.27. | Wnosi o zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w budowanie partnerstw na rzecz integracji z krajami trzecimi oraz w inne inicjatywy prewencyjne związane z propagowaniem migracji cyrkulacyjnej. |
| --- | --- |

4.27.

Wnosi o zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w budowanie partnerstw na rzecz integracji z krajami trzecimi oraz w inne inicjatywy prewencyjne związane z propagowaniem migracji cyrkulacyjnej.

| 4.28. | Oczekuje, że władze lokalne i regionalne zostaną włączone we wdrażanie podejścia terytorialnego do rozwoju, z uwzględnieniem ich znacznego doświadczenia w dziedzinie współpracy zdecentralizowanej na rzecz rozwoju. Wzywa do udziału władz lokalnych i regionalnych w Europejskim Roku Rozwoju (2015) i do wspierania lokalnych i regionalnych strategii na rzecz rozwoju. |
| --- | --- |

4.28.

Oczekuje, że władze lokalne i regionalne zostaną włączone we wdrażanie podejścia terytorialnego do rozwoju, z uwzględnieniem ich znacznego doświadczenia w dziedzinie współpracy zdecentralizowanej na rzecz rozwoju. Wzywa do udziału władz lokalnych i regionalnych w Europejskim Roku Rozwoju (2015) i do wspierania lokalnych i regionalnych strategii na rzecz rozwoju.

| 4.29. | Proponuje kontynuować negocjacje w sprawie transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego (TTIP) ze Stanami Zjednoczonymi, pod warunkiem że poszanowane będą przejrzystość i demokratyczne uczestnictwo oraz zagwarantowane będą standardy społeczne i środowiskowe. Postuluje nadanie KR-owi statusu strony zainteresowanej w tym procesie. |
| --- | --- |

4.29.

Proponuje kontynuować negocjacje w sprawie transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego (TTIP) ze Stanami Zjednoczonymi, pod warunkiem że poszanowane będą przejrzystość i demokratyczne uczestnictwo oraz zagwarantowane będą standardy społeczne i środowiskowe. Postuluje nadanie KR-owi statusu strony zainteresowanej w tym procesie.

Ponowne nawiązanie kontaktu z obywatelami

| 4.30. | Wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie zmiany Aktu dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich w celu zwiększenia uznania demokratycznej funkcji Parlamentu Europejskiego, np. poprzez ustalenie ogólnounijnego progu reprezentacji w Parlamencie Europejskim, oraz do ułatwienia korzystania z prawa do głosowania poprzez zaproponowanie europejskiego rejestru wyborców. |
| --- | --- |

4.30.

Wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie zmiany Aktu dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich w celu zwiększenia uznania demokratycznej funkcji Parlamentu Europejskiego, np. poprzez ustalenie ogólnounijnego progu reprezentacji w Parlamencie Europejskim, oraz do ułatwienia korzystania z prawa do głosowania poprzez zaproponowanie europejskiego rejestru wyborców.

| 4.31. | Sugeruje dokonanie przeglądu strategii „Partnerski proces komunikowania na temat Europy”, by wspierać rolę odgrywaną przez władze lokalne i regionalne w dostarczaniu obywatelom informacji na temat Unii i jej polityki. Zwraca się do Komisji o ściślejszą współpracę z KR-em we wdrażaniu rzeczywistej zdecentralizowanej polityki komunikacyjnej na poziomie regionalnym i lokalnym, zwłaszcza za pośrednictwem jej przedstawicielstw w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

4.31.

Sugeruje dokonanie przeglądu strategii „Partnerski proces komunikowania na temat Europy”, by wspierać rolę odgrywaną przez władze lokalne i regionalne w dostarczaniu obywatelom informacji na temat Unii i jej polityki. Zwraca się do Komisji o ściślejszą współpracę z KR-em we wdrażaniu rzeczywistej zdecentralizowanej polityki komunikacyjnej na poziomie regionalnym i lokalnym, zwłaszcza za pośrednictwem jej przedstawicielstw w państwach członkowskich.

| 5. | Wzmocnione partnerstwo z instytucjami europejskimi |
| --- | --- |

5.

Wzmocnione partnerstwo z instytucjami europejskimi

| 5.1. | Domaga się włączenia go do zbliżających się negocjacji dotyczących porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa. |
| --- | --- |

5.1.

Domaga się włączenia go do zbliżających się negocjacji dotyczących porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa.

| 5.2. | Sugeruje, by na podstawie umowy o współpracy nawiązać ściślejszą współpracę z Komisją Europejską na wstępnym etapie opracowywania przepisów, by określać długoterminowe inicjatywy strategiczne i propagować w polityce UE rozwiązania oparte na zasadzie wielopoziomowego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

5.2.

Sugeruje, by na podstawie umowy o współpracy nawiązać ściślejszą współpracę z Komisją Europejską na wstępnym etapie opracowywania przepisów, by określać długoterminowe inicjatywy strategiczne i propagować w polityce UE rozwiązania oparte na zasadzie wielopoziomowego sprawowania rządów.

| 5.3. | Zwraca się do Parlamentu Europejskiego o zacieśnienie – na podstawie zawartej w 2014 r. umowy – współpracy z KR-em w trakcie całego procesu prawodawczego oraz europejskiego semestru, a także w ramach oceny oddziaływania terytorialnego prawodawstwa europejskiego. |
| --- | --- |

5.3.

Zwraca się do Parlamentu Europejskiego o zacieśnienie – na podstawie zawartej w 2014 r. umowy – współpracy z KR-em w trakcie całego procesu prawodawczego oraz europejskiego semestru, a także w ramach oceny oddziaływania terytorialnego prawodawstwa europejskiego.

| 5.4. | Opowiada się za równym traktowaniem władz lokalnych i regionalnych oraz ich stowarzyszeń, gdy chodzi o zmiany w obowiązku rejestracji w rejestrze służącym przejrzystości, przewidziane w nowym porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie rejestru służącego przejrzystości. |
| --- | --- |

5.4.

Opowiada się za równym traktowaniem władz lokalnych i regionalnych oraz ich stowarzyszeń, gdy chodzi o zmiany w obowiązku rejestracji w rejestrze służącym przejrzystości, przewidziane w nowym porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie rejestru służącego przejrzystości.

| 5.5. | Sugeruje Radzie, by wzmocniła współpracę z KR-em w dziedzinach o istotnym znaczeniu dla władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

5.5.

Sugeruje Radzie, by wzmocniła współpracę z KR-em w dziedzinach o istotnym znaczeniu dla władz lokalnych i regionalnych.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

OPINIE

Komitet Regionów

107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r.

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/11

---

Opinia Komitetu Regionów – W kierunku zintegrowanego programu rozwoju miast w Unii Europejskiej

2014/C 271/03

| Sprawozdawca | : | Bas VERKERK (NL/ALDE), burmistrz Delft |
| --- | --- | --- |
| Dokument źródłowy | : | |

Sprawozdawca

:

Bas VERKERK (NL/ALDE), burmistrz Delft

Dokument źródłowy

:

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

Wprowadzenie

| 1. | Miasta są istotną siłą napędową gospodarki UE, są – z definicji – przestrzenią rozwoju indywidualnego i zbiorowego, a także dysponują dużym potencjałem w zakresie efektywności środowiskowej. Zaangażowanie miast i regionów miejskich ma duże znaczenie dla realizacji strategii „Europa 2020” oraz dla gospodarczego, społecznego i terytorialnego rozwoju UE (1). |
| --- | --- |

1.

Miasta są istotną siłą napędową gospodarki UE, są – z definicji – przestrzenią rozwoju indywidualnego i zbiorowego, a także dysponują dużym potencjałem w zakresie efektywności środowiskowej. Zaangażowanie miast i regionów miejskich ma duże znaczenie dla realizacji strategii „Europa 2020” oraz dla gospodarczego, społecznego i terytorialnego rozwoju UE (1).

| 2. | Ważna pozycja miast w europejskim społeczeństwie skłoniła państwa członkowskie i Komisję Europejską do wyjścia z inicjatywą opracowania programu rozwoju miast dla UE. Znaczenie miast jest dostrzegane także na forum ONZ. Obecnie w ramach ONZ przygotowywany jest nowy program dotyczący miast, który ma zostać przyjęty podczas następnej konferencji Habitat III w 2016 r. Program rozwoju miast w UE może posłużyć jako wkład w te prace. |
| --- | --- |

2.

Ważna pozycja miast w europejskim społeczeństwie skłoniła państwa członkowskie i Komisję Europejską do wyjścia z inicjatywą opracowania programu rozwoju miast dla UE. Znaczenie miast jest dostrzegane także na forum ONZ. Obecnie w ramach ONZ przygotowywany jest nowy program dotyczący miast, który ma zostać przyjęty podczas następnej konferencji Habitat III w 2016 r. Program rozwoju miast w UE może posłużyć jako wkład w te prace.

| 3. | W traktacie UE można znaleźć szereg fragmentów, które dają UE podstawę prawną do wspierania – w uzupełnieniu do podstawowych kompetencji państw członkowskich – polityki miejskiej prowadzonej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym; jest to na przykład odniesienie do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (art. 3), do samorządu regionalnego i lokalnego (art. 4) oraz do lokalnego wymiaru zasady pomocniczości (art. 5). Obecnie nie ma jednak żadnego kompleksowego przyszłościowego programu rozwoju miast na poziomie UE, pomimo apelu Parlamentu Europejskiego z 2011 r. o opracowanie europejskiej agendy miejskiej (2), pomimo międzyrządowego procesu związanego z kartą lipską i pomimo deklaracji z Toledo. Brak nadrzędnego programu rozwoju miast powoduje, że na poziomie UE nie ma wystarczającej spójności między poszczególnymi inicjatywami politycznymi i programami wsparcia, a co więcej, nie wszystkie inicjatywy przynoszą spodziewane konkretne rezultaty. |
| --- | --- |

3.

W traktacie UE można znaleźć szereg fragmentów, które dają UE podstawę prawną do wspierania – w uzupełnieniu do podstawowych kompetencji państw członkowskich – polityki miejskiej prowadzonej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym; jest to na przykład odniesienie do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (art. 3), do samorządu regionalnego i lokalnego (art. 4) oraz do lokalnego wymiaru zasady pomocniczości (art. 5). Obecnie nie ma jednak żadnego kompleksowego przyszłościowego programu rozwoju miast na poziomie UE, pomimo apelu Parlamentu Europejskiego z 2011 r. o opracowanie europejskiej agendy miejskiej (2), pomimo międzyrządowego procesu związanego z kartą lipską i pomimo deklaracji z Toledo. Brak nadrzędnego programu rozwoju miast powoduje, że na poziomie UE nie ma wystarczającej spójności między poszczególnymi inicjatywami politycznymi i programami wsparcia, a co więcej, nie wszystkie inicjatywy przynoszą spodziewane konkretne rezultaty.

| 4. | Dodatkowo doświadczenie pokazuje, że nie ma żadnej pewności, iż wymiar miejski pozostanie ważnym zagadnieniem w europejskim programie politycznym (3). Komisja już w 1997 r. opublikowała komunikat dotyczący programu rozwoju miast w UE (4). Mimo licznych deklaracji i działań program ten dwadzieścia lat później wciąż jeszcze nie został przełożony na praktyczne działania. UE musi zagwarantować, by miasta i obszary miejskie mogły z pełną mocą wykorzystywać swój potencjał pozwalający im odgrywać rolę motorów wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i integracji społecznej. Nadszedł czas na prawdziwy europejski program rozwoju miast. Przyjęcie karty lipskiej stało się w tym kontekście dobrym punktem wyjścia. Europejski program rozwoju miast musi uwzględniać wszystkie – społeczne, gospodarcze i środowiskowe – aspekty zrównoważonego rozwoju miast. |
| --- | --- |

4.

Dodatkowo doświadczenie pokazuje, że nie ma żadnej pewności, iż wymiar miejski pozostanie ważnym zagadnieniem w europejskim programie politycznym (3). Komisja już w 1997 r. opublikowała komunikat dotyczący programu rozwoju miast w UE (4). Mimo licznych deklaracji i działań program ten dwadzieścia lat później wciąż jeszcze nie został przełożony na praktyczne działania. UE musi zagwarantować, by miasta i obszary miejskie mogły z pełną mocą wykorzystywać swój potencjał pozwalający im odgrywać rolę motorów wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i integracji społecznej. Nadszedł czas na prawdziwy europejski program rozwoju miast. Przyjęcie karty lipskiej stało się w tym kontekście dobrym punktem wyjścia. Europejski program rozwoju miast musi uwzględniać wszystkie – społeczne, gospodarcze i środowiskowe – aspekty zrównoważonego rozwoju miast.

| 5. | Komitet Regionów wzywa Komisję, by w związku z komunikatem, który ma zostać opracowany w następstwie Forum Miejskiego z 17–18 lutego 2014 r., przedstawiła białą księgę w sprawie zintegrowanego programu rozwoju miast. Ta biała księga powinna umożliwić strukturalne, trwałe wpisanie wymiaru miejskiego we wszystkie stosowne obszary polityki i prawodawstwa europejskiego, by uniknąć obecnego dublowania wysiłków i braku spójności. Sam Komitet podczas opracowywania białej księgi będzie kontynuować debatę dotyczącą programu rozwoju miast UE, aby zapewnić Komisji konkretny wkład i zadbać o to, by program ten pozostał ważnym zagadnieniem w europejskiej agendzie politycznej. Komitet podkreśla znaczenie zrównoważonego i całościowego podejścia do rozwoju miast; podejścia opartego na koncepcjach i sugestiach wyrażonych w innych, uzupełniających niniejszą opinię opiniach Komitetu, tzn. w opiniach „Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast” (5) i „Pakiet dotyczący mobilności w miastach” (6). |
| --- | --- |

5.

Komitet Regionów wzywa Komisję, by w związku z komunikatem, który ma zostać opracowany w następstwie Forum Miejskiego z 17–18 lutego 2014 r., przedstawiła białą księgę w sprawie zintegrowanego programu rozwoju miast. Ta biała księga powinna umożliwić strukturalne, trwałe wpisanie wymiaru miejskiego we wszystkie stosowne obszary polityki i prawodawstwa europejskiego, by uniknąć obecnego dublowania wysiłków i braku spójności. Sam Komitet podczas opracowywania białej księgi będzie kontynuować debatę dotyczącą programu rozwoju miast UE, aby zapewnić Komisji konkretny wkład i zadbać o to, by program ten pozostał ważnym zagadnieniem w europejskiej agendzie politycznej. Komitet podkreśla znaczenie zrównoważonego i całościowego podejścia do rozwoju miast; podejścia opartego na koncepcjach i sugestiach wyrażonych w innych, uzupełniających niniejszą opinię opiniach Komitetu, tzn. w opiniach „Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast” (5) i „Pakiet dotyczący mobilności w miastach” (6).

| 6. | Program rozwoju miast opracowany na poziomie UE będzie oznaką docenienia roli miast w realizowaniu europejskich celów politycznych oraz wzmacnianiu pozycji UE w dziedzinie międzynarodowej konkurencyjności. Zarazem opracowując ten program na poziomie UE, nie można pomijać interakcji między miastami a wsią ani znacznego wpływu, jaki program ten wywiera na ogólny rozwój terytorialny. Jest więc bardzo ważne, aby przewidzieć wyraźną synergię między tym programem rozwoju miast a agendą terytorialną Unii Europejskiej 2020. |
| --- | --- |

6.

Program rozwoju miast opracowany na poziomie UE będzie oznaką docenienia roli miast w realizowaniu europejskich celów politycznych oraz wzmacnianiu pozycji UE w dziedzinie międzynarodowej konkurencyjności. Zarazem opracowując ten program na poziomie UE, nie można pomijać interakcji między miastami a wsią ani znacznego wpływu, jaki program ten wywiera na ogólny rozwój terytorialny. Jest więc bardzo ważne, aby przewidzieć wyraźną synergię między tym programem rozwoju miast a agendą terytorialną Unii Europejskiej 2020.

Siła miast i stojące przed nimi wyzwania

| 7. | W wyniku przechodzenia od gospodarki opartej na usługach do gospodarki opartej na wiedzy oraz postępującej cyfryzacji społeczeństwa miasta stały się filarami gospodarki i motorami tworzenia miejsc pracy w UE. Innowacje i nowe formy działalności gospodarczej często mają swe źródła w miastach. Miasta to także miejsca, gdzie rodzi się sztuka, kultura i kreatywność, a te są podstawą tożsamości miast i ich mieszkańców. Miasta stanowią zatem ważny atut UE w międzynarodowej konkurencji z innymi częściami świata. |
| --- | --- |

7.

W wyniku przechodzenia od gospodarki opartej na usługach do gospodarki opartej na wiedzy oraz postępującej cyfryzacji społeczeństwa miasta stały się filarami gospodarki i motorami tworzenia miejsc pracy w UE. Innowacje i nowe formy działalności gospodarczej często mają swe źródła w miastach. Miasta to także miejsca, gdzie rodzi się sztuka, kultura i kreatywność, a te są podstawą tożsamości miast i ich mieszkańców. Miasta stanowią zatem ważny atut UE w międzynarodowej konkurencji z innymi częściami świata.

| 8. | W UE obecnie około 68 % ludności zamieszkuje obszary miejskie (7). Abstrahując od dwóch wielkich metropolii, jakimi są Paryż i Londyn, UE cechuje jedyna w swoim rodzaju policentryczna struktura dużych, średnich i małych miast. Około 200 mln osób mieszka w miastach liczących mniej niż 100 tys. mieszkańców, które często wypełniają ważną regionalną funkcję w zakresie usług i infrastruktury, a także poprawy jakości życia i równowagi terytorialnej. Program rozwoju miast UE nie może się zatem ograniczać do największych miast Europy, ale musi mieć zastosowanie także do małych i średnich miast i obszarów miejskich. W związku z tym cieszy fakt, że przyszłe trzy prezydencje UE (włoska, łotewska i luksemburska) zwrócą szczególną uwagę na małe i średnie miasta UE i na ich rolę we wspólnym kontekście rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

8.

W UE obecnie około 68 % ludności zamieszkuje obszary miejskie (7). Abstrahując od dwóch wielkich metropolii, jakimi są Paryż i Londyn, UE cechuje jedyna w swoim rodzaju policentryczna struktura dużych, średnich i małych miast. Około 200 mln osób mieszka w miastach liczących mniej niż 100 tys. mieszkańców, które często wypełniają ważną regionalną funkcję w zakresie usług i infrastruktury, a także poprawy jakości życia i równowagi terytorialnej. Program rozwoju miast UE nie może się zatem ograniczać do największych miast Europy, ale musi mieć zastosowanie także do małych i średnich miast i obszarów miejskich. W związku z tym cieszy fakt, że przyszłe trzy prezydencje UE (włoska, łotewska i luksemburska) zwrócą szczególną uwagę na małe i średnie miasta UE i na ich rolę we wspólnym kontekście rozwoju terytorialnego.

| 9. | Dla mieszkańców miasto i jego wiejskie zaplecze jest dziś czymś więcej niż tylko wydzielonym obszarem administracyjnym. Mieszkańcy miasta i spoza miasta poruszają się na poziomie większych aglomeracji, dojeżdżają do stref zatrudnienia i obszarów funkcjonalnych (miejskich lub wiejsko-miejskich) w ramach codziennego systemu miejskiego (daily urban system). Starając się ułatwić życie mieszkańcom, zarządy miast tworzą sieci z sąsiednimi gminami, aby na odpowiednim poziomie organizować ruch i transport, zagospodarowanie przestrzenne, strefy zielone i gospodarkę. Kluczowe znaczenie ma tu współpraca między obszarami miejskimi a graniczącymi z nimi obszarami wiejskimi. W tym kontekście ważną rolę odgrywają obszary podmiejskie i wiejskie, ponieważ zapewniają pobliskim miastom żywność, energię, przestrzeń, możliwości rekreacji i kontaktu z naturą oraz ochronę przed zagrożeniami, takimi jak pożary lasów i podtopienia czy powodzie. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że te systemy miejskie obejmują niekiedy obszary należące do więcej niż jednego państwa członkowskiego. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na odrębne problemy występujące w tych transgranicznych strefach miejskich. |
| --- | --- |

9.

Dla mieszkańców miasto i jego wiejskie zaplecze jest dziś czymś więcej niż tylko wydzielonym obszarem administracyjnym. Mieszkańcy miasta i spoza miasta poruszają się na poziomie większych aglomeracji, dojeżdżają do stref zatrudnienia i obszarów funkcjonalnych (miejskich lub wiejsko-miejskich) w ramach codziennego systemu miejskiego (daily urban system). Starając się ułatwić życie mieszkańcom, zarządy miast tworzą sieci z sąsiednimi gminami, aby na odpowiednim poziomie organizować ruch i transport, zagospodarowanie przestrzenne, strefy zielone i gospodarkę. Kluczowe znaczenie ma tu współpraca między obszarami miejskimi a graniczącymi z nimi obszarami wiejskimi. W tym kontekście ważną rolę odgrywają obszary podmiejskie i wiejskie, ponieważ zapewniają pobliskim miastom żywność, energię, przestrzeń, możliwości rekreacji i kontaktu z naturą oraz ochronę przed zagrożeniami, takimi jak pożary lasów i podtopienia czy powodzie. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że te systemy miejskie obejmują niekiedy obszary należące do więcej niż jednego państwa członkowskiego. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na odrębne problemy występujące w tych transgranicznych strefach miejskich.

| 10. | Aglomeracje czy regiony funkcjonalne potrzebują innego sposobu zarządzania i długofalowej wizji, aby zapewnić spójność i konkretne rezultaty, takie jak zintegrowany system transportowy (8). Te długofalowe wizje, opracowywane już w niektórych państwach członkowskich we współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi, tworzą podstawę zintegrowanego podejścia dostosowanego do lokalnych potrzeb, gwarantującego spójność terytorialną i osiągnięcie konkretnych, wymiernych rezultatów. W latach 2014–2020 w wielu państwach członkowskich stymulujący charakter będą miały zintegrowane inwestycje terytorialne pozwalające wykorzystać środki z różnych osi priorytetowych lub programów, a zatem wzmacniające spójność obszarów miast i wsi połączonych więziami funkcjonalnymi, ustanawiające synergie i pozwalające na finansowanie ambitniejszych projektów, a więc ostatecznie umożliwiające rozwiązywanie wspólnych problemów ponad granicami administracyjnymi poszczególnych jednostek samorządowych. Komitet stwierdza, że w opracowaniu „Miasta jutra” Komisja odniosła się do tej kwestii i przyznała, że w swej polityce powinna w większym stopniu uwzględniać regiony funkcjonalne na poziomie aglomeracji i metropolii, także w kontekście transgranicznym (9). |
| --- | --- |

10.

Aglomeracje czy regiony funkcjonalne potrzebują innego sposobu zarządzania i długofalowej wizji, aby zapewnić spójność i konkretne rezultaty, takie jak zintegrowany system transportowy (8). Te długofalowe wizje, opracowywane już w niektórych państwach członkowskich we współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi, tworzą podstawę zintegrowanego podejścia dostosowanego do lokalnych potrzeb, gwarantującego spójność terytorialną i osiągnięcie konkretnych, wymiernych rezultatów. W latach 2014–2020 w wielu państwach członkowskich stymulujący charakter będą miały zintegrowane inwestycje terytorialne pozwalające wykorzystać środki z różnych osi priorytetowych lub programów, a zatem wzmacniające spójność obszarów miast i wsi połączonych więziami funkcjonalnymi, ustanawiające synergie i pozwalające na finansowanie ambitniejszych projektów, a więc ostatecznie umożliwiające rozwiązywanie wspólnych problemów ponad granicami administracyjnymi poszczególnych jednostek samorządowych. Komitet stwierdza, że w opracowaniu „Miasta jutra” Komisja odniosła się do tej kwestii i przyznała, że w swej polityce powinna w większym stopniu uwzględniać regiony funkcjonalne na poziomie aglomeracji i metropolii, także w kontekście transgranicznym (9).

| 11. | Funkcjonując na poziomie aglomeracji (borrowing size), miasta wspólnie wykorzystują atuty wynikające z zacieśnienia powiązań w ramach większej całości, takie jak większa innowacyjność, lepsze powiązanie między edukacją a rynkiem pracy i mniejszy ślad ekologiczny, a jednocześnie ograniczają występowanie negatywnych cech, takich jak zanieczyszczenie środowiska, wykluczenie społeczne i przestępczość (10). Jednak to, co większe, nie zawsze jest lepsze. Dlatego też równie istotne jest zadbanie o to, by społeczności lokalne brały aktywny udział w podejmowaniu decyzji lokalnych, między innymi podczas omawiania środków współpracy z władzami sąsiednich jednostek terytorialnych. |
| --- | --- |

11.

Funkcjonując na poziomie aglomeracji (borrowing size), miasta wspólnie wykorzystują atuty wynikające z zacieśnienia powiązań w ramach większej całości, takie jak większa innowacyjność, lepsze powiązanie między edukacją a rynkiem pracy i mniejszy ślad ekologiczny, a jednocześnie ograniczają występowanie negatywnych cech, takich jak zanieczyszczenie środowiska, wykluczenie społeczne i przestępczość (10). Jednak to, co większe, nie zawsze jest lepsze. Dlatego też równie istotne jest zadbanie o to, by społeczności lokalne brały aktywny udział w podejmowaniu decyzji lokalnych, między innymi podczas omawiania środków współpracy z władzami sąsiednich jednostek terytorialnych.

| 12. | Nie zmienia to jednak faktu, że z wyzwaniami społecznymi zmagają się zwłaszcza obszary miejskie. Wiele europejskich inicjatyw politycznych – w sposób zamierzony lub nie – oddziałuje na politykę miejską. W tym kontekście Komitet wzywa do bardziej szczegółowego przeglądu wszystkich inicjatyw Komisji mających wymiar miejski, opartego na dokumencie informacyjnym, który był podstawą dyskusji podczas Forum Miejskiego „Miasta jutra: inwestycje w Europie” (Urban Forum „Cities of Tomorrow: Investing in Europe”) w lutym 2014 r. (11) |
| --- | --- |

12.

Nie zmienia to jednak faktu, że z wyzwaniami społecznymi zmagają się zwłaszcza obszary miejskie. Wiele europejskich inicjatyw politycznych – w sposób zamierzony lub nie – oddziałuje na politykę miejską. W tym kontekście Komitet wzywa do bardziej szczegółowego przeglądu wszystkich inicjatyw Komisji mających wymiar miejski, opartego na dokumencie informacyjnym, który był podstawą dyskusji podczas Forum Miejskiego „Miasta jutra: inwestycje w Europie” (Urban Forum „Cities of Tomorrow: Investing in Europe”) w lutym 2014 r. (11)

| 13. | Miasta przyjmują odpowiedzialność za wykorzystywanie szans i pokonywanie przeszkód, które się przy tym pojawiają. Miasta europejskie mogą przy tym wnieść istotny wkład w realizację strategii „Europa 2020”. Zapisane w niej wyzwania społeczne są też elementem programu politycznego dla miast i regionów. W centrum uwagi stawia się tu dobro obywateli. Miasta UE zmagają się obecnie z różnorodnymi wyzwaniami i problemami. Podczas gdy w niektórych miastach z powodu starzenia się i emigracji spada liczba ludności i pojawiają się problemy związane z wielkością dostępnej infrastruktury, w innych rośnie liczba ludności i zapotrzebowanie na infrastrukturę, a także nasilają się innego rodzaju problemy, takie jak bezrobocie (młodzieży), wykluczenie społeczne, obszary ubóstwa, zapewnienie przystępnych cenowo mieszkań, zagęszczenie ruchu drogowego i zanieczyszczenie środowiska. Powszechnym problemem, który nasilił się wskutek recesji, jest większy rozziew między rosnącym popytem na usługi lokalne a niezmieniającymi się lub malejącymi środkami finansowymi. W programie rozwoju miast trzeba zwrócić uwagę na wszystkie te problemy i wyzwania. |
| --- | --- |

13.

Miasta przyjmują odpowiedzialność za wykorzystywanie szans i pokonywanie przeszkód, które się przy tym pojawiają. Miasta europejskie mogą przy tym wnieść istotny wkład w realizację strategii „Europa 2020”. Zapisane w niej wyzwania społeczne są też elementem programu politycznego dla miast i regionów. W centrum uwagi stawia się tu dobro obywateli. Miasta UE zmagają się obecnie z różnorodnymi wyzwaniami i problemami. Podczas gdy w niektórych miastach z powodu starzenia się i emigracji spada liczba ludności i pojawiają się problemy związane z wielkością dostępnej infrastruktury, w innych rośnie liczba ludności i zapotrzebowanie na infrastrukturę, a także nasilają się innego rodzaju problemy, takie jak bezrobocie (młodzieży), wykluczenie społeczne, obszary ubóstwa, zapewnienie przystępnych cenowo mieszkań, zagęszczenie ruchu drogowego i zanieczyszczenie środowiska. Powszechnym problemem, który nasilił się wskutek recesji, jest większy rozziew między rosnącym popytem na usługi lokalne a niezmieniającymi się lub malejącymi środkami finansowymi. W programie rozwoju miast trzeba zwrócić uwagę na wszystkie te problemy i wyzwania.

| 14. | Program rozwoju miast w UE powinien zostać ukierunkowany na zastąpienie obecnego rozproszonego, podzielonego i wykluczającego modelu miejskiego modelem skoncentrowanym, zintegrowanym i obejmującym wszystkich. Taka nowa koncepcja oznacza, że w ramach całościowego podejścia dąży się do takiej kombinacji ludzi i działań, która sprzyja wzrostowi gospodarczemu i zatrudnieniu, a przy tym dba się o zapewnienie równowagi między wymiarem gospodarczym, społecznym i ekologicznym rozwoju miejskiego. |
| --- | --- |

14.

Program rozwoju miast w UE powinien zostać ukierunkowany na zastąpienie obecnego rozproszonego, podzielonego i wykluczającego modelu miejskiego modelem skoncentrowanym, zintegrowanym i obejmującym wszystkich. Taka nowa koncepcja oznacza, że w ramach całościowego podejścia dąży się do takiej kombinacji ludzi i działań, która sprzyja wzrostowi gospodarczemu i zatrudnieniu, a przy tym dba się o zapewnienie równowagi między wymiarem gospodarczym, społecznym i ekologicznym rozwoju miejskiego.

Miasto jako reżyser działań i platforma

| 15. | Relacja między władzami a społeczeństwem ulega fundamentalnej zmianie. Obywatele coraz dobitniej wyrażają swoje zdanie, stawiają coraz większe wymagania i dzięki cyfryzacji społeczeństwa w coraz większym stopniu niezależnie stanowią sami o sobie (nowe obywatelstwo). Ponadto ci sami obywatele coraz bardziej poczuwają się do odpowiedzialności społecznej. Rośnie liczba przedsiębiorstw, które oferują produkty zgodne z zasadą „od kołyski do kołyski” (cradle to cradle), przeciwdziałają marnotrawstwu surowców i dają szanse osobom defaworyzowanym na rynku pracy. Zarządy miast nasilają na różnych poziomach współpracę w ramach poczwórnej helisy (powstałej na bazie modelu Triple Helix) – formy współdziałania władz publicznych, przedsiębiorstw, ośrodków naukowych i organizacji społecznych, której celem jest znalezienie rozwiązań dla wyzwań społecznych. Władze lokalne odgrywają tu często rolę zarządcy i jako klient wypróbowujący nowe technologie (launching customer) czy jako koordynator oferują innym partnerom platformę służącą poszukiwaniu rozwiązań. Miasto stanowi tu miejsce (living lab), w którym wspólnie z partnerami realizuje się przedsięwzięcia najlepiej dostosowane do warunków lokalnych. Miasta, w których znajdują się szkoły wyższe i uniwersytety, mają do odegrania dodatkową rolę w stymulowaniu przedsiębiorczości oraz łączeniu możliwości technologicznych z rozwiązywaniem problemów społecznych. Obszary miejskie stały się w ten sposób idealnymi poligonami doświadczalnymi do testowania europejskich strategii politycznych. |
| --- | --- |

15.

Relacja między władzami a społeczeństwem ulega fundamentalnej zmianie. Obywatele coraz dobitniej wyrażają swoje zdanie, stawiają coraz większe wymagania i dzięki cyfryzacji społeczeństwa w coraz większym stopniu niezależnie stanowią sami o sobie (nowe obywatelstwo). Ponadto ci sami obywatele coraz bardziej poczuwają się do odpowiedzialności społecznej. Rośnie liczba przedsiębiorstw, które oferują produkty zgodne z zasadą „od kołyski do kołyski” (cradle to cradle), przeciwdziałają marnotrawstwu surowców i dają szanse osobom defaworyzowanym na rynku pracy. Zarządy miast nasilają na różnych poziomach współpracę w ramach poczwórnej helisy (powstałej na bazie modelu Triple Helix) – formy współdziałania władz publicznych, przedsiębiorstw, ośrodków naukowych i organizacji społecznych, której celem jest znalezienie rozwiązań dla wyzwań społecznych. Władze lokalne odgrywają tu często rolę zarządcy i jako klient wypróbowujący nowe technologie (launching customer) czy jako koordynator oferują innym partnerom platformę służącą poszukiwaniu rozwiązań. Miasto stanowi tu miejsce (living lab), w którym wspólnie z partnerami realizuje się przedsięwzięcia najlepiej dostosowane do warunków lokalnych. Miasta, w których znajdują się szkoły wyższe i uniwersytety, mają do odegrania dodatkową rolę w stymulowaniu przedsiębiorczości oraz łączeniu możliwości technologicznych z rozwiązywaniem problemów społecznych. Obszary miejskie stały się w ten sposób idealnymi poligonami doświadczalnymi do testowania europejskich strategii politycznych.

| 16. | Jako część składowa społeczeństwa władze czują się odpowiedzialne za to, by w centrum programów działań znalazły się wielkie problemy społeczne, takie jak kryzys gospodarczy, zmiany demograficzne i sprawa klimatu. Klasyczne formy sprawowania rządów, organizacji i gospodarki nie oferują już rozwiązań dla tych problemów. Ze względu na rozmiary wyzwań, kurczące się budżety i złożoność zagadnień władze publiczne nie są już w stanie same wszystkiemu sprostać. |
| --- | --- |

16.

Jako część składowa społeczeństwa władze czują się odpowiedzialne za to, by w centrum programów działań znalazły się wielkie problemy społeczne, takie jak kryzys gospodarczy, zmiany demograficzne i sprawa klimatu. Klasyczne formy sprawowania rządów, organizacji i gospodarki nie oferują już rozwiązań dla tych problemów. Ze względu na rozmiary wyzwań, kurczące się budżety i złożoność zagadnień władze publiczne nie są już w stanie same wszystkiemu sprostać.

| 17. | W kontekście społeczeństwa o charakterze coraz bardziej partycypacyjnym władze publiczne muszą zostawiać miejsce na wspólne lub wspólnie opracowane lokalne inicjatywy obywateli, przedsiębiorstw i instytucji społeczeństwa obywatelskiego na poziomie miasta czy dzielnicy. Za organizację funkcjonowania miasta odpowiada w ten sposób więcej stron niż tylko zarząd miasta. Wyzwanie polega tu jednak na tym, by umożliwić wszystkim obywatelom, w szczególności młodzieży i migrantom, włączenie się do tego nowego społeczeństwa i uniknąć powstania podziału na społeczeństwo dwóch szybkości. Odgrywanie roli motoru integracji społecznej oraz oferowanie mieszkańcom możliwości emancypacji społecznej to dwie spośród najważniejszych funkcji nowoczesnego miasta. |
| --- | --- |

17.

W kontekście społeczeństwa o charakterze coraz bardziej partycypacyjnym władze publiczne muszą zostawiać miejsce na wspólne lub wspólnie opracowane lokalne inicjatywy obywateli, przedsiębiorstw i instytucji społeczeństwa obywatelskiego na poziomie miasta czy dzielnicy. Za organizację funkcjonowania miasta odpowiada w ten sposób więcej stron niż tylko zarząd miasta. Wyzwanie polega tu jednak na tym, by umożliwić wszystkim obywatelom, w szczególności młodzieży i migrantom, włączenie się do tego nowego społeczeństwa i uniknąć powstania podziału na społeczeństwo dwóch szybkości. Odgrywanie roli motoru integracji społecznej oraz oferowanie mieszkańcom możliwości emancypacji społecznej to dwie spośród najważniejszych funkcji nowoczesnego miasta.

| 18. | Inicjatywy lokalne sprawiają, że w miastach i na obszarach miejskich oferowanych jest coraz więcej rozwiązań dostosowanych do potrzeb. Dzięki temu w skali europejskiej pojawia się duża różnorodność sposobów podejścia. W polityce europejskiej i prawodawstwie europejskim trzeba uwzględniać ten nowy stan rzeczy na poziomie lokalnym oraz idącą z nim w parze różnorodność sposobów radzenia sobie z wyzwaniami społecznymi, a także starać się sporządzić wykaz nowo powstających praktyk i ułatwiać ich wymianę w całej UE. |
| --- | --- |

18.

Inicjatywy lokalne sprawiają, że w miastach i na obszarach miejskich oferowanych jest coraz więcej rozwiązań dostosowanych do potrzeb. Dzięki temu w skali europejskiej pojawia się duża różnorodność sposobów podejścia. W polityce europejskiej i prawodawstwie europejskim trzeba uwzględniać ten nowy stan rzeczy na poziomie lokalnym oraz idącą z nim w parze różnorodność sposobów radzenia sobie z wyzwaniami społecznymi, a także starać się sporządzić wykaz nowo powstających praktyk i ułatwiać ich wymianę w całej UE.

| 19. | Do tej pory UE z myślą o realizacji swych celów przyjmowała ogólne prawodawstwo i jednolite terminy realizacji. Kształtując swą politykę, UE musi zwracać większą uwagę na wykonalność jej inicjatyw na poziomie lokalnym i (sub)regionalnym oraz być otwarta na wkład samorządów terytorialnych w sporządzanie ocen oddziaływania oraz nowej polityki (podejście oddolne). Każda ocena skutków nowych propozycji powinna, z uwzględnieniem zasad pomocniczości i proporcjonalności, zawierać krytyczną ocenę wpływu na miasta. Tylko w ten sposób można już wcześniej ocenić i zapewnić możliwości wdrożenia polityki europejskiej na poziomie lokalnym. |
| --- | --- |

19.

Do tej pory UE z myślą o realizacji swych celów przyjmowała ogólne prawodawstwo i jednolite terminy realizacji. Kształtując swą politykę, UE musi zwracać większą uwagę na wykonalność jej inicjatyw na poziomie lokalnym i (sub)regionalnym oraz być otwarta na wkład samorządów terytorialnych w sporządzanie ocen oddziaływania oraz nowej polityki (podejście oddolne). Każda ocena skutków nowych propozycji powinna, z uwzględnieniem zasad pomocniczości i proporcjonalności, zawierać krytyczną ocenę wpływu na miasta. Tylko w ten sposób można już wcześniej ocenić i zapewnić możliwości wdrożenia polityki europejskiej na poziomie lokalnym.

W kierunku bardziej zintegrowanego programu rozwoju miast w UE

| 20. | Aby w sposób strukturalny zapewnić wymiarowi miejskiemu stałe miejsce w dyskusjach na poziomie UE, Komitet proponuje, by odtąd co dwa lata powtarzać Forum Miejskie z 17 i 18 lutego 2014 r. Komitet wzywa też Komisję, by mianowała w swych strukturach przedstawiciela ds. polityki miejskiej, który byłby upoważniony do analizowania wspólnie z międzyresortową grupą Komisji ds. polityki miejskiej wszystkich projektów i inicjatyw pod kątem wymiaru miejskiego i do dbania o realizację całościowego podejścia. Zadaniem tej grupy powinno być także uwzględnianie wkładu miast w pracach nad nową polityką UE w zakresie obszarów miejskich. Komitet w ramach swej organizacji powinien powołać przedstawiciela ds. polityki miejskiej, który dokonywałby oceny propozycji pod kątem wymiaru miejskiego. |
| --- | --- |

20.

Aby w sposób strukturalny zapewnić wymiarowi miejskiemu stałe miejsce w dyskusjach na poziomie UE, Komitet proponuje, by odtąd co dwa lata powtarzać Forum Miejskie z 17 i 18 lutego 2014 r. Komitet wzywa też Komisję, by mianowała w swych strukturach przedstawiciela ds. polityki miejskiej, który byłby upoważniony do analizowania wspólnie z międzyresortową grupą Komisji ds. polityki miejskiej wszystkich projektów i inicjatyw pod kątem wymiaru miejskiego i do dbania o realizację całościowego podejścia. Zadaniem tej grupy powinno być także uwzględnianie wkładu miast w pracach nad nową polityką UE w zakresie obszarów miejskich. Komitet w ramach swej organizacji powinien powołać przedstawiciela ds. polityki miejskiej, który dokonywałby oceny propozycji pod kątem wymiaru miejskiego.

| 21. | Komitet popiera utworzenie grupy roboczej państw członkowskich w celu wypracowania i przedstawienia w 2016 r. wspólnej wizji europejskich miast, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić pozycji miast w ramach strategii „Europa 2020”. Wzywa państwa członkowskie, by w ramach tych działań ściśle współpracowały z Komitetem i stowarzyszeniami samorządów lokalnych. Ta wspólna wizja może stanowić ważną podstawę późniejszego sporządzenia programu rozwoju miast – na poziomie unijnym, a także na poziomie poszczególnych państw członkowskich regionów i gmin. |
| --- | --- |

21.

Komitet popiera utworzenie grupy roboczej państw członkowskich w celu wypracowania i przedstawienia w 2016 r. wspólnej wizji europejskich miast, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić pozycji miast w ramach strategii „Europa 2020”. Wzywa państwa członkowskie, by w ramach tych działań ściśle współpracowały z Komitetem i stowarzyszeniami samorządów lokalnych. Ta wspólna wizja może stanowić ważną podstawę późniejszego sporządzenia programu rozwoju miast – na poziomie unijnym, a także na poziomie poszczególnych państw członkowskich regionów i gmin.

| 22. | Komitet Regionów powtarza swój apel do Komisji, by opracowała białą księgę dotyczącą zintegrowanej polityki miejskiej (12) przed przedstawieniem strategii, która zastąpi strategię „Europa 2020”, oraz budżetu UE na okres po 2020 r. Ideą białej księgi byłoby wypracowanie bardziej zintegrowanego podejścia w polityce i prawodawstwie UE wywierającym wpływ na miasta i obszary miejskie oraz ściślejsze włączenie miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych w kształtowanie tej polityki, a także sformułowanie zaleceń co do tego, które elementy europejskich programów finansowania są odpowiednie do wspierania rozwoju miast. Podstawą tego jest odnowiony sposób sprawowania rządów. Biała księga musi ostatecznie prowadzić do faktycznego horyzontalnego zakorzenienia wymiaru miejskiego w procesie decyzyjnym UE (włączenia wymiaru miejskiego w główny nurt działań), a nie do stworzenia specjalnej strategii czy specjalnego programu UE. Powinna zostać opracowana przez nową Komisję w ścisłej współpracy z miastami, aby w ten sposób dać wyraz potrzebie przyjęcia nowego sposobu zarządzania w ramach polityki miejskiej na poziomie UE. |
| --- | --- |

22.

Komitet Regionów powtarza swój apel do Komisji, by opracowała białą księgę dotyczącą zintegrowanej polityki miejskiej (12) przed przedstawieniem strategii, która zastąpi strategię „Europa 2020”, oraz budżetu UE na okres po 2020 r. Ideą białej księgi byłoby wypracowanie bardziej zintegrowanego podejścia w polityce i prawodawstwie UE wywierającym wpływ na miasta i obszary miejskie oraz ściślejsze włączenie miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych w kształtowanie tej polityki, a także sformułowanie zaleceń co do tego, które elementy europejskich programów finansowania są odpowiednie do wspierania rozwoju miast. Podstawą tego jest odnowiony sposób sprawowania rządów. Biała księga musi ostatecznie prowadzić do faktycznego horyzontalnego zakorzenienia wymiaru miejskiego w procesie decyzyjnym UE (włączenia wymiaru miejskiego w główny nurt działań), a nie do stworzenia specjalnej strategii czy specjalnego programu UE. Powinna zostać opracowana przez nową Komisję w ścisłej współpracy z miastami, aby w ten sposób dać wyraz potrzebie przyjęcia nowego sposobu zarządzania w ramach polityki miejskiej na poziomie UE.

| 23. | Biała księga powinna obejmować następujące elementy: |
| --- | --- |

23.

Biała księga powinna obejmować następujące elementy:

a)   Nowa metodologia umożliwiająca bardziej zintegrowane podejście do kształtowania polityki

| 24. | Komitet Regionów zauważa, że Europa do utrzymania międzynarodowej konkurencyjności przede wszystkim potrzebuje prężnych, dynamicznych miast. Polityka i prawodawstwo UE mogą przyczynić się do stworzenia właściwych do tego warunków. Wdrażanie około 70 % polityki i prawodawstwa UE na poziomie lokalnym i regionalnym wymaga ogólnej spójności. Komitet stwierdza jednak, że przepisy UE czasem przynoszą skutki przeciwne do zamierzonych. Dobry przykład tego podaje Komitet w opinii „Przegląd polityki UE dotyczącej jakości powietrza i emisji” (13), w której wskazuje, że w staraniach o poprawę jakości powietrza trzeba zharmonizować poziom ambicji zawarty w różnych dyrektywach UE dotyczących środowiska oraz zsynchronizować ramy czasowe ich wdrażania, aby zapewnić osiągnięcie pożądanych rezultatów. |
| --- | --- |

24.

Komitet Regionów zauważa, że Europa do utrzymania międzynarodowej konkurencyjności przede wszystkim potrzebuje prężnych, dynamicznych miast. Polityka i prawodawstwo UE mogą przyczynić się do stworzenia właściwych do tego warunków. Wdrażanie około 70 % polityki i prawodawstwa UE na poziomie lokalnym i regionalnym wymaga ogólnej spójności. Komitet stwierdza jednak, że przepisy UE czasem przynoszą skutki przeciwne do zamierzonych. Dobry przykład tego podaje Komitet w opinii „Przegląd polityki UE dotyczącej jakości powietrza i emisji” (13), w której wskazuje, że w staraniach o poprawę jakości powietrza trzeba zharmonizować poziom ambicji zawarty w różnych dyrektywach UE dotyczących środowiska oraz zsynchronizować ramy czasowe ich wdrażania, aby zapewnić osiągnięcie pożądanych rezultatów.

| 25. | Nieodpowiednia unijna polityka ograniczania zanieczyszczeń u źródła może powodować trudne sytuacje. Tak więc miasta nie mają możliwości osiągnięcia pożądanych norm, ale przy tym istnieje ryzyko, że państwa członkowskie, w których miasta te się znajdują, za pośrednictwem krajowego prawodawstwa przedstawią im do zapłacenia europejskie kary za przekroczenie europejskich norm. Komitet wzywa w związku z tym Komisję, by opracowała metodologię bardziej zintegrowanego kształtowania polityki prowadzącą do powstania spójnej polityki i spójnego prawodawstwa, począwszy od sporządzania solidniejszej i opartej na większym uczestnictwie oceny oddziaływania terytorialnego z udziałem władz lokalnych i regionalnych, dzięki czemu UE zapewni miastom i obszarom miejskim właściwe warunki do wdrożenia europejskiej polityki. |
| --- | --- |

25.

Nieodpowiednia unijna polityka ograniczania zanieczyszczeń u źródła może powodować trudne sytuacje. Tak więc miasta nie mają możliwości osiągnięcia pożądanych norm, ale przy tym istnieje ryzyko, że państwa członkowskie, w których miasta te się znajdują, za pośrednictwem krajowego prawodawstwa przedstawią im do zapłacenia europejskie kary za przekroczenie europejskich norm. Komitet wzywa w związku z tym Komisję, by opracowała metodologię bardziej zintegrowanego kształtowania polityki prowadzącą do powstania spójnej polityki i spójnego prawodawstwa, począwszy od sporządzania solidniejszej i opartej na większym uczestnictwie oceny oddziaływania terytorialnego z udziałem władz lokalnych i regionalnych, dzięki czemu UE zapewni miastom i obszarom miejskim właściwe warunki do wdrożenia europejskiej polityki.

| 26. | Aby wypracować prawdziwie całościowe podejście, należy w białej księdze zawrzeć jasną definicję integralnego zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz jasne cele, które UE chce osiągnąć w tym zakresie. Chodzi tu o cele horyzontalne, które trzeba realizować w ramach różnych dziedzin polityki. |
| --- | --- |

26.

Aby wypracować prawdziwie całościowe podejście, należy w białej księdze zawrzeć jasną definicję integralnego zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz jasne cele, które UE chce osiągnąć w tym zakresie. Chodzi tu o cele horyzontalne, które trzeba realizować w ramach różnych dziedzin polityki.

| 27. | Zintegrowane podejście do polityki miejskiej wymaga uwzględnienia działań z zakresu zagospodarowania przestrzennego, gdyż obszary miejskie przekraczają skalę miast. |
| --- | --- |

27.

Zintegrowane podejście do polityki miejskiej wymaga uwzględnienia działań z zakresu zagospodarowania przestrzennego, gdyż obszary miejskie przekraczają skalę miast.

| 28. | W tym kontekście Komitet Regionów przypomina swoje stanowisko, by wykorzystywać instrument oceny oddziaływania terytorialnego jako wytyczną w celu wypracowania bardziej zintegrowanego podejścia w polityce z myślą o wspieraniu spójności terytorialnej (14). Komitet definiuje przy tym spójność terytorialną jako pojęcie obejmujące trzy aspekty: zrównoważony rozwój terytorialny, integrację terytorialną i zarządzanie terytorialne. Komitet ubolewa nad tym, że Komisja ogranicza ocenę oddziaływania terytorialnego wyłącznie do pierwszego z tych trzech zagadnień, gdy tymczasem zwłaszcza drugi aspekt sprzyja zintegrowanemu podejściu w polityce i prawodawstwie. Co istotne, rychły przegląd wytycznych samej Komisji w sprawie oceny oddziaływania jest wyjątkową okazją, by dokładnie określić sposób uwzględniania kwestii miejskich w wewnętrznym procesie opracowywania polityki Komisji. |
| --- | --- |

28.

W tym kontekście Komitet Regionów przypomina swoje stanowisko, by wykorzystywać instrument oceny oddziaływania terytorialnego jako wytyczną w celu wypracowania bardziej zintegrowanego podejścia w polityce z myślą o wspieraniu spójności terytorialnej (14). Komitet definiuje przy tym spójność terytorialną jako pojęcie obejmujące trzy aspekty: zrównoważony rozwój terytorialny, integrację terytorialną i zarządzanie terytorialne. Komitet ubolewa nad tym, że Komisja ogranicza ocenę oddziaływania terytorialnego wyłącznie do pierwszego z tych trzech zagadnień, gdy tymczasem zwłaszcza drugi aspekt sprzyja zintegrowanemu podejściu w polityce i prawodawstwie. Co istotne, rychły przegląd wytycznych samej Komisji w sprawie oceny oddziaływania jest wyjątkową okazją, by dokładnie określić sposób uwzględniania kwestii miejskich w wewnętrznym procesie opracowywania polityki Komisji.

| 29. | Uważamy ponadto, że biała księga w sprawie zintegrowanej polityki miejskiej powinna podejmować kwestię rewitalizacji zniszczonych stref miejskich, renaturalizacji terenu i odnowy miast oraz efektywności energetycznej wznoszonych budynków. |
| --- | --- |

29.

Uważamy ponadto, że biała księga w sprawie zintegrowanej polityki miejskiej powinna podejmować kwestię rewitalizacji zniszczonych stref miejskich, renaturalizacji terenu i odnowy miast oraz efektywności energetycznej wznoszonych budynków.

| 30. | Przykładem bardziej zintegrowanego podejścia na poziomie UE jest europejskie partnerstwo innowacyjne na rzecz inteligentnych miast i społeczności. To europejskie partnerstwo innowacyjne zostało utworzone po to, by dzięki inicjatywom z udziałem sektora publicznego i prywatnego wypracować dla miast innowacje na styku mobilności miejskiej, efektywności energetycznej i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Partnerstwo innowacyjne stwarza także możliwość przełożenia polityki makroekonomicznej UE na praktyczne działania w miastach. Ważne jest jednak, by dać miastom swobodę określania programu działań i pełnienia silnej funkcji zarządczej, dzięki czemu będą mogły odgrywać swą rolę reżysera działań. |
| --- | --- |

30.

Przykładem bardziej zintegrowanego podejścia na poziomie UE jest europejskie partnerstwo innowacyjne na rzecz inteligentnych miast i społeczności. To europejskie partnerstwo innowacyjne zostało utworzone po to, by dzięki inicjatywom z udziałem sektora publicznego i prywatnego wypracować dla miast innowacje na styku mobilności miejskiej, efektywności energetycznej i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Partnerstwo innowacyjne stwarza także możliwość przełożenia polityki makroekonomicznej UE na praktyczne działania w miastach. Ważne jest jednak, by dać miastom swobodę określania programu działań i pełnienia silnej funkcji zarządczej, dzięki czemu będą mogły odgrywać swą rolę reżysera działań.

b)   Wymiar miejski w funduszach europejskich

| 31. | Dobre przykłady, takie jak europejskie partnerstwo innowacyjne na rzecz inteligentnych miast i społeczności, stanowią kontrast z poziomem udziału miast w programach funduszy strukturalnych na lata 2007–2013. W nowym okresie programowania 2014–2020 poprzez szereg inicjatyw zwrócono szczególną uwagę na wymiar miejski w polityce spójności (obowiązek przeznaczenia 5 % budżetu EFRR na rozwój obszarów miejskich, utworzenie sieci UE ds. rozwoju obszarów miejskich oraz środki na innowacyjne działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich). Dążenie do większej koncentracji może jednak prowadzić do tego, że miasto nie będzie postrzeganie z perspektywy całościowego rozwoju miejskiego. Konieczna jest poprawa koordynacji w ramach Komisji, aby wspierać pogłębione zrozumienie polityk sektorowych dotyczących wymiaru miejskiego (środowisko, infrastruktura energetyczna, mobilność) we wszystkich działach Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

31.

Dobre przykłady, takie jak europejskie partnerstwo innowacyjne na rzecz inteligentnych miast i społeczności, stanowią kontrast z poziomem udziału miast w programach funduszy strukturalnych na lata 2007–2013. W nowym okresie programowania 2014–2020 poprzez szereg inicjatyw zwrócono szczególną uwagę na wymiar miejski w polityce spójności (obowiązek przeznaczenia 5 % budżetu EFRR na rozwój obszarów miejskich, utworzenie sieci UE ds. rozwoju obszarów miejskich oraz środki na innowacyjne działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich). Dążenie do większej koncentracji może jednak prowadzić do tego, że miasto nie będzie postrzeganie z perspektywy całościowego rozwoju miejskiego. Konieczna jest poprawa koordynacji w ramach Komisji, aby wspierać pogłębione zrozumienie polityk sektorowych dotyczących wymiaru miejskiego (środowisko, infrastruktura energetyczna, mobilność) we wszystkich działach Komisji Europejskiej.

| 32. | Komitet Regionów ponownie deklaruje poparcie dla Komisji, która zwraca uwagę na zintegrowany rozwój miast w nowej polityce spójności (15). W tym kontekście KR wyraża także zadowolenie ze wzmocnienia zasady partnerstwa w nowym pakiecie dotyczącym spójności oraz z publikacji europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa. Komitet Regionów będzie jednak zwracał uwagę na praktyczną realizację propozycji Komisji podczas wdrażania nowych programów operacyjnych EFRR i EFS, zwłaszcza jeśli chodzi o sposób, w jaki miasta są angażowane w zarządzanie tymi programami. |
| --- | --- |

32.

Komitet Regionów ponownie deklaruje poparcie dla Komisji, która zwraca uwagę na zintegrowany rozwój miast w nowej polityce spójności (15). W tym kontekście KR wyraża także zadowolenie ze wzmocnienia zasady partnerstwa w nowym pakiecie dotyczącym spójności oraz z publikacji europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa. Komitet Regionów będzie jednak zwracał uwagę na praktyczną realizację propozycji Komisji podczas wdrażania nowych programów operacyjnych EFRR i EFS, zwłaszcza jeśli chodzi o sposób, w jaki miasta są angażowane w zarządzanie tymi programami.

| 33. | Komitet Regionów wzywa Komisję, by wspólnie z nim monitorowała i – na ile to możliwe – propagowała zakorzenienie miast w nowych programach funduszy strukturalnych. Wnioski płynące z tego działania mogą być ważnymi wskazówkami do wykorzystania w kształtowaniu polityki spójności na okres po 2020 r. oraz w odniesieniu do innych europejskich programów, które mogą wspierać realizację europejskich celów na poziomie lokalnym. |
| --- | --- |

33.

Komitet Regionów wzywa Komisję, by wspólnie z nim monitorowała i – na ile to możliwe – propagowała zakorzenienie miast w nowych programach funduszy strukturalnych. Wnioski płynące z tego działania mogą być ważnymi wskazówkami do wykorzystania w kształtowaniu polityki spójności na okres po 2020 r. oraz w odniesieniu do innych europejskich programów, które mogą wspierać realizację europejskich celów na poziomie lokalnym.

| 34. | Miasta są objęte także innymi unijnymi programami wsparcia, takimi jak LIFE, „Horyzont 2020”, „Inteligentna Energia – Europa” itd., mimo iż programom tym brakuje tematycznej koncentracji na zagadnieniach miejskich i synergii z programami europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Zwrócenie szczególnej uwagi na synergie między unijnymi programami wsparcia przyniosłoby korzystne skutki dla miast. |
| --- | --- |

34.

Miasta są objęte także innymi unijnymi programami wsparcia, takimi jak LIFE, „Horyzont 2020”, „Inteligentna Energia – Europa” itd., mimo iż programom tym brakuje tematycznej koncentracji na zagadnieniach miejskich i synergii z programami europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Zwrócenie szczególnej uwagi na synergie między unijnymi programami wsparcia przyniosłoby korzystne skutki dla miast.

c)   Platforma wymiany najlepszych praktyk

| 35. | Poprzez utworzenie sieci samorządów lokalnych na poziomie europejskim Komisja wychodzi naprzeciw potrzebie wymiany między miastami przykładów sprawdzonych rozwiązań z wielu różnych dziedzin. Potrzebę tę uwzględniono także w programie współpracy terytorialnej Urbact – programie UE wspierającym zrównoważony rozwój obszarów miejskich. Ponadto program przydzielania grantów „Europa dla obywateli” zachęca gminy do tworzenia sieci tematycznych wokół zagadnień leżących we wspólnym zakresie zainteresowania, jako że stanowi to ważne narzędzie ułatwiające wymianę sprawdzonych rozwiązań. Oprócz programów współfinansowanych z funduszy strukturalnych i organizowanych przez UE działań w formie grantów istnieją także inne programy wymiany wiedzy między miastami (np. Civitas, Porozumienie Burmistrzów, Mayors Adapt, inicjatywa „Inteligentne miasta i wspólnoty”, ramy odniesienia dla zrównoważonego rozwoju miast, ManagEnergy). Komitet odnotowuje, że inicjatywy służące wymianie wiedzy i doświadczeń stają się coraz liczniejsze i coraz bardziej zróżnicowane. Aby można było wypracować bardziej całościowe podejście, Komitet wzywa Komisję do konsolidacji tych różnych europejskich programów i sieci wsparcia, by umożliwić obszarom lokalnym ich lepsze zrozumienie i skuteczniejsze niż dotychczas wykorzystanie. |
| --- | --- |

35.

Poprzez utworzenie sieci samorządów lokalnych na poziomie europejskim Komisja wychodzi naprzeciw potrzebie wymiany między miastami przykładów sprawdzonych rozwiązań z wielu różnych dziedzin. Potrzebę tę uwzględniono także w programie współpracy terytorialnej Urbact – programie UE wspierającym zrównoważony rozwój obszarów miejskich. Ponadto program przydzielania grantów „Europa dla obywateli” zachęca gminy do tworzenia sieci tematycznych wokół zagadnień leżących we wspólnym zakresie zainteresowania, jako że stanowi to ważne narzędzie ułatwiające wymianę sprawdzonych rozwiązań. Oprócz programów współfinansowanych z funduszy strukturalnych i organizowanych przez UE działań w formie grantów istnieją także inne programy wymiany wiedzy między miastami (np. Civitas, Porozumienie Burmistrzów, Mayors Adapt, inicjatywa „Inteligentne miasta i wspólnoty”, ramy odniesienia dla zrównoważonego rozwoju miast, ManagEnergy). Komitet odnotowuje, że inicjatywy służące wymianie wiedzy i doświadczeń stają się coraz liczniejsze i coraz bardziej zróżnicowane. Aby można było wypracować bardziej całościowe podejście, Komitet wzywa Komisję do konsolidacji tych różnych europejskich programów i sieci wsparcia, by umożliwić obszarom lokalnym ich lepsze zrozumienie i skuteczniejsze niż dotychczas wykorzystanie.

| 36. | Aby można było ocenić miasta i obszary miejskie adekwatniej niż tylko za pomocą wskaźnika PKB, musi być dostępna wystarczająca ilość danych, o ile to możliwe – na poziomie regionów funkcjonalnych, umożliwiających wymianę wiedzy i benchmarking w zakresie polityki miejskiej. Głównym problemem jest tutaj fakt, że przeprowadzony przez Eurostat podział na jednostki NUTS nie odzwierciedla rzeczywistości miast i gmin. W tym celu Eurostat powinien zadbać o bardziej szczegółowe dane ze szczebla lokalnego. Należy także dalej pracować nad badaniami związanymi z audytem miejskim lub określeniem jednolitych kryteriów wyznaczania obszarów metropolitalnych i stworzyć konkretne narzędzia, aby mierzyć postępy i oddziaływanie zintegrowanego programu rozwoju miast na poziomie UE. W tym kontekście Komitet wzywa Komisję, by z myślą o programie rozwoju miast UE opracowała nowy instrument monitorowania postępów. |
| --- | --- |

36.

Aby można było ocenić miasta i obszary miejskie adekwatniej niż tylko za pomocą wskaźnika PKB, musi być dostępna wystarczająca ilość danych, o ile to możliwe – na poziomie regionów funkcjonalnych, umożliwiających wymianę wiedzy i benchmarking w zakresie polityki miejskiej. Głównym problemem jest tutaj fakt, że przeprowadzony przez Eurostat podział na jednostki NUTS nie odzwierciedla rzeczywistości miast i gmin. W tym celu Eurostat powinien zadbać o bardziej szczegółowe dane ze szczebla lokalnego. Należy także dalej pracować nad badaniami związanymi z audytem miejskim lub określeniem jednolitych kryteriów wyznaczania obszarów metropolitalnych i stworzyć konkretne narzędzia, aby mierzyć postępy i oddziaływanie zintegrowanego programu rozwoju miast na poziomie UE. W tym kontekście Komitet wzywa Komisję, by z myślą o programie rozwoju miast UE opracowała nowy instrument monitorowania postępów.

d)   Nowy sposób sprawowania rządów

| 37. | Nadszedł czas na nowy sposób sprawowania rządów, z większym i wcześniejszym zaangażowaniem miast w cały cykl procesu kształtowania europejskiej polityki, np. za pośrednictwem KR-u, sieci miast jak Eurocities, czy Porozumienia Burmistrzów. Dzięki lepszemu włączeniu miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych we wszystkie etapy cyklu politycznego, UE może lepiej reagować na przemiany, jakie przechodzą obecnie miasta. Dzięki temu można lepiej ocenić skutki inicjatyw politycznych i prawodawstwa dla miast, by zmniejszyć ryzyko, że strategie polityczne UE będą niespójne i oderwane od realiów lokalnych. Ponadto zgodnie z art. 5 rozporządzenia ogólnego (UE) nr 1303/2013 dotyczącego funduszy strukturalnych UE, ta „metoda wielopoziomowego zarządzania” musi być stosowana w całym procesie przygotowania i realizacji programów dotyczących polityki spójności UE. |
| --- | --- |

37.

Nadszedł czas na nowy sposób sprawowania rządów, z większym i wcześniejszym zaangażowaniem miast w cały cykl procesu kształtowania europejskiej polityki, np. za pośrednictwem KR-u, sieci miast jak Eurocities, czy Porozumienia Burmistrzów. Dzięki lepszemu włączeniu miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych we wszystkie etapy cyklu politycznego, UE może lepiej reagować na przemiany, jakie przechodzą obecnie miasta. Dzięki temu można lepiej ocenić skutki inicjatyw politycznych i prawodawstwa dla miast, by zmniejszyć ryzyko, że strategie polityczne UE będą niespójne i oderwane od realiów lokalnych. Ponadto zgodnie z art. 5 rozporządzenia ogólnego (UE) nr 1303/2013 dotyczącego funduszy strukturalnych UE, ta „metoda wielopoziomowego zarządzania” musi być stosowana w całym procesie przygotowania i realizacji programów dotyczących polityki spójności UE.

| 38. | Zasada wielopoziomowego sprawowania rządów ma ogromne znaczenie, ale powinna zostać dostosowana do nowych stosunków między władzami publicznymi a społeczeństwem. Powinno to iść w parze z większą rolą miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych w unijnym procesie kształtowania polityki. Zatem podpisanie Karty wielopoziomowego sprawowania rządów w Europie przez gminy europejskie przyczyni się do udziału różnych poziomów administracji (lokalnego, regionalnego, krajowego i europejskiego) w tworzeniu skutecznych polityk publicznych, z zastosowaniem szeregu zasad takich jak partycypacja, współpraca, przejrzystość, włączenie i spójność polityczna, które to zasady są tak istotnymi warunkami powodzenia tychże polityk publicznych, w interesie obywateli. |
| --- | --- |

38.

Zasada wielopoziomowego sprawowania rządów ma ogromne znaczenie, ale powinna zostać dostosowana do nowych stosunków między władzami publicznymi a społeczeństwem. Powinno to iść w parze z większą rolą miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych w unijnym procesie kształtowania polityki. Zatem podpisanie Karty wielopoziomowego sprawowania rządów w Europie przez gminy europejskie przyczyni się do udziału różnych poziomów administracji (lokalnego, regionalnego, krajowego i europejskiego) w tworzeniu skutecznych polityk publicznych, z zastosowaniem szeregu zasad takich jak partycypacja, współpraca, przejrzystość, włączenie i spójność polityczna, które to zasady są tak istotnymi warunkami powodzenia tychże polityk publicznych, w interesie obywateli.

| 39. | Służby Komisji powinny w strukturalny sposób włączyć przedstawicieli miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych w kształtowanie polityki (np. zapraszając ich do udziału w grupach ekspertów), aby w oparciu o praktyczne doświadczenia i konkretne dane osiągnąć lepsze porozumienie co do wymiaru miejskiego w polityce europejskiej. Ustalenia w tej sprawie mogą zostać zapisane w nowym porozumieniu międzyinstytucjonalnym między nową Komisją a Komitetem Regionów. |
| --- | --- |

39.

Służby Komisji powinny w strukturalny sposób włączyć przedstawicieli miast oraz samorządów lokalnych i regionalnych w kształtowanie polityki (np. zapraszając ich do udziału w grupach ekspertów), aby w oparciu o praktyczne doświadczenia i konkretne dane osiągnąć lepsze porozumienie co do wymiaru miejskiego w polityce europejskiej. Ustalenia w tej sprawie mogą zostać zapisane w nowym porozumieniu międzyinstytucjonalnym między nową Komisją a Komitetem Regionów.

Komitet Regionów a program rozwoju miast

| 40. | Miejski wymiar polityki europejskiej i opracowanie programu rozwoju miast UE ma ogromne znaczenie dla samego Komitetu. W tym kontekście Komitet jako rzecznik lokalnego i regionalnego poziomu sprawowania rządów w UE oświadcza, że będzie ściśle śledzić opracowywanie białej księgi i nadal prowadzić – w swym gronie oraz z innymi podmiotami – debatę na temat programu rozwoju miast. Niniejsza opinia stanowi pierwszy wkład Komitetu w działania na rzecz stworzenia prawdziwie całościowego podejścia do miast w UE. |
| --- | --- |

40.

Miejski wymiar polityki europejskiej i opracowanie programu rozwoju miast UE ma ogromne znaczenie dla samego Komitetu. W tym kontekście Komitet jako rzecznik lokalnego i regionalnego poziomu sprawowania rządów w UE oświadcza, że będzie ściśle śledzić opracowywanie białej księgi i nadal prowadzić – w swym gronie oraz z innymi podmiotami – debatę na temat programu rozwoju miast. Niniejsza opinia stanowi pierwszy wkład Komitetu w działania na rzecz stworzenia prawdziwie całościowego podejścia do miast w UE.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Komisja Europejska, Miasta jutra. Wyzwania, wizje i rozwiązania (październik 2011 r.).

1

Miasta jutra. Wyzwania, wizje i rozwiązania

(2)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2011 r. w sprawie europejskiej agendy miejskiej i jej przyszłości w polityce spójności (2010/2158(INI)).

2

(3)  Hans Verdonk, Urban policies in Europe, w: Leo van den Berg, Luis Carvalho, Jan van der Meer, Cities as Engines of Sustainable Competitiveness: Looking Back at Two Decades of Urban Policies, Rotterdam, 2014.

3

Urban policies in Europe

Cities as Engines of Sustainable Competitiveness: Looking Back at Two Decades of Urban Policies

(4)  COM(1997) 0197 final.

4

(5)  COR-2013-07987.

5

(6)  COR-2014-00090.

6

(7)  Eurostat: City Statistics – Urban Audit, Luksemburg, 2013.

7

City Statistics – Urban Audit

(8)  CDR2994/2013.

8

(9)  Komisja Europejska, Miasta jutra. Wyzwania, wizje i rozwiązania (październik 2011 r.).

9

Miasta jutra. Wyzwania, wizje i rozwiązania

(10)  European Metropolitan Network Institute (EMI), A strategic knowlegde and research agenda on polycentric metropolitan areas, Haga, 2012.

10

A strategic knowlegde and research agenda on polycentric metropolitan areas

(11)  Komisja Europejska, Issue paper for discussion in the forum „CITIES – Cities of tomorrow: Investing in Europe”, Bruksela, 17–18 lutego 2014 r. Zob. także szczegółowy przegląd wszystkich finansowanych przez UE programów i inicjatyw w dziedzinie polityki miejskiej na stronie internetowej DG REGIO: http://ec.europa.eu/regional_policy/urban/portal/index_en.cfm?smenu_mapping_id=10.

11

Issue paper for discussion in the forum „CITIES – Cities of tomorrow: Investing in Europe”

(12)  CdR RESOL-V-009.

12

(13)  CdR 329/2011 fin.

13

(14)  CdR 29/2013 fin.

14

(15)  CdR 5/2012 fin.

15

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/18

---

Opinia Komitetu Regionów – Pakiet dotyczący mobilności w miastach

2014/C 271/04

| Sprawozdawca | : | Albert BORE (UK/PSE), członek Rady Miasta Birmingham |
| --- | --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | : | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Wspólne dążenie do osiągnięcia konkurencyjnej i zasobooszczędnej mobilności w miastach” COM(2013) 913 final
  Wezwanie do działania w obszarze logistyki miejskiej SWD(2013) 524 final
  Ukierunkowane działania w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego w miastach SWD(2013) 525 final
  Wezwanie do przyjmowania inteligentniejszych przepisów w sprawie dostępu do ruchu miejskiego SWD(2013) 526 final
  Uruchamianie inteligentnych systemów transportowych na rzecz miast w UE SWD(2013) 527 final |

Sprawozdawca

:

Albert BORE (UK/PSE), członek Rady Miasta Birmingham

Dokumenty źródłowe

:

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Wspólne dążenie do osiągnięcia konkurencyjnej i zasobooszczędnej mobilności w miastach” COM(2013) 913 final

Wezwanie do działania w obszarze logistyki miejskiej SWD(2013) 524 final

Ukierunkowane działania w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego w miastach SWD(2013) 525 final

Wezwanie do przyjmowania inteligentniejszych przepisów w sprawie dostępu do ruchu miejskiego SWD(2013) 526 final

Uruchamianie inteligentnych systemów transportowych na rzecz miast w UE SWD(2013) 527 final

I.   UWAGI OGÓLNE

| 1. | Zrównoważone systemy transportu miejskiego przyczyniają się do poprawy jakości życia obywateli europejskich i są ważne dla konkurencyjności ekonomicznej miast i regionów, a także całej Unii Europejskiej. W miastach mieszka 70 % Europejczyków; są one ważnymi ośrodkami działalności gospodarczej, które generują ponad 80 % PKB Unii. |
| --- | --- |

1.

Zrównoważone systemy transportu miejskiego przyczyniają się do poprawy jakości życia obywateli europejskich i są ważne dla konkurencyjności ekonomicznej miast i regionów, a także całej Unii Europejskiej. W miastach mieszka 70 % Europejczyków; są one ważnymi ośrodkami działalności gospodarczej, które generują ponad 80 % PKB Unii.

| 2. | Mobilność w miastach i transport miejski leżą w kompetencjach władz lokalnych i regionalnych, które są odpowiedzialne za kształtowanie i wdrażanie strategii na rzecz mobilności w miastach oraz za zapewnienie transportu publicznego na swoim terytorium. Decyzje podejmowane na szczeblu lokalnym często mają związek z ramami ustanawianymi w ramach polityki krajowej oraz nowego programu rozwoju miast w UE. Plan na rzecz mobilności w miastach jest postrzegany jako element programu na rzecz inteligentnych miast. |
| --- | --- |

2.

Mobilność w miastach i transport miejski leżą w kompetencjach władz lokalnych i regionalnych, które są odpowiedzialne za kształtowanie i wdrażanie strategii na rzecz mobilności w miastach oraz za zapewnienie transportu publicznego na swoim terytorium. Decyzje podejmowane na szczeblu lokalnym często mają związek z ramami ustanawianymi w ramach polityki krajowej oraz nowego programu rozwoju miast w UE. Plan na rzecz mobilności w miastach jest postrzegany jako element programu na rzecz inteligentnych miast.

| 3. | Komitet Regionów wydał zalecenia polityczne w swoich wcześniejszych opiniach na temat mobilności w miastach, w szczególności w opinii w sprawie zielonej księgi na temat transportu miejskiego (1), w dwóch opiniach w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach (2) oraz w opinii w sprawie Białej księgi „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu” (3). W zaleceniach tych opowiedziano się za zrównoważonymi strategiami mobilności w miastach, uwzględniającymi wymiar gospodarczy, środowiskowy i społeczny. |
| --- | --- |

3.

Komitet Regionów wydał zalecenia polityczne w swoich wcześniejszych opiniach na temat mobilności w miastach, w szczególności w opinii w sprawie zielonej księgi na temat transportu miejskiego (1), w dwóch opiniach w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach (2) oraz w opinii w sprawie Białej księgi „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu” (3). W zaleceniach tych opowiedziano się za zrównoważonymi strategiami mobilności w miastach, uwzględniającymi wymiar gospodarczy, środowiskowy i społeczny.

| 4. | Pakiet dotyczący mobilności w miastach zakłada pełne zrozumienie zasady pomocniczości, z ukierunkowaniem działań tam, gdzie UE może wnieść wartość dodaną, szczególnie we wspieranie współpracy oraz dzielenie się najlepszymi praktykami i doradztwem. Zawiera także zalecenia dla państw członkowskich dotyczące wprowadzenia środków w zakresie logistyki miejskiej, przepisów w sprawie dostępu do ruchu miejskiego, zastosowania rozwiązań w ramach ITS oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego. |
| --- | --- |

4.

Pakiet dotyczący mobilności w miastach zakłada pełne zrozumienie zasady pomocniczości, z ukierunkowaniem działań tam, gdzie UE może wnieść wartość dodaną, szczególnie we wspieranie współpracy oraz dzielenie się najlepszymi praktykami i doradztwem. Zawiera także zalecenia dla państw członkowskich dotyczące wprowadzenia środków w zakresie logistyki miejskiej, przepisów w sprawie dostępu do ruchu miejskiego, zastosowania rozwiązań w ramach ITS oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego.

| 5. | Komitet podkreśla znaczenie kompleksowej polityki Unii Europejskiej dotyczącej obszarów miejskich, opartej na koncepcjach i sugestiach wyrażonych w równoległych i uzupełniających opiniach Komitetu w sprawie zintegrowanego programu rozwoju miast, siódmego programu działań w zakresie środowiska pod kątem zrównoważonego rozwoju miast i mobilności miejskiej. |
| --- | --- |

5.

Komitet podkreśla znaczenie kompleksowej polityki Unii Europejskiej dotyczącej obszarów miejskich, opartej na koncepcjach i sugestiach wyrażonych w równoległych i uzupełniających opiniach Komitetu w sprawie zintegrowanego programu rozwoju miast, siódmego programu działań w zakresie środowiska pod kątem zrównoważonego rozwoju miast i mobilności miejskiej.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Plany dotyczące mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju

| 6. | Podkreśla, że do rozwoju miast należy stosować zrównoważone i całościowe podejście. Problemów z mobilnością w miastach nie można rozwiązać wyłącznie poprzez podejście sektorowe. Należy w szczególności uwzględnić powiązania między wymiarem miejskim polityki transportowej a szerszym pojęciem gospodarki przestrzennej, co nie tylko pozwoli na usprawnienie transportu miejskiego i infrastruktury, lecz przyczyni się również do zwalczania rozrostu miast i do ponownego rozważenia relacji między miastem a jego otoczeniem (relacja miasto – wieś). Dalsze propozycje dotyczące zrównoważonego rozwoju zawarto w opinii KR-u „Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast” (4). |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że do rozwoju miast należy stosować zrównoważone i całościowe podejście. Problemów z mobilnością w miastach nie można rozwiązać wyłącznie poprzez podejście sektorowe. Należy w szczególności uwzględnić powiązania między wymiarem miejskim polityki transportowej a szerszym pojęciem gospodarki przestrzennej, co nie tylko pozwoli na usprawnienie transportu miejskiego i infrastruktury, lecz przyczyni się również do zwalczania rozrostu miast i do ponownego rozważenia relacji między miastem a jego otoczeniem (relacja miasto – wieś). Dalsze propozycje dotyczące zrównoważonego rozwoju zawarto w opinii KR-u „Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast” (4).

| 7. | Uważa, że konieczne są środki na szczeblu państw członkowskich (kampanie informacyjne, zachęty itp.) na rzecz zmiany postaw ludności, by zachęcić ją do korzystania ze środków transportu zużywających mniej energii. |
| --- | --- |

7.

Uważa, że konieczne są środki na szczeblu państw członkowskich (kampanie informacyjne, zachęty itp.) na rzecz zmiany postaw ludności, by zachęcić ją do korzystania ze środków transportu zużywających mniej energii.

| 8. | Uważa, że wspomniane plany powinny być ściśle zintegrowane z polityką zagospodarowania przestrzennego. Złe planowanie przestrzenne, niewystarczająco zintegrowane z siecią transportową, powoduje zwiększenie popytu na transport i prowadzi do nadmiernego korzystania z samochodów prywatnych na wielu odcinkach. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że wspomniane plany powinny być ściśle zintegrowane z polityką zagospodarowania przestrzennego. Złe planowanie przestrzenne, niewystarczająco zintegrowane z siecią transportową, powoduje zwiększenie popytu na transport i prowadzi do nadmiernego korzystania z samochodów prywatnych na wielu odcinkach.

| 9. | Uznaje, że plany zrównoważonej mobilności w miastach są właściwym instrumentem strategicznym rozwoju zintegrowanego podejścia do mobilności miejskiej ukierunkowanej na wszystkie sposoby i środki transportu na całym obszarze funkcjonalnym miasta lub aglomeracji miejskiej: transport publiczny i prywatny; taksówki, transport pasażerski i towarowy, ruch zmotoryzowany i niezmotoryzowany, przeprowadzki i parkowanie. We wszystkich tych kwestiach powinno się uwzględniać aspekty związane z równouprawnieniem płci i mobilnością ludności. Opracowanie planów zrównoważonej mobilności w miastach dla wszystkich miast pozostaje główną kwestią dla KR-u, zaś kształt i wdrażanie planów mobilności w miastach leży w gestii samych miast. |
| --- | --- |

9.

Uznaje, że plany zrównoważonej mobilności w miastach są właściwym instrumentem strategicznym rozwoju zintegrowanego podejścia do mobilności miejskiej ukierunkowanej na wszystkie sposoby i środki transportu na całym obszarze funkcjonalnym miasta lub aglomeracji miejskiej: transport publiczny i prywatny; taksówki, transport pasażerski i towarowy, ruch zmotoryzowany i niezmotoryzowany, przeprowadzki i parkowanie. We wszystkich tych kwestiach powinno się uwzględniać aspekty związane z równouprawnieniem płci i mobilnością ludności. Opracowanie planów zrównoważonej mobilności w miastach dla wszystkich miast pozostaje główną kwestią dla KR-u, zaś kształt i wdrażanie planów mobilności w miastach leży w gestii samych miast.

| 10. | Ubolewa, że choć plany te zostały już przygotowane przez wiele miast i okazały się doskonałym materiałem do dyskusji i wdrażania środków na rzecz poprawy mobilności na obszarach miejskich, dotąd nie została opracowana wspólna ogólnoeuropejska definicja koncepcji planów zrównoważonej mobilności miejskiej. |
| --- | --- |

10.

Ubolewa, że choć plany te zostały już przygotowane przez wiele miast i okazały się doskonałym materiałem do dyskusji i wdrażania środków na rzecz poprawy mobilności na obszarach miejskich, dotąd nie została opracowana wspólna ogólnoeuropejska definicja koncepcji planów zrównoważonej mobilności miejskiej.

| 11. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że Komisja Europejska aktywnie zaangażowała Komitet Regionów w proces oceny skutków pakietu dotyczącego mobilności w miastach, a w szczególności fakt, że DG ds. Mobilności uwzględniła główne uwagi Komitetu Regionów dotyczące opracowania wniosku o niewiążącym charakterze. |
| --- | --- |

11.

Z zadowoleniem przyjmuje to, że Komisja Europejska aktywnie zaangażowała Komitet Regionów w proces oceny skutków pakietu dotyczącego mobilności w miastach, a w szczególności fakt, że DG ds. Mobilności uwzględniła główne uwagi Komitetu Regionów dotyczące opracowania wniosku o niewiążącym charakterze.

| 12. | Kwestionuje proces wybrany przez Komisję do zapewnienia skutecznej realizacji celów i środków wytyczonych w pakiecie dotyczącym mobilności w miastach. W Europie istnieją miasta i obszary miejskie o różnym stopniu zaawansowania pod względem opracowania i wykonania planów obejmujących czy to mobilność osób, czy też środki z zakresu logistyki miejskiej, bardziej inteligentne systemy regulacji dotyczące dostępu do ruchu miejskiego i kontroli, wdrażanie systemów inteligentnego transportu w miastach, jak i bezpieczeństwo na drogach. |
| --- | --- |

12.

Kwestionuje proces wybrany przez Komisję do zapewnienia skutecznej realizacji celów i środków wytyczonych w pakiecie dotyczącym mobilności w miastach. W Europie istnieją miasta i obszary miejskie o różnym stopniu zaawansowania pod względem opracowania i wykonania planów obejmujących czy to mobilność osób, czy też środki z zakresu logistyki miejskiej, bardziej inteligentne systemy regulacji dotyczące dostępu do ruchu miejskiego i kontroli, wdrażanie systemów inteligentnego transportu w miastach, jak i bezpieczeństwo na drogach.

| 13. | Odnotowuje tę koncepcję jako wytyczne o niewiążącym charakterze, a także wyjaśnienie, że może i powinna ona być dostosowywana do szczególnych warunków państw członkowskich i obszarów miejskich. |
| --- | --- |

13.

Odnotowuje tę koncepcję jako wytyczne o niewiążącym charakterze, a także wyjaśnienie, że może i powinna ona być dostosowywana do szczególnych warunków państw członkowskich i obszarów miejskich.

| 14. | Przyjmuje z zadowoleniem zaangażowanie Komisji na rzecz wspierania rozwoju i promocji tej koncepcji, a szczególnie propozycję ustanowienia Europejskiej Platformy na rzecz planów zrównoważonej mobilności miejskiej, a także zobowiązanie do wspierania krajowych, regionalnych i lokalnych władz w opracowaniu i wdrażaniu tych planów, także za pomocą instrumentów finansowania. Komisja Europejska powinna też zdecydowanie zobowiązać się do zaangażowania przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych w prace Platformy Europejskiej. |
| --- | --- |

14.

Przyjmuje z zadowoleniem zaangażowanie Komisji na rzecz wspierania rozwoju i promocji tej koncepcji, a szczególnie propozycję ustanowienia Europejskiej Platformy na rzecz planów zrównoważonej mobilności miejskiej, a także zobowiązanie do wspierania krajowych, regionalnych i lokalnych władz w opracowaniu i wdrażaniu tych planów, także za pomocą instrumentów finansowania. Komisja Europejska powinna też zdecydowanie zobowiązać się do zaangażowania przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych w prace Platformy Europejskiej.

| 15. | Apeluje, by propozycja Komisji dotycząca utworzenia grupy ekspertów z państw członkowskich ds. mobilności i transportu w miastach obejmowała także przedstawicieli władz lokalnych lub miast, a tym samym mogła wnosić wkład w zaproponowaną Platformę Europejską. |
| --- | --- |

15.

Apeluje, by propozycja Komisji dotycząca utworzenia grupy ekspertów z państw członkowskich ds. mobilności i transportu w miastach obejmowała także przedstawicieli władz lokalnych lub miast, a tym samym mogła wnosić wkład w zaproponowaną Platformę Europejską.

| 16. | Wzywa do propagowania planów zrównoważonej mobilności miejskiej na szczeblu krajowym, zachęcając państwa członkowskie do przygotowania zmian legislacyjnych zapewniających odpowiednie warunki ramowe, umożliwiające władzom lokalnym i regionalnym tworzenie i skuteczne wdrażanie lokalnych strategii mobilności w miastach. |
| --- | --- |

16.

Wzywa do propagowania planów zrównoważonej mobilności miejskiej na szczeblu krajowym, zachęcając państwa członkowskie do przygotowania zmian legislacyjnych zapewniających odpowiednie warunki ramowe, umożliwiające władzom lokalnym i regionalnym tworzenie i skuteczne wdrażanie lokalnych strategii mobilności w miastach.

| 17. | Miasta są węzłami transportowymi, w których z reguły rozpoczyna i kończy się transport i spotykają się różne rodzaje transportu. Dlatego też miasta powinny być postrzegane jako bardzo ważna i nieodłączna część wszystkich sieci transportowych, a mobilności w miastach trzeba poświęcać należytą uwagę. |
| --- | --- |

17.

Miasta są węzłami transportowymi, w których z reguły rozpoczyna i kończy się transport i spotykają się różne rodzaje transportu. Dlatego też miasta powinny być postrzegane jako bardzo ważna i nieodłączna część wszystkich sieci transportowych, a mobilności w miastach trzeba poświęcać należytą uwagę.

Regulacje dotyczące dostępu pojazdów do ruchu miejskiego

| 18. | Uważa, że regulacje dotyczące dostępu do ruchu miejskiego oraz opłaty drogowe mogą być skutecznymi instrumentami zarządzania konkurencyjnym popytem na przestrzeń drogową w miastach oraz sposobem na rozwiązanie kluczowych problemów, takich jak zatłoczenie, zanieczyszczenie i rozrost miast. Jest to zgodne z zasadą „zanieczyszczający/użytkownik płaci” i przyczynia się do przejścia na korzystanie z bardziej zrównoważonych środków transportu. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że regulacje dotyczące dostępu do ruchu miejskiego oraz opłaty drogowe mogą być skutecznymi instrumentami zarządzania konkurencyjnym popytem na przestrzeń drogową w miastach oraz sposobem na rozwiązanie kluczowych problemów, takich jak zatłoczenie, zanieczyszczenie i rozrost miast. Jest to zgodne z zasadą „zanieczyszczający/użytkownik płaci” i przyczynia się do przejścia na korzystanie z bardziej zrównoważonych środków transportu.

| 19. | Odnotowuje, że zasada pomocniczości wymagałaby decyzji władz lokalnych o wdrożeniu regulacji dotyczących dostępu do ruchu miejskiego oraz systemów opłat drogowych. Takie systemy powinny być dostosowane do konkretnych warunków i potrzeb lokalnych, nie ma więc uniwersalnego rozwiązania. Można tego dokonać jedynie na szczeblu lokalnym przy zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

19.

Odnotowuje, że zasada pomocniczości wymagałaby decyzji władz lokalnych o wdrożeniu regulacji dotyczących dostępu do ruchu miejskiego oraz systemów opłat drogowych. Takie systemy powinny być dostosowane do konkretnych warunków i potrzeb lokalnych, nie ma więc uniwersalnego rozwiązania. Można tego dokonać jedynie na szczeblu lokalnym przy zaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych.

| 20. | Odnotowuje, że w ostatnich latach wprowadzono wiele różnych programów w całej UE i że ta różnorodność może niekiedy utrudniać podróżowanie po Europie, szczególnie ze względu na powszechny brak informacji o tym, jak spełnić wymagania w ramach poszczególnych systemów lokalnych. |
| --- | --- |

20.

Odnotowuje, że w ostatnich latach wprowadzono wiele różnych programów w całej UE i że ta różnorodność może niekiedy utrudniać podróżowanie po Europie, szczególnie ze względu na powszechny brak informacji o tym, jak spełnić wymagania w ramach poszczególnych systemów lokalnych.

| 21. | Przypomina, że regulacje dotyczące dostępu do ruchu miejskiego muszą charakteryzować się jaśniejszymi i bardziej uniwersalnymi zasadami związanymi ze zmniejszaniem ruchu, ograniczaniem emisji substancji zanieczyszczeń bądź zachętami do korzystania z bardziej zrównoważonych środków transportu. |
| --- | --- |

21.

Przypomina, że regulacje dotyczące dostępu do ruchu miejskiego muszą charakteryzować się jaśniejszymi i bardziej uniwersalnymi zasadami związanymi ze zmniejszaniem ruchu, ograniczaniem emisji substancji zanieczyszczeń bądź zachętami do korzystania z bardziej zrównoważonych środków transportu.

| 22. | W tym kontekście, zgodnie z opinią KR-u z 2009 r. w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach (5) Komitet przyjmuje, że istnieje potrzeba minimalnego poziomu harmonizacji i spójności na szczeblu UE, szczególnie jeżeli chodzi o kategoryzację pojazdów, klasy emisji oraz znaki drogowe. Należy to zapewnić w drodze partnerskiej współpracy władz lokalnych, krajowych i UE. |
| --- | --- |

22.

W tym kontekście, zgodnie z opinią KR-u z 2009 r. w sprawie planu działania w zakresie mobilności w miastach (5) Komitet przyjmuje, że istnieje potrzeba minimalnego poziomu harmonizacji i spójności na szczeblu UE, szczególnie jeżeli chodzi o kategoryzację pojazdów, klasy emisji oraz znaki drogowe. Należy to zapewnić w drodze partnerskiej współpracy władz lokalnych, krajowych i UE.

| 23. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji w sprawie wspierania wymiany z państwami członkowskimi i ekspertami w zakresie regulacji dotyczących dostępu do ruchu miejskiego, a także przygotowania niewiążących wytycznych, by pomóc miastom w skutecznym wdrażaniu programów regulacji dostępu. |
| --- | --- |

23.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji w sprawie wspierania wymiany z państwami członkowskimi i ekspertami w zakresie regulacji dotyczących dostępu do ruchu miejskiego, a także przygotowania niewiążących wytycznych, by pomóc miastom w skutecznym wdrażaniu programów regulacji dostępu.

| 24. | Sugeruje, że inteligentne systemy transportowe (ITS) wymagają wspólnych standardów technicznych w celu zapewnienia interoperacyjności, aby zapobiec powstawaniu nowych barier technicznych dla swobodnego przepływu w UE. |
| --- | --- |

24.

Sugeruje, że inteligentne systemy transportowe (ITS) wymagają wspólnych standardów technicznych w celu zapewnienia interoperacyjności, aby zapobiec powstawaniu nowych barier technicznych dla swobodnego przepływu w UE.

Bezpieczeństwo ruchu drogowego w miastach

| 25. | Ubolewa nad tym, że liczba śmiertelnych ofiar wypadków drogowych w UE jest nadal zbyt wysoka – w 2013 r. było ich 26 tys. Niepokojący jest fakt, że dotyczy to największym stopniu tych użytkowników dróg, którzy są szczególnie narażeni na niebezpieczeństwo, takich jak rowerzyści, piesi i szczególnie ludzie starsi. Szczególne zaniepokojenie wzbudza fakt, że liczba śmiertelnych ofiar wypadków rowerowych nawet wzrosła w porównaniu z 2010 r. |
| --- | --- |

25.

Ubolewa nad tym, że liczba śmiertelnych ofiar wypadków drogowych w UE jest nadal zbyt wysoka – w 2013 r. było ich 26 tys. Niepokojący jest fakt, że dotyczy to największym stopniu tych użytkowników dróg, którzy są szczególnie narażeni na niebezpieczeństwo, takich jak rowerzyści, piesi i szczególnie ludzie starsi. Szczególne zaniepokojenie wzbudza fakt, że liczba śmiertelnych ofiar wypadków rowerowych nawet wzrosła w porównaniu z 2010 r.

| 26. | Podkreśla znaczenie bezpieczeństwa ruchu drogowego w zapewnieniu zrównoważonych środków transportu, takich jak jazda na rowerze i chodzenie pieszo, a także pozytywny wpływ na program na rzecz zdrowia, dzięki wspieraniu popularyzacji aktywnych sposobów przemieszczania się. Kwestie te powinny zostać włączone do planów zrównoważonej mobilności miejskiej, korzystne byłyby dalsze wskazówki dotyczące ich realizacji. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla znaczenie bezpieczeństwa ruchu drogowego w zapewnieniu zrównoważonych środków transportu, takich jak jazda na rowerze i chodzenie pieszo, a także pozytywny wpływ na program na rzecz zdrowia, dzięki wspieraniu popularyzacji aktywnych sposobów przemieszczania się. Kwestie te powinny zostać włączone do planów zrównoważonej mobilności miejskiej, korzystne byłyby dalsze wskazówki dotyczące ich realizacji.

| 27. | Apeluje, by wspierać także odpowiednią edukację obywateli w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego ze względu na jej ścisły związek z wypadkami drogowymi. |
| --- | --- |

27.

Apeluje, by wspierać także odpowiednią edukację obywateli w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego ze względu na jej ścisły związek z wypadkami drogowymi.

| 28. | Przypomina, że KR już wcześniej poparł cele dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego określone w białej księdze w sprawie transportu z 2011 r. – ograniczenie do (prawie) zera liczby ofiar śmiertelnych w transporcie drogowym do 2050 r. oraz zmniejszenie o połowę liczby rannych w wypadkach drogowych do 2020 r. w porównaniu z 2010 r. |
| --- | --- |

28.

Przypomina, że KR już wcześniej poparł cele dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego określone w białej księdze w sprawie transportu z 2011 r. – ograniczenie do (prawie) zera liczby ofiar śmiertelnych w transporcie drogowym do 2050 r. oraz zmniejszenie o połowę liczby rannych w wypadkach drogowych do 2020 r. w porównaniu z 2010 r.

| 29. | Przyznaje, że wysiłki zmierzające do poprawy bezpieczeństwa dzięki zaprojektowaniu pojazdów i wykorzystaniu ITS, np. systemy wspierania kierowców (szczególnie rozwiązania V2I i V2 V), przyczynią się do ograniczenia liczby wypadków, lecz sugeruje intensyfikację działań władz lokalnych i regionalnych, aby zachęcać do bardziej bezpiecznej konstrukcji pojazdów, np. w drodze procedur zamówień publicznych. |
| --- | --- |

29.

Przyznaje, że wysiłki zmierzające do poprawy bezpieczeństwa dzięki zaprojektowaniu pojazdów i wykorzystaniu ITS, np. systemy wspierania kierowców (szczególnie rozwiązania V2I i V2 V), przyczynią się do ograniczenia liczby wypadków, lecz sugeruje intensyfikację działań władz lokalnych i regionalnych, aby zachęcać do bardziej bezpiecznej konstrukcji pojazdów, np. w drodze procedur zamówień publicznych.

| 30. | Zaleca, by w ramach rozwiązań opartych na ITS badano także, w jaki sposób promowanie zmiany zachowań kierowców przyniesie korzyści ekologiczne oraz w zakresie bezpieczeństwa na drogach i efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

30.

Zaleca, by w ramach rozwiązań opartych na ITS badano także, w jaki sposób promowanie zmiany zachowań kierowców przyniesie korzyści ekologiczne oraz w zakresie bezpieczeństwa na drogach i efektywności energetycznej.

| 31. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by włączyć kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego w miastach do pakietu na rzecz mobilności w miastach i odnotowuje zobowiązanie Komisji do zbierania i rozpowszechniania przykładów sprawdzonych rozwiązań w zakresie planowania bezpieczeństwa drogowego, a także przeanalizowania środków na rzecz ograniczenia liczby poważnych wypadków drogowych na obszarach miejskich. Działania te nie powinny ograniczać się do dwóch lat, jak to zasugerowano, lecz powinny być kontynuowane w razie potrzeby. |
| --- | --- |

31.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by włączyć kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego w miastach do pakietu na rzecz mobilności w miastach i odnotowuje zobowiązanie Komisji do zbierania i rozpowszechniania przykładów sprawdzonych rozwiązań w zakresie planowania bezpieczeństwa drogowego, a także przeanalizowania środków na rzecz ograniczenia liczby poważnych wypadków drogowych na obszarach miejskich. Działania te nie powinny ograniczać się do dwóch lat, jak to zasugerowano, lecz powinny być kontynuowane w razie potrzeby.

| 32. | Z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji Europejskiej, by państwa członkowskie zapewniły odpowiednie gromadzenie danych dotyczących wskaźników bezpieczeństwa ruchu drogowego o możliwie najwyższym poziomie szczegółowości oraz zachęca władze lokalne do stosowania tych danych na potrzeby przeprowadzania lokalnych analiz i planowania bezpieczeństwa ruchu drogowego. Uznaje, że interwencje inżynierskie mają ograniczone oddziaływanie i że dzięki wykorzystaniu danych o bezpieczeństwie drogowym można zidentyfikować konkretne obszary, na których dochodzi do największej liczby kolizji. Pozwoli to na opracowanie bardziej ukierunkowanych kampanii i programów w zakresie bezpieczeństwa na drogach. |
| --- | --- |

32.

Z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji Europejskiej, by państwa członkowskie zapewniły odpowiednie gromadzenie danych dotyczących wskaźników bezpieczeństwa ruchu drogowego o możliwie najwyższym poziomie szczegółowości oraz zachęca władze lokalne do stosowania tych danych na potrzeby przeprowadzania lokalnych analiz i planowania bezpieczeństwa ruchu drogowego. Uznaje, że interwencje inżynierskie mają ograniczone oddziaływanie i że dzięki wykorzystaniu danych o bezpieczeństwie drogowym można zidentyfikować konkretne obszary, na których dochodzi do największej liczby kolizji. Pozwoli to na opracowanie bardziej ukierunkowanych kampanii i programów w zakresie bezpieczeństwa na drogach.

| 33. | Podkreśla, że zgodnie z zasadami pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów, władze lokalne i regionalne są odpowiedzialne za opracowanie polityki bezpieczeństwa drogowego w ramach rozwiązywania problemów lokalnych, w oparciu o warunki lokalne. Plany zrównoważonej mobilności miejskiej mogą być skutecznym instrumentem promowania zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa ruchu drogowego na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że zgodnie z zasadami pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów, władze lokalne i regionalne są odpowiedzialne za opracowanie polityki bezpieczeństwa drogowego w ramach rozwiązywania problemów lokalnych, w oparciu o warunki lokalne. Plany zrównoważonej mobilności miejskiej mogą być skutecznym instrumentem promowania zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa ruchu drogowego na szczeblu lokalnym.

Logistyka miejska

| 34. | Podkreśla, że należy docenić rolę transportu towarowego i logistyki. Choć logistyka miejska ma stosunkowo niewielki udział w ruchu miejskim, zajmuje znaczną przestrzeń dróg miejskich, np. w celu ładowania i rozładowywania, a tym samym przyczynia się do zatorów i innych problemów. Miejskie samochody towarowe również przyczyniają się nadmiernie do zanieczyszczenia powietrza i zanieczyszczenia hałasem; uczestniczą też często w poważnych wypadkach z udziałem szczególnie narażonych użytkowników dróg, takich jak piesi i rowerzyści. W tym kontekście optymalizacja logistyki miejskiej powinna pozytywnie wpłynąć na cały system transportowy. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że należy docenić rolę transportu towarowego i logistyki. Choć logistyka miejska ma stosunkowo niewielki udział w ruchu miejskim, zajmuje znaczną przestrzeń dróg miejskich, np. w celu ładowania i rozładowywania, a tym samym przyczynia się do zatorów i innych problemów. Miejskie samochody towarowe również przyczyniają się nadmiernie do zanieczyszczenia powietrza i zanieczyszczenia hałasem; uczestniczą też często w poważnych wypadkach z udziałem szczególnie narażonych użytkowników dróg, takich jak piesi i rowerzyści. W tym kontekście optymalizacja logistyki miejskiej powinna pozytywnie wpłynąć na cały system transportowy.

| 35. | Wskazuje na znaczący potencjał wprowadzenia nowych technologii, np. alternatywnych rozwiązań paliwowych. Odnotowuje, że opracowanie i szybkie wprowadzenie do użytku ekologicznych pojazdów w miastach może przynieść natychmiastowe korzyści, jeśli chodzi o ograniczenie zależności od ropy oraz korzyści zdrowotne wynikające z lepszej jakości powietrza i redukcji hałasu. Ponownie popiera cel wyznaczony w Białej księdze w sprawie transportu z 2011 r. dotyczący osiągnięcia logistyki miejskiej prawie całkowicie wolnej od dwutlenku węgla w głównych ośrodkach miejskich do 2030 r. |
| --- | --- |

35.

Wskazuje na znaczący potencjał wprowadzenia nowych technologii, np. alternatywnych rozwiązań paliwowych. Odnotowuje, że opracowanie i szybkie wprowadzenie do użytku ekologicznych pojazdów w miastach może przynieść natychmiastowe korzyści, jeśli chodzi o ograniczenie zależności od ropy oraz korzyści zdrowotne wynikające z lepszej jakości powietrza i redukcji hałasu. Ponownie popiera cel wyznaczony w Białej księdze w sprawie transportu z 2011 r. dotyczący osiągnięcia logistyki miejskiej prawie całkowicie wolnej od dwutlenku węgla w głównych ośrodkach miejskich do 2030 r.

| 36. | Zauważa, że zwłaszcza w przypadku podmiotów działających na mniejszą skalę zasadność ekonomiczna wprowadzenia czystszych pojazdów w logistyce miejskiej może wymagać mechanizmów zachęt opartych na korzyściach związanych z czynnikami zewnętrznymi. W związku z tym należy określić ilościowe cele co do parku pojazdów publicznych i prywatnych. |
| --- | --- |

36.

Zauważa, że zwłaszcza w przypadku podmiotów działających na mniejszą skalę zasadność ekonomiczna wprowadzenia czystszych pojazdów w logistyce miejskiej może wymagać mechanizmów zachęt opartych na korzyściach związanych z czynnikami zewnętrznymi. W związku z tym należy określić ilościowe cele co do parku pojazdów publicznych i prywatnych.

| 37. | Z zadowoleniem przyjmuje włączenie kwestii logistyki miejskiej do pakietu dotyczącego mobilności w miastach, zwłaszcza że logistyka miejska jest w dużym stopniu zaniedbana w planowaniu transportu miejskiego. |
| --- | --- |

37.

Z zadowoleniem przyjmuje włączenie kwestii logistyki miejskiej do pakietu dotyczącego mobilności w miastach, zwłaszcza że logistyka miejska jest w dużym stopniu zaniedbana w planowaniu transportu miejskiego.

| 38. | Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej do podjęcia działań w zakresie rozpowszechniania i wprowadzania najlepszych praktyk w dziedzinie logistyki miejskiej, a szczególnie do zapewnienia dokumentów zawierających wskazówki co do poprawy wyników logistyki miejskiej oraz ułatwiania zamówień publicznych na czystsze i bezpieczniejsze pojazdy, poprzez dokonanie przeglądu zakresu portalu „Ekologicznie czysty pojazd” (www.cleanvehicle.eu). |
| --- | --- |

38.

Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej do podjęcia działań w zakresie rozpowszechniania i wprowadzania najlepszych praktyk w dziedzinie logistyki miejskiej, a szczególnie do zapewnienia dokumentów zawierających wskazówki co do poprawy wyników logistyki miejskiej oraz ułatwiania zamówień publicznych na czystsze i bezpieczniejsze pojazdy, poprzez dokonanie przeglądu zakresu portalu „Ekologicznie czysty pojazd” (www.cleanvehicle.eu).

| 39. | Uznaje, że nadal brakuje danych i informacji dotyczących przepływów towarowych, które pomogłyby obszarom miejskim w bardziej skutecznym planowaniu przemieszczania towarów po ich terenie. W powiązaniu z aplikacjami ITS takie dane i informacje umożliwiłyby władzom miejskim lepsze zrozumienie wymogów logistyki miejskiej, pomogłyby poprawić skuteczność przepływów oraz zidentyfikować właściwsze trasy dla pojazdów, prowadząc do zmniejszenia emisji. |
| --- | --- |

39.

Uznaje, że nadal brakuje danych i informacji dotyczących przepływów towarowych, które pomogłyby obszarom miejskim w bardziej skutecznym planowaniu przemieszczania towarów po ich terenie. W powiązaniu z aplikacjami ITS takie dane i informacje umożliwiłyby władzom miejskim lepsze zrozumienie wymogów logistyki miejskiej, pomogłyby poprawić skuteczność przepływów oraz zidentyfikować właściwsze trasy dla pojazdów, prowadząc do zmniejszenia emisji.

| 40. | Zgadza się ze stanowiskiem Komisji dotyczącym zapewnienia należytego uwzględnienia kwestii logistyki miejskiej w podejściach państw członkowskich do mobilności w miastach, szczególnie w ramach planów na rzecz mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

40.

Zgadza się ze stanowiskiem Komisji dotyczącym zapewnienia należytego uwzględnienia kwestii logistyki miejskiej w podejściach państw członkowskich do mobilności w miastach, szczególnie w ramach planów na rzecz mobilności w miastach zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.

Inteligentne miejskie systemy transportowe

| 41. | Ponownie uznaje potencjał ITS w zakresie optymalizacji mobilności miejskiej i osiągnięcia celów polityki, np. zwiększenia bezpieczeństwa i ograniczenia zatorów. Technologia informacyjna odgrywa kluczową rolę we wspieraniu nowych wzorców mobilności, w oparciu o połączone wykorzystanie wszystkich środków transportu (np. podróże multimodalne w czasie rzeczywistym i informacje o ruchu drogowym, zintegrowane multimodalne systemy opłat elektronicznych, programy wspólnego korzystania z samochodów i rowerów). |
| --- | --- |

41.

Ponownie uznaje potencjał ITS w zakresie optymalizacji mobilności miejskiej i osiągnięcia celów polityki, np. zwiększenia bezpieczeństwa i ograniczenia zatorów. Technologia informacyjna odgrywa kluczową rolę we wspieraniu nowych wzorców mobilności, w oparciu o połączone wykorzystanie wszystkich środków transportu (np. podróże multimodalne w czasie rzeczywistym i informacje o ruchu drogowym, zintegrowane multimodalne systemy opłat elektronicznych, programy wspólnego korzystania z samochodów i rowerów).

| 42. | Ubolewa, że stosowanie aplikacji ITS nadal charakteryzuje się dużą fragmentacją ze względu na brak interoperacyjności i skutecznej współpracy. Popiera punkt widzenia Komisji Europejskiej, że ITS mogą osiągnąć swój pełny potencjał tylko wtedy, gdy będą stosowane na szeroką skalę w całej Europie. Taka spójność i interoperacyjność wspiera podróże transgraniczne i swobodny przepływ w UE. Dotyczy to także obszarów miejskich, które są często ważnymi węzłami w transeuropejskiej sieci transportowej. |
| --- | --- |

42.

Ubolewa, że stosowanie aplikacji ITS nadal charakteryzuje się dużą fragmentacją ze względu na brak interoperacyjności i skutecznej współpracy. Popiera punkt widzenia Komisji Europejskiej, że ITS mogą osiągnąć swój pełny potencjał tylko wtedy, gdy będą stosowane na szeroką skalę w całej Europie. Taka spójność i interoperacyjność wspiera podróże transgraniczne i swobodny przepływ w UE. Dotyczy to także obszarów miejskich, które są często ważnymi węzłami w transeuropejskiej sieci transportowej.

| 43. | Zachęca do wspierania inicjatyw władz lokalnych na rzecz wdrażania ITS. Wskazane jest przyspieszenie wprowadzania technicznych i technologicznych usprawnień poprawiających mobilność, sprawność, bezpieczeństwo i jakość transportu w przestrzeni miejskiej. |
| --- | --- |

43.

Zachęca do wspierania inicjatyw władz lokalnych na rzecz wdrażania ITS. Wskazane jest przyspieszenie wprowadzania technicznych i technologicznych usprawnień poprawiających mobilność, sprawność, bezpieczeństwo i jakość transportu w przestrzeni miejskiej.

| 44. | Przypomina, że Komisja Europejska już podjęła prace na rzecz interoperacyjnych i spójnych ITS, a w szczególności zapewnienia ram prawnych dzięki dyrektywie 2010/40/EU (dyrektywa w sprawie ITS) oraz ustanowienia grupy ekspertów ds. miejskich ITS, która już opracowała wytyczne co do rozpowszechnienia kluczowych aplikacji ITS na obszarach miejskich. |
| --- | --- |

44.

Przypomina, że Komisja Europejska już podjęła prace na rzecz interoperacyjnych i spójnych ITS, a w szczególności zapewnienia ram prawnych dzięki dyrektywie 2010/40/EU (dyrektywa w sprawie ITS) oraz ustanowienia grupy ekspertów ds. miejskich ITS, która już opracowała wytyczne co do rozpowszechnienia kluczowych aplikacji ITS na obszarach miejskich.

| 45. | W tym kontekście przyjmuje zamiar kontynuacji tych prac przez Komisję Europejską i uzupełnienia obowiązujących przepisów w sprawie dostępu do danych o ruchu drogowym i podróżach, opracowania specyfikacji na temat usług informacyjnych w czasie rzeczywistym dotyczących ruchu oraz usług w zakresie informacji o podróżach z wykorzystaniem różnych rodzajów transportu, w ramach dyrektywy w sprawie ITS 2010/40/EU, i ułatwienia rozpowszechnienia systemów komunikacji pojazd-pojazd i pojazd-infrastruktura na obszarach miejskich. Jednakże w kontekście wszystkich tych kwestii, ochrona danych i prywatności jest warunkiem niezbędnym do zaakceptowania takich systemów. Należy w pełni zapewnić jej poszanowanie. |
| --- | --- |

45.

W tym kontekście przyjmuje zamiar kontynuacji tych prac przez Komisję Europejską i uzupełnienia obowiązujących przepisów w sprawie dostępu do danych o ruchu drogowym i podróżach, opracowania specyfikacji na temat usług informacyjnych w czasie rzeczywistym dotyczących ruchu oraz usług w zakresie informacji o podróżach z wykorzystaniem różnych rodzajów transportu, w ramach dyrektywy w sprawie ITS 2010/40/EU, i ułatwienia rozpowszechnienia systemów komunikacji pojazd-pojazd i pojazd-infrastruktura na obszarach miejskich. Jednakże w kontekście wszystkich tych kwestii, ochrona danych i prywatności jest warunkiem niezbędnym do zaakceptowania takich systemów. Należy w pełni zapewnić jej poszanowanie.

Zmiana klimatu, jakość powietrza i zanieczyszczenie hałasem

| 46. | Ubolewa, że kwestie jakości powietrza i klimatu nie zostały odpowiednio uwzględnione w komunikacie. W związku ze skutkami zmiany klimatu zwiększy się liczba dni, w które systemy transportowe będą narażone na ekstremalne zjawiska pogodowe. Jeśli nie zostaną podjęte środki na rzecz dostosowania systemów transportowych do tych zjawisk, można oczekiwać więcej zakłóceń i wyższych kosztów społeczno-ekonomicznych. |
| --- | --- |

46.

Ubolewa, że kwestie jakości powietrza i klimatu nie zostały odpowiednio uwzględnione w komunikacie. W związku ze skutkami zmiany klimatu zwiększy się liczba dni, w które systemy transportowe będą narażone na ekstremalne zjawiska pogodowe. Jeśli nie zostaną podjęte środki na rzecz dostosowania systemów transportowych do tych zjawisk, można oczekiwać więcej zakłóceń i wyższych kosztów społeczno-ekonomicznych.

| 47. | Podkreśla, że z wielu innych powodów jakość powietrza jest zasadniczą kwestią dla wielu europejskich miast i miejscowości, zaś koszty społeczne złej jakości powietrza są bardziej dotkliwe niż wypadków drogowych i sprawiają, że jakość powietrza jest główną przyczyną przedwczesnych zgonów w UE. Ma ona także wpływ na jakość życia, w związku z astmą czy problemami oddechowymi. Zanieczyszczenie powietrza powoduje wzrost absencji w pracy i kosztów ochrony zdrowia, zaś najbardziej dotknięte jego skutkami są grupy wrażliwe, np. dzieci, astmatycy i osoby starsze. Niszczy też ekosystemy poprzez nadmierne zanieczyszczenie azotem (eutrofizacja) i kwaśne deszcze. Bezpośrednie koszty społeczne spowodowane zanieczyszczeniem powietrza, w tym uszkodzeniem upraw rolnych i budynków, wynoszą ok. 23 mld EUR rocznie, zaś same koszty zewnętrzne związane ze zdrowiem są szacowane na 330–940 mld EUR (3–9 % unijnego PKB). |
| --- | --- |

47.

Podkreśla, że z wielu innych powodów jakość powietrza jest zasadniczą kwestią dla wielu europejskich miast i miejscowości, zaś koszty społeczne złej jakości powietrza są bardziej dotkliwe niż wypadków drogowych i sprawiają, że jakość powietrza jest główną przyczyną przedwczesnych zgonów w UE. Ma ona także wpływ na jakość życia, w związku z astmą czy problemami oddechowymi. Zanieczyszczenie powietrza powoduje wzrost absencji w pracy i kosztów ochrony zdrowia, zaś najbardziej dotknięte jego skutkami są grupy wrażliwe, np. dzieci, astmatycy i osoby starsze. Niszczy też ekosystemy poprzez nadmierne zanieczyszczenie azotem (eutrofizacja) i kwaśne deszcze. Bezpośrednie koszty społeczne spowodowane zanieczyszczeniem powietrza, w tym uszkodzeniem upraw rolnych i budynków, wynoszą ok. 23 mld EUR rocznie, zaś same koszty zewnętrzne związane ze zdrowiem są szacowane na 330–940 mld EUR (3–9 % unijnego PKB).

| 48. | Zwraca uwagę, że ze względu na przekraczanie ustanowionych przez UE, podyktowanych względami zdrowia, pułapów dla dwutlenku azotu, wiele rządów państw członkowskich stoi w obliczu ewentualnego postępowania o naruszenie wytoczonego przez Komisję Europejską, z możliwością nałożenia znacznych kar, które mogą zostać przekierowane do władz lokalnych i organów publicznych, które nie dopełniły odpowiednich działań w ramach swych kompetencji. Należy tu jednak zachować powściągliwość. Jest dziś oczywiste, że przekraczanie pułapów na poziomie lokalnym to często rezultat m.in. niekorzystnej krajowej i europejskiej polityki dotyczącej źródeł zanieczyszczenia. Potrzebne jest wielopoziomowe podejście, w którym każdy poziom (europejski, krajowy, regionalny i lokalny) ponosi swoją odpowiedzialność i wprowadza środki, które mogą i muszą zostać wprowadzone na danym poziomie. |
| --- | --- |

48.

Zwraca uwagę, że ze względu na przekraczanie ustanowionych przez UE, podyktowanych względami zdrowia, pułapów dla dwutlenku azotu, wiele rządów państw członkowskich stoi w obliczu ewentualnego postępowania o naruszenie wytoczonego przez Komisję Europejską, z możliwością nałożenia znacznych kar, które mogą zostać przekierowane do władz lokalnych i organów publicznych, które nie dopełniły odpowiednich działań w ramach swych kompetencji. Należy tu jednak zachować powściągliwość. Jest dziś oczywiste, że przekraczanie pułapów na poziomie lokalnym to często rezultat m.in. niekorzystnej krajowej i europejskiej polityki dotyczącej źródeł zanieczyszczenia. Potrzebne jest wielopoziomowe podejście, w którym każdy poziom (europejski, krajowy, regionalny i lokalny) ponosi swoją odpowiedzialność i wprowadza środki, które mogą i muszą zostać wprowadzone na danym poziomie.

| 49. | Sugeruje, że poszczególne elementy planów zrównoważonej mobilności miejskiej mogą przyczynić się do poprawy jakości powietrza. Rozwiązania ITS prowadzą do skuteczniejszych przepływów transportowych. Lepsze zarządzanie logistyką miejską ogranicza hałas i zatory oraz poprawia efektywność podróży. Przepisy dotyczące dostępu pojazdów do ruchu miejskiego mogą być stosowane do zakazu nadmiernie zanieczyszczających pojazdów i zachęcać do korzystania z pojazdów cichszych, bardzo niskoemisyjnych. Natomiast poprzez środki bezpieczeństwa ruchu drogowego można zachęcać do lepszego kierowania pojazdami, co powinno przyczynić się do zmniejszenia ogólnego poziomu emisji, jednocześnie ograniczając liczbę wypadków w sieci transportowej i zatory, które często im towarzyszą. Dobrymi przykładami są tu m.in. programy Civitas i Ecostars. |
| --- | --- |

49.

Sugeruje, że poszczególne elementy planów zrównoważonej mobilności miejskiej mogą przyczynić się do poprawy jakości powietrza. Rozwiązania ITS prowadzą do skuteczniejszych przepływów transportowych. Lepsze zarządzanie logistyką miejską ogranicza hałas i zatory oraz poprawia efektywność podróży. Przepisy dotyczące dostępu pojazdów do ruchu miejskiego mogą być stosowane do zakazu nadmiernie zanieczyszczających pojazdów i zachęcać do korzystania z pojazdów cichszych, bardzo niskoemisyjnych. Natomiast poprzez środki bezpieczeństwa ruchu drogowego można zachęcać do lepszego kierowania pojazdami, co powinno przyczynić się do zmniejszenia ogólnego poziomu emisji, jednocześnie ograniczając liczbę wypadków w sieci transportowej i zatory, które często im towarzyszą. Dobrymi przykładami są tu m.in. programy Civitas i Ecostars.

| 50. | Uważa, że środki w ramach planów zrównoważonej mobilności miejskiej powinny zwiększać liczbę osób chodzących pieszo, jeżdżących na rowerze i korzystających z publicznych środków transportu, a przez to nie tylko powodować zmniejszenie emisji i hałasu pochodzących z ruchu drogowego, ale także prowadzić do większej dostępności dla wszystkich i przyczyniać się do poprawy równości w systemie transportu oraz zwiększenia aktywności fizycznej i poprawy zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

50.

Uważa, że środki w ramach planów zrównoważonej mobilności miejskiej powinny zwiększać liczbę osób chodzących pieszo, jeżdżących na rowerze i korzystających z publicznych środków transportu, a przez to nie tylko powodować zmniejszenie emisji i hałasu pochodzących z ruchu drogowego, ale także prowadzić do większej dostępności dla wszystkich i przyczyniać się do poprawy równości w systemie transportu oraz zwiększenia aktywności fizycznej i poprawy zdrowia publicznego.

| 51. | Przypomina, że istniejące przepisy UE dotyczące jakości powietrza, hałasu i opodatkowania pojazdów są obecnie poddawane przeglądowi, i domaga się, by były one spójne z duchem tego komunikatu. |
| --- | --- |

51.

Przypomina, że istniejące przepisy UE dotyczące jakości powietrza, hałasu i opodatkowania pojazdów są obecnie poddawane przeglądowi, i domaga się, by były one spójne z duchem tego komunikatu.

| 52. | Uważa, że istotne jest, by miasta narażone na zanieczyszczenie hałasem opracowały plan strefowania hałasu, za pomocą którego można dokonać klasyfikacji obszarów na podstawie maksymalnego dopuszczalnego poziomu zanieczyszczenia hałasem i wyznaczyć, zwłaszcza w pobliżu parków, szkół, szpitali i mieszkań chronionych dla osób starszych, obszary miejskie i podmiejskie o minimalnym wpływie hałasu. |
| --- | --- |

52.

Uważa, że istotne jest, by miasta narażone na zanieczyszczenie hałasem opracowały plan strefowania hałasu, za pomocą którego można dokonać klasyfikacji obszarów na podstawie maksymalnego dopuszczalnego poziomu zanieczyszczenia hałasem i wyznaczyć, zwłaszcza w pobliżu parków, szkół, szpitali i mieszkań chronionych dla osób starszych, obszary miejskie i podmiejskie o minimalnym wpływie hałasu.

| 53. | Wzywa zatem do uwzględnienia kwestii jakości powietrza i zanieczyszczenia hałasem w działaniach podejmowanych w ramach planów zrównoważonej mobilności miejskiej, zarówno przez UE, jak i państwa członkowskie. |
| --- | --- |

53.

Wzywa zatem do uwzględnienia kwestii jakości powietrza i zanieczyszczenia hałasem w działaniach podejmowanych w ramach planów zrównoważonej mobilności miejskiej, zarówno przez UE, jak i państwa członkowskie.

Zintensyfikowanie wsparcia UE

| 54. | Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej do wzmocnienia wsparcia UE dla zrównoważonej mobilności miejskiej w dziedzinie współpracy, wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań, badań i innowacji, wsparcia finansowego oraz współpracy międzynarodowej. |
| --- | --- |

54.

Z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji Europejskiej do wzmocnienia wsparcia UE dla zrównoważonej mobilności miejskiej w dziedzinie współpracy, wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań, badań i innowacji, wsparcia finansowego oraz współpracy międzynarodowej.

| 55. | W szczególności cieszy się z zamiaru ulepszenia istniejącego Centrum monitorowania mobilności w miastach ELTIS dzięki zintegrowaniu obecnego portalu Mobility Plans i przekształceniu go we wszechstronną bazę wiedzy. Pozwoli to skonsolidować informacje dotyczące planowania transportu miejskiego z całej UE i wnieść wkład w planowaną europejską platformę ds. planów zrównoważonej mobilności miejskiej, zapewniając władzom lokalnym i regionalnym niezbędne narzędzia do skutecznego wdrażania tych planów. |
| --- | --- |

55.

W szczególności cieszy się z zamiaru ulepszenia istniejącego Centrum monitorowania mobilności w miastach ELTIS dzięki zintegrowaniu obecnego portalu Mobility Plans i przekształceniu go we wszechstronną bazę wiedzy. Pozwoli to skonsolidować informacje dotyczące planowania transportu miejskiego z całej UE i wnieść wkład w planowaną europejską platformę ds. planów zrównoważonej mobilności miejskiej, zapewniając władzom lokalnym i regionalnym niezbędne narzędzia do skutecznego wdrażania tych planów.

| 56. | Popiera propozycję opracowania tabeli wyników w zakresie mobilności w miastach, zaproponowanej najpierw w Białej księdze w sprawie transportu z 2011 r., zapewnienia zharmonizowanych wskaźników umożliwiających benchmarking i porównywanie postępów na obszarach miejskich w UE. |
| --- | --- |

56.

Popiera propozycję opracowania tabeli wyników w zakresie mobilności w miastach, zaproponowanej najpierw w Białej księdze w sprawie transportu z 2011 r., zapewnienia zharmonizowanych wskaźników umożliwiających benchmarking i porównywanie postępów na obszarach miejskich w UE.

| 57. | Sugeruje jednak, że wszelkie tabele wyników muszą być opracowywane ostrożnie, aby zapobiec przekształceniu ich w zwykły system rankingowy. Tabele wyników w zakresie mobilności w miastach powinny być dostosowane do poszczególnych miast, aby ustalić progi czasowe i uwzględnić szereg kluczowych wskaźników (np. podział zadań przewozowych, dostępność, pojazdy paliwooszczędne, jakość powietrza i zdrowie). Następnie wnioski o finansowanie UE powinny konkretnie wskazywać, w jaki sposób dany projekt czy przedsięwzięcie przyczyni się do podstawowych wyników lub na nie wpłynie, zaś tablice wyników powinny być poddawane corocznemu przeglądowi. |
| --- | --- |

57.

Sugeruje jednak, że wszelkie tabele wyników muszą być opracowywane ostrożnie, aby zapobiec przekształceniu ich w zwykły system rankingowy. Tabele wyników w zakresie mobilności w miastach powinny być dostosowane do poszczególnych miast, aby ustalić progi czasowe i uwzględnić szereg kluczowych wskaźników (np. podział zadań przewozowych, dostępność, pojazdy paliwooszczędne, jakość powietrza i zdrowie). Następnie wnioski o finansowanie UE powinny konkretnie wskazywać, w jaki sposób dany projekt czy przedsięwzięcie przyczyni się do podstawowych wyników lub na nie wpłynie, zaś tablice wyników powinny być poddawane corocznemu przeglądowi.

| 58. | Wskazuje na duże obciążenie miast z powodu rosnącej liczby pojazdów silnikowych. Usługi polegające na wspólnym korzystaniu z samochodów pojawiające się w niektórych miastach europejskich mogą znacznie przyczynić się do poprawy tej sytuacji. Jednak do tej pory ich rozwój w państwach członkowskich jest bardzo nierównomierny, mimo dużego potencjału, jaki wykazał europejski projekt MOMO. Komisja powinna wyraźnie uwzględnić w swych strategiach model wspólnego korzystania z pojazdów (np. wspólne korzystanie z rowerów i samochodów oraz wspólne przejazdy samochodem). |
| --- | --- |

58.

Wskazuje na duże obciążenie miast z powodu rosnącej liczby pojazdów silnikowych. Usługi polegające na wspólnym korzystaniu z samochodów pojawiające się w niektórych miastach europejskich mogą znacznie przyczynić się do poprawy tej sytuacji. Jednak do tej pory ich rozwój w państwach członkowskich jest bardzo nierównomierny, mimo dużego potencjału, jaki wykazał europejski projekt MOMO. Komisja powinna wyraźnie uwzględnić w swych strategiach model wspólnego korzystania z pojazdów (np. wspólne korzystanie z rowerów i samochodów oraz wspólne przejazdy samochodem).

| 59. | Wzywa, by wsparcie finansowe dla zrównoważonej mobilności miejskiej z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych było powiązane z doradztwem ze strony Komisji Europejskiej dla władz lokalnych i regionalnych na temat tego, jak fundusze te mogą być wykorzystywane bardziej systematycznie do finansowania zintegrowanych pakietów środków w dziedzinie mobilności miejskiej, w tym poprzez nowe instrumenty, takie jak zintegrowane inwestycje terytorialne. Konieczne są także wskazówki dotyczące opracowywania planów mobilności tak, aby zapewniały opłacalność inwestycji i wykorzystywały synergie z innymi strumieniami finansowania UE, np. programem „Horyzont 2020”. |
| --- | --- |

59.

Wzywa, by wsparcie finansowe dla zrównoważonej mobilności miejskiej z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych było powiązane z doradztwem ze strony Komisji Europejskiej dla władz lokalnych i regionalnych na temat tego, jak fundusze te mogą być wykorzystywane bardziej systematycznie do finansowania zintegrowanych pakietów środków w dziedzinie mobilności miejskiej, w tym poprzez nowe instrumenty, takie jak zintegrowane inwestycje terytorialne. Konieczne są także wskazówki dotyczące opracowywania planów mobilności tak, aby zapewniały opłacalność inwestycji i wykorzystywały synergie z innymi strumieniami finansowania UE, np. programem „Horyzont 2020”.

| 60. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by zwracać większą uwagę na małe i średnie miasta, które odgrywają istotną rolę w całym europejskim systemie miast. Miasta te mają ponadto duży potencjał ze względu na swe walory społeczne, środowiskowe i instytucjonalne związane z ograniczonymi rozmiarami. Problemy w dziedzinie mobilności miejskiej dotyczą nie tylko dużych metropolii; w wypadku małych i średnich miast pogłębiają się one z powodu trudności z finansowaniem projektów mobilności miejskiej ze względu na duże koszty i mniejsze korzyści skali. |
| --- | --- |

60.

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by zwracać większą uwagę na małe i średnie miasta, które odgrywają istotną rolę w całym europejskim systemie miast. Miasta te mają ponadto duży potencjał ze względu na swe walory społeczne, środowiskowe i instytucjonalne związane z ograniczonymi rozmiarami. Problemy w dziedzinie mobilności miejskiej dotyczą nie tylko dużych metropolii; w wypadku małych i średnich miast pogłębiają się one z powodu trudności z finansowaniem projektów mobilności miejskiej ze względu na duże koszty i mniejsze korzyści skali.

| 61. | Sugeruje, że należy powiązać plany zrównoważonej mobilności miejskiej z działaniami miast UE w ramach Porozumienia Burmistrzów. Dobrowolne zobowiązanie miast w ramach Porozumienia Burmistrzów mogłoby być właściwym modelem do promowania zaangażowania w plany zrównoważonej mobilności miejskiej. |
| --- | --- |

61.

Sugeruje, że należy powiązać plany zrównoważonej mobilności miejskiej z działaniami miast UE w ramach Porozumienia Burmistrzów. Dobrowolne zobowiązanie miast w ramach Porozumienia Burmistrzów mogłoby być właściwym modelem do promowania zaangażowania w plany zrównoważonej mobilności miejskiej.

| 62. | Zwraca uwagę na to, że w wielu miastach, przede wszystkim w nowych państwach członkowskich, w związku z przemianami gospodarczymi i społecznymi dochodzi do radykalnej zmiany funkcji poszczególnych obszarów, co prowadzi do zasadniczych zmian przepływu ruchu. Zmiany te często wymagają kompleksowej i bardzo kosztownej przebudowy wszelkiego rodzaju infrastruktury transportowej. Dlatego też niezbędne jest, by w tych miastach najpierw rozwiązać kwestię przebudowy tej podstawowej infrastruktury, aby zapewnić jej funkcjonowanie i skuteczność, oraz wspierać tę przebudowę z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Wsparcie w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych nie powinno ograniczać się do połączeń z siecią TEN-T, ale dopuszczalne powinno być finansowanie z tych funduszy także komunikacji lokalnej i infrastruktury transportu zbiorowego i alternatywnego, która wyraźnie poprawi mobilność w miastach. |
| --- | --- |

62.

Zwraca uwagę na to, że w wielu miastach, przede wszystkim w nowych państwach członkowskich, w związku z przemianami gospodarczymi i społecznymi dochodzi do radykalnej zmiany funkcji poszczególnych obszarów, co prowadzi do zasadniczych zmian przepływu ruchu. Zmiany te często wymagają kompleksowej i bardzo kosztownej przebudowy wszelkiego rodzaju infrastruktury transportowej. Dlatego też niezbędne jest, by w tych miastach najpierw rozwiązać kwestię przebudowy tej podstawowej infrastruktury, aby zapewnić jej funkcjonowanie i skuteczność, oraz wspierać tę przebudowę z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Wsparcie w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych nie powinno ograniczać się do połączeń z siecią TEN-T, ale dopuszczalne powinno być finansowanie z tych funduszy także komunikacji lokalnej i infrastruktury transportu zbiorowego i alternatywnego, która wyraźnie poprawi mobilność w miastach.

| 63. | Uważa, że jeśli plany te zostaną opracowane zgodnie z wytycznymi UE, to można założyć, że będą one dostosowane do potrzeb obywateli obszarów lokalnych w zakresie mobilności, ze wsparciem lokalnych podmiotów i polityków. Plany zrównoważonej mobilności miejskiej mogą zapewnić włączenie finansowania w szersze planowanie i kwestie programowe cieszące się poparciem politycznym na szczeblu lokalnym. |
| --- | --- |

63.

Uważa, że jeśli plany te zostaną opracowane zgodnie z wytycznymi UE, to można założyć, że będą one dostosowane do potrzeb obywateli obszarów lokalnych w zakresie mobilności, ze wsparciem lokalnych podmiotów i polityków. Plany zrównoważonej mobilności miejskiej mogą zapewnić włączenie finansowania w szersze planowanie i kwestie programowe cieszące się poparciem politycznym na szczeblu lokalnym.

| 64. | Popiera zasadę, zgodnie z którą przydzielanie środków na rozwój regionalny i z tytułu spójności powinno być powiązane z przedłożeniem przez miasta i regiony spójnych i niezależnie zatwierdzanych certyfikatów z audytu efektywności i zrównoważonego charakteru mobilności miejskiej. |
| --- | --- |

64.

Popiera zasadę, zgodnie z którą przydzielanie środków na rozwój regionalny i z tytułu spójności powinno być powiązane z przedłożeniem przez miasta i regiony spójnych i niezależnie zatwierdzanych certyfikatów z audytu efektywności i zrównoważonego charakteru mobilności miejskiej.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  CdR 236/2007 fin.

1

(2)  CdR 417/2008 fin; CdR 256/2009 fin.

2

(3)  CdR 101/2011 fin.

3

(4)  COR-2013-07987.

4

(5)  CdR 256/2009 fin.

5

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/25 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/25

---

Opinia Komitetu Regionów – Siódmy program działań w zakresie środowiska a zrównoważony rozwój miast

2014/C 271/05

| Sprawozdawca | Daiva Matonienė (LT/EKR), członkini Rady Miasta Szawli (Šiauliai) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek Komisji Europejskiej o sporządzenie opinii, pismo z dnia 27 listopada 2013 r. |

Sprawozdawca

Daiva Matonienė (LT/EKR), członkini Rady Miasta Szawli (Šiauliai)

Dokument źródłowy

Wniosek Komisji Europejskiej o sporządzenie opinii, pismo z dnia 27 listopada 2013 r.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Kontekst ogólny

| 1. | Z myślą o bardziej zasobooszczędnej i niskoemisyjnej gospodarce, w której chroni się i wzmacnia kapitał naturalny oraz dba o zdrowie i dobrostan obywateli, siódmy program działań w zakresie środowiska (EAP) ma pozwolić na osiągnięcie uzgodnionych już przez Unię celów w zakresie środowiska i zmiany klimatu, ustanowić ramy prawne dla polityki ochrony środowiska do 2020 r. oraz nakreślić długofalową wizję dla UE i państw członkowskich do 2050 r. |
| --- | --- |

1.

Z myślą o bardziej zasobooszczędnej i niskoemisyjnej gospodarce, w której chroni się i wzmacnia kapitał naturalny oraz dba o zdrowie i dobrostan obywateli, siódmy program działań w zakresie środowiska (EAP) ma pozwolić na osiągnięcie uzgodnionych już przez Unię celów w zakresie środowiska i zmiany klimatu, ustanowić ramy prawne dla polityki ochrony środowiska do 2020 r. oraz nakreślić długofalową wizję dla UE i państw członkowskich do 2050 r.

| 2. | Komisja Europejska zwróciła się do Komitetu o opracowanie opinii w sprawie zaproponowanych środków wdrażania ósmego celu 7. EAP. Sformułowała w związku z tym cztery pytania:






  a) | Jak Unia Europejska mogłaby zachęcać miasta do przyjmowania środków w zakresie planowania i projektowania miejskiego, odzwierciedlających zasady zrównoważonego rozwoju? |
| --- | --- | --- |

2.

Komisja Europejska zwróciła się do Komitetu o opracowanie opinii w sprawie zaproponowanych środków wdrażania ósmego celu 7. EAP. Sformułowała w związku z tym cztery pytania:

a)

Jak Unia Europejska mogłaby zachęcać miasta do przyjmowania środków w zakresie planowania i projektowania miejskiego, odzwierciedlających zasady zrównoważonego rozwoju?

| b) | Jak można by poprawić rozpowszechnianie informacji na temat istniejących i dostępnych unijnych instrumentów finansowania wspierających zrównoważony rozwój miast? |
| --- | --- |

b)

Jak można by poprawić rozpowszechnianie informacji na temat istniejących i dostępnych unijnych instrumentów finansowania wspierających zrównoważony rozwój miast?

| c) | Jak UE mogłaby wspierać skuteczniejszą wymianę informacji i wiedzy na temat najlepszych koncepcji i środków związanych ze zrównoważonymi miastami w UE? |
| --- | --- |

c)

Jak UE mogłaby wspierać skuteczniejszą wymianę informacji i wiedzy na temat najlepszych koncepcji i środków związanych ze zrównoważonymi miastami w UE?

| d) | Jak można skłonić miasta liczące ponad 100 tys. mieszkańców do ubiegania się o tytuł Zielonej Stolicy Europy? |
| --- | --- |

d)

Jak można skłonić miasta liczące ponad 100 tys. mieszkańców do ubiegania się o tytuł Zielonej Stolicy Europy?

B.   
  Kontekst

| 3. | Około 350 mln obywateli Unii (70 %) mieszka w miastach liczących ponad 5 tys. mieszkańców. Do 2020 r. 80 % obywateli UE będzie prawdopodobnie mieszkać na obszarach miejskich lub podmiejskich. Jakość ich życia oraz ogólne warunki środowiskowe będą zatem bezpośrednio zależeć od stanu środowiska miejskiego. Większość szkodliwych substancji, które przenikają do środowiska naturalnego, pochodzi z miast. |
| --- | --- |

3.

Około 350 mln obywateli Unii (70 %) mieszka w miastach liczących ponad 5 tys. mieszkańców. Do 2020 r. 80 % obywateli UE będzie prawdopodobnie mieszkać na obszarach miejskich lub podmiejskich. Jakość ich życia oraz ogólne warunki środowiskowe będą zatem bezpośrednio zależeć od stanu środowiska miejskiego. Większość szkodliwych substancji, które przenikają do środowiska naturalnego, pochodzi z miast.

| 4. | Wiele miast boryka się zasadniczo z podobnymi wyzwaniami związanymi ze środowiskiem: poprawą jakości powietrza, zmniejszeniem poziomu hałasu, zagęszczenia ruchu i emisji gazów cieplarnianych, zapobieganiem utracie różnorodności biologicznej, niedoborom wody, powodziom i szkodom powodowanym przez burze, zachowaniem terenów zielonych, rekultywacją zanieczyszczonych terenów oraz usprawnieniem gospodarowania odpadami i energią. |
| --- | --- |

4.

Wiele miast boryka się zasadniczo z podobnymi wyzwaniami związanymi ze środowiskiem: poprawą jakości powietrza, zmniejszeniem poziomu hałasu, zagęszczenia ruchu i emisji gazów cieplarnianych, zapobieganiem utracie różnorodności biologicznej, niedoborom wody, powodziom i szkodom powodowanym przez burze, zachowaniem terenów zielonych, rekultywacją zanieczyszczonych terenów oraz usprawnieniem gospodarowania odpadami i energią.

| 5. | KR zwraca uwagę na odczuwalne korzyści płynące z wdrożenia zrównoważonych strategii i środków, a mianowicie polepszenie stanu środowiska, poprawę zdrowia publicznego, podniesienie jakości życia, zapewnienie przedsiębiorstwom większej pewności regulacyjnej oraz zmniejszenie zakłóceń na rynku. Podkreśla także, że w wypadku niewdrożenia obecnego prawodawstwa UE dotyczącego ochrony środowiska koszty dla zdrowia i bezpośrednie koszty dla środowiska oszacowano na około 50 mld euro rocznie (1). |
| --- | --- |

5.

KR zwraca uwagę na odczuwalne korzyści płynące z wdrożenia zrównoważonych strategii i środków, a mianowicie polepszenie stanu środowiska, poprawę zdrowia publicznego, podniesienie jakości życia, zapewnienie przedsiębiorstwom większej pewności regulacyjnej oraz zmniejszenie zakłóceń na rynku. Podkreśla także, że w wypadku niewdrożenia obecnego prawodawstwa UE dotyczącego ochrony środowiska koszty dla zdrowia i bezpośrednie koszty dla środowiska oszacowano na około 50 mld euro rocznie (1).

| 6. | Zaznacza, że zrównoważone miasta określać będzie ich zdolność do realizacji celów związanych z łagodzeniem zmiany klimatu. Ze względu na koncentrację ludności na obszarach miejskich stwierdza, że miasta będą musiały odgrywać wiodącą rolę w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych, jeśli wzrost temperatury na świecie ma nie przekroczyć 2 oC. Miasta mają najlepsze warunki ku temu, by zachęcać do zmiany postaw, która musi towarzyszyć radykalnej transformacji infrastruktury energetycznej i transportowej. Odnotowuje ponadto, że zdolność miast do dostosowania się do nieuniknionej zmiany klimatu i ekstremalnych zjawisk pogodowych wpłynie również na ich zrównoważoność gospodarczą i społeczną, a tym samym na konkurencyjność UE. |
| --- | --- |

6.

Zaznacza, że zrównoważone miasta określać będzie ich zdolność do realizacji celów związanych z łagodzeniem zmiany klimatu. Ze względu na koncentrację ludności na obszarach miejskich stwierdza, że miasta będą musiały odgrywać wiodącą rolę w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych, jeśli wzrost temperatury na świecie ma nie przekroczyć 2 oC. Miasta mają najlepsze warunki ku temu, by zachęcać do zmiany postaw, która musi towarzyszyć radykalnej transformacji infrastruktury energetycznej i transportowej. Odnotowuje ponadto, że zdolność miast do dostosowania się do nieuniknionej zmiany klimatu i ekstremalnych zjawisk pogodowych wpłynie również na ich zrównoważoność gospodarczą i społeczną, a tym samym na konkurencyjność UE.

| 7. | Podczas oceny i planowania działań UE związanych ze zrównoważonym rozwojem miast należy uwzględnić także kontekst międzynarodowy. Dnia 22 czerwca 2012 r. na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju przyjęto deklarację „Rio+20”, w której nakreślono perspektywę gospodarki ekologicznej i sprzyjającej włączeniu społecznemu oraz cele zrównoważonego rozwoju na okres po 2015 r. |
| --- | --- |

7.

Podczas oceny i planowania działań UE związanych ze zrównoważonym rozwojem miast należy uwzględnić także kontekst międzynarodowy. Dnia 22 czerwca 2012 r. na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju przyjęto deklarację „Rio+20”, w której nakreślono perspektywę gospodarki ekologicznej i sprzyjającej włączeniu społecznemu oraz cele zrównoważonego rozwoju na okres po 2015 r.

| 8. | Zgodnie z deklaracją „Rio+20” KR za miasto rozwijające się zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju uznaje miasto propagujące ideę społeczeństwa zrównoważonego pod względem gospodarczym, ekologicznym i społecznym, wywierającego minimalny wpływ na środowisko, sprzyjającego nowym technologiom, tworzącego miejsca pracy, pielęgnującego dziedzictwo naturalne i kulturowe i zapewniającego ochronę społeczną. To również miasto umożliwiające wspólnocie lokalnej udział w miejscowym procesie podejmowania decyzji. |
| --- | --- |

8.

Zgodnie z deklaracją „Rio+20” KR za miasto rozwijające się zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju uznaje miasto propagujące ideę społeczeństwa zrównoważonego pod względem gospodarczym, ekologicznym i społecznym, wywierającego minimalny wpływ na środowisko, sprzyjającego nowym technologiom, tworzącego miejsca pracy, pielęgnującego dziedzictwo naturalne i kulturowe i zapewniającego ochronę społeczną. To również miasto umożliwiające wspólnocie lokalnej udział w miejscowym procesie podejmowania decyzji.

C.   
  Najważniejsze zasady

| 9. | Wspieranie zrównoważonego rozwoju miast wymaga całościowego podejścia, które pozwoli zarówno odpowiedzieć na pytania związane z ochroną środowiska, jak i rozwiązać problemy socjalne i ekonomiczne miast, a także umożliwi miastom zbudowanie odporności na klęski żywiołowe. Koncepcji zrównoważonego rozwoju miast nie należy ograniczać wyłącznie do kwestii ochrony środowiska. Wyzwanie polega na upewnieniu się, że kryteria oparte zostaną na odpowiednich informacjach dotyczących różnych dziedzin i mających znaczenie dla różnych rodzajów miast w UE. Jest to niezbędne, aby mogły zostać łatwo zastosowane przez każde miasto dążące do zrównoważoności i budowania publicznego poczucia odpowiedzialności za ten proces. Warunkiem wstępnym rozwoju miast w przyszłości będzie całościowe i zrównoważone podejście. Dalsze propozycje w sprawie polityki miejskiej i polityki dotyczącej odporności można znaleźć w opiniach KR-u w sprawie programu rozwoju miast w Unii Europejskiej oraz opinii w sprawie zarządzania ryzykiem w celu budowania odporności (2). |
| --- | --- |

9.

Wspieranie zrównoważonego rozwoju miast wymaga całościowego podejścia, które pozwoli zarówno odpowiedzieć na pytania związane z ochroną środowiska, jak i rozwiązać problemy socjalne i ekonomiczne miast, a także umożliwi miastom zbudowanie odporności na klęski żywiołowe. Koncepcji zrównoważonego rozwoju miast nie należy ograniczać wyłącznie do kwestii ochrony środowiska. Wyzwanie polega na upewnieniu się, że kryteria oparte zostaną na odpowiednich informacjach dotyczących różnych dziedzin i mających znaczenie dla różnych rodzajów miast w UE. Jest to niezbędne, aby mogły zostać łatwo zastosowane przez każde miasto dążące do zrównoważoności i budowania publicznego poczucia odpowiedzialności za ten proces. Warunkiem wstępnym rozwoju miast w przyszłości będzie całościowe i zrównoważone podejście. Dalsze propozycje w sprawie polityki miejskiej i polityki dotyczącej odporności można znaleźć w opiniach KR-u w sprawie programu rozwoju miast w Unii Europejskiej oraz opinii w sprawie zarządzania ryzykiem w celu budowania odporności (2).

| 10. | Zapewnienie zrównoważonego charakteru miast wymaga opracowania stabilnych środków ochrony środowiska oraz uwzględnienia ich we wszystkich odpowiednich obszarach polityki i powiązania ze strategiami i działaniami sektorowymi, również z tymi zmierzającymi do tworzenia miejsc pracy i wzrostu. |
| --- | --- |

10.

Zapewnienie zrównoważonego charakteru miast wymaga opracowania stabilnych środków ochrony środowiska oraz uwzględnienia ich we wszystkich odpowiednich obszarach polityki i powiązania ze strategiami i działaniami sektorowymi, również z tymi zmierzającymi do tworzenia miejsc pracy i wzrostu.

| 11. | Zgodnie z zasadą pomocniczości planowanie zrównoważonych miast i gospodarka przestrzenna należą do kompetencji państw członkowskich. Założenia tego należy bezwzględnie przestrzegać. Władze lokalne i regionalne muszą zostać zaangażowane na jak najwcześniejszym etapie w przygotowywanie tych strategii, ich wdrażanie i egzekwowanie w terenie. Unia Europejska może podejmować działania wspierające i zachęcać miasta, regiony i państwa członkowskie do wymiany informacji, dzielenia się sprawdzonymi rozwiązaniami i uczenia się od siebie nawzajem. |
| --- | --- |

11.

Zgodnie z zasadą pomocniczości planowanie zrównoważonych miast i gospodarka przestrzenna należą do kompetencji państw członkowskich. Założenia tego należy bezwzględnie przestrzegać. Władze lokalne i regionalne muszą zostać zaangażowane na jak najwcześniejszym etapie w przygotowywanie tych strategii, ich wdrażanie i egzekwowanie w terenie. Unia Europejska może podejmować działania wspierające i zachęcać miasta, regiony i państwa członkowskie do wymiany informacji, dzielenia się sprawdzonymi rozwiązaniami i uczenia się od siebie nawzajem.

| 12. | Zauważa, że działania UE, procedury finansowania oraz priorytety są nastawione głównie na duże metropolie, liczące ponad 100 tys. mieszkańców, podczas gdy ok. 56 % miast w UE liczy od 5 tys. do 100 tys. mieszkańców. Podkreśla wagę skumulowanego oddziaływania zrównoważonego rozwoju małych i średnich miast oraz zaznacza, że mniejsze miasta mają ogromny potencjał, jeśli chodzi o opracowywanie i realizację założeń zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich. |
| --- | --- |

12.

Zauważa, że działania UE, procedury finansowania oraz priorytety są nastawione głównie na duże metropolie, liczące ponad 100 tys. mieszkańców, podczas gdy ok. 56 % miast w UE liczy od 5 tys. do 100 tys. mieszkańców. Podkreśla wagę skumulowanego oddziaływania zrównoważonego rozwoju małych i średnich miast oraz zaznacza, że mniejsze miasta mają ogromny potencjał, jeśli chodzi o opracowywanie i realizację założeń zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich.

| 13. | Podkreśla potrzebę przeprowadzenia ogólnej dyskusji na temat kierunku, w którym powinny zmierzać zrównoważone miasta, z myślą o ustanowieniu wspólnych celów do 2050 r. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla potrzebę przeprowadzenia ogólnej dyskusji na temat kierunku, w którym powinny zmierzać zrównoważone miasta, z myślą o ustanowieniu wspólnych celów do 2050 r.

D.   
  Proponowane działania

I.   Jak Unia Europejska mogłaby zachęcać miasta do podejmowania środków w zakresie planowania i projektowania miejskiego, zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju?

a)   Wielopoziomowe sprawowanie rządów i mechanizm

| 14. | Miasta są odpowiedzialne za wdrażanie działań w zakresie planowania przestrzennego, polityki rozwoju, ochrony środowiska i polityki energetycznej. Z tego względu są też one najbardziej odpowiednim poziomem administracji, jeśli chodzi o wdrażanie środków dotyczących zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich przy możliwie niedużych nakładach finansowych. |
| --- | --- |

14.

Miasta są odpowiedzialne za wdrażanie działań w zakresie planowania przestrzennego, polityki rozwoju, ochrony środowiska i polityki energetycznej. Z tego względu są też one najbardziej odpowiednim poziomem administracji, jeśli chodzi o wdrażanie środków dotyczących zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich przy możliwie niedużych nakładach finansowych.

| 15. | Trzeba umocnić zasadę wielopoziomowego sprawowania rządów, ponieważ powodzenie zależy od wspólnych działań w zakresie zrównoważonego rozwoju miast i zastosowania jednolitego podejścia zarówno przez miasta, na których spoczywa odpowiedzialność za rozwój obszarów miejskich, jak i inne poziomy administracji (regionalny, krajowy i europejski) wnoszące wkład w ogólne ramy zrównoważoności. |
| --- | --- |

15.

Trzeba umocnić zasadę wielopoziomowego sprawowania rządów, ponieważ powodzenie zależy od wspólnych działań w zakresie zrównoważonego rozwoju miast i zastosowania jednolitego podejścia zarówno przez miasta, na których spoczywa odpowiedzialność za rozwój obszarów miejskich, jak i inne poziomy administracji (regionalny, krajowy i europejski) wnoszące wkład w ogólne ramy zrównoważoności.

| 16. | Komitet, jako instytucja UE reprezentująca stanowisko regionów i miast Unii oraz będąca punktem kontaktowym dla wielu sieci lokalnych, powinien stanowić centralny element tego systemu sprawowania rządów. Dzięki temu unijne akty prawne będą lepiej odzwierciedlały sytuację i potrzeby miast. Umożliwiłoby to również wzbudzenie poczucia odpowiedzialności za środki na rzecz zrównoważonego rozwoju miast. |
| --- | --- |

16.

Komitet, jako instytucja UE reprezentująca stanowisko regionów i miast Unii oraz będąca punktem kontaktowym dla wielu sieci lokalnych, powinien stanowić centralny element tego systemu sprawowania rządów. Dzięki temu unijne akty prawne będą lepiej odzwierciedlały sytuację i potrzeby miast. Umożliwiłoby to również wzbudzenie poczucia odpowiedzialności za środki na rzecz zrównoważonego rozwoju miast.

| 17. | Osiągnięcie zrównoważonego rozwoju miast wymaga połączenia podejścia oddolnego i odgórnego. Sama inicjatywa miast nie wystarczy. Konieczne jest wspólne podejście koordynowane na szczeblu unijnym, które zakłada aktywny udział władz lokalnych i regionalnych i które będzie wystarczająco elastyczne, by umożliwić miastom dokonanie samooceny na podstawie wspólnych kryteriów dotyczących zrównoważonego rozwoju miast oraz dążenie do celów w tym zakresie poprzez podejmowanie własnych działań. Niezbędne jest także zapewnienie miastom lepszego dostępu do mechanizmów finansowania. Na podstawie unijnych kryteriów o charakterze zaleceń, które mogłyby się opierać na ramach odniesienia dla zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (RFSC), przeprowadzono by analizę zgodności polityki miast z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz oceniono by mocne i słabe strony danego miasta. W oparciu o wyniki dane miasto mogłoby pracować nad określeniem kierunku swojego rozwoju i ustalać działania na rzecz poprawy swojej sytuacji. Kryteria te mogą mieć różną wagę, odpowiednio do ich znaczenia. |
| --- | --- |

17.

Osiągnięcie zrównoważonego rozwoju miast wymaga połączenia podejścia oddolnego i odgórnego. Sama inicjatywa miast nie wystarczy. Konieczne jest wspólne podejście koordynowane na szczeblu unijnym, które zakłada aktywny udział władz lokalnych i regionalnych i które będzie wystarczająco elastyczne, by umożliwić miastom dokonanie samooceny na podstawie wspólnych kryteriów dotyczących zrównoważonego rozwoju miast oraz dążenie do celów w tym zakresie poprzez podejmowanie własnych działań. Niezbędne jest także zapewnienie miastom lepszego dostępu do mechanizmów finansowania. Na podstawie unijnych kryteriów o charakterze zaleceń, które mogłyby się opierać na ramach odniesienia dla zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (RFSC), przeprowadzono by analizę zgodności polityki miast z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz oceniono by mocne i słabe strony danego miasta. W oparciu o wyniki dane miasto mogłoby pracować nad określeniem kierunku swojego rozwoju i ustalać działania na rzecz poprawy swojej sytuacji. Kryteria te mogą mieć różną wagę, odpowiednio do ich znaczenia.

| 18. | Poziomy lokalny, regionalny i krajowy sprawowania rządów powinny zadbać o poziomą i pionową koordynację, w tym współpracę międzygminną i transgraniczną, aby zapewnić kompleksowe podejście do rozwoju miast i uniknąć powielania działań oraz podejmowania odosobnionych i nieskoordynowanych inwestycji. |
| --- | --- |

18.

Poziomy lokalny, regionalny i krajowy sprawowania rządów powinny zadbać o poziomą i pionową koordynację, w tym współpracę międzygminną i transgraniczną, aby zapewnić kompleksowe podejście do rozwoju miast i uniknąć powielania działań oraz podejmowania odosobnionych i nieskoordynowanych inwestycji.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje nowy instrument porozumień partnerskich w sprawie wdrażania przepisów oraz zwraca się do Komisji o wyjaśnienia i wytyczne odnośnie do angażowania władz lokalnych i regionalnych w ten instrument. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje nowy instrument porozumień partnerskich w sprawie wdrażania przepisów oraz zwraca się do Komisji o wyjaśnienia i wytyczne odnośnie do angażowania władz lokalnych i regionalnych w ten instrument.

| 20. | Dlatego Komitet Regionów proponuje, by na szczeblu UE sformułować wspólne cele w zakresie zrównoważonego rozwoju miast aż do 2050 r. w oparciu o katalog kryteriów mających charakter zaleceń. Te działania, które są niezbędne do realizacji celów, powinny być ujęte już teraz w przygotowywanych przez Komisję zaleceniach dla każdego kraju, stanowiących wytyczne dotyczące realizacji celów strategii „Europa 2020”. Opracowanie celów długookresowych oraz niezbędnych kryteriów powinno nastąpić w oparciu o istniejące inicjatywy w tym zakresie, w tym kartę lipską w sprawie zrównoważonego rozwoju europejskich miast. |
| --- | --- |

20.

Dlatego Komitet Regionów proponuje, by na szczeblu UE sformułować wspólne cele w zakresie zrównoważonego rozwoju miast aż do 2050 r. w oparciu o katalog kryteriów mających charakter zaleceń. Te działania, które są niezbędne do realizacji celów, powinny być ujęte już teraz w przygotowywanych przez Komisję zaleceniach dla każdego kraju, stanowiących wytyczne dotyczące realizacji celów strategii „Europa 2020”. Opracowanie celów długookresowych oraz niezbędnych kryteriów powinno nastąpić w oparciu o istniejące inicjatywy w tym zakresie, w tym kartę lipską w sprawie zrównoważonego rozwoju europejskich miast.

b)   Udział ogółu i dodatkowe mechanizmy finansowe

| 21. | Komitet zachęca władze lokalne i regionalne do omówienia stosowanych przez nie koncepcji zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich ze wszystkimi właściwymi zainteresowanymi podmiotami na różnych poziomach sprawowania rządów. Z tego punktu widzenia otwarte konsultacje publiczne z obywatelami są doskonałym środkiem, by włączyć obywateli w planowane strategie. Po przyjęciu kryteriów dotyczących zrównoważoności, debata publiczna na temat uzyskanych wyników mogłaby zachęcić więcej miast do wkroczenia na ścieżkę w kierunku rozwoju zrównoważonego. |
| --- | --- |

21.

Komitet zachęca władze lokalne i regionalne do omówienia stosowanych przez nie koncepcji zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich ze wszystkimi właściwymi zainteresowanymi podmiotami na różnych poziomach sprawowania rządów. Z tego punktu widzenia otwarte konsultacje publiczne z obywatelami są doskonałym środkiem, by włączyć obywateli w planowane strategie. Po przyjęciu kryteriów dotyczących zrównoważoności, debata publiczna na temat uzyskanych wyników mogłaby zachęcić więcej miast do wkroczenia na ścieżkę w kierunku rozwoju zrównoważonego.

| 22. | Wzywa Komisję Europejską do współpracy z państwami członkowskimi nad wspólnym podejściem, jeśli chodzi o środki wspierające rozwój zrównoważonych miast, aby zebrać informacje o istniejących już skutecznych mechanizmach w tym zakresie. Wspólne podejście i elastyczne procedury pozwoliłyby miastom wybierać najlepsze w perspektywie długoterminowej środki w zakresie zrównoważonego rozwoju miast. |
| --- | --- |

22.

Wzywa Komisję Europejską do współpracy z państwami członkowskimi nad wspólnym podejściem, jeśli chodzi o środki wspierające rozwój zrównoważonych miast, aby zebrać informacje o istniejących już skutecznych mechanizmach w tym zakresie. Wspólne podejście i elastyczne procedury pozwoliłyby miastom wybierać najlepsze w perspektywie długoterminowej środki w zakresie zrównoważonego rozwoju miast.

| 23. | Miasta powinny promować innowacyjne i skuteczne partnerstwo sektora publicznego i prywatnego, tak by projekty odpowiadające założeniom zrównoważonego rozwoju miast mogły być realizowane w sposób optymalny. |
| --- | --- |

23.

Miasta powinny promować innowacyjne i skuteczne partnerstwo sektora publicznego i prywatnego, tak by projekty odpowiadające założeniom zrównoważonego rozwoju miast mogły być realizowane w sposób optymalny.

II.   Jak można poprawić rozpowszechnianie informacji na temat istniejących i dostępnych unijnych instrumentów finansowania wspierających zrównoważony rozwój miast oraz jak UE może wspierać skuteczniejszą wymianę informacji i wiedzy na temat najlepszych koncepcji i środków związanych ze zrównoważonymi miastami w UE? (Pytania b) i c) Komisji.)

| 24. | Należy wykorzystywać istniejące możliwości i struktury finansowania, w tym te dostępne w ramach programu LIFE+, aby wspierać projekty pilotażowe. Program Europejskiego Banku Inwestycyjnego na rzecz finansowania działań służących zwiększeniu efektywności energetycznej jest już z powodzeniem realizowany. Należy zbadać możliwość opracowania podobnych programów w innych obszarach związanych ze zrównoważonym rozwojem. |
| --- | --- |

24.

Należy wykorzystywać istniejące możliwości i struktury finansowania, w tym te dostępne w ramach programu LIFE+, aby wspierać projekty pilotażowe. Program Europejskiego Banku Inwestycyjnego na rzecz finansowania działań służących zwiększeniu efektywności energetycznej jest już z powodzeniem realizowany. Należy zbadać możliwość opracowania podobnych programów w innych obszarach związanych ze zrównoważonym rozwojem.

| 25. | Należy propagować grupowanie projektów. Mechanizm ten, czasami stosowany w praktyce, oznacza grupowanie kilku gmin mających ten sam cel. Ułatwia on finansowanie małych projektów mających znaczenie dla regionu. |
| --- | --- |

25.

Należy propagować grupowanie projektów. Mechanizm ten, czasami stosowany w praktyce, oznacza grupowanie kilku gmin mających ten sam cel. Ułatwia on finansowanie małych projektów mających znaczenie dla regionu.

| 26. | Podnoszenie świadomości społeczeństwa i zapewnianie zachęt jest jednym z kluczowych czynników urzeczywistnienia koncepcji zrównoważonych miast. Działania ukierunkowane na oszczędzanie wody, budowę instalacji do recyklingu i kompostowania, większe wykorzystanie środków transportu publicznego, oszczędzanie energii itp. nie wystarczą do czynnego i kompleksowego zaangażowania społeczeństwa w tworzenie zrównoważonych miast. KR wzywa Komisję Europejską, aby doradzała miastom w sprawie możliwości wykorzystania informowania wizualnego, aby w każdej chwili można było lepiej informować mieszkańców o sytuacji w ich mieście (dane o zanieczyszczeniu powietrza, o korkach itp.). |
| --- | --- |

26.

Podnoszenie świadomości społeczeństwa i zapewnianie zachęt jest jednym z kluczowych czynników urzeczywistnienia koncepcji zrównoważonych miast. Działania ukierunkowane na oszczędzanie wody, budowę instalacji do recyklingu i kompostowania, większe wykorzystanie środków transportu publicznego, oszczędzanie energii itp. nie wystarczą do czynnego i kompleksowego zaangażowania społeczeństwa w tworzenie zrównoważonych miast. KR wzywa Komisję Europejską, aby doradzała miastom w sprawie możliwości wykorzystania informowania wizualnego, aby w każdej chwili można było lepiej informować mieszkańców o sytuacji w ich mieście (dane o zanieczyszczeniu powietrza, o korkach itp.).

| 27. | Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji zmierzające do stworzenia portalu internetowego jako jednego wspólnego punktu kontaktowego i zachęca swoich członków, by dostarczali odpowiednich informacji, jeśli i gdy nastąpi taka potrzeba. Wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, że informacje o kryteriach, instrumentach finansowania i inicjatywach faktycznie dotrą do miast. Należy przygotować odpowiednie plany komunikacji we współpracy z instytucjami UE, przedstawicielstwami UE w państwach członkowskich, stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych oraz innymi zainteresowanymi podmiotami. |
| --- | --- |

27.

Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji zmierzające do stworzenia portalu internetowego jako jednego wspólnego punktu kontaktowego i zachęca swoich członków, by dostarczali odpowiednich informacji, jeśli i gdy nastąpi taka potrzeba. Wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, że informacje o kryteriach, instrumentach finansowania i inicjatywach faktycznie dotrą do miast. Należy przygotować odpowiednie plany komunikacji we współpracy z instytucjami UE, przedstawicielstwami UE w państwach członkowskich, stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych oraz innymi zainteresowanymi podmiotami.

| 28. | Trzeba włączyć istniejące platformy i instytucje oraz ich bazy danych i inicjatywy w wysiłki na szczeblu UE na rzecz wsparcia zrównoważonego rozwoju miast, aby zachęcić do współpracy między nimi oraz między miastami i regionami już zaangażowanymi w takie przedsięwzięcia jak Porozumienie Burmistrzów, ramy odniesienia dla zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (RFSC), EnergyCities, Eurocities, ICLEI oraz światowy sojusz na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu. |
| --- | --- |

28.

Trzeba włączyć istniejące platformy i instytucje oraz ich bazy danych i inicjatywy w wysiłki na szczeblu UE na rzecz wsparcia zrównoważonego rozwoju miast, aby zachęcić do współpracy między nimi oraz między miastami i regionami już zaangażowanymi w takie przedsięwzięcia jak Porozumienie Burmistrzów, ramy odniesienia dla zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich (RFSC), EnergyCities, Eurocities, ICLEI oraz światowy sojusz na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu.

| 29. | Komisja Europejska powinna skontrolować i udoskonalić swoją strategię komunikacji w związku z nowym okresem finansowym i zachęcać państwa członkowskie oraz miasta do faktycznego korzystania z środków stanowiących 5 % Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, które przeznaczono na zrównoważony rozwój obszarów miejskich. |
| --- | --- |

29.

Komisja Europejska powinna skontrolować i udoskonalić swoją strategię komunikacji w związku z nowym okresem finansowym i zachęcać państwa członkowskie oraz miasta do faktycznego korzystania z środków stanowiących 5 % Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, które przeznaczono na zrównoważony rozwój obszarów miejskich.

| 30. | Komitet Regionów, dzieląc się doświadczeniem władz lokalnych i regionalnych oraz współpracując z Komisją Europejską i zainteresowanymi podmiotami, będzie w dalszym ciągu rozpowszechniał informacje i promował dobre praktyki w zakresie zrównoważonego rozwoju miast oraz dostępne możliwości finansowania. |
| --- | --- |

30.

Komitet Regionów, dzieląc się doświadczeniem władz lokalnych i regionalnych oraz współpracując z Komisją Europejską i zainteresowanymi podmiotami, będzie w dalszym ciągu rozpowszechniał informacje i promował dobre praktyki w zakresie zrównoważonego rozwoju miast oraz dostępne możliwości finansowania.

| 31. | Komitet przypomina o swoim poparciu dla ram wdrażania i ram informowania (ang. Structured Implementation and Information Frameworks – SIIF) w odniesieniu do głównych przepisów UE z zakresu ochrony środowiska i apeluje do Komisji o włączenie w te ramy władz samorządowych. |
| --- | --- |

31.

Komitet przypomina o swoim poparciu dla ram wdrażania i ram informowania (ang. Structured Implementation and Information Frameworks – SIIF) w odniesieniu do głównych przepisów UE z zakresu ochrony środowiska i apeluje do Komisji o włączenie w te ramy władz samorządowych.

| 32. | Podkreśla, że zrównoważona i przyjazna dla środowiska mobilność w miastach odgrywa ważną rolę w zrównoważonym rozwoju miast. Dalsze propozycje w sprawie zrównoważonego rozwoju i zrównoważonego transportu w miastach można znaleźć w opiniach KR-u w sprawie pakietu dotyczącego mobilności w miastach (3). |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że zrównoważona i przyjazna dla środowiska mobilność w miastach odgrywa ważną rolę w zrównoważonym rozwoju miast. Dalsze propozycje w sprawie zrównoważonego rozwoju i zrównoważonego transportu w miastach można znaleźć w opiniach KR-u w sprawie pakietu dotyczącego mobilności w miastach (3).

| 33. | UE powinna w dalszym ciągu wspierać, a w stosownych przypadkach również rozszerzać, istniejące inicjatywy, które upowszechniają w miastach innowacje i najlepsze praktyki, a także wspierają tworzenie sieci kontaktów i wymiany. Miasta należy zachęcać do przyjmowania wiodącej roli w zakresie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich. KR zwraca w związku z tym uwagę na innowacyjne środki w dziedzinie zrównoważonego rozwoju miast, które w latach 2014–2020 powinny być wspierane z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Do takich środków należą m.in. projekty pilotażowe, przy pomocy których powinno się testować nowe rozwiązania problemów istotnych na poziomie UE w związku ze zrównoważonym rozwojem obszarów miejskich. |
| --- | --- |

33.

UE powinna w dalszym ciągu wspierać, a w stosownych przypadkach również rozszerzać, istniejące inicjatywy, które upowszechniają w miastach innowacje i najlepsze praktyki, a także wspierają tworzenie sieci kontaktów i wymiany. Miasta należy zachęcać do przyjmowania wiodącej roli w zakresie zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich. KR zwraca w związku z tym uwagę na innowacyjne środki w dziedzinie zrównoważonego rozwoju miast, które w latach 2014–2020 powinny być wspierane z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Do takich środków należą m.in. projekty pilotażowe, przy pomocy których powinno się testować nowe rozwiązania problemów istotnych na poziomie UE w związku ze zrównoważonym rozwojem obszarów miejskich.

| 34. | Komitet sugeruje także, by Komisja wspierała i rozwijała sprawdzone już projekty zaproponowane przez sieci lokalne, takie jak wzajemna ocena i programy wzajemnego uczenia się, w tym wizyty studyjne, zielone partnerstwo, opieka mentorska i coaching między partnerami, staże towarzyszące, przeglądy i oceny oraz programy wspierania mobilności w miastach. |
| --- | --- |

34.

Komitet sugeruje także, by Komisja wspierała i rozwijała sprawdzone już projekty zaproponowane przez sieci lokalne, takie jak wzajemna ocena i programy wzajemnego uczenia się, w tym wizyty studyjne, zielone partnerstwo, opieka mentorska i coaching między partnerami, staże towarzyszące, przeglądy i oceny oraz programy wspierania mobilności w miastach.

| 35. | Na szczeblu krajowym oraz regionalnym i lokalnym można mianować osoby kontaktowe ds. zrównoważonego rozwoju miast (ang. focal points). Z ich pomocą łatwiej koordynowano by poszczególne działania, takie jak m.in. programy wymiany dla ekspertów. Rolę koordynatorów mogłyby odgrywać agencje energii i organy administracji regionów rozwoju na poziomie NUTS II. Posiadają one bowiem utrwalone sieci kontaktów z aglomeracjami położonymi na terenie ich jurysdykcji i dysponują niewątpliwym doświadczeniem w dziedzinie koordynacji programów europejskich. |
| --- | --- |

35.

Na szczeblu krajowym oraz regionalnym i lokalnym można mianować osoby kontaktowe ds. zrównoważonego rozwoju miast (ang. focal points). Z ich pomocą łatwiej koordynowano by poszczególne działania, takie jak m.in. programy wymiany dla ekspertów. Rolę koordynatorów mogłyby odgrywać agencje energii i organy administracji regionów rozwoju na poziomie NUTS II. Posiadają one bowiem utrwalone sieci kontaktów z aglomeracjami położonymi na terenie ich jurysdykcji i dysponują niewątpliwym doświadczeniem w dziedzinie koordynacji programów europejskich.

III.   Jak można skłonić miasta liczące ponad 100 tys. mieszkańców do ubiegania się o tytuł Zielonej Stolicy Europy?

| 36. | Koncepcja konkursu o tytuł Zielonej Stolicy Europy okazała się sporym sukcesem i należy ją dalej rozwijać. Przykład Europejskiej Stolicy Kultury pokazuje, że nagroda legitymująca się podstawą prawną i finansową może jeszcze bardziej zachęcać miasta do udziału w projektach i osiągania długofalowych wyników. Komitet pragnie, by inicjatywa Zielonej Stolicy Europy rozwijała się w tym kierunku. |
| --- | --- |

36.

Koncepcja konkursu o tytuł Zielonej Stolicy Europy okazała się sporym sukcesem i należy ją dalej rozwijać. Przykład Europejskiej Stolicy Kultury pokazuje, że nagroda legitymująca się podstawą prawną i finansową może jeszcze bardziej zachęcać miasta do udziału w projektach i osiągania długofalowych wyników. Komitet pragnie, by inicjatywa Zielonej Stolicy Europy rozwijała się w tym kierunku.

| 37. | Jednym z aspektów Zielonej Stolicy Europy, któremu należałoby się przyjrzeć, jest obowiązujące obecnie kryterium, które dopuszcza wybór tylko miast o liczbie mieszkańców powyżej 100 tys. KR sugeruje więc, by rozważyć ustanowienie drugiej kategorii dla miast liczących co najmniej 50 tys. mieszkańców, by otworzyć przed mniejszymi miastami Europy dodatkowe szanse. Wówczas wskazane byłoby dostosowanie kryteriów dla tej kategorii do zasobów i potrzeb mniejszych miast, tak aby umożliwić udział jak największej liczbie kandydatów. |
| --- | --- |

37.

Jednym z aspektów Zielonej Stolicy Europy, któremu należałoby się przyjrzeć, jest obowiązujące obecnie kryterium, które dopuszcza wybór tylko miast o liczbie mieszkańców powyżej 100 tys. KR sugeruje więc, by rozważyć ustanowienie drugiej kategorii dla miast liczących co najmniej 50 tys. mieszkańców, by otworzyć przed mniejszymi miastami Europy dodatkowe szanse. Wówczas wskazane byłoby dostosowanie kryteriów dla tej kategorii do zasobów i potrzeb mniejszych miast, tak aby umożliwić udział jak największej liczbie kandydatów.

| 38. | Komitet wzywa do dalszego wzmocnienia sieci Zielonej Stolicy Europy, tak aby laureaci i uczestnicy mogli promować swoje miasta wśród szerokiego kręgu odbiorców oraz dzielić się ze sobą osiągniętymi wynikami i rozwiązaniami technicznymi, wykorzystując w tym celu własną platformę lub istniejące struktury. |
| --- | --- |

38.

Komitet wzywa do dalszego wzmocnienia sieci Zielonej Stolicy Europy, tak aby laureaci i uczestnicy mogli promować swoje miasta wśród szerokiego kręgu odbiorców oraz dzielić się ze sobą osiągniętymi wynikami i rozwiązaniami technicznymi, wykorzystując w tym celu własną platformę lub istniejące struktury.

| 39. | Komitet aktywnie propaguje tytuł Zielonej Stolicy Europy i sugeruje, by komisarz europejski ds. ochrony środowiska skierował pismo do wszystkich państw członkowskich, w którym wzywałby do podniesienia wiedzy na temat tej nagrody w miastach i regionach. Mógłby także wystosować takie pismo do organizacji zajmujących się ochroną środowiska, które ściśle współpracują z miastami. |
| --- | --- |

39.

Komitet aktywnie propaguje tytuł Zielonej Stolicy Europy i sugeruje, by komisarz europejski ds. ochrony środowiska skierował pismo do wszystkich państw członkowskich, w którym wzywałby do podniesienia wiedzy na temat tej nagrody w miastach i regionach. Mógłby także wystosować takie pismo do organizacji zajmujących się ochroną środowiska, które ściśle współpracują z miastami.

| 40. | Kwestią do rozważenia jest ustanowienie przez Komisję nagrody dla najlepszej europejskiej ekodzielnicy w celu wspierania rewitalizacji dzielnic uznawanych za ubogie lub szczególnie zagrożone, a także zachęcania społeczności lokalnych do udziału w zarządzaniu swoją dzielnicą. |
| --- | --- |

40.

Kwestią do rozważenia jest ustanowienie przez Komisję nagrody dla najlepszej europejskiej ekodzielnicy w celu wspierania rewitalizacji dzielnic uznawanych za ubogie lub szczególnie zagrożone, a także zachęcania społeczności lokalnych do udziału w zarządzaniu swoją dzielnicą.

| 41. | Na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym można by rozważyć, jako uzupełnienie inicjatyw KE, inne nagrody, np. Nagrodę Zielonej Flagi, nagrodę za ochronę różnorodności biologicznej, nagrodę za promocję ekologicznego transportu itp. |
| --- | --- |

41.

Na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym można by rozważyć, jako uzupełnienie inicjatyw KE, inne nagrody, np. Nagrodę Zielonej Flagi, nagrodę za ochronę różnorodności biologicznej, nagrodę za promocję ekologicznego transportu itp.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Opracowanie Komisji: „Koszty niewdrożenia przepisów z dziedziny ochrony środowiska”, COWI 2011 r.

1

(2)  COR-2013-06902; CoR-2014-02646.

2

(3)  COR-2014-00090.

3

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/30

---

Opinia Komitetu Regionów – Przyszła polityka UE w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

2014/C 271/06

| Sprawozdawca | Lotta Håkansson Harju (SE/PES), radna gminy Järfälla |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | Otwarta i bezpieczna Europa: realizacja założeń
  COM(2014) 154 final
  Unijny program na rzecz wymiaru sprawiedliwości na 2020 r. – zwiększanie zaufania, mobilności i wzrostu w Unii
  COM(2014) 144 final |

Sprawozdawca

Lotta Håkansson Harju (SE/PES), radna gminy Järfälla

Dokumenty źródłowe

Otwarta i bezpieczna Europa: realizacja założeń

COM(2014) 154 final

Unijny program na rzecz wymiaru sprawiedliwości na 2020 r. – zwiększanie zaufania, mobilności i wzrostu w Unii

COM(2014) 144 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Zalecenia ogólne

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by skonsolidować postępy, których dokonano w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych poprzez właściwe wdrażanie i skuteczne działania następcze (monitorowanie). Jednocześnie podkreśla, że wynikiem takiej konsolidacji mogą być dalsze środki legislacyjne, z poszanowaniem zasady pomocniczości i proporcjonalności, mające na celu wypełnienie istniejących luk i umożliwienie UE elastycznego reagowania na nowe globalne wyzwania. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by skonsolidować postępy, których dokonano w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych poprzez właściwe wdrażanie i skuteczne działania następcze (monitorowanie). Jednocześnie podkreśla, że wynikiem takiej konsolidacji mogą być dalsze środki legislacyjne, z poszanowaniem zasady pomocniczości i proporcjonalności, mające na celu wypełnienie istniejących luk i umożliwienie UE elastycznego reagowania na nowe globalne wyzwania.

| 2. | Podkreśla, że silniejsze zaangażowanie na rzecz praw podstawowych, do którego zobowiązała się UE, musi znaleźć realne odzwierciedlenie na wszystkich poziomach. Unia Europejska, zgodnie z Kartą musi kontynuować i pogłębiać swoje działania w tej dziedzinie, by pozostać obszarem, na którym panuje otwartość i bezpieczeństwo, w oparciu o wspólne poszanowanie praw podstawowych. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że silniejsze zaangażowanie na rzecz praw podstawowych, do którego zobowiązała się UE, musi znaleźć realne odzwierciedlenie na wszystkich poziomach. Unia Europejska, zgodnie z Kartą musi kontynuować i pogłębiać swoje działania w tej dziedzinie, by pozostać obszarem, na którym panuje otwartość i bezpieczeństwo, w oparciu o wspólne poszanowanie praw podstawowych.

| 3. | Przyjmuje w tym kontekście z zadowoleniem opracowanie przez Komisję Europejską ram prawnych w celu zaradzenia systemowym zagrożeniom dla państwa prawnego w państwach członkowskich, jako że praworządność obejmująca zasadę równości wobec prawa to warunek konieczny wprowadzania w życie i poszanowania praw podstawowych w Unii (1). |
| --- | --- |

3.

Przyjmuje w tym kontekście z zadowoleniem opracowanie przez Komisję Europejską ram prawnych w celu zaradzenia systemowym zagrożeniom dla państwa prawnego w państwach członkowskich, jako że praworządność obejmująca zasadę równości wobec prawa to warunek konieczny wprowadzania w życie i poszanowania praw podstawowych w Unii (1).

| 4. | Przypomina, że w Karcie praw podstawowych UE uznano zarówno prawa podstawowe przysługujące każdemu człowiekowi, jak i szczególne prawa wynikające z obywatelstwa UE. Aby każda osoba mogła faktycznie korzystać ze wszystkich tych praw, potrzebna jest szeroko zakrojona praca na wszystkich poziomach sprawowania rządów, a władzom lokalnym i regionalnym przypada tu wiodąca, aktywna i perspektywiczna rola. |
| --- | --- |

4.

Przypomina, że w Karcie praw podstawowych UE uznano zarówno prawa podstawowe przysługujące każdemu człowiekowi, jak i szczególne prawa wynikające z obywatelstwa UE. Aby każda osoba mogła faktycznie korzystać ze wszystkich tych praw, potrzebna jest szeroko zakrojona praca na wszystkich poziomach sprawowania rządów, a władzom lokalnym i regionalnym przypada tu wiodąca, aktywna i perspektywiczna rola.

| 5. | Podkreśla, że to w społecznościach lokalnych kształtują się podstawy społeczeństwa sprzyjającego włączeniu społecznemu i cechującego się prawdziwym poszanowaniem praw podstawowych, a tym samym równością, różnorodnością i ochroną najbardziej narażonych. Jednocześnie także na szczeblu lokalnym i regionalnym najbardziej widoczne są wyzwania w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, a ich wpływ na każdego mieszkańca jest najwyraźniejszy. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że to w społecznościach lokalnych kształtują się podstawy społeczeństwa sprzyjającego włączeniu społecznemu i cechującego się prawdziwym poszanowaniem praw podstawowych, a tym samym równością, różnorodnością i ochroną najbardziej narażonych. Jednocześnie także na szczeblu lokalnym i regionalnym najbardziej widoczne są wyzwania w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, a ich wpływ na każdego mieszkańca jest najwyraźniejszy.

| 6. | Popiera propozycję Komisji dotyczącą przyjęcia dodatkowych norm ułatwiających życie obywateli i przyczyniających się do wzrostu, pod warunkiem że nie będą one powielały obowiązującego prawodawstwa, będą skuteczne i będą sprzyjały – w miarę możliwości – harmonizacji i uproszczeniu obecnych ram prawnych. Lepsza technika legislacyjna przyczynia się do wzrostu gospodarczego, ponieważ ułatwia stosunki handlowe i życie codzienne obywateli. |
| --- | --- |

6.

Popiera propozycję Komisji dotyczącą przyjęcia dodatkowych norm ułatwiających życie obywateli i przyczyniających się do wzrostu, pod warunkiem że nie będą one powielały obowiązującego prawodawstwa, będą skuteczne i będą sprzyjały – w miarę możliwości – harmonizacji i uproszczeniu obecnych ram prawnych. Lepsza technika legislacyjna przyczynia się do wzrostu gospodarczego, ponieważ ułatwia stosunki handlowe i życie codzienne obywateli.

| 7. | Zaleca, aby KE skupiła się na konkretnych wnioskach ustawodawczych, które miałyby bezpośrednie pozytywne skutki dla obywateli – szczególnie w dobie narastających trudności gospodarczych i społecznych – i całkiem konkretnie pomagałyby rozwiązywać ich problemy, które często pojawiają się w wyniku kryzysu gospodarczego. Trudności te pojawiają się zwłaszcza w najmniej rozwiniętych regionach transgranicznych, gdzie obywatelom najtrudniej jest prowadzić działalność gospodarczą i społeczną. |
| --- | --- |

7.

Zaleca, aby KE skupiła się na konkretnych wnioskach ustawodawczych, które miałyby bezpośrednie pozytywne skutki dla obywateli – szczególnie w dobie narastających trudności gospodarczych i społecznych – i całkiem konkretnie pomagałyby rozwiązywać ich problemy, które często pojawiają się w wyniku kryzysu gospodarczego. Trudności te pojawiają się zwłaszcza w najmniej rozwiniętych regionach transgranicznych, gdzie obywatelom najtrudniej jest prowadzić działalność gospodarczą i społeczną.

| 8. | Uważa zatem, że aby prawa podstawowe wszystkich mieszkańców były w pełni przestrzegane, konieczne są wspólne, zdecydowane działania i wspólna odpowiedzialność na wszystkich poziomach. Działania na rzecz praw podstawowych trzeba postrzegać jako długoterminowy, ciągły proces. Zarówno na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym, jak i na szczeblu UE, musi panować porozumienie co do sposobu realizacji tego celu. Brak współpracy między poszczególnymi poziomami może działać na korzyść środowisk ekstremistycznych, rasistowskich i ksenofobicznych, a na niekorzyść pozytywnego rozwoju całej UE. |
| --- | --- |

8.

Uważa zatem, że aby prawa podstawowe wszystkich mieszkańców były w pełni przestrzegane, konieczne są wspólne, zdecydowane działania i wspólna odpowiedzialność na wszystkich poziomach. Działania na rzecz praw podstawowych trzeba postrzegać jako długoterminowy, ciągły proces. Zarówno na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym, jak i na szczeblu UE, musi panować porozumienie co do sposobu realizacji tego celu. Brak współpracy między poszczególnymi poziomami może działać na korzyść środowisk ekstremistycznych, rasistowskich i ksenofobicznych, a na niekorzyść pozytywnego rozwoju całej UE.

| 9. | Podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych w obszarach polityki dotyczących sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Na władzach tych spoczywa zasadnicza odpowiedzialność za wdrażanie wielu elementów obowiązującego ustawodawstwa krajowego i unijnego; to one opracowują i wypróbowują nowe rozwiązania w zakresie polityki, pomagają obywatelom korzystać z ich praw podstawowych oraz gromadzą informacje i doświadczenia potrzebne do dalszego rozwijania tych dziedzin. Dlatego władze lokalne i regionalne dysponują dużym potencjałem pozwalającym wnosić wkład w rozwój polityki, od planowania, przez realizację, do działań następczych i oceny. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla kluczową rolę władz lokalnych i regionalnych w obszarach polityki dotyczących sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Na władzach tych spoczywa zasadnicza odpowiedzialność za wdrażanie wielu elementów obowiązującego ustawodawstwa krajowego i unijnego; to one opracowują i wypróbowują nowe rozwiązania w zakresie polityki, pomagają obywatelom korzystać z ich praw podstawowych oraz gromadzą informacje i doświadczenia potrzebne do dalszego rozwijania tych dziedzin. Dlatego władze lokalne i regionalne dysponują dużym potencjałem pozwalającym wnosić wkład w rozwój polityki, od planowania, przez realizację, do działań następczych i oceny.

| 10. | Podkreśla, że w związku z tym władze lokalne i regionalne są niezbędnymi partnerami w kształtowaniu i wdrażaniu polityki w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Dlatego wzywa Komisję, Parlament i Radę, by jednoznacznie uznały gminy i regiony za pełnowartościowych partnerów w tych obszarach polityki i umożliwiły im wzięcie na siebie ich części odpowiedzialności. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że w związku z tym władze lokalne i regionalne są niezbędnymi partnerami w kształtowaniu i wdrażaniu polityki w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Dlatego wzywa Komisję, Parlament i Radę, by jednoznacznie uznały gminy i regiony za pełnowartościowych partnerów w tych obszarach polityki i umożliwiły im wzięcie na siebie ich części odpowiedzialności.

| 11. | Uważa, że polityka w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych powinna być skoordynowana z innymi obszarami polityki UE. Wskazuje na potrzebę lepszej koordynacji aspektów dotyczących sprawiedliwości i spraw wewnętrznych z unijną polityką gospodarczą, społeczną i zewnętrzną w celu wzmocnienia poszanowania praw we wszystkich tych dziedzinach oraz zwiększenia spójności między nimi. Politykę w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych należy skoordynować z polityką społeczno-gospodarczą prowadzoną poprzez europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne w szczególności w słabiej rozwiniętych regionach, zwłaszcza w dziedzinie szkoleń i zatrudnienia. Ponadto, zgadza się z Komisją, że politykę w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych powinno się zintegrować z kompleksową polityką zewnętrzną UE w taki sposób, by umożliwić wzmocniony dialog i ściślejszą współpracę z państwami trzecimi oraz stworzyć synergie z innymi obszarami polityki UE (2). |
| --- | --- |

11.

Uważa, że polityka w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych powinna być skoordynowana z innymi obszarami polityki UE. Wskazuje na potrzebę lepszej koordynacji aspektów dotyczących sprawiedliwości i spraw wewnętrznych z unijną polityką gospodarczą, społeczną i zewnętrzną w celu wzmocnienia poszanowania praw we wszystkich tych dziedzinach oraz zwiększenia spójności między nimi. Politykę w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych należy skoordynować z polityką społeczno-gospodarczą prowadzoną poprzez europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne w szczególności w słabiej rozwiniętych regionach, zwłaszcza w dziedzinie szkoleń i zatrudnienia. Ponadto, zgadza się z Komisją, że politykę w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych powinno się zintegrować z kompleksową polityką zewnętrzną UE w taki sposób, by umożliwić wzmocniony dialog i ściślejszą współpracę z państwami trzecimi oraz stworzyć synergie z innymi obszarami polityki UE (2).

Umacnianie Europy praw

| 12. | Uważa, że władze na wszystkich poziomach muszą być aktywnie zaangażowane w ochronę i upowszechnianie podstawowych praw i wolności dla wszystkich osób. Ze względu na bliski kontakt z obywatelami władze lokalne i regionalne są szczególnie odpowiedzialne za podnoszenie świadomości praw podstawowych. |
| --- | --- |

12.

Uważa, że władze na wszystkich poziomach muszą być aktywnie zaangażowane w ochronę i upowszechnianie podstawowych praw i wolności dla wszystkich osób. Ze względu na bliski kontakt z obywatelami władze lokalne i regionalne są szczególnie odpowiedzialne za podnoszenie świadomości praw podstawowych.

| 13. | Podkreśla, że podstawowe prawa i wolności przysługują wszystkim ludziom, bez względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. W planowaniu, wdrażaniu, działaniach następczych i ocenie trzeba zawsze poświęcać szczególną uwagę tzw. grupom szczególnie narażonym, takim jak dzieci, migranci o nieudokumentowanym statusie, osoby ubiegające się o azyl itp. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że podstawowe prawa i wolności przysługują wszystkim ludziom, bez względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. W planowaniu, wdrażaniu, działaniach następczych i ocenie trzeba zawsze poświęcać szczególną uwagę tzw. grupom szczególnie narażonym, takim jak dzieci, migranci o nieudokumentowanym statusie, osoby ubiegające się o azyl itp.

| 14. | Uważa, że strategiczne informowanie o odpowiedzialności wszystkich poziomów sprawowania rządów za poszanowanie, ochronę, wykonywanie i upowszechnianie praw podstawowych oraz za wypełnianie zobowiązań międzynarodowych, a także o długoterminowych korzyściach płynących z przyjmowania osób ubiegających się o azyl i uchodźców, to kwestie, które mają kluczowe znaczenie dla powstrzymania nasilających się zjawisk ekstremizmu, rasizmu i ksenofobii w wielu państwach UE. |
| --- | --- |

14.

Uważa, że strategiczne informowanie o odpowiedzialności wszystkich poziomów sprawowania rządów za poszanowanie, ochronę, wykonywanie i upowszechnianie praw podstawowych oraz za wypełnianie zobowiązań międzynarodowych, a także o długoterminowych korzyściach płynących z przyjmowania osób ubiegających się o azyl i uchodźców, to kwestie, które mają kluczowe znaczenie dla powstrzymania nasilających się zjawisk ekstremizmu, rasizmu i ksenofobii w wielu państwach UE.

| 15. | Jest zdania, że wiedza o tym, jak przekładać prawa podstawowe na praktyczne działania, jest kluczowym czynnikiem kształtowania europejskiej przestrzeni prawnej, w której szanuje się i upowszechnia prawa podstawowe, różnorodność i współpracę. Dlatego przyjmuje z zadowoleniem internetowy przewodnik opracowany przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, który ma pomóc urzędnikom publicznym na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym lepiej działać na co dzień na rzecz ochrony i upowszechniania praw podstawowych poprzez wielopoziomową współpracę (3). Wzywa Komisję, by przeznaczyła dodatkowe zasoby na rozwijanie, aktualizację i rozpowszechnianie tego rodzaju praktycznych narzędzi stanowiących pomoc dla urzędników i przedstawicieli samorządów na różnych poziomach sprawowania rządów. |
| --- | --- |

15.

Jest zdania, że wiedza o tym, jak przekładać prawa podstawowe na praktyczne działania, jest kluczowym czynnikiem kształtowania europejskiej przestrzeni prawnej, w której szanuje się i upowszechnia prawa podstawowe, różnorodność i współpracę. Dlatego przyjmuje z zadowoleniem internetowy przewodnik opracowany przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, który ma pomóc urzędnikom publicznym na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym lepiej działać na co dzień na rzecz ochrony i upowszechniania praw podstawowych poprzez wielopoziomową współpracę (3). Wzywa Komisję, by przeznaczyła dodatkowe zasoby na rozwijanie, aktualizację i rozpowszechnianie tego rodzaju praktycznych narzędzi stanowiących pomoc dla urzędników i przedstawicieli samorządów na różnych poziomach sprawowania rządów.

| 16. | Podkreśla, że ze względu na kluczową rolę, duży potencjał i znaczne doświadczenia władz lokalnych i regionalnych potrzebne jest forum umożliwiające wymianę informacji i najlepszych praktyk między władzami lokalnymi i regionalnymi, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i innymi poziomami sprawowania rządów (krajowym, europejskim i międzynarodowym). Wzywa UE, by dalej to ułatwiała poprzez ukierunkowane środki lub programy. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że ze względu na kluczową rolę, duży potencjał i znaczne doświadczenia władz lokalnych i regionalnych potrzebne jest forum umożliwiające wymianę informacji i najlepszych praktyk między władzami lokalnymi i regionalnymi, podmiotami społeczeństwa obywatelskiego i innymi poziomami sprawowania rządów (krajowym, europejskim i międzynarodowym). Wzywa UE, by dalej to ułatwiała poprzez ukierunkowane środki lub programy.

| 17. | Jest zdania, że w rocznych sprawozdaniach dotyczących stosowania Karty praw podstawowych UE należy uwzględnić wdrażanie Karty na szczeblu lokalnym i regionalnym. W ten sposób będzie można wskazać dziedziny, w których potrzebne może być zwiększenie wysiłków władz lokalnych i regionalnych i wzmocnienie komunikacji między poszczególnymi poziomami sprawowania rządów. |
| --- | --- |

17.

Jest zdania, że w rocznych sprawozdaniach dotyczących stosowania Karty praw podstawowych UE należy uwzględnić wdrażanie Karty na szczeblu lokalnym i regionalnym. W ten sposób będzie można wskazać dziedziny, w których potrzebne może być zwiększenie wysiłków władz lokalnych i regionalnych i wzmocnienie komunikacji między poszczególnymi poziomami sprawowania rządów.

| 18. | Uważa, że prawa podstawowe to zagadnienie należące nie tylko do dziedziny sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, ale dotyczące w zasadzie wszystkich obszarów polityki, którymi zajmują się dyrekcje generalne. Sądzi, że aby wzmocnić ich rolę i horyzontalny charakter, komisarze odpowiedzialni za sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne powinni koordynować kwestie związane z prawami podstawowymi ze wszystkimi dyrekcjami generalnymi Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że prawa podstawowe to zagadnienie należące nie tylko do dziedziny sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, ale dotyczące w zasadzie wszystkich obszarów polityki, którymi zajmują się dyrekcje generalne. Sądzi, że aby wzmocnić ich rolę i horyzontalny charakter, komisarze odpowiedzialni za sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne powinni koordynować kwestie związane z prawami podstawowymi ze wszystkimi dyrekcjami generalnymi Komisji Europejskiej.

| 19. | Proponuje, by koordynacja ta miała na celu optymalizację kompetencji dyrekcji generalnych, tak by zapobiec konfliktom celów, nadzorowanie wdrażania praw podstawowych, przeprowadzanie analiz pod kątem prawnym i pod kątem równouprawnienia płci, opracowywanie danych, zachęcanie państw członkowskich do ratyfikowania i wdrażania kluczowych międzynarodowych i regionalnych instrumentów prawnych, konsultacje z różnymi zainteresowanymi stronami oraz dbanie o stosowanie poprawnej terminologii i o dobrą komunikację. Koordynacja powinna odbywać się w ścisłej współpracy z Agencją Praw Podstawowych UE. |
| --- | --- |

19.

Proponuje, by koordynacja ta miała na celu optymalizację kompetencji dyrekcji generalnych, tak by zapobiec konfliktom celów, nadzorowanie wdrażania praw podstawowych, przeprowadzanie analiz pod kątem prawnym i pod kątem równouprawnienia płci, opracowywanie danych, zachęcanie państw członkowskich do ratyfikowania i wdrażania kluczowych międzynarodowych i regionalnych instrumentów prawnych, konsultacje z różnymi zainteresowanymi stronami oraz dbanie o stosowanie poprawnej terminologii i o dobrą komunikację. Koordynacja powinna odbywać się w ścisłej współpracy z Agencją Praw Podstawowych UE.

| 20. | Uważa, że współpraca w zakresie praw podstawowych byłaby znacznie ułatwiona, gdyby prawa gwarantowane w Karcie były także bezpośrednio egzekwowalne w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

20.

Uważa, że współpraca w zakresie praw podstawowych byłaby znacznie ułatwiona, gdyby prawa gwarantowane w Karcie były także bezpośrednio egzekwowalne w państwach członkowskich.

| 21. | Jest zdania, że powinno się podnieść świadomość konkretnych praw przysługujących obywatelom UE w innych państwach członkowskich. Stosowanie dyrektywy w sprawie swobodnego przepływu osób ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowania obywatelom UE prawa do przemieszczania się między państwami członkowskimi i do osiedlania się w nich. |
| --- | --- |

21.

Jest zdania, że powinno się podnieść świadomość konkretnych praw przysługujących obywatelom UE w innych państwach członkowskich. Stosowanie dyrektywy w sprawie swobodnego przepływu osób ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowania obywatelom UE prawa do przemieszczania się między państwami członkowskimi i do osiedlania się w nich.

| 22. | Uważa, że należy jeszcze wyraźniej określić prawo do swobodnego przepływu. Jak wskazuje Komisja, obywatele UE często napotykają problemy prawne i praktyczne, próbując w innym państwie członkowskim korzystać z praw, jakie przysługują im w ich własnym kraju (4). Jednocześnie trzeba lepiej radzić sobie z problemami, które pojawiają się w danych gminach lub regionach w związku ze swobodą przemieszczania się. Także tutaj można stosować ukierunkowane środki lub programy. |
| --- | --- |

22.

Uważa, że należy jeszcze wyraźniej określić prawo do swobodnego przepływu. Jak wskazuje Komisja, obywatele UE często napotykają problemy prawne i praktyczne, próbując w innym państwie członkowskim korzystać z praw, jakie przysługują im w ich własnym kraju (4). Jednocześnie trzeba lepiej radzić sobie z problemami, które pojawiają się w danych gminach lub regionach w związku ze swobodą przemieszczania się. Także tutaj można stosować ukierunkowane środki lub programy.

Europa oparta na poszanowaniu prawa i solidarna w dziedzinie migracji i azylu

| 23. | Podkreśla, że UE powinna wzmocnić wdrażanie europejskiej polityki w dziedzinie azylu i migracji w oparciu o prawa podstawowe, solidarność, wzajemne zaufanie i wspólną odpowiedzialność państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że UE powinna wzmocnić wdrażanie europejskiej polityki w dziedzinie azylu i migracji w oparciu o prawa podstawowe, solidarność, wzajemne zaufanie i wspólną odpowiedzialność państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych.

| 24. | Uważa, że Europa musi nadal być schronieniem dla tych, którzy uciekają przed prześladowaniami lub potrzebują ochrony. Nie wolno nigdy stawiać potrzeby zapewnienia kontrolowanego przyjmowania osób migrujących ani ochrony integralności granic ponad prawem do ubiegania się o ochronę międzynarodową. Dlatego przypomina, że kontrola granic lądowych i morskich i nadzór nad nimi nie powinny odbywać się z uszczerbkiem dla podstawowych zobowiązań dotyczących ratowania życia i poszanowania praw człowieka. |
| --- | --- |

24.

Uważa, że Europa musi nadal być schronieniem dla tych, którzy uciekają przed prześladowaniami lub potrzebują ochrony. Nie wolno nigdy stawiać potrzeby zapewnienia kontrolowanego przyjmowania osób migrujących ani ochrony integralności granic ponad prawem do ubiegania się o ochronę międzynarodową. Dlatego przypomina, że kontrola granic lądowych i morskich i nadzór nad nimi nie powinny odbywać się z uszczerbkiem dla podstawowych zobowiązań dotyczących ratowania życia i poszanowania praw człowieka.

| 25. | Jest zdania, że bezwzględnie koniecznym warunkiem zapewnienia w dłuższej perspektywie zrównoważonego i równomiernego przyjmowania osób ubiegających się o azyl i uchodźców jest dobrze działająca współpraca oraz zaufanie między podmiotami szczebla lokalnego, regionalnego, krajowego i unijnego, jeśli chodzi o podział zasobów i odpowiedzialności. Obecnie w niektórych decydujących aspektach taka współpraca nie istnieje, co stanowi poważną przeszkodę w zadomowianiu się nowo przybyłych migrantów, a jednocześnie może działać na korzyść środowisk ksenofobicznych. Zasadniczo skuteczna współpraca jest tak samo potrzebna również, jeśli chodzi o przyjmowanie migrantów wszystkich innych rodzajów. |
| --- | --- |

25.

Jest zdania, że bezwzględnie koniecznym warunkiem zapewnienia w dłuższej perspektywie zrównoważonego i równomiernego przyjmowania osób ubiegających się o azyl i uchodźców jest dobrze działająca współpraca oraz zaufanie między podmiotami szczebla lokalnego, regionalnego, krajowego i unijnego, jeśli chodzi o podział zasobów i odpowiedzialności. Obecnie w niektórych decydujących aspektach taka współpraca nie istnieje, co stanowi poważną przeszkodę w zadomowianiu się nowo przybyłych migrantów, a jednocześnie może działać na korzyść środowisk ksenofobicznych. Zasadniczo skuteczna współpraca jest tak samo potrzebna również, jeśli chodzi o przyjmowanie migrantów wszystkich innych rodzajów.

| 26. | Wzywa wszystkie poziomy sprawowania rządów w UE, by wspólnie ponosiły odpowiedzialność za przyjmowanie i integrację uchodźców, oraz apeluje o zwiększenie współpracy, koordynacji i solidarności międzyregionalnej poprzez opracowanie mechanizmu podziału zasobów i innych istotnych czynników między państwa członkowskie, regiony i gminy, z uwzględnieniem ograniczeń strukturalnych. Dzisiaj każde państwo odpowiada za politykę dotyczącą azylu i uchodźców, ponosi także ekonomiczną odpowiedzialność za ich przyjmowanie. Przyjmowanie rozkłada się jednak nierównomiernie, zarówno między poszczególnymi państwami, jak i w ich granicach; niektóre samorządy lokalne i regionalne są bardziej obciążone niż inne, gdyż przyjmują dużą część nowo przybyłych. Komitet wskazuje, że Unia Europejska musi zwrócić uwagę na szczególne trudności stojące przed regionami Europy będącymi w danym momencie punktami przybycia migrantów, którym należy zaoferować szereg świadczeń i usług często wykraczających poza możliwości poszczególnych regionów. Dlatego należałoby uruchomić specjalny instrument finansowy skierowany przede wszystkim do regionów przyjmujących imigrantów oraz do stref tranzytowych. |
| --- | --- |

26.

Wzywa wszystkie poziomy sprawowania rządów w UE, by wspólnie ponosiły odpowiedzialność za przyjmowanie i integrację uchodźców, oraz apeluje o zwiększenie współpracy, koordynacji i solidarności międzyregionalnej poprzez opracowanie mechanizmu podziału zasobów i innych istotnych czynników między państwa członkowskie, regiony i gminy, z uwzględnieniem ograniczeń strukturalnych. Dzisiaj każde państwo odpowiada za politykę dotyczącą azylu i uchodźców, ponosi także ekonomiczną odpowiedzialność za ich przyjmowanie. Przyjmowanie rozkłada się jednak nierównomiernie, zarówno między poszczególnymi państwami, jak i w ich granicach; niektóre samorządy lokalne i regionalne są bardziej obciążone niż inne, gdyż przyjmują dużą część nowo przybyłych. Komitet wskazuje, że Unia Europejska musi zwrócić uwagę na szczególne trudności stojące przed regionami Europy będącymi w danym momencie punktami przybycia migrantów, którym należy zaoferować szereg świadczeń i usług często wykraczających poza możliwości poszczególnych regionów. Dlatego należałoby uruchomić specjalny instrument finansowy skierowany przede wszystkim do regionów przyjmujących imigrantów oraz do stref tranzytowych.

| 27. | Stwierdza z zaniepokojeniem, że przy przyjmowaniu małoletnich bez opieki, dzieci-migrantów, dzieci-uchodźców i dzieci ubiegających się o azyl nie zawsze przestrzega się we wszystkich państwach członkowskich UE konwencji NZ o prawach dziecka ani planu działania w zakresie małoletnich bez opieki (2010–2014). Podkreśla znaczenie wzajemnego wspierania się gmin i regionów, tak aby mogły przyjąć swój zakres odpowiedzialności za przestrzeganie tych przepisów zarówno w stosunku do chłopców, jak i dziewcząt. Przypomina Komisji, że wspomniany plan działania kończy się w 2014 r., i wnosi o rozpoczęcie procedur w celu jego odnowienia. |
| --- | --- |

27.

Stwierdza z zaniepokojeniem, że przy przyjmowaniu małoletnich bez opieki, dzieci-migrantów, dzieci-uchodźców i dzieci ubiegających się o azyl nie zawsze przestrzega się we wszystkich państwach członkowskich UE konwencji NZ o prawach dziecka ani planu działania w zakresie małoletnich bez opieki (2010–2014). Podkreśla znaczenie wzajemnego wspierania się gmin i regionów, tak aby mogły przyjąć swój zakres odpowiedzialności za przestrzeganie tych przepisów zarówno w stosunku do chłopców, jak i dziewcząt. Przypomina Komisji, że wspomniany plan działania kończy się w 2014 r., i wnosi o rozpoczęcie procedur w celu jego odnowienia.

| 28. | Wskazuje, że do tej pory artykułu 80 TFUE nie stosowano do podejmowania środków służących faktycznemu wprowadzeniu w życie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w dziedzinie swobody przemieszczania się. Zobowiązania w zakresie migracji i migracji powrotnej były całkowicie dobrowolne i w niektórych przypadkach to miasta przejmowały wiodącą rolę w ich praktycznej realizacji. |
| --- | --- |

28.

Wskazuje, że do tej pory artykułu 80 TFUE nie stosowano do podejmowania środków służących faktycznemu wprowadzeniu w życie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w dziedzinie swobody przemieszczania się. Zobowiązania w zakresie migracji i migracji powrotnej były całkowicie dobrowolne i w niektórych przypadkach to miasta przejmowały wiodącą rolę w ich praktycznej realizacji.

| 29. | Stwierdza, że nierównomierne rozłożenie między państwami, regionami i w regionach liczby osób ubiegających się o azyl i uchodźców, w połączeniu z brakiem pracy, mieszkań itp., stanowi dla władz lokalnych i regionalnych duże wyzwanie. Takim wyzwaniem jest też brak przewidywalności i możliwości odpowiednio wczesnego zaplanowania kwestii związanych z przyjmowaniem migrantów. Rozwiązania tymczasowe często mają niekorzystne skutki na płaszczyźnie społecznej, co odbija się z kolei na możliwościach nabywania umiejętności niezbędnych do rozpoczęcia procesu integracji. |
| --- | --- |

29.

Stwierdza, że nierównomierne rozłożenie między państwami, regionami i w regionach liczby osób ubiegających się o azyl i uchodźców, w połączeniu z brakiem pracy, mieszkań itp., stanowi dla władz lokalnych i regionalnych duże wyzwanie. Takim wyzwaniem jest też brak przewidywalności i możliwości odpowiednio wczesnego zaplanowania kwestii związanych z przyjmowaniem migrantów. Rozwiązania tymczasowe często mają niekorzystne skutki na płaszczyźnie społecznej, co odbija się z kolei na możliwościach nabywania umiejętności niezbędnych do rozpoczęcia procesu integracji.

| 30. | Uważa w związku z tym, że najwyższy czas dokładniej ustalić, co oznacza wspólna odpowiedzialność i solidarność w dziedzinie azylu. Oczywiste jest, że poszczególne państwa, regiony i gminy mają, na podstawie własnych specyficznych warunków i życzeń, różne wyobrażenia o tym, co powinno się uważać za stosowny podział odpowiedzialności czy solidarność. Chodzi tu o wszelkie możliwe aspekty: liczbę bezpośrednio przybywających osób ubiegających się o azyl, liczbę rozpatrywanych wniosków o azyl, sytuację finansową, brak mieszkań, poprzednie przyjmowanie, gęstość zaludnienia itp. |
| --- | --- |

30.

Uważa w związku z tym, że najwyższy czas dokładniej ustalić, co oznacza wspólna odpowiedzialność i solidarność w dziedzinie azylu. Oczywiste jest, że poszczególne państwa, regiony i gminy mają, na podstawie własnych specyficznych warunków i życzeń, różne wyobrażenia o tym, co powinno się uważać za stosowny podział odpowiedzialności czy solidarność. Chodzi tu o wszelkie możliwe aspekty: liczbę bezpośrednio przybywających osób ubiegających się o azyl, liczbę rozpatrywanych wniosków o azyl, sytuację finansową, brak mieszkań, poprzednie przyjmowanie, gęstość zaludnienia itp.

| 31. | Podkreśla konieczność wymiany między władzami lokalnymi i regionalnymi oraz państwami członkowskimi najlepszych praktyk w zakresie rozpatrywania wniosków osób ubiegających się o azyl i uchodźców, strategii na rzecz ich integracji i zapobiegania nieuregulowanej migracji. Zauważa, że mogłoby to umożliwić oddolne podejście do rozwiązania problemu dysproporcji między państwami członkowskimi i regionami, jeśli chodzi o warunki, w jakich przebywają osoby ubiegające się o azyl, uchodźcy lub migranci o nieuregulowanym statusie zaraz po przybyciu, a także jeśli chodzi o skuteczność i szybkość rozpatrywania wniosków i spraw. Zauważa, że małe samorządy lokalne nie dysponują wystarczającymi zasobami, by poradzić sobie z dużym napływem migrantów, i podkreśla w tym kontekście znaczenie solidarności między nimi. Wzywa także do wzmocnienia agencji Frontex w celu zwiększenia skuteczności, efektywności i koordynacji współpracy między krajowymi służbami granicznymi oraz ochrony zarówno migrantów, jak i zewnętrznych granic UE. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla konieczność wymiany między władzami lokalnymi i regionalnymi oraz państwami członkowskimi najlepszych praktyk w zakresie rozpatrywania wniosków osób ubiegających się o azyl i uchodźców, strategii na rzecz ich integracji i zapobiegania nieuregulowanej migracji. Zauważa, że mogłoby to umożliwić oddolne podejście do rozwiązania problemu dysproporcji między państwami członkowskimi i regionami, jeśli chodzi o warunki, w jakich przebywają osoby ubiegające się o azyl, uchodźcy lub migranci o nieuregulowanym statusie zaraz po przybyciu, a także jeśli chodzi o skuteczność i szybkość rozpatrywania wniosków i spraw. Zauważa, że małe samorządy lokalne nie dysponują wystarczającymi zasobami, by poradzić sobie z dużym napływem migrantów, i podkreśla w tym kontekście znaczenie solidarności między nimi. Wzywa także do wzmocnienia agencji Frontex w celu zwiększenia skuteczności, efektywności i koordynacji współpracy między krajowymi służbami granicznymi oraz ochrony zarówno migrantów, jak i zewnętrznych granic UE.

| 32. | Proponuje zatem, by w celu posunięcia naprzód dyskusji o podziale odpowiedzialności przeprowadzić badanie mające na celu ustalenie, jak poszczególne państwa członkowskie, regiony i gminy rozumieją podział odpowiedzialności i solidarność oraz jaki wpływ mogą mieć różne definicje w przypadku różnych scenariuszy. Badanie powinno także przeanalizować, jak można urzeczywistnić w UE równiejszy podział przyjmowania uchodźców i osób ubiegających się o azyl między gminy, regiony i państwa. |
| --- | --- |

32.

Proponuje zatem, by w celu posunięcia naprzód dyskusji o podziale odpowiedzialności przeprowadzić badanie mające na celu ustalenie, jak poszczególne państwa członkowskie, regiony i gminy rozumieją podział odpowiedzialności i solidarność oraz jaki wpływ mogą mieć różne definicje w przypadku różnych scenariuszy. Badanie powinno także przeanalizować, jak można urzeczywistnić w UE równiejszy podział przyjmowania uchodźców i osób ubiegających się o azyl między gminy, regiony i państwa.

| 33. | Uważa, że istotne jest również, by UE umiała wykorzystać ogromny potencjał zasobów, który stanowią nowo przybyli. Skuteczne działania na rzecz integracji oraz zarządzanie różnorodnością na szczeblu lokalnym i regionalnym sprzyjają wzrostowi, zwiększają możliwości w zakresie uczenia się i przedsiębiorczości oraz przyczyniają się do zaspokojenia przyszłego zapotrzebowania na pracowników i finansowania systemu zabezpieczenia społecznego. Jeśli proces ten ma przynieść pozytywne efekty, kluczowe znaczenie ma inwestowanie w edukację i miejsca pracy dla migrantów, tak aby mogli wejść na rynek pracy w UE, a także szkolenia i zarządzanie różnorodnością kulturową na rzecz zmiany postaw ogółu ludności i poprawy stosunków społecznych. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że istotne jest również, by UE umiała wykorzystać ogromny potencjał zasobów, który stanowią nowo przybyli. Skuteczne działania na rzecz integracji oraz zarządzanie różnorodnością na szczeblu lokalnym i regionalnym sprzyjają wzrostowi, zwiększają możliwości w zakresie uczenia się i przedsiębiorczości oraz przyczyniają się do zaspokojenia przyszłego zapotrzebowania na pracowników i finansowania systemu zabezpieczenia społecznego. Jeśli proces ten ma przynieść pozytywne efekty, kluczowe znaczenie ma inwestowanie w edukację i miejsca pracy dla migrantów, tak aby mogli wejść na rynek pracy w UE, a także szkolenia i zarządzanie różnorodnością kulturową na rzecz zmiany postaw ogółu ludności i poprawy stosunków społecznych.

| 34. | Podkreśla potrzebę ogólnounijnego podejścia do działań na rzecz przeciwdziałania oszustwom i nadużyciom. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla potrzebę ogólnounijnego podejścia do działań na rzecz przeciwdziałania oszustwom i nadużyciom.

| 35. | Zauważa, że niski wskaźnik urodzeń w wielu państwach członkowskich oraz nadchodząca zmiana pokoleń będą przyczyną zwiększonego zapotrzebowania na ludność w wieku produkcyjnym. Przyjmowanie osób ubiegających się o azyl i uchodźców nie stanowi zatem dla państw członkowskich UE wyłącznie wyzwania, ale także otwiera duże możliwości. UE musi po prostu znaleźć wiarygodne odpowiedzi na wyzwania demograficzne, przed którymi stoi Unia. |
| --- | --- |

35.

Zauważa, że niski wskaźnik urodzeń w wielu państwach członkowskich oraz nadchodząca zmiana pokoleń będą przyczyną zwiększonego zapotrzebowania na ludność w wieku produkcyjnym. Przyjmowanie osób ubiegających się o azyl i uchodźców nie stanowi zatem dla państw członkowskich UE wyłącznie wyzwania, ale także otwiera duże możliwości. UE musi po prostu znaleźć wiarygodne odpowiedzi na wyzwania demograficzne, przed którymi stoi Unia.

| 36. | Zwraca uwagę na dotychczasowe ograniczone postępy w przyjmowaniu ustawodawstwa dotyczącego legalnej migracji. W rezultacie unijne prawo dotyczące migracji jest bardzo niepełne. Dlatego z zadowoleniem przyjmuje nadanie priorytetu kompleksowej strategii w zakresie migracji oraz położenie dużego nacisku na wspieranie wyważonego, rzeczywistego partnerstwa z krajami pochodzenia i tranzytu, po to by radzić sobie z przyjmowaniem migrantów w sposób zorganizowany i z poszanowaniem praw. |
| --- | --- |

36.

Zwraca uwagę na dotychczasowe ograniczone postępy w przyjmowaniu ustawodawstwa dotyczącego legalnej migracji. W rezultacie unijne prawo dotyczące migracji jest bardzo niepełne. Dlatego z zadowoleniem przyjmuje nadanie priorytetu kompleksowej strategii w zakresie migracji oraz położenie dużego nacisku na wspieranie wyważonego, rzeczywistego partnerstwa z krajami pochodzenia i tranzytu, po to by radzić sobie z przyjmowaniem migrantów w sposób zorganizowany i z poszanowaniem praw.

| 37. | Jest zdania, że przestępczość zorganizowaną należy też zwalczać na poziomie lokalnym za pomocą działań społecznych i edukacyjnych: pokazując, zwłaszcza mieszkańcom obszarów zdominowanych przez przestępczość zorganizowaną, że możliwy jest inny model rozwoju oparty na przejrzystości, udziale i demokracji, zapewniając wsparcie edukacyjne, zwłaszcza ludziom młodym, którym grozi wejście w struktury przestępcze, a także konfiskując dochody pochodzące z przestępczości zorganizowanej i przeznaczając je na projekty społeczne, lokalne podmioty i społeczeństwo obywatelskie. Na władzach europejskich, krajowych, regionalnych i publicznych spoczywa kluczowy obowiązek współpracowania w tego rodzaju inicjatywach. |
| --- | --- |

37.

Jest zdania, że przestępczość zorganizowaną należy też zwalczać na poziomie lokalnym za pomocą działań społecznych i edukacyjnych: pokazując, zwłaszcza mieszkańcom obszarów zdominowanych przez przestępczość zorganizowaną, że możliwy jest inny model rozwoju oparty na przejrzystości, udziale i demokracji, zapewniając wsparcie edukacyjne, zwłaszcza ludziom młodym, którym grozi wejście w struktury przestępcze, a także konfiskując dochody pochodzące z przestępczości zorganizowanej i przeznaczając je na projekty społeczne, lokalne podmioty i społeczeństwo obywatelskie. Na władzach europejskich, krajowych, regionalnych i publicznych spoczywa kluczowy obowiązek współpracowania w tego rodzaju inicjatywach.

| 38. | Podziela zdanie Komisji, że dobrze prowadzona polityka w zakresie migracji powinna obejmować także środki na rzecz ograniczenia migracji nieuregulowanej (5). Jednocześnie nie wolno kryminalizować migracji nieuregulowanej i pomocy migrantom o nieuregulowanym statusie. Należy zwrócić szczególną uwagę na ewentualne ofiary handlu ludźmi. Władze lokalne i regionalne muszą działać w takich warunkach, jakie tworzy rzeczywistość, i dbać o poszanowanie praw podstawowych, co powinno także oznaczać świadczenie usług publicznych migrantom o nieuregulowanym statusie. |
| --- | --- |

38.

Podziela zdanie Komisji, że dobrze prowadzona polityka w zakresie migracji powinna obejmować także środki na rzecz ograniczenia migracji nieuregulowanej (5). Jednocześnie nie wolno kryminalizować migracji nieuregulowanej i pomocy migrantom o nieuregulowanym statusie. Należy zwrócić szczególną uwagę na ewentualne ofiary handlu ludźmi. Władze lokalne i regionalne muszą działać w takich warunkach, jakie tworzy rzeczywistość, i dbać o poszanowanie praw podstawowych, co powinno także oznaczać świadczenie usług publicznych migrantom o nieuregulowanym statusie.

| 39. | Uważa, że przedstawicielom władz lokalnych i regionalnych trzeba dać możliwość tworzenia struktur wymiany wiedzy, doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie zatrudnienia, kształcenia i włączenia społecznego, tak by jeszcze bardziej uwypuklić lokalny wymiar polityki integracji. Forum umożliwiające taką wymianę jest warunkiem ukształtowania dynamicznej polityki integracji w UE, która będzie gwarantować prawa migrantów. W perspektywie długoterminowej forum takie powinno przyczynić się do zmniejszenia różnic między państwami członkowskimi w dziedzinie integracji. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że przedstawicielom władz lokalnych i regionalnych trzeba dać możliwość tworzenia struktur wymiany wiedzy, doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie zatrudnienia, kształcenia i włączenia społecznego, tak by jeszcze bardziej uwypuklić lokalny wymiar polityki integracji. Forum umożliwiające taką wymianę jest warunkiem ukształtowania dynamicznej polityki integracji w UE, która będzie gwarantować prawa migrantów. W perspektywie długoterminowej forum takie powinno przyczynić się do zmniejszenia różnic między państwami członkowskimi w dziedzinie integracji.

Bezpieczna Europa

| 40. | Jest zdania, że aby poradzić sobie z problemami, które wpływają na bezpieczeństwo obywateli i naruszają prawa podstawowe – takimi jak przestępczość zorganizowana, a w szczególności handel ludźmi, handel narkotykami i seksualne wykorzystywanie nieletnich – prewencja jest równie ważna jak karanie. Przypomina Komisji o decydującej roli podmiotów lokalnych i regionalnych w opracowywaniu strategii zapobiegania przestępczości i braniu odpowiedzialności za trwały dobrostan ofiar. |
| --- | --- |

40.

Jest zdania, że aby poradzić sobie z problemami, które wpływają na bezpieczeństwo obywateli i naruszają prawa podstawowe – takimi jak przestępczość zorganizowana, a w szczególności handel ludźmi, handel narkotykami i seksualne wykorzystywanie nieletnich – prewencja jest równie ważna jak karanie. Przypomina Komisji o decydującej roli podmiotów lokalnych i regionalnych w opracowywaniu strategii zapobiegania przestępczości i braniu odpowiedzialności za trwały dobrostan ofiar.

| 41. | Uważa, że władze lokalne i regionalne powinny odgrywać większą rolę w walce z transgraniczną przestępczością zorganizowaną. Przestępczość w najbliższym otoczeniu jest bowiem w coraz większym stopniu związana z międzynarodową przestępczością zorganizowaną, a społeczności lokalne pierwsze padają ofiarą organizacji przestępczych, które destabilizują ich strukturę społeczną. Zgadza się z Komisją co do potrzeby utworzenia bezpiecznych i wiarygodnych systemów, by obywatele i przedsiębiorstwa mogli w pełni wykorzystać potencjał internetu. Dlatego współpracę państw członkowskich z Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością Europolu należy poszerzyć na poziom lokalny i regionalny, by wzmocnić w ten sposób walkę z cyberprzestępczością na poziomie administracji najbliższym obywatelom. |
| --- | --- |

41.

Uważa, że władze lokalne i regionalne powinny odgrywać większą rolę w walce z transgraniczną przestępczością zorganizowaną. Przestępczość w najbliższym otoczeniu jest bowiem w coraz większym stopniu związana z międzynarodową przestępczością zorganizowaną, a społeczności lokalne pierwsze padają ofiarą organizacji przestępczych, które destabilizują ich strukturę społeczną. Zgadza się z Komisją co do potrzeby utworzenia bezpiecznych i wiarygodnych systemów, by obywatele i przedsiębiorstwa mogli w pełni wykorzystać potencjał internetu. Dlatego współpracę państw członkowskich z Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością Europolu należy poszerzyć na poziom lokalny i regionalny, by wzmocnić w ten sposób walkę z cyberprzestępczością na poziomie administracji najbliższym obywatelom.

| 42. | Stwierdza, że zjawisko korupcji ma szczególne znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych i obywateli zamieszkujących na ich terenie. Ma zamiar, we współpracy z innymi instytucjami UE, Radą Europy i innymi organizacjami, nadal angażować się na rzecz walki z korupcją na wszystkich poziomach oraz na rzecz ochrony interesów finansowych UE, m.in. poprzez utworzenie Prokuratury Europejskiej. |
| --- | --- |

42.

Stwierdza, że zjawisko korupcji ma szczególne znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych i obywateli zamieszkujących na ich terenie. Ma zamiar, we współpracy z innymi instytucjami UE, Radą Europy i innymi organizacjami, nadal angażować się na rzecz walki z korupcją na wszystkich poziomach oraz na rzecz ochrony interesów finansowych UE, m.in. poprzez utworzenie Prokuratury Europejskiej.

| 43. | Popiera strategię UE na rzecz zlikwidowania handlu ludźmi. Władze lokalne i regionalne mogą znacząco przyczynić się do pomyślnej realizacji tej strategii, a ze względu na ich znajomość warunków lokalnych mają możliwości rozpoznania oznak tego, że jakaś osoba jest ofiarą handlu ludźmi. Dlatego Komitet opowiadał się już za włączaniem władz lokalnych i regionalnych w opracowanie wytycznych dotyczących rozpoznawania ofiar, ich ochrony i gwarantowania im trwałego dobrostanu, zwłaszcza w przypadku nieletnich. |
| --- | --- |

43.

Popiera strategię UE na rzecz zlikwidowania handlu ludźmi. Władze lokalne i regionalne mogą znacząco przyczynić się do pomyślnej realizacji tej strategii, a ze względu na ich znajomość warunków lokalnych mają możliwości rozpoznania oznak tego, że jakaś osoba jest ofiarą handlu ludźmi. Dlatego Komitet opowiadał się już za włączaniem władz lokalnych i regionalnych w opracowanie wytycznych dotyczących rozpoznawania ofiar, ich ochrony i gwarantowania im trwałego dobrostanu, zwłaszcza w przypadku nieletnich.

| 44. | Uważa, że samorządy są ważnymi partnerami mogącymi przyczynić się do budowy potencjału w krajach pochodzenia. Powinno się znacząco poprawić i rozwinąć transgraniczną międzynarodową współpracę między gminami, które przyjmują imigrantów lub osoby ubiegające się o azyl, a gminami, z których osoby te pochodzą. Działania na szczeblu lokalnym są ważne dla opracowywania i udostępniania programów dotyczących przyjmowania i powrotów. |
| --- | --- |

44.

Uważa, że samorządy są ważnymi partnerami mogącymi przyczynić się do budowy potencjału w krajach pochodzenia. Powinno się znacząco poprawić i rozwinąć transgraniczną międzynarodową współpracę między gminami, które przyjmują imigrantów lub osoby ubiegające się o azyl, a gminami, z których osoby te pochodzą. Działania na szczeblu lokalnym są ważne dla opracowywania i udostępniania programów dotyczących przyjmowania i powrotów.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Nowe ramy UE na rzecz umocnienia praworządności”, COM(2014) 158 final, 11 marca 2014 r.

1

(2)  Komunikat dotyczący dziedziny spraw wewnętrznych „Otwarta i bezpieczna Europa: realizacja założeń”, COM(2014)154 final.

2

(3)  http://fra.europa.eu/en/joinedup/home.

3

(4)  W kierunku prawdziwej europejskiej przestrzeni sprawiedliwości: zwiększanie zaufania, mobilności i wzrostu, COM(2014) 144 final.

4

(5)  Otwarta i bezpieczna Europa: realizacja założeń. COM(2014) 154 final.

5

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/36

---

Opinia Komitetu Regionów – Europejska strategia dotycząca bezdomności

2014/C 271/07

| Sprawozdawca | Gábor Bihary (HU/PES), członek zgromadzenia generalnego Budapesztu |
| --- | --- |

Sprawozdawca

Gábor Bihary (HU/PES), członek zgromadzenia generalnego Budapesztu

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Uważa za całkowicie niedopuszczalne, że w naszych społecznościach terytorialnych w 2014 r. nadal są osoby żyjące na ulicy, z narażeniem zdrowia i życia. Jest niegodne Unii Europejskiej, że blisko 3 mln osób bezdomnych żyje z pomocy świadczonej przez systemy zabezpieczeń społecznych, a w wielu przypadkach nawet nie wie o istnieniu tych systemów bądź nie uzyskuje odpowiedniej ochrony. |
| --- | --- |

1.

Uważa za całkowicie niedopuszczalne, że w naszych społecznościach terytorialnych w 2014 r. nadal są osoby żyjące na ulicy, z narażeniem zdrowia i życia. Jest niegodne Unii Europejskiej, że blisko 3 mln osób bezdomnych żyje z pomocy świadczonej przez systemy zabezpieczeń społecznych, a w wielu przypadkach nawet nie wie o istnieniu tych systemów bądź nie uzyskuje odpowiedniej ochrony.

| 2. | Stwierdza, że zjawisko bezdomności jest formą najbardziej skrajnego ubóstwa i wykluczenia społecznego (1) i że naraża ono na szwank godność ludzką i prawa człowieka, gdyż mieszkanie jest podstawową potrzebą ludzką. |
| --- | --- |

2.

Stwierdza, że zjawisko bezdomności jest formą najbardziej skrajnego ubóstwa i wykluczenia społecznego (1) i że naraża ono na szwank godność ludzką i prawa człowieka, gdyż mieszkanie jest podstawową potrzebą ludzką.

| 3. | Przypomina (2) w tym kontekście o swoim apelu o stworzenie ram na rzecz europejskiego budownictwa socjalnego, aby:






  — | zapewnić spójność z prawami podstawowymi i między strategiami politycznymi UE mającymi wpływ na mieszkalnictwo; |
| --- | --- | --- |

3.

Przypomina (2) w tym kontekście o swoim apelu o stworzenie ram na rzecz europejskiego budownictwa socjalnego, aby:

—

zapewnić spójność z prawami podstawowymi i między strategiami politycznymi UE mającymi wpływ na mieszkalnictwo;

| — | zapewnić zgodność z traktatem UE, na mocy którego władze publiczne mają swobodę ustalania, w jaki sposób zorganizowane jest mieszkalnictwo socjalne oraz które gospodarstwa domowe mogą z niego korzystać; |
| --- | --- |

—

zapewnić zgodność z traktatem UE, na mocy którego władze publiczne mają swobodę ustalania, w jaki sposób zorganizowane jest mieszkalnictwo socjalne oraz które gospodarstwa domowe mogą z niego korzystać;

| — | propagować zróżnicowanie grup społecznych; |
| --- | --- |

—

propagować zróżnicowanie grup społecznych;

| — | wspierać antycykliczną rolę gospodarczą mieszkalnictwa socjalnego, zwłaszcza poprzez zmniejszenie zależności energetycznej oraz promowanie lokalnych miejsc pracy. |
| --- | --- |

—

wspierać antycykliczną rolę gospodarczą mieszkalnictwa socjalnego, zwłaszcza poprzez zmniejszenie zależności energetycznej oraz promowanie lokalnych miejsc pracy.

| 4. | Uznaje, że choć państwa członkowskie UE mają najbardziej rozwinięte systemy ochrony socjalnej na świecie, bezdomność wzrosła praktycznie we wszystkich krajach UE. Jest to spowodowane różnymi czynnikami, np. wpływem kryzysu gospodarczego, zmianami społecznymi, dyskryminacją mniejszości bądź niewłaściwą regulacją kwestii związanych z migracją. Podobnie niektóre państwa członkowskie mają niedobór mieszkań w przystępnej cenie, jak również mieszkań socjalnych. |
| --- | --- |

4.

Uznaje, że choć państwa członkowskie UE mają najbardziej rozwinięte systemy ochrony socjalnej na świecie, bezdomność wzrosła praktycznie we wszystkich krajach UE. Jest to spowodowane różnymi czynnikami, np. wpływem kryzysu gospodarczego, zmianami społecznymi, dyskryminacją mniejszości bądź niewłaściwą regulacją kwestii związanych z migracją. Podobnie niektóre państwa członkowskie mają niedobór mieszkań w przystępnej cenie, jak również mieszkań socjalnych.

| 5. | W istocie w dłuższej perspektywie przyczyniają się one do trwałego zmniejszenia bieżących wydatków socjalnych na łagodzenie symptomów tego zjawiska. |
| --- | --- |

5.

W istocie w dłuższej perspektywie przyczyniają się one do trwałego zmniejszenia bieżących wydatków socjalnych na łagodzenie symptomów tego zjawiska.

| 6. | Uważa, że należy podjąć działania na szczeblu unijnym, by sprostać wyzwaniu związanemu z ubogimi i należącymi do najsłabszych grup obywatelami UE, którzy przemieszczają się z państwa do państwa w obrębie Unii. Mobilność społeczna przyczyniła się do transnarodowego problemu bezdomności, którego nie da się rozwiązać na poziomie krajowym, regionalnym czy lokalnym ani poprzez ograniczenie mobilności obywateli UE. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że należy podjąć działania na szczeblu unijnym, by sprostać wyzwaniu związanemu z ubogimi i należącymi do najsłabszych grup obywatelami UE, którzy przemieszczają się z państwa do państwa w obrębie Unii. Mobilność społeczna przyczyniła się do transnarodowego problemu bezdomności, którego nie da się rozwiązać na poziomie krajowym, regionalnym czy lokalnym ani poprzez ograniczenie mobilności obywateli UE.

| 7. | Zwraca uwagę na fakt, że choć to państwa członkowskie, a w szczególności władze lokalne i regionalne są bezpośrednio odpowiedzialne za zwalczanie bezdomności, należy wzmocnić rolę Komisji Europejskiej w opracowywaniu polityki, prowadzeniu współpracy na poziomie europejskim i upowszechnianiu dobrych praktyk, z poszanowaniem zasady pomocniczości. Unia Europejska, w duchu europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, powinna zwiększyć swoje wysiłki w celu uzupełnienia i wspierania inicjatyw prowadzonych przez państwa członkowskie i lokalne władze (3). |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę na fakt, że choć to państwa członkowskie, a w szczególności władze lokalne i regionalne są bezpośrednio odpowiedzialne za zwalczanie bezdomności, należy wzmocnić rolę Komisji Europejskiej w opracowywaniu polityki, prowadzeniu współpracy na poziomie europejskim i upowszechnianiu dobrych praktyk, z poszanowaniem zasady pomocniczości. Unia Europejska, w duchu europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, powinna zwiększyć swoje wysiłki w celu uzupełnienia i wspierania inicjatyw prowadzonych przez państwa członkowskie i lokalne władze (3).

| 8. | Zwraca uwagę, że każde państwo członkowskie powinno posiadać krajową strategię walki z bezdomnością, uzupełnioną ewentualnie strategiami regionalnymi, przewidującą wyraźny podział zadań w dziedzinie zbierania danych na temat tego zjawiska, a także monitorowania i wdrażania strategii. Zachęca więc kraje UE do opracowania kompleksowych strategii walki z bezdomnością, a przede wszystkim do wyznaczenia odpowiedzialnych za to służb krajowych oraz jasnych i przejrzystych celów, do których realizacji służby te zobowiązałyby się wobec UE, oraz do opracowania formularzy oceny, w których przejrzyście przedstawiono by wyniki strategii w poszczególnych państwach członkowskich UE. |
| --- | --- |

8.

Zwraca uwagę, że każde państwo członkowskie powinno posiadać krajową strategię walki z bezdomnością, uzupełnioną ewentualnie strategiami regionalnymi, przewidującą wyraźny podział zadań w dziedzinie zbierania danych na temat tego zjawiska, a także monitorowania i wdrażania strategii. Zachęca więc kraje UE do opracowania kompleksowych strategii walki z bezdomnością, a przede wszystkim do wyznaczenia odpowiedzialnych za to służb krajowych oraz jasnych i przejrzystych celów, do których realizacji służby te zobowiązałyby się wobec UE, oraz do opracowania formularzy oceny, w których przejrzyście przedstawiono by wyniki strategii w poszczególnych państwach członkowskich UE.

| 9. | Podkreśla, że w ramach kompleksowych strategii na rzecz zwalczania bezdomności należy również określić rolę władz lokalnych i regionalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego i zgodnie z zasadami dobrego zarządzania wyjaśnić podział zadań i alokację zasobów między poszczególnymi szczeblami sprawowania rządów. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że w ramach kompleksowych strategii na rzecz zwalczania bezdomności należy również określić rolę władz lokalnych i regionalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego i zgodnie z zasadami dobrego zarządzania wyjaśnić podział zadań i alokację zasobów między poszczególnymi szczeblami sprawowania rządów.

| 10. | Sygnalizuje, że niektóre państwa członkowskie UE doświadczyły trudności w realizacji strategii na rzecz osób bezdomnych z powodu braku – w praktyce – wielopoziomowego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

10.

Sygnalizuje, że niektóre państwa członkowskie UE doświadczyły trudności w realizacji strategii na rzecz osób bezdomnych z powodu braku – w praktyce – wielopoziomowego sprawowania rządów.

| 11. | Z zadowoleniem przyjmuje stanowisko przyjęte przez Parlament Europejski w przeszłości, a także zupełnie niedawno, w sprawie strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności (4), które wzywa państwa członkowskie do poczynienia niezwłocznych postępów w eliminowaniu bezdomności ulicznej do 2015 r. |
| --- | --- |

11.

Z zadowoleniem przyjmuje stanowisko przyjęte przez Parlament Europejski w przeszłości, a także zupełnie niedawno, w sprawie strategii UE na rzecz przeciwdziałania bezdomności (4), które wzywa państwa członkowskie do poczynienia niezwłocznych postępów w eliminowaniu bezdomności ulicznej do 2015 r.

| 12. | Zwraca uwagę, że przyczyny i poziom bezdomności są różne w różnych państwach członkowskich UE, a nawet w poszczególnych regionach, co wymaga zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w tworzenie strategii na rzecz likwidacji bezdomności. Źródła tego zjawiska powinny determinować wybór właściwych narzędzi. Wiedzę w tym zakresie mogą pozyskać władze lokalne, bezpośrednio stykające się z tym zjawiskiem. |
| --- | --- |

12.

Zwraca uwagę, że przyczyny i poziom bezdomności są różne w różnych państwach członkowskich UE, a nawet w poszczególnych regionach, co wymaga zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w tworzenie strategii na rzecz likwidacji bezdomności. Źródła tego zjawiska powinny determinować wybór właściwych narzędzi. Wiedzę w tym zakresie mogą pozyskać władze lokalne, bezpośrednio stykające się z tym zjawiskiem.

| 13. | W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje prace sieci Habitact (www.habitact.eu), która jest siecią władz lokalnych i regionalnych działającą na rzecz innowacji społecznych w dziedzinie bezdomności poprzez zintegrowane strategie przeciwdziałania bezdomności. |
| --- | --- |

13.

W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje prace sieci Habitact (www.habitact.eu), która jest siecią władz lokalnych i regionalnych działającą na rzecz innowacji społecznych w dziedzinie bezdomności poprzez zintegrowane strategie przeciwdziałania bezdomności.

| 14. | Popiera apel Parlamentu Europejskiego do Komisji o utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla, która pomogłaby opracować i udoskonalić europejską strategię na rzecz walki z bezdomnością. Podkreśla też znaczenie włączenia władz lokalnych i regionalnych w tę grupę ekspertów. |
| --- | --- |

14.

Popiera apel Parlamentu Europejskiego do Komisji o utworzenie grupy ekspertów wysokiego szczebla, która pomogłaby opracować i udoskonalić europejską strategię na rzecz walki z bezdomnością. Podkreśla też znaczenie włączenia władz lokalnych i regionalnych w tę grupę ekspertów.

| 15. | Odnotowuje opublikowanie przez służby Komisji dokumentu roboczego (5) zawierającego wytyczne dotyczące walki z problemem bezdomności, lecz ubolewa nad mało ambitnym przekazem tego tekstu z europejskiego punktu widzenia. Widzi bowiem potrzebę opracowania europejskiej strategii, która będzie obejmowała zestaw skutecznych narzędzi do stosowania w praktyce przez władze lokalne i regionalne, organizacje pozarządowe i wolontariuszy, oraz będzie umożliwiała wymianę i upowszechnianie dobrych praktyk oraz podjęcie działań prawnych zapobiegających kryminalizacji bezdomności, a także zdecydowane potępienie odrażających aktów wrogości, przemocy lub prześladowań wobec osób bezdomnych. |
| --- | --- |

15.

Odnotowuje opublikowanie przez służby Komisji dokumentu roboczego (5) zawierającego wytyczne dotyczące walki z problemem bezdomności, lecz ubolewa nad mało ambitnym przekazem tego tekstu z europejskiego punktu widzenia. Widzi bowiem potrzebę opracowania europejskiej strategii, która będzie obejmowała zestaw skutecznych narzędzi do stosowania w praktyce przez władze lokalne i regionalne, organizacje pozarządowe i wolontariuszy, oraz będzie umożliwiała wymianę i upowszechnianie dobrych praktyk oraz podjęcie działań prawnych zapobiegających kryminalizacji bezdomności, a także zdecydowane potępienie odrażających aktów wrogości, przemocy lub prześladowań wobec osób bezdomnych.

| 16. | Podkreśla, że ubóstwo i bezdomność nie są przestępstwami i że w związku z tym kryminalizacja bezdomności oraz przyjmowanie i egzekwowanie lokalnych przepisów, aspołecznych i sprzecznych z prawami człowieka – co obserwuje się w niektórych państwach członkowskich – jest niezgodne z zasadą równego traktowania i godności ludzkiej. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że ubóstwo i bezdomność nie są przestępstwami i że w związku z tym kryminalizacja bezdomności oraz przyjmowanie i egzekwowanie lokalnych przepisów, aspołecznych i sprzecznych z prawami człowieka – co obserwuje się w niektórych państwach członkowskich – jest niezgodne z zasadą równego traktowania i godności ludzkiej.

| 17. | Apeluje o większe uznanie i wsparcie na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim dla wysiłków podejmowanych przez organizacje obrony swobód i praw obywatelskich na rzecz tej grupy ludności, już samej w sobie słabszej i pozbawionej możliwości egzekwowania swoich praw. |
| --- | --- |

17.

Apeluje o większe uznanie i wsparcie na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim dla wysiłków podejmowanych przez organizacje obrony swobód i praw obywatelskich na rzecz tej grupy ludności, już samej w sobie słabszej i pozbawionej możliwości egzekwowania swoich praw.

| 18. | Wyraża nadzieję, że w żadnym państwie członkowskim ludzie nie są – z naruszeniem prawa lub wskutek idących w tym samym kierunku zmian prawa – narażeni na groźby ze strony policji wyłącznie dlatego, że są bezdomni. |
| --- | --- |

18.

Wyraża nadzieję, że w żadnym państwie członkowskim ludzie nie są – z naruszeniem prawa lub wskutek idących w tym samym kierunku zmian prawa – narażeni na groźby ze strony policji wyłącznie dlatego, że są bezdomni.

| 19. | Popiera działania podejmowane na rzecz bezdomnych przez funkcjonujące w państwach członkowskich organizacje społeczeństwa obywatelskiego, europejskie stowarzyszenia i organizacje nadrzędne, jak również ich działania mające na celu zwiększenie świadomości osób bezdomnych na temat przysługujących im praw oraz wysiłki mające na celu promowanie świadomości społecznej i społeczeństwa otwartego dla wszystkich, gdzie większość obywateli odnosiłaby się do bezdomności z empatią i popierałaby środki konieczne do jej eliminowania, a w szczególności wydatki publiczne na ten cel. |
| --- | --- |

19.

Popiera działania podejmowane na rzecz bezdomnych przez funkcjonujące w państwach członkowskich organizacje społeczeństwa obywatelskiego, europejskie stowarzyszenia i organizacje nadrzędne, jak również ich działania mające na celu zwiększenie świadomości osób bezdomnych na temat przysługujących im praw oraz wysiłki mające na celu promowanie świadomości społecznej i społeczeństwa otwartego dla wszystkich, gdzie większość obywateli odnosiłaby się do bezdomności z empatią i popierałaby środki konieczne do jej eliminowania, a w szczególności wydatki publiczne na ten cel.

| 20. | Wzywa państwa członkowskie oraz prezydencję Unii Europejskiej do zapewnienia, by właściwi ministrowie regularnie uwzględniali kwestię bezdomności w porządku obrad swoich posiedzeń przy okrągłym stole. Komitet Regionów podkreśla również, że należałoby zapewnić udział przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych w tych posiedzeniach i wzywa Komisję do udzielania im pomocy praktycznej i finansowej. |
| --- | --- |

20.

Wzywa państwa członkowskie oraz prezydencję Unii Europejskiej do zapewnienia, by właściwi ministrowie regularnie uwzględniali kwestię bezdomności w porządku obrad swoich posiedzeń przy okrągłym stole. Komitet Regionów podkreśla również, że należałoby zapewnić udział przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych w tych posiedzeniach i wzywa Komisję do udzielania im pomocy praktycznej i finansowej.

| 21. | W kontekście prac nad europejską strategią dotyczącą bezdomności podkreśla znaczenie podejścia skoncentrowanego na kwestii mieszkalnictwa („housing-led” – podejście oparte na mieszkalnictwie) lub zajmującego się w pierwszej kolejności dostępem do mieszkań („housing first” – „najpierw mieszkania”). Ważne jest poświęcenie uwagi zwłaszcza bezdomności transgranicznej i szczególne traktowanie bezdomności nieletnich i kobiet. |
| --- | --- |

21.

W kontekście prac nad europejską strategią dotyczącą bezdomności podkreśla znaczenie podejścia skoncentrowanego na kwestii mieszkalnictwa („housing-led” – podejście oparte na mieszkalnictwie) lub zajmującego się w pierwszej kolejności dostępem do mieszkań („housing first” – „najpierw mieszkania”). Ważne jest poświęcenie uwagi zwłaszcza bezdomności transgranicznej i szczególne traktowanie bezdomności nieletnich i kobiet.

| 22. | Podkreśla, że rozwiązywanie problemu bezdomności jest powiązane z rozwojem regionalnym oraz instrumentami finansowymi UE (np. EFS i EFRR) (6), a także z włączeniem społecznym i prawami człowieka. Jest to kwestia również ściśle powiązana z celem strategii „Europa 2020” dotyczącym wyciągnięcia 20 mln osób z ubóstwa (7). |
| --- | --- |

22.

Podkreśla, że rozwiązywanie problemu bezdomności jest powiązane z rozwojem regionalnym oraz instrumentami finansowymi UE (np. EFS i EFRR) (6), a także z włączeniem społecznym i prawami człowieka. Jest to kwestia również ściśle powiązana z celem strategii „Europa 2020” dotyczącym wyciągnięcia 20 mln osób z ubóstwa (7).

| 23. | Zwraca uwagę regionów państw członkowskich, które zostały szczególnie dotknięte zjawiskiem bezdomności, na możliwości wykorzystania, w ramach opracowywania przez nie programów operacyjnych, środków z Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i innych funduszy, takich jak Europejski Fundusz Społeczny (EFS), aby poprawić sytuację osób bezdomnych. Zachęca je też do ułatwiania osobom bezdomnym włączenia społecznego i integracji na rynku pracy. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę regionów państw członkowskich, które zostały szczególnie dotknięte zjawiskiem bezdomności, na możliwości wykorzystania, w ramach opracowywania przez nie programów operacyjnych, środków z Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i innych funduszy, takich jak Europejski Fundusz Społeczny (EFS), aby poprawić sytuację osób bezdomnych. Zachęca je też do ułatwiania osobom bezdomnym włączenia społecznego i integracji na rynku pracy.

| 24. | Podkreśla wagę działań zapobiegawczych na szczeblu lokalnym i regionalnym służących wczesnemu wykrywaniu ryzyka bezdomności, co pozwoli zapewnić osobom zagrożonym pomoc, tak aby mogły uniknąć eksmitowania z mieszkań, oraz udzielić niezwłocznej pomocy tym, którzy już zostali eksmitowani. W tym celu niezbędne jest opracowanie środków strukturalnych związanych z jakością życia w obszarach takich jak mieszkanie, zatrudnienie, edukacja, rodzina i powiązane obszary polityki. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla wagę działań zapobiegawczych na szczeblu lokalnym i regionalnym służących wczesnemu wykrywaniu ryzyka bezdomności, co pozwoli zapewnić osobom zagrożonym pomoc, tak aby mogły uniknąć eksmitowania z mieszkań, oraz udzielić niezwłocznej pomocy tym, którzy już zostali eksmitowani. W tym celu niezbędne jest opracowanie środków strukturalnych związanych z jakością życia w obszarach takich jak mieszkanie, zatrudnienie, edukacja, rodzina i powiązane obszary polityki.

| 25. | Zauważa, że jeżeli chcemy, by nie pogorszyła się gwałtownie jakość życia, a tym samym stan zdrowia osób od niedawna bezdomnych, konieczna jest kompleksowa opieka, w tym lepsza współpraca między usługami socjalnymi i zdrowotnymi, zwłaszcza w odniesieniu do osób, które już korzystały z takich usług w przeszłości. |
| --- | --- |

25.

Zauważa, że jeżeli chcemy, by nie pogorszyła się gwałtownie jakość życia, a tym samym stan zdrowia osób od niedawna bezdomnych, konieczna jest kompleksowa opieka, w tym lepsza współpraca między usługami socjalnymi i zdrowotnymi, zwłaszcza w odniesieniu do osób, które już korzystały z takich usług w przeszłości.

| 26. | Podkreśla, że opieka nad osobami bezdomnymi powinna zaczynać się na ulicy, jako że nie można odkładać wykrywania chorób psychicznych, alkoholizmu i innych uzależnień oraz ich leczenia do chwili rozwiązania problemu związanego z mieszkaniem. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla, że opieka nad osobami bezdomnymi powinna zaczynać się na ulicy, jako że nie można odkładać wykrywania chorób psychicznych, alkoholizmu i innych uzależnień oraz ich leczenia do chwili rozwiązania problemu związanego z mieszkaniem.

| 27. | Podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiedniego wsparcia, np. w formie lokali mieszkaniowych, ponieważ mogą one przyczynić się do przeciwdziałania bezdomności. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiedniego wsparcia, np. w formie lokali mieszkaniowych, ponieważ mogą one przyczynić się do przeciwdziałania bezdomności.

| 28. | Wskazuje, że stronom zaangażowanym w przeciwdziałanie bezdomności – jeżeli ich wysiłki mają przynosić owoce – potrzebne jest odpowiednie finansowanie i wsparcie ze strony zarówno państw członkowskich, jak i Unii Europejskiej, które jest konieczne do podjęcia skutecznych działań, obejmujących funkcjonowanie urzędów pracy, ale i szkolenia dla bezdomnych, motywowanie ich do poszukiwania pracy i wspieranie ich w jej utrzymaniu. |
| --- | --- |

28.

Wskazuje, że stronom zaangażowanym w przeciwdziałanie bezdomności – jeżeli ich wysiłki mają przynosić owoce – potrzebne jest odpowiednie finansowanie i wsparcie ze strony zarówno państw członkowskich, jak i Unii Europejskiej, które jest konieczne do podjęcia skutecznych działań, obejmujących funkcjonowanie urzędów pracy, ale i szkolenia dla bezdomnych, motywowanie ich do poszukiwania pracy i wspieranie ich w jej utrzymaniu.

| 29. | Uważa, że szkolenia zawodowe, przekwalifikowywanie, kształcenie dorosłych, czyli uczenie się przez całe życie, to szczególnie skuteczne, choć pośrednie, sposoby wychodzenia z bezdomności. Odpowiednio ustrukturyzowane szkolenia prowadzące do prawdziwego zatrudnienia są dobrą inwestycją z punktu widzenia zarówno jednostek, jak i społeczeństwa, i mogą przyczynić się do trwałego wyjścia bezdomnych z ich trudnej sytuacji życiowej. Edukacja jest często niezbędnym wymogiem podstawowym, lecz konieczne jest, by ludzie sami byli zmotywowani do podejmowania długoterminowych i proaktywnych działań, aby zacząć odgrywać rolę aktywnych podmiotów w społeczeństwie. Sami zainteresowani powinni współpracować i podejmować aktywną rolę w poprawie swojej sytuacji. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że szkolenia zawodowe, przekwalifikowywanie, kształcenie dorosłych, czyli uczenie się przez całe życie, to szczególnie skuteczne, choć pośrednie, sposoby wychodzenia z bezdomności. Odpowiednio ustrukturyzowane szkolenia prowadzące do prawdziwego zatrudnienia są dobrą inwestycją z punktu widzenia zarówno jednostek, jak i społeczeństwa, i mogą przyczynić się do trwałego wyjścia bezdomnych z ich trudnej sytuacji życiowej. Edukacja jest często niezbędnym wymogiem podstawowym, lecz konieczne jest, by ludzie sami byli zmotywowani do podejmowania długoterminowych i proaktywnych działań, aby zacząć odgrywać rolę aktywnych podmiotów w społeczeństwie. Sami zainteresowani powinni współpracować i podejmować aktywną rolę w poprawie swojej sytuacji.

| 30. | Podkreśla, że istotne jest, by tymczasowe schronienia lub zakwaterowanie zastępcze zarządzane przez samorządy lokalne, organizacje charytatywne, obywatelskie i religijne było dobrej jakości, dostępne lokalnie lub przynajmniej w regionie, i uwzględniało potrzeby beneficjentów. Najbardziej wskazane jest jednak poszukiwanie rozwiązań opartych na mieszkalnictwie, np. „housing first” („najpierw mieszkanie”). |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że istotne jest, by tymczasowe schronienia lub zakwaterowanie zastępcze zarządzane przez samorządy lokalne, organizacje charytatywne, obywatelskie i religijne było dobrej jakości, dostępne lokalnie lub przynajmniej w regionie, i uwzględniało potrzeby beneficjentów. Najbardziej wskazane jest jednak poszukiwanie rozwiązań opartych na mieszkalnictwie, np. „housing first” („najpierw mieszkanie”).

| 31. | Zwraca uwagę na fakt, że dla bezdomnych i osób o niskich dochodach, dostęp do stabilnych mieszkań przystępnych cenowo i dostępnych lokalnie jest bardzo ważny. Jednak takie działania są możliwe tylko pod warunkiem wdrożenia odpowiednich partnerstw z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, stosownie do uwarunkowań lokalnych. |
| --- | --- |

31.

Zwraca uwagę na fakt, że dla bezdomnych i osób o niskich dochodach, dostęp do stabilnych mieszkań przystępnych cenowo i dostępnych lokalnie jest bardzo ważny. Jednak takie działania są możliwe tylko pod warunkiem wdrożenia odpowiednich partnerstw z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, stosownie do uwarunkowań lokalnych.

| 32. | Popiera wysiłki na rzecz zwalczania bezdomności na poziomie UE, podejmowane w ramach polityki europejskiej w poszczególnych sektorach, a w szczególności w dziedzinie gospodarki, finansów, zabezpieczenia społecznego, rozwoju regionalnego, zdrowia, praw człowieka, młodzieży, równości mężczyzn i kobiet, migracji i integracji. |
| --- | --- |

32.

Popiera wysiłki na rzecz zwalczania bezdomności na poziomie UE, podejmowane w ramach polityki europejskiej w poszczególnych sektorach, a w szczególności w dziedzinie gospodarki, finansów, zabezpieczenia społecznego, rozwoju regionalnego, zdrowia, praw człowieka, młodzieży, równości mężczyzn i kobiet, migracji i integracji.

| 33. | Popiera włączenie kwestii bezdomności w proces wdrażania strategii „Europa 2020”, co może przybrać formę zaleceń dla poszczególnych krajów jako uzupełnienie ich wysiłków, w szczególności dla tych krajów, w których pilnie potrzebny jest postęp w tym obszarze polityki. |
| --- | --- |

33.

Popiera włączenie kwestii bezdomności w proces wdrażania strategii „Europa 2020”, co może przybrać formę zaleceń dla poszczególnych krajów jako uzupełnienie ich wysiłków, w szczególności dla tych krajów, w których pilnie potrzebny jest postęp w tym obszarze polityki.

| 34. | Wzywa Komisję Europejską, by wyszła poza zalecenia dla poszczególnych państw i zachęcała je do dalszych starań oraz do włączenia kwestii bezdomności do ich krajowych programów reform. |
| --- | --- |

34.

Wzywa Komisję Europejską, by wyszła poza zalecenia dla poszczególnych państw i zachęcała je do dalszych starań oraz do włączenia kwestii bezdomności do ich krajowych programów reform.

| 35. | Podkreśla potrzebę gromadzenia kompleksowych i porównywalnych danych dotyczących bezdomności, jednak bez stygmatyzacji osób bezdomnych. Dane te należy zróżnicować w zależności od przyczyn i natężenia bezdomności. Powinny one też zostać rozbite na regiony, przynajmniej na poziomie NUTS 2. Ta baza danych zwiększy efektywność polityki rozwoju, a ostatecznie przyczyni się do całkowitego wyeliminowania problemu bezdomności. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla potrzebę gromadzenia kompleksowych i porównywalnych danych dotyczących bezdomności, jednak bez stygmatyzacji osób bezdomnych. Dane te należy zróżnicować w zależności od przyczyn i natężenia bezdomności. Powinny one też zostać rozbite na regiony, przynajmniej na poziomie NUTS 2. Ta baza danych zwiększy efektywność polityki rozwoju, a ostatecznie przyczyni się do całkowitego wyeliminowania problemu bezdomności.

| 36. | Wskazuje, że skoro działania na szczeblu lokalnym i regionalnym odgrywają decydującą rolę w ograniczaniu bezdomności, UE powinna mieć na względzie całkowitą efektywność i rozważać, w jakich przypadkach warto by wykorzystać do walki z ubóstwem inne instrumenty finansowe (takie jak Progress, PSCI, Jessica, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Leader oraz Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym), poza ESF i EFRR. |
| --- | --- |

36.

Wskazuje, że skoro działania na szczeblu lokalnym i regionalnym odgrywają decydującą rolę w ograniczaniu bezdomności, UE powinna mieć na względzie całkowitą efektywność i rozważać, w jakich przypadkach warto by wykorzystać do walki z ubóstwem inne instrumenty finansowe (takie jak Progress, PSCI, Jessica, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, Leader oraz Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym), poza ESF i EFRR.

| 37. | Zachęca państwa członkowskie do wykorzystania odpowiednich funduszy europejskich i stworzenia pomostu między włączeniem społecznym a integracją zawodową, aby poprawić sytuację osób bezdomnych. |
| --- | --- |

37.

Zachęca państwa członkowskie do wykorzystania odpowiednich funduszy europejskich i stworzenia pomostu między włączeniem społecznym a integracją zawodową, aby poprawić sytuację osób bezdomnych.

| 38. | Ważne jest wspieranie wolontariatu na rzecz świadczenia usług osobom bezdomnym. Włączając wolontariuszy w rozwiązywanie problemów społecznych, poszerza się świadomość społeczeństwa odnośnie do problemów, z jakimi boryka się ta część ludności, a same osoby bezdomne włącza się do procesów integracji społecznej. |
| --- | --- |

38.

Ważne jest wspieranie wolontariatu na rzecz świadczenia usług osobom bezdomnym. Włączając wolontariuszy w rozwiązywanie problemów społecznych, poszerza się świadomość społeczeństwa odnośnie do problemów, z jakimi boryka się ta część ludności, a same osoby bezdomne włącza się do procesów integracji społecznej.

| 39. | Należy wzmocnić mechanizmy uczestnictwa dostosowane do sytuacji osób bezdomnych, aby umożliwić bezdomnym autentyczne zaangażowanie i aby wszystkim zaangażowanym podmiotom ułatwić wspólne podejmowanie decyzji, a także by podnieść jakość wsparcia poprzez pozwolenie osobom bezdomnym na przejęcie odpowiedzialności za proces ich własnej integracji społecznej. |
| --- | --- |

39.

Należy wzmocnić mechanizmy uczestnictwa dostosowane do sytuacji osób bezdomnych, aby umożliwić bezdomnym autentyczne zaangażowanie i aby wszystkim zaangażowanym podmiotom ułatwić wspólne podejmowanie decyzji, a także by podnieść jakość wsparcia poprzez pozwolenie osobom bezdomnym na przejęcie odpowiedzialności za proces ich własnej integracji społecznej.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  CdR 18/2010 fin.

1

(2)  CdR 71/2011 fin.

2

(3)  CdR 402/2010 fin.

3

(4)  P7_TA(2011)0383 i P7_TA(2014)0043.

4

(5)  SWD(2013) 42 final.

5

(6)  CdR 1999/2013 fin.

6

(7)  CdR 26/2013 fin.

7

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/40 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/40

---

Opinia Komitetu Regionów – Strategia UE na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego (EUSAIR)

2014/C 271/08

| Sprawozdawca | Gian Mario Spacca (IT/ALDE), przewodniczący regionu Marche |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | COM(2014) 357 final
  SWD(2014) 190 final
  SWD(2014) 191 final |

Sprawozdawca

Gian Mario Spacca (IT/ALDE), przewodniczący regionu Marche

Dokument źródłowy

COM(2014) 357 final

SWD(2014) 190 final

SWD(2014) 191 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady Europejskiej z grudnia 2012 r., w których wzywa się Komisję Europejską do opracowania do końca 2014 r. strategii UE na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego (EUSAIR). Do decyzji tej nawoływano w opinii KR-u z inicjatywy własnej w sprawie: „Współpraca terytorialna w regionie Morza Śródziemnego poprzez instrument makroregionu adriatycko-jońskiego”, którą przyjęto 11 października 2011 r. (1). |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady Europejskiej z grudnia 2012 r., w których wzywa się Komisję Europejską do opracowania do końca 2014 r. strategii UE na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego (EUSAIR). Do decyzji tej nawoływano w opinii KR-u z inicjatywy własnej w sprawie: „Współpraca terytorialna w regionie Morza Śródziemnego poprzez instrument makroregionu adriatycko-jońskiego”, którą przyjęto 11 października 2011 r. (1).

| 2. | Zgadza się z definicją określającą strategie makroregionalne jako zintegrowane ramy zatwierdzone przez Radę Europejską w odniesieniu do państw członkowskich i krajów trzecich znajdujących się na tym samym obszarze geograficznym. Strategie te mają na celu rozwiązanie wspólnych problemów i znalezienie rozwiązań dzięki wzmocnionej współpracy na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (2). |
| --- | --- |

2.

Zgadza się z definicją określającą strategie makroregionalne jako zintegrowane ramy zatwierdzone przez Radę Europejską w odniesieniu do państw członkowskich i krajów trzecich znajdujących się na tym samym obszarze geograficznym. Strategie te mają na celu rozwiązanie wspólnych problemów i znalezienie rozwiązań dzięki wzmocnionej współpracy na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej (2).

Integracja UE a wymiar zewnętrzny

| 3. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący EUSAIR, który dotyczy czterech państw członkowskich UE (Chorwacji, Grecji, Włoch i Słowenii) i czterech państw nienależących do UE (Albanii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry i Serbii). Stanowi on znaczący wkład w integrację europejską krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących z tego regionu. Aspekt integracji w UE stanowi ważną wartość dodaną tej strategii makroregionalnej (3). |
| --- | --- |

3.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący EUSAIR, który dotyczy czterech państw członkowskich UE (Chorwacji, Grecji, Włoch i Słowenii) i czterech państw nienależących do UE (Albanii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry i Serbii). Stanowi on znaczący wkład w integrację europejską krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących z tego regionu. Aspekt integracji w UE stanowi ważną wartość dodaną tej strategii makroregionalnej (3).

| 4. | Podkreśla aspekty pojednania, bezpieczeństwa i stabilności w regionie Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego dzięki współpracy z krajami nienależącymi do UE, które można by włączyć do makroregionu w przyszłości. Podkreśla rolę władz lokalnych i regionalnych jako pierwszoplanowych graczy upowszechniających demokrację, decentralizację, większe uprawienia dla samorządów lokalnych i regionalnych oraz budowanie zdolności. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla aspekty pojednania, bezpieczeństwa i stabilności w regionie Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego dzięki współpracy z krajami nienależącymi do UE, które można by włączyć do makroregionu w przyszłości. Podkreśla rolę władz lokalnych i regionalnych jako pierwszoplanowych graczy upowszechniających demokrację, decentralizację, większe uprawienia dla samorządów lokalnych i regionalnych oraz budowanie zdolności.

| 5. | Zauważa, że strategia na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego mogłaby być początkiem bardziej zintegrowanego podejścia i strategii obejmującej cały obszar basenu Morza Śródziemnego, jak podkreślał już Parlament Europejski (4). |
| --- | --- |

5.

Zauważa, że strategia na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego mogłaby być początkiem bardziej zintegrowanego podejścia i strategii obejmującej cały obszar basenu Morza Śródziemnego, jak podkreślał już Parlament Europejski (4).

| 6. | Zwraca uwagę na fakt, że ARLEM (Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Samorządów Lokalnych i Regionalnych) również apeluje o zastosowanie do całego basenu Morza Śródziemnego podejścia makroregionalnego w wyniku rozwoju trzech zintegrowanych obszarów makroregionalnych – zachodniej część Morza Śródziemnego, regionu adriatycko-jońskiego i wschodniej części Morza Śródziemnego (5). |
| --- | --- |

6.

Zwraca uwagę na fakt, że ARLEM (Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Samorządów Lokalnych i Regionalnych) również apeluje o zastosowanie do całego basenu Morza Śródziemnego podejścia makroregionalnego w wyniku rozwoju trzech zintegrowanych obszarów makroregionalnych – zachodniej część Morza Śródziemnego, regionu adriatycko-jońskiego i wschodniej części Morza Śródziemnego (5).

Wielopoziomowe sprawowanie rządów

| 7. | Zgadza się z konkluzjami Rady do Spraw Ogólnych z października 2013 r. dotyczącymi potrzeby przeglądu systemu zarządzania makroregionami i przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie opublikowane przez Komisję Europejską 20 maja 2014 r. oraz komunikat Komisji Europejskiej dotyczący strategii Unii Europejskiej dla regionu adriatycko-jońskiego z 17 czerwca 2014 r. Zgadza się ponadto z poglądem Rady w kwestii znaczenia odpowiedzialności odnośnych państw i identyfikacji ze strategią, co wymaga wzmocnienia odpowiednich podmiotów lokalnych i regionalnych, a także zdecydowanego i długoterminowego zaangażowania zainteresowanych stron (6); apeluje też o większe zaangażowanie regionów i Komitetu Regionów nie tylko na etapie wdrażania, lecz również w fazie koordynacji – w celu wspomożenia Komisji Europejskiej. Zgadza się w tym względzie, by plan działania przewidywał strukturę zarządzania opartą na koordynacji każdego filaru przez przedstawicieli właściwych ministerstw, i podkreśla, że koordynatorzy mogą również pochodzić z samorządów regionalnych. |
| --- | --- |

7.

Zgadza się z konkluzjami Rady do Spraw Ogólnych z października 2013 r. dotyczącymi potrzeby przeglądu systemu zarządzania makroregionami i przyjmuje z zadowoleniem sprawozdanie opublikowane przez Komisję Europejską 20 maja 2014 r. oraz komunikat Komisji Europejskiej dotyczący strategii Unii Europejskiej dla regionu adriatycko-jońskiego z 17 czerwca 2014 r. Zgadza się ponadto z poglądem Rady w kwestii znaczenia odpowiedzialności odnośnych państw i identyfikacji ze strategią, co wymaga wzmocnienia odpowiednich podmiotów lokalnych i regionalnych, a także zdecydowanego i długoterminowego zaangażowania zainteresowanych stron (6); apeluje też o większe zaangażowanie regionów i Komitetu Regionów nie tylko na etapie wdrażania, lecz również w fazie koordynacji – w celu wspomożenia Komisji Europejskiej. Zgadza się w tym względzie, by plan działania przewidywał strukturę zarządzania opartą na koordynacji każdego filaru przez przedstawicieli właściwych ministerstw, i podkreśla, że koordynatorzy mogą również pochodzić z samorządów regionalnych.

| 8. | Podkreśla potrzebę inteligentnego i skoordynowanego sprawowania rządów obejmującego cztery połączone między sobą poziomy zarządzania: silne przywództwo polityczne podejmujące przejrzyste decyzje w krajach uczestniczących w strategii – przy wsparciu Komisji Europejskiej i Komitetu Regionów – skuteczną koordynację, porozumienie dotyczące wdrażania na poziomie terytorialnym oraz powszechną odpowiedzialność. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla potrzebę inteligentnego i skoordynowanego sprawowania rządów obejmującego cztery połączone między sobą poziomy zarządzania: silne przywództwo polityczne podejmujące przejrzyste decyzje w krajach uczestniczących w strategii – przy wsparciu Komisji Europejskiej i Komitetu Regionów – skuteczną koordynację, porozumienie dotyczące wdrażania na poziomie terytorialnym oraz powszechną odpowiedzialność.

| 9. | Podkreśla, że EUSAIR wymaga silnego przywództwa politycznego oraz że inicjatywa adriatycko-jońska, w której bierze udział ośmiu ministrów spraw zagranicznych zaangażowanych państw, może odegrać w tej dziedzinie ważną rolę koordynatora. Z drugiej strony, EUSAIR wymaga platformy wielopoziomowego sprawowania rządów, a regiony i władze lokalne mogą służyć cennymi umiejętnościami z zakresu skutecznej realizacji projektów w ramach zintegrowanego podejścia makroregionalnego. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że EUSAIR wymaga silnego przywództwa politycznego oraz że inicjatywa adriatycko-jońska, w której bierze udział ośmiu ministrów spraw zagranicznych zaangażowanych państw, może odegrać w tej dziedzinie ważną rolę koordynatora. Z drugiej strony, EUSAIR wymaga platformy wielopoziomowego sprawowania rządów, a regiony i władze lokalne mogą służyć cennymi umiejętnościami z zakresu skutecznej realizacji projektów w ramach zintegrowanego podejścia makroregionalnego.

| 10. | Wzywa władze lokalne i regionalne do odegrania wyraźniejszej roli w zarządzaniu strategią i jej wdrażaniu. |
| --- | --- |

10.

Wzywa władze lokalne i regionalne do odegrania wyraźniejszej roli w zarządzaniu strategią i jej wdrażaniu.

| 11. | W związku z tym zauważa, że 30 stycznia 2013 r. w Komitecie Regionów utworzona została grupa międzyregionalna „Morze Adriatyckie i Morze Jońskie”, której zadaniem jest wspieranie Komisji Europejskiej w przygotowywaniu strategii adriatycko-jońskiej do końca 2014 r. oraz propagowanie wspólnej tożsamości regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, aby uwypuklić jego pełny potencjał. |
| --- | --- |

11.

W związku z tym zauważa, że 30 stycznia 2013 r. w Komitecie Regionów utworzona została grupa międzyregionalna „Morze Adriatyckie i Morze Jońskie”, której zadaniem jest wspieranie Komisji Europejskiej w przygotowywaniu strategii adriatycko-jońskiej do końca 2014 r. oraz propagowanie wspólnej tożsamości regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, aby uwypuklić jego pełny potencjał.

| 12. | Odnotowuje, że „upoważnienie” Komisji przez Radę Europejską jest owocem wspólnych wysiłków krajów położonych w tym regionie. Czerpie ono z szeregu inicjatyw, takich jak Inicjatywa Adriatycko-Jońska (AII), zainicjowana w 2000 r. deklaracją z Ankony, a także z innych forów adriatycko-jońskich oraz sieci, w tym forum miast adriatycko-jońskich, forum izb handlowych z regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, forum uczelni wyższych (UniAdrion) oraz euroregionu adriatycko-jońskiego. |
| --- | --- |

12.

Odnotowuje, że „upoważnienie” Komisji przez Radę Europejską jest owocem wspólnych wysiłków krajów położonych w tym regionie. Czerpie ono z szeregu inicjatyw, takich jak Inicjatywa Adriatycko-Jońska (AII), zainicjowana w 2000 r. deklaracją z Ankony, a także z innych forów adriatycko-jońskich oraz sieci, w tym forum miast adriatycko-jońskich, forum izb handlowych z regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, forum uczelni wyższych (UniAdrion) oraz euroregionu adriatycko-jońskiego.

| 13. | Podkreśla, że receptą na powodzenie tej unijnej strategii jest zaspokojenie potrzeb terytorialnych poprzez oddolne podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, z myślą o stawieniu czoła wspólnym problemom i wyzwaniom regionu adriatycko-jońskiego dzięki powszechnie popieranym rozwiązaniom. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że receptą na powodzenie tej unijnej strategii jest zaspokojenie potrzeb terytorialnych poprzez oddolne podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, z myślą o stawieniu czoła wspólnym problemom i wyzwaniom regionu adriatycko-jońskiego dzięki powszechnie popieranym rozwiązaniom.

Wyzwania i zadania stojące przed regionem adriatycko-jońskim

| 14. | Zgadza się, że nadrzędnym celem proponowanej strategii jest promowanie trwałego dobrobytu gospodarczego i społecznego regionu zgodnie z celami strategii „Europa 2020” poprzez zwiększanie atrakcyjności i konkurencyjności tego regionu oraz rozwój połączeń, przy jednoczesnej ochronie środowiska oraz ekosystemów przybrzeżnych i morskich. |
| --- | --- |

14.

Zgadza się, że nadrzędnym celem proponowanej strategii jest promowanie trwałego dobrobytu gospodarczego i społecznego regionu zgodnie z celami strategii „Europa 2020” poprzez zwiększanie atrakcyjności i konkurencyjności tego regionu oraz rozwój połączeń, przy jednoczesnej ochronie środowiska oraz ekosystemów przybrzeżnych i morskich.

| 15. | Z zadowoleniem odnotowuje przyjęcie przez Komisję „Strategii morskiej dla Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego” (7), która została włączona do EUSAIR. |
| --- | --- |

15.

Z zadowoleniem odnotowuje przyjęcie przez Komisję „Strategii morskiej dla Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego” (7), która została włączona do EUSAIR.

| 16. | Jest usatysfakcjonowany zakresem i treścią czterech filarów EUSAIR, opracowanych na podstawie szerokich konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, a mianowicie: „niebieskiego wzrostu”, „rozwoju połączeń w regionie”, „jakości środowiska” i „zrównoważonej turystyki”. Wyraża zadowolenie z włączenia komunikacji w przekrojowe zagadnienia „budowania zdolności, w tym komunikacji” i „badań, rozwoju technologicznego i innowacji oraz MŚP”. |
| --- | --- |

16.

Jest usatysfakcjonowany zakresem i treścią czterech filarów EUSAIR, opracowanych na podstawie szerokich konsultacji z zainteresowanymi podmiotami, a mianowicie: „niebieskiego wzrostu”, „rozwoju połączeń w regionie”, „jakości środowiska” i „zrównoważonej turystyki”. Wyraża zadowolenie z włączenia komunikacji w przekrojowe zagadnienia „budowania zdolności, w tym komunikacji” i „badań, rozwoju technologicznego i innowacji oraz MŚP”.

| 17. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o opracowanie w ramach EUSAIR scenariusza odniesienia dotyczącego sytuacji makroekonomicznej oraz oceny oddziaływania, co byłoby pierwszym krokiem w kierunku budowania zdolności, ułatwiania realizacji strategii i wprowadzania w życie czterech filarów/działań priorytetowych z myślą o skuteczniejszym ukierunkowaniu celów i mierzeniu postępów w ich realizacji. |
| --- | --- |

17.

Zwraca się do Komisji Europejskiej o opracowanie w ramach EUSAIR scenariusza odniesienia dotyczącego sytuacji makroekonomicznej oraz oceny oddziaływania, co byłoby pierwszym krokiem w kierunku budowania zdolności, ułatwiania realizacji strategii i wprowadzania w życie czterech filarów/działań priorytetowych z myślą o skuteczniejszym ukierunkowaniu celów i mierzeniu postępów w ich realizacji.

| 18. | Wzywa do położenia większego nacisku na spójność terytorialną i społeczną oraz do zwrócenia szczególnej uwagi na poważne problemy, którym nie mogą skutecznie sprostać pojedyncze kraje. Chodzi o zdrowie, aktywne starzenie się, różnice w warunkach demograficznych i gospodarczych w obrębie krajów w regionie i pomiędzy nimi, problemy dotyczące bezpieczeństwa, przestępczości zorganizowanej i nielegalnej migracji, delokalizację przedsiębiorstw i bezrobocie osób młodych. Należy zająć się tymi kwestiami w ramach wszystkich czterech filarów, z myślą zarówno o osiągnięciu inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, zgodnie z wytyczonymi kierunkami polityki i celami strategii „Europa 2020”, jak też zwiększeniu konkurencyjności i atrakcyjności regionu adriatycko-jońskiego. |
| --- | --- |

18.

Wzywa do położenia większego nacisku na spójność terytorialną i społeczną oraz do zwrócenia szczególnej uwagi na poważne problemy, którym nie mogą skutecznie sprostać pojedyncze kraje. Chodzi o zdrowie, aktywne starzenie się, różnice w warunkach demograficznych i gospodarczych w obrębie krajów w regionie i pomiędzy nimi, problemy dotyczące bezpieczeństwa, przestępczości zorganizowanej i nielegalnej migracji, delokalizację przedsiębiorstw i bezrobocie osób młodych. Należy zająć się tymi kwestiami w ramach wszystkich czterech filarów, z myślą zarówno o osiągnięciu inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, zgodnie z wytyczonymi kierunkami polityki i celami strategii „Europa 2020”, jak też zwiększeniu konkurencyjności i atrakcyjności regionu adriatycko-jońskiego.

| 19. | Proponuje podsumowanie doświadczeń ze strategii na rzecz regionu Morza Bałtyckiego i Dunaju oraz organizowanie dorocznego forum na temat EUSAIR, aby ułatwić dialog społeczno-gospodarczy i poszerzyć poczucie odpowiedzialności za strategię adriatycko-jońską poprzez skuteczne zaangażowanie podmiotów społecznych i gospodarczych (związków zawodowych, organizacji pracodawców, organizacji pozarządowych i młodzieżowych, stowarzyszeń społeczeństwa obywatelskiego itp.). |
| --- | --- |

19.

Proponuje podsumowanie doświadczeń ze strategii na rzecz regionu Morza Bałtyckiego i Dunaju oraz organizowanie dorocznego forum na temat EUSAIR, aby ułatwić dialog społeczno-gospodarczy i poszerzyć poczucie odpowiedzialności za strategię adriatycko-jońską poprzez skuteczne zaangażowanie podmiotów społecznych i gospodarczych (związków zawodowych, organizacji pracodawców, organizacji pozarządowych i młodzieżowych, stowarzyszeń społeczeństwa obywatelskiego itp.).

Finansowanie

| 20. | Z zadowoleniem przyjmuje nadchodzącą w odpowiedniej chwili możliwość zakorzenienia strategii EUSAIR w nowej edycji dokumentów dotyczących planowania i programowania na lata 2014–2020 unijnych funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz funduszy Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) – umowa o partnerstwie, dokumenty strategiczne IPA, programy operacyjne – jak również możliwość uwzględnienia jej we wszystkich odpowiednich strategiach politycznych i programach UE, takich jak „Horyzont 2020”, COSME itp. |
| --- | --- |

20.

Z zadowoleniem przyjmuje nadchodzącą w odpowiedniej chwili możliwość zakorzenienia strategii EUSAIR w nowej edycji dokumentów dotyczących planowania i programowania na lata 2014–2020 unijnych funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz funduszy Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) – umowa o partnerstwie, dokumenty strategiczne IPA, programy operacyjne – jak również możliwość uwzględnienia jej we wszystkich odpowiednich strategiach politycznych i programach UE, takich jak „Horyzont 2020”, COSME itp.

| 21. | Zauważa, że rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów, rozporządzenie w sprawie europejskiej współpracy terytorialnej oraz rozporządzenie w sprawie Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej to prawdziwe szanse dla strategii na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, jako że wymaga się w nich uwzględnienia priorytetów makroregionalnych w ramach wszystkich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz funduszy IPA. |
| --- | --- |

21.

Zauważa, że rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów, rozporządzenie w sprawie europejskiej współpracy terytorialnej oraz rozporządzenie w sprawie Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej to prawdziwe szanse dla strategii na rzecz regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego, jako że wymaga się w nich uwzględnienia priorytetów makroregionalnych w ramach wszystkich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz funduszy IPA.

| 22. | Podkreśla konieczność większego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w wytypowanie projektów o priorytetowym znaczeniu dla regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego. Popiera uwzględnienie zarządzania ryzykiem klęsk żywiołowych pośród zasad horyzontalnych dla czterech filarów komunikatu Komisji w sprawie EUSAIR i wnosi, by w kroczącym planie działania zwrócono większą uwagę na kwestie horyzontalne, takie jak migracja, prawo do ochrony zdrowia i kształcenie w dziedzinie administracji za pośrednictwem wyższej szkoły adriatycko-jońskiej. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla konieczność większego zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w wytypowanie projektów o priorytetowym znaczeniu dla regionu Morza Adriatyckiego i Morza Jońskiego. Popiera uwzględnienie zarządzania ryzykiem klęsk żywiołowych pośród zasad horyzontalnych dla czterech filarów komunikatu Komisji w sprawie EUSAIR i wnosi, by w kroczącym planie działania zwrócono większą uwagę na kwestie horyzontalne, takie jak migracja, prawo do ochrony zdrowia i kształcenie w dziedzinie administracji za pośrednictwem wyższej szkoły adriatycko-jońskiej.

| 23. | Apeluje o aktywne wsparcie ze strony europejskich i międzynarodowych instytucji finansowych, takich jak EBI, EBOR, Bank Światowy i innych, podobnie jak w przypadku ram inwestycyjnych dla Bałkanów Zachodnich. |
| --- | --- |

23.

Apeluje o aktywne wsparcie ze strony europejskich i międzynarodowych instytucji finansowych, takich jak EBI, EBOR, Bank Światowy i innych, podobnie jak w przypadku ram inwestycyjnych dla Bałkanów Zachodnich.

| 24. | Proponuje utworzenie instrumentu wdrażania we współpracy z EBI i międzynarodowymi organami finansowymi, co pozwoliłoby przedstawić projekt, który byłby do zaakceptowania dla banków (8). |
| --- | --- |

24.

Proponuje utworzenie instrumentu wdrażania we współpracy z EBI i międzynarodowymi organami finansowymi, co pozwoliłoby przedstawić projekt, który byłby do zaakceptowania dla banków (8).

| 25. | Wzywa do zintegrowania prywatnego współfinansowania z dostępnymi funduszami. |
| --- | --- |

25.

Wzywa do zintegrowania prywatnego współfinansowania z dostępnymi funduszami.

| 26. | Uznaje zasadę „trzech nie”: żadnych nowych uregulowań, żadnych nowych instytucji i żadnych nowych środków i podkreśla zasadę „trzech tak”, do której nawiązywano w ramach wielu forów: więcej dodatkowych funduszy, intensywniejsza koordynacja instytucjonalna i więcej nowych projektów. |
| --- | --- |

26.

Uznaje zasadę „trzech nie”: żadnych nowych uregulowań, żadnych nowych instytucji i żadnych nowych środków i podkreśla zasadę „trzech tak”, do której nawiązywano w ramach wielu forów: więcej dodatkowych funduszy, intensywniejsza koordynacja instytucjonalna i więcej nowych projektów.

| 27. | Podkreśla, że unijne wsparcie finansowe na pomoc techniczną związaną ze strategiami makroregionalnymi okazało się już ważnym atutem w strategii na rzecz regionu Morza Bałtyckiego i że należy je rozszerzyć na adriatycko-jońską strategię makroregionalną. Domaga się utworzenia specjalnej linii budżetowej na pomoc techniczną dla makroregionu adriatycko-jońskiego, na wzór linii budżetowej utworzonej w 2014 r. dla makroregionu bałtyckiego i makroregionu Dunaju, która udostępniła każdemu z nich 2,5 mln EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że unijne wsparcie finansowe na pomoc techniczną związaną ze strategiami makroregionalnymi okazało się już ważnym atutem w strategii na rzecz regionu Morza Bałtyckiego i że należy je rozszerzyć na adriatycko-jońską strategię makroregionalną. Domaga się utworzenia specjalnej linii budżetowej na pomoc techniczną dla makroregionu adriatycko-jońskiego, na wzór linii budżetowej utworzonej w 2014 r. dla makroregionu bałtyckiego i makroregionu Dunaju, która udostępniła każdemu z nich 2,5 mln EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.

Komunikacja

| 28. | Wzywa do położenia większego nacisku na komunikację, która jest zagadnieniem przekrojowym, aby zwiększyć poczucie identyfikacji opinii publicznej ze strategią makroregionalną i silniejszym zarządzaniem, co podkreślano już w opracowaniu grupy międzyregionalnej „Morze Adriatyckie i Morze Jońskie” Komitetu Regionów z grudnia 2013 r. dla zainteresowanych podmiotów, które zostało przekazane Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

28.

Wzywa do położenia większego nacisku na komunikację, która jest zagadnieniem przekrojowym, aby zwiększyć poczucie identyfikacji opinii publicznej ze strategią makroregionalną i silniejszym zarządzaniem, co podkreślano już w opracowaniu grupy międzyregionalnej „Morze Adriatyckie i Morze Jońskie” Komitetu Regionów z grudnia 2013 r. dla zainteresowanych podmiotów, które zostało przekazane Komisji Europejskiej.

| 29. | Zaznacza, że komunikacja jest narzędziem podnoszenia świadomości społeczeństwa obywatelskiego na temat znaczenia strategii dla obywateli oraz wartości dodanej, jaką wnosi w podkreślanie tożsamości regionu adriatycko-jońskiego. |
| --- | --- |

29.

Zaznacza, że komunikacja jest narzędziem podnoszenia świadomości społeczeństwa obywatelskiego na temat znaczenia strategii dla obywateli oraz wartości dodanej, jaką wnosi w podkreślanie tożsamości regionu adriatycko-jońskiego.

Budowanie zdolności

| 30. | Zgadza się, że budowanie zdolności to istotna kwestia przekrojowa mająca zapewnić powodzenie strategii, gdyż region adriatycko-joński to duży obszar obejmujący kraje członkowskie UE, kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące o różnych strukturach administracyjnych. |
| --- | --- |

30.

Zgadza się, że budowanie zdolności to istotna kwestia przekrojowa mająca zapewnić powodzenie strategii, gdyż region adriatycko-joński to duży obszar obejmujący kraje członkowskie UE, kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące o różnych strukturach administracyjnych.

| 31. | Zauważa, że zarówno państwa członkowskie UE, jak i kraje spoza Unii, muszą zwiększać swoje umiejętności i zdolności, by znaleźć inteligentne, trwałe i sprzyjające włączeniu społecznemu rozwiązania wspólnych problemów w dziedzinie zarządzania zasobami ludzkimi, stosunków międzynarodowych itp. Jednym z możliwych środków mogłoby być utworzenie adriatycko-jońskiej Wyższej Szkoły Administracji na podobieństwo francuskiej ENA (École Nationale d’Administration), w której urzędnicy państwowi regionu adriatycko-jońskiego mogliby rozwijać umiejętności i zdolności niezbędne w kontekście wielopoziomowego sprawowania rządów, co umożliwiłoby wdrażanie innowacyjnych procesów w administracji publicznej. |
| --- | --- |

31.

Zauważa, że zarówno państwa członkowskie UE, jak i kraje spoza Unii, muszą zwiększać swoje umiejętności i zdolności, by znaleźć inteligentne, trwałe i sprzyjające włączeniu społecznemu rozwiązania wspólnych problemów w dziedzinie zarządzania zasobami ludzkimi, stosunków międzynarodowych itp. Jednym z możliwych środków mogłoby być utworzenie adriatycko-jońskiej Wyższej Szkoły Administracji na podobieństwo francuskiej ENA (École Nationale d’Administration), w której urzędnicy państwowi regionu adriatycko-jońskiego mogliby rozwijać umiejętności i zdolności niezbędne w kontekście wielopoziomowego sprawowania rządów, co umożliwiłoby wdrażanie innowacyjnych procesów w administracji publicznej.

| 32. | Uważa, że trwałego adriatycko-jońskiego obszaru, na którym prowadzono by pokojowy dialog i skuteczną współpracę, nie można zbudować bez stałego udziału młodzieży z tych regionów. Dlatego też zachęca państwa członkowskie i Komisję Europejską do propagowania, ułatwienia i ulepszania realizacji istniejących programów mobilności młodzieży w obrębie obszaru EUSAIR. |
| --- | --- |

32.

Uważa, że trwałego adriatycko-jońskiego obszaru, na którym prowadzono by pokojowy dialog i skuteczną współpracę, nie można zbudować bez stałego udziału młodzieży z tych regionów. Dlatego też zachęca państwa członkowskie i Komisję Europejską do propagowania, ułatwienia i ulepszania realizacji istniejących programów mobilności młodzieży w obrębie obszaru EUSAIR.

| 33. | Pilne kwestie polityczne w regionie, takie jak migracja, należy postrzegać jako czynnik integracji i źródło zatrudnienia, aby sprostać najważniejszym wyzwaniom stojącym przed regionem adriatycko-jońskim i regionem Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

33.

Pilne kwestie polityczne w regionie, takie jak migracja, należy postrzegać jako czynnik integracji i źródło zatrudnienia, aby sprostać najważniejszym wyzwaniom stojącym przed regionem adriatycko-jońskim i regionem Morza Śródziemnego.

| 34. | Podkreśla, że bezpieczeństwo jest kolejnym poważnym problemem, którego nie mogą rozwiązać pojedyncze kraje, i wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia konkretnych działań na rzecz rozwiązania tej kwestii w ramach czterech filarów strategii. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że bezpieczeństwo jest kolejnym poważnym problemem, którego nie mogą rozwiązać pojedyncze kraje, i wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia konkretnych działań na rzecz rozwiązania tej kwestii w ramach czterech filarów strategii.

| 35. | Z zadowoleniem przyjmuje wspólny komunikat Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w sprawie: „Otwarty i bezpieczny światowy obszar morski: elementy strategii Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa morskiego” (9) i podkreśla, że europejskie interesy związane z sektorem morskim są nierozłącznie związane z dobrym samopoczuciem, dobrobytem oraz bezpieczeństwem obywateli i społeczności Europy. |
| --- | --- |

35.

Z zadowoleniem przyjmuje wspólny komunikat Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w sprawie: „Otwarty i bezpieczny światowy obszar morski: elementy strategii Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa morskiego” (9) i podkreśla, że europejskie interesy związane z sektorem morskim są nierozłącznie związane z dobrym samopoczuciem, dobrobytem oraz bezpieczeństwem obywateli i społeczności Europy.

| 36. | Zauważa, że dobre samopoczucie obywateli ma zasadnicze znaczenie dla harmonijnego rozwoju regionu; podkreśla, że usługi w zakresie opieki zdrowotnej i badań powinny być koordynowane w celu zagwarantowania wydajności sektora ochrony zdrowia. |
| --- | --- |

36.

Zauważa, że dobre samopoczucie obywateli ma zasadnicze znaczenie dla harmonijnego rozwoju regionu; podkreśla, że usługi w zakresie opieki zdrowotnej i badań powinny być koordynowane w celu zagwarantowania wydajności sektora ochrony zdrowia.

„Niebieski” wzrost

| 37. | Podkreśla znaczenie zagadnień „rybołówstwo i akwakultura”, „niebieska technologia” i „usługi morskie”. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla znaczenie zagadnień „rybołówstwo i akwakultura”, „niebieska technologia” i „usługi morskie”.

| 38. | Z zadowoleniem przyjmuje dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą ramy planowania przestrzennego obszarów morskich oraz zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną (10) i wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia tej dyrektywy przy planowaniu konkretnych działań w regionie adriatycko-jońskim. |
| --- | --- |

38.

Z zadowoleniem przyjmuje dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą ramy planowania przestrzennego obszarów morskich oraz zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną (10) i wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia tej dyrektywy przy planowaniu konkretnych działań w regionie adriatycko-jońskim.

| 39. | Podkreśla, że wielopoziomowe sprawowanie rządów przez podmioty zaangażowane w rozwój mórz i obszarów morskich jest kluczowym elementem skutecznego zarządzania obszarem adriatycko-jońskim, poprzez wspólne zasady i procedury dotyczące połowów i ochrony zasobów rybnych, jak również znormalizowane systemy zarządzania i procedury. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla, że wielopoziomowe sprawowanie rządów przez podmioty zaangażowane w rozwój mórz i obszarów morskich jest kluczowym elementem skutecznego zarządzania obszarem adriatycko-jońskim, poprzez wspólne zasady i procedury dotyczące połowów i ochrony zasobów rybnych, jak również znormalizowane systemy zarządzania i procedury.

| 40. | Podkreśla, że ekoinnowacje, jak również modernizacja rybołówstwa i akwakultury oraz (w ścisłym powiązaniu z drugim filarem) transportu morskiego i portów wraz z ich infrastrukturą w głębi lądu oraz klastrami morskimi, mają kluczowe znaczenie dla zapewniania racjonalnego wykorzystania zasobów i systemów morskich. Ważnym narzędziem promocji regionu mogłaby być wspólna marka identyfikowalnych produktów rybołówstwa wysokiej jakości. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla, że ekoinnowacje, jak również modernizacja rybołówstwa i akwakultury oraz (w ścisłym powiązaniu z drugim filarem) transportu morskiego i portów wraz z ich infrastrukturą w głębi lądu oraz klastrami morskimi, mają kluczowe znaczenie dla zapewniania racjonalnego wykorzystania zasobów i systemów morskich. Ważnym narzędziem promocji regionu mogłaby być wspólna marka identyfikowalnych produktów rybołówstwa wysokiej jakości.

Rozwój połączeń w regionie

| 41. | Podkreśla znaczenie zagadnień „transport morski”, „intermodalne zaplecze” i „sieci energetyczne” oraz zwraca uwagę na potrzebę wzmocnienia niematerialnej infrastruktury ICT. Chmura regionu adriatycko-jońskiego to sposób na połączenie istniejących platform w celu ujednolicenia wspólnych procesów i procedur, umożliwienia wydajnego intermodalnego transportu towarów i pasażerów oraz poprawy usług, ochrony środowiska i bezpieczeństwa morskiego. |
| --- | --- |

41.

Podkreśla znaczenie zagadnień „transport morski”, „intermodalne zaplecze” i „sieci energetyczne” oraz zwraca uwagę na potrzebę wzmocnienia niematerialnej infrastruktury ICT. Chmura regionu adriatycko-jońskiego to sposób na połączenie istniejących platform w celu ujednolicenia wspólnych procesów i procedur, umożliwienia wydajnego intermodalnego transportu towarów i pasażerów oraz poprawy usług, ochrony środowiska i bezpieczeństwa morskiego.

| 42. | Podkreśla, że region adriatycko-joński musi poprawić dostęp z Europy południowo-wschodniej do reszty świata, w tym do regionu Morza Śródziemnego, poprzez rozszerzenie korytarza Bałtyk – Adriatyk wzdłuż Morza Adriatyckiego. Należy wzmocnić intermodalne systemy transportu w tym regionie, aby umacniać pozycję regionu jako węzła transportowego na arenie międzynarodowej. |
| --- | --- |

42.

Podkreśla, że region adriatycko-joński musi poprawić dostęp z Europy południowo-wschodniej do reszty świata, w tym do regionu Morza Śródziemnego, poprzez rozszerzenie korytarza Bałtyk – Adriatyk wzdłuż Morza Adriatyckiego. Należy wzmocnić intermodalne systemy transportu w tym regionie, aby umacniać pozycję regionu jako węzła transportowego na arenie międzynarodowej.

Jakość środowiska naturalnego

| 43. | Podkreśla znaczenie „morskiej różnorodności biologicznej”, „zanieczyszczenia mórz” oraz „transnarodowych siedlisk lądowych i różnorodności biologicznej”. |
| --- | --- |

43.

Podkreśla znaczenie „morskiej różnorodności biologicznej”, „zanieczyszczenia mórz” oraz „transnarodowych siedlisk lądowych i różnorodności biologicznej”.

| 44. | Zwraca szczególną uwagę na fakt, że region adriatycko-joński musi zachować siedliska i ekosystemy oraz stawić czoła wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu poprzez zintegrowane, wielopoziomowe sprawowanie rządów z udziałem wszystkich zainteresowanych stron w ramach wspólnego i zintegrowanego procesu. |
| --- | --- |

44.

Zwraca szczególną uwagę na fakt, że region adriatycko-joński musi zachować siedliska i ekosystemy oraz stawić czoła wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu poprzez zintegrowane, wielopoziomowe sprawowanie rządów z udziałem wszystkich zainteresowanych stron w ramach wspólnego i zintegrowanego procesu.

| 45. | Podkreśla, że region Morza Śródziemnego jest półzamkniętym basenem morskim o najniższym stopniu wymiany wody na świecie, wymagającym wysokiego poziomu ochrony delikatnego ekosystemu i zaawansowanych eksperymentalnych projektów. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla, że region Morza Śródziemnego jest półzamkniętym basenem morskim o najniższym stopniu wymiany wody na świecie, wymagającym wysokiego poziomu ochrony delikatnego ekosystemu i zaawansowanych eksperymentalnych projektów.

| 46. | Z zadowoleniem przyjmuje „Strategię UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu” z kwietnia 2013 r. (11), w której zachęca się do wymiany najlepszych praktyk i opracowywania makroregionalnych planów działania będących przykładami globalnego podejścia do lepszej oceny ryzyka i podatności na zagrożenia. |
| --- | --- |

46.

Z zadowoleniem przyjmuje „Strategię UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu” z kwietnia 2013 r. (11), w której zachęca się do wymiany najlepszych praktyk i opracowywania makroregionalnych planów działania będących przykładami globalnego podejścia do lepszej oceny ryzyka i podatności na zagrożenia.

Zrównoważona turystyka

| 47. | Podkreśla znaczenie zagadnień „zróżnicowane produkty i usługi turystyczne” oraz „zrównoważone zarządzanie turystyką”, które poruszono podczas konsultacji zainteresowanych stron na konferencji w Atenach. |
| --- | --- |

47.

Podkreśla znaczenie zagadnień „zróżnicowane produkty i usługi turystyczne” oraz „zrównoważone zarządzanie turystyką”, które poruszono podczas konsultacji zainteresowanych stron na konferencji w Atenach.

| 48. | Podkreśla, że atrakcyjność regionu jest głównie reprezentowana przez turystykę, będącą jednym z głównych sektorów wzrostu i istotną dźwignią dla rozwoju gospodarki morskiej i śródlądowej. Rozwój sektora wymaga wielopoziomowego sprawowania rządów z udziałem władz krajowych, regionalnych i lokalnych, a także wszystkich podmiotów terytorialnych, od izb handlowych po uczelnie wyższe. |
| --- | --- |

48.

Podkreśla, że atrakcyjność regionu jest głównie reprezentowana przez turystykę, będącą jednym z głównych sektorów wzrostu i istotną dźwignią dla rozwoju gospodarki morskiej i śródlądowej. Rozwój sektora wymaga wielopoziomowego sprawowania rządów z udziałem władz krajowych, regionalnych i lokalnych, a także wszystkich podmiotów terytorialnych, od izb handlowych po uczelnie wyższe.

| 49. | Podkreśla, że na podstawie wspólnego dziedzictwa przyrodniczego, kulturowego i historycznego, wysokiej jakości artykułów rolno-spożywczych, tradycji gościnności i atrakcyjnych krajobrazów, które byłyby przekazywane za pośrednictwem marki makroregionu adriatycko-jońskiego, turystyka może stanowić istotny efekt dźwigni dla zrównoważonego wzrostu, możliwości zatrudnienia młodzieży i włączenia społecznego, ponieważ obecnie „połowa miejsc pracy na wybrzeżu i wartości dodanej znajduje się w regionie Morza Śródziemnego” (12). |
| --- | --- |

49.

Podkreśla, że na podstawie wspólnego dziedzictwa przyrodniczego, kulturowego i historycznego, wysokiej jakości artykułów rolno-spożywczych, tradycji gościnności i atrakcyjnych krajobrazów, które byłyby przekazywane za pośrednictwem marki makroregionu adriatycko-jońskiego, turystyka może stanowić istotny efekt dźwigni dla zrównoważonego wzrostu, możliwości zatrudnienia młodzieży i włączenia społecznego, ponieważ obecnie „połowa miejsc pracy na wybrzeżu i wartości dodanej znajduje się w regionie Morza Śródziemnego” (12).

Wnioski

| 50. | Podkreśla znaczenie tej trzeciej strategii makroregionalnej UE opartej na doświadczeniach z dotychczasowych strategii makroregionalnych, z myślą o opracowaniu nowych, innowacyjnych i inteligentnych form współpracy oraz innowacyjnego, eksperymentalnego podejścia „uczenie się przez działanie” opartego na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, przy jednoczesnym poszukiwaniu synergii z innymi strategiami UE i wymianie praktyk między nimi. |
| --- | --- |

50.

Podkreśla znaczenie tej trzeciej strategii makroregionalnej UE opartej na doświadczeniach z dotychczasowych strategii makroregionalnych, z myślą o opracowaniu nowych, innowacyjnych i inteligentnych form współpracy oraz innowacyjnego, eksperymentalnego podejścia „uczenie się przez działanie” opartego na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, przy jednoczesnym poszukiwaniu synergii z innymi strategiami UE i wymianie praktyk między nimi.

| 51. | Wskazuje na znaczenie strategii EUSAIR dla nadania nowego impulsu do rozwiązywania wspólnych problemów obszaru adriatycko-jońskiego i promowania zrównoważonego dobrobytu gospodarczego i społecznego, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju i tworzenia miejsc pracy zgodnie z celami strategii „Europa 2020”, poprzez poprawę atrakcyjności, konkurencyjności i połączeń oraz z myślą o uczynieniu z tego regionu jednego z głównych ośrodków tranzytowych. |
| --- | --- |

51.

Wskazuje na znaczenie strategii EUSAIR dla nadania nowego impulsu do rozwiązywania wspólnych problemów obszaru adriatycko-jońskiego i promowania zrównoważonego dobrobytu gospodarczego i społecznego, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju i tworzenia miejsc pracy zgodnie z celami strategii „Europa 2020”, poprzez poprawę atrakcyjności, konkurencyjności i połączeń oraz z myślą o uczynieniu z tego regionu jednego z głównych ośrodków tranzytowych.

| 52. | Wzywa Komisję Europejską do odegrania kluczowej roli w innowacyjnej, wielopoziomowej platformie koordynacji i wdrażania, w ramach której decyzje podejmowano by wspólnie, by zapewnić zaangażowanie polityczne i poczucie odpowiedzialności zainteresowanych stron na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym, zgodnie z zasadą pomocniczości. Należy zaangażować sektor prywatny i społeczeństwo obywatelskie w zapewnianie solidnej i szerokiej identyfikacji ze strategią dzięki oddolnej i odgórnej komunikacji, rozliczalności i przejrzystym wynikom (np. portal otwartych danych, doroczne forum dialogu społeczno-gospodarczego na temat strategii EUSAIR itp.). |
| --- | --- |

52.

Wzywa Komisję Europejską do odegrania kluczowej roli w innowacyjnej, wielopoziomowej platformie koordynacji i wdrażania, w ramach której decyzje podejmowano by wspólnie, by zapewnić zaangażowanie polityczne i poczucie odpowiedzialności zainteresowanych stron na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym, zgodnie z zasadą pomocniczości. Należy zaangażować sektor prywatny i społeczeństwo obywatelskie w zapewnianie solidnej i szerokiej identyfikacji ze strategią dzięki oddolnej i odgórnej komunikacji, rozliczalności i przejrzystym wynikom (np. portal otwartych danych, doroczne forum dialogu społeczno-gospodarczego na temat strategii EUSAIR itp.).

| 53. | Podkreśla, że kluczowym elementem strategii jest integracja UE, obejmująca cztery państwa członkowskie i cztery kraje nienależące do Unii Europejskiej. Zwraca również uwagę na elementy pojednania, bezpieczeństwa, stabilności i dobrobytu dzięki ściślejszej współpracy oraz na rolę regionów jako kluczowych podmiotów w upowszechnianiu samorządu regionalnego, budowaniu zdolności, decentralizacji i demokracji. |
| --- | --- |

53.

Podkreśla, że kluczowym elementem strategii jest integracja UE, obejmująca cztery państwa członkowskie i cztery kraje nienależące do Unii Europejskiej. Zwraca również uwagę na elementy pojednania, bezpieczeństwa, stabilności i dobrobytu dzięki ściślejszej współpracy oraz na rolę regionów jako kluczowych podmiotów w upowszechnianiu samorządu regionalnego, budowaniu zdolności, decentralizacji i demokracji.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

(1)  CdR 168/2011 fin.

1

(2)  COM(2013) 468 final.

2

(3)  COM(2013) 468 final.

3

(4)  Rezolucja PE P7_TA (2012) 0269.

4

(5)  Sprawozdanie KR-u dotyczące ARLEM-u 2013/02318.

5

(6)  COM(2013) 468 final.

6

(7)  COM(2012) 713 final.

7

(8)  COM(2011) 381 final.

8

(9)  JOIN(2014) 9 final.

9

(10)  COM(2013) 133 final.

10

(11)  COM(2013) 216 final.

11

(12)  COM(2014) 86 final.

12

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/45 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/45

---

Opinia Komitetu Regionów – Wielopoziomowe sprawowanie rządów w propagowaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. i realizacji międzynarodowych celów z Aichi

2014/C 271/09

| Sprawozdawca | Kadri TILLEMANN (EE/EPL),
  przewodnicząca rady gminy wiejskiej Keila |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Pismo wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 grudnia 2013 r. |

Sprawozdawca

Kadri TILLEMANN (EE/EPL),

przewodnicząca rady gminy wiejskiej Keila

Dokument źródłowy

Pismo wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 grudnia 2013 r.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Wielopoziomowe zarządzanie różnorodnością biologiczną we wdrażaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. oraz decyzji Konwencji o różnorodności biologicznej nr X/22

| 1. | Przyjmuje do wiadomości, że w marcu 2011 r. przywódcy UE zobowiązali się do realizacji zasadniczego celu strategii „Europa 2020” dotyczącego „zatrzymania procesu utraty różnorodności biologicznej i degradacji funkcji ekosystemu w UE do 2020 r. oraz odtworzenia ich w jak największym stopniu, przy jednoczesnym zwiększeniu udziału UE w zapobieganiu światowej utracie różnorodności biologicznej”. W unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r., przyjętej przez Komisję Europejską w maju 2011 r. (1) i zatwierdzonej przez Radę (2), przewiduje się 6 zasadniczych celów i 20 działań, które mają pomóc UE osiągnąć cel dotyczący różnorodności biologicznej do 2020 r. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje do wiadomości, że w marcu 2011 r. przywódcy UE zobowiązali się do realizacji zasadniczego celu strategii „Europa 2020” dotyczącego „zatrzymania procesu utraty różnorodności biologicznej i degradacji funkcji ekosystemu w UE do 2020 r. oraz odtworzenia ich w jak największym stopniu, przy jednoczesnym zwiększeniu udziału UE w zapobieganiu światowej utracie różnorodności biologicznej”. W unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r., przyjętej przez Komisję Europejską w maju 2011 r. (1) i zatwierdzonej przez Radę (2), przewiduje się 6 zasadniczych celów i 20 działań, które mają pomóc UE osiągnąć cel dotyczący różnorodności biologicznej do 2020 r.

| 2. | Uznaje, że strategia UE ma globalny mandat. Stanowi ona przełożenie ogólnych celów i zobowiązań, które UE przyjęła na 10. konferencji stron (COP 10) Konwencji Narodów Zjednoczonych o różnorodności biologicznej (CBD) w 2010 r., a mianowicie strategiczny plan na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011–2020 (decyzja nr X/2) obejmujący 20 celów z Aichi na 2020 r. dotyczących różnorodności biologicznej (3). |
| --- | --- |

2.

Uznaje, że strategia UE ma globalny mandat. Stanowi ona przełożenie ogólnych celów i zobowiązań, które UE przyjęła na 10. konferencji stron (COP 10) Konwencji Narodów Zjednoczonych o różnorodności biologicznej (CBD) w 2010 r., a mianowicie strategiczny plan na rzecz różnorodności biologicznej na lata 2011–2020 (decyzja nr X/2) obejmujący 20 celów z Aichi na 2020 r. dotyczących różnorodności biologicznej (3).

| 3. | Przypomina, że utrata różnorodności biologicznej to problem światowy, który niesie ze sobą poważne konsekwencje dla środowiska naturalnego, zdrowia, społeczeństwa i gospodarki, a także wpływa na jakość życia ludzi. Zjawisko to ma wiele przyczyn, wśród których wyróżnia się działalność człowieka. |
| --- | --- |

3.

Przypomina, że utrata różnorodności biologicznej to problem światowy, który niesie ze sobą poważne konsekwencje dla środowiska naturalnego, zdrowia, społeczeństwa i gospodarki, a także wpływa na jakość życia ludzi. Zjawisko to ma wiele przyczyn, wśród których wyróżnia się działalność człowieka.

| 4. | Zwraca uwagę na fakt, że władze lokalne i regionalne (4) mają do odegrania zasadniczą rolę we wdrażaniu w terenie unijnych i międzynarodowych celów w zakresie różnorodności biologicznej, a tym samym we wspieraniu rządów krajowych w zapobieganiu dalszej utracie różnorodności biologicznej. W wyniku decentralizacji w wielu państwach członkowskich władze lokalne i regionalne w coraz większym stopniu odpowiadają za wdrażanie środków polityki dotyczącej różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę na fakt, że władze lokalne i regionalne (4) mają do odegrania zasadniczą rolę we wdrażaniu w terenie unijnych i międzynarodowych celów w zakresie różnorodności biologicznej, a tym samym we wspieraniu rządów krajowych w zapobieganiu dalszej utracie różnorodności biologicznej. W wyniku decentralizacji w wielu państwach członkowskich władze lokalne i regionalne w coraz większym stopniu odpowiadają za wdrażanie środków polityki dotyczącej różnorodności biologicznej.

| 5. | Podkreśla znaczenie stosowania zasad zawartych w białej księdze KR-u w sprawie wielopoziomowego sprawowania rządów oraz w Karcie wielopoziomowego sprawowania rządów w Europie, przyjętej przez KR w kwietniu 2014 r. (5), przy wdrażaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej oraz realizacji celów z Aichi. Pojmuje wielopoziomowe sprawowanie rządów jako skoordynowane działanie UE, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych, oparte na partnerstwie na wszystkich etapach cyklu politycznego, od tworzenia po wprowadzanie w życie polityki UE. Zarządzanie różnorodnością biologiczną i usługami ekosystemowymi wymaga spójnych instrumentów polityki i kompetencji na wszystkich szczeblach sprawowania rządów. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla znaczenie stosowania zasad zawartych w białej księdze KR-u w sprawie wielopoziomowego sprawowania rządów oraz w Karcie wielopoziomowego sprawowania rządów w Europie, przyjętej przez KR w kwietniu 2014 r. (5), przy wdrażaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej oraz realizacji celów z Aichi. Pojmuje wielopoziomowe sprawowanie rządów jako skoordynowane działanie UE, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych, oparte na partnerstwie na wszystkich etapach cyklu politycznego, od tworzenia po wprowadzanie w życie polityki UE. Zarządzanie różnorodnością biologiczną i usługami ekosystemowymi wymaga spójnych instrumentów polityki i kompetencji na wszystkich szczeblach sprawowania rządów.

| 6. | Wzywa Komisję Europejską do dokonania oceny państw członkowskich pod względem wielopoziomowego zarządzania różnorodnością biologiczną oraz aktywnej roli samorządów lokalnych i regionalnych w tym zarządzaniu. W tym samym dokumencie należy zidentyfikować obszary, na których różnorodność biologiczna jest zagrożona ze względu na brak modelu zarządzania uzgodnionego między państwami członkowskimi, samorządami lokalnymi i regionalnymi oraz odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi i społecznymi; należy także zaproponować w nim sposoby radzenia sobie z tymi zagrożeniami. |
| --- | --- |

6.

Wzywa Komisję Europejską do dokonania oceny państw członkowskich pod względem wielopoziomowego zarządzania różnorodnością biologiczną oraz aktywnej roli samorządów lokalnych i regionalnych w tym zarządzaniu. W tym samym dokumencie należy zidentyfikować obszary, na których różnorodność biologiczna jest zagrożona ze względu na brak modelu zarządzania uzgodnionego między państwami członkowskimi, samorządami lokalnymi i regionalnymi oraz odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi i społecznymi; należy także zaproponować w nim sposoby radzenia sobie z tymi zagrożeniami.

| 7. | Z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym, że w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. stwierdza się, iż „wspólne cele UE i CBD należy realizować poprzez połączenie działań prowadzonych na szczeblu regionalnym, krajowym i unijnym” i że Komisja Europejska zamierza budować skuteczne i trwałe partnerstwa z „zainteresowanymi stronami zaangażowanymi w planowanie przestrzenne i gospodarowanie gruntami w ramach realizacji strategii na rzecz różnorodności biologicznej na wszystkich poziomach”. |
| --- | --- |

7.

Z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym, że w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. stwierdza się, iż „wspólne cele UE i CBD należy realizować poprzez połączenie działań prowadzonych na szczeblu regionalnym, krajowym i unijnym” i że Komisja Europejska zamierza budować skuteczne i trwałe partnerstwa z „zainteresowanymi stronami zaangażowanymi w planowanie przestrzenne i gospodarowanie gruntami w ramach realizacji strategii na rzecz różnorodności biologicznej na wszystkich poziomach”.

| 8. | Podkreśla znaczenie decyzji CBD nr X/22 (6), która obejmuje „Plan działań władz szczebla subpaństwowego, miast i innych władz lokalnych na rzecz różnorodności biologicznej (2011–2020)”, oraz znaczenie decyzji CBD nr XI/8(A) (7). Sądzi, że decyzja CBD nr X/22 ma wyjątkowy charakter, ponieważ jest najbardziej zaawansowaną decyzją odnoszącą się do wielopoziomowego sprawowania rządów podjętą w ramach wielostronnej umowy środowiskowej. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla znaczenie decyzji CBD nr X/22 (6), która obejmuje „Plan działań władz szczebla subpaństwowego, miast i innych władz lokalnych na rzecz różnorodności biologicznej (2011–2020)”, oraz znaczenie decyzji CBD nr XI/8(A) (7). Sądzi, że decyzja CBD nr X/22 ma wyjątkowy charakter, ponieważ jest najbardziej zaawansowaną decyzją odnoszącą się do wielopoziomowego sprawowania rządów podjętą w ramach wielostronnej umowy środowiskowej.

| 9. | Przypomina, że w opinii opracowanej w ramach przygotowań do 10. konferencji stron CBD (8) oraz w wypowiedziach delegatów KR-u na wspomnianą konferencję Komitet Regionów zdecydowanie poparł przyjęcie decyzji CBD nr X/22. Ponadto w protokole ustaleń z UNEP podpisanym w 2012 r. zobowiązał się do promowania wdrażania tej decyzji. |
| --- | --- |

9.

Przypomina, że w opinii opracowanej w ramach przygotowań do 10. konferencji stron CBD (8) oraz w wypowiedziach delegatów KR-u na wspomnianą konferencję Komitet Regionów zdecydowanie poparł przyjęcie decyzji CBD nr X/22. Ponadto w protokole ustaleń z UNEP podpisanym w 2012 r. zobowiązał się do promowania wdrażania tej decyzji.

| 10. | Wzywa państwa członkowskie do realizacji zobowiązań podjętych w decyzji CBD nr X/22, dotyczących poprawy mechanizmów zarządzania oraz przepisów prawnych i dobrowolnych instrumentów w celu współpracowania z samorządami lokalnymi i regionalnymi oraz wspierania ich w lokalnych i regionalnych działaniach z zakresu różnorodności biologicznej, z uwzględnieniem misji, celów i orientacyjnego wykazu działań przewidzianych w decyzji CBD nr X/22 oraz celów i działań unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. |
| --- | --- |

10.

Wzywa państwa członkowskie do realizacji zobowiązań podjętych w decyzji CBD nr X/22, dotyczących poprawy mechanizmów zarządzania oraz przepisów prawnych i dobrowolnych instrumentów w celu współpracowania z samorządami lokalnymi i regionalnymi oraz wspierania ich w lokalnych i regionalnych działaniach z zakresu różnorodności biologicznej, z uwzględnieniem misji, celów i orientacyjnego wykazu działań przewidzianych w decyzji CBD nr X/22 oraz celów i działań unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.

| 11. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada w konkluzjach z 12 czerwca 2014 r. dotyczących 12. konferencji stron CBD zaplanowanej na październik 2014 r. (9) nawiązała do roli władz lokalnych i regionalnych w postępach we wdrażaniu planu strategicznego CBD do 2020 r. i w realizacji celów różnorodności biologicznej z Aichi. Wzywa Radę, by w przyszłych konkluzjach dotyczących konferencji stron CBD odzwierciedliła wielopoziomowe sprawowanie rządów, w większym stopniu uznając władze lokalne i regionalne za podmioty rządowe odrębne od pozostałych pozarządowych zainteresowanych stron w ramach procesu CBD. |
| --- | --- |

11.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada w konkluzjach z 12 czerwca 2014 r. dotyczących 12. konferencji stron CBD zaplanowanej na październik 2014 r. (9) nawiązała do roli władz lokalnych i regionalnych w postępach we wdrażaniu planu strategicznego CBD do 2020 r. i w realizacji celów różnorodności biologicznej z Aichi. Wzywa Radę, by w przyszłych konkluzjach dotyczących konferencji stron CBD odzwierciedliła wielopoziomowe sprawowanie rządów, w większym stopniu uznając władze lokalne i regionalne za podmioty rządowe odrębne od pozostałych pozarządowych zainteresowanych stron w ramach procesu CBD.

| 12. | Pragnie podzielić się swoimi doświadczeniami dotyczącymi wielopoziomowego zarządzania w zakresie różnorodności biologicznej i wdrażania decyzji CBD nr X/22 z władzami lokalnymi i regionalnymi z innych regionów świata, towarzysząc delegacji UE na 12. posiedzeniu konferencji stron Konwencji o różnorodności biologicznej (CBD COP 12) w październiku 2014 r. w charakterze obserwatora, a tym samym kontynuując działania zapoczątkowane udziałem KR-u w konferencji COP 10 i protokołem ustaleń z UNEP, w celu zapewnienia odpowiedniej reprezentacji samorządów lokalnych i regionalnych UE. |
| --- | --- |

12.

Pragnie podzielić się swoimi doświadczeniami dotyczącymi wielopoziomowego zarządzania w zakresie różnorodności biologicznej i wdrażania decyzji CBD nr X/22 z władzami lokalnymi i regionalnymi z innych regionów świata, towarzysząc delegacji UE na 12. posiedzeniu konferencji stron Konwencji o różnorodności biologicznej (CBD COP 12) w październiku 2014 r. w charakterze obserwatora, a tym samym kontynuując działania zapoczątkowane udziałem KR-u w konferencji COP 10 i protokołem ustaleń z UNEP, w celu zapewnienia odpowiedniej reprezentacji samorządów lokalnych i regionalnych UE.

B.   
  Rola europejskich władz lokalnych i regionalnych oraz niezbędne wsparcie ze strony państw członkowskich we wdrażaniu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. i w realizacji celów z Aichi

| 13. | Zwraca uwagę na fakt, że zlecił przeprowadzenie badania pt. „Multilevel governance of our natural capital” (Wielopoziomowe zarządzanie kapitałem naturalnym) (10) na potrzeby opracowania niniejszej opinii oraz w celu przeanalizowania współpracy między państwami członkowskimi a władzami lokalnymi i regionalnymi, innowacyjnych działań samorządów oraz aktualnych najlepszych praktyk, jak również w celu dostarczenia bardziej szczegółowych praktycznych sugestii, które mogą służyć usprawnieniu zarządzania wielopoziomowego. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę na fakt, że zlecił przeprowadzenie badania pt. „Multilevel governance of our natural capital” (Wielopoziomowe zarządzanie kapitałem naturalnym) (10) na potrzeby opracowania niniejszej opinii oraz w celu przeanalizowania współpracy między państwami członkowskimi a władzami lokalnymi i regionalnymi, innowacyjnych działań samorządów oraz aktualnych najlepszych praktyk, jak również w celu dostarczenia bardziej szczegółowych praktycznych sugestii, które mogą służyć usprawnieniu zarządzania wielopoziomowego.

| 14. | Zachęca władze lokalne i regionalne, by dawały przykład swym postępowaniem, dlatego przyjmuje z ogromnym zadowoleniem strategie, działania i innowacyjne podejścia przyjęte przez niektóre samorządy w celu ochrony różnorodności biologicznej i ekosystemów oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób. Z zadowoleniem przyjmuje także cenne inicjatywy podejmowane przez niektóre państwa członkowskie z myślą o wspieraniu władz lokalnych i regionalnych. Wszystkie te działania były inspiracją do opracowania przedstawionych poniżej zaleceń politycznych. |
| --- | --- |

14.

Zachęca władze lokalne i regionalne, by dawały przykład swym postępowaniem, dlatego przyjmuje z ogromnym zadowoleniem strategie, działania i innowacyjne podejścia przyjęte przez niektóre samorządy w celu ochrony różnorodności biologicznej i ekosystemów oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób. Z zadowoleniem przyjmuje także cenne inicjatywy podejmowane przez niektóre państwa członkowskie z myślą o wspieraniu władz lokalnych i regionalnych. Wszystkie te działania były inspiracją do opracowania przedstawionych poniżej zaleceń politycznych.

Udział w krajowych strategiach i zarządzaniu

| 15. | Wzywa państwa członkowskie do zapewnienia bądź zwiększenia udziału władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu, przeglądzie i wdrażaniu krajowych strategii i planów działania na rzecz różnorodności biologicznej, na przykład poprzez włączenie krajowych stowarzyszeń władz lokalnych i regionalnych w prace krajowych komisji i komitetów sterujących ds. różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

15.

Wzywa państwa członkowskie do zapewnienia bądź zwiększenia udziału władz lokalnych i regionalnych w opracowywaniu, przeglądzie i wdrażaniu krajowych strategii i planów działania na rzecz różnorodności biologicznej, na przykład poprzez włączenie krajowych stowarzyszeń władz lokalnych i regionalnych w prace krajowych komisji i komitetów sterujących ds. różnorodności biologicznej.

| 16. | Zachęca państwa członkowskie do dalszego rozwijania – we współpracy z krajowymi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych – wytycznych, inicjatyw dotyczących budowania potencjału i praktycznych usług doradczych w zakresie regionalnych i lokalnych strategii, planów działania i środków na rzecz różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

16.

Zachęca państwa członkowskie do dalszego rozwijania – we współpracy z krajowymi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych – wytycznych, inicjatyw dotyczących budowania potencjału i praktycznych usług doradczych w zakresie regionalnych i lokalnych strategii, planów działania i środków na rzecz różnorodności biologicznej.

| 17. | Zdecydowanie zachęca władze regionalne do opracowania regionalnych strategii i planów działania na rzecz różnorodności biologicznej, a miasta i gminy do sporządzenia strategii i planów lokalnych, jak również wyraża uznanie dla inicjatyw podjętych dotychczas w tej dziedzinie. Mogą one zapewnić zarówno całościową wizję, jak i praktyczne ramy dla zrównoważonego zarządzania różnorodnością biologiczną na poziomie subpaństwowym, z uwzględnieniem celów w tym zakresie określonych na szczeblu krajowym, europejskim i CBD. |
| --- | --- |

17.

Zdecydowanie zachęca władze regionalne do opracowania regionalnych strategii i planów działania na rzecz różnorodności biologicznej, a miasta i gminy do sporządzenia strategii i planów lokalnych, jak również wyraża uznanie dla inicjatyw podjętych dotychczas w tej dziedzinie. Mogą one zapewnić zarówno całościową wizję, jak i praktyczne ramy dla zrównoważonego zarządzania różnorodnością biologiczną na poziomie subpaństwowym, z uwzględnieniem celów w tym zakresie określonych na szczeblu krajowym, europejskim i CBD.

| 18. | Zachęca państwa członkowskie, by wspierały, na przykład we współpracy z krajowymi stowarzyszeniami samorządów lokalnych i regionalnych, tworzenie więzi między władzami lokalnymi i regionalnymi w celu wzmocnienia zarządzania różnorodnością biologiczną oraz stworzenia lub finansowego wsparcia krajowych nagród lub systemów uznania, które promowałyby działania na rzecz różnorodności biologicznej podejmowane przez samorządy. |
| --- | --- |

18.

Zachęca państwa członkowskie, by wspierały, na przykład we współpracy z krajowymi stowarzyszeniami samorządów lokalnych i regionalnych, tworzenie więzi między władzami lokalnymi i regionalnymi w celu wzmocnienia zarządzania różnorodnością biologiczną oraz stworzenia lub finansowego wsparcia krajowych nagród lub systemów uznania, które promowałyby działania na rzecz różnorodności biologicznej podejmowane przez samorządy.

| 19. | Zachęca władze lokalne i regionalne do przyjęcia kompleksowego podejścia do różnorodności biologicznej we wszystkich wydziałach administracyjnych oraz do rozbudowy potencjału administracji poprzez możliwie najlepsze wykorzystanie projektów w zakresie budowania zdolności, pakietów szkoleniowych i wytycznych oferowanych samorządom lokalnym i regionalnym na poziomie krajowym, europejskim lub międzynarodowym. Ponadto zachęca te władze do zacieśniania współpracy w zakresie różnorodności biologicznej ze stowarzyszeniami samorządów lokalnych i regionalnych oraz sieciami lub platformami na szczeblu krajowym, unijnym i międzynarodowym, gdyż są to istotne narzędzia umożliwiające połączenie zasobów i doświadczeń w obliczu wspólnych wyzwań oraz wspólne doradztwo w zakresie polityki dla państw członkowskich, UE i CBD. |
| --- | --- |

19.

Zachęca władze lokalne i regionalne do przyjęcia kompleksowego podejścia do różnorodności biologicznej we wszystkich wydziałach administracyjnych oraz do rozbudowy potencjału administracji poprzez możliwie najlepsze wykorzystanie projektów w zakresie budowania zdolności, pakietów szkoleniowych i wytycznych oferowanych samorządom lokalnym i regionalnym na poziomie krajowym, europejskim lub międzynarodowym. Ponadto zachęca te władze do zacieśniania współpracy w zakresie różnorodności biologicznej ze stowarzyszeniami samorządów lokalnych i regionalnych oraz sieciami lub platformami na szczeblu krajowym, unijnym i międzynarodowym, gdyż są to istotne narzędzia umożliwiające połączenie zasobów i doświadczeń w obliczu wspólnych wyzwań oraz wspólne doradztwo w zakresie polityki dla państw członkowskich, UE i CBD.

| 20. | Wzywa państwa członkowskie do poprawy koordynacji z samorządami lokalnymi i regionalnymi przy opracowywaniu krajowych stanowisk i działań następczych dotyczących wspólnych ram wdrażania unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej bądź w kontekście krajowych działań (sprawozdawczych) związanych z CBD. |
| --- | --- |

20.

Wzywa państwa członkowskie do poprawy koordynacji z samorządami lokalnymi i regionalnymi przy opracowywaniu krajowych stanowisk i działań następczych dotyczących wspólnych ram wdrażania unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej bądź w kontekście krajowych działań (sprawozdawczych) związanych z CBD.

| 21. | Wzywa państwa członkowskie, by w porozumieniu z władzami lokalnymi i regionalnymi opracowały wzajemnie kompatybilne wskaźniki, które umożliwią porównywanie sytuacji i jej zmian na obszarach objętych poszczególnymi strategiami ochrony różnorodności biologicznej i na poszczególnych poziomach działania. |
| --- | --- |

21.

Wzywa państwa członkowskie, by w porozumieniu z władzami lokalnymi i regionalnymi opracowały wzajemnie kompatybilne wskaźniki, które umożliwią porównywanie sytuacji i jej zmian na obszarach objętych poszczególnymi strategiami ochrony różnorodności biologicznej i na poszczególnych poziomach działania.

Wzmocnienie wdrażania prawodawstwa UE dotyczącego ochrony środowiska

| 22. | Przypomina, że państwa członkowskie muszą skutecznie i szybko współpracować z władzami lokalnymi i regionalnymi, by zakończyć prace nad planami zarządzania obszarami Natura 2000 lub równoważnymi instrumentami, w których określono środki ochrony i odtworzenia konieczne do osiągnięcia pierwszego celu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

22.

Przypomina, że państwa członkowskie muszą skutecznie i szybko współpracować z władzami lokalnymi i regionalnymi, by zakończyć prace nad planami zarządzania obszarami Natura 2000 lub równoważnymi instrumentami, w których określono środki ochrony i odtworzenia konieczne do osiągnięcia pierwszego celu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej.

Utrzymanie i odbudowa ekosystemów i ich usług

| 23. | Ma nadzieję na powszechną mobilizację ze strony państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych na rzecz osiągnięcia drugiego celu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej do 2020 r., jakim jest odbudowa do 2020 r. co najmniej 15 % zdegradowanych ekosystemów, a także powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej i degradacji ekosystemów oraz ich odbudowa na całym terytorium europejskim, a nie tylko na obszarach „Natura 2000”. |
| --- | --- |

23.

Ma nadzieję na powszechną mobilizację ze strony państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych na rzecz osiągnięcia drugiego celu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej do 2020 r., jakim jest odbudowa do 2020 r. co najmniej 15 % zdegradowanych ekosystemów, a także powstrzymanie utraty różnorodności biologicznej i degradacji ekosystemów oraz ich odbudowa na całym terytorium europejskim, a nie tylko na obszarach „Natura 2000”.

| 24. | Ponownie wzywa (11) władze lokalne i regionalne do stosowania zasady „zerowej utraty różnorodności biologicznej netto i usług ekosystemowych” w odniesieniu do planowania urbanistycznego i regionalnego oraz zezwoleń dotyczących nowej infrastruktury mieszkaniowej, przemysłowej, rekreacyjnej, turystycznej, energetycznej i transportowej oraz związanej z rolnictwem, rybołówstwem i leśnictwem, a także do pomocy finansowej, dzięki zapewnieniu środków rekompensujących wszelkie nadal istniejące, nieuniknione negatywne konsekwencje dla różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych. |
| --- | --- |

24.

Ponownie wzywa (11) władze lokalne i regionalne do stosowania zasady „zerowej utraty różnorodności biologicznej netto i usług ekosystemowych” w odniesieniu do planowania urbanistycznego i regionalnego oraz zezwoleń dotyczących nowej infrastruktury mieszkaniowej, przemysłowej, rekreacyjnej, turystycznej, energetycznej i transportowej oraz związanej z rolnictwem, rybołówstwem i leśnictwem, a także do pomocy finansowej, dzięki zapewnieniu środków rekompensujących wszelkie nadal istniejące, nieuniknione negatywne konsekwencje dla różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych.

| 25. | Przypomina, że zapobieganie degradacji ekosystemu i przywrócenie funkcji zdegradowanych ekosystemów powinny mieć pierwszoplanowe znaczenie, gdyż środki radzenia sobie z konsekwencjami zaburzeń równowagi ekologicznej wynikających z działalności człowieka są zawsze bardziej kosztowne i długotrwałe, a także przynoszą niepewne wyniki. |
| --- | --- |

25.

Przypomina, że zapobieganie degradacji ekosystemu i przywrócenie funkcji zdegradowanych ekosystemów powinny mieć pierwszoplanowe znaczenie, gdyż środki radzenia sobie z konsekwencjami zaburzeń równowagi ekologicznej wynikających z działalności człowieka są zawsze bardziej kosztowne i długotrwałe, a także przynoszą niepewne wyniki.

| 26. | Podkreśla znaczenie krajowych, regionalnych i lokalnych badań TEEB (z zakresu ekonomiki ekosystemów i różnorodności biologicznej) dotyczących wartości usług ekosystemowych oraz konieczność zastosowania tego podejścia w odniesieniu do projektów lokalnych w celu wykazania korzyści społeczno-gospodarczych wynikających na przykład z obszarów chronionych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Zwraca także uwagę na potrzebę uwzględnienia wartości kapitału naturalnego w krajowej, regionalnej i lokalnej praktyce planistycznej, rachunkowo-sprawozdawczej i budżetowej z myślą o wsparciu działania 5 przewidzianego w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla znaczenie krajowych, regionalnych i lokalnych badań TEEB (z zakresu ekonomiki ekosystemów i różnorodności biologicznej) dotyczących wartości usług ekosystemowych oraz konieczność zastosowania tego podejścia w odniesieniu do projektów lokalnych w celu wykazania korzyści społeczno-gospodarczych wynikających na przykład z obszarów chronionych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Zwraca także uwagę na potrzebę uwzględnienia wartości kapitału naturalnego w krajowej, regionalnej i lokalnej praktyce planistycznej, rachunkowo-sprawozdawczej i budżetowej z myślą o wsparciu działania 5 przewidzianego w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej.

| 27. | Uważa, że o ile ocena ekonomiczna usług ekosystemowych może się okazać przydatna w ramach niektórych analiz kosztów i korzyści, by wyważyć sprzeczne ze sobą cele, to jest ona związana z trudnościami metodologicznymi i etycznymi. W związku z tym KR popiera alternatywne i elastyczne sposoby oszacowania kosztów utraty różnorodności biologicznej, w tym te określone w jego opinii CDR4577-2013_00_00_TRA_AC. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że o ile ocena ekonomiczna usług ekosystemowych może się okazać przydatna w ramach niektórych analiz kosztów i korzyści, by wyważyć sprzeczne ze sobą cele, to jest ona związana z trudnościami metodologicznymi i etycznymi. W związku z tym KR popiera alternatywne i elastyczne sposoby oszacowania kosztów utraty różnorodności biologicznej, w tym te określone w jego opinii CDR4577-2013_00_00_TRA_AC.

| 28. | Uważa, że należy zapewnić władzom lokalnym i regionalnym wsparcie w wysiłkach zmierzających do poprawy stanu wiedzy na temat różnorodności biologicznej, ekosystemów i ich usług, a także ich mapowania GIS, z zastosowaniem skali odpowiednich dla planowania na poziomie lokalnym i regionalnym oraz monitorowania stanu ekosystemów, a także z uwzględnieniem tych potrzeb w procesie odwzorowania i oceny usług ekosystemowych oraz ich korzyści w Europie (MAES). Należy także wspierać samorządy w zarządzaniu przestrzennymi danymi środowiskowymi w sposób zgodny z infrastrukturą INSPIRE, by ułatwić wymianę danych oraz zapewnić połączenie zielonej infrastruktury ponad granicami. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że należy zapewnić władzom lokalnym i regionalnym wsparcie w wysiłkach zmierzających do poprawy stanu wiedzy na temat różnorodności biologicznej, ekosystemów i ich usług, a także ich mapowania GIS, z zastosowaniem skali odpowiednich dla planowania na poziomie lokalnym i regionalnym oraz monitorowania stanu ekosystemów, a także z uwzględnieniem tych potrzeb w procesie odwzorowania i oceny usług ekosystemowych oraz ich korzyści w Europie (MAES). Należy także wspierać samorządy w zarządzaniu przestrzennymi danymi środowiskowymi w sposób zgodny z infrastrukturą INSPIRE, by ułatwić wymianę danych oraz zapewnić połączenie zielonej infrastruktury ponad granicami.

| 29. | Wskazuje na potrzebę uruchomienia poddawanych regularnie przeglądowi i aktualizacji portali internetowych, na których zamieszczano by aktualne informacje o różnorodności biologicznej i które służyłyby jako główny punkt odniesienia dla władz lokalnych i regionalnych oraz zainteresowanych stron. Przyjmuje z zadowoleniem stworzenie ogólnounijnego atlasu cyfrowego MAES. |
| --- | --- |

29.

Wskazuje na potrzebę uruchomienia poddawanych regularnie przeglądowi i aktualizacji portali internetowych, na których zamieszczano by aktualne informacje o różnorodności biologicznej i które służyłyby jako główny punkt odniesienia dla władz lokalnych i regionalnych oraz zainteresowanych stron. Przyjmuje z zadowoleniem stworzenie ogólnounijnego atlasu cyfrowego MAES.

| 30. | Stwierdza, iż urbanizacja jest zarówno wyzwaniem, jak i szansą dla utrzymania usług ekosystemowych i zarządzania nimi. Oczywista jest konieczność uwzględnienia wzajemnych powiązań między czynnikami i skutkami, a także między przepływami do miast i z miast łączącymi miasta z ekosystemem na obszarze miast i poza tym obszarem. Należy zachęcać regiony miejskie do przyjmowania większej odpowiedzialności za promowanie i rozwój metod godzenia potrzeb środowiska naturalnego i potrzeb człowieka oraz jego dobrobytu, a także wspierać je w tym zakresie. Trzeba również podkreślić znaczenie krajobrazu jako wyrazu związku człowieka z otoczeniem oraz odpowiedzialność za dbanie o niego, co będzie miało znaczny wpływ na różnorodność biologiczną. Komitet przypomina o istotnym znaczeniu Europejskiej konwencji krajobrazowej z 2000 r. i podkreśla wagę poszukiwania synergii ze strategią ochrony różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

30.

Stwierdza, iż urbanizacja jest zarówno wyzwaniem, jak i szansą dla utrzymania usług ekosystemowych i zarządzania nimi. Oczywista jest konieczność uwzględnienia wzajemnych powiązań między czynnikami i skutkami, a także między przepływami do miast i z miast łączącymi miasta z ekosystemem na obszarze miast i poza tym obszarem. Należy zachęcać regiony miejskie do przyjmowania większej odpowiedzialności za promowanie i rozwój metod godzenia potrzeb środowiska naturalnego i potrzeb człowieka oraz jego dobrobytu, a także wspierać je w tym zakresie. Trzeba również podkreślić znaczenie krajobrazu jako wyrazu związku człowieka z otoczeniem oraz odpowiedzialność za dbanie o niego, co będzie miało znaczny wpływ na różnorodność biologiczną. Komitet przypomina o istotnym znaczeniu Europejskiej konwencji krajobrazowej z 2000 r. i podkreśla wagę poszukiwania synergii ze strategią ochrony różnorodności biologicznej.

| 31. | Zwraca uwagę na gospodarcze perspektywy rozwoju usług ekosystemowych – życie w granicach zdrowych ekosystemów i zwiększanie ich wartości będą w naturalny sposób wspierać najważniejsze aspekty zielonej gospodarki: zrównoważony postęp gospodarczy, ograniczenie zanieczyszczenia i zasobooszczędność. Aby skorzystać z pożytków ekosystemowego zarządzania w zielonej gospodarce, właściwe procesy powinny stać się składową procesów decyzyjnych na wszystkich szczeblach sprawowania rządów (lokalnym, regionalnym, krajowym i globalnym), z myślą o racjonalizacji wykorzystania zasobów. |
| --- | --- |

31.

Zwraca uwagę na gospodarcze perspektywy rozwoju usług ekosystemowych – życie w granicach zdrowych ekosystemów i zwiększanie ich wartości będą w naturalny sposób wspierać najważniejsze aspekty zielonej gospodarki: zrównoważony postęp gospodarczy, ograniczenie zanieczyszczenia i zasobooszczędność. Aby skorzystać z pożytków ekosystemowego zarządzania w zielonej gospodarce, właściwe procesy powinny stać się składową procesów decyzyjnych na wszystkich szczeblach sprawowania rządów (lokalnym, regionalnym, krajowym i globalnym), z myślą o racjonalizacji wykorzystania zasobów.

| 32. | Podkreśla potencjał zielonej infrastruktury, gdyż jest ona zintegrowanym i wielofunkcyjnym terytorialnym narzędziem wdrażania zasad wielopoziomowego sprawowania rządów w dziedzinie zarządzania różnorodnością biologiczną i jej ochroną oraz poprawy usług ekosystemowych na danym obszarze; przyczynia się ona do realizacji agendy terytorialnej związanej ze strategią „Europa 2020” dzięki wzmocnieniu spójności i tożsamości terytorialnej. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla potencjał zielonej infrastruktury, gdyż jest ona zintegrowanym i wielofunkcyjnym terytorialnym narzędziem wdrażania zasad wielopoziomowego sprawowania rządów w dziedzinie zarządzania różnorodnością biologiczną i jej ochroną oraz poprawy usług ekosystemowych na danym obszarze; przyczynia się ona do realizacji agendy terytorialnej związanej ze strategią „Europa 2020” dzięki wzmocnieniu spójności i tożsamości terytorialnej.

Rozwój zielonej infrastruktury

| 33. | Ponawia swój apel (12) do władz lokalnych i regionalnych o rozwój, utrzymywanie i monitorowanie zielonej infrastruktury na obszarach wiejskich i miejskich, zwłaszcza w ramach ich kompetencji w zakresie planowania terytorialnego, miejskiego i przestrzennego, przepisów dotyczących użytkowania gruntów, procedur wydawania zezwoleń na budowę, norm budowlanych, regulacji i kodeksów. |
| --- | --- |

33.

Ponawia swój apel (12) do władz lokalnych i regionalnych o rozwój, utrzymywanie i monitorowanie zielonej infrastruktury na obszarach wiejskich i miejskich, zwłaszcza w ramach ich kompetencji w zakresie planowania terytorialnego, miejskiego i przestrzennego, przepisów dotyczących użytkowania gruntów, procedur wydawania zezwoleń na budowę, norm budowlanych, regulacji i kodeksów.

| 34. | Wzywa państwa członkowskie do wspierania lokalnych i regionalnych inicjatyw w zakresie zarządzania zieloną infrastrukturą i planowania jej, poprzez zapewnienie im niezbędnych zasobów, jasnych wytycznych i wskazówek, w tym wyznaczenie krajowej zielonej infrastruktury i sieci ekologicznych, a także przepisy w krajowym ustawodawstwie i polityce w dziedzinie planowania przestrzennego zobowiązujące władze lokalne i regionalne do uwzględnienia zielonej infrastruktury w systemie planowania przestrzennego, miejskiego i terytorialnego. |
| --- | --- |

34.

Wzywa państwa członkowskie do wspierania lokalnych i regionalnych inicjatyw w zakresie zarządzania zieloną infrastrukturą i planowania jej, poprzez zapewnienie im niezbędnych zasobów, jasnych wytycznych i wskazówek, w tym wyznaczenie krajowej zielonej infrastruktury i sieci ekologicznych, a także przepisy w krajowym ustawodawstwie i polityce w dziedzinie planowania przestrzennego zobowiązujące władze lokalne i regionalne do uwzględnienia zielonej infrastruktury w systemie planowania przestrzennego, miejskiego i terytorialnego.

| 35. | Podkreśla, że dla skutecznego rozwoju zielonej infrastruktury konieczne jest, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne utrzymały i rozwijały istniejące programy współpracy transgranicznej dla władz lokalnych i regionalnych w skali makroregionalnej i ogólnoeuropejskiej, a także programy zdecentralizowanej współpracy rozwojowej w celu wzmocnienia i wykorzystania wspólnych, zintegrowanych wysiłków na rzecz ochrony różnorodności biologicznej i zarządzania nią oraz by opracowały nowe programy w tym zakresie. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla, że dla skutecznego rozwoju zielonej infrastruktury konieczne jest, by państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne utrzymały i rozwijały istniejące programy współpracy transgranicznej dla władz lokalnych i regionalnych w skali makroregionalnej i ogólnoeuropejskiej, a także programy zdecentralizowanej współpracy rozwojowej w celu wzmocnienia i wykorzystania wspólnych, zintegrowanych wysiłków na rzecz ochrony różnorodności biologicznej i zarządzania nią oraz by opracowały nowe programy w tym zakresie.

Zaangażowanie społeczeństwa, zainteresowanych stron i partnerów

| 36. | Zwraca uwagę na fakt, że społeczności lokalne często posiadają wiedzę opartą na tradycyjnym lub osobistym doświadczeniu w kwestii wystarczalności zasobów naturalnych do zabezpieczenia potrzeb danej społeczności i zapewnienia źródeł utrzymania. Zdolność ta może ułatwić zachowanie i odtworzenie usług ekosystemowych, pod warunkiem jej odpowiedniego wspierania i skutecznego wykorzystania w projektowaniu i planowaniu polityki w dziedzinie różnorodności biologicznej. Zachęca zatem państwa członkowskie do rozwijania krajowych inicjatyw służących wspieraniu samowystarczalnych partnerstw społeczności lokalnych, które przyczyniają się do realizacji krajowych celów w zakresie różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

36.

Zwraca uwagę na fakt, że społeczności lokalne często posiadają wiedzę opartą na tradycyjnym lub osobistym doświadczeniu w kwestii wystarczalności zasobów naturalnych do zabezpieczenia potrzeb danej społeczności i zapewnienia źródeł utrzymania. Zdolność ta może ułatwić zachowanie i odtworzenie usług ekosystemowych, pod warunkiem jej odpowiedniego wspierania i skutecznego wykorzystania w projektowaniu i planowaniu polityki w dziedzinie różnorodności biologicznej. Zachęca zatem państwa członkowskie do rozwijania krajowych inicjatyw służących wspieraniu samowystarczalnych partnerstw społeczności lokalnych, które przyczyniają się do realizacji krajowych celów w zakresie różnorodności biologicznej.

| 37. | Podkreśla ważną rolę władz lokalnych i regionalnych w komunikacji, edukacji i podnoszeniu świadomości społecznej (działania CEPA). Ogół społeczeństwa ma stosunkowo niewielką wiedzę na temat celów polityki w zakresie różnorodności biologicznej. Jednak dla obywateli i szerszej grupy zainteresowanych stron istotne jest, by uświadomić sobie stawkę, o jaką tutaj chodzi. Zdaniem KR-u istotną metodą umożliwiającą angażowanie oraz edukowanie mieszkańców i skuteczne wykorzystanie lokalnie dostępnej wiedzy jest promowanie inicjatyw obywatelskich w dziedzinie nauki. Zachęca zatem państwa członkowskie, by wspierały władze lokalne i regionalne w działaniach CEPA, na przykład za pomocą odpowiedniego krajowego systemu wymiany informacji. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla ważną rolę władz lokalnych i regionalnych w komunikacji, edukacji i podnoszeniu świadomości społecznej (działania CEPA). Ogół społeczeństwa ma stosunkowo niewielką wiedzę na temat celów polityki w zakresie różnorodności biologicznej. Jednak dla obywateli i szerszej grupy zainteresowanych stron istotne jest, by uświadomić sobie stawkę, o jaką tutaj chodzi. Zdaniem KR-u istotną metodą umożliwiającą angażowanie oraz edukowanie mieszkańców i skuteczne wykorzystanie lokalnie dostępnej wiedzy jest promowanie inicjatyw obywatelskich w dziedzinie nauki. Zachęca zatem państwa członkowskie, by wspierały władze lokalne i regionalne w działaniach CEPA, na przykład za pomocą odpowiedniego krajowego systemu wymiany informacji.

| 38. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne muszą kontynuować i wzmagać wysiłki w celu podniesienia świadomości wszystkich zainteresowanych stron i ogółu społeczeństwa na temat celów związanych z różnorodnością biologiczną, co wymaga wdrożenia lub rozwinięcia ukierunkowanych programów uświadamiających. |
| --- | --- |

38.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne muszą kontynuować i wzmagać wysiłki w celu podniesienia świadomości wszystkich zainteresowanych stron i ogółu społeczeństwa na temat celów związanych z różnorodnością biologiczną, co wymaga wdrożenia lub rozwinięcia ukierunkowanych programów uświadamiających.

| 39. | Zachęca władze lokalne i regionalne do wspierania i sformalizowania nowych wielostronnych partnerstw z przedsiębiorstwami prywatnymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym z organizacjami pozarządowymi zajmującymi się problematyką środowiska naturalnego i ze środowiskami naukowymi, poprzez nawiązywanie z nimi lokalnej lub regionalnej współpracy w celu skutecznego wykorzystywania dofinansowania oferowanego na poziomie krajowym lub unijnym (np. w ramach programu „Horyzont 2020”), a także poprzez promowanie dobrowolnych zobowiązań w kluczowych sektorach, takich jak rolnictwo, stowarzyszenia turystyczne i związane ze sportem na świeżym powietrzu czy przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

39.

Zachęca władze lokalne i regionalne do wspierania i sformalizowania nowych wielostronnych partnerstw z przedsiębiorstwami prywatnymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, w tym z organizacjami pozarządowymi zajmującymi się problematyką środowiska naturalnego i ze środowiskami naukowymi, poprzez nawiązywanie z nimi lokalnej lub regionalnej współpracy w celu skutecznego wykorzystywania dofinansowania oferowanego na poziomie krajowym lub unijnym (np. w ramach programu „Horyzont 2020”), a także poprzez promowanie dobrowolnych zobowiązań w kluczowych sektorach, takich jak rolnictwo, stowarzyszenia turystyczne i związane ze sportem na świeżym powietrzu czy przedsiębiorstwa.

| 40. | Podkreśla, że wszystkie poziomy sprawowania rządów, których to dotyczy, powinny zapewniać udane i kompleksowe zaangażowanie zainteresowanych stron w proces planowania i wdrażania polityki w dziedzinie różnorodności biologicznej, gdyż może to przynieść dobre wyniki społeczne, takie jak lepsze wzajemne zrozumienie wyznawanych wartości, większe zaufanie i uczenie się od siebie nawzajem; obejmuje to skuteczne procedury uczestnictwa, np. w wyznaczaniu obszarów ochrony przyrody. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla, że wszystkie poziomy sprawowania rządów, których to dotyczy, powinny zapewniać udane i kompleksowe zaangażowanie zainteresowanych stron w proces planowania i wdrażania polityki w dziedzinie różnorodności biologicznej, gdyż może to przynieść dobre wyniki społeczne, takie jak lepsze wzajemne zrozumienie wyznawanych wartości, większe zaufanie i uczenie się od siebie nawzajem; obejmuje to skuteczne procedury uczestnictwa, np. w wyznaczaniu obszarów ochrony przyrody.

Zwalczanie inwazyjnych gatunków obcych

| 41. | Oczekuje, że przyszłe rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się inwazyjnych gatunków obcych i zarządzania nimi (13) pomoże władzom lokalnym i regionalnym uporać się z tym poważnym zagrożeniem dla lokalnej różnorodności biologicznej, usług ekosystemowych, a także dla zdrowia ludzkiego i gospodarki. W kontekście unijnych ram prawnych dotyczących inwazyjnych gatunków obcych oraz mając na względzie ustawodawstwo i programy krajowe oraz inicjatywy transgraniczne, władze lokalne i regionalne najlepiej nadają się do podjęcia skutecznych działań w celu monitorowania tych gatunków, zapobiegania ich rozprzestrzenianiu się, i ich eliminowania, powstrzymywania i kontroli. Mogą one także najlepiej służyć wsparciem i znajomością lokalnych realiów w poszukiwaniu koniecznej równowagi między interesami społeczno-gospodarczymi i środowiskowymi oraz w dążeniu do poprawy zrozumienia tego problemu. |
| --- | --- |

41.

Oczekuje, że przyszłe rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się inwazyjnych gatunków obcych i zarządzania nimi (13) pomoże władzom lokalnym i regionalnym uporać się z tym poważnym zagrożeniem dla lokalnej różnorodności biologicznej, usług ekosystemowych, a także dla zdrowia ludzkiego i gospodarki. W kontekście unijnych ram prawnych dotyczących inwazyjnych gatunków obcych oraz mając na względzie ustawodawstwo i programy krajowe oraz inicjatywy transgraniczne, władze lokalne i regionalne najlepiej nadają się do podjęcia skutecznych działań w celu monitorowania tych gatunków, zapobiegania ich rozprzestrzenianiu się, i ich eliminowania, powstrzymywania i kontroli. Mogą one także najlepiej służyć wsparciem i znajomością lokalnych realiów w poszukiwaniu koniecznej równowagi między interesami społeczno-gospodarczymi i środowiskowymi oraz w dążeniu do poprawy zrozumienia tego problemu.

Uwzględnianie problematyki różnorodności biologicznej i jej finansowanie

| 42. | Zauważa, że różnorodność biologiczna jest zagadnieniem o charakterze międzysektorowym. Dla skutecznej realizacji polityki ochrona różnorodności biologicznej powinna być uwzględniana w najróżniejszych dziedzinach polityki prowadzonej przez władze krajowe, regionalne i lokalne (w zakresie zagospodarowania przestrzennego i urbanistyki, w zakresie krajobrazu, w rolnictwie, leśnictwie, rybołówstwie, polityce energetycznej, polityce dotyczącej zmiany klimatu, polityce zdrowotnej, transporcie, mieszkalnictwie, użytkowaniu gruntów itp.) zgodnie z sugestiami zawartymi w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej do 2020 r. i celami CBD z Aichi. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że różnorodność biologiczna jest zagadnieniem o charakterze międzysektorowym. Dla skutecznej realizacji polityki ochrona różnorodności biologicznej powinna być uwzględniana w najróżniejszych dziedzinach polityki prowadzonej przez władze krajowe, regionalne i lokalne (w zakresie zagospodarowania przestrzennego i urbanistyki, w zakresie krajobrazu, w rolnictwie, leśnictwie, rybołówstwie, polityce energetycznej, polityce dotyczącej zmiany klimatu, polityce zdrowotnej, transporcie, mieszkalnictwie, użytkowaniu gruntów itp.) zgodnie z sugestiami zawartymi w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej do 2020 r. i celami CBD z Aichi.

| 43. | Podkreśla szczególną potrzebę, by władze na wszystkich poziomach sprawowania rządów uznały kwestię różnorodności biologicznej i zajęły się nią, jako że gatunki, rasy, odmiany i zasoby genetyczne istotne dla rolnictwa i całego ekosystemu rolniczego kryją w sobie znaczący potencjał różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

43.

Podkreśla szczególną potrzebę, by władze na wszystkich poziomach sprawowania rządów uznały kwestię różnorodności biologicznej i zajęły się nią, jako że gatunki, rasy, odmiany i zasoby genetyczne istotne dla rolnictwa i całego ekosystemu rolniczego kryją w sobie znaczący potencjał różnorodności biologicznej.

| 44. | Wzywa władze lokalne i regionalne oraz państwa członkowskie, zgodnie z wymogami zawartymi w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej, by lepiej ukierunkowywały środki z EFRROW na finansowanie ochrony różnorodności biologicznej, w tym poprzez włączenie ilościowych celów w tym zakresie do regionalnych programów rozwoju obszarów wiejskich oraz spójne dostosowywanie środków rolnośrodowiskowych do warunków lokalnych i przydzielanie im stosownych budżetów. W tym celu szczególnie korzystne byłoby promowanie kierowanych przez społeczność inicjatyw rozwoju lokalnego z zakresu różnorodności biologicznej (np. wspieranie rolników i leśników w celu zapewnienia ciągłości cech krajobrazu, ochrony zasobów genetycznych). |
| --- | --- |

44.

Wzywa władze lokalne i regionalne oraz państwa członkowskie, zgodnie z wymogami zawartymi w unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej, by lepiej ukierunkowywały środki z EFRROW na finansowanie ochrony różnorodności biologicznej, w tym poprzez włączenie ilościowych celów w tym zakresie do regionalnych programów rozwoju obszarów wiejskich oraz spójne dostosowywanie środków rolnośrodowiskowych do warunków lokalnych i przydzielanie im stosownych budżetów. W tym celu szczególnie korzystne byłoby promowanie kierowanych przez społeczność inicjatyw rozwoju lokalnego z zakresu różnorodności biologicznej (np. wspieranie rolników i leśników w celu zapewnienia ciągłości cech krajobrazu, ochrony zasobów genetycznych).

| 45. | Zachęca państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do optymalnego wykorzystywania możliwości finansowania oferowanych przez EFRR, jako że różnorodność biologiczna i ekosystemy zostały po raz pierwszy zaliczone do celów tego funduszu, co zapewnia dodatkowe źródła finansowania budowy zielonej infrastruktury. |
| --- | --- |

45.

Zachęca państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do optymalnego wykorzystywania możliwości finansowania oferowanych przez EFRR, jako że różnorodność biologiczna i ekosystemy zostały po raz pierwszy zaliczone do celów tego funduszu, co zapewnia dodatkowe źródła finansowania budowy zielonej infrastruktury.

| 46. | Podkreśla znaczenie programu LIFE dla samorządowych projektów w dziedzinie różnorodności biologicznej i zielonej infrastruktury oraz wzywa krajowe punkty kontaktowe LIFE do ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z regionalnymi punktami kontaktowymi LIFE w zakresie przygotowywania wniosków LIFE. Pragnie także, aby wprowadzono nową kategorię finansowania zintegrowanych projektów LIFE w celu zwiększenia wsparcia dla projektów regionalnych oraz zmobilizowania pomocy ze strony innych funduszy unijnych, krajowych i prywatnych (14). |
| --- | --- |

46.

Podkreśla znaczenie programu LIFE dla samorządowych projektów w dziedzinie różnorodności biologicznej i zielonej infrastruktury oraz wzywa krajowe punkty kontaktowe LIFE do ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz z regionalnymi punktami kontaktowymi LIFE w zakresie przygotowywania wniosków LIFE. Pragnie także, aby wprowadzono nową kategorię finansowania zintegrowanych projektów LIFE w celu zwiększenia wsparcia dla projektów regionalnych oraz zmobilizowania pomocy ze strony innych funduszy unijnych, krajowych i prywatnych (14).

| 47. | Zachęca władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich zbadały innowacyjne możliwości finansowania, w tym na przykład fundacje prywatno-biznesowe, fundacje prawa publicznego, loterie o zasięgu regionalnym lub ogólnokrajowym, partnerstwa publiczno-prywatne, projekty odtwarzania lasów i torfowisk służące pochłanianiu dwutlenku węgla, zachęty podatkowe, płatności za usługi ekosystemowe (PES), dobrowolne oznakowanie ekologiczne lub wydawanie certyfikatów czy też lokalne partnerstwa przedsiębiorstw. Dochody z wydawania pozwoleń na planowanie przestrzenne i budowę powinny zostać bezpośrednio przeznaczone na inicjatywy lokalne i regionalne z zakresu różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

47.

Zachęca władze lokalne i regionalne, by przy wsparciu ze strony państw członkowskich zbadały innowacyjne możliwości finansowania, w tym na przykład fundacje prywatno-biznesowe, fundacje prawa publicznego, loterie o zasięgu regionalnym lub ogólnokrajowym, partnerstwa publiczno-prywatne, projekty odtwarzania lasów i torfowisk służące pochłanianiu dwutlenku węgla, zachęty podatkowe, płatności za usługi ekosystemowe (PES), dobrowolne oznakowanie ekologiczne lub wydawanie certyfikatów czy też lokalne partnerstwa przedsiębiorstw. Dochody z wydawania pozwoleń na planowanie przestrzenne i budowę powinny zostać bezpośrednio przeznaczone na inicjatywy lokalne i regionalne z zakresu różnorodności biologicznej.

| 48. | Apeluje do władz lokalnych o skuteczne wstrzymanie na wszystkich szczeblach finansowania dotacji i narzędzi fiskalnych wywołujących skutki szkodliwe dla różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

48.

Apeluje do władz lokalnych o skuteczne wstrzymanie na wszystkich szczeblach finansowania dotacji i narzędzi fiskalnych wywołujących skutki szkodliwe dla różnorodności biologicznej.

| 49. | Podkreśla znaczenie krajowego współfinansowania projektów UE, by umożliwić samorządom lokalnym i regionalnym ubieganie się o udział we współfinansowanych projektach UE dotyczących różnorodności biologicznej, tak aby poprawić ich zdolność do skorzystania z możliwości finansowania poprzez unijne programy operacyjne rozwiązań z zakresu różnorodności biologicznej i zielonej infrastruktury, które byłyby dostosowane do warunków miejscowych, a także zdolność do inwestowania w niezbędne budowanie potencjału międzysektorowego, we współfinansowanie i w tworzenie sieci kontaktów. Uznaje ponadto znaczenie krajowych programów finansowania zapewniających środki na (pilotażowe) działania władz lokalnych i regionalnych, które przyczyniają się do realizacji celów w zakresie różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

49.

Podkreśla znaczenie krajowego współfinansowania projektów UE, by umożliwić samorządom lokalnym i regionalnym ubieganie się o udział we współfinansowanych projektach UE dotyczących różnorodności biologicznej, tak aby poprawić ich zdolność do skorzystania z możliwości finansowania poprzez unijne programy operacyjne rozwiązań z zakresu różnorodności biologicznej i zielonej infrastruktury, które byłyby dostosowane do warunków miejscowych, a także zdolność do inwestowania w niezbędne budowanie potencjału międzysektorowego, we współfinansowanie i w tworzenie sieci kontaktów. Uznaje ponadto znaczenie krajowych programów finansowania zapewniających środki na (pilotażowe) działania władz lokalnych i regionalnych, które przyczyniają się do realizacji celów w zakresie różnorodności biologicznej.

| C. | Kwestie do rozważenia przez Komisję Europejską w ramach śródokresowego przeglądu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. |
| --- | --- |

C.

| 50. | Uważa, że w przeglądzie śródokresowym Komisja Europejska powinna uwzględnić wszelkie zmiany, jakie zaszły od czasu inauguracji strategii w 2011 r. do chwili przeglądu w 2015 r., a w szczególności nowe ramy finansowe oraz fundusze UE na lata 2014–2020, a także fakt, że wiele działań przewidzianych w strategii ma być zrealizowanych przed przeglądem śródokresowym. W związku z tym zdecydowanie popiera pogląd Rady, że Komisja Europejska powinna zalecić dalsze działania (15), co przyczyni się do zwiększenia skuteczności drugiego etapu wdrażania strategii, tak aby zapewnić osiągnięcie jej zasadniczego celu do 2020 r. |
| --- | --- |

50.

Uważa, że w przeglądzie śródokresowym Komisja Europejska powinna uwzględnić wszelkie zmiany, jakie zaszły od czasu inauguracji strategii w 2011 r. do chwili przeglądu w 2015 r., a w szczególności nowe ramy finansowe oraz fundusze UE na lata 2014–2020, a także fakt, że wiele działań przewidzianych w strategii ma być zrealizowanych przed przeglądem śródokresowym. W związku z tym zdecydowanie popiera pogląd Rady, że Komisja Europejska powinna zalecić dalsze działania (15), co przyczyni się do zwiększenia skuteczności drugiego etapu wdrażania strategii, tak aby zapewnić osiągnięcie jej zasadniczego celu do 2020 r.

| 51. | Zgadza się z Parlamentem Europejskim, że istotnym sprawdzianem zaangażowania UE w realizację celów w zakresie różnorodności biologicznej będzie ostateczne wykonanie środków przeznaczonych na ten cel w nowych funduszach UE na lata 2014–2020. Niedostateczne uwzględnianie różnorodności biologicznej w strategiach politycznych UE przyczyniło się do porażki pierwszej strategii w tej dziedzinie w 2010 r. (16) W tym celu niezbędna jest metodologia monitorowania wydatków związanych z różnorodnością biologiczną w całym budżecie UE, podobna do opracowywanej na potrzeby wydatków związanych z klimatem. |
| --- | --- |

51.

Zgadza się z Parlamentem Europejskim, że istotnym sprawdzianem zaangażowania UE w realizację celów w zakresie różnorodności biologicznej będzie ostateczne wykonanie środków przeznaczonych na ten cel w nowych funduszach UE na lata 2014–2020. Niedostateczne uwzględnianie różnorodności biologicznej w strategiach politycznych UE przyczyniło się do porażki pierwszej strategii w tej dziedzinie w 2010 r. (16) W tym celu niezbędna jest metodologia monitorowania wydatków związanych z różnorodnością biologiczną w całym budżecie UE, podobna do opracowywanej na potrzeby wydatków związanych z klimatem.

| 52. | Podkreśla znaczenie zazieleniania jako centralnego filaru wspólnej polityki rolnej (WPR) służącego osiągnięciu celów dotyczących różnorodności biologicznej. Konieczne jest podjęcie wyraźniejszych działań prowadzących śródokresowy przegląd WPR w kierunku, który zapewniłby, że zazielenianie doprowadzi do faktycznej poprawy stanu środowiska, w tym do poprawy różnorodności biologicznej na terenach wiejskich w całej Europie. |
| --- | --- |

52.

Podkreśla znaczenie zazieleniania jako centralnego filaru wspólnej polityki rolnej (WPR) służącego osiągnięciu celów dotyczących różnorodności biologicznej. Konieczne jest podjęcie wyraźniejszych działań prowadzących śródokresowy przegląd WPR w kierunku, który zapewniłby, że zazielenianie doprowadzi do faktycznej poprawy stanu środowiska, w tym do poprawy różnorodności biologicznej na terenach wiejskich w całej Europie.

| 53. | Wierzy w ogromny potencjał zielonej infrastruktury będącej skutecznym narzędziem powstrzymywania utraty różnorodności biologicznej, pozwalającym uniknąć fragmentacji siedlisk. Dlatego też oczekuje, że przegląd strategii pomoże określić kluczowe elementy do uwzględnienia przez Komisję Europejską w sprawozdaniu z postępów w zakresie zielonej infrastruktury, które ma zostać przedstawione do końca 2017 r., a w szczególności pomoże przygotować w 2018 r. wniosek dotyczący ustawodawstwa UE w sprawie TEN-G, tj. transeuropejskiej zielonej infrastruktury (w ramach budżetu UE po 2020 r.), co jest powtórzeniem wcześniejszych zaleceń Komitetu w tej kwestii. |
| --- | --- |

53.

Wierzy w ogromny potencjał zielonej infrastruktury będącej skutecznym narzędziem powstrzymywania utraty różnorodności biologicznej, pozwalającym uniknąć fragmentacji siedlisk. Dlatego też oczekuje, że przegląd strategii pomoże określić kluczowe elementy do uwzględnienia przez Komisję Europejską w sprawozdaniu z postępów w zakresie zielonej infrastruktury, które ma zostać przedstawione do końca 2017 r., a w szczególności pomoże przygotować w 2018 r. wniosek dotyczący ustawodawstwa UE w sprawie TEN-G, tj. transeuropejskiej zielonej infrastruktury (w ramach budżetu UE po 2020 r.), co jest powtórzeniem wcześniejszych zaleceń Komitetu w tej kwestii.

| 54. | Przypomina o swym apelu (17) skierowanym do Komisji Europejskiej, by odzwierciedliła w prawodawstwie UE cel zapewnienia zerowej utraty różnorodności biologicznej netto i usług ekosystemowych, biorąc pod uwagę swe prace w odniesieniu do działania 7b unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. |
| --- | --- |

54.

Przypomina o swym apelu (17) skierowanym do Komisji Europejskiej, by odzwierciedliła w prawodawstwie UE cel zapewnienia zerowej utraty różnorodności biologicznej netto i usług ekosystemowych, biorąc pod uwagę swe prace w odniesieniu do działania 7b unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r.

| 55. | Zachęca Komisję Europejską do ustanowienia unijnego systemu zobowiązań i nagród dla miast i regionów za ich osiągnięcia w dziedzinie ochrony różnorodności biologicznej oraz do stworzenia platformy wymiany informacji, która służyłaby wyrażaniu uznania dla europejskich samorządów lokalnych i regionalnych w związku z ich owocnym i znaczącym wkładem w realizację unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. KR uznaje w tym względzie nową nagrodę „Natura 2000”, która jednak skierowana jest do szerokiej gamy zainteresowanych podmiotów. |
| --- | --- |

55.

Zachęca Komisję Europejską do ustanowienia unijnego systemu zobowiązań i nagród dla miast i regionów za ich osiągnięcia w dziedzinie ochrony różnorodności biologicznej oraz do stworzenia platformy wymiany informacji, która służyłaby wyrażaniu uznania dla europejskich samorządów lokalnych i regionalnych w związku z ich owocnym i znaczącym wkładem w realizację unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. KR uznaje w tym względzie nową nagrodę „Natura 2000”, która jednak skierowana jest do szerokiej gamy zainteresowanych podmiotów.

| 56. | Apeluje o zwiększenie dostępności w europejskim systemie informacji o różnorodności biologicznej (BISE) danych wysokiej rozdzielczości o bardziej lokalnym charakterze na temat usług ekosystemowych oraz innych danych z monitoringu poprzez włączenie do niego danych gromadzonych przez regionalne obserwatoria różnorodności biologicznej oraz zagregowanych danych miejskich (takich jak oceny miast w UE na przykład w oparciu o wskaźnik różnorodności biologicznej w miastach/wskaźnik singapurski). Pozwoliłoby to promować wymianę danych i informacji między miastami i regionami, lepiej dostosować wytyczne w polityce UE do warunków w danym regionie, a także ułatwiałoby sprawozdawczość z postępów na poziomie lokalnym i regionalnym w całej Europie. |
| --- | --- |

56.

Apeluje o zwiększenie dostępności w europejskim systemie informacji o różnorodności biologicznej (BISE) danych wysokiej rozdzielczości o bardziej lokalnym charakterze na temat usług ekosystemowych oraz innych danych z monitoringu poprzez włączenie do niego danych gromadzonych przez regionalne obserwatoria różnorodności biologicznej oraz zagregowanych danych miejskich (takich jak oceny miast w UE na przykład w oparciu o wskaźnik różnorodności biologicznej w miastach/wskaźnik singapurski). Pozwoliłoby to promować wymianę danych i informacji między miastami i regionami, lepiej dostosować wytyczne w polityce UE do warunków w danym regionie, a także ułatwiałoby sprawozdawczość z postępów na poziomie lokalnym i regionalnym w całej Europie.

| 57. | Podkreśla, że należy skutecznie kontynuować unijny dialog i współpracę z kluczowymi partnerami w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących, aby pomóc im w opracowaniu lub dostosowaniu polityki z myślą o realizacji celów w zakresie różnorodności biologicznej wyznaczonych na 2020 r. Samorządy w UE mogłyby służyć władzom lokalnym i regionalnym spoza UE wsparciem, jakiego potrzebują, by były w stanie przyczynić się do realizacji unijnych i globalnych celów w zakresie różnorodności biologicznej, poprzez dzielenie się wiedzą i najlepszymi praktykami, a także za pośrednictwem właściwych wspólnych komitetów konsultacyjnych i grup roboczych KR-u, CORLEAP-u i ARLEM-u. W związku z tym KR apeluje do Komisji Europejskiej, by w ramach nowo stworzonego Instrumentu Różnorodności Biologicznej na rzecz Życia (B4Life) promowała zdecentralizowaną współpracę rozwojową między władzami lokalnymi i regionalnymi w UE i krajach rozwijających się. |
| --- | --- |

57.

Podkreśla, że należy skutecznie kontynuować unijny dialog i współpracę z kluczowymi partnerami w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących, aby pomóc im w opracowaniu lub dostosowaniu polityki z myślą o realizacji celów w zakresie różnorodności biologicznej wyznaczonych na 2020 r. Samorządy w UE mogłyby służyć władzom lokalnym i regionalnym spoza UE wsparciem, jakiego potrzebują, by były w stanie przyczynić się do realizacji unijnych i globalnych celów w zakresie różnorodności biologicznej, poprzez dzielenie się wiedzą i najlepszymi praktykami, a także za pośrednictwem właściwych wspólnych komitetów konsultacyjnych i grup roboczych KR-u, CORLEAP-u i ARLEM-u. W związku z tym KR apeluje do Komisji Europejskiej, by w ramach nowo stworzonego Instrumentu Różnorodności Biologicznej na rzecz Życia (B4Life) promowała zdecentralizowaną współpracę rozwojową między władzami lokalnymi i regionalnymi w UE i krajach rozwijających się.

| 58. | Apeluje o uznanie i dalsze wspieranie w ramach strategii UE zaangażowania władz lokalnych jako kluczowych partnerów w ramach inicjatywy BEST, która służy promowaniu ochrony i zrównoważonego korzystania z unikalnej różnorodności biologicznej w regionach najbardziej oddalonych oraz w krajach i na terytoriach zamorskich UE. |
| --- | --- |

58.

Apeluje o uznanie i dalsze wspieranie w ramach strategii UE zaangażowania władz lokalnych jako kluczowych partnerów w ramach inicjatywy BEST, która służy promowaniu ochrony i zrównoważonego korzystania z unikalnej różnorodności biologicznej w regionach najbardziej oddalonych oraz w krajach i na terytoriach zamorskich UE.

| D. | Kwestie do rozważenia przez Komisję Europejską w przyszłych sprawozdaniach składanych CBD w związku z decyzją CBD nr X/22 |
| --- | --- |

D.

| 59. | Wzywa Komisję Europejską do podkreślenia faktu, iż Komisja przywiązuje duże znaczenie do decyzji CBD nr X/22 oraz wdrożenia jej postanowień w Europie. |
| --- | --- |

59.

Wzywa Komisję Europejską do podkreślenia faktu, iż Komisja przywiązuje duże znaczenie do decyzji CBD nr X/22 oraz wdrożenia jej postanowień w Europie.

| 60. | Wzywa Komisję Europejską, by zaznaczyła, że w UE panuje konsensus co do istnienia wyraźnej potrzeby, aby instytucje UE, państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne wdrożyły wielopoziomowe, oparte na współpracy, zintegrowane podejście do realizacji celów z Aichi dotyczących różnorodności biologicznej i powiązanych z nimi celów unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. Mimo znacznych postępów w tym kierunku oraz szeregu przykładów dobrych praktyk w różnych państwach członkowskich, wydaje się, że ów proces wielopoziomowej współpracy i zarządzania nadal nie upowszechnił się odpowiednio w całej UE i wymaga dalszych usprawnień. |
| --- | --- |

60.

Wzywa Komisję Europejską, by zaznaczyła, że w UE panuje konsensus co do istnienia wyraźnej potrzeby, aby instytucje UE, państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne wdrożyły wielopoziomowe, oparte na współpracy, zintegrowane podejście do realizacji celów z Aichi dotyczących różnorodności biologicznej i powiązanych z nimi celów unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. Mimo znacznych postępów w tym kierunku oraz szeregu przykładów dobrych praktyk w różnych państwach członkowskich, wydaje się, że ów proces wielopoziomowej współpracy i zarządzania nadal nie upowszechnił się odpowiednio w całej UE i wymaga dalszych usprawnień.

| 61. | Zwraca się do Komisji Europejskiej, by w swoich sprawozdaniach wyraziła uznanie dla aktywnego zaangażowania szeregu unijnych samorządów lokalnych i regionalnych w globalne działania i sieci na rzecz różnorodności biologicznej, w tym komitety doradcze powołane na podstawie decyzji CBD nr X/22, takie jak komitet doradczy ds. władz szczebla niższego niż krajowy i komitet doradczy ds. miast w ramach globalnego partnerstwa na rzecz lokalnych i regionalnych działań w celu ochrony różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

61.

Zwraca się do Komisji Europejskiej, by w swoich sprawozdaniach wyraziła uznanie dla aktywnego zaangażowania szeregu unijnych samorządów lokalnych i regionalnych w globalne działania i sieci na rzecz różnorodności biologicznej, w tym komitety doradcze powołane na podstawie decyzji CBD nr X/22, takie jak komitet doradczy ds. władz szczebla niższego niż krajowy i komitet doradczy ds. miast w ramach globalnego partnerstwa na rzecz lokalnych i regionalnych działań w celu ochrony różnorodności biologicznej.

| 62. | Uznaje wkład Komisji Europejskiej w wykonanie decyzji CBD nr X/22 przejawiający się we wniosku o niniejszą opinię perspektywiczną i we współpracy nad związanym z nią badaniem KR-u, a także we włączeniu KR-u we wspólne ramy wdrażania unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej, jak również na przykład poprzez wspieranie – za pośrednictwem programów LIFE i INTERREG – budowania potencjału i wymiany sprawdzonych rozwiązań, jak też poprzez nowe możliwości w ramach nowego procesu biogeograficznego oraz stworzoną przez Komisję platformę „Natura 2000”. |
| --- | --- |

62.

Uznaje wkład Komisji Europejskiej w wykonanie decyzji CBD nr X/22 przejawiający się we wniosku o niniejszą opinię perspektywiczną i we współpracy nad związanym z nią badaniem KR-u, a także we włączeniu KR-u we wspólne ramy wdrażania unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej, jak również na przykład poprzez wspieranie – za pośrednictwem programów LIFE i INTERREG – budowania potencjału i wymiany sprawdzonych rozwiązań, jak też poprzez nowe możliwości w ramach nowego procesu biogeograficznego oraz stworzoną przez Komisję platformę „Natura 2000”.

| 63. | Zachęca Komisję Europejską, by w sprawozdaniach składanych CBD w związku z decyzją nr X/22 uwzględniła szczególną rolę władz lokalnych i regionalnych w działaniach zewnętrznych UE jako jedno z kluczowych działań, na które Wspólnota/Unia Europejska zamierza kłaść większy nacisk w przyszłości, z myślą o zbadaniu – we współpracy z KR-em – dodatkowych możliwości wspierania zdecentralizowanej współpracy między samorządami lokalnymi i regionalnymi z UE, z krajów rozwijających się i z krajów sąsiadujących z UE w zakresie zrównoważonego zarządzania różnorodnością biologiczną i ekosystemami, w związku z działaniem g) przewidzianym w decyzji CBD nr X/22. |
| --- | --- |

63.

Zachęca Komisję Europejską, by w sprawozdaniach składanych CBD w związku z decyzją nr X/22 uwzględniła szczególną rolę władz lokalnych i regionalnych w działaniach zewnętrznych UE jako jedno z kluczowych działań, na które Wspólnota/Unia Europejska zamierza kłaść większy nacisk w przyszłości, z myślą o zbadaniu – we współpracy z KR-em – dodatkowych możliwości wspierania zdecentralizowanej współpracy między samorządami lokalnymi i regionalnymi z UE, z krajów rozwijających się i z krajów sąsiadujących z UE w zakresie zrównoważonego zarządzania różnorodnością biologiczną i ekosystemami, w związku z działaniem g) przewidzianym w decyzji CBD nr X/22.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

(1)  COM(2011) 244 final.

1

(2)  Konkluzje Rady ds. Środowiska z 21 czerwca i z 19 grudnia 2011 r.

2

(3)  Zob. http://www.cbd.int/decision/cop/default.shtml?id=12268.

3

(4)  W niniejszej opinii pojęcie „władze lokalne i regionalne” stosuje się tak, jak jest ono używane w kontekście unijnym. W kontekście ONZ i CBD, gdzie regiony rozumie się w skali ponadnarodowej bądź światowej, pojęcie to oznacza „władze lokalne i władze szczebla subpaństwowego”.

4

(5)  CDR273-2011_FIN_AC; COR 2014-01728-00-00-RES-TRA.

5

(6)  Zob. http://www.cbd.int/decision/cop/default.shtml?id=12288.

6

(7)  Zob. http://www.cbd.int/decision/cop/default.shtml?id=13169.

7

(8)  CdR 112/2010 fin.

8

(9)  Konkluzje Rady ds. Środowiska, http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_Data/docs/pressdata/en/envir/143185.pdf.

9

(10)  Badanie przeprowadzone przez Ecologic Institute i ICLEI w czerwcu 2014 r., http://cor.europa.eu/en/documentation/studies/Pages/studies-2014.aspx.

10

(11)  CDR4577-2013_00_00_TRA_AC.

11

(12)  CDR4577-2013_00_00_TRA_AC.

12

(13)  Wniosek Komisji Europejskiej COM(2013) 620 final.

13

(14)  CdR 86/2012 fin.

14

(15)  Konkluzje Rady ds. Środowiska z 19 grudnia 2011 r.

15

(16)  Rezolucja PE (2011/2307(INI)).

16

(17)  CDR4577-2013_00_00_TRA_AC.

17

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/53 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/53

---

Opinia Komitetu Regionów – Wykonanie budżetu UE

2014/C 271/10

| Sprawozdawca | Adam STRUZIK (PL/EPL), marszałek województwa mazowieckiego |
| --- | --- |

Sprawozdawca

Adam STRUZIK (PL/EPL), marszałek województwa mazowieckiego

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Zwraca uwagę, że po raz pierwszy sporządza opinię w sprawie wykonania budżetu UE, by przedstawić poglądy władz lokalnych i regionalnych, zarówno w odniesieniu do obecnej perspektywy finansowej, jak i lat 2014–2020. |
| --- | --- |

1.

Zwraca uwagę, że po raz pierwszy sporządza opinię w sprawie wykonania budżetu UE, by przedstawić poglądy władz lokalnych i regionalnych, zarówno w odniesieniu do obecnej perspektywy finansowej, jak i lat 2014–2020.

| 2. | Informuje, że dla zwiększenia jakości opinii w sprawie wykonania budżetu UE została przeprowadzona wśród władz lokalnych i regionalnych (WRL) ankieta (1), która spotkała się z bardzo szerokim odzewem, co odzwierciedla zainteresowanie tą problematyką i wskazuje na chęć współpracy w poszukiwaniu rozwiązań problemów oraz uruchamianiu potencjału tkwiącego w podejściu terytorialnym. |
| --- | --- |

2.

Informuje, że dla zwiększenia jakości opinii w sprawie wykonania budżetu UE została przeprowadzona wśród władz lokalnych i regionalnych (WRL) ankieta (1), która spotkała się z bardzo szerokim odzewem, co odzwierciedla zainteresowanie tą problematyką i wskazuje na chęć współpracy w poszukiwaniu rozwiązań problemów oraz uruchamianiu potencjału tkwiącego w podejściu terytorialnym.

| 3. | Podkreśla, że budżet UE jest bardzo ważnym instrumentem osiągania celów Unii Europejskiej. Jego rolę trzeba podkreślić szczególnie teraz – w kontekście utrzymującego się nadal w wielu krajach kryzysu finansów publicznych oraz konieczności wspierania konkurencyjności gospodarki europejskiej, tworzenia miejsc pracy oraz promocji wspólnych wartości europejskich. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że budżet UE jest bardzo ważnym instrumentem osiągania celów Unii Europejskiej. Jego rolę trzeba podkreślić szczególnie teraz – w kontekście utrzymującego się nadal w wielu krajach kryzysu finansów publicznych oraz konieczności wspierania konkurencyjności gospodarki europejskiej, tworzenia miejsc pracy oraz promocji wspólnych wartości europejskich.

| 4. | Zauważa, że budżet UE dostarcza środków na osiąganie celów Unii Europejskiej określonych w traktatach i uzgadnianych na najwyższych politycznych szczeblach (pomiędzy Radą, Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską), ale jednocześnie jest niezbędnym instrumentem wsparcia osiągania celów polityk publicznych prowadzonych na poziomie krajów członkowskich oraz działań prowadzonych przez WRL. W tym kontekście sądzi, że większe ukierunkowanie na wyniki będzie sprzyjało lepszemu doborowi celów i instrumentów dla odzwierciedlenia zróżnicowania sytuacji pomiędzy różnymi terytoriami UE, a tym samym będzie prowadziło do zwiększenia skuteczności i efektywności budżetu UE. |
| --- | --- |

4.

Zauważa, że budżet UE dostarcza środków na osiąganie celów Unii Europejskiej określonych w traktatach i uzgadnianych na najwyższych politycznych szczeblach (pomiędzy Radą, Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską), ale jednocześnie jest niezbędnym instrumentem wsparcia osiągania celów polityk publicznych prowadzonych na poziomie krajów członkowskich oraz działań prowadzonych przez WRL. W tym kontekście sądzi, że większe ukierunkowanie na wyniki będzie sprzyjało lepszemu doborowi celów i instrumentów dla odzwierciedlenia zróżnicowania sytuacji pomiędzy różnymi terytoriami UE, a tym samym będzie prowadziło do zwiększenia skuteczności i efektywności budżetu UE.

| 5. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne uczestniczą we wdrażaniu budżetu UE jako bezpośredni beneficjenci i jako zarządzający funduszami europejskimi, nie mniej jednak odpowiedzialność za wykonanie budżetu na poziomie lokalnym i regionalnym jest dzielona z państwami członkowskimi, Komisją Europejską i innymi instytucjami europejskimi. |
| --- | --- |

5.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne uczestniczą we wdrażaniu budżetu UE jako bezpośredni beneficjenci i jako zarządzający funduszami europejskimi, nie mniej jednak odpowiedzialność za wykonanie budżetu na poziomie lokalnym i regionalnym jest dzielona z państwami członkowskimi, Komisją Europejską i innymi instytucjami europejskimi.

| 6. | Z zadowoleniem stwierdza, że zgodnie z regulacjami prawnymi dotyczącymi okresu programowania 2014–2020 została wzmocniona rola wymiaru terytorialnego w realizacji polityk europejskich – tym samym rola WRL w realizacji budżetu UE jeszcze wzrośnie. |
| --- | --- |

6.

Z zadowoleniem stwierdza, że zgodnie z regulacjami prawnymi dotyczącymi okresu programowania 2014–2020 została wzmocniona rola wymiaru terytorialnego w realizacji polityk europejskich – tym samym rola WRL w realizacji budżetu UE jeszcze wzrośnie.

| 7. | W niniejszej opinii skupia się na funduszach mających największe znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych, w tym przede wszystkim na Europejskich Funduszach Strukturalnych i Inwestycyjnych (EFSI): Europejskim Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Funduszu Spójności, Europejskim Funduszu Społecznym (EFS), Europejskim Funduszu Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i Europejskim Funduszu Morskim i Rybackim (EFMR), nie mniej jednak wskazuje także na ważność innych funduszy takich jak HORYZONT 2020 dla osiągania celów rozwoju wyznaczanych na poziomie europejskim, krajowym, jak i regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

7.

W niniejszej opinii skupia się na funduszach mających największe znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych, w tym przede wszystkim na Europejskich Funduszach Strukturalnych i Inwestycyjnych (EFSI): Europejskim Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Funduszu Spójności, Europejskim Funduszu Społecznym (EFS), Europejskim Funduszu Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i Europejskim Funduszu Morskim i Rybackim (EFMR), nie mniej jednak wskazuje także na ważność innych funduszy takich jak HORYZONT 2020 dla osiągania celów rozwoju wyznaczanych na poziomie europejskim, krajowym, jak i regionalnym i lokalnym.

Szybkość realizacji budżetu

| 8. | Stwierdza, że biorąc pod uwagę bieżącą sytuację społeczno-gospodarczą, fakt późnego przyjęcia ram prawnych funduszy UE na lata 2007–2013 oraz przypominając, że wiele polityk europejskich zostało stworzonych w celu osiągnięcia długoterminowych celów strukturalnych a nie promocji krótkotrwałych efektów podażowych, szybkość realizacji budżetu UE należy ocenić jako satysfakcjonującą. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza, że biorąc pod uwagę bieżącą sytuację społeczno-gospodarczą, fakt późnego przyjęcia ram prawnych funduszy UE na lata 2007–2013 oraz przypominając, że wiele polityk europejskich zostało stworzonych w celu osiągnięcia długoterminowych celów strukturalnych a nie promocji krótkotrwałych efektów podażowych, szybkość realizacji budżetu UE należy ocenić jako satysfakcjonującą.

| 9. | Z niepokojem zauważa, że mimo generalnie satysfakcjonującej szybkości realizacji budżetu UE, występuje znaczne zróżnicowanie tempa wykonania budżetu między państwami członkowskimi i poszczególnymi funduszami. |
| --- | --- |

9.

Z niepokojem zauważa, że mimo generalnie satysfakcjonującej szybkości realizacji budżetu UE, występuje znaczne zróżnicowanie tempa wykonania budżetu między państwami członkowskimi i poszczególnymi funduszami.

| 10. | Stwierdza, że na zróżnicowanie w szybkości realizacji budżetu UE pomiędzy krajami ma wpływ wiele czynników – tylko niektóre z nich są związane bezpośrednio z realizacją wydatków na poziomie WRL. Do czynników mających wpływ na szybkość wdrażania budżetu UE należy zaliczyć:






  — | skuteczność systemu zarządzania w poszczególnych państwach członkowskich, |
| --- | --- | --- |

10.

Stwierdza, że na zróżnicowanie w szybkości realizacji budżetu UE pomiędzy krajami ma wpływ wiele czynników – tylko niektóre z nich są związane bezpośrednio z realizacją wydatków na poziomie WRL. Do czynników mających wpływ na szybkość wdrażania budżetu UE należy zaliczyć:

—

skuteczność systemu zarządzania w poszczególnych państwach członkowskich,

| — | różnice w wewnętrznych przepisach poszczególnych funduszy i w stopniu ich skomplikowania, |
| --- | --- |

—

różnice w wewnętrznych przepisach poszczególnych funduszy i w stopniu ich skomplikowania,

| — | jakość krajowych ram prawnych, |
| --- | --- |

—

jakość krajowych ram prawnych,

| — | dostępność środków finansowych na współfinansowanie, |
| --- | --- |

—

dostępność środków finansowych na współfinansowanie,

| — | zdolności administracyjne; |
| --- | --- |

—

zdolności administracyjne;

| — | skuteczność koordynacji, systemy wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa; |
| --- | --- |

—

skuteczność koordynacji, systemy wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa;

| 11. | Zauważa, że według opinii władz lokalnych i regionalnych największy wpływ na szybkość realizacji budżetu UE na poziomie europejskim mają państwa członkowskie, natomiast na szybkość wdrażania projektów współfinansowanych z budżetu UE największy wpływ ma zdolność administracyjna władz lokalnych i regionalnych, a następnie dostępność środków (publicznych i krajowych) na współfinansowanie oraz stopień komplikacji przepisów poszczególnych funduszy. |
| --- | --- |

11.

Zauważa, że według opinii władz lokalnych i regionalnych największy wpływ na szybkość realizacji budżetu UE na poziomie europejskim mają państwa członkowskie, natomiast na szybkość wdrażania projektów współfinansowanych z budżetu UE największy wpływ ma zdolność administracyjna władz lokalnych i regionalnych, a następnie dostępność środków (publicznych i krajowych) na współfinansowanie oraz stopień komplikacji przepisów poszczególnych funduszy.

| 12. | Zauważa w tym kontekście, że skargi na powolne wdrażanie projektów współfinansowanych przez budżet UE z powodu niskiej zdolności administracyjnej władz lokalnych i regionalnych są tylko w części uzasadnione. Władze regionalne i lokalne mają świadomość często niewystarczającej własnej zdolności administracyjnej, ale na szybkość wdrażania na poziomie lokalnym i regionalnym funduszy UE mają wpływ także zagadnienia będące w kompetencji państw członkowskich i Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

12.

Zauważa w tym kontekście, że skargi na powolne wdrażanie projektów współfinansowanych przez budżet UE z powodu niskiej zdolności administracyjnej władz lokalnych i regionalnych są tylko w części uzasadnione. Władze regionalne i lokalne mają świadomość często niewystarczającej własnej zdolności administracyjnej, ale na szybkość wdrażania na poziomie lokalnym i regionalnym funduszy UE mają wpływ także zagadnienia będące w kompetencji państw członkowskich i Komisji Europejskiej.

| 13. | Wzywa w związku z powyższym państwa członkowskie do zwiększenia współpracy i koordynacji działań z WRL przy przygotowaniu programów operacyjnych oraz szczegółowych rozwiązań implementacyjnych, tak aby zapewnić maksymalną szybkość i jakość wdrażania funduszy UE a także zminimalizować obciążenia po stronie beneficjentów. |
| --- | --- |

13.

Wzywa w związku z powyższym państwa członkowskie do zwiększenia współpracy i koordynacji działań z WRL przy przygotowaniu programów operacyjnych oraz szczegółowych rozwiązań implementacyjnych, tak aby zapewnić maksymalną szybkość i jakość wdrażania funduszy UE a także zminimalizować obciążenia po stronie beneficjentów.

| 14. | Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do większej aktywności dotyczącej nowej perspektywy finansowej, w tym do wdrożenia programów informacyjno-szkoleniowych dla WRL, mających na celu zwiększanie szybkości i jakości wdrożenia budżetu UE. |
| --- | --- |

14.

Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do większej aktywności dotyczącej nowej perspektywy finansowej, w tym do wdrożenia programów informacyjno-szkoleniowych dla WRL, mających na celu zwiększanie szybkości i jakości wdrożenia budżetu UE.

| 15. | Wskazuje, że na szybkość realizacji budżetu może mieć też wpływ wskazywanie przez Komisję Europejską najlepszych przykładów („best practice”) projektów w szczególności w tych obszarach, które wymagają zintegrowanego podejścia włączającego wiele funduszy, programów i wielu partnerów, w tym realizowanych w ramach takich nowych instrumentów jak zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT) oraz rozwój kierowany przez społeczność lokalną (RKSL). |
| --- | --- |

15.

Wskazuje, że na szybkość realizacji budżetu może mieć też wpływ wskazywanie przez Komisję Europejską najlepszych przykładów („best practice”) projektów w szczególności w tych obszarach, które wymagają zintegrowanego podejścia włączającego wiele funduszy, programów i wielu partnerów, w tym realizowanych w ramach takich nowych instrumentów jak zintegrowane inwestycje terytorialne (ZIT) oraz rozwój kierowany przez społeczność lokalną (RKSL).

| 16. | Wskazuje dodatkowo także inne możliwości zwiększenia szybkości realizacji projektów współfinansowanych przez UE na poziomie władz lokalnych i regionalnych:






  — | poświęcenie większej uwagi uproszczaniu procedur dla beneficjentów, |
| --- | --- | --- |

16.

Wskazuje dodatkowo także inne możliwości zwiększenia szybkości realizacji projektów współfinansowanych przez UE na poziomie władz lokalnych i regionalnych:

—

poświęcenie większej uwagi uproszczaniu procedur dla beneficjentów,

| — | terminowe wdrożenie przez państwa członkowskie warunków ex ante, które są w większości przypadków poza zakresem odpowiedzialności WRL, |
| --- | --- |

—

terminowe wdrożenie przez państwa członkowskie warunków ex ante, które są w większości przypadków poza zakresem odpowiedzialności WRL,

| — | szersze zastosowanie kosztów uproszczonych, |
| --- | --- |

—

szersze zastosowanie kosztów uproszczonych,

| — | stosowanie maksymalnych stawek współfinansowania unijnego, |
| --- | --- |

—

stosowanie maksymalnych stawek współfinansowania unijnego,

| — | uproszczony dostęp do innych finansowych instrumentów krajowych, prywatnych oraz EBI, |
| --- | --- |

—

uproszczony dostęp do innych finansowych instrumentów krajowych, prywatnych oraz EBI,

| — | wzięcie pod uwagę (przez Komisję) zwolnienia z obowiązku zaliczania współfinansowania projektów unijnych do obliczania deficytu sektora finansów publicznych. |
| --- | --- |

—

wzięcie pod uwagę (przez Komisję) zwolnienia z obowiązku zaliczania współfinansowania projektów unijnych do obliczania deficytu sektora finansów publicznych.

| 17. | Wyraża przekonanie, że nowe przepisy dotyczące EFSI wpłyną pozytywnie na szybkość wdrażania projektów współfinansowanych przez budżet UE na poziomie WRL. Niemniej jednak na obecnym etapie przygotowań do uruchomienia perspektywy 2014–2020 nie można ocenić na ile i w jakich obszarach takie przyspieszenie będzie miało miejsce. |
| --- | --- |

17.

Wyraża przekonanie, że nowe przepisy dotyczące EFSI wpłyną pozytywnie na szybkość wdrażania projektów współfinansowanych przez budżet UE na poziomie WRL. Niemniej jednak na obecnym etapie przygotowań do uruchomienia perspektywy 2014–2020 nie można ocenić na ile i w jakich obszarach takie przyspieszenie będzie miało miejsce.

| 18. | Z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie przez Komisję Europejską tablicy wyników w dziedzinie uproszczenia w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 (2). |
| --- | --- |

18.

Z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie przez Komisję Europejską tablicy wyników w dziedzinie uproszczenia w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 (2).

| 19. | Apeluje w odniesieniu do następnego okresu programowania (po 2020 r.) o poprawę jakości i skuteczności dialogu między instytucjami europejskimi i państwami członkowskimi w tym obszarze, tak by przedstawić projekty rozporządzeń, przeprowadzić negocjacje i zakończyć dyskusje na temat propozycji legislacyjnych wystarczająco wcześnie, aby móc rozpocząć wdrażanie budżetu europejskiego na początku 2021 r. |
| --- | --- |

19.

Apeluje w odniesieniu do następnego okresu programowania (po 2020 r.) o poprawę jakości i skuteczności dialogu między instytucjami europejskimi i państwami członkowskimi w tym obszarze, tak by przedstawić projekty rozporządzeń, przeprowadzić negocjacje i zakończyć dyskusje na temat propozycji legislacyjnych wystarczająco wcześnie, aby móc rozpocząć wdrażanie budżetu europejskiego na początku 2021 r.

| 20. | Odnotowuje, że nie ma pełnych danych statystycznych dotyczących udziału władz lokalnych i regionalnych w realizacji budżetu UE. Wzywa w związku z tym Komisję Europejską i państwa członkowskie do regularnego publikowania danych dotyczących tego zagadnienia (także w rocznych raportach implementacyjnych oraz okresowym raporcie kohezyjnym) oraz dokonywania regularnych ewaluacji na ten temat, które powinny być przedmiotem dyskusji z udziałem Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

20.

Odnotowuje, że nie ma pełnych danych statystycznych dotyczących udziału władz lokalnych i regionalnych w realizacji budżetu UE. Wzywa w związku z tym Komisję Europejską i państwa członkowskie do regularnego publikowania danych dotyczących tego zagadnienia (także w rocznych raportach implementacyjnych oraz okresowym raporcie kohezyjnym) oraz dokonywania regularnych ewaluacji na ten temat, które powinny być przedmiotem dyskusji z udziałem Komitetu Regionów.

Poziom błędów i inne kwestie związane z zarządzaniem

| 21. | Wskazuje, że zgodnie z danymi Komisji Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Obrachunkowego główne obszary błędów są następujące:






  — | niekwalifikowalność wydatków, |
| --- | --- | --- |

21.

Wskazuje, że zgodnie z danymi Komisji Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Obrachunkowego główne obszary błędów są następujące:

—

niekwalifikowalność wydatków,

| — | nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych. |
| --- | --- |

—

nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych.

| 22. | Zauważa, że koszt kontroli audytu wydatków dokonywanych w ramach polityki spójności można szacować na ok. 860 mln EUR lub 0,2 % całkowitego budżetu EFRR/Funduszu Spójności i EFS (3). |
| --- | --- |

22.

Zauważa, że koszt kontroli audytu wydatków dokonywanych w ramach polityki spójności można szacować na ok. 860 mln EUR lub 0,2 % całkowitego budżetu EFRR/Funduszu Spójności i EFS (3).

| 23. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że od 2009 r. z badań Trybunału Obrachunkowego wynika, iż poziom nieprawidłowości w zakresie wydatków związanych z polityką spójności w okresie programowania 2007–2013 jest wyraźnie niższy od poziomu odnotowanego w okresie 2000–2006 (4). |
| --- | --- |

23.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że od 2009 r. z badań Trybunału Obrachunkowego wynika, iż poziom nieprawidłowości w zakresie wydatków związanych z polityką spójności w okresie programowania 2007–2013 jest wyraźnie niższy od poziomu odnotowanego w okresie 2000–2006 (4).

| 24. | Stwierdza, że poziom błędów w tych obszarach nie jest odzwierciedleniem nadużyć w wykorzystaniu środków (oszustw), ale zdolności do przestrzegania ustalonych zasad przez grupy beneficjentów takich jak WRL oraz jakości krajowych i europejskich systemów koordynacji, kontroli i systemów zarządzania. |
| --- | --- |

24.

Stwierdza, że poziom błędów w tych obszarach nie jest odzwierciedleniem nadużyć w wykorzystaniu środków (oszustw), ale zdolności do przestrzegania ustalonych zasad przez grupy beneficjentów takich jak WRL oraz jakości krajowych i europejskich systemów koordynacji, kontroli i systemów zarządzania.

| 25. | Zauważa w tym kontekście, że zmniejszenie ilości błędów w tych dwóch obszarach zależy od współdziałania WRL, państw członkowskich oraz Komisji Europejskiej i innych instytucji europejskich. Wzywa więc do zacieśniania współpracy nie tylko na etapie wdrażania programów i projektów współfinansowanych przez UE, ale także przygotowywania przepisów prawa oraz wytycznych. Wskazuje na konieczność przeprowadzania przez służby Komisji oceny zgodności systemów krajowych w zakresie kwalifikowalności i zamówień publicznych z prawem europejskim przed rozpoczęciem wdrażania programów i projektów, a nie tylko w trakcie ich realizacji. |
| --- | --- |

25.

Zauważa w tym kontekście, że zmniejszenie ilości błędów w tych dwóch obszarach zależy od współdziałania WRL, państw członkowskich oraz Komisji Europejskiej i innych instytucji europejskich. Wzywa więc do zacieśniania współpracy nie tylko na etapie wdrażania programów i projektów współfinansowanych przez UE, ale także przygotowywania przepisów prawa oraz wytycznych. Wskazuje na konieczność przeprowadzania przez służby Komisji oceny zgodności systemów krajowych w zakresie kwalifikowalności i zamówień publicznych z prawem europejskim przed rozpoczęciem wdrażania programów i projektów, a nie tylko w trakcie ich realizacji.

| 26. | Przypomina, że w wyniku wykrycia nieprawidłowości dokonuje się korekt finansowych, co wpływa nie tylko na szybkość wdrażania funduszy unijnych, ale również negatywnie rzutuje na możliwość osiągnięcia oczekiwanych rezultatów. |
| --- | --- |

26.

Przypomina, że w wyniku wykrycia nieprawidłowości dokonuje się korekt finansowych, co wpływa nie tylko na szybkość wdrażania funduszy unijnych, ale również negatywnie rzutuje na możliwość osiągnięcia oczekiwanych rezultatów.

| 27. | Wyraża zadowolenie, że zasady kwalifikowalności wydatków będą stosowane w nowym okresie programowania w sposób bardziej elastyczny. W tym kontekście szczególnie pozytywnie należy ocenić propozycje w ramach EFS, które pozwalają na szersze wykorzystanie płatności ryczałtowych i stałych stawek zamiast zwrotu rzeczywistych kosztów. Powinno to mieć pozytywny wpływ na obciążenia administracyjne dla beneficjentów, pod warunkiem że Komisja uważnie będzie monitorować sytuację, aby zachęcić te państwa członkowskie, które się wahają, do skorzystania z proponowanych mechanizmów upraszczających. |
| --- | --- |

27.

Wyraża zadowolenie, że zasady kwalifikowalności wydatków będą stosowane w nowym okresie programowania w sposób bardziej elastyczny. W tym kontekście szczególnie pozytywnie należy ocenić propozycje w ramach EFS, które pozwalają na szersze wykorzystanie płatności ryczałtowych i stałych stawek zamiast zwrotu rzeczywistych kosztów. Powinno to mieć pozytywny wpływ na obciążenia administracyjne dla beneficjentów, pod warunkiem że Komisja uważnie będzie monitorować sytuację, aby zachęcić te państwa członkowskie, które się wahają, do skorzystania z proponowanych mechanizmów upraszczających.

| 28. | Apeluje, że z uwagi na fakt, że kosztów uproszczonych nie stosuje się do projektów realizowanych w ramach zamówień publicznych, Komisja powinna zbadać możliwości wprowadzenia podobnych uproszczeń dla projektów, które są finansowane z innych funduszy niż EFS. |
| --- | --- |

28.

Apeluje, że z uwagi na fakt, że kosztów uproszczonych nie stosuje się do projektów realizowanych w ramach zamówień publicznych, Komisja powinna zbadać możliwości wprowadzenia podobnych uproszczeń dla projektów, które są finansowane z innych funduszy niż EFS.

| 29. | Wyraża uznanie za dotychczasowe kroki w kierunku dostosowania na poziomie przepisów zasad i procedur dla wszystkich ESIF, jednak wskazuje, że wśród WRL panuje duża niepewność co do wpływu nowych regulacji na ułatwienie wdrożenia oraz zwiększenie możliwości koordynacji pomiędzy ESIF oraz innymi zewnętrznymi funduszami takimi jak np. HORYZONT 2020. Wskazuje to na potrzebę podjęcia akcji informacyjno-szkoleniowej przez Komisję Europejską, Europejski Trybunał Obrachunkowy oraz państwa członkowskie, w tym także na rzecz promocji stosowania modeli uproszczonych kosztów (5). |
| --- | --- |

29.

Wyraża uznanie za dotychczasowe kroki w kierunku dostosowania na poziomie przepisów zasad i procedur dla wszystkich ESIF, jednak wskazuje, że wśród WRL panuje duża niepewność co do wpływu nowych regulacji na ułatwienie wdrożenia oraz zwiększenie możliwości koordynacji pomiędzy ESIF oraz innymi zewnętrznymi funduszami takimi jak np. HORYZONT 2020. Wskazuje to na potrzebę podjęcia akcji informacyjno-szkoleniowej przez Komisję Europejską, Europejski Trybunał Obrachunkowy oraz państwa członkowskie, w tym także na rzecz promocji stosowania modeli uproszczonych kosztów (5).

| 30. | Wskazuje, że pozytywny wpływ na poziom nieprawidłowości powinno mieć stworzenie dla wszystkich ESIF wspólnych podstawowych zasad i przygotowanie przez państwa członkowskie krajowych zasad kwalifikowania wydatków w odniesieniu do specyficznych potrzeb terytorialnych. |
| --- | --- |

30.

Wskazuje, że pozytywny wpływ na poziom nieprawidłowości powinno mieć stworzenie dla wszystkich ESIF wspólnych podstawowych zasad i przygotowanie przez państwa członkowskie krajowych zasad kwalifikowania wydatków w odniesieniu do specyficznych potrzeb terytorialnych.

| 31. | Proponuje w odniesieniu do systemów kontroli, zwrócenie większej uwagi na zapewnienie koordynacji pomiędzy kontrolami organizowanymi przez różne instytucje zarządzające i audytowe: krajowe, regionalne, Komisję, ETO. Przypomina, że kontrole muszą spełniać swoją funkcję: poprawę jakości wdrożenia projektów. W tym kontekście przypomina, że korekty finansowe są często stosowane w odczuciu WRL nieproporcjonalne do skali nieprawidłowości. |
| --- | --- |

31.

Proponuje w odniesieniu do systemów kontroli, zwrócenie większej uwagi na zapewnienie koordynacji pomiędzy kontrolami organizowanymi przez różne instytucje zarządzające i audytowe: krajowe, regionalne, Komisję, ETO. Przypomina, że kontrole muszą spełniać swoją funkcję: poprawę jakości wdrożenia projektów. W tym kontekście przypomina, że korekty finansowe są często stosowane w odczuciu WRL nieproporcjonalne do skali nieprawidłowości.

| 32. | Wyraża zaniepokojenie, że w wyniku braku zdolności administracyjnej i zasobów organy kontroli coraz częściej zlecają audyt wyspecjalizowanym firmom w sektorze prywatnym (48 %), zwiększając w ten sposób całkowite koszty finansowe ponoszone przez sektor publiczny oraz tracąc kontrolę nad programowaniem projektów. |
| --- | --- |

32.

Wyraża zaniepokojenie, że w wyniku braku zdolności administracyjnej i zasobów organy kontroli coraz częściej zlecają audyt wyspecjalizowanym firmom w sektorze prywatnym (48 %), zwiększając w ten sposób całkowite koszty finansowe ponoszone przez sektor publiczny oraz tracąc kontrolę nad programowaniem projektów.

Płynność budżetu UE i zagadnienia planowania finansowego

| 33. | Zauważa, że każdego roku budżet UE ma coraz większy problem z zapewnieniem stabilnego strumienia przychodów ze strony krajów członkowskich. Wynika to z coraz większej liczby niespłaconych wierzytelności na koniec każdego roku budżetowego. |
| --- | --- |

33.

Zauważa, że każdego roku budżet UE ma coraz większy problem z zapewnieniem stabilnego strumienia przychodów ze strony krajów członkowskich. Wynika to z coraz większej liczby niespłaconych wierzytelności na koniec każdego roku budżetowego.

| 34. | Wskazuje, że ten problem może mieć znaczący wpływ na działania WRL w postaci dłuższego okresu oczekiwania na zwrot kosztów, co jest szczególnie niepokojące w krajach najbardziej dotkniętych przez kryzys. |
| --- | --- |

34.

Wskazuje, że ten problem może mieć znaczący wpływ na działania WRL w postaci dłuższego okresu oczekiwania na zwrot kosztów, co jest szczególnie niepokojące w krajach najbardziej dotkniętych przez kryzys.

| 35. | Zauważa, że przyczynami narastania niespłaconych wierzytelności na poziomie budżetu UE są:






  — | trudności w precyzyjnym planowaniu rocznych wydatków po stronie państw członkowskich i bardzo mechaniczne planowanie środków na płatności przez Komisję Europejską, |
| --- | --- | --- |

35.

Zauważa, że przyczynami narastania niespłaconych wierzytelności na poziomie budżetu UE są:

—

trudności w precyzyjnym planowaniu rocznych wydatków po stronie państw członkowskich i bardzo mechaniczne planowanie środków na płatności przez Komisję Europejską,

| — | konflikty dotyczące wkładów poszczególnych państw członkowskich w finansowanie wydatków rocznych budżetów UE. |
| --- | --- |

—

konflikty dotyczące wkładów poszczególnych państw członkowskich w finansowanie wydatków rocznych budżetów UE.

| 36. | Stwierdza z niepokojem, że może prowadzić to do sytuacji, w której rośnie suma RAL (6). Problem ten dotyka zwłaszcza politykę spójności i rozwoju obszarów wiejskich. Zakładając, że nie nastąpią duże straty alokacji krajów członkowskich w wyniku zastosowania zasady automatycznego anulowania zobowiązań, może to doprowadzić do potrzeby znacznego zwiększenia budżetu UE na rok 2014 i 2015. |
| --- | --- |

36.

Stwierdza z niepokojem, że może prowadzić to do sytuacji, w której rośnie suma RAL (6). Problem ten dotyka zwłaszcza politykę spójności i rozwoju obszarów wiejskich. Zakładając, że nie nastąpią duże straty alokacji krajów członkowskich w wyniku zastosowania zasady automatycznego anulowania zobowiązań, może to doprowadzić do potrzeby znacznego zwiększenia budżetu UE na rok 2014 i 2015.

| 37. | Zauważa, że wydłużenie w nowym okresie programowania zasady automatycznego anulowania do N+3 lat, będzie potencjalnie generować nawet wyższy poziom RAL-ów – nie należy jednak tego traktować jako zachętę do zwiększenia liczby umarzanych przez Komisję środków, ale raczej jako konieczność poprawy jakości planowania finansowego na wszystkich poziomach – lokalnym, krajowym i europejskim. |
| --- | --- |

37.

Zauważa, że wydłużenie w nowym okresie programowania zasady automatycznego anulowania do N+3 lat, będzie potencjalnie generować nawet wyższy poziom RAL-ów – nie należy jednak tego traktować jako zachętę do zwiększenia liczby umarzanych przez Komisję środków, ale raczej jako konieczność poprawy jakości planowania finansowego na wszystkich poziomach – lokalnym, krajowym i europejskim.

| 38. | Stwierdza, że dla poprawy jakości planowania finansowego na poziomie władz lokalnych i regionalnych pozytywny wpływ mogłaby mieć większa czytelność w zakresie sposobu wykorzystania zaliczki finansowej na poziomie beneficjentów (udostępnianej przez Komisję dla państw członkowskich) i wprowadzenie w nowych rozporządzeniach dotyczących polityki spójności ograniczeń co do limitu czasu płatności na rzecz beneficjentów do 90 dni. |
| --- | --- |

38.

Stwierdza, że dla poprawy jakości planowania finansowego na poziomie władz lokalnych i regionalnych pozytywny wpływ mogłaby mieć większa czytelność w zakresie sposobu wykorzystania zaliczki finansowej na poziomie beneficjentów (udostępnianej przez Komisję dla państw członkowskich) i wprowadzenie w nowych rozporządzeniach dotyczących polityki spójności ograniczeń co do limitu czasu płatności na rzecz beneficjentów do 90 dni.

Zorientowanie na rezultaty

| 39. | Stwierdza, że rezultaty wydatkowania funduszy UE są zawsze bardziej widoczne w kontekście lokalnym i regionalnym niż w kategoriach makroekonomicznych. Niemniej jednak bardzo często wpływ budżetu UE na rozwój Europy, poszczególnych krajów i regionów nie może być właściwie pokazany ze względu na niezadowalającą jakość analiz i koncentrację uwagi na szybkości wydatków, a nie osiąganiu założonych rezultatów. |
| --- | --- |

39.

Stwierdza, że rezultaty wydatkowania funduszy UE są zawsze bardziej widoczne w kontekście lokalnym i regionalnym niż w kategoriach makroekonomicznych. Niemniej jednak bardzo często wpływ budżetu UE na rozwój Europy, poszczególnych krajów i regionów nie może być właściwie pokazany ze względu na niezadowalającą jakość analiz i koncentrację uwagi na szybkości wydatków, a nie osiąganiu założonych rezultatów.

| 40. | Wyraża w tym kontekście zadowolenie, że w ramach perspektywy 2014–2020 wszystkie fundusze UE, w tym w szczególności EFSI, będą bardziej zorientowane na rezultaty. Według wyników ankiety daje to możliwość zwiększenia efektywności wykorzystania funduszy UE i zwiększenia możliwości osiągania celów UE poprzez interwencje ukierunkowane tematycznie i terytorialnie. |
| --- | --- |

40.

Wyraża w tym kontekście zadowolenie, że w ramach perspektywy 2014–2020 wszystkie fundusze UE, w tym w szczególności EFSI, będą bardziej zorientowane na rezultaty. Według wyników ankiety daje to możliwość zwiększenia efektywności wykorzystania funduszy UE i zwiększenia możliwości osiągania celów UE poprzez interwencje ukierunkowane tematycznie i terytorialnie.

| 41. | Zauważa, że większe zorientowanie na rezultaty ma zostać osiągnięte poprzez zapewnienie logicznych powiązań pomiędzy wyznaczonymi celami, wartościami wskaźników, ramami wykonania i systemem monitorowania i ewaluacji. |
| --- | --- |

41.

Zauważa, że większe zorientowanie na rezultaty ma zostać osiągnięte poprzez zapewnienie logicznych powiązań pomiędzy wyznaczonymi celami, wartościami wskaźników, ramami wykonania i systemem monitorowania i ewaluacji.

| 42. | Zwraca jednak uwagę, że koncepcja większego zorientowania na rezultaty tylko wtedy będzie wykorzystana prawidłowo, gdy proces ustalania celów, wskaźników oraz ich wartości na poziomie programów operacyjnych będzie wysokiej jakości i pozwoli na odzwierciedlenie nie tylko europejskich, ale również specyficznych celów zróżnicowanych terytorialnie. |
| --- | --- |

42.

Zwraca jednak uwagę, że koncepcja większego zorientowania na rezultaty tylko wtedy będzie wykorzystana prawidłowo, gdy proces ustalania celów, wskaźników oraz ich wartości na poziomie programów operacyjnych będzie wysokiej jakości i pozwoli na odzwierciedlenie nie tylko europejskich, ale również specyficznych celów zróżnicowanych terytorialnie.

| 43. | Biorąc pod uwagę wagę, ale i nowość zagadnienia większego zorientowania na rezultaty budżetu UE, wzywa Komisję Europejską do wdrożenia programów informacyjno-szkoleniowych w zakresie określania celów, określania wskaźników i ich wartości oraz tworzenia ram wykonania. Wskazuje, że dalszej poprawie powinny ulec systemy monitorowania i ewaluacji w krajach członkowskich uwzględniające rolę i potrzeby władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

43.

Biorąc pod uwagę wagę, ale i nowość zagadnienia większego zorientowania na rezultaty budżetu UE, wzywa Komisję Europejską do wdrożenia programów informacyjno-szkoleniowych w zakresie określania celów, określania wskaźników i ich wartości oraz tworzenia ram wykonania. Wskazuje, że dalszej poprawie powinny ulec systemy monitorowania i ewaluacji w krajach członkowskich uwzględniające rolę i potrzeby władz lokalnych i regionalnych.

| 44. | Zauważa, że duże znaczenie dla sukcesu koncepcji większego zorientowania na rezultaty będzie miała jakość przeprowadzenia negocjacji programów operacyjnych, które powinny być traktowane przez Komisję i państwa członkowskie jako proces wzajemnego uczenia się. |
| --- | --- |

44.

Zauważa, że duże znaczenie dla sukcesu koncepcji większego zorientowania na rezultaty będzie miała jakość przeprowadzenia negocjacji programów operacyjnych, które powinny być traktowane przez Komisję i państwa członkowskie jako proces wzajemnego uczenia się.

| 45. | Ponownie wyraża zaniepokojenie faktem, że rezerwa na wykonanie, która stanowi 6 % budżetu przeznaczonego na politykę spójności w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, nie jest odpowiednim narzędziem do realizacji tych wymogów. Ta sama sytuacja ma miejsce w przypadku rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

45.

Ponownie wyraża zaniepokojenie faktem, że rezerwa na wykonanie, która stanowi 6 % budżetu przeznaczonego na politykę spójności w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”, nie jest odpowiednim narzędziem do realizacji tych wymogów. Ta sama sytuacja ma miejsce w przypadku rozwoju obszarów wiejskich.

Zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w debaty strategiczne

| 46. | Zauważa, że zwiększenie skuteczności i efektywności funduszy UE można osiągnąć tylko przy aktywnym udziale wszystkich zainteresowanych stron – zwłaszcza tych, które są odpowiedzialne za większość ponoszonych wydatków, a tym samym przyczyniają się w największym stopniu do osiągnięcia wyznaczonych celów polityk europejskich, w tym w szczególności WRL. |
| --- | --- |

46.

Zauważa, że zwiększenie skuteczności i efektywności funduszy UE można osiągnąć tylko przy aktywnym udziale wszystkich zainteresowanych stron – zwłaszcza tych, które są odpowiedzialne za większość ponoszonych wydatków, a tym samym przyczyniają się w największym stopniu do osiągnięcia wyznaczonych celów polityk europejskich, w tym w szczególności WRL.

| 47. | Deklaruje, zgodnie z wynikami ankiety, chęć bycia aktywnym uczestnikiem najważniejszych debat przeprowadzanych na poziomie europejskim i wiarygodnym partnerem państw członkowskich i instytucji europejskich w przygotowaniu i wdrażaniu budżetu UE. W szczególności będzie się to odbywało poprzez zwiększenie zaangażowania w prace innych instytucji europejskich w tym przygotowanie własnych opinii (takich jak ta obecna), analiz i raportów dotyczących najważniejszych dla mieszkańców UE kwestii. |
| --- | --- |

47.

Deklaruje, zgodnie z wynikami ankiety, chęć bycia aktywnym uczestnikiem najważniejszych debat przeprowadzanych na poziomie europejskim i wiarygodnym partnerem państw członkowskich i instytucji europejskich w przygotowaniu i wdrażaniu budżetu UE. W szczególności będzie się to odbywało poprzez zwiększenie zaangażowania w prace innych instytucji europejskich w tym przygotowanie własnych opinii (takich jak ta obecna), analiz i raportów dotyczących najważniejszych dla mieszkańców UE kwestii.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

(1)  Wyniki ankiety/konsultacji internetowej w sprawie wykonania budżetu UE, Komitet Regionów; Dział E.2 – Sieć Monitorująca Stosowanie Zasady Pomocniczości/Platforma Monitorowania Strategii „Europa 2020”/Porozumienie Burmistrzów/EUWT. Zespół Platformy Monitorowania Strategii „Europa 2020”.

1

(2)  COM(2014) 114 final z 3 marca 2014 r.

2

(3)  Tamże, ss. 43 i 45.

3

(4)  Zob: Martin Weber, Chrysoula Latopoulou i Jorge Guevara López: „The Cost of Control of Auditing Cohesion Expenditure”, EStIF 1/2014, s. 39.

4

(5)  Zob. sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2012, http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=OJ:C:2013:331:FULL&from = EN.

5

(6)  RAL: „reste à liquider” (termin w języku francuskim powszechnie używany w języku angielskim) oznacza zobowiązania pozostające do realizacji. Różnica między wysokością zobowiązań i powiązanych z nimi płatności jest każdego roku równa dodatkowym zobowiązaniom pozostającym do realizacji na ten rok.

6

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/58 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/58

---

Opinia Komitetu Regionów – Projekt budżetu UE na 2015 rok

2014/C 271/11

| Sprawozdawca: | Agnès DURDU (LU/ALDE), członkini rady gminy Wincrange |
| --- | --- |

Sprawozdawca:

Agnès DURDU (LU/ALDE), członkini rady gminy Wincrange

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Podkreśla, że niniejsza opinia odnosi się do sekcji III budżetu UE i nie porusza się w niej kwestii wydatków administracyjnych w ramach działu V. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla, że niniejsza opinia odnosi się do sekcji III budżetu UE i nie porusza się w niej kwestii wydatków administracyjnych w ramach działu V.

| 2. | Przypomina, że już po raz drugi opracowuje opinię z inicjatywy własnej w sprawie rocznej procedury budżetowej UE. |
| --- | --- |

2.

Przypomina, że już po raz drugi opracowuje opinię z inicjatywy własnej w sprawie rocznej procedury budżetowej UE.

| 3. | Podkreśla, że sporządzanie rocznego budżetu UE ma bezpośredni wpływ na władze lokalne i regionalne oraz na ich finanse publiczne i że jest to działanie o charakterze politycznym i strategicznym. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że sporządzanie rocznego budżetu UE ma bezpośredni wpływ na władze lokalne i regionalne oraz na ich finanse publiczne i że jest to działanie o charakterze politycznym i strategicznym.

| 4. | Ubolewa, że wieloletnie ramy finansowe 2014–2020 zostały przyjęte z półrocznym opóźnieniem w porównaniu z poprzednim okresem 2007–2013, i stwierdza, że będzie to miało konsekwencje w odniesieniu do absorpcji środków na zobowiązania i do profilu płatności w średnim terminie. |
| --- | --- |

4.

Ubolewa, że wieloletnie ramy finansowe 2014–2020 zostały przyjęte z półrocznym opóźnieniem w porównaniu z poprzednim okresem 2007–2013, i stwierdza, że będzie to miało konsekwencje w odniesieniu do absorpcji środków na zobowiązania i do profilu płatności w średnim terminie.

| 5. | Ubolewa, że Komisja przyjęła propozycję rocznego budżetu na 2015 r. dopiero 11 czerwca, a więc prawie 2 miesiące później niż to miało miejsce przed 2013 r. Utrudnia to różnym zainteresowanym stronom – w tym i Komitetowi Regionów – podzielenie się ich uwagami na czas, jeszcze zanim Rada zajmie stanowisko w tej sprawie. |
| --- | --- |

5.

Ubolewa, że Komisja przyjęła propozycję rocznego budżetu na 2015 r. dopiero 11 czerwca, a więc prawie 2 miesiące później niż to miało miejsce przed 2013 r. Utrudnia to różnym zainteresowanym stronom – w tym i Komitetowi Regionów – podzielenie się ich uwagami na czas, jeszcze zanim Rada zajmie stanowisko w tej sprawie.

| 6. | Ubolewa nad brakiem danych statystycznych, które pozwalałyby mu pełnić funkcję doradczą i przeprowadzać analizę porównawczą państw członkowskich. Dzięki takim danym KR mógłby lepiej wskazywać słabe i mocne strony wielopoziomowego sprawowania rządów i opracować propozycje mające na celu lepsze wykorzystywanie budżetu UE. |
| --- | --- |

6.

Ubolewa nad brakiem danych statystycznych, które pozwalałyby mu pełnić funkcję doradczą i przeprowadzać analizę porównawczą państw członkowskich. Dzięki takim danym KR mógłby lepiej wskazywać słabe i mocne strony wielopoziomowego sprawowania rządów i opracować propozycje mające na celu lepsze wykorzystywanie budżetu UE.

| 7. | W tym kontekście zwraca się do Komisji o przekazywanie regularnych aktualizacji informacji o stanie wykonania budżetu UE. |
| --- | --- |

7.

W tym kontekście zwraca się do Komisji o przekazywanie regularnych aktualizacji informacji o stanie wykonania budżetu UE.

| 8. | Ponownie wnosi, by Komisja Europejska jak najszybciej przekazywała także:






  a) | skonsolidowane dane na temat ilości środków otrzymanych przez władze publiczne szczebla niższego niż krajowy; |
| --- | --- | --- |

8.

Ponownie wnosi, by Komisja Europejska jak najszybciej przekazywała także:

a)

skonsolidowane dane na temat ilości środków otrzymanych przez władze publiczne szczebla niższego niż krajowy;

| b) | skonsolidowane dane na temat zobowiązań pozostających do realizacji (RAL) według linii budżetowych i programów; |
| --- | --- |

b)

skonsolidowane dane na temat zobowiązań pozostających do realizacji (RAL) według linii budżetowych i programów;

| c) | zestawienie zobowiązań pozostających do realizacji nie tylko w podziale na kraje, lecz również na kategorie beneficjenta (władze krajowe, władze publiczne szczebla niższego niż krajowy); |
| --- | --- |

c)

zestawienie zobowiązań pozostających do realizacji nie tylko w podziale na kraje, lecz również na kategorie beneficjenta (władze krajowe, władze publiczne szczebla niższego niż krajowy);

| d) | ilość funduszy zgromadzonych przez władze krajowe i władze szczebla niższego niż krajowy w celu współfinansowania projektów UE w ramach zarządzania dzielonego. |
| --- | --- |

d)

ilość funduszy zgromadzonych przez władze krajowe i władze szczebla niższego niż krajowy w celu współfinansowania projektów UE w ramach zarządzania dzielonego.

| 9. | Zwraca uwagę na dużą w ostatnich latach liczbę budżetów korygujących i stwierdza, że szkodzi to dobremu zarządzaniu i przejrzystości budżetów rocznych. |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę na dużą w ostatnich latach liczbę budżetów korygujących i stwierdza, że szkodzi to dobremu zarządzaniu i przejrzystości budżetów rocznych.

| 10. | Wzywa Komisję Europejską, Parlament Europejski i Radę, by ujednoliciły sposób prezentacji zmian do projektu budżetu w celu zwiększenia czytelności procedury i jej przejrzystości i tym samym ułatwienia procesu demokratycznej kontroli. |
| --- | --- |

10.

Wzywa Komisję Europejską, Parlament Europejski i Radę, by ujednoliciły sposób prezentacji zmian do projektu budżetu w celu zwiększenia czytelności procedury i jej przejrzystości i tym samym ułatwienia procesu demokratycznej kontroli.

Znaczenie budżetu na 2015 rok w kontekście aktualnej sytuacji

| 11. | Przypomina o panującym kryzysie, z którym – mimo pewnych oznak ożywienia gospodarczego – wciąż jeszcze boryka się większość państw członkowskich UE, oraz o ograniczeniach budżetowych władz krajowych i niższego szczebla. Podkreśla, że budżet na rok 2015 może odegrać istotną rolę we wzmacnianiu tendencji ożywienia gospodarczego, w realizowaniu inwestycji niezbędnych dla przyszłości Europy oraz w łagodzeniu skutków kryzysu odczuwanych przez obywateli. |
| --- | --- |

11.

Przypomina o panującym kryzysie, z którym – mimo pewnych oznak ożywienia gospodarczego – wciąż jeszcze boryka się większość państw członkowskich UE, oraz o ograniczeniach budżetowych władz krajowych i niższego szczebla. Podkreśla, że budżet na rok 2015 może odegrać istotną rolę we wzmacnianiu tendencji ożywienia gospodarczego, w realizowaniu inwestycji niezbędnych dla przyszłości Europy oraz w łagodzeniu skutków kryzysu odczuwanych przez obywateli.

| 12. | Przypomina o decydującym znaczeniu samorządów lokalnych i regionalnych dla ożywienia gospodarczego i spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w UE, biorąc pod uwagę, że jedna trzecia wydatków publicznych i dwie trzecie inwestycji publicznych są dokonywane na tym właśnie poziomie władzy. Tym samym władze te mają znaczący udział w zarządzaniu budżetem UE i w wykorzystywaniu jego środków, co podkreśla bezpośredni wpływ budżetu europejskiego na budżety samorządów lokalnych i regionalnych oraz uwidacznia, jakie negatywne skutki dla gospodarki realnej może mieć przenoszenie środków na zobowiązania. |
| --- | --- |

12.

Przypomina o decydującym znaczeniu samorządów lokalnych i regionalnych dla ożywienia gospodarczego i spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w UE, biorąc pod uwagę, że jedna trzecia wydatków publicznych i dwie trzecie inwestycji publicznych są dokonywane na tym właśnie poziomie władzy. Tym samym władze te mają znaczący udział w zarządzaniu budżetem UE i w wykorzystywaniu jego środków, co podkreśla bezpośredni wpływ budżetu europejskiego na budżety samorządów lokalnych i regionalnych oraz uwidacznia, jakie negatywne skutki dla gospodarki realnej może mieć przenoszenie środków na zobowiązania.

| 13. | Jest rozczarowany postępami na rzecz celów strategii „Europa 2020” i stwierdza, że budżet na rok 2015 odgrywa decydującą rolę w ich realizacji. |
| --- | --- |

13.

Jest rozczarowany postępami na rzecz celów strategii „Europa 2020” i stwierdza, że budżet na rok 2015 odgrywa decydującą rolę w ich realizacji.

| 14. | Zwraca uwagę, że nowe zobowiązania z 2014 r. – pierwszego roku wieloletnich ram finansowych – będą niewielkie i dlatego rok 2015 – drugi rok wieloletnich ram finansowych – będzie decydujący dla powodzenia nowych wieloletnich programów na lata 2014–2020. Podkreśla, że należy mimo wszystko przewidzieć słabą absorpcję zobowiązań w nowym roku budżetowym 2015, dodatkowo obniżoną przez zasadę n+3, i nawołuje w związku z tym Komisję Europejską i państwa członkowskie do jak najszybszego przyjęcia przy udziale regionów wszystkich umów o partnerstwie i programów operacyjnych, aby umożliwić ich niezwłoczne wdrożenie. |
| --- | --- |

14.

Zwraca uwagę, że nowe zobowiązania z 2014 r. – pierwszego roku wieloletnich ram finansowych – będą niewielkie i dlatego rok 2015 – drugi rok wieloletnich ram finansowych – będzie decydujący dla powodzenia nowych wieloletnich programów na lata 2014–2020. Podkreśla, że należy mimo wszystko przewidzieć słabą absorpcję zobowiązań w nowym roku budżetowym 2015, dodatkowo obniżoną przez zasadę n+3, i nawołuje w związku z tym Komisję Europejską i państwa członkowskie do jak najszybszego przyjęcia przy udziale regionów wszystkich umów o partnerstwie i programów operacyjnych, aby umożliwić ich niezwłoczne wdrożenie.

| 15. | Nalega, by w jak największym stopniu koncentrować inwestycje na wstępie, co pozwoli złagodzić ewentualne negatywne efekty związane z nagromadzeniem pod koniec okresu, i ubolewa, że Komisja nie przewiduje jednak koncentracji na wstępie środków innych niż już przewidziane przez nią, takie jak Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, Horyzont 2020, Erasmus+ oraz COSME. To mogłoby zwłaszcza dotyczyć innych programów, zarządzanie którymi jest scentralizowane, jak np. instrumentu „Łącząc Europę” (a szczególnie sieci energetycznych), natomiast programy o zarządzaniu zdecentralizowanym, których wdrożenie wymaga czasu, nie mogą być tak skoncentrowane w latach 2014–2015. |
| --- | --- |

15.

Nalega, by w jak największym stopniu koncentrować inwestycje na wstępie, co pozwoli złagodzić ewentualne negatywne efekty związane z nagromadzeniem pod koniec okresu, i ubolewa, że Komisja nie przewiduje jednak koncentracji na wstępie środków innych niż już przewidziane przez nią, takie jak Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, Horyzont 2020, Erasmus+ oraz COSME. To mogłoby zwłaszcza dotyczyć innych programów, zarządzanie którymi jest scentralizowane, jak np. instrumentu „Łącząc Europę” (a szczególnie sieci energetycznych), natomiast programy o zarządzaniu zdecentralizowanym, których wdrożenie wymaga czasu, nie mogą być tak skoncentrowane w latach 2014–2015.

| 16. | Dostrzega powagę problemu bezrobocia wśród ludzi młodych i zwraca się do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie zasad wykorzystania 6 mld EUR przewidzianych na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, które powinno być skoncentrowane w latach 2014 i 2015, oraz zależności pomiędzy umowami o partnerstwie a krajowymi planami na rzecz wdrożenia gwarancji dla młodzieży. Jest sceptyczny, jeśli chodzi o możliwości absorpcji 6 mld EUR w latach 2014–2015, biorąc pod uwagę opóźnienie w przyjęciu programów operacyjnych i niewielką liczbę państw członkowskich, które do 1 września 2013 r. wybrały opcję zaliczkowego pokrywania wydatków. W związku z tym podkreśla konieczność przekazania na początku 2015 r. informacji o postępach w realizacji tej inicjatywy. Zwraca się do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie, jakie kwoty zostaną przeznaczone na ten cel w perspektywie długoterminowej od 2016 r. Podziela stanowisko Parlamentu Europejskiego, że należy rozważyć wszystkie możliwości finansowania – w tym i ogólny margines wieloletnich ram finansowych dla zobowiązań – aby zapewnić ciągłość tej linii budżetowej po 2015 r. |
| --- | --- |

16.

Dostrzega powagę problemu bezrobocia wśród ludzi młodych i zwraca się do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie zasad wykorzystania 6 mld EUR przewidzianych na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, które powinno być skoncentrowane w latach 2014 i 2015, oraz zależności pomiędzy umowami o partnerstwie a krajowymi planami na rzecz wdrożenia gwarancji dla młodzieży. Jest sceptyczny, jeśli chodzi o możliwości absorpcji 6 mld EUR w latach 2014–2015, biorąc pod uwagę opóźnienie w przyjęciu programów operacyjnych i niewielką liczbę państw członkowskich, które do 1 września 2013 r. wybrały opcję zaliczkowego pokrywania wydatków. W związku z tym podkreśla konieczność przekazania na początku 2015 r. informacji o postępach w realizacji tej inicjatywy. Zwraca się do Komisji Europejskiej o wyjaśnienie, jakie kwoty zostaną przeznaczone na ten cel w perspektywie długoterminowej od 2016 r. Podziela stanowisko Parlamentu Europejskiego, że należy rozważyć wszystkie możliwości finansowania – w tym i ogólny margines wieloletnich ram finansowych dla zobowiązań – aby zapewnić ciągłość tej linii budżetowej po 2015 r.

| 17. | Domaga się utworzenia specjalnej linii budżetowej na pomoc techniczną dla makroregionu adriatycko-jońskiego, na wzór linii budżetowej utworzonej w 2014 r. dla makroregionu bałtyckiego i makroregionu Dunaju, która udostępniła każdemu z nich 2,5 mln euro w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności. |
| --- | --- |

17.

Domaga się utworzenia specjalnej linii budżetowej na pomoc techniczną dla makroregionu adriatycko-jońskiego, na wzór linii budżetowej utworzonej w 2014 r. dla makroregionu bałtyckiego i makroregionu Dunaju, która udostępniła każdemu z nich 2,5 mln euro w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.

Środki na płatności – pod presją

| 18. | Ubolewa z powodu nagromadzenia niezapłaconych rachunków (23,4 mld EUR tylko za trzy fundusze strukturalne i spójności pod koniec 2013 r.) i z żalem stwierdza, że zjawisko to nasila się w ostatnich latach. Za niedopuszczalny uważa fakt, że Komisja Europejska nie jest w stanie pokryć swoich zobowiązań i że beneficjenci nie otrzymują należnego im zwrotu w powodu braku wystarczających środków na płatności. Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska proponuje wykorzystanie wszystkich środków na płatności przewidzianych na rok 2015 w wieloletnich ramach finansowych, niemniej jest poważnie zaniepokojony niewystarczającą kwotą środków na płatności i ograniczeniami w przepływach pieniężnych, które prawdopodobnie nie pozwolą Komisji szybko uregulować wszystkich wniosków o płatność, co może doprowadzić do istotnych problemów w regionach. |
| --- | --- |

18.

Ubolewa z powodu nagromadzenia niezapłaconych rachunków (23,4 mld EUR tylko za trzy fundusze strukturalne i spójności pod koniec 2013 r.) i z żalem stwierdza, że zjawisko to nasila się w ostatnich latach. Za niedopuszczalny uważa fakt, że Komisja Europejska nie jest w stanie pokryć swoich zobowiązań i że beneficjenci nie otrzymują należnego im zwrotu w powodu braku wystarczających środków na płatności. Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska proponuje wykorzystanie wszystkich środków na płatności przewidzianych na rok 2015 w wieloletnich ramach finansowych, niemniej jest poważnie zaniepokojony niewystarczającą kwotą środków na płatności i ograniczeniami w przepływach pieniężnych, które prawdopodobnie nie pozwolą Komisji szybko uregulować wszystkich wniosków o płatność, co może doprowadzić do istotnych problemów w regionach.

| 19. | Wyraża ubolewanie, że pułap środków na płatności utrudnia UE reagowanie na nagłe sytuacje, jak to miało miejsce w dziedzinie pomocy humanitarnej, gdy opóźnienia w płatnościach ograniczały działania organizacji humanitarnych. Pod koniec 2013 r. niezapłacone rachunki na rzecz tych organizacji opiewały w sumie na kwotę 160 mln EUR. |
| --- | --- |

19.

Wyraża ubolewanie, że pułap środków na płatności utrudnia UE reagowanie na nagłe sytuacje, jak to miało miejsce w dziedzinie pomocy humanitarnej, gdy opóźnienia w płatnościach ograniczały działania organizacji humanitarnych. Pod koniec 2013 r. niezapłacone rachunki na rzecz tych organizacji opiewały w sumie na kwotę 160 mln EUR.

| 20. | W obliczu szybko narastających zobowiązań pozostających do realizacji (RAL), zaniepokojony jest brakiem równowagi między sumą środków na zobowiązania a sumą środków na płatności. Krytycznie ocenia deficyt strukturalny budżetu UE i apeluje do Komisji Europejskiej o opracowanie wyraźnego planu działań, by przywrócić równowagę budżetową na pozostałe lata okresu 2014–2020. W tym kontekście odsyła do opinii KR-u na temat wykonania budżetu UE (sprawozdawca: Adam STRUZIK). |
| --- | --- |

20.

W obliczu szybko narastających zobowiązań pozostających do realizacji (RAL), zaniepokojony jest brakiem równowagi między sumą środków na zobowiązania a sumą środków na płatności. Krytycznie ocenia deficyt strukturalny budżetu UE i apeluje do Komisji Europejskiej o opracowanie wyraźnego planu działań, by przywrócić równowagę budżetową na pozostałe lata okresu 2014–2020. W tym kontekście odsyła do opinii KR-u na temat wykonania budżetu UE (sprawozdawca: Adam STRUZIK).

| 21. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w projekcie budżetu na 2015 r. przypisuje się duże znaczenie, podobnie jak w 2014 r., płatnościom za zobowiązania zaciągnięte w okresie 2007–2013, tak aby nie dopuścić do kumulacji opóźnień płatności, i od 2016 r. móc w jak największym stopniu pokrywać płatności za okres 2014–2020. |
| --- | --- |

21.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w projekcie budżetu na 2015 r. przypisuje się duże znaczenie, podobnie jak w 2014 r., płatnościom za zobowiązania zaciągnięte w okresie 2007–2013, tak aby nie dopuścić do kumulacji opóźnień płatności, i od 2016 r. móc w jak największym stopniu pokrywać płatności za okres 2014–2020.

| 22. | Sugeruje, by priorytetowo potraktować zwroty dla tych państw członkowskich, które najbardziej ucierpiały wskutek kryzysu gospodarczego i od których UE wymagała szczególnych wysiłków, by ograniczyć dług publiczny i nierównowagę budżetową. Te państwa najbardziej potrzebują wsparcia UE, by stymulować wzrost gospodarczy i pomóc swym najuboższym obywatelom. |
| --- | --- |

22.

Sugeruje, by priorytetowo potraktować zwroty dla tych państw członkowskich, które najbardziej ucierpiały wskutek kryzysu gospodarczego i od których UE wymagała szczególnych wysiłków, by ograniczyć dług publiczny i nierównowagę budżetową. Te państwa najbardziej potrzebują wsparcia UE, by stymulować wzrost gospodarczy i pomóc swym najuboższym obywatelom.

| 23. | Wyraża ubolewanie, że projekt budżetu na rok 2015 nie przewiduje wykorzystania marginesu na nieprzewidziane wydatki, co mogłoby przyczynić się do złagodzenia problemów związanych z przepływami pieniężnymi i ułatwić szybki zwrot na podstawie wniosków o płatność. |
| --- | --- |

23.

Wyraża ubolewanie, że projekt budżetu na rok 2015 nie przewiduje wykorzystania marginesu na nieprzewidziane wydatki, co mogłoby przyczynić się do złagodzenia problemów związanych z przepływami pieniężnymi i ułatwić szybki zwrot na podstawie wniosków o płatność.

Perspektywy po 2015 r.

| 24. | Postuluje, by globalny margines dotyczący wzrostu gospodarczego i zatrudnienia z lat 2014 i 2015 od roku 2016 był wykorzystywany na rzecz działu dotyczącego polityki spójności. |
| --- | --- |

24.

Postuluje, by globalny margines dotyczący wzrostu gospodarczego i zatrudnienia z lat 2014 i 2015 od roku 2016 był wykorzystywany na rzecz działu dotyczącego polityki spójności.

| 25. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że z upoważnienia przewodniczących Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej została powołana grupa robocza wysokiego szczebla ds. zasobów własnych UE. Grupa ma udoskonalić obecny system dochodów budżetu UE, którego ograniczenia stały się widoczne. Nie ulega wątpliwości, że system ten trzeba zreformować, dążąc do zmniejszenia zależności budżetu UE od bezpośrednich składek państw członkowskich poprzez zwiększenie zasobów własnych UE, aby w ten sposób ułatwić negocjacje dotyczące środków na płatności. |
| --- | --- |

25.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że z upoważnienia przewodniczących Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej została powołana grupa robocza wysokiego szczebla ds. zasobów własnych UE. Grupa ma udoskonalić obecny system dochodów budżetu UE, którego ograniczenia stały się widoczne. Nie ulega wątpliwości, że system ten trzeba zreformować, dążąc do zmniejszenia zależności budżetu UE od bezpośrednich składek państw członkowskich poprzez zwiększenie zasobów własnych UE, aby w ten sposób ułatwić negocjacje dotyczące środków na płatności.

| 26. | Ponawia swój apel o to, by zwracano się do KR-u o konsultację w sprawie budżetów na kolejne lata. |
| --- | --- |

26.

Ponawia swój apel o to, by zwracano się do KR-u o konsultację w sprawie budżetów na kolejne lata.

| 27. | Pragnie być włączany w posiedzenia międzyinstytucjonalne poświęcone aktualnej sytuacji i perspektywom wykonania budżetu w trakcie bieżącego roku budżetowego oraz w kolejnych latach, jak przewidziano w punkcie 36 załącznika do porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego wieloletnich ram finansowych. |
| --- | --- |

27.

Pragnie być włączany w posiedzenia międzyinstytucjonalne poświęcone aktualnej sytuacji i perspektywom wykonania budżetu w trakcie bieżącego roku budżetowego oraz w kolejnych latach, jak przewidziano w punkcie 36 załącznika do porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego wieloletnich ram finansowych.

| 28. | Domaga się przeglądu ram prawnych przewidujących 60-dniowy termin płatności, tak aby termin ten był wiążący w odniesieniu do programów w ramach zarządzania dzielonego oraz by za jego nieprzestrzeganie nakładano na władze krajowe sankcje finansowe. |
| --- | --- |

28.

Domaga się przeglądu ram prawnych przewidujących 60-dniowy termin płatności, tak aby termin ten był wiążący w odniesieniu do programów w ramach zarządzania dzielonego oraz by za jego nieprzestrzeganie nakładano na władze krajowe sankcje finansowe.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/61 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/61

---

Opinia Komitetu Regionów – Plan działania z Hyogo na lata po 2015 r.: zarządzanie ryzykiem w celu budowania odporności

2014/C 271/12

| Sprawozdawca | Sprawozdawca: Harvey SIGGS (członek rady hrabstwa Somerset, UK/EKR) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomicznego i Społecznego i Komitetu Regionów: „Plan działania z Hyogo na lata po 2015 r.: zarządzanie ryzykiem w celu budowania odporności” – COM(2014) 0216 final |

Sprawozdawca

Sprawozdawca: Harvey SIGGS (członek rady hrabstwa Somerset, UK/EKR)

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomicznego i Społecznego i Komitetu Regionów: „Plan działania z Hyogo na lata po 2015 r.: zarządzanie ryzykiem w celu budowania odporności” – COM(2014) 0216 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji, ponieważ gospodarcze, społeczne, ekologiczne i związane z bezpieczeństwem skutki klęsk żywiołowych są poważne i stanowią ogromne wyzwanie dla władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji, ponieważ gospodarcze, społeczne, ekologiczne i związane z bezpieczeństwem skutki klęsk żywiołowych są poważne i stanowią ogromne wyzwanie dla władz lokalnych i regionalnych.

| 2. | Zwraca uwagę, że strategie w zakresie zapobiegania ryzyku i zarządzania nim mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju przy jednoczesnej ochronie osób oraz że odnowione międzynarodowe ramy działań na rzecz zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi w znacznym stopniu pomogą sprostać przyszłym wyzwaniom, także tym wynikającym ze zmiany klimatu, i uznaje rolę Unii Europejskiej oraz jej władz lokalnych i regionalnych w łagodzeniu zmiany klimatu i dostosowywaniu się do niej oraz w budowaniu odpornej infrastruktury. |
| --- | --- |

2.

Zwraca uwagę, że strategie w zakresie zapobiegania ryzyku i zarządzania nim mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju przy jednoczesnej ochronie osób oraz że odnowione międzynarodowe ramy działań na rzecz zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi w znacznym stopniu pomogą sprostać przyszłym wyzwaniom, także tym wynikającym ze zmiany klimatu, i uznaje rolę Unii Europejskiej oraz jej władz lokalnych i regionalnych w łagodzeniu zmiany klimatu i dostosowywaniu się do niej oraz w budowaniu odpornej infrastruktury.

| 3. | Zauważa z niepokojem, że w ostatnich latach znacznie wzrosła zarówno częstotliwość jak i intensywność klęsk żywiołowych. Między 2002 r. a 2012 r. klęski żywiołowe były przyczyną średnio ponad 1 00  000 zgonów rocznie. Mamy także do czynienia z tendencję wzrostową bezpośrednich ogólnych strat gospodarczych na świecie, przy czym średnie roczne straty gospodarcze wynoszą przeszło 100 mld EUR. Chociaż wszystkie państwa są podatne na klęski żywiołowe, kraje rozwijające się odnotowują więcej ofiar śmiertelnych, a kraje rozwinięte ponoszą wyższe koszty ekonomiczne. W UE klęski żywiołowe spowodowały w ciągu ostatniej dekady 80  000 ofiar śmiertelnych i straty ekonomiczne w wysokości 95 mld euro. |
| --- | --- |

3.

Zauważa z niepokojem, że w ostatnich latach znacznie wzrosła zarówno częstotliwość jak i intensywność klęsk żywiołowych. Między 2002 r. a 2012 r. klęski żywiołowe były przyczyną średnio ponad 1 00  000 zgonów rocznie. Mamy także do czynienia z tendencję wzrostową bezpośrednich ogólnych strat gospodarczych na świecie, przy czym średnie roczne straty gospodarcze wynoszą przeszło 100 mld EUR. Chociaż wszystkie państwa są podatne na klęski żywiołowe, kraje rozwijające się odnotowują więcej ofiar śmiertelnych, a kraje rozwinięte ponoszą wyższe koszty ekonomiczne. W UE klęski żywiołowe spowodowały w ciągu ostatniej dekady 80  000 ofiar śmiertelnych i straty ekonomiczne w wysokości 95 mld euro.

| 4. | Zauważa, że chociaż obecnie, od wejścia w życie unijnego mechanizmu ochrony ludności, UE odgrywa bardziej aktywną rolę w dziedzinie ochrony ludności, doświadczenia UE mają bardziej złożony charakter z powodu szerokiej, zróżnicowanej panoramy systemów administracyjnych i prawnych, które służą do zarządzania różnymi krajowymi mechanizmami ochrony ludności w całej UE. |
| --- | --- |

4.

Zauważa, że chociaż obecnie, od wejścia w życie unijnego mechanizmu ochrony ludności, UE odgrywa bardziej aktywną rolę w dziedzinie ochrony ludności, doświadczenia UE mają bardziej złożony charakter z powodu szerokiej, zróżnicowanej panoramy systemów administracyjnych i prawnych, które służą do zarządzania różnymi krajowymi mechanizmami ochrony ludności w całej UE.

Zrozumienie katastrofalnych zjawisk – dane, cele i wskaźniki

| 5. | Przyznaje, że skutki wszystkich rodzajów klęsk żywiołowych można ograniczyć przez zarządzanie ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi i budowanie odporności istniejącej i przyszłej infrastruktury. Niemniej jednak decydenci stoją w obliczu trudnych wyborów budżetowych, środowiskowych, społecznych i kulturowych dotyczących sposobu zapewniania podstawowego bezpieczeństwa i jakości życia w dobie zagrożeń związanych z katastrofami, czy są to zagrożenia naturalne czy umyślne ataki. Zarazem należy zwracać szczególną uwagę na nowe wyzwania. |
| --- | --- |

5.

Przyznaje, że skutki wszystkich rodzajów klęsk żywiołowych można ograniczyć przez zarządzanie ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi i budowanie odporności istniejącej i przyszłej infrastruktury. Niemniej jednak decydenci stoją w obliczu trudnych wyborów budżetowych, środowiskowych, społecznych i kulturowych dotyczących sposobu zapewniania podstawowego bezpieczeństwa i jakości życia w dobie zagrożeń związanych z katastrofami, czy są to zagrożenia naturalne czy umyślne ataki. Zarazem należy zwracać szczególną uwagę na nowe wyzwania.

| 6. | Uważa, że strefy przybrzeżne i obszary morskie borykają się z dodatkowymi wyzwaniami w zakresie zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi. Narażone na wzrost poziomu mórz, ocieplenie oceanów, wysokie fale morskie, długotrwałe deszcze lub dzikie pożary, miejsca te są często gorzej dostępne, a operacje ratunkowe tam prowadzone mogą być bardziej skomplikowane niż gdzie indziej. Zwraca się do UE o odzwierciedlenia tej podatności w strategii UE dla turystyki przybrzeżnej i morskiej. Podobnie, obszary o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych borykają się z dodatkowymi wyzwaniami, jak to ma miejsce w przypadku obszarów górskich i obszarów o szczególnej wartości przyrodniczej. Tereny te mogą też być bardziej narażone na klęski żywiołowe, takie jak osuwiska, pożary lasów i susze, co komplikuje działania w zakresie zapobiegania klęskom i gotowości na ich wystąpienie oraz środki interwencyjne. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że strefy przybrzeżne i obszary morskie borykają się z dodatkowymi wyzwaniami w zakresie zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi. Narażone na wzrost poziomu mórz, ocieplenie oceanów, wysokie fale morskie, długotrwałe deszcze lub dzikie pożary, miejsca te są często gorzej dostępne, a operacje ratunkowe tam prowadzone mogą być bardziej skomplikowane niż gdzie indziej. Zwraca się do UE o odzwierciedlenia tej podatności w strategii UE dla turystyki przybrzeżnej i morskiej. Podobnie, obszary o niekorzystnych warunkach geograficznych i demograficznych borykają się z dodatkowymi wyzwaniami, jak to ma miejsce w przypadku obszarów górskich i obszarów o szczególnej wartości przyrodniczej. Tereny te mogą też być bardziej narażone na klęski żywiołowe, takie jak osuwiska, pożary lasów i susze, co komplikuje działania w zakresie zapobiegania klęskom i gotowości na ich wystąpienie oraz środki interwencyjne.

| 7. | Zauważa, że tragiczne i zgubne skutki katastrof w Europie często potęgowane są jeszcze przez dwa główne czynniki: wewnętrzną słabość danego terytorium i nieodpowiedni rozwój w przeszłości. |
| --- | --- |

7.

Zauważa, że tragiczne i zgubne skutki katastrof w Europie często potęgowane są jeszcze przez dwa główne czynniki: wewnętrzną słabość danego terytorium i nieodpowiedni rozwój w przeszłości.

| 8. | Wzywa do odnowienia zobowiązania do włączania polityk na rzecz ograniczania ryzyka klęsk do planów sektorowych i rozwojowych, w celu zapewnienia kompleksowego podejścia do zwiększenia odporności. |
| --- | --- |

8.

Wzywa do odnowienia zobowiązania do włączania polityk na rzecz ograniczania ryzyka klęsk do planów sektorowych i rozwojowych, w celu zapewnienia kompleksowego podejścia do zwiększenia odporności.

| 9. | Uznaje, że dostęp do pełnych, wiarygodnych i dokładnych informacji ma zasadnicze znaczenie dla zrozumienia klęsk żywiołowych, a także dla wykorzystywania uzyskanej wiedzy w realizacji planów budowy odporności, dla łagodzenia skutków przyszłych zdarzeń oraz dla uzasadnienia finansowania. Chociaż gromadzone są sprawozdania dotyczące ryzyka i zagrożeń, ich integracja zarówno wewnątrz państw jak i pomiędzy nimi wymaga poprawy. |
| --- | --- |

9.

Uznaje, że dostęp do pełnych, wiarygodnych i dokładnych informacji ma zasadnicze znaczenie dla zrozumienia klęsk żywiołowych, a także dla wykorzystywania uzyskanej wiedzy w realizacji planów budowy odporności, dla łagodzenia skutków przyszłych zdarzeń oraz dla uzasadnienia finansowania. Chociaż gromadzone są sprawozdania dotyczące ryzyka i zagrożeń, ich integracja zarówno wewnątrz państw jak i pomiędzy nimi wymaga poprawy.

| 10. | Wzywa władze lokalne i regionalne do pełnego stosowania otwartej polityki w zakresie danych oraz zezwalania na tajność informacji ze względów obronności, bezpieczeństwa lub względów handlowych tylko w uzasadnionych i absolutnie koniecznych przypadkach. Interesy handlowe nie powinny przeważać nad dobrostanem i bezpieczeństwem publicznym. |
| --- | --- |

10.

Wzywa władze lokalne i regionalne do pełnego stosowania otwartej polityki w zakresie danych oraz zezwalania na tajność informacji ze względów obronności, bezpieczeństwa lub względów handlowych tylko w uzasadnionych i absolutnie koniecznych przypadkach. Interesy handlowe nie powinny przeważać nad dobrostanem i bezpieczeństwem publicznym.

| 11. | Zaleca dalszą współpracę i inwestycje w systemy informacji, a także łączenie tych systemów ponad granicami oraz współpracę z sektorem prywatnym, posiadającym istotne informacje związane z klęskami żywiołowymi, tak by można było rejestrować, pobierać, analizować i wykorzystywać dane dotyczące klęsk żywiołowych i zarządzania nimi w planowaniu i łagodzeniu skutków katastrof w przyszłości. |
| --- | --- |

11.

Zaleca dalszą współpracę i inwestycje w systemy informacji, a także łączenie tych systemów ponad granicami oraz współpracę z sektorem prywatnym, posiadającym istotne informacje związane z klęskami żywiołowymi, tak by można było rejestrować, pobierać, analizować i wykorzystywać dane dotyczące klęsk żywiołowych i zarządzania nimi w planowaniu i łagodzeniu skutków katastrof w przyszłości.

Odpowiedzialność, przejrzystość i zarządzanie – procedury decyzyjne i eskalacja

| 12. | Uznaje, że władze lokalne i regionalne ponoszą instytucjonalną i polityczną odpowiedzialność za ochronę obywateli i są często pierwszym poziomem sprawowania rządów, który reaguje w sytuacjach kryzysowych przez zapewnianie podstawowych usług i nadzoru oraz zarządzanie zaistniałymi klęskami i katastrofami. Samorządy lokalne i regionalne znajdują się na pierwszej linii frontu zarządzania kryzysowego, są odpowiedzialne za zapobieganie i natychmiastowe reagowanie oraz działania ratunkowe, i dysponują szczegółową wiedzą na temat swojej miejscowości i społeczności. Potrzebują wiedzy, narzędzi, zasobów i zdolności, aby wywiązać się ze swoich zobowiązań w zakresie ochrony życia, majątku, gospodarki i środowiska. |
| --- | --- |

12.

Uznaje, że władze lokalne i regionalne ponoszą instytucjonalną i polityczną odpowiedzialność za ochronę obywateli i są często pierwszym poziomem sprawowania rządów, który reaguje w sytuacjach kryzysowych przez zapewnianie podstawowych usług i nadzoru oraz zarządzanie zaistniałymi klęskami i katastrofami. Samorządy lokalne i regionalne znajdują się na pierwszej linii frontu zarządzania kryzysowego, są odpowiedzialne za zapobieganie i natychmiastowe reagowanie oraz działania ratunkowe, i dysponują szczegółową wiedzą na temat swojej miejscowości i społeczności. Potrzebują wiedzy, narzędzi, zasobów i zdolności, aby wywiązać się ze swoich zobowiązań w zakresie ochrony życia, majątku, gospodarki i środowiska.

| 13. | Zauważa, że odpowiedzialność za ochronę ludności często jest przenoszona na poziom lokalny i regionalny, bez wystarczających środków na zaspokojenie związanych z tym potrzeb i wzywa rządy krajowe do dostosowania finansowania odpowiednio do obowiązków. |
| --- | --- |

13.

Zauważa, że odpowiedzialność za ochronę ludności często jest przenoszona na poziom lokalny i regionalny, bez wystarczających środków na zaspokojenie związanych z tym potrzeb i wzywa rządy krajowe do dostosowania finansowania odpowiednio do obowiązków.

| 14. | Wzywa do przeprowadzenia szerokiej analizy, w jaki sposób najlepiej zwiększyć zdolność władz lokalnych i wzmocnić ich udział w podejmowaniu decyzji dotyczących odporności na klęski żywiołowe i ograniczania związanego z nimi ryzyka. |
| --- | --- |

14.

Wzywa do przeprowadzenia szerokiej analizy, w jaki sposób najlepiej zwiększyć zdolność władz lokalnych i wzmocnić ich udział w podejmowaniu decyzji dotyczących odporności na klęski żywiołowe i ograniczania związanego z nimi ryzyka.

| 15. | Zauważa, że skala klęsk i ich skutków może być lokalna, regionalna, krajowa lub międzynarodowa i zaleca w związku z tym, by wprowadzić procedury służące zapewnieniu lepszej koordynacji pomiędzy regionalnymi i krajowymi strategiami i planami dotyczącymi ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi, lepszej integracji lokalnych decydentów i planistów oraz uzgodnieniu procedur eskalacji w przypadku klęsk lub katastrof, które mają wpływ na więcej niż jeden region. Odnotowuje, że czynniki ryzyka można określić ilościowo, i podkreśla, że na ryzyko ma wpływ gęstość zaludnienia. |
| --- | --- |

15.

Zauważa, że skala klęsk i ich skutków może być lokalna, regionalna, krajowa lub międzynarodowa i zaleca w związku z tym, by wprowadzić procedury służące zapewnieniu lepszej koordynacji pomiędzy regionalnymi i krajowymi strategiami i planami dotyczącymi ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi, lepszej integracji lokalnych decydentów i planistów oraz uzgodnieniu procedur eskalacji w przypadku klęsk lub katastrof, które mają wpływ na więcej niż jeden region. Odnotowuje, że czynniki ryzyka można określić ilościowo, i podkreśla, że na ryzyko ma wpływ gęstość zaludnienia.

| 16. | Zwraca uwagę na transgraniczne zagrożenia i klęski żywiołowe uderzające w regiony dwóch lub więcej państw członkowskich UE i wzywa do ściślejszej współpracy między sąsiadującymi regionami, aby zagwarantować, że działania prewencyjne prowadzi się wspólnie, a reakcje koordynuje. W regionach przygranicznych trzeba stworzyć na poziomie lokalnym i regionalnym skuteczne systemy informacji, które będą przekazywać informacje ponad granicami w czasie rzeczywistym, oraz zapewnić powiązania między organami odpowiedzialnymi za zarządzanie kryzysowe. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę na transgraniczne zagrożenia i klęski żywiołowe uderzające w regiony dwóch lub więcej państw członkowskich UE i wzywa do ściślejszej współpracy między sąsiadującymi regionami, aby zagwarantować, że działania prewencyjne prowadzi się wspólnie, a reakcje koordynuje. W regionach przygranicznych trzeba stworzyć na poziomie lokalnym i regionalnym skuteczne systemy informacji, które będą przekazywać informacje ponad granicami w czasie rzeczywistym, oraz zapewnić powiązania między organami odpowiedzialnymi za zarządzanie kryzysowe.

Rola władz lokalnych i regionalnych w przypadku klęsk żywiołowych

| 17. | Zauważa, że jeśli chodzi o zarządzanie klęskami żywiołowymi, zadania władz lokalnych i regionalnych obejmują trzy różne dziedziny:






  — | zapobieganie i gotowość, |
| --- | --- | --- |

17.

Zauważa, że jeśli chodzi o zarządzanie klęskami żywiołowymi, zadania władz lokalnych i regionalnych obejmują trzy różne dziedziny:

—

zapobieganie i gotowość,

| — | koordynację działań i komunikację, |
| --- | --- |

—

koordynację działań i komunikację,

| — | usuwanie skutków. |
| --- | --- |

—

usuwanie skutków.

A)   Zapobieganie i gotowość

| 18. | Uważa, że inwestycje w zwiększanie gotowości i odporności, pod warunkiem przeprowadzenia analizy prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy naturalnej, są najbardziej skutecznym i opłacalnym sposobem ograniczania skutków klęsk oraz kosztów działań podejmowanych w odpowiedzi na klęski i w celu usunięcia ich skutków. Obejmuje to inwestycje w odporną na klęski żywiołowe infrastrukturę, w tym budynki, transport (drogi, koleje, porty lotnicze), usługi (komunikacyjne, dostawy energii, zaopatrzenie w wodę, kanalizacja) i infrastrukturę socjalną. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że inwestycje w zwiększanie gotowości i odporności, pod warunkiem przeprowadzenia analizy prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy naturalnej, są najbardziej skutecznym i opłacalnym sposobem ograniczania skutków klęsk oraz kosztów działań podejmowanych w odpowiedzi na klęski i w celu usunięcia ich skutków. Obejmuje to inwestycje w odporną na klęski żywiołowe infrastrukturę, w tym budynki, transport (drogi, koleje, porty lotnicze), usługi (komunikacyjne, dostawy energii, zaopatrzenie w wodę, kanalizacja) i infrastrukturę socjalną.

| 19. | Przypomina, że UE ma do dyspozycji Fundusz Solidarności oferujący pomoc w przypadku klęsk. Przyjmuje z zadowoleniem to, że zaproponowane przez Komitet Regionów zmiany zostały uwzględnione w ostatecznej wersji rozporządzenia. Obecnie Fundusz Solidarności umożliwia na przykład odnowienie uszkodzonej infrastruktury tak, by doprowadzić ją do stanu umożliwiającego lepsze stawianie czoła przyszłym klęskom żywiołowym, a nawet może finansować przemieszczenie obiektów infrastrukturalnych. KR apeluje jednak, by w budżecie UE przeznaczyć na Fundusz Solidarności wystarczające środki finansowe. Apeluje również do państw członkowskich, by jak najlepiej wykorzystały możliwości finansowania projektów zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, przygotowane w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020. |
| --- | --- |

19.

Przypomina, że UE ma do dyspozycji Fundusz Solidarności oferujący pomoc w przypadku klęsk. Przyjmuje z zadowoleniem to, że zaproponowane przez Komitet Regionów zmiany zostały uwzględnione w ostatecznej wersji rozporządzenia. Obecnie Fundusz Solidarności umożliwia na przykład odnowienie uszkodzonej infrastruktury tak, by doprowadzić ją do stanu umożliwiającego lepsze stawianie czoła przyszłym klęskom żywiołowym, a nawet może finansować przemieszczenie obiektów infrastrukturalnych. KR apeluje jednak, by w budżecie UE przeznaczyć na Fundusz Solidarności wystarczające środki finansowe. Apeluje również do państw członkowskich, by jak najlepiej wykorzystały możliwości finansowania projektów zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, przygotowane w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020.

| 20. | Rozumie, że przejście od skupiania się na reagowaniu i usuwaniu skutków do koncentracji na zapobieganiu, gotowości i odporności wymaga zmiany mentalności i nowego sposobu przydzielania środków finansowych. Wymaga to raczej planowania inwestycji z wyprzedzeniem, niż reaktywnego wydatkowania. Podejście to w związku z analizą prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy będzie bardziej opłacalne i korzystne w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

20.

Rozumie, że przejście od skupiania się na reagowaniu i usuwaniu skutków do koncentracji na zapobieganiu, gotowości i odporności wymaga zmiany mentalności i nowego sposobu przydzielania środków finansowych. Wymaga to raczej planowania inwestycji z wyprzedzeniem, niż reaktywnego wydatkowania. Podejście to w związku z analizą prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy będzie bardziej opłacalne i korzystne w perspektywie długoterminowej.

| 21. | Uznaje trudności związane z kalkulacją, pomiarem i oceną odporności wspólnot (z wyjątkiem okresu po wystąpieniu klęski) i w zapewnieniu ekonomicznego uzasadnienia inwestycji w odporność. |
| --- | --- |

21.

Uznaje trudności związane z kalkulacją, pomiarem i oceną odporności wspólnot (z wyjątkiem okresu po wystąpieniu klęski) i w zapewnieniu ekonomicznego uzasadnienia inwestycji w odporność.

| 22. | Zdecydowanie uważa, że stosowanie kodeksów budowlanych, staranne planowanie i monitorowanie wykorzystania gruntów może znacznie zmniejszyć podatność na zagrożenia. |
| --- | --- |

22.

Zdecydowanie uważa, że stosowanie kodeksów budowlanych, staranne planowanie i monitorowanie wykorzystania gruntów może znacznie zmniejszyć podatność na zagrożenia.

| 23. | Uznając, że samorządy lokalne i regionalne ponoszą odpowiedzialność za nadzorowanie stosowania odpornościowych norm projektowych i zgodności z nimi, zwraca się do Komisji o przeprowadzenie badań i opracowanie wskazówek, jak władze lokalne i regionalne mogą najlepiej zapewnić, że wszystkie inwestycje (w tym budynki, transport i usługi) planuje się ze ścisłym uwzględnieniem ich odporności. |
| --- | --- |

23.

Uznając, że samorządy lokalne i regionalne ponoszą odpowiedzialność za nadzorowanie stosowania odpornościowych norm projektowych i zgodności z nimi, zwraca się do Komisji o przeprowadzenie badań i opracowanie wskazówek, jak władze lokalne i regionalne mogą najlepiej zapewnić, że wszystkie inwestycje (w tym budynki, transport i usługi) planuje się ze ścisłym uwzględnieniem ich odporności.

| 24. | Uznaje, że mimo iż dzięki rozsądnej analizie prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy w perspektywie długoterminowej odporność jest opłacalna, budowanie odporności na klęski żywiołowe może wymagać znacznego finansowania początkowego. Bezpieczniejsze struktury wymagają zmian w projektach, które zwykle podnoszą koszty budowy o 10 do 50 % (a nawet więcej, jeśli trzeba przenieść instalacje sieci energetycznej, transportowej lub wodociągowej). Podkreśla, że podjęcie działań obecnie jest o wiele mniej kosztowne niż modernizacja budynków niespełniających norm bezpieczeństwa. Wg szacunków UNISDR stosunek kosztów do korzyści jest jak 1:4. Ponadto nowe odporne systemy wymagają nowych technologii i szkolenia, które często nie są łatwo dostępne w mniej rozwiniętych regionach. |
| --- | --- |

24.

Uznaje, że mimo iż dzięki rozsądnej analizie prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy w perspektywie długoterminowej odporność jest opłacalna, budowanie odporności na klęski żywiołowe może wymagać znacznego finansowania początkowego. Bezpieczniejsze struktury wymagają zmian w projektach, które zwykle podnoszą koszty budowy o 10 do 50 % (a nawet więcej, jeśli trzeba przenieść instalacje sieci energetycznej, transportowej lub wodociągowej). Podkreśla, że podjęcie działań obecnie jest o wiele mniej kosztowne niż modernizacja budynków niespełniających norm bezpieczeństwa. Wg szacunków UNISDR stosunek kosztów do korzyści jest jak 1:4. Ponadto nowe odporne systemy wymagają nowych technologii i szkolenia, które często nie są łatwo dostępne w mniej rozwiniętych regionach.

| 25. | Wzywa władze lokalne i regionalne do oceny odporności istniejących struktur, zwłaszcza mieszczących podstawowe usługi, takich jak szpitale i stacje uzdatniania wody. |
| --- | --- |

25.

Wzywa władze lokalne i regionalne do oceny odporności istniejących struktur, zwłaszcza mieszczących podstawowe usługi, takich jak szpitale i stacje uzdatniania wody.

| 26. | Wzywa Komisję do przeprowadzenia badania na temat najlepszych sposobów budowy odporności społeczności, tak by były przygotowane, wyposażone i zdolne do wspierania się podczas wystąpienia klęski żywiołowej. |
| --- | --- |

26.

Wzywa Komisję do przeprowadzenia badania na temat najlepszych sposobów budowy odporności społeczności, tak by były przygotowane, wyposażone i zdolne do wspierania się podczas wystąpienia klęski żywiołowej.

| 27. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja skupiła się na odporności i zgadza się, że umożliwia to władzom lokalnym, regionalnym i krajowym lepsze przygotowanie się do walki z klęskami żywiołowymi dzięki planowaniu kryzysowemu i ocenie ryzyka (przez władze lokalne i regionalne, przedsiębiorstwa i inne grupy) w celu zmniejszenia strat spowodowanych klęskami żywiołowymi, zamiast oczekiwania na wystąpienie klęski i późniejszego płacenia za to zdarzenie. |
| --- | --- |

27.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja skupiła się na odporności i zgadza się, że umożliwia to władzom lokalnym, regionalnym i krajowym lepsze przygotowanie się do walki z klęskami żywiołowymi dzięki planowaniu kryzysowemu i ocenie ryzyka (przez władze lokalne i regionalne, przedsiębiorstwa i inne grupy) w celu zmniejszenia strat spowodowanych klęskami żywiołowymi, zamiast oczekiwania na wystąpienie klęski i późniejszego płacenia za to zdarzenie.

| 28. | Deklaruje poparcie prowadzonej przez ONZ kampanii „Odporne miasta” i zamieszczonego w niej narzędzia samooceny, umożliwiającego samorządom lokalnym sprawdzenie odporności za pomocą zestawu 10 podstawowych pytań. |
| --- | --- |

28.

Deklaruje poparcie prowadzonej przez ONZ kampanii „Odporne miasta” i zamieszczonego w niej narzędzia samooceny, umożliwiającego samorządom lokalnym sprawdzenie odporności za pomocą zestawu 10 podstawowych pytań.

| 29. | Przyjmuje do wiadomości Deklarację wenecką w sprawie budowania odporności na szczeblu lokalnym na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i strategii dostosowania do zmiany klimatu UNISDR 2012 i potrzebę zastanowienia się nad tym, jak lepiej chronić dziedzictwo przed katastrofami. |
| --- | --- |

29.

Przyjmuje do wiadomości Deklarację wenecką w sprawie budowania odporności na szczeblu lokalnym na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i strategii dostosowania do zmiany klimatu UNISDR 2012 i potrzebę zastanowienia się nad tym, jak lepiej chronić dziedzictwo przed katastrofami.

| 30. | Uznaje się, że klęski żywiołowe nadal będą występować, a w przyszłości mogą się znacznie zwiększyć. W sprawozdaniach konsensualnych w sprawie zmian klimatu sporządzonych przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) wskazuje się na to, że raczej nie ma wątpliwości co do konieczności planowania i budowy infrastruktury, która może stanowić reakcję na realne zmiany klimatu. |
| --- | --- |

30.

Uznaje się, że klęski żywiołowe nadal będą występować, a w przyszłości mogą się znacznie zwiększyć. W sprawozdaniach konsensualnych w sprawie zmian klimatu sporządzonych przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) wskazuje się na to, że raczej nie ma wątpliwości co do konieczności planowania i budowy infrastruktury, która może stanowić reakcję na realne zmiany klimatu.

B)   Koordynacja działań i komunikacja

| 31. | Stwierdza, że podczas wielu klęsk zauważa się słabe zarządzanie i komunikację. Zarządzanie klęską żywiołową jest zadaniem interdyscyplinarnym, w które zaangażowane jest wiele organizacji. W związku z tym z dużym zadowoleniem przyjmuje umieszczenie w tekście unijnego mechanizmu ochrony ludności przepisów określających program szkoleń dla członków zespołów interwencyjnych oraz warsztatów, seminariów i projektów pilotażowych przygotowujących liderów ochrony ludności. |
| --- | --- |

31.

Stwierdza, że podczas wielu klęsk zauważa się słabe zarządzanie i komunikację. Zarządzanie klęską żywiołową jest zadaniem interdyscyplinarnym, w które zaangażowane jest wiele organizacji. W związku z tym z dużym zadowoleniem przyjmuje umieszczenie w tekście unijnego mechanizmu ochrony ludności przepisów określających program szkoleń dla członków zespołów interwencyjnych oraz warsztatów, seminariów i projektów pilotażowych przygotowujących liderów ochrony ludności.

| 32. | Zachęca władze lokalne i regionalne do tego, by uznały często niedocenianą rolę, jaką sektor wolontariatu i sektor obywatelski mogą odegrać w zapewnianiu odporności po katastrofie, oraz stworzyły plany rozwinięcia tego zasobu i korzystania z niego. Poinformowani i świadomi obywatele są kluczowym elementem budowania odporności. Uznaje, że w budowaniu odpornych społeczności istotne znaczenie ma wymiar płci. |
| --- | --- |

32.

Zachęca władze lokalne i regionalne do tego, by uznały często niedocenianą rolę, jaką sektor wolontariatu i sektor obywatelski mogą odegrać w zapewnianiu odporności po katastrofie, oraz stworzyły plany rozwinięcia tego zasobu i korzystania z niego. Poinformowani i świadomi obywatele są kluczowym elementem budowania odporności. Uznaje, że w budowaniu odpornych społeczności istotne znaczenie ma wymiar płci.

| 33. | Uznaje, że władze lokalne i regionalne mają obowiązek informowania swoich społeczności o potencjalnych i pojawiających się zagrożeniach i muszą planować z zainteresowanymi stronami sposoby informowania o tych zagrożeniach bez wzbudzania strachu lub zniechęcania potencjalnych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

33.

Uznaje, że władze lokalne i regionalne mają obowiązek informowania swoich społeczności o potencjalnych i pojawiających się zagrożeniach i muszą planować z zainteresowanymi stronami sposoby informowania o tych zagrożeniach bez wzbudzania strachu lub zniechęcania potencjalnych przedsiębiorstw.

| 34. | Uznaje rosnącą rolę technologii komórkowych, internetu i mediów społecznościowych w przekazywaniu informacji o katastrofach oraz wzywa do dalszych badań najlepszych praktyk w zakresie wykorzystania komunikacji cyfrowej w przypadku klęsk i katastrof. Komunikacja cyfrowa w coraz większym stopniu pozwala osobom i społecznościom na dostęp do wiadomości i informacji i często będzie pierwszym źródłem informacji. Te narzędzia komunikacji mogą również stanowić istotne kanały uzyskiwania informacji od ofiar, jak i koordynacji działań podejmowanych w reakcji na klęskę. |
| --- | --- |

34.

Uznaje rosnącą rolę technologii komórkowych, internetu i mediów społecznościowych w przekazywaniu informacji o katastrofach oraz wzywa do dalszych badań najlepszych praktyk w zakresie wykorzystania komunikacji cyfrowej w przypadku klęsk i katastrof. Komunikacja cyfrowa w coraz większym stopniu pozwala osobom i społecznościom na dostęp do wiadomości i informacji i często będzie pierwszym źródłem informacji. Te narzędzia komunikacji mogą również stanowić istotne kanały uzyskiwania informacji od ofiar, jak i koordynacji działań podejmowanych w reakcji na klęskę.

| 35. | Zgadza się z tym, że kampanie uświadamiające są kluczowe dla przekazywania informacji wśród miejscowej ludności. Ważne jest zaangażowanie wszystkich części danej wspólnoty, jak najszybsze rozpoczęcie działań oraz zachęcanie społeczności do planowania samopomocy, jako że często upływa wiele czasu, zanim dociera pomoc z zewnątrz. Dlatego kluczowe znaczenie ma również ustanowienie w placówkach oświatowych specjalnych programów i planów przygotowujących na wypadek klęsk, by od najwcześniejszych lat uświadamiać i uwrażliwiać w tej dziedzinie, co zwiększy poziom odporności ludności. |
| --- | --- |

35.

Zgadza się z tym, że kampanie uświadamiające są kluczowe dla przekazywania informacji wśród miejscowej ludności. Ważne jest zaangażowanie wszystkich części danej wspólnoty, jak najszybsze rozpoczęcie działań oraz zachęcanie społeczności do planowania samopomocy, jako że często upływa wiele czasu, zanim dociera pomoc z zewnątrz. Dlatego kluczowe znaczenie ma również ustanowienie w placówkach oświatowych specjalnych programów i planów przygotowujących na wypadek klęsk, by od najwcześniejszych lat uświadamiać i uwrażliwiać w tej dziedzinie, co zwiększy poziom odporności ludności.

| 36. | Wzywa władze lokalne i regionalne do opracowania skutecznych kanałów komunikacyjnych z myślą o dotarciu do najbardziej narażonych na czas i utworzenia mechanizmów zapewnienia im bezpieczeństwa w trakcie i po wystąpieniu ekstremalnych zjawisk pogodowych i innych klęsk żywiołowych. Społeczeństwo europejskie starzeje się, a odsetek osób o ograniczonej mobilności lub niepełnosprawnych rośnie. W przypadku katastrofy te osoby są często najbardziej narażone i stanowią pierwsze ofiary. |
| --- | --- |

36.

Wzywa władze lokalne i regionalne do opracowania skutecznych kanałów komunikacyjnych z myślą o dotarciu do najbardziej narażonych na czas i utworzenia mechanizmów zapewnienia im bezpieczeństwa w trakcie i po wystąpieniu ekstremalnych zjawisk pogodowych i innych klęsk żywiołowych. Społeczeństwo europejskie starzeje się, a odsetek osób o ograniczonej mobilności lub niepełnosprawnych rośnie. W przypadku katastrofy te osoby są często najbardziej narażone i stanowią pierwsze ofiary.

| 37. | Wzywa do inwestowania w szkolenia i ćwiczenia praktyczne na wypadek klęski żywiołowej, ponieważ pozwala to ratować życie ludzkie i usprawniać działania ratunkowe. Ukierunkowane szkolenia i kształcenie adresowane do osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne, takich jak przywódcy społeczności, pracownicy opieki społecznej i personel medyczny, służby ratownicze i straż pożarna, pomagają zmniejszyć liczbę ofiar śmiertelnych podczas i w następstwie kryzysu. |
| --- | --- |

37.

Wzywa do inwestowania w szkolenia i ćwiczenia praktyczne na wypadek klęski żywiołowej, ponieważ pozwala to ratować życie ludzkie i usprawniać działania ratunkowe. Ukierunkowane szkolenia i kształcenie adresowane do osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne, takich jak przywódcy społeczności, pracownicy opieki społecznej i personel medyczny, służby ratownicze i straż pożarna, pomagają zmniejszyć liczbę ofiar śmiertelnych podczas i w następstwie kryzysu.

C)   Usuwanie skutków

| 38. | Uznaje, że usuwanie skutków katastrofy może zająć wiele lat oraz że ubezpieczenia odgrywają ważną rolę w zapewnieniu terminowego i skutecznego powrotu do stanu początkowego. Podkreśla użyteczną rolę, jaką mogą odgrywać partnerstwa publiczno-prywatne, i apeluje o ich promowanie. Prywatne ubezpieczenia mogą się przyczynić do zapewnienia zrównoważonych finansów publicznych i odgrywać pozytywną rolę w zarządzaniu ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi. Pomagają zmniejszyć skutki gospodarcze i ułatwiają powrót do stanu początkowego. Dobrze zaprojektowane polisy ubezpieczeniowe mogą także zniechęcać do podejmowania ryzykownych działań i propagować świadomość ryzyka. Partnerstwa publiczno-prywatne powinny mieć jasno określony zakres działania i wspólnie uzgodnione cele. |
| --- | --- |

38.

Uznaje, że usuwanie skutków katastrofy może zająć wiele lat oraz że ubezpieczenia odgrywają ważną rolę w zapewnieniu terminowego i skutecznego powrotu do stanu początkowego. Podkreśla użyteczną rolę, jaką mogą odgrywać partnerstwa publiczno-prywatne, i apeluje o ich promowanie. Prywatne ubezpieczenia mogą się przyczynić do zapewnienia zrównoważonych finansów publicznych i odgrywać pozytywną rolę w zarządzaniu ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi. Pomagają zmniejszyć skutki gospodarcze i ułatwiają powrót do stanu początkowego. Dobrze zaprojektowane polisy ubezpieczeniowe mogą także zniechęcać do podejmowania ryzykownych działań i propagować świadomość ryzyka. Partnerstwa publiczno-prywatne powinny mieć jasno określony zakres działania i wspólnie uzgodnione cele.

| 39. | Wyraża zaniepokojenie, że w wyniku zwiększania ryzyka, ubezpieczenia mogą stać się niedostępne lub zbyt drogie na niektórych obszarach. To z kolei może przyczynić się do większego narażenia i podatności społeczeństwa i narazić organy publiczne na potencjalnie duże ryzyko finansowe. |
| --- | --- |

39.

Wyraża zaniepokojenie, że w wyniku zwiększania ryzyka, ubezpieczenia mogą stać się niedostępne lub zbyt drogie na niektórych obszarach. To z kolei może przyczynić się do większego narażenia i podatności społeczeństwa i narazić organy publiczne na potencjalnie duże ryzyko finansowe.

| 40. | Sugeruje, że usuwanie skutków jest okazją do uwzględnienia przyszłej odporności podczas odbudowy domów i infrastruktury, zwłaszcza na obszarach, które okresowo nawiedzają klęski żywiołowe (np. miasta i wsie położone nad rzeką). Konieczne są działania na poziomie państw członkowskich, by zapewnić dostępność funduszy, np. poprzez partnerstwa, nie tylko na usuwanie skutków, lecz również na środki chroniące przed przyszłymi klęskami żywiołowymi. |
| --- | --- |

40.

Sugeruje, że usuwanie skutków jest okazją do uwzględnienia przyszłej odporności podczas odbudowy domów i infrastruktury, zwłaszcza na obszarach, które okresowo nawiedzają klęski żywiołowe (np. miasta i wsie położone nad rzeką). Konieczne są działania na poziomie państw członkowskich, by zapewnić dostępność funduszy, np. poprzez partnerstwa, nie tylko na usuwanie skutków, lecz również na środki chroniące przed przyszłymi klęskami żywiołowymi.

| 41. | Zauważa, że władze lokalne i regionalne odgrywają pewną rolę podczas usuwania skutków związaną z oczekiwaniami, rozczarowaniem i zdrowiem osób poszkodowanych lub przesiedlonych w wyniku klęsk żywiołowych oraz że wiąże się to ze stałym zapotrzebowaniem na zasoby. |
| --- | --- |

41.

Zauważa, że władze lokalne i regionalne odgrywają pewną rolę podczas usuwania skutków związaną z oczekiwaniami, rozczarowaniem i zdrowiem osób poszkodowanych lub przesiedlonych w wyniku klęsk żywiołowych oraz że wiąże się to ze stałym zapotrzebowaniem na zasoby.

Program międzynarodowy

| 42. | Wzywa Komisję do zdecydowanego włączenia budowania odporności do swoich polityk w dziedzinie pomocy humanitarnej i rozwoju. |
| --- | --- |

42.

Wzywa Komisję do zdecydowanego włączenia budowania odporności do swoich polityk w dziedzinie pomocy humanitarnej i rozwoju.

| 43. | Wzywa do tego, by w planie działania po Hyogo należycie uwzględnić powiązania między ryzykiem i odpornością a mobilnością ludzi. Zauważa, że katastrofy i klęski żywiołowe często prowadzą do przepływów ludności oraz że może to mieć systematycznie negatywny wpływ na społeczności pochodzenia i przyjmujące. |
| --- | --- |

43.

Wzywa do tego, by w planie działania po Hyogo należycie uwzględnić powiązania między ryzykiem i odpornością a mobilnością ludzi. Zauważa, że katastrofy i klęski żywiołowe często prowadzą do przepływów ludności oraz że może to mieć systematycznie negatywny wpływ na społeczności pochodzenia i przyjmujące.

| 44. | Uznaje, że w krajach rozwijających się ramy planowania są słabiej rozwinięte, a czynniki gospodarcze wywołują ogromną presję na rozwój. Organy władzy wszystkich szczebli muszą sobie uświadomić, że rozwój może zwiększyć ryzyko wystąpienia klęsk żywiołowych, więc tam gdzie umożliwiają rozwój, muszą nieodłącznie godzić się ze wzrostem tych zagrożeń. |
| --- | --- |

44.

Uznaje, że w krajach rozwijających się ramy planowania są słabiej rozwinięte, a czynniki gospodarcze wywołują ogromną presję na rozwój. Organy władzy wszystkich szczebli muszą sobie uświadomić, że rozwój może zwiększyć ryzyko wystąpienia klęsk żywiołowych, więc tam gdzie umożliwiają rozwój, muszą nieodłącznie godzić się ze wzrostem tych zagrożeń.

Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności

| 45. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zasady pomocniczości i proporcjonalności zostały zachowane. Ochrona ludności jest to obszar, w którym Unia występuje w celu wspierania, koordynowania lub uzupełniania działań państw członkowskich. Ponadto niewiążący charakter komunikatu i przedstawionych w nim przez Komisję zasad potwierdzają zachowanie zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

45.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zasady pomocniczości i proporcjonalności zostały zachowane. Ochrona ludności jest to obszar, w którym Unia występuje w celu wspierania, koordynowania lub uzupełniania działań państw członkowskich. Ponadto niewiążący charakter komunikatu i przedstawionych w nim przez Komisję zasad potwierdzają zachowanie zasady proporcjonalności.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/66 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/66

---

Opinia Komitetu Regionów – Zasoby genetyczne w rolnictwie – od ochrony do zrównoważonego wykorzystywania

2014/C 271/13

| Sprawozdawca | Giuseppe VARACALLI, burmistrz gminy Gerace (Reggio di Calabria), (IT/PES) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Zasoby genetyczne w rolnictwie – od ochrony do zrównoważonego wykorzystywania” COM(2013) 838 final |

Sprawozdawca

Giuseppe VARACALLI, burmistrz gminy Gerace (Reggio di Calabria), (IT/PES)

Dokument źródłowy

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Zasoby genetyczne w rolnictwie – od ochrony do zrównoważonego wykorzystywania” COM(2013) 838 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Stwierdza, że europejska strategia ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie przedstawiona w sprawozdaniu Komisji Europejskiej (przekazanym Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu) wynika ze zobowiązań, które Unia Europejska podjęła w celu zatrzymania procesu utraty różnorodności biologicznej na obszarze Europy do 2020 r. |
| --- | --- |

1.

Stwierdza, że europejska strategia ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie przedstawiona w sprawozdaniu Komisji Europejskiej (przekazanym Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu) wynika ze zobowiązań, które Unia Europejska podjęła w celu zatrzymania procesu utraty różnorodności biologicznej na obszarze Europy do 2020 r.

| 2. | Wskazuje, że strategia ta wywodzi się w szczególności z ustaleń Konwencji o różnorodności biologicznej przyjętej w Rio de Janeiro w 1992 r., po której z czasem podpisano szereg ważnych międzynarodowych porozumień wykonawczych, w tym przede wszystkim protokół z Kartageny (2000 r.), Międzynarodowy traktat o zasobach genetycznych roślin dla żywności i rolnictwa FAO (2004 r.) oraz – niedawno – Protokół z Nagoi o dostępie do zasobów genetycznych oraz podziale korzyści wynikających z ich wykorzystania (2010 r.). |
| --- | --- |

2.

Wskazuje, że strategia ta wywodzi się w szczególności z ustaleń Konwencji o różnorodności biologicznej przyjętej w Rio de Janeiro w 1992 r., po której z czasem podpisano szereg ważnych międzynarodowych porozumień wykonawczych, w tym przede wszystkim protokół z Kartageny (2000 r.), Międzynarodowy traktat o zasobach genetycznych roślin dla żywności i rolnictwa FAO (2004 r.) oraz – niedawno – Protokół z Nagoi o dostępie do zasobów genetycznych oraz podziale korzyści wynikających z ich wykorzystania (2010 r.).

| 3. | Uważa, że działania wspólnotowe w tej dziedzinie skupiają się na dwóch fundamentalnych wytycznych operacyjnych. Są nimi z jednej strony polityka rozwoju obszarów wiejskich, wraz z licznymi i powiązanymi środkami rolnośrodowiskowymi, oraz skuteczne działania w ramach partnerstwa europejskiego, zaś z drugiej strony polityka badań i innowacji, obecnie za pośrednictwem programu ramowego „Horyzont 2020” skierowanego na definiowanie i pogłębianie wiedzy naukowej w dziedzinie różnorodności genetycznej w rolnictwie. Działania te powinny opierać się również na regulacjach dotyczących produktów roślinnych i zwierzęcych, a także na samej polityce rolnej, aby zapewnić różnorodność dziedzictwa genetycznego wykorzystywanego przez wszystkich rolników. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że działania wspólnotowe w tej dziedzinie skupiają się na dwóch fundamentalnych wytycznych operacyjnych. Są nimi z jednej strony polityka rozwoju obszarów wiejskich, wraz z licznymi i powiązanymi środkami rolnośrodowiskowymi, oraz skuteczne działania w ramach partnerstwa europejskiego, zaś z drugiej strony polityka badań i innowacji, obecnie za pośrednictwem programu ramowego „Horyzont 2020” skierowanego na definiowanie i pogłębianie wiedzy naukowej w dziedzinie różnorodności genetycznej w rolnictwie. Działania te powinny opierać się również na regulacjach dotyczących produktów roślinnych i zwierzęcych, a także na samej polityce rolnej, aby zapewnić różnorodność dziedzictwa genetycznego wykorzystywanego przez wszystkich rolników.

| 4. | Jest zdania, że postępujące zmniejszanie się różnorodności biologicznej szczególnie dotyczy – i to z wielu nakładających się powodów – społeczności lokalnych oraz reprezentujących je instytucji, z uwagi na obiektywny wpływ, jaki utrata różnorodności biologicznej wywiera na ich regiony. |
| --- | --- |

4.

Jest zdania, że postępujące zmniejszanie się różnorodności biologicznej szczególnie dotyczy – i to z wielu nakładających się powodów – społeczności lokalnych oraz reprezentujących je instytucji, z uwagi na obiektywny wpływ, jaki utrata różnorodności biologicznej wywiera na ich regiony.

| 5. | Przypomina w tym względzie, że władze lokalne i regionalne posiadają znaczne kompetencje w dziedzinie zarządzania różnorodnością biologiczną na swoim terytorium, np. gdy chodzi o wydawanie zezwoleń na wykorzystywanie zasobów naturalnych, prerogatywy instytucjonalne tychże władz w zakresie zarządzania siedliskami Natura 2000, które stanowią jeden z filarów działań Unii Europejskiej dotyczących różnorodności biologicznej, bądź też kompetencje w zakresie współfinansowania programów rozwoju obszarów wiejskich i współpracę transgraniczną, którą należy rozwinąć w celu poprawy zarządzania i wymiany informacji, gdyż w wielu wypadkach na obszarach transgranicznych można dzielić się zasobami genetycznymi. |
| --- | --- |

5.

Przypomina w tym względzie, że władze lokalne i regionalne posiadają znaczne kompetencje w dziedzinie zarządzania różnorodnością biologiczną na swoim terytorium, np. gdy chodzi o wydawanie zezwoleń na wykorzystywanie zasobów naturalnych, prerogatywy instytucjonalne tychże władz w zakresie zarządzania siedliskami Natura 2000, które stanowią jeden z filarów działań Unii Europejskiej dotyczących różnorodności biologicznej, bądź też kompetencje w zakresie współfinansowania programów rozwoju obszarów wiejskich i współpracę transgraniczną, którą należy rozwinąć w celu poprawy zarządzania i wymiany informacji, gdyż w wielu wypadkach na obszarach transgranicznych można dzielić się zasobami genetycznymi.

| 6. | W związku z tym uważa, że należy dążyć do coraz to większego systematycznego zaangażowania instytucjonalnego samorządów lokalnych i regionalnych w programy mające na celu ochronę i zrównoważone wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie. Oczywiście jest to związane z dostępnością odpowiednich środków prawnych i dostatecznych zasobów finansowych umożliwiających skuteczne działania w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

6.

W związku z tym uważa, że należy dążyć do coraz to większego systematycznego zaangażowania instytucjonalnego samorządów lokalnych i regionalnych w programy mające na celu ochronę i zrównoważone wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie. Oczywiście jest to związane z dostępnością odpowiednich środków prawnych i dostatecznych zasobów finansowych umożliwiających skuteczne działania w tej dziedzinie.

| 7. | Gdy chodzi o zasoby finansowe, przyjmuje do wiadomości zawarte we wnioskach sprawozdania (pkt 9) stwierdzenie Komisji, że „W okresie do 2020 r. podmioty prowadzące działania na rzecz zasobów genetycznych będą mogły liczyć na większe wsparcie finansowe oraz szerszy zakres możliwości uzyskania dofinansowania w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich i programu »Horyzont 2020«, jak również w ramach innych obszarów polityki unijnej”, i zauważa, iż trzeba zadbać o to, by informacje te były obiektywnie weryfikowalne z punktu widzenia faktycznej dostępności większych zasobów, które muszą być dostępne możliwie najszybciej, mając również na względzie fakt, że większość środków unijnych przeznaczonych na ochronę różnorodności genetycznej będzie kierowana do sektora badań. |
| --- | --- |

7.

Gdy chodzi o zasoby finansowe, przyjmuje do wiadomości zawarte we wnioskach sprawozdania (pkt 9) stwierdzenie Komisji, że „W okresie do 2020 r. podmioty prowadzące działania na rzecz zasobów genetycznych będą mogły liczyć na większe wsparcie finansowe oraz szerszy zakres możliwości uzyskania dofinansowania w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich i programu »Horyzont 2020«, jak również w ramach innych obszarów polityki unijnej”, i zauważa, iż trzeba zadbać o to, by informacje te były obiektywnie weryfikowalne z punktu widzenia faktycznej dostępności większych zasobów, które muszą być dostępne możliwie najszybciej, mając również na względzie fakt, że większość środków unijnych przeznaczonych na ochronę różnorodności genetycznej będzie kierowana do sektora badań.

| 8. | Jeśli chodzi o przedstawione w sprawozdaniu perspektywy działań, podkreśla istotne znaczenie ram prawnych i instytucjonalnych, w których ujęto i odpowiednio podzielono zasoby genetyczne i które na szczeblu europejskim realizowane są nie tylko za pośrednictwem wspomnianych już instrumentów polityki rozwoju obszarów wiejskich i europejskich ram działań na rzecz badań i innowacji, lecz również za pomocą przepisów dotyczących produktów zwierzęcych i roślinnych, a także – ogólniej rzecz ujmując – polityki rolnej. |
| --- | --- |

8.

Jeśli chodzi o przedstawione w sprawozdaniu perspektywy działań, podkreśla istotne znaczenie ram prawnych i instytucjonalnych, w których ujęto i odpowiednio podzielono zasoby genetyczne i które na szczeblu europejskim realizowane są nie tylko za pośrednictwem wspomnianych już instrumentów polityki rozwoju obszarów wiejskich i europejskich ram działań na rzecz badań i innowacji, lecz również za pomocą przepisów dotyczących produktów zwierzęcych i roślinnych, a także – ogólniej rzecz ujmując – polityki rolnej.

| 9. | Odnosząc się do polityki rozwoju obszarów wiejskich, nawiązuje do swoich własnych uwag zawartych w niedawnej opinii „Zrównoważony rozwój obszarów wiejskich”, przyjętej 9 października 2013 r., zwłaszcza w odniesieniu do wykazanego potencjału obszarów wiejskich także w kategoriach różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

9.

Odnosząc się do polityki rozwoju obszarów wiejskich, nawiązuje do swoich własnych uwag zawartych w niedawnej opinii „Zrównoważony rozwój obszarów wiejskich”, przyjętej 9 października 2013 r., zwłaszcza w odniesieniu do wykazanego potencjału obszarów wiejskich także w kategoriach różnorodności biologicznej.

| 10. | Powtarza, że inicjatywy podejmowane w tej dziedzinie wpisują się, jak już stwierdzono, w określony kontekst globalny. Jego zasadniczym elementem jest wspomniany już Międzynarodowy traktat o zasobach genetycznych roślin dla żywności i rolnictwa FAO, do którego Unia Europejska formalnie przystąpiła. Stanowi on element koordynacji i upowszechniania inicjatyw w zakresie zarządzania roślinnymi zasobami genetycznymi. Na jego podstawie ochrona różnorodności genetycznej staje się obowiązkiem prawnym państw będących jego stroną. |
| --- | --- |

10.

Powtarza, że inicjatywy podejmowane w tej dziedzinie wpisują się, jak już stwierdzono, w określony kontekst globalny. Jego zasadniczym elementem jest wspomniany już Międzynarodowy traktat o zasobach genetycznych roślin dla żywności i rolnictwa FAO, do którego Unia Europejska formalnie przystąpiła. Stanowi on element koordynacji i upowszechniania inicjatyw w zakresie zarządzania roślinnymi zasobami genetycznymi. Na jego podstawie ochrona różnorodności genetycznej staje się obowiązkiem prawnym państw będących jego stroną.

| 11. | Stwierdza, że z biegiem czasu Unia Europejska poświęciła wiele uwagi problematyce ochrony różnorodności genetycznej w rolnictwie: w 2010 r. szefowie państw Unii przyjęli decyzję o powstrzymaniu utraty różnorodności biologicznej w UE do 2020 r., podejmując zarazem odpowiednie zobowiązania, które zostały następnie spójnie włączone do przyjętej w 2011 r. europejskiej strategii w zakresie różnorodności biologicznej. Działania te nie przyniosły jednak jeszcze efektów. |
| --- | --- |

11.

Stwierdza, że z biegiem czasu Unia Europejska poświęciła wiele uwagi problematyce ochrony różnorodności genetycznej w rolnictwie: w 2010 r. szefowie państw Unii przyjęli decyzję o powstrzymaniu utraty różnorodności biologicznej w UE do 2020 r., podejmując zarazem odpowiednie zobowiązania, które zostały następnie spójnie włączone do przyjętej w 2011 r. europejskiej strategii w zakresie różnorodności biologicznej. Działania te nie przyniosły jednak jeszcze efektów.

| 12. | Wyraża zaniepokojenie z powodu faktu, że prowadzone na przestrzeni lat wspólnotowe programowanie działań nie zapobiegło jednak, co zresztą stwierdzono także w sprawozdaniu, trwającemu „... zanik[owi] różnorodności biologicznej w rolnictwie”. W związku z tym podziela zalecone przez Komisję w sprawozdaniu podejście na rzecz ochrony jako zawierające istotne elementy w zakresie ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów genetycznych. |
| --- | --- |

12.

Wyraża zaniepokojenie z powodu faktu, że prowadzone na przestrzeni lat wspólnotowe programowanie działań nie zapobiegło jednak, co zresztą stwierdzono także w sprawozdaniu, trwającemu „... zanik[owi] różnorodności biologicznej w rolnictwie”. W związku z tym podziela zalecone przez Komisję w sprawozdaniu podejście na rzecz ochrony jako zawierające istotne elementy w zakresie ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów genetycznych.

| 13. | Uważa jednak, że podejście to, które należy dalej poszerzać i różnicować, nie przyniosło odpowiednich skutków w odniesieniu do zrównoważonego wykorzystania tych zasobów, gdyż w rzeczywistości odnotowano niewielkie zaangażowanie użytkowników końcowych; należy zatem dążyć do tego, by zmniejszać istniejący nadal znaczny rozdźwięk między wynikami badań naukowych a faktycznym zrównoważonym wykorzystaniem zasobów genetycznych. |
| --- | --- |

13.

Uważa jednak, że podejście to, które należy dalej poszerzać i różnicować, nie przyniosło odpowiednich skutków w odniesieniu do zrównoważonego wykorzystania tych zasobów, gdyż w rzeczywistości odnotowano niewielkie zaangażowanie użytkowników końcowych; należy zatem dążyć do tego, by zmniejszać istniejący nadal znaczny rozdźwięk między wynikami badań naukowych a faktycznym zrównoważonym wykorzystaniem zasobów genetycznych.

| 14. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że sprawozdanie, które szczególnie podkreśla tę kwestię, koncentruje się na potrzebie dokonania diametralnego zwrotu w relacjach między badaniami a wykorzystaniem, tak aby badania naukowe zostały ukierunkowane na konkretne potrzeby rolników, którzy w nieunikniony sposób są zasadniczymi odbiorcami rozwiązań dostarczanych przez badania naukowe, a także by zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe obywateli oraz produkcję substancji czynnych na potrzeby przemysłu farmaceutycznego i chemicznego. |
| --- | --- |

14.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że sprawozdanie, które szczególnie podkreśla tę kwestię, koncentruje się na potrzebie dokonania diametralnego zwrotu w relacjach między badaniami a wykorzystaniem, tak aby badania naukowe zostały ukierunkowane na konkretne potrzeby rolników, którzy w nieunikniony sposób są zasadniczymi odbiorcami rozwiązań dostarczanych przez badania naukowe, a także by zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe obywateli oraz produkcję substancji czynnych na potrzeby przemysłu farmaceutycznego i chemicznego.

| 15. | Zauważa, że pod koniec 2013 r. powstała grupa tematyczna (focus group) ds. zasobów genetycznych. Niestety informacje na temat prac tej grupy dostępne są wyłącznie w języku angielskim, co ograniczy ich rozpowszechnianie wśród odbiorców końcowych. Byłoby zatem szczególnie ważne, by Komisja podjęła działania w celu rozpowszechniania informacji operacyjnych na szeroką skalę. |
| --- | --- |

15.

Zauważa, że pod koniec 2013 r. powstała grupa tematyczna (focus group) ds. zasobów genetycznych. Niestety informacje na temat prac tej grupy dostępne są wyłącznie w języku angielskim, co ograniczy ich rozpowszechnianie wśród odbiorców końcowych. Byłoby zatem szczególnie ważne, by Komisja podjęła działania w celu rozpowszechniania informacji operacyjnych na szeroką skalę.

| 16. | Pozytywnie ocenia również fakt, że Komisja kładzie nacisk na podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, które jest potrzebne do realizacji wszechstronnej i całościowej polityki. Umożliwi to osiągnięcie niezbędnej równowagi między polityką badań i innowacji a polityką rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

16.

Pozytywnie ocenia również fakt, że Komisja kładzie nacisk na podejście oparte na wielopoziomowym sprawowaniu rządów, które jest potrzebne do realizacji wszechstronnej i całościowej polityki. Umożliwi to osiągnięcie niezbędnej równowagi między polityką badań i innowacji a polityką rozwoju obszarów wiejskich.

| 17. | Uważa ponadto, że należy, tak jak stwierdzono w sprawozdaniu, zapewnić lepszy dostęp do banków danych i istniejących zbiorów, w sposób umożliwiający ich skuteczniejsze wykorzystywanie, wiadomo bowiem, że w wielu przypadkach ich słaba znajomość utrudnia ewentualne z nich korzystanie. |
| --- | --- |

17.

Uważa ponadto, że należy, tak jak stwierdzono w sprawozdaniu, zapewnić lepszy dostęp do banków danych i istniejących zbiorów, w sposób umożliwiający ich skuteczniejsze wykorzystywanie, wiadomo bowiem, że w wielu przypadkach ich słaba znajomość utrudnia ewentualne z nich korzystanie.

| 18. | Uważa jednocześnie, że konieczne jest, by efekt ochronny łączył się z systematycznym podejściem zintegrowanym, tak aby zapewnić stabilne stosunki robocze między podmiotami uczestniczącymi, z różnych tytułów, w tym procesie, przewidując niezbędne odniesienie – na poziomie gospodarstw – do ras i upraw lokalnych i tradycyjnych. Należy też dążyć do wykorzystywania przez rolników w znacznym stopniu ras i upraw tradycyjnych i lokalnych dzięki palecie zbieżnych środków mających na celu odtworzenie i zwiększenie różnorodności biologicznej w gospodarstwach rolnych. |
| --- | --- |

18.

Uważa jednocześnie, że konieczne jest, by efekt ochronny łączył się z systematycznym podejściem zintegrowanym, tak aby zapewnić stabilne stosunki robocze między podmiotami uczestniczącymi, z różnych tytułów, w tym procesie, przewidując niezbędne odniesienie – na poziomie gospodarstw – do ras i upraw lokalnych i tradycyjnych. Należy też dążyć do wykorzystywania przez rolników w znacznym stopniu ras i upraw tradycyjnych i lokalnych dzięki palecie zbieżnych środków mających na celu odtworzenie i zwiększenie różnorodności biologicznej w gospodarstwach rolnych.

| 19. | W tym kontekście ocenia pozytywnie zawartą w sprawozdaniu zapowiedź utworzenia „sieci obejmujących cały obszar Unii w celu podkreślenia wartości takiego materiału”, jako instrumentu integracji, który musi przewidywać faktyczny udział na poziomie oddolnym, obejmującym lokalny i regionalny poziom instytucjonalny. |
| --- | --- |

19.

W tym kontekście ocenia pozytywnie zawartą w sprawozdaniu zapowiedź utworzenia „sieci obejmujących cały obszar Unii w celu podkreślenia wartości takiego materiału”, jako instrumentu integracji, który musi przewidywać faktyczny udział na poziomie oddolnym, obejmującym lokalny i regionalny poziom instytucjonalny.

| 20. | Podziela i uznaje za własne stwierdzenie, że konieczne jest zdecydowane zobowiązanie ze strony władz lokalnych i regionalnych, jako że w sprawozdaniu wzywa się konkretnie decydentów i organy administracji do „zaangażowania w opracowanie ram instytucjonalnych i prawnych” w celu osiągnięcia oczekiwanych wyników. |
| --- | --- |

20.

Podziela i uznaje za własne stwierdzenie, że konieczne jest zdecydowane zobowiązanie ze strony władz lokalnych i regionalnych, jako że w sprawozdaniu wzywa się konkretnie decydentów i organy administracji do „zaangażowania w opracowanie ram instytucjonalnych i prawnych” w celu osiągnięcia oczekiwanych wyników.

| 21. | Uważa za użyteczną deklarację Komisji dotyczącą „wprowadzenia daleko idących zmian w przepisach”, których celem byłoby odpowiednie wzmocnienie mechanizmów ochrony zasobów, również w drodze współpracy różnych zainteresowanych sektorów, i związany z tym lepszy dostęp tradycyjnych odmian do rynków, a także rzeczywiste korzystanie przez rolników z bardziej niż obecnie zróżnicowanego materiału genetycznego, co powinno być wymogiem w większym stopniu uwzględnionym w projekcie rozporządzenia. |
| --- | --- |

21.

Uważa za użyteczną deklarację Komisji dotyczącą „wprowadzenia daleko idących zmian w przepisach”, których celem byłoby odpowiednie wzmocnienie mechanizmów ochrony zasobów, również w drodze współpracy różnych zainteresowanych sektorów, i związany z tym lepszy dostęp tradycyjnych odmian do rynków, a także rzeczywiste korzystanie przez rolników z bardziej niż obecnie zróżnicowanego materiału genetycznego, co powinno być wymogiem w większym stopniu uwzględnionym w projekcie rozporządzenia.

| 22. | Popiera zasadę zintegrowanego procesu decyzyjnego i pragnąłby, aby główną rolę odgrywały w nim władze lokalne i regionalne, działając na rzecz ochrony występujących na podległych im obszarach niezliczonych specyficznych cech oraz związanej z nimi specyfiki genetycznej roślin i zwierząt, która zasługuje na taką ochronę. Władze te wnosiłyby też własny wkład w uzupełnieniu do działań podejmowanych przez główne podmioty bardziej bezpośrednio zaangażowane w tę problematykę (naukowców, rolników, hodowców, konsumentów), których odrębne cechy podsumowano odpowiednio w sprawozdaniu. |
| --- | --- |

22.

Popiera zasadę zintegrowanego procesu decyzyjnego i pragnąłby, aby główną rolę odgrywały w nim władze lokalne i regionalne, działając na rzecz ochrony występujących na podległych im obszarach niezliczonych specyficznych cech oraz związanej z nimi specyfiki genetycznej roślin i zwierząt, która zasługuje na taką ochronę. Władze te wnosiłyby też własny wkład w uzupełnieniu do działań podejmowanych przez główne podmioty bardziej bezpośrednio zaangażowane w tę problematykę (naukowców, rolników, hodowców, konsumentów), których odrębne cechy podsumowano odpowiednio w sprawozdaniu.

| 23. | Konieczne jest uświadomienie społeczeństwu wartości zasobów genetycznych i wagi ich zachowania, badania i zrównoważonego wykorzystania. Jednocześnie wspierać należy programy budowania zdolności dla pracowników technicznych i rolnych, a także mechanizmy koordynacji, monitorowania i oceny na rzecz ochrony różnorodności biologicznej w rolnictwie. |
| --- | --- |

23.

Konieczne jest uświadomienie społeczeństwu wartości zasobów genetycznych i wagi ich zachowania, badania i zrównoważonego wykorzystania. Jednocześnie wspierać należy programy budowania zdolności dla pracowników technicznych i rolnych, a także mechanizmy koordynacji, monitorowania i oceny na rzecz ochrony różnorodności biologicznej w rolnictwie.

| 24. | Przyjmuje ze szczególnym zadowoleniem silny akcent położony na mechanizmy europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz „wydajnego i zrównoważonego rolnictwa” (przy równoczesnym zaangażowaniu Komitetu ds. Ochrony, Opisu, Zbierania i Wykorzystania Zasobów Genetycznych w Rolnictwie, który został powołany rozporządzeniem (WE) nr 870/2004); partnerstwo ma na celu praktyczne wzmocnienie integracji działań badawczych i różnych zastosowań zasobów genetycznych, a także realizację deklarowanego celu dostosowania działań w zakresie zasobów genetycznych do lokalnych uwarunkowań i potrzeb. |
| --- | --- |

24.

Przyjmuje ze szczególnym zadowoleniem silny akcent położony na mechanizmy europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz „wydajnego i zrównoważonego rolnictwa” (przy równoczesnym zaangażowaniu Komitetu ds. Ochrony, Opisu, Zbierania i Wykorzystania Zasobów Genetycznych w Rolnictwie, który został powołany rozporządzeniem (WE) nr 870/2004); partnerstwo ma na celu praktyczne wzmocnienie integracji działań badawczych i różnych zastosowań zasobów genetycznych, a także realizację deklarowanego celu dostosowania działań w zakresie zasobów genetycznych do lokalnych uwarunkowań i potrzeb.

| 25. | Proponuje ponadto, mając na uwadze zagwarantowanie skutecznej wymiany wiedzy między wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, zachęcanie do tzw. co-working w obrębie poszczególnych społeczności lokalnych, jak i między różnymi społecznościami, jako pozytywnego systemu wymiany doświadczeń, które w sposób naturalny można by porównywać i które mogłyby wzajemnie na siebie wpływać. |
| --- | --- |

25.

Proponuje ponadto, mając na uwadze zagwarantowanie skutecznej wymiany wiedzy między wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, zachęcanie do tzw. co-working w obrębie poszczególnych społeczności lokalnych, jak i między różnymi społecznościami, jako pozytywnego systemu wymiany doświadczeń, które w sposób naturalny można by porównywać i które mogłyby wzajemnie na siebie wpływać.

| 26. | Sugeruje stworzenie opracowanego i finansowanego przez Komisję oznaczenia dla produktów pochodzących z zasobów genetycznych, które są zagrożone i/lub chronione i rozwijane. Warunki jego przyznawania powinny być określone w taki sposób, by zachęcać producentów i inne podmioty lokalne i regionalne i wzmacniać ich działania. |
| --- | --- |

26.

Sugeruje stworzenie opracowanego i finansowanego przez Komisję oznaczenia dla produktów pochodzących z zasobów genetycznych, które są zagrożone i/lub chronione i rozwijane. Warunki jego przyznawania powinny być określone w taki sposób, by zachęcać producentów i inne podmioty lokalne i regionalne i wzmacniać ich działania.

| 27. | Wyraża konsternację, której także dano otwarcie wyraz w sprawozdaniu, że prowadzone przez lata na wielką skalę prace badawcze nie przyniosły żadnych skutków rolnikom będącym użytkownikami końcowymi. Trzeba zwrócić także uwagę na to, że sprawozdanie grupy niezależnych ekspertów na temat wspólnotowego programu działań w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie, objętego przepisami rozporządzenia Rady nr 870/2004, wskazuje, iż beneficjentami były głównie placówki badawcze, dlatego w przypadku nowego programu należy zachęcać do większego udziału użytkowników końcowych, między innymi poprzez odpowiednie zachęty do przedstawiania projektów, zwłaszcza z myślą o realizacji celów programu, szczególnie pod względem praktycznego, skutecznego wykorzystania jego wyników w terenie. |
| --- | --- |

27.

Wyraża konsternację, której także dano otwarcie wyraz w sprawozdaniu, że prowadzone przez lata na wielką skalę prace badawcze nie przyniosły żadnych skutków rolnikom będącym użytkownikami końcowymi. Trzeba zwrócić także uwagę na to, że sprawozdanie grupy niezależnych ekspertów na temat wspólnotowego programu działań w zakresie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie, objętego przepisami rozporządzenia Rady nr 870/2004, wskazuje, iż beneficjentami były głównie placówki badawcze, dlatego w przypadku nowego programu należy zachęcać do większego udziału użytkowników końcowych, między innymi poprzez odpowiednie zachęty do przedstawiania projektów, zwłaszcza z myślą o realizacji celów programu, szczególnie pod względem praktycznego, skutecznego wykorzystania jego wyników w terenie.

| 28. | Odnotowuje, że wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (COM(2013) 262 final), który wiąże się ściśle z kwestiami omawianymi w niniejszej opinii, został 11 marca 2014 r. odrzucony przez Parlament Europejski. |
| --- | --- |

28.

Odnotowuje, że wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (COM(2013) 262 final), który wiąże się ściśle z kwestiami omawianymi w niniejszej opinii, został 11 marca 2014 r. odrzucony przez Parlament Europejski.

| 29. | Zobowiązuje się w związku z tym do uważnego monitorowania rozwoju sytuacji w tym zakresie, uznając, że przegląd wniosku dotyczącego rozporządzenia jest absolutnym priorytetem, a jednocześnie wskazuje, w odniesieniu do treści wniosku, na wyraźną i istotną potrzebę wsparcia drobnych i średnich producentów i użytkowników odmian dawnych, rzadkich i tradycyjnych oraz tzw. „odmian niszowych”, które stanowią znaczący składnik różnorodności genetycznej uprawianych odmian roślin, lecz których używanie w odpowiednich warunkach lokalnych nie jest wystarczająco wspierane. Producenci ci nie są odpowiednio chronieni z uwagi na uciążliwe procedury dotyczące uznawania, podczas gdy obiektywny i bezpośredni interes władz lokalnych i regionalnych wymaga, aby wspomniani producenci, którzy najlepiej potrafią zapewnić różnorodność biologiczną i którzy działają na ograniczonych obszarach, nie napotykali w swojej działalności nadmiernych utrudnień. |
| --- | --- |

29.

Zobowiązuje się w związku z tym do uważnego monitorowania rozwoju sytuacji w tym zakresie, uznając, że przegląd wniosku dotyczącego rozporządzenia jest absolutnym priorytetem, a jednocześnie wskazuje, w odniesieniu do treści wniosku, na wyraźną i istotną potrzebę wsparcia drobnych i średnich producentów i użytkowników odmian dawnych, rzadkich i tradycyjnych oraz tzw. „odmian niszowych”, które stanowią znaczący składnik różnorodności genetycznej uprawianych odmian roślin, lecz których używanie w odpowiednich warunkach lokalnych nie jest wystarczająco wspierane. Producenci ci nie są odpowiednio chronieni z uwagi na uciążliwe procedury dotyczące uznawania, podczas gdy obiektywny i bezpośredni interes władz lokalnych i regionalnych wymaga, aby wspomniani producenci, którzy najlepiej potrafią zapewnić różnorodność biologiczną i którzy działają na ograniczonych obszarach, nie napotykali w swojej działalności nadmiernych utrudnień.

| 30. | Postuluje, by nowy wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin zezwalał na certyfikację ekologicznych nasion zgodnie z kryteriami dostosowanymi do produkcji ekologicznej, co umożliwi rozwój roślin zgodny ze środowiskiem oraz ewolucją szczepów i populacji. |
| --- | --- |

30.

Postuluje, by nowy wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produkcji i udostępniania na rynku materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin zezwalał na certyfikację ekologicznych nasion zgodnie z kryteriami dostosowanymi do produkcji ekologicznej, co umożliwi rozwój roślin zgodny ze środowiskiem oraz ewolucją szczepów i populacji.

| 31. | Zgodnie z wcześniej przyjętymi opiniami, uważa także za szczególnie ważne, by w kwestiach zasobów genetycznych zostało jasno zdefiniowane jego stanowisko wobec dopuszczenia i importu GMO, na które powinno się zezwalać tylko w drodze wyjątku, zwłaszcza mając na uwadze zgodność ze strategią w zakresie ochrony zasobów genetycznych. |
| --- | --- |

31.

Zgodnie z wcześniej przyjętymi opiniami, uważa także za szczególnie ważne, by w kwestiach zasobów genetycznych zostało jasno zdefiniowane jego stanowisko wobec dopuszczenia i importu GMO, na które powinno się zezwalać tylko w drodze wyjątku, zwłaszcza mając na uwadze zgodność ze strategią w zakresie ochrony zasobów genetycznych.

| 32. | Nalega w tej kwestii na ścisłe przestrzeganie zasady ostrożności w odniesieniu do dopuszczania i wprowadzania organizmów genetycznie zmodyfikowanych, jak również na związany z nią wymóg przyjęcia, na każdym poziomie instytucjonalnym, konkretnych działań w zakresie współistnienia, które umożliwiają odpowiednią ochronę na wszystkich obszarach rolniczych, w tym szczególnie na obszarach najbardziej narażonych pod względem ekologicznym, zwłaszcza poprzez przeprowadzenie szczegółowej oceny zagrożenia różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

32.

Nalega w tej kwestii na ścisłe przestrzeganie zasady ostrożności w odniesieniu do dopuszczania i wprowadzania organizmów genetycznie zmodyfikowanych, jak również na związany z nią wymóg przyjęcia, na każdym poziomie instytucjonalnym, konkretnych działań w zakresie współistnienia, które umożliwiają odpowiednią ochronę na wszystkich obszarach rolniczych, w tym szczególnie na obszarach najbardziej narażonych pod względem ekologicznym, zwłaszcza poprzez przeprowadzenie szczegółowej oceny zagrożenia różnorodności biologicznej.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

107. sesja plenarna w dniach 25–26 czerwca 2014 r.

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/70 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/70

---

Opinia Komitetu Regionów – Mobilność pracowników i wzmocnienie europejskich służb zatrudnienia

2014/C 271/14

| Sprawozdawca | José Ramón BAUZÀ DÍAZ (ES-EPL), przewodniczący rządu Balearów |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiej sieci służb zatrudnienia, dostępu pracowników do usług w zakresie mobilności oraz dalszej integracji rynków pracy
  COM(2014) 6 final |

Sprawozdawca

José Ramón BAUZÀ DÍAZ (ES-EPL), przewodniczący rządu Balearów

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiej sieci służb zatrudnienia, dostępu pracowników do usług w zakresie mobilności oraz dalszej integracji rynków pracy

COM(2014) 6 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Podkreśla ważną rolę, jaką w funkcjonowaniu rynków pracy odgrywa, lub powinien odgrywać, wymiar terytorialny niższy od struktur państwowych. W tym kontekście, w opinii Komitetu w sprawie roli władz lokalnych i regionalnych we wspieraniu wzrostu i tworzenia miejsc pracy (2013/C 62/14) wskazano na fakt, że władze lokalne i regionalne są często odpowiedzialne za wdrażanie m.in. polityki zatrudnienia. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla ważną rolę, jaką w funkcjonowaniu rynków pracy odgrywa, lub powinien odgrywać, wymiar terytorialny niższy od struktur państwowych. W tym kontekście, w opinii Komitetu w sprawie roli władz lokalnych i regionalnych we wspieraniu wzrostu i tworzenia miejsc pracy (2013/C 62/14) wskazano na fakt, że władze lokalne i regionalne są często odpowiedzialne za wdrażanie m.in. polityki zatrudnienia.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dla większości obywateli UE prawo do swobodnego przepływu jest jednym z istotniejszych osiągnięć UE i uważa, że kluczowe znaczenie ma zachowanie tego prawa i ułatwienie korzystania z niego dzięki wzmocnieniu swobodnego przepływu pracowników. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dla większości obywateli UE prawo do swobodnego przepływu jest jednym z istotniejszych osiągnięć UE i uważa, że kluczowe znaczenie ma zachowanie tego prawa i ułatwienie korzystania z niego dzięki wzmocnieniu swobodnego przepływu pracowników.

| 3. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji jako narzędzie ułatwiające dostęp pracowników do usług wsparcia wewnątrzunijnej mobilności pracowników, a tym samym ułatwiające korzystanie z prawa wszystkich obywateli do swobodnego przepływu, bez względu na miejsce zamieszkania, i przyczyniające się do zmniejszenia różnic w poziomie bezrobocia między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

3.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji jako narzędzie ułatwiające dostęp pracowników do usług wsparcia wewnątrzunijnej mobilności pracowników, a tym samym ułatwiające korzystanie z prawa wszystkich obywateli do swobodnego przepływu, bez względu na miejsce zamieszkania, i przyczyniające się do zmniejszenia różnic w poziomie bezrobocia między państwami członkowskimi.

| 4. | Zwraca uwagę, że ulepszenie sieci EURES stanowi ważny krok w staraniach Unii Europejskiej na rzecz wspierania państw członkowskich i ich regionów w walce z bezrobociem. |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę, że ulepszenie sieci EURES stanowi ważny krok w staraniach Unii Europejskiej na rzecz wspierania państw członkowskich i ich regionów w walce z bezrobociem.

| 5. | Popiera decyzję Komisji dotyczącą przekształcenia europejskiej sieci zatrudnienia w narzędzie ukierunkowane na dostosowanie podaży i popytu na pracę (1). |
| --- | --- |

5.

Popiera decyzję Komisji dotyczącą przekształcenia europejskiej sieci zatrudnienia w narzędzie ukierunkowane na dostosowanie podaży i popytu na pracę (1).

| 6. | Wskazuje na potrzebę uwzględnienia dostępu do usług EURES w całej UE, zarówno dla pracodawców, jak i osób poszukujących pracy. W tym kontekście KR podkreśla znaczenie informowania obywateli o korzyściach wynikających z posługiwania się tą siecią, aby mogli w pełni wykorzystać jej potencjał. Trzeba będzie zorganizować sesje informacyjne, kampanie w środkach przekazu i seminaria w celu zapoznania obywateli europejskich z możliwościami oferowanymi przez EURES. |
| --- | --- |

6.

Wskazuje na potrzebę uwzględnienia dostępu do usług EURES w całej UE, zarówno dla pracodawców, jak i osób poszukujących pracy. W tym kontekście KR podkreśla znaczenie informowania obywateli o korzyściach wynikających z posługiwania się tą siecią, aby mogli w pełni wykorzystać jej potencjał. Trzeba będzie zorganizować sesje informacyjne, kampanie w środkach przekazu i seminaria w celu zapoznania obywateli europejskich z możliwościami oferowanymi przez EURES.

| 7. | Podkreśla, że krajowe urzędy koordynacji służb EURES powinny zobowiązać się do ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, które odgrywają kluczową rolę w promowaniu mobilności pracowników. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że krajowe urzędy koordynacji służb EURES powinny zobowiązać się do ścisłej współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi, które odgrywają kluczową rolę w promowaniu mobilności pracowników.

| 8. | Uważa, że specyficzne problemy, przed którymi stoją pracownicy przygraniczni (zabezpieczenie społeczne, podatki, ubezpieczenia), uzasadniają istnienie stowarzyszeń transgranicznych EURES, które odgrywają kluczową rolę konsultacyjną w regionach przygranicznych (2). Dlatego jest zaniepokojony faktem, że propozycje Komisji mogą doprowadzić do objęcia partnerstw transgranicznych EURES podwójną kontrolą: z jednej strony pod względem finansowym, przydzielając krajowym urzędom koordynacji środki z programu UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) przeznaczone na partnerstwa transgraniczne EURES, i – z drugiej strony – ustanawiając, w art. 8 omawianego projektu rozporządzenia, krajową procedurę udzielania zezwoleń na partnerstwa transgraniczne EURES, co stoi w sprzeczności z art. 21 lit. a) rozporządzenia 1296/2013 z 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego program UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI), który przyznaje służbom terytorialnym właściwym dla regionów przygranicznych odpowiedzialność za rozwój partnerstw transgranicznych EURES i za ich działania. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że specyficzne problemy, przed którymi stoją pracownicy przygraniczni (zabezpieczenie społeczne, podatki, ubezpieczenia), uzasadniają istnienie stowarzyszeń transgranicznych EURES, które odgrywają kluczową rolę konsultacyjną w regionach przygranicznych (2). Dlatego jest zaniepokojony faktem, że propozycje Komisji mogą doprowadzić do objęcia partnerstw transgranicznych EURES podwójną kontrolą: z jednej strony pod względem finansowym, przydzielając krajowym urzędom koordynacji środki z programu UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI) przeznaczone na partnerstwa transgraniczne EURES, i – z drugiej strony – ustanawiając, w art. 8 omawianego projektu rozporządzenia, krajową procedurę udzielania zezwoleń na partnerstwa transgraniczne EURES, co stoi w sprzeczności z art. 21 lit. a) rozporządzenia 1296/2013 z 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego program UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI), który przyznaje służbom terytorialnym właściwym dla regionów przygranicznych odpowiedzialność za rozwój partnerstw transgranicznych EURES i za ich działania.

| 9. | Ponownie podkreśla znaczenie zagwarantowania, by przekształcenie sieci EURES w ogólnoeuropejski system wspierania pośrednictwa i rekrutacji odbywało się w sposób pozwalający tej sieci zachować funkcje doradcze tak, aby pomoc doradców EURES w kwestiach praktycznych dotyczących pracy i zabezpieczeń społecznych za granicą była nadal zadaniem priorytetowym (3). |
| --- | --- |

9.

Ponownie podkreśla znaczenie zagwarantowania, by przekształcenie sieci EURES w ogólnoeuropejski system wspierania pośrednictwa i rekrutacji odbywało się w sposób pozwalający tej sieci zachować funkcje doradcze tak, aby pomoc doradców EURES w kwestiach praktycznych dotyczących pracy i zabezpieczeń społecznych za granicą była nadal zadaniem priorytetowym (3).

Mobilność pracowników

| 10. | Podkreśla, że konieczne jest promowanie środków wspierających europejski rynek pracy i ułatwienie obywatelom i pracownikom UE przemieszczania się między granicami dzięki ustanowieniu systemów wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, zniesieniu przeszkód fiskalnych oraz transferowi świadczeń dla bezrobotnych i praw emerytalnych (4). |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że konieczne jest promowanie środków wspierających europejski rynek pracy i ułatwienie obywatelom i pracownikom UE przemieszczania się między granicami dzięki ustanowieniu systemów wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, zniesieniu przeszkód fiskalnych oraz transferowi świadczeń dla bezrobotnych i praw emerytalnych (4).

| 11. | Wskazuje, że w obecnym kontekście społeczno-gospodarczym i z myślą o realizacji celów dotyczących zatrudnienia określonych w strategii „Europa 2020”, propozycja modernizacji sieci EURES stanowi konkretny wkład w wysiłki na rzecz stworzenia innowacyjnych rozwiązań pozwalających zwiększyć poziom zatrudnienia. |
| --- | --- |

11.

Wskazuje, że w obecnym kontekście społeczno-gospodarczym i z myślą o realizacji celów dotyczących zatrudnienia określonych w strategii „Europa 2020”, propozycja modernizacji sieci EURES stanowi konkretny wkład w wysiłki na rzecz stworzenia innowacyjnych rozwiązań pozwalających zwiększyć poziom zatrudnienia.

| 12. | Zwraca uwagę na korzyści z mobilności pracowników jako mechanizmu dostosowawczego w obecnym kontekście gospodarczym i podkreśla znaczenie takiej sieci jak EURES, przyczyniając się tym samym do ograniczenia praktyk nieuczciwej konkurencji opartych na zatrudnianiu unijnych pracowników migrujących. |
| --- | --- |

12.

Zwraca uwagę na korzyści z mobilności pracowników jako mechanizmu dostosowawczego w obecnym kontekście gospodarczym i podkreśla znaczenie takiej sieci jak EURES, przyczyniając się tym samym do ograniczenia praktyk nieuczciwej konkurencji opartych na zatrudnianiu unijnych pracowników migrujących.

| 13. | W tym kontekście wskazuje, że europejski system monitorowania wolnych miejsc pracy dowodzi, że mimo wysokiego poziomu bezrobocia w Europie w pierwszym kwartale 2013 r. 2 mln wakatów pozostało nieobsadzonych. Niedawne badanie Komisji wykazało, że migrujący obywatele UE, którzy pozostają bez pracy, to bardzo mały odsetek całkowitej ludności każdego państwa członkowskiego, stanowiący ok. 0,7 %–1,0 % całkowitej ludności UE. |
| --- | --- |

13.

W tym kontekście wskazuje, że europejski system monitorowania wolnych miejsc pracy dowodzi, że mimo wysokiego poziomu bezrobocia w Europie w pierwszym kwartale 2013 r. 2 mln wakatów pozostało nieobsadzonych. Niedawne badanie Komisji wykazało, że migrujący obywatele UE, którzy pozostają bez pracy, to bardzo mały odsetek całkowitej ludności każdego państwa członkowskiego, stanowiący ok. 0,7 %–1,0 % całkowitej ludności UE.

| 14. | Zwraca uwagę, że choć w przeszłości UE koncentrowała się na tworzeniu ram prawnych dla jednolitego rynku gwarantujących prawo do swobodnego przemieszczania się dla wszystkich obywateli UE, rzeczywista możliwość korzystania z tego prawa przez obywateli była często zaniedbywana. Zostawiało to państwom członkowskim szerokie pole do interpretacji obowiązujących przepisów, które w obecnym kryzysie stosowane są w sposób bardzo restrykcyjny. |
| --- | --- |

14.

Zwraca uwagę, że choć w przeszłości UE koncentrowała się na tworzeniu ram prawnych dla jednolitego rynku gwarantujących prawo do swobodnego przemieszczania się dla wszystkich obywateli UE, rzeczywista możliwość korzystania z tego prawa przez obywateli była często zaniedbywana. Zostawiało to państwom członkowskim szerokie pole do interpretacji obowiązujących przepisów, które w obecnym kryzysie stosowane są w sposób bardzo restrykcyjny.

| 15. | Wzywa w związku z tym Komisję, aby przedstawiła środki w celu promowania i ułatwiania swobodnego przepływu osób w obrębie UE oraz aby ustanowiła jasne zasady i praktyki dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w UE, zapewniając w ten sposób w pełni rzeczywiste prawa obywatelskie. |
| --- | --- |

15.

Wzywa w związku z tym Komisję, aby przedstawiła środki w celu promowania i ułatwiania swobodnego przepływu osób w obrębie UE oraz aby ustanowiła jasne zasady i praktyki dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w UE, zapewniając w ten sposób w pełni rzeczywiste prawa obywatelskie.

Reformy sieci EURES

Aspekty techniczno-prawne wniosku dotyczącego rozporządzenia

| 16. | Uważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia powinien precyzować status w sieci EURES państw, które nie należą do Unii Europejskiej, lecz należą do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, np. Szwajcarii. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia powinien precyzować status w sieci EURES państw, które nie należą do Unii Europejskiej, lecz należą do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, np. Szwajcarii.

| 17. | Uważa, że objaśnienia techniczne dotyczące proponowanego rozporządzenia gwarantują bardziej skuteczne stosowanie go przez państwa członkowskie i ich regiony, członków sieci EURES, a w szczególności partnerów EURES, zapewniając także lepszą koordynację między nimi. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że objaśnienia techniczne dotyczące proponowanego rozporządzenia gwarantują bardziej skuteczne stosowanie go przez państwa członkowskie i ich regiony, członków sieci EURES, a w szczególności partnerów EURES, zapewniając także lepszą koordynację między nimi.

| 18. | W związku z tym wzywa Komisję do rozważenia użyteczności wyjaśnienia we wniosku, czy krajowe urzędy koordynacji są zintegrowane bądź nie ze strukturami państwowymi publicznej służby zatrudnienia, czy przyznanie przez państwa członkowskie publicznym służbom zatrudnienia funkcji świadczenia usług wsparcia leży w gestii samych państw członkowskich, czy też, wręcz przeciwnie, włączenie tych usług jest obowiązkiem wszystkich państw członkowskich. |
| --- | --- |

18.

W związku z tym wzywa Komisję do rozważenia użyteczności wyjaśnienia we wniosku, czy krajowe urzędy koordynacji są zintegrowane bądź nie ze strukturami państwowymi publicznej służby zatrudnienia, czy przyznanie przez państwa członkowskie publicznym służbom zatrudnienia funkcji świadczenia usług wsparcia leży w gestii samych państw członkowskich, czy też, wręcz przeciwnie, włączenie tych usług jest obowiązkiem wszystkich państw członkowskich.

| 19. | Proponuje Komisji, by zwiększyła widoczność krajowych urzędów koordynacji jako organów państwowych odgrywających główną rolę w polityce związanej z siecią EURES na terytorium poszczególnych państw, przyznając im wyraźnie wszystkie funkcje przyznane państwom członkowskimi w rozdziałach III, IV i V wniosku. |
| --- | --- |

19.

Proponuje Komisji, by zwiększyła widoczność krajowych urzędów koordynacji jako organów państwowych odgrywających główną rolę w polityce związanej z siecią EURES na terytorium poszczególnych państw, przyznając im wyraźnie wszystkie funkcje przyznane państwom członkowskimi w rozdziałach III, IV i V wniosku.

| 20. | Zauważa, że należy również wyjaśnić terminy takie jak „odpowiednia współpraca”, „pracownicy służb zatrudnienia” lub „indywidualny plan działań”, jak również rolę partnerów EURES w dostępie do wspólnej platformy informatycznej oraz czy w tym kontekście, partnerzy ci stosują się do wytycznych wspólnej platformy informatycznej lub, w odpowiednich przypadkach, czy wypełniają wynikające z nich obowiązki. |
| --- | --- |

20.

Zauważa, że należy również wyjaśnić terminy takie jak „odpowiednia współpraca”, „pracownicy służb zatrudnienia” lub „indywidualny plan działań”, jak również rolę partnerów EURES w dostępie do wspólnej platformy informatycznej oraz czy w tym kontekście, partnerzy ci stosują się do wytycznych wspólnej platformy informatycznej lub, w odpowiednich przypadkach, czy wypełniają wynikające z nich obowiązki.

| 21. | Wzywa Komisję do wyjaśnienia, czy systemy i procedury wymiany wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie oraz innych informacji przekazywanych Europejskiemu Urzędowi Koordynacji oraz zobowiązanie państw członkowskich do ustanowienia procedur gromadzenia i opracowania danych dotyczących działań prowadzonych na poziomie krajowym zgodnie z określonymi kategoriami wspólnych wskaźników, wymagają od Komisji ustanowienia w drodze aktów wykonawczych zasad i formatów technicznych lub modeli i procedur zapewniających ich jednolitość. |
| --- | --- |

21.

Wzywa Komisję do wyjaśnienia, czy systemy i procedury wymiany wolnych miejsc pracy i wniosków o zatrudnienie oraz innych informacji przekazywanych Europejskiemu Urzędowi Koordynacji oraz zobowiązanie państw członkowskich do ustanowienia procedur gromadzenia i opracowania danych dotyczących działań prowadzonych na poziomie krajowym zgodnie z określonymi kategoriami wspólnych wskaźników, wymagają od Komisji ustanowienia w drodze aktów wykonawczych zasad i formatów technicznych lub modeli i procedur zapewniających ich jednolitość.

| 22. | Wzywa Komisję do jasnego określenia, kto ponosi odpowiedzialność za bieżące uaktualnianie informacji. Jest to szczególnie istotne w przypadku państw, w których partnerzy społeczni zawierają porozumienia zbiorowe obowiązujące w wielu sektorach rynku pracy. |
| --- | --- |

22.

Wzywa Komisję do jasnego określenia, kto ponosi odpowiedzialność za bieżące uaktualnianie informacji. Jest to szczególnie istotne w przypadku państw, w których partnerzy społeczni zawierają porozumienia zbiorowe obowiązujące w wielu sektorach rynku pracy.

| 23. | Uznaje za szczególnie ważne, by we wniosku w sprawie rozporządzenia określono kryteria ustalania składu krajowych urzędów koordynacji i Komitetu ds. EURES w celu zapewnienia koordynacji tych organów z działaniami regionów państw członkowskich i Unii. |
| --- | --- |

23.

Uznaje za szczególnie ważne, by we wniosku w sprawie rozporządzenia określono kryteria ustalania składu krajowych urzędów koordynacji i Komitetu ds. EURES w celu zapewnienia koordynacji tych organów z działaniami regionów państw członkowskich i Unii.

| 24. | Zachęca Komisję, by specjalnie zadbała o szczególną sytuację pracowników zagrożonych wykluczeniem z rynku pracy, w tym pracowników niewykwalifikowanych lub nisko wykwalifikowanych pracowników, poprzez wyraźne nawiązanie do nich w tekście wniosku, tym samym urzeczywistniając jeden z celów art. 5. |
| --- | --- |

24.

Zachęca Komisję, by specjalnie zadbała o szczególną sytuację pracowników zagrożonych wykluczeniem z rynku pracy, w tym pracowników niewykwalifikowanych lub nisko wykwalifikowanych pracowników, poprzez wyraźne nawiązanie do nich w tekście wniosku, tym samym urzeczywistniając jeden z celów art. 5.

| 25. | W związku z tym proponuje, aby Komisja nalegała na mobilność opartą na zasadzie niedyskryminacji, uwzględniła wyraźne odniesienia do tej kwestii w tekście wniosku, a także przewidziała mechanizmy gwarantujące jej skuteczność. |
| --- | --- |

25.

W związku z tym proponuje, aby Komisja nalegała na mobilność opartą na zasadzie niedyskryminacji, uwzględniła wyraźne odniesienia do tej kwestii w tekście wniosku, a także przewidziała mechanizmy gwarantujące jej skuteczność.

Aspekty polityki w dziedzinie prawa

| 26. | Zachęca Komisję do zaangażowania wszystkich państw członkowskich i ich regionów w działania koordynacyjne i poprawę sieci EURES w celu wzmocnienia istniejącej struktury i zapobieżenia ograniczeniu jej do procedur biurokratycznych. |
| --- | --- |

26.

Zachęca Komisję do zaangażowania wszystkich państw członkowskich i ich regionów w działania koordynacyjne i poprawę sieci EURES w celu wzmocnienia istniejącej struktury i zapobieżenia ograniczeniu jej do procedur biurokratycznych.

| 27. | Uważa, że nowa struktura sieci EURES pociąga za sobą konieczność stworzenia systemu finansowania, którego źródła należy sprecyzować, jako że EFS jest zregionalizowanym funduszem strukturalnym, w przeciwieństwie do środków z programu na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że nowa struktura sieci EURES pociąga za sobą konieczność stworzenia systemu finansowania, którego źródła należy sprecyzować, jako że EFS jest zregionalizowanym funduszem strukturalnym, w przeciwieństwie do środków z programu na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych.

| 28. | Uważa również, że system finansowania musi określać szczególną sytuację w zakresie przydziału funduszy partnerów EURES: prywatnych służb zatrudnienia nastawionych na zysk, uczestniczących w sieci. |
| --- | --- |

28.

Uważa również, że system finansowania musi określać szczególną sytuację w zakresie przydziału funduszy partnerów EURES: prywatnych służb zatrudnienia nastawionych na zysk, uczestniczących w sieci.

| 29. | Zachęca Komisję do wspierania szerokiej kampanii informacyjnej dotyczącej ulepszonych usług EURES, zważywszy że w swym obecnym kształcie jest on w dużej mierze nieznany dla wielu osób poszukujących pracy, jak i dla wielu przedsiębiorstw, które oferują miejsca pracy. |
| --- | --- |

29.

Zachęca Komisję do wspierania szerokiej kampanii informacyjnej dotyczącej ulepszonych usług EURES, zważywszy że w swym obecnym kształcie jest on w dużej mierze nieznany dla wielu osób poszukujących pracy, jak i dla wielu przedsiębiorstw, które oferują miejsca pracy.

| 30. | Zwraca uwagę, że poziom lokalny i regionalny jest często najbliższy większości osób poszukujących pracy i pracodawców, że rynek pracy ma zazwyczaj charakter głównie lokalny (5) oraz że zwykle rynek pracy sprawia poważne problemy na poziomie regionalnym lub lokalnym, np. sezonowość działalności produkcyjnej, a w związku z tym również zapotrzebowania na siłę roboczą. |
| --- | --- |

30.

Zwraca uwagę, że poziom lokalny i regionalny jest często najbliższy większości osób poszukujących pracy i pracodawców, że rynek pracy ma zazwyczaj charakter głównie lokalny (5) oraz że zwykle rynek pracy sprawia poważne problemy na poziomie regionalnym lub lokalnym, np. sezonowość działalności produkcyjnej, a w związku z tym również zapotrzebowania na siłę roboczą.

| 31. | Ważne jest zatem, aby wyraźnie wskazać przedstawicieli lokalnych i regionalnych, którzy nawiążą zorganizowany dialog i regularną wymianę informacji z krajowymi urzędami koordynacji, w celu zapewnienia, by urzędy te mogły skorzystać na szczeblu krajowym z wiedzy specjalistycznej zgromadzonej na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz by regionalne i lokalne służby zatrudnienia znały usługi EURES dostępne na szczeblu krajowym i europejskim. |
| --- | --- |

31.

Ważne jest zatem, aby wyraźnie wskazać przedstawicieli lokalnych i regionalnych, którzy nawiążą zorganizowany dialog i regularną wymianę informacji z krajowymi urzędami koordynacji, w celu zapewnienia, by urzędy te mogły skorzystać na szczeblu krajowym z wiedzy specjalistycznej zgromadzonej na szczeblu lokalnym i regionalnym oraz by regionalne i lokalne służby zatrudnienia znały usługi EURES dostępne na szczeblu krajowym i europejskim.

| 32. | Podkreśla, że kluczem do powodzenia zadań doradczych konsultantów EURES jest zapewnienie im odpowiedniej wiedzy na temat specyficznych potrzeb zatrudnienia w regionach i miejscowościach UE. W związku z tym zaleca, by krajowe urzędy koordynacji zadbały o obsadzenie doradców EURES na niższych szczeblach terytorialnych struktur państwowych. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że kluczem do powodzenia zadań doradczych konsultantów EURES jest zapewnienie im odpowiedniej wiedzy na temat specyficznych potrzeb zatrudnienia w regionach i miejscowościach UE. W związku z tym zaleca, by krajowe urzędy koordynacji zadbały o obsadzenie doradców EURES na niższych szczeblach terytorialnych struktur państwowych.

| 33. | Popiera wykorzystanie EURES do zapewnienia dostępu do informacji o wolnych miejscach na stażach; zaleca też, by sieć ta służyła jako instrument zapewniający informacje zwrotne, pozwalając praktykantom na ocenę swoich doświadczeń ze staży (6). Zachęca też do ustanowienia nowych środków wspierających otwarte i przejrzyste oferty w zakresie staży. |
| --- | --- |

33.

Popiera wykorzystanie EURES do zapewnienia dostępu do informacji o wolnych miejscach na stażach; zaleca też, by sieć ta służyła jako instrument zapewniający informacje zwrotne, pozwalając praktykantom na ocenę swoich doświadczeń ze staży (6). Zachęca też do ustanowienia nowych środków wspierających otwarte i przejrzyste oferty w zakresie staży.

| 34. | Uważa, że reforma usług EURES powinna posłużyć aktywnemu wspieraniu młodych ludzi, dostosowując usługi i strategie tak, aby stały się bardziej dostępne, a także wprowadzając w szkołach podstawowych i średnich oraz uniwersytetach zindywidualizowane doradztwo w celu wsparcia studentów, praktykantów i ogółu młodych ludzi, aby mogli lepiej poznać swoje aspiracje, możliwości i szanse na znalezienie pracy. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że reforma usług EURES powinna posłużyć aktywnemu wspieraniu młodych ludzi, dostosowując usługi i strategie tak, aby stały się bardziej dostępne, a także wprowadzając w szkołach podstawowych i średnich oraz uniwersytetach zindywidualizowane doradztwo w celu wsparcia studentów, praktykantów i ogółu młodych ludzi, aby mogli lepiej poznać swoje aspiracje, możliwości i szanse na znalezienie pracy.

| 35. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję, by usprawnić EURES, w szczególności poprzez wprowadzenie usługi „Match and Map”, która dostarcza klarownego przeglądu dystrybucji geograficznej ofert, i uważa, że publikując oferty należy wyraźnie wskazać pracę oferowaną zgodnie z EQF i ESCO, jak również informacje na temat zasadniczych elementów umowy (umowa na czas określony lub nieokreślony, czas pracy, wynagrodzenie oraz dokładne miejsca świadczenia usług). W tym zakresie Komitet zwraca uwagę na rolę, jaką krajowe i regionalne mogą odegrać w realizacji programów agencji pracy i sugeruje, że powinny one być lepiej zintegrowane z siecią „Enterprise Europe Network” (EEN), regionami i izbami handlowymi (które mają tę zaletę, że mają silne powiązania ze światem biznesu i są świadome jego potrzeb i problemów) (7). |
| --- | --- |

35.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję, by usprawnić EURES, w szczególności poprzez wprowadzenie usługi „Match and Map”, która dostarcza klarownego przeglądu dystrybucji geograficznej ofert, i uważa, że publikując oferty należy wyraźnie wskazać pracę oferowaną zgodnie z EQF i ESCO, jak również informacje na temat zasadniczych elementów umowy (umowa na czas określony lub nieokreślony, czas pracy, wynagrodzenie oraz dokładne miejsca świadczenia usług). W tym zakresie Komitet zwraca uwagę na rolę, jaką krajowe i regionalne mogą odegrać w realizacji programów agencji pracy i sugeruje, że powinny one być lepiej zintegrowane z siecią „Enterprise Europe Network” (EEN), regionami i izbami handlowymi (które mają tę zaletę, że mają silne powiązania ze światem biznesu i są świadome jego potrzeb i problemów) (7).

| 36. | Wzywa państwa członkowskie do powiązania krajowych systemów kwalifikacji z europejskimi ramami kwalifikacji (EQF), informując wszystkich obywateli o ich istnieniu poprzez promowanie ich stosowania w poświadczeniach urzędowych. |
| --- | --- |

36.

Wzywa państwa członkowskie do powiązania krajowych systemów kwalifikacji z europejskimi ramami kwalifikacji (EQF), informując wszystkich obywateli o ich istnieniu poprzez promowanie ich stosowania w poświadczeniach urzędowych.

| 37. | Wzywa w związku z tym, by na portalu EURES promowano stosowanie życiorysu w formacie Europass, EQF i ESCO (Europejska wielojęzyczna klasyfikacja umiejętności, kompetencji, kwalifikacji i zawodów), aby włączyć te narzędzia, dokładając wszelkich starań do tego, by portal ten umożliwiał automatyczne dopasowywanie ofert zatrudnienia i osób poszukujących pracy i ich życiorysu z tłumaczeniem na wszystkie języki UE i zrozumiałym opisem umiejętności, kompetencji, zawodów i kwalifikacji zdobytych na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

37.

Wzywa w związku z tym, by na portalu EURES promowano stosowanie życiorysu w formacie Europass, EQF i ESCO (Europejska wielojęzyczna klasyfikacja umiejętności, kompetencji, kwalifikacji i zawodów), aby włączyć te narzędzia, dokładając wszelkich starań do tego, by portal ten umożliwiał automatyczne dopasowywanie ofert zatrudnienia i osób poszukujących pracy i ich życiorysu z tłumaczeniem na wszystkie języki UE i zrozumiałym opisem umiejętności, kompetencji, zawodów i kwalifikacji zdobytych na poziomie krajowym.

Niezwykle istotne jest jednak podkreślenie, że zautomatyzowany system nigdy nie może zastąpić potrzeby osobistej rozmowy lub pomocy przy dopasowywaniu ofert i osób, ponieważ umiejętności i kompetencje oraz ich opisy nie zawsze dadzą się bezpośrednio przełożyć z uwagi na różnice językowe.

| 38. | Zwraca uwagę na korzyści płynące z większej mobilności pracowników w UE dla przedsiębiorstw, a w szczególności dla MŚP, których profil jest w przeważającej mierze krajowy. W związku z tym apeluje, by EURES świadczył konkretne usługi, uwzględniając szczególne cechy MŚP, co może wymagać dalszej pomocy, gdyż często przedsiębiorstwa te nie mogą ponieść dodatkowych opłat lub obciążeń administracyjnych związanych z rekrutacją pracowników mobilnych. |
| --- | --- |

38.

Zwraca uwagę na korzyści płynące z większej mobilności pracowników w UE dla przedsiębiorstw, a w szczególności dla MŚP, których profil jest w przeważającej mierze krajowy. W związku z tym apeluje, by EURES świadczył konkretne usługi, uwzględniając szczególne cechy MŚP, co może wymagać dalszej pomocy, gdyż często przedsiębiorstwa te nie mogą ponieść dodatkowych opłat lub obciążeń administracyjnych związanych z rekrutacją pracowników mobilnych.

| 39. | Podkreśla fakt, że brak umiejętności językowych jest główną przeszkodą dla mobilności pracowników w obrębie UE, co z kolei rodzi konieczność usunięcia barier językowych w UE, wspierając tłumaczenie wszystkich informacji na portalu EURES na wszystkie języki UE, i apeluje, by sieć EURES dostarczała również podstawowych informacji na temat kursów językowych dostępnych dla pracowników oraz informacji praktycznych dotyczących kraju przyjmującego. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla fakt, że brak umiejętności językowych jest główną przeszkodą dla mobilności pracowników w obrębie UE, co z kolei rodzi konieczność usunięcia barier językowych w UE, wspierając tłumaczenie wszystkich informacji na portalu EURES na wszystkie języki UE, i apeluje, by sieć EURES dostarczała również podstawowych informacji na temat kursów językowych dostępnych dla pracowników oraz informacji praktycznych dotyczących kraju przyjmującego.

| 40. | Uważa, że swobodny przepływ pracowników w Unii Europejskiej zyska na ulepszeniu informacji na temat konkretnych zagadnień związanych z mobilnością, np. na temat zmian lub dostosowań zabezpieczenia społecznego w przypadku mobilności geograficznej i zawodowej w UE, a także informacji dotyczących wysokości nabytych praw, skutków mobilności lub ewentualnych opcji alternatywnych. |
| --- | --- |

40.

Uważa, że swobodny przepływ pracowników w Unii Europejskiej zyska na ulepszeniu informacji na temat konkretnych zagadnień związanych z mobilnością, np. na temat zmian lub dostosowań zabezpieczenia społecznego w przypadku mobilności geograficznej i zawodowej w UE, a także informacji dotyczących wysokości nabytych praw, skutków mobilności lub ewentualnych opcji alternatywnych.

Pomocniczość i proporcjonalność

| 41. | Uważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia wpisuje się w ramy ustanowione zasadą pomocniczości, ponieważ jego celem jest ustanowienie wspólnych ram dla współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w celu znalezienia wolnych miejsc pracy i ich skutecznego obsadzenia, ułatwiając osiągnięcie równowagi między podażą a popytem na rynku pracy, co nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i w związku z tym, ze względu na skalę i skutki działania, cel ten może być lepiej osiągnięty przez Unię. Wniosek odnosi się też do zasady proporcjonalności, gdyż obecne rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia wspomnianego celu. |
| --- | --- |

41.

Uważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia wpisuje się w ramy ustanowione zasadą pomocniczości, ponieważ jego celem jest ustanowienie wspólnych ram dla współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w celu znalezienia wolnych miejsc pracy i ich skutecznego obsadzenia, ułatwiając osiągnięcie równowagi między podażą a popytem na rynku pracy, co nie może zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i w związku z tym, ze względu na skalę i skutki działania, cel ten może być lepiej osiągnięty przez Unię. Wniosek odnosi się też do zasady proporcjonalności, gdyż obecne rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia wspomnianego celu.

| 42. | Ostrzega jednak, że sieć EURES ma charakter ściśle europejski i w praktyce należy dążyć do przekształcenia jej w prawdziwie europejskie publiczne służby zatrudnienia. |
| --- | --- |

42.

Ostrzega jednak, że sieć EURES ma charakter ściśle europejski i w praktyce należy dążyć do przekształcenia jej w prawdziwie europejskie publiczne służby zatrudnienia.

| 43. | W związku z tym zachęca Komisję, by przestrzegając zasady pomocniczości i proporcjonalności, wzmacniała europejski wymiar sieci EURES, w szczególności analizując możliwość przyznania Europejskiemu Urzędowi Koordynacji funkcji zezwalania na udział partnerom sieci EURES oraz, w razie potrzeby, zastępując przewidzianą we wniosku możliwość, by państwa członkowskie nakładały obowiązki na partnerów EURES, ustanowieniem konkretnych zobowiązań dla tych podmiotów. |
| --- | --- |

43.

W związku z tym zachęca Komisję, by przestrzegając zasady pomocniczości i proporcjonalności, wzmacniała europejski wymiar sieci EURES, w szczególności analizując możliwość przyznania Europejskiemu Urzędowi Koordynacji funkcji zezwalania na udział partnerom sieci EURES oraz, w razie potrzeby, zastępując przewidzianą we wniosku możliwość, by państwa członkowskie nakładały obowiązki na partnerów EURES, ustanowieniem konkretnych zobowiązań dla tych podmiotów.

| 44. | Sądzi również, że powodzenie sieci EURES w regionach najbardziej oddalonych i wyspiarskich UE, charakteryzujących się wysoką stopą bezrobocia, zwłaszcza wśród młodzieży, wymaga od władz europejskich i krajowych należytego uwzględnienia specyficznych ograniczeń tych regionów, tj. niekorzystnych warunków o charakterze stałym, strukturalnym i geograficznym, stanowiących przeszkodę szczególnie dla mobilności pracowników. |
| --- | --- |

44.

Sądzi również, że powodzenie sieci EURES w regionach najbardziej oddalonych i wyspiarskich UE, charakteryzujących się wysoką stopą bezrobocia, zwłaszcza wśród młodzieży, wymaga od władz europejskich i krajowych należytego uwzględnienia specyficznych ograniczeń tych regionów, tj. niekorzystnych warunków o charakterze stałym, strukturalnym i geograficznym, stanowiących przeszkodę szczególnie dla mobilności pracowników.

Zalecenia końcowe

| 45. | Zaleca Komisji Europejskiej zaproponowanie nowych narzędzi mających na celu wsparcie integracji mobilnych pracowników poprzez wykorzystanie funduszy strukturalnych i wzywa ją do realizacji tego zadania. |
| --- | --- |

45.

Zaleca Komisji Europejskiej zaproponowanie nowych narzędzi mających na celu wsparcie integracji mobilnych pracowników poprzez wykorzystanie funduszy strukturalnych i wzywa ją do realizacji tego zadania.

| 46. | Uważa, że powodzenie sieci EURES wymaga, aby państwa członkowskie były świadome konkretnych potrzeb regionów i miejscowości we wspólnej Europie i w związku z tym zaleca, by w rozporządzeniu wymagano praktycznej współpracy między partnerami sieci EURES, z uwzględnieniem specyfiki regionów i miejscowości w UE. |
| --- | --- |

46.

Uważa, że powodzenie sieci EURES wymaga, aby państwa członkowskie były świadome konkretnych potrzeb regionów i miejscowości we wspólnej Europie i w związku z tym zaleca, by w rozporządzeniu wymagano praktycznej współpracy między partnerami sieci EURES, z uwzględnieniem specyfiki regionów i miejscowości w UE.

| 47. | Zaleca, by w szczególności zwrócono uwagę na to, że szczebel lokalny i regionalny jest najbliżej obywateli, a zatem osób poszukujących pracy oraz pracodawców, w związku z czym rynek pracy ma przede wszystkim charakter regionalny. |
| --- | --- |

47.

Zaleca, by w szczególności zwrócono uwagę na to, że szczebel lokalny i regionalny jest najbliżej obywateli, a zatem osób poszukujących pracy oraz pracodawców, w związku z czym rynek pracy ma przede wszystkim charakter regionalny.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 19

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Odpowiedzialność prawna za zapewnienie merytorycznej i technicznej jakości informacji udostępnionych na wspólnej platformie informatycznej, w szczególności danych pochodzących z ofert zatrudnienia, należy do organizacji, które udostępniają te informacje zgodnie z prawem lub normami ustanowionymi przez państwa członkowskie. Komisja powinna ułatwiać współpracę, aby umożliwić wczesne wykrywanie wszelkich oszustw lub nadużyć dotyczących wymiany informacji na szczeblu europejskim. | Odpowiedzialność prawna za zapewnienie merytorycznej i technicznej jakości informacji udostępnionych na wspólnej platformie informatycznej, w szczególności danych pochodzących z ofert zatrudnienia, należy do organizacji, które udostępniają te informacje zgodnie z prawem lub normami ustanowionymi przez państwa członkowskie. Komisja powinna
  musi ułatwiać współpracę wszystkich zainteresowanych podmiotów, w tym samych obywateli, aby umożliwić wczesne wykrywanie wszelkich oszustw lub nadużyć dotyczących wymiany informacji na szczeblu europejskim, a także zapewniać mechanizmy i środki służące zgłaszaniu takich przypadków. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Odpowiedzialność prawna za zapewnienie merytorycznej i technicznej jakości informacji udostępnionych na wspólnej platformie informatycznej, w szczególności danych pochodzących z ofert zatrudnienia, należy do organizacji, które udostępniają te informacje zgodnie z prawem lub normami ustanowionymi przez państwa członkowskie. Komisja powinna ułatwiać współpracę, aby umożliwić wczesne wykrywanie wszelkich oszustw lub nadużyć dotyczących wymiany informacji na szczeblu europejskim.

Odpowiedzialność prawna za zapewnienie merytorycznej i technicznej jakości informacji udostępnionych na wspólnej platformie informatycznej, w szczególności danych pochodzących z ofert zatrudnienia, należy do organizacji, które udostępniają te informacje zgodnie z prawem lub normami ustanowionymi przez państwa członkowskie. Komisja powinna
  musi ułatwiać współpracę wszystkich zainteresowanych podmiotów, w tym samych obywateli, aby umożliwić wczesne wykrywanie wszelkich oszustw lub nadużyć dotyczących wymiany informacji na szczeblu europejskim, a także zapewniać mechanizmy i środki służące zgłaszaniu takich przypadków.

Uzasadnienie

Rozpowszechniane informacje na temat ofert pracy muszą być wiarygodne i wysokiej jakości, aby chronić pracownika przed oszustwami i nadużyciami. Potrzebne jest więc zaangażowanie Komisji i włączenie państw członkowskich poprzez ustanowienie mechanizmów współpracy, wykrywania i zgłaszania takich przypadków.

Poprawka 2

Artykuł 1 Przedmiot

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Celem niniejszego rozporządzenia jest ułatwienie korzystania ze swobody przepływu pracowników wewnątrz Unii zgodnie z art. 45 TFUE poprzez ustanowienie wspólnych ram współpracy między państwami członkowskimi a Komisją. | 1.   Celem niniejszego rozporządzenia jest ułatwienie korzystania ze swobody przepływu pracowników wewnątrz Unii zgodnie z art. 45 TFUE poprzez ustanowienie wspólnych ram współpracy między państwami członkowskimi a Komisją
  wspólne ramy umożliwiające przekształcenie europejskiej sieci służb zatrudnienia EURES w skuteczny instrument ułatwiający mobilność pracowników wewnątrz Unii. |
| 2.   Do celów ustępu pierwszego w niniejszym rozporządzeniu przewiduje się cele, przepisy i zasady dotyczące | 2.   Do celów ustępu pierwszego w niniejszym rozporządzeniu przewiduje się cele, przepisy i zasady dotyczące |
| a) | współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w zakresie udostępniania danych dotyczących ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów oraz w zakresie wynikającego z tego pośrednictwa w zatrudnianiu pracowników; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Celem niniejszego rozporządzenia jest ułatwienie korzystania ze swobody przepływu pracowników wewnątrz Unii zgodnie z art. 45 TFUE poprzez ustanowienie wspólnych ram współpracy między państwami członkowskimi a Komisją.

1.   Celem niniejszego rozporządzenia jest ułatwienie korzystania ze swobody przepływu pracowników wewnątrz Unii zgodnie z art. 45 TFUE poprzez ustanowienie wspólnych ram współpracy między państwami członkowskimi a Komisją
  wspólne ramy umożliwiające przekształcenie europejskiej sieci służb zatrudnienia EURES w skuteczny instrument ułatwiający mobilność pracowników wewnątrz Unii.

2.   Do celów ustępu pierwszego w niniejszym rozporządzeniu przewiduje się cele, przepisy i zasady dotyczące

2.   Do celów ustępu pierwszego w niniejszym rozporządzeniu przewiduje się cele, przepisy i zasady dotyczące

a)

współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w zakresie udostępniania danych dotyczących ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów oraz w zakresie wynikającego z tego pośrednictwa w zatrudnianiu pracowników;

| a) | współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w zakresie udostępniania danych dotyczących ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów oraz w zakresie wynikającego z tego pośrednictwa w zatrudnianiu pracowników; |
| --- | --- |

a)

współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w zakresie udostępniania danych dotyczących ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów oraz w zakresie wynikającego z tego pośrednictwa w zatrudnianiu pracowników;

| b) | działań podejmowanych przez państwa członkowskie i między nimi w celu ułatwienia zachowania równowagi między popytem a podażą na unijnym rynku pracy, aby promować wysoki poziom zatrudnienia; |
| --- | --- |

b)

działań podejmowanych przez państwa członkowskie i między nimi w celu ułatwienia zachowania równowagi między popytem a podażą na unijnym rynku pracy, aby promować wysoki poziom zatrudnienia;

| b) | działań podejmowanych przez państwa członkowskie i między nimi w celu ułatwienia zachowania równowagi między popytem a podażą na unijnym rynku pracy, aby promować wysoki poziom zatrudnienia; |
| --- | --- |

b)

działań podejmowanych przez państwa członkowskie i między nimi w celu ułatwienia zachowania równowagi między popytem a podażą na unijnym rynku pracy, aby promować wysoki poziom zatrudnienia;

| c) | funkcjonowania europejskiej sieci służb zatrudnienia w relacjach między państwami członkowskimi a Komisją; |
| --- | --- |

c)

funkcjonowania europejskiej sieci służb zatrudnienia w relacjach między państwami członkowskimi a Komisją;

| c) | samej organizacji i funkcjonowania europejskiej sieci EURES
  służb zatrudnienia w relacjach między państwami członkowskimi a Komisją; |
| --- | --- |

c)

samej organizacji i funkcjonowania europejskiej sieci EURES
  służb zatrudnienia w relacjach między państwami członkowskimi a Komisją;

| d) | powiązanych usług wsparcia mobilności świadczonych pracownikom i pracodawcom. |
| --- | --- |

d)

powiązanych usług wsparcia mobilności świadczonych pracownikom i pracodawcom.

| d) | powiązanych usług wsparcia mobilności świadczonych pracownikom i pracodawcom. |
| --- | --- |

d)

powiązanych usług wsparcia mobilności świadczonych pracownikom i pracodawcom.

Uzasadnienie

Należy podkreślić, że celem przyszłego rozporządzenia jest wzmocnienie korzystania z europejskiej sieci służb zatrudnienia EURES, zgodnie z decyzją Komisji 2003/8/WE z 23 grudnia 2002 r. oraz decyzją wykonawczą Komisji 2012/733/UE z 26 listopada 2012 r., która zostanie uchylona wraz z wejściem w życie proponowanego rozporządzenia. W samym wniosku przyjmuje się pośrednio to założenie, np. w art. 10 ust. 3, który przewiduje, by publiczne służby zatrudnienia już działające jako partnerzy EURES w chwili wejścia w życie rozporządzenia byli wyłączeni ze stosowania art. 8 przez okres pięciu lat. Z drugiej strony wiele założeń Karty EURES, przyjętej przez Europejski Urząd Koordynacji (2010/C 311/05, Dz.U. UE z 16.11.2010) i nieuwzględnionej w postanowieniach będących przedmiotem uchylenia na mocy art. 35, będzie nadal obowiązywać po zatwierdzeniu obecnie rozważanego wniosku. Wreszcie, zmiana brzmienia ust. 1.2.d) ma na celu to, by tekst był bardziej zrozumiały.

Poprawka 3

Artykuł 2 Definicje

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:






  a) | „publiczne służby zatrudnienia” są organizacjami z państw członkowskich, będącymi częścią właściwych ministerstw, organów publicznych lub przedsiębiorstw podlegających prawu publicznemu, które to organizacje są odpowiedzialne za wdrażanie aktywnej polityki rynku pracy i świadczenie usług w zakresie zatrudnienia w interesie publicznym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)

„publiczne służby zatrudnienia” są organizacjami z państw członkowskich, będącymi częścią właściwych ministerstw, organów publicznych lub przedsiębiorstw podlegających prawu publicznemu, które to organizacje są odpowiedzialne za wdrażanie aktywnej polityki rynku pracy i świadczenie usług w zakresie zatrudnienia w interesie publicznym;

| b) | „służby zatrudnienia” oznaczają każdą osobę prawną lub fizyczną, prowadzącą zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim, która świadczy usługi na rzecz osób poszukujących pracy, aby znalazły zatrudnienie, oraz usługi na rzecz pracodawców w zakresie rekrutacji pracowników; |
| --- | --- |

b)

„służby zatrudnienia” oznaczają każdą osobę prawną lub fizyczną, prowadzącą zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim, która świadczy usługi na rzecz osób poszukujących pracy, aby znalazły zatrudnienie, oraz usługi na rzecz pracodawców w zakresie rekrutacji pracowników;

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „publiczne służby zatrudnienia” są organizacjami z państw członkowskich, będącymi częścią właściwych ministerstw, organów publicznych lub przedsiębiorstw podlegających prawu publicznemu, które to organizacje są odpowiedzialne za wdrażanie aktywnej polityki rynku pracy i świadczenie usług w zakresie zatrudnienia w interesie publicznym; |
| --- | --- |

a)

„publiczne służby zatrudnienia” są organizacjami z państw członkowskich, będącymi częścią właściwych ministerstw, organów publicznych lub przedsiębiorstw podlegających prawu publicznemu, które to organizacje są odpowiedzialne za wdrażanie aktywnej polityki rynku pracy i świadczenie usług w zakresie zatrudnienia w interesie publicznym;

| b) | „służby zatrudnienia” oznaczają każdą osobę prawną lub fizyczną, prowadzącą zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim, o charakterze publicznym, jak i prywatnym, a w tym ostatnim przypadku, nastawiona na zysk lub nie, która świadczy usługi na rzecz osób poszukujących pracy, aby znalazły zatrudnienie, oraz usługi na rzecz pracodawców w zakresie rekrutacji pracowników; |
| --- | --- |

b)

„służby zatrudnienia” oznaczają każdą osobę prawną lub fizyczną, prowadzącą zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim, o charakterze publicznym, jak i prywatnym, a w tym ostatnim przypadku, nastawiona na zysk lub nie, która świadczy usługi na rzecz osób poszukujących pracy, aby znalazły zatrudnienie, oraz usługi na rzecz pracodawców w zakresie rekrutacji pracowników;

| c) | „oferta zatrudnienia” oznacza każdą ofertę zatrudnienia, w tym ofertę przyuczenia do zawodu lub praktyki zawodowej uznawanych za zatrudnienie; |
| --- | --- |

c)

„oferta zatrudnienia” oznacza każdą ofertę zatrudnienia, w tym ofertę przyuczenia do zawodu lub praktyki zawodowej uznawanych za zatrudnienie;

| d) | „kojarzenie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenie” oznacza wymianę informacji oraz przetwarzanie ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów; |
| --- | --- |

d)

„kojarzenie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenie” oznacza wymianę informacji oraz przetwarzanie ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów;

| e) | „wspólna platforma informatyczna” oznacza infrastrukturę informatyczną i związane z nią platformy utworzone na szczeblu europejskim na potrzeby kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia; |
| --- | --- |

e)

„wspólna platforma informatyczna” oznacza infrastrukturę informatyczną i związane z nią platformy utworzone na szczeblu europejskim na potrzeby kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia;

| f) | „pośrednictwo pracy” oferowane przez służby zatrudnienia w odniesieniu do kojarzenia pracownika z pracodawcą lub „rekrutacja” pracownika przez pracodawcę oznaczają świadczenie usług pośrednictwa pomiędzy stroną podaży a stroną popytu w celu obsadzenia wolnego stanowiska pracy; |
| --- | --- |

f)

„pośrednictwo pracy” oferowane przez służby zatrudnienia w odniesieniu do kojarzenia pracownika z pracodawcą lub „rekrutacja” pracownika przez pracodawcę oznaczają świadczenie usług pośrednictwa pomiędzy stroną podaży a stroną popytu w celu obsadzenia wolnego stanowiska pracy;

| g) | „pracownik przygraniczny” oznacza każdego pracownika wykonującego pracę najemną w państwie członkowskim, który ma miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie co do zasady powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu. |
| --- | --- |

g)

„pracownik przygraniczny” oznacza każdego pracownika wykonującego pracę najemną w państwie członkowskim, który ma miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie co do zasady powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu.

| c) | „oferta zatrudnienia” oznacza każdą ofertę zatrudnienia, w tym ofertę przyuczenia do zawodu lub praktyki zawodowej uznawanych za zatrudnienie; |
| --- | --- |

c)

„oferta zatrudnienia” oznacza każdą ofertę zatrudnienia, w tym ofertę przyuczenia do zawodu lub praktyki zawodowej uznawanych za zatrudnienie;

| d) | „kojarzenie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenie” oznacza wymianę informacji oraz przetwarzanie ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów; |
| --- | --- |

d)

„kojarzenie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenie” oznacza wymianę informacji oraz przetwarzanie ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów;

| e) | „wspólna platforma informatyczna” oznacza infrastrukturę informatyczną i związane z nią platformy utworzone na szczeblu europejskim na potrzeby kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia; |
| --- | --- |

e)

„wspólna platforma informatyczna” oznacza infrastrukturę informatyczną i związane z nią platformy utworzone na szczeblu europejskim na potrzeby kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia;

| f) | „pośrednictwo pracy” oferowane przez służby zatrudnienia w odniesieniu do kojarzenia pracownika z pracodawcą lub „rekrutacja” pracownika przez pracodawcę oznaczają świadczenie usług pośrednictwa pomiędzy stroną podaży a stroną popytu w celu obsadzenia wolnego stanowiska pracy; |
| --- | --- |

f)

„pośrednictwo pracy” oferowane przez służby zatrudnienia w odniesieniu do kojarzenia pracownika z pracodawcą lub „rekrutacja” pracownika przez pracodawcę oznaczają świadczenie usług pośrednictwa pomiędzy stroną podaży a stroną popytu w celu obsadzenia wolnego stanowiska pracy;

| g) | „pracownik przygraniczny” oznacza każdego pracownika wykonującego pracę najemną w państwie członkowskim, który ma miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie co do zasady powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu. |
| --- | --- |

g)

„pracownik przygraniczny” oznacza każdego pracownika wykonującego pracę najemną w państwie członkowskim, który ma miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie co do zasady powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu.

Uzasadnienie

Jasność i pewność prawa wymagają uniknięcia ukrytych znaczeń w przepisach, których celem jest zdefiniowanie służb zatrudnienia w państwach członkowskich. Chodzi o jasne ujęcie rozmaitych form, jakie służby te mogą przyjąć, a także o wyjaśnienie, że mogą one być nastawione na zysk. Jest to zgodne zarówno z orzecznictwem wspólnotowym (8), jak i z koncepcją Komisji na temat służb zatrudnienia jako usług świadczonych w interesie ogólnym (9). Powyższe sformułowanie jest odzwierciedleniem idei, że wszelka polityka publiczna ukierunkowana na osiągnięcie pełnego zatrudnienia powinna sprzyjać partnerstwom publiczno-prywatnym na wszystkich szczeblach terytorialnych, umożliwiając podmiotom prywatnym świadczenie usług informacji, doradztwa i pośrednictwa pracy.

Poprawka 4

Rozdział II

(Ustanowienie sieci EURES) i artykuł 3 (Ustanowienie)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| ROZDZIAŁ II
  USTANOWIENIE SIECI EURES
  Artykuł 3
  Ustanowienie
  Niniejsze rozporządzenie ustanawia europejską sieć służb zatrudnienia („sieć EURES”). | ROZDZIAŁ II

  USTANOWIENIE
  ORGANIZACJA SIECI EURES

  Artykuł 3


  Ustanowienie


  Niniejsze rozporządzenie ustanawia europejską sieć służb zatrudnienia („sieć EURES”). |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

ROZDZIAŁ II

USTANOWIENIE SIECI EURES

Artykuł 3

Ustanowienie

Niniejsze rozporządzenie ustanawia europejską sieć służb zatrudnienia („sieć EURES”).

ROZDZIAŁ II

USTANOWIENIE
  ORGANIZACJA SIECI EURES

Artykuł 3

Ustanowienie

Niniejsze rozporządzenie ustanawia europejską sieć służb zatrudnienia („sieć EURES”).

Uzasadnienie

Jak wyjaśniono już w poprawce nr 2, niniejsze rozporządzenie nie ustanawia sieci EURES, lecz modernizuje jej organizację i funkcjonowanie. Tytuł Rozdziału II należy dostosować do jego faktycznego przedmiotu, organizacji sieci EURES, natomiast artykuł 3 można skreślić.

Poprawka 5

Artykuł 4 Precyzyjnie określone zadania i obowiązki

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1)   W skład sieci EURES wchodzą następujące kategorie organizacji:






  a) | Komisja Europejska, która jest odpowiedzialna za wspieranie sieci EURES w wykonywaniu jej działań za pośrednictwem Europejskiego Urzędu Koordynacji; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1)   W skład sieci EURES wchodzą następujące kategorie organizacji:

a)

Komisja Europejska, która jest odpowiedzialna za wspieranie sieci EURES w wykonywaniu jej działań za pośrednictwem Europejskiego Urzędu Koordynacji;

| b) | członkowie EURES, którymi są wyznaczone przez państwa członkowskie organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia w danym państwie członkowskim, tj. krajowe urzędy koordynacji; |
| --- | --- |

b)

członkowie EURES, którymi są wyznaczone przez państwa członkowskie organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia w danym państwie członkowskim, tj. krajowe urzędy koordynacji;

1.   W skład sieci EURES wchodzą następujące kategorie organizacji:

| a) | Komisja Europejska, która jest odpowiedzialna za wspieranie sieci EURES w wykonywaniu jej działań za pośrednictwem Europejskiego Urzędu Koordynacji; |
| --- | --- |

a)

Komisja Europejska, która jest odpowiedzialna za wspieranie sieci EURES w wykonywaniu jej działań za pośrednictwem Europejskiego Urzędu Koordynacji;

| b) | członkowie EURES, którymi są wyznaczone przez państwa członkowskie organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia w danym państwie członkowskim, tj. krajowe urzędy koordynacji; |
| --- | --- |

b)

członkowie EURES, którymi są wyznaczone przez państwa członkowskie organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia w danym państwie członkowskim, tj. krajowe urzędy koordynacji;

| c) | partnerzy EURES, którymi są organizacje upoważnione przez państwa członkowskie do udzielania na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym wsparcia w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia lub usług wsparcia na rzecz pracowników i pracodawców. |
| --- | --- |

c)

partnerzy EURES, którymi są organizacje upoważnione przez państwa członkowskie do udzielania na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym wsparcia w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia lub usług wsparcia na rzecz pracowników i pracodawców.

| c) | partnerzy EURES, którymi są organizacje upoważnione przez państwa członkowskie do udzielania na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym wsparcia w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia lub usług wsparcia na rzecz pracowników i pracodawców, a także partnerstwa transgraniczne EURES. |
| --- | --- |

c)

partnerzy EURES, którymi są organizacje upoważnione przez państwa członkowskie do udzielania na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym wsparcia w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia lub usług wsparcia na rzecz pracowników i pracodawców, a także partnerstwa transgraniczne EURES.

2.   Zgodnie ze swoimi odpowiednimi rolami i obowiązkami wszystkie organizacje uczestniczące w sieci EURES aktywnie promują, ściśle współpracując, możliwości, jakie oferuje mobilność pracowników w UE, i dążą do udoskonalenia sposobów i środków umożliwiających pracownikom i pracodawcom wykorzystywanie tych możliwości na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim.

2.   Zgodnie ze swoimi odpowiednimi rolami i obowiązkami wszystkie organizacje uczestniczące w sieci EURES aktywnie promują, ściśle współpracując, możliwości, jakie oferuje mobilność pracowników w UE, i dążą do udoskonalenia sposobów i środków umożliwiających pracownikom i pracodawcom wykorzystywanie tych możliwości na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim, krajowym, a przede wszystkim regionalnym lub lokalnym.

Uzasadnienie

W ust. 1 lit. c) art. 4 partnerstwa transgraniczne EURES nie powinny być przedmiotem procedury udzielania zezwoleń przez państwo członkowskie, dlatego należy wymienić je osobno jako odrębny podmiot.

Z drugiej strony, nowe sformułowanie art. 4.2 podkreśla ważną rolę, jaką w funkcjonowaniu rynków pracy odgrywa, lub powinien odgrywać, wymiar terytorialny niższy niż struktury państwowe. W tym kontekście w opinii Komitetu w sprawie roli władz lokalnych i regionalnych we wspieraniu wzrostu i tworzenia miejsc pracy (2013/C 62/14) wskazano na fakt, że władze lokalne i regionalne są często odpowiedzialne m.in. za wdrażanie polityki zatrudnienia.

Poprawka 6

Artykuł 6 Obowiązki Europejskiego Urzędu Koordynacji

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 6
  Obowiązki Europejskiego Urzędu Koordynacji | Artykuł 6

  Obowiązki
  Funkcje Europejskiego Urzędu Koordynacji |
| 1.   Europejski Urząd Koordynacji w szczególności wykonuje następujące zadania: | 1.   Europejski Urząd Koordynacji w szczególności wykonuje następujące zadania: |
| a) | formułowanie spójnych ram oraz świadczenie horyzontalnego wsparcia na rzecz sieci EURES, w tym: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 6

Obowiązki Europejskiego Urzędu Koordynacji

Artykuł 6

Obowiązki
  Funkcje Europejskiego Urzędu Koordynacji

1.   Europejski Urząd Koordynacji w szczególności wykonuje następujące zadania:

1.   Europejski Urząd Koordynacji w szczególności wykonuje następujące zadania:

a)

formułowanie spójnych ram oraz świadczenie horyzontalnego wsparcia na rzecz sieci EURES, w tym:

| a) | organizacja
  formułowanie spójnych ram oraz świadczenie horyzontalnego wsparcia na rzecz sieci EURES, w tym: |
| --- | --- |

a)

organizacja
  formułowanie spójnych ram oraz świadczenie horyzontalnego wsparcia na rzecz sieci EURES, w tym:

| i) | obsługa i rozwój europejskiego portalu poświęconego mobilności zawodowej, „portalu EURES”, i związanych z tym usług informatycznych, w tym systemów i procedur wymiany ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie, życiorysów i dokumentów uzupełniających, takich jak paszporty umiejętności itp. oraz pozostałych informacji, we współpracy z innymi odpowiednimi unijnymi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych, oraz inicjatyw; |
| --- | --- |

i)

obsługa i rozwój europejskiego portalu poświęconego mobilności zawodowej, „portalu EURES”, i związanych z tym usług informatycznych, w tym systemów i procedur wymiany ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie, życiorysów i dokumentów uzupełniających, takich jak paszporty umiejętności itp. oraz pozostałych informacji, we współpracy z innymi odpowiednimi unijnymi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych, oraz inicjatyw;

| i) | obsługa i rozwój europejskiego portalu poświęconego mobilności zawodowej, tzn.
  „portalu EURES”, i związanych z tym usług informatycznych, w tym systemów i procedur wymiany ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie, życiorysów i dokumentów uzupełniających, takich jak paszporty umiejętności itp. oraz pozostałych informacji, we współpracy z innymi odpowiednimi unijnymi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych, oraz inicjatyw; |
| --- | --- |

i)

obsługa i rozwój europejskiego portalu poświęconego mobilności zawodowej, tzn.
  „portalu EURES”, i związanych z tym usług informatycznych, w tym systemów i procedur wymiany ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie, życiorysów i dokumentów uzupełniających, takich jak paszporty umiejętności itp. oraz pozostałych informacji, we współpracy z innymi odpowiednimi unijnymi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych, oraz inicjatyw;

| ii) | działania związane z informowaniem i komunikacją; |
| --- | --- |

ii)

działania związane z informowaniem i komunikacją;

| ii) | działania związane z informowaniem i komunikacją; |
| --- | --- |

ii)

działania związane z informowaniem i komunikacją;

| iii) | wspólny program szkoleniowy dla pracowników EURES; |
| --- | --- |

iii)

wspólny program szkoleniowy dla pracowników EURES;

| iii) | wspólny program szkoleniowy dla pracowników EURES; |
| --- | --- |

iii)

wspólny program szkoleniowy dla pracowników EURES;

| iv) | ułatwianie tworzenia sieci kontaktów, wymiany najlepszych praktyk i wzajemnego uczenia się w obrębie sieci EURES; |
| --- | --- |

iv)

ułatwianie tworzenia sieci kontaktów, wymiany najlepszych praktyk i wzajemnego uczenia się w obrębie sieci EURES;

| iv) | ułatwianie tworzenia sieci kontaktów, wymiany najlepszych praktyk i wzajemnego uczenia się w obrębie sieci EURES; |
| --- | --- |

iv)

ułatwianie tworzenia sieci kontaktów, wymiany najlepszych praktyk i wzajemnego uczenia się w obrębie sieci EURES;

| b) | analiza mobilności geograficznej i zawodowej; |
| --- | --- |

b)

analiza mobilności geograficznej i zawodowej;

| b) | analiza mobilności geograficznej i zawodowej oraz odzwierciedlenie specyfiki regionalnej lub lokalnej; |
| --- | --- |

b)

analiza mobilności geograficznej i zawodowej oraz odzwierciedlenie specyfiki regionalnej lub lokalnej;

| c) | opracowanie odpowiednich ram na potrzeby współpracy i kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w Unii w odniesieniu do przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

c)

opracowanie odpowiednich ram na potrzeby współpracy i kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w Unii w odniesieniu do przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| c) | opracowanie odpowiednich ram na potrzeby współpracy i kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w Unii w odniesieniu do przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

c)

opracowanie odpowiednich ram na potrzeby współpracy i kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w Unii w odniesieniu do przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| d) | monitorowanie i ocena działalności EURES oraz wyników EURES w dziedzinie zatrudnienia we współpracy z członkami EURES. |
| --- | --- |

d)

monitorowanie i ocena działalności EURES oraz wyników EURES w dziedzinie zatrudnienia we współpracy z członkami EURES.

| d) | monitorowanie i ocena działalności EURES oraz wyników EURES w dziedzinie zatrudnienia we współpracy z członkami EURES, ze szczególnym uwzględnieniem wymiaru regionalnego lub lokalnego, a także, w odpowiednich przypadkach, formułowaniem propozycji ulepszeń uznanych za istotne. |
| --- | --- |

d)

monitorowanie i ocena działalności EURES oraz wyników EURES w dziedzinie zatrudnienia we współpracy z członkami EURES, ze szczególnym uwzględnieniem wymiaru regionalnego lub lokalnego, a także, w odpowiednich przypadkach, formułowaniem propozycji ulepszeń uznanych za istotne.

2.   Wieloletnie programy prac Europejskiego Urzędu Koordynacji sporządzane są w porozumieniu z grupą koordynacyjną EURES, o której mowa w art. 11.

2.   Wieloletnie programy prac Europejskiego Urzędu Koordynacji sporządzane są
  Europejski Urząd Koordynacji przyjmuje wieloletnie programy prac w porozumieniu z grupą koordynacyjną EURES, o której mowa w art. 11.

Uzasadnienie

Termin „funkcje” jest bardziej precyzyjny i gwarantuje pewność prawną. Zmiany w ust. 1a) mają na celu wniesienie poprawek technicznych do tekstu i podkreślenie, że portal EURES już funkcjonuje. Zadanie monitorowania i oceny wyników EURES w dziedzinie zatrudnienia będzie tym skuteczniejsze, im lepiej będzie się informować o poziomie terytorialnym niższym niż struktury państwowe. Konieczne jest też dodanie do prac urzędu opracowywania propozycji ulepszeń. Wreszcie, zaleca się objaśnienie obowiązku opracowywania wieloletnich programów prac w tekście rozporządzenia. Oryginalne brzmienie ust. 2 nie wskazuje na źródło zobowiązań Urzędu, które prawdopodobnie pośrednio wiąże się z wytycznymi EURES – ust. 2.4.1 Karty EURES.

Poprawka 7

Artykuł 7 Obowiązki krajowych urzędów koordynacji

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 7
  Obowiązki krajowych urzędów koordynacji | Artykuł 7

  Funkcje
  Obowiązki krajowych urzędów koordynacji |
| 1.   Każdy krajowy urząd koordynacji odpowiada za: | 1.   Każdy krajowy urząd koordynacji odpowiada za
  będzie zajmował się w szczególności: |
| a) | współpracę z Komisją i innymi państwami członkowskimi w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w ramach określonych w rozdziale III; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 7

Obowiązki krajowych urzędów koordynacji

Artykuł 7

Funkcje
  Obowiązki krajowych urzędów koordynacji

1.   Każdy krajowy urząd koordynacji odpowiada za:

1.   Każdy krajowy urząd koordynacji odpowiada za
  będzie zajmował się w szczególności:

a)

współpracę z Komisją i innymi państwami członkowskimi w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w ramach określonych w rozdziale III;

| b) | organizację pracy na rzecz EURES w danym państwie członkowskim, w tym świadczenie usług wsparcia zgodnie z rozdziałem IV; |
| --- | --- |

b)

organizację pracy na rzecz EURES w danym państwie członkowskim, w tym świadczenie usług wsparcia zgodnie z rozdziałem IV;

| a) | współpracę
  współpracą z Komisją i innymi państwami członkowskimi w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w ramach określonych w rozdziale III; |
| --- | --- |

a)

współpracę
  współpracą z Komisją i innymi państwami członkowskimi w zakresie kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia w ramach określonych w rozdziale III;

| b) | organizację
  organizacją pracy na rzecz EURES w danym państwie członkowskim, w tym świadczenie
  świadczeniem usług wsparcia, zwracając szczególną uwagę na wymiar regionalny lub lokalny, zgodnie z rozdziałem IV; |
| --- | --- |

b)

organizację
  organizacją pracy na rzecz EURES w danym państwie członkowskim, w tym świadczenie
  świadczeniem usług wsparcia, zwracając szczególną uwagę na wymiar regionalny lub lokalny, zgodnie z rozdziałem IV;

| c) | koordynowanie działań podejmowanych przez dane państwo członkowskie i wraz z innymi państwami członkowskimi zgodnie z rozdziałem V. |
| --- | --- |

c)

koordynowanie działań podejmowanych przez dane państwo członkowskie i wraz z innymi państwami członkowskimi zgodnie z rozdziałem V.

| c) | koordynowanie
  koordynowaniem działań podejmowanych przez dane państwo członkowskie i wraz z innymi państwami członkowskimi zgodnie z rozdziałem V. |
| --- | --- |

c)

koordynowanie
  koordynowaniem działań podejmowanych przez dane państwo członkowskie i wraz z innymi państwami członkowskimi zgodnie z rozdziałem V.

2.   Krajowy urząd koordynacji organizuje również wdrażanie na poziomie krajowym horyzontalnych działań wsparcia przewidzianych przez Europejski Urząd Koordynacji, o którym mowa w art. 6, w stosownych przypadkach w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Koordynacji i innymi krajowymi urzędami koordynacji. Te horyzontalne działania wsparcia obejmują w szczególności:

2.   Krajowy urząd koordynacji organizuje również wdrażanie na poziomie krajowym horyzontalnych działań wsparcia przewidzianych przez Europejski Urząd Koordynacji, o którym mowa w art. 6, w stosownych przypadkach w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Koordynacji i innymi krajowymi urzędami koordynacji. Te horyzontalne działania wsparcia obejmują w szczególności
  W tym celu każdy krajowy urząd powinien prowadzić, w szczególności, następujące działania:

| a) | gromadzenie i sprawdzanie, na potrzeby publikacji, w tym na portalu EURES, informacji na temat partnerów EURES prowadzących działalność z terytorium danego państwa, ich działań i zakresu usług wsparcia, które świadczą na rzecz pracowników i pracodawców; |
| --- | --- |

a)

gromadzenie i sprawdzanie, na potrzeby publikacji, w tym na portalu EURES, informacji na temat partnerów EURES prowadzących działalność z terytorium danego państwa, ich działań i zakresu usług wsparcia, które świadczą na rzecz pracowników i pracodawców;

| a) | gromadzenie i sprawdzanie, na potrzeby publikacji, w tym na portalu EURES, informacji na temat partnerów EURES prowadzących działalność z terytorium danego państwa, ich działań i zakresu usług wsparcia, które świadczą na rzecz pracowników i pracodawców; |
| --- | --- |

a)

gromadzenie i sprawdzanie, na potrzeby publikacji, w tym na portalu EURES, informacji na temat partnerów EURES prowadzących działalność z terytorium danego państwa, ich działań i zakresu usług wsparcia, które świadczą na rzecz pracowników i pracodawców;

| b) | prowadzenie związanych z działalnością EURES działań poprzedzających szkolenie, dobór pracowników na potrzeby udziału we wspólnym programie szkoleniowym i w działaniach w zakresie wzajemnego uczenia się; |
| --- | --- |

b)

prowadzenie związanych z działalnością EURES działań poprzedzających szkolenie, dobór pracowników na potrzeby udziału we wspólnym programie szkoleniowym i w działaniach w zakresie wzajemnego uczenia się;

| b) | prowadzenie związanych z działalnością EURES działań poprzedzających szkolenie, dobór pracowników na potrzeby udziału we wspólnym programie szkoleniowym i w działaniach w zakresie wzajemnego uczenia się; |
| --- | --- |

b)

prowadzenie związanych z działalnością EURES działań poprzedzających szkolenie, dobór pracowników na potrzeby udziału we wspólnym programie szkoleniowym i w działaniach w zakresie wzajemnego uczenia się;

| c) | gromadzenie i analizę danych związanych z art. 28 i 29. |
| --- | --- |

c)

gromadzenie i analizę danych związanych z art. 28 i 29.

| c) | opracowanie rocznego programu prac zgodnie z art. 28 oraz gromadzenie i analiza danych przewidzianych w art. 29
  gromadzenie i analizę danych związanych z art. 28 i 29. |
| --- | --- |

c)

opracowanie rocznego programu prac zgodnie z art. 28 oraz gromadzenie i analiza danych przewidzianych w art. 29
  gromadzenie i analizę danych związanych z art. 28 i 29.

3.   Na potrzeby publikacji, w tym na portalu EURES, w interesie pracowników i pracodawców krajowy urząd koordynacji potwierdza, regularnie aktualizuje i w stosownych terminach rozpowszechnia informacje i wytyczne dostępne na poziomie krajowym na temat:

3.   Na potrzeby publikacji, w tym na portalu EURES, w interesie pracowników i pracodawców krajowy urząd koordynacji potwierdza, regularnie aktualizuje i w stosownych terminach rozpowszechnia informacje i wytyczne dostępne na poziomie krajowym na temat:

| a) | warunków życia i pracy; |
| --- | --- |

a)

warunków życia i pracy;

| b) | procedur administracyjnych w odniesieniu do zatrudnienia; |
| --- | --- |

b)

procedur administracyjnych w odniesieniu do zatrudnienia;

| c) | przepisów mających zastosowanie do pracowników; |
| --- | --- |

c)

przepisów mających zastosowanie do pracowników;

| d) | przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej; |
| --- | --- |

d)

przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej;

| e) | w stosownych przypadkach – sytuacji pracowników przygranicznych, w szczególności w regionach transgranicznych. |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach – sytuacji pracowników przygranicznych, w szczególności w regionach transgranicznych.

| a) | warunków życia i pracy; |
| --- | --- |

a)

warunków życia i pracy;

| b) | procedur administracyjnych w odniesieniu do zatrudnienia; |
| --- | --- |

b)

procedur administracyjnych w odniesieniu do zatrudnienia;

| c) | przepisów mających zastosowanie do pracowników; |
| --- | --- |

c)

przepisów mających zastosowanie do pracowników;

| d) | przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej; |
| --- | --- |

d)

przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej;

| e) | w stosownych przypadkach – sytuacji pracowników przygranicznych, w szczególności w regionach transgranicznych. |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach – sytuacji pracowników przygranicznych, w szczególności w regionach transgranicznych.

W stosownych przypadkach krajowe urzędy koordynacji mogą potwierdzać i rozpowszechniać informacje we współpracy z innymi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych oraz z właściwymi organami na szczeblu krajowym, łącznie z tymi, o których mowa w art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/.../UE w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników.

W stosownych przypadkach krajowe urzędy koordynacji mogą potwierdzać i rozpowszechniać informacje we współpracy z innymi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych oraz z właściwymi organami na szczeblu krajowym, łącznie z tymi, o których mowa w art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/.../UE w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników.

4.   Krajowy urząd koordynacji udziela ogólnego wsparcia organizacjom uczestniczącym w sieci EURES na podlegającym mu terytorium w odniesieniu do współpracy z ich odpowiednikami w innych państwach członkowskich należącymi do sieci EURES. Obejmuje to wsparcie w przypadku skarg dotyczących ofert zatrudnienia dostępnych za pośrednictwem EURES, jak również współpracę z organami publicznymi, takimi jak inspekcja pracy.

4.   Krajowy urząd koordynacji udziela ogólnego wsparcia organizacjom uczestniczącym w sieci EURES na podlegającym mu terytorium w odniesieniu do współpracy z ich odpowiednikami w innych państwach członkowskich należącymi do sieci EURES. Obejmuje to wsparcie w przypadku skarg dotyczących ofert zatrudnienia dostępnych za pośrednictwem EURES, jak również współpracę z organami publicznymi, takimi jak inspekcja pracy.

5.   Krajowy urząd koordynacji promuje współpracę z zainteresowanymi stronami, takimi jak: służby poradnictwa zawodowego, szkoły wyższe, izby handlowe oraz organizacje zaangażowane w programy przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej.

5.   Krajowy urząd koordynacji promuje współpracę z zainteresowanymi stronami, takimi jak: służby poradnictwa zawodowego, szkoły wyższe, izby handlowe oraz organizacje zaangażowane w programy przyuczania do zawodu i praktyki zawodowej.

6.   Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby krajowy urząd koordynacji dysponował pracownikami i innymi zasobami niezbędnymi do wykonywania swoich zadań określonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

6.   Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby krajowy urząd koordynacji dysponował pracownikami i innymi zasobami niezbędnymi do wykonywania swoich zadań określonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz odpowiednio reprezentował interesy regionalne i/lub lokalne na danym terytorium.

7.   Na czele krajowego urzędu koordynacji stoi krajowy koordynator, który jest członkiem grupy koordynacyjnej, o której mowa w art. 11.

7.   Na czele krajowego urzędu koordynacji stoi krajowy koordynator, który jest członkiem grupy koordynacyjnej, o której mowa w art. 11.

Uzasadnienie

Zmiana tytułu i początkowego akapitu w nr 1 mają na celu zachowanie spójności z poprzednią poprawką. Nowy ustęp 1.b) jest poprawką techniczną – urząd krajowy nie świadczy usług wsparcia, lecz organizuje ich świadczenie – oraz próbą uwydatnienia wymiaru regionalnego usług wsparcia świadczonych przez partnerów EURES. Inne poprawki techniczne znajdują się w punkcie 2 i pierwszym akapicie punktu 3. Wreszcie, nowe brzmienie art. 7.6 ma na celu już wspomniane zapewnienie zajęcia się kwestiami związanymi z mobilnością pracowników na poziomie jak najbliższym obywatelom.

Poprawka 8

Artykuł 8 Udzielanie zezwoleń partnerom EURES

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system udzielania zezwoleń partnerom EURES na udział w sieci EURES oraz monitorowania ich działań i przestrzegania przez nie prawa krajowego i unijnego podczas stosowania niniejszego rozporządzenia. System ten jest przejrzysty, proporcjonalny i zgodny z zasadami równego traktowania organizacji ubiegających się o udział w sieci EURES, jak również z zasadami sprawiedliwości proceduralnej. | 1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system udzielania zezwoleń partnerom EURES na udział w sieci EURES oraz monitorowania ich działań i przestrzegania przez nie prawa krajowego i unijnego podczas stosowania niniejszego rozporządzenia. System ten jest przejrzysty, proporcjonalny i zgodny z zasadami równego traktowania organizacji ubiegających się o udział w sieci EURES, jak również z zasadami sprawiedliwości proceduralnej.

  Z tej procedury udzielania zezwoleń wyłączone są partnerstwa transgraniczne EURES zaproponowane przez służby terytorialne właściwe dla regionów przygranicznych. Partnerstwa te, skoro tylko zostaną ustanowione, uznawane są za pełnoprawnych partnerów EURES. |
| 2.   Państwa członkowskie informują Europejski Urząd Koordynacji o swoich wdrożonych systemach krajowych oraz o partnerach EURES, którym udzieliły stosownych zezwoleń na udział w sieci EURES. | 2.   Państwa członkowskie informują Europejski Urząd Koordynacji o swoich wdrożonych systemach krajowych oraz o partnerach EURES, którym udzieliły stosownych zezwoleń na udział w sieci EURES. |
| 3.   Wszelkie służby zatrudnienia prowadzące zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim mogą ubiegać się w tym państwie o udział w sieci EURES w charakterze partnera EURES zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w oparciu o system ustanowiony przez to państwo członkowskie. | 3.   Wszelkie służby zatrudnienia prowadzące zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim mogą ubiegać się w tym państwie o udział w sieci EURES w charakterze partnera EURES zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w oparciu o system ustanowiony przez to państwo członkowskie. |
| 4.   Partnerzy EURES są uprawnieni do udziału w sieci EURES zgodnie z minimalnymi wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku. | 4.   Partnerzy EURES są uprawnieni do udziału w sieci EURES zgodnie z minimalnymi wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku. |
| 5.   Minimalne wspólne kryteria pozostają bez uszczerbku dla stosowania przez państwo członkowskie dodatkowych kryteriów lub wymogów uznanych za niezbędne przez to państwo członkowskie dla prawidłowego stosowania przepisów mających zastosowanie do działalności służb zatrudnienia i efektywnego zarządzania polityką rynku pracy na jego terytorium. Aby zapewnić przejrzystość, takie kryteria i wymogi stanowią integralną część systemu, o którym mowa w ust. 1. | 5.   Minimalne wspólne kryteria pozostają bez uszczerbku dla stosowania przez państwo członkowskie dodatkowych kryteriów lub wymogów uznanych za niezbędne przez to państwo członkowskie dla prawidłowego stosowania przepisów mających zastosowanie do działalności służb zatrudnienia i efektywnego zarządzania polityką rynku pracy na jego terytorium. Aby zapewnić przejrzystość, takie kryteria i wymogi stanowią integralną część systemu, o którym mowa w ust. 1. |
| 6.   W celu spełnienia kryteriów zawartych w załączniku partnerzy EURES mogą angażować innych partnerów EURES lub inne organizacje. W takich przypadkach dodatkowym warunkiem udziału w sieci EURES jest dalsze istnienie odpowiedniego partnerstwa. | 6.   W celu spełnienia kryteriów zawartych w załączniku partnerzy EURES mogą angażować innych partnerów EURES lub inne organizacje. W takich przypadkach dodatkowym warunkiem udziału w sieci EURES jest dalsze istnienie odpowiedniego partnerstwa, w szczególności ukierunkowanego na rozwiązanie konkretnych problemów poszczególnych regionów lub miejscowości w Unii. |
| 7.   W celu wprowadzenia zmian w załączniku Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 33. | 7.   W celu wprowadzenia zmian w załączniku Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 33. |
| 8.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć wzór na potrzeby opisu systemu krajowego i procedur wymiany między państwami członkowskimi informacji na temat systemów krajowych. Komisja przyjmuje te akty wykonawcze zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 34 ust. 2. | 8.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć wzór na potrzeby opisu systemu krajowego i procedur wymiany między państwami członkowskimi informacji na temat systemów krajowych. Komisja przyjmuje te akty wykonawcze zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 34 ust. 2. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system udzielania zezwoleń partnerom EURES na udział w sieci EURES oraz monitorowania ich działań i przestrzegania przez nie prawa krajowego i unijnego podczas stosowania niniejszego rozporządzenia. System ten jest przejrzysty, proporcjonalny i zgodny z zasadami równego traktowania organizacji ubiegających się o udział w sieci EURES, jak również z zasadami sprawiedliwości proceduralnej.

1.   Każde państwo członkowskie ustanawia system udzielania zezwoleń partnerom EURES na udział w sieci EURES oraz monitorowania ich działań i przestrzegania przez nie prawa krajowego i unijnego podczas stosowania niniejszego rozporządzenia. System ten jest przejrzysty, proporcjonalny i zgodny z zasadami równego traktowania organizacji ubiegających się o udział w sieci EURES, jak również z zasadami sprawiedliwości proceduralnej.

Z tej procedury udzielania zezwoleń wyłączone są partnerstwa transgraniczne EURES zaproponowane przez służby terytorialne właściwe dla regionów przygranicznych. Partnerstwa te, skoro tylko zostaną ustanowione, uznawane są za pełnoprawnych partnerów EURES.

2.   Państwa członkowskie informują Europejski Urząd Koordynacji o swoich wdrożonych systemach krajowych oraz o partnerach EURES, którym udzieliły stosownych zezwoleń na udział w sieci EURES.

2.   Państwa członkowskie informują Europejski Urząd Koordynacji o swoich wdrożonych systemach krajowych oraz o partnerach EURES, którym udzieliły stosownych zezwoleń na udział w sieci EURES.

3.   Wszelkie służby zatrudnienia prowadzące zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim mogą ubiegać się w tym państwie o udział w sieci EURES w charakterze partnera EURES zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w oparciu o system ustanowiony przez to państwo członkowskie.

3.   Wszelkie służby zatrudnienia prowadzące zgodnie z prawem działalność w państwie członkowskim mogą ubiegać się w tym państwie o udział w sieci EURES w charakterze partnera EURES zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w oparciu o system ustanowiony przez to państwo członkowskie.

4.   Partnerzy EURES są uprawnieni do udziału w sieci EURES zgodnie z minimalnymi wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku.

4.   Partnerzy EURES są uprawnieni do udziału w sieci EURES zgodnie z minimalnymi wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku.

5.   Minimalne wspólne kryteria pozostają bez uszczerbku dla stosowania przez państwo członkowskie dodatkowych kryteriów lub wymogów uznanych za niezbędne przez to państwo członkowskie dla prawidłowego stosowania przepisów mających zastosowanie do działalności służb zatrudnienia i efektywnego zarządzania polityką rynku pracy na jego terytorium. Aby zapewnić przejrzystość, takie kryteria i wymogi stanowią integralną część systemu, o którym mowa w ust. 1.

5.   Minimalne wspólne kryteria pozostają bez uszczerbku dla stosowania przez państwo członkowskie dodatkowych kryteriów lub wymogów uznanych za niezbędne przez to państwo członkowskie dla prawidłowego stosowania przepisów mających zastosowanie do działalności służb zatrudnienia i efektywnego zarządzania polityką rynku pracy na jego terytorium. Aby zapewnić przejrzystość, takie kryteria i wymogi stanowią integralną część systemu, o którym mowa w ust. 1.

6.   W celu spełnienia kryteriów zawartych w załączniku partnerzy EURES mogą angażować innych partnerów EURES lub inne organizacje. W takich przypadkach dodatkowym warunkiem udziału w sieci EURES jest dalsze istnienie odpowiedniego partnerstwa.

6.   W celu spełnienia kryteriów zawartych w załączniku partnerzy EURES mogą angażować innych partnerów EURES lub inne organizacje. W takich przypadkach dodatkowym warunkiem udziału w sieci EURES jest dalsze istnienie odpowiedniego partnerstwa, w szczególności ukierunkowanego na rozwiązanie konkretnych problemów poszczególnych regionów lub miejscowości w Unii.

7.   W celu wprowadzenia zmian w załączniku Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 33.

7.   W celu wprowadzenia zmian w załączniku Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 33.

8.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć wzór na potrzeby opisu systemu krajowego i procedur wymiany między państwami członkowskimi informacji na temat systemów krajowych. Komisja przyjmuje te akty wykonawcze zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

8.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć wzór na potrzeby opisu systemu krajowego i procedur wymiany między państwami członkowskimi informacji na temat systemów krajowych. Komisja przyjmuje te akty wykonawcze zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Uzasadnienie

Poprawka do ust. 1 ma na celu zachowanie skuteczności przepisów dotyczących partnerstw transgranicznych EURES, w oparciu zwłaszcza o art. 21 lit. a) rozporządzenia 1296/2013 z 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego program UE na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (EaSI).

Odnośnie do art. 8 ust. 6: Współpraca między partnerami EURES lub między nimi a innymi organizacjami w celu dostosowania się do wymogów załącznika do wniosku dotyczącego rozporządzenia to środek, który może przyczynić się do zwiększenia efektywności działań partnera EURES. Dlatego właśnie w ten sposób należy w rozporządzeniu wymagać, by współpraca ta rozwijana była w praktyce z uwzględnieniem specyfiki regionów i miejscowości UE.

Poprawka 9

Artykuł 11 Grupa koordynacyjna

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W skład grupy koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele Europejskiego Urzędu Koordynacji i krajowych urzędów koordynacji. | 1.   W skład grupy koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele Europejskiego Urzędu Koordynacji i krajowych urzędów koordynacji. |
| 2.   Grupa koordynacyjna wspiera wdrożenie niniejszego rozporządzenia poprzez wymianę informacji i opracowywanie wytycznych. W szczególności pomaga przygotować projekt norm i formatów technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 8 i art. 16 ust. 5. | 2.   Grupa koordynacyjna wspiera wdrożenie niniejszego rozporządzenia poprzez wymianę informacji i opracowywanie wytycznych. W szczególności pomaga przygotować projekt norm i formatów technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 8 i art. 16 ust. 5. |
| 3.   Europejski Urząd Koordynacji organizuje pracę grupy koordynacyjnej i przewodniczy jej posiedzeniom. Zaprasza przedstawicieli partnerów społecznych na poziomie unijnym do udziału we wspomnianych posiedzeniach. | 3.   Europejski Urząd Koordynacji organizuje pracę grupy koordynacyjnej i przewodniczy jej posiedzeniom. Zaprasza przedstawicieli partnerów społecznych na poziomie unijnym do udziału we wspomnianych posiedzeniach, szczególnie w kontekście art. 28 ust. 4. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   W skład grupy koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele Europejskiego Urzędu Koordynacji i krajowych urzędów koordynacji.

1.   W skład grupy koordynacyjnej wchodzą przedstawiciele Europejskiego Urzędu Koordynacji i krajowych urzędów koordynacji.

2.   Grupa koordynacyjna wspiera wdrożenie niniejszego rozporządzenia poprzez wymianę informacji i opracowywanie wytycznych. W szczególności pomaga przygotować projekt norm i formatów technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 8 i art. 16 ust. 5.

2.   Grupa koordynacyjna wspiera wdrożenie niniejszego rozporządzenia poprzez wymianę informacji i opracowywanie wytycznych. W szczególności pomaga przygotować projekt norm i formatów technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 8 i art. 16 ust. 5.

3.   Europejski Urząd Koordynacji organizuje pracę grupy koordynacyjnej i przewodniczy jej posiedzeniom. Zaprasza przedstawicieli partnerów społecznych na poziomie unijnym do udziału we wspomnianych posiedzeniach.

3.   Europejski Urząd Koordynacji organizuje pracę grupy koordynacyjnej i przewodniczy jej posiedzeniom. Zaprasza przedstawicieli partnerów społecznych na poziomie unijnym do udziału we wspomnianych posiedzeniach, szczególnie w kontekście art. 28 ust. 4.

Uzasadnienie

Poprawa spójności prawnej wniosku dotyczącego rozporządzenia. Jednym z głównych celów prawa partnerów społecznych na poziomie unijnym do udziału w posiedzeniach grupy koordynacyjnej EURES-u jest zapewnienie konsultacji w sprawie projektów programów prac, które co roku musi opracować każdy krajowy urząd koordynacji.

Poprawka 10

Artykuł 18 Zasady

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby pracownicy i pracodawcy mogli uzyskać dostęp do usług wsparcia na poziomie krajowym. | 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby pracownicy i pracodawcy mogli uzyskać dostęp do usług wsparcia na poziomie krajowym. |
| 2.   Państwa członkowskie wspierają rozwój skoordynowanego podejścia do takich usług na poziomie krajowym. | 2.   Państwa członkowskie wspierają rozwój skoordynowanego podejścia do takich usług na poziomie krajowym, starając się odpowiadać na konkretne potrzeby obszarów lokalnych i regionalnych. |
| 3.   Państwa członkowskie gwarantują świadczenie usług wsparcia, o których mowa w art. 20–23, za pośrednictwem partnerów EURES w następujący sposób: | 3.   Państwa członkowskie gwarantują świadczenie usług wsparcia, o których mowa w art. 20–23, za pośrednictwem partnerów EURES w następujący sposób: |
| a) | przez publiczne służby zatrudnienia samego zainteresowanego państwa członkowskiego zgodnie z art. 10; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby pracownicy i pracodawcy mogli uzyskać dostęp do usług wsparcia na poziomie krajowym.

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby pracownicy i pracodawcy mogli uzyskać dostęp do usług wsparcia na poziomie krajowym.

2.   Państwa członkowskie wspierają rozwój skoordynowanego podejścia do takich usług na poziomie krajowym.

2.   Państwa członkowskie wspierają rozwój skoordynowanego podejścia do takich usług na poziomie krajowym, starając się odpowiadać na konkretne potrzeby obszarów lokalnych i regionalnych.

3.   Państwa członkowskie gwarantują świadczenie usług wsparcia, o których mowa w art. 20–23, za pośrednictwem partnerów EURES w następujący sposób:

3.   Państwa członkowskie gwarantują świadczenie usług wsparcia, o których mowa w art. 20–23, za pośrednictwem partnerów EURES w następujący sposób:

a)

przez publiczne służby zatrudnienia samego zainteresowanego państwa członkowskiego zgodnie z art. 10;

| b) | przez organizacje działające w ramach obowiązków publicznych służb zatrudnienia zainteresowanego państwa członkowskiego w oparciu o przekazanie uprawnień, outsourcing lub szczegółowe porozumienia zawarte albo z tymi publicznymi służbami zatrudnienia albo z innymi podmiotami, dotyczące usług świadczonych przez te organizacje; |
| --- | --- |

b)

przez organizacje działające w ramach obowiązków publicznych służb zatrudnienia zainteresowanego państwa członkowskiego w oparciu o przekazanie uprawnień, outsourcing lub szczegółowe porozumienia zawarte albo z tymi publicznymi służbami zatrudnienia albo z innymi podmiotami, dotyczące usług świadczonych przez te organizacje;

| c) | przez co najmniej jednego partnera EURES; lub |
| --- | --- |

c)

przez co najmniej jednego partnera EURES; lub

| d) | jako połączenie możliwości określonych w lit. a)–c). |
| --- | --- |

d)

jako połączenie możliwości określonych w lit. a)–c).

| a) | przez publiczne służby zatrudnienia samego zainteresowanego państwa członkowskiego zgodnie z art. 10; |
| --- | --- |

a)

przez publiczne służby zatrudnienia samego zainteresowanego państwa członkowskiego zgodnie z art. 10;

| b) | przez organizacje działające w ramach obowiązków publicznych służb zatrudnienia zainteresowanego państwa członkowskiego w oparciu o przekazanie uprawnień, outsourcing lub szczegółowe porozumienia zawarte albo z tymi publicznymi służbami zatrudnienia albo z innymi podmiotami, dotyczące usług świadczonych przez te organizacje; |
| --- | --- |

b)

przez organizacje działające w ramach obowiązków publicznych służb zatrudnienia zainteresowanego państwa członkowskiego w oparciu o przekazanie uprawnień, outsourcing lub szczegółowe porozumienia zawarte albo z tymi publicznymi służbami zatrudnienia albo z innymi podmiotami, dotyczące usług świadczonych przez te organizacje;

| c) | przez co najmniej jednego partnera EURES; lub |
| --- | --- |

c)

przez co najmniej jednego partnera EURES; lub

| d) | jako połączenie możliwości określonych w lit. a)–c). |
| --- | --- |

d)

jako połączenie możliwości określonych w lit. a)–c).

4.   W każdym państwie członkowskim usługi wsparcia, o których mowa w art. 20–23, świadczone są co najmniej przez organizacje, o których mowa albo w ust. 3 lit. a) albo w ust. 3 lit. b).

4.   W każdym państwie członkowskim usługi wsparcia, o których mowa w art. 20–23, świadczone są co najmniej przez organizacje, o których mowa albo w ust. 3 lit. a) albo w ust. 3 lit. b).

5.   Usługi wsparcia dla pracowników określone w art. 20, 22 i 23 oraz pomoc przy rejestracji w portalu EURES, o której mowa w art. 17 ust. 1, są nieodpłatne.

5.   Usługi wsparcia dla pracowników określone w art. 20, 22 i 23 oraz pomoc przy rejestracji w portalu EURES, o której mowa w art. 17 ust. 1, są nieodpłatne.

6.   Usługi wsparcia dla pracodawców, o których mowa w art. 21 i 22, oraz pomoc przy rejestracji w portalu EURES, o której mowa w art. 17 ust. 2, mogą podlegać opłacie. Wszelkie opłaty pobierane za usługi EURES nie mogą różnić się od opłat pobieranych za inne porównywalne usługi świadczone przez zainteresowaną organizację.

6.   Usługi wsparcia dla pracodawców, o których mowa w art. 21 i 22, oraz pomoc przy rejestracji w portalu EURES, o której mowa w art. 17 ust. 2, mogą podlegać opłacie. Wszelkie opłaty pobierane za usługi EURES nie mogą różnić się od opłat pobieranych za inne porównywalne usługi świadczone przez zainteresowaną organizację.

7.   Zainteresowani partnerzy EURES za pomocą swoich kanałów informacyjnych wyraźnie powiadamiają pracowników i pracodawców o zakresie oferowanych przez siebie usług wsparcia, miejscu i sposobie uzyskania dostępu do tych usług oraz warunków, na jakich dostęp ten jest udzielany. Informacje te są publikowane w portalu EURES.

7.   Zainteresowani partnerzy EURES za pomocą swoich kanałów informacyjnych wyraźnie powiadamiają pracowników i pracodawców o zakresie oferowanych przez siebie usług wsparcia, miejscu i sposobie uzyskania dostępu do tych usług oraz warunków, na jakich dostęp ten jest udzielany. Informacje te są publikowane w portalu EURES.

Uzasadnienie

Powodzenie sieci EURES wymaga od państw członkowskich świadomości konkretnych potrzeb regionów i miejscowości we wspólnej Europie.

Poprawka 11

Artykuł 25 Wymiana informacji na temat przepływów i wzorców

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja i państwa członkowskie monitorują przepływy i wzorce mobilności pracowników w Unii na podstawie danych statystycznych Eurostatu i dostępnych danych krajowych. | Komisja i państwa członkowskie monitorują przepływy i wzorce mobilności pracowników w Unii na podstawie danych statystycznych Eurostatu i dostępnych danych krajowych i regionalnych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja i państwa członkowskie monitorują przepływy i wzorce mobilności pracowników w Unii na podstawie danych statystycznych Eurostatu i dostępnych danych krajowych.

Komisja i państwa członkowskie monitorują przepływy i wzorce mobilności pracowników w Unii na podstawie danych statystycznych Eurostatu i dostępnych danych krajowych i regionalnych.

Uzasadnienie

Wyniki monitorowania przez Komisję i państwa członkowskie przepływów i wzorców mobilności pracowników będą bardziej dostosowane do rzeczywistości, jeśli będą uwzględniały specyfikę regionów tworzących Unię Europejską.

Poprawka 12

Artykuł 26 Wymiana informacji między państwami członkowskimi

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Każde państwo członkowskie gromadzi i analizuje informacje w szczególności na temat: | 1.   Każde państwo członkowskie gromadzi i analizuje informacje w szczególności na temat: |
| a) | niedoborów i nadwyżek siły roboczej na krajowych i sektorowych rynkach pracy oraz stopnia, w jakim mobilność pracowników może im zaradzić; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Każde państwo członkowskie gromadzi i analizuje informacje w szczególności na temat:

1.   Każde państwo członkowskie gromadzi i analizuje informacje w szczególności na temat:

a)

niedoborów i nadwyżek siły roboczej na krajowych i sektorowych rynkach pracy oraz stopnia, w jakim mobilność pracowników może im zaradzić;

| b) | działań EURES na poziomie krajowym; |
| --- | --- |

b)

działań EURES na poziomie krajowym;

| c) | pozycji sieci EURES na całym rynku usług rekrutacyjnych na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

c)

pozycji sieci EURES na całym rynku usług rekrutacyjnych na poziomie krajowym.

| a) | niedoborów i nadwyżek siły roboczej na krajowych i sektorowych rynkach pracy oraz stopnia, w jakim mobilność pracowników może im zaradzić; |
| --- | --- |

a)

niedoborów i nadwyżek siły roboczej na krajowych i sektorowych rynkach pracy oraz stopnia, w jakim mobilność pracowników może im zaradzić;

| b) | działań EURES na poziomie krajowym; |
| --- | --- |

b)

działań EURES na poziomie krajowym;

| c) | pozycji sieci EURES na całym rynku usług rekrutacyjnych na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

c)

pozycji sieci EURES na całym rynku usług rekrutacyjnych na poziomie krajowym.

2.   Krajowe urzędy koordynacji są odpowiedzialne za wymianę informacji w ramach sieci EURES i włączają się we wspólną analizę.

2.   Krajowe urzędy koordynacji są odpowiedzialne za wymianę informacji w ramach sieci EURES i włączają się we wspólną analizę.

3.   Biorąc pod uwagę wymianę informacji i wspólną analizę, państwa członkowskie kształtują politykę w zakresie mobilności jako integralną część swojej polityki zatrudnienia. Ta polityka w zakresie mobilności stanowi ramy, w oparciu o które państwa członkowskie realizują programowanie, o którym mowa w art. 28.

3.   Biorąc pod uwagę wymianę informacji i wspólną analizę, państwa członkowskie kształtują
  starają się kształtować politykę w zakresie mobilności jako integralną część swojej polityki zatrudnienia. Ta polityka w zakresie mobilności stanowi ramy, w oparciu o które państwa członkowskie realizują programowanie, o którym mowa w art. 28.

4.   Europejski Urząd Koordynacji ustanawia procedury i dokonuje praktycznych ustaleń w zakresie ułatwiania wymiany informacji pomiędzy krajowymi urzędami koordynacji oraz opracowywania wspólnej analizy.

4.   Europejski Urząd Koordynacji ustanawia procedury i dokonuje praktycznych ustaleń w zakresie ułatwiania wymiany informacji pomiędzy krajowymi urzędami koordynacji oraz opracowywania wspólnej analizy.

Uzasadnienie

Tytuł IX części trzeciej TFUE, a w szczególności art. 147 ust. 1 i art. 149 (in fine), potwierdza, że w dziedzinie polityki zatrudnienia kompetencje do stanowienia przepisów, mimo wspólnego charakteru dla UE i państw członkowskich, pozostają w gestii tych ostatnich. Zobowiązanie państw członkowskich do kształtowania polityki mobilności wykracza poza zwykłe wytyczne – art. 148 ust. 2 TFUE – ze strony prawodawcy wspólnotowego, bądź poza przyjęcie przez niego środków wspierających działania państw członkowskich w dziedzinie zatrudnienia – art. 149 TFUE (ab initio). Tego rodzaju obowiązek należy zastąpić zaleceniem dla państw członkowskich, by podjęły działania w tym kierunku.

Poprawka 13

ZAŁĄCZNIK

Wspólne kryteria udzielania organizacjom zezwolenia na działanie jako partnerzy EURES

1. ŚWIADCZENIE USŁUG

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1. | Stosowanie odpowiednich mechanizmów i procedur w celu weryfikacji i zapewnienia pełnego przestrzegania obowiązujących norm pracy i wymogów prawnych, w tym obowiązujących przepisów o ochronie danych osobowych, jak również wymogów i norm dotyczących jakości danych pochodzących z ofert zatrudnienia. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.

Stosowanie odpowiednich mechanizmów i procedur w celu weryfikacji i zapewnienia pełnego przestrzegania obowiązujących norm pracy i wymogów prawnych, w tym obowiązujących przepisów o ochronie danych osobowych, jak również wymogów i norm dotyczących jakości danych pochodzących z ofert zatrudnienia.

| 1. | Stosowanie odpowiednich mechanizmów i procedur w celu weryfikacji i zapewnienia pełnego przestrzegania obowiązujących norm pracy i wymogów prawnych, w tym zasady niedyskryminacji, szczególnie wobec osób wyłączonych z rynku pracy, obowiązujących przepisów o ochronie danych osobowych, jak również wymogów i norm dotyczących jakości danych pochodzących z ofert zatrudnienia. |
| --- | --- |

1.

Stosowanie odpowiednich mechanizmów i procedur w celu weryfikacji i zapewnienia pełnego przestrzegania obowiązujących norm pracy i wymogów prawnych, w tym zasady niedyskryminacji, szczególnie wobec osób wyłączonych z rynku pracy, obowiązujących przepisów o ochronie danych osobowych, jak również wymogów i norm dotyczących jakości danych pochodzących z ofert zatrudnienia.

Uzasadnienie

Należy zadbać o poszanowanie wspólnotowych zasad niedyskryminacji (art. 10, art. 19 i art. 45 TFUE) oraz o grupy wspomniane w art. 5 wniosku dotyczącego rozporządzenia.

Bruksela, 25 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramon Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  CDR789-2013_00_00_TRA_AC.

1

(2)  COR-2013-06863-00-00-AC-TRA.

2

(3)  COR-2013-06863-00-00-AC-TRA.

3

(4)  CDR1186-2012_00_00_TRA_AC.

4

(5)  CDR5278-2013_00_00_TRA_AC.

5

(6)  COR-2014-00111-00-00-PAC-TRA.

6

(7)  CDR1186-2012_00_00_TRA_AC.

7

(8)  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że pośrednictwo pracy ma charakter ekonomiczny, a monopolizacja tej dziedziny przez służby publiczne narusza prawo wspólnotowe, gdy można wykazać, że niewystarczająco spełniają one swoja rolę (wyrok ETS z 11 grudnia 1997 r., sprawa C-55/96) i że „publiczne służby zatrudnienia nie są w stanie zaspokoić popytu rynkowego na wszystkie rodzaje działalności” (wyrok ETS z 8 czerwca 2000 r., sprawa C-258-98).

8

(9)  Zob. Komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Ramy jakości dotyczące usług świadczonych w interesie ogólnym” (COM(2011) 900 final), w którym stwierdza się, że „Na przestrzeni lat popyt na usługi w interesie ogólnym oraz sposób ich świadczenia znacznie się zmienił. W coraz większej liczbie przypadków usługi tradycyjnie świadczone bezpośrednio przez państwo są zlecane na zewnątrz przez władze krajowe, regionalne i lokalne, i są teraz często świadczone przez sektor prywatny (organizacje nastawione na zysk lub niekomercyjne)”.

9

---

| 19.8.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 271/87 |
| --- | --- | --- | --- |

19.8.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 271/87

---

Opinia Komitetu Regionów – Reformy strukturalne banków UE oraz przejrzystość w równoległym systemie bankowym

2014/C 271/15

| Sprawozdawca | : | Henk KOOL (NL/PES), członek rady miasta Hagi |
| --- | --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | : | Wnioski dotyczące rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie:






  — | środków strukturalnych zwiększających odporność instytucji kredytowych UE
  COM(2014) 43 final |

Sprawozdawca

:

Henk KOOL (NL/PES), członek rady miasta Hagi

Dokumenty źródłowe

:

Wnioski dotyczące rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie:

—

środków strukturalnych zwiększających odporność instytucji kredytowych UE

COM(2014) 43 final

| — | zgłaszania transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystości tych transakcji
  COM(2014) 40 final |
| --- | --- |

—

zgłaszania transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystości tych transakcji

COM(2014) 40 final

I.   UWAGI OGÓLNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne ściśle współpracują z instytucjami bankowymi, aby finansować swoje projekty średnio- i długoterminowe. Zważywszy, że władze te odpowiadają za dwie trzecie wszystkich inwestycji publicznych w UE i że w samym tylko roku 2011 stanowiło to kwotę 179 mld euro, czyli 1,4 % unijnego PKB, a zatem więcej niż wynosi łączny budżet Unii (1 %), jest oczywiste, że odporność banków ma pierwszorzędne znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych i że trwająca reforma regulacji dotyczących banków będzie na nie silnie oddziaływała. |
| --- | --- |

1.

Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne ściśle współpracują z instytucjami bankowymi, aby finansować swoje projekty średnio- i długoterminowe. Zważywszy, że władze te odpowiadają za dwie trzecie wszystkich inwestycji publicznych w UE i że w samym tylko roku 2011 stanowiło to kwotę 179 mld euro, czyli 1,4 % unijnego PKB, a zatem więcej niż wynosi łączny budżet Unii (1 %), jest oczywiste, że odporność banków ma pierwszorzędne znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych i że trwająca reforma regulacji dotyczących banków będzie na nie silnie oddziaływała.

| 2. | Podkreśla, że w kręgach politycznych i ekonomiczno-naukowych powszechnie popiera się pogląd, iż sprawowanie nadzoru nad bankami i nadzorowanie reform byłoby skuteczniejsze, gdyby zapewniano je na poziomie europejskim, a nie krajowym. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że w kręgach politycznych i ekonomiczno-naukowych powszechnie popiera się pogląd, iż sprawowanie nadzoru nad bankami i nadzorowanie reform byłoby skuteczniejsze, gdyby zapewniano je na poziomie europejskim, a nie krajowym.

| 3. | Przyjmuje z zadowoleniem wnioski Komisji dotyczące rozporządzeń w sprawie środków strukturalnych zwiększających odporność instytucji kredytowych UE i w sprawie zgłaszania transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystości tych transakcji. Podkreśla, że kluczowe znaczenie ma unikanie tworzenia obciążeń regulacyjnych i administracyjnych. |
| --- | --- |

3.

Przyjmuje z zadowoleniem wnioski Komisji dotyczące rozporządzeń w sprawie środków strukturalnych zwiększających odporność instytucji kredytowych UE i w sprawie zgłaszania transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystości tych transakcji. Podkreśla, że kluczowe znaczenie ma unikanie tworzenia obciążeń regulacyjnych i administracyjnych.

| 4. | Wyraża jednak ubolewanie, że znacznie ograniczono zakres i ambicje sugestii poczynionych przez grupę ekspertów wysokiego szczebla powołaną przez Komisję w lutym 2012 r. Zauważa, że wnioski będą miały niewielki wpływ na banki będące ich adresatami, biorąc pod uwagę, że zwłaszcza we Francji, Niemczech i Zjednoczonym Królestwie przyjęto już podobnego rodzaju reformy krajowe (1). |
| --- | --- |

4.

Wyraża jednak ubolewanie, że znacznie ograniczono zakres i ambicje sugestii poczynionych przez grupę ekspertów wysokiego szczebla powołaną przez Komisję w lutym 2012 r. Zauważa, że wnioski będą miały niewielki wpływ na banki będące ich adresatami, biorąc pod uwagę, że zwłaszcza we Francji, Niemczech i Zjednoczonym Królestwie przyjęto już podobnego rodzaju reformy krajowe (1).

Zasada pomocniczości i zasada proporcjonalności

| 5. | Odnotowuje, że oba wnioski Komisji dotyczące rozporządzeń zmierzają do zharmonizowania pewnych przepisów w celu wzmocnienia ram prawnych dotyczących instytucji bankowych i finansowych. Ze względu na szerokie wzajemne powiązania między instytucjami będącymi adresatami wniosków a ryzykiem systemowym, jakie instytucje te mogą stanowić, omawiane rozporządzenia można wdrożyć jedynie na poziomie Unii Europejskiej. Dlatego KR uważa, że zastosowana podstawa prawna (art. 114 TFUE) jest właściwa, a proponowane akty ustawodawcze są zgodne z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

5.

Odnotowuje, że oba wnioski Komisji dotyczące rozporządzeń zmierzają do zharmonizowania pewnych przepisów w celu wzmocnienia ram prawnych dotyczących instytucji bankowych i finansowych. Ze względu na szerokie wzajemne powiązania między instytucjami będącymi adresatami wniosków a ryzykiem systemowym, jakie instytucje te mogą stanowić, omawiane rozporządzenia można wdrożyć jedynie na poziomie Unii Europejskiej. Dlatego KR uważa, że zastosowana podstawa prawna (art. 114 TFUE) jest właściwa, a proponowane akty ustawodawcze są zgodne z zasadą pomocniczości.

II.   ZALECENIA POLITYCZNE

II.A.   
  Zalecenia wspólne dla obu wniosków

Rola banków w finansowaniu rozwoju lokalnego

| 6. | Ponownie podkreśla istotne znaczenie kredytów dla finansowania przez władze lokalne i regionalne inwestycji publicznych w przedsięwzięciach leżących w interesie ogólnym, takich jak infrastruktura, badania i kształcenie. Stwierdza, że inwestycje te stanowią znaczną część wydatków publicznych i są niezwykle ważne dla wzrostu gospodarczego oraz dla dobrostanu obywateli. |
| --- | --- |

6.

Ponownie podkreśla istotne znaczenie kredytów dla finansowania przez władze lokalne i regionalne inwestycji publicznych w przedsięwzięciach leżących w interesie ogólnym, takich jak infrastruktura, badania i kształcenie. Stwierdza, że inwestycje te stanowią znaczną część wydatków publicznych i są niezwykle ważne dla wzrostu gospodarczego oraz dla dobrostanu obywateli.

| 7. | Zwraca uwagę na specyficzny charakter kredytów zaciąganych przez samorządy lokalne i regionalne. Samorządów tych w żadnym wypadku nie można przyrównywać do klientów prywatnych lub biznesowych, a tym samym rodzaj, wysokość i okres spłaty owych kredytów wymagają, by banki dysponowały w tym zakresie szczególną i odpowiednio ukierunkowaną wiedzą fachową. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę na specyficzny charakter kredytów zaciąganych przez samorządy lokalne i regionalne. Samorządów tych w żadnym wypadku nie można przyrównywać do klientów prywatnych lub biznesowych, a tym samym rodzaj, wysokość i okres spłaty owych kredytów wymagają, by banki dysponowały w tym zakresie szczególną i odpowiednio ukierunkowaną wiedzą fachową.

| 8. | Zwraca uwagę na kluczową rolę, jaką banki lokalne, regionalne oraz wyspecjalizowane w obsłudze samorządów terytorialnych odgrywają w finansowaniu regionów i gmin. Znacząco wspomagają one lokalny rozwój gospodarczy, wspierając MŚP, stowarzyszenia i gospodarkę społeczną. |
| --- | --- |

8.

Zwraca uwagę na kluczową rolę, jaką banki lokalne, regionalne oraz wyspecjalizowane w obsłudze samorządów terytorialnych odgrywają w finansowaniu regionów i gmin. Znacząco wspomagają one lokalny rozwój gospodarczy, wspierając MŚP, stowarzyszenia i gospodarkę społeczną.

| 9. | Wzywa państwa członkowskie i Komisję Europejską, by chroniły i wzmacniały lokalny model działalności gospodarczej towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielni i instytucji oszczędnościowych, zwłaszcza małych banków, które odgrywają podstawową rolę w realnej gospodarce dzięki ich gęstej i równomiernej sieci wśród społeczności lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

9.

Wzywa państwa członkowskie i Komisję Europejską, by chroniły i wzmacniały lokalny model działalności gospodarczej towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielni i instytucji oszczędnościowych, zwłaszcza małych banków, które odgrywają podstawową rolę w realnej gospodarce dzięki ich gęstej i równomiernej sieci wśród społeczności lokalnych i regionalnych.

| 10. | Z dezaprobatą odnosi się do nadmiernej i niekontrolowanej ekspansji niektórych banków lokalnych i regionalnych, które nabywając toksyczne aktywa, poważnie zaszkodziły gospodarce obszarów, na których mają siedzibę. |
| --- | --- |

10.

Z dezaprobatą odnosi się do nadmiernej i niekontrolowanej ekspansji niektórych banków lokalnych i regionalnych, które nabywając toksyczne aktywa, poważnie zaszkodziły gospodarce obszarów, na których mają siedzibę.

Następstwa zapaści kredytowej dla rozwoju lokalnego

| 11. | Odnotowuje skurczenie się podaży kredytów bankowych dla władz lokalnych i regionalnych, wyrażające się nie tylko w niższych wolumenach i wyższych depozytach zabezpieczających, lecz także w niepokojącym skróceniu okresu spłaty kredytów. Sytuacja ta może stanowić błędne koło w związku z tym, że banki uniwersalne ograniczają swoje zaangażowanie w realną gospodarkę, a tym samym staje się bardziej prawdopodobne, że będą prowadziły działalność handlową oraz działania w ramach równoległego systemu bankowego. |
| --- | --- |

11.

Odnotowuje skurczenie się podaży kredytów bankowych dla władz lokalnych i regionalnych, wyrażające się nie tylko w niższych wolumenach i wyższych depozytach zabezpieczających, lecz także w niepokojącym skróceniu okresu spłaty kredytów. Sytuacja ta może stanowić błędne koło w związku z tym, że banki uniwersalne ograniczają swoje zaangażowanie w realną gospodarkę, a tym samym staje się bardziej prawdopodobne, że będą prowadziły działalność handlową oraz działania w ramach równoległego systemu bankowego.

| 12. | Wyraża zaniepokojenie z powodu znacznego spreadu między stopą procentową EBC (0,25 % od listopada 2013 r.) a stopami procentowymi oferowanymi przez banki władzom lokalnym i regionalnym, zważywszy że spread ten nie opiera się na obiektywnej ocenie sytuacji finansowej danego rejonu, zaś ryzyko kredytowe pozostaje dość niskie. |
| --- | --- |

12.

Wyraża zaniepokojenie z powodu znacznego spreadu między stopą procentową EBC (0,25 % od listopada 2013 r.) a stopami procentowymi oferowanymi przez banki władzom lokalnym i regionalnym, zważywszy że spread ten nie opiera się na obiektywnej ocenie sytuacji finansowej danego rejonu, zaś ryzyko kredytowe pozostaje dość niskie.

| 13. | Jest zdania, że te pogarszające się warunki wywierają znaczną presję na budżety władz lokalnych i regionalnych, co sprawia, że władze te mają coraz większe trudności ze zbilansowaniem swojego budżetu, osiągnięciem odpowiedniej zdolności absorpcyjnej i finansowaniem długoterminowych przedsięwzięć, które przyczyniają się do zapewnienia wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

13.

Jest zdania, że te pogarszające się warunki wywierają znaczną presję na budżety władz lokalnych i regionalnych, co sprawia, że władze te mają coraz większe trudności ze zbilansowaniem swojego budżetu, osiągnięciem odpowiedniej zdolności absorpcyjnej i finansowaniem długoterminowych przedsięwzięć, które przyczyniają się do zapewnienia wzrostu i zatrudnienia.

| 14. | Wnosi w związku z tym, by Komisja na dalszym etapie przedstawiła wniosek ustawodawczy mający na celu wprowadzenie skutecznych środków, które pozwolą rozwiązać problem zapaści kredytowej dotykający MŚP i władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

14.

Wnosi w związku z tym, by Komisja na dalszym etapie przedstawiła wniosek ustawodawczy mający na celu wprowadzenie skutecznych środków, które pozwolą rozwiązać problem zapaści kredytowej dotykający MŚP i władze lokalne i regionalne.

Instrumenty finansowe emitowane przez władze lokalne i regionalne

| 15. | Zwraca uwagę, że niektóre władze lokalne i regionalne emitują instrumenty finansowe takie jak obligacje jako środek finansowania swojej działalności i strategii politycznych. |
| --- | --- |

15.

Zwraca uwagę, że niektóre władze lokalne i regionalne emitują instrumenty finansowe takie jak obligacje jako środek finansowania swojej działalności i strategii politycznych.

| 16. | Ubolewa z powodu faktu, że pewne banki nakłaniały władze lokalne i regionalne do zakupienia toksycznych i skomplikowanych produktów finansowych w nadmiernej ilości, czyniąc to z pełną świadomością ryzyka związanego z takim zakupem. Podkreśla, że z uwagi na brak odpowiedniego przygotowania fachowego większość władz lokalnych i regionalnych nie dysponuje wymaganą wiedzą techniczną, by móc w pełni zrozumieć funkcjonowanie tych produktów. Wyraża zatem ubolewanie, że obciążenia wynikające ze spadku wartości owych aktywów są ponoszone w całości przez samorządy lokalne i regionalne oraz ich podatników. |
| --- | --- |

16.

Ubolewa z powodu faktu, że pewne banki nakłaniały władze lokalne i regionalne do zakupienia toksycznych i skomplikowanych produktów finansowych w nadmiernej ilości, czyniąc to z pełną świadomością ryzyka związanego z takim zakupem. Podkreśla, że z uwagi na brak odpowiedniego przygotowania fachowego większość władz lokalnych i regionalnych nie dysponuje wymaganą wiedzą techniczną, by móc w pełni zrozumieć funkcjonowanie tych produktów. Wyraża zatem ubolewanie, że obciążenia wynikające ze spadku wartości owych aktywów są ponoszone w całości przez samorządy lokalne i regionalne oraz ich podatników.

| 17. | Wzywa państwa członkowskie i Komisję Europejską do zachęcania banków, by doradzając władzom lokalnym i regionalnym w kwestii podejmowanego ryzyka, udzielały im wyczerpujących informacji i przyjmowały uczciwe, odpowiedzialne podejście; apeluje również o opracowanie adresowanych do władz lokalnych i regionalnych prostych i przejrzystych instrumentów finansowych, których zasady i warunki powinny być jasno określone w momencie podpisywania umowy; domaga się, by instrumenty te oferowały czytelne stopy procentowe, tak aby zapewnić przejrzystość w demokratycznym procesie podejmowania decyzji przez władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

17.

Wzywa państwa członkowskie i Komisję Europejską do zachęcania banków, by doradzając władzom lokalnym i regionalnym w kwestii podejmowanego ryzyka, udzielały im wyczerpujących informacji i przyjmowały uczciwe, odpowiedzialne podejście; apeluje również o opracowanie adresowanych do władz lokalnych i regionalnych prostych i przejrzystych instrumentów finansowych, których zasady i warunki powinny być jasno określone w momencie podpisywania umowy; domaga się, by instrumenty te oferowały czytelne stopy procentowe, tak aby zapewnić przejrzystość w demokratycznym procesie podejmowania decyzji przez władze lokalne i regionalne.

II.B.   
  Środki strukturalne zwiększające odporność instytucji kredytowych UE

| 18. | Popiera cel dotyczący zwiększenia stabilności i odporności banków poprzez wprowadzenie zakazu handlu na własny rachunek oraz stworzenie możliwości wyodrębnienia ryzykownej działalności handlowej. |
| --- | --- |

18.

Popiera cel dotyczący zwiększenia stabilności i odporności banków poprzez wprowadzenie zakazu handlu na własny rachunek oraz stworzenie możliwości wyodrębnienia ryzykownej działalności handlowej.

| 19. | Aprobuje określone w art. 1 cele dotyczące zapobiegania ryzyku systemowemu, napięciom finansowym lub upadłościom w przypadku dużych, złożonych i wzajemnie powiązanych banków. |
| --- | --- |

19.

Aprobuje określone w art. 1 cele dotyczące zapobiegania ryzyku systemowemu, napięciom finansowym lub upadłościom w przypadku dużych, złożonych i wzajemnie powiązanych banków.

| 20. | Wnosi, by Komisja, uwzględniając obciążenia i koszty administracyjne, zbadała, czy zakres stosowania tego typu przepisów da się rozszerzyć na banki każdej wielkości, jako że inicjatywy takie potencjalnie mogłyby również zwiększyć bezpieczeństwo mniejszych banków. |
| --- | --- |

20.

Wnosi, by Komisja, uwzględniając obciążenia i koszty administracyjne, zbadała, czy zakres stosowania tego typu przepisów da się rozszerzyć na banki każdej wielkości, jako że inicjatywy takie potencjalnie mogłyby również zwiększyć bezpieczeństwo mniejszych banków.

| 21. | Popiera propozycję Komisji, by zakazać prowadzenia na własny rachunek handlu instrumentami finansowymi i surowcami, tzn. handlu prowadzonego wyłącznie w celu osiągnięcia zysku przez bank, zwłaszcza że w dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych (COM(2011) 656, tzw. MiFiD II) nie omawia się konkretnie kwestii handlu na własny rachunek. Emitowanie takich instrumentów powinno być ściśle zarezerwowane dla podmiotów rynkowych, które są w stanie wykazać, że produkty te zostaną wykorzystane do pokrycia ich własnego ryzyka handlowego lub przemysłowego. W przeciwnym razie występowałoby ryzyko pomieszania roli działalności doradczej i działalności inwestycyjnej banków, co mogłoby także sprzyjać wzrostowi spekulacji i niestabilności cen oraz wywoływać ryzyka systemowe dla całego systemu bankowego. |
| --- | --- |

21.

Popiera propozycję Komisji, by zakazać prowadzenia na własny rachunek handlu instrumentami finansowymi i surowcami, tzn. handlu prowadzonego wyłącznie w celu osiągnięcia zysku przez bank, zwłaszcza że w dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych (COM(2011) 656, tzw. MiFiD II) nie omawia się konkretnie kwestii handlu na własny rachunek. Emitowanie takich instrumentów powinno być ściśle zarezerwowane dla podmiotów rynkowych, które są w stanie wykazać, że produkty te zostaną wykorzystane do pokrycia ich własnego ryzyka handlowego lub przemysłowego. W przeciwnym razie występowałoby ryzyko pomieszania roli działalności doradczej i działalności inwestycyjnej banków, co mogłoby także sprzyjać wzrostowi spekulacji i niestabilności cen oraz wywoływać ryzyka systemowe dla całego systemu bankowego.

| 22. | Wyraża zaniepokojenie transakcjami wysokich częstotliwości, które mogą spowodować poważne zagrożenia dla systemu bankowego, i wnosi, by państwa członkowskie i Komisja wdrożyły skuteczne środki w celu uregulowania tej dziedziny. |
| --- | --- |

22.

Wyraża zaniepokojenie transakcjami wysokich częstotliwości, które mogą spowodować poważne zagrożenia dla systemu bankowego, i wnosi, by państwa członkowskie i Komisja wdrożyły skuteczne środki w celu uregulowania tej dziedziny.

Wyodrębnienie działalności handlowej

| 23. | Ponownie stwierdza, że zakres projektowanego rozporządzenia uległ znacznemu ograniczeniu, gdyż państwa członkowskie już uchwaliły podobnego rodzaju krajowe przepisy lub rozważają ich przyjęcie, oraz że wyraźnie obniżono poziom ambicji w stosunku do zaleceń sformułowanych przez grupę Liikanena. |
| --- | --- |

23.

Ponownie stwierdza, że zakres projektowanego rozporządzenia uległ znacznemu ograniczeniu, gdyż państwa członkowskie już uchwaliły podobnego rodzaju krajowe przepisy lub rozważają ich przyjęcie, oraz że wyraźnie obniżono poziom ambicji w stosunku do zaleceń sformułowanych przez grupę Liikanena.

| 24. | Podkreśla wagę zapewnienia jednolitości na poziomie UE w tak silnie zintegrowanym sektorze, aby utrzymać na minimalnym poziomie obciążenia i koszty związane z dostosowaniem do przepisów, zagwarantować równe szanse i zapobiec zakłóceniom konkurencji oraz funkcjonowania rynku wewnętrznego w tym sektorze. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla wagę zapewnienia jednolitości na poziomie UE w tak silnie zintegrowanym sektorze, aby utrzymać na minimalnym poziomie obciążenia i koszty związane z dostosowaniem do przepisów, zagwarantować równe szanse i zapobiec zakłóceniom konkurencji oraz funkcjonowania rynku wewnętrznego w tym sektorze.

| 25. | Z zadowoleniem przyjmuje zapewnienie ze strony Komisji, że przepisy te zostaną po wdrożeniu poddane przeglądowi, i apeluje o gruntowne przeanalizowanie potencjalnych negatywnych skutków, szczególnie dla finansowania realnej gospodarki w miastach i regionach UE. |
| --- | --- |

25.

Z zadowoleniem przyjmuje zapewnienie ze strony Komisji, że przepisy te zostaną po wdrożeniu poddane przeglądowi, i apeluje o gruntowne przeanalizowanie potencjalnych negatywnych skutków, szczególnie dla finansowania realnej gospodarki w miastach i regionach UE.

| 26. | Zastanawia się, czy fakt, że decyzja w sprawie wyodrębnienia określonych rodzajów działalności handlowej jest podejmowana na podstawie wąsko zakrojonej oceny, zapewni środki prawne wystarczające do osiągnięcia ogólnych celów rozporządzenia, i czy nie osiągnięto by ich lepiej, gdyby zastosowano szerszą ocenę uwzględniającą wszystkie cele. |
| --- | --- |

26.

Zastanawia się, czy fakt, że decyzja w sprawie wyodrębnienia określonych rodzajów działalności handlowej jest podejmowana na podstawie wąsko zakrojonej oceny, zapewni środki prawne wystarczające do osiągnięcia ogólnych celów rozporządzenia, i czy nie osiągnięto by ich lepiej, gdyby zastosowano szerszą ocenę uwzględniającą wszystkie cele.

| 27. | Podaje w wątpliwość skuteczność przyjętego we wniosku podejścia, które jest bardzo złożone i może z jednej strony utrudnić ocenę i monitorowanie wdrażania rozporządzenia oraz znacznie podnieść ich koszty, a z drugiej – umożliwić odstępstwa od przepisów rozporządzenia i stworzyć możliwości przeprowadzania arbitrażu regulacyjnego. |
| --- | --- |

27.

Podaje w wątpliwość skuteczność przyjętego we wniosku podejścia, które jest bardzo złożone i może z jednej strony utrudnić ocenę i monitorowanie wdrażania rozporządzenia oraz znacznie podnieść ich koszty, a z drugiej – umożliwić odstępstwa od przepisów rozporządzenia i stworzyć możliwości przeprowadzania arbitrażu regulacyjnego.

| 28. | Wyraża ubolewanie z powodu ograniczonego zakresu stosowania projektu rozporządzenia, zwłaszcza z powodu wyłączenia handlu instrumentami pochodnymi z procesu decyzyjnego. Istnieją bowiem obawy, że nadmiernie rozwinięty handel w celach spekulacyjnych prowadzi do przerostu rynków i rodzi zakłócenia zarówno na rynku finansowym, jak i w realnej gospodarce. Bardzo możliwe, że zakłócenia te powodują nieprawidłową wycenę na rynkach pochodnych instrumentów towarowych opartych na surowcach rolnych, energetycznych i metalach, które mają kluczowe znaczenie dla gospodarki lokalnej i regionalnej. |
| --- | --- |

28.

Wyraża ubolewanie z powodu ograniczonego zakresu stosowania projektu rozporządzenia, zwłaszcza z powodu wyłączenia handlu instrumentami pochodnymi z procesu decyzyjnego. Istnieją bowiem obawy, że nadmiernie rozwinięty handel w celach spekulacyjnych prowadzi do przerostu rynków i rodzi zakłócenia zarówno na rynku finansowym, jak i w realnej gospodarce. Bardzo możliwe, że zakłócenia te powodują nieprawidłową wycenę na rynkach pochodnych instrumentów towarowych opartych na surowcach rolnych, energetycznych i metalach, które mają kluczowe znaczenie dla gospodarki lokalnej i regionalnej.

| 29. | Wzywa Komisję, by wyłączyła długoterminowe posiadanie papierów wartościowych (tzw. „kup i trzymaj”) z definicji podanej w art. 5 pkt 4 rozporządzenia w sprawie środków strukturalnych zwiększających odporność instytucji kredytowych UE, jako że stanowi ono element podstawowej działalności banków. |
| --- | --- |

29.

Wzywa Komisję, by wyłączyła długoterminowe posiadanie papierów wartościowych (tzw. „kup i trzymaj”) z definicji podanej w art. 5 pkt 4 rozporządzenia w sprawie środków strukturalnych zwiększających odporność instytucji kredytowych UE, jako że stanowi ono element podstawowej działalności banków.

Zasada symetrii

| 30. | Wnosi, by Komisja w mechanizmach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków uwzględniła zasadę symetrii. Oznacza to, że organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji miałyby możliwość zadbać, by wierzyciele ponosili straty w taki sam sposób, jak czerpali korzyści z zysków; powinno to mieć jednakowe zastosowanie do wszystkich rodzajów wierzycieli. |
| --- | --- |

30.

Wnosi, by Komisja w mechanizmach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków uwzględniła zasadę symetrii. Oznacza to, że organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji miałyby możliwość zadbać, by wierzyciele ponosili straty w taki sam sposób, jak czerpali korzyści z zysków; powinno to mieć jednakowe zastosowanie do wszystkich rodzajów wierzycieli.

II.C.   
  Zgłaszanie transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystość tych transakcji

| 31. | Aprobuje rozporządzenie w sprawie zgłaszania transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystości tych transakcji i uznaje, że środki te mają charakter uzupełniający względem strukturalnych reform sektora bankowego, które mają zasadnicze znaczenie dla wyeliminowania stwierdzonej już luki prawnej. |
| --- | --- |

31.

Aprobuje rozporządzenie w sprawie zgłaszania transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystości tych transakcji i uznaje, że środki te mają charakter uzupełniający względem strukturalnych reform sektora bankowego, które mają zasadnicze znaczenie dla wyeliminowania stwierdzonej już luki prawnej.

| 32. | Uważa rozporządzenie za niezbędne, zważywszy na bliskie powiązania między bankami tradycyjnymi i równoległym systemem bankowym oraz fakt, że ten ostatni pełni takie same funkcje gospodarcze jak banki, tzn. pośrednictwo kredytowe, transfer ryzyka kredytowego, transformacja terminów zapadalności i transformacja płynności, bez odpowiedniej kontroli. |
| --- | --- |

32.

Uważa rozporządzenie za niezbędne, zważywszy na bliskie powiązania między bankami tradycyjnymi i równoległym systemem bankowym oraz fakt, że ten ostatni pełni takie same funkcje gospodarcze jak banki, tzn. pośrednictwo kredytowe, transfer ryzyka kredytowego, transformacja terminów zapadalności i transformacja płynności, bez odpowiedniej kontroli.

| 33. | Apeluje do EBC, Komisji, Parlamentu i państw członkowskich, by intensywnie kontynuowały starania z myślą o zagwarantowaniu, że będą uzyskiwały wystarczające i szczegółowe informacje na temat równoległego systemu bankowego. Informacje stanowią kluczowy czynnik, który powinien zapewniać organom publicznym dostateczną zdolność reakcji podczas regulowania systemu, pomimo szaleńczego tempa zmian i wbrew próbom obchodzenia przepisów. |
| --- | --- |

33.

Apeluje do EBC, Komisji, Parlamentu i państw członkowskich, by intensywnie kontynuowały starania z myślą o zagwarantowaniu, że będą uzyskiwały wystarczające i szczegółowe informacje na temat równoległego systemu bankowego. Informacje stanowią kluczowy czynnik, który powinien zapewniać organom publicznym dostateczną zdolność reakcji podczas regulowania systemu, pomimo szaleńczego tempa zmian i wbrew próbom obchodzenia przepisów.

Rejestracja repozytoriów transakcji i nadzór nad nimi

| 34. | Pozytywnie ocenia proponowany obowiązek zgłaszania wszystkich transakcji do wspólnej bazy danych i uważa, że pomoże to ulepszyć monitorowanie ryzyka i ekspozycji związanych z transakcjami finansowania papierów wartościowych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że środki te zapewnią też większą przejrzystość inwestorom i dadzą im narzędzia podejmowania decyzji inwestycyjnych w oparciu o szerszą świadomość specyfiki tego rodzaju transakcji. |
| --- | --- |

34.

Pozytywnie ocenia proponowany obowiązek zgłaszania wszystkich transakcji do wspólnej bazy danych i uważa, że pomoże to ulepszyć monitorowanie ryzyka i ekspozycji związanych z transakcjami finansowania papierów wartościowych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że środki te zapewnią też większą przejrzystość inwestorom i dadzą im narzędzia podejmowania decyzji inwestycyjnych w oparciu o szerszą świadomość specyfiki tego rodzaju transakcji.

Przejrzystość lombardowania

| 35. | Popiera ustanowienie minimalnych warunków, które zwiększą przejrzystość lombardowania i zagwarantują, że klienci będą udzielać zgody i podejmować decyzje, mając pełną świadomość ryzyka, które mogą one za sobą pociągać. |
| --- | --- |

35.

Popiera ustanowienie minimalnych warunków, które zwiększą przejrzystość lombardowania i zagwarantują, że klienci będą udzielać zgody i podejmować decyzje, mając pełną świadomość ryzyka, które mogą one za sobą pociągać.

III.   ZALECANE POPRAWKI

III.A.   
  Środki strukturalne zwiększające odporność instytucji kredytowych UE – COM(2014) 43

Poprawka 1

Nowy motyw po motywie 21

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Emitowanie i sprzedaż instrumentów finansowych związanych z handlem surowcami powinny być ściśle zarezerwowane dla konsumentów i producentów, którzy mogą wykazać, że produkty te zostaną wykorzystane do pokrycia ich własnego ryzyka handlowego lub przemysłowego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Emitowanie i sprzedaż instrumentów finansowych związanych z handlem surowcami powinny być ściśle zarezerwowane dla konsumentów i producentów, którzy mogą wykazać, że produkty te zostaną wykorzystane do pokrycia ich własnego ryzyka handlowego lub przemysłowego.

Uzasadnienie

Poprawka 2

Nowy motyw po motywie 24

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Szczególne zaniepokojenie budzi przypadek transakcji wysokich częstotliwości (HFT), gdyż wydaje się, że pochodzące z nich środki mogą stopnieć w jednej chwili i że niektóre firmy zbyt lekko traktują ponoszone ryzyko, stale i natychmiastowo tworząc byle jakie nowe algorytmy zlecania transakcji. Brak dyscypliny wśród niektórych podmiotów, które polegają na innych zainteresowanych stronach transakcji, by zrekompensować swoje błędne transakcje lub niepoddające się kontroli algorytmy, pokazuje, że zarządzanie ryzykiem pozostaje kluczem do ochrony banków przed negatywnymi następstwami ich własnych produktów, a tym samym zobowiązuje organy publiczne do przedsięwzięcia stosownych środków. Państwa członkowskie lub właściwe organy powinny zdecydować o nałożeniu dalszych środków regulacyjnych z myślą o poddaniu kontroli tego rynku. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Szczególne zaniepokojenie budzi przypadek transakcji wysokich częstotliwości (HFT), gdyż wydaje się, że pochodzące z nich środki mogą stopnieć w jednej chwili i że niektóre firmy zbyt lekko traktują ponoszone ryzyko, stale i natychmiastowo tworząc byle jakie nowe algorytmy zlecania transakcji. Brak dyscypliny wśród niektórych podmiotów, które polegają na innych zainteresowanych stronach transakcji, by zrekompensować swoje błędne transakcje lub niepoddające się kontroli algorytmy, pokazuje, że zarządzanie ryzykiem pozostaje kluczem do ochrony banków przed negatywnymi następstwami ich własnych produktów, a tym samym zobowiązuje organy publiczne do przedsięwzięcia stosownych środków. Państwa członkowskie lub właściwe organy powinny zdecydować o nałożeniu dalszych środków regulacyjnych z myślą o poddaniu kontroli tego rynku.

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia.

Poprawka 3

Motyw 27

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Grupy, które kwalifikują się jako towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie, instytucje oszczędnościowe lub podobne, mają szczególne struktury własnościowe i modele działalności gospodarczej. Zastosowanie wobec nich pewnych przepisów dotyczących wyodrębnienia może wymagać daleko idących ingerencji w strukturę organizacyjną tych podmiotów, których koszty mogą być niewspółmierne w stosunku do korzyści. W zakresie, w którym grupy te są objęte zakresem obowiązywania rozporządzenia, właściwy organ może zdecydować o zezwoleniu podstawowym instytucjom kredytowym spełniającym wymogi określone w art. 49 ust. 3 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na utrzymywanie instrumentów kapitałowych lub praw głosu w jednostce handlowej, jeśli uzna że utrzymywanie takich instrumentów kapitałowych lub praw głosu jest nieodzowne dla funkcjonowania grupy i że podstawowa instytucja kredytowa podjęła wystarczające środki w celu odpowiedniego ograniczenia ryzyka. | Grupy, których modelem biznesowym jest z samej natury rzeczy towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnia lub instytucja oszczędnościowa
  które kwalifikują się jako towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie, instytucje oszczędnościowe lub podobne, mają szczególne struktury własnościowe i modele działalności gospodarczej. Zastosowanie wobec nich niektórych przepisów dotyczących wyodrębnienia może wymagać daleko idących ingerencji w strukturę organizacyjną tych podmiotów, których koszty mogą być niewspółmierne w stosunku do korzyści. W stopniu, w którym grupy te są objęte zakresem obowiązywania rozporządzenia, właściwy organ może zdecydować o zezwoleniu podstawowym instytucjom kredytowym spełniającym wymogi określone w art. 49 ust. 3 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na utrzymywanie instrumentów kapitałowych lub praw głosu w jednostce handlowej, jeśli uzna że utrzymywanie takich instrumentów kapitałowych lub praw głosu jest nieodzowne dla funkcjonowania grupy i że podstawowa instytucja kredytowa podjęła wystarczające środki w celu odpowiedniego ograniczenia ryzyka. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Grupy, które kwalifikują się jako towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie, instytucje oszczędnościowe lub podobne, mają szczególne struktury własnościowe i modele działalności gospodarczej. Zastosowanie wobec nich pewnych przepisów dotyczących wyodrębnienia może wymagać daleko idących ingerencji w strukturę organizacyjną tych podmiotów, których koszty mogą być niewspółmierne w stosunku do korzyści. W zakresie, w którym grupy te są objęte zakresem obowiązywania rozporządzenia, właściwy organ może zdecydować o zezwoleniu podstawowym instytucjom kredytowym spełniającym wymogi określone w art. 49 ust. 3 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na utrzymywanie instrumentów kapitałowych lub praw głosu w jednostce handlowej, jeśli uzna że utrzymywanie takich instrumentów kapitałowych lub praw głosu jest nieodzowne dla funkcjonowania grupy i że podstawowa instytucja kredytowa podjęła wystarczające środki w celu odpowiedniego ograniczenia ryzyka.

Grupy, których modelem biznesowym jest z samej natury rzeczy towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnia lub instytucja oszczędnościowa
  które kwalifikują się jako towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie, instytucje oszczędnościowe lub podobne, mają szczególne struktury własnościowe i modele działalności gospodarczej. Zastosowanie wobec nich niektórych przepisów dotyczących wyodrębnienia może wymagać daleko idących ingerencji w strukturę organizacyjną tych podmiotów, których koszty mogą być niewspółmierne w stosunku do korzyści. W stopniu, w którym grupy te są objęte zakresem obowiązywania rozporządzenia, właściwy organ może zdecydować o zezwoleniu podstawowym instytucjom kredytowym spełniającym wymogi określone w art. 49 ust. 3 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na utrzymywanie instrumentów kapitałowych lub praw głosu w jednostce handlowej, jeśli uzna że utrzymywanie takich instrumentów kapitałowych lub praw głosu jest nieodzowne dla funkcjonowania grupy i że podstawowa instytucja kredytowa podjęła wystarczające środki w celu odpowiedniego ograniczenia ryzyka.

Uzasadnienie

Należy zadbać o to, by instytucje te nie zasłaniały się swoim statusem, aby prowadzić działania podobne do prowadzonych przez ich odpowiedniki, nieskuteczne w realnej gospodarce, gdyż narażałoby to na szwank realizację celów proponowanego rozporządzenia.

Poprawka 4

Motyw 29

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Pomimo wyodrębnienia działalności handlowej podstawowa instytucja kredytowa powinna nadal być w stanie zarządzać własnym ryzykiem. Należy w związku z tym dopuścić niektóre rodzaje działalności handlowej w zakresie, w którym mają one na celu ostrożne zarządzanie kapitałem, płynnością i finansowaniem podstawowej instytucji kredytowej i nie stanowią zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Analogicznie, podstawowe instytucje kredytowe muszą być w stanie świadczyć na rzecz swoich klientów niezbędne usługi zarządzania ryzykiem. Nie mogą jednak narażać przy tym podstawowej instytucji kredytowej na niepotrzebne ryzyko ani stwarzać zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Działalność hedgingowa uznawana do celów ostrożnego zarządzania ryzykiem własnym i świadczenia usług zarządzania ryzykiem na rzecz klientów może, ale nie musi, kwalifikować się jako rachunkowość zabezpieczeń zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej. | Pomimo wyodrębnienia działalności handlowej podstawowa instytucja kredytowa powinna nadal być w stanie zarządzać własnym ryzykiem. Należy w związku z tym dopuścić niektóre rodzaje działalności handlowej w zakresie, w którym mają one na celu ostrożne zarządzanie kapitałem, płynnością i finansowaniem podstawowej instytucji kredytowej i nie stanowią zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Analogicznie, podstawowe instytucje kredytowe muszą być w stanie świadczyć na rzecz swoich klientów niezbędne usługi zarządzania ryzykiem. Nie mogą jednak narażać przy tym podstawowej instytucji kredytowej na niepotrzebne ryzyko ani stwarzać zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Ponadto zgodnie z zasadą symetrii, przyznaje się organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji możliwość zadbania o to, by wierzyciele każdego typu ponosili straty w taki sam sposób, jak czerpali korzyści z jakichkolwiek zysków. Działalność hedgingowa uznawana do celów ostrożnego zarządzania ryzykiem własnym i świadczenia usług zarządzania ryzykiem na rzecz klientów może, ale nie musi, kwalifikować się jako rachunkowość zabezpieczeń zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Pomimo wyodrębnienia działalności handlowej podstawowa instytucja kredytowa powinna nadal być w stanie zarządzać własnym ryzykiem. Należy w związku z tym dopuścić niektóre rodzaje działalności handlowej w zakresie, w którym mają one na celu ostrożne zarządzanie kapitałem, płynnością i finansowaniem podstawowej instytucji kredytowej i nie stanowią zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Analogicznie, podstawowe instytucje kredytowe muszą być w stanie świadczyć na rzecz swoich klientów niezbędne usługi zarządzania ryzykiem. Nie mogą jednak narażać przy tym podstawowej instytucji kredytowej na niepotrzebne ryzyko ani stwarzać zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Działalność hedgingowa uznawana do celów ostrożnego zarządzania ryzykiem własnym i świadczenia usług zarządzania ryzykiem na rzecz klientów może, ale nie musi, kwalifikować się jako rachunkowość zabezpieczeń zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej.

Pomimo wyodrębnienia działalności handlowej podstawowa instytucja kredytowa powinna nadal być w stanie zarządzać własnym ryzykiem. Należy w związku z tym dopuścić niektóre rodzaje działalności handlowej w zakresie, w którym mają one na celu ostrożne zarządzanie kapitałem, płynnością i finansowaniem podstawowej instytucji kredytowej i nie stanowią zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Analogicznie, podstawowe instytucje kredytowe muszą być w stanie świadczyć na rzecz swoich klientów niezbędne usługi zarządzania ryzykiem. Nie mogą jednak narażać przy tym podstawowej instytucji kredytowej na niepotrzebne ryzyko ani stwarzać zagrożenia dla jej stabilności finansowej. Ponadto zgodnie z zasadą symetrii, przyznaje się organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji możliwość zadbania o to, by wierzyciele każdego typu ponosili straty w taki sam sposób, jak czerpali korzyści z jakichkolwiek zysków. Działalność hedgingowa uznawana do celów ostrożnego zarządzania ryzykiem własnym i świadczenia usług zarządzania ryzykiem na rzecz klientów może, ale nie musi, kwalifikować się jako rachunkowość zabezpieczeń zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej.

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia.

Poprawka 5

Artykuł 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:






  (a) | zakazu handlu na własny rachunek; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:

(a)

zakazu handlu na własny rachunek;

| (b) | wyodrębnienia określonych rodzajów działalności handlowej; |
| --- | --- |

(b)

wyodrębnienia określonych rodzajów działalności handlowej;

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:

| (a) | zakazu handlu na własny rachunek; |
| --- | --- |

(a)

zakazu handlu na własny rachunek;

| (b) | zakazu spekulacji surowcami; |
| --- | --- |

(b)

zakazu spekulacji surowcami;

| (b)
  (c) | wyodrębnienia określonych rodzajów działalności handlowej. |
| --- | --- |

(b)
  (c)

wyodrębnienia określonych rodzajów działalności handlowej.

Poprawka 6

Artykuł 5 punkt 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| „handel na własny rachunek” oznacza wykorzystywanie kapitału własnego lub pożyczonych środków do zajmowania pozycji w transakcjach kupna, sprzedaży bądź nabycia lub zbycia w inny sposób, których przedmiotem są instrumenty finansowe lub towary, wyłącznie w celu osiągnięcia zysku na własny rachunek i bez żadnego związku z faktyczną lub przewidywaną działalnością na rzecz klienta albo w celu zabezpieczenia (hedgingu) ryzyka podmiotu wynikającego z faktycznej lub przewidywanej działalności klienta, za pomocą komórek organizacyjnych, jednostek, działów lub pojedynczych handlowców, którym są wyraźnie przypisane zadania polegające na zajmowaniu takich pozycji i osiąganiu zysku, w tym poprzez dedykowane internetowe platformy służące do handlu na własny rachunek; | „handel na własny rachunek” oznacza wykorzystywanie kapitału własnego lub pożyczonych środków do zajmowania pozycji w transakcjach kupna, sprzedaży bądź nabycia lub zbycia w inny sposób, których przedmiotem są instrumenty finansowe lub towary, wyłącznie w celu osiągnięcia krótkoterminowego zysku na własny rachunek i bez żadnego związku z faktyczną lub przewidywaną działalnością na rzecz klienta albo w celu zabezpieczenia (hedgingu) ryzyka podmiotu wynikającego z faktycznej lub przewidywanej działalności klienta, za pomocą komórek organizacyjnych, jednostek, działów lub pojedynczych handlowców, którym są wyraźnie przypisane zadania polegające na zajmowaniu takich pozycji i osiąganiu zysku, w tym poprzez dedykowane internetowe platformy służące do handlu na własny rachunek; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

„handel na własny rachunek” oznacza wykorzystywanie kapitału własnego lub pożyczonych środków do zajmowania pozycji w transakcjach kupna, sprzedaży bądź nabycia lub zbycia w inny sposób, których przedmiotem są instrumenty finansowe lub towary, wyłącznie w celu osiągnięcia zysku na własny rachunek i bez żadnego związku z faktyczną lub przewidywaną działalnością na rzecz klienta albo w celu zabezpieczenia (hedgingu) ryzyka podmiotu wynikającego z faktycznej lub przewidywanej działalności klienta, za pomocą komórek organizacyjnych, jednostek, działów lub pojedynczych handlowców, którym są wyraźnie przypisane zadania polegające na zajmowaniu takich pozycji i osiąganiu zysku, w tym poprzez dedykowane internetowe platformy służące do handlu na własny rachunek;

„handel na własny rachunek” oznacza wykorzystywanie kapitału własnego lub pożyczonych środków do zajmowania pozycji w transakcjach kupna, sprzedaży bądź nabycia lub zbycia w inny sposób, których przedmiotem są instrumenty finansowe lub towary, wyłącznie w celu osiągnięcia krótkoterminowego zysku na własny rachunek i bez żadnego związku z faktyczną lub przewidywaną działalnością na rzecz klienta albo w celu zabezpieczenia (hedgingu) ryzyka podmiotu wynikającego z faktycznej lub przewidywanej działalności klienta, za pomocą komórek organizacyjnych, jednostek, działów lub pojedynczych handlowców, którym są wyraźnie przypisane zadania polegające na zajmowaniu takich pozycji i osiąganiu zysku, w tym poprzez dedykowane internetowe platformy służące do handlu na własny rachunek;

Uzasadnienie

Jako że długoterminowe posiadanie papierów wartościowych (tzw. kup i trzymaj) stanowi element podstawowej działalności banków, należy je wyłączyć z podanej definicji.

Poprawka 7

Artykuł 5 punkt 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | „spekulacja surowcami” na własny rachunek przez banki oznacza wykorzystywanie handlu kontraktami terminowymi futures wyłącznie w celu osiągnięcia zysku; wyłącza się tu bezpośrednie lub pośrednie działania między producentami i konsumentami, którzy mogą dowieść, że te produkty finansowe zostaną wykorzystane do pokrycia ryzyka handlowego lub przemysłowego; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

„spekulacja surowcami” na własny rachunek przez banki oznacza wykorzystywanie handlu kontraktami terminowymi futures wyłącznie w celu osiągnięcia zysku; wyłącza się tu bezpośrednie lub pośrednie działania między producentami i konsumentami, którzy mogą dowieść, że te produkty finansowe zostaną wykorzystane do pokrycia ryzyka handlowego lub przemysłowego;

Poprawka 8

Artykuł 6 ustęp 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Podmiotom, o których mowa w art. 3, nie wolno: | 1.   Podmiotom, o których mowa w art. 3, nie wolno: |
| (a) | prowadzić handlu na własny rachunek; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Podmiotom, o których mowa w art. 3, nie wolno:

1.   Podmiotom, o których mowa w art. 3, nie wolno:

(a)

prowadzić handlu na własny rachunek;

| (a) | prowadzić handlu na własny rachunek; |
| --- | --- |

(a)

prowadzić handlu na własny rachunek;

| (b) | prowadzić następującej działalności, z wykorzystaniem kapitału własnego lub pożyczonych środków, wyłącznie w celu osiągnięcia zysku na własny rachunek: |
| --- | --- |

(b)

prowadzić następującej działalności, z wykorzystaniem kapitału własnego lub pożyczonych środków, wyłącznie w celu osiągnięcia zysku na własny rachunek:

| (b) | spekulować surowcami rolnymi; |
| --- | --- |

(b)

spekulować surowcami rolnymi;

| (b)
  (c) | prowadzić następującej działalności, z wykorzystaniem kapitału własnego lub pożyczonych środków, wyłącznie w celu osiągnięcia zysku na własny rachunek: |
| --- | --- |

(b)
  (c)

prowadzić następującej działalności, z wykorzystaniem kapitału własnego lub pożyczonych środków, wyłącznie w celu osiągnięcia zysku na własny rachunek:

| (i) | nabywać lub utrzymywać jednostek uczestnictwa lub udziałów w AFI zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE; |
| --- | --- |

(i)

nabywać lub utrzymywać jednostek uczestnictwa lub udziałów w AFI zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

| (ii) | inwestować w instrumenty pochodne, certyfikaty inwestycyjne, indeksy lub inne instrumenty finansowe, których notowania są powiązane z jednostkami lub udziałami w AFI; |
| --- | --- |

(ii)

inwestować w instrumenty pochodne, certyfikaty inwestycyjne, indeksy lub inne instrumenty finansowe, których notowania są powiązane z jednostkami lub udziałami w AFI;

| (iii) | posiadać jednostek uczestnictwa lub udziałów w podmiocie, który prowadzi handel na własny rachunek lub nabywa jednostki uczestnictwa lub udziały w AFI. |
| --- | --- |

(iii)

posiadać jednostek uczestnictwa lub udziałów w podmiocie, który prowadzi handel na własny rachunek lub nabywa jednostki uczestnictwa lub udziały w AFI.

| (i) | nabywać lub utrzymywać jednostek uczestnictwa lub udziałów w AFI zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE; |
| --- | --- |

(i)

nabywać lub utrzymywać jednostek uczestnictwa lub udziałów w AFI zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

| (ii) | inwestować w instrumenty pochodne, certyfikaty inwestycyjne, indeksy lub inne instrumenty finansowe, których notowania są powiązane z jednostkami lub udziałami w AFI; |
| --- | --- |

(ii)

inwestować w instrumenty pochodne, certyfikaty inwestycyjne, indeksy lub inne instrumenty finansowe, których notowania są powiązane z jednostkami lub udziałami w AFI;

| (iii) | posiadać jednostek uczestnictwa lub udziałów w podmiocie, który prowadzi handel na własny rachunek lub nabywa jednostki uczestnictwa lub udziały w AFI. |
| --- | --- |

(iii)

posiadać jednostek uczestnictwa lub udziałów w podmiocie, który prowadzi handel na własny rachunek lub nabywa jednostki uczestnictwa lub udziały w AFI.

Poprawka 9

Artykuł 6 ustęp 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Zakaz, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie dotyczy: | 2.   Zakaz, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie dotyczy: |
| (a) | instrumentów finansowych emitowanych przez rządy centralne państw członkowskich lub przez podmioty wymienione w art. 117 ust. 2 i art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Zakaz, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie dotyczy:

2.   Zakaz, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie dotyczy:

(a)

instrumentów finansowych emitowanych przez rządy centralne państw członkowskich lub przez podmioty wymienione w art. 117 ust. 2 i art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (a) | instrumentów finansowych emitowanych przez rządy centralne państw członkowskich, instrumentów finansowych emitowanych przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub instrumentów finansowych emitowanych przez podmioty wymienione w art. 117 ust. 2 i art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(a)

instrumentów finansowych emitowanych przez rządy centralne państw członkowskich, instrumentów finansowych emitowanych przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub instrumentów finansowych emitowanych przez podmioty wymienione w art. 117 ust. 2 i art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (b) | sytuacji, w której podmiot, o którym mowa w art. 3, spełnia wszystkie poniższe warunki: |
| --- | --- |

(b)

sytuacji, w której podmiot, o którym mowa w art. 3, spełnia wszystkie poniższe warunki:

| (b) | sytuacji, w której podmiot, o którym mowa w art. 3, spełnia wszystkie poniższe warunki: |
| --- | --- |

(b)

sytuacji, w której podmiot, o którym mowa w art. 3, spełnia wszystkie poniższe warunki:

| (i) | wykorzystuje własny kapitał w ramach swoich procedur zarządzania środkami pieniężnymi; |
| --- | --- |

(i)

wykorzystuje własny kapitał w ramach swoich procedur zarządzania środkami pieniężnymi;

| (ii) | utrzymuje, kupuje, sprzedaje albo w inny sposób nabywa lub zbywa wyłącznie środki pieniężne lub aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych. Aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych muszą być inwestycjami o wysokiej płynności, utrzymywanymi w walucie bazowej będącej walutą kapitału własnego i łatwo wymienialnymi na określoną kwotę środków pieniężnych, musi im być przypisane bardzo niskie ryzyko zmiany wartości, ich okres zapadalności nie może przekraczać 397 dni, a ich rentowność nie może być wyższa niż stopa zwrotu z trzymiesięcznych obligacji skarbowych o wysokiej jakości. |
| --- | --- |

(ii)

utrzymuje, kupuje, sprzedaje albo w inny sposób nabywa lub zbywa wyłącznie środki pieniężne lub aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych. Aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych muszą być inwestycjami o wysokiej płynności, utrzymywanymi w walucie bazowej będącej walutą kapitału własnego i łatwo wymienialnymi na określoną kwotę środków pieniężnych, musi im być przypisane bardzo niskie ryzyko zmiany wartości, ich okres zapadalności nie może przekraczać 397 dni, a ich rentowność nie może być wyższa niż stopa zwrotu z trzymiesięcznych obligacji skarbowych o wysokiej jakości.

| (i) | wykorzystuje własny kapitał w ramach swoich procedur zarządzania środkami pieniężnymi; |
| --- | --- |

(i)

wykorzystuje własny kapitał w ramach swoich procedur zarządzania środkami pieniężnymi;

| (ii) | utrzymuje, kupuje, sprzedaje albo w inny sposób nabywa lub zbywa wyłącznie środki pieniężne lub aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych. Aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych muszą być inwestycjami o wysokiej płynności, utrzymywanymi w walucie bazowej będącej walutą kapitału własnego i łatwo wymienialnymi na określoną kwotę środków pieniężnych, musi im być przypisane bardzo niskie ryzyko zmiany wartości, ich okres zapadalności nie może przekraczać 397 dni, a ich rentowność nie może być wyższa niż stopa zwrotu z trzymiesięcznych obligacji skarbowych o wysokiej jakości. |
| --- | --- |

(ii)

utrzymuje, kupuje, sprzedaje albo w inny sposób nabywa lub zbywa wyłącznie środki pieniężne lub aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych. Aktywa stanowiące ekwiwalenty środków pieniężnych muszą być inwestycjami o wysokiej płynności, utrzymywanymi w walucie bazowej będącej walutą kapitału własnego i łatwo wymienialnymi na określoną kwotę środków pieniężnych, musi im być przypisane bardzo niskie ryzyko zmiany wartości, ich okres zapadalności nie może przekraczać 397 dni, a ich rentowność nie może być wyższa niż stopa zwrotu z trzymiesięcznych obligacji skarbowych o wysokiej jakości.

Uzasadnienie

Nie ma obiektywnego powodu, aby instrumenty finansowe emitowane przez rządy centralne były traktowane inaczej niż instrumenty finansowe emitowane przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Poprawka 10

Artykuł 6 nowy ustęp 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | 4.   Ograniczenia, o których mowa w ust. 1 lit. b), nie dotyczą też podmiotów rynkowych, które są w stanie wykazać, że ich transakcje dotyczące surowców rolnych zostaną wykorzystane do pokrycia ryzyka handlowego lub przemysłowego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Ograniczenia, o których mowa w ust. 1 lit. b), nie dotyczą też podmiotów rynkowych, które są w stanie wykazać, że ich transakcje dotyczące surowców rolnych zostaną wykorzystane do pokrycia ryzyka handlowego lub przemysłowego.

Poprawka 11

Artykuł 6 ustęp 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 6.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 36 w celu wyłączenia spod zakazu określonego w ust. 1 lit. a):






  (a) | instrumentów finansowych innych niż instrumenty, o których mowa w art. 2 lit. a), emitowanych przez rządy państw trzecich stosujące środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

6.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 36 w celu wyłączenia spod zakazu określonego w ust. 1 lit. a):

(a)

instrumentów finansowych innych niż instrumenty, o których mowa w art. 2 lit. a), emitowanych przez rządy państw trzecich stosujące środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (b) | instrumentów finansowych emitowanych przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(b)

instrumentów finansowych emitowanych przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

6.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 36 w celu wyłączenia spod zakazu określonego w ust. 1 lit. a):

| (a) | instrumentów finansowych innych niż instrumenty, o których mowa w art. 2 lit. a), emitowanych przez rządy państw trzecich stosujące środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(a)

instrumentów finansowych innych niż instrumenty, o których mowa w art. 2 lit. a), emitowanych przez rządy państw trzecich stosujące środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (b) | instrumentów finansowych emitowanych przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(b)

instrumentów finansowych emitowanych przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Uzasadnienie

Nie ma obiektywnego powodu, aby instrumenty finansowe emitowane przez rządy centralne były traktowane inaczej niż instrumenty finansowe emitowane przez samorządy regionalne państw członkowskich, ekspozycjom wobec których przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 procent, zgodnie z art. 115 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

III.B.   
  Zgłaszanie transakcji finansowania papierów wartościowych oraz przejrzystość tych transakcji – COM(2014) 40

Poprawka 1

Nowy motyw po motywie 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Ponadto zważywszy, że transakcje finansowania papierów wartościowych mogą być pośrednio, poprzez instrumenty finansowe, sprzedawane małym i średnim przedsiębiorstwom, samorządom lokalnym i regionalnym oraz osobom fizycznym, konieczne jest, aby banki i podmioty równoległego systemu bankowego, doradzając im w kwestii podejmowanego ryzyka, udzielały wyczerpujących informacji i przyjmowały uczciwe, odpowiedzialne podejście. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ponadto zważywszy, że transakcje finansowania papierów wartościowych mogą być pośrednio, poprzez instrumenty finansowe, sprzedawane małym i średnim przedsiębiorstwom, samorządom lokalnym i regionalnym oraz osobom fizycznym, konieczne jest, aby banki i podmioty równoległego systemu bankowego, doradzając im w kwestii podejmowanego ryzyka, udzielały wyczerpujących informacji i przyjmowały uczciwe, odpowiedzialne podejście.

Uzasadnienie

Jako że w transakcjach uczestniczą wyspecjalizowane podmioty, w tego rodzaju instrumenty mogą być pośrednio włączane MŚP, władze lokalne i regionalne oraz osoby fizyczne. Udzielanie właściwych informacji to kluczowe zadanie banków i podmiotów, które mogą pełnić tę samą funkcję co banki.

Bruksela, 26 czerwca 2014 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Michel LEBRUN

---

(1)  W tych trzech krajach znajduje się 16 spośród 30 największych banków UE pod względem łącznych aktywów (rozporządzenie obejmuje około 30 banków).

1

---