# Dziennik Urzędowy L 196/2014

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 196 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 573 lipca 2014 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 196

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 573 lipca 2014

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 731/2014 z dnia 2 lipca 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | DECYZJE |
| | | 2014/419/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia | 4 |
| | | 2014/420/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia | 10 |
| | | 2014/421/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu nr 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia | 15 |
| | | 2014/422/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 2 lipca 2014 r. określająca środki w odniesieniu do niektórych owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4191) | 21 |
| | | 2014/423/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu cytykoliny jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4252) | 24 |
| | | 2014/424/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4256) | 27 |
| | | 2014/425/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. udzielająca Republice Słowackiej i Zjednoczonemu Królestwu zezwolenia na zastosowanie odstępstw od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4344)

   (
  1
  ) | 30 |
| | | 2014/426/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. upoważniająca Zjednoczone Królestwo do zastosowania odstępstw od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4355)

   (
  1
  ) | 35 |
| | | 2014/427/UE |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie mianowania przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego w Radzie ds. Nadzoru (EBC/2014/4) | 38 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | | 2014/428/UE |
| | * | Decyzja Rady Ministrów AKP-UE nr 1/2014 z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie zmiany załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-WE | 40 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 731/2014 z dnia 2 lipca 2014 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

DECYZJE

2014/419/UE

*

Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

4

2014/420/UE

*

Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

10

2014/421/UE

*

Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu nr 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia produkty pochodzące oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

15

2014/422/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 2 lipca 2014 r. określająca środki w odniesieniu do niektórych owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4191)

Phyllosticta citricarpa

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4191)

21

2014/423/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu cytykoliny jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4252)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4252)

24

2014/424/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4256)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4256)

27

2014/425/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. udzielająca Republice Słowackiej i Zjednoczonemu Królestwu zezwolenia na zastosowanie odstępstw od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4344)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4344)

1

30

2014/426/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 1 lipca 2014 r. upoważniająca Zjednoczone Królestwo do zastosowania odstępstw od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008
  (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4355)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4355)

1

35

2014/427/UE

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie mianowania przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego w Radzie ds. Nadzoru (EBC/2014/4)

(EBC/2014/4)

38

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

2014/428/UE

*

Decyzja Rady Ministrów AKP-UE nr 1/2014 z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie zmiany załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-WE

40

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 399/2014 z dnia 22 kwietnia 2014 r. dotyczącego zezwolenia na stosowanie preparatów Lactobacillus brevis DSM 23231, Lactobacillus brevis DSMZ 16680, Lactobacillus plantarum CECT 4528 oraz Lactobacillus fermentum NCIMB 30169 jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt ( Dz.U. L 119 z 23.4.2014 ) | 44 |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenie wykonawczego Komisji (UE) nr 324/2014 z dnia 28 marca 2014 r. przyjmującego nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny w Polsce ( Dz.U. L 95 z 29.3.2014 ) | 45 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 399/2014 z dnia 22 kwietnia 2014 r. dotyczącego zezwolenia na stosowanie preparatów Lactobacillus brevis DSM 23231, Lactobacillus brevis DSMZ 16680, Lactobacillus plantarum CECT 4528 oraz Lactobacillus fermentum NCIMB 30169 jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt ( Dz.U. L 119 z 23.4.2014 )

Lactobacillus brevis

Lactobacillus brevis

Lactobacillus plantarum

Lactobacillus fermentum

( Dz.U. L 119 z 23.4.2014 )

44

*

Sprostowanie do rozporządzenie wykonawczego Komisji (UE) nr 324/2014 z dnia 28 marca 2014 r. przyjmującego nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny w Polsce ( Dz.U. L 95 z 29.3.2014 )

( Dz.U. L 95 z 29.3.2014 )

45

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/1 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 731/2014

z dnia 2 lipca 2014 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje — zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej — kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 66,3 |
| TR | 56,1 |
| XS | 59,1 |
| ZZ | 60,5 |
| 0707 00 05 | MK | 34,9 |
| TR | 79,1 |
| ZZ | 57,0 |
| 0709 93 10 | TR | 103,4 |
| ZZ | 103,4 |
| 0805 50 10 | AR | 114,8 |
| BO | 136,6 |
| TR | 107,6 |
| UY | 127,1 |
| ZA | 120,1 |
| ZZ | 121,2 |
| 0808 10 80 | AR | 123,8 |
| BR | 97,9 |
| CL | 97,6 |
| NZ | 135,4 |
| US | 144,9 |
| ZA | 125,1 |
| ZZ | 120,8 |
| 0808 30 90 | AR | 75,9 |
| CL | 103,5 |
| NZ | 200,8 |
| ZA | 99,2 |
| ZZ | 119,9 |
| 0809 10 00 | MK | 88,5 |
| TR | 228,9 |
| ZZ | 158,7 |
| 0809 29 00 | TR | 347,6 |
| ZZ | 347,6 |
| 0809 30 | TR | 145,6 |
| XS | 54,4 |
| ZZ | 100,0 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MK

66,3

TR

56,1

XS

59,1

ZZ

60,5

0707 00 05

MK

34,9

TR

79,1

ZZ

57,0

0709 93 10

TR

103,4

ZZ

103,4

0805 50 10

AR

114,8

BO

136,6

TR

107,6

UY

127,1

ZA

120,1

ZZ

121,2

0808 10 80

AR

123,8

BR

97,9

CL

97,6

NZ

135,4

US

144,9

ZA

125,1

ZZ

120,8

0808 30 90

AR

75,9

CL

103,5

NZ

200,8

ZA

99,2

ZZ

119,9

0809 10 00

MK

88,5

TR

228,9

ZZ

158,7

0809 29 00

TR

347,6

ZZ

347,6

0809 30

TR

145,6

XS

54,4

ZZ

100,0

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/4 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/4

---

DECYZJA RADY

z dnia 23 czerwca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

(2014/419/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. |
| --- | --- |

(1)

Protokół 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

| (2) | Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. |
| --- | --- |

(2)

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

| (3) | Unia i Szwajcaria podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

Unia i Szwajcaria podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r.

| (4) | Unia i Szwajcaria złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Szwajcarii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(4)

Unia i Szwajcaria złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Szwajcarii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 stycznia 2012 r.

| (5) | Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron ma podjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron ma podjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji.

| (6) | Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji, |
| --- | --- |

(6)

Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w odniesieniu do zastąpienia protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na załączonym do niniejszej decyzji projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.

Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.

Artykuł 2

Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 300 z 31.12.1972, s. 189.

1

(2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

2

---

PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU UE-SZWAJCARIA NR

z dnia

w sprawie zmiany Protokołu 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską podpisaną w Brukseli dnia 22 lipca 1972 r. (1) („umowa”), w szczególności jej art. 11,

uwzględniając Protokół nr 3 do umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej ( „protokół 3”),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (2). |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (2).

| (2) | Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 29 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 29 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

| (3) | Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym. |
| --- | --- |

(3)

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

| (4) | UE i Szwajcaria podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(4)

UE i Szwajcaria podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r.

| (5) | UE i Szwajcaria złożyły swe instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Szwajcarii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(5)

UE i Szwajcaria złożyły swe instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Szwajcarii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r.

| (6) | Konwencja włączyła uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia. |
| --- | --- |

(6)

Konwencja włączyła uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

| (7) | Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu. |
| --- | --- |

(7)

Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu.

| (8) | Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji. |
| --- | --- |

(8)

Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół 3 do umowy, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od ....

Sporządzono w

W imieniu Wspólnego Komitetu

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 300 z 31.12.1972, s. 189.

1

(2)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Palestyna, Syria i Tunezja.

2

(3)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

3

ZAŁĄCZNIK

Protokół 3

dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

Do celów wykonania niniejszej umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) („konwencja”).

Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretowane są jako odniesienia do niniejszej umowy.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.

We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w protokole

Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z konwencji

1.   Jeżeli UE lub Szwajcaria zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, UE i Szwajcaria niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej umowy.

2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między UE a Szwajcarią.

Artykuł 5

Postanowienia przejściowe — kumulacja

1.   Bez uszczerbku dla art. 3 dodatku I do konwencji przepisy dotyczące kumulacji, o których mowa w art. 3 i 4 protokołu 3 do niniejszej umowy, zmienionego decyzją nr 3/2005 Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria z dnia 15 grudnia 2005 r. (2), nadal mają zastosowanie między UE a Szwajcarią do czasu wejścia w życie konwencji w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Stron, wymienionych w art. 3 i 4 protokołu 3 do umowy.

2.   Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, UE, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.

---

(1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

(2)  Dz.U. L 45 z 15.2.2006, s. 2.

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/10 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/10

---

DECYZJA RADY

z dnia 23 czerwca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

(2014/420/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. |
| --- | --- |

(1)

Protokół 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

| (2) | Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. |
| --- | --- |

(2)

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

| (3) | Unia i Islandia podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 30 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

Unia i Islandia podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 30 czerwca 2011 r.

| (4) | Unia i Islandia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 12 marca 2012 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie zarówno w odniesieniu do Unii, jak i Islandii, w dniu 1 maja 2012 r. |
| --- | --- |

(4)

Unia i Islandia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 12 marca 2012 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie zarówno w odniesieniu do Unii, jak i Islandii, w dniu 1 maja 2012 r.

| (5) | Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron ma podejąć odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron ma podejąć odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji.

| (6) | Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji, |
| --- | --- |

(6)

Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii w odniesieniu do zastąpienia protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na załączonym do niniejszej decyzji projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.

Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.

Artykuł 2

Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 301 z 31.12.1972, s. 2.

1

(2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

2

---

PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU UE-ISLANDIA nr [...]

z dnia [...] r.

w sprawie zmiany Protokołu 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii podpisaną w Brukseli dnia 22 lipca 1972 r. (1) („umowa”), w szczególności jej art. 11,

uwzględniając Protokół nr 3 do umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („protokół 3”),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Islandią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (2). |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Islandią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (2).

| (2) | Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 30 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 30 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

| (3) | Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym. |
| --- | --- |

(3)

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

| (4) | UE i Islandia podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 30 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(4)

UE i Islandia podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i 30 czerwca 2011 r.

| (5) | UE i Islandia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 12 marca 2012 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie zarówno w odniesieniu do UE, jak i Islandii, w dniu 1 maja 2012 r. |
| --- | --- |

(5)

UE i Islandia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 12 marca 2012 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie zarówno w odniesieniu do UE, jak i Islandii, w dniu 1 maja 2012 r.

| (6) | Konwencja włączyła uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia. |
| --- | --- |

(6)

Konwencja włączyła uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

| (7) | W przypadku gdy przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu. |
| --- | --- |

(7)

W przypadku gdy przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu.

| (8) | Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji, |
| --- | --- |

(8)

Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół 3 do umowy, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 września 2014 r.

Sporządzono w

W imieniu Wspólnego Komitetu

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 301 z 31.12.1972, s. 2.

1

(2)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Palestyna, Syria i Tunezja.

2

(3)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

3

---

ZAŁĄCZNIK

Protokół 3

dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

Do celów wykonania niniejszej umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) („konwencja”).

Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretowane są jako odniesienia do niniejszej umowy.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.

We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w protokole

Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z konwencji

1.   Jeżeli UE lub Islandia zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, UE i Islandia niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej umowy.

2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między UE a Islandią.

Artykuł 5

Postanowienia przejściowe — kumulacja

1.   Bez uszczerbku dla art. 3 dodatku I do konwencji przepisy dotyczące kumulacji, o których mowa w art. 3 i 4 protokołu 3 do niniejszej umowy, zmienionego decyzją nr 2/2005 Wspólnego Komitetu UE-Islandia z dnia 22 grudnia 2005 r. (2), nadal mają zastosowanie między UE a Islandią do czasu wejścia w życie konwencji w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Stron, wymienionych w art. 3 i 4 protokołu 3 do niniejszej umowy.

2.   Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, UE, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.

---

(1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

(2)  Dz.U. L 131 z 18.5.2006, s. 2.

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/15

---

DECYZJA RADY

z dnia 23 czerwca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu nr 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

(2014/421/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół nr 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. |
| --- | --- |

(1)

Protokół nr 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

| (2) | Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami. |
| --- | --- |

(2)

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

| (3) | Unia i Norwegia podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

Unia i Norwegia podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r.

| (4) | Unia i Norwegia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 9 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Norwegii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(4)

Unia i Norwegia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 9 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Norwegii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r.

| (5) | Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji.

| (6) | Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji, |
| --- | --- |

(6)

Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii w odniesieniu do zastąpienia protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na załączonym projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.

Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.

Artykuł 2

Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 171 z 27.6.1973, s. 2.

1

(2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

2

---

PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU UE-NORWEGIA NR

z dnia

w sprawie zmiany Protokołu nr 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii podpisaną w Brukseli dnia 14 maja 1973 r. (1) („umowa”), w szczególności jej art. 11,

uwzględniając Protokół nr 3 do umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej (2) („protokół 3”),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Norwegią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (3). |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Norwegią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (3).

| (2) | Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 29 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 29 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

| (3) | Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (4) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów w sprawie reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym. |
| --- | --- |

(3)

Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (4) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów w sprawie reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

| (4) | UE i Norwegia podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(4)

UE i Norwegia podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r.

| (5) | UE i Norwegia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 9 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Norwegii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(5)

UE i Norwegia złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 9 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Norwegii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r.

| (6) | Poprzez konwencję uczestnicy procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostali włączeni do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia. |
| --- | --- |

(6)

Poprzez konwencję uczestnicy procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostali włączeni do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

| (7) | Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu. |
| --- | --- |

(7)

Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu.

| (8) | Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji. |
| --- | --- |

(8)

Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół 3 do umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 września 2014 r.

Sporządzono w

W imieniu Wspólnego Komitetu

...

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 171 z 27.6.1973, s. 2.

1

(2)  Dz.U. L 117 z 2.5.2006, s. 2.

2

(3)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Palestyna, Syria i Tunezja.

3

(4)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Protokół nr 3

dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

Do celów wykonania niniejszej umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) („konwencja”).

Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretowane są jako odniesienia do niniejszej umowy.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.

We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w protokole

Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z konwencji

1.   Jeżeli UE lub Norwegia zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, UE i Norwegia niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej umowy.

2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między UE a Norwegią.

Artykuł 5

Postanowienia przejściowe — kumulacja

1.   Bez uszczerbku dla art. 3 dodatku I do konwencji przepisy dotyczące kumulacji, o których mowa w art. 3 i 4 Protokołu nr 3 do umowy, zmienionego decyzją nr 1/2005 Wspólnego Komitetu UE-Norwegia z dnia 20 grudnia 2005 r. (2), nadal mają zastosowanie między UE a Norwegią do czasu wejścia w życie konwencji w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Stron, wymienionych w art. 3 i 4 Protokołu nr 3 do umowy.

2.   Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, UE, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.

---

(1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

(2)  Dz.U. L 117 z 2.5.2006, s. 2.

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/21 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/21

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 2 lipca 2014 r.

określająca środki w odniesieniu do niektórych owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4191)

(2014/422/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 16 ust. 3 zdanie trzecie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Guignardia citricarpa Kiely (wszystkie szczepy wywołujące choroby Citrus) jest wymienione w części A sekcja I lit. c) pkt 11 załącznika II do dyrektywy 2000/29/WE jako organizm szkodliwy, który nie występuje w Unii. Od 2011 r., po zatwierdzeniu nowego kodu dla nomenklatury grzybów przez Międzynarodowy Kongres Botaniczny, organizm ten, zwany dalej ”określonym organizmem”, nosi nazwę Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa. |
| --- | --- |

(1)

Guignardia citricarpa Kiely (wszystkie szczepy wywołujące choroby Citrus) jest wymienione w części A sekcja I lit. c) pkt 11 załącznika II do dyrektywy 2000/29/WE jako organizm szkodliwy, który nie występuje w Unii. Od 2011 r., po zatwierdzeniu nowego kodu dla nomenklatury grzybów przez Międzynarodowy Kongres Botaniczny, organizm ten, zwany dalej ”określonym organizmem”, nosi nazwę Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa.

| (2) | W dniu 21 lutego 2014 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) opublikował ocenę zagrożenia organizmem szkodliwym dotyczącą określonego organizmu (2). W świetle tej oceny zagrożenia organizmem szkodliwym stwierdza się, że wymogi dotyczące określonego organizmu określone w dyrektywie 2000/29/WE w odniesieniu do wprowadzania do Unii owoców cytrusowych pochodzących z pól spoza obszaru uznanego za wolny od określonego organizmu nie są wystarczające do ochrony Unii przed wprowadzeniem tego organizmu. Ze względu na powtarzającą się w poprzednich latach wysoką liczbę przypadków wykrycia owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki zakażonych określonym organizmem konieczne jest niezwłoczne wprowadzenie bardziej rygorystycznych środków w celu poprawy ochrony Unii przed wprowadzeniem tego organizmu. Biorąc pod uwagę, że wiele z tych przypadków dotyczyło owoców Citrus sinensis (L.) Osbeck „Valencia”, owoce te powinny podlegać, oprócz środków mających zastosowanie do wszystkich owoców cytrusowych, badaniu pod kątem zakażenia utajonego. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 21 lutego 2014 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) opublikował ocenę zagrożenia organizmem szkodliwym dotyczącą określonego organizmu (2). W świetle tej oceny zagrożenia organizmem szkodliwym stwierdza się, że wymogi dotyczące określonego organizmu określone w dyrektywie 2000/29/WE w odniesieniu do wprowadzania do Unii owoców cytrusowych pochodzących z pól spoza obszaru uznanego za wolny od określonego organizmu nie są wystarczające do ochrony Unii przed wprowadzeniem tego organizmu. Ze względu na powtarzającą się w poprzednich latach wysoką liczbę przypadków wykrycia owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki zakażonych określonym organizmem konieczne jest niezwłoczne wprowadzenie bardziej rygorystycznych środków w celu poprawy ochrony Unii przed wprowadzeniem tego organizmu. Biorąc pod uwagę, że wiele z tych przypadków dotyczyło owoców Citrus sinensis (L.) Osbeck „Valencia”, owoce te powinny podlegać, oprócz środków mających zastosowanie do wszystkich owoców cytrusowych, badaniu pod kątem zakażenia utajonego.

| (3) | Wprowadzenie do Unii określonego organizmu poprzez przywóz owoców Citrus latifolia Tanaka jest jednak oceniane przez Urząd jako bardzo mało prawdopodobne. Należy zatem wyłączyć Citrus latifolia Tanaka ze środków przewidzianych w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Wprowadzenie do Unii określonego organizmu poprzez przywóz owoców Citrus latifolia Tanaka jest jednak oceniane przez Urząd jako bardzo mało prawdopodobne. Należy zatem wyłączyć Citrus latifolia Tanaka ze środków przewidzianych w niniejszej decyzji.

| (4) | W przypadku wykrycia owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki, które są zakażone określonym organizmem, Komisja oceni, czy pojawienie się zakażonych owoców jest wynikiem nieprawidłowości w zakresie procedur urzędowego monitorowania i certyfikacji w Republice Południowej Afryki. W razie powtarzających się w tym samym roku przypadków wykrywania z powodu nieprawidłowości w zakresie procedur urzędowego monitorowania i certyfikacji Komisja dokona przeglądu niniejszej decyzji, zanim zostanie powiadomiona o szóstym przypadku wykrycia. |
| --- | --- |

(4)

W przypadku wykrycia owoców cytrusowych pochodzących z Republiki Południowej Afryki, które są zakażone określonym organizmem, Komisja oceni, czy pojawienie się zakażonych owoców jest wynikiem nieprawidłowości w zakresie procedur urzędowego monitorowania i certyfikacji w Republice Południowej Afryki. W razie powtarzających się w tym samym roku przypadków wykrywania z powodu nieprawidłowości w zakresie procedur urzędowego monitorowania i certyfikacji Komisja dokona przeglądu niniejszej decyzji, zanim zostanie powiadomiona o szóstym przypadku wykrycia.

| (5) | W celu zachowania przejrzystości należy uchylić decyzję wykonawczą Komisji 2013/754/UE (3). |
| --- | --- |

(5)

W celu zachowania przejrzystości należy uchylić decyzję wykonawczą Komisji 2013/754/UE (3).

| (6) | Środki określone w niniejszej decyzji powinny mieć zastosowanie od dnia 24 lipca 2014 r., tak aby zapewnić podmiotom wystarczający czas na dostosowanie się do nowych wymogów. |
| --- | --- |

(6)

Środki określone w niniejszej decyzji powinny mieć zastosowanie od dnia 24 lipca 2014 r., tak aby zapewnić podmiotom wystarczający czas na dostosowanie się do nowych wymogów.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wprowadzanie do Unii owoców cytrusowych

Nie naruszając przepisów części A sekcja I pkt 16.1, 16.2, 16.3 i 16.5 oraz na zasadzie odstępstwa od przepisów części A sekcja I pkt 16.4 lit. c) i d) załącznika IV do dyrektywy 2000/29/WE owoce Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf. i ich hybrydy, z wyjątkiem owoców Citrus aurantium L. i Citrus latifolia Tanaka, pochodzące z Republiki Południowej Afryki (zwane dalej „określonymi owocami”), wprowadzane są do Unii jedynie, gdy spełniają wymogi określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Obowiązki w zakresie sprawozdawczości

Państwa członkowskie dokonujące przywozu przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim, do dnia 31 grudnia każdego roku, sprawozdanie zawierające informacje na temat ilości określonych owoców wprowadzonych do Unii na podstawie niniejszej decyzji w poprzednim sezonie przywozowym. W sprawozdaniu tym należy również zawrzeć wyniki inspekcji, o których mowa w pkt 2 załącznika.

Artykuł 3

Powiadomienia

Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję, inne państwa członkowskie i Republikę Południowej Afryki o potwierdzonej obecności określonego organizmu.

Artykuł 4

Uchylenie

Decyzja wykonawcza 2013/754/UE traci moc.

Artykuł 5

Data rozpoczęcia stosowania

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 24 lipca 2014 r.

Artykuł 6

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

1

(2)  Panel PLH EFSA (panel EFSA ds. zdrowia roślin), 2014 r. Opinia naukowa w sprawie zagrożenia Phyllosticta citricarpa (Guignardia citricarpa) na terytorium UE ze wskazaniem i oceną możliwości ograniczenia ryzyka. Dziennik EFSA 2014;12(2):3557, 243 s., doi:10.2903/j.efsa.2014.3557.

2

Phyllosticta citricarpa

Guignardia citricarpa

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/754/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie środków mających na celu zapobieżenie wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w Unii organizmu Guignardia citricarpa Kiely (wszystkie szczepy patogenetyczne dla owoców cytrusowych) w odniesieniu do Republiki Południowej Afryki (Dz.U. L 334 z 13.12.2013, s. 44).

3

Guignardia citricarpa

---

ZAŁĄCZNIK

WYMOGI DOTYCZĄCE WPROWADZANIA OKREŚLONYCH OWOCÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

1.   Wymogi dotyczące określonych owoców

| 1.1. | Określonym owocom towarzyszy świadectwo fitosanitarne, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ppkt (ii) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE, które w rubryce „Deklaracja dodatkowa” zawiera następujące oświadczenia:






  a) | określone owoce pochodzą z pola uprawy poddanego stosownym zabiegom przeciw określonemu organizmowi, przeprowadzonym w odpowiednim czasie od początku ostatniego cyklu wegetacji; |
| --- | --- | --- |

1.1.

Określonym owocom towarzyszy świadectwo fitosanitarne, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ppkt (ii) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE, które w rubryce „Deklaracja dodatkowa” zawiera następujące oświadczenia:

a)

określone owoce pochodzą z pola uprawy poddanego stosownym zabiegom przeciw określonemu organizmowi, przeprowadzonym w odpowiednim czasie od początku ostatniego cyklu wegetacji;

| b) | podczas sezonu wegetacyjnego przeprowadzono urzędową inspekcję na polu uprawy i stwierdzono brak objawów obecności określonego organizmu w określonych owocach od początku ostatniego cyklu wegetacji; |
| --- | --- |

b)

podczas sezonu wegetacyjnego przeprowadzono urzędową inspekcję na polu uprawy i stwierdzono brak objawów obecności określonego organizmu w określonych owocach od początku ostatniego cyklu wegetacji;

| c) | między przybyciem do zakładu pakowania a pakowaniem pobrano jedną próbę przynajmniej 600 owoców każdego gatunku na partię 30 ton lub jej część, wybranych w miarę możliwości na podstawie ewentualnych objawów obecności określonego organizmu; wszystkie owoce objęte próbą zostały poddane badaniu i uznane za wolne od określonego organizmu. |
| --- | --- |

c)

między przybyciem do zakładu pakowania a pakowaniem pobrano jedną próbę przynajmniej 600 owoców każdego gatunku na partię 30 ton lub jej część, wybranych w miarę możliwości na podstawie ewentualnych objawów obecności określonego organizmu; wszystkie owoce objęte próbą zostały poddane badaniu i uznane za wolne od określonego organizmu.

| 1.2. | W przypadku Citrus sinensis (L.) Osbeck „Valencia” świadectwo fitosanitarne zawiera również, w rubryce „Deklaracja dodatkowa”, oświadczenie, że z każdej partii 30 ton lub jej części zbadano jedną próbę pod kątem zakażenia utajonego i stwierdzono, że jest ona wolna od określonego organizmu. |
| --- | --- |

1.2.

W przypadku Citrus sinensis (L.) Osbeck „Valencia” świadectwo fitosanitarne zawiera również, w rubryce „Deklaracja dodatkowa”, oświadczenie, że z każdej partii 30 ton lub jej części zbadano jedną próbę pod kątem zakażenia utajonego i stwierdzono, że jest ona wolna od określonego organizmu.

| 1.3. | Całkowitą identyfikowalność określonych owoców zapewnia się w następujący sposób:






  a) | pole uprawy, zakład pakowania, eksporterzy i wszelkie inne podmioty zajmujące się określonymi owocami są urzędowo rejestrowane do tego celu; |
| --- | --- | --- |

1.3.

Całkowitą identyfikowalność określonych owoców zapewnia się w następujący sposób:

a)

pole uprawy, zakład pakowania, eksporterzy i wszelkie inne podmioty zajmujące się określonymi owocami są urzędowo rejestrowane do tego celu;

| b) | szczegółowe informacje dotyczące zabiegów przed zbiorem i po nim są przechowywane; |
| --- | --- |

b)

szczegółowe informacje dotyczące zabiegów przed zbiorem i po nim są przechowywane;

| c) | w czasie ich przemieszczania z pola uprawy do punktu wywozu do Unii określonym owocom towarzyszą dokumenty wydane pod kontrolą Krajowej Organizacji Ochrony Roślin Republiki Południowej Afryki (National Plant Protection Organisation of South Africa), co stanowi część systemu dokumentacji, w którym Republika Południowej Afryki udostępnia informacje Komisji. |
| --- | --- |

c)

w czasie ich przemieszczania z pola uprawy do punktu wywozu do Unii określonym owocom towarzyszą dokumenty wydane pod kontrolą Krajowej Organizacji Ochrony Roślin Republiki Południowej Afryki (National Plant Protection Organisation of South Africa), co stanowi część systemu dokumentacji, w którym Republika Południowej Afryki udostępnia informacje Komisji.

2.   Wymogi dotyczące inspekcji w Unii

| 2.1. | Określone owoce muszą zostać poddane kontroli wizualnej w miejscu wprowadzenia lub przeznaczenia określonym zgodnie z dyrektywą Komisji 2004/103/WE (1). Inspekcje te przeprowadza się na próbkach przynajmniej 200 owoców każdego gatunku określonych owoców z partii 30 ton lub jej części, wybranych na podstawie ewentualnych objawów obecności określonego organizmu. |
| --- | --- |

2.1.

Określone owoce muszą zostać poddane kontroli wizualnej w miejscu wprowadzenia lub przeznaczenia określonym zgodnie z dyrektywą Komisji 2004/103/WE (1). Inspekcje te przeprowadza się na próbkach przynajmniej 200 owoców każdego gatunku określonych owoców z partii 30 ton lub jej części, wybranych na podstawie ewentualnych objawów obecności określonego organizmu.

| 2.2. | Jeśli objawy obecności szkodliwego organizmu zostały wykryte w trakcie inspekcji, o których mowa w pkt 2.1, obecność określonego organizmu potwierdza się lub wyklucza przez badanie owoców wykazujących takie objawy. Jeśli obecność szkodliwego organizmu zostanie potwierdzona, partia, z której dana próbka została pobrana, zostaje poddana jednemu z następujących środków:






  (i) | odmowie wprowadzenia do Unii; |
| --- | --- | --- |

2.2.

Jeśli objawy obecności szkodliwego organizmu zostały wykryte w trakcie inspekcji, o których mowa w pkt 2.1, obecność określonego organizmu potwierdza się lub wyklucza przez badanie owoców wykazujących takie objawy. Jeśli obecność szkodliwego organizmu zostanie potwierdzona, partia, z której dana próbka została pobrana, zostaje poddana jednemu z następujących środków:

(i)

odmowie wprowadzenia do Unii;

| (ii) | zniszczeniu, innemu niż przez przetworzenie. |
| --- | --- |

(ii)

zniszczeniu, innemu niż przez przetworzenie.

---

(1)  Dyrektywa Komisji 2004/103/WE z dnia 7 października 2004 r. w sprawie kontroli tożsamości i zdrowia roślin, produktów roślinnych lub innych produktów wymienionych w części B załącznika V do dyrektywy Rady 2000/29/WE, które mogą być przeprowadzane w miejscu innym niż miejsce wprowadzenia do Wspólnoty lub w miejscu znajdującym się w pobliżu oraz określającej wymogi odnoszące się do wymienionych kontroli (Dz.U. L 313 z 12.10.2004, s. 16).

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/24 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/24

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 1 lipca 2014 r.

zezwalająca na wprowadzenie do obrotu cytykoliny jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4252)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2014/423/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 29 marca 2012 r. przedsiębiorstwo Kyowa Hakko Europe GmbH zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu cytykoliny jako nowego składnika żywności. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 29 marca 2012 r. przedsiębiorstwo Kyowa Hakko Europe GmbH zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu cytykoliny jako nowego składnika żywności.

| (2) | W dniu 2 czerwca 2012 r. właściwy organ ds. oceny żywności w Irlandii wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że cytykolina do stosowania w niektórych środkach spożywczych przy zachowaniu poziomów zaproponowanych przez wnioskodawcę spełnia kryteria ustanowione w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 2 czerwca 2012 r. właściwy organ ds. oceny żywności w Irlandii wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że cytykolina do stosowania w niektórych środkach spożywczych przy zachowaniu poziomów zaproponowanych przez wnioskodawcę spełnia kryteria ustanowione w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

| (3) | W dniu 10 lipca 2012 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny pozostałym państwom członkowskim. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 10 lipca 2012 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny pozostałym państwom członkowskim.

| (4) | Przed upływem okresu 60 dni określonego w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 258/97 zgłoszono uzasadniony sprzeciw. Ponadto niektóre państwa członkowskie wyjaśniły w swoich uwagach, że uważają produkty zawierające sól sodową cytykoliny za produkt leczniczy. |
| --- | --- |

(4)

Przed upływem okresu 60 dni określonego w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 258/97 zgłoszono uzasadniony sprzeciw. Ponadto niektóre państwa członkowskie wyjaśniły w swoich uwagach, że uważają produkty zawierające sól sodową cytykoliny za produkt leczniczy.

| (5) | W dniu 27 listopada 2012 r. wnioskodawca poinformował Komisję, że zmienił swój wniosek i ubiega się jedynie o zezwolenie na stosowanie cytykoliny w suplementach diety przy maksymalnym poziomie wynoszącym 500 mg/dzień oraz w dietetycznych środkach spożywczych, szczególnie w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, przy maksymalnym poziomie wynoszącym 250 mg/porcję i przy maksymalnym dziennym poziomie spożycia wynoszącym 1 000 mg z tych rodzajów żywności. Grupą docelową tych produktów są dorośli, tak więc produkty te nie są przeznaczone do spożycia przez dzieci. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 27 listopada 2012 r. wnioskodawca poinformował Komisję, że zmienił swój wniosek i ubiega się jedynie o zezwolenie na stosowanie cytykoliny w suplementach diety przy maksymalnym poziomie wynoszącym 500 mg/dzień oraz w dietetycznych środkach spożywczych, szczególnie w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, przy maksymalnym poziomie wynoszącym 250 mg/porcję i przy maksymalnym dziennym poziomie spożycia wynoszącym 1 000 mg z tych rodzajów żywności. Grupą docelową tych produktów są dorośli, tak więc produkty te nie są przeznaczone do spożycia przez dzieci.

| (6) | W dniu 15 stycznia 2013 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o dokonanie dodatkowej oceny cytykoliny jako składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 15 stycznia 2013 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o dokonanie dodatkowej oceny cytykoliny jako składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97.

| (7) | W dniu 10 października 2013 r. EFSA przyjęła opinię naukową w sprawie cytykoliny jako nowego składnika żywności (2), stwierdzając, że jest ona bezpieczna w proponowanych warunkach stosowania i przy zachowaniu proponowanych poziomów zastosowania. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 10 października 2013 r. EFSA przyjęła opinię naukową w sprawie cytykoliny jako nowego składnika żywności (2), stwierdzając, że jest ona bezpieczna w proponowanych warunkach stosowania i przy zachowaniu proponowanych poziomów zastosowania.

| (8) | Opinia ta daje wystarczające podstawy do stwierdzenia, że cytykolina spełnia — w proponowanych warunkach stosowania i przy zachowaniu proponowanych poziomów zastosowania — kryteria określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(8)

Opinia ta daje wystarczające podstawy do stwierdzenia, że cytykolina spełnia — w proponowanych warunkach stosowania i przy zachowaniu proponowanych poziomów zastosowania — kryteria określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

| (9) | W swojej opinii EFSA uznała również, że istnieje możliwość wzajemnego oddziaływania między cytykoliną a określonymi lekami i że z tego powodu cytykoliny nie należy podawać z tymi lekami. Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ma zastosowanie w przypadkach, gdy produkt — z uwzględnieniem wszystkich jego właściwości — może być objęty zarówno zakresem definicji „produktu leczniczego”, jak określono w art. 1 pkt 2 tej dyrektywy, jak i definicją produktu zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 258/97. W związku z tym, jeśli państwo członkowskie stwierdzi zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE, że dany produkt jest produktem leczniczym, może ograniczyć wprowadzenie do obrotu takiego produktu zgodnie z prawem unijnym. |
| --- | --- |

(9)

W swojej opinii EFSA uznała również, że istnieje możliwość wzajemnego oddziaływania między cytykoliną a określonymi lekami i że z tego powodu cytykoliny nie należy podawać z tymi lekami. Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ma zastosowanie w przypadkach, gdy produkt — z uwzględnieniem wszystkich jego właściwości — może być objęty zarówno zakresem definicji „produktu leczniczego”, jak określono w art. 1 pkt 2 tej dyrektywy, jak i definicją produktu zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 258/97. W związku z tym, jeśli państwo członkowskie stwierdzi zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE, że dany produkt jest produktem leczniczym, może ograniczyć wprowadzenie do obrotu takiego produktu zgodnie z prawem unijnym.

| (10) | W dyrektywie Rady 1999/21/WE (4) ustanowiono wymagania dotyczące dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego. Należy zezwolić na stosowanie cytykoliny, nie naruszając wymagań zawartych w tych przepisach. |
| --- | --- |

(10)

W dyrektywie Rady 1999/21/WE (4) ustanowiono wymagania dotyczące dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego. Należy zezwolić na stosowanie cytykoliny, nie naruszając wymagań zawartych w tych przepisach.

| (11) | W dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) ustanowiono wymagania dotyczące suplementów żywnościowych. Należy zezwolić na stosowanie cytykoliny, nie naruszając wymagań zawartych w tych przepisach. |
| --- | --- |

(11)

W dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) ustanowiono wymagania dotyczące suplementów żywnościowych. Należy zezwolić na stosowanie cytykoliny, nie naruszając wymagań zawartych w tych przepisach.

| (12) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(12)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zezwala się na wprowadzenie do obrotu w Unii cytykoliny jako nowego składnika żywności do zastosowań w suplementach diety przy dawce wynoszącej maksymalnie 500 mg na dzień oraz w dietetycznych środkach spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego przy dawce wynoszącej maksymalnie 250 mg na porcję oraz przy maksymalnym dziennym poziomie spożycia wynoszącym 1 000 mg z tych rodzajów żywności, nie naruszając przepisów dyrektywy 1999/21/WE oraz dyrektywy 2002/46/WE. Cytykoliny nie stosuje się w żywności przeznaczonej do spożycia przez dzieci.

Artykuł 2

Cytykolina dopuszczona do obrotu niniejszą decyzją jest oznaczana na etykiecie zawierających ją środków spożywczych jako „cytykolina”.

Artykuł 3

Konsumentom podaje się informację, że żywność zawierająca cytykolinę nie jest przeznaczona do spożycia przez dzieci.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Kyowa Hakko Europe GmbH, Am Wehrhahn 50, 40211 Düsseldorf, Niemcy.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

1

(2)  Dziennik EFSA 2013; 11(10):3421.

2

(3)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67).

3

(4)  Dyrektywa Komisji 1999/21/WE z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego (Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 29).

4

(5)  Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51).

5

---

ZAŁĄCZNIK

SPECYFIKACJA CYTYKOLINY

Definicja
  : Cytykolina składa się z cytozyny, rybozy, pirofosforanu i choliny.

Nazwa chemiczna: Sól wewnętrzna cytydyno 5′-pirofosforanu choliny, 5′-(trójwodoro difosforano) P′-[2-(trimetyloamonio)etylo] estru cytydyny

Wzór chemiczny: C14H26N4O11P2

Masa cząsteczkowa: 488,32 g/mol

Opis
  : Biały, krystaliczny proszek

Identyfikacja
  :

| Nr CAS: | 987-78-0 |
| --- | --- |
| pH (roztwór próbki wynoszący 1 %) | 2,5–3,5 |

Nr CAS:

987-78-0

pH (roztwór próbki wynoszący 1 %)

2,5–3,5

Czystość
  :

| Oznaczana ilość | Nie mniej niż 98 % masy suchej |
| --- | --- |
| Strata przy suszeniu (100 °C przez 4 godziny) | Nie więcej niż 5,0 % |
| Amon | Nie więcej niż 0,05 % |
| Metale ciężkie łącznie (jako Pb) | Nie więcej niż 10 ppm |
| Arsen | Nie więcej niż 2 ppm |
| Wolne kwasy fosforowe | Nie więcej niż 0,1 % |
| Kwas 5′-cytydylowy | Nie więcej niż 1,0 % |

Oznaczana ilość

Nie mniej niż 98 % masy suchej

Strata przy suszeniu (100 °C przez 4 godziny)

Nie więcej niż 5,0 %

Amon

Nie więcej niż 0,05 %

Metale ciężkie łącznie (jako Pb)

Nie więcej niż 10 ppm

Arsen

Nie więcej niż 2 ppm

Wolne kwasy fosforowe

Nie więcej niż 0,1 %

Kwas 5′-cytydylowy

Nie więcej niż 1,0 %

Kryteria mikrobiologiczne
  :

| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 1 000 CFU/g |
| --- | --- |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 100 CFU/g |
| Escherichia coli | Brak w 1 g |

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 1 000 CFU/g

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 100 CFU/g

Escherichia coli

Brak w 1 g

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/27 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/27

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 1 lipca 2014 r.

zezwalająca na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4256)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2014/424/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 25 czerwca 2012 r. przedsiębiorstwo Helm AG zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego jako nowego składnika żywności. Białko rzepakowe ma być stosowane w żywności jako źródło białka roślinnego oprócz preparatów do początkowego i dalszego żywienia niemowląt. W dniu 18 lutego 2014 r. Komisja została poinformowana, że przedsiębiorstwo Siebte PMI Verwaltungs GmbH nabyło prawa do otrzymanego wniosku. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 25 czerwca 2012 r. przedsiębiorstwo Helm AG zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego jako nowego składnika żywności. Białko rzepakowe ma być stosowane w żywności jako źródło białka roślinnego oprócz preparatów do początkowego i dalszego żywienia niemowląt. W dniu 18 lutego 2014 r. Komisja została poinformowana, że przedsiębiorstwo Siebte PMI Verwaltungs GmbH nabyło prawa do otrzymanego wniosku.

| (2) | W dniu 17 września 2012 r. właściwy organ ds. oceny żywności w Irlandii wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym organ stwierdził, że białko rzepakowe spełnia kryteria dla nowej żywności określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 17 września 2012 r. właściwy organ ds. oceny żywności w Irlandii wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym organ stwierdził, że białko rzepakowe spełnia kryteria dla nowej żywności określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

| (3) | W dniu 4 października 2012 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny pozostałym państwom członkowskim. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 4 października 2012 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny pozostałym państwom członkowskim.

| (4) | Przed upływem okresu 60 dni określonego w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 258/97 zgłoszono uzasadniony sprzeciw. |
| --- | --- |

(4)

Przed upływem okresu 60 dni określonego w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 258/97 zgłoszono uzasadniony sprzeciw.

| (5) | W dniu 14 lutego 2013 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o dokonanie dodatkowej oceny białka rzepakowego jako składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 14 lutego 2013 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) o dokonanie dodatkowej oceny białka rzepakowego jako składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97.

| (6) | W dniu 10 października 2013 r. EFSA w swojej „Opinii naukowej na temat bezpieczeństwa »izolatu białka rzepakowego« jako nowego składnika żywności” (2) stwierdził, że białko rzepakowe jako białko dodawane do żywności jest bezpieczne. EFSA zauważył jednak, że nie można wykluczyć ryzyka uwrażliwienia na rzepak i że prawdopodobne jest wywoływanie przez rzepak reakcji alergicznych u ludzi uczulonych na gorczycę. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 10 października 2013 r. EFSA w swojej „Opinii naukowej na temat bezpieczeństwa »izolatu białka rzepakowego« jako nowego składnika żywności” (2) stwierdził, że białko rzepakowe jako białko dodawane do żywności jest bezpieczne. EFSA zauważył jednak, że nie można wykluczyć ryzyka uwrażliwienia na rzepak i że prawdopodobne jest wywoływanie przez rzepak reakcji alergicznych u ludzi uczulonych na gorczycę.

| (7) | Opinia daje zatem wystarczające podstawy do stwierdzenia, że białko rzepakowe jako nowy składnik żywności spełnia kryteria określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97, o ile środki spożywcze zawierające białko rzepakowe jako składnik żywności będą etykietowane w taki sposób, by osoby uczulone na gorczycę miały możliwość unikania takich środków spożywczych. |
| --- | --- |

(7)

Opinia daje zatem wystarczające podstawy do stwierdzenia, że białko rzepakowe jako nowy składnik żywności spełnia kryteria określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97, o ile środki spożywcze zawierające białko rzepakowe jako składnik żywności będą etykietowane w taki sposób, by osoby uczulone na gorczycę miały możliwość unikania takich środków spożywczych.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zezwala się na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego zgodnego ze specyfikacją w załączniku jako nowego składnika żywności.

Artykuł 2

Białko rzepakowe dopuszczone do obrotu niniejszą decyzją jest oznaczane na etykiecie zawierających je środków spożywczych jako „białko rzepakowe”.

Artykuł 3

Na etykietach środków spożywczych zawierających białko rzepakowe umieszcza się wyraźną i czytelną informację, że produkt zawierający „białko rzepakowe” jako składnik żywności może powodować reakcję alergiczną u konsumentów uczulonych na gorczycę i produkty pochodne. W stosownych przypadkach informacja ta znajduje się w pobliżu wykazu składników.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Siebte PMI Verwaltungs GmbH, Neuer Jungfernstieg 5, 20354 Hamburg, Niemcy.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Tonio BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

1

(2)  Dziennik EFSA 2013; 11(10):3420.

2

---

ZAŁĄCZNIK

SPECYFIKACJA BIAŁKA RZEPAKOWEGO

Definicja
  : Białko rzepakowe to bogaty w białko ekstrakt wodny z makuchów rzepakowych pochodzących z niemodyfikowanych genetycznie odmian Brassica napus L. i Brassica rapa L.

Opis
  : Proszek uzyskany metodą suszenia rozpryskowego o barwie białej lub prawie białej.

Czystość
  :

| Łączna zawartość fitynianu | Nie więcej niż 1,5 % |
| --- | --- |
| Ołów | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |

Łączna zawartość fitynianu

Nie więcej niż 1,5 %

Ołów

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne
  :

| Ogólna liczba drożdży i pleśni | Nie więcej niż 100 CFU/g |
| --- | --- |
| Ogólna liczba bakterii tlenowych | Nie więcej niż 10 000 CFU/g |
| Ogólna liczba bakterii z grupy coli | Nie więcej niż 10 CFU/g |
| Bakterie Escherichia coli | Nieobecne w 10 g |
| Bakterie Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |

Ogólna liczba drożdży i pleśni

Nie więcej niż 100 CFU/g

Ogólna liczba bakterii tlenowych

Nie więcej niż 10 000 CFU/g

Ogólna liczba bakterii z grupy coli

Nie więcej niż 10 CFU/g

Bakterie Escherichia coli

Nieobecne w 10 g

Bakterie Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/30 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/30

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 1 lipca 2014 r.

udzielająca Republice Słowackiej i Zjednoczonemu Królestwu zezwolenia na zastosowanie odstępstw od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4344)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/425/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 14 ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Republika Słowacka i Zjednoczone Królestwo wystąpiły z wnioskiem o zastosowanie określonych odstępstw od wspólnych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 (2). Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 Komisja dokonała oceny konieczności zastosowania przedmiotowych odstępstw i wynikającego z nich poziomu ochrony, na podstawie zaleceń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”). |
| --- | --- |

(1)

Republika Słowacka i Zjednoczone Królestwo wystąpiły z wnioskiem o zastosowanie określonych odstępstw od wspólnych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 (2). Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 Komisja dokonała oceny konieczności zastosowania przedmiotowych odstępstw i wynikającego z nich poziomu ochrony, na podstawie zaleceń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”).

| (2) | Pierwsze odstępstwo, o które wystąpiła Republika Słowacka w dniu 29 kwietnia 2013 r., dotyczyło wymagań w zakresie wznowienia ważności uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów („IR”) i ponownego zaliczania egzaminu z wiedzy teoretycznej i egzaminu praktycznego w zakresie IR, określonych w FCL.625 lit. c) i d) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Republika Słowacka stwierdziła, że wymagania te nie są odpowiednie w przypadku pilotów posiadających równoważne uprawnienie IR wpisane do licencji wydanej w państwie trzecim, która jest zgodna z załącznikiem 1 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. („załącznik 1 ICAO”). Republika Słowacka przedstawiła również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 4 czerwca 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki. |
| --- | --- |

(2)

Pierwsze odstępstwo, o które wystąpiła Republika Słowacka w dniu 29 kwietnia 2013 r., dotyczyło wymagań w zakresie wznowienia ważności uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów („IR”) i ponownego zaliczania egzaminu z wiedzy teoretycznej i egzaminu praktycznego w zakresie IR, określonych w FCL.625 lit. c) i d) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Republika Słowacka stwierdziła, że wymagania te nie są odpowiednie w przypadku pilotów posiadających równoważne uprawnienie IR wpisane do licencji wydanej w państwie trzecim, która jest zgodna z załącznikiem 1 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. („załącznik 1 ICAO”). Republika Słowacka przedstawiła również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 4 czerwca 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki.

| (3) | Drugie odstępstwo, o które wystąpiła Republika Słowacka w dniu 29 kwietnia 2013 r., dotyczyło wymagania w zakresie wznowienia ważności uprawnień na klasę lub typ określonego w FCL.740 lit. b) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Republika Słowacka dowodziła, że wymaganie to nie jest odpowiednie w przypadku pilotów posiadających równoważne uprawnienie na klasę lub typ wpisane do licencji wydanej w państwie trzecim, która jest zgodna z załącznikiem 1 ICAO. Republika Słowacka przedstawiła również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 4 czerwca 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki. |
| --- | --- |

(3)

Drugie odstępstwo, o które wystąpiła Republika Słowacka w dniu 29 kwietnia 2013 r., dotyczyło wymagania w zakresie wznowienia ważności uprawnień na klasę lub typ określonego w FCL.740 lit. b) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Republika Słowacka dowodziła, że wymaganie to nie jest odpowiednie w przypadku pilotów posiadających równoważne uprawnienie na klasę lub typ wpisane do licencji wydanej w państwie trzecim, która jest zgodna z załącznikiem 1 ICAO. Republika Słowacka przedstawiła również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 4 czerwca 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki.

| (4) | Trzecie odstępstwo, o które wystąpiło Zjednoczone Królestwo w dniu 21 czerwca 2013 r. i które zmieniono w dniu 4 lipca, dotyczyło wymagań w zakresie przedłużania ważności uprawnienia na klasę samolotów jednosilnikowych tłokowych i uprawnienia na klasę motoszybowców turystycznych, określonych w FCL.740.A lit. b) pkt 1 ppkt (ii) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Zjednoczone Królestwo dowodziło, że wymaganie to nie jest odpowiednie w przypadku pilotów posiadających uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów lub uprawnienia instruktora, ale nieposiadających innych uprawnień na klasę lub typ. Zjednoczone Królestwo przedstawiło również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 27 sierpnia 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki. |
| --- | --- |

(4)

Trzecie odstępstwo, o które wystąpiło Zjednoczone Królestwo w dniu 21 czerwca 2013 r. i które zmieniono w dniu 4 lipca, dotyczyło wymagań w zakresie przedłużania ważności uprawnienia na klasę samolotów jednosilnikowych tłokowych i uprawnienia na klasę motoszybowców turystycznych, określonych w FCL.740.A lit. b) pkt 1 ppkt (ii) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Zjednoczone Królestwo dowodziło, że wymaganie to nie jest odpowiednie w przypadku pilotów posiadających uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów lub uprawnienia instruktora, ale nieposiadających innych uprawnień na klasę lub typ. Zjednoczone Królestwo przedstawiło również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 27 sierpnia 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki.

| (5) | Czwarte odstępstwo, o które wystąpiło Zjednoczone Królestwo w dniu 10 lipca 2013 r., dotyczyło warunków wstępnych, jakie muszą spełnić osoby ubiegające się o upoważnienie SFE na samoloty, określonych w FCL.1010.SFE lit. a) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Zjednoczone Królestwo dowodziło, że przedmiotowe warunki wstępne nie są kompletne, ponieważ dotyczą jedynie samolotów z załogą wieloosobową i nie obejmują skomplikowanych samolotów o wysokich osiągach z załogą jednoosobową. Zjednoczone Królestwo przedstawiło również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 27 sierpnia 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki. |
| --- | --- |

(5)

Czwarte odstępstwo, o które wystąpiło Zjednoczone Królestwo w dniu 10 lipca 2013 r., dotyczyło warunków wstępnych, jakie muszą spełnić osoby ubiegające się o upoważnienie SFE na samoloty, określonych w FCL.1010.SFE lit. a) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Zjednoczone Królestwo dowodziło, że przedmiotowe warunki wstępne nie są kompletne, ponieważ dotyczą jedynie samolotów z załogą wieloosobową i nie obejmują skomplikowanych samolotów o wysokich osiągach z załogą jednoosobową. Zjednoczone Królestwo przedstawiło również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 27 sierpnia 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki.

| (6) | Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja o udzieleniu danemu państwu członkowskiemu zezwolenia na zastosowanie odstępstwa musi zostać przekazana pozostałym państwom członkowskim, które również będą uprawnione do stosowania tego środka. W związku z powyższym niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich. Opis odstępstwa, a także warunki jego stosowania, powinny być sformułowane w taki sposób, aby umożliwić innym państwom członkowskim zastosowanie tego środka w przypadku, gdy znajdą się one w takiej samej sytuacji, bez konieczności uzyskania dalszego zatwierdzenia ze strony Komisji. Niemniej jednak państwa członkowskie powinny wymieniać informacje na temat stosowania odstępstw zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, ponieważ mogą one mieć skutki występujące poza terytorium państw członkowskich, którym przyznano odstępstwa. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja o udzieleniu danemu państwu członkowskiemu zezwolenia na zastosowanie odstępstwa musi zostać przekazana pozostałym państwom członkowskim, które również będą uprawnione do stosowania tego środka. W związku z powyższym niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich. Opis odstępstwa, a także warunki jego stosowania, powinny być sformułowane w taki sposób, aby umożliwić innym państwom członkowskim zastosowanie tego środka w przypadku, gdy znajdą się one w takiej samej sytuacji, bez konieczności uzyskania dalszego zatwierdzenia ze strony Komisji. Niemniej jednak państwa członkowskie powinny wymieniać informacje na temat stosowania odstępstw zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, ponieważ mogą one mieć skutki występujące poza terytorium państw członkowskich, którym przyznano odstępstwa.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Republika Słowacka może wydawać zatwierdzenia przewidujące odstępstwa od następujących przepisów wykonawczych określonych w załączniku I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011:

| 1) | FCL.625 lit. c) i d) wspomnianego załącznika, tj. „IR — ważność oraz przedłużenie i wznowienie ważności uprawnień”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika I do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika I do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

1)

FCL.625 lit. c) i d) wspomnianego załącznika, tj. „IR — ważność oraz przedłużenie i wznowienie ważności uprawnień”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika I do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika I do niniejszej decyzji;

| 2) | FCL.740 lit. b) wspomnianego załącznika, tj. „Ważność i wznawianie ważności uprawnień na klasę i typ”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika II do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika II do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

FCL.740 lit. b) wspomnianego załącznika, tj. „Ważność i wznawianie ważności uprawnień na klasę i typ”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika II do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Zjednoczone Królestwo może wydawać zatwierdzenia przewidujące odstępstwa od następujących przepisów wykonawczych określonych w załączniku I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011:

| 1) | FCL.740 A lit. b) pkt 1 ppkt (ii) wspomnianego załącznika, tj. „Przedłużanie ważności uprawnień na klasę i typ — samoloty”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika III do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika III do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

1)

FCL.740 A lit. b) pkt 1 ppkt (ii) wspomnianego załącznika, tj. „Przedłużanie ważności uprawnień na klasę i typ — samoloty”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika III do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika III do niniejszej decyzji;

| 2) | FCL.1010.SFE lit. a) wspomnianego załącznika, tj. „SFE — warunki wstępne”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika IV do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika IV do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

FCL.1010.SFE lit. a) wspomnianego załącznika, tj. „SFE — warunki wstępne”, na rzecz zasad określonych w sekcji 1 załącznika IV do niniejszej decyzji, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w sekcji 2 załącznika IV do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Wszystkie państwa członkowskie są uprawnione do stosowania środków, o których mowa w art. 1 i 2, jak określono w załącznikach do niniejszej decyzji. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, Agencję oraz krajowe władze lotnicze o zastosowaniu tych środków.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1)

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Przyznane Republice Słowackiej odstępstwo od stosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 dotyczących ważności i wznawiania ważności uprawnień.

1.   OPIS ODSTĘPSTWA

Republika Słowacka może, w drodze odstępstwa od przepisów FCL.625 lit. c) i d) „IR — ważność oraz przedłużenie i wznowienie ważności uprawnień” załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zezwolić posiadaczom licencji zgodnych z częścią FCL, którzy odbywali niedawno loty na podstawie ważnego uprawnienia IR wpisanego do licencji wydanej w państwie trzecim zgodnie z załącznikiem 1 ICAO, na spełnienie określonych w FCL.625 lit. c) kryteriów wznowienia ważności uprawnienia IR na podstawie części FCL poprzez spełnienie kryteriów przedłużenia określonych w FCL.625 lit. b). Ponadto Republika Słowacka może zezwolić posiadaczom licencji zgodnych z częścią FCL, którzy posiadali wydane przez państwo trzecie uprawnienie IR, które nie jest już ważne, lecz zostało przedłużone lub wznowione w ciągu 7 poprzednich lat, na spełnienie jedynie określonych w FCL.625 lit. c) kryteriów wznowienia uprawnienia IR na podstawie części FCL, bez konieczności ponownego zaliczenia egzaminów z wiedzy teoretycznej zgodnie z FCL.625 lit. d).

2.   WARUNKI DOTYCZĄCE STOSOWANIA ODSTĘPSTWA

Niniejsze odstępstwo ma zastosowanie do posiadaczy zgodnych z częścią FCL licencji obejmujących uprawnienie IR, które ma zostać wznowione. Posiadacz uprawnienia zgodnego z częścią FCL, który posiada również licencję wydaną w państwie trzecim obejmującą ważne uprawnienie IR, jest zobowiązany jedynie do zaliczenia kontroli umiejętności w celu wznowienia IR, ale nie wymaga się od niego odbycia również szkolenia odświeżającego w zatwierdzonym ośrodku szkolenia. Ponadto taki posiadacz licencji nie musi ponownie zaliczyć egzaminu z wiedzy teoretycznej, jeżeli uprawnienie IR wpisane do licencji wydanej w państwie trzecim zostało przedłużone lub wznowione w ciągu 7 poprzednich lat.

---

ZAŁĄCZNIK II

Przyznane Republice Słowackiej odstępstwo od stosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 dotyczących ważności i wznawiania ważności uprawnień.

1.   OPIS ODSTĘPSTWA

Republika Słowacka może, w drodze odstępstwa od FCL.740 lit. b) „Ważność i wznawianie ważności uprawnień na klasę i typ” załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zezwolić posiadaczom licencji zgodnych z częścią FCL, którzy odbywali niedawno loty na podstawie ważnego równoważnego uprawnienia na klasę lub typ wpisanego do licencji wydanej w państwie trzecim zgodnie z załącznikiem 1 ICAO na spełnienie kryteriów wznowienia ważności poprzez zaliczenie kontroli umiejętności, ale bez wymogu odbycia dodatkowego szkolenia odświeżającego.

2.   WARUNKI DOTYCZĄCE STOSOWANIA ODSTĘPSTWA

Niniejsze odstępstwo stosuje się do posiadaczy zgodnych z częścią FCL licencji obejmujących uprawnienie na klasę lub typ, które ma zostać wznowione. Posiadacz uprawnienia zgodnego z częścią FCL, który posiada również licencję wydaną w państwie trzecim obejmującą ważne uprawnienie na tę samą klasę lub ten sam typ statku powietrznego, jest zobowiązany jedynie do zaliczenia kontroli umiejętności w celu wznowienia ważności uprawnienia na klasę lub typ, ale nie wymaga się od niego odbycia również szkolenia odświeżającego w zatwierdzonym ośrodku szkolenia.

---

ZAŁĄCZNIK III

Przyznane Zjednoczonemu Królestwu odstępstwo od stosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 dotyczących przedłużenia uprawnień na klasę samolotów jednosilnikowych tłokowych lub motoszybowców turystycznych.

1.   OPIS ODSTĘPSTWA

Zjednoczone Królestwo może, w drodze odstępstwa od FCL.740.A lit. b) pkt 1 ppkt (i) „Przedłużanie ważności uprawnień na klasę i typ — samoloty” załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zezwolić posiadaczom licencji pilota na przedłużenie ważności uprawnienia na klasę samolotów jednosilnikowych tłokowych i motoszybowców turystycznych bez wykonania określonego lotu szkolnego z instruktorem szkolenia ogólnego lub instruktorem klasy, pod warunkiem że posiadacz licencji zaliczył w okresie 12 miesięcy poprzedzających datę upływu ważności uprawnienia:

| (a) | egzamin praktyczny lub kontrolę umiejętności na potrzeby dowolnego uprawnienia na klasę lub typ, uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów lub uprawnienia do wykonywania lotów w terenie górzystym, które jest wpisane do licencji pilota; |
| --- | --- |

(a)

egzamin praktyczny lub kontrolę umiejętności na potrzeby dowolnego uprawnienia na klasę lub typ, uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów lub uprawnienia do wykonywania lotów w terenie górzystym, które jest wpisane do licencji pilota;

| (b) | ocenę kompetencji na potrzeby dowolnego świadectwa instruktora lotów, instruktora szkolenia na klasę lub instruktora szkolenia w lotach według wskazań przyrządów, które jest wpisane do licencji pilota. |
| --- | --- |

(b)

ocenę kompetencji na potrzeby dowolnego świadectwa instruktora lotów, instruktora szkolenia na klasę lub instruktora szkolenia w lotach według wskazań przyrządów, które jest wpisane do licencji pilota.

2.   WARUNKI STOSOWANIA ODSTĘPSTWA

Niniejsze odstępstwo ma zastosowanie do posiadaczy licencji zgodnych z częścią FCL licencji z uprawnieniami na klasę samolotów jednosilnikowych tłokowych i motoszybowców turystycznych. Lot szkolny z instruktorem może zostać zastąpiony jedynie, jeżeli posiadacz zaliczy egzamin praktyczny, kontrolę umiejętności lub ocenę kompetencji na potrzeby uprawnienia lub świadectwa.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Przyznane Zjednoczonemu Królestwu odstępstwo od stosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 dotyczących egzaminatorów na urządzeniach syntetycznych (SFE), którzy przeprowadzają egzaminy na symulatorach.

1.   OPIS ODSTĘPSTWA

Zjednoczone Królestwo może, na zasadzie odstępstwa od FCL.1010.SFE lit. a) „SFE — warunki wstępne” załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zezwolić instruktorom lotów na urządzeniach syntetycznych SFE na ubieganie się o upoważnienie SFE na skomplikowane samoloty o wysokich osiągach z załogą jednoosobową, a także określić szczegółowe warunki wstępne dla tej kategorii samolotów.

2.   WARUNKI STOSOWANIA ODSTĘPSTWA

Żadne dalsze warunki nie muszą być spełnione.

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/35 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/35

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 1 lipca 2014 r.

upoważniająca Zjednoczone Królestwo do zastosowania odstępstw od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4355)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/426/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 14 ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zjednoczone Królestwo powiadomiło o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia na odstępstwo od wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 (2). Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 w oparciu o zalecenie Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”) Komisja oceniła konieczność zastosowania proponowanego odstępstwa oraz wynikający z niego poziom ochrony. |
| --- | --- |

(1)

Zjednoczone Królestwo powiadomiło o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia na odstępstwo od wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1178/2011 (2). Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 w oparciu o zalecenie Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”) Komisja oceniła konieczność zastosowania proponowanego odstępstwa oraz wynikający z niego poziom ochrony.

| (2) | Proponowane odstępstwo, zgłoszone przez Zjednoczone Królestwo w dniu 2 sierpnia 2013 r., dotyczy konwersji dotychczasowych krajowych licencji pilotów szybowców, zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że odstępstwo to jest potrzebne, aby możliwe było uznanie, że posiadacz dowolnego nieurzędowego dokumentu dotyczącego kwalifikacji wydanego przez British Gliding Association (BGA) spełnia wymagania odpowiednich części załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zgodnie z raportem konwersji, który został opracowany we współpracy z Agencją zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Odstępstwo to umożliwiłoby Zjednoczonemu Królestwu wydawanie licencji i certyfikatów instruktora i egzaminatora LAPL(S) lub SPL zgodnych z częścią FCL posiadaczom takich dokumentów dotyczących kwalifikacji. |
| --- | --- |

(2)

Proponowane odstępstwo, zgłoszone przez Zjednoczone Królestwo w dniu 2 sierpnia 2013 r., dotyczy konwersji dotychczasowych krajowych licencji pilotów szybowców, zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że odstępstwo to jest potrzebne, aby możliwe było uznanie, że posiadacz dowolnego nieurzędowego dokumentu dotyczącego kwalifikacji wydanego przez British Gliding Association (BGA) spełnia wymagania odpowiednich części załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zgodnie z raportem konwersji, który został opracowany we współpracy z Agencją zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Odstępstwo to umożliwiłoby Zjednoczonemu Królestwu wydawanie licencji i certyfikatów instruktora i egzaminatora LAPL(S) lub SPL zgodnych z częścią FCL posiadaczom takich dokumentów dotyczących kwalifikacji.

| (3) | Zjednoczone Królestwo podało również powody potwierdzające, że w przypadku przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. W oparciu o zalecenie Agencji, wydane w dniu 8 października 2013 r., Komisja stwierdziła, że proponowane odstępstwo zapewni poziom ochrony równoważny z poziomem ochrony, jaki zapewnia stosowanie wspólnych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego, pod warunkiem że spełnione są pewne wymogi. |
| --- | --- |

(3)

Zjednoczone Królestwo podało również powody potwierdzające, że w przypadku przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. W oparciu o zalecenie Agencji, wydane w dniu 8 października 2013 r., Komisja stwierdziła, że proponowane odstępstwo zapewni poziom ochrony równoważny z poziomem ochrony, jaki zapewnia stosowanie wspólnych zasad w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego, pod warunkiem że spełnione są pewne wymogi.

| (4) | Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja Komisji dotycząca przyznania państwu członkowskiemu proponowanego odstępstwa musi zostać przekazana wszystkim pozostałym państwom członkowskim, które również mają prawo do zastosowania danego środka. Niniejszą decyzję należy zatem skierować do wszystkich państw członkowskich. Opis odstępstwa oraz załączone do niego warunki powinny umożliwiać innym państwom członkowskim zastosowanie tego środka, gdy znajdą się w takiej samej sytuacji, bez konieczności przyjęcia kolejnej decyzji przez Komisję. W tym celu, mając na uwadze, że wyżej wymieniony raport konwersji nie jest publicznie dostępny, Zjednoczone Królestwo powinno udostępniać go innym państwom członkowskim na ich wniosek. Ponadto państwa członkowskie powinny wymieniać informacje w sprawie stosowania tego środka, w przypadku gdy go stosują, zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, ponieważ jego stosowanie może mieć skutki występujące poza terytorium państw członkowskich, które przyznają odstępstwa. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja Komisji dotycząca przyznania państwu członkowskiemu proponowanego odstępstwa musi zostać przekazana wszystkim pozostałym państwom członkowskim, które również mają prawo do zastosowania danego środka. Niniejszą decyzję należy zatem skierować do wszystkich państw członkowskich. Opis odstępstwa oraz załączone do niego warunki powinny umożliwiać innym państwom członkowskim zastosowanie tego środka, gdy znajdą się w takiej samej sytuacji, bez konieczności przyjęcia kolejnej decyzji przez Komisję. W tym celu, mając na uwadze, że wyżej wymieniony raport konwersji nie jest publicznie dostępny, Zjednoczone Królestwo powinno udostępniać go innym państwom członkowskim na ich wniosek. Ponadto państwa członkowskie powinny wymieniać informacje w sprawie stosowania tego środka, w przypadku gdy go stosują, zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, ponieważ jego stosowanie może mieć skutki występujące poza terytorium państw członkowskich, które przyznają odstępstwa.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zjednoczone Królestwo może wydawać zezwolenia na odstępstwo od przepisów art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 i może w ich miejsce stosować zasady ustanowione w sekcji 1 załącznika do niniejszej decyzji, o ile spełnione są warunki określone w sekcji 2 tego załącznika.

Artykuł 2

Wszystkie państwa członkowskie są uprawnione do stosowania środka, o którym mowa w art. 1. Zjednoczone Królestwo udostępnia raport konwersji, o którym mowa w art. 4 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, innym państwom członkowskim, które pragną zastosować ten środek, na ich wniosek. Państwa członkowskie stosujące ten środek powiadamiają o nim Komisję, Agencję i krajowe władze lotnicze.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

Odstępstwo od rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 przyznawane przez Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do konwersji krajowych kwalifikacji dotyczących szybowców

OPIS ODSTĘPSTWA

Zjednoczone Królestwo może, w drodze odstępstwa od przepisów art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, zatwierdzać konwersję krajowych kwalifikacji dotyczących szybowców oraz kwalifikacji instruktora i egzaminatora wydanych przez krajowe stowarzyszenie lub organizację na licencję i towarzyszące uprawnienia i certyfikaty LAPL(S) lub SPL zgodne z częścią FCL, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w raporcie konwersji sporządzonym do tych celów zgodnie z art. 4 ust. 4 i 5 tego rozporządzenia.

ZAŁĄCZONE WARUNKI STOSOWANIA ODSTĘPSTWA

Odstępstwo to ma zastosowanie do posiadaczy kwalifikacji dotyczących szybowców, które zostały wydane przez British Gliding Association (BGA) przed dniem 8 kwietnia 2015 r. zgodnie z prawodawstwem krajowym. Chociaż kwalifikacje te nie są uważane za licencje w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1178/2011, są one traktowane jako takie i podlegają konwersji na licencje i certyfikaty zgodne z częścią FCL zgodnie z raportem konwersji, o którym mowa w sekcji 1.

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/38 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/38

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 6 lutego 2014 r.

w sprawie mianowania przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego w Radzie ds. Nadzoru

(EBC/2014/4)

(2014/427/UE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 26 ust. 1, 2 i 5,

uwzględniając decyzję EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmującą Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (2), w szczególności jej art. 13b ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 Rada Prezesów mianuje czterech przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w Radzie ds. Nadzoru, którzy nie wykonują obowiązków bezpośrednio związanych z polityką pieniężną EBC. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 Rada Prezesów mianuje czterech przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w Radzie ds. Nadzoru, którzy nie wykonują obowiązków bezpośrednio związanych z polityką pieniężną EBC.

| (2) | Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, mianując przedstawicieli w Radzie ds. Nadzoru EBC, kieruje się zasadami równowagi płci, doświadczenia i kwalifikacji. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, mianując przedstawicieli w Radzie ds. Nadzoru EBC, kieruje się zasadami równowagi płci, doświadczenia i kwalifikacji.

| (3) | Niezbędne jest uzupełnienie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 w odniesieniu do procedury mianowania czterech przedstawicieli EBC w Radzie ds. Nadzoru, warunków i procedur ich odwoływania oraz warunków zatrudnienia mających zastosowanie do osób mianowanych na te stanowiska, |
| --- | --- |

(3)

Niezbędne jest uzupełnienie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 w odniesieniu do procedury mianowania czterech przedstawicieli EBC w Radzie ds. Nadzoru, warunków i procedur ich odwoływania oraz warunków zatrudnienia mających zastosowanie do osób mianowanych na te stanowiska,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Mianowanie przedstawicieli EBC w Radzie ds. Nadzoru

1.   Czterech przedstawicieli EBC w Radzie ds. Nadzoru mianuje się spośród osób o uznanej pozycji i z doświadczeniem w sprawach bankowości i finansów.

2.   Kadencja przedstawicieli wynosi pięć lat i nie jest odnawialna. W drodze odstępstwa od tej zasady kadencja pierwszych czterech przedstawicieli EBC po pierwszym mianowaniu trwa od trzech do pięciu lat.

3.   Warunki zatrudnienia czterech przedstawicieli EBC, w szczególności ich wynagrodzenie, świadczenia emerytalne i inne świadczenia społeczne, będą przedmiotem umowy z EBC i zostaną określone przez Radę Prezesów na wniosek Zarządu.

4.   Przedstawiciele EBC wykonują swoje obowiązki w pełnym lub niepełnym wymiarze czasowym, zgodnie z warunkami umowy z EBC. Przedstawiciele EBC nie mogą wykonywać żadnej działalności zawodowej, zarobkowej lub niezarobkowej, bez zgody Rady Prezesów. Zgody takiej nie udziela się w odniesieniu do działalności, która może skutkować powstaniem lub wrażeniem powstania konfliktu interesów względem stanowisk zajmowanych przez nich w Radzie ds. Nadzoru. W szczególności przedstawiciele EBC nie mogą wykonywać jakichkolwiek zadań na rzecz właściwych organów krajowych w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

5.   Jeżeli przedstawiciel EBC w Radzie ds. Nadzoru przestanie spełniać warunki wymagane do wykonywania jego obowiązków lub jeżeli dopuści się poważnego uchybienia, Rada Prezesów może, na wniosek Zarządu i po wysłuchaniu zaineresowanego przedstawiciela EBC, odwołać go ze stanowiska.

6.   Wakat na stanowisku przedstawiciela EBC w Radzie ds. Nadzoru obsadza się poprzez mianowanie nowego przedstawiciela zgodnie z niniejszą decyzją.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 6 lutego 2014 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 6 lutego 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

1

(2)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33.

2

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/40 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/40

---

DECYZJA RADY MINISTRÓW AKP-UE NR 1/2014

z dnia 20 czerwca 2014 r.

w sprawie zmiany załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP-WE

(2014/428/UE)

RADA MINISTRÓW AKP-UE

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2) oraz w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (3) (zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP-WE”), w szczególności jej art. 100,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 100 umowy o partnerstwie AKP-WE stanowi, że załączniki Ia, Ib, II, III, IV i VI do umowy o partnerstwie AKP-WE mogą być poddawane weryfikacji, przeglądowi lub mogą być zmieniane przez Radę Ministrów AKP-UE na podstawie zalecenia Komitetu Współpracy na rzecz Finansowania Rozwoju AKP-UE. |
| --- | --- |

(1)

Art. 100 umowy o partnerstwie AKP-WE stanowi, że załączniki Ia, Ib, II, III, IV i VI do umowy o partnerstwie AKP-WE mogą być poddawane weryfikacji, przeglądowi lub mogą być zmieniane przez Radę Ministrów AKP-UE na podstawie zalecenia Komitetu Współpracy na rzecz Finansowania Rozwoju AKP-UE.

| (2) | Międzynarodowe zobowiązania na rzecz skuteczności pomocy zostały podjęte przez strony umowy o partnerstwie AKP-WE w Pusanie, Akrze i na posiedzeniu Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD w Paryżu w 2010 r. |
| --- | --- |

(2)

Międzynarodowe zobowiązania na rzecz skuteczności pomocy zostały podjęte przez strony umowy o partnerstwie AKP-WE w Pusanie, Akrze i na posiedzeniu Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD w Paryżu w 2010 r.

| (3) | Do przepisów dotyczących przynależności państwowej i pochodzenia można wprowadzić dalsze ulepszenia zgodnie z wyżej wspomnianymi międzynarodowymi zobowiązaniami. |
| --- | --- |

(3)

Do przepisów dotyczących przynależności państwowej i pochodzenia można wprowadzić dalsze ulepszenia zgodnie z wyżej wspomnianymi międzynarodowymi zobowiązaniami.

| (4) | Doprecyzowanie i uproszczenie przepisów zawartych w załączniku IV do umowy o partnerstwie AKP-WE mogłoby podnieść skuteczność wdrożenia EFR, |
| --- | --- |

(4)

Doprecyzowanie i uproszczenie przepisów zawartych w załączniku IV do umowy o partnerstwie AKP-WE mogłoby podnieść skuteczność wdrożenia EFR,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do umowy o partnerstwie AKP-WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 19C ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Zgodnie ze zobowiązaniem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. a) i art. 50 niniejszej Umowy, zamówienia i dotacje finansowane ze środków udostępnianych w wieloletnich ramach finansowych współpracy z AKP przeprowadza się zgodnie ze stosownymi przepisami w zakresie środowiska i uznanymi międzynarodowymi podstawowymi standardami w dziedzinie prawa pracy.”; |
| --- | --- |

1)

art. 19C ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Zgodnie ze zobowiązaniem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lit. a) i art. 50 niniejszej Umowy, zamówienia i dotacje finansowane ze środków udostępnianych w wieloletnich ramach finansowych współpracy z AKP przeprowadza się zgodnie ze stosownymi przepisami w zakresie środowiska i uznanymi międzynarodowymi podstawowymi standardami w dziedzinie prawa pracy.”;

| 2) | art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji finansowanych z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy mogą brać udział wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami następujących państw lub osoby prawne mające w tych państwach faktyczną siedzibę:






  a) | państwo AKP, państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, beneficjenci instrumentu pomocy przedakcesyjnej Wspólnoty Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz kraje i terytoria zamorskie objęte decyzją Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską (4); |
| --- | --- | --- |

2)

art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji finansowanych z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy mogą brać udział wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami następujących państw lub osoby prawne mające w tych państwach faktyczną siedzibę:

a)

państwo AKP, państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, beneficjenci instrumentu pomocy przedakcesyjnej Wspólnoty Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz kraje i terytoria zamorskie objęte decyzją Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską (4);

| b) | państwa i terytoria rozwijające się ujęte w wykazie Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD obejmującym kraje będące odbiorcami oficjalnej pomocy rozwojowej, które nie są członkami grupy G-20, bez uszczerbku dla statusu Republiki Południowej Afryki, zgodnie z postanowieniami protokołu 3; |
| --- | --- |

b)

państwa i terytoria rozwijające się ujęte w wykazie Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD obejmującym kraje będące odbiorcami oficjalnej pomocy rozwojowej, które nie są członkami grupy G-20, bez uszczerbku dla statusu Republiki Południowej Afryki, zgodnie z postanowieniami protokołu 3;

| c) | państwa, którym Komisja — w porozumieniu z państwami AKP — przyznała dostęp do pomocy zewnętrznej na zasadzie wzajemności;
  Dostęp na zasadzie wzajemności można przyznać na ograniczony okres przynajmniej jednego roku, pod warunkiem że dane państwo uzna, na równych warunkach, kwalifikowalność podmiotów ze Wspólnoty i krajów kwalifikujących się na mocy niniejszego artykułu; |
| --- | --- |

c)

państwa, którym Komisja — w porozumieniu z państwami AKP — przyznała dostęp do pomocy zewnętrznej na zasadzie wzajemności;

Dostęp na zasadzie wzajemności można przyznać na ograniczony okres przynajmniej jednego roku, pod warunkiem że dane państwo uzna, na równych warunkach, kwalifikowalność podmiotów ze Wspólnoty i krajów kwalifikujących się na mocy niniejszego artykułu;

| d) | państwo członkowskie OECD, w przypadku zamówień realizowanych w kraju najsłabiej rozwiniętym lub w głęboko zadłużonym kraju ubogim, ujętym w wykazie Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD obejmującym kraje będące odbiorcami oficjalnej pomocy rozwojowej, opublikowanym przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD. |
| --- | --- |

d)

państwo członkowskie OECD, w przypadku zamówień realizowanych w kraju najsłabiej rozwiniętym lub w głęboko zadłużonym kraju ubogim, ujętym w wykazie Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD obejmującym kraje będące odbiorcami oficjalnej pomocy rozwojowej, opublikowanym przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD.

(4)  Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1.”;"

| 3) | w art. 20 uchyla się ust. 1a; |
| --- | --- |

3)

w art. 20 uchyla się ust. 1a;

| 4) | art. 20 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Wszystkie dostawy i materiały zakupione na mocy zamówienia publicznego lub zgodnie z umową o udzielenie dotacji, finansowane z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy, pochodzą z państwa kwalifikującego się, określonego w niniejszym artykule.
  Mogą one jednak pochodzić z dowolnego państwa, gdy wartość dostaw i materiałów, które mają być zakupione, jest poniżej progu określonego dla stosowania konkurencyjnej procedury negocjacyjnej, ustanowionej zgodnie z art. 19C ust. 1.
  W tym kontekście definicję pojęcia »produkty pochodzące« ocenia się poprzez odniesienie do stosownych umów międzynarodowych, a dostawy pochodzące ze Wspólnoty obejmują dostawy pochodzące z krajów i terytoriów zamorskich.”; |
| --- | --- |

4)

art. 20 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Wszystkie dostawy i materiały zakupione na mocy zamówienia publicznego lub zgodnie z umową o udzielenie dotacji, finansowane z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy, pochodzą z państwa kwalifikującego się, określonego w niniejszym artykule.

Mogą one jednak pochodzić z dowolnego państwa, gdy wartość dostaw i materiałów, które mają być zakupione, jest poniżej progu określonego dla stosowania konkurencyjnej procedury negocjacyjnej, ustanowionej zgodnie z art. 19C ust. 1.

W tym kontekście definicję pojęcia »produkty pochodzące« ocenia się poprzez odniesienie do stosownych umów międzynarodowych, a dostawy pochodzące ze Wspólnoty obejmują dostawy pochodzące z krajów i terytoriów zamorskich.”;

| 5) | art. 20 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja realizowana przez organizację międzynarodową, w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się na podstawie regulaminu danej organizacji, przy czym należy zapewnić równorzędne traktowanie wszystkich darczyńców. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.”; |
| --- | --- |

5)

art. 20 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja realizowana przez organizację międzynarodową, w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się na podstawie regulaminu danej organizacji, przy czym należy zapewnić równorzędne traktowanie wszystkich darczyńców. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.”;

| 6) | art. 20 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja realizowana w ramach inicjatywy regionalnej, w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne z państwa uczestniczącego w danej inicjatywie. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.”; |
| --- | --- |

6)

art. 20 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja realizowana w ramach inicjatywy regionalnej, w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne z państwa uczestniczącego w danej inicjatywie. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.”;

| 7) | art. 20 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
  „7.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja współfinansowana przez partnera lub innego darczyńcę lub realizowana za pośrednictwem funduszu powierniczego ustanowionego przez Komisję, w procedurach udzielenia zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się na mocy regulaminu tego partnera, innego darczyńcy lub na mocy zasad ustalonych w akcie założycielskim funduszu powierniczego.
  W przypadku działań realizowanych za pośrednictwem organów, którym powierzono to zadanie i którymi są państwa członkowskie lub ich agencje, Europejski Bank Inwestycyjny bądź za pośrednictwem organizacji międzynarodowych lub ich agencji, uprawnione są również osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się na podstawie regulaminu tego organu, zgodnie ze wskazaniem w umowach zawartych z organem współfinansującym lub wykonawczym. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.”; |
| --- | --- |

7)

art. 20 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja współfinansowana przez partnera lub innego darczyńcę lub realizowana za pośrednictwem funduszu powierniczego ustanowionego przez Komisję, w procedurach udzielenia zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się na mocy regulaminu tego partnera, innego darczyńcy lub na mocy zasad ustalonych w akcie założycielskim funduszu powierniczego.

W przypadku działań realizowanych za pośrednictwem organów, którym powierzono to zadanie i którymi są państwa członkowskie lub ich agencje, Europejski Bank Inwestycyjny bądź za pośrednictwem organizacji międzynarodowych lub ich agencji, uprawnione są również osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się na podstawie regulaminu tego organu, zgodnie ze wskazaniem w umowach zawartych z organem współfinansującym lub wykonawczym. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.”;

| 8) | w art. 20 dodaje się nowe ust. 8 i 9 w brzmieniu:
  „8.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja współfinansowana w ramach innego unijnego instrumentu finansowania, w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się zgodnie z tymi instrumentami. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.
  9.   Zakres kwalifikowalności określony w niniejszym artykule można ograniczyć pod względem przynależności państwowej, siedziby lub rodzaju wnioskodawców, jeżeli wymagają tego charakter i cele działania i jest to uzasadnione koniecznością jego skutecznej realizacji.”; |
| --- | --- |

8)

w art. 20 dodaje się nowe ust. 8 i 9 w brzmieniu:

„8.   Jeżeli z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy finansowana jest operacja współfinansowana w ramach innego unijnego instrumentu finansowania, w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji mogą brać udział wszelkie osoby fizyczne i prawne, które są uprawnione do udziału zgodnie z ust. 1, a także wszelkie osoby fizyczne i prawne, które kwalifikują się zgodnie z tymi instrumentami. Takie same zasady mają zastosowanie do dostaw i materiałów.

9.   Zakres kwalifikowalności określony w niniejszym artykule można ograniczyć pod względem przynależności państwowej, siedziby lub rodzaju wnioskodawców, jeżeli wymagają tego charakter i cele działania i jest to uzasadnione koniecznością jego skutecznej realizacji.”;

| 9) | art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Oferenci, wnioskodawcy i kandydaci z państw trzecich niekwalifikujący się na podstawie art. 20 mogą być uprawnieni do udziału w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji finansowanych przez Wspólnotę z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy lub dostawy i materiały niekwalifikującego się pochodzenia mogą zostać uznane za kwalifikujące się na uzasadnione żądanie państw AKP lub właściwej organizacji lub organu na szczeblu regionalnym lub między państwami AKP w przypadku:






  a) | państw utrzymujących tradycyjne gospodarcze, handlowe lub geograficzne stosunki z sąsiednimi państwami beneficjentami; lub |
| --- | --- | --- |

9)

art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Oferenci, wnioskodawcy i kandydaci z państw trzecich niekwalifikujący się na podstawie art. 20 mogą być uprawnieni do udziału w procedurach udzielania zamówień publicznych lub dotacji finansowanych przez Wspólnotę z wieloletnich ram finansowych współpracy na mocy niniejszej Umowy lub dostawy i materiały niekwalifikującego się pochodzenia mogą zostać uznane za kwalifikujące się na uzasadnione żądanie państw AKP lub właściwej organizacji lub organu na szczeblu regionalnym lub między państwami AKP w przypadku:

a)

państw utrzymujących tradycyjne gospodarcze, handlowe lub geograficzne stosunki z sąsiednimi państwami beneficjentami; lub

| b) | wystąpienia nagłej konieczności albo niedostępności produktów i usług na rynku danych państw, lub też w innych należycie uzasadnionych przypadkach, jeżeli zastosowanie zasad kwalifikowalności uniemożliwiłoby lub nadmiernie utrudniłoby realizację projektu, programu lub działania. |
| --- | --- |

b)

wystąpienia nagłej konieczności albo niedostępności produktów i usług na rynku danych państw, lub też w innych należycie uzasadnionych przypadkach, jeżeli zastosowanie zasad kwalifikowalności uniemożliwiłoby lub nadmiernie utrudniłoby realizację projektu, programu lub działania.

Państwo AKP lub właściwa organizacja lub organ na szczeblu regionalnym lub między państwami AKP każdorazowo przekazują Komisji informacje niezbędne do podjęcia decyzji w sprawie takiego odstępstwa.”;

| 10) | art. 26 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | w przypadku zamówień na wykonanie robót o wartości poniżej 5 000 000 EUR, pod warunkiem że co najmniej jedna czwarta kapitału akcyjnego oraz kadry kierowniczej pochodzi z jednego lub kilku państw AKP, wobec oferentów z państw AKP stosowana jest podczas oceny finansowej preferencja cenowa na poziomie 10 %;”; |
| --- | --- | --- |

10)

art. 26 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

w przypadku zamówień na wykonanie robót o wartości poniżej 5 000 000 EUR, pod warunkiem że co najmniej jedna czwarta kapitału akcyjnego oraz kadry kierowniczej pochodzi z jednego lub kilku państw AKP, wobec oferentów z państw AKP stosowana jest podczas oceny finansowej preferencja cenowa na poziomie 10 %;”;

| 11) | art. 26 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | w przypadku zamówień na dostawy o wartości poniżej 300 000 EUR, wobec oferentów z państw AKP, indywidualnie bądź w ramach konsorcjum z partnerami europejskimi, stosowana jest podczas oceny finansowej preferencja cenowa na poziomie 15 %;”; |
| --- | --- | --- |

11)

art. 26 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w przypadku zamówień na dostawy o wartości poniżej 300 000 EUR, wobec oferentów z państw AKP, indywidualnie bądź w ramach konsorcjum z partnerami europejskimi, stosowana jest podczas oceny finansowej preferencja cenowa na poziomie 15 %;”;

| 12) | art. 26 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | w odniesieniu do zamówień na usługi, innych niż umowy ramowe Komisji Europejskiej, przy ocenie ofert technicznych preferencyjnie traktowane są oferty przedłożone przez osoby fizyczne lub prawne z państw AKP indywidualnie lub w ramach konsorcjum z innymi takimi osobami.”; |
| --- | --- | --- |

12)

art. 26 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

w odniesieniu do zamówień na usługi, innych niż umowy ramowe Komisji Europejskiej, przy ocenie ofert technicznych preferencyjnie traktowane są oferty przedłożone przez osoby fizyczne lub prawne z państw AKP indywidualnie lub w ramach konsorcjum z innymi takimi osobami.”;

| 13) | art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Bez uszczerbku dla postanowień ust. 1, w przypadku gdy dwie oferty dotyczące zamówień na zrealizowanie robót, dostaw lub usług zostaną uznane za równoważne, preferencyjnie traktowany jest:






  a) | oferent z państwa AKP; lub |
| --- | --- | --- |

13)

art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Bez uszczerbku dla postanowień ust. 1, w przypadku gdy dwie oferty dotyczące zamówień na zrealizowanie robót, dostaw lub usług zostaną uznane za równoważne, preferencyjnie traktowany jest:

a)

oferent z państwa AKP; lub

| b) | w przypadku braku takiej oferty, oferent, który:






  (i) | umożliwia najlepsze wykorzystanie zasobów fizycznych i zasobów ludzkich państw AKP; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku braku takiej oferty, oferent, który:

(i)

umożliwia najlepsze wykorzystanie zasobów fizycznych i zasobów ludzkich państw AKP;

| (ii) | daje największe możliwości zlecania podwykonawstwa spółkom, przedsiębiorstwom lub osobom fizycznym z państw AKP; lub |
| --- | --- |

(ii)

daje największe możliwości zlecania podwykonawstwa spółkom, przedsiębiorstwom lub osobom fizycznym z państw AKP; lub

| (iii) | stanowi konsorcjum osób fizycznych, spółek lub przedsiębiorstw z państw AKP i Wspólnoty.”. |
| --- | --- |

(iii)

stanowi konsorcjum osób fizycznych, spółek lub przedsiębiorstw z państw AKP i Wspólnoty.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Nairobi w dniu 20 czerwca 2014 r.

W imieniu Rady Ministrów AKP-UE

A. OMARI KIGODA

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Sprostowanie do umowy w Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 88.

1

(2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27.

2

(3)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

3

---

Sprostowania

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/44 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/44

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 399/2014 z dnia 22 kwietnia 2014 r. dotyczącego zezwolenia na stosowanie preparatów Lactobacillus brevis DSM 23231, Lactobacillus brevis DSMZ 16680, Lactobacillus plantarum CECT 4528 oraz Lactobacillus fermentum NCIMB 30169 jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 119 z dnia 23 kwietnia 2014 r.
  )

Strony 42 i 43, załącznik, kolumna pierwsza „Numer identyfikacyjny dodatku”:

zamiast:

„1k20736”,

powinno być:

„1k20744”;

zamiast:

„1k20737”,.

powinno być:

„1k20745”;

zamiast:

„1k20738”,

powinno być:

„1k20746”;

zamiast:

„1k20739”,

powinno być:

„1k20747”.

---

| 3.7.2014 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 196/45 |
| --- | --- | --- | --- |

3.7.2014

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 196/45

---

Sprostowanie do rozporządzenie wykonawczego Komisji (UE) nr 324/2014 z dnia 28 marca 2014 r. przyjmującego nadzwyczajne środki wspierania rynku wieprzowiny w Polsce

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 95 z dnia 29 marca 2014 r.
  )

Strona 26, art. 5 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie:

zamiast:

„Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się do dnia 4 czerwca 2014 r.”,

powinno być:

„Obowiązek przewidziany w akapicie pierwszym stosuje się do dnia 4 czerwca 2014 r.”.

---