# Publicatieblad L 143/2011

| | ISSN 1725-2598
  doi:10.3000/17252598.L_2011.143.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 143 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 54e jaargang31 mei 2011 |

ISSN 1725-2598

doi:10.3000/17252598.L_2011.143.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 143

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

54e jaargang31 mei 2011

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN |
| | * | Besluit 2011/318/GBVB van de Raad van 31 maart 2011 betreffende de ondertekening en sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie | 1 |
| Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie | 2 |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 527/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 tot verlening van een vergunning voor een preparaat van endo-1,4-β-xylanase, geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49755, endo-1,3(4)-β-glucanase, geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49754, en polygalacturonase, geproduceerd door Aspergillus aculeatus CBS 589.94, als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor gespeende biggen (vergunninghouder Aveve NV) (
  1
  ) | 6 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 528/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 betreffende de verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase, geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor gespeende biggen en mestvarkens (vergunninghouder Danisco Animal Nutrition) (
  1
  ) | 10 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 529/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1580/2007 met betrekking tot de drempelvolumes voor de toepassing van de aanvullende rechten voor tomaten, abrikozen, citroenen, pruimen, perziken, met inbegrip van nectarines, peren en tafeldruiven | 12 |
| | | Uitvoeringsverordening (EU) nr. 530/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 14 |
| | | BESLUITEN |
| | | 2011/319/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunregelingen C 50/07 (ex N 894/06) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten en collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten ter dekking van het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 267)

   (
  1
  ) | 16 |
| | | 2011/320/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 27 mei 2011 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van chroompicolinaat als nieuw voedselingrediënt krachtens Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3586) | 36 |
| | | 2011/321/EU |
| | * | Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 27 mei 2011 tot vaststelling, overeenkomstig Richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een symbool om het publiek te informeren over de indeling van zwemwateren alsmede eventuele zwemverboden of negatieve zwemadviezen | 38 |
| | | 2011/322/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 27 mei 2011 tot wijziging van de bijlagen I en II bij Beschikking 2009/861/EG tot vaststelling van overgangsmaatregelen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de verwerking van rauwe melk die niet aan de voorschriften voldoet in bepaalde melkverwerkingsinrichtingen in Bulgarije
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3647)

   (
  1
  ) | 41 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

*

Besluit 2011/318/GBVB van de Raad van 31 maart 2011 betreffende de ondertekening en sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie

1

Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie

2

VERORDENINGEN

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 527/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 tot verlening van een vergunning voor een preparaat van endo-1,4-β-xylanase, geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49755, endo-1,3(4)-β-glucanase, geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49754, en polygalacturonase, geproduceerd door Aspergillus aculeatus CBS 589.94, als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor gespeende biggen (vergunninghouder Aveve NV) (
  1
  )

1

6

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 528/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 betreffende de verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase, geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor gespeende biggen en mestvarkens (vergunninghouder Danisco Animal Nutrition) (
  1
  )

1

10

*

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 529/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1580/2007 met betrekking tot de drempelvolumes voor de toepassing van de aanvullende rechten voor tomaten, abrikozen, citroenen, pruimen, perziken, met inbegrip van nectarines, peren en tafeldruiven

12

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 530/2011 van de Commissie van 30 mei 2011 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

14

BESLUITEN

2011/319/EU

*

Besluit van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunregelingen C 50/07 (ex N 894/06) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten en collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten ter dekking van het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 267)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 267)

1

16

2011/320/EU

*

Besluit van de Commissie van 27 mei 2011 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van chroompicolinaat als nieuw voedselingrediënt krachtens Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3586)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3586)

36

2011/321/EU

*

Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 27 mei 2011 tot vaststelling, overeenkomstig Richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een symbool om het publiek te informeren over de indeling van zwemwateren alsmede eventuele zwemverboden of negatieve zwemadviezen

38

2011/322/EU

*

Besluit van de Commissie van 27 mei 2011 tot wijziging van de bijlagen I en II bij Beschikking 2009/861/EG tot vaststelling van overgangsmaatregelen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de verwerking van rauwe melk die niet aan de voorschriften voldoet in bepaalde melkverwerkingsinrichtingen in Bulgarije
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3647)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3647)

1

41

| | | Rectificaties |
| --- | --- | --- |
| | * | Rectificatie van Verordening (EU) nr. 258/2011 van de Commissie van 16 maart 2011 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 70 van 17.3.2011) | 48 |
| | * | Rectificatie van Verordening (EU) nr. 57/2011 van de Raad van 18 januari 2011 tot vaststelling, voor 2011, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde wateren buiten de EU, van toepassing zijn (PB L 24 van 27.1.2011) | 49 |

Rectificaties

*

Rectificatie van Verordening (EU) nr. 258/2011 van de Commissie van 16 maart 2011 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 70 van 17.3.2011)

(PB L 70 van 17.3.2011)

48

*

Rectificatie van Verordening (EU) nr. 57/2011 van de Raad van 18 januari 2011 tot vaststelling, voor 2011, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde wateren buiten de EU, van toepassing zijn (PB L 24 van 27.1.2011)

(PB L 24 van 27.1.2011)

49

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/1

---

BESLUIT 2011/318/GBVB VAN DE RAAD

van 31 maart 2011

betreffende de ondertekening en sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 37, alsook het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, leden 5 en 6,

Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De voorwaarden voor de deelname van derde staten aan crisisbeheersingsoperaties van de Unie dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor mogelijke deelname in de toekomst, in plaats van per geval voor elke desbetreffende operatie te worden bepaald. |
| --- | --- |

(1)

De voorwaarden voor de deelname van derde staten aan crisisbeheersingsoperaties van de Unie dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor mogelijke deelname in de toekomst, in plaats van per geval voor elke desbetreffende operatie te worden bepaald.

| (2) | Ingevolge de vaststelling door de Raad op 26 april 2010 van een besluit houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen, heeft de hoge vertegenwoordiger onderhandeld over een Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie („de overeenkomst”). |
| --- | --- |

(2)

Ingevolge de vaststelling door de Raad op 26 april 2010 van een besluit houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen, heeft de hoge vertegenwoordiger onderhandeld over een Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie („de overeenkomst”).

| (3) | Deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd, |
| --- | --- |

(3)

Deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De Kaderovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie („de overeenkomst”) wordt namens de Unie goedgekeurd.

De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

Artikel 2

De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon/personen aan te wijzen die bevoegd is/zijn de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Unie te binden.

Artikel 3

In afwachting van de voltooiing van de voor de sluiting vereiste procedures, wordt de overeenkomst voorlopig toegepast vanaf de datum van ondertekening ervan (1).

Artikel 4

De voorzitter van de Raad doet namens de Unie de kennisgeving als bedoeld in artikel 10, lid 1, van de overeenkomst.

Artikel 5

Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

Gedaan te Brussel, 31 maart 2011.

Voor de Raad

De voorzitter

VÖLNER P.

---

(1)  De datum van ondertekening van de overeenkomst wordt door het secretariaat-generaal van de Raad in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.

1

Publicatieblad van de Europese Unie

---

VERTALING

KADEROVEREENKOMST

tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie betreffende de deelname van de Verenigde Staten van Amerika aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie

DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA („VERENIGDE STATEN”)

en

DE EUROPESE UNIE („EU” OF „EUROPESE UNIE”)

hierna gezamenlijk „de partijen” genoemd,

Overwegende hetgeen volgt:

De Europese Unie kan besluiten over te gaan tot actie op het gebied van crisisbeheersing.

In de afgelopen twee decennia hebben regeringen en multilaterale organisaties in toenemende mate getracht met inzet van middelen de conflicten in de wereld terug te dringen.

De Verenigde Staten en de Europese Unie delen de wil om vreedzame verzoening te stimuleren en wederopbouw en stabilisatie te bevorderen door in crisisbeheersingsoperaties de lasten te delen, en zij menen dat de bijdrage van deskundigen door de Verenigde Staten de kans op welslagen van dergelijke EU-operaties nog vergroot.

De Verenigde Staten en de Europese Unie wensen algemene voorwaarden voor de deelname van de Verenigde Staten aan EU-crisisbeheersingsoperaties vast te leggen in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor de mogelijke deelname in de toekomst, zodat zij niet per geval voor elke operatie hoeven te worden bepaald,

ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

Artikel 1

Besluiten in verband met deelname

1.   Wanneer de Europese Unie besluit de Verenigde Staten uit te nodigen deel te nemen aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie en wanneer de Verenigde Staten besluiten deel te nemen, verstrekken de Verenigde Staten de Europese Unie informatie over de bijdrage die zij aan de operatie willen voorstellen. Een besluit van de Verenigde Staten om aan een EU-crisisbeheersingsoperatie deel te nemen houdt in dat de Verenigde Staten instemmen met de inachtneming van het bepaalde in het besluit van de Raad waarbij de Europese Unie heeft besloten om de desbetreffende operatie uit te voeren („het Raadsbesluit”).

2.   De Europese Unie en de Verenigde Staten voeren overleg met elkaar over de voorgestelde bijdrage van de Verenigde Staten, en mede over de mogelijke bijdrage aan de operationele begroting van de operatie, en indien zij overeenstemming bereiken over de deelname, wordt die deelname ten uitvoer gebracht overeenkomstig het bepaalde in deze overeenkomst en in de eventuele bijbehorende uitvoeringsregeling(en) die door de partijen zijn getroffen.

3.   De bijdrage van de Verenigde Staten aan EU-crisisbeheersingsoperaties doet geen afbreuk aan de autonome besluitvorming van de Europese Unie en loopt niet vooruit op de per geval te nemen besluiten van de Verenigde Staten om deel te nemen aan een crisisbeheersingsoperatie van de EU.

4.   De Europese Unie stelt de Verenigde Staten in kennis vóór elk besluit tot wijziging van het in lid 1 bedoelde Raadsbesluit dan wel tot vaststelling of wijziging van elke bijbehorende uitvoeringsmaatregel.

5.   De Verenigde Staten kunnen op eigen initiatief of op verzoek van de Europese Unie, na overleg tussen de partijen, te allen tijde de deelname aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie geheel of gedeeltelijk intrekken.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1.   Tenzij door de partijen schriftelijk anders is overeengekomen, is deze overeenkomst uitsluitend van toepassing op EU-crisisbeheersingsoperaties waaraan de Verenigde Staten na de datum van ondertekening van deze overeenkomst een bijdrage leveren, en laat eventuele bestaande overeenkomsten waarbij de deelname van de Verenigde Staten aan een EU-crisisbeheersingsoperatie wordt geregeld, onverlet.

2.   Deze overeenkomst heeft uitsluitend betrekking op bijdragen van personeel, eenheden en middelen uit de civiele sector van de Verenigde Staten aan EU-crisisbeheersingsoperaties (het „VS-contingent”).

Artikel 3

Status van het personeel en de troepen

1.   De status van het VS-contingent dat aan een EU-crisisbeheersingsoperatie wordt toegewezen, en met name zijn voorrechten en immuniteiten, worden geregeld door de overeenkomst over de status van de missie („de statusovereenkomst”) die is gesloten door de Europese Unie en het land waar de operatie wordt uitgevoerd, mits: a) de Verenigde Staten de gelegenheid wordt geboden de statusovereenkomst te bestuderen voordat zij besluiten al dan niet aan de operatie deel te nemen, en b) indien er geen statusovereenkomst gesloten is op het tijdstip waarop deze bestudeerd moet worden, de partijen overleg met elkaar voeren en een passende alternatieve statusregeling treffen voordat het VS-contingent wordt ingezet, onverminderd de algemene verantwoordelijkheid van de Europese Unie voor het treffen van regelingen met het gastland betreffende de status van EU-personeel en troepen.

2.   De status van een VS-contingent dat dienst doet in het hoofdkwartier of de commando-onderdelen buiten het land/de landen waar de operatie wordt uitgevoerd, wordt eventueel bepaald middels regelingen tussen het betrokken hoofdkwartier en de betrokken commando-onderdelen of staat/staten en de Verenigde Staten.

3.   Voor zover zulks bij de eigen wet- en regelgeving is toegestaan, hebben de Verenigde Staten het recht om in het land waar de operatie wordt uitgevoerd bevoegdheid uit te oefenen ten aanzien van hun toegewezen personeel.

4.   De Verenigde Staten zijn krachtens het VS-recht verantwoordelijk voor de afhandeling van schadevorderingen van of aangaande leden van hun personeel, met betrekking tot de deelname aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie. Deze bepaling vormt geen ontheffing van de soevereine immuniteit van de Verenigde Staten. Niets in deze overeenkomst is bedoeld om rechtsbevoegdheid te scheppen in een rechtbank waar dergelijke bevoegdheid niet reeds bestaat, noch om in een dergelijke rechtbank een afdwingbaar recht tegen de Verenigde Staten in te stellen.

5.   De partijen komen overeen af te zien van al hun vorderingen tegen elkaar, behoudens vorderingen uit overeenkomst, voor het geval dat middelen die eigendom zijn van/ingezet worden door een van de partijen schade oplopen, verloren gaan of vernield worden, of voor het geval dat personeel van een van de partijen in het kader van zijn officiële dienst in de uitoefening van activiteiten uit hoofde van deze overeenkomst, letsels oploopt of overlijdt, uitgezonderd in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag.

6.   De Verenigde Staten zeggen toe bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring te zullen afleggen inzake het afzien van schadevorderingen op wederzijdse basis tegen elke EU-lidstaat die deelneemt aan een EU-crisisbeheersingsoperatie waaraan wordt deelgenomen door de Verenigde Staten.

7.   De Europese Unie zegt toe er zorg voor te dragen dat haar lidstaten bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring zullen afleggen inzake het afzien van schadevorderingen met betrekking tot toekomstige deelnames van de Verenigde Staten aan een crisisbeheersingsoperatie van de EU.

Artikel 4

Gerubriceerde informatie

De Overeenkomst tussen de Europese Unie en de regering van de Verenigde Staten van Amerika inzake de beveiliging van gerubriceerde gegevens, gesloten te Washington op 30 april 2007, is van toepassing op crisisbeheersingsoperaties van de EU.

Artikel 5

Deelname aan de operatie

1.   De Verenigde Staten trachten er middels specifieke instructies zorg voor te dragen dat personeel dat in het kader van hun bijdrage aan EU-crisisbeheersingsoperaties beschikbaar wordt gesteld („toegewezen personeel”), zijn taak uitoefent op een wijze die strookt met en volledige ondersteuning biedt aan het in artikel 1 bedoelde Raadsbesluit, het operatieplan en de bijbehorende uitvoeringsmaatregelen.

2.   De Verenigde Staten overleggen te gelegener tijd met de Europese Unie over elke wijziging in hun bijdrage aan een EU-crisisbeheersingsoperatie in het kader van deze overeenkomst.

3.   Het toegewezen personeel ondergaat een passende medische keuring en krijgt een afschrift van de desbetreffende verklaring ter hand gesteld dat op verzoek van de bevoegde EU-autoriteiten dient te worden overgelegd.

Artikel 6

Commandostructuur

1.   Tijdens de duur van de inzet staan de werkzaamheden van toegewezen personeel en troepen onder toezichthoudend gezag en leiding van de commandant of het missiehoofd van de EU.

2.   Toegewezen personeel en troepen blijven onder het algemene gezag van de Verenigde Staten.

3.   De Verenigde Staten trachten er middels specifieke instructies zorg voor te dragen dat toegewezen personeel zich bij de uitvoering van zijn taken en in zijn gedrag volledig richt naar de doelstellingen van de operatie, onder leiding en sturing van de commandant of het missiehoofd van de EU.

4.   De Verenigde Staten hebben bij de dagelijkse leiding van EU-crisisbeheersingsoperaties dezelfde rechten en verplichtingen als de aan de operaties deelnemende EU-lidstaten.

5.   De commandant of het missiehoofd van de Europese Unie is verantwoordelijk voor het algemeen tuchtrechtelijk toezicht op het personeel. Eventuele tuchtrechtelijke maatregelen worden, in voorkomend geval, door de Verenigde Staten genomen.

6.   Door de Verenigde Staten wordt een contactpersoon voor het nationale contingent (NPC) aangesteld om hun nationale contingent in de betrokken EU-crisisbeheersingsoperatie te vertegenwoordigen. De NPC rapporteert over nationale aangelegenheden aan het missiehoofd en is verantwoordelijk voor de dagelijkse discipline van het contingent.

7.   Het besluit om een operatie te beëindigen wordt door de Europese Unie genomen na overleg met de Verenigde Staten, als zij nog aan de EU-crisisbeheersingsoperatie deelnemen op het tijdstip waarop een dergelijk besluit wordt overwogen.

Artikel 7

Financiële aspecten

1.   De Verenigde Staten dragen de kosten in verband met hun deelname aan EU-crisisbeheersingsoperaties, tenzij die worden gedekt door de gemeenschappelijke financiering als omschreven in de operationele begroting van de missie.

2.   De Europese Unie stelt de Verenigde Staten vrij van financiële bijdragen in de operationele begroting van een EU-crisisbeheersingsoperatie wanneer de Europese Unie besluit dat de Verenigde Staten een aanzienlijke bijdrage leveren. De Verenigde Staten worden van het EU-besluit inzake financiële bijdragen in de operationele begroting in kennis gesteld tijdens het in artikel 1, lid 2, bedoelde overleg.

3.   De deelname van de Verenigde Staten krachtens deze overeenkomst aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie hangt af van de beschikbaarheid van gereserveerde middelen.

Artikel 8

Regelingen voor de uitvoering van de overeenkomst

De voor de uitvoering van deze overeenkomst noodzakelijke technische, financiële en administratieve regelingen worden getroffen door de bevoegde autoriteiten van de Verenigde Staten en van de Europese Unie.

Artikel 9

Geschillenbeslechting

Geschillen met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst worden langs diplomatieke weg tussen de partijen opgelost.

Artikel 10

Inwerkingtreding en beëindiging

1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de eerste maand volgend op de wederzijdse kennisgeving van de partijen dat de voor dit doel noodzakelijke procedures zijn afgerond.

2.   Deze overeenkomst wordt voorlopig toegepast vanaf de datum van de ondertekening.

3.   Deze overeenkomst wordt op gezette tijden door de partijen geëvalueerd.

4.   Deze overeenkomst kan worden gewijzigd op basis van een schriftelijke overeenkomst tussen de partijen.

5.   Elk van beide partijen kan deze overeenkomst beëindigen met een opzeggingstermijn van zes maanden door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere partij.

Gedaan te Washington, de zevende mei tweeduizend elf, in tweevoud, in de Engelse taal.

Voor de Europese Unie

C. ASHTON

Voor de Verenigde Staten van Amerika

H. CLINTON

TEKST VOOR VERKLARINGEN

Tekst voor de lidstaten van de Europese Unie:

„De lidstaten van de Europese Unie die een besluit van de Raad van de Europese Unie inzake een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie uitvoeren waaraan de Verenigde Staten deelnemen, beogen, voor zover hun nationale rechtsstelsel dit toelaat, zoveel mogelijk af te zien van schadevorderingen tegen de Verenigde Staten wegens lichamelijk letsel of dood van hun personeel, c.q. schade aan of verlies van de middelen die hun eigendom zijn en die door de crisisbeheersingsoperatie zijn gebruikt, wanneer het letsel, het overlijden, de schade of het verlies:

| — | door personeel van de Verenigde Staten werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van een crisisbeheersingsoperatie, behalve in geval van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag, of |
| --- | --- |

—

door personeel van de Verenigde Staten werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van een crisisbeheersingsoperatie, behalve in geval van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag, of

| — | voortvloeit uit het gebruik van middelen van de Verenigde Staten, mits die middelen gebruikt werden in het kader van de operatie en er bij het gebruik van die middelen geen sprake was van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van uit de Verenigde Staten afkomstig personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.”. |
| --- | --- |

—

voortvloeit uit het gebruik van middelen van de Verenigde Staten, mits die middelen gebruikt werden in het kader van de operatie en er bij het gebruik van die middelen geen sprake was van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van uit de Verenigde Staten afkomstig personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.”.

Tekst voor de Verenigde Staten:

„Bij het deelnemen aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie beogen de Verenigde Staten, voor zover hun nationale rechtsstelsel dit toelaat, zoveel mogelijk af te zien van schadevorderingen tegen een andere aan de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie deelnemende staat wegens lichamelijk letsel aan of dood van zijn personeel, c.q. schade aan of verlies van de middelen die zijn eigendom zijn en die door de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie zijn gebruikt, wanneer het letsel, het overlijden, de schade of het verlies:

| — | door personeel werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van een crisisbeheersingsoperatie, behalve in geval van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag; of |
| --- | --- |

—

door personeel werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van een crisisbeheersingsoperatie, behalve in geval van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag; of

| — | voortvloeit uit het gebruik van middelen die eigendom zijn van aan de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie deelnemende landen, op voorwaarde dat deze middelen ten behoeve van de operatie werden gebruikt, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van het personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie dat deze middelen gebruikte.”. |
| --- | --- |

—

voortvloeit uit het gebruik van middelen die eigendom zijn van aan de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie deelnemende landen, op voorwaarde dat deze middelen ten behoeve van de operatie werden gebruikt, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van het personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie dat deze middelen gebruikte.”.

---

VERORDENINGEN

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/6 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/6

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 527/2011 VAN DE COMMISSIE

van 30 mei 2011

tot verlening van een vergunning voor een preparaat van endo-1,4-β-xylanase, geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49755, endo-1,3(4)-β-glucanase, geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49754, en polygalacturonase, geproduceerd door Aspergillus aculeatus CBS 589.94, als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor gespeende biggen (vergunninghouder Aveve NV)

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding (1), en met name artikel 9, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De verlening van vergunningen voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de vergunningsgronden en -procedures, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003. |
| --- | --- |

(1)

De verlening van vergunningen voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de vergunningsgronden en -procedures, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003.

| (2) | Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het in de bijlage gespecificeerde preparaat van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49755, endo-1,3(4)-β-glucanase (EC 3.2.1.6), geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49754, en polygalacturonase (EC 3.2.1.15), geproduceerd door Aspergillus aculeatus CBS 589.94. De krachtens artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vereiste gegevens en documenten zijn bij die aanvraag verstrekt. |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is een aanvraag ingediend voor een vergunning voor het in de bijlage gespecificeerde preparaat van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49755, endo-1,3(4)-β-glucanase (EC 3.2.1.6), geproduceerd door Trichoderma reesei MUCL 49754, en polygalacturonase (EC 3.2.1.15), geproduceerd door Aspergillus aculeatus CBS 589.94. De krachtens artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vereiste gegevens en documenten zijn bij die aanvraag verstrekt.

| (3) | De aanvraag betreft de verlening van een vergunning voor het in de bijlage gespecificeerde preparaat als toevoegingsmiddel voor diervoeding in de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” voor gespeende biggen. |
| --- | --- |

(3)

De aanvraag betreft de verlening van een vergunning voor het in de bijlage gespecificeerde preparaat als toevoegingsmiddel voor diervoeding in de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” voor gespeende biggen.

| (4) | De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar adviezen van 8 juli 2009 (2) en 2 februari 2011 (3) geconcludeerd dat het in de bijlage gespecificeerde preparaat onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden geen ongunstige gevolgen voor de diergezondheid, de gezondheid van de consument of het milieu heeft en dat dit toevoegingsmiddel bij de doelsoort het lichaamsgewicht kan vergroten en de voederconversie kan verbeteren. De EFSA vindt niet dat er behoefte is aan specifieke eisen inzake monitoring na het in de handel brengen. De EFSA heeft ook het verslag over de analysemethode voor het toevoegingsmiddel voor diervoeding geverifieerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde referentielaboratorium voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding was ingediend. |
| --- | --- |

(4)

De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar adviezen van 8 juli 2009 (2) en 2 februari 2011 (3) geconcludeerd dat het in de bijlage gespecificeerde preparaat onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden geen ongunstige gevolgen voor de diergezondheid, de gezondheid van de consument of het milieu heeft en dat dit toevoegingsmiddel bij de doelsoort het lichaamsgewicht kan vergroten en de voederconversie kan verbeteren. De EFSA vindt niet dat er behoefte is aan specifieke eisen inzake monitoring na het in de handel brengen. De EFSA heeft ook het verslag over de analysemethode voor het toevoegingsmiddel voor diervoeding geverifieerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde referentielaboratorium voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding was ingediend.

| (5) | Uit de beoordeling van het in de bijlage gespecificeerde preparaat blijkt dat aan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vermelde voorwaarden voor de verlening van een vergunning is voldaan. Het gebruik van dit preparaat zoals gespecificeerd in de bijlage bij deze verordening moet daarom worden toegestaan. |
| --- | --- |

(5)

Uit de beoordeling van het in de bijlage gespecificeerde preparaat blijkt dat aan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vermelde voorwaarden voor de verlening van een vergunning is voldaan. Het gebruik van dit preparaat zoals gespecificeerd in de bijlage bij deze verordening moet daarom worden toegestaan.

| (6) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
| --- | --- |

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Voor het in de bijlage gespecificeerde preparaat, dat behoort tot de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” en de functionele groep „verteringsbevorderaars”, wordt onder de in die bijlage vastgestelde voorwaarden een vergunning voor gebruik als toevoegingsmiddel voor diervoeding verleend.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 30 mei 2011.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.

1

(2)  The EFSA Journal (2009) 1186, 1-17.

2

(3)  EFSA Journal (2011); 9(2):2010.

3

---

BIJLAGE

| Identificatienummer van het toevoegingsmiddel | Naam van de vergunninghouder | Toevoegingsmiddel | Samenstelling, chemische formule, beschrijving, analysemethode | Diersoort of -categorie | Maximumleeftijd | Minimumgehalte | Maximumgehalte | Andere bepalingen | Einde van de vergunningsperiode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Activiteitseenheden/kg volledig diervoeder met een vochtgehalte van 12 % |
| Categorie: zoötechnische toevoegingsmiddelen. Functionele groep: verteringsbevorderaars. |
| 4a 14 | Aveve NV | | Endo-1,4-β-xylanase
  EC 3.2.1.8 |

Identificatienummer van het toevoegingsmiddel

Naam van de vergunninghouder

Toevoegingsmiddel

Samenstelling, chemische formule, beschrijving, analysemethode

Diersoort of -categorie

Maximumleeftijd

Minimumgehalte

Maximumgehalte

Andere bepalingen

Einde van de vergunningsperiode

Activiteitseenheden/kg volledig diervoeder met een vochtgehalte van 12 %

Categorie: zoötechnische toevoegingsmiddelen. Functionele groep: verteringsbevorderaars.

4a 14

Aveve NV

Endo-1,4-β-xylanase

EC 3.2.1.8

| | Endo-1,3(4)-β-glucanase
  EC 3.2.1.6 |
| --- | --- |

Endo-1,3(4)-β-glucanase

EC 3.2.1.6

| | Polygalacturonase
  EC 3.2.1.15 |
| --- | --- |

Polygalacturonase

EC 3.2.1.15

| | Samenstelling van het toevoegingsmiddel

  Preparaat van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (MUCL 49755), endo-1,3(4)-β-glucanase (EC 3.2.1.6), geproduceerd door Trichoderma reesei (MUCL 49754), en polygalacturonase (EC 3.2.1.15), geproduceerd door Aspergillus aculeatus (CBS 589.94), met een minimale activiteit van: | in vaste vorm: | Endo-1,4-β-xylanase: 21 400 XU (1)/g; |
| --- | --- | --- | --- |

Samenstelling van het toevoegingsmiddel

Preparaat van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (MUCL 49755), endo-1,3(4)-β-glucanase (EC 3.2.1.6), geproduceerd door Trichoderma reesei (MUCL 49754), en polygalacturonase (EC 3.2.1.15), geproduceerd door Aspergillus aculeatus (CBS 589.94), met een minimale activiteit van:

in vaste vorm:

Endo-1,4-β-xylanase: 21 400 XU (1)/g;

| | Endo-1,3(4)-β-glucanase: 12 300 BGU (2)/g; |
| --- | --- |

Endo-1,3(4)-β-glucanase: 12 300 BGU (2)/g;

| | Polygalacturonase: 460 PGLU (3)/g; |
| --- | --- |

Polygalacturonase: 460 PGLU (3)/g;

| | in vloeibare vorm: | Endo-1,4-β-xylanase: 10 700 XU/g; |
| --- | --- | --- |

in vloeibare vorm:

Endo-1,4-β-xylanase: 10 700 XU/g;

| | Endo-1,3(4)-β-glucanase: 6 150 BGU/g; |
| --- | --- |

Endo-1,3(4)-β-glucanase: 6 150 BGU/g;

| | Polygalacturonase: 230 PGLU/g. |
| --- | --- |

Polygalacturonase: 230 PGLU/g.

| | Karakterisering van de werkzame stof

  Endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8)
  geproduceerd door Trichoderma reesei, endo-1,3(4)-β-glucanase (EC 3.2.1.6), geproduceerd door Trichoderma reesei, en polygalacturonase (EC 3.2.1.15), geproduceerd door Aspergillus aculeatus. |
| --- | --- |

Karakterisering van de werkzame stof

Endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8)

geproduceerd door Trichoderma reesei, endo-1,3(4)-β-glucanase (EC 3.2.1.6), geproduceerd door Trichoderma reesei, en polygalacturonase (EC 3.2.1.15), geproduceerd door Aspergillus aculeatus.

| | Analysemethode
   (4)

  Karakterisering van de werkzame stoffen in het toevoegingsmiddel en in diervoeders:






  — | colorimetrische methode die de in water oplosbare kleurstof meet die door inwerking van endo-1,4-β-xylanase wordt vrijgemaakt uit met kleurstof vernet tarwearabinoxylaansubstraat; |
| --- | --- | --- |

Analysemethode
   (4)

Karakterisering van de werkzame stoffen in het toevoegingsmiddel en in diervoeders:

—

colorimetrische methode die de in water oplosbare kleurstof meet die door inwerking van endo-1,4-β-xylanase wordt vrijgemaakt uit met kleurstof vernet tarwearabinoxylaansubstraat;

| — | colorimetrische methode die de in water oplosbare kleurstof meet die door inwerking van endo-1,3(4)-β-glucanase wordt vrijgemaakt uit met kleurstof vernet gerstbètaglucaansubstraat; |
| --- | --- |

—

colorimetrische methode die de in water oplosbare kleurstof meet die door inwerking van endo-1,3(4)-β-glucanase wordt vrijgemaakt uit met kleurstof vernet gerstbètaglucaansubstraat;

| — | viscosimetrische methode die gebaseerd is op een daling van de viscositeit die wordt teweeggebracht door inwerking van polygalacturonase op het pectinehoudende substraat polymethylgalacturonzuur. |
| --- | --- |

—

viscosimetrische methode die gebaseerd is op een daling van de viscositeit die wordt teweeggebracht door inwerking van polygalacturonase op het pectinehoudende substraat polymethylgalacturonzuur.

Biggen (gespeend)

| | Endo-1,4-β-xylanase: 2 140 XU |
| --- | --- |

Endo-1,4-β-xylanase: 2 140 XU

| | Endo-1,3(4)-β-glucanase: 1 230 BGU |
| --- | --- |

Endo-1,3(4)-β-glucanase: 1 230 BGU

| | Polygalacturonase: 46 PGLU |
| --- | --- |

Polygalacturonase: 46 PGLU

—

| 1. | In de gebruiksaanwijzing voor het toevoegingsmiddel en het voormengsel de opslagtemperatuur, de houdbaarheid en de stabiliteit bij verwerking tot pellets vermelden. |
| --- | --- |

1.

In de gebruiksaanwijzing voor het toevoegingsmiddel en het voormengsel de opslagtemperatuur, de houdbaarheid en de stabiliteit bij verwerking tot pellets vermelden.

| 2. | Voor biggen (gespeend) tot 35 kg. |
| --- | --- |

2.

Voor biggen (gespeend) tot 35 kg.

| 3. | Voor gebruik in mengvoeders die rijk zijn aan niet-zetmeelpolysachariden |
| --- | --- |

3.

Voor gebruik in mengvoeders die rijk zijn aan niet-zetmeelpolysachariden

20 juni 2021

---

(1)  1 XU is de hoeveelheid enzym die bij een temperatuur van 50 °C en een pH van 4,8 1 μmol reducerende suikers (xylose-equivalent) per minuut vrijmaakt uit xylaan van haverkaf.

(2)  1 BGU is de hoeveelheid enzym die bij een temperatuur van 50 °C en een pH van 5,0 1 μmol reducerende suikers (cellobiose-equivalent) per minuut vrijmaakt uit ß-glucaan van gerst.

(3)  1 PGLU is de hoeveelheid enzym die bij een temperatuur van 35 °C en een pH van 4,8 1 μmol reducerende suikers (glucose-equivalent) per minuut vrijmaakt uit polymethylgalacturonzuur (pectinehoudend substraat).

(4)  Nadere bijzonderheden over de analysemethoden zijn te vinden op het volgende adres van het referentielaboratorium: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/10 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/10

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 528/2011 VAN DE COMMISSIE

van 30 mei 2011

betreffende de verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase, geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor gespeende biggen en mestvarkens (vergunninghouder Danisco Animal Nutrition)

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding (1), en met name artikel 9, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De verlening van vergunningen voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de vergunningsgronden en -procedures, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003. |
| --- | --- |

(1)

De verlening van vergunningen voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de vergunningsgronden en -procedures, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003.

| (2) | Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is een aanvraag ingediend voor een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588). De krachtens artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vereiste gegevens en documenten zijn bij de aanvraag verstrekt. |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is een aanvraag ingediend voor een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588). De krachtens artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vereiste gegevens en documenten zijn bij de aanvraag verstrekt.

| (3) | De aanvraag betreft de verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), als toevoegingsmiddel voor diervoeding in de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” voor gespeende biggen en mestvarkens. |
| --- | --- |

(3)

De aanvraag betreft de verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), als toevoegingsmiddel voor diervoeding in de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” voor gespeende biggen en mestvarkens.

| (4) | Voor het gebruik van dat preparaat is bij Verordening (EG) nr. 9/2010 van de Commissie (2) voor tien jaar een vergunning verleend voor mestkippen, legkippen, eenden en mestkalkoenen. |
| --- | --- |

(4)

Voor het gebruik van dat preparaat is bij Verordening (EG) nr. 9/2010 van de Commissie (2) voor tien jaar een vergunning verleend voor mestkippen, legkippen, eenden en mestkalkoenen.

| (5) | Er zijn nieuwe gegevens verstrekt tot staving van de aanvraag tot verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), voor gespeende biggen en mestvarkens. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar advies van 1 februari 2011 (3) geconcludeerd dat endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden geen ongunstige effecten voor de diergezondheid, de menselijke gezondheid of het milieu heeft en dat het gebruik ervan de zoötechnische prestaties kan verbeteren. De EFSA vindt niet dat er behoefte is aan specifieke eisen inzake monitoring na het in de handel brengen. De EFSA heeft ook het verslag over de analysemethode voor het toevoegingsmiddel voor diervoeding geverifieerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde referentielaboratorium voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding was ingediend. |
| --- | --- |

(5)

Er zijn nieuwe gegevens verstrekt tot staving van de aanvraag tot verlening van een vergunning voor endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), voor gespeende biggen en mestvarkens. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar advies van 1 februari 2011 (3) geconcludeerd dat endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden geen ongunstige effecten voor de diergezondheid, de menselijke gezondheid of het milieu heeft en dat het gebruik ervan de zoötechnische prestaties kan verbeteren. De EFSA vindt niet dat er behoefte is aan specifieke eisen inzake monitoring na het in de handel brengen. De EFSA heeft ook het verslag over de analysemethode voor het toevoegingsmiddel voor diervoeding geverifieerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde referentielaboratorium voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding was ingediend.

| (6) | Uit de beoordeling van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), blijkt dat aan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vermelde voorwaarden voor de verlening van een vergunning is voldaan. Het gebruik van dit preparaat zoals gespecificeerd in de bijlage bij deze verordening moet daarom worden toegestaan. |
| --- | --- |

(6)

Uit de beoordeling van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), blijkt dat aan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vermelde voorwaarden voor de verlening van een vergunning is voldaan. Het gebruik van dit preparaat zoals gespecificeerd in de bijlage bij deze verordening moet daarom worden toegestaan.

| (7) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
| --- | --- |

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Voor het in de bijlage gespecificeerde preparaat, dat behoort tot de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” en de functionele groep „verteringsbevorderaars”, wordt onder de in die bijlage vastgestelde voorwaarden een vergunning voor gebruik als toevoegingsmiddel voor diervoeding verleend.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 30 mei 2011.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.

1

(2)  PB L 3 van 7.1.2010, blz. 10.

2

(3)  The EFSA Journal 2011; 9(2):2008.

3

---

BIJLAGE

| Identificatienummer van het toevoegingsmiddel | Naam van de vergunninghouder | Toevoegingsmiddel | Samenstelling, chemische formule, beschrijving, analysemethode | Diersoort of -categorie | Maximumleeftijd | Minimumgehalte | Maximumgehalte | Andere bepalingen | Einde van de vergunningsperiode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Activiteitseenheden/kg volledig diervoeder met een vochtgehalte van 12 % |
| Categorie: zoötechnische toevoegingsmiddelen. Functionele groep: verteringsbevorderaars |
| 4a11 | Danisco Animal Nutrition | Endo-1,4-β-xylanase
  EC 3.2.1.8 | | Samenstelling van het toevoegingsmiddel

  Preparaat van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8)
  geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), met een minimale activiteit van endo-1,4-β-xylanase: 40 000 U (1)/g. |

Identificatienummer van het toevoegingsmiddel

Naam van de vergunninghouder

Toevoegingsmiddel

Samenstelling, chemische formule, beschrijving, analysemethode

Diersoort of -categorie

Maximumleeftijd

Minimumgehalte

Maximumgehalte

Andere bepalingen

Einde van de vergunningsperiode

Activiteitseenheden/kg volledig diervoeder met een vochtgehalte van 12 %

Categorie: zoötechnische toevoegingsmiddelen. Functionele groep: verteringsbevorderaars

4a11

Danisco Animal Nutrition

Endo-1,4-β-xylanase

EC 3.2.1.8

Samenstelling van het toevoegingsmiddel

Preparaat van endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8)

geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588), met een minimale activiteit van endo-1,4-β-xylanase: 40 000 U (1)/g.

| | Karakterisering van de werkzame stof

  Endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588). |
| --- | --- |

Karakterisering van de werkzame stof

Endo-1,4-β-xylanase (EC 3.2.1.8), geproduceerd door Trichoderma reesei (ATCC PTA 5588).

| | Analysemethode
   (2)

  Colorimetrische methode die de in water oplosbare kleurstof meet die door inwerking van endo-1,4-β-xylanase wordt vrijgemaakt uit met azurine vernet tarwearabinoxylaansubstraat. |
| --- | --- |

Analysemethode
   (2)

Colorimetrische methode die de in water oplosbare kleurstof meet die door inwerking van endo-1,4-β-xylanase wordt vrijgemaakt uit met azurine vernet tarwearabinoxylaansubstraat.

Biggen (gespeend) en mestvarkens

2 000 U

—

| 1. | In de gebruiksaanwijzing voor het toevoegingsmiddel en het voormengsel de opslagtemperatuur, de houdbaarheid en de stabiliteit bij verwerking tot pellets vermelden. |
| --- | --- |

1.

In de gebruiksaanwijzing voor het toevoegingsmiddel en het voormengsel de opslagtemperatuur, de houdbaarheid en de stabiliteit bij verwerking tot pellets vermelden.

| 2. | Voor gebruik in voeders die rijk zijn aan zetmeel- en niet-zetmeelpolysachariden. |
| --- | --- |

2.

Voor gebruik in voeders die rijk zijn aan zetmeel- en niet-zetmeelpolysachariden.

| 3. | Voor biggen (gespeend) tot 35 kg. |
| --- | --- |

3.

Voor biggen (gespeend) tot 35 kg.

20 juni 2021

---

(1)  1 U is de hoeveelheid enzym die bij een pH van 5,3 en een temperatuur van 50 °C 0,5 μmol reducerende suikers (uitgedrukt als xylose-equivalent) per minuut vrijmaakt uit vernet haverkafarabinoxylaansubstraat.

(2)  Nadere bijzonderheden over de analysemethoden zijn te vinden op het volgende adres van het referentielaboratorium: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/12 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/12

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 529/2011 VAN DE COMMISSIE

van 30 mei 2011

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1580/2007 met betrekking tot de drempelvolumes voor de toepassing van de aanvullende rechten voor tomaten, abrikozen, citroenen, pruimen, perziken, met inbegrip van nectarines, peren en tafeldruiven

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1), en met name artikel 143, onder b), juncto artikel 4,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (2) voorziet in toezicht op de invoer van de in bijlage XVII bij die verordening genoemde producten. Voor dit toezicht gelden de uitvoeringsbepalingen die zijn vastgesteld in artikel 308 quinquies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (3). |
| --- | --- |

(1)

Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (2) voorziet in toezicht op de invoer van de in bijlage XVII bij die verordening genoemde producten. Voor dit toezicht gelden de uitvoeringsbepalingen die zijn vastgesteld in artikel 308 quinquies van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (3).

| (2) | Met het oog op de toepassing van artikel 5, lid 4, van de in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde gesloten overeenkomst inzake de landbouw (4) en op grond van de meest recente beschikbare gegevens over 2008, 2009 en 2010 moeten de drempelvolumes voor de toepassing van de aanvullende rechten voor tomaten, abrikozen, citroenen, pruimen, perziken, met inbegrip van nectarines, peren en tafeldruiven worden aangepast. |
| --- | --- |

(2)

Met het oog op de toepassing van artikel 5, lid 4, van de in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde gesloten overeenkomst inzake de landbouw (4) en op grond van de meest recente beschikbare gegevens over 2008, 2009 en 2010 moeten de drempelvolumes voor de toepassing van de aanvullende rechten voor tomaten, abrikozen, citroenen, pruimen, perziken, met inbegrip van nectarines, peren en tafeldruiven worden aangepast.

| (3) | Verordening (EG) nr. 1580/2007 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(3)

Verordening (EG) nr. 1580/2007 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (4) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten, |
| --- | --- |

(4)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1580/2007 wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 juni 2011.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 30 mei 2011.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 350 van 31.12.2007, blz. 1.

2

(3)  PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.

3

(4)  PB L 336 van 23.12.1994, blz. 22.

4

---

BIJLAGE

„BIJLAGE XVII

AANVULLENDE INVOERRECHTEN: TITEL IV, HOOFDSTUK II, AFDELING 2

Onverminderd de regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur wordt de tekst van de omschrijving van de goederen als louter indicatief beschouwd. De werkingssfeer van de aanvullende rechten wordt in het kader van deze bijlage bepaald door de draagwijdte van de GN-codes zoals deze bij de vaststelling van de onderhavige verordening bestaan.

| Volgnummer | GN-code | Omschrijving | Toepassingsperiode | Drempelvolume (in ton) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 78.0015 | 0702 00 00 | Tomaten | 1 oktober t/m 31 mei | 481 625 |
| 78.0020 | 1 juni t/m 30 september | 44 251 |
| 78.0065 | 0707 00 05 | Komkommers | 1 mei t/m 31 oktober | 31 289 |
| 78.0075 | 1 november t/m 30 april | 26 583 |
| 78.0085 | 0709 90 80 | Artisjokken | 1 november t/m 30 juni | 17 258 |
| 78.0100 | 0709 90 70 | Courgettes | 1 januari t/m 31 december | 57 955 |
| 78.0110 | 0805 10 20 | Sinaasappelen | 1 december t/m 31 mei | 368 535 |
| 78.0120 | 0805 20 10 | Clementines | 1 november tot eind februari | 175 110 |
| 78.0130 | 0805 20 30
  0805 20 50
  0805 20 70
  0805 20 90 | Mandarijnen (tangerines en satsuma’s daaronder begrepen); wilkings en soortgelijke kruisingen van citrusvruchten | 1 november tot eind februari | 115 625 |
| 78.0155 | 0805 50 10 | Citroenen | 1 juni t/m 31 december | 346 366 |
| 78.0160 | 1 januari t/m 31 mei | 88 090 |
| 78.0170 | 0806 10 10 | Tafeldruiven | 21 juli t/m 20 november | 80 588 |
| 78.0175 | 0808 10 80 | Appelen | 1 januari t/m 31 augustus | 916 384 |
| 78.0180 | 1 september t/m 31 december | 95 396 |
| 78.0220 | 0808 20 50 | Peren | 1 januari t/m 30 april | 229 646 |
| 78.0235 | 1 juli t/m 31 december | 35 541 |
| 78.0250 | 0809 10 00 | Abrikozen | 1 juni t/m 31 juli | 5 794 |
| 78.0265 | 0809 20 95 | Kersen, andere dan zure kersen | 21 mei t/m 10 augustus | 30 783 |
| 78.0270 | 0809 30 | Perziken, nectarines daaronder begrepen | 11 juni t/m 30 september | 5 613 |
| 78.0280 | 0809 40 05 | Pruimen | 11 juni t/m 30 september | 10 293” |

Volgnummer

GN-code

Omschrijving

Toepassingsperiode

Drempelvolume (in ton)

78.0015

0702 00 00

Tomaten

1 oktober t/m 31 mei

481 625

78.0020

1 juni t/m 30 september

44 251

78.0065

0707 00 05

Komkommers

1 mei t/m 31 oktober

31 289

78.0075

1 november t/m 30 april

26 583

78.0085

0709 90 80

Artisjokken

1 november t/m 30 juni

17 258

78.0100

0709 90 70

Courgettes

1 januari t/m 31 december

57 955

78.0110

0805 10 20

Sinaasappelen

1 december t/m 31 mei

368 535

78.0120

0805 20 10

Clementines

1 november tot eind februari

175 110

78.0130

0805 20 30

0805 20 50

0805 20 70

0805 20 90

Mandarijnen (tangerines en satsuma’s daaronder begrepen); wilkings en soortgelijke kruisingen van citrusvruchten

1 november tot eind februari

115 625

78.0155

0805 50 10

Citroenen

1 juni t/m 31 december

346 366

78.0160

1 januari t/m 31 mei

88 090

78.0170

0806 10 10

Tafeldruiven

21 juli t/m 20 november

80 588

78.0175

0808 10 80

Appelen

1 januari t/m 31 augustus

916 384

78.0180

1 september t/m 31 december

95 396

78.0220

0808 20 50

Peren

1 januari t/m 30 april

229 646

78.0235

1 juli t/m 31 december

35 541

78.0250

0809 10 00

Abrikozen

1 juni t/m 31 juli

5 794

78.0265

0809 20 95

Kersen, andere dan zure kersen

21 mei t/m 10 augustus

30 783

78.0270

0809 30

Perziken, nectarines daaronder begrepen

11 juni t/m 30 september

5 613

78.0280

0809 40 05

Pruimen

11 juni t/m 30 september

10 293”

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/14 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/14

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 530/2011 VAN DE COMMISSIE

van 30 mei 2011

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gezien Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (2), en met name artikel 138, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

Bij Verordening (EG) nr. 1580/2007 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XV, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 138 van Verordening (EG) nr. 1580/2007 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 31 mei 2011.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 30 mei 2011.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 350 van 31.12.2007, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | AL | 64,0 |
| MA | 133,3 |
| TR | 67,3 |
| ZZ | 88,2 |
| 0707 00 05 | AL | 31,8 |
| MK | 28,2 |
| TR | 111,1 |
| ZZ | 57,0 |
| 0709 90 70 | MA | 86,8 |
| TR | 122,2 |
| ZZ | 104,5 |
| 0709 90 80 | EC | 23,2 |
| ZZ | 23,2 |
| 0805 10 20 | EG | 57,8 |
| IL | 54,0 |
| MA | 49,7 |
| TR | 74,4 |
| ZZ | 59,0 |
| 0805 50 10 | AR | 72,2 |
| TR | 68,8 |
| ZA | 127,2 |
| ZZ | 89,4 |
| 0808 10 80 | AR | 98,2 |
| BR | 79,0 |
| CA | 129,0 |
| CL | 79,0 |
| CN | 95,4 |
| CR | 69,1 |
| NZ | 112,2 |
| US | 102,6 |
| UY | 96,7 |
| ZA | 87,0 |
| ZZ | 94,8 |
| 0809 20 95 | US | 384,8 |
| ZZ | 384,8 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

AL

64,0

MA

133,3

TR

67,3

ZZ

88,2

0707 00 05

AL

31,8

MK

28,2

TR

111,1

ZZ

57,0

0709 90 70

MA

86,8

TR

122,2

ZZ

104,5

0709 90 80

EC

23,2

ZZ

23,2

0805 10 20

EG

57,8

IL

54,0

MA

49,7

TR

74,4

ZZ

59,0

0805 50 10

AR

72,2

TR

68,8

ZA

127,2

ZZ

89,4

0808 10 80

AR

98,2

BR

79,0

CA

129,0

CL

79,0

CN

95,4

CR

69,1

NZ

112,2

US

102,6

UY

96,7

ZA

87,0

ZZ

94,8

0809 20 95

US

384,8

ZZ

384,8

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

BESLUITEN

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/16 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/16

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 26 januari 2011

betreffende de steunregelingen C 50/07 (ex N 894/06) die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten en collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten ter dekking van het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 267)

(Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

(Voor de EER relevante tekst)

(2011/319/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea (1),

Na de belanghebbenden overeenkomstig het genoemde artikel te hebben verzocht hun opmerkingen te maken (2), en gezien deze opmerkingen,

Overwegende hetgeen volgt:

I.   PROCEDURE

| (1) | Bij brief van 28 december 2006 heeft Frankrijk steunregelingen bij de Commissie aangemeld ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten zoals bedoeld in het „projet de loi de finances rectificative” (ontwerp van wet tot wijziging van de begroting) voor 2006. De bepalingen van deze regelingen zijn opgenomen in artikel 88 van de „Loi de finances rectificative” voor 2006 nr. 2006-1771 van 30 december 2006 (3). Frankrijk heeft de Commissie bij brieven van 26 februari, 11 mei en 18 september 2007 aanvullende inlichtingen verstrekt. |
| --- | --- |

(1)

Bij brief van 28 december 2006 heeft Frankrijk steunregelingen bij de Commissie aangemeld ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten zoals bedoeld in het „projet de loi de finances rectificative” (ontwerp van wet tot wijziging van de begroting) voor 2006. De bepalingen van deze regelingen zijn opgenomen in artikel 88 van de „Loi de finances rectificative” voor 2006 nr. 2006-1771 van 30 december 2006 (3). Frankrijk heeft de Commissie bij brieven van 26 februari, 11 mei en 18 september 2007 aanvullende inlichtingen verstrekt.

| (2) | Bij brief van 13 november 2007 heeft de Commissie Frankrijk in kennis gesteld van haar besluit om de formele onderzoekprocedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag (VWEU) ten aanzien van deze steunregelingen in te leiden. |
| --- | --- |

(2)

Bij brief van 13 november 2007 heeft de Commissie Frankrijk in kennis gesteld van haar besluit om de formele onderzoekprocedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag (VWEU) ten aanzien van deze steunregelingen in te leiden.

| (3) | Het besluit van de Commissie om de formele onderzoekprocedure in te leiden is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (4). De Commissie heeft belanghebbenden verzocht hun opmerkingen over de betrokken steunregelingen te maken. |
| --- | --- |

(3)

Het besluit van de Commissie om de formele onderzoekprocedure in te leiden is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie
   (4). De Commissie heeft belanghebbenden verzocht hun opmerkingen over de betrokken steunregelingen te maken.

| (4) | Frankrijk heeft zijn opmerkingen over het besluit tot inleiding van de procedure bij brief van 21 december 2007 toegezonden. |
| --- | --- |

(4)

Frankrijk heeft zijn opmerkingen over het besluit tot inleiding van de procedure bij brief van 21 december 2007 toegezonden.

| (5) | De Commissie heeft van verscheidene belanghebbenden opmerkingen over deze zaak ontvangen. Zij heeft deze aan Frankrijk voor commentaar doorgezonden, en Frankrijk heeft hierop bij brief van 8 mei 2008 gereageerd. |
| --- | --- |

(5)

De Commissie heeft van verscheidene belanghebbenden opmerkingen over deze zaak ontvangen. Zij heeft deze aan Frankrijk voor commentaar doorgezonden, en Frankrijk heeft hierop bij brief van 8 mei 2008 gereageerd.

| (6) | Frankrijk heeft de Commissie bij brief van 31 oktober 2008 aanvullende inlichtingen verstrekt. |
| --- | --- |

(6)

Frankrijk heeft de Commissie bij brief van 31 oktober 2008 aanvullende inlichtingen verstrekt.

| (7) | Enkele belanghebbenden hebben in de loop van februari 2009 bijkomende informatie aan de Commissie verschaft. |
| --- | --- |

(7)

Enkele belanghebbenden hebben in de loop van februari 2009 bijkomende informatie aan de Commissie verschaft.

| (8) | Na een bijeenkomst tussen de diensten van de Commissie en de Franse autoriteiten op 2 juni 2009 hebben de Franse autoriteiten toegezegd te zullen onderzoeken of bepaalde wijzigingen in de aangemelde regelingen zouden kunnen worden aangebracht, en de resultaten van dit onderzoek zo spoedig mogelijk aan de diensten van de Commissie te doen toekomen. |
| --- | --- |

(8)

Na een bijeenkomst tussen de diensten van de Commissie en de Franse autoriteiten op 2 juni 2009 hebben de Franse autoriteiten toegezegd te zullen onderzoeken of bepaalde wijzigingen in de aangemelde regelingen zouden kunnen worden aangebracht, en de resultaten van dit onderzoek zo spoedig mogelijk aan de diensten van de Commissie te doen toekomen.

| (9) | Bij brief van 22 september 2009 heeft de Commissie Frankrijk een termijn van 20 werkdagen toegekend om de resultaten van zijn onderzoek mee te delen. |
| --- | --- |

(9)

Bij brief van 22 september 2009 heeft de Commissie Frankrijk een termijn van 20 werkdagen toegekend om de resultaten van zijn onderzoek mee te delen.

| (10) | Bij brief van 3 november 2009 hebben de Franse autoriteiten verzocht om opschorting van de formele onderzoekprocedure tot 1 april 2010. |
| --- | --- |

(10)

Bij brief van 3 november 2009 hebben de Franse autoriteiten verzocht om opschorting van de formele onderzoekprocedure tot 1 april 2010.

| (11) | Op 17 november 2009 heeft de Commissie, op grond van de Code voor goede praktijken bij staatssteunprocedures (5), ingestemd met de opschorting van de formele onderzoekprocedure tot 1 april 2010 om Frankrijk in staat te stellen het wetsontwerp aan te passen en de nodige raadplegingen te houden. |
| --- | --- |

(11)

Op 17 november 2009 heeft de Commissie, op grond van de Code voor goede praktijken bij staatssteunprocedures (5), ingestemd met de opschorting van de formele onderzoekprocedure tot 1 april 2010 om Frankrijk in staat te stellen het wetsontwerp aan te passen en de nodige raadplegingen te houden.

| (12) | Bij brief van 26 april 2010 hebben de Franse autoriteiten de Commissie meegedeeld dat zij op 17 mei mogelijk een gewijzigde ontwerpregeling zou ontvangen. |
| --- | --- |

(12)

Bij brief van 26 april 2010 hebben de Franse autoriteiten de Commissie meegedeeld dat zij op 17 mei mogelijk een gewijzigde ontwerpregeling zou ontvangen.

| (13) | Bij brief van 27 mei 2010 hebben de Franse autoriteiten inlichtingen aan de Commissie gezonden, zonder evenwel wijzigingen in de aangemelde regelingen aan te brengen. |
| --- | --- |

(13)

Bij brief van 27 mei 2010 hebben de Franse autoriteiten inlichtingen aan de Commissie gezonden, zonder evenwel wijzigingen in de aangemelde regelingen aan te brengen.

II.   GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE STEUNREGELINGEN

| (14) | Het besluit tot inleiding van de procedure heeft betrekking op twee onderscheiden belastingmaatregelen: |
| --- | --- |

(14)

Het besluit tot inleiding van de procedure heeft betrekking op twee onderscheiden belastingmaatregelen:

| (15) | De eerste aangemelde maatregel betreft een regeling inzake de vrijstelling van vennootschapsbelasting, ingevoerd bij artikel 207-2 van de Code général des impôts (algemene belastingwet — hierna „CGI” genoemd), en inzake de vrijstelling van de contribution économique territoriale (6) (artikel 1461-1o CGI) (hierna „economische territoriale bijdrage” genoemd), voor activiteiten in verband met het beheer van bepaalde zogenaamde „solidaire en verantwoordelijke” (solidaires et responsables) ziekteverzekeringsovereenkomsten. Deze vrijstellingen gelden voor alle organen die dergelijke overeenkomsten sluiten: mutuelles (onderlinge waarborgmaatschappijen) en unions (verenigingen van onderlinge maatschappijen) die onder de Code de la mutualité (ziekenfondswet) vallen, institutions de prévoyance (voorzorgsinstellingen) die onder titel III van boek IX van de Code de la sécurité sociale (socialezekerheidswet) of onder boek VII van de Code rural (landbouwwet) vallen, evenals alle verzekeringsondernemingen waarop de Code des assurances (verzekeringswet) van toepassing is. |
| --- | --- |

(15)

De eerste aangemelde maatregel betreft een regeling inzake de vrijstelling van vennootschapsbelasting, ingevoerd bij artikel 207-2 van de Code général des impôts (algemene belastingwet — hierna „CGI” genoemd), en inzake de vrijstelling van de contribution économique territoriale (6) (artikel 1461-1o CGI) (hierna „economische territoriale bijdrage” genoemd), voor activiteiten in verband met het beheer van bepaalde zogenaamde „solidaire en verantwoordelijke” (solidaires et responsables) ziekteverzekeringsovereenkomsten. Deze vrijstellingen gelden voor alle organen die dergelijke overeenkomsten sluiten: mutuelles (onderlinge waarborgmaatschappijen) en unions (verenigingen van onderlinge maatschappijen) die onder de Code de la mutualité (ziekenfondswet) vallen, institutions de prévoyance (voorzorgsinstellingen) die onder titel III van boek IX van de Code de la sécurité sociale (socialezekerheidswet) of onder boek VII van de Code rural (landbouwwet) vallen, evenals alle verzekeringsondernemingen waarop de Code des assurances (verzekeringswet) van toepassing is.

| (16) | Het voornaamste doel van deze maatregel is om, door de ontwikkeling van dit soort overeenkomsten, de mate waarin de Franse bevolking door een aanvullende ziektekostenverzekering gedekt is, uit te breiden. Daarmee zou de maatregel een aanvulling vormen op de regeling inzake vrijstelling van de belasting voor verzekeringsovereenkomsten die reeds op dit soort overeenkomsten van toepassing is, en die door de Commissie bij besluiten van 2 juni 2004 (7) en van 29 oktober 2010 (8) is goedgekeurd. |
| --- | --- |

(16)

Het voornaamste doel van deze maatregel is om, door de ontwikkeling van dit soort overeenkomsten, de mate waarin de Franse bevolking door een aanvullende ziektekostenverzekering gedekt is, uit te breiden. Daarmee zou de maatregel een aanvulling vormen op de regeling inzake vrijstelling van de belasting voor verzekeringsovereenkomsten die reeds op dit soort overeenkomsten van toepassing is, en die door de Commissie bij besluiten van 2 juni 2004 (7) en van 29 oktober 2010 (8) is goedgekeurd.

| (17) | De ziekteverzekeringsovereenkomsten waarop deze vrijstellingsregeling betrekking heeft, zijn in 2001 in Frankrijk geïntroduceerd (9). Het betreft enerzijds overeenkomsten betreffende collectieve verzekering met verplichte aansluiting, en anderzijds overeenkomsten betreffende individuele en collectieve verzekering met facultatieve aansluiting. |
| --- | --- |

(17)

De ziekteverzekeringsovereenkomsten waarop deze vrijstellingsregeling betrekking heeft, zijn in 2001 in Frankrijk geïntroduceerd (9). Het betreft enerzijds overeenkomsten betreffende collectieve verzekering met verplichte aansluiting, en anderzijds overeenkomsten betreffende individuele en collectieve verzekering met facultatieve aansluiting.

| (18) | Om voor de vrijstelling in aanmerking te komen moeten deze overeenkomsten met name aan de volgende voorwaarden voldoen:






  — | het verzekeringsorgaan mag geen medische informatie van de verzekerde eisen bij het sluiten van facultatieve overeenkomsten; |
| --- | --- | --- |

(18)

Om voor de vrijstelling in aanmerking te komen moeten deze overeenkomsten met name aan de volgende voorwaarden voldoen:

—

het verzekeringsorgaan mag geen medische informatie van de verzekerde eisen bij het sluiten van facultatieve overeenkomsten;

| — | het bedrag van de bijdragen of premies wordt niet vastgesteld op grond van de gezondheidstoestand van de verzekerde; |
| --- | --- |

—

het bedrag van de bijdragen of premies wordt niet vastgesteld op grond van de gezondheidstoestand van de verzekerde;

| — | de toegekende waarborgen moeten prestaties omvatten met betrekking tot ziektepreventie, raadplegingen van de huisarts en de door hem voorgeschreven geneesmiddelen; |
| --- | --- |

—

de toegekende waarborgen moeten prestaties omvatten met betrekking tot ziektepreventie, raadplegingen van de huisarts en de door hem voorgeschreven geneesmiddelen;

| — | de toegekende waarborgen mogen niet de patiëntenbijdrage aan de medische kosten omvatten die ten laste van de verzekerde kunnen komen hetzij omdat het voor bepaalde handelingen of raadplegingen vastgestelde tarief is overschreden, hetzij omdat er geen vaste huisarts is gekozen. |
| --- | --- |

—

de toegekende waarborgen mogen niet de patiëntenbijdrage aan de medische kosten omvatten die ten laste van de verzekerde kunnen komen hetzij omdat het voor bepaalde handelingen of raadplegingen vastgestelde tarief is overschreden, hetzij omdat er geen vaste huisarts is gekozen.

| (19) | Om voor de preferentiële regeling in aanmerking te komen, moeten de verzekeringsorganen bovendien de drempels in aanmerking nemen betreffende het aantal solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten in hun gehele portefeuille van ziekteverzekeringsovereenkomsten. Deze drempels lopen uiteen naargelang van de aard van de overeenkomsten:






  — | overeenkomsten inzake individuele en collectieve verzekering met facultatieve aansluiting:
  Deze overeenkomsten moeten 150 000 personen omvatten of een (bij decreet vastgesteld) minimumaandeel van 80 à 90 % van het geheel van verzekeringnemers en deelnemers aan de overeenkomsten betreffende individuele en collectieve activiteiten met facultatieve aansluiting van het verzekeringsorgaan (10); |
| --- | --- | --- |

(19)

Om voor de preferentiële regeling in aanmerking te komen, moeten de verzekeringsorganen bovendien de drempels in aanmerking nemen betreffende het aantal solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten in hun gehele portefeuille van ziekteverzekeringsovereenkomsten. Deze drempels lopen uiteen naargelang van de aard van de overeenkomsten:

—

overeenkomsten inzake individuele en collectieve verzekering met facultatieve aansluiting:

Deze overeenkomsten moeten 150 000 personen omvatten of een (bij decreet vastgesteld) minimumaandeel van 80 à 90 % van het geheel van verzekeringnemers en deelnemers aan de overeenkomsten betreffende individuele en collectieve activiteiten met facultatieve aansluiting van het verzekeringsorgaan (10);

| — | overeenkomsten betreffende collectieve verzekering met verplichte aansluiting:
  Deze overeenkomsten moeten 120 000 personen omvatten of een (bij decreet vastgesteld) minimumaandeel van 90 à 95 % van het geheel van verzekeringnemers en deelnemers aan met het verzekeringsorgaan gesloten overeenkomsten betreffende individuele en collectieve verzekering met verplichte aansluiting (11). |
| --- | --- |

—

overeenkomsten betreffende collectieve verzekering met verplichte aansluiting:

Deze overeenkomsten moeten 120 000 personen omvatten of een (bij decreet vastgesteld) minimumaandeel van 90 à 95 % van het geheel van verzekeringnemers en deelnemers aan met het verzekeringsorgaan gesloten overeenkomsten betreffende individuele en collectieve verzekering met verplichte aansluiting (11).

| (20) | Ten slotte moeten de begunstigde verzekeringsorganen eveneens aan ten minste één van de volgende voorwaarden voldoen:






  — | zij moeten, naar gelang van de maatschappelijke situatie van de verzekeringnemers en deelnemende leden, gedifferentieerde tarieven of een overname van de verzekeringsbijdragen aanbieden; |
| --- | --- | --- |

(20)

Ten slotte moeten de begunstigde verzekeringsorganen eveneens aan ten minste één van de volgende voorwaarden voldoen:

—

zij moeten, naar gelang van de maatschappelijke situatie van de verzekeringnemers en deelnemende leden, gedifferentieerde tarieven of een overname van de verzekeringsbijdragen aanbieden;

| — | de deelnemende leden en verzekeringnemers die steun ontvangen voor de aankoop van een aanvullende ziekteverzekering (12) maken ten minste 3 à 6 % uit van het totale aantal deelnemers of verzekeringnemers van ziekteverzekeringsovereenkomsten in het kader van individuele en collectieve verzekering met facultatieve aansluiting die met het verzekeringsorgaan zijn gesloten (13); |
| --- | --- |

—

de deelnemende leden en verzekeringnemers die steun ontvangen voor de aankoop van een aanvullende ziekteverzekering (12) maken ten minste 3 à 6 % uit van het totale aantal deelnemers of verzekeringnemers van ziekteverzekeringsovereenkomsten in het kader van individuele en collectieve verzekering met facultatieve aansluiting die met het verzekeringsorgaan zijn gesloten (13);

| — | personen boven de 65 jaar maken ten minste 15 à 20 % uit van het totale aantal deelnemende leden of verzekeringnemers van de met het verzekeringsorgaan gesloten ziekteverzekeringsovereenkomsten (14); |
| --- | --- |

—

personen boven de 65 jaar maken ten minste 15 à 20 % uit van het totale aantal deelnemende leden of verzekeringnemers van de met het verzekeringsorgaan gesloten ziekteverzekeringsovereenkomsten (14);

| — | personen onder de 25 jaar maken ten minste 28 à 35 % uit van het totale aantal personen dat een ziekteverzekeringsovereenkomst met het verzekeringsorgaan heeft gesloten (15). |
| --- | --- |

—

personen onder de 25 jaar maken ten minste 28 à 35 % uit van het totale aantal personen dat een ziekteverzekeringsovereenkomst met het verzekeringsorgaan heeft gesloten (15).

| (21) | Volgens de Franse autoriteiten verplichten deze laatste criteria tot een spreiding van het lidmaatschap over alle tariefcategorieën en generaties, en vereisen zij dat een minimumniveau van daadwerkelijke solidariteit tot stand wordt gebracht. Zij beogen de verspreiding van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten alsmede de verzekeringsdekking van de gehele bevolking te bevorderen, met name door de opname van een aanzienlijk percentage jongeren en ouderen, de twee categorieën die wegens gebrek aan middelen (jongeren) of potentiële kosten (ouderen) de meeste moeite hebben om een (aanvullende) ziekteverzekering af te sluiten. |
| --- | --- |

(21)

Volgens de Franse autoriteiten verplichten deze laatste criteria tot een spreiding van het lidmaatschap over alle tariefcategorieën en generaties, en vereisen zij dat een minimumniveau van daadwerkelijke solidariteit tot stand wordt gebracht. Zij beogen de verspreiding van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten alsmede de verzekeringsdekking van de gehele bevolking te bevorderen, met name door de opname van een aanzienlijk percentage jongeren en ouderen, de twee categorieën die wegens gebrek aan middelen (jongeren) of potentiële kosten (ouderen) de meeste moeite hebben om een (aanvullende) ziekteverzekering af te sluiten.

| (22) | Verder schrijft de regeling voor dat deze criteria op het niveau van groepen personen worden beoordeeld, op grond van hun in Frankrijk belastbare activiteiten. Met deze bepaling moet worden voorkomen dat de regeling wordt omzeild of dat constructies worden bedacht waarbij dit soort risico’s binnen enkele ad hoc-structuren worden geconcentreerd, in strijd met de doelstelling van onderlinge waarborg. |
| --- | --- |

(22)

Verder schrijft de regeling voor dat deze criteria op het niveau van groepen personen worden beoordeeld, op grond van hun in Frankrijk belastbare activiteiten. Met deze bepaling moet worden voorkomen dat de regeling wordt omzeild of dat constructies worden bedacht waarbij dit soort risico’s binnen enkele ad hoc-structuren worden geconcentreerd, in strijd met de doelstelling van onderlinge waarborg.

| (23) | Volgens de Franse autoriteiten hebben al deze voorwaarden ten doel de verzekeringsorganen ertoe aan te zetten de verspreiding van deze overeenkomsten te bevorderen, deel te nemen aan de totstandbrenging van een universele basisverzekering en aanvullende verzekering voor ziektekosten en de gehele bevolking een aanvullende ziektekostenverzekering te bieden met gecontroleerde tariefvoorwaarden. Zij zijn met name bedoeld ten voordele van personen die, wegens hun gezondheidstoestand of financiële omstandigheden, niet op individuele basis over een verzekeringsdekking kunnen beschikken. |
| --- | --- |

(23)

Volgens de Franse autoriteiten hebben al deze voorwaarden ten doel de verzekeringsorganen ertoe aan te zetten de verspreiding van deze overeenkomsten te bevorderen, deel te nemen aan de totstandbrenging van een universele basisverzekering en aanvullende verzekering voor ziektekosten en de gehele bevolking een aanvullende ziektekostenverzekering te bieden met gecontroleerde tariefvoorwaarden. Zij zijn met name bedoeld ten voordele van personen die, wegens hun gezondheidstoestand of financiële omstandigheden, niet op individuele basis over een verzekeringsdekking kunnen beschikken.

| (24) | De inwerkingtreding van deze fiscale maatregelen, die oorspronkelijk was voorzien voor 1 januari 2008 wat de vrijstelling van vennootschapsbelasting betreft en het belastingjaar 2010 wat de vrijstelling van de territoriale economische bijdrage betreft, is in afwachting van de goedkeuring van de betrokken regelingen door de Commissie uitgesteld tot respectievelijk 1 januari 2012 en het belastingjaar 2013. |
| --- | --- |

(24)

De inwerkingtreding van deze fiscale maatregelen, die oorspronkelijk was voorzien voor 1 januari 2008 wat de vrijstelling van vennootschapsbelasting betreft en het belastingjaar 2010 wat de vrijstelling van de territoriale economische bijdrage betreft, is in afwachting van de goedkeuring van de betrokken regelingen door de Commissie uitgesteld tot respectievelijk 1 januari 2012 en het belastingjaar 2013.

| (25) | Deze tweede belastingmaatregel staat verzekeringsorganen toe gebruik te maken van de belastingaftrek voor toevoegingen aan egalisatievoorzieningen met betrekking tot bepaalde collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten (artikel 39 quinquies GD CGI), bovenop de aftrek die volgens de normale regeling (artikel 39 quinquies GB) voor dergelijke voorzieningen geldt. |
| --- | --- |

(25)

Deze tweede belastingmaatregel staat verzekeringsorganen toe gebruik te maken van de belastingaftrek voor toevoegingen aan egalisatievoorzieningen met betrekking tot bepaalde collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten (artikel 39 quinquies GD CGI), bovenop de aftrek die volgens de normale regeling (artikel 39 quinquies GB) voor dergelijke voorzieningen geldt.

| (26) | De vorming van een technische egalisatievoorziening (16) is in de boekhoudkundige en prudentiële regelgeving betreffende verzekeringsorganen vastgelegd. In artikel 30 van Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (17) wordt de egalisatievoorziening als volgt gedefinieerd: „de egalisatievoorziening omvat alle bedragen die overeenkomstig wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen worden gereserveerd om schommelingen in de schadequoten in de komende jaren te egaliseren of bijzondere risico’s te dekken”. |
| --- | --- |

(26)

De vorming van een technische egalisatievoorziening (16) is in de boekhoudkundige en prudentiële regelgeving betreffende verzekeringsorganen vastgelegd. In artikel 30 van Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (17) wordt de egalisatievoorziening als volgt gedefinieerd: „de egalisatievoorziening omvat alle bedragen die overeenkomstig wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen worden gereserveerd om schommelingen in de schadequoten in de komende jaren te egaliseren of bijzondere risico’s te dekken”.

| (27) | In het onderhavige geval is de egalisatievoorziening bedoeld om het hoofd te bieden aan fluctuaties van de schadelast bij collectieve verzekeringen ter dekking van risico’s inzake overlijden of lichamelijk letsel (arbeidsongeschiktheid en invaliditeit). Deze fluctuaties in de resultaten (van het ene op het andere boekjaar) kunnen verband houden met het verschil tussen de daadwerkelijke uitvoering van de waarborgen die in de verzekeringsovereenkomsten zijn vastgelegd en de hypothesen inzake de na te komen waarborgverplichtingen waarvan bij de vaststelling van de premietarieven werd uitgegaan. Dankzij deze voorziening kunnen de uit de betrokken verzekeringsovereenkomsten voortvloeiende technische resultaten gelijkmatig worden gespreid ten einde aanzienlijke fluctuaties van de schadelast, die mogelijk pas in een later stadium aan het licht komen, te kunnen opvangen. |
| --- | --- |

(27)

In het onderhavige geval is de egalisatievoorziening bedoeld om het hoofd te bieden aan fluctuaties van de schadelast bij collectieve verzekeringen ter dekking van risico’s inzake overlijden of lichamelijk letsel (arbeidsongeschiktheid en invaliditeit). Deze fluctuaties in de resultaten (van het ene op het andere boekjaar) kunnen verband houden met het verschil tussen de daadwerkelijke uitvoering van de waarborgen die in de verzekeringsovereenkomsten zijn vastgelegd en de hypothesen inzake de na te komen waarborgverplichtingen waarvan bij de vaststelling van de premietarieven werd uitgegaan. Dankzij deze voorziening kunnen de uit de betrokken verzekeringsovereenkomsten voortvloeiende technische resultaten gelijkmatig worden gespreid ten einde aanzienlijke fluctuaties van de schadelast, die mogelijk pas in een later stadium aan het licht komen, te kunnen opvangen.

| (28) | Volgens de Franse autoriteiten sluit de nieuwe egalisatievoorziening bedoeld in artikel 39 quinquies GD aan bij de algemene doelstelling om het aanbod van voorzorgsverzekeringen door verzekeringsorganen, welke door middel van een zogenoemde „aanwijzingsprocedure” („procédure de désignation”) worden afgesloten, uit te breiden en te verbeteren. Het betreft aanvullende collectieve verzekeringen op basis van voor één of meer bedrijfstakken geldende collectieve overeenkomsten, bedrijfsakkoorden of werkgeversbesluiten in het kader waarvan het verzekeringsorgaan door de sociale partners wordt aangewezen („aanwijzingsprocedure”). Deze aanwijzing brengt voor het aangewezen orgaan de verplichting met zich om de voorwaarden van de overeenkomst die op basis van onderhandelingen met de sociale partners zijn vastgesteld (18) (met inbegrip van de voorwaarden inzake tarifaire aanpassingen) in acht te nemen. De aanwijzing geldt voor een periode van maximaal vijf jaar, aan het eind waarvan het aangewezen orgaan opnieuw aan een onderzoek moet worden onderworpen. Overeenkomsten met een aanwijzingsclausule die op bedrijfstakniveau door middel van een overeenkomst tussen de sociale partners tot stand zijn gekomen, worden door de voor de sociale zekerheid verantwoordelijke minister steeds algemeen verbindend verklaard. De overeenkomsten zijn vervolgens van rechtswege van toepassing op alle werknemers en oud-werknemers van de bedrijfstak evenals op hun rechthebbenden (ongeacht hun gezondheidstoestand en hun leeftijd), en hun werkgevers zijn verplicht deze overeenkomsten te ondertekenen en zich bij het aangewezen orgaan aan te sluiten (19). |
| --- | --- |

(28)

Volgens de Franse autoriteiten sluit de nieuwe egalisatievoorziening bedoeld in artikel 39 quinquies GD aan bij de algemene doelstelling om het aanbod van voorzorgsverzekeringen door verzekeringsorganen, welke door middel van een zogenoemde „aanwijzingsprocedure” („procédure de désignation”) worden afgesloten, uit te breiden en te verbeteren. Het betreft aanvullende collectieve verzekeringen op basis van voor één of meer bedrijfstakken geldende collectieve overeenkomsten, bedrijfsakkoorden of werkgeversbesluiten in het kader waarvan het verzekeringsorgaan door de sociale partners wordt aangewezen („aanwijzingsprocedure”). Deze aanwijzing brengt voor het aangewezen orgaan de verplichting met zich om de voorwaarden van de overeenkomst die op basis van onderhandelingen met de sociale partners zijn vastgesteld (18) (met inbegrip van de voorwaarden inzake tarifaire aanpassingen) in acht te nemen. De aanwijzing geldt voor een periode van maximaal vijf jaar, aan het eind waarvan het aangewezen orgaan opnieuw aan een onderzoek moet worden onderworpen. Overeenkomsten met een aanwijzingsclausule die op bedrijfstakniveau door middel van een overeenkomst tussen de sociale partners tot stand zijn gekomen, worden door de voor de sociale zekerheid verantwoordelijke minister steeds algemeen verbindend verklaard. De overeenkomsten zijn vervolgens van rechtswege van toepassing op alle werknemers en oud-werknemers van de bedrijfstak evenals op hun rechthebbenden (ongeacht hun gezondheidstoestand en hun leeftijd), en hun werkgevers zijn verplicht deze overeenkomsten te ondertekenen en zich bij het aangewezen orgaan aan te sluiten (19).

| (29) | Volgens de Franse autoriteiten kan door de aanwijzing een gunstiger verhouding tussen bijdragen en verzekeringsdekking van het aangewezen orgaan worden verkregen en kunnen alle werknemers van een economische sector toegang krijgen tot hetzelfde dekkingsniveau, ongeacht de omvang van de onderneming waartoe zij behoren. De aanwijzing zou bovendien een geregelde herevaluatie met zich brengen van de wijze waarop voor de onderlinge dekking van de risico’s wordt gezorgd en van de wijze waarop het betrokken orgaan wordt aangewezen. |
| --- | --- |

(29)

Volgens de Franse autoriteiten kan door de aanwijzing een gunstiger verhouding tussen bijdragen en verzekeringsdekking van het aangewezen orgaan worden verkregen en kunnen alle werknemers van een economische sector toegang krijgen tot hetzelfde dekkingsniveau, ongeacht de omvang van de onderneming waartoe zij behoren. De aanwijzing zou bovendien een geregelde herevaluatie met zich brengen van de wijze waarop voor de onderlinge dekking van de risico’s wordt gezorgd en van de wijze waarop het betrokken orgaan wordt aangewezen.

| (30) | Dankzij deze maatregel zouden tevens de tarieven en de kwaliteit van de prestaties, ten voordele van de individuele consument, beter kunnen worden gecontroleerd wanneer zich ernstige schadegevallen voordoen, zoals invaliditeit, arbeidsongeschiktheid of overlijden, die voor de verzekerde of zijn familie verstrekkende sociale en financiële gevolgen hebben (bijkomende uitgaven, verlies van inkomsten, sociale uitsluiting, enz.). |
| --- | --- |

(30)

Dankzij deze maatregel zouden tevens de tarieven en de kwaliteit van de prestaties, ten voordele van de individuele consument, beter kunnen worden gecontroleerd wanneer zich ernstige schadegevallen voordoen, zoals invaliditeit, arbeidsongeschiktheid of overlijden, die voor de verzekerde of zijn familie verstrekkende sociale en financiële gevolgen hebben (bijkomende uitgaven, verlies van inkomsten, sociale uitsluiting, enz.).

| (31) | Het vormen van voorzieningen ten behoeve van de in het kader van een aanwijzingsprocedure afgesloten overlijdens-, invaliditeits- en arbeidsongeschiktheidsverzekering is meer in het bijzonder bedoeld om de aangewezen verzekeringsorganen in staat te stellen:






  — | de tekorten voor hun rekening te nemen die bij dit soort overeenkomsten kunnen ontstaan, ten opzichte van de oorspronkelijk verwachte gemiddelde afwijking, hetzij als gevolg van gebeurtenissen die de schadelast beïnvloeden (bedragen en aantallen), hetzij door een verschuiving van het risico (verandering van de gegevens op basis waarvan de oorspronkelijke tarieven waren vastgesteld); |
| --- | --- | --- |

(31)

Het vormen van voorzieningen ten behoeve van de in het kader van een aanwijzingsprocedure afgesloten overlijdens-, invaliditeits- en arbeidsongeschiktheidsverzekering is meer in het bijzonder bedoeld om de aangewezen verzekeringsorganen in staat te stellen:

—

de tekorten voor hun rekening te nemen die bij dit soort overeenkomsten kunnen ontstaan, ten opzichte van de oorspronkelijk verwachte gemiddelde afwijking, hetzij als gevolg van gebeurtenissen die de schadelast beïnvloeden (bedragen en aantallen), hetzij door een verschuiving van het risico (verandering van de gegevens op basis waarvan de oorspronkelijke tarieven waren vastgesteld);

| — | het eigen vermogen en de solvabiliteitsmarge van de organen die deze verzekeringen aanbieden te verbeteren door de vorming van een bijzondere voorziening. |
| --- | --- |

—

het eigen vermogen en de solvabiliteitsmarge van de organen die deze verzekeringen aanbieden te verbeteren door de vorming van een bijzondere voorziening.

| (32) | In de praktijk mag de jaarlijkse toevoeging aan de voorziening slechts in mindering worden gebracht binnen de grenzen van de technische winst (20) uit de betrokken verzekeringsactiviteiten. Het totaalbedrag van de voorziening mag niet hoger zijn dan 130 % van het totale bedrag van de verzekeringsbijdragen die betrekking hebben op al deze activiteiten die in de loop van het boekjaar hebben plaatsgevonden. De voorziening wordt gebruikt ter compensatie van de negatieve technische resultaten van het boekjaar, waarbij de oudste jaarlijkse toevoegingen het eerst worden aangesproken. |
| --- | --- |

(32)

In de praktijk mag de jaarlijkse toevoeging aan de voorziening slechts in mindering worden gebracht binnen de grenzen van de technische winst (20) uit de betrokken verzekeringsactiviteiten. Het totaalbedrag van de voorziening mag niet hoger zijn dan 130 % van het totale bedrag van de verzekeringsbijdragen die betrekking hebben op al deze activiteiten die in de loop van het boekjaar hebben plaatsgevonden. De voorziening wordt gebruikt ter compensatie van de negatieve technische resultaten van het boekjaar, waarbij de oudste jaarlijkse toevoegingen het eerst worden aangesproken.

| (33) | De jaarlijkse toevoegingen die niet binnen een termijn van tien jaar worden gebruikt, worden in een bijzondere reserve opgenomen die is vrijgesteld van belasting. Het bedrag van deze bijzondere reserve mag niet hoger zijn dan 70 % van het totale bedrag van de bijdragen die betrekking hebben op alle betrokken verzekeringsactiviteiten welke in de loop van het boekjaar hebben plaatsgevonden. Het restant van deze toevoegingen wordt tien jaar na de boeking ervan toegevoegd aan de belastbare winst. |
| --- | --- |

(33)

De jaarlijkse toevoegingen die niet binnen een termijn van tien jaar worden gebruikt, worden in een bijzondere reserve opgenomen die is vrijgesteld van belasting. Het bedrag van deze bijzondere reserve mag niet hoger zijn dan 70 % van het totale bedrag van de bijdragen die betrekking hebben op alle betrokken verzekeringsactiviteiten welke in de loop van het boekjaar hebben plaatsgevonden. Het restant van deze toevoegingen wordt tien jaar na de boeking ervan toegevoegd aan de belastbare winst.

| (34) | Volgens de algemene rechtsvoorschriften kunnen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen (artikel 39 quinquies GB) momenteel met vrijstelling van belasting egalisatievoorzieningen vormen met betrekking tot groepsverzekeringen tegen het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- of het invaliditeitsrisico, binnen de volgende grenzen:






  — | de jaarlijkse toevoeging aan de voorziening is beperkt tot 75 % van de technische winst uit de betrokken overeenkomsten; |
| --- | --- | --- |

(34)

Volgens de algemene rechtsvoorschriften kunnen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen (artikel 39 quinquies GB) momenteel met vrijstelling van belasting egalisatievoorzieningen vormen met betrekking tot groepsverzekeringen tegen het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- of het invaliditeitsrisico, binnen de volgende grenzen:

—

de jaarlijkse toevoeging aan de voorziening is beperkt tot 75 % van de technische winst uit de betrokken overeenkomsten;

| — | het totaalbedrag van de voorziening mag, ten opzichte van het totaal van de bijdragen die met betrekking tot de desbetreffende overeenkomsten in de loop van het boekjaar zijn ontvangen, niet groter zijn dan tussen de 23 % en 100 %, naargelang van het aantal verzekerden. |
| --- | --- |

—

het totaalbedrag van de voorziening mag, ten opzichte van het totaal van de bijdragen die met betrekking tot de desbetreffende overeenkomsten in de loop van het boekjaar zijn ontvangen, niet groter zijn dan tussen de 23 % en 100 %, naargelang van het aantal verzekerden.

Elke voorziening wordt bestemd voor de compensatie van de negatieve technische resultaten die in het boekjaar zijn behaald, waarbij de oudste jaarlijkse toevoegingen het eerst worden aangesproken. Overigens worden de toevoegingen die niet binnen een termijn van tien jaar zijn gebruikt, toegevoegd aan de belastbare winst.

III.   REDENEN WAAROM DE FORMELE ONDERZOEKPROCEDURE IS INGELEID

| (35) | In haar besluit tot inleiding van de formele onderzoekprocedure van 13 november 2007 betwijfelde de Commissie of artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, op de twee betrokken belastingmaatregelen van toepassing was (21). |
| --- | --- |

(35)

In haar besluit tot inleiding van de formele onderzoekprocedure van 13 november 2007 betwijfelde de Commissie of artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, op de twee betrokken belastingmaatregelen van toepassing was (21).

| (36) | Wat de eerste maatregel betreft (vrijstelling van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage” voor het beheer van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten), is de Commissie van mening dat Frankrijk niet heeft aangetoond dat het voordeel van deze maatregel volledig aan de consumenten wordt doorgegeven. |
| --- | --- |

(36)

Wat de eerste maatregel betreft (vrijstelling van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage” voor het beheer van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten), is de Commissie van mening dat Frankrijk niet heeft aangetoond dat het voordeel van deze maatregel volledig aan de consumenten wordt doorgegeven.

| (37) | De Commissie vraagt zich ook af of de voorwaarde van niet-discriminatie wat de oorsprong van het product betreft in acht is genomen gezien de drempelwaarden die zijn vastgesteld voor het aantal (120 000/150 000 overeenkomsten) of het aandeel (percentage van 80/90 %) solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten in de portefeuille van ziekteverzekeringsovereenkomsten van de betrokken verzekeringsorganen. |
| --- | --- |

(37)

De Commissie vraagt zich ook af of de voorwaarde van niet-discriminatie wat de oorsprong van het product betreft in acht is genomen gezien de drempelwaarden die zijn vastgesteld voor het aantal (120 000/150 000 overeenkomsten) of het aandeel (percentage van 80/90 %) solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten in de portefeuille van ziekteverzekeringsovereenkomsten van de betrokken verzekeringsorganen.

| (38) | Wat de tweede maatregel betreft (belastingaftrek van toevoegingen aan egalisatievoorzieningen) was de Commissie van mening dat aan geen van de drie toepassingsvoorwaarden van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, leek te zijn voldaan. |
| --- | --- |

(38)

Wat de tweede maatregel betreft (belastingaftrek van toevoegingen aan egalisatievoorzieningen) was de Commissie van mening dat aan geen van de drie toepassingsvoorwaarden van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, leek te zijn voldaan.

| (39) | Ten eerste leek de sociale aard van de maatregel volgens de Commissie niet duidelijk te zijn aangetoond wanneer men kijkt naar het tijdstip van sluiting van de verzekeringsovereenkomst, d.w.z. voordat de desbetreffende ernstige gebeurtenissen zich voordoen. |
| --- | --- |

(39)

Ten eerste leek de sociale aard van de maatregel volgens de Commissie niet duidelijk te zijn aangetoond wanneer men kijkt naar het tijdstip van sluiting van de verzekeringsovereenkomst, d.w.z. voordat de desbetreffende ernstige gebeurtenissen zich voordoen.

| (40) | Ten tweede leek de volledige doorgifte van de steun aan de verbruiker/verzekerde nog hypothetischer en onzekerder dan bij de voorgaande maatregel. Het voordeel leek bovendien eveneens ten goede te kunnen komen aan de werkgevers in zoverre zij eveneens bijdragen aan de financiering van de overeenkomst. |
| --- | --- |

(40)

Ten tweede leek de volledige doorgifte van de steun aan de verbruiker/verzekerde nog hypothetischer en onzekerder dan bij de voorgaande maatregel. Het voordeel leek bovendien eveneens ten goede te kunnen komen aan de werkgevers in zoverre zij eveneens bijdragen aan de financiering van de overeenkomst.

| (41) | Ten derde leek de hoge mate van marktconcentratie van de aanwijzingsovereenkomsten bij de voorzorgsinstellingen in de huidige situatie neer te kunnen wijzen op de facto discriminatie ten gunste van deze instellingen. |
| --- | --- |

(41)

Ten derde leek de hoge mate van marktconcentratie van de aanwijzingsovereenkomsten bij de voorzorgsinstellingen in de huidige situatie neer te kunnen wijzen op de facto discriminatie ten gunste van deze instellingen.

IV.   OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN

| (42) | Na de bekendmaking van het inleidingsbesluit zijn opmerkingen ontvangen van de Fédération Nationale de la Mutualité Française (FNMF), de Fédération française des Sociétés d’Assurance (FFSA), het Centre technique des Institutions de prévoyance (CTIP), de Union Nationale Interfédérale des Œuvres et Organismes Privés Sanitaires et Sociaux (UNIOPSS), de Fédération nationale des Comités féminins pour le Dépistage des Cancers, de Union Fédérale des Consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir), evenals van een anonieme belanghebbende. |
| --- | --- |

(42)

Na de bekendmaking van het inleidingsbesluit zijn opmerkingen ontvangen van de Fédération Nationale de la Mutualité Française (FNMF), de Fédération française des Sociétés d’Assurance (FFSA), het Centre technique des Institutions de prévoyance (CTIP), de Union Nationale Interfédérale des Œuvres et Organismes Privés Sanitaires et Sociaux (UNIOPSS), de Fédération nationale des Comités féminins pour le Dépistage des Cancers, de Union Fédérale des Consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir), evenals van een anonieme belanghebbende.

| (43) | De meeste belanghebbenden hebben een gunstig oordeel over de beide belastingmaatregelen en hun opmerkingen sluiten grotendeels aan bij de door de Franse autoriteiten aangevoerde argumenten. Zij benadrukken de intensieve concurrentie op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekering alsook de uitstekende marktliquiditeit. Verder verklaren zij dat de verzekeringen waarop de twee maatregelen betrekking hebben de leemten in de Franse sociale zekerheid moeten vullen. Door het vaststellen van fiscale stimuleringsmaatregelen die gemakkelijk toegankelijk zijn voor alle spelers op de markt voor aanvullende ziekteverzekering zouden de Franse autoriteiten de juiste voorwaarden scheppen om het marktsegment van personen die wat hun risicoprofiel of hun financiële draagkracht betreft op het eerste gezicht weinig interessante personen, om te vormen tot een segment dat opnieuw economisch aantrekkelijk is. |
| --- | --- |

(43)

De meeste belanghebbenden hebben een gunstig oordeel over de beide belastingmaatregelen en hun opmerkingen sluiten grotendeels aan bij de door de Franse autoriteiten aangevoerde argumenten. Zij benadrukken de intensieve concurrentie op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekering alsook de uitstekende marktliquiditeit. Verder verklaren zij dat de verzekeringen waarop de twee maatregelen betrekking hebben de leemten in de Franse sociale zekerheid moeten vullen. Door het vaststellen van fiscale stimuleringsmaatregelen die gemakkelijk toegankelijk zijn voor alle spelers op de markt voor aanvullende ziekteverzekering zouden de Franse autoriteiten de juiste voorwaarden scheppen om het marktsegment van personen die wat hun risicoprofiel of hun financiële draagkracht betreft op het eerste gezicht weinig interessante personen, om te vormen tot een segment dat opnieuw economisch aantrekkelijk is.

| (44) | Wat de eerste maatregel betreft (belastingvrijstelling voor solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten) is de FFSA niettemin bezorgd over de te hoge drempels die een duidelijk voordeel zouden vormen voor ondernemingen die reeds sterk op de markt vertegenwoordigd zijn. De FFSA begrijpt dat het beginsel van één drempel moet voorkomen dat er situaties ontstaan die te ingewikkeld zijn om te kunnen beheren, maar is toch van mening dat deze drempel, door het niveau ervan, geen belemmering mag vormen voor de toekenning van de steun. De onderneming is tevens van oordeel dat de criteria inzake de structuur van de verzekerde groep personen (percentage jongeren onder de 25 jaar, gepensioneerden, enz.) ertoe leiden dat begunstigden van de steun worden geselecteerd zonder daadwerkelijke rechtvaardiging op grond van de verklaarde doelstelling. Deze criteria zouden homogene onderlinge maatschappijen bevoordelen waarvan de toegang gebonden is aan statutaire of beroepsgerelateerde criteria, ten nadele van de onderlinge maatschappijen die voor alle groepen openstaan. Deze criteria zouden verder aanleiding kunnen geven tot een verschil in behandeling tussen verzekerden onderling. |
| --- | --- |

(44)

Wat de eerste maatregel betreft (belastingvrijstelling voor solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten) is de FFSA niettemin bezorgd over de te hoge drempels die een duidelijk voordeel zouden vormen voor ondernemingen die reeds sterk op de markt vertegenwoordigd zijn. De FFSA begrijpt dat het beginsel van één drempel moet voorkomen dat er situaties ontstaan die te ingewikkeld zijn om te kunnen beheren, maar is toch van mening dat deze drempel, door het niveau ervan, geen belemmering mag vormen voor de toekenning van de steun. De onderneming is tevens van oordeel dat de criteria inzake de structuur van de verzekerde groep personen (percentage jongeren onder de 25 jaar, gepensioneerden, enz.) ertoe leiden dat begunstigden van de steun worden geselecteerd zonder daadwerkelijke rechtvaardiging op grond van de verklaarde doelstelling. Deze criteria zouden homogene onderlinge maatschappijen bevoordelen waarvan de toegang gebonden is aan statutaire of beroepsgerelateerde criteria, ten nadele van de onderlinge maatschappijen die voor alle groepen openstaan. Deze criteria zouden verder aanleiding kunnen geven tot een verschil in behandeling tussen verzekerden onderling.

| (45) | Het CTIP wijst erop dat, willen de door de verzekeringsorganen verleende diensten kwalitatief hoogwaardig zijn, er belangrijke investeringen noodzakelijk zijn. Deze investeringen moeten over voldoende grote groepen verzekerden kunnen worden afgeschreven. Dit zou een verklaring zijn voor het niveau van de voorgestelde drempels. |
| --- | --- |

(45)

Het CTIP wijst erop dat, willen de door de verzekeringsorganen verleende diensten kwalitatief hoogwaardig zijn, er belangrijke investeringen noodzakelijk zijn. Deze investeringen moeten over voldoende grote groepen verzekerden kunnen worden afgeschreven. Dit zou een verklaring zijn voor het niveau van de voorgestelde drempels.

| (46) | Het CTIP verwijst tevens naar de verplichting voor verzekeringsondernemingen in de Europese Unie om een solvabiliteitsmarge aan te houden. Indien de technische winst in zijn geheel ten goede van de verzekeringnemers zou komen, zou niet aan dit solvabiliteitsvereiste worden voldaan. Het zou dus volgens het CTIP volkomen normaal zijn indien ten minste een deel van de winst wordt gebruikt om de jaarlijkse toename van de vereiste solvabiliteitsmarge geheel of gedeeltelijk te dekken. |
| --- | --- |

(46)

Het CTIP verwijst tevens naar de verplichting voor verzekeringsondernemingen in de Europese Unie om een solvabiliteitsmarge aan te houden. Indien de technische winst in zijn geheel ten goede van de verzekeringnemers zou komen, zou niet aan dit solvabiliteitsvereiste worden voldaan. Het zou dus volgens het CTIP volkomen normaal zijn indien ten minste een deel van de winst wordt gebruikt om de jaarlijkse toename van de vereiste solvabiliteitsmarge geheel of gedeeltelijk te dekken.

| (47) | Verder verduidelijkt het CTIP dat, volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie, bedrijfstakregelingen in de vorm van overeenkomsten wegens hun aard en doel, niet onder de mededingingsregels van de Europese Unie vallen (22). Dergelijke regelingen kunnen evenmin onder de bedrijfsbelasting vallen omdat het verzekeringen betreft die de leemten in de sociale zekerheid moeten vullen en die gebaseerd zijn op collectieve convenanten en overeenkomsten. |
| --- | --- |

(47)

Verder verduidelijkt het CTIP dat, volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie, bedrijfstakregelingen in de vorm van overeenkomsten wegens hun aard en doel, niet onder de mededingingsregels van de Europese Unie vallen (22). Dergelijke regelingen kunnen evenmin onder de bedrijfsbelasting vallen omdat het verzekeringen betreft die de leemten in de sociale zekerheid moeten vullen en die gebaseerd zijn op collectieve convenanten en overeenkomsten.

| (48) | De FNMF wijst eveneens op de verenigbaarheid van de eerste maatregel op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. Enerzijds is de steun bedoeld om de ontwikkeling van een aanvullende ziektekostenverzekering die gebaseerd is op de kenmerken van solidariteit en verantwoordelijkheid te bevorderen zonder dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. Met de maatregel wordt beoogd een marktfalen tegen te gaan dat een scheiding tussen bevolkingsgroepen dreigt te veroorzaken omdat de markt het algemeen welzijn van „onrendabele” bevolkingsgroepen niet op efficiënte wijze kan waarborgen. Anderzijds is de steun volgens de FNMF noodzakelijk en evenredig omdat het beoogde doel met eerdere maatregelen niet is bereikt. |
| --- | --- |

(48)

De FNMF wijst eveneens op de verenigbaarheid van de eerste maatregel op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. Enerzijds is de steun bedoeld om de ontwikkeling van een aanvullende ziektekostenverzekering die gebaseerd is op de kenmerken van solidariteit en verantwoordelijkheid te bevorderen zonder dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. Met de maatregel wordt beoogd een marktfalen tegen te gaan dat een scheiding tussen bevolkingsgroepen dreigt te veroorzaken omdat de markt het algemeen welzijn van „onrendabele” bevolkingsgroepen niet op efficiënte wijze kan waarborgen. Anderzijds is de steun volgens de FNMF noodzakelijk en evenredig omdat het beoogde doel met eerdere maatregelen niet is bereikt.

| (49) | Een anonieme belanghebbende benadrukt het gebrek aan kennis en statistische gegevens van de Franse staat betreffende de economische en financiële situatie van ondernemingen die actief zijn op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekeringen. Hierdoor zou elke objectieve analyse van de situatie onmogelijk zijn. |
| --- | --- |

(49)

Een anonieme belanghebbende benadrukt het gebrek aan kennis en statistische gegevens van de Franse staat betreffende de economische en financiële situatie van ondernemingen die actief zijn op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekeringen. Hierdoor zou elke objectieve analyse van de situatie onmogelijk zijn.

| (50) | Dezelfde anonieme belanghebbende vermeldt de ontwikkeling van de winstmarges van de ondernemingen in de sector tussen 2001 en 2007. Terwijl de omzet van de betrokken ondernemingen in die periode met 50 % was gestegen, waren de uitgaven van dezelfde verzekeraars voor uitkeringen slechts met 35 % toegenomen. De bruto exploitatiewinst zou derhalve in zes jaar tijd nog met 15 % zijn gestegen. |
| --- | --- |

(50)

Dezelfde anonieme belanghebbende vermeldt de ontwikkeling van de winstmarges van de ondernemingen in de sector tussen 2001 en 2007. Terwijl de omzet van de betrokken ondernemingen in die periode met 50 % was gestegen, waren de uitgaven van dezelfde verzekeraars voor uitkeringen slechts met 35 % toegenomen. De bruto exploitatiewinst zou derhalve in zes jaar tijd nog met 15 % zijn gestegen.

| (51) | Wat de tweede maatregel betreft (egalisatievoorziening) is de FFSA van mening dat er geen enkele rechtvaardiging is voor een gunstiger fiscale regeling voor overeenkomsten met een aanwijzingsclausule dan voor groepsverzekeringen van ondernemingen die dezelfde risico’s dekken. De redenen voor de vorming van de voorziening zijn dezelfde, evenals de risico’s, met, in het geval van overeenkomsten met aanwijzingsclausule, een sterkere onderlinge waarborg waardoor de omvang van de risico’s wordt beperkt. Bovendien zou de maatregel in feite zijn voorbehouden aan de voorzorgsinstellingen. Hoewel de keuze van het verzekeringsorgaan door de sociale partners wettelijk vrij is, wordt bij bijna alle overeenkomsten van dit type in de praktijk de voorzorgsinstelling aangewezen die op initiatief van de sociale partners is opgericht. |
| --- | --- |

(51)

Wat de tweede maatregel betreft (egalisatievoorziening) is de FFSA van mening dat er geen enkele rechtvaardiging is voor een gunstiger fiscale regeling voor overeenkomsten met een aanwijzingsclausule dan voor groepsverzekeringen van ondernemingen die dezelfde risico’s dekken. De redenen voor de vorming van de voorziening zijn dezelfde, evenals de risico’s, met, in het geval van overeenkomsten met aanwijzingsclausule, een sterkere onderlinge waarborg waardoor de omvang van de risico’s wordt beperkt. Bovendien zou de maatregel in feite zijn voorbehouden aan de voorzorgsinstellingen. Hoewel de keuze van het verzekeringsorgaan door de sociale partners wettelijk vrij is, wordt bij bijna alle overeenkomsten van dit type in de praktijk de voorzorgsinstelling aangewezen die op initiatief van de sociale partners is opgericht.

| (52) | Het CTIP is op zijn beurt van mening dat het normaal is dat de sociale partners de voorkeur zouden geven aan de oprichting van een voorzorgsinstelling die zij vervolgens zelf kunnen beheren. |
| --- | --- |

(52)

Het CTIP is op zijn beurt van mening dat het normaal is dat de sociale partners de voorkeur zouden geven aan de oprichting van een voorzorgsinstelling die zij vervolgens zelf kunnen beheren.

| (53) | Het CTIP herinnert verder aan de verplichtingen die de verzekeringsorganen moeten nakomen wanneer zij worden aangewezen:






  — | strikte toepassing van de in het collectieve akkoord of de collectieve overeenkomst opgenomen bepalingen (verzekeringsdekking, tarieven, herwaarderingsclausules, behoud van rechten in onzekere situaties, enz.); |
| --- | --- | --- |

(53)

Het CTIP herinnert verder aan de verplichtingen die de verzekeringsorganen moeten nakomen wanneer zij worden aangewezen:

—

strikte toepassing van de in het collectieve akkoord of de collectieve overeenkomst opgenomen bepalingen (verzekeringsdekking, tarieven, herwaarderingsclausules, behoud van rechten in onzekere situaties, enz.);

| — | verbod om de verzekeringsdekking op te schorten, zelfs bij niet-betaling; |
| --- | --- |

—

verbod om de verzekeringsdekking op te schorten, zelfs bij niet-betaling;

| — | verplichting tot verzekering die voor alle ondernemingen geldt die onder het toepassingsgebied van het akkoord of de overeenkomst vallen; |
| --- | --- |

—

verplichting tot verzekering die voor alle ondernemingen geldt die onder het toepassingsgebied van het akkoord of de overeenkomst vallen;

| — | spreiding van het tarief over de gehele conjunctuurcyclus van de betrokken bedrijfstak teneinde de tariefverhogingen af te stemmen op de economische crisissen die een bedrijfstak mogelijk treffen. |
| --- | --- |

—

spreiding van het tarief over de gehele conjunctuurcyclus van de betrokken bedrijfstak teneinde de tariefverhogingen af te stemmen op de economische crisissen die een bedrijfstak mogelijk treffen.

| (54) | Het CTIP is verder van mening dat aanvullende sociale-beschermingsregelingen van contractuele aard een vorm van beloning van werknemers zijn en daarom niet aan ondernemingsbelasting kunnen worden onderworpen. Bijgevolg moet de maatregel inzake aanvullende belastingaftrek voor toevoegingen aan de egalisatievoorzieningen niet als staatssteun worden beschouwd. |
| --- | --- |

(54)

Het CTIP is verder van mening dat aanvullende sociale-beschermingsregelingen van contractuele aard een vorm van beloning van werknemers zijn en daarom niet aan ondernemingsbelasting kunnen worden onderworpen. Bijgevolg moet de maatregel inzake aanvullende belastingaftrek voor toevoegingen aan de egalisatievoorzieningen niet als staatssteun worden beschouwd.

| (55) | Het CTIP meent, net als de FNMF, dat de tweede maatregel op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar is, waarbij het aangeeft dat de maatregel bedoeld is om de ontwikkeling van de voorzorgsmarkt te bevorderen zonder dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. |
| --- | --- |

(55)

Het CTIP meent, net als de FNMF, dat de tweede maatregel op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU verenigbaar is, waarbij het aangeeft dat de maatregel bedoeld is om de ontwikkeling van de voorzorgsmarkt te bevorderen zonder dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

| (56) | Verder merkt het CTIP, onder verwijzing naar het arrest in de zaak Albany (23), op dat socialebeschermingsregelingen van contractuele aard met verplichte aansluiting een taak van algemeen economische belang vervullen. Het zou dan ook in tegenspraak zijn met de uitoefening van deze taak van algemeen economisch belang die aan de verzekeringsorganen is toevertrouwd indien verrichtingen die in het kader van dergelijke regelingen door een verzekeringsorgaan worden uitgevoerd, aan ondernemingsbelasting zouden worden onderworpen. |
| --- | --- |

(56)

Verder merkt het CTIP, onder verwijzing naar het arrest in de zaak Albany (23), op dat socialebeschermingsregelingen van contractuele aard met verplichte aansluiting een taak van algemeen economische belang vervullen. Het zou dan ook in tegenspraak zijn met de uitoefening van deze taak van algemeen economisch belang die aan de verzekeringsorganen is toevertrouwd indien verrichtingen die in het kader van dergelijke regelingen door een verzekeringsorgaan worden uitgevoerd, aan ondernemingsbelasting zouden worden onderworpen.

V.   OPMERKINGEN VAN FRANKRIJK

| (57) | Ten aanzien van de vraag of de steun aan de individuele verbruikers wordt doorgegeven, bevestigen de Franse autoriteiten dat dit inderdaad het geval zal zijn dankzij het competitieve karakter van de markt voor aanvullende ziekteverzekering en de opzet van de maatregel als zodanig. |
| --- | --- |

(57)

Ten aanzien van de vraag of de steun aan de individuele verbruikers wordt doorgegeven, bevestigen de Franse autoriteiten dat dit inderdaad het geval zal zijn dankzij het competitieve karakter van de markt voor aanvullende ziekteverzekering en de opzet van de maatregel als zodanig.

| (58) | Niet alleen is het aantal marktdeelnemers groot (24), maar er is tevens sprake van een groot aantal verschillende distributiekanalen (algemene verzekeringsagenten, assurantiemakelaars, werknemers van verzekeringsorganen, rechtstreekse verkoop via internet, enz.). Het competitieve karakter van deze sector wordt bovendien gewaarborgd door de Autorité de contrôle des assurances et des mutuelles (ACAM) (toezichthoudende autoriteit voor het verzekeringsbedrijf en de onderlinge maatschappijen). |
| --- | --- |

(58)

Niet alleen is het aantal marktdeelnemers groot (24), maar er is tevens sprake van een groot aantal verschillende distributiekanalen (algemene verzekeringsagenten, assurantiemakelaars, werknemers van verzekeringsorganen, rechtstreekse verkoop via internet, enz.). Het competitieve karakter van deze sector wordt bovendien gewaarborgd door de Autorité de contrôle des assurances et des mutuelles (ACAM) (toezichthoudende autoriteit voor het verzekeringsbedrijf en de onderlinge maatschappijen).

| (59) | De marktmechanismen zouden er derhalve voor moeten zorgen dat het voordeel van de steun aan de verbruikers wordt doorgegeven in de vorm van een lagere financiële bijdrage van de verzekerden, zonder dat het noodzakelijk is een mechanisme voor de verplichte herverdeling van de belastingbesparing in te voeren. Bovendien zou de dankzij de maatregel bereikte besparing garanderen dat het voordeel van de maatregel ten goede komt aan die groepen verbruikers die, vanwege hun leeftijd of hun gebrek aan financiële middelen, zijn uitgesloten van een aanvullende ziekteverzekering. |
| --- | --- |

(59)

De marktmechanismen zouden er derhalve voor moeten zorgen dat het voordeel van de steun aan de verbruikers wordt doorgegeven in de vorm van een lagere financiële bijdrage van de verzekerden, zonder dat het noodzakelijk is een mechanisme voor de verplichte herverdeling van de belastingbesparing in te voeren. Bovendien zou de dankzij de maatregel bereikte besparing garanderen dat het voordeel van de maatregel ten goede komt aan die groepen verbruikers die, vanwege hun leeftijd of hun gebrek aan financiële middelen, zijn uitgesloten van een aanvullende ziekteverzekering.

| (60) | Ten aanzien van de vraag of er mogelijk sprake is van discriminatie ten gunste van bepaalde verzekeringsorganen verklaart Frankrijk dat de vastgestelde drempels de verzekeringsorganen stimuleren om het „slecht risico”, dat in de leeftijd of het inkomensniveau van de betrokken personen besloten ligt, in hun portefeuille te spreiden. |
| --- | --- |

(60)

Ten aanzien van de vraag of er mogelijk sprake is van discriminatie ten gunste van bepaalde verzekeringsorganen verklaart Frankrijk dat de vastgestelde drempels de verzekeringsorganen stimuleren om het „slecht risico”, dat in de leeftijd of het inkomensniveau van de betrokken personen besloten ligt, in hun portefeuille te spreiden.

| (61) | Dit spreidingsdoel zou met een ontoereikend percentage of een onvoldoende aantal solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten niet kunnen worden bereikt. Zonder dergelijke drempels zouden de voorgenomen vrijstellingen voor de betrokken organen tot een buitenkanseffect leiden. De mededinging als zodanig (zonder drempelwaarden) zou er slechts toe leiden dat het belastingvoordeel aan de eindverbruiker wordt doorgegeven en dat de verzekeringsorganen hun marktaandelen behouden zonder een toename van de dekkingsgraad te garanderen. Het mechanisme van de twee drempels (percentage of absolute waarde) zou daarom een noodzakelijke voorwaarde vormen voor de uitbreiding van de verzekeringsdekking onder bevolkingsgroepen die momenteel niet verzekerd zijn. |
| --- | --- |

(61)

Dit spreidingsdoel zou met een ontoereikend percentage of een onvoldoende aantal solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten niet kunnen worden bereikt. Zonder dergelijke drempels zouden de voorgenomen vrijstellingen voor de betrokken organen tot een buitenkanseffect leiden. De mededinging als zodanig (zonder drempelwaarden) zou er slechts toe leiden dat het belastingvoordeel aan de eindverbruiker wordt doorgegeven en dat de verzekeringsorganen hun marktaandelen behouden zonder een toename van de dekkingsgraad te garanderen. Het mechanisme van de twee drempels (percentage of absolute waarde) zou daarom een noodzakelijke voorwaarde vormen voor de uitbreiding van de verzekeringsdekking onder bevolkingsgroepen die momenteel niet verzekerd zijn.

| (62) | Aangezien aanvullende ziektekostenverzekeringen in de huidige omstandigheden steeds duurder worden getuigt een voorstel voor een fiscale stimulans ten behoeve van deze bevolkingsgroepen van een daadwerkelijk streven naar nationale solidariteit. |
| --- | --- |

(62)

Aangezien aanvullende ziektekostenverzekeringen in de huidige omstandigheden steeds duurder worden getuigt een voorstel voor een fiscale stimulans ten behoeve van deze bevolkingsgroepen van een daadwerkelijk streven naar nationale solidariteit.

| (63) | De Franse autoriteiten verklaren allereerst dat de belastingmaatregel niet in zijn geheel als steun mag worden beschouwd. Enkel het gedeelte van de maatregel dat vanuit het oogpunt van de prudentiële regelgeving niet kan worden gerechtvaardigd op grond van de specifieke kenmerken van de betrokken verzekeringsactiviteit, dient als staatssteun te worden aangemerkt. |
| --- | --- |

(63)

De Franse autoriteiten verklaren allereerst dat de belastingmaatregel niet in zijn geheel als steun mag worden beschouwd. Enkel het gedeelte van de maatregel dat vanuit het oogpunt van de prudentiële regelgeving niet kan worden gerechtvaardigd op grond van de specifieke kenmerken van de betrokken verzekeringsactiviteit, dient als staatssteun te worden aangemerkt.

| (64) | De specifieke kenmerken van aanwijzingsovereenkomsten, die verband houden met de strenge eisen inzake tarieven, risicoselectie en beheer, zouden deze overeenkomsten bijzonder gevoelig maken voor afwijkingen van de schadelast ten opzichte van de oorspronkelijke prognoses, en zouden derhalve een uiterst voorzichtige regeling inzake toevoegingen aan voorzieningen ten volle rechtvaardigen. |
| --- | --- |

(64)

De specifieke kenmerken van aanwijzingsovereenkomsten, die verband houden met de strenge eisen inzake tarieven, risicoselectie en beheer, zouden deze overeenkomsten bijzonder gevoelig maken voor afwijkingen van de schadelast ten opzichte van de oorspronkelijke prognoses, en zouden derhalve een uiterst voorzichtige regeling inzake toevoegingen aan voorzieningen ten volle rechtvaardigen.

| (65) | Enerzijds hebben de risico’s die worden gedekt door aanwijzingsovereenkomsten welke in het kader van bedrijfstak-CAO’s zijn gesloten, betrekking op een groep personen die specifiek met deze sector verbonden is en derhalve bijzonder gevoelig is voor conjuncturele omslagen die deze sector treffen. Om lang van tevoren op deze conjunctuurveranderingen te anticiperen is het derhalve noodzakelijk de resultaten van de aanwijzing over een lange termijn te spreiden. |
| --- | --- |

(65)

Enerzijds hebben de risico’s die worden gedekt door aanwijzingsovereenkomsten welke in het kader van bedrijfstak-CAO’s zijn gesloten, betrekking op een groep personen die specifiek met deze sector verbonden is en derhalve bijzonder gevoelig is voor conjuncturele omslagen die deze sector treffen. Om lang van tevoren op deze conjunctuurveranderingen te anticiperen is het derhalve noodzakelijk de resultaten van de aanwijzing over een lange termijn te spreiden.

| (66) | Anderzijds zouden aanwijzingsovereenkomsten die in de vorm van bedrijfs-CAO’s zijn gesloten logischerwijs betrekking hebben op een beperkte groep personen, waardoor het vormen van verhoudingsgewijs hogere voorzieningen wegens aanzienlijke fluctuaties in de schadelast gerechtvaardigd zou zijn. |
| --- | --- |

(66)

Anderzijds zouden aanwijzingsovereenkomsten die in de vorm van bedrijfs-CAO’s zijn gesloten logischerwijs betrekking hebben op een beperkte groep personen, waardoor het vormen van verhoudingsgewijs hogere voorzieningen wegens aanzienlijke fluctuaties in de schadelast gerechtvaardigd zou zijn.

| (67) | Daarom zou de belastingaftrek van toevoegingen aan dergelijke voorzieningen, onder aangepaste en versterkte voorwaarden, bovenop de gewone belastingmaatregel van artikel 39 quinquies GB CGI, vanuit het oogpunt van de regelgeving en in prudentieel opzicht gerechtvaardigd zijn. |
| --- | --- |

(67)

Daarom zou de belastingaftrek van toevoegingen aan dergelijke voorzieningen, onder aangepaste en versterkte voorwaarden, bovenop de gewone belastingmaatregel van artikel 39 quinquies GB CGI, vanuit het oogpunt van de regelgeving en in prudentieel opzicht gerechtvaardigd zijn.

| (68) | De Franse autoriteiten wijzen er niettemin op dat het bijzonder moeilijk is precies aan te geven welk niveau van toevoegingen aan de voorzieningen voor deze verrichtingen toelaatbaar is, omdat het technisch moeilijk is een „normaal” voorzieningenniveau vast te stellen voor dergelijke specifieke risico’s. Toch zijn volgens de Franse autoriteiten de maximumniveaus voor aftrekbaarheid van toevoegingen aan de voorzieningen in overleg met de bedrijfstak vastgesteld. |
| --- | --- |

(68)

De Franse autoriteiten wijzen er niettemin op dat het bijzonder moeilijk is precies aan te geven welk niveau van toevoegingen aan de voorzieningen voor deze verrichtingen toelaatbaar is, omdat het technisch moeilijk is een „normaal” voorzieningenniveau vast te stellen voor dergelijke specifieke risico’s. Toch zijn volgens de Franse autoriteiten de maximumniveaus voor aftrekbaarheid van toevoegingen aan de voorzieningen in overleg met de bedrijfstak vastgesteld.

| (69) | Wat de verenigbaarheid van de steun op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU betreft, stelt Frankrijk dat wel degelijk aan de drie voorwaarden van deze bepaling is voldaan. Ten aanzien van het sociale karakter van de steun wijzen de Franse autoriteiten erop dat de collectieve overeenkomsten die op basis van onderhandelingen in het kader van de bedrijfstakakkoorden tot stand zijn gekomen, een brede spreiding van risico’s waarborgen evenals een lager premieniveau dan op de markt voor individuele overeenkomsten gebruikelijk is, terwijl werknemers en hun gezinsleden toch een ruimere dekking wordt geboden. |
| --- | --- |

(69)

Wat de verenigbaarheid van de steun op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU betreft, stelt Frankrijk dat wel degelijk aan de drie voorwaarden van deze bepaling is voldaan. Ten aanzien van het sociale karakter van de steun wijzen de Franse autoriteiten erop dat de collectieve overeenkomsten die op basis van onderhandelingen in het kader van de bedrijfstakakkoorden tot stand zijn gekomen, een brede spreiding van risico’s waarborgen evenals een lager premieniveau dan op de markt voor individuele overeenkomsten gebruikelijk is, terwijl werknemers en hun gezinsleden toch een ruimere dekking wordt geboden.

| (70) | In antwoord op het argument van de Commissie dat de sociale aard van de maatregel niet volledig bewezen is wanneer men naar het moment van het sluiten van de overeenkomst kijkt, brengt Frankrijk naar voren dat de toekenning van de steun voordat de verzekerde gebeurtenis zich voordoet de enige manier is om het beoogde sociale doel te bereiken. |
| --- | --- |

(70)

In antwoord op het argument van de Commissie dat de sociale aard van de maatregel niet volledig bewezen is wanneer men naar het moment van het sluiten van de overeenkomst kijkt, brengt Frankrijk naar voren dat de toekenning van de steun voordat de verzekerde gebeurtenis zich voordoet de enige manier is om het beoogde sociale doel te bereiken.

| (71) | Wat de doorgifte van de steun aan de eindverbruiker betreft maakt Frankrijk allereerst een onderscheid tussen de bedrijfstak-CAO’s en bedrijfs-CAO’s. Hoewel de voorzorginstellingen ten aanzien van de eerste soort overeenkomsten wellicht inderdaad een dominante positie hebben, zou er op deze markt een nieuwe dynamiek heersen waardoor andere actoren van het verzekeringsbedrijf belangstelling krijgen voor deze markt. Hoe dan ook zou er sprake zijn van daadwerkelijke concurrentie tussen de voorzorgsinstellingen die reeds een maximale doorgifte van het voordeel aan de verzekerden zou waarborgen. Ten aanzien van de tweede categorie overeenkomsten (bedrijfsakkoorden) bestaat er een zeer felle concurrentie en zouden de voorzorgsinstellingen geen monopoliepositie innemen. |
| --- | --- |

(71)

Wat de doorgifte van de steun aan de eindverbruiker betreft maakt Frankrijk allereerst een onderscheid tussen de bedrijfstak-CAO’s en bedrijfs-CAO’s. Hoewel de voorzorginstellingen ten aanzien van de eerste soort overeenkomsten wellicht inderdaad een dominante positie hebben, zou er op deze markt een nieuwe dynamiek heersen waardoor andere actoren van het verzekeringsbedrijf belangstelling krijgen voor deze markt. Hoe dan ook zou er sprake zijn van daadwerkelijke concurrentie tussen de voorzorgsinstellingen die reeds een maximale doorgifte van het voordeel aan de verzekerden zou waarborgen. Ten aanzien van de tweede categorie overeenkomsten (bedrijfsakkoorden) bestaat er een zeer felle concurrentie en zouden de voorzorgsinstellingen geen monopoliepositie innemen.

| (72) | Volgens de Franse autoriteiten kan dezelfde redenering worden gevolgd wanneer de verlaging of matiging van de tarieven de onderneming ten goede komt. Immers, de bijdrage van de werkgever aan de financiering van de verzekering komt neer op een aanvulling op het loon voor de werknemer/verzekerde en vormt derhalve een voordeel voor laatstgenoemde. |
| --- | --- |

(72)

Volgens de Franse autoriteiten kan dezelfde redenering worden gevolgd wanneer de verlaging of matiging van de tarieven de onderneming ten goede komt. Immers, de bijdrage van de werkgever aan de financiering van de verzekering komt neer op een aanvulling op het loon voor de werknemer/verzekerde en vormt derhalve een voordeel voor laatstgenoemde.

| (73) | Frankrijk verklaart met betrekking tot het bestaan van een de facto-discriminatie ten gunste van de voorzorgsinstellingen dat de maatregel alle actoren op gelijke wijze behandelt, ongeacht hun rechtsvorm. Er zou op de voorzorgsmarkt geen monopoliepositie van de voorzorgsinstellingen bestaan, en deze markt zou reeds gekenmerkt worden door een felle concurrentie tussen de voornaamste actoren. |
| --- | --- |

(73)

Frankrijk verklaart met betrekking tot het bestaan van een de facto-discriminatie ten gunste van de voorzorgsinstellingen dat de maatregel alle actoren op gelijke wijze behandelt, ongeacht hun rechtsvorm. Er zou op de voorzorgsmarkt geen monopoliepositie van de voorzorgsinstellingen bestaan, en deze markt zou reeds gekenmerkt worden door een felle concurrentie tussen de voornaamste actoren.

| (74) | Frankrijk brengt tevens in herinnering dat de keuze van het verzekeringsorgaan (aanwijzingsprocedure) tot de verantwoordelijkheid van de werkgever en de personeelsvertegenwoordigers behoort. Deze keuze zou op transparante wijze via een op mededinging gebaseerd proces worden gemaakt, onder de normale voorwaarden van een markt die openstaat voor concurrentie. Deze mededinging zou worden georganiseerd door middel van een aanbesteding onder verscheidene verzekeraars, op basis van een door de sociale partners opgesteld bestek. |
| --- | --- |

(74)

Frankrijk brengt tevens in herinnering dat de keuze van het verzekeringsorgaan (aanwijzingsprocedure) tot de verantwoordelijkheid van de werkgever en de personeelsvertegenwoordigers behoort. Deze keuze zou op transparante wijze via een op mededinging gebaseerd proces worden gemaakt, onder de normale voorwaarden van een markt die openstaat voor concurrentie. Deze mededinging zou worden georganiseerd door middel van een aanbesteding onder verscheidene verzekeraars, op basis van een door de sociale partners opgesteld bestek.

| (75) | Verder meent Frankrijk dat de beoordeelde maatregel in ieder geval kan worden beschouwd als een steunmaatregel om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid te vergemakkelijken waardoor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad, in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. De aangetoonde sociale doelstelling van de maatregel zou het belang van de ontwikkeling van de voorzorgsmarkt in de toekomst onderstrepen. |
| --- | --- |

(75)

Verder meent Frankrijk dat de beoordeelde maatregel in ieder geval kan worden beschouwd als een steunmaatregel om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid te vergemakkelijken waardoor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad, in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. De aangetoonde sociale doelstelling van de maatregel zou het belang van de ontwikkeling van de voorzorgsmarkt in de toekomst onderstrepen.

| (76) | Volgens de Franse autoriteiten heeft het bevorderen van voorzorgsovereenkomsten waarbij gebruik wordt gemaakt van een aanwijzingsprocedure ten doel, stelsels voor aanvullende sociale bescherming in het leven te roepen die gunstiger voor werknemers zijn en hun een grotere mate van bescherming bieden, terwijl zij tegelijkertijd de sociale dialoog en de participatie van werknemers stimuleren. |
| --- | --- |

(76)

Volgens de Franse autoriteiten heeft het bevorderen van voorzorgsovereenkomsten waarbij gebruik wordt gemaakt van een aanwijzingsprocedure ten doel, stelsels voor aanvullende sociale bescherming in het leven te roepen die gunstiger voor werknemers zijn en hun een grotere mate van bescherming bieden, terwijl zij tegelijkertijd de sociale dialoog en de participatie van werknemers stimuleren.

| (77) | Ten slotte voegt Frankrijk hieraan toe dat de aanvullende verzekeringsactiviteiten op voorzorgsgebied in het kader van de aanwijzingsprocedure als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden beschouwd in de zin van artikel 106, lid 2, VWEU, met name indien de aansluiting bij het verzekeringstelsel verplicht is en het stelsel paritair wordt beheerd. |
| --- | --- |

(77)

Ten slotte voegt Frankrijk hieraan toe dat de aanvullende verzekeringsactiviteiten op voorzorgsgebied in het kader van de aanwijzingsprocedure als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden beschouwd in de zin van artikel 106, lid 2, VWEU, met name indien de aansluiting bij het verzekeringstelsel verplicht is en het stelsel paritair wordt beheerd.

| (78) | De collectieve overeenkomst die een bepaalde verzekeringsdekking biedt en de verzekeraar aanwijst, kan door middel van een procedure van algemeenverbindendverklaring (artikelen L 911-3 en 911-4 van de Franse socialezekerheidswet) bij besluit van de bevoegde minister verplicht worden gesteld voor alle werknemers, voormalige werknemers en overige rechthebbenden. Dit besluit dient te worden beschouwd als de rechtshandeling waarbij een lidstaat een openbaredienstverplichting aan een onderneming toevertrouwt. |
| --- | --- |

(78)

De collectieve overeenkomst die een bepaalde verzekeringsdekking biedt en de verzekeraar aanwijst, kan door middel van een procedure van algemeenverbindendverklaring (artikelen L 911-3 en 911-4 van de Franse socialezekerheidswet) bij besluit van de bevoegde minister verplicht worden gesteld voor alle werknemers, voormalige werknemers en overige rechthebbenden. Dit besluit dient te worden beschouwd als de rechtshandeling waarbij een lidstaat een openbaredienstverplichting aan een onderneming toevertrouwt.

| (79) | Frankrijk geeft toe dat het bedrag van de compensatie (belastingbesparing) voor de dienst van algemeen economisch belang niet voldoet aan de voorwaarden die in de communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst zijn vastgesteld (25). Het meent echter dat deze voorwaarden niet zijn toegesneden op de specifieke aard van de betrokken verrichtingen. Volgens Frankrijk is het mechanisme van fiscale aftrekbaarheid geschikter en flexibeler dan een subsidie op basis van een nauwkeurige berekening van de extra kosten die in verband met het beheer van de dienst worden gemaakt. |
| --- | --- |

(79)

Frankrijk geeft toe dat het bedrag van de compensatie (belastingbesparing) voor de dienst van algemeen economisch belang niet voldoet aan de voorwaarden die in de communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst zijn vastgesteld (25). Het meent echter dat deze voorwaarden niet zijn toegesneden op de specifieke aard van de betrokken verrichtingen. Volgens Frankrijk is het mechanisme van fiscale aftrekbaarheid geschikter en flexibeler dan een subsidie op basis van een nauwkeurige berekening van de extra kosten die in verband met het beheer van de dienst worden gemaakt.

VI.   REACTIE VAN FRANKRIJK OP DE OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN

| (80) | De Franse autoriteiten nemen nota van de opmerkingen van belanghebbenden en reageren meer in het bijzonder op de opmerkingen van de Fédération Française des Sociétés d’Assurance (FFSA). |
| --- | --- |

(80)

De Franse autoriteiten nemen nota van de opmerkingen van belanghebbenden en reageren meer in het bijzonder op de opmerkingen van de Fédération Française des Sociétés d’Assurance (FFSA).

| (81) | Wat de belastingvrijstelling voor solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten betreft wijzen de Franse autoriteiten erop dat de samenstelling van de portefeuilles van de verzekeringsorganen homogeen is. Dit houdt in dat het aandeel van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten ten opzichte van de overige soorten ziekteverzekeringsovereenkomsten momenteel bij de drie grote categorieën verzekeringsorganen die op deze markt actief zijn (ondernemingen die onder de verzekeringswet vallen, onderlinge waarborgmaatschappijen die onder de desbetreffende wet vallen en voorzorgsinstellingen die onder de socialezekerheidswet vallen) even groot is. |
| --- | --- |

(81)

Wat de belastingvrijstelling voor solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten betreft wijzen de Franse autoriteiten erop dat de samenstelling van de portefeuilles van de verzekeringsorganen homogeen is. Dit houdt in dat het aandeel van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten ten opzichte van de overige soorten ziekteverzekeringsovereenkomsten momenteel bij de drie grote categorieën verzekeringsorganen die op deze markt actief zijn (ondernemingen die onder de verzekeringswet vallen, onderlinge waarborgmaatschappijen die onder de desbetreffende wet vallen en voorzorgsinstellingen die onder de socialezekerheidswet vallen) even groot is.

| (82) | Wat de nieuwe egalisatievoorziening betreft, benadrukt Frankrijk dat alle actoren, zowel Franse als buitenlandse, die actief zijn op de markt voor aanvullende voorzorg, aanwijzingsovereenkomsten op bedrijfstakniveau kunnen sluiten. |
| --- | --- |

(82)

Wat de nieuwe egalisatievoorziening betreft, benadrukt Frankrijk dat alle actoren, zowel Franse als buitenlandse, die actief zijn op de markt voor aanvullende voorzorg, aanwijzingsovereenkomsten op bedrijfstakniveau kunnen sluiten.

| (83) | Ten slotte merkt Frankrijk op dat de voorzorgsinstellingen geen monopoliepositie hebben en dat er daarom geen sprake is van positieve discriminatie. Het feit dat de markt langzaam en stapsgewijs wordt opengesteld voor concurrentie zou historische redenen hebben maar dit zou geen afbreuk doen aan de bestaande concurrentie tussen de voorzorgsinstellingen. Dat de voorzorgsinstellingen in deze sector meer gespecialiseerd zijn, zou niet voldoende zijn om aan te tonen dat er sprake is van discriminatie. |
| --- | --- |

(83)

Ten slotte merkt Frankrijk op dat de voorzorgsinstellingen geen monopoliepositie hebben en dat er daarom geen sprake is van positieve discriminatie. Het feit dat de markt langzaam en stapsgewijs wordt opengesteld voor concurrentie zou historische redenen hebben maar dit zou geen afbreuk doen aan de bestaande concurrentie tussen de voorzorgsinstellingen. Dat de voorzorgsinstellingen in deze sector meer gespecialiseerd zijn, zou niet voldoende zijn om aan te tonen dat er sprake is van discriminatie.

VII.   AANVULLENDE INLICHTINGEN DIE NA DE OPSCHORTING VAN DE PROCEDURE DOOR FRANKRIJK ZIJN VERSTREKT

| (84) | De diensten van de Commissie hebben, in de loop van de procedure, Frankrijk bepaalde aanpassingen voorgesteld om de steunregelingen verenigbaar te maken met de interne markt op grond van artikel 107, lid 2, VWEU. |
| --- | --- |

(84)

De diensten van de Commissie hebben, in de loop van de procedure, Frankrijk bepaalde aanpassingen voorgesteld om de steunregelingen verenigbaar te maken met de interne markt op grond van artikel 107, lid 2, VWEU.

| (85) | Wat de eerste maatregel betreft (vrijstelling van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage” voor activiteiten inzake het beheer van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten) zijn de volgende aanpassingen voorgesteld:






  — | teneinde te voldoen aan het tweede criterium (daadwerkelijke doorgifte van het voordeel), is voorgesteld dat Frankrijk zich baseert op de subsidieregeling die eerder door de Commissie is goedgekeurd voor de aanvullende ziektekostenverzekering van Franse ambtenaren (N 911/06), een belastingverminderingsregeling ten gunste van individuele consumenten, of welke regeling dan ook waarmee een daadwerkelijke doorgifte van het voordeel van de steun wordt gegarandeerd; |
| --- | --- | --- |

(85)

Wat de eerste maatregel betreft (vrijstelling van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage” voor activiteiten inzake het beheer van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten) zijn de volgende aanpassingen voorgesteld:

—

teneinde te voldoen aan het tweede criterium (daadwerkelijke doorgifte van het voordeel), is voorgesteld dat Frankrijk zich baseert op de subsidieregeling die eerder door de Commissie is goedgekeurd voor de aanvullende ziektekostenverzekering van Franse ambtenaren (N 911/06), een belastingverminderingsregeling ten gunste van individuele consumenten, of welke regeling dan ook waarmee een daadwerkelijke doorgifte van het voordeel van de steun wordt gegarandeerd;

| — | om elke vorm van discriminatie te voorkomen is de Franse autoriteiten verzocht het drempelmechanisme te herzien. |
| --- | --- |

—

om elke vorm van discriminatie te voorkomen is de Franse autoriteiten verzocht het drempelmechanisme te herzien.

| (86) | Bij brief van 27 mei 2010 verklaarde Frankrijk dat het besloten had de aangemelde steunregeling niet te zullen wijzigen, en bevestigde het nogmaals dat volgens zijn analyse de aangemelde regelingen verenigbaar waren met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU. |
| --- | --- |

(86)

Bij brief van 27 mei 2010 verklaarde Frankrijk dat het besloten had de aangemelde steunregeling niet te zullen wijzigen, en bevestigde het nogmaals dat volgens zijn analyse de aangemelde regelingen verenigbaar waren met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU.

| (87) | In dezelfde brief voegde Frankrijk hieraan toe dat de aanvullende ziektekostenverzekeringsovereenkomsten een klantenbindend product vormen waarmee vervolgens aan dezelfde verzekerden lucratiever producten kunnen worden aangeboden, zoals levensverzekeringsovereenkomsten. Met het oog op klantenbinding zouden de marktdeelnemers in de sector derhalve gemotiveerd zijn om een aantrekkelijk tariefbeleid te voeren. Onder deze omstandigheden zou het belastingvoordeel dat aan een orgaan wordt verleend en vervolgens door dit orgaan wordt doorberekend in de bijdragen van de verzekerden, onmiddellijk tot gevolg hebben dat zijn concurrenten hun tarieven aanpassen, zodat een doorgifte van het voordeel aan alle verzekerden gewaarborgd is. |
| --- | --- |

(87)

In dezelfde brief voegde Frankrijk hieraan toe dat de aanvullende ziektekostenverzekeringsovereenkomsten een klantenbindend product vormen waarmee vervolgens aan dezelfde verzekerden lucratiever producten kunnen worden aangeboden, zoals levensverzekeringsovereenkomsten. Met het oog op klantenbinding zouden de marktdeelnemers in de sector derhalve gemotiveerd zijn om een aantrekkelijk tariefbeleid te voeren. Onder deze omstandigheden zou het belastingvoordeel dat aan een orgaan wordt verleend en vervolgens door dit orgaan wordt doorberekend in de bijdragen van de verzekerden, onmiddellijk tot gevolg hebben dat zijn concurrenten hun tarieven aanpassen, zodat een doorgifte van het voordeel aan alle verzekerden gewaarborgd is.

| (88) | Wat de tweede maatregel betreft (aanvullende belastingaftrek voor egalisatievoorzieningen) hebben de diensten van de Commissie Frankrijk het volgende voorgesteld:






  — | teneinde te voldoen aan het tweede criterium (daadwerkelijke doorgifte van het voordeel), is voorgesteld dat Frankrijk zich baseert op de subsidieregeling die eerder door de Commissie is goedgekeurd voor de aanvullende ziektekostenverzekering van Franse ambtenaren (N 911/06), een belastingverminderingsregeling ten gunste van individuele consumenten, of welke regeling dan ook waarmee een daadwerkelijke doorgifte van het voordeel van de steun wordt gegarandeerd; |
| --- | --- | --- |

(88)

Wat de tweede maatregel betreft (aanvullende belastingaftrek voor egalisatievoorzieningen) hebben de diensten van de Commissie Frankrijk het volgende voorgesteld:

—

teneinde te voldoen aan het tweede criterium (daadwerkelijke doorgifte van het voordeel), is voorgesteld dat Frankrijk zich baseert op de subsidieregeling die eerder door de Commissie is goedgekeurd voor de aanvullende ziektekostenverzekering van Franse ambtenaren (N 911/06), een belastingverminderingsregeling ten gunste van individuele consumenten, of welke regeling dan ook waarmee een daadwerkelijke doorgifte van het voordeel van de steun wordt gegarandeerd;

| — | om elke vorm van discriminatie te voorkomen is de Franse autoriteiten verzocht de verplichte invoering van een transparante aanbestedingsprocedure in overweging te nemen voor de toewijzing van aanwijzingsovereenkomsten. |
| --- | --- |

—

om elke vorm van discriminatie te voorkomen is de Franse autoriteiten verzocht de verplichte invoering van een transparante aanbestedingsprocedure in overweging te nemen voor de toewijzing van aanwijzingsovereenkomsten.

| (89) | NET als bij de eerste maatregel heeft Frankrijk echter besloten de aangemelde steunregeling ten behoeve van de ontwikkeling van collectieve voorzorgsovereenkomsten ongewijzigd te laten. |
| --- | --- |

(89)

NET als bij de eerste maatregel heeft Frankrijk echter besloten de aangemelde steunregeling ten behoeve van de ontwikkeling van collectieve voorzorgsovereenkomsten ongewijzigd te laten.

| (90) | In zijn brief van 27 mei 2010 heeft Frankrijk de bijzonder strenge voorwaarden die aan aanwijzingen worden gesteld, bevestigd die een uiterst voorzichtige regeling inzake de toevoegingen aan voorzieningen zouden rechtvaardigen. Daarom zou de maatregel betreffende de egalisatievoorziening slechts in zeer beperkte mate als staatssteun kunnen worden beschouwd, en zou de verenigbaarheid ervan met de interne markt dus ook slechts in die mate moeten worden onderzocht. |
| --- | --- |

(90)

In zijn brief van 27 mei 2010 heeft Frankrijk de bijzonder strenge voorwaarden die aan aanwijzingen worden gesteld, bevestigd die een uiterst voorzichtige regeling inzake de toevoegingen aan voorzieningen zouden rechtvaardigen. Daarom zou de maatregel betreffende de egalisatievoorziening slechts in zeer beperkte mate als staatssteun kunnen worden beschouwd, en zou de verenigbaarheid ervan met de interne markt dus ook slechts in die mate moeten worden onderzocht.

VIII.   BEOORDELING VAN DE STEUN

VIII.1.   Vrijstelling van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage” voor activiteiten in verband met het beheer van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten

| (91) | Onder verwijzing naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de zaak Albany (26) betoogt het CTIP dat contractuele bedrijfstakregelingen, vanwege hun aard en het doel dat ermee wordt beoogd, niet onder de mededingingsregels van het EU-recht vallen. |
| --- | --- |

(91)

Onder verwijzing naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de zaak Albany (26) betoogt het CTIP dat contractuele bedrijfstakregelingen, vanwege hun aard en het doel dat ermee wordt beoogd, niet onder de mededingingsregels van het EU-recht vallen.

| (92) | De Commissie merkt evenwel op dat de maatregel waarop de voornoemde jurisprudentie ziet voornamelijk betrekking heeft op de wettelijk verplichte aansluiting van industriële ondernemingen bij een bedrijfstakpensioenfonds dat een exclusief recht heeft. In dit verband moet worden opgemerkt dat de vrijstellingsregeling van de eerste maatregel eveneens geldt voor individuele overeenkomsten en collectieve overeenkomsten met facultatieve aansluiting. Verder geldt voor collectieve overeenkomsten met verplichte aansluiting waarop de maatregel is gericht, dat zij in het kader van de vrije keuze van de sociale partners om dergelijke collectieve overeenkomsten te sluiten tot stand komen en niet in het kader van een wettelijke verplichting om dergelijke overeenkomsten te sluiten of zich aan te sluiten bij een sectoraal of intersectoraal fonds, zoals het geval was in de zaak Albany. |
| --- | --- |

(92)

De Commissie merkt evenwel op dat de maatregel waarop de voornoemde jurisprudentie ziet voornamelijk betrekking heeft op de wettelijk verplichte aansluiting van industriële ondernemingen bij een bedrijfstakpensioenfonds dat een exclusief recht heeft. In dit verband moet worden opgemerkt dat de vrijstellingsregeling van de eerste maatregel eveneens geldt voor individuele overeenkomsten en collectieve overeenkomsten met facultatieve aansluiting. Verder geldt voor collectieve overeenkomsten met verplichte aansluiting waarop de maatregel is gericht, dat zij in het kader van de vrije keuze van de sociale partners om dergelijke collectieve overeenkomsten te sluiten tot stand komen en niet in het kader van een wettelijke verplichting om dergelijke overeenkomsten te sluiten of zich aan te sluiten bij een sectoraal of intersectoraal fonds, zoals het geval was in de zaak Albany.

| (93) | Voorts zijn, volgens het arrest van het Hof, regelingen op het gebied van risicodekking die een aanvulling vormen op het wettelijk stelsel van de sociale zekerheid, zoals de regeling die in de onderhavige zaak door de Franse autoriteiten is aangemeld, onderworpen aan de mededingingsregels en zijn fondsen die met het beheer van dergelijke regelingen zijn belast wel degelijk ondernemingen in de zin van de artikelen 101 en volgende van het VWEU (27). |
| --- | --- |

(93)

Voorts zijn, volgens het arrest van het Hof, regelingen op het gebied van risicodekking die een aanvulling vormen op het wettelijk stelsel van de sociale zekerheid, zoals de regeling die in de onderhavige zaak door de Franse autoriteiten is aangemeld, onderworpen aan de mededingingsregels en zijn fondsen die met het beheer van dergelijke regelingen zijn belast wel degelijk ondernemingen in de zin van de artikelen 101 en volgende van het VWEU (27).

| (94) | De Commissie is derhalve van oordeel dat de regeling waarop de eerste maatregel betrekking heeft niet ontsnapt aan de Verdragsregels inzake mededinging en met name niet aan de regels inzake het verbod op staatssteun. |
| --- | --- |

(94)

De Commissie is derhalve van oordeel dat de regeling waarop de eerste maatregel betrekking heeft niet ontsnapt aan de Verdragsregels inzake mededinging en met name niet aan de regels inzake het verbod op staatssteun.

| (95) | De sociale zekerheid (het verplichte ziektekostenverzekeringsstelsel) keert slechts een deel van de ziektekosten van de sociaal verzekerden uit. De aanvullende ziektekostenverzekeringen nemen daarom het deel van de uitkeringen voor hun rekening dat niet door het verplichte stelsel wordt gefinancierd. |
| --- | --- |

(95)

De sociale zekerheid (het verplichte ziektekostenverzekeringsstelsel) keert slechts een deel van de ziektekosten van de sociaal verzekerden uit. De aanvullende ziektekostenverzekeringen nemen daarom het deel van de uitkeringen voor hun rekening dat niet door het verplichte stelsel wordt gefinancierd.

| (96) | De markt voor aanvullende ziektekostenverzekeringen omvat voornamelijk de volgende drie groepen actoren:






  — | de onderlinge waarborgmaatschappijen en onderlinge waarborgverenigingen die onder de wet op de onderlinge waarborgmaatschappijen vallen; |
| --- | --- | --- |

(96)

De markt voor aanvullende ziektekostenverzekeringen omvat voornamelijk de volgende drie groepen actoren:

—

de onderlinge waarborgmaatschappijen en onderlinge waarborgverenigingen die onder de wet op de onderlinge waarborgmaatschappijen vallen;

| — | de voorzorgsinstellingen die onder de socialezekerheidswet vallen; |
| --- | --- |

—

de voorzorgsinstellingen die onder de socialezekerheidswet vallen;

| — | de verzekeringsondernemingen die onder de verzekeringswet vallen. |
| --- | --- |

—

de verzekeringsondernemingen die onder de verzekeringswet vallen.

| (97) | Volgens een brief van de Franse autoriteiten van 21 december 2007 zouden 263 verzekeringsondernemingen, 66 voorzorgsinstellingen en 1 201 onderlinge waarborgmaatschappijen op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekering actief zijn. Verder verklaarden de Franse autoriteiten in hun brief dat in 2006 de 20 grootste spelers slechts 35 % van de markt in handen hadden, dat geen van hen een marktaandeel had van meer dan 4 % en dat de overige 65 % van de markt bestond uit organen met een marktaandeel van minder dan 1 % (28). |
| --- | --- |

(97)

Volgens een brief van de Franse autoriteiten van 21 december 2007 zouden 263 verzekeringsondernemingen, 66 voorzorgsinstellingen en 1 201 onderlinge waarborgmaatschappijen op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekering actief zijn. Verder verklaarden de Franse autoriteiten in hun brief dat in 2006 de 20 grootste spelers slechts 35 % van de markt in handen hadden, dat geen van hen een marktaandeel had van meer dan 4 % en dat de overige 65 % van de markt bestond uit organen met een marktaandeel van minder dan 1 % (28).

| (98) | Volgens officiële cijfers die in 2009 zijn gepubliceerd zou het aantal actoren op deze markt per eind 2008 evenwel nog slechts 876 bedragen, en zou hun aantal sinds 2001 gestaag zijn afgenomen (een vermindering met 48 % in 2008 ten opzichte van 2001) (29). Er zouden in 2008 748 onderlinge waarborgmaatschappijen zijn, 92 verzekeringsondernemingen, en 36 voorzorgsinstellingen. |
| --- | --- |

(98)

Volgens officiële cijfers die in 2009 zijn gepubliceerd zou het aantal actoren op deze markt per eind 2008 evenwel nog slechts 876 bedragen, en zou hun aantal sinds 2001 gestaag zijn afgenomen (een vermindering met 48 % in 2008 ten opzichte van 2001) (29). Er zouden in 2008 748 onderlinge waarborgmaatschappijen zijn, 92 verzekeringsondernemingen, en 36 voorzorgsinstellingen.

| (99) | Volgens een recent onderzoek, uitgevoerd door de Franse mededingingsautoriteit, zijn de grootste marktaandelen op de markt voor individuele aanvullende ziektekostenverzekering in handen van de Mutuelle Générale de l’Education Nationale — MGEN (7,7 %), de onderlinge waarborgmaatschappij Groupama (30) (6,7 %), en de verzekeringsonderneming Swiss Life (met een marktaandeel van 4 %) (31). |
| --- | --- |

(99)

Volgens een recent onderzoek, uitgevoerd door de Franse mededingingsautoriteit, zijn de grootste marktaandelen op de markt voor individuele aanvullende ziektekostenverzekering in handen van de Mutuelle Générale de l’Education Nationale — MGEN (7,7 %), de onderlinge waarborgmaatschappij Groupama (30) (6,7 %), en de verzekeringsonderneming Swiss Life (met een marktaandeel van 4 %) (31).

| (100) | Wat de markt voor collectieve aanvullende verzekering betreft hebben de verzekeringsonderneming Axa (17,51 %), de groep voorzorgsinstellingen Malakoff-Médéric (8,7 %) en de groep AG2R-La Mondiale-Prémalliance (32) (6,9 %) de grootste marktaandelen (33). |
| --- | --- |

(100)

Wat de markt voor collectieve aanvullende verzekering betreft hebben de verzekeringsonderneming Axa (17,51 %), de groep voorzorgsinstellingen Malakoff-Médéric (8,7 %) en de groep AG2R-La Mondiale-Prémalliance (32) (6,9 %) de grootste marktaandelen (33).

| (101) | Ondanks de hiertoe bij de Franse autoriteiten ingediende verzoeken beschikt de Commissie niet over nauwkeuriger gegevens over de structuur van de markt voor aanvullende ziektekostenverzekering, zoals gegevens over samenwerkingsverbanden van onderlinge vennootschappen, onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigingen van onderlinge waarborgmaatschappijen en voorzorgsinstellingen. Bovendien konden de Franse autoriteiten, ondanks de verzoeken hiertoe van de Commissie, geen statistieken overleggen met betrekking tot de solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten (noch op algemeen niveau, noch op het niveau van de verschillende categorieën marktdeelnemers). De statistische gegevens die zijn opgenomen in de tabel welke in de overwegingen 102 en 103 is weergegeven, hebben derhalve betrekking op de gehele markt voor aanvullende ziektekostenverzekering, met inbegrip van de overeenkomsten die niet voldoen aan de voorwaarden om voor de aangemelde maatregel in aanmerking te komen. In een door de Franse Rekenkamer in 2008 gepubliceerd verslag (34) wordt overigens gewezen op de omvangrijke statistische leemten wat het aanvullend verzekeringsbedrijf betreft, zowel ten aanzien van het aantal verzekerden, de verdeling daarvan onder de verschillende categorieën verzekeraars en de verschillende soorten overeenkomsten (individuele overeenkomsten, facultatieve collectieve overeenkomsten en verplichte collectieve overeenkomsten), als ten aanzien van het bedrag aan terugbetaalde ziektekosten volgens de categorieën huishoudens en inkomens. Op basis van de door de nationale mededingingsautoriteit uitgevoerde analyses lijkt deze markt evenwel gefragmenteerd te zijn, en zelfs zeer gefragmenteerd wat de individuele overeenkomsten betreft (35); overigens is deze markt slechts een van de submarkten waarop de eerste aangemelde maatregel betrekking heeft. |
| --- | --- |

(101)

Ondanks de hiertoe bij de Franse autoriteiten ingediende verzoeken beschikt de Commissie niet over nauwkeuriger gegevens over de structuur van de markt voor aanvullende ziektekostenverzekering, zoals gegevens over samenwerkingsverbanden van onderlinge vennootschappen, onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigingen van onderlinge waarborgmaatschappijen en voorzorgsinstellingen. Bovendien konden de Franse autoriteiten, ondanks de verzoeken hiertoe van de Commissie, geen statistieken overleggen met betrekking tot de solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten (noch op algemeen niveau, noch op het niveau van de verschillende categorieën marktdeelnemers). De statistische gegevens die zijn opgenomen in de tabel welke in de overwegingen 102 en 103 is weergegeven, hebben derhalve betrekking op de gehele markt voor aanvullende ziektekostenverzekering, met inbegrip van de overeenkomsten die niet voldoen aan de voorwaarden om voor de aangemelde maatregel in aanmerking te komen. In een door de Franse Rekenkamer in 2008 gepubliceerd verslag (34) wordt overigens gewezen op de omvangrijke statistische leemten wat het aanvullend verzekeringsbedrijf betreft, zowel ten aanzien van het aantal verzekerden, de verdeling daarvan onder de verschillende categorieën verzekeraars en de verschillende soorten overeenkomsten (individuele overeenkomsten, facultatieve collectieve overeenkomsten en verplichte collectieve overeenkomsten), als ten aanzien van het bedrag aan terugbetaalde ziektekosten volgens de categorieën huishoudens en inkomens. Op basis van de door de nationale mededingingsautoriteit uitgevoerde analyses lijkt deze markt evenwel gefragmenteerd te zijn, en zelfs zeer gefragmenteerd wat de individuele overeenkomsten betreft (35); overigens is deze markt slechts een van de submarkten waarop de eerste aangemelde maatregel betrekking heeft.

| (102) | Tussen 2001 en 2007 is de sector sterk gegroeid, zoals blijkt uit de tabel aan het eind van deze overweging (36). De wereldwijde omzet van de betrokken ondernemingen bedroeg in 2007 27,4 miljard EUR, een stijging met 55,8 % ten opzichte van 2001, wat neerkomt op een gemiddelde jaarlijkse groei van 7,6 %. De omzet over 2008 zou ruim 29 miljard EUR bedragen, een toename met 6 % ten opzichte van 2007 (37).

  Ontwikkeling van de omzet van organen voor aanvullende verzekering 2001-2007










  (in miljard EUR) |
| --- | --- |
| | Onderlinge waarborgmaatschappijen | Voorzorgsinstellingen | Verzekeringsondernemingen | Totaal |
| 2001 | 10,6 | 3,3 | 3,7 | 17,6 |
| 2007 | 16,0 | 4,7 | 6,7 | 27,4 |
| 2001-2007 | +50,5 % | +43,15 % | +82,13 % | +55,8 % |

(102)

Tussen 2001 en 2007 is de sector sterk gegroeid, zoals blijkt uit de tabel aan het eind van deze overweging (36). De wereldwijde omzet van de betrokken ondernemingen bedroeg in 2007 27,4 miljard EUR, een stijging met 55,8 % ten opzichte van 2001, wat neerkomt op een gemiddelde jaarlijkse groei van 7,6 %. De omzet over 2008 zou ruim 29 miljard EUR bedragen, een toename met 6 % ten opzichte van 2007 (37).

Ontwikkeling van de omzet van organen voor aanvullende verzekering 2001-2007

(in miljard EUR)

Onderlinge waarborgmaatschappijen

Voorzorgsinstellingen

Verzekeringsondernemingen

Totaal

2001

10,6

3,3

3,7

17,6

2007

16,0

4,7

6,7

27,4

2001-2007

+50,5 %

+43,15 %

+82,13 %

+55,8 %

| (103) | Volgens de door de Franse autoriteiten overgelegde cijfers is de verdeling tussen individuele en collectieve overeenkomsten als volgt (cijfers over het jaar 2004): | Voorzorgsinstellingen | Onderlinge waarborgmaatschappijen | Verzekeringsondernemingen |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Collectieve overeenkomsten | 38 % | 33 % | 29 % |
| Individuele overeenkomsten | 6 % | 67 % | 27 % |
| Collectieve en individuele overeenkomsten | 18 % | 54 % | 28 % |

(103)

Volgens de door de Franse autoriteiten overgelegde cijfers is de verdeling tussen individuele en collectieve overeenkomsten als volgt (cijfers over het jaar 2004):

Voorzorgsinstellingen

Onderlinge waarborgmaatschappijen

Verzekeringsondernemingen

Collectieve overeenkomsten

38 %

33 %

29 %

Individuele overeenkomsten

6 %

67 %

27 %

Collectieve en individuele overeenkomsten

18 %

54 %

28 %

| (104) | Terwijl onderlinge waarborgmaatschappijen en onderlinge waarborgverenigingen voornamelijk individuele overeenkomsten sluiten, bieden de voorzorgsinstellingen in hoofdzaak collectieve overeenkomsten (bedrijfs- of bedrijfstak-CAO’s) aan. De verzekeringsondernemingen hebben een meer evenwichtige portefeuille. |
| --- | --- |

(104)

Terwijl onderlinge waarborgmaatschappijen en onderlinge waarborgverenigingen voornamelijk individuele overeenkomsten sluiten, bieden de voorzorgsinstellingen in hoofdzaak collectieve overeenkomsten (bedrijfs- of bedrijfstak-CAO’s) aan. De verzekeringsondernemingen hebben een meer evenwichtige portefeuille.

| (105) | De dekkingsgraad van de bevolking is trouwens aanzienlijk toegenomen, van 84 % in 1996 tot 92,8 % in 2006. Er zijn tussen de 32 en 38 miljoen aangeslotenen bij de onderlinge maatschappijen, 13 miljoen bij de verzekeringsondernemingen en 11 miljoen bij de voorzorgsinstellingen, waaraan de 4 miljoen aangeslotenen bij het Fonds CMU-C (universele ziekteverzekering), die een gratis aanvullende ziekteverzekering biedt aan de meest behoeftigen, nog moeten worden toegevoegd. Dit betekent dat momenteel 7 à 8 % van de Fransen niet over een aanvullende verzekering beschikken (38). |
| --- | --- |

(105)

De dekkingsgraad van de bevolking is trouwens aanzienlijk toegenomen, van 84 % in 1996 tot 92,8 % in 2006. Er zijn tussen de 32 en 38 miljoen aangeslotenen bij de onderlinge maatschappijen, 13 miljoen bij de verzekeringsondernemingen en 11 miljoen bij de voorzorgsinstellingen, waaraan de 4 miljoen aangeslotenen bij het Fonds CMU-C (universele ziekteverzekering), die een gratis aanvullende ziekteverzekering biedt aan de meest behoeftigen, nog moeten worden toegevoegd. Dit betekent dat momenteel 7 à 8 % van de Fransen niet over een aanvullende verzekering beschikken (38).

| (106) | Krachtens artikel 107 VWEU zijn „steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de interne markt, voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt”. |
| --- | --- |

(106)

Krachtens artikel 107 VWEU zijn „steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de interne markt, voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt”.

| (107) | Om een nationale maatregel als staatssteun te kunnen aanmerken, moet aan alle volgende voorwaarden zijn voldaan: 1) de maatregel in kwestie levert een voordeel op, 2) dit voordeel wordt met staatsmiddelen gefinancierd, 3) dit voordeel is selectief, en 4) de desbetreffende maatregel vervalst de mededinging of dreigt deze te vervalsen en kan het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden. |
| --- | --- |

(107)

Om een nationale maatregel als staatssteun te kunnen aanmerken, moet aan alle volgende voorwaarden zijn voldaan: 1) de maatregel in kwestie levert een voordeel op, 2) dit voordeel wordt met staatsmiddelen gefinancierd, 3) dit voordeel is selectief, en 4) de desbetreffende maatregel vervalst de mededinging of dreigt deze te vervalsen en kan het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden.

| (108) | Het lijdt geen twijfel dat de vrijstellingen of verlagingen van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage”, waardoor de kosten die de betrokken ondernemingen normaal zouden moeten dragen worden verminderd of opgeheven, een voordeel inhouden voor de begunstigden van deze maatregelen (39). Deze belastingvrijstellingen of -verlagingen vormen derhalve een economische voordeel. |
| --- | --- |

(108)

Het lijdt geen twijfel dat de vrijstellingen of verlagingen van vennootschapsbelasting en van de „economische territoriale bijdrage”, waardoor de kosten die de betrokken ondernemingen normaal zouden moeten dragen worden verminderd of opgeheven, een voordeel inhouden voor de begunstigden van deze maatregelen (39). Deze belastingvrijstellingen of -verlagingen vormen derhalve een economische voordeel.

| (109) | Met betrekking tot de opmerkingen die het CTIP heeft gemaakt over een eventuele openbarediensttaak wijst de Commissie erop dat aan de voorwaarden die in de zaak Altmark (40) zijn vastgesteld (om de kwalificatie als staatssteun voor bepaalde diensten van algemeen economisch belang uit te sluiten) in het onderhavige geval niet is voldaan (zie met name punt 144; de derde voorwaarde in het Altmark-arrest betreft de afwezigheid van overcompensatie). Er is in dit geval dus wel degelijk sprake van een economisch voordeel. |
| --- | --- |

(109)

Met betrekking tot de opmerkingen die het CTIP heeft gemaakt over een eventuele openbarediensttaak wijst de Commissie erop dat aan de voorwaarden die in de zaak Altmark (40) zijn vastgesteld (om de kwalificatie als staatssteun voor bepaalde diensten van algemeen economisch belang uit te sluiten) in het onderhavige geval niet is voldaan (zie met name punt 144; de derde voorwaarde in het Altmark-arrest betreft de afwezigheid van overcompensatie). Er is in dit geval dus wel degelijk sprake van een economisch voordeel.

| (110) | De voordelen worden toegekend door de Franse overheid, die hierdoor afziet van de inning van belastinggelden. Het voordeel wordt derhalve met staatsmiddelen bekostigd. |
| --- | --- |

(110)

De voordelen worden toegekend door de Franse overheid, die hierdoor afziet van de inning van belastinggelden. Het voordeel wordt derhalve met staatsmiddelen bekostigd.

| (111) | De maatregel heeft eveneens een selectief karakter. Deze selectiviteit vloeit enerzijds voort uit het beperken van de betrokken maatregel tot een sector van de economie, het verzekeringsbedrijf, en anderzijds uit de beperking ervan, binnen deze sector, tot een bepaald soort overeenkomsten (deelsector). In dit verband moet allereerst worden opgemerkt dat de vennootschapsbelasting een belasting is die op alle vennootschappen van toepassing is, ongeacht de sector waarin zij werkzaam zijn. Een vrijstelling van deze belasting die uitsluitend ten goede komt aan de verzekeringssector vormt derhalve een afwijking van het algemene stelsel van de vennootschapsbelasting die derhalve specifiek bepaalde ondernemingen begunstigt. Hetzelfde geldt voor de vrijstelling van de „economische territoriale bijdrage”. Verder begunstigt de vrijstelling, binnen de verzekeringssector, het aanbod van bepaalde ziekteverzekeringsovereenkomsten, in dit geval van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten. De maatregel begunstigt derhalve de marktdeelnemers die door „solidaire” overeenkomsten worden gebonden, ten koste van marktdeelnemers die door „klassieke” overeenkomsten worden gebonden. |
| --- | --- |

(111)

De maatregel heeft eveneens een selectief karakter. Deze selectiviteit vloeit enerzijds voort uit het beperken van de betrokken maatregel tot een sector van de economie, het verzekeringsbedrijf, en anderzijds uit de beperking ervan, binnen deze sector, tot een bepaald soort overeenkomsten (deelsector). In dit verband moet allereerst worden opgemerkt dat de vennootschapsbelasting een belasting is die op alle vennootschappen van toepassing is, ongeacht de sector waarin zij werkzaam zijn. Een vrijstelling van deze belasting die uitsluitend ten goede komt aan de verzekeringssector vormt derhalve een afwijking van het algemene stelsel van de vennootschapsbelasting die derhalve specifiek bepaalde ondernemingen begunstigt. Hetzelfde geldt voor de vrijstelling van de „economische territoriale bijdrage”. Verder begunstigt de vrijstelling, binnen de verzekeringssector, het aanbod van bepaalde ziekteverzekeringsovereenkomsten, in dit geval van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten. De maatregel begunstigt derhalve de marktdeelnemers die door „solidaire” overeenkomsten worden gebonden, ten koste van marktdeelnemers die door „klassieke” overeenkomsten worden gebonden.

| (112) | Afgezien van het feit dat in de Europese Unie handelsverkeer plaatsvindt in de producten van de verzekeringssector, zij eraan herinnerd dat, wanneer een lidstaat steun aan een onderneming toekent, de binnenlandse productie hierdoor gehandhaafd kan worden of kan stijgen, met als gevolg dat de kansen van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen om hun producten uit te voeren naar de markt van die lidstaat, afnemen (41). |
| --- | --- |

(112)

Afgezien van het feit dat in de Europese Unie handelsverkeer plaatsvindt in de producten van de verzekeringssector, zij eraan herinnerd dat, wanneer een lidstaat steun aan een onderneming toekent, de binnenlandse productie hierdoor gehandhaafd kan worden of kan stijgen, met als gevolg dat de kansen van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen om hun producten uit te voeren naar de markt van die lidstaat, afnemen (41).

| (113) | De positie van de betrokken ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer wordt derhalve versterkt. Deze maatregel kan dus concurrentiedistorsies veroorzaken en het handelsverkeer binnen de Europese Unie ongunstig beïnvloeden. |
| --- | --- |

(113)

De positie van de betrokken ondernemingen in het intracommunautaire handelsverkeer wordt derhalve versterkt. Deze maatregel kan dus concurrentiedistorsies veroorzaken en het handelsverkeer binnen de Europese Unie ongunstig beïnvloeden.

| (114) | Daarom moet worden geconcludeerd dat de eerste maatregel daadwerkelijk staatssteun inhoudt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Frankrijk betwist deze kwalificatie niet. |
| --- | --- |

(114)

Daarom moet worden geconcludeerd dat de eerste maatregel daadwerkelijk staatssteun inhoudt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Frankrijk betwist deze kwalificatie niet.

| (115) | Aangezien de aangemelde maatregel staatssteun inhoudt dient de verenigbaarheid ervan met de interne markt te worden beoordeeld. De Franse autoriteiten zijn van mening dat de maatregel in kwestie verenigbare steun vormt in de zin van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU. |
| --- | --- |

(115)

Aangezien de aangemelde maatregel staatssteun inhoudt dient de verenigbaarheid ervan met de interne markt te worden beoordeeld. De Franse autoriteiten zijn van mening dat de maatregel in kwestie verenigbare steun vormt in de zin van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU.

| (116) | Artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, luidt als volgt: „Met de interne markt zijn verenigbaar: (a) steunmaatregelen van sociale aard aan individuele verbruikers op voorwaarde dat deze toegepast worden zonder onderscheid naar de oorsprong van de producten”. |
| --- | --- |

(116)

Artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, luidt als volgt: „Met de interne markt zijn verenigbaar: (a) steunmaatregelen van sociale aard aan individuele verbruikers op voorwaarde dat deze toegepast worden zonder onderscheid naar de oorsprong van de producten”.

| (117) | Een staatssteunmaatregel is volgens deze bepaling derhalve verenigbaar wanneer aan alle volgende voorwaarden is voldaan:






  1. | de maatregel is van sociale aard; |
| --- | --- | --- |

(117)

Een staatssteunmaatregel is volgens deze bepaling derhalve verenigbaar wanneer aan alle volgende voorwaarden is voldaan:

1.

de maatregel is van sociale aard;

| 2. | hij wordt aan individuele verbruikers toegekend; |
| --- | --- |

2.

hij wordt aan individuele verbruikers toegekend;

| 3. | hij wordt toegepast zonder onderscheid naar de oorsprong van het product. |
| --- | --- |

3.

hij wordt toegepast zonder onderscheid naar de oorsprong van het product.

| (118) | Allereerst zij erop gewezen dat artikel 107, lid 2, VWEU, een uitzondering vormt op het algemene beginsel van het verbod op staatssteun als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU, en derhalve strikt moet worden uitgelegd (42). |
| --- | --- |

(118)

Allereerst zij erop gewezen dat artikel 107, lid 2, VWEU, een uitzondering vormt op het algemene beginsel van het verbod op staatssteun als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU, en derhalve strikt moet worden uitgelegd (42).

| (119) | Ten aanzien van met name de toepassing van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, moet echter worden opgemerkt dat de besluitvormingspraktijk van de Commissie niet uitsluit dat de steun wordt toegekend aan een tussenpersoon die zich verplicht deze aan de individuele eindverbruikers door te berekenen (43). In een dergelijk geval is het echter wel noodzakelijk dat de vastgestelde regeling de daadwerkelijke doorgifte aan de eindverbruiker garandeert. |
| --- | --- |

(119)

Ten aanzien van met name de toepassing van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, moet echter worden opgemerkt dat de besluitvormingspraktijk van de Commissie niet uitsluit dat de steun wordt toegekend aan een tussenpersoon die zich verplicht deze aan de individuele eindverbruikers door te berekenen (43). In een dergelijk geval is het echter wel noodzakelijk dat de vastgestelde regeling de daadwerkelijke doorgifte aan de eindverbruiker garandeert.

| (120) | De Commissie is van oordeel dat de sociale aard (eerste criterium) van de maatregel vaststaat, omdat de maatregel gericht is op personen die, vanwege hun leeftijd, hun gezondheidstoestand of hun financiële middelen, moeilijk een aanvullende ziektekostenverzekering kunnen krijgen. Artikel 207 CGI bevat inderdaad criteria van sociale aard die door de verzekeringsorganen in acht moeten worden genomen om voor de maatregel in aanmerking te komen (44). Deze criteria houden in dat de desbetreffende verzekeringsorganen minimumpercentages van bepaalde kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals personen met een laag inkomen of ouderen, in hun portefeuille moeten opnemen. Het voorontwerp van decreet dat door de Franse autoriteiten is ingediend en dat bepaalde tariefdifferentiaties bevat naargelang van de sociale positie van de verzekerden (45), bevestigt de sociale aard van de maatregel ten behoeve van kwetsbare bevolkingsgroepen. |
| --- | --- |

(120)

De Commissie is van oordeel dat de sociale aard (eerste criterium) van de maatregel vaststaat, omdat de maatregel gericht is op personen die, vanwege hun leeftijd, hun gezondheidstoestand of hun financiële middelen, moeilijk een aanvullende ziektekostenverzekering kunnen krijgen. Artikel 207 CGI bevat inderdaad criteria van sociale aard die door de verzekeringsorganen in acht moeten worden genomen om voor de maatregel in aanmerking te komen (44). Deze criteria houden in dat de desbetreffende verzekeringsorganen minimumpercentages van bepaalde kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals personen met een laag inkomen of ouderen, in hun portefeuille moeten opnemen. Het voorontwerp van decreet dat door de Franse autoriteiten is ingediend en dat bepaalde tariefdifferentiaties bevat naargelang van de sociale positie van de verzekerden (45), bevestigt de sociale aard van de maatregel ten behoeve van kwetsbare bevolkingsgroepen.

| (121) | Daarentegen heeft het onderzoek van de maatregel door de Commissie niet uitgewezen dat de steun daadwerkelijk ten goede komt aan de individuele eindverbruikers (tweede criterium). |
| --- | --- |

(121)

Daarentegen heeft het onderzoek van de maatregel door de Commissie niet uitgewezen dat de steun daadwerkelijk ten goede komt aan de individuele eindverbruikers (tweede criterium).

| (122) | Volgens de Franse autoriteiten komt de aan de ondernemingen toegekende steun indirect ten goede aan de individuele eindverbruikers. De felle concurrentie op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekeringen zorgt er volgens hen voor dat de ontvangen steun door de ondernemingen aan de eindverbruikers wordt doorgegeven via het tarief van de door hen te betalen premies. |
| --- | --- |

(122)

Volgens de Franse autoriteiten komt de aan de ondernemingen toegekende steun indirect ten goede aan de individuele eindverbruikers. De felle concurrentie op de markt voor aanvullende ziektekostenverzekeringen zorgt er volgens hen voor dat de ontvangen steun door de ondernemingen aan de eindverbruikers wordt doorgegeven via het tarief van de door hen te betalen premies.

| (123) | In dit verband moet worden opgemerkt dat de door Frankrijk toegepaste vrijstelling van de belasting op solidaire ziekteverzekeringsovereenkomsten in een eerdere zaak door de Commissie als verenigbare steun is beschouwd op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU (46). In dat geval leed het geen twijfel dat de vrijstelling van belasting in de eerste plaats de individuele consumenten ten goede kwam die de belasting daadwerkelijk moesten opbrengen. Het bedrag van de belasting vormde een onderdeel van het bedrag van de premies, en dit premiebedrag werd naar aanleiding van de belastingvrijstelling voor solidaire overeenkomsten dienovereenkomstig verlaagd. |
| --- | --- |

(123)

In dit verband moet worden opgemerkt dat de door Frankrijk toegepaste vrijstelling van de belasting op solidaire ziekteverzekeringsovereenkomsten in een eerdere zaak door de Commissie als verenigbare steun is beschouwd op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU (46). In dat geval leed het geen twijfel dat de vrijstelling van belasting in de eerste plaats de individuele consumenten ten goede kwam die de belasting daadwerkelijk moesten opbrengen. Het bedrag van de belasting vormde een onderdeel van het bedrag van de premies, en dit premiebedrag werd naar aanleiding van de belastingvrijstelling voor solidaire overeenkomsten dienovereenkomstig verlaagd.

| (124) | In het onderhavige geval wordt de steun niet toegekend door middel van een vrijstelling van indirecte belasting die evenredig is met het door de verzekerden te betalen premiebedrag, maar door middel van een vrijstelling van vennootschapsbelasting die berekend wordt op basis van de winst die door het verzekeringsorgaan is behaald met betrekking tot alle met de verzekerden gesloten solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten. |
| --- | --- |

(124)

In het onderhavige geval wordt de steun niet toegekend door middel van een vrijstelling van indirecte belasting die evenredig is met het door de verzekerden te betalen premiebedrag, maar door middel van een vrijstelling van vennootschapsbelasting die berekend wordt op basis van de winst die door het verzekeringsorgaan is behaald met betrekking tot alle met de verzekerden gesloten solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten.

| (125) | Het is op zijn minst onzeker of de vrijstelling van vennootschapsbelasting daadwerkelijk aan de eindverbruiker wordt doorberekend. Enerzijds beschikt de Commissie niet over gegevens die aantonen dat de vennootschapsbelasting (en de vrijstelling van een dergelijke belasting) daadwerkelijk ten goede komt aan de individuele verbruikers in de betrokken markt. Overigens heeft een recent verslag van de Franse Rekenkamer aan het licht gebracht dat de winstmarges in de sector ziektekostenverzekering in de afgelopen jaren sterk zijn gestegen (van 12 % in 2003 tot 23 % in 2007) (47). Gezien deze aanzienlijke winsttoename kan moeilijk worden geconcludeerd dat er een marktmechanisme bestaat dat garandeert dat de vrijstelling van vennootschapsbelasting daadwerkelijk aan de eindverbruikers wordt doorgegeven. |
| --- | --- |

(125)

Het is op zijn minst onzeker of de vrijstelling van vennootschapsbelasting daadwerkelijk aan de eindverbruiker wordt doorberekend. Enerzijds beschikt de Commissie niet over gegevens die aantonen dat de vennootschapsbelasting (en de vrijstelling van een dergelijke belasting) daadwerkelijk ten goede komt aan de individuele verbruikers in de betrokken markt. Overigens heeft een recent verslag van de Franse Rekenkamer aan het licht gebracht dat de winstmarges in de sector ziektekostenverzekering in de afgelopen jaren sterk zijn gestegen (van 12 % in 2003 tot 23 % in 2007) (47). Gezien deze aanzienlijke winsttoename kan moeilijk worden geconcludeerd dat er een marktmechanisme bestaat dat garandeert dat de vrijstelling van vennootschapsbelasting daadwerkelijk aan de eindverbruikers wordt doorgegeven.

| (126) | Het CTIP deelt overigens mee dat een deel van de winst moet worden gebruikt om reserves te vormen teneinde aan de solvabiliteitsverplichtingen te voldoen, en dat het daarom niet ongewoon is dat althans een deel van het voordeel wordt gebruikt om de jaarlijkse toename van het solvabiliteitsvereiste geheel of gedeeltelijk te financieren. Dit argument lijkt erop te wijzen dat de maatregel eerder tot een winststijging voor de verzekeringsorganen leidt dan tot een verlaging van de tarieven van de betrokken verzekeringen voor de eindverbruiker. |
| --- | --- |

(126)

Het CTIP deelt overigens mee dat een deel van de winst moet worden gebruikt om reserves te vormen teneinde aan de solvabiliteitsverplichtingen te voldoen, en dat het daarom niet ongewoon is dat althans een deel van het voordeel wordt gebruikt om de jaarlijkse toename van het solvabiliteitsvereiste geheel of gedeeltelijk te financieren. Dit argument lijkt erop te wijzen dat de maatregel eerder tot een winststijging voor de verzekeringsorganen leidt dan tot een verlaging van de tarieven van de betrokken verzekeringen voor de eindverbruiker.

| (127) | Ten slotte wordt de beoordeling van de Commissie geenszins ontkracht door het argument van Frankrijk dat aanvullende ziektekostenverzekeringen een klantenbindingsproduct vormen voor de verzekeringsorganen, wat laatstgenoemden zou stimuleren een aantrekkelijk prijsbeleid te voeren. Er zij immers aan herinnerd dat artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, voorschrijft dat het voordeel daadwerkelijk aan individuele verbruikers moet worden doorgegeven. Een eenvoudige prikkel om een deel van het voordeel aan de eindverbruikers door te geven voldoet derhalve niet aan de eis van daadwerkelijke doorberekening. |
| --- | --- |

(127)

Ten slotte wordt de beoordeling van de Commissie geenszins ontkracht door het argument van Frankrijk dat aanvullende ziektekostenverzekeringen een klantenbindingsproduct vormen voor de verzekeringsorganen, wat laatstgenoemden zou stimuleren een aantrekkelijk prijsbeleid te voeren. Er zij immers aan herinnerd dat artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, voorschrijft dat het voordeel daadwerkelijk aan individuele verbruikers moet worden doorgegeven. Een eenvoudige prikkel om een deel van het voordeel aan de eindverbruikers door te geven voldoet derhalve niet aan de eis van daadwerkelijke doorberekening.

| (128) | De Commissie is daarom van oordeel dat de maatregel de daadwerkelijke doorberekening van het voordeel aan de individuele verbruikers, zoals door artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, wordt voorgeschreven, niet waarborgt. |
| --- | --- |

(128)

De Commissie is daarom van oordeel dat de maatregel de daadwerkelijke doorberekening van het voordeel aan de individuele verbruikers, zoals door artikel 107, lid 2, onder a), VWEU, wordt voorgeschreven, niet waarborgt.

| (129) | Uit het onderzoek van de Commissie blijkt tevens dat niet is voldaan aan de voorwaarde inzake het niet maken van onderscheid naar de oorsprong van de producten (derde criterium). Om na te gaan of aan deze voorwaarde is voldaan moet worden vastgesteld of de steun in kwestie aan de eindverbruikers ten goede komt, ongeacht de marktdeelnemer die de producten levert of de diensten verricht welke mogelijk voldoen aan de sociale doelstelling waarop de betrokken lidstaat zich beroept, en of er geen enkele toetredingsdrempel bestaat voor verzekeringsorganen die in de Europese Unie gevestigd zijn (48). Afgezien van de voorwaarden betreffende het type in aanmerking komende overeenkomsten moeten de ondernemingen die voor de regeling in aanmerking wensen te komen immers voldoen aan de drempels inzake het aantal (120 000/150 000 overeenkomsten) of het aandeel (percentage van 85 %/93 %) van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten in hun portefeuille van aanvullende ziektekostenverzekeringsovereenkomsten. |
| --- | --- |

(129)

Uit het onderzoek van de Commissie blijkt tevens dat niet is voldaan aan de voorwaarde inzake het niet maken van onderscheid naar de oorsprong van de producten (derde criterium). Om na te gaan of aan deze voorwaarde is voldaan moet worden vastgesteld of de steun in kwestie aan de eindverbruikers ten goede komt, ongeacht de marktdeelnemer die de producten levert of de diensten verricht welke mogelijk voldoen aan de sociale doelstelling waarop de betrokken lidstaat zich beroept, en of er geen enkele toetredingsdrempel bestaat voor verzekeringsorganen die in de Europese Unie gevestigd zijn (48). Afgezien van de voorwaarden betreffende het type in aanmerking komende overeenkomsten moeten de ondernemingen die voor de regeling in aanmerking wensen te komen immers voldoen aan de drempels inzake het aantal (120 000/150 000 overeenkomsten) of het aandeel (percentage van 85 %/93 %) van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten in hun portefeuille van aanvullende ziektekostenverzekeringsovereenkomsten.

| (130) | De Franse autoriteiten zijn van mening dat deze drempels voor verzekeringsorganen een prikkel vormen om dit soort overeenkomsten massaal aan te bieden, waardoor zij het „slechte risico”, dat besloten ligt in de leeftijd of de financiële draagkracht van de verzekerden, in hun portefeuilles kunnen spreiden, en dat de drempels bovendien noodzakelijk zijn om te voorkomen dat het fiscale voordeel betrekking heeft op een te kleine fractie van de activiteiten van de verzekeringsorganen om de doelstellingen van solidariteit en risicospreiding te verwezenlijken. De sociale doelstelling van de maatregel zou slechts kunnen worden bereikt via een mechanisme waarbij de verzekeringsorganen worden gedwongen in hun portefeuille van ziekteverzekeringsovereenkomsten een minimumaantal of een aanzienlijk percentage solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten aan te houden. Zonder dit drempelmechanisme zou geen enkele bepaling een verhoging van de dekkingsgraad van de thans niet-verzekerde groepen personen kunnen garanderen, en zouden de belastingvrijstellingen slechts tot een buitenkanseffect voor de verzekeringsorganen leiden. De in percentage uitgedrukte drempel zou kleine ondernemingen die vrijwel uitsluitend dergelijke overeenkomsten aanbieden zonder dat zij een louter kwantitatieve drempel bereiken, in staat stellen van de maatregel te profiteren terwijl de drempels met een absolute waarde ondernemingen die een aanzienlijk aantal van dit soort overeenkomsten aanbieden, zonder dat deze overeenkomsten echter hun enige activiteit vormen, in de gelegenheid zouden stellen van de maatregel gebruik te maken. |
| --- | --- |

(130)

De Franse autoriteiten zijn van mening dat deze drempels voor verzekeringsorganen een prikkel vormen om dit soort overeenkomsten massaal aan te bieden, waardoor zij het „slechte risico”, dat besloten ligt in de leeftijd of de financiële draagkracht van de verzekerden, in hun portefeuilles kunnen spreiden, en dat de drempels bovendien noodzakelijk zijn om te voorkomen dat het fiscale voordeel betrekking heeft op een te kleine fractie van de activiteiten van de verzekeringsorganen om de doelstellingen van solidariteit en risicospreiding te verwezenlijken. De sociale doelstelling van de maatregel zou slechts kunnen worden bereikt via een mechanisme waarbij de verzekeringsorganen worden gedwongen in hun portefeuille van ziekteverzekeringsovereenkomsten een minimumaantal of een aanzienlijk percentage solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten aan te houden. Zonder dit drempelmechanisme zou geen enkele bepaling een verhoging van de dekkingsgraad van de thans niet-verzekerde groepen personen kunnen garanderen, en zouden de belastingvrijstellingen slechts tot een buitenkanseffect voor de verzekeringsorganen leiden. De in percentage uitgedrukte drempel zou kleine ondernemingen die vrijwel uitsluitend dergelijke overeenkomsten aanbieden zonder dat zij een louter kwantitatieve drempel bereiken, in staat stellen van de maatregel te profiteren terwijl de drempels met een absolute waarde ondernemingen die een aanzienlijk aantal van dit soort overeenkomsten aanbieden, zonder dat deze overeenkomsten echter hun enige activiteit vormen, in de gelegenheid zouden stellen van de maatregel gebruik te maken.

| (131) | Allereerst stelt de Commissie vast dat de Franse autoriteiten geen nauwkeurige gegevens hebben verstrekt over de daadwerkelijke verdeling van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten onder de verschillende marktdeelnemers, noch wat het aantal, noch wat het percentage van deze overeenkomsten in hun portefeuilles betreft. Volgens de Commissie blijkt niettemin uit haar analyse dat de onderlinge waarborgmaatschappijen en de verenigingen van onderlinge waarborgmaatschappijen wettelijk gehouden zijn slechts solidaire overeenkomsten aan te bieden (49). In de praktijk blijkt tevens dat de voorzorgsinstellingen aan dezelfde verplichting zijn onderworpen. De onderlinge waarborgmaatschappijen en de voorzorgsinstellingen moeten derhalve steeds aan het in percentage uitgedrukte drempelcriterium voldoen, terwijl de verzekeringsondernemingen met een beperkte aanwezigheid op de markt voor solidaire overeenkomsten, die hun aanwezigheid zouden willen uitbreiden, moeite zouden kunnen hebben om aan de drempelcriteria te voldoen (zowel qua percentage als in absolute zin) en derhalve om van de fiscale vrijstellingen te profiteren. Dit zou met name gelden voor verzekeringsondernemingen die een omvangrijke bestaande portefeuille met „klassieke” aanvullende ziekteverzekeringsovereenkomsten hebben die niet aan de voorwaarden voldoen om als solidaire overeenkomsten te worden beschouwd. |
| --- | --- |

(131)

Allereerst stelt de Commissie vast dat de Franse autoriteiten geen nauwkeurige gegevens hebben verstrekt over de daadwerkelijke verdeling van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten onder de verschillende marktdeelnemers, noch wat het aantal, noch wat het percentage van deze overeenkomsten in hun portefeuilles betreft. Volgens de Commissie blijkt niettemin uit haar analyse dat de onderlinge waarborgmaatschappijen en de verenigingen van onderlinge waarborgmaatschappijen wettelijk gehouden zijn slechts solidaire overeenkomsten aan te bieden (49). In de praktijk blijkt tevens dat de voorzorgsinstellingen aan dezelfde verplichting zijn onderworpen. De onderlinge waarborgmaatschappijen en de voorzorgsinstellingen moeten derhalve steeds aan het in percentage uitgedrukte drempelcriterium voldoen, terwijl de verzekeringsondernemingen met een beperkte aanwezigheid op de markt voor solidaire overeenkomsten, die hun aanwezigheid zouden willen uitbreiden, moeite zouden kunnen hebben om aan de drempelcriteria te voldoen (zowel qua percentage als in absolute zin) en derhalve om van de fiscale vrijstellingen te profiteren. Dit zou met name gelden voor verzekeringsondernemingen die een omvangrijke bestaande portefeuille met „klassieke” aanvullende ziekteverzekeringsovereenkomsten hebben die niet aan de voorwaarden voldoen om als solidaire overeenkomsten te worden beschouwd.

| (132) | Gezien deze situatie zou het halen van de drempels derhalve geen gelijkwaardige inspanning vergen van de verschillende categorieën verzekeringsorganen en zou er geen stimulerend effect van uitgaan voor de verzekeringsorganen die reeds aan de drempelcriteria voldoen (met name de onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigingen van onderlinge waarborgmaatschappijen en voorzorgsinstellingen). In tegenstelling tot wat Frankrijk beweert wordt een eventueel buitenkanseffect door de invoering van de drempels niet voorkomen. |
| --- | --- |

(132)

Gezien deze situatie zou het halen van de drempels derhalve geen gelijkwaardige inspanning vergen van de verschillende categorieën verzekeringsorganen en zou er geen stimulerend effect van uitgaan voor de verzekeringsorganen die reeds aan de drempelcriteria voldoen (met name de onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigingen van onderlinge waarborgmaatschappijen en voorzorgsinstellingen). In tegenstelling tot wat Frankrijk beweert wordt een eventueel buitenkanseffect door de invoering van de drempels niet voorkomen.

| (133) | Volgens de Commissie leiden deze drempels simpelweg tot een onderscheid naar de oorsprong van de producten. Zo lijken de drempels een aantal organen van de vrijstelling te kunnen uitsluiten, ondanks het feit dat deze organen solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten aanbieden die de Franse autoriteiten wensen te ondersteunen. Verder zou het bestaan van deze drempels de reeds op de markt aanwezige organen kunnen bevoordelen en de toegang tot de betrokken markt kunnen belemmeren voor bepaalde actoren die zich niet aan deze drempels kunnen, of denken te kunnen houden. |
| --- | --- |

(133)

Volgens de Commissie leiden deze drempels simpelweg tot een onderscheid naar de oorsprong van de producten. Zo lijken de drempels een aantal organen van de vrijstelling te kunnen uitsluiten, ondanks het feit dat deze organen solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten aanbieden die de Franse autoriteiten wensen te ondersteunen. Verder zou het bestaan van deze drempels de reeds op de markt aanwezige organen kunnen bevoordelen en de toegang tot de betrokken markt kunnen belemmeren voor bepaalde actoren die zich niet aan deze drempels kunnen, of denken te kunnen houden.

| (134) | Ten slotte is het waarschijnlijk dat het steunbedrag per verzekeringsorgaan varieert naargelang van de met de betrokken overeenkomsten behaalde winst, wat niet in overeenstemming zou zijn met de eis dat de steun in kwestie ten goede moet komen aan de eindverbruikers, ongeacht welke marktdeelnemer het product of de dienst levert waarmee de door de betrokken lidstaat aangevoerde sociale doelstelling kan worden vervuld (50). |
| --- | --- |

(134)

Ten slotte is het waarschijnlijk dat het steunbedrag per verzekeringsorgaan varieert naargelang van de met de betrokken overeenkomsten behaalde winst, wat niet in overeenstemming zou zijn met de eis dat de steun in kwestie ten goede moet komen aan de eindverbruikers, ongeacht welke marktdeelnemer het product of de dienst levert waarmee de door de betrokken lidstaat aangevoerde sociale doelstelling kan worden vervuld (50).

| (135) | Er moet derhalve worden geconcludeerd dat de door Frankrijk aangemelde steunregeling met het oog op de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten niet verenigbaar is met de interne markt op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU. |
| --- | --- |

(135)

Er moet derhalve worden geconcludeerd dat de door Frankrijk aangemelde steunregeling met het oog op de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten niet verenigbaar is met de interne markt op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU.

| (136) | Ook al doet Frankrijk niet expliciet een beroep op een andere bepaling betreffende de verenigbaarheid van staatssteun, toch is het passend vast te stellen dat geen enkel van de verenigbaarheidscriteria van artikel 107, leden 2 en 3, VWEU in deze zaak van toepassing is. |
| --- | --- |

(136)

Ook al doet Frankrijk niet expliciet een beroep op een andere bepaling betreffende de verenigbaarheid van staatssteun, toch is het passend vast te stellen dat geen enkel van de verenigbaarheidscriteria van artikel 107, leden 2 en 3, VWEU in deze zaak van toepassing is.

| (137) | Wat de overige bepalingen van artikel 107, lid 2, VWEU betreft, nl. de bepalingen onder b) en c), moet worden vastgesteld dat in deze zaak duidelijk niet wordt voldaan aan de in deze bepalingen genoemde verenigbaarheidscriteria. |
| --- | --- |

(137)

Wat de overige bepalingen van artikel 107, lid 2, VWEU betreft, nl. de bepalingen onder b) en c), moet worden vastgesteld dat in deze zaak duidelijk niet wordt voldaan aan de in deze bepalingen genoemde verenigbaarheidscriteria.

| (138) | Op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU kan steun als verenigbaar worden beschouwd indien deze bedoeld is om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, mits de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. |
| --- | --- |

(138)

Op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU kan steun als verenigbaar worden beschouwd indien deze bedoeld is om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, mits de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

| (139) | Volgens de FNMF zou de steun bestemd zijn om de ontwikkeling van de aanvullende ziektekostenverzekering met een solidair en verantwoordelijk karakter te bevorderen, waarbij de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. Toch heeft de Commissie, ondanks haar verzoeken ter zake, van de Franse autoriteiten geen cijfergegevens ontvangen op grond waarvan de toepasselijkheid van het in de voorgaande overweging genoemde verenigbaarheidscriterium kan worden gestaafd, noch met betrekking tot het effect van de bestaande belastingmaatregelen op de verspreiding van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten, noch wat betreft het verband tussen het verwachte extra voordeel en de bijkomende kosten of verplichtingen die het beheer van dit soort overeenkomsten met zich brengt. Hierdoor kan de Commissie niet vaststellen of de nieuwe vrijstellingen die zijn voorgenomen om het beschreven doel te bereiken, noodzakelijk en evenredig zijn. Hoe dan ook moet worden vastgesteld dat de vrijstelling van vennootschapsbelasting niet gekoppeld is aan het doen van investeringen, noch aan de schepping van banen of de uitvoering van specifieke projecten. De vrijstelling is dus een voortdurende lastenverlichting die neerkomt op exploitatiesteun en die, volgens de vaste praktijk, niet verenigbaar kan worden verklaard op grond van artikel 107, lid 3, VWEU. |
| --- | --- |

(139)

Volgens de FNMF zou de steun bestemd zijn om de ontwikkeling van de aanvullende ziektekostenverzekering met een solidair en verantwoordelijk karakter te bevorderen, waarbij de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. Toch heeft de Commissie, ondanks haar verzoeken ter zake, van de Franse autoriteiten geen cijfergegevens ontvangen op grond waarvan de toepasselijkheid van het in de voorgaande overweging genoemde verenigbaarheidscriterium kan worden gestaafd, noch met betrekking tot het effect van de bestaande belastingmaatregelen op de verspreiding van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten, noch wat betreft het verband tussen het verwachte extra voordeel en de bijkomende kosten of verplichtingen die het beheer van dit soort overeenkomsten met zich brengt. Hierdoor kan de Commissie niet vaststellen of de nieuwe vrijstellingen die zijn voorgenomen om het beschreven doel te bereiken, noodzakelijk en evenredig zijn. Hoe dan ook moet worden vastgesteld dat de vrijstelling van vennootschapsbelasting niet gekoppeld is aan het doen van investeringen, noch aan de schepping van banen of de uitvoering van specifieke projecten. De vrijstelling is dus een voortdurende lastenverlichting die neerkomt op exploitatiesteun en die, volgens de vaste praktijk, niet verenigbaar kan worden verklaard op grond van artikel 107, lid 3, VWEU.

| (140) | Frankrijk heeft geen beroep gedaan op een ander verenigbaarheidscriterium van artikel 107, lid 3, VWEU. |
| --- | --- |

(140)

Frankrijk heeft geen beroep gedaan op een ander verenigbaarheidscriterium van artikel 107, lid 3, VWEU.

| (141) | Volgens het CTIP zijn maatregelen die gebaseerd zijn op convenanten en collectieve overeenkomsten, zoals de onderhavige maatregel, bedoeld om leemten van het socialezekerheidsstelsel te vullen. De Commissie merkt op dat het CTIP niet uitdrukkelijk verwijst naar het bestaan van een economische dienst van algemeen belang en dat Frankrijk, dat de verenigbaarheid van de betrokken steun met het Verdrag zou moeten aantonen, geen beroep doet op artikel 106, lid 2, VWEU. Daarom is de Commissie niet in staat de verenigbaarheid van de betrokken steun te beoordelen in het licht van artikel 106, lid 2, VWEU. Verder merkt zij het volgende op. |
| --- | --- |

(141)

Volgens het CTIP zijn maatregelen die gebaseerd zijn op convenanten en collectieve overeenkomsten, zoals de onderhavige maatregel, bedoeld om leemten van het socialezekerheidsstelsel te vullen. De Commissie merkt op dat het CTIP niet uitdrukkelijk verwijst naar het bestaan van een economische dienst van algemeen belang en dat Frankrijk, dat de verenigbaarheid van de betrokken steun met het Verdrag zou moeten aantonen, geen beroep doet op artikel 106, lid 2, VWEU. Daarom is de Commissie niet in staat de verenigbaarheid van de betrokken steun te beoordelen in het licht van artikel 106, lid 2, VWEU. Verder merkt zij het volgende op.

| (142) | Artikel 106, lid 2, VWEU bepaalt dat de ondernemingen die belast zijn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, onder de regels van de Verdragen, met name onder de mededingingsregels, vallen voor zover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hen vertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De ontwikkeling van het handelsverkeer mag niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Unie. |
| --- | --- |

(142)

Artikel 106, lid 2, VWEU bepaalt dat de ondernemingen die belast zijn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, onder de regels van de Verdragen, met name onder de mededingingsregels, vallen voor zover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hen vertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De ontwikkeling van het handelsverkeer mag niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Unie.

| (143) | Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie blijkt dat, behalve in de sectoren waar deze kwestie reeds op het niveau van de Europese Unie geregeld is, de lidstaten over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken ten aanzien van de aard van de diensten die als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden aangemerkt. Zelfs indien zou worden aangenomen dat er in het onderhavige geval sprake is van een dienst van algemeen economisch belang (wat door Frankrijk niet is beweerd) dient toch te worden vastgesteld dat, in het kader van artikel 106, lid 2, VWEU, de aan de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang toegekende compensatie niet hoger mag zijn dan de kosten van de uitvoering van de openbare dienst, rekening houdend met de daarmee samenhangende opbrengsten evenals met een redelijke winst voor de uitvoering van deze verplichtingen. |
| --- | --- |

(143)

Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie blijkt dat, behalve in de sectoren waar deze kwestie reeds op het niveau van de Europese Unie geregeld is, de lidstaten over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken ten aanzien van de aard van de diensten die als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden aangemerkt. Zelfs indien zou worden aangenomen dat er in het onderhavige geval sprake is van een dienst van algemeen economisch belang (wat door Frankrijk niet is beweerd) dient toch te worden vastgesteld dat, in het kader van artikel 106, lid 2, VWEU, de aan de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang toegekende compensatie niet hoger mag zijn dan de kosten van de uitvoering van de openbare dienst, rekening houdend met de daarmee samenhangende opbrengsten evenals met een redelijke winst voor de uitvoering van deze verplichtingen.

| (144) | Hierover behoeft slechts te worden opgemerkt dat de desbetreffende belastingmaatregel geen mechanisme bevat waardoor overcompensatie van de betrokken marktdeelnemers voor de kosten die de uitvoering van de openbare dienst voor met zich brengt, is uitgesloten. Vastgesteld moet worden dat het betrokken steunbedrag (belastingvrijstelling voor de desbetreffende overeenkomsten) op geen enkele wijze gekoppeld is aan de bijkomende kosten voor de verzekeringsorganen. De steun is evenmin gerelateerd aan de door de verzekerden betaalde premies, noch aan het aantal overeenkomsten. |
| --- | --- |

(144)

Hierover behoeft slechts te worden opgemerkt dat de desbetreffende belastingmaatregel geen mechanisme bevat waardoor overcompensatie van de betrokken marktdeelnemers voor de kosten die de uitvoering van de openbare dienst voor met zich brengt, is uitgesloten. Vastgesteld moet worden dat het betrokken steunbedrag (belastingvrijstelling voor de desbetreffende overeenkomsten) op geen enkele wijze gekoppeld is aan de bijkomende kosten voor de verzekeringsorganen. De steun is evenmin gerelateerd aan de door de verzekerden betaalde premies, noch aan het aantal overeenkomsten.

| (145) | Gezien het bovenstaande concludeert de Commissie dat de maatregel in geen geval verenigbaar kan worden verklaard met de interne markt op grond van artikel 106, lid 2, VWEU. |
| --- | --- |

(145)

Gezien het bovenstaande concludeert de Commissie dat de maatregel in geen geval verenigbaar kan worden verklaard met de interne markt op grond van artikel 106, lid 2, VWEU.

VIII.2.   Belastingaftrek voor toevoegingen aan egalisatievoorzieningen met betrekking tot bepaalde collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten

| (146) | De „voorzorgs”-markt omvat verrichtingen met het oog op de preventie en de dekking van het overlijdensrisico, de risico’s inzake de aantasting van de fysieke integriteit van personen of van het moederschap, evenals risico’s inzake arbeidsongeschiktheid of invaliditeit dan wel werkloosheid (51), ter aanvulling van het wettelijk stelsel van de sociale zekerheid. |
| --- | --- |

(146)

De „voorzorgs”-markt omvat verrichtingen met het oog op de preventie en de dekking van het overlijdensrisico, de risico’s inzake de aantasting van de fysieke integriteit van personen of van het moederschap, evenals risico’s inzake arbeidsongeschiktheid of invaliditeit dan wel werkloosheid (51), ter aanvulling van het wettelijk stelsel van de sociale zekerheid.

| (147) | Met de voorzorgsverzekering:






  — | kan gemakkelijker toegang worden verkregen tot medische zorg dankzij een aanvullende vergoeding van ziektekosten in geval van ziekte, moederschap, ongevallen, enz.; |
| --- | --- | --- |

(147)

Met de voorzorgsverzekering:

—

kan gemakkelijker toegang worden verkregen tot medische zorg dankzij een aanvullende vergoeding van ziektekosten in geval van ziekte, moederschap, ongevallen, enz.;

| — | kan in geval van arbeidsonderbreking, invaliditeit of arbeidsongeschiktheid de volledige of gedeeltelijke doorbetaling van het loon worden gewaarborgd; |
| --- | --- |

—

kan in geval van arbeidsonderbreking, invaliditeit of arbeidsongeschiktheid de volledige of gedeeltelijke doorbetaling van het loon worden gewaarborgd;

| — | kan, in geval van overlijden van de verzekerde, de uitkering van een kapitaalbedrag en renten aan de echtgenoot en de kinderen worden gewaarborgd; |
| --- | --- |

—

kan, in geval van overlijden van de verzekerde, de uitkering van een kapitaalbedrag en renten aan de echtgenoot en de kinderen worden gewaarborgd;

| — | kan in geval van zorgafhankelijkheid een extra uitkering worden verstrekt. |
| --- | --- |

—

kan in geval van zorgafhankelijkheid een extra uitkering worden verstrekt.

| (148) | Op deze markt zijn drie categorieën ondernemingen actief: ondernemingen die onder de Franse verzekeringswet vallen (verzekeringsondernemingen, onderlinge verzekeringsmaatschappijen en dochterondernemingen van banken), de onderlinge waarborgmaatschappijen die onder de ziekenfondswet vallen, en de voorzorgsinstellingen die onder de socialezekerheidswet vallen. |
| --- | --- |

(148)

Op deze markt zijn drie categorieën ondernemingen actief: ondernemingen die onder de Franse verzekeringswet vallen (verzekeringsondernemingen, onderlinge verzekeringsmaatschappijen en dochterondernemingen van banken), de onderlinge waarborgmaatschappijen die onder de ziekenfondswet vallen, en de voorzorgsinstellingen die onder de socialezekerheidswet vallen.

| (149) | Een voorzorgsverzekering kan hetzij collectief worden aangegaan, door aansluiting bij een collectieve overeenkomst via de werkgever, een bedrijfstak of een sector, hetzij op individuele basis door zich rechtstreeks tot een verzekeringsonderneming of onderlinge verzekeringsmaatschappij te wenden. |
| --- | --- |

(149)

Een voorzorgsverzekering kan hetzij collectief worden aangegaan, door aansluiting bij een collectieve overeenkomst via de werkgever, een bedrijfstak of een sector, hetzij op individuele basis door zich rechtstreeks tot een verzekeringsonderneming of onderlinge verzekeringsmaatschappij te wenden.

| (150) | Momenteel wordt een grote meerderheid van de werknemers gedekt door een collectieve voorzorgsovereenkomst. De aansluiting bij een dergelijke overeenkomst kan verplicht of facultatief zijn. |
| --- | --- |

(150)

Momenteel wordt een grote meerderheid van de werknemers gedekt door een collectieve voorzorgsovereenkomst. De aansluiting bij een dergelijke overeenkomst kan verplicht of facultatief zijn.

| (151) | Een collectieve voorzorgsregeling wordt afgesloten in het kader van een driehoeksrelatie:






  — | de werkgever verbindt zich jegens de werknemers en sluit uit dien hoofde een verzekeringsovereenkomst (52); |
| --- | --- | --- |

(151)

Een collectieve voorzorgsregeling wordt afgesloten in het kader van een driehoeksrelatie:

—

de werkgever verbindt zich jegens de werknemers en sluit uit dien hoofde een verzekeringsovereenkomst (52);

| — | het verzekeringsorgaan dekt het risico als tegenprestatie voor het innen van de bijdragen; |
| --- | --- |

—

het verzekeringsorgaan dekt het risico als tegenprestatie voor het innen van de bijdragen;

| — | de werknemers zijn de begunstigden. |
| --- | --- |

—

de werknemers zijn de begunstigden.

| (152) | Volgens de door de Franse autoriteiten meegedeelde ramingen had de voorzorgsmarkt in 2005 een jaaromzet van 20 miljard EUR (collectieve en individuele verzekeringen). De verzekeringsondernemingen zouden het grootste deel van deze markt vertegenwoordigen met 71 % van de bijdragen, terwijl de voorzorgsinstellingen en de onderlinge waarborgmaatschappijen respectievelijk een aandeel van 21 % en 8 % van de markt zouden hebben. Overigens hebben deze laatste cijfers betrekking op alle categorieën overeenkomsten in deze sector: individuele overeenkomsten, collectieve overeenkomsten met facultatieve aansluiting en collectieve overeenkomsten met verplichte aansluiting. |
| --- | --- |

(152)

Volgens de door de Franse autoriteiten meegedeelde ramingen had de voorzorgsmarkt in 2005 een jaaromzet van 20 miljard EUR (collectieve en individuele verzekeringen). De verzekeringsondernemingen zouden het grootste deel van deze markt vertegenwoordigen met 71 % van de bijdragen, terwijl de voorzorgsinstellingen en de onderlinge waarborgmaatschappijen respectievelijk een aandeel van 21 % en 8 % van de markt zouden hebben. Overigens hebben deze laatste cijfers betrekking op alle categorieën overeenkomsten in deze sector: individuele overeenkomsten, collectieve overeenkomsten met facultatieve aansluiting en collectieve overeenkomsten met verplichte aansluiting.

| (153) | De Franse autoriteiten menen dat de „bedrijfstakaanwijzingsmarkt”, d.w.z. de markt waarin bedrijfstakken een verzekeraar aanwijzen (53) voor de dekking van het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico, 4 miljard EUR overschrijdt en vrijwel alle voorzorgsverzekeringen die door de voorzorgsinstellingen worden aangeboden (4,2 miljard EUR) evenals een deel van de collectieve overeenkomsten van de verzekeringsondernemingen en de onderlinge waarborgmaatschappijen omvat. Er is echter geen enkel nauwkeurig cijfer overgelegd inzake het aandeel dat laatstgenoemden op de aanwijzingsmarkt in handen hebben. |
| --- | --- |

(153)

De Franse autoriteiten menen dat de „bedrijfstakaanwijzingsmarkt”, d.w.z. de markt waarin bedrijfstakken een verzekeraar aanwijzen (53) voor de dekking van het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico, 4 miljard EUR overschrijdt en vrijwel alle voorzorgsverzekeringen die door de voorzorgsinstellingen worden aangeboden (4,2 miljard EUR) evenals een deel van de collectieve overeenkomsten van de verzekeringsondernemingen en de onderlinge waarborgmaatschappijen omvat. Er is echter geen enkel nauwkeurig cijfer overgelegd inzake het aandeel dat laatstgenoemden op de aanwijzingsmarkt in handen hebben.

| (154) | Hoewel Frankrijk in zijn aanmelding heeft erkend dat de maatregel als staatssteun kon worden aangemerkt, heeft het daarna opgemerkt dat althans een deel van de maatregel niet als steun moest worden beschouwd in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vanwege de specifieke kenmerken van de aanwijzingsovereenkomsten (strenge eisen op het gebied van de tarieven, de selectie van risico’s en het beheer) waardoor deze overeenkomsten bijzonder gevoelig zouden zijn voor afwijkingen van de schadelast ten opzichte van de oorspronkelijke ramingen, hetgeen een uiterst voorzichtige voorzieningenregeling, en bijgevolg ook een ruimere aftrekbaarheid van de toevoegingen aan de voorzieningen ten volle zou rechtvaardigen zonder dat dit tot een voordeel leidt. |
| --- | --- |

(154)

Hoewel Frankrijk in zijn aanmelding heeft erkend dat de maatregel als staatssteun kon worden aangemerkt, heeft het daarna opgemerkt dat althans een deel van de maatregel niet als steun moest worden beschouwd in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vanwege de specifieke kenmerken van de aanwijzingsovereenkomsten (strenge eisen op het gebied van de tarieven, de selectie van risico’s en het beheer) waardoor deze overeenkomsten bijzonder gevoelig zouden zijn voor afwijkingen van de schadelast ten opzichte van de oorspronkelijke ramingen, hetgeen een uiterst voorzichtige voorzieningenregeling, en bijgevolg ook een ruimere aftrekbaarheid van de toevoegingen aan de voorzieningen ten volle zou rechtvaardigen zonder dat dit tot een voordeel leidt.

| (155) | Frankrijk is derhalve van mening dat de fiscale aftrekbaarheid van deze toevoegingen onder aangepaste en strengere voorwaarden, die verder gaan dan de normale belastingmaatregel van artikel 39 quinquies GB van de CGI, op het niveau van de regelgeving en in prudentieel opzicht voor een deel gerechtvaardigd zou zijn en geen voordeel zou inhouden. |
| --- | --- |

(155)

Frankrijk is derhalve van mening dat de fiscale aftrekbaarheid van deze toevoegingen onder aangepaste en strengere voorwaarden, die verder gaan dan de normale belastingmaatregel van artikel 39 quinquies GB van de CGI, op het niveau van de regelgeving en in prudentieel opzicht voor een deel gerechtvaardigd zou zijn en geen voordeel zou inhouden.

| (156) | Er dient dus allereerst te worden nagegaan of de maatregel een voordeel inhoudt voor de betrokken verzekeringsorganen. |
| --- | --- |

(156)

Er dient dus allereerst te worden nagegaan of de maatregel een voordeel inhoudt voor de betrokken verzekeringsorganen.

| (157) | Artikel 39, lid 1, punt 5, van de voornoemde wet bepaalt dat aftrekbaar zijn „de voorzieningen die gevormd zijn om nauw omschreven verliezen of lasten te compenseren die in het licht van de lopende gebeurtenissen waarschijnlijk zullen ontstaan, mits zij daadwerkelijk in de boekhoudbescheiden van het belastingjaar zijn vastgesteld”. De wet voorziet in bepaalde gevallen in een forfaitaire aftrekbaarheid voor bepaalde soorten verrichtingen. Dit geldt met name op het gebied van de verzekering en de herverzekering, ten aanzien waarvan de artikelen 39 quinquies G tot 39 quinquies GD CGI specifieke regels bevatten met betrekking tot de aftrekbaarheid van voorzieningen, teneinde rekening te houden met de bijzondere kenmerken van de verzekeringssector waarvan de voornaamste activiteit immers het dekken van risico’s betreft. Om te bepalen of er eventueel sprake is van een voordeel dient derhalve te worden nagegaan of de verrichtingen die onder de maatregel vallen inderdaad tot verliezen of bijkomende lasten leiden in de zin van artikel 39, lid 1, punt 5, van de aangehaalde wet in de mate die in artikel 39 quinquies GD wordt bedoeld. |
| --- | --- |

(157)

Artikel 39, lid 1, punt 5, van de voornoemde wet bepaalt dat aftrekbaar zijn „de voorzieningen die gevormd zijn om nauw omschreven verliezen of lasten te compenseren die in het licht van de lopende gebeurtenissen waarschijnlijk zullen ontstaan, mits zij daadwerkelijk in de boekhoudbescheiden van het belastingjaar zijn vastgesteld”. De wet voorziet in bepaalde gevallen in een forfaitaire aftrekbaarheid voor bepaalde soorten verrichtingen. Dit geldt met name op het gebied van de verzekering en de herverzekering, ten aanzien waarvan de artikelen 39 quinquies G tot 39 quinquies GD CGI specifieke regels bevatten met betrekking tot de aftrekbaarheid van voorzieningen, teneinde rekening te houden met de bijzondere kenmerken van de verzekeringssector waarvan de voornaamste activiteit immers het dekken van risico’s betreft. Om te bepalen of er eventueel sprake is van een voordeel dient derhalve te worden nagegaan of de verrichtingen die onder de maatregel vallen inderdaad tot verliezen of bijkomende lasten leiden in de zin van artikel 39, lid 1, punt 5, van de aangehaalde wet in de mate die in artikel 39 quinquies GD wordt bedoeld.

| (158) | Allereerst dient te worden erkend dat de aard en de omvang van het schadelastrisico in de sector aanvullende verzekeringen tegen overlijdens-, arbeidsongeschiktheids- en invaliditeitsrisico’s kunnen variëren naargelang van de categorieën verzekerden en de dekkingsvoorwaarden (individuele/collectieve overeenkomsten, facultatieve/verplichte overeenkomsten). |
| --- | --- |

(158)

Allereerst dient te worden erkend dat de aard en de omvang van het schadelastrisico in de sector aanvullende verzekeringen tegen overlijdens-, arbeidsongeschiktheids- en invaliditeitsrisico’s kunnen variëren naargelang van de categorieën verzekerden en de dekkingsvoorwaarden (individuele/collectieve overeenkomsten, facultatieve/verplichte overeenkomsten).

| (159) | De overeenkomsten die het resultaat zijn van akkoorden op ondernemingsniveau, met inbegrip van de aanwijzingsovereenkomsten die op dergelijke akkoorden zijn gebaseerd, betreffen een beperkte groep. Zij dekken een „toprisico” (schaderisico in de betrokken onderneming) zonder evenwel de mogelijkheid van gespreide dekking onder brede lagen van de bevolking te bieden. De collectieve overeenkomsten voor een bepaalde sector (bedrijfstak) daarentegen zijn gericht op een grotere groep personen en brengen daardoor a priori een grotere onderlinge spreiding met zich. Bij dit laatste type overeenkomsten zou er evenwel een sterke correlatie zijn tussen de schadelast en de crisisperioden die een gehele economische sector kunnen treffen. Volgens het CTIP wordt de volatiliteit van de schadelast op het niveau van de bedrijfstak in tijden van crisis versterkt. |
| --- | --- |

(159)

De overeenkomsten die het resultaat zijn van akkoorden op ondernemingsniveau, met inbegrip van de aanwijzingsovereenkomsten die op dergelijke akkoorden zijn gebaseerd, betreffen een beperkte groep. Zij dekken een „toprisico” (schaderisico in de betrokken onderneming) zonder evenwel de mogelijkheid van gespreide dekking onder brede lagen van de bevolking te bieden. De collectieve overeenkomsten voor een bepaalde sector (bedrijfstak) daarentegen zijn gericht op een grotere groep personen en brengen daardoor a priori een grotere onderlinge spreiding met zich. Bij dit laatste type overeenkomsten zou er evenwel een sterke correlatie zijn tussen de schadelast en de crisisperioden die een gehele economische sector kunnen treffen. Volgens het CTIP wordt de volatiliteit van de schadelast op het niveau van de bedrijfstak in tijden van crisis versterkt.

| (160) | Wat collectieve aanwijzingsovereenkomsten betreft die het resultaat zijn van een bedrijfsakkoord, meent de Commissie dat er geen reden is om aan te nemen dat de aard en de omvang (en derhalve de fluctuatie) van het schadelastrisico sterk zouden verschillen van de situatie waarin hetzelfde soort overeenkomst wordt gesloten zonder dat er sprake is van onderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers (en dus zonder aanwijzingsprocedure). |
| --- | --- |

(160)

Wat collectieve aanwijzingsovereenkomsten betreft die het resultaat zijn van een bedrijfsakkoord, meent de Commissie dat er geen reden is om aan te nemen dat de aard en de omvang (en derhalve de fluctuatie) van het schadelastrisico sterk zouden verschillen van de situatie waarin hetzelfde soort overeenkomst wordt gesloten zonder dat er sprake is van onderhandelingen tussen vakbonden en werkgevers (en dus zonder aanwijzingsprocedure).

| (161) | Overigens kan, bij ontbreken van nauwkeurige informatie over de schadefrequentie in deze sector, niet worden geconcludeerd dat de fluctuaties van de risico’s die eigen zijn aan aanwijzingsovereenkomsten welke door bedrijfstakken zijn aangegaan (overeenkomsten die gekenmerkt worden door een grotere gevoeligheid voor de conjunctuur maar ook door een beter gespreide risicodekking) groter zouden zijn dan de fluctuaties van dezelfde risico’s in het kader van bedrijfsakkoorden (overeenkomsten die gekenmerkt worden door een „toprisico” en door een geringere spreiding). |
| --- | --- |

(161)

Overigens kan, bij ontbreken van nauwkeurige informatie over de schadefrequentie in deze sector, niet worden geconcludeerd dat de fluctuaties van de risico’s die eigen zijn aan aanwijzingsovereenkomsten welke door bedrijfstakken zijn aangegaan (overeenkomsten die gekenmerkt worden door een grotere gevoeligheid voor de conjunctuur maar ook door een beter gespreide risicodekking) groter zouden zijn dan de fluctuaties van dezelfde risico’s in het kader van bedrijfsakkoorden (overeenkomsten die gekenmerkt worden door een „toprisico” en door een geringere spreiding).

| (162) | Bovendien moet worden vastgesteld dat, zelfs indien de verplichtingen die de aanwijzing volgens Frankrijk met zich brengt daadwerkelijk tot gevolg zouden hebben dat er een extra druk ontstaat op de door de verzekeringsorganen geïnde premies, dit een omstandigheid is die wel van invloed kan zijn op de inkomsten maar niet op de schadelasten. Dit type risico (derving van inkomsten) wordt derhalve niet bedoeld in artikel 39, lid 1, onder 5o, CGI en kan daarom geen rechtvaardiging vormen voor de fiscale aftrekbaarheid van toevoegingen aan de voorzieningen. |
| --- | --- |

(162)

Bovendien moet worden vastgesteld dat, zelfs indien de verplichtingen die de aanwijzing volgens Frankrijk met zich brengt daadwerkelijk tot gevolg zouden hebben dat er een extra druk ontstaat op de door de verzekeringsorganen geïnde premies, dit een omstandigheid is die wel van invloed kan zijn op de inkomsten maar niet op de schadelasten. Dit type risico (derving van inkomsten) wordt derhalve niet bedoeld in artikel 39, lid 1, onder 5o, CGI en kan daarom geen rechtvaardiging vormen voor de fiscale aftrekbaarheid van toevoegingen aan de voorzieningen.

| (163) | Er is dus geen bewijs dat overeenkomsten met een aanwijzingsclausule en collectieve overeenkomsten binnen ondernemingen die dezelfde risico’s dekken, verschillende risico’s met zich brengen. Daardoor leidt de fiscale aftrekbaarheid van aanvullende verzekeringen als bedoeld in artikel 39 quinquies GD ertoe dat bepaalde lasten in het kader van de vennootschapsbelasting, die de betrokken ondernemingen normaal zouden moeten dragen, worden verminderd of weggenomen. In die zin is de aftrek voor aanvullende verzekeringen derhalve een economisch voordeel. |
| --- | --- |

(163)

Er is dus geen bewijs dat overeenkomsten met een aanwijzingsclausule en collectieve overeenkomsten binnen ondernemingen die dezelfde risico’s dekken, verschillende risico’s met zich brengen. Daardoor leidt de fiscale aftrekbaarheid van aanvullende verzekeringen als bedoeld in artikel 39 quinquies GD ertoe dat bepaalde lasten in het kader van de vennootschapsbelasting, die de betrokken ondernemingen normaal zouden moeten dragen, worden verminderd of weggenomen. In die zin is de aftrek voor aanvullende verzekeringen derhalve een economisch voordeel.

| (164) | Ten aanzien van de opmerkingen van Frankrijk en het CTIP dat het hier eventueel om een openbaredienstverplichting zou gaan, merkt de Commissie op dat aan de voorwaarden die in de zaak Altmark zijn vastgelegd (om de kwalificatie als steun bij diensten van algemeen economisch belang in bepaalde gevallen uit te sluiten) niet is voldaan (zie met name overweging 189 — de derde voorwaarde van het Altmark-arrest betreft met name de afwezigheid van overcompensatie). In de onderhavige zaak is derhalve wel degelijk sprake van een economisch voordeel. |
| --- | --- |

(164)

Ten aanzien van de opmerkingen van Frankrijk en het CTIP dat het hier eventueel om een openbaredienstverplichting zou gaan, merkt de Commissie op dat aan de voorwaarden die in de zaak Altmark zijn vastgelegd (om de kwalificatie als steun bij diensten van algemeen economisch belang in bepaalde gevallen uit te sluiten) niet is voldaan (zie met name overweging 189 — de derde voorwaarde van het Altmark-arrest betreft met name de afwezigheid van overcompensatie). In de onderhavige zaak is derhalve wel degelijk sprake van een economisch voordeel.

| (165) | De voordelen van de maatregel worden toegekend door de Franse overheid die hiermee afziet van het innen van belastinginkomsten. Zij kent dit voordeel derhalve toe met staatsmiddelen. |
| --- | --- |

(165)

De voordelen van de maatregel worden toegekend door de Franse overheid die hiermee afziet van het innen van belastinginkomsten. Zij kent dit voordeel derhalve toe met staatsmiddelen.

| (166) | Om de redenen die reeds met betrekking tot de eerste maatregel zijn uiteengezet, heeft ook de tweede maatregel een selectief karakter. Dit vloeit voort uit enerzijds de beperking van de maatregel tot een bepaalde economische sector, namelijk de verzekeringssector, en anderzijds de beperking ervan, binnen deze sector, tot een bepaald soort overeenkomsten (subsector). De maatregel begunstigt bepaalde ondernemingen van de verzekeringssector die collectieve overeenkomsten sluiten welke risico’s van overlijden en van lichamelijk letsel dekken in het kader van de aanwijzingsprocedure door de sociale partners. De maatregel is dus niet van toepassing op overeenkomsten die dezelfde risico’s dekken zonder aanwijzingsprocedure. Daarnaast moet worden vastgesteld dat de maatregel niet van toepassing is op herverzekeringsondernemingen die dezelfde risico’s dragen. |
| --- | --- |

(166)

Om de redenen die reeds met betrekking tot de eerste maatregel zijn uiteengezet, heeft ook de tweede maatregel een selectief karakter. Dit vloeit voort uit enerzijds de beperking van de maatregel tot een bepaalde economische sector, namelijk de verzekeringssector, en anderzijds de beperking ervan, binnen deze sector, tot een bepaald soort overeenkomsten (subsector). De maatregel begunstigt bepaalde ondernemingen van de verzekeringssector die collectieve overeenkomsten sluiten welke risico’s van overlijden en van lichamelijk letsel dekken in het kader van de aanwijzingsprocedure door de sociale partners. De maatregel is dus niet van toepassing op overeenkomsten die dezelfde risico’s dekken zonder aanwijzingsprocedure. Daarnaast moet worden vastgesteld dat de maatregel niet van toepassing is op herverzekeringsondernemingen die dezelfde risico’s dragen.

| (167) | Toch moet worden nagegaan of deze selectiviteit niet gerechtvaardigd wordt door de aard en de opzet van het betrokken belastingstelsel. Hoewel de CGI wat de belastingaftrek van voorzieningen betreft een forfaitaire aftrekbaarheid van toevoegingen aan bepaalde soorten voorzieningen omvat, moet worden vastgesteld dat om de hierboven uiteengezette redenen (zie overwegingen 156 tot en met 163), een aftrekbaarheid die het in artikel 39 quinquies GB bedoelde bedrag overschrijdt, niet gerechtvaardigd wordt door de opzet van het stelsel, waarbij wordt voorzien in de vorming van voorzieningen ten bedrage van de verliezen of lasten die gelet op de lopende gebeurtenissen waarschijnlijk zullen ontstaan. |
| --- | --- |

(167)

Toch moet worden nagegaan of deze selectiviteit niet gerechtvaardigd wordt door de aard en de opzet van het betrokken belastingstelsel. Hoewel de CGI wat de belastingaftrek van voorzieningen betreft een forfaitaire aftrekbaarheid van toevoegingen aan bepaalde soorten voorzieningen omvat, moet worden vastgesteld dat om de hierboven uiteengezette redenen (zie overwegingen 156 tot en met 163), een aftrekbaarheid die het in artikel 39 quinquies GB bedoelde bedrag overschrijdt, niet gerechtvaardigd wordt door de opzet van het stelsel, waarbij wordt voorzien in de vorming van voorzieningen ten bedrage van de verliezen of lasten die gelet op de lopende gebeurtenissen waarschijnlijk zullen ontstaan.

| (168) | Afgezien van het feit dat het handelsverkeer in de verzekeringssector zich uitstrekt over de Europese Unie, moet er ten slotte aan worden herinnerd dat, wanneer een lidstaat steun aan een onderneming toekent, de binnenlandse activiteit hierdoor in stand kan blijven of kan toenemen, met als gevolg dat de kansen van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen om de markt van die lidstaat te betreden, afnemen. De positie van de betrokken ondernemingen in het handelsverkeer binnen de Europese Unie wordt versterkt. Hieraan moet worden toegevoegd dat het verplichte karakter van aanwijzingsovereenkomsten de concurrentiedistorsie versterkt. Deze maatregel kan derhalve concurrentiedistorsies veroorzaken en het handelsverkeer in de Europese Unie ongunstig beïnvloeden. |
| --- | --- |

(168)

Afgezien van het feit dat het handelsverkeer in de verzekeringssector zich uitstrekt over de Europese Unie, moet er ten slotte aan worden herinnerd dat, wanneer een lidstaat steun aan een onderneming toekent, de binnenlandse activiteit hierdoor in stand kan blijven of kan toenemen, met als gevolg dat de kansen van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen om de markt van die lidstaat te betreden, afnemen. De positie van de betrokken ondernemingen in het handelsverkeer binnen de Europese Unie wordt versterkt. Hieraan moet worden toegevoegd dat het verplichte karakter van aanwijzingsovereenkomsten de concurrentiedistorsie versterkt. Deze maatregel kan derhalve concurrentiedistorsies veroorzaken en het handelsverkeer in de Europese Unie ongunstig beïnvloeden.

| (169) | Er moet dus worden geconcludeerd dat de tweede maatregel daadwerkelijk steun vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien het hierin vastgestelde aftrekbaarheidsniveau hoger is dan het niveau dat in artikel 39 quinquies GB van de CGI is bepaald. |
| --- | --- |

(169)

Er moet dus worden geconcludeerd dat de tweede maatregel daadwerkelijk steun vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien het hierin vastgestelde aftrekbaarheidsniveau hoger is dan het niveau dat in artikel 39 quinquies GB van de CGI is bepaald.

| (170) | Aangezien de maatregel staatssteun vormt, moet de verenigbaarheid ervan met de interne markt worden onderzocht. De Franse autoriteiten zijn van oordeel dat de betrokken maatregel verenigbare staatssteun vormt uit hoofde van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU. |
| --- | --- |

(170)

Aangezien de maatregel staatssteun vormt, moet de verenigbaarheid ervan met de interne markt worden onderzocht. De Franse autoriteiten zijn van oordeel dat de betrokken maatregel verenigbare staatssteun vormt uit hoofde van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU.

| (171) | De Commissie is allereerst van mening dat de sociale aard (eerste criterium) van de maatregel vaststaat voor zover, zoals de Franse autoriteiten betogen, de verrekeningsverrichtingen die in het kader van een aanwijzingsclausule worden beheerd ten doel hebben een zo breed mogelijke dekking van de werknemers tot stand te brengen tegen risico’s die door de sociale zekerheid onvoldoende worden gedekt (overlijden, arbeidsongeschiktheid, invaliditeit). De sociale aard van de maatregel komt tot uitdrukking in de sterke spreiding onder de verschillende generaties en categorieën werknemers, het feit dat een vaste bijdrage wordt verlangd (geen onderscheid naar leeftijd, geslacht, gezondheidstoestand), evenals in het feit dat in tegemoetkomingen met een sociaal karakter is voorzien (kosteloze dekking bij werkloosheid, voor kinderen ten laste, enz.). Verder valt in een facultatieve en zuiver individuele situatie te verwachten dat werknemersgroepen met lage inkomens geen verzekeringen sluiten die ernstige, maar zeldzame risico’s dekken. |
| --- | --- |

(171)

De Commissie is allereerst van mening dat de sociale aard (eerste criterium) van de maatregel vaststaat voor zover, zoals de Franse autoriteiten betogen, de verrekeningsverrichtingen die in het kader van een aanwijzingsclausule worden beheerd ten doel hebben een zo breed mogelijke dekking van de werknemers tot stand te brengen tegen risico’s die door de sociale zekerheid onvoldoende worden gedekt (overlijden, arbeidsongeschiktheid, invaliditeit). De sociale aard van de maatregel komt tot uitdrukking in de sterke spreiding onder de verschillende generaties en categorieën werknemers, het feit dat een vaste bijdrage wordt verlangd (geen onderscheid naar leeftijd, geslacht, gezondheidstoestand), evenals in het feit dat in tegemoetkomingen met een sociaal karakter is voorzien (kosteloze dekking bij werkloosheid, voor kinderen ten laste, enz.). Verder valt in een facultatieve en zuiver individuele situatie te verwachten dat werknemersgroepen met lage inkomens geen verzekeringen sluiten die ernstige, maar zeldzame risico’s dekken.

| (172) | De Commissie oordeelde in haar inleidingsbesluit dat de sociale aard van de maatregel niet volledig was aangetoond wanneer het tijdstip waarop de verzekeringsovereenkomst wordt gesloten als uitgangspunt wordt genomen (voordat de desbetreffende ernstige gebeurtenissen zich voordoen). Toch kan niet worden ontkend dat, zoals Frankrijk betoogt, de toekenning van de steun voordat het verzekerde schadegeval zich voordoet door middel van een verzekering die het desbetreffende risico dekt, in feite de enige manier is om het beoogde sociale doel te bereiken. |
| --- | --- |

(172)

De Commissie oordeelde in haar inleidingsbesluit dat de sociale aard van de maatregel niet volledig was aangetoond wanneer het tijdstip waarop de verzekeringsovereenkomst wordt gesloten als uitgangspunt wordt genomen (voordat de desbetreffende ernstige gebeurtenissen zich voordoen). Toch kan niet worden ontkend dat, zoals Frankrijk betoogt, de toekenning van de steun voordat het verzekerde schadegeval zich voordoet door middel van een verzekering die het desbetreffende risico dekt, in feite de enige manier is om het beoogde sociale doel te bereiken.

| (173) | Daarentegen heeft het onderzoek van de maatregel door de Commissie, om de redenen die reeds in het kader van de beoordeling van de eerste maatregel zijn uiteengezet, niet kunnen aantonen dat de steun een daadwerkelijke doorberekening van het voordeel ten gunste van de individuele verbruikers garandeert (tweede criterium). De aanvullende aftrekbaarheid van de egalisatievoorzieningen leidt ertoe dat de vennootschapsbelasting wordt gereduceerd of geëlimineerd, en heeft dus hetzelfde effect als de belastingvrijstelling van de eerste maatregel. |
| --- | --- |

(173)

Daarentegen heeft het onderzoek van de maatregel door de Commissie, om de redenen die reeds in het kader van de beoordeling van de eerste maatregel zijn uiteengezet, niet kunnen aantonen dat de steun een daadwerkelijke doorberekening van het voordeel ten gunste van de individuele verbruikers garandeert (tweede criterium). De aanvullende aftrekbaarheid van de egalisatievoorzieningen leidt ertoe dat de vennootschapsbelasting wordt gereduceerd of geëlimineerd, en heeft dus hetzelfde effect als de belastingvrijstelling van de eerste maatregel.

| (174) | Ten aanzien van het argument dat de Commissie in haar inleidingsbesluit aanvoerde, namelijk dat de eventuele doorberekening van het aan de verzekeringsorganen toegekende voordeel niet alleen ten goede zou kunnen komen aan de verzekerden/werknemers maar ook aan de werkgevers (die een deel van de premies betalen), zijn zowel Frankrijk als het CTIP van mening dat de bijdrage van de werkgever aan de financiering van contractuele regelingen voor aanvullende sociale bescherming een beloning, en derhalve een voordeel voor de werknemers vormt. De Commissie is echter van mening dat, hoewel de financiering van een verzekeringsregeling ten behoeve van de werknemers door de werkgever inderdaad een voordeel vormt voor de werknemers, niet kan worden ontkend dat een eventuele verlaging van de bijdragen eveneens een vermindering met zich brengt van de lasten voor de werkgever, en dus een voordeel voor laatstgenoemde inhoudt. |
| --- | --- |

(174)

Ten aanzien van het argument dat de Commissie in haar inleidingsbesluit aanvoerde, namelijk dat de eventuele doorberekening van het aan de verzekeringsorganen toegekende voordeel niet alleen ten goede zou kunnen komen aan de verzekerden/werknemers maar ook aan de werkgevers (die een deel van de premies betalen), zijn zowel Frankrijk als het CTIP van mening dat de bijdrage van de werkgever aan de financiering van contractuele regelingen voor aanvullende sociale bescherming een beloning, en derhalve een voordeel voor de werknemers vormt. De Commissie is echter van mening dat, hoewel de financiering van een verzekeringsregeling ten behoeve van de werknemers door de werkgever inderdaad een voordeel vormt voor de werknemers, niet kan worden ontkend dat een eventuele verlaging van de bijdragen eveneens een vermindering met zich brengt van de lasten voor de werkgever, en dus een voordeel voor laatstgenoemde inhoudt.

| (175) | Wat een mogelijk onderscheid naar de oorsprong van de producten betreft (derde criterium) blijft de Commissie bij haar oordeel dat het feit dat de activiteiten op het gebied van de aanwijzingsovereenkomsten die thans in zeer hoge mate in de handen zijn van de voorzorgsinstellingen, neerkomt op een de facto-onderscheid ten gunste van deze instellingen. Hoewel Frankrijk geen nauwkeurige inlichtingen heeft kunnen verstrekken over de verdeling van de aanwijzingsmarkt onder de verschillende marktdeelnemers, merkt de Commissie, op basis van de informatie waarover zij beschikt, op dat de grote meerderheid van aanwijzingsovereenkomsten momenteel door voorzorgsinstellingen worden beheerd. |
| --- | --- |

(175)

Wat een mogelijk onderscheid naar de oorsprong van de producten betreft (derde criterium) blijft de Commissie bij haar oordeel dat het feit dat de activiteiten op het gebied van de aanwijzingsovereenkomsten die thans in zeer hoge mate in de handen zijn van de voorzorgsinstellingen, neerkomt op een de facto-onderscheid ten gunste van deze instellingen. Hoewel Frankrijk geen nauwkeurige inlichtingen heeft kunnen verstrekken over de verdeling van de aanwijzingsmarkt onder de verschillende marktdeelnemers, merkt de Commissie, op basis van de informatie waarover zij beschikt, op dat de grote meerderheid van aanwijzingsovereenkomsten momenteel door voorzorgsinstellingen worden beheerd.

| (176) | Hoewel de Franse autoriteiten verklaren dat de keuze van het verzekeringsorgaan uitsluitend een zaak is van de sociale partners, moet worden vastgesteld dat de sociale partners niet verplicht zijn bij de aanwijzing van het orgaan alle marktdeelnemers met elkaar te laten concurreren. De FFSA betoogt, zonder op dit punt door de Franse autoriteiten te worden tegengesproken, dat de sociale partners er de voorkeur aan geven een voorzorgsinstelling op te richten waarvan zij vervolgens zelf het beheer op zich kunnen nemen. |
| --- | --- |

(176)

Hoewel de Franse autoriteiten verklaren dat de keuze van het verzekeringsorgaan uitsluitend een zaak is van de sociale partners, moet worden vastgesteld dat de sociale partners niet verplicht zijn bij de aanwijzing van het orgaan alle marktdeelnemers met elkaar te laten concurreren. De FFSA betoogt, zonder op dit punt door de Franse autoriteiten te worden tegengesproken, dat de sociale partners er de voorkeur aan geven een voorzorgsinstelling op te richten waarvan zij vervolgens zelf het beheer op zich kunnen nemen.

| (177) | Weliswaar vloeit uit de eerder aangehaalde jurisprudentie in de zaak Albany voort dat overeenkomsten die in het kader van collectieve onderhandelingen tussen sociale partners worden gesloten en die sociale doelstellingen nastreven niet onder artikel 101, lid 1, VWEU, betreffende het kartelverbod vallen, doch vastgesteld moet worden dat deze jurisprudentie geenszins impliceert, zoals in het bovenstaande reeds is opgemerkt, dat steun die in het kader van een aanwijzingsprocedure aan een verzekeringsorgaan wordt toegekend, verenigbaar is met artikel 107, lid 2, onder a), VWEU. |
| --- | --- |

(177)

Weliswaar vloeit uit de eerder aangehaalde jurisprudentie in de zaak Albany voort dat overeenkomsten die in het kader van collectieve onderhandelingen tussen sociale partners worden gesloten en die sociale doelstellingen nastreven niet onder artikel 101, lid 1, VWEU, betreffende het kartelverbod vallen, doch vastgesteld moet worden dat deze jurisprudentie geenszins impliceert, zoals in het bovenstaande reeds is opgemerkt, dat steun die in het kader van een aanwijzingsprocedure aan een verzekeringsorgaan wordt toegekend, verenigbaar is met artikel 107, lid 2, onder a), VWEU.

| (178) | Het is derhalve mogelijk dat verzekeringsorganen die geen voorzorgsinstellingen zijn, en met name verzekeringsondernemingen die actief zijn op de markt voor collectieve voorzorg op bedrijfsniveau, worden gediscrimineerd, want de sociale partners zijn niet verplicht de aanwijzing te organiseren via een openbare procedure die alle marktdeelnemers in staat zou stellen een offerte in te dienen om de tussen de sociale partners overeengekomen prestaties te verrichten en te worden gekozen op grond van de betere kwaliteit van hun dienstverlening en/of van hun lagere prijs. Bij wijze van vergelijking zij opgemerkt dat sommige Franse regelingen op het gebied van aanvullende ziekteverzekering beschikken over een mechanisme voor de selectie van het verzekeringsorgaan/de verzekeringsorganen op basis van een transparante openbare aanbestedingsprocedure (54). |
| --- | --- |

(178)

Het is derhalve mogelijk dat verzekeringsorganen die geen voorzorgsinstellingen zijn, en met name verzekeringsondernemingen die actief zijn op de markt voor collectieve voorzorg op bedrijfsniveau, worden gediscrimineerd, want de sociale partners zijn niet verplicht de aanwijzing te organiseren via een openbare procedure die alle marktdeelnemers in staat zou stellen een offerte in te dienen om de tussen de sociale partners overeengekomen prestaties te verrichten en te worden gekozen op grond van de betere kwaliteit van hun dienstverlening en/of van hun lagere prijs. Bij wijze van vergelijking zij opgemerkt dat sommige Franse regelingen op het gebied van aanvullende ziekteverzekering beschikken over een mechanisme voor de selectie van het verzekeringsorgaan/de verzekeringsorganen op basis van een transparante openbare aanbestedingsprocedure (54).

| (179) | Er moet derhalve worden geconcludeerd dat aan twee van de drie verenigbaarheidscriteria niet is voldaan en dat de door Frankrijk aangemelde steunregeling ten behoeve van aanwijzingsovereenkomsten op voorzorgsgebied niet verenigbaar is met de interne markt op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU. |
| --- | --- |

(179)

Er moet derhalve worden geconcludeerd dat aan twee van de drie verenigbaarheidscriteria niet is voldaan en dat de door Frankrijk aangemelde steunregeling ten behoeve van aanwijzingsovereenkomsten op voorzorgsgebied niet verenigbaar is met de interne markt op grond van artikel 107, lid 2, onder a), VWEU.

| (180) | De verenigbaarheidscriteria van artikel 107, lid 2, onder b) en c), VWEU zijn in dit geval duidelijk niet van toepassing. |
| --- | --- |

(180)

De verenigbaarheidscriteria van artikel 107, lid 2, onder b) en c), VWEU zijn in dit geval duidelijk niet van toepassing.

| (181) | Wat de verenigbaarheid van de maatregel op basis van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU betreft, betoogt Frankrijk dat het bewezen sociale doel van de maatregel zou aantonen hoe belangrijk de toekomstige ontwikkeling van de voorzorgsmarkt is. Deze ontwikkeling zou aansluiten bij het streven naar een verbetering van de volksgezondheid, de bestrijding van de armoede en een grotere economische en sociale cohesie, de ontwikkeling van de sociale dialoog en de bescherming van de werknemers, welke doelstellingen van algemeen belang van de Europese Unie zijn. Toch is de Commissie van mening dat het noodzakelijke en evenredige karakter van de maatregel niet is aangetoond. Zoals zij reeds bij haar onderzoek inzake het voordeel van de maatregel heeft uiteengezet, is zij van oordeel dat volstrekt niet kan worden gerechtvaardigd dat groepsovereenkomsten op bedrijfsniveau die dezelfde risico’s dekken maar die niet in het kader van een aanwijzingsprocedure zijn gesloten, van het voordeel van de maatregel zijn uitgesloten. De maatregel is derhalve onevenredig in zoverre hij niet van toepassing is op overeenkomsten zonder aanwijzing. Evenals bij de eerste maatregel het geval was, houdt ook de tweede maatregel een voortdurende lastenverlichting in die neerkomt op exploitatiesteun en die als zodanig, overeenkomstig de vaste praktijk, niet verenigbaar kan worden verklaard op grond van artikel 107, lid 3, VWEU. |
| --- | --- |

(181)

Wat de verenigbaarheid van de maatregel op basis van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU betreft, betoogt Frankrijk dat het bewezen sociale doel van de maatregel zou aantonen hoe belangrijk de toekomstige ontwikkeling van de voorzorgsmarkt is. Deze ontwikkeling zou aansluiten bij het streven naar een verbetering van de volksgezondheid, de bestrijding van de armoede en een grotere economische en sociale cohesie, de ontwikkeling van de sociale dialoog en de bescherming van de werknemers, welke doelstellingen van algemeen belang van de Europese Unie zijn. Toch is de Commissie van mening dat het noodzakelijke en evenredige karakter van de maatregel niet is aangetoond. Zoals zij reeds bij haar onderzoek inzake het voordeel van de maatregel heeft uiteengezet, is zij van oordeel dat volstrekt niet kan worden gerechtvaardigd dat groepsovereenkomsten op bedrijfsniveau die dezelfde risico’s dekken maar die niet in het kader van een aanwijzingsprocedure zijn gesloten, van het voordeel van de maatregel zijn uitgesloten. De maatregel is derhalve onevenredig in zoverre hij niet van toepassing is op overeenkomsten zonder aanwijzing. Evenals bij de eerste maatregel het geval was, houdt ook de tweede maatregel een voortdurende lastenverlichting in die neerkomt op exploitatiesteun en die als zodanig, overeenkomstig de vaste praktijk, niet verenigbaar kan worden verklaard op grond van artikel 107, lid 3, VWEU.

| (182) | Frankrijk heeft geen beroep gedaan op een ander verenigbaarheidscriterium van artikel 107, lid 3, VWEU. |
| --- | --- |

(182)

Frankrijk heeft geen beroep gedaan op een ander verenigbaarheidscriterium van artikel 107, lid 3, VWEU.

| (183) | Volgens Frankrijk en het CTIP kunnen aanvullende verzekeringsprestaties op voorzorgsgebied in het kader van de aanwijzingsprocedure worden beschouwd als een dienst van algemeen economisch belang in de zin van artikel 106, lid 2, VWEU, met name wanneer de aansluiting bij het stelsel van verzekeringsprestaties verplicht is en het stelsel paritair wordt beheerd. Het CTIP verwijst tevens naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de zaak Albany (55), waarbij het verduidelijkt dat contractuele stelsels voor sociale bescherming met verplichte aansluiting een taak van algemeen economisch belang vervullen. |
| --- | --- |

(183)

Volgens Frankrijk en het CTIP kunnen aanvullende verzekeringsprestaties op voorzorgsgebied in het kader van de aanwijzingsprocedure worden beschouwd als een dienst van algemeen economisch belang in de zin van artikel 106, lid 2, VWEU, met name wanneer de aansluiting bij het stelsel van verzekeringsprestaties verplicht is en het stelsel paritair wordt beheerd. Het CTIP verwijst tevens naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de zaak Albany (55), waarbij het verduidelijkt dat contractuele stelsels voor sociale bescherming met verplichte aansluiting een taak van algemeen economisch belang vervullen.

| (184) | Deze Verdragsbepaling stelt dat ondernemingen die belast zijn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, onder de regels van de Verdragen, met name onder de mededingingsregels vallen, voor zover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. Bovendien mag de ontwikkeling van het handelsverkeer niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(184)

Deze Verdragsbepaling stelt dat ondernemingen die belast zijn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, onder de regels van de Verdragen, met name onder de mededingingsregels vallen, voor zover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. Bovendien mag de ontwikkeling van het handelsverkeer niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Europese Unie.

| (185) | Zoals reeds bij het onderzoek van de eerste maatregel is opgemerkt (56) beschikken de lidstaten over een ruime beoordelingsbevoegdheid ten aanzien van de aard van de diensten die als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden aangemerkt. |
| --- | --- |

(185)

Zoals reeds bij het onderzoek van de eerste maatregel is opgemerkt (56) beschikken de lidstaten over een ruime beoordelingsbevoegdheid ten aanzien van de aard van de diensten die als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden aangemerkt.

| (186) | De Commissie wijst er verder op dat het Hof in de voornoemde zaak Albany heeft geoordeeld dat de verlening van een uitsluitend recht om in een bepaalde bedrijfstak een aanvullende pensioenregeling te beheren, kan worden beschouwd als een dienst van algemeen economisch belang, waarbij het Hof het belang van de aan de aanvullende pensioenen opgedragen bijzondere sociale taak benadrukte. |
| --- | --- |

(186)

De Commissie wijst er verder op dat het Hof in de voornoemde zaak Albany heeft geoordeeld dat de verlening van een uitsluitend recht om in een bepaalde bedrijfstak een aanvullende pensioenregeling te beheren, kan worden beschouwd als een dienst van algemeen economisch belang, waarbij het Hof het belang van de aan de aanvullende pensioenen opgedragen bijzondere sociale taak benadrukte.

| (187) | Het is bijgevolg niet uitgesloten dat de door de verzekeringsorganen in het kader van aanwijzing door de sociale partners geleverde prestaties kunnen worden beschouwd als een dienst van algemeen economisch belang voor zover de overeenkomst tussen de sociale partners die in het kader van de aanwijzing is gesloten, verplicht van toepassing is in alle ondernemingen van de betrokken sector (of in de betrokken onderneming) en risico’s dekt die door het openbare socialezekerheidsstelsel niet of onvoldoende worden gedekt. Zoals reeds in het kader van het onderzoek van de eerste maatregel is opgemerkt (57) moeten de financiële maatregelen waarmee een dergelijk mechanisme wordt ondersteund echter beperkt blijven tot hetgeen noodzakelijk is om de verzekeringsorganen te compenseren voor de bijkomende kosten die voortvloeien uit de uitvoering van hun openbaredienstverplichtingen. |
| --- | --- |

(187)

Het is bijgevolg niet uitgesloten dat de door de verzekeringsorganen in het kader van aanwijzing door de sociale partners geleverde prestaties kunnen worden beschouwd als een dienst van algemeen economisch belang voor zover de overeenkomst tussen de sociale partners die in het kader van de aanwijzing is gesloten, verplicht van toepassing is in alle ondernemingen van de betrokken sector (of in de betrokken onderneming) en risico’s dekt die door het openbare socialezekerheidsstelsel niet of onvoldoende worden gedekt. Zoals reeds in het kader van het onderzoek van de eerste maatregel is opgemerkt (57) moeten de financiële maatregelen waarmee een dergelijk mechanisme wordt ondersteund echter beperkt blijven tot hetgeen noodzakelijk is om de verzekeringsorganen te compenseren voor de bijkomende kosten die voortvloeien uit de uitvoering van hun openbaredienstverplichtingen.

| (188) | In de communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (58) worden de voorwaarden uiteengezet waaronder de Commissie een dergelijke compensatie als verenigbaar beschouwt op grond van artikel 106, lid 2, VWEU. Zo mag de compensatie niet hoger zijn dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbare dienst te dekken, rekening houdend met de daarmee samenhangende opbrengsten alsmede met een redelijke winst voor de uitvoering van deze verplichtingen. |
| --- | --- |

(188)

In de communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (58) worden de voorwaarden uiteengezet waaronder de Commissie een dergelijke compensatie als verenigbaar beschouwt op grond van artikel 106, lid 2, VWEU. Zo mag de compensatie niet hoger zijn dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbare dienst te dekken, rekening houdend met de daarmee samenhangende opbrengsten alsmede met een redelijke winst voor de uitvoering van deze verplichtingen.

| (189) | De belastingbesparing die een gevolg is van de aftrekbaarheid van toevoegingen aan egalisatievoorzieningen met betrekking tot bepaalde aanvullende verzekeringsovereenkomsten voldoet echter niet aan deze voorwaarde. Het is immers niet mogelijk het bedrag van de belastingbesparing en de kosten van de uitvoering van de openbare dienst aan elkaar te relateren. |
| --- | --- |

(189)

De belastingbesparing die een gevolg is van de aftrekbaarheid van toevoegingen aan egalisatievoorzieningen met betrekking tot bepaalde aanvullende verzekeringsovereenkomsten voldoet echter niet aan deze voorwaarde. Het is immers niet mogelijk het bedrag van de belastingbesparing en de kosten van de uitvoering van de openbare dienst aan elkaar te relateren.

| (190) | In zijn brief van 31 oktober 2008 erkent Frankrijk dat het compensatiebedrag (belastingbesparing) voor de dienst van algemeen economisch belang niet voldoet aan de in de communautaire kaderregeling gestelde voorwaarden. Toch meent het dat deze voorwaarden niet zijn afgestemd op de bijzondere kenmerken van de betrokken activiteiten. Volgens Frankrijk is het mechanisme van belastingaftrekbaarheid geschikter en flexibeler dan een subsidie op basis van een nauwkeurige berekening van de bijkomende kosten die het beheer van de dienst met zich brengt. |
| --- | --- |

(190)

In zijn brief van 31 oktober 2008 erkent Frankrijk dat het compensatiebedrag (belastingbesparing) voor de dienst van algemeen economisch belang niet voldoet aan de in de communautaire kaderregeling gestelde voorwaarden. Toch meent het dat deze voorwaarden niet zijn afgestemd op de bijzondere kenmerken van de betrokken activiteiten. Volgens Frankrijk is het mechanisme van belastingaftrekbaarheid geschikter en flexibeler dan een subsidie op basis van een nauwkeurige berekening van de bijkomende kosten die het beheer van de dienst met zich brengt.

| (191) | De Commissie is daarentegen van mening dat de bij de communautaire kaderregeling vastgestelde voorwaarden strikt in acht moeten worden genomen omdat zij zorgen voor een noodzakelijk evenwicht tussen enerzijds een goede werking van diensten van algemeen economisch belang en anderzijds een ontwikkeling van het handelsverkeer op een wijze die het belang van de Europese Unie niet schaadt. |
| --- | --- |

(191)

De Commissie is daarentegen van mening dat de bij de communautaire kaderregeling vastgestelde voorwaarden strikt in acht moeten worden genomen omdat zij zorgen voor een noodzakelijk evenwicht tussen enerzijds een goede werking van diensten van algemeen economisch belang en anderzijds een ontwikkeling van het handelsverkeer op een wijze die het belang van de Europese Unie niet schaadt.

| (192) | De Commissie is derhalve van oordeel dat niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 106, lid 2, VWEU, zoals deze in de communautaire kaderregeling nader worden gepreciseerd, en dat de maatregel niet op basis van deze bepaling met de interne markt verenigbaar kan worden verklaard. |
| --- | --- |

(192)

De Commissie is derhalve van oordeel dat niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 106, lid 2, VWEU, zoals deze in de communautaire kaderregeling nader worden gepreciseerd, en dat de maatregel niet op basis van deze bepaling met de interne markt verenigbaar kan worden verklaard.

IX.   CONCLUSIE

| (193) | De Commissie stelt vast dat de door Frankrijk aangemelde steunregelingen ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten evenals van collectieve voorzorgsovereenkomsten, staatssteun vormen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Verder stelt zij vast dat, ondanks het aangetoonde sociale doel van de betrokken steunregelingen, de uitvoeringsbepalingen van die regelingen van dien aard zijn dat niet aan de voorwaarden van artikel 107, leden 2 en 3, noch aan de voorwaarden van artikel 106, lid 2, VWEU, is voldaan. De beide steunregelingen moeten derhalve als onverenigbaar met de interne markt worden beschouwd, |
| --- | --- |

(193)

De Commissie stelt vast dat de door Frankrijk aangemelde steunregelingen ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke overeenkomsten evenals van collectieve voorzorgsovereenkomsten, staatssteun vormen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Verder stelt zij vast dat, ondanks het aangetoonde sociale doel van de betrokken steunregelingen, de uitvoeringsbepalingen van die regelingen van dien aard zijn dat niet aan de voorwaarden van artikel 107, leden 2 en 3, noch aan de voorwaarden van artikel 106, lid 2, VWEU, is voldaan. De beide steunregelingen moeten derhalve als onverenigbaar met de interne markt worden beschouwd,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De steunregelingen die Frankrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de ontwikkeling van solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten enerzijds en de ontwikkeling van collectieve aanvullende verzekeringsovereenkomsten tegen het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico anderzijds, op grond van artikel 207, lid 2, artikel 1461, 1o, en artikel 39 quinquies GD van de Code générale des impôts, vormen staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt.

Deze steunregelingen mogen daarom niet ten uitvoer worden gelegd.

Artikel 2

Frankrijk deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van dit besluit mee welke maatregelen het heeft genomen om hieraan te voldoen.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot de Franse Republiek.

Gedaan te Brussel, 26 januari 2011.

Voor de Commissie

Joaquín ALMUNIA

Vicevoorzitter

---

(1)  Vanaf 1 december 2009 zijn de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag respectievelijk de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („VWEU”) geworden. De bepalingen in beide Verdragen zijn inhoudelijk identiek. In dit besluit dienen verwijzingen naar de artikelen 107 en 108 VWEU waar nodig worden begrepen als verwijzingen naar, respectievelijk, de artikelen 87 en 88 VEG. Daarnaast bevat het VWEU een aantal terminologische wijzigingen; zo werd „Gemeenschap” gewijzigd in „Unie” en „gemeenschappelijke markt” in „interne markt”.

1

(2)  PB C 38 van 12.2.2008, blz. 10.

2

(3)  Journal Officiel no. 303 van 31 december 2006, blz. 20228, tekst nr. 2 (bron: http://www.legifrance.gouv.fr).

3

(4)  Zie voetnoot 2.

4

(5)  PB C 136 van 16.6.2009, blz. 13, punt 41.

5

(6)  In de aanmelding wordt verwezen naar de vrijstelling van de taxe professionnelle (bedrijfstakbelasting). Deze belasting is echter ondertussen vervangen door de contribution économique territoriale („economische territoriale bijdrage”), bestaande uit een grondbelasting voor ondernemingen en een belasting op de toegevoegde waarde van ondernemingen.

6

(7)  Zie besluit van de Commissie van 2 juni 2004, Frankrijk, steunmaatregel E 46/01, vrijstelling van de belasting op ziekteverzekeringscontracten, http://ec.europa.eu/competition/state_aid/register/ii/by_case_nr_e2001_0030.html#46

7

(8)  Zie besluit van de Commissie van 29 oktober 2010, Frankrijk, steunmaatregel N 401/10, wijziging van de maatregel inzake vrijstelling van de speciale belasting voor verzekeringsovereenkomsten met betrekking tot solidaire en verantwoordelijke ziekteverzekeringsovereenkomsten.

8

(9)  De bepalingen inzake het verantwoordelijke karakter van de overeenkomst (geen dekking voor honorariumoverschrijdingen voor bepaalde prestaties en financiering van bepaalde prestaties op het gebied van preventie) zijn in 2006 ingevoerd.

9

(10)  In een ontwerpdecreet wordt dit aandeel vastgesteld op 85 %.

10

(11)  In een ontwerpdecreet wordt dit aandeel vastgesteld op 93 %.

11

(12)  Door de overheid verleende steun in de vorm van een verlaging van de verzekeringspremies voor personen met een inkomen dat beneden een op grond van de gezinssituatie bepaald maximumniveau blijft. Het steunbedrag varieert van 100 tot 500 EUR naargelang van de leeftijd van de begunstigde.

12

(13)  Volgens het ontwerpdecreet zou het minimumaandeel 3 % bedragen.

13

(14)  Volgens het ontwerpdecreet zou het minimumaandeel voor deze leeftijdscategorie 16 % bedragen.

14

(15)  Volgens het ontwerpdecreet zou het minimumaandeel voor deze leeftijdscategorie 31 % bedragen.

15

(16)  Een voorziening „voor risico’s en lasten” is een bedrag dat op de passiefzijde van de balans wordt opgenomen om kosten te dekken waarvan de betalingstermijn of het bedrag niet nauwkeurig is vastgesteld. De vorming van een voorziening houdt in dat in de boekhouding enerzijds toevoegingen aan de voorzieningen worden opgenomen (uitgavenrekening) en anderzijds een voorziening aan de passiefzijde wordt opgenomen (balansrekening). De technische egalisatievoorziening is een soort voorziening voor risico’s en lasten.

16

(17)  PB L 374 van 31.12.1991, blz. 7.

17

(18)  Zie artikel L912-1 van de Franse socialezekerheidswet.

18

(19)  In het kader van het aanwijzingsmechanisme kan het aangewezen verzekeringsorgaan niet eenzijdig een wijziging aanbrengen in de verzekeringsdekking, zoals bijvoorbeeld een verhoging van de bijdragen. Het zijn de sociale partners die over eventuele wijzigingen beslissen (zoals verbetering van de prestaties, aanpassing van de bijdragen, enz.).

19

(20)  Het verschil tussen het bedrag van premies of bijdragen, verminderd met de toevoegingen aan de wettelijk gevormde voorzieningen enerzijds, en anderzijds het bedrag van de schadelast, vermeerderd met de aan de betrokken overeenkomsten toe te rekenen kosten.

20

(21)  Omdat Frankrijk in het stadium van aanmelding reeds had erkend dat de aangemelde maatregelen als staatssteun konden worden aangemerkt, heeft de Commissie zich beperkt tot een korte analyse van deze kwalificatie.

21

(22)  Zie arrest van het Hof van 21 september 1999 in zaak C-67/96, Albany International BV Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, Jurispr. 1999, blz. I-5751.

22

(23)  Zie arrest van het Hof in zaak C-67/96, Albany International BV/Stichting Bedrijfspensioenfonds, reeds aangehaald in voetnoot 22.

23

(24)  Volgens het activiteitenverslag 2006 van de „Autorité de contrôle des assurances et des mutuelles” omvat de markt voor aanvullende ziekteverzekering 263 verzekeringsondernemingen, 66 voorzorgsinstellingen en 1 201 onderlinge maatschappijen.

24

(25)  PB C 297 van 29.11.2005, blz. 4.

25

(26)  C-67/96, Albany International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, arrest van het Hof reeds aangehaald in voetnoot 22.

26

(27)  Zie punten 71 en volgende van het reeds in voetnoot 22 aangehaalde arrest.

27

(28)  Jaarverslag 2006 van het Fonds CMU, http://www.cmu.fr/userdocs/Rapport%202006.pdf, bijlage 13 — lijst van de 100 grootste organismen voor aanvullende ziektekostenverzekering.

28

(29)  Rapport d’activité 2008 van het Fonds CMU van 13.5.2009, blz. 33.

29

(30)  Dit is geen onderlinge waarborgmaatschappij die onder de ziekenfondswet valt maar een onderlinge verzekeringsvennootschap waarop de verzekeringswet van toepassing is.

30

(31)  Zie Besluit nr. 09-DCC-61 van 4 november 2009 van de Franse mededingingsautoriteit inzake de verwerving van uitsluitende zeggenschap van de onderlinge Altéis en Releya door de onderlinge waarborgmaatschappij Prévadiès, blz. 4.

31

(32)  Deze groep omvat onder meer voorzorgsinstellingen, onderlinge waarborgmaatschappijen, onderlinge maatschappijen en verenigingen van onderlinge maatschappijen.

32

(33)  Zie het besluit, aangehaald in voetnoot 31, blz. 5.

33

(34)  Enquête sur la répartition du financement des dépenses de maladie depuis 1996 et sur les transferts opérés entre l’assurance maladie obligatoire, les assurances complémentaires et les ménages, Cour des Comptes, april 2008.

34

(35)  Zie hiervoor het Bulletin officiel de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes nr. 7 bis van 15 september 2006, blz. 2 (bekendmaking van de brief van de minister van Economie, financiën en industrie van 9 augustus 2006 aan de raden van de Mutuelle Préviade-Mutouest, inzake overleg met betrekking tot de sector aanvullende ziektekostenverzekering.

35

(36)  Zie rapport d’information nr. 385 van de Senaat van 8 juni 2008 over de verdeling van de financiering van de ziekteverzekering sinds 1996 en de lastenoverdracht tussen de verplichte ziekteverzekering, de aanvullende verzekeringen en de huishoudens, blz. 11.

36

(37)  Rapport d’activité 2008 van het Fonds CMU van 13.5.2009, blz. 33.

37

(38)  Id., blz. 13.

38

(39)  Zie arrest van het Hof van Justitie van 22 juni 2006 in gevoegde zaken C-182/03 en C-217/03, Forum 187 ASBL, Jurispr. 2006, blz. I-5479, punt 86 en aangehaalde jurisprudentie.

39

(40)  Arrest van het Hof van 24 juli 2003 in zaak C-280/00, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg, Jurispr. 2003, blz. I-7747.

40

(41)  Zie met name het arrest van het Hof van 7 maart 2002 in zaak C-310/99, Italië/Commissie, Jurispr. 2002, blz. I-2289, punt 84.

41

(42)  Wat de strikte uitlegging van artikel 107, lid 2, VWEU, betreft, zie het arrest van het Hof van 29 april 2004 in zaak C-278/00, Griekenland/Commissie, Jurispr. 2000, blz. I-3997, punten 81-82, en het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 juni 2005 in zaak T-171/02, Regione autonoma della Sardegna/Commissie, Jurispr. 2005, blz. II-2123, punten 165-166.

42

(43)  Zie het besluit van de Commissie van 30 mei 2007, Frankrijk, Protection sociale complémentaire des agents de l’État, N 911/2006, overwegingen 34-36.

43

(44)  Zie beschrijving van deze criteria in overweging 20 van dit besluit.

44

(45)  Volgens het ontwerpdecreet moet ten minste 75 % van de in aanmerking komende overeenkomsten voorzien in: 1) hetzij het behoud, kosteloos of tenminste tegen het tarief van de sociale zekerheid, van alle verzekeringswaarborgen die in de overeenkomst voor de verzekerde en, in voorkomend geval, voor de rechthebbenden zijn vastgelegd gedurende zes maanden vanaf het moment waarop de verzekerde zijn baan verliest, dan wel zijn invaliditeit is vastgesteld of de datum van zijn overlijden; 2) hetzij de overname door het verzekeringsorgaan, gedurende één jaar, van 30 % van de bijdragen van verzekerden die hun baan verliezen, leerlingen onder de 26 jaar, en personen die geheel of gedeeltelijk in een situatie van afhankelijkheid verkeren.

45

(46)  Zie het besluit van de Commissie van 2 juni 2004, reeds aangehaald in voetnoot 7.

46

(47)  Enquête sur la répartition du financement des dépenses de maladie depuis 1996 et sur les transferts opérés entre l’assurance maladie obligatoire, les assurances complémentaires et les ménages, Cour des Comptes, april 2008.

47

(48)  Zie in dit verband de richtsnoeren van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag en van artikel 61 van de EER-overeenkomst op staatssteun in de sector van het luchtvervoer (PB C 350 van 10.12.1994, blz. 11).

48

(49)  Code de la mutualité, artikel L112-1, tweede alinea.

49

(50)  Zie arrest van het Gerecht van eerste aanleg in gevoegde zaken T-116/01 en T-118/01, P&O European Ferries, Jurispr. 2003, blz.-2957, punt 163.

50

(51)  Artikel 1 van Loi no. 89-1009 renforçant les garanties offertes aux personnes assurées contre certains risques van 31 december 1989 (wet nr. 89-1009 tot versterking van de aan verzekerden geboden waarborgen tegen bepaalde risico’s).

51

(52)  Vanaf het moment dat de werkgever meebetaalt aan de bijdragen (geheel of gedeeltelijk), moeten alle betrokken werknemers zich aansluiten bij de voorzorgsovereenkomst die door de onderneming of de bedrijfstak is gesloten.

52

(53)  Eind 2006 waren er meer dan 100 collectieve overeenkomsten die de werknemers tegen het overlijdens-, het arbeidsongeschiktheids- en het invaliditeitsrisico dekten en waarbij een voorzorgsinstelling werd aangewezen.

53

(54)  Zie besluit van de Commissie van 30 mei 2007, N 911/2006, Frankrijk, Protection sociale complémentaire des agents de l’État, overweging 39 en volgende.

54

(55)  Zaak C-67/96, Albany International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, reeds aangehaald in voetnoot 22.

55

(56)  Zie overweging 143 van dit besluit.

56

(57)  Zie overweging 143 van dit besluit.

57

(58)  PB C 297 van 29.11.2005, blz 4.

58

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/36 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/36

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 27 mei 2011

tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van chroompicolinaat als nieuw voedselingrediënt krachtens Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3586)

(Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek)

(2011/320/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten (1), en met name artikel 7,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op 6 april 2009 heeft de onderneming Cantox Health Sciences International namens Nutrition 21 bij de bevoegde autoriteiten van Ierland een verzoek ingediend om chroompicolinaat als nieuw voedselingrediënt in de handel te brengen. |
| --- | --- |

(1)

Op 6 april 2009 heeft de onderneming Cantox Health Sciences International namens Nutrition 21 bij de bevoegde autoriteiten van Ierland een verzoek ingediend om chroompicolinaat als nieuw voedselingrediënt in de handel te brengen.

| (2) | Op 24 april 2009 heeft de bevoegde Ierse instantie voor de beoordeling van voedingsmiddelen haar verslag van de eerste beoordeling uitgebracht. In dat verslag kwam zij tot de conclusie dat een aanvullende beoordeling vereist was. |
| --- | --- |

(2)

Op 24 april 2009 heeft de bevoegde Ierse instantie voor de beoordeling van voedingsmiddelen haar verslag van de eerste beoordeling uitgebracht. In dat verslag kwam zij tot de conclusie dat een aanvullende beoordeling vereist was.

| (3) | De Commissie heeft alle lidstaten op 30 april 2009 van dit verzoek in kennis gesteld. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) is op 12 augustus 2009 verzocht om de beoordeling uit te voeren. |
| --- | --- |

(3)

De Commissie heeft alle lidstaten op 30 april 2009 van dit verzoek in kennis gesteld. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) is op 12 augustus 2009 verzocht om de beoordeling uit te voeren.

| (4) | Op 10 november 2010 heeft de EFSA ingevolge het verzoek van de Commissie een advies (2) goedgekeurd betreffende de veiligheid van chroompicolinaat als bron van chroom die om voedingsdoeleinden wordt toegevoegd aan levensmiddelen voor de algemene bevolking en aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen. In het advies heeft de EFSA geconcludeerd dat chroompicolinaat geen veiligheidsprobleem oplevert, mits de hoeveelheid totale chroom niet meer bedraagt dan 250 μg per dag, de door de Wereldgezondheidsorganisatie vastgestelde waarde voor de extra inname van chroom, die niet mag worden overschreden. |
| --- | --- |

(4)

Op 10 november 2010 heeft de EFSA ingevolge het verzoek van de Commissie een advies (2) goedgekeurd betreffende de veiligheid van chroompicolinaat als bron van chroom die om voedingsdoeleinden wordt toegevoegd aan levensmiddelen voor de algemene bevolking en aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen. In het advies heeft de EFSA geconcludeerd dat chroompicolinaat geen veiligheidsprobleem oplevert, mits de hoeveelheid totale chroom niet meer bedraagt dan 250 μg per dag, de door de Wereldgezondheidsorganisatie vastgestelde waarde voor de extra inname van chroom, die niet mag worden overschreden.

| (5) | Verordening (EG) nr. 953/2009 van de Commissie van 13 oktober 2009 inzake stoffen die voor specifieke voedingsdoeleinden aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen mogen worden toegevoegd (3) en/of Verordening (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de toevoeging van vitaminen en mineralen en bepaalde andere stoffen aan levensmiddelen (4) stellen specifieke bepalingen vast voor het gebruik van vitaminen, mineralen en andere stoffen in levensmiddelen. Het gebruik van chroompicolinaat moet worden toegestaan onverminderd de voorschriften van deze wetgeving. |
| --- | --- |

(5)

Verordening (EG) nr. 953/2009 van de Commissie van 13 oktober 2009 inzake stoffen die voor specifieke voedingsdoeleinden aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen mogen worden toegevoegd (3) en/of Verordening (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de toevoeging van vitaminen en mineralen en bepaalde andere stoffen aan levensmiddelen (4) stellen specifieke bepalingen vast voor het gebruik van vitaminen, mineralen en andere stoffen in levensmiddelen. Het gebruik van chroompicolinaat moet worden toegestaan onverminderd de voorschriften van deze wetgeving.

| (6) | De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
| --- | --- |

(6)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Chroompicolinaat als bron van chroom, als nader gespecificeerd in de bijlage, mag in de Unie in de handel worden gebracht als nieuw voedselingrediënt, te gebruiken onverminderd de specifieke bepalingen van Verordening (EG) nr. 953/2009 en/of Verordening (EG) nr. 1925/2006.

Artikel 2

Het nieuwe voedselingrediënt waarvoor bij dit besluit een vergunning wordt verleend, wordt op de etikettering van het levensmiddel dat het ingrediënt bevat, aangeduid met „chroompicolinaat”.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot Nutrition 21, Inc., 4 Manhattanville Road, Purchase, New York 10577, VSA.

Gedaan te Brussel, 27 mei 2011.

Voor de Commissie

John DALLI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.

1

(2)  EFSA Journal 2010;8(12):1883.

2

EFSA Journal

(3)  PB L 269 van 14.10.2009, blz. 9.

3

(4)  PB L 404 van 30.12.2006, blz. 26.

4

---

BIJLAGE

SPECIFICATIES VAN CHROOMPICOLINAAT

Beschrijving Chroompicolinaat is een roodachtig vrijstromend poeder, slecht oplosbaar in water bij pH 7. Het zout is ook oplosbaar in polaire organische oplosmiddelen.

De chemische naam van chroompicolinaat is tris(2-pyridinecarboxylaat-N,O)chroom(III) of 2-pyridinecarbonzuur-chroom(III)-zout.

CAS-nr.: 14639-25-9

Chemische formule: Cr(C6H4NO2)3

Structuurformule:

Image

| Chemische kenmerken van chroompicolinaat |
| --- |
| Chroompicolinaat | meer dan 95 % |
| Chroom (III) | 12 – 13 % |
| Chroom (VI) | niet aantoonbaar |
| Water | maximaal 4 % |

Chemische kenmerken van chroompicolinaat

Chroompicolinaat

meer dan 95 %

Chroom (III)

12 – 13 %

Chroom (VI)

niet aantoonbaar

Water

maximaal 4 %

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/38 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/38

---

UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 27 mei 2011

tot vaststelling, overeenkomstig Richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een symbool om het publiek te informeren over de indeling van zwemwateren alsmede eventuele zwemverboden of negatieve zwemadviezen

(2011/321/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit en tot intrekking van Richtlijn 76/160/EEG (1), en met name artikel 15, lid 1, onder a),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn 2006/7/EG is bepaald dat het publiek door middel van een duidelijk en eenvoudig teken of symbool moet worden geïnformeerd over de actuele indeling van elk zwemwater alsmede elk zwemverbod of negatief zwemadvies. |
| --- | --- |

(1)

In artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn 2006/7/EG is bepaald dat het publiek door middel van een duidelijk en eenvoudig teken of symbool moet worden geïnformeerd over de actuele indeling van elk zwemwater alsmede elk zwemverbod of negatief zwemadvies.

| (2) | De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 16, lid 1, van Richtlijn 2006/7/EG ingestelde comité, |
| --- | --- |

(2)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 16, lid 1, van Richtlijn 2006/7/EG ingestelde comité,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Om de informatie over de zwemwaterindeling alsmede over elk zwemverbod of negatief zwemadvies als bedoeld in artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn 2006/7/EG, actief te verspreiden en zo snel mogelijk beschikbaar te stellen worden de volgende symbolen vastgesteld:

| 1) | De symbolen voor een zwemverbod of een negatief zwemadvies zijn opgenomen in deel 1 van de bijlage bij dit besluit. |
| --- | --- |

1)

De symbolen voor een zwemverbod of een negatief zwemadvies zijn opgenomen in deel 1 van de bijlage bij dit besluit.

| 2) | De symbolen voor de zwemwaterindeling zijn opgenomen in deel 2 van de bijlage bij dit besluit. |
| --- | --- |

2)

De symbolen voor de zwemwaterindeling zijn opgenomen in deel 2 van de bijlage bij dit besluit.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 27 mei 2011.

Voor de Commissie

De voorzitter

José Manuel BARROSO

---

(1)  PB L 64 van 4.3.2006, blz. 37.

1

---

BIJLAGE

DEEL 1

Symbolen voor een zwemverbod of een negatief zwemadvies

Image

Image

DEEL 2

Symbolen voor de zwemwaterindeling

Image

Image

Image

Image

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/41 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/41

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 27 mei 2011

tot wijziging van de bijlagen I en II bij Beschikking 2009/861/EG tot vaststelling van overgangsmaatregelen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de verwerking van rauwe melk die niet aan de voorschriften voldoet in bepaalde melkverwerkingsinrichtingen in Bulgarije

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 3647)

(Voor de EER relevante tekst)

(2011/322/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (1), en met name artikel 9, eerste alinea,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 853/2004 zijn voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong vastgesteld. Die voorschriften omvatten onder meer hygiënevoorschriften voor rauwe melk en zuivelproducten. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 853/2004 zijn voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong vastgesteld. Die voorschriften omvatten onder meer hygiënevoorschriften voor rauwe melk en zuivelproducten.

| (2) | Beschikking 2009/861/EG van de Commissie (2) voorziet voor de in die beschikking opgenomen melkverwerkingsinrichtingen in Bulgarije in bepaalde afwijkingen van de voorschriften van bijlage III, sectie IX, hoofdstuk I, subhoofdstukken II en III, bij Verordening (EG) nr. 853/2004. Die beschikking is van toepassing van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2011. |
| --- | --- |

(2)

Beschikking 2009/861/EG van de Commissie (2) voorziet voor de in die beschikking opgenomen melkverwerkingsinrichtingen in Bulgarije in bepaalde afwijkingen van de voorschriften van bijlage III, sectie IX, hoofdstuk I, subhoofdstukken II en III, bij Verordening (EG) nr. 853/2004. Die beschikking is van toepassing van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2011.

| (3) | Dienovereenkomstig mogen bepaalde in bijlage I bij Beschikking 2009/861/EG opgenomen melkverwerkingsinrichtingen, in afwijking van de desbetreffende bepalingen van Verordening (EG) nr. 853/2004, melk die wel en melk die niet aan de voorschriften voldoet verwerken, mits de verwerking van de melk die wel en de melk die niet aan de voorschriften voldoet in afzonderlijke productielijnen wordt uitgevoerd. Bovendien mogen bepaalde in bijlage II bij die beschikking opgenomen melkverwerkingsinrichtingen melk die niet aan de voorschriften voldoet zonder afzonderlijke productielijnen verwerken. |
| --- | --- |

(3)

Dienovereenkomstig mogen bepaalde in bijlage I bij Beschikking 2009/861/EG opgenomen melkverwerkingsinrichtingen, in afwijking van de desbetreffende bepalingen van Verordening (EG) nr. 853/2004, melk die wel en melk die niet aan de voorschriften voldoet verwerken, mits de verwerking van de melk die wel en de melk die niet aan de voorschriften voldoet in afzonderlijke productielijnen wordt uitgevoerd. Bovendien mogen bepaalde in bijlage II bij die beschikking opgenomen melkverwerkingsinrichtingen melk die niet aan de voorschriften voldoet zonder afzonderlijke productielijnen verwerken.

| (4) | Bulgarije heeft de Commissie op 24 november 2010 een herziene en geactualiseerde lijst van die melkverwerkingsinrichtingen toegezonden. |
| --- | --- |

(4)

Bulgarije heeft de Commissie op 24 november 2010 een herziene en geactualiseerde lijst van die melkverwerkingsinrichtingen toegezonden.

| (5) | In de nieuwe lijst is inrichting nummer 7 van bijlage I bij Beschikking 2009/861/EG (BG 0812009 „Serdika — 90” AD) uit de lijst verwijderd en die inrichting mag nu zuivelproducten in de Unie in de handel brengen, omdat zij voldoet aan de voorschriften van hoofdstuk I van sectie IX van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004. |
| --- | --- |

(5)

In de nieuwe lijst is inrichting nummer 7 van bijlage I bij Beschikking 2009/861/EG (BG 0812009 „Serdika — 90” AD) uit de lijst verwijderd en die inrichting mag nu zuivelproducten in de Unie in de handel brengen, omdat zij voldoet aan de voorschriften van hoofdstuk I van sectie IX van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004.

| (6) | Bovendien zijn de inrichtingen nummer 14 van bijlage II bij Beschikking 2009/861/EG (1312002„Milk Grup” EOOD), nummer 25 (BG 1612020 ET „Bor — Chvor”), nummer 70 (2412041 „Mlechen svyat 2003”OOD) en nummer 92 (2212023 „EL BI BULGARIKUM”) uit de lijst verwijderd en die inrichtingen mogen nu zuivelproducten in de Unie in de handel brengen, omdat zij voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk I van sectie IX van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004. |
| --- | --- |

(6)

Bovendien zijn de inrichtingen nummer 14 van bijlage II bij Beschikking 2009/861/EG (1312002„Milk Grup” EOOD), nummer 25 (BG 1612020 ET „Bor — Chvor”), nummer 70 (2412041 „Mlechen svyat 2003”OOD) en nummer 92 (2212023 „EL BI BULGARIKUM”) uit de lijst verwijderd en die inrichtingen mogen nu zuivelproducten in de Unie in de handel brengen, omdat zij voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk I van sectie IX van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004.

| (7) | Daarom moet Beschikking 2009/861/EG dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(7)

Daarom moet Beschikking 2009/861/EG dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (8) | De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet, |
| --- | --- |

(8)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlagen I en II bij Beschikking 2009/861/EG worden vervangen door de tekst in de bijlage bij dit besluit.

Artikel 2

Dit besluit is van toepassing met ingang van 1 maart 2011.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 27 mei 2011.

Voor de Commissie

John DALLI

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55.

1

(2)  PB L 314 van 1.12.2009, blz. 83.

2

---

BIJLAGE

De bijlagen I en II bij Beschikking 2009/861/EG worden vervangen door:

BIJLAGE I

Lijst van de melkinrichtingen die melk mogen verwerken die wel en die niet aan de voorschriften voldoet, als bedoeld in artikel 2

| Nr. | Veterinair nr. | Naam van de inrichting | Stad/straat of dorp/regio |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | BG 0412010 | „Bi Si Si Handel” OOD | gr. Elena
  ul. „Treti mart” 19 |
| 2 | BG 0512025 | „El Bi Bulgarikum” EAD | gr. Vidin
  YUPZ |
| 3 | BG 0612027 | „Mlechen ray — 2” EOOD | gr. Vratsa
  kv. „Bistrets” |
| 4 | BG 0612043 | ET „Zorov — 91 — Dimitar Zorov” | gr. Vratsa
  Mestnost „Parshevitsa” |
| 5 | BG 2012020 | „Yotovi” OOD | gr. Sliven
  kv. „Rechitsa” |
| 6 | BG 2512020 | „Mizia-Milk” OOD | gr. Targovishte Industrialna zona |
| 7 | BG 2112001 | „Rodopeya — Belev” EOOD | gr. Smolyan,
  Ul. „Trakya” 20 |
| 8 | BG 1212001 | „S i S — 7” EOOD | gr. Montana
  „Vrachansko shose” 1 |
| 9 | BG 2812003 | „Balgarski yogurt” OOD | s. Veselinovo,
  obl. Yambolska |

Nr.

Veterinair nr.

Naam van de inrichting

Stad/straat of dorp/regio

1

BG 0412010

„Bi Si Si Handel” OOD

gr. Elena

ul. „Treti mart” 19

2

BG 0512025

„El Bi Bulgarikum” EAD

gr. Vidin

YUPZ

3

BG 0612027

„Mlechen ray — 2” EOOD

gr. Vratsa

kv. „Bistrets”

4

BG 0612043

ET „Zorov — 91 — Dimitar Zorov”

gr. Vratsa

Mestnost „Parshevitsa”

5

BG 2012020

„Yotovi” OOD

gr. Sliven

kv. „Rechitsa”

6

BG 2512020

„Mizia-Milk” OOD

gr. Targovishte Industrialna zona

7

BG 2112001

„Rodopeya — Belev” EOOD

gr. Smolyan,

Ul. „Trakya” 20

8

BG 1212001

„S i S — 7” EOOD

gr. Montana

„Vrachansko shose” 1

9

BG 2812003

„Balgarski yogurt” OOD

s. Veselinovo,

obl. Yambolska

BIJLAGE II

Lijst van de melkverwerkingsinrichtingen die melk mogen verwerken die niet aan de voorschriften voldoet, als bedoeld in artikel 3

| Nr. | Veterinair nr. | Naam inrichting | Stad/straat of dorp/regio |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | BG 2412037 | „Stelimeks” EOOD | s. Asen |
| 2 | 0912015 | „Anmar” OOD | s. Padina
  obsht. Ardino |
| 3 | 0912016 | OOD „Persenski” | s. Zhaltusha
  obsht. Ardino |
| 4 | 1012014 | ET „Georgi Gushterov DR” | s. Yahinovo |
| 5 | 1012018 | „Evro miyt end milk” EOOD | gr. Kocherinovo
  obsht. Kocherinovo |
| 6 | 1112004 | „Matev — Mlekoproduct” OOD | s. Goran |
| 7 | 1112017 | ET „Rima-Rumen Borisov” | s. Vrabevo |
| 8 | 1312023 | „Inter-D” OOD | s. Kozarsko |
| 9 | 1612049 | „Alpina — Milk” EOOD | s. Zhelyazno |
| 10 | 1612064 | OOD „Ikay” | s. Zhitnitsa
  obsht. Kaloyanovo |
| 11 | 2112008 | MK „Rodopa milk” | s. Smilyan
  obsht. Smolyan |
| 12 | 2412039 | „Penchev” EOOD | gr. Chirpan
  ul. „Septemvriytsi” 58 |
| 13 | 2512021 | „Keya — Komers — 03” EOOD | s. Svetlen |
| 14 | 0112014 | ET „Veles-Kostadin Velev” | gr. Razlog
  ul. „Golak” 14 |
| 15 | 2312041 | „Danim — D.Stoyanov” EOOD | gr. Elin Pelin
  m-st Mansarovo |
| 16 | 2712010 | „Kamadzhiev — milk” EOOD | s. Kriva reka
  obsht. N.Kozlevo |
| 17 | BG 1212029 | SD „Voynov i sie” | gr. Montana ul. „N.Yo.Vaptsarov” 8 |
| 18 | 0712001 | „Ben Invest” OOD | s. Kostenkovtsi obsht. Gabrovo |
| 19 | 1512012 | ET „Ahmed Tatarla” | s. Dragash voyvoda, obsht. Nikopol |
| 20 | 2212027 | „Ekobalkan” OOD | gr. Sofia
  bul „Evropa” 138 |
| 21 | 2312030 | ET „Favorit — D.Grigorov” | s. Aldomirovtsi |
| 22 | 2312031 | ET „Belite kamani” | s. Dragotintsi |
| 23 | BG 1512033 | ET „Voynov-Ventsislav Hristakiev” | s. Milkovitsa
  obsht. Gulyantsi |
| 24 | BG 1512029 | „Lavena” OOD | s. Dolni Dębnik obl. Pleven |
| 25 | BG 1612028 | ET „Slavka Todorova” | s. Trud
  obsht. Maritsa |
| 26 | BG 1612051 | ET „Radev-Radko Radev” | s. Kurtovo Konare obl. Plovdiv |
| 27 | BG 1612066 | „Lakti ko” OOD | s. Bogdanitza |
| 28 | BG 2112029 | ET „Karamfil Kasakliev” | gr. Dospat |
| 29 | BG 0912004 | „Rodopchanka” OOD | s. Byal izvor
  obsht. Ardino |
| 30 | 0112003 | ET „Vekir” | s. Godlevo |
| 31 | 0112013 | ET „Ivan Kondev” | gr. Razlog
  Stopanski dvor |
| 32 | 0212037 | „Megakomers” OOD | s. Lyulyakovo
  obsht. Ruen |
| 33 | 0512003 | SD „LAF — Velizarov i sie” | s. Dabravka
  obsht. Belogradchik |
| 34 | 0612035 | OOD „Nivego” | s. Chiren |
| 35 | 0612041 | ET „Ekoproduct-Megiya- Bogorodka Dobrilova” | gr. Vratsa
  ul. „Ilinden” 3 |
| 36 | 0612042 | ET „Mlechen puls — 95 — Tsvetelina Tomova” | gr. Krivodol
  ul. „Vasil Levski” |
| 37 | 1012008 | „Kentavar” OOD | s. Konyavo
  obsht. Kyustendil |
| 38 | 1212022 | „Milkkomm”
  EOOD | gr. Lom ul. „Al.Stamboliyski” 149 |
| 39 | 1212031 | „ADL” OOD | s. Vladimirovo obsht. Boychinovtsi |
| 40 | 1512006 | „Mandra” OOD | s. Obnova
  obsht. Levski |
| 41 | 1512008 | ET „Petar Tonovski-Viola” | gr. Koynare
  ul. „Hr.Botev” 14 |
| 42 | 1512010 | ET „Militsa Lazarova-90” | gr. Slavyanovo,
  ul. „Asen Zlatarev” 2 |
| 43 | 1612024 | SD „Kostovi — EMK” | gr. Saedinenie
  ul. „L.Karavelov” 5 |
| 44 | 1612043 | ET „Dimitar Bikov” | s. Karnare
  obsht. „Sopot” |
| 45 | 1712046 | ET „Stem — Tezdzhan Ali” | gr. Razgrad
  ul. „Knyaz Boris”23 |
| 46 | 2012012 | ET „Olimp — P.Gurtsov” | gr. Sliven
  m-t „Matsulka” |
| 47 | 2112003 | „Milk — inzhenering” OOD | gr.Smolyan
  ul. „Chervena skala” 21 |
| 48 | 2112027 | „Keri” OOD | s. Borino,
  obsht. Borino |
| 49 | 2312023 | „Mogila” OOD | gr. Godech,
  ul. „Ruse” 4 |
| 50 | 2512018 | „Biomak” EOOD | gr. Omurtag
  ul. „Rodopi” 2 |
| 51 | 2712013 | „Ekselans” OOD | s. Osmar,
  obsht. V. Preslav |
| 52 | 2812018 | ET „Bulmilk — Nikolay Nikolov” | s. General Inzovo, obl. Yambolska |
| 53 | 2812010 | ET „Mladost — 2 — Yanko Yanev” | gr. Yambol,
  ul. „Yambolen” 13 |
| 54 | BG 1012020 | ET „Petar Mitov — Universal” | s. Gorna Grashtitsa
  obsht. Kyustendil |
| 55 | BG 1112016 | Mandra „IPZHZ” | gr. Troyan
  ul. „V.Levski” 281 |
| 56 | BG 1712042 | ET „Madar” | s. Terter |
| 57 | BG 2612042 | „Bulmilk” OOD | s. Konush
  obl. Haskovska |
| 58 | BG 0912011 | ET „Alada-Mohamed Banashak” | s. Byal izvor
  obsht. Ardino |
| 59 | 1112026 | „ABLAMILK” EOOD | gr. Lukovit,
  ul. „Yordan Yovkov” 13 |
| 60 | 1312005 | „Ravnogor” OOD | s. Ravnogor |
| 61 | 1712010 | „Bulagrotreyd — chastna kompaniya” EOOD | s. Yuper
  Industrialen kvartal |
| 62 | 1712013 | ET „Deniz” | s. Ezerche |
| 63 | 2012011 | ET „Ivan Gardev 52” | gr. Kermen
  ul. „Hadzhi Dimitar” 2 |
| 64 | 2012024 | ET „Denyo Kalchev 53” | gr. Sliven
  ul. „Samuilovsko shose” 17 |
| 65 | 2112015 | OOD „Rozhen Milk” | s. Davidkovo, obsht. Banite |
| 66 | 2112026 | ET „Vladimir Karamitev” | s. Varbina
  obsht. Madan |
| 67 | 2312007 | ET „Agropromilk” | gr. Ihtiman, ul. „P.Slaveikov” 19 |
| 68 | 2612038 | „Bul Milk” EOOD | gr. Haskovo
  Sev. industr. Zona |
| 69 | 2612049 | ET „Todorovi — 53” | gr. Topolovgrad ul. „Bulgaria” 65 |
| 70 | BG 1812008 | „Vesi” OOD | s. Novo selo |
| 71 | BG 2512003 | „Si Vi Es” OOD | gr. Omurtag
  Promishlena zona |
| 72 | BG 2612034 | ET „Eliksir — Petko Petev” | s. Gorski izvor |
| 73 | BG 1812003 | „Sirma Prista” AD | gr. Ruse
  bul. „3-ti mart” 51 |
| 74 | BG 2512001 | „Mladost — 2002” OOD | gr. Targovishte
  bul.„29-ti yanuari” 7 |
| 75 | 0312002 | ET „Mario” | gr. Suvorovo |
| 76 | 0712015 | „Rosta” EOOD | s. M. Varshets |
| 77 | 0812030 | „FAMA” AD | gr. Dobrich
  bul. „Dobrudzha” 2 |
| 78 | 0912003 | „Koveg-mlechni producti” OOD | gr. Kardzhali
  Promishlena zona |
| 79 | 1412015 | ET „Boycho Videnov — Elbokada 2000” | s. Stefanovo
  obsht. Radomir |
| 80 | 1712017 | „Diva 02” OOD | gr. Isperih
  ul. „An.Kanchev” |
| 81 | 1712019 | ET „Ivaylo — Milena Stancheva” | gr. Isperih
  Parvi stopanski dvor |
| 82 | 1712037 | ET „Ali Isliamov” | s. Yasenovets |
| 83 | 1712043 | „Maxima milk” OOD | s. Samuil |
| 84 | 1812005 | „DAV — Viktor Simonov” EOOD | gr. Vetovo
  ul. „Han Kubrat” 52 |
| 85 | 2012010 | „Saray” OOD | s. Mokren |
| 86 | 2012032 | „Kiveks” OOD | s.Kovachite |
| 87 | 2012036 | „Minchevi” OOD | s. Korten |
| 88 | 2212009 | „Serdika — 94” OOD | gr. Sofia
  kv. Zheleznitza |
| 89 | 2312028 | ET „Sisi Lyubomir Semkov” | s. Anton |
| 90 | 2312033 | „Balkan spetsial” OOD | s. Gorna Malina |
| 91 | 2312039 | EOOD „Laktoni” | s. Ravno pole, obl. Sofiyska |
| 92 | 2412040 | „Inikom” OOD | gr. Galabovo
  ul. „G.S.Rakovski” 11 |
| 93 | 2512011 | ET „Sevi 2000 — Sevie Ibryamova” | s. Krepcha
  obsht. Opaka |
| 94 | 2612015 | ET „Detelina 39” | s. Brod |
| 95 | 2812002 | „Arachievi” OOD | s. Kirilovo,
  obl. Yambolska’ |
| 96 | BG 1612021 | ET „Deni — Denislav Dimitrov — Ilias Islamov” | s. Briagovo
  obsht. Gulyantsi |
| 97 | BG 2012019 | „Hemus — Milk komers” OOD | gr. Sliven
  Promishlena zona Zapad |
| 98 | 2012008 | „Raftis” EOOD | s. Byala |
| 99 | 2112023 | ET „Iliyan Isakov” | s. Trigrad
  obsht. Devin |
| 100 | 2312020 | „MAH 2003” EOOD | gr. Etropole
  bul. „Al. Stamboliyski” 21 |
| 101 | 2712005 | „Nadezhda” OOD | s. Kliment |

Nr.

Veterinair nr.

Naam inrichting

Stad/straat of dorp/regio

1

BG 2412037

„Stelimeks” EOOD

s. Asen

2

0912015

„Anmar” OOD

s. Padina

obsht. Ardino

3

0912016

OOD „Persenski”

s. Zhaltusha

obsht. Ardino

4

1012014

ET „Georgi Gushterov DR”

s. Yahinovo

5

1012018

„Evro miyt end milk” EOOD

gr. Kocherinovo

obsht. Kocherinovo

6

1112004

„Matev — Mlekoproduct” OOD

s. Goran

7

1112017

ET „Rima-Rumen Borisov”

s. Vrabevo

8

1312023

„Inter-D” OOD

s. Kozarsko

9

1612049

„Alpina — Milk” EOOD

s. Zhelyazno

10

1612064

OOD „Ikay”

s. Zhitnitsa

obsht. Kaloyanovo

11

2112008

MK „Rodopa milk”

s. Smilyan

obsht. Smolyan

12

2412039

„Penchev” EOOD

gr. Chirpan

ul. „Septemvriytsi” 58

13

2512021

„Keya — Komers — 03” EOOD

s. Svetlen

14

0112014

ET „Veles-Kostadin Velev”

gr. Razlog

ul. „Golak” 14

15

2312041

„Danim — D.Stoyanov” EOOD

gr. Elin Pelin

m-st Mansarovo

16

2712010

„Kamadzhiev — milk” EOOD

s. Kriva reka

obsht. N.Kozlevo

17

BG 1212029

SD „Voynov i sie”

gr. Montana ul. „N.Yo.Vaptsarov” 8

18

0712001

„Ben Invest” OOD

s. Kostenkovtsi obsht. Gabrovo

19

1512012

ET „Ahmed Tatarla”

s. Dragash voyvoda, obsht. Nikopol

20

2212027

„Ekobalkan” OOD

gr. Sofia

bul „Evropa” 138

21

2312030

ET „Favorit — D.Grigorov”

s. Aldomirovtsi

22

2312031

ET „Belite kamani”

s. Dragotintsi

23

BG 1512033

ET „Voynov-Ventsislav Hristakiev”

s. Milkovitsa

obsht. Gulyantsi

24

BG 1512029

„Lavena” OOD

s. Dolni Dębnik obl. Pleven

25

BG 1612028

ET „Slavka Todorova”

s. Trud

obsht. Maritsa

26

BG 1612051

ET „Radev-Radko Radev”

s. Kurtovo Konare obl. Plovdiv

27

BG 1612066

„Lakti ko” OOD

s. Bogdanitza

28

BG 2112029

ET „Karamfil Kasakliev”

gr. Dospat

29

BG 0912004

„Rodopchanka” OOD

s. Byal izvor

obsht. Ardino

30

0112003

ET „Vekir”

s. Godlevo

31

0112013

ET „Ivan Kondev”

gr. Razlog

Stopanski dvor

32

0212037

„Megakomers” OOD

s. Lyulyakovo

obsht. Ruen

33

0512003

SD „LAF — Velizarov i sie”

s. Dabravka

obsht. Belogradchik

34

0612035

OOD „Nivego”

s. Chiren

35

0612041

ET „Ekoproduct-Megiya- Bogorodka Dobrilova”

gr. Vratsa

ul. „Ilinden” 3

36

0612042

ET „Mlechen puls — 95 — Tsvetelina Tomova”

gr. Krivodol

ul. „Vasil Levski”

37

1012008

„Kentavar” OOD

s. Konyavo

obsht. Kyustendil

38

1212022

„Milkkomm”

EOOD

gr. Lom ul. „Al.Stamboliyski” 149

39

1212031

„ADL” OOD

s. Vladimirovo obsht. Boychinovtsi

40

1512006

„Mandra” OOD

s. Obnova

obsht. Levski

41

1512008

ET „Petar Tonovski-Viola”

gr. Koynare

ul. „Hr.Botev” 14

42

1512010

ET „Militsa Lazarova-90”

gr. Slavyanovo,

ul. „Asen Zlatarev” 2

43

1612024

SD „Kostovi — EMK”

gr. Saedinenie

ul. „L.Karavelov” 5

44

1612043

ET „Dimitar Bikov”

s. Karnare

obsht. „Sopot”

45

1712046

ET „Stem — Tezdzhan Ali”

gr. Razgrad

ul. „Knyaz Boris”23

46

2012012

ET „Olimp — P.Gurtsov”

gr. Sliven

m-t „Matsulka”

47

2112003

„Milk — inzhenering” OOD

gr.Smolyan

ul. „Chervena skala” 21

48

2112027

„Keri” OOD

s. Borino,

obsht. Borino

49

2312023

„Mogila” OOD

gr. Godech,

ul. „Ruse” 4

50

2512018

„Biomak” EOOD

gr. Omurtag

ul. „Rodopi” 2

51

2712013

„Ekselans” OOD

s. Osmar,

obsht. V. Preslav

52

2812018

ET „Bulmilk — Nikolay Nikolov”

s. General Inzovo, obl. Yambolska

53

2812010

ET „Mladost — 2 — Yanko Yanev”

gr. Yambol,

ul. „Yambolen” 13

54

BG 1012020

ET „Petar Mitov — Universal”

s. Gorna Grashtitsa

obsht. Kyustendil

55

BG 1112016

Mandra „IPZHZ”

gr. Troyan

ul. „V.Levski” 281

56

BG 1712042

ET „Madar”

s. Terter

57

BG 2612042

„Bulmilk” OOD

s. Konush

obl. Haskovska

58

BG 0912011

ET „Alada-Mohamed Banashak”

s. Byal izvor

obsht. Ardino

59

1112026

„ABLAMILK” EOOD

gr. Lukovit,

ul. „Yordan Yovkov” 13

60

1312005

„Ravnogor” OOD

s. Ravnogor

61

1712010

„Bulagrotreyd — chastna kompaniya” EOOD

s. Yuper

Industrialen kvartal

62

1712013

ET „Deniz”

s. Ezerche

63

2012011

ET „Ivan Gardev 52”

gr. Kermen

ul. „Hadzhi Dimitar” 2

64

2012024

ET „Denyo Kalchev 53”

gr. Sliven

ul. „Samuilovsko shose” 17

65

2112015

OOD „Rozhen Milk”

s. Davidkovo, obsht. Banite

66

2112026

ET „Vladimir Karamitev”

s. Varbina

obsht. Madan

67

2312007

ET „Agropromilk”

gr. Ihtiman, ul. „P.Slaveikov” 19

68

2612038

„Bul Milk” EOOD

gr. Haskovo

Sev. industr. Zona

69

2612049

ET „Todorovi — 53”

gr. Topolovgrad ul. „Bulgaria” 65

70

BG 1812008

„Vesi” OOD

s. Novo selo

71

BG 2512003

„Si Vi Es” OOD

gr. Omurtag

Promishlena zona

72

BG 2612034

ET „Eliksir — Petko Petev”

s. Gorski izvor

73

BG 1812003

„Sirma Prista” AD

gr. Ruse

bul. „3-ti mart” 51

74

BG 2512001

„Mladost — 2002” OOD

gr. Targovishte

bul.„29-ti yanuari” 7

75

0312002

ET „Mario”

gr. Suvorovo

76

0712015

„Rosta” EOOD

s. M. Varshets

77

0812030

„FAMA” AD

gr. Dobrich

bul. „Dobrudzha” 2

78

0912003

„Koveg-mlechni producti” OOD

gr. Kardzhali

Promishlena zona

79

1412015

ET „Boycho Videnov — Elbokada 2000”

s. Stefanovo

obsht. Radomir

80

1712017

„Diva 02” OOD

gr. Isperih

ul. „An.Kanchev”

81

1712019

ET „Ivaylo — Milena Stancheva”

gr. Isperih

Parvi stopanski dvor

82

1712037

ET „Ali Isliamov”

s. Yasenovets

83

1712043

„Maxima milk” OOD

s. Samuil

84

1812005

„DAV — Viktor Simonov” EOOD

gr. Vetovo

ul. „Han Kubrat” 52

85

2012010

„Saray” OOD

s. Mokren

86

2012032

„Kiveks” OOD

s.Kovachite

87

2012036

„Minchevi” OOD

s. Korten

88

2212009

„Serdika — 94” OOD

gr. Sofia

kv. Zheleznitza

89

2312028

ET „Sisi Lyubomir Semkov”

s. Anton

90

2312033

„Balkan spetsial” OOD

s. Gorna Malina

91

2312039

EOOD „Laktoni”

s. Ravno pole, obl. Sofiyska

92

2412040

„Inikom” OOD

gr. Galabovo

ul. „G.S.Rakovski” 11

93

2512011

ET „Sevi 2000 — Sevie Ibryamova”

s. Krepcha

obsht. Opaka

94

2612015

ET „Detelina 39”

s. Brod

95

2812002

„Arachievi” OOD

s. Kirilovo,

obl. Yambolska’

96

BG 1612021

ET „Deni — Denislav Dimitrov — Ilias Islamov”

s. Briagovo

obsht. Gulyantsi

97

BG 2012019

„Hemus — Milk komers” OOD

gr. Sliven

Promishlena zona Zapad

98

2012008

„Raftis” EOOD

s. Byala

99

2112023

ET „Iliyan Isakov”

s. Trigrad

obsht. Devin

100

2312020

„MAH 2003” EOOD

gr. Etropole

bul. „Al. Stamboliyski” 21

101

2712005

„Nadezhda” OOD

s. Kliment

---

Rectificaties

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/48 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/48

---

Rectificatie van Verordening (EU) nr. 258/2011 van de Commissie van 16 maart 2011 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 70 van 17 maart 2011
  )

Bladzijde 23, overweging 164, eerste zin:

in plaats van:

„Indien het volume van de uitvoer door één van de ondernemingen die een lager individueel recht genieten, na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt (naargelang van het geval kan een percentage worden vastgesteld), kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening.”,

te lezen:

„Indien het volume van de uitvoer door een van de ondernemingen die een lager individueel recht genieten, na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening.”.

Bladzijde 26, bijlage I, titel van de bijlage:

in plaats van:

„Chinese medewerkende producenten die niet in de steekproef zijn opgenomen en aan wie geen individuele behandeling is toegekend”,

te lezen:

„Chinese medewerkende producenten die niet in de steekproef zijn opgenomen of aan wie geen individuele behandeling is toegekend”.

Bladzijde 27, bijlage I, naam van de onderneming onder nummer 33:

in plaats van:

„Foshan Shiwan Eagle Brand Ceramic Group Co. Ltd”,

te lezen:

„Foshan Shiwan Eagle Brand Ceramic Co. Ltd”.

Bladzijde 27, bijlage I, naam van de onderneming onder nummer 59:

in plaats van:

„Guangdong Ouyai Ceramic Factory Co. Ltd”,

te lezen:

„Guangdong Ouya Ceramic Co. Ltd”.

Bladzijde 28, bijlage I, naam van de onderneming onder nummer 82:

in plaats van:

„Louis Valentino Ceramic Co. Ltd”,

te lezen:

„Louis Valentino (Inner Mongolia) Ceramic Co. Ltd”.

Op bladzijde 29, bijlage I, naam van de onderneming onder nummer 109:

in plaats van:

„ZhaoQing Zhongcheng Ceramic Co. Ltd”,

te lezen:

„Zhaoqing Zhongheng Ceramic Co. Ltd”.

---

| 31.5.2011 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 143/49 |
| --- | --- | --- | --- |

31.5.2011

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 143/49

---

Rectificatie van Verordening (EU) nr. 57/2011 van de Raad van 18 januari 2011 tot vaststelling, voor 2011, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde wateren buiten de EU, van toepassing zijn

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 24 van 27 januari 2011
  )

| 1. | Bladzijde 21, bijlage IA, Soort: Evervissen Caproidae, Gebied: EU-wateren en internationale wateren van VI, VII en VIII (BOR/678-.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

1.

Bladzijde 21, bijlage IA, Soort: Evervissen Caproidae, Gebied: EU-wateren en internationale wateren van VI, VII en VIII (BOR/678-.), vermelding voor gebied:

in plaats van:

„(BOR/678-.)”

te lezen:

„(BOR/678-)”.

| 2. | Bladzijde 22, bijlage IA, Soort: Haring Clupea harengus, Gebied: EU-wateren en Noorse wateren van IV benoorden 53o30′NB (HER/04AB.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

2.

Bladzijde 22, bijlage IA, Soort: Haring Clupea harengus, Gebied: EU-wateren en Noorse wateren van IV benoorden 53o30′NB (HER/04AB.), vermelding voor gebied:

Clupea harengus

o

in plaats van:

„(HER/04AB.)”

te lezen:

„(HER/4AB.)”.

| 3. | Bladzijde 30, bijlage IA, Soort: Scharretongen Lepidorhombus spp., Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (LEZ/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

3.

Bladzijde 30, bijlage IA, Soort: Scharretongen Lepidorhombus spp., Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (LEZ/561214), vermelding voor gebied:

Lepidorhombus

in plaats van:

„(LEZ/561214)”

te lezen:

„(LEZ/56-14)”.

| 4. | Bladzijde 32, bijlage IA, Soort: Zeeduivels Lophiidae, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (ANF/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

4.

Bladzijde 32, bijlage IA, Soort: Zeeduivels Lophiidae, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (ANF/561214), vermelding voor gebied:

Lophiidae

in plaats van:

„(ANF/561214)”

te lezen:

„(ANF/56-14)”.

| 5. | Bladzijde 36, bijlage IA, Soort: Wijting Merlangius merlangus, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (WHG/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

5.

Bladzijde 36, bijlage IA, Soort: Wijting Merlangius merlangus, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (WHG/561214), vermelding voor gebied:

Merlangius merlangus

in plaats van:

„(WHG/561214)”

te lezen:

„(WHG/56-14)”.

| 6. | Bladzijde 40, bijlage IA, Soort: Blauwe wijting Micromesistius poutassou, Gebied: Noorse wateren van II en IV (WHB/4AB-N.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

6.

Bladzijde 40, bijlage IA, Soort: Blauwe wijting Micromesistius poutassou, Gebied: Noorse wateren van II en IV (WHB/4AB-N.), vermelding voor gebied:

Micromesistius poutassou

in plaats van:

„(WHB/4AB-N.)”

te lezen:

„(WHB/24-N.)”.

| 5. | Bladzijde 43, bijlage IA, Soort: Blauwe leng Molva dypterygia, Gebied: Internationale wateren van XII (BLI/XXX), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

5.

Bladzijde 43, bijlage IA, Soort: Blauwe leng Molva dypterygia, Gebied: Internationale wateren van XII (BLI/XXX), vermelding voor gebied:

Molva dypterygia

in plaats van:

„(BLI/XXX)”

te lezen:

„(BLI/12INT-)”.

| 6. | Bladzijde 43, bijlage IA, Soort: Leng Molva molva, Gebied: IIIa; EU-wateren van deelsectoren 22-32 (LIN/3A/BCD), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

6.

Bladzijde 43, bijlage IA, Soort: Leng Molva molva, Gebied: IIIa; EU-wateren van deelsectoren 22-32 (LIN/3A/BCD), vermelding voor gebied:

Molva molva

in plaats van:

„EU-wateren van deelsectoren 22-32”

te lezen:

„EU-wateren van IIIbcd”.

| 7. | Bladzijde 43, bijlage IA, Soort: Leng Molva molva, Gebied: IIIa; EU-wateren van deelsectoren 22-32 (LIN/3A/BCD), voetnoot 1: |
| --- | --- |

7.

Bladzijde 43, bijlage IA, Soort: Leng Molva molva, Gebied: IIIa; EU-wateren van deelsectoren 22-32 (LIN/3A/BCD), voetnoot 1:

Molva molva

in plaats van:

| „(1) | Dit quotum mag uitsluitend in de EU-wateren van IIIa en deelsectoren 22-32 worden gevangen.” |
| --- | --- |

„(1)

Dit quotum mag uitsluitend in de EU-wateren van IIIa en deelsectoren 22-32 worden gevangen.”

te lezen:

| „(1) | Dit quotum mag uitsluitend in de EU-wateren van IIIa en IIIbcd worden gevangen.”. |
| --- | --- |

„(1)

Dit quotum mag uitsluitend in de EU-wateren van IIIa en IIIbcd worden gevangen.”.

| 8. | Bladzijde 44, bijlage IA, Soort: Leng Molva molva, Gebied: EU-wateren van IV (LIN/04.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

8.

Bladzijde 44, bijlage IA, Soort: Leng Molva molva, Gebied: EU-wateren van IV (LIN/04.), vermelding voor gebied:

Molva molva

in plaats van:

„(LIN/04.)”

te lezen:

„(LIN/04-C.)”.

| 9. | Bladzijde 49, bijlage IA, Soort: Schol Pleuronectes platessa, Gebied: IV; EU-wateren van IIa; het gedeelte van IIIa dat niet bij het Skagerrak of het Kattegat hoort (COD/2A3AX4), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

9.

Bladzijde 49, bijlage IA, Soort: Schol Pleuronectes platessa, Gebied: IV; EU-wateren van IIa; het gedeelte van IIIa dat niet bij het Skagerrak of het Kattegat hoort (COD/2A3AX4), vermelding voor gebied:

Pleuronectes platessa

in plaats van:

„(COD/2A3AX4)”

te lezen:

„(PLE/2A3AX4)”.

| 10. | Bladzijde 49, bijlage IA, Soort: Schol Pleuronectes platessa, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (PLE/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

10.

Bladzijde 49, bijlage IA, Soort: Schol Pleuronectes platessa, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (PLE/561214), vermelding voor gebied:

Pleuronectes platessa

in plaats van:

„(PLE/561214)”

te lezen:

„(PLE/56-14)”.

| 11. | Bladzijde 51, bijlage IA, Soort: Pollak Pollachius pollachius, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (POL/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

11.

Bladzijde 51, bijlage IA, Soort: Pollak Pollachius pollachius, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (POL/561214), vermelding voor gebied:

Pollachius pollachius

in plaats van:

„(POL/561214)”

te lezen:

„(POL/56-14)”.

| 12. | Bladzijde 52, bijlage IA, Soort: Koolvis Pollachius virens, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb, XII en XIV (POK/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

12.

Bladzijde 52, bijlage IA, Soort: Koolvis Pollachius virens, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb, XII en XIV (POK/561214), vermelding voor gebied:

Pollachius virens

in plaats van:

„(POK/561214)”

te lezen:

„(POK/56-14)”.

| 13. | Bladzijde 54, bijlage IA, Soort: Roggen Rajidae, Gebied: EU-wateren van IIIa (SRX/03-C.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

13.

Bladzijde 54, bijlage IA, Soort: Roggen Rajidae, Gebied: EU-wateren van IIIa (SRX/03-C.), vermelding voor gebied:

Rajidae

in plaats van:

„(SRX/03-C.)”

te lezen:

„(SRX/03A-C.)”.

| 14. | Bladzijde 54, bijlage IA, Soort: Roggen Rajidae, Gebied: EU-wateren van IIIa (SRX/03-C.), voetnoot 1: |
| --- | --- |

14.

Bladzijde 54, bijlage IA, Soort: Roggen Rajidae, Gebied: EU-wateren van IIIa (SRX/03-C.), voetnoot 1:

Rajidae

in plaats van:

| „(1) | Vangsten van grootoogrog (Leucoraja naevus) (RJN/03-C.), stekelrog (Raja clavata) (RJC/03 C.), blonde rog (Raja brachyura) (RJH/03-C.), gevlekte rog (Raja montagui) (RJM/03-C.) en sterrog (Amblyraja radiata) (RJR/03-C.) worden afzonderlijk gemeld.” |
| --- | --- |

„(1)

Vangsten van grootoogrog (Leucoraja naevus) (RJN/03-C.), stekelrog (Raja clavata) (RJC/03 C.), blonde rog (Raja brachyura) (RJH/03-C.), gevlekte rog (Raja montagui) (RJM/03-C.) en sterrog (Amblyraja radiata) (RJR/03-C.) worden afzonderlijk gemeld.”

te lezen:

| „(1) | Vangsten van grootoogrog (Leucoraja naevus) (RJN/03A-C.), stekelrog (Raja clavata) (RJC/03A-C.), blonde rog (Raja brachyura) (RJH/03A-C.), gevlekte rog (Raja montagui) (RJM/03A-C.) en sterrog (Amblyraja radiata) (RJR/03A-C.) worden afzonderlijk gemeld.”. |
| --- | --- |

„(1)

Vangsten van grootoogrog (Leucoraja naevus) (RJN/03A-C.), stekelrog (Raja clavata) (RJC/03A-C.), blonde rog (Raja brachyura) (RJH/03A-C.), gevlekte rog (Raja montagui) (RJM/03A-C.) en sterrog (Amblyraja radiata) (RJR/03A-C.) worden afzonderlijk gemeld.”.

| 15. | Bladzijde 58, bijlage IA, Soort: Makreel Scomber scombrus, onder „Bijzondere voorwaarde”, vermelding voor „EU-wateren en Noorse wateren van IVa (MAC/*04A-C) Van 1 januari tot en met 15 februari 2011 en van 1 september tot en met 31 december 2011”: |
| --- | --- |

15.

Bladzijde 58, bijlage IA, Soort: Makreel Scomber scombrus, onder „Bijzondere voorwaarde”, vermelding voor „EU-wateren en Noorse wateren van IVa (MAC/*04A-C) Van 1 januari tot en met 15 februari 2011 en van 1 september tot en met 31 december 2011”:

Scomber scombrus

in plaats van:

„(MAC/*04A-C)”

te lezen:

„(MAC/*4A-EN)”.

| 16. | Bladzijde 59, bijlage IA, Soort: Makreel Scomber scombrus, Gebied: Noorse wateren van IIa en IVa (MAC/24-N.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

16.

Bladzijde 59, bijlage IA, Soort: Makreel Scomber scombrus, Gebied: Noorse wateren van IIa en IVa (MAC/24-N.), vermelding voor gebied:

Scomber scombrus

in plaats van:

„(MAC/24-N.)”

te lezen:

„(MAC/2A4A-N)”.

| 17. | Bladzijde 59, bijlage IA, Soort: Makreel Scomber scombrus, Gebied: Noorse wateren van IIa en IVa (MAC/24-N.), voetnoot 1: |
| --- | --- |

17.

Bladzijde 59, bijlage IA, Soort: Makreel Scomber scombrus, Gebied: Noorse wateren van IIa en IVa (MAC/24-N.), voetnoot 1:

Scomber scombrus

in plaats van:

| „(1) | Vangsten in IVa (MAC/*04.) en internationale wateren van IIa (MAC/*02A-N.) worden afzonderlijk gemeld.” |
| --- | --- |

„(1)

Vangsten in IVa (MAC/*04.) en internationale wateren van IIa (MAC/*02A-N.) worden afzonderlijk gemeld.”

te lezen:

| „(1) | Vangsten in IVa (MAC/*4A.) en internationale wateren van IIa (MAC/*2A.) worden afzonderlijk gemeld.”. |
| --- | --- |

„(1)

Vangsten in IVa (MAC/*4A.) en internationale wateren van IIa (MAC/*2A.) worden afzonderlijk gemeld.”.

| 18. | Bladzijde 60, bijlage IA, Soort: Tong Solea solea, Gebied: EU-wateren van II en IV (SOL/24.), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

18.

Bladzijde 60, bijlage IA, Soort: Tong Solea solea, Gebied: EU-wateren van II en IV (SOL/24.), vermelding voor gebied:

Solea solea

in plaats van:

„(SOL/24.)”

te lezen:

„(SOL/24-C.)”.

| 19. | Bladzijde 60, bijlage IA, Soort: Tong Solea solea, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (SOL/561214), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

19.

Bladzijde 60, bijlage IA, Soort: Tong Solea solea, Gebied: VI; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (SOL/561214), vermelding voor gebied:

Solea solea

in plaats van:

„(SOL/561214)”

te lezen:

„(SOL/56-14)”.

| 20. | Bladzijde 62, bijlage IA, Soort: Tongen Solidae, vermelding voor soort: |
| --- | --- |

20.

Bladzijde 62, bijlage IA, Soort: Tongen Solidae, vermelding voor soort:

Solidae

in plaats van:

„Solidae”

te lezen:

„Solea spp.”.

| 21. | Bladzijde 65, bijlage IA, Soort: Horsmakrelen en bijvangsten Trachurus spp., Gebied: EU-wateren van IIa, IVa, VI, VIIa-c, VIIe-k, VIIIa, b, d en e; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (JAX/2A-14), vermelding voor gebied: |
| --- | --- |

21.

Bladzijde 65, bijlage IA, Soort: Horsmakrelen en bijvangsten Trachurus spp., Gebied: EU-wateren van IIa, IVa, VI, VIIa-c, VIIe-k, VIIIa, b, d en e; EU-wateren en internationale wateren van Vb; internationale wateren van XII en XIV (JAX/2A-14), vermelding voor gebied:

Trachurus

in plaats van:

„(JAX/2A-14)”

te lezen:

„(JAX/*2A-14)”.

| 22. | Bladzijde 88, bijlage ID, Soort: Blauwvintonijn Thunnus thynnus, Gebied: Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en Middellandse Zee (BFT/AE045W), in voetnoot 4: |
| --- | --- |

22.

Bladzijde 88, bijlage ID, Soort: Blauwvintonijn Thunnus thynnus, Gebied: Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en Middellandse Zee (BFT/AE045W), in voetnoot 4:

Thunnus thynnus

o

in plaats van:

„(BFT/*643)”

te lezen:

„(BFT/*8302)”.

| 23. | Bladzijde 92, bijlage IE, Soort: Antarctisch krill Euphausia superba, Gebied: FAO 48 (KRI/F48.), onder „Bijzondere voorwaarden”: |
| --- | --- |

23.

Bladzijde 92, bijlage IE, Soort: Antarctisch krill Euphausia superba, Gebied: FAO 48 (KRI/F48.), onder „Bijzondere voorwaarden”:

Euphausia superba

in plaats van:

| „Sector 48.1 (KRI/F48.1.) | 155 000 |
| --- | --- |
| Sector 48.2 (KRI/F48.2.) | 279 000 |
| Sector 48.3 (KRI/F48.3.) | 279 000 |
| Sector 48.4 (KRI/F48.4.) | 93 000” |

„Sector 48.1 (KRI/F48.1.)

155 000

Sector 48.2 (KRI/F48.2.)

279 000

Sector 48.3 (KRI/F48.3.)

279 000

Sector 48.4 (KRI/F48.4.)

93 000”

te lezen:

| „Sector 48.1 (KRI/*F481.) | 155 000 |
| --- | --- |
| Sector 48.2 (KRI/*F482.) | 279 000 |
| Sector 48.3 (KRI/*F483.) | 279 000 |
| Sector 48.4 (KRI/*F484.) | 93 000”. |

„Sector 48.1 (KRI/*F481.)

155 000

Sector 48.2 (KRI/*F482.)

279 000

Sector 48.3 (KRI/*F483.)

279 000

Sector 48.4 (KRI/*F484.)

93 000”.

---