# Dziennik Urzędowy L 254/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.254.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 254 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5329 września 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.254.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 254

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5329 września 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 855/2010 z dnia 27 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1631/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 856/2010 z dnia 27 września 2010 r. w sprawie zakończenia częściowego przeglądu okresowego wszczętego rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji | 5 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 857/2010 z dnia 27 września 2010 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich | 10 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 858/2010 z dnia 28 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do wywozu pozakwotowego i pozwoleń na wywóz | 29 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 859/2010 z dnia 28 września 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 31 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady 2010/576/WPZiB z dnia 23 września 2010 r. w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga) | 33 |
| | | 2010/577/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz zwolnienia kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych | 40 |
| | | 2010/578/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6418)

   (
  1
  ) | 46 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 855/2010 z dnia 27 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1631/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 856/2010 z dnia 27 września 2010 r. w sprawie zakończenia częściowego przeglądu okresowego wszczętego rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji

5

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 857/2010 z dnia 27 września 2010 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich

10

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 858/2010 z dnia 28 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do wywozu pozakwotowego i pozwoleń na wywóz

29

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 859/2010 z dnia 28 września 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

31

DECYZJE

*

Decyzja Rady 2010/576/WPZiB z dnia 23 września 2010 r. w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga)

33

2010/577/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz zwolnienia kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych

40

2010/578/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6418)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6418)

1

46

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do decyzji Komisji 2010/571/UE z dnia 24 września 2010 r. zmieniającej, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowania ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli lub polibromowanych eterów difenylowych (Dz.U. L 251 z 25.9.2010) | 48 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do decyzji Komisji 2010/571/UE z dnia 24 września 2010 r. zmieniającej, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowania ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli lub polibromowanych eterów difenylowych (Dz.U. L 251 z 25.9.2010)

(Dz.U. L 251 z 25.9.2010)

48

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/1 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 855/2010

z dnia 27 września 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1631/2005 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego pochodzącego między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 3, 5 i 6,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Obowiązujące środki

| (1) | W październiku 2005 r. Rada wprowadziła, rozporządzeniem (WE) nr 1631/2005 (2) („rozporządzenie pierwotne”), ostateczne środki antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego („TCCA”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Stawki cła wahały się od 7,3 % do 42,6 %. |
| --- | --- |

(1)

W październiku 2005 r. Rada wprowadziła, rozporządzeniem (WE) nr 1631/2005 (2) („rozporządzenie pierwotne”), ostateczne środki antydumpingowe na przywóz kwasu trichloroizocyjanurowego („TCCA”) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Stawki cła wahały się od 7,3 % do 42,6 %.

2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

| (2) | W 2009 r. Komisja otrzymała wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wniosek o przeprowadzenie przeglądu w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu został złożony przez chińskiego producenta eksportującego Heze Huayi Chemical Co., Ltd („Heze” lub „wnioskodawca”). Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do wnioskodawcy ustalono na poziomie 14,1 %. |
| --- | --- |

(2)

W 2009 r. Komisja otrzymała wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wniosek o przeprowadzenie przeglądu w zakresie ograniczonym do zbadania dumpingu został złożony przez chińskiego producenta eksportującego Heze Huayi Chemical Co., Ltd („Heze” lub „wnioskodawca”). Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do wnioskodawcy ustalono na poziomie 14,1 %.

| (3) | We wniosku wnioskodawca argumentował, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o trwałym charakterze. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu. |
| --- | --- |

(3)

We wniosku wnioskodawca argumentował, że okoliczności, na podstawie których wprowadzono środki, uległy zmianie i że są to zmiany o trwałym charakterze. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków dumpingu.

| (4) | Podstawą wniosku było twierdzenie, że koszty jednostkowe TCCA ponoszone przez wnioskodawcę znacząco obniżyły się od czasu dochodzenie pierwotnego, ponieważ:






  — | wnioskodawca produkuje główny surowiec potrzebny do produkcji produktu objętego dochodzeniem; oraz |
| --- | --- | --- |

(4)

Podstawą wniosku było twierdzenie, że koszty jednostkowe TCCA ponoszone przez wnioskodawcę znacząco obniżyły się od czasu dochodzenie pierwotnego, ponieważ:

—

wnioskodawca produkuje główny surowiec potrzebny do produkcji produktu objętego dochodzeniem; oraz

| — | wnioskodawca zwiększył swoje moce produkcyjne. |
| --- | --- |

—

wnioskodawca zwiększył swoje moce produkcyjne.

3.   Wszczęcie przeglądu

| (5) | Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu i rozpoczęła w dniu 2 lipca 2009 r. dochodzenie (3), którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(5)

Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu i rozpoczęła w dniu 2 lipca 2009 r. dochodzenie (3), którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

4.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

| (6) | Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam jak produkt opisany w rozporządzeniu pierwotnym, tzn. kwas trichloroizocyjanurowy i jego preparaty, znany również jako „symclosene” pod międzynarodową niezastrzeżoną nazwą (INN), pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”) i objęty obecnie kodami CN ex 2933 69 80 i ex 3808 94 20. |
| --- | --- |

(6)

Produkt objęty obecnym przeglądem jest taki sam jak produkt opisany w rozporządzeniu pierwotnym, tzn. kwas trichloroizocyjanurowy i jego preparaty, znany również jako „symclosene” pod międzynarodową niezastrzeżoną nazwą (INN), pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”) i objęty obecnie kodami CN ex 2933 69 80 i ex 3808 94 20.

| (7) | Produkt wytwarzany i sprzedawany na chińskim rynku krajowym, a także produkt wywożony do Unii mają takie same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne oraz zastosowanie, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(7)

Produkt wytwarzany i sprzedawany na chińskim rynku krajowym, a także produkt wywożony do Unii mają takie same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne oraz zastosowanie, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

5.   Zainteresowane strony

| (8) | Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przemysł unijny oraz przedstawicieli rządu kraju wywozu. |
| --- | --- |

(8)

Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przemysł unijny oraz przedstawicieli rządu kraju wywozu.

| (9) | Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(9)

Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

| (10) | W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie traktowania na zasadach rynkowych („MET”) oraz kwestionariusz i otrzymała odpowiedzi w ustalonych terminach. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia dumpingu oraz złożyła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(10)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie traktowania na zasadach rynkowych („MET”) oraz kwestionariusz i otrzymała odpowiedzi w ustalonych terminach. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia dumpingu oraz złożyła wizytę weryfikacyjną na terenie przedsiębiorstwa.

6.   Okres objęty dochodzeniem

| (11) | Dochodzenie w sprawie dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia30 czerwca 2009 r. („OD”). |
| --- | --- |

(11)

Dochodzenie w sprawie dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia30 czerwca 2009 r. („OD”).

B.   WYNIKI DOCHODZENIA

1.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

| (12) | Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1 - 6 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów eksportujących, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:






  — | decyzje związane z działalnością rynkową podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe; |
| --- | --- | --- |

(12)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1 - 6 rozporządzenia podstawowego dla tych producentów eksportujących, których uznano za spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, tj. w przypadkach gdy wykazano, że w odniesieniu do wytwarzania i sprzedaży produktu podobnego przeważały warunki gospodarki rynkowej. Wspomniane kryteria przedstawiono poniżej w streszczonej formie:

—

decyzje związane z działalnością rynkową podejmuje się w odpowiedzi na sygnały dochodzące z rynku, bez znacznej ingerencji państwa, zaś koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;

| — | przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości („IAS”) i jest stosowana do wszystkich celów; |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw dokumentacji księgowej, która podlega niezależnemu audytowi zgodnemu z międzynarodowymi standardami rachunkowości („IAS”) i jest stosowana do wszystkich celów;

| — | nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej; |
| --- | --- |

—

nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;

| — | prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną; |
| --- | --- |

—

prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną;

| — | wymiany walut dokonuje się po kursie rynkowym. |
| --- | --- |

—

wymiany walut dokonuje się po kursie rynkowym.

| (13) | W wyniku dochodzenia stwierdzono, iż wnioskodawca spełnia obecnie wszystkie pięć kryteriów MET. Stwierdzono, iż w okresie objętym dochodzeniem Heze podejmowało decyzje związane z działalnością gospodarczą bez ingerencji państwa lub zniekształceń związanych z warunkami gospodarki nierynkowej. Heze podlega chińskiemu prawu upadłościowemu i własności bez żadnych odstępstw. Przedsiębiorstwo posiada jeden zestaw dokumentacji księgowej, podlegający niezależnemu audytowi, oraz system księgowości, a jego praktykę uznano za zgodną z międzynarodowymi ogólnymi regułami księgowymi oraz IAS. Stwierdzono, że koszty i ceny odzwierciedlają wartości rynkowe, a przeliczanie walut odbywało się po kursie rynkowym. |
| --- | --- |

(13)

W wyniku dochodzenia stwierdzono, iż wnioskodawca spełnia obecnie wszystkie pięć kryteriów MET. Stwierdzono, iż w okresie objętym dochodzeniem Heze podejmowało decyzje związane z działalnością gospodarczą bez ingerencji państwa lub zniekształceń związanych z warunkami gospodarki nierynkowej. Heze podlega chińskiemu prawu upadłościowemu i własności bez żadnych odstępstw. Przedsiębiorstwo posiada jeden zestaw dokumentacji księgowej, podlegający niezależnemu audytowi, oraz system księgowości, a jego praktykę uznano za zgodną z międzynarodowymi ogólnymi regułami księgowymi oraz IAS. Stwierdzono, że koszty i ceny odzwierciedlają wartości rynkowe, a przeliczanie walut odbywało się po kursie rynkowym.

| (14) | Na podstawie powyższych faktów i okoliczności wnioskodawcy można przyznać status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych. |
| --- | --- |

(14)

Na podstawie powyższych faktów i okoliczności wnioskodawcy można przyznać status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych.

2.   Wartość normalna

| (15) | W celu określenia wartości normalnej ustalono najpierw, czy całkowita wielkość dokonanej przez Heze sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, o ile całkowita wielkość sprzedaży krajowej jest równa co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja ustaliła, że wnioskodawca sprzedawał TCCA na rynku krajowym w wielkościach reprezentatywnych. |
| --- | --- |

(15)

W celu określenia wartości normalnej ustalono najpierw, czy całkowita wielkość dokonanej przez Heze sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, o ile całkowita wielkość sprzedaży krajowej jest równa co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja ustaliła, że wnioskodawca sprzedawał TCCA na rynku krajowym w wielkościach reprezentatywnych.

| (16) | Następnie określono rodzaje produktu podobnego sprzedawane przez wnioskodawcę na rynku krajowym, które były identyczne i bezpośrednio porównywalne z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii. |
| --- | --- |

(16)

Następnie określono rodzaje produktu podobnego sprzedawane przez wnioskodawcę na rynku krajowym, które były identyczne i bezpośrednio porównywalne z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii.

| (17) | W odniesieniu do każdego rodzaju produktu sprzedawanego przez Heze na rynku krajowym, wobec którego stwierdzono, że jest bezpośrednio porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, sprawdzono, czy krajowa sprzedaż była dokonywana w wielkości reprezentatywnej dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową określonego rodzaju produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli ogólna wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju w OD stanowiła co najmniej 5 % ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju wywożonego do Unii. |
| --- | --- |

(17)

W odniesieniu do każdego rodzaju produktu sprzedawanego przez Heze na rynku krajowym, wobec którego stwierdzono, że jest bezpośrednio porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, sprawdzono, czy krajowa sprzedaż była dokonywana w wielkości reprezentatywnej dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową określonego rodzaju produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeżeli ogólna wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju w OD stanowiła co najmniej 5 % ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju wywożonego do Unii.

| (18) | Zbadano również, czy krajowa sprzedaż każdego rodzaju produktu może być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w OD każdego wywożonego rodzaju produktu objętego postępowaniem. |
| --- | --- |

(18)

Zbadano również, czy krajowa sprzedaż każdego rodzaju produktu może być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w OD każdego wywożonego rodzaju produktu objętego postępowaniem.

| (19) | W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu, a średnia ważona cena tego rodzaju produktu była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cenę tę obliczano jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego rodzaju produktu, dokonanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie. |
| --- | --- |

(19)

W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu, a średnia ważona cena tego rodzaju produktu była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cenę tę obliczano jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego rodzaju produktu, dokonanej w OD, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.

| (20) | W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego rodzaju, lub gdy średnia ważona cena danego rodzaju była niższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cena w wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem danego rodzaju podczas OD. |
| --- | --- |

(20)

W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego rodzaju, lub gdy średnia ważona cena danego rodzaju była niższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cena w wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem danego rodzaju podczas OD.

| (21) | W przypadku gdy ceny krajowe konkretnego rodzaju produktu sprzedawanego przez Heze nie mogły stanowić podstawy do ustalenia wartości normalnej, konieczne było zastosowanie innej metody. W tym zakresie Komisja wykorzystała konstruowaną wartość normalną. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztów wytworzenia wywożonych rodzajów produktu powiększonych o rozsądną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) oraz marży zysku. Zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, kwoty SG&A i marży zysku zostały oparte na średniej SG&A i marży zysku w sprzedaży Heze dokonywanej w zwykłym obrocie handlowym produktem podobnym. |
| --- | --- |

(21)

W przypadku gdy ceny krajowe konkretnego rodzaju produktu sprzedawanego przez Heze nie mogły stanowić podstawy do ustalenia wartości normalnej, konieczne było zastosowanie innej metody. W tym zakresie Komisja wykorzystała konstruowaną wartość normalną. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztów wytworzenia wywożonych rodzajów produktu powiększonych o rozsądną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) oraz marży zysku. Zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, kwoty SG&A i marży zysku zostały oparte na średniej SG&A i marży zysku w sprzedaży Heze dokonywanej w zwykłym obrocie handlowym produktem podobnym.

| (22) | Zgodnie z metodyką zastosowaną w pierwotnym dochodzeniu koszt wytworzenia został obliczony dla dwóch rodzajów produktu. Mając na uwadze informacje dostarczone przez wnioskodawcę, jeden koszt wytworzenia obliczono dla produktów w formie granulowanej lub tabletek, a drugi dla produktów w formie sproszkowanej. |
| --- | --- |

(22)

Zgodnie z metodyką zastosowaną w pierwotnym dochodzeniu koszt wytworzenia został obliczony dla dwóch rodzajów produktu. Mając na uwadze informacje dostarczone przez wnioskodawcę, jeden koszt wytworzenia obliczono dla produktów w formie granulowanej lub tabletek, a drugi dla produktów w formie sproszkowanej.

3.   Cena eksportowa

| (23) | W każdym przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był bezpośrednio wywożony do niezależnych klientów w Unii, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych za produkt sprzedawany na wywóz do Unii. |
| --- | --- |

(23)

W każdym przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był bezpośrednio wywożony do niezależnych klientów w Unii, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych za produkt sprzedawany na wywóz do Unii.

4.   Porównanie

| (24) | Średnia wartość normalna została porównana ze średnią ceną eksportową dla każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem na podstawie ceny ex-works i na tym samym poziomie handlu. Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, które, jak sugerowano i dowiedziono, wpływały na ceny i porównywalność cen. W tym celu wprowadzono dostosowania uwzględniające koszty transportu, frachtu morskiego, ubezpieczenia, przeładunku, koszty kredytu i opłat bankowych, tam gdzie było to zasadne i zostało poparte dowodami. Ponadto ustalono, że VAT został częściowo zwrócony, w przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był sprzedawany na wywóz do Unii. W konsekwencji VAT należny za sprzedaż krajową został odpowiednio skorygowany zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(24)

Średnia wartość normalna została porównana ze średnią ceną eksportową dla każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem na podstawie ceny ex-works i na tym samym poziomie handlu. Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, które, jak sugerowano i dowiedziono, wpływały na ceny i porównywalność cen. W tym celu wprowadzono dostosowania uwzględniające koszty transportu, frachtu morskiego, ubezpieczenia, przeładunku, koszty kredytu i opłat bankowych, tam gdzie było to zasadne i zostało poparte dowodami. Ponadto ustalono, że VAT został częściowo zwrócony, w przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był sprzedawany na wywóz do Unii. W konsekwencji VAT należny za sprzedaż krajową został odpowiednio skorygowany zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

| (25) | W odniesieniu do dostosowania związanego z kosztem opakowania, wnioskodawca wnosił o dostosowanie w zakresie wydatków na opakowanie zarówno na rynku chińskim, jak i unijnym. Weryfikacja wykazała, że koszty te były włączone do kosztu produkcji produktu niezależnie od tego czy był on sprzedawany na rynku krajowym czy też na wywóz. W związku z powyższym wnioskowane dostosowanie nie zostało zaakceptowane ani w odniesieniu do rynku krajowego ani unijnego. |
| --- | --- |

(25)

W odniesieniu do dostosowania związanego z kosztem opakowania, wnioskodawca wnosił o dostosowanie w zakresie wydatków na opakowanie zarówno na rynku chińskim, jak i unijnym. Weryfikacja wykazała, że koszty te były włączone do kosztu produkcji produktu niezależnie od tego czy był on sprzedawany na rynku krajowym czy też na wywóz. W związku z powyższym wnioskowane dostosowanie nie zostało zaakceptowane ani w odniesieniu do rynku krajowego ani unijnego.

5.   Margines dumpingu

| (26) | Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu. |
| --- | --- |

(26)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu.

| (27) | Margines dumpingu dla Heze, wyrażony jako odsetek ceny netto, na granicy Unii wyniósł 3,2 %. |
| --- | --- |

(27)

Margines dumpingu dla Heze, wyrażony jako odsetek ceny netto, na granicy Unii wyniósł 3,2 %.

C.   TRWAŁY CHARAKTER ZMIAN OKOLICZNOŚCI

| (28) | Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy stwierdzoną zmianę okoliczności można racjonalnie uznać za trwałą. |
| --- | --- |

(28)

Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy stwierdzoną zmianę okoliczności można racjonalnie uznać za trwałą.

| (29) | Wnioskodawca wykazał się pełną współpracą w ramach niniejszego przeglądu okresowego, a zebrane i zweryfikowane dane pozwoliły na ustalenie marginesu dumpingu w oparciu o jego indywidualne ceny eksportowe stosowane wobec Unii. Wynik tych obliczeń świadczy o tym, iż dalsze stosowanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już uzasadnione. |
| --- | --- |

(29)

Wnioskodawca wykazał się pełną współpracą w ramach niniejszego przeglądu okresowego, a zebrane i zweryfikowane dane pozwoliły na ustalenie marginesu dumpingu w oparciu o jego indywidualne ceny eksportowe stosowane wobec Unii. Wynik tych obliczeń świadczy o tym, iż dalsze stosowanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już uzasadnione.

| (30) | Dowody zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia wskazały na obniżenie poziomu dumpingu wynikające z redukcji w ramach struktury kosztów przedsiębiorstwa. Głównym czynnikiem powodującym wymienioną redukcję w ramach struktury kosztów jest rozpoczęcie wewnętrznej produkcji podstawowego surowca oraz zwiększenie mocy produkcyjnych wnioskodawcy. |
| --- | --- |

(30)

Dowody zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia wskazały na obniżenie poziomu dumpingu wynikające z redukcji w ramach struktury kosztów przedsiębiorstwa. Głównym czynnikiem powodującym wymienioną redukcję w ramach struktury kosztów jest rozpoczęcie wewnętrznej produkcji podstawowego surowca oraz zwiększenie mocy produkcyjnych wnioskodawcy.

| (31) | Ustalono także, iż od czasu dochodzenia pierwotnego ceny eksportowe Heze stosowane na wszystkich rynkach wzrosły. W szczególności ceny eksportowe stosowane wobec Unii są na podobnym poziomie jak ceny eksportowe przedsiębiorstwa stosowane na rynkach państw trzecich. Dowody zebrane na miejscu wskazały, iż przedsiębiorstwo ma wielu klientów w Unii, którzy cechują się podobnym poziomem cen. Konsekwentne zachowanie rynkowe wnioskodawcy wskazuje, że zmiany okoliczności mają trwały charakter. |
| --- | --- |

(31)

Ustalono także, iż od czasu dochodzenia pierwotnego ceny eksportowe Heze stosowane na wszystkich rynkach wzrosły. W szczególności ceny eksportowe stosowane wobec Unii są na podobnym poziomie jak ceny eksportowe przedsiębiorstwa stosowane na rynkach państw trzecich. Dowody zebrane na miejscu wskazały, iż przedsiębiorstwo ma wielu klientów w Unii, którzy cechują się podobnym poziomem cen. Konsekwentne zachowanie rynkowe wnioskodawcy wskazuje, że zmiany okoliczności mają trwały charakter.

| (32) | W związku z powyższym uznaje się zatem, że w przewidywalnej przyszłości mało prawdopodobna jest zmiana okoliczności, które doprowadziły do wszczęcia niniejszego przeglądu, w sposób, który wpłynąłby na jego ustalenia. Dlatego też stwierdza się, że zmiany są uznane za trwałe, a stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już uzasadnione. |
| --- | --- |

(32)

W związku z powyższym uznaje się zatem, że w przewidywalnej przyszłości mało prawdopodobna jest zmiana okoliczności, które doprowadziły do wszczęcia niniejszego przeglądu, w sposób, który wpłynąłby na jego ustalenia. Dlatego też stwierdza się, że zmiany są uznane za trwałe, a stosowanie środka na obecnym poziomie nie jest już uzasadnione.

D.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

| (33) | W świetle wyników niniejszego dochodzenia przeglądowego, uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną wobec przywozu produktu objętego postępowaniem przez Heze na 3,2 %, |
| --- | --- |

(33)

W świetle wyników niniejszego dochodzenia przeglądowego, uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną wobec przywozu produktu objętego postępowaniem przez Heze na 3,2 %,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Pozycja dotycząca Heze Huayi Chemical Co. Limited w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1631/2005 otrzymuje brzmienie:

| „ChRL | Heze Huayi Chemical Co. Limited | 3,2 % | A629” |
| --- | --- | --- | --- |

„ChRL

Heze Huayi Chemical Co. Limited

3,2 %

A629”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2010 r.

W imieniu Rady

K. PEETERS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Dz.U. L 261 z 7.10.2005, s. 1.

2

(3)  Dz.U. C 150 z 2.7.2009, s. 14 („Zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

3

---

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/5 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 856/2010

z dnia 27 września 2010 r.

w sprawie zakończenia częściowego przeglądu okresowego wszczętego rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8, art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   POPRZEDNIA PROCEDURA

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 2022/1995 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji i objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90. W wyniku późniejszego dochodzenia zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego, które wykazało absorpcję powyższego cła, środki te zmieniono w drodze rozporządzenia (WE) nr 663/1998 (3). W następstwie wniosku w sprawie wygaśnięcia oraz o przeprowadzenie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (WE) nr 658/2002 (4) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 47,07 EUR za tonę na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. Wreszcie, po przeprowadzeniu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu, rozporządzeniem (WE) nr 945/2005 (5) nałożono ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 41,42 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na przywóz pochodzących z Rosji nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 91. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 2022/1995 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji i objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90. W wyniku późniejszego dochodzenia zgodnie z art. 12 rozporządzenia podstawowego, które wykazało absorpcję powyższego cła, środki te zmieniono w drodze rozporządzenia (WE) nr 663/1998 (3). W następstwie wniosku w sprawie wygaśnięcia oraz o przeprowadzenie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (WE) nr 658/2002 (4) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 47,07 EUR za tonę na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. Wreszcie, po przeprowadzeniu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu, rozporządzeniem (WE) nr 945/2005 (5) nałożono ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 41,42 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na przywóz pochodzących z Rosji nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 91.

| (2) | W odpowiedzi na wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego („ostatniego przeglądu wygaśnięcia”) na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 (6) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 28,88 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na okres kolejnych pięciu lat. |
| --- | --- |

(2)

W odpowiedzi na wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego („ostatniego przeglądu wygaśnięcia”) na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 (6) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 28,88 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na okres kolejnych pięciu lat.

| (3) | W następstwie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskiej, częściowo uchylającego rozporządzenie (WE) nr 945/2005, rozporządzeniem (WE) nr 989/2009 (7) Rada zmieniła ostateczne cło antydumpingowe w odniesieniu do zainteresowanego przedsiębiorstwa JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat. |
| --- | --- |

(3)

W następstwie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskiej, częściowo uchylającego rozporządzenie (WE) nr 945/2005, rozporządzeniem (WE) nr 989/2009 (7) Rada zmieniła ostateczne cło antydumpingowe w odniesieniu do zainteresowanego przedsiębiorstwa JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat.

| (4) | W drodze decyzji 2008/577/WE z dnia 4 lipca 2008 r. (8) Komisja przyjęła oferty zobowiązań złożone przez kilku producentów eksportujących, w tym przez powiązanych rosyjskich producentów eksportujących: Joint Stock Company Acron i Joint Stock Company Dorogobuzh („Acron” Holding Company) w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu azotanu amonu pochodzącego z Rosji i Ukrainy. |
| --- | --- |

(4)

W drodze decyzji 2008/577/WE z dnia 4 lipca 2008 r. (8) Komisja przyjęła oferty zobowiązań złożone przez kilku producentów eksportujących, w tym przez powiązanych rosyjskich producentów eksportujących: Joint Stock Company Acron i Joint Stock Company Dorogobuzh („Acron” Holding Company) w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu azotanu amonu pochodzącego z Rosji i Ukrainy.

B.   OBECNA PROCEDURA

1.   Wniosek o wszczęcie przeglądu

| (5) | Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego („niniejszy przegląd”) na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego został złożony przez JSC Acron, JSC Dorogobuzh i powiązane z nimi przedsiębiorstwo handlowe Agronova International Inc., członków „Acron” Holding Company („wnioskodawca”). Zakres wniosku był ograniczony do zbadania formy środków, a w szczególności dotyczył objęcia Agronova International Inc. zobowiązaniem cenowym złożonym przez JSC Acron oraz JSC Dorogobuzh. |
| --- | --- |

(5)

Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego („niniejszy przegląd”) na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego został złożony przez JSC Acron, JSC Dorogobuzh i powiązane z nimi przedsiębiorstwo handlowe Agronova International Inc., członków „Acron” Holding Company („wnioskodawca”). Zakres wniosku był ograniczony do zbadania formy środków, a w szczególności dotyczył objęcia Agronova International Inc. zobowiązaniem cenowym złożonym przez JSC Acron oraz JSC Dorogobuzh.

| (6) | Wnioskodawca twierdził, że uległy zmianie okoliczności, w jakich przyjęto zobowiązanie cenowe, a w szczególności, że nastąpiło przejęcie Agronova International Inc., nowopowstałego przedsiębiorstwa handlowego w USA, przez „Acron” Holding Company. Wnioskodawca twierdził także, że zmiany te miały trwały charakter. |
| --- | --- |

(6)

Wnioskodawca twierdził, że uległy zmianie okoliczności, w jakich przyjęto zobowiązanie cenowe, a w szczególności, że nastąpiło przejęcie Agronova International Inc., nowopowstałego przedsiębiorstwa handlowego w USA, przez „Acron” Holding Company. Wnioskodawca twierdził także, że zmiany te miały trwały charakter.

2.   Wszczęcie przeglądu

| (7) | Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła (9) przegląd środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 („obowiązujące środki”), o zakresie ograniczonym do zbadania formy środków, w szczególności potencjalnych skutków objęcia Agronova International Inc. zobowiązaniem cenowym JSC Acron i JSC Dorogobuzh. |
| --- | --- |

(7)

Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła (9) przegląd środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 („obowiązujące środki”), o zakresie ograniczonym do zbadania formy środków, w szczególności potencjalnych skutków objęcia Agronova International Inc. zobowiązaniem cenowym JSC Acron i JSC Dorogobuzh.

3.   Produkt objęty postępowaniem

| (8) | Produktem objętym niniejszym przeglądem jest taki sam produkt, jak ten objęty ostatnim przeglądem wygaśnięcia, tj. nawozy stałe z zawartością azotanu amonu przekraczającą 80 % masy, pochodzące z Rosji („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 91. |
| --- | --- |

(8)

Produktem objętym niniejszym przeglądem jest taki sam produkt, jak ten objęty ostatnim przeglądem wygaśnięcia, tj. nawozy stałe z zawartością azotanu amonu przekraczającą 80 % masy, pochodzące z Rosji („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 91.

4.   Zainteresowane strony

| (9) | Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przedstawicieli państwa wywozu oraz stowarzyszenie producentów unijnych. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość. |
| --- | --- |

(9)

Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przedstawicieli państwa wywozu oraz stowarzyszenie producentów unijnych. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

| (10) | Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedzi w ustalonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne. Komisja przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w siedzibie Agronova International Inc. w Hallandale, USA („Agronova”). |
| --- | --- |

(10)

Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedzi w ustalonym terminie. Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne. Komisja przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w siedzibie Agronova International Inc. w Hallandale, USA („Agronova”).

5.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

| (11) | Dochodzenie przeglądowe objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („ODP”). |
| --- | --- |

(11)

Dochodzenie przeglądowe objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („ODP”).

C.   WYNIKI DOCHODZENIA

| (12) | Dochodzenie potwierdziło, że Agronova jest nowopowstałym przedsiębiorstwem handlowym należącym do „Acron” Holding Company. |
| --- | --- |

(12)

Dochodzenie potwierdziło, że Agronova jest nowopowstałym przedsiębiorstwem handlowym należącym do „Acron” Holding Company.

1.   Wykonalność zobowiązania

| (13) | Głównym czynnikiem rozpatrywanym w związku z objęciem przedsiębiorstwa handlowego obecnym zobowiązaniem była jego wykonalność w praktyce, tj. skuteczność jego monitorowania, w szczególności ocena ryzyka kompensacji i obchodzenia zobowiązania poprzez różne kanały sprzedaży lub poprzez ustalanie cen różnych produktów sprzedawanych potencjalnie tym samym klientom. |
| --- | --- |

(13)

Głównym czynnikiem rozpatrywanym w związku z objęciem przedsiębiorstwa handlowego obecnym zobowiązaniem była jego wykonalność w praktyce, tj. skuteczność jego monitorowania, w szczególności ocena ryzyka kompensacji i obchodzenia zobowiązania poprzez różne kanały sprzedaży lub poprzez ustalanie cen różnych produktów sprzedawanych potencjalnie tym samym klientom.

1.1.   Wysokie ryzyko kompensacji za pośrednictwem nieujawnionego przedsiębiorstwa handlowego

| (14) | Dochodzenie wykazało, że Agronova miała silne powiązania personalne i operacyjne z co najmniej jednym nieujawnionym przedsiębiorstwem zajmującym się obrotem i wprowadzaniem na rynek produktów nawozowych. Ustalono, że osoby prowadzące przedsiębiorstwo Agronova były w rzeczywistości również zaangażowane w działalność tego przedsiębiorstwa handlowego. Z dostępnych dowodów wynikało w szczególności, że oba przedsiębiorstwa miały tego samego menedżera i tego samego kierownika przez większą część ODP, a osoba trzecia (będąca jednocześnie, jak ustalono, prezesem wspomnianego przedsiębiorstwa handlowego), nie będąc formalnie zatrudniona przez Agronovę, w rzeczywistości prowadziła jej bieżącą działalność handlową, w tym reprezentowała Agronovę podczas wizyty weryfikacyjnej, kiedy to osoba ta została przedstawiona jako doradca tej firmy. Poza silnymi powiązaniami personalnymi ustalono, że oba przedsiębiorstwa działały w tym samym biurze, zatrudniały tę samą sekretarkę i korzystały z tych samych komputerów i sprzętu biurowego przez prawie cały ODP. Agronova nie ujawniła istnienia ani funkcjonowania tego innego przedsiębiorstwa handlowego ani w swoich odpowiedziach na pytania kwestionariusza, ani w czasie wizyty weryfikacyjnej. Wnioskodawca tylko częściowo spełnił prośbę Komisji o dostarczenie dodatkowych informacji wyjaśniających sytuację, nie ujawnił bowiem, między innymi, dokładnej struktury własności przedsiębiorstwa handlowego, ani jego szczegółowej działalności. Stwierdzono więc, że przedstawione informacje nie są wystarczające. |
| --- | --- |

(14)

Dochodzenie wykazało, że Agronova miała silne powiązania personalne i operacyjne z co najmniej jednym nieujawnionym przedsiębiorstwem zajmującym się obrotem i wprowadzaniem na rynek produktów nawozowych. Ustalono, że osoby prowadzące przedsiębiorstwo Agronova były w rzeczywistości również zaangażowane w działalność tego przedsiębiorstwa handlowego. Z dostępnych dowodów wynikało w szczególności, że oba przedsiębiorstwa miały tego samego menedżera i tego samego kierownika przez większą część ODP, a osoba trzecia (będąca jednocześnie, jak ustalono, prezesem wspomnianego przedsiębiorstwa handlowego), nie będąc formalnie zatrudniona przez Agronovę, w rzeczywistości prowadziła jej bieżącą działalność handlową, w tym reprezentowała Agronovę podczas wizyty weryfikacyjnej, kiedy to osoba ta została przedstawiona jako doradca tej firmy. Poza silnymi powiązaniami personalnymi ustalono, że oba przedsiębiorstwa działały w tym samym biurze, zatrudniały tę samą sekretarkę i korzystały z tych samych komputerów i sprzętu biurowego przez prawie cały ODP. Agronova nie ujawniła istnienia ani funkcjonowania tego innego przedsiębiorstwa handlowego ani w swoich odpowiedziach na pytania kwestionariusza, ani w czasie wizyty weryfikacyjnej. Wnioskodawca tylko częściowo spełnił prośbę Komisji o dostarczenie dodatkowych informacji wyjaśniających sytuację, nie ujawnił bowiem, między innymi, dokładnej struktury własności przedsiębiorstwa handlowego, ani jego szczegółowej działalności. Stwierdzono więc, że przedstawione informacje nie są wystarczające.

| (15) | Na podstawie powyższego Komisja uznała, że przedsiębiorstwo handlowe, o którym mowa powyżej, było powiązane z Agronovą w rozumieniu art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny („IPCCC”) (10) i należało je zgłosić w odpowiedzi wnioskodawcy na pytania kwestionariusza. Komisja powiadomiła wnioskodawcę zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego o swoim zamiarze oparcia ustaleń na dostępnych faktach i wezwała wnioskodawcę do przedstawienia swoich uwag na ten temat zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(15)

Na podstawie powyższego Komisja uznała, że przedsiębiorstwo handlowe, o którym mowa powyżej, było powiązane z Agronovą w rozumieniu art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny („IPCCC”) (10) i należało je zgłosić w odpowiedzi wnioskodawcy na pytania kwestionariusza. Komisja powiadomiła wnioskodawcę zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego o swoim zamiarze oparcia ustaleń na dostępnych faktach i wezwała wnioskodawcę do przedstawienia swoich uwag na ten temat zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

| (16) | Wnioskodawca zaprzeczył, by Agronova była powiązana z powyższym przedsiębiorstwem handlowym lub jakimkolwiek innym przedsiębiorstwem. Komisja wystosowała kolejne zapytanie, ale wnioskodawca nie dostarczył w wyznaczonym terminie żadnych szczegółowych i nadających się do weryfikacji informacji dotyczących struktury własności i działalności przedsiębiorstwa handlowego, o którym mowa. |
| --- | --- |

(16)

Wnioskodawca zaprzeczył, by Agronova była powiązana z powyższym przedsiębiorstwem handlowym lub jakimkolwiek innym przedsiębiorstwem. Komisja wystosowała kolejne zapytanie, ale wnioskodawca nie dostarczył w wyznaczonym terminie żadnych szczegółowych i nadających się do weryfikacji informacji dotyczących struktury własności i działalności przedsiębiorstwa handlowego, o którym mowa.

| (17) | Po ujawnieniu propozycji Komisji, by oprzeć ustalenia na art. 18 rozporządzenia podstawowego, wnioskodawca kolejny raz zaprzeczył powiązaniom między Agronovą a przedsiębiorstwem handlowym w rozumieniu art. 143 IPCCC. Odnosząc się do ról faktycznie pełnionych przez osoby zaangażowane w działalność obu przedsiębiorstw, wnioskodawca zaprzeczył, by miały one tych samych dyrektorów bądź kierowników. Wnioskodawca wycofał nawet podane uprzednio informacje, twierdząc, że były one nieprawidłowe lub nieprecyzyjne. Nowe informacje, które przekazał, nie zostały jednak poparte dostatecznymi dowodami. Podsumowując, informacje i dowody przedstawione w tym zakresie były niejasne, a w niektórych przypadkach sprzeczne, co ogólnie poddaje w wątpliwość wiarygodność przekazanych informacji. |
| --- | --- |

(17)

Po ujawnieniu propozycji Komisji, by oprzeć ustalenia na art. 18 rozporządzenia podstawowego, wnioskodawca kolejny raz zaprzeczył powiązaniom między Agronovą a przedsiębiorstwem handlowym w rozumieniu art. 143 IPCCC. Odnosząc się do ról faktycznie pełnionych przez osoby zaangażowane w działalność obu przedsiębiorstw, wnioskodawca zaprzeczył, by miały one tych samych dyrektorów bądź kierowników. Wnioskodawca wycofał nawet podane uprzednio informacje, twierdząc, że były one nieprawidłowe lub nieprecyzyjne. Nowe informacje, które przekazał, nie zostały jednak poparte dostatecznymi dowodami. Podsumowując, informacje i dowody przedstawione w tym zakresie były niejasne, a w niektórych przypadkach sprzeczne, co ogólnie poddaje w wątpliwość wiarygodność przekazanych informacji.

| (18) | Dla przykładu, wnioskodawca na początku twierdził, że prezes Agronovy był również menedżerem przedsiębiorstwa handlowego, o którym mowa, jednak później dodano, że zadania prezesa Agronovy we wspomnianym przedsiębiorstwie nie obejmowały żadnych funkcji kontrolnych ani decyzyjnych. Podobnie, mimo że z przedstawionych dowodów (roczne sprawozdanie finansowe) wynikało, że jedna i ta sama osoba pełniła funkcję „kierownika” w obu przedsiębiorstwach, później stwierdzono, że osoba ta wykonywała w rzeczywistości zadania sekretarza prawnego. |
| --- | --- |

(18)

Dla przykładu, wnioskodawca na początku twierdził, że prezes Agronovy był również menedżerem przedsiębiorstwa handlowego, o którym mowa, jednak później dodano, że zadania prezesa Agronovy we wspomnianym przedsiębiorstwie nie obejmowały żadnych funkcji kontrolnych ani decyzyjnych. Podobnie, mimo że z przedstawionych dowodów (roczne sprawozdanie finansowe) wynikało, że jedna i ta sama osoba pełniła funkcję „kierownika” w obu przedsiębiorstwach, później stwierdzono, że osoba ta wykonywała w rzeczywistości zadania sekretarza prawnego.

| (19) | Wnioskodawca nie przedstawił zatem żadnych dostatecznie wiarygodnych informacji ani dowodów na to, że role i zadania poszczególnych podmiotów były określone i wykonywane w sposób wykluczający istnienie powiązania. |
| --- | --- |

(19)

Wnioskodawca nie przedstawił zatem żadnych dostatecznie wiarygodnych informacji ani dowodów na to, że role i zadania poszczególnych podmiotów były określone i wykonywane w sposób wykluczający istnienie powiązania.

| (20) | Wnioskodawca zaprzeczył także, by przedsiębiorstwo handlowe, o którym mowa, mogło być uznane jako takie, gdyż zajmowało się ono głównie wprowadzaniem do obrotu, a nie sprzedażą produktów nawozowych. Twierdzenie to nie zostało jednak poparte żadnymi dowodami, poza tym przedsiębiorstwo to twierdziło w kilku przypadkach, że jest zaangażowane w sprzedaż nawozów jako przedsiębiorstwo handlowe, lecz jedynie w odniesieniu do małych ilości przeznaczonych na rynki pozaeuropejskie. Należało zatem uznać to przedsiębiorstwo za handlowe i odrzucić ten argument. |
| --- | --- |

(20)

Wnioskodawca zaprzeczył także, by przedsiębiorstwo handlowe, o którym mowa, mogło być uznane jako takie, gdyż zajmowało się ono głównie wprowadzaniem do obrotu, a nie sprzedażą produktów nawozowych. Twierdzenie to nie zostało jednak poparte żadnymi dowodami, poza tym przedsiębiorstwo to twierdziło w kilku przypadkach, że jest zaangażowane w sprzedaż nawozów jako przedsiębiorstwo handlowe, lecz jedynie w odniesieniu do małych ilości przeznaczonych na rynki pozaeuropejskie. Należało zatem uznać to przedsiębiorstwo za handlowe i odrzucić ten argument.

| (21) | Komisja stwierdziła, że wnioskodawca utrudniał dochodzenie w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przekazując właściwe informacje tylko stopniowo i na wniosek, a następnie w większości przypadków korygował lub zmieniał te informacje bądź im zaprzeczał. W tym kontekście, biorąc pod uwagę niezadowalającą współpracę ze strony Agronovy, nie można stwierdzić, by Komisję łączył z tym przedsiębiorstwem stosunek zaufania, który, w świetle ogólnych zasad, jest niezbędnym warunkiem przyjęcia zobowiązania. |
| --- | --- |

(21)

Komisja stwierdziła, że wnioskodawca utrudniał dochodzenie w rozumieniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przekazując właściwe informacje tylko stopniowo i na wniosek, a następnie w większości przypadków korygował lub zmieniał te informacje bądź im zaprzeczał. W tym kontekście, biorąc pod uwagę niezadowalającą współpracę ze strony Agronovy, nie można stwierdzić, by Komisję łączył z tym przedsiębiorstwem stosunek zaufania, który, w świetle ogólnych zasad, jest niezbędnym warunkiem przyjęcia zobowiązania.

| (22) | Należy przypomnieć, że dla celów analizy ryzyka kompensacji niezbędna jest wiedza o różnych kanałach sprzedaży i przepływie produktów przez te kanały. Biorąc pod uwagę bardzo bliskie powiązania osobowe i operacyjne między Agronovą i tym innym przedsiębiorstwem handlowym, stwierdzono, że ryzyko kompensacji i obchodzenia zobowiązania przez różne kanały sprzedaży jest zbyt wysokie, nie należy więc obejmować Agronovy obecnym zobowiązaniem. |
| --- | --- |

(22)

Należy przypomnieć, że dla celów analizy ryzyka kompensacji niezbędna jest wiedza o różnych kanałach sprzedaży i przepływie produktów przez te kanały. Biorąc pod uwagę bardzo bliskie powiązania osobowe i operacyjne między Agronovą i tym innym przedsiębiorstwem handlowym, stwierdzono, że ryzyko kompensacji i obchodzenia zobowiązania przez różne kanały sprzedaży jest zbyt wysokie, nie należy więc obejmować Agronovy obecnym zobowiązaniem.

| (23) | Po ujawnieniu tego ustalenia wnioskodawca stwierdził, że ryzyko kompensacji występowałoby tylko wówczas, gdyby przedsiębiorstwa były powiązane kapitałowo. Po pierwsze należy zauważyć, że ryzyko kompensacji nie jest ograniczone do sytuacji, w której przedsiębiorstwa są powiązane kapitałowo, ponieważ istnieją różne sposoby kompensacji. W tym konkretnym przypadku, z przyczyn wyjaśnionych w powyższym motywie, uznano, że ryzyko kompensacji jest wysokie, mimo że wnioskodawca i Agronova nie są powiązani kapitałowo. Ponadto wnioskodawca nie wskazał żadnych podstaw prawnych ani faktycznych swojego stanowiska, nie dostarczył także żadnych dowodów na jego poparcie. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony. |
| --- | --- |

(23)

Po ujawnieniu tego ustalenia wnioskodawca stwierdził, że ryzyko kompensacji występowałoby tylko wówczas, gdyby przedsiębiorstwa były powiązane kapitałowo. Po pierwsze należy zauważyć, że ryzyko kompensacji nie jest ograniczone do sytuacji, w której przedsiębiorstwa są powiązane kapitałowo, ponieważ istnieją różne sposoby kompensacji. W tym konkretnym przypadku, z przyczyn wyjaśnionych w powyższym motywie, uznano, że ryzyko kompensacji jest wysokie, mimo że wnioskodawca i Agronova nie są powiązani kapitałowo. Ponadto wnioskodawca nie wskazał żadnych podstaw prawnych ani faktycznych swojego stanowiska, nie dostarczył także żadnych dowodów na jego poparcie. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony.

1.2.   Znaczne ryzyko kompensacji poprzez ustalanie cen różnych produktów

| (24) | Obecne zobowiązanie obejmuje nie tylko azotan amonu, lecz dla uniknięcia ryzyka kompensacji narzuca także system ustalania cen innych produktów, których handlem zajmuje się grupa. Wnioskodawca stwierdził w odpowiedziach na pytania kwestionariusza, że zamierzał sprzedawać za pośrednictwem Agronovy m.in. produkty nieobjęte tym systemem ustalania cen, a nawet produkty nawozowe innych producentów z Rosji i innych państw. Ryzyko kompensacji poprzez wywóz różnych produktów do tych samych klientów uznano zatem za wysokie. |
| --- | --- |

(24)

Obecne zobowiązanie obejmuje nie tylko azotan amonu, lecz dla uniknięcia ryzyka kompensacji narzuca także system ustalania cen innych produktów, których handlem zajmuje się grupa. Wnioskodawca stwierdził w odpowiedziach na pytania kwestionariusza, że zamierzał sprzedawać za pośrednictwem Agronovy m.in. produkty nieobjęte tym systemem ustalania cen, a nawet produkty nawozowe innych producentów z Rosji i innych państw. Ryzyko kompensacji poprzez wywóz różnych produktów do tych samych klientów uznano zatem za wysokie.

| (25) | Niektóre produkty, które Agronova zamierzała sprzedawać, nie miały notowanych cen rynkowych, które mogłyby posłużyć za punkt odniesienia do celów monitorowania. Z tego powodu monitorowanie zobowiązania byłoby w praktyce niewykonalne. |
| --- | --- |

(25)

Niektóre produkty, które Agronova zamierzała sprzedawać, nie miały notowanych cen rynkowych, które mogłyby posłużyć za punkt odniesienia do celów monitorowania. Z tego powodu monitorowanie zobowiązania byłoby w praktyce niewykonalne.

| (26) | Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca stwierdził, że Komisja nie wzięła pod uwagę jego propozycji odstąpienia od planów biznesowych związanych z mieszaniem oraz z innymi produktami, gdyby Komisja uznała to za niezbędne. W tej kwestii należy odnotować, że Komisja otrzymała te zmienione oferty na późnym etapie postępowania. Komisja stwierdziła, że ciągłe zmiany planów biznesowych przez wnioskodawcę, mające dostosować je, w jego opinii, do oczekiwań Komisji, podważają wiarygodność jego oferty. Komisja uznała także, że niedostateczny poziom współpracy w niniejszym dochodzeniu ze strony Agronovy jest przeszkodą w nawiązaniu stosunku zaufania między tym przedsiębiorstwem a Komisją. Komisja nie miała zatem pewności, że takie zobowiązanie byłoby rzeczywiście dotrzymane. |
| --- | --- |

(26)

Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca stwierdził, że Komisja nie wzięła pod uwagę jego propozycji odstąpienia od planów biznesowych związanych z mieszaniem oraz z innymi produktami, gdyby Komisja uznała to za niezbędne. W tej kwestii należy odnotować, że Komisja otrzymała te zmienione oferty na późnym etapie postępowania. Komisja stwierdziła, że ciągłe zmiany planów biznesowych przez wnioskodawcę, mające dostosować je, w jego opinii, do oczekiwań Komisji, podważają wiarygodność jego oferty. Komisja uznała także, że niedostateczny poziom współpracy w niniejszym dochodzeniu ze strony Agronovy jest przeszkodą w nawiązaniu stosunku zaufania między tym przedsiębiorstwem a Komisją. Komisja nie miała zatem pewności, że takie zobowiązanie byłoby rzeczywiście dotrzymane.

| (27) | Ustalono więc, że włączenie Agronovy do kanałów sprzedaży „Acron” Holding Company znacznie zwiększyłoby ryzyko kompensacji i obchodzenia zobowiązania, wpływając na wykonalność i skuteczne monitorowanie zobowiązania. |
| --- | --- |

(27)

Ustalono więc, że włączenie Agronovy do kanałów sprzedaży „Acron” Holding Company znacznie zwiększyłoby ryzyko kompensacji i obchodzenia zobowiązania, wpływając na wykonalność i skuteczne monitorowanie zobowiązania.

2.   Trwały charakter zmiany okoliczności

| (28) | W trakcie dochodzenia „Acron” Holding Company utworzył nowe przedsiębiorstwo handlowe, Agronova Europe AG („Agronova Europe”), twierdząc, że przejmie ono większość obrotów z europejskimi klientami i w ten sposób stopniowo zastąpi Agronovę. Na pewnym etapie postępowania wnioskodawca wnosił, by do niniejszego przeglądu włączyć również to nowe przedsiębiorstwo handlowe, tak by objąć dwa przedsiębiorstwa handlowe obowiązującym zobowiązaniem cenowym, lub alternatywnie wnosił o wszczęcie nowego przeglądu w celu włączenia tego nowego przedsiębiorstwa do kanału sprzedaży w ramach zobowiązania. Świadczy to o tym, że zmiana okoliczności, na podstawie której wniesiono o wszczęcie niniejszego przeglądu, nie ma trwałego charakteru. |
| --- | --- |

(28)

W trakcie dochodzenia „Acron” Holding Company utworzył nowe przedsiębiorstwo handlowe, Agronova Europe AG („Agronova Europe”), twierdząc, że przejmie ono większość obrotów z europejskimi klientami i w ten sposób stopniowo zastąpi Agronovę. Na pewnym etapie postępowania wnioskodawca wnosił, by do niniejszego przeglądu włączyć również to nowe przedsiębiorstwo handlowe, tak by objąć dwa przedsiębiorstwa handlowe obowiązującym zobowiązaniem cenowym, lub alternatywnie wnosił o wszczęcie nowego przeglądu w celu włączenia tego nowego przedsiębiorstwa do kanału sprzedaży w ramach zobowiązania. Świadczy to o tym, że zmiana okoliczności, na podstawie której wniesiono o wszczęcie niniejszego przeglądu, nie ma trwałego charakteru.

| (29) | Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca stwierdził, że analiza trwałego charakteru zmian okoliczności, na podstawie których wszczęto obecny przegląd, jest bezprzedmiotowa w kontekście obecnego przeglądu okresowego, którego zakres ograniczony jest do formy środków. Zdaniem wnioskodawcy taka analiza byłaby wymagana tylko w przypadku oceny dumpingu lub szkody. |
| --- | --- |

(29)

Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca stwierdził, że analiza trwałego charakteru zmian okoliczności, na podstawie których wszczęto obecny przegląd, jest bezprzedmiotowa w kontekście obecnego przeglądu okresowego, którego zakres ograniczony jest do formy środków. Zdaniem wnioskodawcy taka analiza byłaby wymagana tylko w przypadku oceny dumpingu lub szkody.

| (30) | Wnioskodawca twierdził także, że nie zamierzał dłużej prowadzić sprzedaży azotanu amonu za pośrednictwem Agronova Europe. |
| --- | --- |

(30)

Wnioskodawca twierdził także, że nie zamierzał dłużej prowadzić sprzedaży azotanu amonu za pośrednictwem Agronova Europe.

| (31) | Wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów prawnych na poparcie swojej opinii, jakoby analiza trwałego charakteru zmian okoliczności była bezprzedmiotowa dla obecnego przeglądu. W obecnym przeglądzie uznano, że stabilność kanału(-ów) sprzedaży jest istotnym czynnikiem w kontekście podjęcia decyzji o objęciu nowopowstałego przedsiębiorstwa zobowiązaniem cenowym, gdyż wraz z włączeniem do niego każdego nowego przedsiębiorstwa handlowego rośnie ryzyko kompensacji i obchodzenia zobowiązania. Kwestią tą należy się zająć także poprzez odpowiednie środki monitorowania. Stwierdzono zatem, że kwestia trwałego charakteru zmian okoliczności ma jednak znaczenie i że należy odrzucić argument wnioskodawcy. |
| --- | --- |

(31)

Wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów prawnych na poparcie swojej opinii, jakoby analiza trwałego charakteru zmian okoliczności była bezprzedmiotowa dla obecnego przeglądu. W obecnym przeglądzie uznano, że stabilność kanału(-ów) sprzedaży jest istotnym czynnikiem w kontekście podjęcia decyzji o objęciu nowopowstałego przedsiębiorstwa zobowiązaniem cenowym, gdyż wraz z włączeniem do niego każdego nowego przedsiębiorstwa handlowego rośnie ryzyko kompensacji i obchodzenia zobowiązania. Kwestią tą należy się zająć także poprzez odpowiednie środki monitorowania. Stwierdzono zatem, że kwestia trwałego charakteru zmian okoliczności ma jednak znaczenie i że należy odrzucić argument wnioskodawcy.

| (32) | Jeśli chodzi o stwierdzenie wnioskodawcy, że Agronova Europe nie będzie wykorzystywana do celów sprzedaży azotanu amonu na rynku Unii Europejskim, informację tę zgłoszono na bardzo późnym etapie dochodzenia (po ujawnieniu ostatecznych ustaleń), zaprzeczając poprzednio przekazanym danym. Ponadto wnioskodawca nie mógł przedstawić dostatecznych gwarancji przestrzegania tego zobowiązania. Komisja ponownie stwierdziła, że ciągłe zmiany planów biznesowych przez wnioskodawcę, mające dostosować je, w jego opinii, do oczekiwań Komisji, podważają wiarygodność jego oferty. Jak opisano w motywie 26, Komisja uznała także, że postępowanie Agronovy, utrudniające dochodzenie, jest przeszkodą w nawiązaniu stosunku zaufania między stronami zobowiązania. Argument wnioskodawcy musiał zatem zostać odrzucony. |
| --- | --- |

(32)

Jeśli chodzi o stwierdzenie wnioskodawcy, że Agronova Europe nie będzie wykorzystywana do celów sprzedaży azotanu amonu na rynku Unii Europejskim, informację tę zgłoszono na bardzo późnym etapie dochodzenia (po ujawnieniu ostatecznych ustaleń), zaprzeczając poprzednio przekazanym danym. Ponadto wnioskodawca nie mógł przedstawić dostatecznych gwarancji przestrzegania tego zobowiązania. Komisja ponownie stwierdziła, że ciągłe zmiany planów biznesowych przez wnioskodawcę, mające dostosować je, w jego opinii, do oczekiwań Komisji, podważają wiarygodność jego oferty. Jak opisano w motywie 26, Komisja uznała także, że postępowanie Agronovy, utrudniające dochodzenie, jest przeszkodą w nawiązaniu stosunku zaufania między stronami zobowiązania. Argument wnioskodawcy musiał zatem zostać odrzucony.

D.   ZAKOŃCZENIE PRZEGLĄDU

| (33) | W świetle poczynionych ustaleń dotyczących wykonalności zobowiązania i trwałego charakteru zmian okoliczności należy zakończyć dochodzenie, nie wprowadzając zmian do obowiązującego zobowiązania wnioskodawcy. |
| --- | --- |

(33)

W świetle poczynionych ustaleń dotyczących wykonalności zobowiązania i trwałego charakteru zmian okoliczności należy zakończyć dochodzenie, nie wprowadzając zmian do obowiązującego zobowiązania wnioskodawcy.

E.   UJAWNIENIE USTALEŃ

| (34) | Wnioskodawca i zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zakończyć dochodzenie. Wszystkie strony miały możliwość przedstawienia uwag. |
| --- | --- |

(34)

Wnioskodawca i zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zakończyć dochodzenie. Wszystkie strony miały możliwość przedstawienia uwag.

| (35) | Wnioskodawca stwierdził, że w postępowaniu naruszono jego prawa do obrony i do należytego wysłuchania. W trakcie postępowania wnioskodawca otrzymał możliwość przedkładania wniosków, z której wielokrotnie skorzystał, i miał dostatecznie wiele czasu na przekazanie informacji i dowodów. Kilkakrotnie umożliwiono wnioskodawcy także złożenie wniosku o przesłuchanie. Jego stwierdzenia w tym względzie są zatem nieuzasadnione, |
| --- | --- |

(35)

Wnioskodawca stwierdził, że w postępowaniu naruszono jego prawa do obrony i do należytego wysłuchania. W trakcie postępowania wnioskodawca otrzymał możliwość przedkładania wniosków, z której wielokrotnie skorzystał, i miał dostatecznie wiele czasu na przekazanie informacji i dowodów. Kilkakrotnie umożliwiono wnioskodawcy także złożenie wniosku o przesłuchanie. Jego stwierdzenia w tym względzie są zatem nieuzasadnione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Częściowy przegląd okresowy dotyczący przywozu nawozów stałych z zawartością azotanu amonu przekraczającą 80 % masy, obecnie objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 oraz ex 3105 90 91, pochodzących z Rosji, wyprodukowanych przez Joint Stock Company Acron i Joint Stock Company Dorogobuzh, zostaje niniejszym zakończony bez zmiany formy środka.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2010 r.

W imieniu Rady

K. PEETERS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Dz.U. L 198 z 23.8.1995, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 93 z 26.3.1998, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 102 z 18.4.2002, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 160 z 23.6.2005, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 278 z 23.10.2009, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 43.

8

(9)  Dz.U. C 152 z 4.7.2009, s. 40.

9

(10)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

10

---

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/10 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/10

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 857/2010

z dnia 27 września 2010 r.

nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Środki tymczasowe

| (1) | Rozporządzeniem (UE) nr 473/2010 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich („państwa, których dotyczy postępowanie”). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (UE) nr 473/2010 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich („państwa, których dotyczy postępowanie”).

| (2) | Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 20 lipca 2009 r. przez Komitet ds. Politereftalanu Etylenu stowarzyszenia Plastics Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku powyżej 50 %, łącznej unijnej produkcji niektórych politereftalanów etylenu. |
| --- | --- |

(2)

Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 20 lipca 2009 r. przez Komitet ds. Politereftalanu Etylenu stowarzyszenia Plastics Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku powyżej 50 %, łącznej unijnej produkcji niektórych politereftalanów etylenu.

| (3) | Jak określono w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie subsydiowania oraz szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” – „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca OD („okres badany”). |
| --- | --- |

(3)

Jak określono w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie subsydiowania oraz szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” – „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca OD („okres badany”).

| (4) | W wyniku równoległe prowadzonego postępowania antydumpingowego Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (3), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. |
| --- | --- |

(4)

W wyniku równoległe prowadzonego postępowania antydumpingowego Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (3), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

1.2.   Dalsze postępowanie

| (5) | Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków wyrównawczych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie, uzyskały taką możliwość. |
| --- | --- |

(5)

Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków wyrównawczych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie, uzyskały taką możliwość.

| (6) | Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Rozpatrzono ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a w stosownych przypadkach zmieniono odpowiednio tymczasowe ustalenia. |
| --- | --- |

(6)

Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Rozpatrzono ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a w stosownych przypadkach zmieniono odpowiednio tymczasowe ustalenia.

| (7) | Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych ustaleń. |
| --- | --- |

(7)

Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych ustaleń.

| (8) | Rozpatrzono ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony, a w stosownych przypadkach odpowiednio zmieniono ustalenia. |
| --- | --- |

(8)

Rozpatrzono ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony, a w stosownych przypadkach odpowiednio zmieniono ustalenia.

1.3.   Strony zainteresowane postępowaniem

| (9) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że próba producentów UE nie była reprezentatywna ani spójna, przez co analiza szkody była niepełna. Podnoszono w szczególności, że kontrola wyrywkowa była niepotrzebna, gdyż liczba producentów nie była duża. Ponadto stwierdzono, że przy „sztucznym” podziale grup przedsiębiorstw na oddzielne podmioty prawne próba nie obejmie niektórych liderów na rynku (Artenius, M&G Polimeri), oraz że metoda doboru próby jest niekonsekwentna, gdyż próba objęła także dwie grupy przedsiębiorstw. Zarzucano także, że próba nie jest reprezentatywna, nie obejmuje bowiem żadnego producenta prowadzącego sprzedaż do powiązanego przetwórcy PET w dostatecznych ilościach. W konsekwencji, według tych zainteresowanych stron, instytucje nie mogły ocenić rzeczywistych możliwości przemysłu unijnego w zakresie podaży oraz nie wzięły pod uwagę występującego w tym przemyśle konfliktu interesów. Ponadto jako że jedno z przedsiębiorstw nie przekazało wszystkich niezbędnych informacji i zostało wykluczone z próby, jej reprezentatywność spadła według stron do 28 % produkcji UE. Te same strony twierdziły, że wybrana próba nie była poprawna statystycznie. |
| --- | --- |

(9)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że próba producentów UE nie była reprezentatywna ani spójna, przez co analiza szkody była niepełna. Podnoszono w szczególności, że kontrola wyrywkowa była niepotrzebna, gdyż liczba producentów nie była duża. Ponadto stwierdzono, że przy „sztucznym” podziale grup przedsiębiorstw na oddzielne podmioty prawne próba nie obejmie niektórych liderów na rynku (Artenius, M&G Polimeri), oraz że metoda doboru próby jest niekonsekwentna, gdyż próba objęła także dwie grupy przedsiębiorstw. Zarzucano także, że próba nie jest reprezentatywna, nie obejmuje bowiem żadnego producenta prowadzącego sprzedaż do powiązanego przetwórcy PET w dostatecznych ilościach. W konsekwencji, według tych zainteresowanych stron, instytucje nie mogły ocenić rzeczywistych możliwości przemysłu unijnego w zakresie podaży oraz nie wzięły pod uwagę występującego w tym przemyśle konfliktu interesów. Ponadto jako że jedno z przedsiębiorstw nie przekazało wszystkich niezbędnych informacji i zostało wykluczone z próby, jej reprezentatywność spadła według stron do 28 % produkcji UE. Te same strony twierdziły, że wybrana próba nie była poprawna statystycznie.

| (10) | Odnosząc się do argumentu, iż kontrola wyrywkowa była zbędna ze względu na niewielką liczbę producentów, należy powtórzyć, że w ramach kontroli zgłosiło się 14 producentów unijnych należących do ośmiu grup przedsiębiorstw. Biorąc pod uwagę obiektywnie wysoką liczbę producentów współpracujących z UE, tj. 14, kontrola wyrywkowa została zastosowana zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, którą można należycie zbadać w dostępnym czasie. Wybrana próba obejmowała pięć indywidualnych przedsiębiorstw (z sześcioma zakładami produkcyjnymi). |
| --- | --- |

(10)

Odnosząc się do argumentu, iż kontrola wyrywkowa była zbędna ze względu na niewielką liczbę producentów, należy powtórzyć, że w ramach kontroli zgłosiło się 14 producentów unijnych należących do ośmiu grup przedsiębiorstw. Biorąc pod uwagę obiektywnie wysoką liczbę producentów współpracujących z UE, tj. 14, kontrola wyrywkowa została zastosowana zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, którą można należycie zbadać w dostępnym czasie. Wybrana próba obejmowała pięć indywidualnych przedsiębiorstw (z sześcioma zakładami produkcyjnymi).

| (11) | W odniesieniu do pierwszego twierdzenia dotyczącego reprezentatywności próby, należy zauważyć, że instytucje mogą włączać do niej przedsiębiorstwa będące częścią grupy przedsiębiorstw, o ile są one reprezentatywne i mają osobną księgowość finansową. W innym przypadku zbadanie wszystkich czternastu producentów UE należących do ośmiu grup przedsiębiorstw uniemożliwiłoby ukończenie dochodzenia w terminie. Natomiast włączenie do próby dwóch grup przedsiębiorstw nie jest niespójne z metodą doboru próby zastosowaną w tej sprawie, opartą na największej reprezentatywnej sprzedaży do klientów w UE. |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do pierwszego twierdzenia dotyczącego reprezentatywności próby, należy zauważyć, że instytucje mogą włączać do niej przedsiębiorstwa będące częścią grupy przedsiębiorstw, o ile są one reprezentatywne i mają osobną księgowość finansową. W innym przypadku zbadanie wszystkich czternastu producentów UE należących do ośmiu grup przedsiębiorstw uniemożliwiłoby ukończenie dochodzenia w terminie. Natomiast włączenie do próby dwóch grup przedsiębiorstw nie jest niespójne z metodą doboru próby zastosowaną w tej sprawie, opartą na największej reprezentatywnej sprzedaży do klientów w UE.

| (12) | Jeśli chodzi o grupę Indorama, w OD miała ona dwa różne zakłady produkcyjne – jeden w Niderlandach, drugi w Zjednoczonym Królestwie. Włączenie tej grupy do próby jest zgodne z zastosowaną metodą doboru próby, gdyż z prawnego i finansowego punktu widzenia zakłady te tworzyły jeden podmiot. Jeśli chodzi o przedsiębiorstwo Equipolymers, mające w OD dwa osobne podmioty produkujące PET (jeden we Włoszech, drugi w Niemczech), przedstawiło ono skonsolidowane dane dla obu zakładów. Jako że można było zweryfikować te skonsolidowane dane w czasie jednej wizyty w centrali przedsiębiorstwa, postanowiono, że dla celów tego postępowania należące do Equipolymers przedsiębiorstwa produkujące PET będą traktowane jako jeden podmiot. Odnosząc się do stwierdzenia, iż Artenius i M&G Polimeri powinni być objęci próbą jako liderzy rynku, należy zauważyć, że żaden z ich indywidualnych podmiotów nie należał do przedsiębiorstw o najwyższej wielkości sprzedaży do klientów w UE. |
| --- | --- |

(12)

Jeśli chodzi o grupę Indorama, w OD miała ona dwa różne zakłady produkcyjne – jeden w Niderlandach, drugi w Zjednoczonym Królestwie. Włączenie tej grupy do próby jest zgodne z zastosowaną metodą doboru próby, gdyż z prawnego i finansowego punktu widzenia zakłady te tworzyły jeden podmiot. Jeśli chodzi o przedsiębiorstwo Equipolymers, mające w OD dwa osobne podmioty produkujące PET (jeden we Włoszech, drugi w Niemczech), przedstawiło ono skonsolidowane dane dla obu zakładów. Jako że można było zweryfikować te skonsolidowane dane w czasie jednej wizyty w centrali przedsiębiorstwa, postanowiono, że dla celów tego postępowania należące do Equipolymers przedsiębiorstwa produkujące PET będą traktowane jako jeden podmiot. Odnosząc się do stwierdzenia, iż Artenius i M&G Polimeri powinni być objęci próbą jako liderzy rynku, należy zauważyć, że żaden z ich indywidualnych podmiotów nie należał do przedsiębiorstw o najwyższej wielkości sprzedaży do klientów w UE.

| (13) | Jeśli chodzi o zarzut, że próba nie jest reprezentatywna, gdyż nie obejmowała jednego producenta produkującego głównie na potrzeby własne, należy stwierdzić, że możliwości w zakresie podaży mogą być zbadane w ramach analizy interesu Unii, jeżeli zostanie zgłoszony taki wniosek, a dla tych celów można odjąć konsumpcję własną od wielkości produkcji. Nie ma zatem potrzeby włączania takiego producenta do próby w celu zbadania pewnych czynników szkody. Po drugie, jakikolwiek podwójny interes wynikający z tego, że dane przedsiębiorstwo jest jednocześnie unijnym producentem i przetwórcą, również może być oceniany w ramach analizy interesu Unii. Pełnienie przez przedsiębiorstwo jednocześnie roli unijnego producenta i przetwórcy nie ma związku z wynikami przemysłu Unii, jeżeli za punkt odniesienia przyjmie się sprzedaż do niepowiązanych klientów w UE. Argument ten został zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(13)

Jeśli chodzi o zarzut, że próba nie jest reprezentatywna, gdyż nie obejmowała jednego producenta produkującego głównie na potrzeby własne, należy stwierdzić, że możliwości w zakresie podaży mogą być zbadane w ramach analizy interesu Unii, jeżeli zostanie zgłoszony taki wniosek, a dla tych celów można odjąć konsumpcję własną od wielkości produkcji. Nie ma zatem potrzeby włączania takiego producenta do próby w celu zbadania pewnych czynników szkody. Po drugie, jakikolwiek podwójny interes wynikający z tego, że dane przedsiębiorstwo jest jednocześnie unijnym producentem i przetwórcą, również może być oceniany w ramach analizy interesu Unii. Pełnienie przez przedsiębiorstwo jednocześnie roli unijnego producenta i przetwórcy nie ma związku z wynikami przemysłu Unii, jeżeli za punkt odniesienia przyjmie się sprzedaż do niepowiązanych klientów w UE. Argument ten został zatem odrzucony.

| (14) | Odnosząc się do stwierdzenia dotyczącego ogólnej reprezentatywności próby, należy powtórzyć, że zmniejszenie próby do czterech przedsiębiorstw obniżyło jej reprezentatywność z 65 % do 47 % sprzedaży wszystkich współpracujących producentów. Na te same cztery przedsiębiorstwa przypadało 52 % unijnej produkcji. Należy uznać ich za reprezentatywną próbę producentów UE pod względem sprzedaży do niezależnych klientów w UE. |
| --- | --- |

(14)

Odnosząc się do stwierdzenia dotyczącego ogólnej reprezentatywności próby, należy powtórzyć, że zmniejszenie próby do czterech przedsiębiorstw obniżyło jej reprezentatywność z 65 % do 47 % sprzedaży wszystkich współpracujących producentów. Na te same cztery przedsiębiorstwa przypadało 52 % unijnej produkcji. Należy uznać ich za reprezentatywną próbę producentów UE pod względem sprzedaży do niezależnych klientów w UE.

| (15) | Jeśli chodzi o zarzut, że wybrana próba nie była statystycznie poprawna, należy zauważyć, że art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wyraźnie dopuszcza oparcie próby na największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, jaką można należycie zbadać w dostępnym czasie, jako alternatywę dla „statystycznie poprawnej” próby. |
| --- | --- |

(15)

Jeśli chodzi o zarzut, że wybrana próba nie była statystycznie poprawna, należy zauważyć, że art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wyraźnie dopuszcza oparcie próby na największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, jaką można należycie zbadać w dostępnym czasie, jako alternatywę dla „statystycznie poprawnej” próby.

| (16) | Wobec braku innych uwag dotyczących kontroli wyrywkowej, ustalenia zawarte w motywach 5 – 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(16)

Wobec braku innych uwag dotyczących kontroli wyrywkowej, ustalenia zawarte w motywach 5 – 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

| (17) | Przypomina się, że produkt objęty postępowaniem został zdefiniowany w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jako politereftalan etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub wyższej, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie i obecnie objęty kodem CN 3907 60 20. |
| --- | --- |

(17)

Przypomina się, że produkt objęty postępowaniem został zdefiniowany w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jako politereftalan etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub wyższej, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie i obecnie objęty kodem CN 3907 60 20.

| (18) | Ponadto w motywie 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazano, że według ustaleń dochodzenia PET produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny oraz PET produkowany i sprzedawany na rynkach krajowych państw, których dotyczy postępowanie, i wywożony do Unii, są produktami podobnymi. |
| --- | --- |

(18)

Ponadto w motywie 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazano, że według ustaleń dochodzenia PET produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny oraz PET produkowany i sprzedawany na rynkach krajowych państw, których dotyczy postępowanie, i wywożony do Unii, są produktami podobnymi.

| (19) | Produkt objęty dochodzeniem został uznany za jednorodny, nie był więc dalej dzielony na różne rodzaje produktów dla celów obliczenia marginesów szkody. |
| --- | --- |

(19)

Produkt objęty dochodzeniem został uznany za jednorodny, nie był więc dalej dzielony na różne rodzaje produktów dla celów obliczenia marginesów szkody.

| (20) | Jeden z producentów eksportujących twierdził, że należy podzielić PET na różne rodzaje produktów według ich liczb lepkościowych, gdyż liczba ta jest niezbędna do określenia różnych możliwych zastosowań produkowanego rodzaju PET. Uznano, że należy przyjąć ten argument, i odpowiednio dostosowano metodę obliczania marginesów szkody. |
| --- | --- |

(20)

Jeden z producentów eksportujących twierdził, że należy podzielić PET na różne rodzaje produktów według ich liczb lepkościowych, gdyż liczba ta jest niezbędna do określenia różnych możliwych zastosowań produkowanego rodzaju PET. Uznano, że należy przyjąć ten argument, i odpowiednio dostosowano metodę obliczania marginesów szkody.

3.   SUBSYDIA

3.1.   Iran

3.1.1.   Wprowadzenie

| (21) | Rząd Iranu i współpracujący producent eksportujący przedstawili uwagi dotyczące następujących programów, objętych środkami wyrównawczymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych:






  (I) | Środki związane ze specjalnymi strefami ekonomicznymi („SSE”) – petrochemiczna SSE |
| --- | --- | --- |

(21)

Rząd Iranu i współpracujący producent eksportujący przedstawili uwagi dotyczące następujących programów, objętych środkami wyrównawczymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych:

(I)

Środki związane ze specjalnymi strefami ekonomicznymi („SSE”) – petrochemiczna SSE

| (II) | Finansowanie ze strony Krajowego Przedsiębiorstwa Petrochemicznego na rzecz producenta eksportującego PET |
| --- | --- |

(II)

Finansowanie ze strony Krajowego Przedsiębiorstwa Petrochemicznego na rzecz producenta eksportującego PET

3.1.2.   Poszczególne programy

(I)   Środki związane ze specjalnymi strefami ekonomicznymi („SSE”) – petrochemiczna SSE

| (22) | Rząd Iranu zakwestionował możliwość objęcia środkami wyrównawczymi bezcłowego przywozu surowców i dóbr kapitałowych w strefach wolnego handlu. Strefy wolnego handlu i specjalne strefy ekonomiczne są z definicji strefami bezcłowego przywozu i wywozu, zgodnie z zasadami WTO. Ponadto rząd Iranu oraz współpracujący producent eksportujący stwierdzili, że przywóz bezcłowych dóbr kapitałowych nie jest zgodnie z prawem uzależniony od wyników wywozu, zwolnienie to przysługuje bowiem także przedsiębiorstwom mającym siedzibę na pozostałej części terytorium Iranu. |
| --- | --- |

(22)

Rząd Iranu zakwestionował możliwość objęcia środkami wyrównawczymi bezcłowego przywozu surowców i dóbr kapitałowych w strefach wolnego handlu. Strefy wolnego handlu i specjalne strefy ekonomiczne są z definicji strefami bezcłowego przywozu i wywozu, zgodnie z zasadami WTO. Ponadto rząd Iranu oraz współpracujący producent eksportujący stwierdzili, że przywóz bezcłowych dóbr kapitałowych nie jest zgodnie z prawem uzależniony od wyników wywozu, zwolnienie to przysługuje bowiem także przedsiębiorstwom mającym siedzibę na pozostałej części terytorium Iranu.

| (23) | Odnosząc się do zgodności SSE z przepisami WTO, należy zauważyć, że przedstawiony ogólny argument nie może podważyć ustalonych faktów: przedmiotowe subsydia stanowią podstawę środków wyrównawczych, nie dostarczono bowiem żadnej rozbudowanej analizy obalającej wnioski zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Jeśli chodzi o bezcłowy przywóz dóbr kapitałowych do Iranu, z informacji przedstawionych w ramach uwag dotyczących tymczasowych ustaleń wynika, że możliwość ta istnieje tylko dla przedsiębiorstw modernizujących swoją infrastrukturę, nie jest to więc przepis mający automatyczne zastosowanie do wszystkich stron. Dlatego też powyższe argumenty musiały zostać odrzucone. |
| --- | --- |

(23)

Odnosząc się do zgodności SSE z przepisami WTO, należy zauważyć, że przedstawiony ogólny argument nie może podważyć ustalonych faktów: przedmiotowe subsydia stanowią podstawę środków wyrównawczych, nie dostarczono bowiem żadnej rozbudowanej analizy obalającej wnioski zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Jeśli chodzi o bezcłowy przywóz dóbr kapitałowych do Iranu, z informacji przedstawionych w ramach uwag dotyczących tymczasowych ustaleń wynika, że możliwość ta istnieje tylko dla przedsiębiorstw modernizujących swoją infrastrukturę, nie jest to więc przepis mający automatyczne zastosowanie do wszystkich stron. Dlatego też powyższe argumenty musiały zostać odrzucone.

| (24) | Współpracujący producent eksportujący twierdził, że Komisja postąpiła niezgodnie z zasadą niedyskryminacji, gdyż podobne przepisy i programy są stosowane również w innych państwach. Ponadto zdaniem tego przedsiębiorstwa Komisja nie poinformowała go prawidłowo o zakresie swojej wizyty weryfikacyjnej ani o wymogach co do informacji, które należy dostarczyć przed taką weryfikacją. |
| --- | --- |

(24)

Współpracujący producent eksportujący twierdził, że Komisja postąpiła niezgodnie z zasadą niedyskryminacji, gdyż podobne przepisy i programy są stosowane również w innych państwach. Ponadto zdaniem tego przedsiębiorstwa Komisja nie poinformowała go prawidłowo o zakresie swojej wizyty weryfikacyjnej ani o wymogach co do informacji, które należy dostarczyć przed taką weryfikacją.

| (25) | Jeśli chodzi o ogólny zarzut naruszenia zasady niedyskryminacji, przypomina się, że Komisja wszczęła niniejsze dochodzenie antysubsydyjne przeciwko trzem państwom wymienionym w skardze zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia podstawowego. Zalecenie Komisji mogło być zatem oparte tylko na ustaleniach niniejszego dochodzenia. W sprawie zarzucanego braku uprzedniej informacji o kwestiach, które miały być objęte dochodzeniem, należy zauważyć, że Komisja z dużym wyprzedzeniem poinformowała współpracującego producenta eksportującego o celu wizyty weryfikacyjnej, którym miało być uzyskanie informacji o związkach między producentem eksportującym a jego udziałowcem. Argumenty te należy zatem odrzucić. |
| --- | --- |

(25)

Jeśli chodzi o ogólny zarzut naruszenia zasady niedyskryminacji, przypomina się, że Komisja wszczęła niniejsze dochodzenie antysubsydyjne przeciwko trzem państwom wymienionym w skardze zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia podstawowego. Zalecenie Komisji mogło być zatem oparte tylko na ustaleniach niniejszego dochodzenia. W sprawie zarzucanego braku uprzedniej informacji o kwestiach, które miały być objęte dochodzeniem, należy zauważyć, że Komisja z dużym wyprzedzeniem poinformowała współpracującego producenta eksportującego o celu wizyty weryfikacyjnej, którym miało być uzyskanie informacji o związkach między producentem eksportującym a jego udziałowcem. Argumenty te należy zatem odrzucić.

| (26) | Współpracujący producent eksportujący zwrócił uwagę instytucji na dwa błędy pisarskie w wyliczeniu zwolnienia z cła przywozu jednego z surowców używanych w procesie produkcji oraz w wyliczeniu łącznej wartości przywozu zwolnionych z cła dóbr kapitałowych. Niniejszym poprawia się te błędy. Zmienione stopy subsydiowania wynoszą 0,14 % dla bezcłowego przywozu składników procesu produkcji i 0,72 % dla bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych. Zmieniona łączna stopa subsydiowania w tym programie wynosi 0,86 %. |
| --- | --- |

(26)

Współpracujący producent eksportujący zwrócił uwagę instytucji na dwa błędy pisarskie w wyliczeniu zwolnienia z cła przywozu jednego z surowców używanych w procesie produkcji oraz w wyliczeniu łącznej wartości przywozu zwolnionych z cła dóbr kapitałowych. Niniejszym poprawia się te błędy. Zmienione stopy subsydiowania wynoszą 0,14 % dla bezcłowego przywozu składników procesu produkcji i 0,72 % dla bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych. Zmieniona łączna stopa subsydiowania w tym programie wynosi 0,86 %.

| (27) | W świetle powyższych uwag oraz wobec braku innych uwag na ten temat ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 20–44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym motywem 26 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(27)

W świetle powyższych uwag oraz wobec braku innych uwag na ten temat ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 20–44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym motywem 26 niniejszego rozporządzenia.

(II)   Finansowanie ze strony Krajowego Przedsiębiorstwa Petrochemicznego na rzecz producenta eksportującego PET

| (28) | Współpracujący producent eksportujący (Shahid Tondguyan Petrochemical Co. – STPC) twierdził, że jego główny udziałowiec, National Petrochemical Company (NPC), nie jest organem publicznym, a rząd Iranu nie powierzał NPC ani nie kierował do niego żadnych płatności dla STPC. Ponadto zgłoszono, że środki finansowe przekazywane STPC przez NPC należy uznać za podlegające zwrotowi, a więc nie stanowią one subsydium. |
| --- | --- |

(28)

Współpracujący producent eksportujący (Shahid Tondguyan Petrochemical Co. – STPC) twierdził, że jego główny udziałowiec, National Petrochemical Company (NPC), nie jest organem publicznym, a rząd Iranu nie powierzał NPC ani nie kierował do niego żadnych płatności dla STPC. Ponadto zgłoszono, że środki finansowe przekazywane STPC przez NPC należy uznać za podlegające zwrotowi, a więc nie stanowią one subsydium.

| (29) | Odnosząc się do tych argumentów, należy przypomnieć, że przy ocenie, czy dana jednostka powinna być uznawana za organ publiczny dla celów dochodzeń antysubsydyjnych, bierze się pod uwagę następujące czynniki: 1) własność rządowa; 2) obecność przedstawicieli rządu w zarządzie jednostki; 3) kontrola rządu nad działalnością jednostki i wykonywanie przez jednostkę polityki rządowej lub działanie w interesie rządu oraz 4) utworzenie jednostki w drodze ustawy. Jak wskazano w motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przeanalizowano wszystkie te wymogi. NPC, jako organ publiczny, nie potrzebuje powierzenia ani upoważnienia, koncepcje te mają bowiem zastosowanie do jednostek sektora prywatnego. W rzeczywistości w dochodzeniu ustalono, że rolą NPC jest rozwijanie i prowadzenie krajowego sektora petrochemicznego i że przedsiębiorstwo to otrzymało od rządu Iranu dodatkowe zadanie, w ramach którego ma ono zarządzać, jako państwowy organ administracyjny, petrochemiczną specjalną strefą ekonomiczną. Należy zatem odrzucić wszelkie argumenty podważające status NPC jako organu publicznego. |
| --- | --- |

(29)

Odnosząc się do tych argumentów, należy przypomnieć, że przy ocenie, czy dana jednostka powinna być uznawana za organ publiczny dla celów dochodzeń antysubsydyjnych, bierze się pod uwagę następujące czynniki: 1) własność rządowa; 2) obecność przedstawicieli rządu w zarządzie jednostki; 3) kontrola rządu nad działalnością jednostki i wykonywanie przez jednostkę polityki rządowej lub działanie w interesie rządu oraz 4) utworzenie jednostki w drodze ustawy. Jak wskazano w motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przeanalizowano wszystkie te wymogi. NPC, jako organ publiczny, nie potrzebuje powierzenia ani upoważnienia, koncepcje te mają bowiem zastosowanie do jednostek sektora prywatnego. W rzeczywistości w dochodzeniu ustalono, że rolą NPC jest rozwijanie i prowadzenie krajowego sektora petrochemicznego i że przedsiębiorstwo to otrzymało od rządu Iranu dodatkowe zadanie, w ramach którego ma ono zarządzać, jako państwowy organ administracyjny, petrochemiczną specjalną strefą ekonomiczną. Należy zatem odrzucić wszelkie argumenty podważające status NPC jako organu publicznego.

| (30) | Odnosząc się do zwrotnego charakteru finansowania dla STPC, należy zwrócić uwagę, że w dochodzeniu ustalono, iż zwrot tych środków ma charakter jedynie hipotetyczny, gdyż na żadnym etapie postępowania nie dostarczono dowodów na faktyczne dokonanie takiego zwrotu. Jak wyjaśniono w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, fakt, że bezzwrotne środki finansowe były gromadzone co najmniej od 2004 r., potwierdza, iż jest to subsydium powtarzalne, którego celem jest utrzymanie działalności jedynego współpracującego irańskiego producenta eksportującego. Biorąc powyższe pod uwagę, należy odrzucić odnośny argument. |
| --- | --- |

(30)

Odnosząc się do zwrotnego charakteru finansowania dla STPC, należy zwrócić uwagę, że w dochodzeniu ustalono, iż zwrot tych środków ma charakter jedynie hipotetyczny, gdyż na żadnym etapie postępowania nie dostarczono dowodów na faktyczne dokonanie takiego zwrotu. Jak wyjaśniono w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, fakt, że bezzwrotne środki finansowe były gromadzone co najmniej od 2004 r., potwierdza, iż jest to subsydium powtarzalne, którego celem jest utrzymanie działalności jedynego współpracującego irańskiego producenta eksportującego. Biorąc powyższe pod uwagę, należy odrzucić odnośny argument.

| (31) | Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że kwota subsydium była zawyżona. Podniesiono argument, że w Iranie do zwykłych praktyk biznesowych należy nienaliczanie odsetek między spółką dominującą (w tym przypadku NPC) a spółką zależną (w tym przypadku STPC). Twierdzono także, że w wyliczeniach stopy subsydiowania posłużono się błędnymi kwotami łącznego finansowania przekazanego przez NPC oraz łącznego obrotu STPC gdyż kwota obrotu była zaniżona, i należało oprzeć się na innej kwocie, a równocześnie kwota łącznego finansowania była zawyżona, gdyż niektóre sumy nie powinny były zostać przypisane do środków przekazanych z NPC do STPC. |
| --- | --- |

(31)

Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że kwota subsydium była zawyżona. Podniesiono argument, że w Iranie do zwykłych praktyk biznesowych należy nienaliczanie odsetek między spółką dominującą (w tym przypadku NPC) a spółką zależną (w tym przypadku STPC). Twierdzono także, że w wyliczeniach stopy subsydiowania posłużono się błędnymi kwotami łącznego finansowania przekazanego przez NPC oraz łącznego obrotu STPC gdyż kwota obrotu była zaniżona, i należało oprzeć się na innej kwocie, a równocześnie kwota łącznego finansowania była zawyżona, gdyż niektóre sumy nie powinny były zostać przypisane do środków przekazanych z NPC do STPC.

| (32) | Powyższe argumenty musiały zostać odrzucone. Odnosząc się do argumentu dotyczącego obliczenia stopy odsetek, należy zauważyć, że zebrane dowody nie potwierdzają, by, jak twierdzi przedsiębiorstwo, nienaliczanie odsetek w transakcjach związanych z finansowaniem spółki zależnej przez spółkę dominującą a było w Iranie zwykłą praktyką biznesową. Praktyka taka jest ponadto w oczywisty sposób niezgodna ze zwykłym postępowaniem inwestorów prywatnych. |
| --- | --- |

(32)

Powyższe argumenty musiały zostać odrzucone. Odnosząc się do argumentu dotyczącego obliczenia stopy odsetek, należy zauważyć, że zebrane dowody nie potwierdzają, by, jak twierdzi przedsiębiorstwo, nienaliczanie odsetek w transakcjach związanych z finansowaniem spółki zależnej przez spółkę dominującą a było w Iranie zwykłą praktyką biznesową. Praktyka taka jest ponadto w oczywisty sposób niezgodna ze zwykłym postępowaniem inwestorów prywatnych.

| (33) | W odniesieniu do ostatniego argumentu należy zauważyć, że kwota subsydium została obliczona na podstawie kwot finansowania i obrotu przekazanych przez współpracującego producenta eksportującego, zweryfikowanych podczas wizyty weryfikacyjnej. |
| --- | --- |

(33)

W odniesieniu do ostatniego argumentu należy zauważyć, że kwota subsydium została obliczona na podstawie kwot finansowania i obrotu przekazanych przez współpracującego producenta eksportującego, zweryfikowanych podczas wizyty weryfikacyjnej.

| (34) | W kwestii domniemanej nowej kwoty łącznego obrotu przypomina się, że nie ma żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów dotyczących kwoty przekazanej w ramach zgłaszania uwag do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, i kwota ta jest niezgodna z tym, co przedsiębiorstwo zgłosiło przed wizytą weryfikacyjną i podczas niej. |
| --- | --- |

(34)

W kwestii domniemanej nowej kwoty łącznego obrotu przypomina się, że nie ma żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów dotyczących kwoty przekazanej w ramach zgłaszania uwag do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, i kwota ta jest niezgodna z tym, co przedsiębiorstwo zgłosiło przed wizytą weryfikacyjną i podczas niej.

| (35) | Odnośnie do kwoty łącznego finansowania współpracujący producent eksportujący twierdził, że niektórych kwot nie należy zaliczać do środków przekazywanych STPC przez NPC. Nie potwierdzały tego jednak przekazane informacje, nie przedstawiono bowiem dowodów na to, że przedmiotowe kwoty były niezwiązane z finansowaniem STPC przez NPC. W rzeczywistości część z przekazanych wyjaśnień potwierdziła, iż NPC działała jako organ publiczny, przejmując zobowiązania do bezodsetkowego finansowania współpracującego producenta eksportującego, które powinny być wykonane przez inny organ publiczny. Nie można zatem przyznać żadnego odliczenia od łącznej kwoty finansowania, nie przedstawiono bowiem żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów. |
| --- | --- |

(35)

Odnośnie do kwoty łącznego finansowania współpracujący producent eksportujący twierdził, że niektórych kwot nie należy zaliczać do środków przekazywanych STPC przez NPC. Nie potwierdzały tego jednak przekazane informacje, nie przedstawiono bowiem dowodów na to, że przedmiotowe kwoty były niezwiązane z finansowaniem STPC przez NPC. W rzeczywistości część z przekazanych wyjaśnień potwierdziła, iż NPC działała jako organ publiczny, przejmując zobowiązania do bezodsetkowego finansowania współpracującego producenta eksportującego, które powinny być wykonane przez inny organ publiczny. Nie można zatem przyznać żadnego odliczenia od łącznej kwoty finansowania, nie przedstawiono bowiem żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów.

| (36) | Rząd Iranu twierdził, że zgodnie z art. 14 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych „dostarczanie przez rząd wkładów kapitałowych...[i] pożyczka nie będą uważane za przyznanie korzyści”, a więc finansowanie SPTC przez NPC nie powinno być uznane za subsydium. Argument ten należy odrzucić, gdyż ten sam wyżej wymieniony art. 14 stanowi, że „dostarczanie przez rząd wkładów kapitałowych nie będzie uważane za przyznanie korzyści chyba że taka decyzja inwestycyjna może być traktowana jako niezgodna z normalną praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów na terytorium danego Członka”. Praktyka ta jest w istocie niezgodna ze zwykłą praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów, gdyż trudno wyobrazić sobie, by jakikolwiek podmiot rynkowy w jakimkolwiek państwie będącym członkiem WTO kontynuował dostarczanie takiego bezzwrotnego finansowania. W każdym razie należy zauważyć, że Iran nie jest członkiem WTO. |
| --- | --- |

(36)

Rząd Iranu twierdził, że zgodnie z art. 14 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych „dostarczanie przez rząd wkładów kapitałowych...[i] pożyczka nie będą uważane za przyznanie korzyści”, a więc finansowanie SPTC przez NPC nie powinno być uznane za subsydium. Argument ten należy odrzucić, gdyż ten sam wyżej wymieniony art. 14 stanowi, że „dostarczanie przez rząd wkładów kapitałowych nie będzie uważane za przyznanie korzyści chyba że taka decyzja inwestycyjna może być traktowana jako niezgodna z normalną praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów na terytorium danego Członka”. Praktyka ta jest w istocie niezgodna ze zwykłą praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów, gdyż trudno wyobrazić sobie, by jakikolwiek podmiot rynkowy w jakimkolwiek państwie będącym członkiem WTO kontynuował dostarczanie takiego bezzwrotnego finansowania. W każdym razie należy zauważyć, że Iran nie jest członkiem WTO.

| (37) | Mając na uwadze powyższe informacje i wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 45–57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(37)

Mając na uwadze powyższe informacje i wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 45–57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

3.1.3.   Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych

| (38) | Uwzględniając powyższe motywy 21–36, ostateczna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do jedynego współpracującego irańskiego producenta eksportującego wynosi 51,88 %. |
| --- | --- |

(38)

Uwzględniając powyższe motywy 21–36, ostateczna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do jedynego współpracującego irańskiego producenta eksportującego wynosi 51,88 %.

3.2.   Pakistan

3.2.1.   Wprowadzenie

| (39) | Rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący przedstawili uwagi dotyczące następujących systemów, objętych środkami wyrównawczymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych:






  (I) | Program celnej strefy produkcyjnej |
| --- | --- | --- |

(39)

Rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący przedstawili uwagi dotyczące następujących systemów, objętych środkami wyrównawczymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych:

(I)

Program celnej strefy produkcyjnej

| (II) | Przywóz instalacji, maszyn i wyposażenia do celnej strefy produkcyjnej |
| --- | --- |

(II)

Przywóz instalacji, maszyn i wyposażenia do celnej strefy produkcyjnej

| (III) | Ochrona taryfowa związana z nabywaniem PTA na rynku krajowym |
| --- | --- |

(III)

Ochrona taryfowa związana z nabywaniem PTA na rynku krajowym

| (IV) | Ostateczny system podatkowy |
| --- | --- |

(IV)

Ostateczny system podatkowy

| (V) | Program długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej |
| --- | --- |

(V)

Program długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej

| (VI) | Program finansowania wywozu przez Narodowy Bank Pakistanu |
| --- | --- |

(VI)

Program finansowania wywozu przez Narodowy Bank Pakistanu

| (VII) | Finansowanie na mocy okólnika F.E. nr 25 Narodowego Banku Pakistanu |
| --- | --- |

(VII)

Finansowanie na mocy okólnika F.E. nr 25 Narodowego Banku Pakistanu

| (40) | W swoich wstępnych uwagach rząd Pakistanu stwierdził, że Komisja nie zrozumiała jego poprzednich oświadczeń dotyczących programów subsydiowania bądź pominęła te oświadczenia. Z kolei współpracujący producent eksportujący w swoich wstępnych uwagach zgłosił, że we wcześniejszych oświadczeniach rządu Pakistanu zawarta była uzasadniona analiza prawna wykazująca, że wspomnianych programów nie należy uznawać za „zakazane” subsydia. Strona ta twierdziła także, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja oparła swoje ustalenia nie tylko na niewłaściwej ocenie elementów faktycznych, ale także na nieprawidłowej analizie prawnej. Jako prawidłową analizę prawną wskazano tę przedstawioną przez rząd Pakistanu. |
| --- | --- |

(40)

W swoich wstępnych uwagach rząd Pakistanu stwierdził, że Komisja nie zrozumiała jego poprzednich oświadczeń dotyczących programów subsydiowania bądź pominęła te oświadczenia. Z kolei współpracujący producent eksportujący w swoich wstępnych uwagach zgłosił, że we wcześniejszych oświadczeniach rządu Pakistanu zawarta była uzasadniona analiza prawna wykazująca, że wspomnianych programów nie należy uznawać za „zakazane” subsydia. Strona ta twierdziła także, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja oparła swoje ustalenia nie tylko na niewłaściwej ocenie elementów faktycznych, ale także na nieprawidłowej analizie prawnej. Jako prawidłową analizę prawną wskazano tę przedstawioną przez rząd Pakistanu.

| (41) | Odnosząc się do oświadczeń przedłożonych przed przyjęciem rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, należy zauważyć, że Komisja w pełni wzięła je pod uwagę w toku dochodzenia, stanowiły one bowiem, łącznie z odpowiednimi odpowiedziami na pytania kwestionariusza przekazanymi przez strony oraz później przekazanymi danymi, informacje, na podstawie których dokonano tymczasowego stwierdzenia subsydiowania. |
| --- | --- |

(41)

Odnosząc się do oświadczeń przedłożonych przed przyjęciem rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, należy zauważyć, że Komisja w pełni wzięła je pod uwagę w toku dochodzenia, stanowiły one bowiem, łącznie z odpowiednimi odpowiedziami na pytania kwestionariusza przekazanymi przez strony oraz później przekazanymi danymi, informacje, na podstawie których dokonano tymczasowego stwierdzenia subsydiowania.

| (42) | Ponadto należy stwierdzić, że Komisja prawidłowo sporządziła wykaz przepisów prawnych dotyczących poszczególnych programów oraz ich praktycznych wdrożeń. Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że wymienione zostały niewłaściwe przepisy prawne. Jeśli chodzi o analizę prawną Komisji, została ona oparta na odpowiednich przepisach rozporządzenia podstawowego i podparta funkcjonującą od dawna analizą prawną, z której UE korzystała w poprzednich dochodzeniach antysubsydyjnych, analizując na przykład systemy zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji, systemy kredytów eksportowych i podatków dochodowych (4). Fakt, iż strona nie zgadza się z przedstawioną analizą prawną, nie oznacza, że jest ona nieprawidłowa, zwłaszcza gdy nie są przedstawione żadne dowody na poparcie takiego stanowiska. Jest to tym bardziej oczywiste, że rząd Pakistanu w swoich uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyraził swoją wolę zmiany szeregu programów w największym możliwym zakresie. Biorąc powyższe pod uwagę, należy odrzucić argumenty przedstawione w motywie 40. |
| --- | --- |

(42)

Ponadto należy stwierdzić, że Komisja prawidłowo sporządziła wykaz przepisów prawnych dotyczących poszczególnych programów oraz ich praktycznych wdrożeń. Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że wymienione zostały niewłaściwe przepisy prawne. Jeśli chodzi o analizę prawną Komisji, została ona oparta na odpowiednich przepisach rozporządzenia podstawowego i podparta funkcjonującą od dawna analizą prawną, z której UE korzystała w poprzednich dochodzeniach antysubsydyjnych, analizując na przykład systemy zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji, systemy kredytów eksportowych i podatków dochodowych (4). Fakt, iż strona nie zgadza się z przedstawioną analizą prawną, nie oznacza, że jest ona nieprawidłowa, zwłaszcza gdy nie są przedstawione żadne dowody na poparcie takiego stanowiska. Jest to tym bardziej oczywiste, że rząd Pakistanu w swoich uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyraził swoją wolę zmiany szeregu programów w największym możliwym zakresie. Biorąc powyższe pod uwagę, należy odrzucić argumenty przedstawione w motywie 40.

3.2.2.   Poszczególne programy

(I)   Program celnej strefy produkcyjnej

| (43) | Rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący podtrzymali swoje stanowisko, iż program celnej strefy produkcyjnej jest właściwie prowadzony dzięki skutecznemu systemowi wdrażania i monitorowania, rejestrującym konsumpcję/odliczenia i kontrolującym bezcłowe surowce i faktyczną konsumpcję przedsiębiorstwa w odniesieniu do jego zarejestrowanej łącznej produkcji. Stwierdzono także, że wskaźnik nakładów i wyników oparty jest na faktycznej konsumpcji danego przedsiębiorstwa korzystającego z programu i że rejestr nakładów podlega weryfikacji. Według tych stron wskaźnik nakładów i wyników był ustalany w ramach weryfikowanego systemu punktów odniesienia, regularnie aktualizowanego na podstawie faktycznej konsumpcji przedsiębiorstwa. Przy jakiejkolwiek zmianie wskaźnika nadmierne zwolnienie za poprzedni okres było dodawane w celu zaktualizowania zarejestrowanych zapasów, co pozwalało uzyskać aktualne zapasy, na których podstawie przedsiębiorstwo korzystające z programu musi wykazać wywóz wyrobów gotowych. Ponadto współpracujący producent eksportujący przedstawił dwa pisma, w których ujawniał organom celnym materiały zaoszczędzone w ramach celnej strefy produkcyjnej, wykazując, że przedsiębiorstwo miało prawo do wykorzystania powstałej nadwyżki składników procesu produkcji na potrzeby produkcji towarów na wywóz w przyszłości. |
| --- | --- |

(43)

Rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący podtrzymali swoje stanowisko, iż program celnej strefy produkcyjnej jest właściwie prowadzony dzięki skutecznemu systemowi wdrażania i monitorowania, rejestrującym konsumpcję/odliczenia i kontrolującym bezcłowe surowce i faktyczną konsumpcję przedsiębiorstwa w odniesieniu do jego zarejestrowanej łącznej produkcji. Stwierdzono także, że wskaźnik nakładów i wyników oparty jest na faktycznej konsumpcji danego przedsiębiorstwa korzystającego z programu i że rejestr nakładów podlega weryfikacji. Według tych stron wskaźnik nakładów i wyników był ustalany w ramach weryfikowanego systemu punktów odniesienia, regularnie aktualizowanego na podstawie faktycznej konsumpcji przedsiębiorstwa. Przy jakiejkolwiek zmianie wskaźnika nadmierne zwolnienie za poprzedni okres było dodawane w celu zaktualizowania zarejestrowanych zapasów, co pozwalało uzyskać aktualne zapasy, na których podstawie przedsiębiorstwo korzystające z programu musi wykazać wywóz wyrobów gotowych. Ponadto współpracujący producent eksportujący przedstawił dwa pisma, w których ujawniał organom celnym materiały zaoszczędzone w ramach celnej strefy produkcyjnej, wykazując, że przedsiębiorstwo miało prawo do wykorzystania powstałej nadwyżki składników procesu produkcji na potrzeby produkcji towarów na wywóz w przyszłości.

| (44) | W ramach tego programu, jak stwierdzono w motywie 70 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, rejestr otrzymanych, wyprodukowanych i wywiezionych towarów nie był prowadzony na podstawie faktycznej konsumpcji. Rejestrowano jedynie teoretyczną konsumpcję na podstawie świadectwa analizy zawierającego wskaźniki nakładów i wyników dla wszystkich surowców niezbędnych do wytworzenia 1 000 kg wyrobów gotowych. Wyżej wymienione normy nakładów i wyników są określane przez władze i poddawane okresowym przeglądom na podstawie informacji pochodzących od współpracującego producenta eksportującego, ale nie istnieją jasne zasady ani dowody, jeśli chodzi o sposób przeprowadzania tych przeglądów. Ponadto po zmianach w świadectwie analizy, wskazujących na występowanie nadmiernego zwolnienia, organy nie podejmowały żadnych działań następczych w celu weryfikacji całości poprzedniej faktycznej konsumpcji oraz dochodzenia płatności dokonanych w poprzednich latach. Innymi słowy, nie kontrolowano w żaden sposób nadmiernych zwolnień dotyczących niepobranych należności celnych. Współpracujący producent eksportujący twierdził, że nadwyżka surowców występująca w poprzednim okresie była doliczana w celu zaktualizowania zarejestrowanych zapasów, co pozwalało uzyskać aktualne zapasy. Warto wspomnieć, że praktyka ta opiera się na tym, że producent eksportujący z własnej inicjatywy wykazuje właściwym organom nadmierne zwolnienie skumulowane w poprzednim okresie. Co interesujące, praktyka ta nie była w żaden sposób przewidziana w przepisach prawa regulujących ten program. Powyższe fakty potwierdzają, że nie istnieje skuteczny system wdrażania i monitorowania tego programu. W tych okolicznościach należy odrzucić wszystkie argumenty dotyczące tej kwestii. |
| --- | --- |

(44)

W ramach tego programu, jak stwierdzono w motywie 70 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, rejestr otrzymanych, wyprodukowanych i wywiezionych towarów nie był prowadzony na podstawie faktycznej konsumpcji. Rejestrowano jedynie teoretyczną konsumpcję na podstawie świadectwa analizy zawierającego wskaźniki nakładów i wyników dla wszystkich surowców niezbędnych do wytworzenia 1 000 kg wyrobów gotowych. Wyżej wymienione normy nakładów i wyników są określane przez władze i poddawane okresowym przeglądom na podstawie informacji pochodzących od współpracującego producenta eksportującego, ale nie istnieją jasne zasady ani dowody, jeśli chodzi o sposób przeprowadzania tych przeglądów. Ponadto po zmianach w świadectwie analizy, wskazujących na występowanie nadmiernego zwolnienia, organy nie podejmowały żadnych działań następczych w celu weryfikacji całości poprzedniej faktycznej konsumpcji oraz dochodzenia płatności dokonanych w poprzednich latach. Innymi słowy, nie kontrolowano w żaden sposób nadmiernych zwolnień dotyczących niepobranych należności celnych. Współpracujący producent eksportujący twierdził, że nadwyżka surowców występująca w poprzednim okresie była doliczana w celu zaktualizowania zarejestrowanych zapasów, co pozwalało uzyskać aktualne zapasy. Warto wspomnieć, że praktyka ta opiera się na tym, że producent eksportujący z własnej inicjatywy wykazuje właściwym organom nadmierne zwolnienie skumulowane w poprzednim okresie. Co interesujące, praktyka ta nie była w żaden sposób przewidziana w przepisach prawa regulujących ten program. Powyższe fakty potwierdzają, że nie istnieje skuteczny system wdrażania i monitorowania tego programu. W tych okolicznościach należy odrzucić wszystkie argumenty dotyczące tej kwestii.

| (45) | Obie strony twierdziły także, że w OD do normalnego przywozu miała zastosowanie zerowa stawka cła, rząd nie tracił więc żadnych dochodów w związku z przywozem PTA w ramach programu celnej strefy produkcyjnej. |
| --- | --- |

(45)

Obie strony twierdziły także, że w OD do normalnego przywozu miała zastosowanie zerowa stawka cła, rząd nie tracił więc żadnych dochodów w związku z przywozem PTA w ramach programu celnej strefy produkcyjnej.

| (46) | Argument ten został odrzucony. Z informacji przedstawionych przez strony wynika, że zwykła stawka cła od przywozu PTA wynosi 7,5 %. W drodze odstępstwa i pod pewnymi warunkami strony mogą skorzystać z zerowej stawki cła. Z faktu, że rząd Pakistanu ustanowił program celnej strefy produkcyjnej lub ochrony taryfowej związanej z nabywaniem PTA, w żaden sposób nie wynika, by cały przywóz PTA objęty był zerową stawką cła. W rzeczywistości sam fakt istnienia wspomnianych systemów jest potwierdzeniem tego, że rząd traci pewne przychody z tego tytułu, co jest przyczyną wdrożenia specjalnych systemów odstępstw, obwarowanych szczególnymi zasadami i dostępnych dla kwalifikujących się podmiotów. |
| --- | --- |

(46)

Argument ten został odrzucony. Z informacji przedstawionych przez strony wynika, że zwykła stawka cła od przywozu PTA wynosi 7,5 %. W drodze odstępstwa i pod pewnymi warunkami strony mogą skorzystać z zerowej stawki cła. Z faktu, że rząd Pakistanu ustanowił program celnej strefy produkcyjnej lub ochrony taryfowej związanej z nabywaniem PTA, w żaden sposób nie wynika, by cały przywóz PTA objęty był zerową stawką cła. W rzeczywistości sam fakt istnienia wspomnianych systemów jest potwierdzeniem tego, że rząd traci pewne przychody z tego tytułu, co jest przyczyną wdrożenia specjalnych systemów odstępstw, obwarowanych szczególnymi zasadami i dostępnych dla kwalifikujących się podmiotów.

| (47) | Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że nie został naruszony art. 349 rozdziału XV pakistańskiego kodeksu celnego z 2001 r. Odnośnie do tej kwestii poinformowano Komisję, że program celnej strefy produkcyjnej obejmuje wszystkie fabryki przedsiębiorstwa, a teren składu spełniał kryteria ustanowione w przepisach, zgodnie z którymi wymagany był niezależny obszar z oddzielnym wejściem lub wyjściem z obszaru ogólnie dostępnego, nie mający żadnego innego wejścia ani wyjścia z obszaru produkcyjnego, i posiadający oddzielne, wyraźnie wyznaczone składy wyrobów gotowych, odrzutów lub odpadów. |
| --- | --- |

(47)

Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że nie został naruszony art. 349 rozdziału XV pakistańskiego kodeksu celnego z 2001 r. Odnośnie do tej kwestii poinformowano Komisję, że program celnej strefy produkcyjnej obejmuje wszystkie fabryki przedsiębiorstwa, a teren składu spełniał kryteria ustanowione w przepisach, zgodnie z którymi wymagany był niezależny obszar z oddzielnym wejściem lub wyjściem z obszaru ogólnie dostępnego, nie mający żadnego innego wejścia ani wyjścia z obszaru produkcyjnego, i posiadający oddzielne, wyraźnie wyznaczone składy wyrobów gotowych, odrzutów lub odpadów.

| (48) | Odnośnie do powyższych uwag należy powtórzyć, że podczas wizyty weryfikacyjnej okazało się, że tylko surowce przywożone bezcłowo były oddzielane od lokalnie nabywanych składników procesu produkcji. Teren składu, tj. skład celny i celna strefa produkcyjna, nie był wydzielony na niezależnym obszarze z oddzielnym wejściem lub wyjściem z obszaru ogólnie dostępnego oraz nie był terenem pozbawionym innych wejść lub wyjść zgodnie z wyżej wymienionym art. 349. Ponadto twierdzenie strony, że cała jej fabryka jest objęta programem celnej strefy produkcyjnej, nie jest oparta na żadnych możliwych do zweryfikowania dowodach (np. pozwoleniu określającym wyraźnie powierzchnię celnej strefy produkcyjnej), poza analizą brzmienia art. 349. Dlatego też argumenty te musiały zostać odrzucone. |
| --- | --- |

(48)

Odnośnie do powyższych uwag należy powtórzyć, że podczas wizyty weryfikacyjnej okazało się, że tylko surowce przywożone bezcłowo były oddzielane od lokalnie nabywanych składników procesu produkcji. Teren składu, tj. skład celny i celna strefa produkcyjna, nie był wydzielony na niezależnym obszarze z oddzielnym wejściem lub wyjściem z obszaru ogólnie dostępnego oraz nie był terenem pozbawionym innych wejść lub wyjść zgodnie z wyżej wymienionym art. 349. Ponadto twierdzenie strony, że cała jej fabryka jest objęta programem celnej strefy produkcyjnej, nie jest oparta na żadnych możliwych do zweryfikowania dowodach (np. pozwoleniu określającym wyraźnie powierzchnię celnej strefy produkcyjnej), poza analizą brzmienia art. 349. Dlatego też argumenty te musiały zostać odrzucone.

| (49) | Rząd Pakistanu wprowadził niedawno zmiany administracyjne w tym programie. Uszczegółowiono prawną definicję celnej strefy produkcyjnej i podjęto działania mające poprawić kontrolę właściwych władz nad programem. |
| --- | --- |

(49)

Rząd Pakistanu wprowadził niedawno zmiany administracyjne w tym programie. Uszczegółowiono prawną definicję celnej strefy produkcyjnej i podjęto działania mające poprawić kontrolę właściwych władz nad programem.

| (50) | W kwestii kontroli sprawowanej przez władze nad programem celnej strefy produkcyjnej wprowadzone zmiany nie usuwają najpoważniejszych wad systemu stwierdzonych w niniejszym dochodzeniu, tj.: (i) braku sprawozdawczości na temat faktycznej konsumpcji przywożonych surowców i (ii) braku systemu weryfikacji skupiającego się na faktycznych wynikach, a nie na normach ustanowionych historycznie. Ponadto jako że wdrożenie jakiejkolwiek zmiany tego programu musi być odpowiednio zweryfikowane (stwierdzone problemy dotyczą także zarządzania programem), potrzebny będzie pewien okres czasu, zanim zapadną wiążące ustalenia co do oceny tych zmian, sposobu ich wdrożenia przez władze i zapewnienia przez nie właściwego zarządzania systemem weryfikacji. |
| --- | --- |

(50)

W kwestii kontroli sprawowanej przez władze nad programem celnej strefy produkcyjnej wprowadzone zmiany nie usuwają najpoważniejszych wad systemu stwierdzonych w niniejszym dochodzeniu, tj.: (i) braku sprawozdawczości na temat faktycznej konsumpcji przywożonych surowców i (ii) braku systemu weryfikacji skupiającego się na faktycznych wynikach, a nie na normach ustanowionych historycznie. Ponadto jako że wdrożenie jakiejkolwiek zmiany tego programu musi być odpowiednio zweryfikowane (stwierdzone problemy dotyczą także zarządzania programem), potrzebny będzie pewien okres czasu, zanim zapadną wiążące ustalenia co do oceny tych zmian, sposobu ich wdrożenia przez władze i zapewnienia przez nie właściwego zarządzania systemem weryfikacji.

| (51) | Rząd Pakistanu wyraził także swoją chęć złożenia Komisji zobowiązania co do konkretnego wdrożenia przepisów dotyczących programu celnej strefy produkcyjnej. W ramach tego zobowiązania zaproponowano dostarczenie dowodów, że współpracujący producent eksportujący przestrzega nowych przepisów (m.in. zmian dotyczących pomieszczeń, zmian wskaźników nakładów i wyników oraz zwolnień z ceł), przekazywanie okresowych sprawozdań i zezwolenie na wizyty weryfikacyjne Komisji. |
| --- | --- |

(51)

Rząd Pakistanu wyraził także swoją chęć złożenia Komisji zobowiązania co do konkretnego wdrożenia przepisów dotyczących programu celnej strefy produkcyjnej. W ramach tego zobowiązania zaproponowano dostarczenie dowodów, że współpracujący producent eksportujący przestrzega nowych przepisów (m.in. zmian dotyczących pomieszczeń, zmian wskaźników nakładów i wyników oraz zwolnień z ceł), przekazywanie okresowych sprawozdań i zezwolenie na wizyty weryfikacyjne Komisji.

| (52) | Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że składając tę propozycję zobowiązania, rząd Pakistanu pośrednio potwierdził wszystkie wady programu wskazane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto jak wskazano wyżej w motywie 50, nie można przyjąć zobowiązania dotyczącego zarządzania programem na podstawie dowodów, które zmaterializują się dopiero w przyszłości. Wreszcie, takie zobowiązanie jest trudne do zrealizowania w praktyce, gdyż jego niezbędne monitorowanie wymagałoby regularnego powtarzania istotnych części dochodzenia. W tym względzie należy podkreślić, że rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący mogą złożyć wniosek o wszczęcie okresowego przeglądu środków, o ile będą spełnione wymogi odpowiednich przepisów art. 19 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(52)

Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że składając tę propozycję zobowiązania, rząd Pakistanu pośrednio potwierdził wszystkie wady programu wskazane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto jak wskazano wyżej w motywie 50, nie można przyjąć zobowiązania dotyczącego zarządzania programem na podstawie dowodów, które zmaterializują się dopiero w przyszłości. Wreszcie, takie zobowiązanie jest trudne do zrealizowania w praktyce, gdyż jego niezbędne monitorowanie wymagałoby regularnego powtarzania istotnych części dochodzenia. W tym względzie należy podkreślić, że rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący mogą złożyć wniosek o wszczęcie okresowego przeglądu środków, o ile będą spełnione wymogi odpowiednich przepisów art. 19 rozporządzenia podstawowego.

| (53) | Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 60–80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym powyższymi motywami 43–52. |
| --- | --- |

(53)

Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 60–80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym powyższymi motywami 43–52.

(II)   Przywóz instalacji, maszyn i wyposażenia do celnej strefy produkcyjnej

| (54) | Odnośnie do tego programu obie strony stwierdziły, że do wyliczenia marginesu subsydiowania należy zastosować stopę procentową dostępną dla danego eksportera w OD. Strony twierdziły także, że skoro instalacje, maszyny i wyposażenie były używane do produkcji PET przeznaczonego na wywóz, jak i do sprzedaży krajowej, to margines subsydiowania powinien być określany na podstawie łącznego obrotu producenta eksportującego. |
| --- | --- |

(54)

Odnośnie do tego programu obie strony stwierdziły, że do wyliczenia marginesu subsydiowania należy zastosować stopę procentową dostępną dla danego eksportera w OD. Strony twierdziły także, że skoro instalacje, maszyny i wyposażenie były używane do produkcji PET przeznaczonego na wywóz, jak i do sprzedaży krajowej, to margines subsydiowania powinien być określany na podstawie łącznego obrotu producenta eksportującego.

| (55) | W odpowiedzi na te argumenty należy zauważyć, że w wyliczeniach posłużono się stopą procentową stosowaną w OD w Pakistanie, przyjętą na podstawie strony internetowej Narodowego Banku Pakistanu. Stopa ta jest zwykłą stopą kredytową dominującą na rynku. W kwestii mianownika przyjętego w wyliczeniach subsydium należy przypomnieć, że warunkiem wstępnym korzystania z programu jest zainstalowanie przywiezionych maszyn w celnej strefie produkcyjnej, która jest systemem bezcłowego przywozu surowców używanych wyłącznie do wywozu towarów wyprodukowanych w ramach celnej strefy produkcyjnej. Należy zatem odnieść kwotę subsydium (licznik) do łącznego obrotu uzyskanego z wywozu w OD, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu. Dlatego też wszystkie powyższe argumenty musiały zostać odrzucone. |
| --- | --- |

(55)

W odpowiedzi na te argumenty należy zauważyć, że w wyliczeniach posłużono się stopą procentową stosowaną w OD w Pakistanie, przyjętą na podstawie strony internetowej Narodowego Banku Pakistanu. Stopa ta jest zwykłą stopą kredytową dominującą na rynku. W kwestii mianownika przyjętego w wyliczeniach subsydium należy przypomnieć, że warunkiem wstępnym korzystania z programu jest zainstalowanie przywiezionych maszyn w celnej strefie produkcyjnej, która jest systemem bezcłowego przywozu surowców używanych wyłącznie do wywozu towarów wyprodukowanych w ramach celnej strefy produkcyjnej. Należy zatem odnieść kwotę subsydium (licznik) do łącznego obrotu uzyskanego z wywozu w OD, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu. Dlatego też wszystkie powyższe argumenty musiały zostać odrzucone.

| (56) | Mając na uwadze powyższe informacje i wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 81–92 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(56)

Mając na uwadze powyższe informacje i wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 81–92 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

(III)   Ochrona taryfowa związana z nabywaniem PTA na rynku krajowym

| (57) | Rząd Pakistanu twierdził, że cena lokalnie produkowanego PTA nie jest obniżana o 7,5 % w stosunku do ceny międzynarodowej oraz że zwrot przysługuje nie tylko w przypadku produkowanego w kraju, ale i przywożonego PTA. Zdaniem współpracującego producenta eksportującego program pozwala na zwrot ceł zarówno w przypadku lokalnie nabywanego, jak i przywożonego PTA, zatem program nie promuje nabywania PTA produkowanego w kraju. Stwierdzono także, że przepisy nie ograniczają dostępu do tego systemu. |
| --- | --- |

(57)

Rząd Pakistanu twierdził, że cena lokalnie produkowanego PTA nie jest obniżana o 7,5 % w stosunku do ceny międzynarodowej oraz że zwrot przysługuje nie tylko w przypadku produkowanego w kraju, ale i przywożonego PTA. Zdaniem współpracującego producenta eksportującego program pozwala na zwrot ceł zarówno w przypadku lokalnie nabywanego, jak i przywożonego PTA, zatem program nie promuje nabywania PTA produkowanego w kraju. Stwierdzono także, że przepisy nie ograniczają dostępu do tego systemu.

| (58) | Powyższe argumenty musiały zostać odrzucone. W tej kwestii należy zauważyć, że program przewiduje wsparcie finansowe w formie bezpośredniego transferu środków, stanowiącego oczywistą korzyść dla otrzymującego go przedsiębiorstwa. Z analizy informacji przedstawionych przez rząd Pakistanu jasno wynika, że kwalifikujące się przedsiębiorstwo może: (i) kupować PTA na rynku krajowym i otrzymywać wsparcie wyrównawcze w wysokości 7,5 % ceny zakupu PTA wytwarzanego lokalnie lub (ii) przywozić PTA i otrzymywać zwrot mającego zastosowanie cła (7,5 %) opłaconego od przywozu PTA. Ta druga opcja nie jest jednak dozwolona w przypadku kwalifikujących się przedsiębiorstw korzystających z systemu zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji (np. z programu celnej strefy produkcyjnej) w odniesieniu do przywozu PTA. Z powyższego jasno wynika, że współpracujący producent eksportujący był w świetle prawa zmuszony do korzystania z tego programu wyłącznie w przypadku zakupu PTA na rynku lokalnym, gdyż odnośnie do przywożonego PTA korzystał równolegle z programu celnej strefy produkcyjnej.
  Ponadto jest oczywiste, że nawet w sytuacji, gdy jedno kwalifikujące się przedsiębiorstwo korzysta z obu dostępnych opcji programu (tj. rezygnuje z możliwości korzystania z programu celnej strefy produkcyjnej jako systemu zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji), jest jasne, że spodziewane zwroty będą inne, gdyż w jednym przypadku są one wyliczane na podstawie pełnej ceny krajowej z faktury, podczas gdy w drugiej sytuacji podstawą wyliczenia jest zadeklarowana wartość celna, która niekoniecznie równa jest pełnej cenie z faktury. Nie przedstawiono żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów, które mogłyby podważyć powyższe wnioski. Wreszcie, w kwestii argumentu, jakoby nie było ograniczeń w dostępie do programu, dochodzenie wykazało, że stosowne przepisy wyraźnie wymieniały nazwy kwalifikujących się stron. W każdym razie PTA produkowany w kraju nie podlega żadnemu cłu, a zatem zwrot w wysokości 7,5 % jest bezpośrednim transferem środków lub czystą dotacją. Jedynym sposobem, w jaki producent PET może otrzymać to subsydium, tj. dotację, jest zakup PTA produkowanego w kraju. Z drugiej strony jakikolwiek „zwrot” cła od przywożonego PTA jest zwolnieniem od zwykle należnej płatności, a nie bezpośrednim transferem środków, te dwie sytuacje nie są zatem równoważne. |
| --- | --- |

(58)

Powyższe argumenty musiały zostać odrzucone. W tej kwestii należy zauważyć, że program przewiduje wsparcie finansowe w formie bezpośredniego transferu środków, stanowiącego oczywistą korzyść dla otrzymującego go przedsiębiorstwa. Z analizy informacji przedstawionych przez rząd Pakistanu jasno wynika, że kwalifikujące się przedsiębiorstwo może: (i) kupować PTA na rynku krajowym i otrzymywać wsparcie wyrównawcze w wysokości 7,5 % ceny zakupu PTA wytwarzanego lokalnie lub (ii) przywozić PTA i otrzymywać zwrot mającego zastosowanie cła (7,5 %) opłaconego od przywozu PTA. Ta druga opcja nie jest jednak dozwolona w przypadku kwalifikujących się przedsiębiorstw korzystających z systemu zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji (np. z programu celnej strefy produkcyjnej) w odniesieniu do przywozu PTA. Z powyższego jasno wynika, że współpracujący producent eksportujący był w świetle prawa zmuszony do korzystania z tego programu wyłącznie w przypadku zakupu PTA na rynku lokalnym, gdyż odnośnie do przywożonego PTA korzystał równolegle z programu celnej strefy produkcyjnej.

Ponadto jest oczywiste, że nawet w sytuacji, gdy jedno kwalifikujące się przedsiębiorstwo korzysta z obu dostępnych opcji programu (tj. rezygnuje z możliwości korzystania z programu celnej strefy produkcyjnej jako systemu zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji), jest jasne, że spodziewane zwroty będą inne, gdyż w jednym przypadku są one wyliczane na podstawie pełnej ceny krajowej z faktury, podczas gdy w drugiej sytuacji podstawą wyliczenia jest zadeklarowana wartość celna, która niekoniecznie równa jest pełnej cenie z faktury. Nie przedstawiono żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów, które mogłyby podważyć powyższe wnioski. Wreszcie, w kwestii argumentu, jakoby nie było ograniczeń w dostępie do programu, dochodzenie wykazało, że stosowne przepisy wyraźnie wymieniały nazwy kwalifikujących się stron. W każdym razie PTA produkowany w kraju nie podlega żadnemu cłu, a zatem zwrot w wysokości 7,5 % jest bezpośrednim transferem środków lub czystą dotacją. Jedynym sposobem, w jaki producent PET może otrzymać to subsydium, tj. dotację, jest zakup PTA produkowanego w kraju. Z drugiej strony jakikolwiek „zwrot” cła od przywożonego PTA jest zwolnieniem od zwykle należnej płatności, a nie bezpośrednim transferem środków, te dwie sytuacje nie są zatem równoważne.

| (59) | W konsekwencji program przewiduje oczywistą korzyść dla przedsiębiorcy kupującego na rynku krajowym, tj. dla producenta PET, w formie bezpośredniego transferu środków, mającego szczególny charakter, w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę, że subsydium to jest uwarunkowane wykorzystaniem krajowych, a nie przywożonych towarów, gdyż tylko krajowe towary kwalifikują się do bezpośredniej dotacji. Co więcej, subsydium to można również uznać za szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę, że same przepisy prawa ograniczają wyraźnie dostęp do tego programu do niektórych przedsiębiorstw należących do sektora włókien poliestrowych. |
| --- | --- |

(59)

W konsekwencji program przewiduje oczywistą korzyść dla przedsiębiorcy kupującego na rynku krajowym, tj. dla producenta PET, w formie bezpośredniego transferu środków, mającego szczególny charakter, w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę, że subsydium to jest uwarunkowane wykorzystaniem krajowych, a nie przywożonych towarów, gdyż tylko krajowe towary kwalifikują się do bezpośredniej dotacji. Co więcej, subsydium to można również uznać za szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę, że same przepisy prawa ograniczają wyraźnie dostęp do tego programu do niektórych przedsiębiorstw należących do sektora włókien poliestrowych.

| (60) | Odnośnie do tego programu rząd Pakistanu przedstawił w ramach swoich uwag do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych rozporządzenie rządowe z dnia 28 czerwca 2010 r., zgodnie z którym SRO No. 1045(I)/2008 traci moc z dniem 1 lipca 2010 r. Rząd Pakistanu poinformował, że dzięki powyższej zmianie użytkownicy PTA nie otrzymują już ani nie otrzymają żadnego zwrotu dotyczącego PTA, nabywanego na rynku krajowym bądź przywożonego. |
| --- | --- |

(60)

Odnośnie do tego programu rząd Pakistanu przedstawił w ramach swoich uwag do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych rozporządzenie rządowe z dnia 28 czerwca 2010 r., zgodnie z którym SRO No. 1045(I)/2008 traci moc z dniem 1 lipca 2010 r. Rząd Pakistanu poinformował, że dzięki powyższej zmianie użytkownicy PTA nie otrzymują już ani nie otrzymają żadnego zwrotu dotyczącego PTA, nabywanego na rynku krajowym bądź przywożonego.

| (61) | Ponadto z przekazanych przez współpracującego producenta eksportującego wycinków prasowych na ten temat wynika sugestia, iż rząd Pakistanu zdecydował się uchylić rozporządzenie dotyczące tego programu, aby dostosować pakistańskie przepisy do międzynarodowych norm w tej dziedzinie. Współpracujący producent eksportujący potwierdził informacje przekazane przez rząd Pakistanu, przedstawiając dane, z których wynika, że od dnia 1 lipca 2010 r. w przypadku zakupu PTA produkowanego w kraju nie można już otrzymać dotacji. W tej kwestii należy przypomnieć, że zgodnie z art. 15 rozporządzenia podstawowego nie można wprowadzać żadnych środków w przypadku wycofania subsydium lub wykazania, że w jego ramach zainteresowani eksporterzy nie uzyskują już żadnych korzyści. Z powyższych informacji jasno wynika, że Pakistan co do istoty zaakceptował fakt, że kwestie wskazane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych w odniesieniu do tego programu wymagały działań naprawczych z jego strony, że Pakistan zakończył ten program oraz że współpracujący producent eksportujący nie otrzymuje już żadnych korzyści związanych z tym programem. W tych okolicznościach uznaje się, że spełnione są warunki określone w art. 15 rozporządzenia podstawowego, a zatem nie należy obejmować tego programu środkami wyrównawczymi. |
| --- | --- |

(61)

Ponadto z przekazanych przez współpracującego producenta eksportującego wycinków prasowych na ten temat wynika sugestia, iż rząd Pakistanu zdecydował się uchylić rozporządzenie dotyczące tego programu, aby dostosować pakistańskie przepisy do międzynarodowych norm w tej dziedzinie. Współpracujący producent eksportujący potwierdził informacje przekazane przez rząd Pakistanu, przedstawiając dane, z których wynika, że od dnia 1 lipca 2010 r. w przypadku zakupu PTA produkowanego w kraju nie można już otrzymać dotacji. W tej kwestii należy przypomnieć, że zgodnie z art. 15 rozporządzenia podstawowego nie można wprowadzać żadnych środków w przypadku wycofania subsydium lub wykazania, że w jego ramach zainteresowani eksporterzy nie uzyskują już żadnych korzyści. Z powyższych informacji jasno wynika, że Pakistan co do istoty zaakceptował fakt, że kwestie wskazane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych w odniesieniu do tego programu wymagały działań naprawczych z jego strony, że Pakistan zakończył ten program oraz że współpracujący producent eksportujący nie otrzymuje już żadnych korzyści związanych z tym programem. W tych okolicznościach uznaje się, że spełnione są warunki określone w art. 15 rozporządzenia podstawowego, a zatem nie należy obejmować tego programu środkami wyrównawczymi.

| (62) | Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 93–105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym powyższymi motywami 58–60. |
| --- | --- |

(62)

Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 93–105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym powyższymi motywami 58–60.

(IV)   Ostateczny system podatkowy

| (63) | Obie strony twierdziły, że program ten stanowi odrębny system podatkowy, który nie powinien być obejmowany środkami wyrównawczymi, gdyż Pakistan ma suwerenne kompetencje w dziedzinie podatków i może stosować dowolny system podatkowy. Argumentowano także, że ostateczny system podatkowy nie przewiduje żadnych dopłat finansowych dla przedsiębiorstw i że jest to powszechna zasada opodatkowania w Pakistanie (podatek naliczany u źródła w wysokości 1 %, pobierany w momencie realizacji wymiany zagranicznej), działająca na innej zasadzie i na innej podstawie niż zwykły system podatkowy, przewidujący 35 % stawkę opodatkowania dochodów krajowych. Według tych stron nie można stwierdzić, który z tych systemów jest korzystniejszy, ostateczny system podatkowy nie powoduje więc utraty przychodów państwa ani nie prowadzi do niepobrania przychodów państwa należnych na innej podstawie. |
| --- | --- |

(63)

Obie strony twierdziły, że program ten stanowi odrębny system podatkowy, który nie powinien być obejmowany środkami wyrównawczymi, gdyż Pakistan ma suwerenne kompetencje w dziedzinie podatków i może stosować dowolny system podatkowy. Argumentowano także, że ostateczny system podatkowy nie przewiduje żadnych dopłat finansowych dla przedsiębiorstw i że jest to powszechna zasada opodatkowania w Pakistanie (podatek naliczany u źródła w wysokości 1 %, pobierany w momencie realizacji wymiany zagranicznej), działająca na innej zasadzie i na innej podstawie niż zwykły system podatkowy, przewidujący 35 % stawkę opodatkowania dochodów krajowych. Według tych stron nie można stwierdzić, który z tych systemów jest korzystniejszy, ostateczny system podatkowy nie powoduje więc utraty przychodów państwa ani nie prowadzi do niepobrania przychodów państwa należnych na innej podstawie.

| (64) | Odnosząc się do tych kwestii, należy zauważyć, że nie kwestionuje się suwerenności Pakistanu, lecz domniemane subsydia przyznawane niektórym producentom eksportującym. Ponadto należy przypomnieć, że zyski z wywozu są opodatkowane w inny sposób niż te osiągnięte w związku ze sprzedażą krajową. W zakresie, w jakim przedmiotowy system podatkowy prowadzi do zysków opodatkowanych według stawki niższej niż w przypadku sprzedaży krajowej, program ten uznaje się za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1) lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2) rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów władz publicznych, co przysparza korzyści przedsiębiorstwu będącemu odbiorcą. Jest to również szczególne subsydium w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a), jest bowiem uwarunkowane wynikami wywozu. |
| --- | --- |

(64)

Odnosząc się do tych kwestii, należy zauważyć, że nie kwestionuje się suwerenności Pakistanu, lecz domniemane subsydia przyznawane niektórym producentom eksportującym. Ponadto należy przypomnieć, że zyski z wywozu są opodatkowane w inny sposób niż te osiągnięte w związku ze sprzedażą krajową. W zakresie, w jakim przedmiotowy system podatkowy prowadzi do zysków opodatkowanych według stawki niższej niż w przypadku sprzedaży krajowej, program ten uznaje się za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1) lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 pkt 2) rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów władz publicznych, co przysparza korzyści przedsiębiorstwu będącemu odbiorcą. Jest to również szczególne subsydium w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a), jest bowiem uwarunkowane wynikami wywozu.

| (65) | Ponadto współpracujący producent eksportujący przedstawił wyliczenia w formacie Excel za lata 2008 i 2009 oraz wezwanie do zapłacenia podatku i decyzję ustalającą podatek wydaną przez zastępcę komisarza ds. podatku dochodowego, wprowadzającą modyfikacje do kwot podanych przez przedsiębiorstwo w zeznaniu podatkowym za 2008 r. Rząd Pakistanu potwierdził argumenty współpracującego producenta eksportującego, wskazując, że z przedstawionych wyliczeń wynika, że współpracujący producent eksportujący zapłacił wyższą kwotę podatku w ramach ostatecznego systemu podatkowego, niż gdyby miał do niego zastosowanie zwykły system podatkowy. |
| --- | --- |

(65)

Ponadto współpracujący producent eksportujący przedstawił wyliczenia w formacie Excel za lata 2008 i 2009 oraz wezwanie do zapłacenia podatku i decyzję ustalającą podatek wydaną przez zastępcę komisarza ds. podatku dochodowego, wprowadzającą modyfikacje do kwot podanych przez przedsiębiorstwo w zeznaniu podatkowym za 2008 r. Rząd Pakistanu potwierdził argumenty współpracującego producenta eksportującego, wskazując, że z przedstawionych wyliczeń wynika, że współpracujący producent eksportujący zapłacił wyższą kwotę podatku w ramach ostatecznego systemu podatkowego, niż gdyby miał do niego zastosowanie zwykły system podatkowy.

| (66) | Argumenty te należało odrzucić. Po pierwsze, przedstawione wyliczenia nie są częścią zeznania podatkowego przedsiębiorstwa ani żadnego innego urzędowego dokumentu organów podatkowych. Nie ma zatem żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów przedstawiających dokładny obraz zobowiązań współpracującego producenta eksportującego w zakresie podatku dochodowego. |
| --- | --- |

(66)

Argumenty te należało odrzucić. Po pierwsze, przedstawione wyliczenia nie są częścią zeznania podatkowego przedsiębiorstwa ani żadnego innego urzędowego dokumentu organów podatkowych. Nie ma zatem żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów przedstawiających dokładny obraz zobowiązań współpracującego producenta eksportującego w zakresie podatku dochodowego.

| (67) | Po drugie, analiza przedstawionych urzędowych dokumentów podatkowych (wezwania do zapłaty podatku i decyzji ustalającej podatek) w żaden sposób nie potwierdza tego, co strony twierdzą na temat wysokości podatku należnego w ramach różnych systemów podatkowych. |
| --- | --- |

(67)

Po drugie, analiza przedstawionych urzędowych dokumentów podatkowych (wezwania do zapłaty podatku i decyzji ustalającej podatek) w żaden sposób nie potwierdza tego, co strony twierdzą na temat wysokości podatku należnego w ramach różnych systemów podatkowych.

| (68) | Jeśli chodzi o przedstawioną dokumentację za 2008 r., strony nie wykazały, jak dokładnie wynikające z niej kwoty mają się do zeznania podatkowego przedsiębiorstwa za 2008 r. oraz do dwóch dokumentów wystawionych następnie przez właściwe organy podatkowe. Te ostatnie dokumenty potwierdzają, że przedsiębiorstwo zostało wezwane do zapłacenia podatku dochodowego od swojego dochodu krajowego. Z przedstawionych informacji nie wynika jednak jasno, że podatek ten (ani jakakolwiek inna kwota podatku) został zapłacony przez przedsiębiorstwo, ani czy przedsiębiorstwo wniosło odwołanie od wspomnianego wezwania do zapłaty podatku. Nie jest również jasne, jak kwoty przekazane w arkuszach Excel mają się do zeznania podatkowego przedsiębiorstwa ani do decyzji ustalającej podatek wydanej przez organ podatkowy. W każdym razie, nawet gdyby przyjąć, że kwota określona w wezwaniu do zapłaty podatku została zapłacona, nie zmieniłoby to faktu, iż współpracujący producent eksportujący zapłacił niższy podatek, niż gdyby do jego dochodu z tytułu wywozu została zastosowana stawka 35 %. |
| --- | --- |

(68)

Jeśli chodzi o przedstawioną dokumentację za 2008 r., strony nie wykazały, jak dokładnie wynikające z niej kwoty mają się do zeznania podatkowego przedsiębiorstwa za 2008 r. oraz do dwóch dokumentów wystawionych następnie przez właściwe organy podatkowe. Te ostatnie dokumenty potwierdzają, że przedsiębiorstwo zostało wezwane do zapłacenia podatku dochodowego od swojego dochodu krajowego. Z przedstawionych informacji nie wynika jednak jasno, że podatek ten (ani jakakolwiek inna kwota podatku) został zapłacony przez przedsiębiorstwo, ani czy przedsiębiorstwo wniosło odwołanie od wspomnianego wezwania do zapłaty podatku. Nie jest również jasne, jak kwoty przekazane w arkuszach Excel mają się do zeznania podatkowego przedsiębiorstwa ani do decyzji ustalającej podatek wydanej przez organ podatkowy. W każdym razie, nawet gdyby przyjąć, że kwota określona w wezwaniu do zapłaty podatku została zapłacona, nie zmieniłoby to faktu, iż współpracujący producent eksportujący zapłacił niższy podatek, niż gdyby do jego dochodu z tytułu wywozu została zastosowana stawka 35 %.

| (69) | W odniesieniu do przekazanej dokumentacji dotyczącej 2009 r. należy zauważyć, że strony nie przedstawiły zeznania podatkowego współpracującego producenta eksportującego za 2009 r. W miejsce urzędowych deklaracji i zeznań podatkowych jako dowód przekazano wyliczenie w formacie Excel. Tego rodzaju informacje są oczywiście niemożliwe do zweryfikowania i nie mogą stanowić potwierdzenia dla jakichkolwiek argumentów dotyczących opodatkowania dochodu w okresie po OD. W tym względzie należy podkreślić, że rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący mogą złożyć wniosek o wszczęcie okresowego przeglądu środków, o ile będą spełnione wymogi odpowiednich przepisów art. 19 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(69)

W odniesieniu do przekazanej dokumentacji dotyczącej 2009 r. należy zauważyć, że strony nie przedstawiły zeznania podatkowego współpracującego producenta eksportującego za 2009 r. W miejsce urzędowych deklaracji i zeznań podatkowych jako dowód przekazano wyliczenie w formacie Excel. Tego rodzaju informacje są oczywiście niemożliwe do zweryfikowania i nie mogą stanowić potwierdzenia dla jakichkolwiek argumentów dotyczących opodatkowania dochodu w okresie po OD. W tym względzie należy podkreślić, że rząd Pakistanu i współpracujący producent eksportujący mogą złożyć wniosek o wszczęcie okresowego przeglądu środków, o ile będą spełnione wymogi odpowiednich przepisów art. 19 rozporządzenia podstawowego.

| (70) | W wyliczeniu kwoty subsydium w ramach ostatecznego systemu podatkowego wykryto błąd pisarski dotyczący dochodu współpracującego producenta eksportującego z tytułu wywozu, podanego w zeznaniu podatkowym przedsiębiorstwa za 2008 r. Błąd ten został odpowiednio poprawiony. Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do tego programu dla producenta eksportującego w trakcie OD wynosi 1,97 % (przed poprawką: 1,95 %). |
| --- | --- |

(70)

W wyliczeniu kwoty subsydium w ramach ostatecznego systemu podatkowego wykryto błąd pisarski dotyczący dochodu współpracującego producenta eksportującego z tytułu wywozu, podanego w zeznaniu podatkowym przedsiębiorstwa za 2008 r. Błąd ten został odpowiednio poprawiony. Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do tego programu dla producenta eksportującego w trakcie OD wynosi 1,97 % (przed poprawką: 1,95 %).

| (71) | Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 106–116 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym powyższym motywem 70. |
| --- | --- |

(71)

Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 106–116 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone w brzmieniu zmienionym powyższym motywem 70.

(V)   Program długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej

| (72) | Obie strony twierdziły, że do wyliczenia marginesu subsydiowania w tym programie finansowania należało posłużyć się stopą procentową dostępną w momencie, gdy producent eksportujący negocjował finansowanie według stałej stopy, a mianowicie stopą w latach 2004-2005. Ponadto jako mianownika w wyliczeniu tymczasowego marginesu subsydiowania należało użyć łącznego obrotu przedsiębiorstwa zamiast łącznego obrotu uzyskanego z wywozu, gdyż w zakładach produkcyjnych finansowanych w ramach programu długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej produkuje się zarówno towary przeznaczone na rynek krajowy, jak i na wywóz. |
| --- | --- |

(72)

Obie strony twierdziły, że do wyliczenia marginesu subsydiowania w tym programie finansowania należało posłużyć się stopą procentową dostępną w momencie, gdy producent eksportujący negocjował finansowanie według stałej stopy, a mianowicie stopą w latach 2004-2005. Ponadto jako mianownika w wyliczeniu tymczasowego marginesu subsydiowania należało użyć łącznego obrotu przedsiębiorstwa zamiast łącznego obrotu uzyskanego z wywozu, gdyż w zakładach produkcyjnych finansowanych w ramach programu długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej produkuje się zarówno towary przeznaczone na rynek krajowy, jak i na wywóz.

| (73) | Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Po pierwsze należy wyjaśnić, że w wyliczeniach posłużono się stopą procentową dominującą w OD w Pakistanie, przyjętą na podstawie strony internetowej Narodowego Banku Pakistanu. Środki finansowane wynegocjowane w latach 2004–2005 były pobierane przez zainteresowanego eksportera w transzach. W wyliczeniach kwoty subsydium przyjęto kwotę kredytu wykorzystanego w OD, zgłoszoną przez współpracującego producenta eksportującego. Przy ocenie korzyści otrzymanej przez stronę w danym OD zwykle porównuje się stosowną komercyjną stopę kredytową dominującą na rynku w OD do stopy, według której były płacone odsetki od pożyczki otrzymanej w OD. Tak też postąpiono w tym przypadku. W kwestii mianownika przyjętego w wyliczeniu subsydium należy przypomnieć, że warunkiem wstępnym korzystania z programu jest bezpośrednie lub pośrednie przeznaczanie przez przedsiębiorstwo co najmniej 50 % rocznej produkcji na wywóz. Należy zatem odnieść kwotę subsydium (licznik) do obrotu uzyskanego z wywozu produktu objętego postępowaniem w OD, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu. |
| --- | --- |

(73)

Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Po pierwsze należy wyjaśnić, że w wyliczeniach posłużono się stopą procentową dominującą w OD w Pakistanie, przyjętą na podstawie strony internetowej Narodowego Banku Pakistanu. Środki finansowane wynegocjowane w latach 2004–2005 były pobierane przez zainteresowanego eksportera w transzach. W wyliczeniach kwoty subsydium przyjęto kwotę kredytu wykorzystanego w OD, zgłoszoną przez współpracującego producenta eksportującego. Przy ocenie korzyści otrzymanej przez stronę w danym OD zwykle porównuje się stosowną komercyjną stopę kredytową dominującą na rynku w OD do stopy, według której były płacone odsetki od pożyczki otrzymanej w OD. Tak też postąpiono w tym przypadku. W kwestii mianownika przyjętego w wyliczeniu subsydium należy przypomnieć, że warunkiem wstępnym korzystania z programu jest bezpośrednie lub pośrednie przeznaczanie przez przedsiębiorstwo co najmniej 50 % rocznej produkcji na wywóz. Należy zatem odnieść kwotę subsydium (licznik) do obrotu uzyskanego z wywozu produktu objętego postępowaniem w OD, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu.

| (74) | Mając na uwadze powyższe informacje i wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 117–133 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(74)

Mając na uwadze powyższe informacje i wobec braku innych uwag na ten temat, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 117–133 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

(VI)   Program finansowania wywozu przez Narodowy Bank Pakistanu

| (75) | Rząd Pakistanu zgłosił, że sektor PET został wykluczony z tego programu w drodze decyzji Narodowego Banku Pakistanu z dnia 28 czerwca 2010 r. Argumentowano, że w związku z tym program ten jest zgodny z przepisami art. 15 rozporządzenia podstawowego i Komisja nie powinna obejmować go środkami wyrównawczymi, gdyż wykazano, że subsydium zostało wycofane. W tej kwestii współpracujący producent eksportujący twierdził, że zgodnie z okólnikiem Narodowego Banku Pakistanu nr 09 z 2010 r. z dnia 28 czerwca 2010 r. przedsiębiorstwo zwróciło pełną kwotę otrzymaną w ramach programu finansowania wywozu oraz że w dniu 30 czerwca 2010 r. nie pozostały żadne zaległości do spłacenia względem tego programu. |
| --- | --- |

(75)

Rząd Pakistanu zgłosił, że sektor PET został wykluczony z tego programu w drodze decyzji Narodowego Banku Pakistanu z dnia 28 czerwca 2010 r. Argumentowano, że w związku z tym program ten jest zgodny z przepisami art. 15 rozporządzenia podstawowego i Komisja nie powinna obejmować go środkami wyrównawczymi, gdyż wykazano, że subsydium zostało wycofane. W tej kwestii współpracujący producent eksportujący twierdził, że zgodnie z okólnikiem Narodowego Banku Pakistanu nr 09 z 2010 r. z dnia 28 czerwca 2010 r. przedsiębiorstwo zwróciło pełną kwotę otrzymaną w ramach programu finansowania wywozu oraz że w dniu 30 czerwca 2010 r. nie pozostały żadne zaległości do spłacenia względem tego programu.

| (76) | Odnosząc się do tego argumentu, należy przypomnieć, że art. 15 rozporządzenia podstawowego stanowi, że nie można wprowadzać żadnych środków w przypadku wycofania subsydium lub wykazania, że w jego ramach zainteresowani eksporterzy nie uzyskują już żadnych korzyści. W odniesieniu do przedstawionej dokumentacji dotyczącej programu finansowania wywozu należy zauważyć, że faktycznie decyzja Narodowego Banku Pakistanu stanowi, że banki nie mogą zezwalać na finansowanie zakładów PET w ramach tego programu. W tekście tym stwierdza się również, że finansowanie już przyznane eksporterom pozostanie w mocy do upływu terminu wymagalności odpowiednich pożyczek, podczas gdy wyniki wywozu będą brane pod uwagę w przypadku przedsiębiorstw otrzymujących pożyczki w latach 2009-2010 i w odniesieniu do uprawnień do 2011 r.
  Co się tyczy powyższych kwestii, rząd Pakistanu wyjaśnił, przedstawiając niezbędną dokumentację, że przedsiębiorstwa, które nie otrzymały krótkoterminowych pożyczek w ramach tego programu w pakistańskim roku finansowym 2009-2010 (tj. do dnia 30 czerwca 2010 r.), nie są uprawnione do żadnych korzyści w okresie przejściowym do 2011 r. Jeśli chodzi o brak zaległości współpracującego producenta eksportującego względem programu finansowania wywozu, należy zauważyć, że stwierdzenie to zostało poparte szeregiem dowodów dostarczonych przez odpowiednie banki i uzupełnionych przez biegłego rewidenta przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, należy stwierdzić, że strony wykazały, że w ramach programu finansowania wywozu nie przyznaje się już żadnych korzyści zainteresowanemu eksporterowi. Zostały zatem spełnione warunki określone w art. 15 rozporządzenia podstawowego, a przedstawione argumenty uznano za uzasadnione. Stwierdzono więc, że program ten nie powinien być objęty środkami wyrównawczymi. |
| --- | --- |

(76)

Odnosząc się do tego argumentu, należy przypomnieć, że art. 15 rozporządzenia podstawowego stanowi, że nie można wprowadzać żadnych środków w przypadku wycofania subsydium lub wykazania, że w jego ramach zainteresowani eksporterzy nie uzyskują już żadnych korzyści. W odniesieniu do przedstawionej dokumentacji dotyczącej programu finansowania wywozu należy zauważyć, że faktycznie decyzja Narodowego Banku Pakistanu stanowi, że banki nie mogą zezwalać na finansowanie zakładów PET w ramach tego programu. W tekście tym stwierdza się również, że finansowanie już przyznane eksporterom pozostanie w mocy do upływu terminu wymagalności odpowiednich pożyczek, podczas gdy wyniki wywozu będą brane pod uwagę w przypadku przedsiębiorstw otrzymujących pożyczki w latach 2009-2010 i w odniesieniu do uprawnień do 2011 r.

Co się tyczy powyższych kwestii, rząd Pakistanu wyjaśnił, przedstawiając niezbędną dokumentację, że przedsiębiorstwa, które nie otrzymały krótkoterminowych pożyczek w ramach tego programu w pakistańskim roku finansowym 2009-2010 (tj. do dnia 30 czerwca 2010 r.), nie są uprawnione do żadnych korzyści w okresie przejściowym do 2011 r. Jeśli chodzi o brak zaległości współpracującego producenta eksportującego względem programu finansowania wywozu, należy zauważyć, że stwierdzenie to zostało poparte szeregiem dowodów dostarczonych przez odpowiednie banki i uzupełnionych przez biegłego rewidenta przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, należy stwierdzić, że strony wykazały, że w ramach programu finansowania wywozu nie przyznaje się już żadnych korzyści zainteresowanemu eksporterowi. Zostały zatem spełnione warunki określone w art. 15 rozporządzenia podstawowego, a przedstawione argumenty uznano za uzasadnione. Stwierdzono więc, że program ten nie powinien być objęty środkami wyrównawczymi.

| (77) | Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że do wyliczenia marginesu subsydiowania należy zastosować krótkoterminową stopę procentową dostępną dla przedsiębiorstwa w OD. Twierdzono także, że otrzymane środki są wykorzystywane na zaspokojenie ogólnych potrzeb finansowych bieżących aktywów przedsiębiorstwa, zarówno na potrzeby sprzedaży krajowej, jak i na wywóz, więc jako mianownik w wyliczeniach marginesu subsydiowania należy przyjąć łączny obrót przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(77)

Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że do wyliczenia marginesu subsydiowania należy zastosować krótkoterminową stopę procentową dostępną dla przedsiębiorstwa w OD. Twierdzono także, że otrzymane środki są wykorzystywane na zaspokojenie ogólnych potrzeb finansowych bieżących aktywów przedsiębiorstwa, zarówno na potrzeby sprzedaży krajowej, jak i na wywóz, więc jako mianownik w wyliczeniach marginesu subsydiowania należy przyjąć łączny obrót przedsiębiorstwa.

| (78) | Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Przypomina się, że w wyliczeniach posłużono się komercyjną stopą procentową stosowaną w OD w Pakistanie, przyjętą na podstawie strony internetowej Narodowego Banku Pakistanu. Stopa ta jest zwykłą stopą kredytową dominującą na rynku. Jeśli chodzi o mianownik przyjęty w wyliczeniu subsydium, należy zauważyć, że warunkiem wstępnym korzystania z systemu jest prowadzenie określonych transakcji wywozowych lub ogólne wyniki wywozu. Należy zatem odnieść kwotę subsydium (licznik) do łącznego obrotu uzyskanego z wywozu w OD, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu. |
| --- | --- |

(78)

Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Przypomina się, że w wyliczeniach posłużono się komercyjną stopą procentową stosowaną w OD w Pakistanie, przyjętą na podstawie strony internetowej Narodowego Banku Pakistanu. Stopa ta jest zwykłą stopą kredytową dominującą na rynku. Jeśli chodzi o mianownik przyjęty w wyliczeniu subsydium, należy zauważyć, że warunkiem wstępnym korzystania z systemu jest prowadzenie określonych transakcji wywozowych lub ogólne wyniki wywozu. Należy zatem odnieść kwotę subsydium (licznik) do łącznego obrotu uzyskanego z wywozu w OD, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu.

| (79) | Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, niniejszym potwierdza się ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 134–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w brzmieniu zmienionym powyższymi motywami 75–77. |
| --- | --- |

(79)

Mając na uwadze powyższe informacje oraz wobec braku innych uwag na ten temat, niniejszym potwierdza się ustalenia dotyczące tego programu podane w motywach 134–148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w brzmieniu zmienionym powyższymi motywami 75–77.

(VII)   Finansowanie na mocy okólnika F.E. nr 25 Narodowego Banku Pakistanu

| (80) | Obie strony poinformowały, że w programie tym nie interweniuje Narodowy Bank Pakistanu, banki komercyjne udzielają finansowania w walucie obcej, nie stosując preferencyjnych stóp procentowych, a program nie jest uwarunkowany wynikami wywozu, gdyż mogą z niego korzystać zarówno eksporterzy, jak i importerzy. |
| --- | --- |

(80)

Obie strony poinformowały, że w programie tym nie interweniuje Narodowy Bank Pakistanu, banki komercyjne udzielają finansowania w walucie obcej, nie stosując preferencyjnych stóp procentowych, a program nie jest uwarunkowany wynikami wywozu, gdyż mogą z niego korzystać zarówno eksporterzy, jak i importerzy.

| (81) | Przedstawione argumenty uznano za uzasadnione po przeanalizowaniu ich w świetle odpowiednich przepisów prawa oraz praktycznego wdrażania programu. Stwierdzono więc, że program ten nie powinien być objęty środkami wyrównawczymi. Jako że program na podstawie okólnika F.E. nr 25 Narodowego Banku Pakistanu nie będzie objęty środkami wyrównawczymi, nie ma potrzeby ustosunkowywania się do uwag dotyczących tego programu zgłoszonych po ujawnieniu tymczasowych ustaleń. |
| --- | --- |

(81)

Przedstawione argumenty uznano za uzasadnione po przeanalizowaniu ich w świetle odpowiednich przepisów prawa oraz praktycznego wdrażania programu. Stwierdzono więc, że program ten nie powinien być objęty środkami wyrównawczymi. Jako że program na podstawie okólnika F.E. nr 25 Narodowego Banku Pakistanu nie będzie objęty środkami wyrównawczymi, nie ma potrzeby ustosunkowywania się do uwag dotyczących tego programu zgłoszonych po ujawnieniu tymczasowych ustaleń.

3.2.3.   Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych

| (82) | Biorąc powyższe pod uwagę, ostateczna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do jedynego współpracującego pakistańskiego producenta eksportującego wynosi 5,15 %. |
| --- | --- |

(82)

Biorąc powyższe pod uwagę, ostateczna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do jedynego współpracującego pakistańskiego producenta eksportującego wynosi 5,15 %.

3.3.   Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA)

3.3.1.   Wprowadzenie

| (83) | Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich i współpracujący producent eksportujący przedstawili uwagi dotyczące następujących programów objętych środkami wyrównawczymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych:






  (I) | Ustawa federalna nr 1 z 1979 r. |
| --- | --- | --- |

(83)

Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich i współpracujący producent eksportujący przedstawili uwagi dotyczące następujących programów objętych środkami wyrównawczymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych:

(I)

Ustawa federalna nr 1 z 1979 r.

| (II) | Strefa wolnego handlu (SWH) |
| --- | --- |

(II)

Strefa wolnego handlu (SWH)

3.3.2.   Poszczególne programy

(I)   Ustawa federalna nr 1 z 1979 r.

| (84) | Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich poinformował, że program określony w ustawie federalnej nr 1 z 1979 r. jest szeroko i horyzontalnie dostępny dla wszystkich sektorów przemysłu i wszystkich przedsiębiorstw z ZEA i jest przyznawany bez żadnych wyłączeń. Współpracujący producent eksportujący stwierdził, że licencja wydawana na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. stanowi warunek wstępny istnienia i prowadzenia działalności w ZEA. |
| --- | --- |

(84)

Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich poinformował, że program określony w ustawie federalnej nr 1 z 1979 r. jest szeroko i horyzontalnie dostępny dla wszystkich sektorów przemysłu i wszystkich przedsiębiorstw z ZEA i jest przyznawany bez żadnych wyłączeń. Współpracujący producent eksportujący stwierdził, że licencja wydawana na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. stanowi warunek wstępny istnienia i prowadzenia działalności w ZEA.

| (85) | W powyższej kwestii należy zauważyć, że w dochodzeniu ustalono, że przedsiębiorstwa przemysłowe w ZEA mogą prowadzić działalność na podstawie różnego rodzaju licencji. Oprócz licencji wydawanych na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. przedsiębiorstwo przemysłowe może działać na podstawie licencji wydanej przez regionalne władze emiratu właściwe dla jego siedziby. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku współpracującego producenta eksportującego, posiadającego licencję wydaną przez rząd emiratu Ras al-Chajma. Ponadto przedsiębiorstwo przemysłowe mogło prowadzić działalność w ramach strefy wolnego handlu, w której nie wymaga się licencji na podstawie wspomnianej ustawy. Niesłuszne jest zatem twierdzenie, że wszystkie przedsiębiorstwa przemysłowe w ZEA prowadzą działalność na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. Nie dowiedziono, że przypisanie do tego programu ma charakter automatyczny, argument ten zostaje zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(85)

W powyższej kwestii należy zauważyć, że w dochodzeniu ustalono, że przedsiębiorstwa przemysłowe w ZEA mogą prowadzić działalność na podstawie różnego rodzaju licencji. Oprócz licencji wydawanych na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. przedsiębiorstwo przemysłowe może działać na podstawie licencji wydanej przez regionalne władze emiratu właściwe dla jego siedziby. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku współpracującego producenta eksportującego, posiadającego licencję wydaną przez rząd emiratu Ras al-Chajma. Ponadto przedsiębiorstwo przemysłowe mogło prowadzić działalność w ramach strefy wolnego handlu, w której nie wymaga się licencji na podstawie wspomnianej ustawy. Niesłuszne jest zatem twierdzenie, że wszystkie przedsiębiorstwa przemysłowe w ZEA prowadzą działalność na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. Nie dowiedziono, że przypisanie do tego programu ma charakter automatyczny, argument ten zostaje zatem odrzucony.

| (86) | Obie strony argumentowały, że wymogi przewidziane w ustawie są po prostu niezbędnymi warunkami wstępnymi rozpoczęcia funkcjonowania jakiegokolwiek projektu przemysłowego w ZEA, a nie warunkami otrzymania zwolnienia z cła, w związku z czym analiza art. 12, 13 i 21 ustawy federalnej nr 1, przeprowadzona przez Komisję w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, jest błędna. Rząd ZEA stwierdził także, że w przypadku art. 13 w arabskiej wersji ustawy termin „rozpatrzyć” nie ma charakteru obowiązkowego. Rząd ZEA argumentował również, że art. 11 i 12 wspomnianej ustawy nigdy nie były stosowane w praktyce, gdyż nigdy nie został powołany Komitet Techniczny odpowiedzialny za formułowanie zaleceń dla Ministra dotyczących wniosków. Przekazano także informację, że rola Departamentu ds. Rozwoju Przemysłu jest określona w podręczniku użytkownika elektronicznego systemu obsługi przemysłu, wydanym przez Ministerstwo, jak wskazano w motywie 173 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(86)

Obie strony argumentowały, że wymogi przewidziane w ustawie są po prostu niezbędnymi warunkami wstępnymi rozpoczęcia funkcjonowania jakiegokolwiek projektu przemysłowego w ZEA, a nie warunkami otrzymania zwolnienia z cła, w związku z czym analiza art. 12, 13 i 21 ustawy federalnej nr 1, przeprowadzona przez Komisję w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, jest błędna. Rząd ZEA stwierdził także, że w przypadku art. 13 w arabskiej wersji ustawy termin „rozpatrzyć” nie ma charakteru obowiązkowego. Rząd ZEA argumentował również, że art. 11 i 12 wspomnianej ustawy nigdy nie były stosowane w praktyce, gdyż nigdy nie został powołany Komitet Techniczny odpowiedzialny za formułowanie zaleceń dla Ministra dotyczących wniosków. Przekazano także informację, że rola Departamentu ds. Rozwoju Przemysłu jest określona w podręczniku użytkownika elektronicznego systemu obsługi przemysłu, wydanym przez Ministerstwo, jak wskazano w motywie 173 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (87) | Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Należy zauważyć, że art. 13 i 21 ustawy są częścią stopniowego procesu przewidzianego w analizie licencji przemysłowej na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. W odniesieniu do art. 11 i 12 należy zauważyć, że przepisy te określają role i zadania różnych organów władz państwowych wydających licencję przemysłową na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. Fakt, że dany organ nigdy nie został powołany, mimo że jest przewidziany przez ustawę, zgodnie z którą odpowiada on za: (i) ocenę wkładu Departamentu ds. Rozwoju Przemysłu i (ii) zalecanie Ministrowi przyjęcia lub odrzucenia wniosków, potwierdza, że w praktyce nie są stosowane przepisy, na podstawie których działa organ przyznający subsydia, nie ma więc pewności prawnej co do sposobu ich udzielania. Ponadto argument rządu ZEA dotyczący Komitetu Technicznego jest w istocie sprzeczny z poprzednio przekazanymi informacjami, według których Minister zwracał się do tego Komitetu z prośbą o uwagi w sprawie ewentualnej zmiany ustawy. W kwestii definicji słowa „rozpatrzyć” w art. 13 ustawy federalnej należy zauważyć, że w trakcie dochodzenia rząd ZEA przedstawił wyłącznie angielską wersję tego aktu. Dopiero po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zgłoszono występowanie ewentualnych różnic między definicjami w angielskiej i arabskiej wersji językowej. Fakt, że dwie wersje tekstu budzą wątpliwości co do niektórych kryteriów kwalifikowalności po raz kolejny wskazuje na niejasność prawa dotyczącego kryteriów i warunków kwalifikowalności do otrzymania subsydium. Jeśli chodzi o rolę Departamentu Rozwoju Przemysłu, należy zauważyć, że nie przedstawiono nowych informacji, które mogłyby podważyć ustalenia dochodzenia. |
| --- | --- |

(87)

Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Należy zauważyć, że art. 13 i 21 ustawy są częścią stopniowego procesu przewidzianego w analizie licencji przemysłowej na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. W odniesieniu do art. 11 i 12 należy zauważyć, że przepisy te określają role i zadania różnych organów władz państwowych wydających licencję przemysłową na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. Fakt, że dany organ nigdy nie został powołany, mimo że jest przewidziany przez ustawę, zgodnie z którą odpowiada on za: (i) ocenę wkładu Departamentu ds. Rozwoju Przemysłu i (ii) zalecanie Ministrowi przyjęcia lub odrzucenia wniosków, potwierdza, że w praktyce nie są stosowane przepisy, na podstawie których działa organ przyznający subsydia, nie ma więc pewności prawnej co do sposobu ich udzielania. Ponadto argument rządu ZEA dotyczący Komitetu Technicznego jest w istocie sprzeczny z poprzednio przekazanymi informacjami, według których Minister zwracał się do tego Komitetu z prośbą o uwagi w sprawie ewentualnej zmiany ustawy. W kwestii definicji słowa „rozpatrzyć” w art. 13 ustawy federalnej należy zauważyć, że w trakcie dochodzenia rząd ZEA przedstawił wyłącznie angielską wersję tego aktu. Dopiero po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zgłoszono występowanie ewentualnych różnic między definicjami w angielskiej i arabskiej wersji językowej. Fakt, że dwie wersje tekstu budzą wątpliwości co do niektórych kryteriów kwalifikowalności po raz kolejny wskazuje na niejasność prawa dotyczącego kryteriów i warunków kwalifikowalności do otrzymania subsydium. Jeśli chodzi o rolę Departamentu Rozwoju Przemysłu, należy zauważyć, że nie przedstawiono nowych informacji, które mogłyby podważyć ustalenia dochodzenia.

| (88) | Rząd ZEA poinformował, że według jego statystyk przemysłu na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. zostało zarejestrowanych ponad 4 000 przedsiębiorstw przemysłowych. Obie strony twierdziły, że Komisja nie przedstawiła dowodów na to, że władze ZEA uznaniowo przyjmują lub odrzucają wnioski o objęcie programem. |
| --- | --- |

(88)

Rząd ZEA poinformował, że według jego statystyk przemysłu na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. zostało zarejestrowanych ponad 4 000 przedsiębiorstw przemysłowych. Obie strony twierdziły, że Komisja nie przedstawiła dowodów na to, że władze ZEA uznaniowo przyjmują lub odrzucają wnioski o objęcie programem.

| (89) | Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Należy zauważyć, że w dochodzeniu ustalono, że przyznawanie licencji przemysłowej na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. nie jest automatyczne, a zasady dotyczące procesu przyznawania licencji, rządzące wyborem beneficjentów subsydium, nie są obiektywne. Biorąc pod uwagę fakt, że program został uznany za szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, rząd ZEA powinien był udowodnić, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, swoje stwierdzenie, iż przyjęte zostały wnioski wszystkich stron, które ubiegały się o licencję przemysłową na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. od momentu przyjęcia tej ustawy. Nie przedstawiono takich możliwych do zweryfikowania informacji. |
| --- | --- |

(89)

Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Należy zauważyć, że w dochodzeniu ustalono, że przyznawanie licencji przemysłowej na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. nie jest automatyczne, a zasady dotyczące procesu przyznawania licencji, rządzące wyborem beneficjentów subsydium, nie są obiektywne. Biorąc pod uwagę fakt, że program został uznany za szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego, rząd ZEA powinien był udowodnić, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, swoje stwierdzenie, iż przyjęte zostały wnioski wszystkich stron, które ubiegały się o licencję przemysłową na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. od momentu przyjęcia tej ustawy. Nie przedstawiono takich możliwych do zweryfikowania informacji.

| (90) | Obie strony twierdziły, że wszystkie przedsiębiorstwa przemysłowe w ZEA otrzymują zwolnienia z ceł na potrzeby ich produkcji. Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że w poświęconym ZEA przeglądzie polityki handlowej WTO opublikowanym w 2006 r. przeanalizowano ustawę federalną nr 1 z 1979 r. i ustalono, że zwolnienia z ceł przyznawane są wszystkim koncernom przemysłowym. Argumentowano również, że kontrola systemu licencji przemysłowych jest przeprowadzana corocznie, przedsiębiorstwa objęte programem sprawozdają przywiezione bezcłowo materiały, a władze odrzucają bezcłowy przywóz, jeśli dane towary nie są związane z produkcją. |
| --- | --- |

(90)

Obie strony twierdziły, że wszystkie przedsiębiorstwa przemysłowe w ZEA otrzymują zwolnienia z ceł na potrzeby ich produkcji. Współpracujący producent eksportujący twierdził także, że w poświęconym ZEA przeglądzie polityki handlowej WTO opublikowanym w 2006 r. przeanalizowano ustawę federalną nr 1 z 1979 r. i ustalono, że zwolnienia z ceł przyznawane są wszystkim koncernom przemysłowym. Argumentowano również, że kontrola systemu licencji przemysłowych jest przeprowadzana corocznie, przedsiębiorstwa objęte programem sprawozdają przywiezione bezcłowo materiały, a władze odrzucają bezcłowy przywóz, jeśli dane towary nie są związane z produkcją.

| (91) | Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Należy zauważyć, że zwolnienia z ceł są przyznawane przedsiębiorstwom korzystającym z programu na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r., a zwykła stawka cła na surowce nie wynosi zero. Współpracujący producent eksportujący nie wykazał, by ogólne stwierdzenie zawarte w dokumencie z przeglądu polityki handlowej WTO było bardziej precyzyjne niż szczegółowa analiza, oparta na wizycie weryfikacyjnej, przedstawiona w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych konkretnie w odniesieniu do praktycznego wdrażania ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. i kwalifikowalności do objęcia jej przepisami. Co więcej, w dochodzeniu ustalono, że władze zarządzają przywozem bezcłowych materiałów w ramach programu w sposób dyskryminacyjny. Nie ma bowiem żadnych zasad dotyczących sposobu przyjmowania lub odrzucania wniosków o dopuszczenie do bezcłowego przywozu, a wobec braku skutecznego systemu weryfikacji zarządzania systemem nie jest jasne, dlaczego jeden podmiot może w pewnym momencie otrzymać zezwolenie na bezcłowy przywóz, podczas gdy w innym momencie może spotkać się odmową przyznania takiego zezwolenia. W rzeczywistości taka była sytuacja współpracującego producenta eksportującego, który od czasu do czasu był wzywany do zapłacenia cła bez żadnego uzasadnienia ze strony władz przyznających licencję. Obie strony nie przedstawiły zatem żadnych dowodów potwierdzających ich argumenty dotyczące zarządzania systemem i zezwalania na bezcłowy przywóz. |
| --- | --- |

(91)

Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. Należy zauważyć, że zwolnienia z ceł są przyznawane przedsiębiorstwom korzystającym z programu na podstawie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r., a zwykła stawka cła na surowce nie wynosi zero. Współpracujący producent eksportujący nie wykazał, by ogólne stwierdzenie zawarte w dokumencie z przeglądu polityki handlowej WTO było bardziej precyzyjne niż szczegółowa analiza, oparta na wizycie weryfikacyjnej, przedstawiona w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych konkretnie w odniesieniu do praktycznego wdrażania ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. i kwalifikowalności do objęcia jej przepisami. Co więcej, w dochodzeniu ustalono, że władze zarządzają przywozem bezcłowych materiałów w ramach programu w sposób dyskryminacyjny. Nie ma bowiem żadnych zasad dotyczących sposobu przyjmowania lub odrzucania wniosków o dopuszczenie do bezcłowego przywozu, a wobec braku skutecznego systemu weryfikacji zarządzania systemem nie jest jasne, dlaczego jeden podmiot może w pewnym momencie otrzymać zezwolenie na bezcłowy przywóz, podczas gdy w innym momencie może spotkać się odmową przyznania takiego zezwolenia. W rzeczywistości taka była sytuacja współpracującego producenta eksportującego, który od czasu do czasu był wzywany do zapłacenia cła bez żadnego uzasadnienia ze strony władz przyznających licencję. Obie strony nie przedstawiły zatem żadnych dowodów potwierdzających ich argumenty dotyczące zarządzania systemem i zezwalania na bezcłowy przywóz.

| (92) | Zgłoszono również, że program podlega obiektywnym kryteriom, mianowicie wymogowi, że zwolnienie z cła może dotyczyć tylko przywożonych towarów wykorzystywanych w produkcji prowadzonej przez przedsiębiorstwo przemysłowe. Należało odrzucić ten argument, gdyż, jak wyjaśniono powyżej w motywach 89 i 91 nie dowiedziono istnienia takich obiektywnych kryteriów. |
| --- | --- |

(92)

Zgłoszono również, że program podlega obiektywnym kryteriom, mianowicie wymogowi, że zwolnienie z cła może dotyczyć tylko przywożonych towarów wykorzystywanych w produkcji prowadzonej przez przedsiębiorstwo przemysłowe. Należało odrzucić ten argument, gdyż, jak wyjaśniono powyżej w motywach 89 i 91 nie dowiedziono istnienia takich obiektywnych kryteriów.

| (93) | Rząd ZEA stwierdził, że ustawa federalna nr 1 z 1979 r. jest obecnie zmieniona, i że informacja na ten temat została przekazana Komisji. Argumentowano także, że Komisja nie uwzględniła informacji i dokumentów przekazanych przez rząd ZEA ani nie przedstawiła argumentów i dowodów potwierdzających stan faktyczny i prawny, na których oparła swoje wnioski. |
| --- | --- |

(93)

Rząd ZEA stwierdził, że ustawa federalna nr 1 z 1979 r. jest obecnie zmieniona, i że informacja na ten temat została przekazana Komisji. Argumentowano także, że Komisja nie uwzględniła informacji i dokumentów przekazanych przez rząd ZEA ani nie przedstawiła argumentów i dowodów potwierdzających stan faktyczny i prawny, na których oparła swoje wnioski.

| (94) | Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że Komisja poddała szczegółowej ocenie i analizie wszystkie informacje przekazane przez strony. Jeśli chodzi o zmianę ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. należy zauważyć, że tekst przekazany przez rząd ZEA jest wewnętrznym projektem Ministerstwa Finansów i Przemysłu i jako taki nie ma mocy prawnej. Organ prowadzący dochodzenie jest zobowiązany do analizowania obowiązujących przepisów prawnych i sposobu ich wdrażania, a nie niewiążących projektów, które nie zostały zatwierdzone przez władze administracyjne i ustawodawcze ZEA i nie zostały jeszcze przyjęte. Co więcej, fakt, że rząd ZEA pracuje obecnie nad ewentualną zmianą ustawy federalnej nr 1 z 1979 r., potwierdza, iż władze zdały sobie sprawę, jak stwierdził rząd ZEA, z potrzeby usunięcia niezgodności z Porozumieniem WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. |
| --- | --- |

(94)

Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że Komisja poddała szczegółowej ocenie i analizie wszystkie informacje przekazane przez strony. Jeśli chodzi o zmianę ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. należy zauważyć, że tekst przekazany przez rząd ZEA jest wewnętrznym projektem Ministerstwa Finansów i Przemysłu i jako taki nie ma mocy prawnej. Organ prowadzący dochodzenie jest zobowiązany do analizowania obowiązujących przepisów prawnych i sposobu ich wdrażania, a nie niewiążących projektów, które nie zostały zatwierdzone przez władze administracyjne i ustawodawcze ZEA i nie zostały jeszcze przyjęte. Co więcej, fakt, że rząd ZEA pracuje obecnie nad ewentualną zmianą ustawy federalnej nr 1 z 1979 r., potwierdza, iż władze zdały sobie sprawę, jak stwierdził rząd ZEA, z potrzeby usunięcia niezgodności z Porozumieniem WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.

| (95) | Mając na uwadze powyższe informacje, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 166 – 183 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(95)

Mając na uwadze powyższe informacje, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 166 – 183 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

(II)   Strefa wolnego handlu (SWH)

| (96) | Obie strony stwierdziły, że wszystkie przedsiębiorstwa w ZEA mają prawo do bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych. |
| --- | --- |

(96)

Obie strony stwierdziły, że wszystkie przedsiębiorstwa w ZEA mają prawo do bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych.

| (97) | W tym względzie należy przypomnieć, że w dochodzeniu ustalono, że przedsiębiorstwa mające siedzibę w SWH mają prawo do bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych. Fakt, że jedna strona może korzystać z tego samego przywileju w ramach innego programu (mianowicie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r.) nie pociąga za sobą uznania danego subsydium za niebędącego podstawą środków wyrównawczych. Ponadto strony nie przekazały żadnych dowodów faktycznych obalających ustalenia dochodzenia dotyczące SWH. Biorąc powyższe pod uwagę, należy odrzucić odnośny argument. |
| --- | --- |

(97)

W tym względzie należy przypomnieć, że w dochodzeniu ustalono, że przedsiębiorstwa mające siedzibę w SWH mają prawo do bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych. Fakt, że jedna strona może korzystać z tego samego przywileju w ramach innego programu (mianowicie ustawy federalnej nr 1 z 1979 r.) nie pociąga za sobą uznania danego subsydium za niebędącego podstawą środków wyrównawczych. Ponadto strony nie przekazały żadnych dowodów faktycznych obalających ustalenia dochodzenia dotyczące SWH. Biorąc powyższe pod uwagę, należy odrzucić odnośny argument.

| (98) | Mając na uwadze powyższe informacje, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 184–199 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(98)

Mając na uwadze powyższe informacje, ustalenia dotyczące tego programu wskazane w motywach 184–199 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

3.3.3.   Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych

| (99) | Biorąc powyższe pod uwagę, ostateczna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do jedynego współpracującego producenta eksportującego ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich wynosi 5,13 %. |
| --- | --- |

(99)

Biorąc powyższe pod uwagę, ostateczna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do jedynego współpracującego producenta eksportującego ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich wynosi 5,13 %.

3.4.   Uwagi dotyczące ostatecznych ustaleń

| (100) | Należy przypomnieć, że wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość zgłoszenia uwag i przedstawienia swoich stanowisk związanych z ostatecznymi ustaleniami. Ich uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach wzięte pod uwagę, lecz nie dały one podstawy do zmiany powyższych ustaleń. |
| --- | --- |

(100)

Należy przypomnieć, że wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość zgłoszenia uwag i przedstawienia swoich stanowisk związanych z ostatecznymi ustaleniami. Ich uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach wzięte pod uwagę, lecz nie dały one podstawy do zmiany powyższych ustaleń.

| (101) | Irański współpracujący producent eksportujący ponownie przedstawił swoją analizę stanu faktycznego sprawy, ale nie przekazał żadnych nowych rozstrzygających dowodów, które podważyłyby ustalenia dochodzenia. |
| --- | --- |

(101)

Irański współpracujący producent eksportujący ponownie przedstawił swoją analizę stanu faktycznego sprawy, ale nie przekazał żadnych nowych rozstrzygających dowodów, które podważyłyby ustalenia dochodzenia.

| (102) | Rząd Pakistanu wyraził niezadowolenie z odrzucenia jego zobowiązania dotyczącego programu celnej strefy produkcyjnej i powtórzył swoje uwagi dotyczące programu długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej i ostatecznego systemu podatkowego. Przekazał także nową decyzję Federalnej Rady ds. Dochodów z dnia 27 lipca 2010 r. ustalającą cło na przywóz PTA (surowca używanego do produkcji PET) w wysokości 3 % i stwierdził, że zgodnie z prawem instytucje powinny ponownie obliczyć margines subsydium określony dla programu celnej strefy produkcyjnej. Argument ten musiał zostać odrzucony, bowiem nic nie wskazuje na to, by subsydium przestało istnieć. Zdaniem rządu Pakistanu subsydium zostało ograniczone. Jednakże przepisy dotyczące celnej strefy produkcyjnej zezwalają na wykorzystanie składnika procesu produkcji przez co najmniej dwa lata od chwili przywozu. Oznacza to, że materiały przywiezione do lipca 2010 r. (kiedy stawka cła wynosiła 7,5 %) mogą być wykorzystane do lipca 2012 r. Instytucje ustaliły kwotę subsydium na podstawie danych dotyczących OD, a zgodnie z zasadami programu poprzednio obowiązujące stawki celne mogą wywierać skutki jeszcze do 2012 r. W momencie nałożenia ostatecznego cła wyraźnie występuje zatem subsydiowanie. Ponadto cło jest tylko jednym z elementów wszystkich danych i, jak wykazano wyżej w motywach 43–53, gdyby stawka cła była niższa, wielkość przywozu mogłaby być większa. |
| --- | --- |

(102)

Rząd Pakistanu wyraził niezadowolenie z odrzucenia jego zobowiązania dotyczącego programu celnej strefy produkcyjnej i powtórzył swoje uwagi dotyczące programu długoterminowego finansowania wywozu o stałej stopie procentowej i ostatecznego systemu podatkowego. Przekazał także nową decyzję Federalnej Rady ds. Dochodów z dnia 27 lipca 2010 r. ustalającą cło na przywóz PTA (surowca używanego do produkcji PET) w wysokości 3 % i stwierdził, że zgodnie z prawem instytucje powinny ponownie obliczyć margines subsydium określony dla programu celnej strefy produkcyjnej. Argument ten musiał zostać odrzucony, bowiem nic nie wskazuje na to, by subsydium przestało istnieć. Zdaniem rządu Pakistanu subsydium zostało ograniczone. Jednakże przepisy dotyczące celnej strefy produkcyjnej zezwalają na wykorzystanie składnika procesu produkcji przez co najmniej dwa lata od chwili przywozu. Oznacza to, że materiały przywiezione do lipca 2010 r. (kiedy stawka cła wynosiła 7,5 %) mogą być wykorzystane do lipca 2012 r. Instytucje ustaliły kwotę subsydium na podstawie danych dotyczących OD, a zgodnie z zasadami programu poprzednio obowiązujące stawki celne mogą wywierać skutki jeszcze do 2012 r. W momencie nałożenia ostatecznego cła wyraźnie występuje zatem subsydiowanie. Ponadto cło jest tylko jednym z elementów wszystkich danych i, jak wykazano wyżej w motywach 43–53, gdyby stawka cła była niższa, wielkość przywozu mogłaby być większa.

| (103) | Pakistański współpracujący producent eksportujący nie zgodził się z analizą dotyczącą ostatecznego systemu podatkowego, ale przekazane przez niego informacje nie wpłynęły na ustalenia dochodzenia. Poinformował także o istnieniu możliwych do zweryfikowania dowodach przedstawiających dokładny obraz jego zobowiązań w zakresie podatku dochodowego i przekazał dokumentację mającą wykazać błędność ustaleń Komisji. W tej kwestii należy zauważyć, że przekazane informacje nie są rozstrzygające i nie można ich zweryfikować, a zatem nie można wziąć ich pod uwagę. |
| --- | --- |

(103)

Pakistański współpracujący producent eksportujący nie zgodził się z analizą dotyczącą ostatecznego systemu podatkowego, ale przekazane przez niego informacje nie wpłynęły na ustalenia dochodzenia. Poinformował także o istnieniu możliwych do zweryfikowania dowodach przedstawiających dokładny obraz jego zobowiązań w zakresie podatku dochodowego i przekazał dokumentację mającą wykazać błędność ustaleń Komisji. W tej kwestii należy zauważyć, że przekazane informacje nie są rozstrzygające i nie można ich zweryfikować, a zatem nie można wziąć ich pod uwagę.

| (104) | Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich ponownie przedstawił swoją analizę stanu faktycznego sprawy i stwierdził, że instytucje oparły swoje ustalenia na niejasnej wykładni ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. i nie dostarczyły żadnych dowodów. W tym względzie należy przypomnieć, że szczególność subsydium została ustalona zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego oraz że wykładnia ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. dokonana przez instytucje była oparta na przekazanych informacjach, dowodach i danych, a także że nie stwierdzono istnienia żadnych rozstrzygających dowodów, które mogłyby zmienić ustalenia dochodzenia. Rząd ZEA wyjaśnił, że proces zmiany ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. jest zaawansowany, i że wkroczył właśnie w ostatni etap przed ogłoszeniem aktu. W tej kwestii należy zauważyć, że Komisja z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez ZEA prace nad zmianą odpowiednich przepisów prawnych, lecz wymienione wyżej postępy procesu legislacyjnego nie mają wpływu na ustalenia dochodzenia, nie ma bowiem jasnego harmonogramu zakończenia tego procesu i przyjęcia nowej ustawy. |
| --- | --- |

(104)

Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich ponownie przedstawił swoją analizę stanu faktycznego sprawy i stwierdził, że instytucje oparły swoje ustalenia na niejasnej wykładni ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. i nie dostarczyły żadnych dowodów. W tym względzie należy przypomnieć, że szczególność subsydium została ustalona zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego oraz że wykładnia ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. dokonana przez instytucje była oparta na przekazanych informacjach, dowodach i danych, a także że nie stwierdzono istnienia żadnych rozstrzygających dowodów, które mogłyby zmienić ustalenia dochodzenia. Rząd ZEA wyjaśnił, że proces zmiany ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. jest zaawansowany, i że wkroczył właśnie w ostatni etap przed ogłoszeniem aktu. W tej kwestii należy zauważyć, że Komisja z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez ZEA prace nad zmianą odpowiednich przepisów prawnych, lecz wymienione wyżej postępy procesu legislacyjnego nie mają wpływu na ustalenia dochodzenia, nie ma bowiem jasnego harmonogramu zakończenia tego procesu i przyjęcia nowej ustawy.

| (105) | Współpracujący producent eksportujący z ZEA powtórzył swoje argumenty dotyczące ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. Stwierdził także, że w wyliczeniu marginesu subsydiowania występują błędy. Argumentowano, że po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo zdało sobie sprawę, że dostawy surowców z Arabii Saudyjskiej nie są obciążone cłem, gdyż ZEA i Arabia Saudyjska należą do unii celnej Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej, oraz dostarczono dokumentację w tym zakresie. Odnosząc się do tego argumentu, należy zauważyć, że uwagi te stanowią zupełnie nową informację, która powinna była zostać przedstawiona w odpowiedzi na pytania kwestionariusza lub najpóźniej podczas wizyty weryfikacyjnej, tak by Komisja mogła sprawdzić prawdziwość tych stwierdzeń. Przekazane dane nie mogą być zweryfikowane na tak późnym etapie dochodzenia. Ponadto nie ma rozstrzygających dowodów na potwierdzenie tych argumentów. Stwierdzono także, że korzyść powinna zostać obliczona na podstawie surowców zużytych podczas OD, a nie na podstawie nabytych surowców. W tym względzie należy zauważyć, że podział na zużyte i nabyte surowce jest nieistotny dla sprawy, gdyż środkami wyrównawczymi obejmuje się łączną kwotę przypisaną do OD, jak wyjaśniono powyżej w motywach 84–95. |
| --- | --- |

(105)

Współpracujący producent eksportujący z ZEA powtórzył swoje argumenty dotyczące ustawy federalnej nr 1 z 1979 r. Stwierdził także, że w wyliczeniu marginesu subsydiowania występują błędy. Argumentowano, że po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo zdało sobie sprawę, że dostawy surowców z Arabii Saudyjskiej nie są obciążone cłem, gdyż ZEA i Arabia Saudyjska należą do unii celnej Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej, oraz dostarczono dokumentację w tym zakresie. Odnosząc się do tego argumentu, należy zauważyć, że uwagi te stanowią zupełnie nową informację, która powinna była zostać przedstawiona w odpowiedzi na pytania kwestionariusza lub najpóźniej podczas wizyty weryfikacyjnej, tak by Komisja mogła sprawdzić prawdziwość tych stwierdzeń. Przekazane dane nie mogą być zweryfikowane na tak późnym etapie dochodzenia. Ponadto nie ma rozstrzygających dowodów na potwierdzenie tych argumentów. Stwierdzono także, że korzyść powinna zostać obliczona na podstawie surowców zużytych podczas OD, a nie na podstawie nabytych surowców. W tym względzie należy zauważyć, że podział na zużyte i nabyte surowce jest nieistotny dla sprawy, gdyż środkami wyrównawczymi obejmuje się łączną kwotę przypisaną do OD, jak wyjaśniono powyżej w motywach 84–95.

4.   SZKODA

4.1.   Produkcja unijna, przemysł unijny i konsumpcja unijna

| (106) | Nie wpłynęły żadne uwagi dotyczące produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji unijnej. W związku z tym motywy 201–206 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(106)

Nie wpłynęły żadne uwagi dotyczące produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji unijnej. W związku z tym motywy 201–206 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

4.2.   Przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie

| (107) | Nie wpłynęły żadne uwagi dotyczące oceny łącznej skutków przywozu objętego postępowaniem, wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie oraz ich odpowiednich udziałów w rynku. W związku z tym motywy 207–213 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(107)

Nie wpłynęły żadne uwagi dotyczące oceny łącznej skutków przywozu objętego postępowaniem, wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie oraz ich odpowiednich udziałów w rynku. W związku z tym motywy 207–213 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

| (108) | Biorąc pod uwagę, że, jak wspomniano wyżej w motywie 20, zdecydowano o podziale produktu objętego dochodzeniem na kilka rodzajów produktu, dokonano nowego obliczenia podcięcia cenowego, uwzględniającego tę zmianę. |
| --- | --- |

(108)

Biorąc pod uwagę, że, jak wspomniano wyżej w motywie 20, zdecydowano o podziale produktu objętego dochodzeniem na kilka rodzajów produktu, dokonano nowego obliczenia podcięcia cenowego, uwzględniającego tę zmianę.

| (109) | Do celów analizy podcięcia cenowego średnie ważone ceny sprzedaży przemysłu unijnego dla klientów niepowiązanych na rynku unijnym dla poszczególnych rodzajów produktu, dostosowane do poziomu ex-works, porównano z odpowiednimi średnimi ważonymi cenami importowymi w przywozie z państw, których dotyczy postępowanie, dla pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, określonymi na podstawie CIF z odpowiednią korektą uwzględniającą koszty ponoszone po przywozie oraz różnice w poziomie handlu. |
| --- | --- |

(109)

Do celów analizy podcięcia cenowego średnie ważone ceny sprzedaży przemysłu unijnego dla klientów niepowiązanych na rynku unijnym dla poszczególnych rodzajów produktu, dostosowane do poziomu ex-works, porównano z odpowiednimi średnimi ważonymi cenami importowymi w przywozie z państw, których dotyczy postępowanie, dla pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, określonymi na podstawie CIF z odpowiednią korektą uwzględniającą koszty ponoszone po przywozie oraz różnice w poziomie handlu.

| (110) | Porównanie to wykazało, że w trakcie OD sprzedaż w Unii produktów będących przedmiotem przywozu subsydiowanego z ZEA doprowadziła do podcięcia cenowego w stosunku do przemysłu unijnego o 3,2 %. Sprzedaż w Unii produktów będących przedmiotem przywozu subsydiowanego z Iranu doprowadziła do podcięcia cenowego w stosunku do przemysłu unijnego o 3,0 %. Sprzedaż w Unii produktów będących przedmiotem przywozu subsydiowanego z Pakistanu doprowadziła do podcięcia cenowego w stosunku do przemysłu unijnego o 0,5 %. Średni ważony margines podcięcia cenowego państw, których dotyczy postępowanie, w trakcie OD wynosi 2,5 %. |
| --- | --- |

(110)

Porównanie to wykazało, że w trakcie OD sprzedaż w Unii produktów będących przedmiotem przywozu subsydiowanego z ZEA doprowadziła do podcięcia cenowego w stosunku do przemysłu unijnego o 3,2 %. Sprzedaż w Unii produktów będących przedmiotem przywozu subsydiowanego z Iranu doprowadziła do podcięcia cenowego w stosunku do przemysłu unijnego o 3,0 %. Sprzedaż w Unii produktów będących przedmiotem przywozu subsydiowanego z Pakistanu doprowadziła do podcięcia cenowego w stosunku do przemysłu unijnego o 0,5 %. Średni ważony margines podcięcia cenowego państw, których dotyczy postępowanie, w trakcie OD wynosi 2,5 %.

| (111) | Irański eksporter stwierdził, że ten margines szkody był zawyżony, gdyż z powodu błędnego wyliczenia wysokości dostosowania dotyczącego poziomu handlu zaniżono średnią ważoną jednostkową cenę sprzedaży. W tej kwestii należy zauważyć, że wysokość dostosowania dotyczącego poziomu handlu, przyjęta w tymczasowym wyliczeniu, była stałą kwotą na tonę, równą prowizji pobieranej przez współpracującego agenta importującego i wynoszącą około 1 % średniej ceny CIF. Jako że nie zaproponowano żadnego alternatywnego wyliczenia poziomu dostosowania dotyczącego poziomu handlu i nie są dostępne żadne inne informacje dotyczące takiego dostosowania, argument ten zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

(111)

Irański eksporter stwierdził, że ten margines szkody był zawyżony, gdyż z powodu błędnego wyliczenia wysokości dostosowania dotyczącego poziomu handlu zaniżono średnią ważoną jednostkową cenę sprzedaży. W tej kwestii należy zauważyć, że wysokość dostosowania dotyczącego poziomu handlu, przyjęta w tymczasowym wyliczeniu, była stałą kwotą na tonę, równą prowizji pobieranej przez współpracującego agenta importującego i wynoszącą około 1 % średniej ceny CIF. Jako że nie zaproponowano żadnego alternatywnego wyliczenia poziomu dostosowania dotyczącego poziomu handlu i nie są dostępne żadne inne informacje dotyczące takiego dostosowania, argument ten zostaje odrzucony.

| (112) | Ta sama strona twierdziła także, że stopa 2 % przyjęta do wyliczenia kosztów ponoszonych po przywozie wydaje się zaniżona. |
| --- | --- |

(112)

Ta sama strona twierdziła także, że stopa 2 % przyjęta do wyliczenia kosztów ponoszonych po przywozie wydaje się zaniżona.

| (113) | W tym względzie należy powtórzyć, że żaden importer nie współpracował w niniejszym dochodzeniu, weryfikacja kosztów ponoszonych po przywozie nie była więc możliwa. Wobec braku innych dostępnych informacji zastosowano zatem stopę przyjętą w poprzednim postępowaniu. |
| --- | --- |

(113)

W tym względzie należy powtórzyć, że żaden importer nie współpracował w niniejszym dochodzeniu, weryfikacja kosztów ponoszonych po przywozie nie była więc możliwa. Wobec braku innych dostępnych informacji zastosowano zatem stopę przyjętą w poprzednim postępowaniu.

4.3.   Sytuacja przemysłu unijnego

| (114) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że nie występuje szkoda, gdyż próba została źle dobrana, w związku z czym nie można było ekstrapolować uzyskanych wyników na cały przemysł unijny. Stwierdzono, że skoro jedno przedsiębiorstwo (nieobjęte próbą) wskazało, że wykorzystuje 100 % swoich mocy produkcyjnych, jest to wyraźna oznaka braku szkody. Należy zauważyć, że przekazana informacja jest fragmentem oświadczenia przedsiębiorstwa skierowanego do władz giełdy papierów wartościowych w państwie trzecim i nie została zweryfikowana. Ponadto informacja ta nie przystaje do innych informacji w dokumentacji sprawy. W każdym razie wykorzystanie mocy produkcyjnych przez tylko jednego producenta unijnego nie może zmienić ustaleń w sprawie szkody dotyczącej producentów unijnych objętych próbą ani innych producentów unijnych. |
| --- | --- |

(114)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że nie występuje szkoda, gdyż próba została źle dobrana, w związku z czym nie można było ekstrapolować uzyskanych wyników na cały przemysł unijny. Stwierdzono, że skoro jedno przedsiębiorstwo (nieobjęte próbą) wskazało, że wykorzystuje 100 % swoich mocy produkcyjnych, jest to wyraźna oznaka braku szkody. Należy zauważyć, że przekazana informacja jest fragmentem oświadczenia przedsiębiorstwa skierowanego do władz giełdy papierów wartościowych w państwie trzecim i nie została zweryfikowana. Ponadto informacja ta nie przystaje do innych informacji w dokumentacji sprawy. W każdym razie wykorzystanie mocy produkcyjnych przez tylko jednego producenta unijnego nie może zmienić ustaleń w sprawie szkody dotyczącej producentów unijnych objętych próbą ani innych producentów unijnych.

| (115) | Wobec braku innych argumentów i uwag, motywy 218–237 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(115)

Wobec braku innych argumentów i uwag, motywy 218–237 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

4.4.   Wnioski dotyczące szkody

| (116) | Wobec braku konkretnych uwag na ten temat, wnioski na temat szkody wskazane w motywach 238–240 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(116)

Wobec braku konkretnych uwag na ten temat, wnioski na temat szkody wskazane w motywach 238–240 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1.   Wpływ subsydiowanego przywozu

| (117) | Wobec braku konkretnych uwag motywy 241–245 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(117)

Wobec braku konkretnych uwag motywy 241–245 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

5.2.   Wpływ innych czynników

| (118) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakakolwiek stwierdzona szkoda nie jest spowodowana subsydiowanym przywozem, gdyż niskie ceny PET w UE odzwierciedlają światowy cykl tej branży i że w okresie od września 2008 r. do czerwca 2009 r. ceny PET w UE podążały za niskimi cenami ropy naftowej. W tej kwestii należy przyznać, że ceny PET zależą w pewnym zakresie od cen ropy naftowej, gdyż pochodne ropy są głównym surowcem do produkcji PET. Jednakże ceny ropy nie były niskie podczas całego OD, lecz bardzo zmienne, począwszy od znacznej obniżki do stopniowego wzrostu. Ta zmienność światowych cen ropy nie wyjaśnia subsydiowania przywozu PET i wynikającego stąd podcięcia cen producentów unijnych. Właśnie to podcięcie, możliwe za sprawą otrzymywanych subsydiów, obniżyło ceny przemysłu unijnego, zmuszając producentów unijnych do sprzedaży ze stratą, by nie stracić klientów. |
| --- | --- |

(118)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakakolwiek stwierdzona szkoda nie jest spowodowana subsydiowanym przywozem, gdyż niskie ceny PET w UE odzwierciedlają światowy cykl tej branży i że w okresie od września 2008 r. do czerwca 2009 r. ceny PET w UE podążały za niskimi cenami ropy naftowej. W tej kwestii należy przyznać, że ceny PET zależą w pewnym zakresie od cen ropy naftowej, gdyż pochodne ropy są głównym surowcem do produkcji PET. Jednakże ceny ropy nie były niskie podczas całego OD, lecz bardzo zmienne, począwszy od znacznej obniżki do stopniowego wzrostu. Ta zmienność światowych cen ropy nie wyjaśnia subsydiowania przywozu PET i wynikającego stąd podcięcia cen producentów unijnych. Właśnie to podcięcie, możliwe za sprawą otrzymywanych subsydiów, obniżyło ceny przemysłu unijnego, zmuszając producentów unijnych do sprzedaży ze stratą, by nie stracić klientów.

| (119) | Irański eksporter twierdził, że problemy finansowe i techniczne niektórych producentów unijnych nie zostały właściwie oddzielone od analizy szkody, zostały natomiast błędnie powiązane z irańskim przywozem, ponieważ wszedł on na rynek dopiero po 2006 r. W tym względzie należy zauważyć, że przywóz z Iranu występował już w 2006 i 2007 r. w ilościach poniżej 1 % udziału w rynku. Od 2008 r. ilości te przekraczały 1 % i ich niskie ceny przyczyniały się do tłumienia cen w UE. Ponadto w tym przypadku spełnione były warunki oceny łącznej, więc wpływ subsydiowanego przywozu z wszystkich państw, których dotyczy postępowanie, mógł być oceniany łącznie. Co więcej, tylko jedno z przedsiębiorstw wymienionych przez irańskiego eksportera było objęte próbą, a problemy techniczne tego producenta unijnego, które trwały tylko od września do połowy października 2008 r., nie wpłynęły znacząco na ogólny obraz szkody. |
| --- | --- |

(119)

Irański eksporter twierdził, że problemy finansowe i techniczne niektórych producentów unijnych nie zostały właściwie oddzielone od analizy szkody, zostały natomiast błędnie powiązane z irańskim przywozem, ponieważ wszedł on na rynek dopiero po 2006 r. W tym względzie należy zauważyć, że przywóz z Iranu występował już w 2006 i 2007 r. w ilościach poniżej 1 % udziału w rynku. Od 2008 r. ilości te przekraczały 1 % i ich niskie ceny przyczyniały się do tłumienia cen w UE. Ponadto w tym przypadku spełnione były warunki oceny łącznej, więc wpływ subsydiowanego przywozu z wszystkich państw, których dotyczy postępowanie, mógł być oceniany łącznie. Co więcej, tylko jedno z przedsiębiorstw wymienionych przez irańskiego eksportera było objęte próbą, a problemy techniczne tego producenta unijnego, które trwały tylko od września do połowy października 2008 r., nie wpłynęły znacząco na ogólny obraz szkody.

| (120) | Ta sama strona powtórzyła, że jeśli zostanie stwierdzona jakakolwiek szkoda, była ona powiązana ze zmniejszeniem popytu, w szczególności w OD, w czasie którego miał miejsce światowy kryzys finansowy i gospodarczy. Strona ta jednak nie obaliła argumentów podanych w motywach 254–256 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych: pogorszenie się koniunktury gospodarczej, które rozpoczęło się w ostatnim kwartale 2008 r., nie mogło w żaden sposób zmniejszyć szkodliwych skutków subsydiowanego przywozu na rynek UE po niskich cenach w całym okresie badanym; mimo że spadający popyt był jednym z czynników przyczyniających się do wyrządzonej szkody, nie naruszył on związku przyczynowego. Należy także zauważyć, że w okresie zmniejszenia popytu ten subsydiowany przywóz nawet zwiększył swój udział w rynku z 7,6 % do 10,2 %, ze szkodą dla producentów unijnych. |
| --- | --- |

(120)

Ta sama strona powtórzyła, że jeśli zostanie stwierdzona jakakolwiek szkoda, była ona powiązana ze zmniejszeniem popytu, w szczególności w OD, w czasie którego miał miejsce światowy kryzys finansowy i gospodarczy. Strona ta jednak nie obaliła argumentów podanych w motywach 254–256 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych: pogorszenie się koniunktury gospodarczej, które rozpoczęło się w ostatnim kwartale 2008 r., nie mogło w żaden sposób zmniejszyć szkodliwych skutków subsydiowanego przywozu na rynek UE po niskich cenach w całym okresie badanym; mimo że spadający popyt był jednym z czynników przyczyniających się do wyrządzonej szkody, nie naruszył on związku przyczynowego. Należy także zauważyć, że w okresie zmniejszenia popytu ten subsydiowany przywóz nawet zwiększył swój udział w rynku z 7,6 % do 10,2 %, ze szkodą dla producentów unijnych.

| (121) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakakolwiek szkoda jest spowodowana brakiem inwestycji ze strony unijnych producentów PET i wynikającej z tego ich niekorzystnej sytuacji cenowej w stosunku do eksporterów. |
| --- | --- |

(121)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakakolwiek szkoda jest spowodowana brakiem inwestycji ze strony unijnych producentów PET i wynikającej z tego ich niekorzystnej sytuacji cenowej w stosunku do eksporterów.

| (122) | Należy uznać, że branża PET jest kapitałochłonna i do utrzymania konkurencyjności w średniej i długiej perspektywie niezbędny jest pewien poziom inwestycji. Przypomina się, że, jak wspomniano w motywie 237 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, niektóre z przedsiębiorstw objętych próbą poczyniły w 2006 i 2007 r. znaczne inwestycje, lecz w 2008 r. i w OD poziom inwestycji był minimalny. |
| --- | --- |

(122)

Należy uznać, że branża PET jest kapitałochłonna i do utrzymania konkurencyjności w średniej i długiej perspektywie niezbędny jest pewien poziom inwestycji. Przypomina się, że, jak wspomniano w motywie 237 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, niektóre z przedsiębiorstw objętych próbą poczyniły w 2006 i 2007 r. znaczne inwestycje, lecz w 2008 r. i w OD poziom inwestycji był minimalny.

| (123) | W tej kwestii należy zauważyć, że przy malejącej produkcji i spadającym wykorzystaniu mocy produkcyjnych w 2008 r. i w OD oraz wobec znacznego spadku udziału producentów unijnych w rynku nierozsądnym byłoby oczekiwać jakichkolwiek większych inwestycji w nowe moce produkcyjne w tym okresie. |
| --- | --- |

(123)

W tej kwestii należy zauważyć, że przy malejącej produkcji i spadającym wykorzystaniu mocy produkcyjnych w 2008 r. i w OD oraz wobec znacznego spadku udziału producentów unijnych w rynku nierozsądnym byłoby oczekiwać jakichkolwiek większych inwestycji w nowe moce produkcyjne w tym okresie.

| (124) | Należy także powtórzyć, jak wspomniano w motywach 233 i 234 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że sytuacja finansowa producentów unijnych objętych próbą była bardzo zła w całym okresie badanym i że doznali oni znacznych strat między 2006 r. a OD. W takiej sytuacji nie można było więc racjonalnie oczekiwać od producentów unijnych jakichkolwiek większych inwestycji. |
| --- | --- |

(124)

Należy także powtórzyć, jak wspomniano w motywach 233 i 234 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że sytuacja finansowa producentów unijnych objętych próbą była bardzo zła w całym okresie badanym i że doznali oni znacznych strat między 2006 r. a OD. W takiej sytuacji nie można było więc racjonalnie oczekiwać od producentów unijnych jakichkolwiek większych inwestycji.

| (125) | Stwierdza się zatem, że ograniczenie inwestycji w 2008 r. i w OD nie przyczyniło się istotnie do szkody poniesionej przez przemysł unijny, lecz raczej było jej skutkiem. |
| --- | --- |

(125)

Stwierdza się zatem, że ograniczenie inwestycji w 2008 r. i w OD nie przyczyniło się istotnie do szkody poniesionej przez przemysł unijny, lecz raczej było jej skutkiem.

5.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

| (126) | Wobec braku dalszych uwag dotyczących związku przyczynowego, motywy 246–264 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(126)

Wobec braku dalszych uwag dotyczących związku przyczynowego, motywy 246–264 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

6.   INTERES UNII

| (127) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zgłosiło się wielu przetwórców i rozlewni z UE, którzy twierdzili, że analiza interesu Unii nie odzwierciedla właściwie argumentów znacznej liczby współpracujących użytkowników i że ustalenia te były sprzeczne z aktualną sytuacją gospodarczą. Nie przedstawiono jednak dalszych dowodów ani wyjaśnień. Wszystkie przedsiębiorstwa wnioskowały o przesłuchanie, jednak stawiły się na nim tylko dwa przedsiębiorstwa z tej grupy użytkowników oraz jedno stowarzyszenie włoskich rozlewni. Bardziej merytoryczne uwagi wpłynęły od jednego współpracującego przetwórcy z UE (ALPLA), grupy przetwórców (Caiba SA, Coca-Cola Group, Danone Waters, Logoplaste, MFS Commodities, PepsiCO, Novara International i Silico Polymers), współpracującego podmiotu importującego (GSI) oraz stowarzyszenia przetwórców tworzyw sztucznych (EuPC). Wszystkie te podmioty wypowiedziały się stanowczo przeciwko wprowadzeniu jakichkolwiek środków. |
| --- | --- |

(127)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zgłosiło się wielu przetwórców i rozlewni z UE, którzy twierdzili, że analiza interesu Unii nie odzwierciedla właściwie argumentów znacznej liczby współpracujących użytkowników i że ustalenia te były sprzeczne z aktualną sytuacją gospodarczą. Nie przedstawiono jednak dalszych dowodów ani wyjaśnień. Wszystkie przedsiębiorstwa wnioskowały o przesłuchanie, jednak stawiły się na nim tylko dwa przedsiębiorstwa z tej grupy użytkowników oraz jedno stowarzyszenie włoskich rozlewni. Bardziej merytoryczne uwagi wpłynęły od jednego współpracującego przetwórcy z UE (ALPLA), grupy przetwórców (Caiba SA, Coca-Cola Group, Danone Waters, Logoplaste, MFS Commodities, PepsiCO, Novara International i Silico Polymers), współpracującego podmiotu importującego (GSI) oraz stowarzyszenia przetwórców tworzyw sztucznych (EuPC). Wszystkie te podmioty wypowiedziały się stanowczo przeciwko wprowadzeniu jakichkolwiek środków.

6.1.   Interes przemysłu unijnego i innych producentów unijnych

| (128) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że producenci UE (nad-)używaliby środków ochrony handlu, aby osłaniać rynek Unii i ustalać sztucznie wysokie ceny w UE. Strony te wskazują na szereg obowiązujących środków antydumpingowych i wyrównawczych przeciwko Indiom, Indonezji, Korei Południowej, Malezji, Tajwanowi, Tajlandii i Chińskiej Republice Ludowej. Należy jednak zauważyć, że każde przedsiębiorstwo prowadzące produkcję w UE ma prawo złożyć skargę oraz dochodzić środków prawnych, jeśli może wykazać istnienie wyrządzającego szkodę subsydiowania. Stwierdzenie subsydiowania i dumpingu w odniesieniu do licznych krajów można częściowo wyjaśnić ogromnym wzrostem popytu na ten produkt od lat 90-tych – stopa rocznego wzrostu tego popytu przybierała zwykle wartości dwucyfrowe. Szły za tym znaczne inwestycje na całym świecie, co doprowadziło do światowej strukturalnej nadpodaży PET. Należy także zauważyć, że niektóre państwa trzecie wprowadziły środki przeciwko kilku z wyżej wspomnianych państw, co akcentuje istniejący problem strukturalny. |
| --- | --- |

(128)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że producenci UE (nad-)używaliby środków ochrony handlu, aby osłaniać rynek Unii i ustalać sztucznie wysokie ceny w UE. Strony te wskazują na szereg obowiązujących środków antydumpingowych i wyrównawczych przeciwko Indiom, Indonezji, Korei Południowej, Malezji, Tajwanowi, Tajlandii i Chińskiej Republice Ludowej. Należy jednak zauważyć, że każde przedsiębiorstwo prowadzące produkcję w UE ma prawo złożyć skargę oraz dochodzić środków prawnych, jeśli może wykazać istnienie wyrządzającego szkodę subsydiowania. Stwierdzenie subsydiowania i dumpingu w odniesieniu do licznych krajów można częściowo wyjaśnić ogromnym wzrostem popytu na ten produkt od lat 90-tych – stopa rocznego wzrostu tego popytu przybierała zwykle wartości dwucyfrowe. Szły za tym znaczne inwestycje na całym świecie, co doprowadziło do światowej strukturalnej nadpodaży PET. Należy także zauważyć, że niektóre państwa trzecie wprowadziły środki przeciwko kilku z wyżej wspomnianych państw, co akcentuje istniejący problem strukturalny.

| (129) | Niektóre zainteresowane strony powtórzyły, że producenci unijni nie byliby w stanie poprawić swoich wyników w długiej perspektywie, gdyż wkrótce zostaną uruchomione inwestycje w innych państwach trzecich, co obniży sztucznie zawyżone ceny w UE. |
| --- | --- |

(129)

Niektóre zainteresowane strony powtórzyły, że producenci unijni nie byliby w stanie poprawić swoich wyników w długiej perspektywie, gdyż wkrótce zostaną uruchomione inwestycje w innych państwach trzecich, co obniży sztucznie zawyżone ceny w UE.

| (130) | Dochodzenie wykazało, że ostatnia inwestycja dokonana w Omanie znacznie podniosła wielkość jego przywozu w 2009 r., nie można zatem wykluczyć, że w przyszłości mogłoby to spowodować problemy dla przemysłu unijnego. Jednakże jak już wspomniano w motywie 270 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nowe inwestycje, które mogą zostać uruchomione, powodując szkodę dla przemysłu unijnego, nie są uzasadnioną przyczyną odmowy ochrony prawnej w tym postępowaniu. |
| --- | --- |

(130)

Dochodzenie wykazało, że ostatnia inwestycja dokonana w Omanie znacznie podniosła wielkość jego przywozu w 2009 r., nie można zatem wykluczyć, że w przyszłości mogłoby to spowodować problemy dla przemysłu unijnego. Jednakże jak już wspomniano w motywie 270 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nowe inwestycje, które mogą zostać uruchomione, powodując szkodę dla przemysłu unijnego, nie są uzasadnioną przyczyną odmowy ochrony prawnej w tym postępowaniu.

| (131) | Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że wzrost cen PET w UE pozwoliłby na poprawę wyników tylko producentom UE posiadającym inwestycje w państwach trzecich nieobjętych środkami (Tajlandia, USA, Rosja) lub innym producentom PET w państwach trzecich (Korea Południowa). Strona ta argumentowała, że nad krótkoterminowymi korzyściami dla producentów UE w oczywisty sposób przeważyłby transfer bogactwa do producentów spoza UE. |
| --- | --- |

(131)

Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że wzrost cen PET w UE pozwoliłby na poprawę wyników tylko producentom UE posiadającym inwestycje w państwach trzecich nieobjętych środkami (Tajlandia, USA, Rosja) lub innym producentom PET w państwach trzecich (Korea Południowa). Strona ta argumentowała, że nad krótkoterminowymi korzyściami dla producentów UE w oczywisty sposób przeważyłby transfer bogactwa do producentów spoza UE.

| (132) | W tym względzie należy zauważyć, że w dokumentacji sprawy nie ma żadnych dowodów na to, by jakiekolwiek korzyści finansowe, które mogłyby zostać przesunięte do producentów w państwach trzecich nieobjętych środkami ochrony handlu lub do przedsiębiorstw objętych zerową stawką cła, przeważyłyby nad korzyściami dla przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(132)

W tym względzie należy zauważyć, że w dokumentacji sprawy nie ma żadnych dowodów na to, by jakiekolwiek korzyści finansowe, które mogłyby zostać przesunięte do producentów w państwach trzecich nieobjętych środkami ochrony handlu lub do przedsiębiorstw objętych zerową stawką cła, przeważyłyby nad korzyściami dla przemysłu unijnego.

| (133) | Twierdzono także, że producenci unijni zatrudniają tylko około 2 000 osób, podczas gdy przetwórcy PET i rozlewnie, które odczułyby znaczny wpływ jakiegokolwiek cła, zatrudniają odpowiednio około 20 000 i 60 000 osób. |
| --- | --- |

(133)

Twierdzono także, że producenci unijni zatrudniają tylko około 2 000 osób, podczas gdy przetwórcy PET i rozlewnie, które odczułyby znaczny wpływ jakiegokolwiek cła, zatrudniają odpowiednio około 20 000 i 60 000 osób.

| (134) | Należy zauważyć, że ilość miejsc pracy tworzonych przez producentów PET nie jest marginalna, a kwestia zgodności wprowadzenia środków z interesem Unii jako całości nie może być sprowadzona wyłącznie do kwestii liczby zatrudnionych osób. Ponadto w tym względzie szczególnie istotne jest, że użytkownicy nie byliby prawdopodobnie w znacznym stopniu dotknięci skutkami środków, biorąc pod uwagę wysokość cła, jak też alternatywne źródła zaopatrzenia, jak wskazano poniżej w motywach 141–156. |
| --- | --- |

(134)

Należy zauważyć, że ilość miejsc pracy tworzonych przez producentów PET nie jest marginalna, a kwestia zgodności wprowadzenia środków z interesem Unii jako całości nie może być sprowadzona wyłącznie do kwestii liczby zatrudnionych osób. Ponadto w tym względzie szczególnie istotne jest, że użytkownicy nie byliby prawdopodobnie w znacznym stopniu dotknięci skutkami środków, biorąc pod uwagę wysokość cła, jak też alternatywne źródła zaopatrzenia, jak wskazano poniżej w motywach 141–156.

6.2.   Interes niepowiązanych importerów w Unii

| (135) | Należy powtórzyć, że żaden niepowiązany importer nie uczestniczył w tym dochodzeniu. |
| --- | --- |

(135)

Należy powtórzyć, że żaden niepowiązany importer nie uczestniczył w tym dochodzeniu.

| (136) | Współpracujący podmiot stanowczo zaprzeczył, jakoby nałożenie ceł nie miało znacznego wpływu na jego działalność gospodarczą. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że podczas gdy faktycznie działa na podstawie prowizji, skutki środków będą znaczące, ponieważ ważna część jego działalności związana jest z państwami, których dotyczy postępowanie. Wprowadzenie ostatecznych środków wpłynie na wysokość prowizji uzyskiwanej od producentów z państw, których dotyczy postępowanie, gdyż PET z tych państw nie będzie mógł dalej konkurować z PET produkowanym przez innych producentów. |
| --- | --- |

(136)

Współpracujący podmiot stanowczo zaprzeczył, jakoby nałożenie ceł nie miało znacznego wpływu na jego działalność gospodarczą. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że podczas gdy faktycznie działa na podstawie prowizji, skutki środków będą znaczące, ponieważ ważna część jego działalności związana jest z państwami, których dotyczy postępowanie. Wprowadzenie ostatecznych środków wpłynie na wysokość prowizji uzyskiwanej od producentów z państw, których dotyczy postępowanie, gdyż PET z tych państw nie będzie mógł dalej konkurować z PET produkowanym przez innych producentów.

| (137) | Biorąc pod uwagę ogólną umiarkowaną wysokość cła, jest mało prawdopodobne, by sprzedaż PET z państw, których dotyczy postępowanie, została w znacznym stopniu uszczuplona. Poza tym najprawdopodobniej podmiot może w średniej perspektywie przestawić się na inne źródła zaopatrzenia, mianowicie na przywóz z Omanu, USA, Brazylii, Meksyku oraz z przedsiębiorstw objętych zerową stawką cła w Korei Południowej. Sprzedaż wyrobów tych producentów eksportujących powinna umożliwić agentowi wyrównanie wszelkich strat, jakie mogą powstać w związku z wprowadzeniem środków. W związku z tym argument ten zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

(137)

Biorąc pod uwagę ogólną umiarkowaną wysokość cła, jest mało prawdopodobne, by sprzedaż PET z państw, których dotyczy postępowanie, została w znacznym stopniu uszczuplona. Poza tym najprawdopodobniej podmiot może w średniej perspektywie przestawić się na inne źródła zaopatrzenia, mianowicie na przywóz z Omanu, USA, Brazylii, Meksyku oraz z przedsiębiorstw objętych zerową stawką cła w Korei Południowej. Sprzedaż wyrobów tych producentów eksportujących powinna umożliwić agentowi wyrównanie wszelkich strat, jakie mogą powstać w związku z wprowadzeniem środków. W związku z tym argument ten zostaje odrzucony.

6.3.   Interesy dostawców surowców w Unii

| (138) | Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że nieuzasadniona jest ochrona dostawców surowców dla unijnych producentów PET kosztem przemysłu opakowaniowego, rozlewni i konsumentów końcowych. |
| --- | --- |

(138)

Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że nieuzasadniona jest ochrona dostawców surowców dla unijnych producentów PET kosztem przemysłu opakowaniowego, rozlewni i konsumentów końcowych.

| (139) | Należy zauważyć, że analiza wpływu środków na branżę dostawców jest zgodna z art. 31 rozporządzenia podstawowego. Prowadzenie takiej analizy jest standardowym postępowaniem, zwłaszcza w przypadku silnej zależności między dostawcami surowców a producentami unijnymi. |
| --- | --- |

(139)

Należy zauważyć, że analiza wpływu środków na branżę dostawców jest zgodna z art. 31 rozporządzenia podstawowego. Prowadzenie takiej analizy jest standardowym postępowaniem, zwłaszcza w przypadku silnej zależności między dostawcami surowców a producentami unijnymi.

| (140) | Wobec braku innych uwag w tym zakresie, motywy 265–279 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym ostatecznie potwierdzone. |
| --- | --- |

(140)

Wobec braku innych uwag w tym zakresie, motywy 265–279 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym ostatecznie potwierdzone.

6.4.   Interes użytkowników

| (141) | Należy powtórzyć, że koszty PET używanego w produkcji preform butelek stanowią od 70 % do 80 % łącznych kosztów produkcji przetwórców. Jest on zatem głównym składnikiem kosztów dla tych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(141)

Należy powtórzyć, że koszty PET używanego w produkcji preform butelek stanowią od 70 % do 80 % łącznych kosztów produkcji przetwórców. Jest on zatem głównym składnikiem kosztów dla tych przedsiębiorstw.

| (142) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że unijny przemysł opakowaniowy musi stale dostosowywać się do wymogów przedsiębiorstw napełniających butelki w zakresie nowych wzorów i opakowań bardziej przyjaznych dla środowiska. W tym celu niektórzy przetwórcy stale inwestują w badania i rozwój, aby opracowywać nowe produkty i wzory i pozostawać dzięki temu konkurencyjnym oraz wytwarzać większą wartość dodaną. |
| --- | --- |

(142)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że unijny przemysł opakowaniowy musi stale dostosowywać się do wymogów przedsiębiorstw napełniających butelki w zakresie nowych wzorów i opakowań bardziej przyjaznych dla środowiska. W tym celu niektórzy przetwórcy stale inwestują w badania i rozwój, aby opracowywać nowe produkty i wzory i pozostawać dzięki temu konkurencyjnym oraz wytwarzać większą wartość dodaną.

| (143) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że skutki dla unijnego przemysłu przetwórczego będą bardzo dotkliwe i umniejszą ich zasoby na inwestycje w nowe, przyjazne dla środowiska opakowania, a nawet mogą doprowadzić do zamknięcia setek mniejszych przedsiębiorstw, gdyż ich marże są jeszcze niższe ze względu na małe przetwarzane ilości oraz ograniczoną siłę negocjacyjną. |
| --- | --- |

(143)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że skutki dla unijnego przemysłu przetwórczego będą bardzo dotkliwe i umniejszą ich zasoby na inwestycje w nowe, przyjazne dla środowiska opakowania, a nawet mogą doprowadzić do zamknięcia setek mniejszych przedsiębiorstw, gdyż ich marże są jeszcze niższe ze względu na małe przetwarzane ilości oraz ograniczoną siłę negocjacyjną.

| (144) | Rzeczywiście, gdyby przetwórcy mieli wchłonąć całą podwyżkę cen spowodowaną wprowadzeniem środków, skutki ceł dla tych przedsiębiorstw mogłyby być znaczące, w zależności od ich źródeł zaopatrzenia, biorąc pod uwagę, że koszt PET stanowi większość ich kosztów, a wiele małych i średnich przedsiębiorstw stosuje niskie marże. |
| --- | --- |

(144)

Rzeczywiście, gdyby przetwórcy mieli wchłonąć całą podwyżkę cen spowodowaną wprowadzeniem środków, skutki ceł dla tych przedsiębiorstw mogłyby być znaczące, w zależności od ich źródeł zaopatrzenia, biorąc pod uwagę, że koszt PET stanowi większość ich kosztów, a wiele małych i średnich przedsiębiorstw stosuje niskie marże.

| (145) | W związku z tą kwestią przeprowadzono wizytę weryfikacyjną u małego przetwórcy tworzyw sztucznych we Włoszech, aby uzyskać pełniejszy obraz skutków ceł dla tej grupy użytkowników. Dochodzenie wykazało, że, choć w ograniczonym zakresie, przetwórcy zwykle mają pewne możliwości przeniesienia podwyżki cen na odbiorców, w szczególności jeśli podwyżka taka nie jest marginalna i można było ją przewidzieć. Ponadto niektórzy przetwórcy PET mają w swoich umowach klauzule adaptacyjne dotyczące cen surowców, które mogłyby pomóc im w przeniesieniu części podwyżki cen na rozlewnie. |
| --- | --- |

(145)

W związku z tą kwestią przeprowadzono wizytę weryfikacyjną u małego przetwórcy tworzyw sztucznych we Włoszech, aby uzyskać pełniejszy obraz skutków ceł dla tej grupy użytkowników. Dochodzenie wykazało, że, choć w ograniczonym zakresie, przetwórcy zwykle mają pewne możliwości przeniesienia podwyżki cen na odbiorców, w szczególności jeśli podwyżka taka nie jest marginalna i można było ją przewidzieć. Ponadto niektórzy przetwórcy PET mają w swoich umowach klauzule adaptacyjne dotyczące cen surowców, które mogłyby pomóc im w przeniesieniu części podwyżki cen na rozlewnie.

| (146) | W związku z tym, a także uwzględniając raczej umiarkowaną wysokość cła, należy stwierdzić, że mało prawdopodobne jest, by wprowadzenie ceł wyrównawczych miało druzgocące skutki dla przetwórców. |
| --- | --- |

(146)

W związku z tym, a także uwzględniając raczej umiarkowaną wysokość cła, należy stwierdzić, że mało prawdopodobne jest, by wprowadzenie ceł wyrównawczych miało druzgocące skutki dla przetwórców.

| (147) | Niektóre zainteresowane strony powtórzyły argument, iż w przypadku wprowadzenia ostatecznych środków wzrosłoby ryzyko przeniesienia produkcji przetwórców PET za granicę. Strony te twierdziły także, że w związku z przeniesieniem unijnych przetwórców za granicę nie byłoby długoterminowych korzyści dla producentów unijnych. Jeden ze współpracujących przetwórców PET stwierdził, że przenoszenie przetwórstwa za granicę już trwa, i że wprowadzenie jakichkolwiek ceł wyrównawczych dalej przyspieszyłoby ten proces. Strona ta twierdziła, że znaczna część unijnych przetwórców przeniosłaby się na obszary graniczące z UE (Szwajcaria, Chorwacja, Bośnia, Serbia, Turcja, Rosja i Ukraina), oraz że niektórzy przetwórcy byliby dużo bardziej skłonni przenieść swoją produkcję na te obszary, niż sugerowano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(147)

Niektóre zainteresowane strony powtórzyły argument, iż w przypadku wprowadzenia ostatecznych środków wzrosłoby ryzyko przeniesienia produkcji przetwórców PET za granicę. Strony te twierdziły także, że w związku z przeniesieniem unijnych przetwórców za granicę nie byłoby długoterminowych korzyści dla producentów unijnych. Jeden ze współpracujących przetwórców PET stwierdził, że przenoszenie przetwórstwa za granicę już trwa, i że wprowadzenie jakichkolwiek ceł wyrównawczych dalej przyspieszyłoby ten proces. Strona ta twierdziła, że znaczna część unijnych przetwórców przeniosłaby się na obszary graniczące z UE (Szwajcaria, Chorwacja, Bośnia, Serbia, Turcja, Rosja i Ukraina), oraz że niektórzy przetwórcy byliby dużo bardziej skłonni przenieść swoją produkcję na te obszary, niż sugerowano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

| (148) | W oparciu o informacje zawarte w dokumentacji sprawy rzeczywiście przenoszenie produkcji za granicę już trwa, należy więc uznać, że wprowadzenie ceł wyrównawczych mogłoby być jednym z wielu względów wpływających na taką decyzję przedsiębiorstwa. Nie stwierdzono, by, w przypadku niewprowadzenia środków w tej sprawie przedsiębiorstwa te były gotowe pozostać w UE, gdyż decyzja taka jest zwykle wynikiem analizy biorącej pod uwagę wiele aspektów innych niż środki ochrony handlu, takie jak bliskość klienta, dostęp do pracowników wykwalifikowanych w zakresie badań i rozwoju, ogólna struktura kosztów itd. |
| --- | --- |

(148)

W oparciu o informacje zawarte w dokumentacji sprawy rzeczywiście przenoszenie produkcji za granicę już trwa, należy więc uznać, że wprowadzenie ceł wyrównawczych mogłoby być jednym z wielu względów wpływających na taką decyzję przedsiębiorstwa. Nie stwierdzono, by, w przypadku niewprowadzenia środków w tej sprawie przedsiębiorstwa te były gotowe pozostać w UE, gdyż decyzja taka jest zwykle wynikiem analizy biorącej pod uwagę wiele aspektów innych niż środki ochrony handlu, takie jak bliskość klienta, dostęp do pracowników wykwalifikowanych w zakresie badań i rozwoju, ogólna struktura kosztów itd.

| (149) | Należy także zauważyć, że z dokumentacji sprawy wynika, że unijny przemysł przetwórczy stoi przed wieloma ważnymi wyzwaniami związanymi z właściwymi dla tego sektora problemami strukturalnymi, coraz bardziej widocznymi w szybko zmieniającym się i coraz bardziej konkurencyjnym otoczeniu. Jest oczywiste, że w tej branży wielkość ma znaczenie i że już w tej chwili trwa konsolidacja rynku, w tym zamknięcia przedsiębiorstw i przenoszenie produkcji za granicę. W konsekwencji należy uznać, że jakiekolwiek podniesienie cen PET spowodowane wprowadzeniem środków wyrównawczych nie będzie przyczyną zakończenia działalności przez mniejszych przetwórców, których dotyczą obawy. |
| --- | --- |

(149)

Należy także zauważyć, że z dokumentacji sprawy wynika, że unijny przemysł przetwórczy stoi przed wieloma ważnymi wyzwaniami związanymi z właściwymi dla tego sektora problemami strukturalnymi, coraz bardziej widocznymi w szybko zmieniającym się i coraz bardziej konkurencyjnym otoczeniu. Jest oczywiste, że w tej branży wielkość ma znaczenie i że już w tej chwili trwa konsolidacja rynku, w tym zamknięcia przedsiębiorstw i przenoszenie produkcji za granicę. W konsekwencji należy uznać, że jakiekolwiek podniesienie cen PET spowodowane wprowadzeniem środków wyrównawczych nie będzie przyczyną zakończenia działalności przez mniejszych przetwórców, których dotyczą obawy.

| (150) | Należy zatem stwierdzić, że cła wyrównawcze nie będą rozstrzygającym czynnikiem przy podejmowaniu ostatecznej decyzji o przeniesieniu za granicę działalności przedsiębiorstwa z branży przetwórców PET. |
| --- | --- |

(150)

Należy zatem stwierdzić, że cła wyrównawcze nie będą rozstrzygającym czynnikiem przy podejmowaniu ostatecznej decyzji o przeniesieniu za granicę działalności przedsiębiorstwa z branży przetwórców PET.

| (151) | Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że jakiekolwiek środki miałyby znaczny wpływ na wiele rozlewni, gdyż zgodnie z postanowieniami umownymi podwyżka cen żywic PET zostałyby przeniesiona, przynajmniej częściowo, właśnie na nie. Twierdzono także, że niektóre przedsiębiorstwa napełniające butelki mogłyby nie być w stanie przenieść podwyżki cen na swoich klientów, którymi są sieci supermarketów lub sieci detaliczne, i że mogłyby one nie przetrwać żadnego podniesienia kosztów. |
| --- | --- |

(151)

Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że jakiekolwiek środki miałyby znaczny wpływ na wiele rozlewni, gdyż zgodnie z postanowieniami umownymi podwyżka cen żywic PET zostałyby przeniesiona, przynajmniej częściowo, właśnie na nie. Twierdzono także, że niektóre przedsiębiorstwa napełniające butelki mogłyby nie być w stanie przenieść podwyżki cen na swoich klientów, którymi są sieci supermarketów lub sieci detaliczne, i że mogłyby one nie przetrwać żadnego podniesienia kosztów.

| (152) | Strony te twierdziły, że zbytnio zawężono zakres produktów, na które wpłynie wprowadzenie ceł, gdyż skutki środków będą dotyczyć nie tylko wody butelkowanej, napojów bezalkoholowych i oleju jadalnego, lecz także piwa, mleka i produktów mlecznych, soków, ketchupu i przypraw, kosmetyków i środków higieny osobistej, leków, witamin i suplementów, środków czyszczących do użytku domowego oraz olejów i smarów do samochodów. |
| --- | --- |

(152)

Strony te twierdziły, że zbytnio zawężono zakres produktów, na które wpłynie wprowadzenie ceł, gdyż skutki środków będą dotyczyć nie tylko wody butelkowanej, napojów bezalkoholowych i oleju jadalnego, lecz także piwa, mleka i produktów mlecznych, soków, ketchupu i przypraw, kosmetyków i środków higieny osobistej, leków, witamin i suplementów, środków czyszczących do użytku domowego oraz olejów i smarów do samochodów.

| (153) | Należy przyznać, że opakowania z PET mają wielorakie zastosowanie. Trzeba jednak zauważyć, że rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych koncentrowało się na skutkach środków dla rozlewni, oparto je bowiem na danych przedstawionych przez przedsiębiorstwa współpracujące w tym dochodzeniu, głównie producentów wody, napojów bezalkoholowych i soków. Nie były dostępne żadne inne szczegółowe dane wykazujące jeszcze większy wpływ środków w przypadku innych zastosowań PET wymienionych powyżej. |
| --- | --- |

(153)

Należy przyznać, że opakowania z PET mają wielorakie zastosowanie. Trzeba jednak zauważyć, że rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych koncentrowało się na skutkach środków dla rozlewni, oparto je bowiem na danych przedstawionych przez przedsiębiorstwa współpracujące w tym dochodzeniu, głównie producentów wody, napojów bezalkoholowych i soków. Nie były dostępne żadne inne szczegółowe dane wykazujące jeszcze większy wpływ środków w przypadku innych zastosowań PET wymienionych powyżej.

| (154) | W konsekwencji należy uznać, że można ostatecznie potwierdzić tymczasowe ustalenia opisane w motywie 291 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto biorąc pod uwagę umiarkowaną wysokość proponowanych środków, mogą one spowodować podniesienie kosztów o nie więcej niż o 1 % (w najgorszym przypadku, tj. gdyby pełne skutki środków miały być poniesione przez rozlewnie), a zatem będą miały tylko ograniczony wpływ na ogólną sytuację rozlewni, nawet gdyby, jak twierdzą, nie były one w stanie przenieść podwyżki kosztów na swoich klientów. |
| --- | --- |

(154)

W konsekwencji należy uznać, że można ostatecznie potwierdzić tymczasowe ustalenia opisane w motywie 291 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto biorąc pod uwagę umiarkowaną wysokość proponowanych środków, mogą one spowodować podniesienie kosztów o nie więcej niż o 1 % (w najgorszym przypadku, tj. gdyby pełne skutki środków miały być poniesione przez rozlewnie), a zatem będą miały tylko ograniczony wpływ na ogólną sytuację rozlewni, nawet gdyby, jak twierdzą, nie były one w stanie przenieść podwyżki kosztów na swoich klientów.

| (155) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakiekolwiek środki ochrony handlu zaostrzą problemy braków zaopatrzenia na rynku unijnym, które staną się szczególnie problematyczne w miesiącach letnich ze względu na większy popyt na wodę i napoje. Stwierdzono, że w 2010 r. potrzebne będzie do 900 000 ton PET z przywozu. Problem ten będzie pogłębi zwłaszcza fakt, że niektórzy producenci UE są także przetwórcami PET i sprzedają swoją produkcję na wolnym rynku dopiero po zaspokojeniu swojego wewnętrznego popytu i po wyższych cenach. |
| --- | --- |

(155)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jakiekolwiek środki ochrony handlu zaostrzą problemy braków zaopatrzenia na rynku unijnym, które staną się szczególnie problematyczne w miesiącach letnich ze względu na większy popyt na wodę i napoje. Stwierdzono, że w 2010 r. potrzebne będzie do 900 000 ton PET z przywozu. Problem ten będzie pogłębi zwłaszcza fakt, że niektórzy producenci UE są także przetwórcami PET i sprzedają swoją produkcję na wolnym rynku dopiero po zaspokojeniu swojego wewnętrznego popytu i po wyższych cenach.

| (156) | W tym względzie nie przedstawiono żadnych nowych informacji i nie podważono argumentów przedstawionych w motywach 294 i 295 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Należy także zauważyć, że ze względu na umiarkowaną wysokość ceł nakładanych na przywóz z ZEA i Pakistanu wielkość przywozu z tych państw może nie ulec znacznej zmianie. W związku z tym ustalenia zawarte w motywach 294 i 295 zostają ostatecznie potwierdzone. |
| --- | --- |

(156)

W tym względzie nie przedstawiono żadnych nowych informacji i nie podważono argumentów przedstawionych w motywach 294 i 295 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Należy także zauważyć, że ze względu na umiarkowaną wysokość ceł nakładanych na przywóz z ZEA i Pakistanu wielkość przywozu z tych państw może nie ulec znacznej zmianie. W związku z tym ustalenia zawarte w motywach 294 i 295 zostają ostatecznie potwierdzone.

6.5.   Wpływ na konsumentów

| (157) | Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie przeanalizowano należycie wpływu środków na konsumentów, którzy codziennie kupują produkty zawierające żywice PET. Argumenty te zostały potwierdzone wyłącznie informacją, że podniesienie cen o 50 EUR na tonę, w odniesieniu do konsumpcji wynoszącej 3 mln ton, doprowadziłoby do obciążenia konsumentów końcowych kwotą 150 mln EUR rocznie. |
| --- | --- |

(157)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie przeanalizowano należycie wpływu środków na konsumentów, którzy codziennie kupują produkty zawierające żywice PET. Argumenty te zostały potwierdzone wyłącznie informacją, że podniesienie cen o 50 EUR na tonę, w odniesieniu do konsumpcji wynoszącej 3 mln ton, doprowadziłoby do obciążenia konsumentów końcowych kwotą 150 mln EUR rocznie.

| (158) | Należy zauważyć, że proponowane szacunki są nierealistyczne, biorąc pod uwagę, że większość stron zgodziła się co do tego, że część skutków zostanie poniesiona przez przetwórców PET, rozlewnie, sieci supermarketów i sieci detaliczne, a zatem część podniesionych kosztów zostanie rozłożona w łańcuchu sprzedaży. |
| --- | --- |

(158)

Należy zauważyć, że proponowane szacunki są nierealistyczne, biorąc pod uwagę, że większość stron zgodziła się co do tego, że część skutków zostanie poniesiona przez przetwórców PET, rozlewnie, sieci supermarketów i sieci detaliczne, a zatem część podniesionych kosztów zostanie rozłożona w łańcuchu sprzedaży.

| (159) | Skutki środków dla konsumenta końcowego w najgorszym przypadku (tj. gdyby miał spełnić się nierealistyczny scenariusz, iż to konsument poniesie wszystkie skutki podniesienia cen), biorąc pod uwagę umiarkowaną wysokość proponowanych środków, nie przekroczyłyby 0,5 eurocenta od jednej zakupionej butelki, a bardzo prawdopodobnie wyniosłyby o wiele mniej. |
| --- | --- |

(159)

Skutki środków dla konsumenta końcowego w najgorszym przypadku (tj. gdyby miał spełnić się nierealistyczny scenariusz, iż to konsument poniesie wszystkie skutki podniesienia cen), biorąc pod uwagę umiarkowaną wysokość proponowanych środków, nie przekroczyłyby 0,5 eurocenta od jednej zakupionej butelki, a bardzo prawdopodobnie wyniosłyby o wiele mniej.

6.6.   Podsumowanie dotyczące interesów Unii

| (160) | Biorąc powyższe pod uwagę i po szczegółowym przeanalizowaniu wszystkich wchodzących w grę interesów, należy ostatecznie stwierdzić, że, podsumowując, nie ma szczególnie ważnych wskazań przeciwko wprowadzeniu środków w niniejszej sprawie. Wobec braku innych uwag w tym zakresie, motywy 280 – 298 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym ostatecznie potwierdzone. |
| --- | --- |

(160)

Biorąc powyższe pod uwagę i po szczegółowym przeanalizowaniu wszystkich wchodzących w grę interesów, należy ostatecznie stwierdzić, że, podsumowując, nie ma szczególnie ważnych wskazań przeciwko wprowadzeniu środków w niniejszej sprawie. Wobec braku innych uwag w tym zakresie, motywy 280 – 298 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym ostatecznie potwierdzone.

6.7.   Uwagi dotyczące ostatecznych ustaleń

| (161) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń dotyczących istotnych faktów i wniosków, na podstawie których Komisja zaproponowała wprowadzenie ostatecznych ceł wyrównawczych, niektóre zainteresowane strony przedstawiły kolejne uwagi. Jako że większość z nich stanowiło powtórzenie zgłoszonych wcześniej spostrzeżeń, do których Komisja już się ustosunkowała, nie zmieniły one powyższych ustaleń. |
| --- | --- |

(161)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń dotyczących istotnych faktów i wniosków, na podstawie których Komisja zaproponowała wprowadzenie ostatecznych ceł wyrównawczych, niektóre zainteresowane strony przedstawiły kolejne uwagi. Jako że większość z nich stanowiło powtórzenie zgłoszonych wcześniej spostrzeżeń, do których Komisja już się ustosunkowała, nie zmieniły one powyższych ustaleń.

| (162) | W odniesieniu do powtórzonego argumentu, iż ostatnia zmiana kursu wymiany USD na EUR doprowadziła do znacznego podniesienia cen przywożonego PET, w związku z czym przemysł unijny rzekomo nie potrzebuje już ochrony przy pomocy środków ochrony handlu, należy zauważyć, że w dochodzeniu antysubsydyjnym zwykle nie bierze się pod uwagę zmian sytuacji następujących po OD, chyba że, w nadzwyczajnych sytuacjach, można wykazać m.in., że zmiany te mają trwały charakter i znacznie zmieniłyby ustalenia w sprawie. Nie można uznać, by jakiekolwiek zmiany kursu wymiany USD na EUR miały taki charakter. |
| --- | --- |

(162)

W odniesieniu do powtórzonego argumentu, iż ostatnia zmiana kursu wymiany USD na EUR doprowadziła do znacznego podniesienia cen przywożonego PET, w związku z czym przemysł unijny rzekomo nie potrzebuje już ochrony przy pomocy środków ochrony handlu, należy zauważyć, że w dochodzeniu antysubsydyjnym zwykle nie bierze się pod uwagę zmian sytuacji następujących po OD, chyba że, w nadzwyczajnych sytuacjach, można wykazać m.in., że zmiany te mają trwały charakter i znacznie zmieniłyby ustalenia w sprawie. Nie można uznać, by jakiekolwiek zmiany kursu wymiany USD na EUR miały taki charakter.

7.   ŚRODKI OSTATECZNE

7.1.   Poziom usuwający szkodę

| (163) | Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że docelowy zysk w wysokości 5 % w drugim kwartale OD został zawyżony, gdyż w tym kwartale (4. kwartał 2008 r.) nie tylko występował niski popyt (sezon zimowy), ale także producenci PET odczuli znaczne skutki światowego kryzysu gospodarczego. Twierdzono, że prawidłowe zastosowanie zasady wskazanej w sprawie T-210/95 (5) musi prowadzić do 0 % marży przy braku subsydiowanego przywozu. Ponadto strona twierdziła, że biorąc pod uwagę, iż skutki kryzysu były odczuwalne we wszystkich kwartałach OD, również w odniesieniu do pozostałych kwartałów marża zysku w wysokości 5 % jest nierealistyczna, gdyż nawet przed kryzysem gospodarczym, tzn. w latach 2006-2007 przemysł unijny nawet nie zbliżał się do zysku na poziomie 5 %. |
| --- | --- |

(163)

Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że docelowy zysk w wysokości 5 % w drugim kwartale OD został zawyżony, gdyż w tym kwartale (4. kwartał 2008 r.) nie tylko występował niski popyt (sezon zimowy), ale także producenci PET odczuli znaczne skutki światowego kryzysu gospodarczego. Twierdzono, że prawidłowe zastosowanie zasady wskazanej w sprawie T-210/95 (5) musi prowadzić do 0 % marży przy braku subsydiowanego przywozu. Ponadto strona twierdziła, że biorąc pod uwagę, iż skutki kryzysu były odczuwalne we wszystkich kwartałach OD, również w odniesieniu do pozostałych kwartałów marża zysku w wysokości 5 % jest nierealistyczna, gdyż nawet przed kryzysem gospodarczym, tzn. w latach 2006-2007 przemysł unijny nawet nie zbliżał się do zysku na poziomie 5 %.

| (164) | Należy uznać, że zgodnie z orzecznictwem jako zysk docelowy należy przyjąć zysk, który przemysł unijny mógłby racjonalnie osiągnąć w normalnych warunkach konkurencji, przy braku subsydiowanego przywozu. Trzeba przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach dotyczących tego samego produktu przyjmowano zysk docelowy w wysokości 7 % lub wyższy, podczas gdy w obecnym dochodzeniu tymczasowo przyjęto 5 %. Zysk docelowy w wysokości 5 % to zysk, którego, jak się uznaje, przemysł unijny mógłby oczekiwać przy braku subsydiowanego przywozu. W związku z tym wniosek o obniżenie zysku docelowego zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

(164)

Należy uznać, że zgodnie z orzecznictwem jako zysk docelowy należy przyjąć zysk, który przemysł unijny mógłby racjonalnie osiągnąć w normalnych warunkach konkurencji, przy braku subsydiowanego przywozu. Trzeba przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach dotyczących tego samego produktu przyjmowano zysk docelowy w wysokości 7 % lub wyższy, podczas gdy w obecnym dochodzeniu tymczasowo przyjęto 5 %. Zysk docelowy w wysokości 5 % to zysk, którego, jak się uznaje, przemysł unijny mógłby oczekiwać przy braku subsydiowanego przywozu. W związku z tym wniosek o obniżenie zysku docelowego zostaje odrzucony.

| (165) | Biorąc pod uwagę dostosowane wyliczenie podcięcia, o którym mowa powyżej w motywach 108 – 110, odpowiednie poziomy usuwające szkodę są następujące:






  Państwo | Poziom usuwający szkodę |
| --- | --- | --- |
| Iran | 16,7 % |
| Pakistan | 14,1 % |
| ZEA | 17,5 % |

(165)

Biorąc pod uwagę dostosowane wyliczenie podcięcia, o którym mowa powyżej w motywach 108 – 110, odpowiednie poziomy usuwające szkodę są następujące:

Państwo

Poziom usuwający szkodę

Iran

16,7 %

Pakistan

14,1 %

ZEA

17,5 %

7.2.   Środki ostateczne

| (166) | W świetle ostatecznych ustaleń dotyczących subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii oraz zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego uznaje się, że należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich na poziomie najniższego z ustalonych poziomów subsydiowania i poziomu usuwającego szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła. |
| --- | --- |

(166)

W świetle ostatecznych ustaleń dotyczących subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii oraz zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego uznaje się, że należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich na poziomie najniższego z ustalonych poziomów subsydiowania i poziomu usuwającego szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła.

| (167) | W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, że na przywóz z Iranu należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze na poziomie ustalonego marginesu szkody, natomiast na przywóz z Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich – na poziomie ustalonego marginesu subsydiowania. |
| --- | --- |

(167)

W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, że na przywóz z Iranu należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze na poziomie ustalonego marginesu szkody, natomiast na przywóz z Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich – na poziomie ustalonego marginesu subsydiowania.

| (168) | Należy przypomnieć, że koszty i ceny PET podlegają znacznym wahaniom w stosunkowo krótkim czasie. Dlatego też uznano za właściwe nałożenie cła w formie określonej kwoty za tonę. Kwota ta wynika z zastosowania stawki cła wyrównawczego do cen eksportowych CIF używanych do obliczeń w równolegle prowadzonym postępowaniu antydumpingowym. |
| --- | --- |

(168)

Należy przypomnieć, że koszty i ceny PET podlegają znacznym wahaniom w stosunkowo krótkim czasie. Dlatego też uznano za właściwe nałożenie cła w formie określonej kwoty za tonę. Kwota ta wynika z zastosowania stawki cła wyrównawczego do cen eksportowych CIF używanych do obliczeń w równolegle prowadzonym postępowaniu antydumpingowym.

| (169) | W związku z powyższym proponowane kwoty cła wyrównawczego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, są następujące:









  Państwo | Łączny margines subsydiowania | Margines szkody | Stawka ostatecznego cła wyrównawczego |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | % | Kwota
  (EUR/tona) |
| Iran | 51,8 % | 16,7 % | 16,7 % | 139,70 |
| Pakistan | 5,1 % | 14,1 % | 5,1 % | 44,02 |
| ZEA | 5,1 % | 17,5 % | 5,1 % | 42,34 |

(169)

W związku z powyższym proponowane kwoty cła wyrównawczego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, są następujące:

Państwo

Łączny margines subsydiowania

Margines szkody

Stawka ostatecznego cła wyrównawczego

%

Kwota

(EUR/tona)

Iran

51,8 %

16,7 %

16,7 %

139,70

Pakistan

5,1 %

14,1 %

5,1 %

44,02

ZEA

5,1 %

17,5 %

5,1 %

42,34

| (170) | Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła wyrównawczego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (6) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła. |
| --- | --- |

(170)

Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła wyrównawczego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (6) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.

7.3.   Zobowiązania cenowe

| (171) | Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których zamierzano zalecić wprowadzenie ostatecznych środków wyrównawczych, irański producent eksportujący zaproponował zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(171)

Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których zamierzano zalecić wprowadzenie ostatecznych środków wyrównawczych, irański producent eksportujący zaproponował zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

| (172) | Rozpatrzono tę propozycję i w świetle znacznych różnic cen poszczególnych rodzajów produktów uznano, że zaproponowana sama minimalna cena importowa (MIP) nie zagwarantowałaby wyeliminowania szkodliwego subsydiowania w odniesieniu do wszystkich produktów. |
| --- | --- |

(172)

Rozpatrzono tę propozycję i w świetle znacznych różnic cen poszczególnych rodzajów produktów uznano, że zaproponowana sama minimalna cena importowa (MIP) nie zagwarantowałaby wyeliminowania szkodliwego subsydiowania w odniesieniu do wszystkich produktów.

| (173) | Ustalono także, że irański współpracujący producent eksportujący sprzedaje produkt objęty postępowaniem oraz inne produkty do UE wyłącznie poprzez powiązane przedsiębiorstwo handlowe, wywożące szeroką gamę produktów wytwarzanych przez różne firmy. Taka struktura sprzedaży powoduje bardzo wysokie ryzyko kompensacji, gdyż PET objęty zobowiązaniem mógłby być sprzedawany razem z innymi produktami tym samym klientom, a ceny ustalane na różne produkty sprzedawane temu samemu klientowi mogłyby być bardzo łatwo kompensowane lub potrącane. Wreszcie, z publicznie dostępnych źródeł wynika, że Iranie jest jeszcze co najmniej jeden producent PET. W świetle powyższej struktury sprzedaży sytuacja ta wywołuje poważne wątpliwości co do tego, czy instytucje i organy celne mogą dopilnować, by tylko PET od współpracującego producenta eksportującego był sprzedawany zgodnie z postanowieniami zobowiązania, gdyż chodzi o produkt towarowy i łatwo zastępowalny, a w przypadku takich produktów towarowych nie jest wcale łatwo fizycznie rozróżnić ich producentów. |
| --- | --- |

(173)

Ustalono także, że irański współpracujący producent eksportujący sprzedaje produkt objęty postępowaniem oraz inne produkty do UE wyłącznie poprzez powiązane przedsiębiorstwo handlowe, wywożące szeroką gamę produktów wytwarzanych przez różne firmy. Taka struktura sprzedaży powoduje bardzo wysokie ryzyko kompensacji, gdyż PET objęty zobowiązaniem mógłby być sprzedawany razem z innymi produktami tym samym klientom, a ceny ustalane na różne produkty sprzedawane temu samemu klientowi mogłyby być bardzo łatwo kompensowane lub potrącane. Wreszcie, z publicznie dostępnych źródeł wynika, że Iranie jest jeszcze co najmniej jeden producent PET. W świetle powyższej struktury sprzedaży sytuacja ta wywołuje poważne wątpliwości co do tego, czy instytucje i organy celne mogą dopilnować, by tylko PET od współpracującego producenta eksportującego był sprzedawany zgodnie z postanowieniami zobowiązania, gdyż chodzi o produkt towarowy i łatwo zastępowalny, a w przypadku takich produktów towarowych nie jest wcale łatwo fizycznie rozróżnić ich producentów.

| (174) | Z uwagi na to stwierdzono, że takie zobowiązanie jest niewykonalne i w związku z tym nie może zostać przyjęte. Strona została odpowiednio poinformowana i dano jej możliwość przedstawienia uwag. W wyniku tych uwag powyższy wniosek nie uległ jednak zmianie. |
| --- | --- |

(174)

Z uwagi na to stwierdzono, że takie zobowiązanie jest niewykonalne i w związku z tym nie może zostać przyjęte. Strona została odpowiednio poinformowana i dano jej możliwość przedstawienia uwag. W wyniku tych uwag powyższy wniosek nie uległ jednak zmianie.

8.   OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO

| (175) | Zważywszy na ustalony rozmiar subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych oraz na poziom szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu, uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru, do wysokości ostatecznie nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych, |
| --- | --- |

(175)

Zważywszy na ustalony rozmiar subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych oraz na poziom szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu, uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru, do wysokości ostatecznie nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło wyrównawcze na przywóz politereftalanu etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub większej, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

2.   Stawki ostatecznego cła wyrównawczego stosowane do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1, są następujące:

| Państwo | Stawka ostatecznego cła wyrównawczego (EUR/t) |
| --- | --- |
| Iran: wszystkie przedsiębiorstwa | 139,70 |
| Pakistan: wszystkie przedsiębiorstwa | 44,02 |
| Zjednoczone Emiraty Arabskie: wszystkie przedsiębiorstwa | 42,34 |

Państwo

Stawka ostatecznego cła wyrównawczego (EUR/t)

Iran: wszystkie przedsiębiorstwa

139,70

Pakistan: wszystkie przedsiębiorstwa

44,02

Zjednoczone Emiraty Arabskie: wszystkie przedsiębiorstwa

42,34

3.   W przypadkach gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i gdy w związku z tym określa się cenę rzeczywiście zapłaconą lub należną proporcjonalnie w celu ustalenia wartości celnej zgodnie z art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (7), kwota ostatecznego cła wyrównawczego wyliczona na podstawie kwot podanych powyżej jest pomniejszona o odsetek, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła wyrównawczego nałożonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 473/2010 na przywóz politereftalanu etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub większej, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich zostają ostatecznie pobrane zgodnie ze stawką ostatecznego cła wyrównawczego nałożonego na mocy art. 1. Zabezpieczone kwoty przekraczające kwotę ostatecznego cła wyrównawczego zostają zwolnione.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2010 r.

W imieniu Rady

K. PEETERS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93.

1

(2)  Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 4.

3

(4)  Zob. na przykład rozporządzenia Rady (WE) nr 713/2005 (Dz.U. L 121 z 13.5.2005, s. 1), oraz (WE) nr 1176/2008 (Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 1).

4

(5)  Sprawa T-210/95, Europejskie Stowarzyszenie Producentów Nawozów (EFMA) v Rada Unii Europejskiej, ECR 1999, s. II-3291.

5

(6)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Office N105 04/092, 1049 Brussels, BELGIA.

6

(7)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

7

---

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/29 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/29

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 858/2010

z dnia 28 września 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do wywozu pozakwotowego i pozwoleń na wywóz

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 134 i art. 161 ust. 3 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2) ustanawia szczegółowe przepisy w odniesieniu do wywozu pozakwotowego w sektorze cukru. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2) ustanawia szczegółowe przepisy w odniesieniu do wywozu pozakwotowego w sektorze cukru.

| (2) | Artykuł 4c rozporządzenia (WE) nr 951/2006 określa dokumenty, które stanowią dowody przybycia towarów do miejsca przeznaczenia i które należy przedstawić w przypadku, w którym niektóre miejsca przeznaczenia nie kwalifikują się do wywozu cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej. Ryzyko ewentualnych nadużyć w handlu jest jednak ograniczone, w przypadku gdy ilość cukru jest niewielka. W celu uproszczenia niezbędnej pracy administracyjnej należy zatem przewidzieć odstępstwo od tej zasady w przypadku ilości nieprzekraczającej 25 ton. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 4c rozporządzenia (WE) nr 951/2006 określa dokumenty, które stanowią dowody przybycia towarów do miejsca przeznaczenia i które należy przedstawić w przypadku, w którym niektóre miejsca przeznaczenia nie kwalifikują się do wywozu cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej. Ryzyko ewentualnych nadużyć w handlu jest jednak ograniczone, w przypadku gdy ilość cukru jest niewielka. W celu uproszczenia niezbędnej pracy administracyjnej należy zatem przewidzieć odstępstwo od tej zasady w przypadku ilości nieprzekraczającej 25 ton.

| (3) | Artykuł 7c rozporządzenia (WE) nr 951/2006 określa przepisy dotyczące informacji na temat wywozu pozakwotowego. W celu poprawy zarządzania systemem wywozu pozakwotowego należy wyjaśnić, że informacje przekazywane przez państwa członkowskie dotyczące ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, powinny być również podawane w podziale na wnioskodawców. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 7c rozporządzenia (WE) nr 951/2006 określa przepisy dotyczące informacji na temat wywozu pozakwotowego. W celu poprawy zarządzania systemem wywozu pozakwotowego należy wyjaśnić, że informacje przekazywane przez państwa członkowskie dotyczące ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, powinny być również podawane w podziale na wnioskodawców.

| (4) | W art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 397/2010 z dnia 7 maja 2010 r. ustalającego limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2010/2011 (3) ustalono w odniesieniu do roku gospodarczego 2010/2011 limit ilościowy 650 000 ton cukru białego objętego kodem CN 1701 99, tj. sześciocyfrowym kodem. W przypadku gdy istnieje duże zapotrzebowanie na pozwolenia na wywóz i roczny limit ilościowy jest szybko wykorzystywany, podmioty gospodarcze, które wywożą cukier biały objęty różnymi kodami CN, mogą nie być w stanie uzyskać wystarczającej ilości pozwoleń na pokrycie swoich tradycyjnych rynków. W celu zwiększenia elastyczności systemu pozakwotowego należy zezwolić, aby pozwolenia na wywóz wydawane dla produktów z cukru białego objętych kodem CN 1701 99 mogły również być stosowane do wywozu różnych rodzajów produktów z cukru białego objętych tym samym kodem CN. |
| --- | --- |

(4)

W art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 397/2010 z dnia 7 maja 2010 r. ustalającego limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2010/2011 (3) ustalono w odniesieniu do roku gospodarczego 2010/2011 limit ilościowy 650 000 ton cukru białego objętego kodem CN 1701 99, tj. sześciocyfrowym kodem. W przypadku gdy istnieje duże zapotrzebowanie na pozwolenia na wywóz i roczny limit ilościowy jest szybko wykorzystywany, podmioty gospodarcze, które wywożą cukier biały objęty różnymi kodami CN, mogą nie być w stanie uzyskać wystarczającej ilości pozwoleń na pokrycie swoich tradycyjnych rynków. W celu zwiększenia elastyczności systemu pozakwotowego należy zezwolić, aby pozwolenia na wywóz wydawane dla produktów z cukru białego objętych kodem CN 1701 99 mogły również być stosowane do wywozu różnych rodzajów produktów z cukru białego objętych tym samym kodem CN.

| (5) | Zgodnie z art. 8a lit. b) rozporządzenia (WE) nr 951/2006 pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru lub pozakwotowej izoglukozy wydawane od dnia 1 kwietnia 2010 r. są ważne od daty ich wydania do końca piątego miesiąca następującego po dacie ich wydania. Może to jednak spowodować poważne trudności dla niektórych eksporterów, a mianowicie tych, którzy zaopatrują swoje tradycyjne rynki przez cały rok gospodarczy. Właściwe jest zatem, aby przepisy dotyczące roku gospodarczego 2009/2010 były stosowane na stałe. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 8a lit. b) rozporządzenia (WE) nr 951/2006 pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru lub pozakwotowej izoglukozy wydawane od dnia 1 kwietnia 2010 r. są ważne od daty ich wydania do końca piątego miesiąca następującego po dacie ich wydania. Może to jednak spowodować poważne trudności dla niektórych eksporterów, a mianowicie tych, którzy zaopatrują swoje tradycyjne rynki przez cały rok gospodarczy. Właściwe jest zatem, aby przepisy dotyczące roku gospodarczego 2009/2010 były stosowane na stałe.

| (6) | Zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (4) pozwolenia na wywóz muszą być przedłożone w przypadku wywozu produktów cukrowniczych objętych kodem CN 1701. Zgodnie z częścią II załącznika II do tego rozporządzenia kwota zabezpieczenia, które należy wnieść, ustalona jest na 110 EUR za tonę. Ze względu na pewność prawną oraz w celu zapewnienia równego traktowania podmiotów gospodarczych w każdym państwie członkowskim należy wyjaśnić w art. 12a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, że zabezpieczenie należy wnosić również w przypadku wywozu cukru pozakwotowego. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (4) pozwolenia na wywóz muszą być przedłożone w przypadku wywozu produktów cukrowniczych objętych kodem CN 1701. Zgodnie z częścią II załącznika II do tego rozporządzenia kwota zabezpieczenia, które należy wnieść, ustalona jest na 110 EUR za tonę. Ze względu na pewność prawną oraz w celu zapewnienia równego traktowania podmiotów gospodarczych w każdym państwie członkowskim należy wyjaśnić w art. 12a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, że zabezpieczenie należy wnosić również w przypadku wywozu cukru pozakwotowego.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 951/2006. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 951/2006.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4c rozdziału IIa dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
  „4.   W przypadku zgłoszeń wywozowych dotyczących maksymalnej ilości 25 ton cukru i jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 24 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 (5), państwa członkowskie zwalniają eksporterów z obowiązku przedstawienia dowodu przewidzianego w ust. 1 i ust. 2 lit. b) i c) niniejszego artykułu. W każdym przypadku należy przedstawić dokument przewozowy lub jego elektroniczny odpowiednik, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 612/2009. |
| --- | --- |

1)

w art. 4c rozdziału IIa dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.   W przypadku zgłoszeń wywozowych dotyczących maksymalnej ilości 25 ton cukru i jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 24 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 (5), państwa członkowskie zwalniają eksporterów z obowiązku przedstawienia dowodu przewidzianego w ust. 1 i ust. 2 lit. b) i c) niniejszego artykułu. W każdym przypadku należy przedstawić dokument przewozowy lub jego elektroniczny odpowiednik, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 612/2009.

| 2) | w rozdziale III wprowadza się następujące zmiany:






  a) | artykuł 7c ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Informacje o ilościach objętych wnioskami podawane są w rozbiciu na ośmiocyfrowe kody CN bez podawania nazwy (nazwiska) wnioskodawcy. Państwa członkowskie informują również Komisję, w przypadku gdy ani jeden wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz nie został złożony.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w rozdziale III wprowadza się następujące zmiany:

a)

artykuł 7c ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Informacje o ilościach objętych wnioskami podawane są w rozbiciu na ośmiocyfrowe kody CN bez podawania nazwy (nazwiska) wnioskodawcy. Państwa członkowskie informują również Komisję, w przypadku gdy ani jeden wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz nie został złożony.”;

| b) | dodaje się art. 7f w brzmieniu:
  „Artykuł 7f
  Stosowanie pozwoleń na wywóz cukru pozakwotowego
  Pozwolenia na wywóz wydawane dla pozakwotowego cukru białego objętego kodem CN 1701 99 wskazują kody CN 1701 99 10 i 1701 99 90 i są ważne w odniesieniu do każdego z nich.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się art. 7f w brzmieniu:

„Artykuł 7f

Stosowanie pozwoleń na wywóz cukru pozakwotowego

Pozwolenia na wywóz wydawane dla pozakwotowego cukru białego objętego kodem CN 1701 99 wskazują kody CN 1701 99 10 i 1701 99 90 i są ważne w odniesieniu do każdego z nich.”;

| c) | artykuł 8a otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 8a
  Ważność pozwoleń na wywóz w odniesieniu do wywozu pozakwotowego
  W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 niniejszego rozporządzenia pozwolenia na wywóz wydane w odniesieniu do limitu ilościowego ustalonego na mocy art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 są ważne w następujących terminach:






  a) | pozwolenia wydane między dniem 1 października a dniem 30 kwietnia danego roku gospodarczego są ważne od daty ich wydania do dnia 30 września danego roku gospodarczego; |
| --- | --- | --- |

c)

artykuł 8a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8a

Ważność pozwoleń na wywóz w odniesieniu do wywozu pozakwotowego

W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 niniejszego rozporządzenia pozwolenia na wywóz wydane w odniesieniu do limitu ilościowego ustalonego na mocy art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 są ważne w następujących terminach:

a)

pozwolenia wydane między dniem 1 października a dniem 30 kwietnia danego roku gospodarczego są ważne od daty ich wydania do dnia 30 września danego roku gospodarczego;

| b) | pozwolenia wydane między dniem 1 maja a dniem 30 września danego roku gospodarczego są ważne od daty ich wydania do końca piątego miesiąca następującego po dacie ich wydania.”; |
| --- | --- |

b)

pozwolenia wydane między dniem 1 maja a dniem 30 września danego roku gospodarczego są ważne od daty ich wydania do końca piątego miesiąca następującego po dacie ich wydania.”;

| 3) | w art. 12a rozdziału V wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Wnioskodawca powinien złożyć zabezpieczenie w wysokości 110 EUR za tonę cukru pozakwotowego i 42 EUR za tonę suchej masy netto w przypadku izoglukozy pozakwotowej.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 12a rozdziału V wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Wnioskodawca powinien złożyć zabezpieczenie w wysokości 110 EUR za tonę cukru pozakwotowego i 42 EUR za tonę suchej masy netto w przypadku izoglukozy pozakwotowej.”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W przypadku niektórych miejsc przeznaczenia, które są wykluczone w odniesieniu do wywozu cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej, zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, jest zwalniane po spełnieniu wymogów określonych w ust. 3 niniejszego artykułu i wymogów określonych w art. 4c niniejszego rozporządzenia.”. |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku niektórych miejsc przeznaczenia, które są wykluczone w odniesieniu do wywozu cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej, zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, jest zwalniane po spełnieniu wymogów określonych w ust. 3 niniejszego artykułu i wymogów określonych w art. 4c niniejszego rozporządzenia.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 115 z 8.5.2010, s. 26.

3

(4)  Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3.

4

(5)  Dz.U. L 186 z 17.7.2009, s. 1.”;

5

---

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/31 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/31

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 859/2010

z dnia 28 września 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 września 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 84,4 |
| MK | 50,2 |
| TR | 50,2 |
| ZZ | 61,6 |
| 0707 00 05 | TR | 111,6 |
| ZZ | 111,6 |
| 0709 90 70 | TR | 110,4 |
| ZZ | 110,4 |
| 0805 50 10 | AR | 107,5 |
| CL | 79,2 |
| EG | 66,3 |
| IL | 120,5 |
| MA | 157,0 |
| TR | 103,4 |
| UY | 128,7 |
| ZA | 101,5 |
| ZZ | 108,0 |
| 0806 10 10 | TR | 120,1 |
| ZA | 56,9 |
| ZZ | 88,5 |
| 0808 10 80 | AR | 56,1 |
| AU | 217,4 |
| BR | 59,6 |
| CL | 93,8 |
| CN | 82,6 |
| NZ | 97,6 |
| US | 85,0 |
| ZA | 84,7 |
| ZZ | 97,1 |
| 0808 20 50 | CN | 85,9 |
| ZA | 80,8 |
| ZZ | 83,4 |
| 0809 30 | TR | 149,8 |
| ZZ | 149,8 |
| 0809 40 05 | BA | 53,5 |
| MK | 45,0 |
| ZZ | 49,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

84,4

MK

50,2

TR

50,2

ZZ

61,6

0707 00 05

TR

111,6

ZZ

111,6

0709 90 70

TR

110,4

ZZ

110,4

0805 50 10

AR

107,5

CL

79,2

EG

66,3

IL

120,5

MA

157,0

TR

103,4

UY

128,7

ZA

101,5

ZZ

108,0

0806 10 10

TR

120,1

ZA

56,9

ZZ

88,5

0808 10 80

AR

56,1

AU

217,4

BR

59,6

CL

93,8

CN

82,6

NZ

97,6

US

85,0

ZA

84,7

ZZ

97,1

0808 20 50

CN

85,9

ZA

80,8

ZZ

83,4

0809 30

TR

149,8

ZZ

149,8

0809 40 05

BA

53,5

MK

45,0

ZZ

49,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/33 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/33

---

DECYZJA RADY 2010/576/WPZiB

z dnia 23 września 2010 r.

w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/405/WPZiB (1) ustanawiające misję policyjną Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga) (zwaną dalej „EUPOL DR Konga” lub „misją”). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/405/WPZiB (1) ustanawiające misję policyjną Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga) (zwaną dalej „EUPOL DR Konga” lub „misją”).

| (2) | W dniu 23 czerwca 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/485/WPZiB (2) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2009 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 23 czerwca 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/485/WPZiB (2) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2009 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB.

| (3) | W dniu 15 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/466/WPZiB (3) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2010 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 15 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/466/WPZiB (3) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2010 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB.

| (4) | W dniu 14 czerwca 2010 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2010/329/WPZiB (4) zmieniające i przedłużające do dnia 30 września 2010 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 14 czerwca 2010 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2010/329/WPZiB (4) zmieniające i przedłużające do dnia 30 września 2010 r. wspólne działanie 2007/405/WPZiB.

| (5) | Należy kontynuować EUPOL DR Konga przez kolejny rok do dnia 30 października 2011 r. |
| --- | --- |

(5)

Należy kontynuować EUPOL DR Konga przez kolejny rok do dnia 30 października 2011 r.

| (6) | Struktura dowodzenia i kontroli misji powinna pozostać bez uszczerbku dla zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji. |
| --- | --- |

(6)

Struktura dowodzenia i kontroli misji powinna pozostać bez uszczerbku dla zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji.

| (7) | Komórka Monitorująca w Sekretariacie Generalnym Rady powinna zostać postawiona w stan gotowości do celów misji. |
| --- | --- |

(7)

Komórka Monitorująca w Sekretariacie Generalnym Rady powinna zostać postawiona w stan gotowości do celów misji.

| (8) | Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) określonym w art. 21 Traktatu, |
| --- | --- |

(8)

Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) określonym w art. 21 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Misja

1.   Misja policyjna Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), mająca odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (zwana dalej „EUPOL DR Konga” lub „misją”), ustanowiona wspólnym działaniem 2007/405/WPZiB, zostaje przedłużona na okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r.

2.   EUPOL DR Konga działa zgodnie z mandatem misji określonym w art. 2 i realizuje zadania określone w art. 3. EUPOL DR Konga działa bez uszczerbku dla odpowiedzialności DRK za RSB.

Artykuł 2

Mandat misji

1.   Aby uczynić proces reform kongijskiej policji krajowej (PNC) dojrzalszym i bardziej zrównoważonym, EUPOL DR Konga pomaga władzom kongijskim w realizacji planu działań w zakresie policji, obejmującego priorytety procesu reformy policji na okres 2010–2012, wykorzystując wytyczne zawarte w ramach strategicznych. EUPOL RD Konga koncentruje się na konkretnych działaniach i projektach, które mają ułatwić jego działania na poziomie strategicznym procesu reformy, na budowaniu zdolności, a także na usprawnieniu współdziałania między PNC a szerszym systemem wymiaru sprawiedliwości, aby skuteczniej pomagać w zwalczaniu przemocy seksualnej i bezkarności. EUPOL DR Konga działa w ścisłej koordynacji i współpracy z innymi darczyńcami unijnymi, międzynarodowymi i dwustronnymi, w celu uniknięcia powielania wysiłków.

2.   Misja ma następujące szczególne cele:

| a) | wspieranie całości procesu RSB w Demokratycznej Republice Konga (DRK) na poziomie strategicznym, ze szczególnym uwzględnieniem reform PNC i jej wzajemnych relacji z władzą sądowniczą; |
| --- | --- |

a)

wspieranie całości procesu RSB w Demokratycznej Republice Konga (DRK) na poziomie strategicznym, ze szczególnym uwzględnieniem reform PNC i jej wzajemnych relacji z władzą sądowniczą;

| b) | wspieranie wdrażania reformy policji oraz poprawy zdolności operacyjnej i odpowiedzialności PNC poprzez działania w zakresie mentoringu, monitoringu i doradztwa (MMA); |
| --- | --- |

b)

wspieranie wdrażania reformy policji oraz poprawy zdolności operacyjnej i odpowiedzialności PNC poprzez działania w zakresie mentoringu, monitoringu i doradztwa (MMA);

| c) | zwiększenie wiedzy i zdolności wyższych rangą funkcjonariuszy PNC, szkolących i systemów szkoleniowych, w tym poprzez zapewnienie kursów szkolenia strategicznego; |
| --- | --- |

c)

zwiększenie wiedzy i zdolności wyższych rangą funkcjonariuszy PNC, szkolących i systemów szkoleniowych, w tym poprzez zapewnienie kursów szkolenia strategicznego;

| d) | wspieranie zwalczania bezkarności w dziedzinie praw człowieka i przemocy seksualnej. |
| --- | --- |

d)

wspieranie zwalczania bezkarności w dziedzinie praw człowieka i przemocy seksualnej.

3.   W skład misji wchodzi komórka ds. projektów, określająca i realizująca projekty. Misja doradza państwom członkowskim i państwom trzecim oraz koordynuje i ułatwia, pod ich zwierzchnictwem, wdrażanie ich projektów w dziedzinach będących przedmiotem zainteresowania misji oraz w ramach realizacji swoich celów.

Artykuł 3

Zadania misji

Aby zrealizować swoje cele, EUPOL DR Konga wykonuje następujące zadania:

| 1) | wspieranie całości procesu RSB w DRK na poziomie strategicznym, ze szczególnym uwzględnieniem reform PNC i jej wzajemnych relacji z władzą sądowniczą:






  — | poprzez wspieranie prac i rozwoju komitetu monitorującego reformę policji (CSRP) i jego grup roboczych, w tym poprzez zapewnienie pomocy w przygotowywaniu stosownych ram prawnych i pozaprawnych reformy policji, aby przyczynić się do zakończenia pracy koncepcyjnej, |
| --- | --- | --- |

1)

wspieranie całości procesu RSB w DRK na poziomie strategicznym, ze szczególnym uwzględnieniem reform PNC i jej wzajemnych relacji z władzą sądowniczą:

—

poprzez wspieranie prac i rozwoju komitetu monitorującego reformę policji (CSRP) i jego grup roboczych, w tym poprzez zapewnienie pomocy w przygotowywaniu stosownych ram prawnych i pozaprawnych reformy policji, aby przyczynić się do zakończenia pracy koncepcyjnej,

| — | poprzez wspieranie oraz doradztwo w zakresie ustanawiania i rozwoju podmiotów, które mają zostać stworzone w celu reformy policji, przyczyniając się do powodzenia ich działań poprzez zapewnienie specjalistycznej wiedzy w najodpowiedniejszych dziedzinach w zakresie wdrażania reformy policji, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie oraz doradztwo w zakresie ustanawiania i rozwoju podmiotów, które mają zostać stworzone w celu reformy policji, przyczyniając się do powodzenia ich działań poprzez zapewnienie specjalistycznej wiedzy w najodpowiedniejszych dziedzinach w zakresie wdrażania reformy policji,

| — | poprzez wspieranie wzmacniania powiązań między ministerstwem spraw wewnętrznych i ministerstwem sprawiedliwości w celu zwiększenia współpracy i porozumienia między dwoma ministerstwami, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie wzmacniania powiązań między ministerstwem spraw wewnętrznych i ministerstwem sprawiedliwości w celu zwiększenia współpracy i porozumienia między dwoma ministerstwami,

| — | poprzez udział w działaniach Wspólnego Komitetu ds. Wymiaru Sprawiedliwości (Comité Mixte de Suivi du Programme Cadre de la Justice) oraz pomoc, w stosownych przypadkach, w ramach przeglądu ram prawa karnego, wspierając jednocześnie, w stosownych przypadkach, Wspólny Komitet ds. Obrony, aby przyczynić się do spójności i jednolitości różnych filarów RSB, |
| --- | --- |

—

poprzez udział w działaniach Wspólnego Komitetu ds. Wymiaru Sprawiedliwości (Comité Mixte de Suivi du Programme Cadre de la Justice) oraz pomoc, w stosownych przypadkach, w ramach przeglądu ram prawa karnego, wspierając jednocześnie, w stosownych przypadkach, Wspólny Komitet ds. Obrony, aby przyczynić się do spójności i jednolitości różnych filarów RSB,

| — | poprzez uczestniczenie w szerszych staraniach i działaniach Unii mających na celu wsparcie koordynacji i spójności międzyministarialnej; |
| --- | --- |

—

poprzez uczestniczenie w szerszych staraniach i działaniach Unii mających na celu wsparcie koordynacji i spójności międzyministarialnej;

| 2) | wspieranie wdrażania reformy policji oraz poprawy zdolności operacyjnej i odpowiedzialności PNC poprzez działania w zakresie MMA:






  — | poprzez doradzanie w zakresie przygotowywania i wdrażania odpowiedniej struktury organizacyjnej PNC oraz wspieranie działań z zakresu gromadzenia danych, aby doprowadzić do powstania pełnego spisu funkcjonariuszy policji, |
| --- | --- | --- |

2)

wspieranie wdrażania reformy policji oraz poprawy zdolności operacyjnej i odpowiedzialności PNC poprzez działania w zakresie MMA:

—

poprzez doradzanie w zakresie przygotowywania i wdrażania odpowiedniej struktury organizacyjnej PNC oraz wspieranie działań z zakresu gromadzenia danych, aby doprowadzić do powstania pełnego spisu funkcjonariuszy policji,

| — | poprzez mentoring, monitoring i doradzanie personelowi, w tym poprzez wspólne korzystanie z pomieszczeń, w stosownych przypadkach, w dyrektoratach technicznych w ramach inspektoratu PNC i w sztabie głównym w celu doradzania i pomocy we wdrażaniu procesu reform oraz integracji wszystkich służb policji w ramach jednej instytucji. Realizacja tego zadania powinna być ściśle koordynowana z operacją ONZ MONUC, z uwzględnieniem jej rozmieszczenia na terytorium Konga, |
| --- | --- |

—

poprzez mentoring, monitoring i doradzanie personelowi, w tym poprzez wspólne korzystanie z pomieszczeń, w stosownych przypadkach, w dyrektoratach technicznych w ramach inspektoratu PNC i w sztabie głównym w celu doradzania i pomocy we wdrażaniu procesu reform oraz integracji wszystkich służb policji w ramach jednej instytucji. Realizacja tego zadania powinna być ściśle koordynowana z operacją ONZ MONUC, z uwzględnieniem jej rozmieszczenia na terytorium Konga,

| — | poprzez wspieranie włączenia policji kryminalnej (Police Judiciaire des Parquets) do PNC, aby pomóc w ustanowieniu skutecznego połączenia między policją kryminalną i prokuraturą. Praca misji w tym celu będzie polegała na doradzaniu stosownym kluczowym podmiotom w obszarze sądownictwa karnego, w ścisłej koordynacji z Komisją i z programami partnerów, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie włączenia policji kryminalnej (Police Judiciaire des Parquets) do PNC, aby pomóc w ustanowieniu skutecznego połączenia między policją kryminalną i prokuraturą. Praca misji w tym celu będzie polegała na doradzaniu stosownym kluczowym podmiotom w obszarze sądownictwa karnego, w ścisłej koordynacji z Komisją i z programami partnerów,

| — | poprzez wspieranie nowo utworzonych policyjnych służb nadzoru (Inspection Générale d'Audit), w drodze starań o wzmocnienie jego zdolności instytucjonalnej i operacyjnej, w celu zapewnienia obywatelom i organom kluczowego instrumentu demokratycznej kontroli nad siłami policji, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie nowo utworzonych policyjnych służb nadzoru (Inspection Générale d'Audit), w drodze starań o wzmocnienie jego zdolności instytucjonalnej i operacyjnej, w celu zapewnienia obywatelom i organom kluczowego instrumentu demokratycznej kontroli nad siłami policji,

| — | poprzez mentoring i doradzanie policji kryminalnej w Kinszasie, w szczególności poprzez Police de Recherche et d’Intervention, w poprawianiu standardów jej działania i zwiększaniu zdolności skutecznego zapobiegania przestępczości i jej wykrywania, |
| --- | --- |

—

poprzez mentoring i doradzanie policji kryminalnej w Kinszasie, w szczególności poprzez Police de Recherche et d’Intervention, w poprawianiu standardów jej działania i zwiększaniu zdolności skutecznego zapobiegania przestępczości i jej wykrywania,

| — | poprzez wspieranie wdrażania planu działań policji, aby umożliwić PNC dysponowanie, w jak największym zakresie, instrumentami, procesami decyzyjnymi i środkami, które mają zagwarantować odpowiednie utrzymanie porządku publicznego, przy pełnym poszanowaniu podstawowych wolności gwarantowanych w konstytucji, jak również międzynarodowych standardów praw człowieka, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie wdrażania planu działań policji, aby umożliwić PNC dysponowanie, w jak największym zakresie, instrumentami, procesami decyzyjnymi i środkami, które mają zagwarantować odpowiednie utrzymanie porządku publicznego, przy pełnym poszanowaniu podstawowych wolności gwarantowanych w konstytucji, jak również międzynarodowych standardów praw człowieka,

| — | poprzez pomoc dla PNC w celu polepszenia koordynacji, spójności i elastyczności jej procesu decyzyjnego poprzez wsparcie wzmocnienia roli centrum dowodzenia i centrum operacyjnego w Kinszasie, w ścisłej współpracy z innymi partnerami pracującymi już w tym obszarze, |
| --- | --- |

—

poprzez pomoc dla PNC w celu polepszenia koordynacji, spójności i elastyczności jej procesu decyzyjnego poprzez wsparcie wzmocnienia roli centrum dowodzenia i centrum operacyjnego w Kinszasie, w ścisłej współpracy z innymi partnerami pracującymi już w tym obszarze,

| — | poprzez przyczynianie się do zakończenia tworzenia koncepcji policji lokalnej (Police de proximité) oraz udział w projekcie pilotażowym Commissariat de Référence, mającym na celu zwiększenie wzajemnego zaufania społeczeństwa i policji oraz zwiększenie bezpieczeństwa zarówno obiektywnie, jak i w odbiorze społecznym; |
| --- | --- |

—

poprzez przyczynianie się do zakończenia tworzenia koncepcji policji lokalnej (Police de proximité) oraz udział w projekcie pilotażowym Commissariat de Référence, mającym na celu zwiększenie wzajemnego zaufania społeczeństwa i policji oraz zwiększenie bezpieczeństwa zarówno obiektywnie, jak i w odbiorze społecznym;

| 3) | zwiększenie wiedzy i zdolności wyższych rangą funkcjonariuszy PNC, szkolących i systemów szkoleniowych, w tym poprzez zapewnienie kursów szkolenia strategicznego:






  — | poprzez wspieranie zwiększenia zdolności szkoleniowych Szkoły Oficerów Policji Kryminalnej w Kinszasie, |
| --- | --- | --- |

3)

zwiększenie wiedzy i zdolności wyższych rangą funkcjonariuszy PNC, szkolących i systemów szkoleniowych, w tym poprzez zapewnienie kursów szkolenia strategicznego:

—

poprzez wspieranie zwiększenia zdolności szkoleniowych Szkoły Oficerów Policji Kryminalnej w Kinszasie,

| — | poprzez wspieranie ustanowienia i działania Akademii Policyjnej w Kasapie, Lubumbashi, w tym również w zakresie logistyki i wyposażenia, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie ustanowienia i działania Akademii Policyjnej w Kasapie, Lubumbashi, w tym również w zakresie logistyki i wyposażenia,

| — | poprzez wspieranie rozwoju zawodowego wyższych rangą funkcjonariuszy PNC w celu polepszenia umiejętności przywódczych i zarządczych, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie rozwoju zawodowego wyższych rangą funkcjonariuszy PNC w celu polepszenia umiejętności przywódczych i zarządczych,

| — | poprzez podjęcie oceny obecnych potrzeb szkoleniowych PNC i zasobów, |
| --- | --- |

—

poprzez podjęcie oceny obecnych potrzeb szkoleniowych PNC i zasobów,

| — | poprzez udział w określaniu ram regulacyjnych i edukacyjnych koniecznych do otwarcia Akademii Policyjnej i umożliwienia jej działania, |
| --- | --- |

—

poprzez udział w określaniu ram regulacyjnych i edukacyjnych koniecznych do otwarcia Akademii Policyjnej i umożliwienia jej działania,

| — | poprzez opracowanie i wprowadzenie podręczników szkoleniowych PNC na potrzeby szkolenia podstawowego i szczególnego, |
| --- | --- |

—

poprzez opracowanie i wprowadzenie podręczników szkoleniowych PNC na potrzeby szkolenia podstawowego i szczególnego,

| — | poprzez wkład w koncepcję instytucjonalizacji policji na szczeblu lokalnym (Police de proximité) poprzez szkolenia, |
| --- | --- |

—

poprzez wkład w koncepcję instytucjonalizacji policji na szczeblu lokalnym (Police de proximité) poprzez szkolenia,

| — | poprzez uczestniczenie w naborze i w szkoleniu osób zajmujących się szkoleniem funkcjonariuszy policji, |
| --- | --- |

—

poprzez uczestniczenie w naborze i w szkoleniu osób zajmujących się szkoleniem funkcjonariuszy policji,

| — | poprzez zapewnienie specjalistycznego szkolenia w obszarach, które pomagają osiągnąć cele misji; |
| --- | --- |

—

poprzez zapewnienie specjalistycznego szkolenia w obszarach, które pomagają osiągnąć cele misji;

| 4) | wspieranie zwalczania bezkarności w dziedzinie praw człowieka i przemocy seksualnej:






  — | poprzez wspieranie stosownych grup CSRS i podmiotów wdrażających reformę policji, |
| --- | --- | --- |

4)

wspieranie zwalczania bezkarności w dziedzinie praw człowieka i przemocy seksualnej:

—

poprzez wspieranie stosownych grup CSRS i podmiotów wdrażających reformę policji,

| — | poprzez wspieranie rozwoju spójnej polityki dla PNC i Inspection Générale d'Audit w odniesieniu do przemocy seksualnej, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie rozwoju spójnej polityki dla PNC i Inspection Générale d'Audit w odniesieniu do przemocy seksualnej,

| — | poprzez pomoc w tworzeniu oraz poprzez monitoring i mentoring wyspecjalizowanych jednostek policji zwalczających przemoc seksualną, przestępstwa wobec dzieci, jak również bezkarność, oraz poprzez zwiększanie ich operacyjności za pomocą działań MMA, |
| --- | --- |

—

poprzez pomoc w tworzeniu oraz poprzez monitoring i mentoring wyspecjalizowanych jednostek policji zwalczających przemoc seksualną, przestępstwa wobec dzieci, jak również bezkarność, oraz poprzez zwiększanie ich operacyjności za pomocą działań MMA,

| — | poprzez wspieranie organizowania działań mających na celu uwrażliwienie funkcjonariuszy policji na kwestie przemocy seksualnej i bezkarności, |
| --- | --- |

—

poprzez wspieranie organizowania działań mających na celu uwrażliwienie funkcjonariuszy policji na kwestie przemocy seksualnej i bezkarności,

| — | poprzez monitoring i nadzór nad działalnością PNC i sądów w tym zakresie, w stosownych przypadkach doradzając przedstawicielom prokuratury, sądów wojskowych i policji kryminalnej, we współpracy z innymi kluczowymi podmiotami krajowymi i międzynarodowymi; |
| --- | --- |

—

poprzez monitoring i nadzór nad działalnością PNC i sądów w tym zakresie, w stosownych przypadkach doradzając przedstawicielom prokuratury, sądów wojskowych i policji kryminalnej, we współpracy z innymi kluczowymi podmiotami krajowymi i międzynarodowymi;

| 5) | inne zadania/komórka ds. projektów:






  — | wspieranie Komisji w razie potrzeby, w szczególności w projektach zintegrowanego systemu zarządzania zasobami ludzkimi i spisu policji, |
| --- | --- | --- |

5)

inne zadania/komórka ds. projektów:

—

wspieranie Komisji w razie potrzeby, w szczególności w projektach zintegrowanego systemu zarządzania zasobami ludzkimi i spisu policji,

| — | określanie i wdrażanie projektów poprzez komórkę ds. projektów, aby zapewnić właściwe wykorzystanie funduszy przyznanych z budżetu WPZiB na ich wdrażanie. Personel komórki ds. projektów może również wspierać państwa członkowskie i państwa trzecie, na ich prośbę, w ramach środków i zdolności misji, poprzez zapewnienie zwiększonej koordynacji i pomocy technicznej w przypadku ich własnych projektów i w ramach ich zakresów odpowiedzialności. Wszystkie działania komórki ds. projektów mają być prowadzone w ramach mandatu misji i mają uzupełniać działania prowadzone przez EUPOL DR Konga. |
| --- | --- |

—

określanie i wdrażanie projektów poprzez komórkę ds. projektów, aby zapewnić właściwe wykorzystanie funduszy przyznanych z budżetu WPZiB na ich wdrażanie. Personel komórki ds. projektów może również wspierać państwa członkowskie i państwa trzecie, na ich prośbę, w ramach środków i zdolności misji, poprzez zapewnienie zwiększonej koordynacji i pomocy technicznej w przypadku ich własnych projektów i w ramach ich zakresów odpowiedzialności. Wszystkie działania komórki ds. projektów mają być prowadzone w ramach mandatu misji i mają uzupełniać działania prowadzone przez EUPOL DR Konga.

Artykuł 4

Struktura misji

1.   EUPOL DR Konga ma następującą strukturę:

| a) | Sztab główny w Kinszasie. Sztab główny składa się z biura szefa misji i personelu dowództwa i sprawuje wszystkie konieczne funkcje doradcze na poziomie strategicznym i operacyjnym, dowodzenia i kontroli, a także wspiera misję i jej administrowanie; |
| --- | --- |

a)

Sztab główny w Kinszasie. Sztab główny składa się z biura szefa misji i personelu dowództwa i sprawuje wszystkie konieczne funkcje doradcze na poziomie strategicznym i operacyjnym, dowodzenia i kontroli, a także wspiera misję i jej administrowanie;

| b) | Biuro polowe. Biuro polowe znajduje się w Gomie. Konsekwencje mandatu misji dla całego kraju mogą wymagać również działań w kraju i ewentualnej czasowej obecności (także długoterminowej) ekspertów w innych miejscach, z uwzględnieniem względów bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

b)

Biuro polowe. Biuro polowe znajduje się w Gomie. Konsekwencje mandatu misji dla całego kraju mogą wymagać również działań w kraju i ewentualnej czasowej obecności (także długoterminowej) ekspertów w innych miejscach, z uwzględnieniem względów bezpieczeństwa.

2.   Elementy, o których mowa w ust. 1, podlegają dalszym szczegółowym uzgodnieniom w planie operacji (OPLAN).

Artykuł 5

Cywilny dowódca operacji

1.   Dyrektor ds. planowania i prowadzenia operacji cywilnych (CPCC) jest dowódcą operacji cywilnej EUPOL DR Konga.

2.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i strategicznym kierownictwem Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz pod ogólnym zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), sprawuje dowództwo i kontrolę nad misją EUPOL DR Konga na poziomie strategicznym.

3.   Cywilny dowódca operacji zapewnia właściwe i skuteczne wykonywanie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym przez wydawanie szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym oraz służenie mu doradztwem i wsparciem technicznym.

4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem organów krajowych danego państwa wysyłającego lub danej wysyłającej instytucji Unii. Organy krajowe przekazują dowódcy operacji cywilnej kontrolę operacyjną (OPCON) nad swoim personelem.

5.   Cywilny dowódca operacji ponosi ogólną odpowiedzialność za zapewnienie wywiązywania się ze spoczywającego na Unii obowiązku dochowania należytej staranności.

6.   Cywilny dowódca operacji i Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej (SPUE) konsultują się wzajemnie w kwestiach dotyczących RSB i wspierają na poziomie regionalnym, stosownie do potrzeb.

Artykuł 6

Szef misji

1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę na poziomie teatru działań.

2.   Szef misji sprawuje kontrolę operacyjną (OPCON) nad personelem z państw wnoszących wkład, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez dowódcę operacji cywilnej, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.

3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu EUPOL DR Konga w teatrze działań i odpowiada za koordynację misji i jej bieżące zarządzanie zgodnie z instrukcjami cywilnego dowódcy operacji wydawanymi na poziomie strategicznym.

4.   Szef misji jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje umowę z Komisją.

5.   Szef misji odpowiada za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub organ Unii.

6.   Szef misji reprezentuje EUPOL DR Konga na miejscu prowadzenia operacji i zapewnia odpowiednią widoczność działań misji.

7.   Szef misji, stosownie do potrzeb, koordynuje działania EUPOL DR Konga z innymi podmiotami unijnymi w terenie. Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji przyjmuje od SPUE wskazówki polityczne dotyczące sytuacji na miejscu dotyczące RSB oraz wsparcie na poziomie regionalnym.

Artykuł 7

Personel

1.   W skład EUPOL DR Konga wchodzi głównie personel oddelegowany przez państwa członkowskie lub instytucje Unii. Każde z państw członkowskich lub instytucja Unii ponosi koszty związane z każdym członkiem oddelegowanego przez siebie personelu, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż mające zastosowanie diety, jak również dodatkami za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.

2.   Misja zatrudnia na podstawie umów międzynarodowy personel cywilny oraz personel miejscowy, jeżeli wymagane funkcje nie są zapewnianie przez personel oddelegowany z państw członkowskich. W wyjątkowych, należycie uzasadnionych przypadkach, jeśli do pracy w ramach misji nie jest dostępny wykwalifikowany personel z państw członkowskich, w stosownych przypadkach zatrudniać można na podstawie umowy obywateli uczestniczących państw trzecich.

3.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają określonych dla danej misji minimalnych norm bezpieczeństwa operacyjnego oraz planu bezpieczeństwa misji wspierającego unijną politykę bezpieczeństwa w terenie. W odniesieniu do ochrony informacji niejawnych UE powierzonych członkom personelu w trakcie pełnienia ich obowiązków, cały personel przestrzega zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa (5).

Artykuł 8

Status misji i personelu

1.   Status misji i jej personelu, w tym, w stosownych przypadkach, przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji, jest ustalany zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 Traktatu.

2.   Państwo lub instytucja Unii, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za uregulowanie wszelkich związanych z oddelegowaniem roszczeń, wysuniętych przez tego członka personelu lub go dotyczących. Dane państwo członkowskie lub dana instytucja Unii są odpowiedzialne za wnoszenie wszelkich powództw przeciwko oddelegowanemu członkowi personelu.

3.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki międzynarodowego i miejscowego personelu cywilnego są określane w umowach zawartych między szefem misji a członkami personelu.

Artykuł 9

Struktura dowodzenia

1.   EUPOL DR Konga, stanowiąc część operacji zarządzania kryzysowego, posiada jednolitą strukturę dowodzenia.

2.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUPOL DR Konga.

3.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem WP, jest dowódcą EUPOL DR Konga na poziomie strategicznym oraz kontroluje misję i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym.

4.   Cywilny dowódca operacji składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem WP.

5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUPOL DR Konga w teatrze działań i podlega bezpośrednio dowódcy operacji cywilnej.

Artykuł 10

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Rada niniejszym upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek WP, oraz do zmiany CONOPS i OPLAN. Uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących celów i zakończenia misji nadal należą do Rady.

2.   KPiB składa Radzie sprawozdania w regularnych odstępach czasu.

3.   KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od cywilnego dowódcy operacji i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.

Artykuł 11

Udział państw trzecich

1.   Bez uszczerbku dla autonomii decyzyjnej Unii i dla jej jednolitych ram instytucjonalnych, państwa trzecie mogą zostać zaproszone do wniesienia wkładu w misję, pod warunkiem ponoszenia przez nie, w stosownych przypadkach, kosztów oddelegowanego przez siebie personelu, w tym wynagrodzeń, ubezpieczeń od wszelkiego rodzaju ryzyka, diet dziennych oraz kosztów podróży do DRK i z tego kraju, oraz wnoszenia stosownego wkładu na pokrycie bieżących wydatków misji.

2.   Państwa trzecie wnoszące wkład w misję mają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do bieżącego zarządzania misją, co państwa członkowskie.

3.   Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów oraz do ustanowienia Komitetu Uczestników.

4.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z art. 37 Traktatu i, w stosownych przypadkach, dodatkowych uzgodnień technicznych. W przypadku gdy Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego Unii, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście misji.

Artykuł 12

Bezpieczeństwo

1.   Dowódca operacji cywilnej, we współpracy z Biurem Bezpieczeństwa Rady, kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa dla EUPOL DR Konga i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 5 i 9.

2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo misji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do tej misji, zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, jak również z jej instrumentami wspierającymi.

3.   Szef misji jest wspierany przez wyższego szczeblem funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji (SMSO), który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłych stosunkach służbowych z Biurem Bezpieczeństwa Rady.

4.   Przed objęciem swoich funkcji personel EUPOL DR Konga uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa, zgodnie z OPLAN. Personel przechodzi również regularne szkolenia uaktualniające organizowane przez SMSO.

5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

Artykuł 13

Komórka Monitorująca

Komórka monitorująca wydarzenia obejmuje swoim działaniem EUPOL DR Konga.

Artykuł 14

Uzgodnienia finansowe

1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. wynosi 6 430 000 EUR.

2.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.   Szef misji składa szczegółowe sprawozdania Komisji, przez którą jest nadzorowany, z działań podjętych w ramach swojej umowy.

4.   Obywatele państw trzecich mają prawo do udziału w przetargach. Z zastrzeżeniem zgody Komisji, szef misji może dokonywać uzgodnień technicznych z państwami członkowskimi, uczestniczącymi państwami trzecimi i innymi podmiotami międzynarodowymi dotyczących wyposażenia, usług i lokali dla EUPOL DR Konga.

5.   Uzgodnienia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne misji, włącznie z wymogami dopasowania wyposażenia oraz współdziałania zespołów misji.

6.   Wydatki kwalifikują się od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 15

Koordynacja

1.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji ściśle koordynuje swoje działania z delegaturą Unii i EUSEC DR Konga, aby zapewnić spójność działań Unii wspierających DRK.

2.   Szef misji ściśle koordynuje swoje działania z działaniami szefów misji dyplomatycznych państw członkowskich.

3.   Szef misji współpracuje z innymi podmiotami międzynarodowymi obecnymi w kraju oraz działa w ścisłej koordynacji z ONZ MONUC.

Artykuł 16

Udostępnianie informacji niejawnych

1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

2.   WP jest również upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania ONZ i OBWE niejawnych informacji i dokumentów UE sporządzonych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.

3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów tej misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszystkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane państwu przyjmującemu zgodnie z właściwymi procedurami współpracy między państwem przyjmującym a Unią.

4.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady w odniesieniu do misji i objętych tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (6).

Artykuł 17

Przegląd misji

Przegląd misji jest przedstawiany KPiB co sześć miesięcy, na podstawie sprawozdania szefa misji.

Artykuł 18

Wejście w życie i okres obowiązywania

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Niniejszą decyzje stosuje się od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2010 r.

W imieniu Rady

S. VANACKERE

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 151 z 13.6.2007, s. 46.

1

(2)  Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 44.

2

(3)  Dz.U. L 151 z 16.6.2009, s. 40.

3

(4)  Dz.U. L 149 z 15.6.2010, s. 11.

4

(5)  Decyzja Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1).

5

(6)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).

6

---

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/40 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/40

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 września 2010 r.

w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz zwolnienia kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych

(2010/577/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Środki tymczasowe

| (1) | Dnia 3 września 2009 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) o wszczęciu postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii określonego rodzaju politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich („państwa, których dotyczy postępowanie”). Dnia 1 czerwca 2010 r. Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. |
| --- | --- |

(1)

Dnia 3 września 2009 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2) o wszczęciu postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii określonego rodzaju politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich („państwa, których dotyczy postępowanie”). Dnia 1 czerwca 2010 r. Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

| (2) | Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 20 lipca 2009 r. przez Komitet ds. politereftalanu etylenu stowarzyszenia Plastics Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej produkcji unijnej określonego rodzaju politereftalanu etylenu. |
| --- | --- |

(2)

Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 20 lipca 2009 r. przez Komitet ds. politereftalanu etylenu stowarzyszenia Plastics Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej produkcji unijnej określonego rodzaju politereftalanu etylenu.

| (3) | Jak wskazano w motywie 11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). |
| --- | --- |

(3)

Jak wskazano w motywie 11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

| (4) | W wyniku równoległe prowadzonego postępowania antysubsydyjnego Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (4), tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz określonego politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. |
| --- | --- |

(4)

W wyniku równoległe prowadzonego postępowania antysubsydyjnego Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (4), tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz określonego politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

2.   Dalsze postępowanie

| (5) | Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedstawiło oświadczenia w formie pisemnej, zawierające stanowisko w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej. |
| --- | --- |

(5)

Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedstawiło oświadczenia w formie pisemnej, zawierające stanowisko w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej.

| (6) | Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach tymczasowe ustalenia zostały odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(6)

Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach tymczasowe ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

| (7) | Wszystkie strony poinformowano o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić zakończenie postępowania i zwolnienie kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. |
| --- | --- |

(7)

Wszystkie strony poinformowano o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić zakończenie postępowania i zwolnienie kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.

| (8) | Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(8)

Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

3.   Strony zainteresowane postępowaniem

| (9) | Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że wybrana próba producentów unijnych nie jest reprezentatywna ani spójna, w związku z czym analiza szkody ma braki. W szczególności podniesiono, że z uwagi na ograniczoną liczbę producentów nie jest konieczna kontrola wyrywkowa. Strony twierdziły ponadto że w wyniku „sztucznego” podziału grup przedsiębiorstw na pojedyncze podmioty niektórzy liderzy na rynku (Artenius, M&G Polimeri) znaleźliby się poza próbą, a metodologia doboru próby jest niespójna, ponieważ w skład próby weszły także dwie grupy przedsiębiorstw. Oprócz tego padł zarzut, że próba jest niereprezentatywna, ponieważ nie obejmuje żadnego producenta dokonującego sprzedaży o wystarczającej wielkości na rzecz powiązanego zakładu przerobu PET. W rezultacie instytucje jakoby nie mogły dokonać oceny rzeczywistego potencjału podaży zapewnianej przez przemysł unijny oraz nie uwzględniły konfliktu z interesami przemysłu unijnego. Oprócz tego, ponieważ jedno przedsiębiorstwo nie dostarczyło wszystkich niezbędnych informacji i zostało wykluczone z próby, reprezentatywność miała spaść do 28 % produkcji unijnej. Te same strony twierdziły, że dobór próby nie jest prawidłowy z punktu widzenia statystyki. |
| --- | --- |

(9)

Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że wybrana próba producentów unijnych nie jest reprezentatywna ani spójna, w związku z czym analiza szkody ma braki. W szczególności podniesiono, że z uwagi na ograniczoną liczbę producentów nie jest konieczna kontrola wyrywkowa. Strony twierdziły ponadto że w wyniku „sztucznego” podziału grup przedsiębiorstw na pojedyncze podmioty niektórzy liderzy na rynku (Artenius, M&G Polimeri) znaleźliby się poza próbą, a metodologia doboru próby jest niespójna, ponieważ w skład próby weszły także dwie grupy przedsiębiorstw. Oprócz tego padł zarzut, że próba jest niereprezentatywna, ponieważ nie obejmuje żadnego producenta dokonującego sprzedaży o wystarczającej wielkości na rzecz powiązanego zakładu przerobu PET. W rezultacie instytucje jakoby nie mogły dokonać oceny rzeczywistego potencjału podaży zapewnianej przez przemysł unijny oraz nie uwzględniły konfliktu z interesami przemysłu unijnego. Oprócz tego, ponieważ jedno przedsiębiorstwo nie dostarczyło wszystkich niezbędnych informacji i zostało wykluczone z próby, reprezentatywność miała spaść do 28 % produkcji unijnej. Te same strony twierdziły, że dobór próby nie jest prawidłowy z punktu widzenia statystyki.

| (10) | Odnośnie do argumentu, że kontrola wyrywkowa nie była konieczna z uwagi na ograniczoną liczbę producentów, należy powtórzyć, że w kontroli wyrywkowej wzięło udział 14 producentów unijnych reprezentujących osiem grup przedsiębiorstw. Zważywszy na obiektywnie dużą liczbę współpracujących producentów unijnych, tj. 14, kontrolę wyrywkową przeprowadzono zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o największą reprezentatywną wielkość sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Próba obejmowała pięć indywidualnych przedsiębiorstw (z zakładami produkcyjnymi w sześciu lokalizacjach). |
| --- | --- |

(10)

Odnośnie do argumentu, że kontrola wyrywkowa nie była konieczna z uwagi na ograniczoną liczbę producentów, należy powtórzyć, że w kontroli wyrywkowej wzięło udział 14 producentów unijnych reprezentujących osiem grup przedsiębiorstw. Zważywszy na obiektywnie dużą liczbę współpracujących producentów unijnych, tj. 14, kontrolę wyrywkową przeprowadzono zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o największą reprezentatywną wielkość sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Próba obejmowała pięć indywidualnych przedsiębiorstw (z zakładami produkcyjnymi w sześciu lokalizacjach).

| (11) | Co się tyczy pierwszego zarzutu dotyczącego reprezentatywności próbki, należy zauważyć, że instytucje mogą włączyć do próby indywidualne przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy, o ile tylko takie indywidualne przedsiębiorstwa są reprezentatywne i prowadzą oddzielne księgi rachunkowe. W przeciwnym wypadku badanie wszystkich czternastu unijnych producentów należących do ośmiu grup przedsiębiorstw nie pozwoliłoby na ukończenie dochodzenia w terminie. Należy jednak zaznaczyć, że włączenie dwóch grup przedsiębiorstw do próby nie jest niezgodne z metodologią doboru zastosowaną w omawianym przypadku, tj. kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży na rzecz klientów unijnych. |
| --- | --- |

(11)

Co się tyczy pierwszego zarzutu dotyczącego reprezentatywności próbki, należy zauważyć, że instytucje mogą włączyć do próby indywidualne przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy, o ile tylko takie indywidualne przedsiębiorstwa są reprezentatywne i prowadzą oddzielne księgi rachunkowe. W przeciwnym wypadku badanie wszystkich czternastu unijnych producentów należących do ośmiu grup przedsiębiorstw nie pozwoliłoby na ukończenie dochodzenia w terminie. Należy jednak zaznaczyć, że włączenie dwóch grup przedsiębiorstw do próby nie jest niezgodne z metodologią doboru zastosowaną w omawianym przypadku, tj. kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży na rzecz klientów unijnych.

| (12) | Grupa Indorama posiadała w OD dwa różne zakłady produkcyjne: jeden w Niderlandach, drugi – w Zjednoczonym Królestwie. Włączenie tej grupy do próby spełnia zastosowaną metodologię doboru, ponieważ z prawnego i finansowego punktu widzenia obydwa zakłady stanowiły jeden podmiot. Przedsiębiorstwo Equipolymers, posiadające dwie oddzielne jednostki produkujące PET w OD (jedną we Włoszech, drugą – w Niemczech), przedstawiło dane skonsolidowane dla obu lokalizacji. Wobec tego, że podczas jednej z wizyt w siedzibie przedsiębiorstwa możliwa była weryfikacja takich danych skonsolidowanych, postanowiono, że sprawozdawczość skonsolidowana zostanie w tym przypadku zaakceptowana, a zakłady Equipolymers produkujące PET zostaną potraktowane jako jeden podmiot do celów postępowania. W odpowiedzi na zarzut, że do próby należało włączyć Artenius i M&G Polimeri, ponieważ przedsiębiorstwa te są liderami na rynku, należy zauważyć, że żadna z należących do nich jednostek nie plasowała się wśród przedsiębiorstw o najwyższym wolumenie sprzedaży do UE. |
| --- | --- |

(12)

Grupa Indorama posiadała w OD dwa różne zakłady produkcyjne: jeden w Niderlandach, drugi – w Zjednoczonym Królestwie. Włączenie tej grupy do próby spełnia zastosowaną metodologię doboru, ponieważ z prawnego i finansowego punktu widzenia obydwa zakłady stanowiły jeden podmiot. Przedsiębiorstwo Equipolymers, posiadające dwie oddzielne jednostki produkujące PET w OD (jedną we Włoszech, drugą – w Niemczech), przedstawiło dane skonsolidowane dla obu lokalizacji. Wobec tego, że podczas jednej z wizyt w siedzibie przedsiębiorstwa możliwa była weryfikacja takich danych skonsolidowanych, postanowiono, że sprawozdawczość skonsolidowana zostanie w tym przypadku zaakceptowana, a zakłady Equipolymers produkujące PET zostaną potraktowane jako jeden podmiot do celów postępowania. W odpowiedzi na zarzut, że do próby należało włączyć Artenius i M&G Polimeri, ponieważ przedsiębiorstwa te są liderami na rynku, należy zauważyć, że żadna z należących do nich jednostek nie plasowała się wśród przedsiębiorstw o najwyższym wolumenie sprzedaży do UE.

| (13) | Co do stwierdzenia, że próba była niereprezentatywna, ponieważ nie obejmowała jednego producenta produkującego głównie na potrzeby konsumpcji własnej, należy zauważyć, że potencjał podaży można rozpatrzeć w kontekście analizy interesu Unii, jeżeli podnoszony jest taki argument, oraz że do tego celu wielkość konsumpcji własnej można odliczyć od wielkości produkcji. Nie ma więc potrzeby włączenia takiego producenta do próby na potrzeby zbadania określonych czynników szkody. Po drugie, w analizie interesu Unii można określić ewentualny podwójny interes wynikający z funkcjonowania przedsiębiorstwa jednocześnie jako unijnego producenta i przetwórcy. Jednoczesne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako unijnego producenta i przetwórcy nie ma związku z wynikami przemysłu unijnego, w którym to przypadku za kryterium odniesienia przyjmuje się sprzedaż na rzecz niepowiązanych klientów w UE. Zarzut ten zostaje zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(13)

Co do stwierdzenia, że próba była niereprezentatywna, ponieważ nie obejmowała jednego producenta produkującego głównie na potrzeby konsumpcji własnej, należy zauważyć, że potencjał podaży można rozpatrzeć w kontekście analizy interesu Unii, jeżeli podnoszony jest taki argument, oraz że do tego celu wielkość konsumpcji własnej można odliczyć od wielkości produkcji. Nie ma więc potrzeby włączenia takiego producenta do próby na potrzeby zbadania określonych czynników szkody. Po drugie, w analizie interesu Unii można określić ewentualny podwójny interes wynikający z funkcjonowania przedsiębiorstwa jednocześnie jako unijnego producenta i przetwórcy. Jednoczesne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako unijnego producenta i przetwórcy nie ma związku z wynikami przemysłu unijnego, w którym to przypadku za kryterium odniesienia przyjmuje się sprzedaż na rzecz niepowiązanych klientów w UE. Zarzut ten zostaje zatem odrzucony.

| (14) | Co się tyczy zarzutu dotyczącego ogólnej reprezentatywności próby, należy powtórzyć, że ograniczenie próby do czterech przedsiębiorstw zmniejszyło reprezentatywność z 65 % do 47 % sprzedaży realizowanej przez wszystkich współpracujących producentów. Na owe cztery przedsiębiorstwa przypadało 52 % produkcji unijnej. Pod względem sprzedaży na rzecz niezależnych klientów w UE taką próbę producentów unijnych uważa się za reprezentatywną. |
| --- | --- |

(14)

Co się tyczy zarzutu dotyczącego ogólnej reprezentatywności próby, należy powtórzyć, że ograniczenie próby do czterech przedsiębiorstw zmniejszyło reprezentatywność z 65 % do 47 % sprzedaży realizowanej przez wszystkich współpracujących producentów. Na owe cztery przedsiębiorstwa przypadało 52 % produkcji unijnej. Pod względem sprzedaży na rzecz niezależnych klientów w UE taką próbę producentów unijnych uważa się za reprezentatywną.

| (15) | Co się natomiast tyczy zarzutu, że dobór próby nie jest prawidłowy z punktu widzenia statystyki, zwraca się uwagę, że art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wyraźnie dopuszcza jako alternatywę dla „statystycznie reprezentatywnej próbki” oparcie próby na największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. |
| --- | --- |

(15)

Co się natomiast tyczy zarzutu, że dobór próby nie jest prawidłowy z punktu widzenia statystyki, zwraca się uwagę, że art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wyraźnie dopuszcza jako alternatywę dla „statystycznie reprezentatywnej próbki” oparcie próby na największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie.

| (16) | Wobec braku innych uwag dotyczących ustaleń, motywy 3–10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(16)

Wobec braku innych uwag dotyczących ustaleń, motywy 3–10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

| (17) | Należy przypomnieć, że produkt objęty postępowaniem zdefiniowano w motywie 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jako politereftalan etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie, obecnie objęty kodem CN 3907 60 20. |
| --- | --- |

(17)

Należy przypomnieć, że produkt objęty postępowaniem zdefiniowano w motywie 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jako politereftalan etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie, obecnie objęty kodem CN 3907 60 20.

| (18) | Oprócz tego według motywu 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w toku dochodzenia wykazano, że PET produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny oraz PET produkowany i sprzedawany na krajowych rynkach państw, których dotyczy postępowanie oraz wywożony do Unii, są produktem podobnym. |
| --- | --- |

(18)

Oprócz tego według motywu 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w toku dochodzenia wykazano, że PET produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny oraz PET produkowany i sprzedawany na krajowych rynkach państw, których dotyczy postępowanie oraz wywożony do Unii, są produktem podobnym.

| (19) | Ponieważ produkt objęty dochodzeniem uznano za produkt jednorodny, nie dzielono go już dalej na różne typy produktu w celu obliczenia marginesów dumpingu i szkody. |
| --- | --- |

(19)

Ponieważ produkt objęty dochodzeniem uznano za produkt jednorodny, nie dzielono go już dalej na różne typy produktu w celu obliczenia marginesów dumpingu i szkody.

| (20) | Jeden producent eksportujący twierdził, że PET należy podzielić na różne typy produktu stosownie do różnych wskaźników lepkości, ponieważ to właśnie wskaźnik lepkości jest zasadniczym parametrem przy określaniu zastosowań produkowanych typów PET. Uznano, że zarzut ten należy przyjąć oraz odpowiednio zmieniono metodologię obliczania marginesów dumpingu i szkody. |
| --- | --- |

(20)

Jeden producent eksportujący twierdził, że PET należy podzielić na różne typy produktu stosownie do różnych wskaźników lepkości, ponieważ to właśnie wskaźnik lepkości jest zasadniczym parametrem przy określaniu zastosowań produkowanych typów PET. Uznano, że zarzut ten należy przyjąć oraz odpowiednio zmieniono metodologię obliczania marginesów dumpingu i szkody.

C.   DUMPING

| (21) | Metodologia obliczania marginesu dumpingu została odpowiednio dostosowana, o czym mowa w motywie 20 aktualnie margines dumpingu dla każdego państwa, którego dotyczy postępowanie oblicza się odrębnie dla każdego typu produktu. |
| --- | --- |

(21)

Metodologia obliczania marginesu dumpingu została odpowiednio dostosowana, o czym mowa w motywie 20 aktualnie margines dumpingu dla każdego państwa, którego dotyczy postępowanie oblicza się odrębnie dla każdego typu produktu.

1.   Iran

1.1.   Wartość normalna

| (22) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 16–18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(22)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 16–18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.2.   Cena eksportowa

| (23) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(23)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.3.   Porównanie

| (24) | W motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazano, że irański eksporter nie był w stanie ilościowo określić domniemanego wpływu sankcji nałożonych na Iran i poprzeć tego twierdzenia dowodami. W uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedsiębiorstwo to stwierdziło, że zapewnienie uczciwego porównania leży w gestii organu prowadzącego dochodzenie, nie zaś eksportera. Tymczasem, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego, dostosowania można również dokonać z tytułu różnic czynników, jeżeli zostanie wykazane, że wpływają one na porównywalność cen, w szczególności gdy zostanie wykazane, że klienci płacą różne ceny na rynku krajowym wskutek różnicy tych czynników. Ponieważ to producent eksportujący odpowiada za wykazanie istnienia wszelkich innych czynników, zarzut ten odrzuca się oraz zatwierdza metodologię objaśnioną w motywach 20–23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(24)

W motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazano, że irański eksporter nie był w stanie ilościowo określić domniemanego wpływu sankcji nałożonych na Iran i poprzeć tego twierdzenia dowodami. W uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedsiębiorstwo to stwierdziło, że zapewnienie uczciwego porównania leży w gestii organu prowadzącego dochodzenie, nie zaś eksportera. Tymczasem, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego, dostosowania można również dokonać z tytułu różnic czynników, jeżeli zostanie wykazane, że wpływają one na porównywalność cen, w szczególności gdy zostanie wykazane, że klienci płacą różne ceny na rynku krajowym wskutek różnicy tych czynników. Ponieważ to producent eksportujący odpowiada za wykazanie istnienia wszelkich innych czynników, zarzut ten odrzuca się oraz zatwierdza metodologię objaśnioną w motywach 20–23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.4.   Margines dumpingu

| (25) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 24–25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(25)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 24–25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (26) | Ostateczny margines dumpingu dla Iranu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 26,8 %. |
| --- | --- |

(26)

Ostateczny margines dumpingu dla Iranu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 26,8 %.

2.   Pakistan

2.1.   Wartość normalna

| (27) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 27–29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(27)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 27–29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.2.   Cena eksportowa

| (28) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(28)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.3.   Porównanie

| (29) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 31–32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(29)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 31–32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.4.   Margines dumpingu

| (30) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(30)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (31) | Ostateczny margines dumpingu dla jedynego producenta eksportującego z Pakistanu, Novatex Limited, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 0,6 % i pozostaje tym samym poniżej progu de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(31)

Ostateczny margines dumpingu dla jedynego producenta eksportującego z Pakistanu, Novatex Limited, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 0,6 % i pozostaje tym samym poniżej progu de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

| (32) | W Pakistanie nie ma innych producentów wytwarzających produkt objęty postępowaniem, w związku z czym nie należy wprowadzać środków ostatecznych. |
| --- | --- |

(32)

W Pakistanie nie ma innych producentów wytwarzających produkt objęty postępowaniem, w związku z czym nie należy wprowadzać środków ostatecznych.

3.   Zjednoczone Emiraty Arabskie

3.1.   Wartość normalna

| (33) | Stosownie do zmiany w metodologii opisanej w motywach 20 i 21 zmianie uległy wyniki sprawdzenia zwykłego obrotu handlowego w odniesieniu do niektórych typów produktów, zgodnie z opisem w motywach 37 i 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż koszty produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego typu. |
| --- | --- |

(33)

Stosownie do zmiany w metodologii opisanej w motywach 20 i 21 zmianie uległy wyniki sprawdzenia zwykłego obrotu handlowego w odniesieniu do niektórych typów produktów, zgodnie z opisem w motywach 37 i 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż koszty produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego typu.

| (34) | W przypadkach gdy sprzedaż określonego typu produktu nie została dokonana z zyskiem, uznano, że taki typ produktu sprzedany został w ilościach niewystarczających, aby cenę krajową potraktować jako podstawę do ustalenia wartości normalnej. |
| --- | --- |

(34)

W przypadkach gdy sprzedaż określonego typu produktu nie została dokonana z zyskiem, uznano, że taki typ produktu sprzedany został w ilościach niewystarczających, aby cenę krajową potraktować jako podstawę do ustalenia wartości normalnej.

| (35) | W każdym przypadku, gdy w celu ustalenia wartości normalnej nie można było zastosować cen krajowych określonego typu produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(35)

W każdym przypadku, gdy w celu ustalenia wartości normalnej nie można było zastosować cen krajowych określonego typu produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

| (36) | W celu skonstruowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz kwoty zysku zostały ustalone, na mocy art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym przez producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie. |
| --- | --- |

(36)

W celu skonstruowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz kwoty zysku zostały ustalone, na mocy art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym przez producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie.

3.2.   Cena eksportowa

| (37) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(37)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.3.   Porównanie

| (38) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 40–41 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(38)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 40–41 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.4.   Margines dumpingu

| (39) | Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(39)

Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (40) | Ostateczny margines dumpingu dla jedynego producenta eksportującego ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, JBF RAK LLC, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 0,6 % i pozostaje tym samym poniżej progu de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(40)

Ostateczny margines dumpingu dla jedynego producenta eksportującego ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, JBF RAK LLC, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 0,6 % i pozostaje tym samym poniżej progu de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

| (41) | Ponieważ w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie ma innych producentów produktu objętego postępowaniem, nie należy nakładać środków ostatecznych. |
| --- | --- |

(41)

Ponieważ w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie ma innych producentów produktu objętego postępowaniem, nie należy nakładać środków ostatecznych.

D.   SZKODA

1.   Produkcja unijna, przemysł unijny i konsumpcja w Unii

| (42) | Nie napłynęły żadne uwagi odnośnie do produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji w Unii. Wobec powyższego potwierdza się niniejszym motywy 45–50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(42)

Nie napłynęły żadne uwagi odnośnie do produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji w Unii. Wobec powyższego potwierdza się niniejszym motywy 45–50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.   Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

2.1.   Ocena łączna skutków przywozu objętego postępowaniem

| (43) | W motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono, że skoro margines dumpingu ustalony dla Pakistanu jest na poziomie de minimis, skutki tego przywozu nie mogą być oceniane łącznie z przywozem, tymczasowo ustalonym jako dokonywany po cenach dumpingowych, z Iranu i ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. |
| --- | --- |

(43)

W motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono, że skoro margines dumpingu ustalony dla Pakistanu jest na poziomie de minimis, skutki tego przywozu nie mogą być oceniane łącznie z przywozem, tymczasowo ustalonym jako dokonywany po cenach dumpingowych, z Iranu i ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

| (44) | Dodatkowo w toku dalszego dochodzenia ustalono, że margines dumpingu ustalony dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich również mieści się w granicach de minimis, w związku z czym uznaje się, że skutki tego przywozu nie mogą być oceniane łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z Iranu. Wobec powyższego nie przeprowadza się oceny łącznej przywozu. |
| --- | --- |

(44)

Dodatkowo w toku dalszego dochodzenia ustalono, że margines dumpingu ustalony dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich również mieści się w granicach de minimis, w związku z czym uznaje się, że skutki tego przywozu nie mogą być oceniane łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z Iranu. Wobec powyższego nie przeprowadza się oceny łącznej przywozu.

2.2.   Wielkość przywozu objętego postępowaniem

| (45) | Wielkość przywozu po cenach dumpingowych do UE produktu objętego postępowaniem rosła stopniowo z relatywnie niskiego poziomu początkowego w 2006 r. do 55 500 ton w okresie objętym dochodzeniem. W ujęciu szczegółowym wielkość przywozu z Iranu wzrosła ponad dwukrotnie w latach 2006–2007, po czym – w 2008 r. – powiększyła się o ponad 100 punktów procentowych w stosunku do poziomu z 2007 r., a w okresie pomiędzy 2008 r. a OD – o kolejne 130 punktów procentowych.

  Tabela 1 | 2006 | 2007 | 2008 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wielkość przywozu po cenach dumpingowych z Iranu (w tonach) | 11 752 | 26 624 | 40 101 | 55 500 |
| Indeks (2006 = 100) | 100 | 227 | 341 | 472 |
| Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu | 0,4 % | 0,9 % | 1,4 % | 1,9 % |
| Źródło: Eurostat. |

(45)

Wielkość przywozu po cenach dumpingowych do UE produktu objętego postępowaniem rosła stopniowo z relatywnie niskiego poziomu początkowego w 2006 r. do 55 500 ton w okresie objętym dochodzeniem. W ujęciu szczegółowym wielkość przywozu z Iranu wzrosła ponad dwukrotnie w latach 2006–2007, po czym – w 2008 r. – powiększyła się o ponad 100 punktów procentowych w stosunku do poziomu z 2007 r., a w okresie pomiędzy 2008 r. a OD – o kolejne 130 punktów procentowych.

Tabela 1

2006

2007

2008

OD

Wielkość przywozu po cenach dumpingowych z Iranu (w tonach)

11 752

26 624

40 101

55 500

Indeks (2006 = 100)

100

227

341

472

Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu

0,4 %

0,9 %

1,4 %

1,9 %

Źródło: Eurostat.

2.3.   Udział w rynku przywozu objętego postępowaniem

| (46) | Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu utrzymywał się na poziomie 0,4 % w ciągu 2006 r., a następnie rósł w tempie 1,5 punktu procentowego w ciągu całego okresu badanego. W ujęciu szczegółowym w latach 2006–2007 wzrósł o 0,5 punktu procentowego, w latach 2007–2008 r. o kolejne 0,5 punktu procentowego, a następnie o dalsze 0,5 punktu procentowego w okresie między 2008 r. a OD. W OD udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu wynosił 1,9 %. |
| --- | --- |

(46)

Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu utrzymywał się na poziomie 0,4 % w ciągu 2006 r., a następnie rósł w tempie 1,5 punktu procentowego w ciągu całego okresu badanego. W ujęciu szczegółowym w latach 2006–2007 wzrósł o 0,5 punktu procentowego, w latach 2007–2008 r. o kolejne 0,5 punktu procentowego, a następnie o dalsze 0,5 punktu procentowego w okresie między 2008 r. a OD. W OD udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu wynosił 1,9 %.

2.4.   Ceny

(i)   Zmiany cen

| (47) | Średnia cena importowa spadła o 11 % w okresie badanym, przy czym najbardziej gwałtowny spadek odnotowano między 2008 r. a OD. W ujęciu szczegółowym średnia cena pozostawała bez zmian w 2007 r., w 2008 r. spadła o dwa punkty procentowe, a następnie spadła o dodatkowe 9 punktów procentowych w OD.

  Tabela 2 | 2006 | 2007 | 2008 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ceny przywozu z Iranu (EUR/tona) | 1 033 | 1 034 | 1 008 | 920 |
| Indeks | 100 | 100 | 98 | 89 |
| Źródło: Eurostat. |

(47)

Średnia cena importowa spadła o 11 % w okresie badanym, przy czym najbardziej gwałtowny spadek odnotowano między 2008 r. a OD. W ujęciu szczegółowym średnia cena pozostawała bez zmian w 2007 r., w 2008 r. spadła o dwa punkty procentowe, a następnie spadła o dodatkowe 9 punktów procentowych w OD.

Tabela 2

2006

2007

2008

OD

Ceny przywozu z Iranu (EUR/tona)

1 033

1 034

1 008

920

Indeks

100

100

98

89

Źródło: Eurostat.

(ii)   Podcięcie cenowe

| (48) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń irański eksporter oznajmił, że ustalony dla niego margines dumpingu jest zawyżony, ponieważ ustalona średnia ważona jednostkowa cena sprzedaży była zaniżona, przez co wielkość dostosowania dotyczącego poziomu handlu została obliczona nieprawidłowo. Nie zaproponowano jednak alternatywnej metody ilościowego określenia dostosowania dotyczącego poziomu handlu. Za podstawę do określenia poziomu handlu we wstępnym obliczeniu wzięto stałą kwotę na tonę, stanowiącą prowizję pobieraną przez współpracującego pośrednika w przywozie; wynosi ona ok. 1 % średniej ceny CIF. Odnośnie do takiego dostosowania nie ma dostępnych innych informacji, w związku z czym zarzut ten zostaje odrzucony. Ta sama strona twierdziła ponadto że stopa 2 % przyjęta dla kosztów poniesionych po przywozie wydawała się zaniżona. Należy tu przypomnieć, że w dochodzeniu nie współpracował żaden importer, przez co nie było możliwości zweryfikowania rzeczywistych kosztów poniesionych po przywozie. Tym samym, wobec braku innych informacji, zastosowano stopę pochodzącą z poprzednich postępowań. |
| --- | --- |

(48)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń irański eksporter oznajmił, że ustalony dla niego margines dumpingu jest zawyżony, ponieważ ustalona średnia ważona jednostkowa cena sprzedaży była zaniżona, przez co wielkość dostosowania dotyczącego poziomu handlu została obliczona nieprawidłowo. Nie zaproponowano jednak alternatywnej metody ilościowego określenia dostosowania dotyczącego poziomu handlu. Za podstawę do określenia poziomu handlu we wstępnym obliczeniu wzięto stałą kwotę na tonę, stanowiącą prowizję pobieraną przez współpracującego pośrednika w przywozie; wynosi ona ok. 1 % średniej ceny CIF. Odnośnie do takiego dostosowania nie ma dostępnych innych informacji, w związku z czym zarzut ten zostaje odrzucony. Ta sama strona twierdziła ponadto że stopa 2 % przyjęta dla kosztów poniesionych po przywozie wydawała się zaniżona. Należy tu przypomnieć, że w dochodzeniu nie współpracował żaden importer, przez co nie było możliwości zweryfikowania rzeczywistych kosztów poniesionych po przywozie. Tym samym, wobec braku innych informacji, zastosowano stopę pochodzącą z poprzednich postępowań.

| (49) | W świetle powyższego potwierdza się ostatecznie, że produkty przywiezione po cenach dumpingowych pochodzące z Iranu i sprzedawane w Unii podcięły ceny przemysłu unijnego o 3,2 %. |
| --- | --- |

(49)

W świetle powyższego potwierdza się ostatecznie, że produkty przywiezione po cenach dumpingowych pochodzące z Iranu i sprzedawane w Unii podcięły ceny przemysłu unijnego o 3,2 %.

3.   Sytuacja przemysłu unijnego

| (50) | Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że szkoda nie wystąpiła, ponieważ, zważywszy na domniemaną nieprawidłowość próby, nie było możliwości ekstrapolacji wyników na cały przemysł unijny. Podały tu jako przykład, że skoro jedno przedsiębiorstwo (spoza próby) podało, że wykorzystuje ponad 100 % swoich mocy, świadczy to wyraźnie o niewystępowaniu szkody. Należy zauważyć, że przekazana informacja to wyciąg z danych przekazanych przez to przedsiębiorstwo na ręce organów giełdowych – nie jest zweryfikowana. Informacja ta nie jest zgodna z informacjami zawartymi w dokumentacji. Należy ponadto zauważyć, że sposób wykorzystania mocy przez jednego tylko producenta unijnego nie może powodować zmiany ustaleń w zakresie szkody dotyczących niemal wszystkich pozostałych wskaźników szkody dla producentów unijnych objętych próbą oraz pozostałych producentów unijnych. |
| --- | --- |

(50)

Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że szkoda nie wystąpiła, ponieważ, zważywszy na domniemaną nieprawidłowość próby, nie było możliwości ekstrapolacji wyników na cały przemysł unijny. Podały tu jako przykład, że skoro jedno przedsiębiorstwo (spoza próby) podało, że wykorzystuje ponad 100 % swoich mocy, świadczy to wyraźnie o niewystępowaniu szkody. Należy zauważyć, że przekazana informacja to wyciąg z danych przekazanych przez to przedsiębiorstwo na ręce organów giełdowych – nie jest zweryfikowana. Informacja ta nie jest zgodna z informacjami zawartymi w dokumentacji. Należy ponadto zauważyć, że sposób wykorzystania mocy przez jednego tylko producenta unijnego nie może powodować zmiany ustaleń w zakresie szkody dotyczących niemal wszystkich pozostałych wskaźników szkody dla producentów unijnych objętych próbą oraz pozostałych producentów unijnych.

| (51) | Wobec braku innych zarzutów i uwag, motywy 63–82 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(51)

Wobec braku innych zarzutów i uwag, motywy 63–82 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

4.   Wnioski dotyczące szkody

| (52) | Wobec braku szczegółowych uwag, wnioski na temat szkody wskazane w motywach 83–85 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone. |
| --- | --- |

(52)

Wobec braku szczegółowych uwag, wnioski na temat szkody wskazane w motywach 83–85 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

E.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

| (53) | Niemal pięciokrotny wzrost między 2006 r. a OD zarówno wielkości przywozu dumpingowego z Iranu, jak i jego udziału w rynku Unii (o 1,5 punktów procentowych), a także stwierdzone podcięcie cenowe (wynoszące 3,2 % w OD), zbiegły się z pogorszeniem sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego. W związku z powyższym można stwierdzić, że przywóz po cenach dumpingowych z Iranu miał wpływ na stwierdzoną szkodę dla przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(53)

Niemal pięciokrotny wzrost między 2006 r. a OD zarówno wielkości przywozu dumpingowego z Iranu, jak i jego udziału w rynku Unii (o 1,5 punktów procentowych), a także stwierdzone podcięcie cenowe (wynoszące 3,2 % w OD), zbiegły się z pogorszeniem sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego. W związku z powyższym można stwierdzić, że przywóz po cenach dumpingowych z Iranu miał wpływ na stwierdzoną szkodę dla przemysłu unijnego.

| (54) | Należy tu podkreślić, że w prowadzonym równolegle postępowaniu antysubsydyjnym uznano, że łączny subsydiowany przywóz z Pakistanu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Iranu spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(54)

Należy tu podkreślić, że w prowadzonym równolegle postępowaniu antysubsydyjnym uznano, że łączny subsydiowany przywóz z Pakistanu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Iranu spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego.

| (55) | Z drugiej strony, zważywszy na znaczną wielkość przywozu z Korei i Pakistanu oraz niskie ceny importowe, potwierdza się, że zgodnie z motywami 94 i 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz ten w pewnym stopniu przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny. |
| --- | --- |

(55)

Z drugiej strony, zważywszy na znaczną wielkość przywozu z Korei i Pakistanu oraz niskie ceny importowe, potwierdza się, że zgodnie z motywami 94 i 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz ten w pewnym stopniu przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.

| (56) | Oprócz tego znaczna część przywozu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ok. 150 000 ton), objętego niniejszym postępowaniem, również powodowała podcięcie cen przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(56)

Oprócz tego znaczna część przywozu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ok. 150 000 ton), objętego niniejszym postępowaniem, również powodowała podcięcie cen przemysłu unijnego.

| (57) | Jednocześnie udział przywozu z Iranu w rynku kształtował się na poziomie poniżej 1 % w latach 2006 i 2007, a w OD zaledwie zbliżył się do poziomu 2 %, osiągając 55 000 ton. |
| --- | --- |

(57)

Jednocześnie udział przywozu z Iranu w rynku kształtował się na poziomie poniżej 1 % w latach 2006 i 2007, a w OD zaledwie zbliżył się do poziomu 2 %, osiągając 55 000 ton.

| (58) | Należy także zauważyć, że podcięcie stwierdzone w odniesieniu do producenta irańskiego było mniejsze niż w przypadku przywozu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który nie był dokonywany po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(58)

Należy także zauważyć, że podcięcie stwierdzone w odniesieniu do producenta irańskiego było mniejsze niż w przypadku przywozu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który nie był dokonywany po cenach dumpingowych.

2.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

| (59) | Stwierdza się niniejszym, że jakkolwiek powyższa analizy potwierdza pewien niekorzystny wpływ przywozu po cenach dumpingowych z Iranu na sytuację przemysłu unijnego, wpływ ten, rozpatrywany oddzielnie, nie wystąpił w stopniu pozwalającym na uznanie go za istotny w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(59)

Stwierdza się niniejszym, że jakkolwiek powyższa analizy potwierdza pewien niekorzystny wpływ przywozu po cenach dumpingowych z Iranu na sytuację przemysłu unijnego, wpływ ten, rozpatrywany oddzielnie, nie wystąpił w stopniu pozwalającym na uznanie go za istotny w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

F.   ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

| (60) | Dochodzenie wykazało, że sprzedaż produktu objętego postępowaniem przywożonego z Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie była dokonywana po cenach dumpingowych. W związku z tym postępowanie dotyczące Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich zostaje zakończone bez nałożenia środków. |
| --- | --- |

(60)

Dochodzenie wykazało, że sprzedaż produktu objętego postępowaniem przywożonego z Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie była dokonywana po cenach dumpingowych. W związku z tym postępowanie dotyczące Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich zostaje zakończone bez nałożenia środków.

| (61) | Dochodzenie wykazało, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Iranu dokonywany był po cenach dumpingowych i w pewnym stopniu przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny. |
| --- | --- |

(61)

Dochodzenie wykazało, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Iranu dokonywany był po cenach dumpingowych i w pewnym stopniu przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.

| (62) | Jak jednak zaznaczono w motywie 59, ustalono, że niekorzystny wpływ przywozu z Iranu na sytuację przemysłu unijnego nie wystąpił w stopniu pozwalającym na uznanie go za istotny. |
| --- | --- |

(62)

Jak jednak zaznaczono w motywie 59, ustalono, że niekorzystny wpływ przywozu z Iranu na sytuację przemysłu unijnego nie wystąpił w stopniu pozwalającym na uznanie go za istotny.

| (63) | W świetle powyższego, zważywszy na to, że przywóz po cenach dumpingowych z Iranu nie powodował istotnej szkody, uznaje się, że również w odniesieniu do Iranu postępowanie należy zakończyć bez nałożenia środków. |
| --- | --- |

(63)

W świetle powyższego, zważywszy na to, że przywóz po cenach dumpingowych z Iranu nie powodował istotnej szkody, uznaje się, że również w odniesieniu do Iranu postępowanie należy zakończyć bez nałożenia środków.

| (64) | Kwoty zabezpieczone poprzez nałożenie rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 tymczasowego cła antydumpingowego zostają zwolnione, |
| --- | --- |

(64)

Kwoty zabezpieczone poprzez nałożenie rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 tymczasowego cła antydumpingowego zostają zwolnione,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu politereftalanu etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zostaje niniejszym zakończone.

Artykuł 2

Rozporządzenie (UE) nr 472/2010 traci moc. Kwoty zabezpieczone poprzez nałożenie rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz politereftalanu etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zostają zwolnione.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

1

(2)  Dz.U. C 208 z 3.9.2009, s. 12.

2

(3)  Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 4.

3

(4)  Dz.U. L 134 z 1.6.2010, s. 25.

4

---

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/46 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/46

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 września 2010 r.

w sprawie uznania ram prawnych i nadzorczych Japonii za równoważne z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6418)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/578/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 12 czerwca 2009 r. Komisja upoważniła Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR) do wydania opinii technicznej dotyczącej ram prawnych i nadzorczych Japonii w odniesieniu do agencji ratingowych. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 12 czerwca 2009 r. Komisja upoważniła Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR) do wydania opinii technicznej dotyczącej ram prawnych i nadzorczych Japonii w odniesieniu do agencji ratingowych.

| (2) | W swojej opinii z dnia 21 maja 2010 r. CESR stwierdził, że japońskie ramy prawne i nadzorcze odnoszące się do agencji ratingowych mogą być uznane za równoważne z rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(2)

W swojej opinii z dnia 21 maja 2010 r. CESR stwierdził, że japońskie ramy prawne i nadzorcze odnoszące się do agencji ratingowych mogą być uznane za równoważne z rozporządzeniem.

| (3) | Na mocy art. 5 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 spełnienie trzech warunków jest niezbędne, aby móc uznać ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego za równoważne z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy art. 5 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 spełnienie trzech warunków jest niezbędne, aby móc uznać ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego za równoważne z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009.

| (4) | Zgodnie z pierwszym warunkiem agencje ratingowe w państwie trzecim wymagają zezwolenia lub rejestracji i podlegają skutecznemu bieżącemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów. Japońskie ramy prawne i nadzorcze dotyczące agencji ratingowych składają się z: ustawy o instrumentach finansowych i giełdzie (ustawa nr 25 z 1948 r.) dotyczącej rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych; rozporządzenia kancelarii rządu w sprawie działalności związanej z instrumentami finansowymi (rozporządzenie nr 52 z 2007 r.) dotyczącego rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych; rozporządzenia kancelarii rządu w sprawie definicji zawartych w art. 2 ustawy o giełdzie (rozporządzenie ministerstwa finansów nr 14 z 1993 r.) dotyczącej rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych, jak również kompleksowych wytycznych w sprawie nadzoru nad podmiotami działającymi na rynku instrumentów finansowych (dodatek) oraz wytycznych w sprawie nadzoru nad agencjami ratingowymi. W czerwcu 2009 r. parlament japoński (Diet) przegłosował ustawę wprowadzającą nowe ramy prawne dotyczące agencji ratingowych, następnie w grudniu 2009 r. opublikowano rozporządzenia rządu i kancelarii rządu określające szczegółowe warunki tych ram. Ramy prawne, które zaczęły obowiązywać od kwietnia 2010 r., zawierają w odniesieniu do agencji ratingowych wymóg ich rejestracji w japońskiej agencji ds. usług finansowych (JFSA), tak by ratingi kredytowe tych agencji były wykorzystywane w Japonii do celów regulacyjnych, oraz nakładają na nie prawnie wiążące zobowiązania i bieżący nadzór. JFSA posiada szeroki i kompleksowy wachlarz uprawnień oraz może podjąć szereg środków, włącznie z sankcjami, wobec agencji ratingowych naruszających przepisy ustawy o instrumentach finansowych i giełdzie związanej z rozporządzeniem w sprawie agencji ratingowych. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z pierwszym warunkiem agencje ratingowe w państwie trzecim wymagają zezwolenia lub rejestracji i podlegają skutecznemu bieżącemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów. Japońskie ramy prawne i nadzorcze dotyczące agencji ratingowych składają się z: ustawy o instrumentach finansowych i giełdzie (ustawa nr 25 z 1948 r.) dotyczącej rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych; rozporządzenia kancelarii rządu w sprawie działalności związanej z instrumentami finansowymi (rozporządzenie nr 52 z 2007 r.) dotyczącego rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych; rozporządzenia kancelarii rządu w sprawie definicji zawartych w art. 2 ustawy o giełdzie (rozporządzenie ministerstwa finansów nr 14 z 1993 r.) dotyczącej rozporządzenia w sprawie agencji ratingowych, jak również kompleksowych wytycznych w sprawie nadzoru nad podmiotami działającymi na rynku instrumentów finansowych (dodatek) oraz wytycznych w sprawie nadzoru nad agencjami ratingowymi. W czerwcu 2009 r. parlament japoński (Diet) przegłosował ustawę wprowadzającą nowe ramy prawne dotyczące agencji ratingowych, następnie w grudniu 2009 r. opublikowano rozporządzenia rządu i kancelarii rządu określające szczegółowe warunki tych ram. Ramy prawne, które zaczęły obowiązywać od kwietnia 2010 r., zawierają w odniesieniu do agencji ratingowych wymóg ich rejestracji w japońskiej agencji ds. usług finansowych (JFSA), tak by ratingi kredytowe tych agencji były wykorzystywane w Japonii do celów regulacyjnych, oraz nakładają na nie prawnie wiążące zobowiązania i bieżący nadzór. JFSA posiada szeroki i kompleksowy wachlarz uprawnień oraz może podjąć szereg środków, włącznie z sankcjami, wobec agencji ratingowych naruszających przepisy ustawy o instrumentach finansowych i giełdzie związanej z rozporządzeniem w sprawie agencji ratingowych.

| (5) | Zgodnie z drugim z wymienionych warunków agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom równoważnym z przepisami art. 6–12 i załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. System japoński opiera się na: zobowiązaniu do działania w dobrej wierze; obowiązku agencji ratingowych polegającym na ustanowieniu prawidłowo funkcjonujących systemów kontroli w celu zapewnienia rzetelnych i właściwych wyników działalności ratingowej, dzięki istnieniu licznych i szczegółowych wymogów normatywnych; obszernych przepisach dotyczących unikania konfliktów interesów, ujawniania ich i zarządzania nimi, obowiązku rejestrowania i ujawniania informacji, zarówno JFSA, jak i opinii publicznej. Japońskie ramy spełniają cele rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, procesów organizacyjnych oraz procedur, którymi musi dysponować agencja ratingowa, jakości ratingów kredytowych i metod ich tworzenia, ujawniania ratingów kredytowych oraz powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu kredytowego. Japońskie ramy prawne i nadzorcze stwarzają zatem równoważne zabezpieczenia, jeśli chodzi o rzetelność, przejrzystość, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z drugim z wymienionych warunków agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom równoważnym z przepisami art. 6–12 i załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. System japoński opiera się na: zobowiązaniu do działania w dobrej wierze; obowiązku agencji ratingowych polegającym na ustanowieniu prawidłowo funkcjonujących systemów kontroli w celu zapewnienia rzetelnych i właściwych wyników działalności ratingowej, dzięki istnieniu licznych i szczegółowych wymogów normatywnych; obszernych przepisach dotyczących unikania konfliktów interesów, ujawniania ich i zarządzania nimi, obowiązku rejestrowania i ujawniania informacji, zarówno JFSA, jak i opinii publicznej. Japońskie ramy spełniają cele rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, procesów organizacyjnych oraz procedur, którymi musi dysponować agencja ratingowa, jakości ratingów kredytowych i metod ich tworzenia, ujawniania ratingów kredytowych oraz powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu kredytowego. Japońskie ramy prawne i nadzorcze stwarzają zatem równoważne zabezpieczenia, jeśli chodzi o rzetelność, przejrzystość, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego.

| (6) | Zgodnie z trzecim warunkiem system regulacyjny państwa trzeciego zapobiega ingerencji organów nadzoru i innych organów publicznych w tym państwie w zawartość ratingów kredytowych i w metody ich tworzenia. W tym względzie prawo zakazuje JFSA ingerowania w zawartość ratingów kredytowych i w metody ich tworzenia. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z trzecim warunkiem system regulacyjny państwa trzeciego zapobiega ingerencji organów nadzoru i innych organów publicznych w tym państwie w zawartość ratingów kredytowych i w metody ich tworzenia. W tym względzie prawo zakazuje JFSA ingerowania w zawartość ratingów kredytowych i w metody ich tworzenia.

| (7) | W świetle przeanalizowanych czynników można uznać, że japońskie ramy prawne i nadzorcze w odniesieniu do agencji ratingowych spełniają warunki ustanowione w art. 5 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Japońskie ramy prawne i nadzorcze dla agencji ratingowych należy zatem uznać za równoważne z ramami prawnymi i nadzorczymi ustanowionymi rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009. |
| --- | --- |

(7)

W świetle przeanalizowanych czynników można uznać, że japońskie ramy prawne i nadzorcze w odniesieniu do agencji ratingowych spełniają warunki ustanowione w art. 5 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Japońskie ramy prawne i nadzorcze dla agencji ratingowych należy zatem uznać za równoważne z ramami prawnymi i nadzorczymi ustanowionymi rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dla celów art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 japońskie ramy prawne i nadzorcze dla agencji ratingowych uznaje się za równoważne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.

W imieniu Komisji

Michel BARNIER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1.

1

---

Sprostowania

| 29.9.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 254/48 |
| --- | --- | --- | --- |

29.9.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/48

---

Sprostowanie do decyzji Komisji 2010/571/UE z dnia 24 września 2010 r. zmieniającej, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowania ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli lub polibromowanych eterów difenylowych

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 251 z dnia 25 września 2010 r.
  )

Strony 30–31, załącznik, następujące pozycje otrzymują brzmienie:

| Zwolnienie | Zakres i daty obowiązywania |
| --- | --- |
| „1c) | Na potrzeby oświetlenia ogólnego ≥ 50 W < 150 W: 5 mg | |
| 1e) | Na potrzeby oświetlenia ogólnego, o okrągłym lub kwadratowym kształcie bańki, o średnicy rurki ≤ 17 mm | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 7 mg na jedną bańkę. |
| 2a) 1) | Z luminoforem trójpasmowym o normalnym okresie żywotności i średnicy rurki < 9 mm (np. T2): 5 mg | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 4 mg na jedną lampę |
| 2a) 2) | Z luminoforem trójpasmowym o normalnym okresie żywotności i średnicy rurki ≥ 9 mm i ≤ 17 mm (np. T5): 5 mg | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 3 mg na jedną lampę |
| 2a) 3) | Z luminoforem trójpasmowym o normalnym okresie żywotności i średnicy rurki > 17 mm ≤ 28 mm (np. T8): 5 mg | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 3,5 mg na jedną lampę |
| 3a) | Lampy krótkie (≤ 500 mm) | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 3,5 mg na jedną lampę |
| 3b) | Lampy o średniej długości (> 500 mm i ≤ 1 500 mm) | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 5 mg na jedną lampę |
| 4b)-I | P ≤ 155 W | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 30 mg na jedną lampę |
| 4b)-II | 155 W < P ≤ 405 W | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 40 mg na jedną lampę |
| 4c)-I | P ≤ 155 W | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 25 mg na jedną lampę |
| 4c)-II | 155 W < P ≤ 405 W | Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 30 mg na jedną lampę” |

Zwolnienie

Zakres i daty obowiązywania

„1c)

Na potrzeby oświetlenia ogólnego ≥ 50 W < 150 W: 5 mg

1e)

Na potrzeby oświetlenia ogólnego, o okrągłym lub kwadratowym kształcie bańki, o średnicy rurki ≤ 17 mm

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 7 mg na jedną bańkę.

2a) 1)

Z luminoforem trójpasmowym o normalnym okresie żywotności i średnicy rurki < 9 mm (np. T2): 5 mg

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 4 mg na jedną lampę

2a) 2)

Z luminoforem trójpasmowym o normalnym okresie żywotności i średnicy rurki ≥ 9 mm i ≤ 17 mm (np. T5): 5 mg

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 3 mg na jedną lampę

2a) 3)

Z luminoforem trójpasmowym o normalnym okresie żywotności i średnicy rurki > 17 mm ≤ 28 mm (np. T8): 5 mg

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 3,5 mg na jedną lampę

3a)

Lampy krótkie (≤ 500 mm)

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 3,5 mg na jedną lampę

3b)

Lampy o średniej długości (> 500 mm i ≤ 1 500 mm)

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 5 mg na jedną lampę

4b)-I

P ≤ 155 W

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 30 mg na jedną lampę

4b)-II

155 W < P ≤ 405 W

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 40 mg na jedną lampę

4c)-I

P ≤ 155 W

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 25 mg na jedną lampę

4c)-II

155 W < P ≤ 405 W

Brak ograniczeń użycia do dnia 31 grudnia 2011 r.; po dniu 31 grudnia 2011 r. możliwe jest użycie 30 mg na jedną lampę”

---