# Publicatieblad L 301/2010

| | ISSN 1725-2598
  doi:10.3000/17252598.L_2010.301.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 301 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 53e jaargang18 november 2010 |

ISSN 1725-2598

doi:10.3000/17252598.L_2010.301.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 301

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

53e jaargang18 november 2010

---

| Inhoud | | II   Niet-wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | | Verordening (EU) nr. 1051/2010 van de Commissie van 17 november 2010 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit | 1 |
| | | Verordening (EU) nr. 1052/2010 van de Commissie van 17 november 2010 met betrekking tot invoercertificaten waarvoor de aanvragen in de eerste 7 dagen van november 2010 zijn ingediend in het kader van het tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit, dat wordt beheerd bij Verordening (EG) nr. 620/2009 | 3 |
| | | BESLUITEN |
| | | 2010/693/EU |
| | * | Besluit van de Commissie van 22 juli 2010 tot vaststelling van een gemeenschappelijk formaat voor het tweede verslag van de lidstaten over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4955) | 4 |

Inhoud

II   Niet-wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

Verordening (EU) nr. 1051/2010 van de Commissie van 17 november 2010 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

1

Verordening (EU) nr. 1052/2010 van de Commissie van 17 november 2010 met betrekking tot invoercertificaten waarvoor de aanvragen in de eerste 7 dagen van november 2010 zijn ingediend in het kader van het tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit, dat wordt beheerd bij Verordening (EG) nr. 620/2009

3

BESLUITEN

2010/693/EU

*

Besluit van de Commissie van 22 juli 2010 tot vaststelling van een gemeenschappelijk formaat voor het tweede verslag van de lidstaten over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4955)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4955)

4

| | | IV   Handelingen die vóór 1 december 2009 zijn aangenomen krachtens het EG-Verdrag, het EU-Verdrag en het Euratom-Verdrag |
| --- | --- | --- |
| | * | Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 303/09/COL van 8 juli 2009 betreffende de regeling ten behoeve van het zeevervoer in de vorm van een tonnagebelasting en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden (IJsland) | 10 |

IV   Handelingen die vóór 1 december 2009 zijn aangenomen krachtens het EG-Verdrag, het EU-Verdrag en het Euratom-Verdrag

*

Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 303/09/COL van 8 juli 2009 betreffende de regeling ten behoeve van het zeevervoer in de vorm van een tonnagebelasting en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden (IJsland)

10

| | | Rectificaties |
| --- | --- | --- |
| | * | Rectificatie van Verordening (EU) nr. 380/2010 van 30 april 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 112 van 5.5.2010) | 20 |

Rectificaties

*

Rectificatie van Verordening (EU) nr. 380/2010 van 30 april 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 112 van 5.5.2010)

(PB L 112 van 5.5.2010)

20

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 18.11.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 301/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 301/1

---

VERORDENING (EU) Nr. 1051/2010 VAN DE COMMISSIE

van 17 november 2010

tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gelet op Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (2), en met name op artikel 138, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

Bij Verordening (EG) nr. 1580/2007 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XV, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

De in artikel 138 van Verordening (EG) nr. 1580/2007 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op 18 november 2010.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 17 november 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jean-Luc DEMARTY

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 350 van 31.12.2007, blz. 1.

2

---

BIJLAGE

Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| GN-code | Code derde landen (1) | Forfaitaire invoerwaarde |
| 0702 00 00 | AL | 61,0 |
| MA | 70,9 |
| MK | 55,8 |
| ZZ | 62,6 |
| 0707 00 05 | AL | 59,4 |
| EG | 161,4 |
| JO | 174,9 |
| MK | 59,4 |
| TR | 78,1 |
| ZZ | 106,6 |
| 0709 90 70 | MA | 75,1 |
| TR | 153,7 |
| ZZ | 114,4 |
| 0805 20 10 | MA | 63,2 |
| ZA | 141,4 |
| ZZ | 102,3 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | HR | 62,8 |
| TN | 78,6 |
| TR | 62,8 |
| UY | 58,6 |
| ZZ | 65,7 |
| 0805 50 10 | AR | 39,2 |
| TR | 71,7 |
| UY | 57,1 |
| ZZ | 56,0 |
| 0806 10 10 | BR | 268,6 |
| TR | 151,9 |
| US | 291,7 |
| ZA | 79,2 |
| ZZ | 197,9 |
| 0808 10 80 | AR | 75,7 |
| CL | 84,2 |
| CN | 82,6 |
| MK | 27,2 |
| NZ | 99,1 |
| US | 96,5 |
| ZA | 102,1 |
| ZZ | 81,1 |
| 0808 20 50 | CN | 83,8 |
| ZZ | 83,8 |

(EUR/100 kg)

GN-code

Code derde landen (1)

Forfaitaire invoerwaarde

0702 00 00

AL

61,0

MA

70,9

MK

55,8

ZZ

62,6

0707 00 05

AL

59,4

EG

161,4

JO

174,9

MK

59,4

TR

78,1

ZZ

106,6

0709 90 70

MA

75,1

TR

153,7

ZZ

114,4

0805 20 10

MA

63,2

ZA

141,4

ZZ

102,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

HR

62,8

TN

78,6

TR

62,8

UY

58,6

ZZ

65,7

0805 50 10

AR

39,2

TR

71,7

UY

57,1

ZZ

56,0

0806 10 10

BR

268,6

TR

151,9

US

291,7

ZA

79,2

ZZ

197,9

0808 10 80

AR

75,7

CL

84,2

CN

82,6

MK

27,2

NZ

99,1

US

96,5

ZA

102,1

ZZ

81,1

0808 20 50

CN

83,8

ZZ

83,8

---

(1)  Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.

---

| 18.11.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 301/3 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 301/3

---

VERORDENING (EU) Nr. 1052/2010 VAN DE COMMISSIE

van 17 november 2010

met betrekking tot invoercertificaten waarvoor de aanvragen in de eerste 7 dagen van november 2010 zijn ingediend in het kader van het tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit, dat wordt beheerd bij Verordening (EG) nr. 620/2009

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),

Gelet op Verordening (EG) nr. 1301/2006 van de Commissie van 31 augustus 2006 houdende gemeenschappelijke voorschriften voor het beheer van door middel van een stelsel van invoercertificaten beheerde invoertariefcontingenten voor landbouwproducten (2), en met name op artikel 7, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Verordening (EG) nr. 620/2009 van de Commissie van 13 juli 2009 tot vaststelling van de wijze van beheer van een tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit (3) zijn voorschriften vastgesteld voor het indienen van invoercertificaataanvragen en het afgeven van invoercertificaten. |
| --- | --- |

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 620/2009 van de Commissie van 13 juli 2009 tot vaststelling van de wijze van beheer van een tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit (3) zijn voorschriften vastgesteld voor het indienen van invoercertificaataanvragen en het afgeven van invoercertificaten.

| (2) | In artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1301/2006 is bepaald dat, in het geval dat certificaataanvragen zijn ingediend voor een grotere hoeveelheid dan die welke beschikbaar is voor de invoertariefcontingentsperiode of de deelperiode daarvan, een toewijzingscoëfficiënt moet worden vastgesteld voor elk van de hoeveelheden waarvoor een certificaataanvraag is ingediend. De invoercertificaataanvragen die op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 620/2009 zijn ingediend tussen 1 en 7 november 2010 hebben betrekking op een grotere dan de beschikbare hoeveelheid. Derhalve moet worden bepaald in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven en moet de toewijzingscoëfficiënt worden vastgesteld, |
| --- | --- |

(2)

In artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1301/2006 is bepaald dat, in het geval dat certificaataanvragen zijn ingediend voor een grotere hoeveelheid dan die welke beschikbaar is voor de invoertariefcontingentsperiode of de deelperiode daarvan, een toewijzingscoëfficiënt moet worden vastgesteld voor elk van de hoeveelheden waarvoor een certificaataanvraag is ingediend. De invoercertificaataanvragen die op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 620/2009 zijn ingediend tussen 1 en 7 november 2010 hebben betrekking op een grotere dan de beschikbare hoeveelheid. Derhalve moet worden bepaald in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven en moet de toewijzingscoëfficiënt worden vastgesteld,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Op de invoercertificaataanvragen voor het contingent met volgnummer 09.4449 die in de periode van 1 tot en 7 november 2010 zijn ingediend overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 620/2009, wordt een toewijzingscoëfficiënt toegepast van 97,748351 %.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 17 november 2010.

Voor de Commissie, namens de voorzitter,

Jean-Luc DEMARTY

Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling

---

(1)  PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.

1

(2)  PB L 238 van 1.9.2006, blz. 13.

2

(3)  PB L 182 van 15.7.2009, blz. 25.

3

---

BESLUITEN

| 18.11.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 301/4 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 301/4

---

BESLUIT VAN DE COMMISSIE

van 22 juli 2010

tot vaststelling van een gemeenschappelijk formaat voor het tweede verslag van de lidstaten over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4955)

(2010/693/EU)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde verven en vernissen en producten voor het overspuiten van voertuigen, en tot wijziging van Richtlijn 1999/13/EG (1), en met name artikel 7,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2004/42/EG zien de lidstaten erop toe dat op hun grondgebied de in bijlage I bij die richtlijn genoemde producten na het verstrijken van de in bijlage II bij die richtlijn aangegeven termijnen uitsluitend in de handel worden gebracht indien zij een gehalte aan vluchtige organische stoffen (hierna „VOS” genoemd) hebben dat de eveneens in bijlage II bij die richtlijn aangegeven grenswaarden niet overschrijdt en indien het VOS-gehalte correct op het etiket is vermeld overeenkomstig artikel 4 van die richtlijn. |
| --- | --- |

(1)

Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2004/42/EG zien de lidstaten erop toe dat op hun grondgebied de in bijlage I bij die richtlijn genoemde producten na het verstrijken van de in bijlage II bij die richtlijn aangegeven termijnen uitsluitend in de handel worden gebracht indien zij een gehalte aan vluchtige organische stoffen (hierna „VOS” genoemd) hebben dat de eveneens in bijlage II bij die richtlijn aangegeven grenswaarden niet overschrijdt en indien het VOS-gehalte correct op het etiket is vermeld overeenkomstig artikel 4 van die richtlijn.

| (2) | Overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 2004/42/EG brengen de lidstaten, aan de hand van een door de Commissie ontwikkeld gemeenschappelijk formaat, verslag uit over de resultaten van de overeenkomstig artikel 6 van die richtlijn opgezette monitoringprogramma’s en over de categorieën en hoeveelheden producten waarvoor een vergunning is afgegeven. |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 2004/42/EG brengen de lidstaten, aan de hand van een door de Commissie ontwikkeld gemeenschappelijk formaat, verslag uit over de resultaten van de overeenkomstig artikel 6 van die richtlijn opgezette monitoringprogramma’s en over de categorieën en hoeveelheden producten waarvoor een vergunning is afgegeven.

| (3) | Het formaat voor het eerste verslag, dat de periode van 1 januari tot en met 31 december 2007 bestreek, werd vastgesteld bij Beschikking 2007/205/EG van de Commissie (2). Teneinde de lidstaten in staat te stellen te voldoen aan hun verplichting om een verslag over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2010 in te dienen, moet een gemeenschappelijk formaat voor het tweede verslag worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(3)

Het formaat voor het eerste verslag, dat de periode van 1 januari tot en met 31 december 2007 bestreek, werd vastgesteld bij Beschikking 2007/205/EG van de Commissie (2). Teneinde de lidstaten in staat te stellen te voldoen aan hun verplichting om een verslag over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2010 in te dienen, moet een gemeenschappelijk formaat voor het tweede verslag worden vastgesteld.

| (4) | De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/42/EG bedoelde comité, |
| --- | --- |

(4)

De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/42/EG bedoelde comité,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De lidstaten maken voor het opstellen van het in artikel 7 van Richtlijn 2004/42/EG bedoelde verslag dat betrekking heeft op de periode van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2010 gebruik van het in de bijlage bij dit besluit vastgestelde formaat.

Artikel 2

Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 22 juli 2010.

Voor de Commissie

Janez POTOČNIK

Lid van de Commissie

---

(1)  PB L 143 van 30.4.2004, blz. 87.

1

(2)  PB L 91 van 31.3.2007, blz. 48.

2

---

BIJLAGE

GEMEENSCHAPPELIJK FORMAAT VOOR HET INDIENEN VAN HET VERSLAG OVER DE TENUITVOERLEGGING VAN RICHTLIJN 2004/42/EG VAN DE RAAD VOOR DE PERIODE VAN 1 JANUARI TOT EN MET 31 DECEMBER 2010

1.   Algemene informatie en administratieve regelingen

1.1.   Voor dit verslag verantwoordelijke autoriteit:

| Naam | |
| --- | --- |
| Adres | |
| Contactpersoon | |
| E-mail: | |
| Telefoon | |

Naam

Adres

Contactpersoon

E-mail:

Telefoon

1.2.   Gelieve de overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2004/42/EG aangewezen autoriteit(en) te vermelden die in het kader van de tenuitvoerlegging van die richtlijn verantwoordelijk is (zijn) voor:

| a) | het opzetten, coördineren en beheren van het monitoringprogramma (op nationaal niveau); |
| --- | --- |

a)

het opzetten, coördineren en beheren van het monitoringprogramma (op nationaal niveau);

| b) | het uitvoeren van inspecties en controles ter plaatse (op regionaal en/of plaatselijk niveau); |
| --- | --- |

b)

het uitvoeren van inspecties en controles ter plaatse (op regionaal en/of plaatselijk niveau);

| c) | het toezicht op de handhaving van de met het oog op de tenuitvoerlegging van die richtlijn aangenomen bepalingen. |
| --- | --- |

c)

het toezicht op de handhaving van de met het oog op de tenuitvoerlegging van die richtlijn aangenomen bepalingen.

1.3.   Indien er verschillende autoriteiten zijn betrokken bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2004/42/EG: gelieve te vermelden welke maatregelen zijn genomen om ervoor te zorgen dat de richtlijn op het gehele grondgebied zo uniform mogelijk wordt uitgevoerd.

2.   Monitoringprogramma (artikel 6 van Richtlijn 2004/42/EG)

2.1.   Heeft u in het vorige verslag een exemplaar van het nationale monitoringprogramma opgenomen?

 ja  neen

Is het monitoringprogramma gewijzigd sinds de laatste verslagperiode?

 ja  neen

Indien er een schriftelijke versie van het monitoringprogramma bestaat die niet is opgenomen in het eerste monitoringverslag, of indien het monitoringprogramma sinds het eerste verslag is herzien: gelieve in de bijlage bij dit verslag een exemplaar van het nieuwe of herziene monitoringprogramma op te nemen.

2.2.   Indien er geen schriftelijke beschrijving van het monitoringprogramma is verschaft: gelieve het programma kort te beschrijven met bijzondere aandacht voor de volgende elementen:

| a) | de manier waarop de naleving van de VOS-grenswaarden in bijlage II bij Richtlijn 2004/42/EG wordt nagegaan; |
| --- | --- |

a)

de manier waarop de naleving van de VOS-grenswaarden in bijlage II bij Richtlijn 2004/42/EG wordt nagegaan;

| b) | de manier waarop de naleving van de etiketteringsvereisten van artikel 4 van Richtlijn 2004/42/EG wordt nagegaan; |
| --- | --- |

b)

de manier waarop de naleving van de etiketteringsvereisten van artikel 4 van Richtlijn 2004/42/EG wordt nagegaan;

| c) | de manier waarop de marktdeelnemers worden geselecteerd die in een bepaald jaar worden gemonitord; |
| --- | --- |

c)

de manier waarop de marktdeelnemers worden geselecteerd die in een bepaald jaar worden gemonitord;

| d) | de manier waarop en de mate waarin er wordt gemonitord in jaren waarin er geen rapport bij de Commissie moet worden ingediend. |
| --- | --- |

d)

de manier waarop en de mate waarin er wordt gemonitord in jaren waarin er geen rapport bij de Commissie moet worden ingediend.

2.3.   Gelieve indien mogelijk een raming te maken van het aantal marktdeelnemers dat actief is in de lidstaat in elk van de volgende categorieën:

| | Geraamd aantal |
| --- | --- |
| Fabrikanten | |
| Importeurs | |
| Groothandelaren | |
| Kleinhandelaren | |

Geraamd aantal

Fabrikanten

Importeurs

Groothandelaren

Kleinhandelaren

2.4.   Rekening houdend met de marktstructuur in 2.3 hierboven, op welke van de volgende marktdeelnemers heeft het monitoringprogramma betrekking? (1)

 fabrikanten;  importeurs;  groothandelaren;  kleinhandelaren;

 andere (specificeer): ...

2.5.   Gelieve indien mogelijk voor het jaar 2010 de binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2004/42/EG vallende hoeveelheid producten (in gewicht of volume) op de markt te ramen.

2.6.   Geef een raming van de fractie van de op de markt gebrachte producten die in een gegeven jaar in het kader van het monitoringprogramma wordt gecontroleerd.

 0-20 %;  21-40 %;  41-60 %;  61-80 %;  81-100 %.

2.7.   De inspecties worden doorgaans uitgevoerd door (1):

|  | niet bij de marktdeelnemer aangekondigde bezoeken ter plaatse. |
| --- | --- |
|  | bij de marktdeelnemer aangekondigde bezoeken ter plaatse. |
|  | andere (specificeer): ... |



niet bij de marktdeelnemer aangekondigde bezoeken ter plaatse.



bij de marktdeelnemer aangekondigde bezoeken ter plaatse.



andere (specificeer): ...

2.8.   Hoe gaan de bevoegde autoriteiten na of de producten voldoen aan de in bijlage II bij Richtlijn 2004/42/EG vastgestelde VOS-grenswaarden (1)?

|  | : | A | : | door bemonstering en productanalyse door een erkend laboratorium dat de in bijlage III bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde methoden gebruikt; |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | : | B | : | aan de hand van het verslag van een door de marktdeelnemer (fabrikant, importeur, groothandelaar of kleinhandelaar) volgens de in bijlage III bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde analytische methoden uitgevoerde productanalyse; |
|  | : | C | : | andere (specificeer): ... |



:

A

:

door bemonstering en productanalyse door een erkend laboratorium dat de in bijlage III bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde methoden gebruikt;



:

B

:

aan de hand van het verslag van een door de marktdeelnemer (fabrikant, importeur, groothandelaar of kleinhandelaar) volgens de in bijlage III bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde analytische methoden uitgevoerde productanalyse;



:

C

:

andere (specificeer): ...

2.9.   Worden productetiketten geïnspecteerd door (1):

|  | : | A | : | visuele controles ter plaatse; |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | : | B | : | indiening van voorbeeldetiketten bij de in punt 1.2, onder b), genoemde inspectieautoriteit; |
|  | : | C | : | andere (specificeer): ... |



:

A

:

visuele controles ter plaatse;



:

B

:

indiening van voorbeeldetiketten bij de in punt 1.2, onder b), genoemde inspectieautoriteit;



:

C

:

andere (specificeer): ...

2.10.   De inspectie van een marktdeelnemer gebeurt (2):

|  | systematisch en meer dan eens per jaar voor de belangrijkste marktdeelnemers; |
| --- | --- |
|  | systematisch en eens per jaar voor de belangrijkste marktdeelnemers; |
|  | steekproefsgewijs voor alle marktdeelnemers; |
|  | steekproefsgewijs voor kleine marktdeelnemers; |
|  | andere (specificeer): ... |



systematisch en meer dan eens per jaar voor de belangrijkste marktdeelnemers;



systematisch en eens per jaar voor de belangrijkste marktdeelnemers;



steekproefsgewijs voor alle marktdeelnemers;



steekproefsgewijs voor kleine marktdeelnemers;



andere (specificeer): ...

2.11.   Gelieve indien mogelijk een raming te maken van de totale met de uitvoering van het monitoringprogramma (personeel, bemonstering en analyse, controles van de etikettering, handhaving, andere) verbonden kosten in euro per jaar.

Geraamde monitoringkosten in euro per jaar:

|  | minder dan 20 000 EUR; |
| --- | --- |
|  | 20 000 tot 40 000 EUR; |
|  | 41 000 tot 60 000 EUR; |
|  | meer dan 60 000 EUR. |



minder dan 20 000 EUR;



20 000 tot 40 000 EUR;



41 000 tot 60 000 EUR;



meer dan 60 000 EUR.

3.   Voornaamste resultaten van het in 2010 uitgevoerde monitoringprogramma (artikel 7 van Richtlijn 2004/42/EG)

3.1.   Overzicht van de inspecties

Gelieve per lidstaat het aantal uitgevoerde inspecties van het VOS-gehalte en het geconstateerde percentage gevallen van overschrijding van de in bijlage II bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde grenswaarden te vermelden door de tabellen A, B en C in te vullen.

De lidstaten mogen schattingen rapporteren van het aantal uitgevoerde inspecties van het VOS-gehalte en van het geconstateerde percentage gevallen van overschrijding van de in bijlage II bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde grenswaarden, mits die schattingen zijn gebaseerd op extrapolatie van de gegevens van een toereikend aantal autoriteiten gebaseerde schattingen. Indien de in de tabellen A, B of C verstrekte gegevens schattingen zijn: geef een raming van de fractie van de op de markt gebrachte producten die door die autoriteiten is gecontroleerd:

 0-20 %;  21-40 %;  41-60 %;  61-80 %;  81-100 %.

3.1.1.   Tabel A (3)

Gelieve tabel A in te vullen voor bedrijven waar het VOS-gehalte, de etikettering of beide zijn gecontroleerd.

| Tabel A | Fabrikanten | Importeurs | Groot-handelaren | Klein-handelaren | Overige |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Aantal bedrijven waar het VOS-gehalte en de etikettering zijn gecontroleerd |

Tabel A

Fabrikanten

Importeurs

Groot-handelaren

Klein-handelaren

Overige

1.

Aantal bedrijven waar het VOS-gehalte en de etikettering zijn gecontroleerd

| 2. | Aantal bedrijven waar het VOS-gehalte is gecontroleerd |
| --- | --- |

2.

Aantal bedrijven waar het VOS-gehalte is gecontroleerd

| 3. | Aantal bedrijven waar de etikettering is gecontroleerd |
| --- | --- |

3.

Aantal bedrijven waar de etikettering is gecontroleerd

3.1.2.   Tabel B

Gelieve voor de bedrijven waar het VOS-gehalte is gecontroleerd (de in de rijen 1 en 2 van tabel A opgevoerde bedrijven) tabel B in te vullen.

| Tabel B | Fabrikanten | Importeurs | Groot-handelaren | Klein-handelaren | Overige |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aantal productmonsters dat volgens in 2.8.A of 2.8.B van deze bijlage bedoelde methoden is geanalyseerd | | | | | |
| Aantal productmonsters dat volgens in 2.8.C van deze bijlage bedoelde methoden is geanalyseerd | | | | | |
| Percentage monsters dat niet voldeed aan de VOS-grenswaarden voor Fase I (4) | | | | | |
| Percentage monsters dat niet voldeed aan de VOS-grenswaarden voor Fase II (4) | | | | | |

Tabel B

Fabrikanten

Importeurs

Groot-handelaren

Klein-handelaren

Overige

Aantal productmonsters dat volgens in 2.8.A of 2.8.B van deze bijlage bedoelde methoden is geanalyseerd

Aantal productmonsters dat volgens in 2.8.C van deze bijlage bedoelde methoden is geanalyseerd

Percentage monsters dat niet voldeed aan de VOS-grenswaarden voor Fase I (4)

Percentage monsters dat niet voldeed aan de VOS-grenswaarden voor Fase II (4)

3.1.3.   Tabel C

Gelieve voor de bedrijven waar de etikettering is gecontroleerd (de in de rijen 1 en 3 van tabel A opgevoerde bedrijven) tabel C in te vullen.

| Tabel C | Fabrikanten | Importeurs | Groot-handelaren | Klein-handelaren | Overige |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aantal etiketten dat door visuele inspecties volgens de in 2.9.A van deze bijlage genoemde methode is gecontroleerd | | | | | |
| Aantal etiketten dat volgens alle andere in 2.9.B of 2.9.C genoemde methoden van deze bijlage is gecontroleerd | | | | | |
| Percentage etiketten dat niet voldeed aan de etiketteringsvereisten | | | | | |

Tabel C

Fabrikanten

Importeurs

Groot-handelaren

Klein-handelaren

Overige

Aantal etiketten dat door visuele inspecties volgens de in 2.9.A van deze bijlage genoemde methode is gecontroleerd

Aantal etiketten dat volgens alle andere in 2.9.B of 2.9.C genoemde methoden van deze bijlage is gecontroleerd

Percentage etiketten dat niet voldeed aan de etiketteringsvereisten

3.2.   Van welke categorieën producten in bijlage I bij Richtlijn 2004/42/EG is met name vastgesteld dat ze niet voldeden aan 1) de grenswaarden voor het VOS-gehalte in bijlage II; en 2) de etiketteringsvoorschriften van artikel 4 (vermeld ten hoogste de vijf meest voorkomende categorieën)?

3.3.   Welke maatregelen zijn naar aanleiding van gevallen van niet-naleving genomen om ervoor te zorgen dat Richtlijn 2004/42/EG wordt nageleefd?

4.   Vrijstellingen overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2004/42/EG

4.1.   Hoe is de afwijkende regeling van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2004/42/EG geïmplementeerd?

4.2.   Welke controleregeling is ingesteld om te verzekeren dat de in bijlage I bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde producten die niet voldoen aan de in bijlage II bij Richtlijn 2004/42/EG genoemde grenswaarden niet aan andere marktdeelnemers worden verkocht dan aan marktdeelnemers met installaties waarvoor overeenkomstig de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 1999/13/EG van de Raad (5) registratie heeft plaatsgevonden of een vergunning is verleend?

4.3.   Geef, indien beschikbaar, een raming van de hoeveelheid vrijgestelde producten (overeenkomstig de indeling van bijlage I bij Richtlijn 2004/42/EG) in 2010.

5.   Individuele vergunningen die op grond van artikel 3, lid 3, van Richtlijn 2004/42/EG zijn afgegeven

5.1.   Is er gebruikgemaakt van de in artikel 3, lid 3, van Richtlijn 2004/42/EG bedoelde mogelijkheid om individuele vergunningen af te geven ten behoeve van de restauratie en het onderhoud van gebouwen en klassieke voertuigen die van bijzonder historisch en cultureel belang zijn?

5.2.   Zo ja, beschrijf in het kort hoe het systeem om individuele vergunningen te verlenen werkt:

| a) | Welke autoriteiten zijn belast met het afgeven van individuele vergunningen? |
| --- | --- |

a)

Welke autoriteiten zijn belast met het afgeven van individuele vergunningen?

| b) | Welke autoriteiten zijn belast met het aanwijzen van gebouwen en klassieke voertuigen van bijzonder historisch en cultureel belang? |
| --- | --- |

b)

Welke autoriteiten zijn belast met het aanwijzen van gebouwen en klassieke voertuigen van bijzonder historisch en cultureel belang?

| c) | Welke criteria zijn gehanteerd om het bijzonder historisch en cultureel belang vast te stellen? |
| --- | --- |

c)

Welke criteria zijn gehanteerd om het bijzonder historisch en cultureel belang vast te stellen?

| d) | Geef indien mogelijk een raming van het aantal gebouwen en/of klassieke voertuigen dat door de bevoegde autoriteiten is aangewezen als zijnde van bijzonder historisch en cultureel belang. |
| --- | --- |

d)

Geef indien mogelijk een raming van het aantal gebouwen en/of klassieke voertuigen dat door de bevoegde autoriteiten is aangewezen als zijnde van bijzonder historisch en cultureel belang.

| e) | Hoe wordt gegarandeerd dat de producten in kwestie






  — | uitsluitend in „strikt beperkte” hoeveelheden worden verkocht; |
| --- | --- | --- |

e)

Hoe wordt gegarandeerd dat de producten in kwestie

—

uitsluitend in „strikt beperkte” hoeveelheden worden verkocht;

| — | uitsluitend worden gebruikt voor de restauratie en het onderhoud van aangewezen gebouwen en/of voertuigen? |
| --- | --- |

—

uitsluitend worden gebruikt voor de restauratie en het onderhoud van aangewezen gebouwen en/of voertuigen?

| f) | Beschrijf de categorieën en hoeveelheden producten waarvoor een vergunning is afgegeven op grond van artikel 3, lid 3, van Richtlijn 2004/42/EG, bij voorkeur aan de hand van onderstaande tabel:







  Categorieën | Indeling overeenkomstig bijlage I bij Richtlijn 2004/42/EG | Hoeveelheden „gebruiksklaar” product waarvoor een vergunning is afgegeven (in gewicht of volume) |
| --- | --- | --- | --- |
| Categorie 1 | | |
| Categorie 2 etc. | | |

f)

Beschrijf de categorieën en hoeveelheden producten waarvoor een vergunning is afgegeven op grond van artikel 3, lid 3, van Richtlijn 2004/42/EG, bij voorkeur aan de hand van onderstaande tabel:

Categorieën

Indeling overeenkomstig bijlage I bij Richtlijn 2004/42/EG

Hoeveelheden „gebruiksklaar” product waarvoor een vergunning is afgegeven (in gewicht of volume)

Categorie 1

Categorie 2 etc.

6.   Overige relevante informatie

6.1.   Wat waren de voornaamste problemen bij het opzetten en uitvoeren van het monitoringprogramma, met inbegrip van problemen bij de tenuitvoerlegging van de richtlijn of administratieve problemen bij de tenuitvoerlegging van een concreet monitoringprogramma? Hoe werden deze problemen opgelost?

6.2.   Gelieve alle relevante opmerkingen, suggesties of informatie in verband met de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2004/42/EG te verstrekken.

---

(1)  Meer dan één antwoord is mogelijk.

(2)  Meer dan één antwoord is mogelijk.

(3)  Het totale aantal bezochte bedrijven (al dan niet geraamd) is de som van de rijen 1, 2 en 3.

(4)  Vastgesteld in bijlage II, deel A, bij Richtlijn 2004/42/EG. Voor producten voor het overspuiten van voertuigen is enkel Fase I van toepassing.

(5)  PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1.

---

IV Handelingen die vóór 1 december 2009 zijn aangenomen krachtens het EG-Verdrag, het EU-Verdrag en het Euratom-Verdrag

| 18.11.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 301/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 301/10

---

BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

Nr. 303/09/COL

van 8 juli 2009

betreffende de regeling ten behoeve van het zeevervoer in de vorm van een tonnagebelasting en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden

(IJsland)

DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA (1),

Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2), en met name op de artikelen 61 tot en met 63 en Protocol 26,

Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (3), en met name op artikel 24,

Gelet op artikel 1, lid 2, van deel I en artikel 4, lid 4, artikel 6 en artikel 7, lid 5 van deel II van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst (4),

Gelet op de richtsnoeren van de Autoriteit voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-Overeenkomst (5), en met name het hoofdstuk betreffende steun voor het zeevervoer (6),

Gelet op het Besluit van de Autoriteit van 14 juli 2004 betreffende de uitvoeringsbepalingen als bedoeld in artikel 27 van deel II van Protocol 3 (7),

Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (8),

Overwegende hetgeen volgt:

I.   DE FEITEN

1.   PROCEDURE

Bij brief van 23 maart 2007 (feit nr. 415003) brachten de IJslandse autoriteiten de Autoriteit op de hoogte van voorgenomen steun aan de zeevervoersector, overeenkomstig artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol 3.

Na een briefwisseling (9) deelde de Autoriteit de IJslandse autoriteiten bij brief van 19 december 2007 mee dat zij had besloten de procedure van artikel 1, lid 2, van deel I van Protocol 3 in te leiden met betrekking tot de staatssteun aan het zeevervoer in IJsland in de vorm van een tonnagebelastingregeling en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden.

Besluit nr. 721/07/COL van de Autoriteit om de procedure in te leiden werd bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en in het EER-supplement daarbij (10). De Autoriteit verzocht de belanghebbenden hun opmerkingen te maken.

De Autoriteit heeft geen opmerkingen van belanghebbenden ontvangen.

2.   BESCHRIJVING VAN DE VOORGENOMEN MAATREGELEN

De aanmelding betrof twee afzonderlijke maatregelen: een tonnagebelastingregeling en een bijzondere terugbetalingsregeling voor reders. De beide maatregelen worden hieronder beschreven.

2.1.   BENAMING EN DOEL VAN DE AANGEMELDE REGELINGEN

De regeling „Ríkisstyrkur vegan kaupskipaútgerðar á Íslandi”, d.w.z. staatssteun aan het zeevervoer in IJsland, omvat beide aangemelde maatregelen. Het doel van de regeling is het zeevervoer in IJsland te steunen door voordelen toe te kennen aan reders om ze aan te moedigen hun schepen in IJsland te registreren in plaats van onder een goedkope vlag te varen.

2.2.   NATIONALE RECHTSGROND VOOR DE AANGEMELDE MAATREGELEN

De rechtsgrond van de bedoelde maatregelen is Wet nr. 86/2007 betreffende de belasting op koopvaardij-activiteiten, „Lög um skattlagningu kaupskipaútgerðar” (hierna de „wet tonnagebelasting” genoemd). Deze wet werd door het Parlement aangenomen op 17 maart 2007 en op 30 maart 2007 bekendgemaakt in het IJslandse staatsblad. Krachtens artikel 17 van de wet trad zij op 1 januari 2008 in werking.

De wet tonnagebelasting moet in verband worden gebracht met Wet nr. 38/2007 um íslenska alþjóðlega skipaskrá betreffende het IJslandse internationale scheepsregister (11) (hierna het IIS) die op 1 januari 2008 in werking trad (12).

2.3.   DE TONNAGEBELASTING

In IJsland bedraagt het normale tarief van de vennootschapsbelasting 15 % (13). De wet tonnagebelasting bepaalt dat scheepvaartmaatschappijen, in plaats van de normale vennootschapsbelasting van 15 % rechtstreeks toe te passen op de winst die hun scheepvaartactiviteiten opleveren, gebruik kunnen maken van een voordeliger tonnagebelasting die wordt berekend op basis van een fictieve winst per dag afhankelijk van de daadwerkelijke tonnage van het betrokken schip. Desgewenst kan een scheepvaartmaatschappij de normale regels van de vennootschapsbelasting blijven toepassen om haar winst te berekenen.

Het normale belastingtarief wordt vervolgens toegepast op het bedrag van de aldus bepaalde winst.

De tonnagebelastingregeling verleent derhalve daarvoor in aanmerking komende scheepvaartmaatschappijen vrijstelling van de gewone vennootschapsbelasting op de met scheepvaartactiviteiten behaalde winst zolang de winst wordt ingehouden in aan de regeling deelnemende vennootschappen. De vrijstelling geldt niet voor rente, winst uit aandelenhandel of inkomsten uit andere bronnen.

2.3.1.   
  In aanmerking komende activiteiten

De regeling betreft schepen van ten minste 100 BT die zijn ingeschreven in het IIS en die worden gebruikt voor personen- of goederenvervoer in het buitenland of voor goederenvervoer in eigen land. Artikel 3 van de wet tonnagebelasting specificeert dat het goederen- of passagiersvervoer moet gebeuren door middel van:

| 1. | koopvaardijschepen die eigendom zijn van een scheepsoperator; |
| --- | --- |

1.

koopvaardijschepen die eigendom zijn van een scheepsoperator;

| 2. | koopvaardijschepen die worden gehuurd zonder bemanning (rompbevrachting); |
| --- | --- |

2.

koopvaardijschepen die worden gehuurd zonder bemanning (rompbevrachting);

| 3. | koopvaardijschepen die worden gehuurd met bemanning (tijdcharter). |
| --- | --- |

3.

koopvaardijschepen die worden gehuurd met bemanning (tijdcharter).

Koopvaardij-activiteiten hebben geen betrekking op rompbevrachting waarbij een schip langer dan drie jaar wordt gehuurd. De IJslandse autoriteiten gaven aan dat er geen bijzondere bepaling bestaat betreffende het aandeel van koopvaardijschepen die met of zonder bemanning mogen worden geleasd ten opzichte van de schepen die eigendom zijn van de scheepsoperator.

Artikel 4 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat de volgende activiteiten niet onder de wet vallen: visvangst, havenconstructies, duik-, loods- en bergingsactiviteiten, educatieve en opleidingsactiviteiten of andere sociale activiteiten, sport, entertainment- en vrijetijdsactiviteiten, inclusief walviswaarneming en passagiersvervoer tussen havens in IJsland die geen aanloophavens zijn tussen landen.

De IJslandse autoriteiten bevestigden dat sleep- en baggeractiviteiten niet onder de wet vallen.

Artikel 3 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat de volgende bijkomende activiteiten onder de wet vallen:

| 1. | het gebruik van containers bij het goederenvervoer; |
| --- | --- |

1.

het gebruik van containers bij het goederenvervoer;

| 2. | de exploitatie van laad-, los- en onderhoudsvoorzieningen; |
| --- | --- |

2.

de exploitatie van laad-, los- en onderhoudsvoorzieningen;

| 3. | de exploitatie van ticketverkoop en passagiersterminals; |
| --- | --- |

3.

de exploitatie van ticketverkoop en passagiersterminals;

| 4. | de exploitatie van kantoren en beheersvoorzieningen; |
| --- | --- |

4.

de exploitatie van kantoren en beheersvoorzieningen;

| 5. | de verkoop van consumptieproducten aan boord van koopvaardijschepen. |
| --- | --- |

5.

de verkoop van consumptieproducten aan boord van koopvaardijschepen.

2.3.2.   
  Inschrijving in het IIS en volledige belastingplichtigheid

Overeenkomstig artikel 1 van de wet tonnagebelasting,

„kunnen naamloze vennootschappen en besloten vennootschappen die belastingplichtig zijn overeenkomstig artikel 2, lid 1, eerste alinea, van Wet nr. 90/2003 betreffende inkomstenbelasting, en die koopvaardijschepen exploiteren welke ingeschreven zijn in het IJslandse Internationale Scheepsregister (IIS), besluiten belasting over hun koopvaardij-activiteiten te betalen op grond van de onderhavige wet in plaats van Wet nr. 90/2003.”

Naast de vereiste betreffende de in aanmerking komende activiteiten bepaalt de wet tonnagebelasting dat aan de volgende twee voorwaarden moet zijn voldaan:

| — | allereerst moeten de schepen ingeschreven zijn in het IIS. De IJslandse autoriteiten voeren aan dat de inschrijving in het IIS niet wordt beschouwd als een zogenaamde vlagbinding. Een expliciete vlagbinding met IJsland is strictu sensu niet vereist. Overeenkomstig artikel 6 van Wet nr. 38/2007 betreffende het IIS „wordt een koopvaardijschip dat ingeschreven is in het IJslands Internationaal Scheepsregister geacht een IJslands vaartuig te zijn en heeft dit het recht onder de nationale vlag van IJsland te varen”. De IJslandse autoriteiten beschrijven de vlagbinding derhalve als een recht en niet als een voorwaarde om in aanmerking te komen voor de regeling.
  Een schip dat niet de IJslandse vlag voert kan toch voor de tonnagebelasting in aanmerking komen indien het is ingeschreven in het IIS. In dat opzicht schrijft artikel 4 van dezelfde wet voor dat inschrijving mogelijk is wanneer de „eigenaar van het koopvaardijschip een IJslands staatsburger is, een staatsburger van een ander land van de Europese Economische Ruimte of van de oprichtende staten van de Europese Vrijhandelsassociatie, een staatsburger van de Faeroër, of een rechtspersoon die in IJsland is geregistreerd”. |
| --- | --- |

—

allereerst moeten de schepen ingeschreven zijn in het IIS. De IJslandse autoriteiten voeren aan dat de inschrijving in het IIS niet wordt beschouwd als een zogenaamde vlagbinding. Een expliciete vlagbinding met IJsland is strictu sensu niet vereist. Overeenkomstig artikel 6 van Wet nr. 38/2007 betreffende het IIS „wordt een koopvaardijschip dat ingeschreven is in het IJslands Internationaal Scheepsregister geacht een IJslands vaartuig te zijn en heeft dit het recht onder de nationale vlag van IJsland te varen”. De IJslandse autoriteiten beschrijven de vlagbinding derhalve als een recht en niet als een voorwaarde om in aanmerking te komen voor de regeling.

strictu sensu

Een schip dat niet de IJslandse vlag voert kan toch voor de tonnagebelasting in aanmerking komen indien het is ingeschreven in het IIS. In dat opzicht schrijft artikel 4 van dezelfde wet voor dat inschrijving mogelijk is wanneer de „eigenaar van het koopvaardijschip een IJslands staatsburger is, een staatsburger van een ander land van de Europese Economische Ruimte of van de oprichtende staten van de Europese Vrijhandelsassociatie, een staatsburger van de Faeroër, of een rechtspersoon die in IJsland is geregistreerd”.

| — | ten tweede moeten naamloze vennootschappen en besloten vennootschappen belastingplichtig zijn overeenkomstig artikel 2, lid 1, alinea 1 van Wet nr. 90/2003 betreffende de inkomstenbelasting (hierna de „wet inkomstenbelasting”). Volgens die bepaling zijn vennootschappen die in IJsland zijn gevestigd, in IJsland belasting verschuldigd over hun volledige inkomsten (onbeperkte belastingplichtigheid). Een rechtspersoon wordt beschouwd in IJsland te zijn gevestigd indien hij in IJsland is geregistreerd, IJsland volgens zijn statuten als zijn woonplaats beschouwt of indien zijn hoofdkantoor in IJsland is gevestigd. Artikel 3 van de wet inkomstenbelasting bepaalt dat vennootschappen die niet in IJsland gevestigd zijn belasting moeten betalen op in IJsland verkregen inkomsten (bronbelasting). De IJslandse autoriteiten hebben bevestigd dat, om voor de tonnagebelastingregeling in aanmerking te komen, vennootschappen niet krachtens de IJslandse vennootschapswet behoeven te zijn opgericht als IJslandse vennootschappen. Vennootschappen die zijn opgericht overeenkomstig de vennootschapswet van een andere EER-staat zouden derhalve aan de tonnagebelastingregeling kunnen deelnemen, mits aan de bijkomende voorwaarden wordt voldaan. |
| --- | --- |

—

ten tweede moeten naamloze vennootschappen en besloten vennootschappen belastingplichtig zijn overeenkomstig artikel 2, lid 1, alinea 1 van Wet nr. 90/2003 betreffende de inkomstenbelasting (hierna de „wet inkomstenbelasting”). Volgens die bepaling zijn vennootschappen die in IJsland zijn gevestigd, in IJsland belasting verschuldigd over hun volledige inkomsten (onbeperkte belastingplichtigheid). Een rechtspersoon wordt beschouwd in IJsland te zijn gevestigd indien hij in IJsland is geregistreerd, IJsland volgens zijn statuten als zijn woonplaats beschouwt of indien zijn hoofdkantoor in IJsland is gevestigd. Artikel 3 van de wet inkomstenbelasting bepaalt dat vennootschappen die niet in IJsland gevestigd zijn belasting moeten betalen op in IJsland verkregen inkomsten (bronbelasting). De IJslandse autoriteiten hebben bevestigd dat, om voor de tonnagebelastingregeling in aanmerking te komen, vennootschappen niet krachtens de IJslandse vennootschapswet behoeven te zijn opgericht als IJslandse vennootschappen. Vennootschappen die zijn opgericht overeenkomstig de vennootschapswet van een andere EER-staat zouden derhalve aan de tonnagebelastingregeling kunnen deelnemen, mits aan de bijkomende voorwaarden wordt voldaan.

2.3.3.   
  Vaststelling van de belastinggrondslag

Vaststelling van de belastinggrondslag

Overeenkomstig artikel 6 van de wet tonnagebelasting wordt de belastinggrondslag (fictieve winst) als volgt bepaald:

| — | tot en met 25 000 NT – ISK 30 per 100 NT; |
| --- | --- |

—

tot en met 25 000 NT – ISK 30 per 100 NT;

| — | vanaf 25 001 NT – ISK 10 per 100 NT. |
| --- | --- |

—

vanaf 25 001 NT – ISK 10 per 100 NT.

Aftrek van de belastinggrondslag is niet toegestaan.

2.3.4.   
  Belastingheffing krachtens de wet inkomstenbelasting en gescheiden boekhouding

Belastingheffing krachtens de wet inkomstenbelasting en gescheiden boekhouding

Artikel 4 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat indien een scheepsoperator ook andere activiteiten verricht dan die welke voor de tonnagebelasting in aanmerking komen, hij voor die activiteiten moet worden belast overeenkomstig de wet inkomstenbelasting.

Artikel 7 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat de inkomsten en kosten van de koopvaardij-activiteiten gescheiden moeten worden gehouden van de inkomsten en kosten van andere activiteiten, naar rato van de boekwaarde van de activa die worden gebruikt voor koopvaardij-activiteiten enerzijds en voor andere doeleinden anderzijds.

Artikel 9 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat de exploitatiekosten van koopvaardijschepen niet in mindering kunnen worden gebracht op de inkomsten van scheepsoperatoren die overeenkomstig de wet inkomstenbelasting aan belasting zijn onderworpen. Andere, niet-financiële kosten die zowel verband houden met de verkrijging van inkomsten uit koopvaardij-activiteiten als met de verkrijging van inkomsten uit andere bronnen, moeten worden verdeeld in verhouding tot de inkomsten. Ingeval rente-uitgaven, waardevermindering en wisselkoersverliezen overeenkomstig artikel 49 van de wet inkomstenbelasting zowel verband houden met de verkrijging van inkomsten uit koopvaardij-activiteiten als met de verkrijging van inkomsten uit andere bronnen, dan moeten deze financiële kosten worden onderverdeeld in verhouding tot de boekwaarde van de activa die worden gebruikt voor de koopvaardijactiviteiten enerzijds en voor andere doeleinden anderzijds. De kosten die geacht worden verband te houden met het genereren van inkomsten uit andere bronnen dan uit de exploitatie van koopvaardijschepen vallen onder de wet inkomstenbelasting.

Artikel 11 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat bij de exploitatie van koopvaardijschepen geleden verliezen niet aftrekbaar zijn met betrekking tot de belasting op inkomsten uit andere activiteiten overeenkomstig de wet inkomstenbelasting.

2.3.5.   
  Duur van de regeling en verplichte aansluitingsperiode

Duur van de regeling en verplichte aansluitingsperiode

De IJslandse autoriteiten gaven te kennen dat de regelingen zijn aangemeld voor een onbeperkte duur, maar dat zij bereid zijn deze opnieuw aan te melden na een met de Autoriteit overeen te komen termijn.

Overeenkomstig artikel 2 van de wet tonnagebelasting bevat de tonnagebelastingregeling een verplichte aansluitingstermijn van drie jaar. Dit betekent dat een reder die voor de tonnagebelasting opteert gedurende drie jaar bij de regeling aangesloten moet blijven.

2.4.   BIJZONDERE TERUGBETALING VAN INKOMSTENBELASTING VAN ZEELIEDEN

De IJslandse autoriteiten hebben tevens een regeling voor brutoloonondersteuning voor zeelieden aangemeld, waarbij reders subsidie kunnen krijgen tot maximaal 90 % van de inkomstenbelasting op het brutoloon van de zeelieden die zij in dienst hebben. Om voor de subsidie in aanmerking te komen moet de reder een naamloze vennootschap of een besloten vennootschap zijn die in IJsland volledig belastingplichtig is, moeten de schepen zijn ingeschreven in het IIS en moet de reder zeelieden in dienst hebben die in IJsland belastingplichtig zijn.

Artikel 16 van de wet tonnagebelasting luidt als volgt:

„Naamloze vennootschappen en besloten vennootschappen die belastingplichtig zijn overeenkomstig artikel 2, lid 1, eerste alinea, van Wet nr. 90/2003 betreffende de inkomstenbelasting en die koopvaardijschepen exploiteren (zie artikel 3), die ingeschreven zijn in het IJslandse Internationale Scheepsregister (IIS), ontvangen een subsidie die overeenstemt met 90 % van het correct bepaalde bedrag van de inkomstenbelasting en gemeentelijke inkomstenbelasting bij de bronbelasting op het loon van de bemanning van de desbetreffende koopvaardijschepen, rekening houdend met persoonlijke belastingaftrek en belastingaftrek voor zeelieden. De bronbelasting wordt voor het overige zodanig geregeld dat 5 % aan de Schatkist wordt betaald en 5 % aan de gemeente van het betrokken bemanningslid. Deze regeling vervangt de bronbelastings- en verdelingsregeling overeenkomstig de Wet betreffende de bronbelasting, de wet inkomstenbelastingwet en de Wet betreffende de gemeentelijke inkomstengrondslag.

De minister van Financiën zal bij verordening de tenuitvoerlegging van de betalingen vaststellen overeenkomstig de eerste alinea, zoals de vorm van de subsidieaanvragen, de betalingstermijnen en de saldering met niet-betaalde openbare heffingen.”

De IJslandse autoriteiten bevestigden dat er wat de zeelieden betreft geen andere vereisten zijn om voor subsidie in aanmerking te komen dan het werkzaam zijn bij een koopvaardijmaatschappij en in IJsland belastingplichtig zijn. De terugbetaling wordt enkel verleend voor de inkomstenbelasting, die over het loon van de zeelieden wordt berekend. Zij geldt niet voor eventuele socialezekerheidsbijdragen. De IJslandse autoriteiten hebben eveneens bevestigd dat de IJslandse nationaliteit in dit verband niet relevant is. Of de zeelieden in IJsland woonachtig zijn, is geen voorwaarde om als reder voor de subsidie in aanmerking te komen.

2.5.   STEUNONTVANGERS, BUDGET, DUUR EN INWERKINGTREDING VAN DE AANGEMELDE MAATREGELEN

De IJslandse autoriteiten hebben geen exacte cijfers voorgelegd betreffende de verminderde staatsinkomsten als gevolg van de toepassing van de tonnagebelastingregeling in vergelijking met de belastingopbrengsten bij toepassing van de gewone vennootschapsbelasting.

Volgens de autoriteiten zouden de kosten van de aangemelde maatregelen afhangen van het aantal schepen dat zich in het IIS zou laten registreren. Zij verwachtten dat 12 schepen, waarvan de tonnagebelasting wordt geschat op gemiddeld ISK 120 000, zich zouden inschrijven. De tonnagebelasting zou in dat geval ISK 1 440 000 bedragen. Uit deze voorlopige raming blijkt echter niet welk bedrag aan gewone vennootschapsbelasting deze 12 schepen anders zouden hebben betaald.

De IJslandse autoriteiten hebben meegedeeld dat geen aanvragen tot inschrijving in het IJslandse Scheepsregister werden ingediend.

Zij hebben de duur van de twee regelingen niet beperkt.

2.6.   CUMULATIE

Overeenkomstig deel 11 van de richtsnoeren zeevervoer vormt een verlaging tot het nultarief bij belastingen en sociale lasten voor zeelieden en een verlaging van de vennootschapsbelasting op zeevaartactiviteiten overeenkomstig de regelingen die al in andere EER-staten zijn goedgekeurd, het maximaal toegelaten steunniveau. Om concurrentievervalsing te voorkomen mogen andere steunregelingen geen grotere voordelen opleveren dan dit. De steun zou in geen geval meer mogen bedragen dan het totale bedrag aan belastingen en sociale bijdragen dat afkomstig is van zeevaartactiviteiten en zeelieden.

De IJslandse autoriteiten hebben bevestigd dat een cumulatie van de twee regelingen met andere steunmaatregelen door de IJslandse belastingautoriteiten zal worden gecontroleerd en dat de maximale steunintensiteiten zullen worden nageleefd.

2.7.   INFORMATIE OVER HET VERWACHTE MACRO-ECONOMISCH RENDEMENT VOOR DE MARITIEME SECTOR

Overeenkomstig deel 12, tweede alinea, van de richtsnoeren zeevervoer hebben de IJslandse autoriteiten een kosten-batenanalyse uitgevoerd om het macro-economisch rendement van de aangemelde belastingregelingen te bepalen. De analyse geeft aan dat het moeilijk is de economische gevolgen van de wet tonnagebelasting te voorspellen, aangezien dit zal afhangen van het aantal schepen dat in het IIS is ingeschreven. Wat de raming van het aantal behouden of geschapen banen betreft zijn de IJslandse autoriteiten van mening dat als gevolg van beide steunmaatregelen de komende zes jaar 200 zeelieden als nieuwe bemanning in dienst zullen worden genomen op koopvaardijschepen die voor de tonnagebelastingregeling in aanmerking komen.

3.   IN HET BESLUIT TOT INLEIDING VAN DE PROCEDURE GEUITE TWIJFELS

IN HET BESLUIT TOT INLEIDING VAN DE PROCEDURE GEUITE TWIJFELS

Op 19 december 2007 besloot de Autoriteit de formele onderzoekprocedure in te leiden met betrekking tot de voorgenomen staatssteun aan het zeevervoer in IJsland in de vorm van een tonnagebelastingregeling en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden (14).

14

De Autoriteit gaf in het besluit tot inleiding van de procedure uiting aan haar twijfels over de tonnagebelastingregeling, en wel met betrekking tot de vereiste van inschrijving van het schip in het IIS, waardoor de activiteiten van in andere EER-staten geregistreerde schepen van de belastingregeling werden uitgesloten, en de vereiste van volledige belastingplichtigheid, waardoor activiteiten die onderworpen zijn aan bronbelasting niet voor de tonnagebelastingregeling in aanmerking komen.

Bovendien maakte de Autoriteit zich zorgen over de voorwaarde dat enkel in IJsland geregistreerde rechtspersonen zich kunnen inschrijven in het IIS, de behandeling van scheepsmanagementbedrijven, de vaststelling van de belastinggrondslag en de duur van de periode waarin de reder aan de tonnagebelastingregeling gebonden is (de verplichte aansluitingsperiode).

Met betrekking tot de terugbetalingsregeling voor zeelieden uitte de Autoriteit twijfels over de vereiste dat het schip in het ISS moest zijn ingeschreven en volledig belastingplichtig moest zijn. Ten aanzien van de geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER betwijfelde de Autoriteit bovendien of de steun uitsluitend ter bevordering van de werkgelegenheid van EER-zeelieden zou worden gebruikt.

4.   OPMERKINGEN VAN DE IJSLANDSE AUTORITEITEN

OPMERKINGEN VAN DE IJSLANDSE AUTORITEITEN

De IJslandse autoriteiten legden de Autoriteit bij brief van 15 februari 2008 (feit nr. 465550) enkele opmerkingen voor over de tonnagebelastingregeling en de terugbetalingsregeling voor zeelieden.

De IJslandse autoriteiten maakten de volgende opmerkingen:

| — | geen enkele reder had een aanvraag ingediend voor inschrijving in het IIS; |
| --- | --- |

—

geen enkele reder had een aanvraag ingediend voor inschrijving in het IIS;

| — | om in aanmerking te komen moeten de vennootschappen belastingplichtig zijn in IJsland, maar behoeven zij volgens de IJslandse vennootschapswet niet te zijn opgericht als IJslandse vennootschappen; |
| --- | --- |

—

om in aanmerking te komen moeten de vennootschappen belastingplichtig zijn in IJsland, maar behoeven zij volgens de IJslandse vennootschapswet niet te zijn opgericht als IJslandse vennootschappen;

| — | er gelden geen bijzondere regels betreffende de verhouding tussen de schepen die eigendom zijn van de reder en die welke worden geëxploiteerd met bemanning; |
| --- | --- |

—

er gelden geen bijzondere regels betreffende de verhouding tussen de schepen die eigendom zijn van de reder en die welke worden geëxploiteerd met bemanning;

| — | schepen die eigendom zijn van rechtspersonen in andere EER-staten met een beperkte belastingplichtigheid in IJsland komen niet in aanmerking voor inschrijving in het IIS; |
| --- | --- |

—

schepen die eigendom zijn van rechtspersonen in andere EER-staten met een beperkte belastingplichtigheid in IJsland komen niet in aanmerking voor inschrijving in het IIS;

| — | artikel 3 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat de belastingheffing overeenkomstig deze wet van toepassing is op de exploitatie van alle koopvaardijschepen die voldoen aan de voorwaarden om in het IIS te worden ingeschreven. Wanneer voor de tonnagebelastingregeling wordt geopteerd, stemt de vennootschap ermee in al haar in aanmerking komende schepen en verwante activiteiten onder deze regeling te laten vallen (de zogenaamde „alles-of-niets”-regel); |
| --- | --- |

—

artikel 3 van de wet tonnagebelasting bepaalt dat de belastingheffing overeenkomstig deze wet van toepassing is op de exploitatie van alle koopvaardijschepen die voldoen aan de voorwaarden om in het IIS te worden ingeschreven. Wanneer voor de tonnagebelastingregeling wordt geopteerd, stemt de vennootschap ermee in al haar in aanmerking komende schepen en verwante activiteiten onder deze regeling te laten vallen (de zogenaamde „alles-of-niets”-regel);

| — | belastingtarieven: de IJslandse autoriteiten hebben betoogd dat de tarieven van de tonnagebelasting overeenstemmen met die welke door de Autoriteit in het kader van de Noorse tonnagebelastingregelingen zijn goedgekeurd; |
| --- | --- |

—

belastingtarieven: de IJslandse autoriteiten hebben betoogd dat de tarieven van de tonnagebelasting overeenstemmen met die welke door de Autoriteit in het kader van de Noorse tonnagebelastingregelingen zijn goedgekeurd;

| — | duur van de regeling: de IJslandse autoriteiten deelden mee dat zij bereid zijn de regelingen opnieuw aan te melden zoals met de Autoriteit overeengekomen; |
| --- | --- |

—

duur van de regeling: de IJslandse autoriteiten deelden mee dat zij bereid zijn de regelingen opnieuw aan te melden zoals met de Autoriteit overeengekomen;

| — | cumulatie: de IJslandse autoriteiten deelden mee dat zij ervoor zullen zorgen dat de cumulatieregels worden nageleefd. |
| --- | --- |

—

cumulatie: de IJslandse autoriteiten deelden mee dat zij ervoor zullen zorgen dat de cumulatieregels worden nageleefd.

De IJslandse autoriteiten maakten geen opmerkingen over de duur van de verplichte aansluitingsperiode.

II.   BEOORDELING

BEOORDELING

1.   DE AANWEZIGHEID VAN STAATSSTEUN

DE AANWEZIGHEID VAN STAATSSTEUN

Artikel 61, lid 1 van de EER-Overeenkomst luidt als volgt:

„Behoudens de afwijkingen waarin deze Overeenkomst voorziet, zijn steunmaatregelen van de lidstaten van de EG, de EVA-staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de werking van deze Overeenkomst, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloedt.”

De afzonderlijke criteria zullen hieronder worden onderzocht.

1.1.   AANWEZIGHEID VAN STAATSMIDDELEN

De steunmaatregel moet door de staat worden toegekend of met staatsmiddelen worden bekostigd.

De toepassing van de lagere tonnagebelasting in plaats van de gewone vennootschapsbelasting leidt tot een derving van staatsinkomsten. De zeeliedenregeling brengt eenzelfde verlies van staatsinkomsten met zich aangezien de staat de reders rechtstreekse subsidie zal verlenen ten belope van 90 % van de inkomstenbelasting die door de zeelieden verschuldigd en door de reder betaald zou zijn. Met deze twee regelingen ziet de staat af van belastinginkomsten die hij normaal van de betrokken ondernemingen zou ontvangen. De afwezigheid van deze inkomsten houdt in dat kosten die normaal worden gedragen door de begrotingen van de deelnemende ondernemingen, ten laste komen van de staatsbegroting (15). Een verlies aan belastingopbrengsten komt op hetzelfde neer als het verbruik van staatsmiddelen in de vorm van fiscale uitgaven (16).

15

16

1.2.   DE BEGUNSTIGING VAN BEPAALDE ONDERNEMINGEN OF BEPAALDE PRODUCTIES

De twee maatregelen bieden de reders voordelen in de vorm van subsidies en belastingverlagingen. De maatregelen zijn beperkt tot de zeevervoersector en begunstigen bijgevolg enkel bepaalde ondernemingen. Daarom moeten zij als selectief worden beschouwd in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst (17).

17

1.3.   CONCURRENTIEVERSTORING EN BEÏNVLOEDING VAN HET HANDELSVERKEER TUSSEN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN

De steunmaatregel moet de concurrentie verstoren en het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloeden.

De reders die door de regelingen worden begunstigd oefenen een economische activiteit uit waarbij zij met reders/maatschappijen van andere EVA-landen concurreren. De tonnagebelasting en de regeling voor zeelieden versterken de positie van de reders tegenover hun concurrenten binnen de EER en tussen IJsland en de overige EER-staten en derde landen. Derhalve wordt het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloed.

1.4.   CONCLUSIE

De Autoriteit is dan ook van oordeel dat de aangemelde steunmaatregelen (tonnagebelastingregeling en regeling voor zeelieden) staatssteun vormen in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.

De richtsnoeren zeevervoer bepalen immers uitdrukkelijk dat „deze maatregelen van belastingverlichting die in bijzondere mate voor de zeevaart gelden, als staatssteun worden beschouwd. Ook het systeem waarbij de normale vennootschapsbelasting door een tonnagebelasting wordt vervangen, geldt als staatssteun”.

2.   PROCEDURELE VEREISTEN

PROCEDURELE VEREISTEN

Volgens artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst „wordt de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van elk voornemen tot invoering of wijziging van steunmaatregelen tijdig op de hoogte gebracht, om haar opmerkingen te kunnen maken. De betrokken staat kan de voorgenomen maatregelen niet tot uitvoering brengen, voordat die procedure tot een eindbeslissing heeft geleid”.

Door de twee steunmaatregelen aan te melden bij brief van 23 maart 2007 van de IJslandse delegatie aan de Europese Unie (feit nr. 415003) hebben de IJslandse autoriteiten aan de aanmeldingsvereiste voldaan.

De IJslandse autoriteiten hebben de aangemelde maatregelen echter ten uitvoer gelegd voordat de Autoriteit daarover een eindbeslissing had genomen. Daarom concludeert de Autoriteit dat de IJslandse autoriteiten de verplichtingen van artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol 3 niet zijn nagekomen.

3.   VERENIGBAARHEID VAN DE STEUN

VERENIGBAARHEID VAN DE STEUN

Volgens artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst kan steun om de ontwikkeling van bepaalde economische activiteiten of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken worden beschouwd als verenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst, mits voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. De Autoriteit is van oordeel dat artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst, samen met de richtsnoeren zeevervoer, de rechtsgrondslag vormt voor het beoordelen van de verenigbaarheid van de aangemelde maatregelen.

Krachtens deel 1.2, onder c), 4e alinea, van de richtsnoeren zeevervoer mogen de EVA-staten steun verlenen aan de sector van het zeevervoer: „De zeevaartindustrie is onlosmakelijk verbonden met het zeevervoer. Deze verbondenheid vormt een sterk argument voor positieve maatregelen met als doel de instandhouding van een vloot die afhankelijk is van de EER-zeevaart. Aangezien het zeevervoer een van de schakels in de transportketen in het algemeen is en in de keten van de zeevaartindustrie in het bijzonder, hebben maatregelen die gericht zijn op de handhaving van het concurrentievermogen van de Europese vloot ook effecten op de investeringen in de maritieme sector aan wal en op de bijdrage van het zeevervoer aan de economie van de EER in haar totaliteit en de werkgelegenheid in het algemeen”.

De twee aangemelde maatregelen betreffen exploitatiesteun, d.w.z. steun ter verlichting van de financiële lasten die een onderneming normaalgesproken zelf had moeten dragen bij het dagelijks beheer van haar gebruikelijke activiteiten. Exploitatiesteun mag gewoonlijk niet worden verleend, tenzij deze door de richtsnoeren staatssteun van de Autoriteit expliciet is toegestaan. De richtsnoeren zeevervoer van de Autoriteit voorzien in de mogelijkheid exploitatiesteun te verlenen in de vorm van tonnagebelasting (deel 3.1) en in de vorm van een vermindering van de arbeidskosten (deel 3.2).

In haar analyse heeft de Autoriteit de voorwaarden onderzocht die zowel voor de tonnagebelastingregeling als de regeling voor zeelieden gelden (3.1) alsook de specifieke voorwaarden van de tonnagebelastingregeling (3.2) en van de terugbetalingsregeling voor zeelieden (3.3).

3.1.   VOORWAARDEN DIE ZOWEL VOOR DE TONNAGEBELASTINGREGELING ALS VOOR DE TERUGBETALINGSREGELING VOOR ZEELIEDEN GELDEN: VERPLICHTE INSCHRIJVING VAN HET SCHIP IN HET IIS, WAARDOOR IN ANDERE EER-STATEN GEREGISTREERDE SCHEPEN ZIJN UITGESLOTEN

De voorwaarde van artikel 1 van de wet tonnagebelasting dat de schepen in het IIS moeten zijn ingeschreven om in aanmerking te komen voor de tonnagebelastingregeling leidt tot de uitsluiting van schepen die niet in IJsland zijn geregistreerd. Deze beperking geldt zelfs indien de exploitatie van deze schepen onderworpen is aan IJslandse belasting. Een reder met twee schepen, het ene schip ingeschreven in het IIS en het andere ingeschreven in een andere EER-staat, kan dus in IJsland worden belast op winst uit de exploitatie van beide schepen (18). Enkel het schip dat in het IIS is ingeschreven komt in aanmerking voor de tonnagebelasting.

18

In principe vallen directe belastingen onder de bevoegdheid van de EER-staten. Zij moeten die bevoegdheid echter in overeenstemming met de EER-wetgeving uitoefenen (19). Het vestigingsrecht omvat het recht voor de onderdanen (natuurlijke personen en rechtspersonen) van een EER-staat om in een andere EER-staat ondernemingen op te richten en te beheren overeenkomstig de voorwaarden die door de wet van het land van vestiging voor de eigen onderdanen zijn vastgesteld. De afschaffing van beperkingen van het vestigingsrecht heeft betrekking op beperkingen betreffende de oprichting van agentschappen, filialen of dochterondernemingen (20). Het verbod op beperkingen van het vestigingsrecht is bovendien ook van toepassing op fiscale bepalingen (21). Dit omvat dus ook het recht van een vennootschap die in een bepaalde EER-staat is gevestigd en die haar zetel, maatschappelijke zetel, centrale administratie of hoofdkantoor in de EER heeft om haar activiteiten via een agentschap of een filiaal in een andere EER-staat te ontplooien en daar dezelfde fiscale behandeling te ontvangen als ondernemingen die in die staat zijn gevestigd. Een verschillende fiscale behandeling kan enkel verenigbaar zijn met de bepalingen van de EER-Overeenkomst indien het situaties betreft die niet objectief vergelijkbaar zijn met de bepalingen van de EER-Overeenkomst of indien dit gerechtvaardigd is om dwingende redenen van algemeen belang (22).

19

20

21

22

De inschrijving van een schip kan een vestiging inhouden wanneer het schip een middel vormt om een economische activiteit uit te oefenen die een vaste vestiging met zich brengt. Beperkingen inzake het registreren van schepen in andere EER-staten kunnen derhalve strijdig zijn met het vestigingsrecht van artikel 31 EER (23).

23

Zoals hierboven geïllustreerd zal een reder die in IJsland volledig belastingplichtig is en die koopvaardijschepen bezit die in een andere EER-staat zijn ingeschreven, onderworpen zijn aan een minder gunstige fiscale behandeling dan een reder die in IJsland volledig belastingplichtig is en wiens koopvaardijschepen zijn ingeschreven in het IIS. Het verschil in behandeling vormt een beperking van het vestigingsrecht aangezien het reders ervan weerhoudt schepen in andere EER-staten te registreren.

De IJslandse autoriteiten hebben geen overtuigende dwingende redenen van algemeen belang voorgelegd die een dergelijke beperking van de vestiging van reders in andere EER-staten kunnen rechtvaardigen. Evenmin heeft de Autoriteit kunnen vaststellen waarom een dergelijke beperking van de vrijheid van vestiging noodzakelijk is om de doelstelling die aan de tonnagebelastingregeling ten grondslag ligt, namelijk de verbetering van de concurrentiesituatie van reders in IJsland ten opzichte van de omstandigheden in niet-EER-landen, te verwezenlijken.

Voorts is de Autoriteit van mening dat de IJslandse inschrijvingsvereiste niet verenigbaar is met deel 3.1, punt 7, van de richtsnoeren zeevervoer waarin wordt bepaald dat bij belastingverlichtende regelingen een binding met een „EER-vlag” is vereist. De richtsnoeren zetten uiteen dat deze regel bestaat om „het concurrentievermogen van de EER-vloten op de mondiale zeevervoersmarkt te bevorderen”. De term „een van de EER-staten” in het kader van deze doelstelling betekent niet dat registratie moet plaatsvinden in de specifieke EVA-staat die de steun verleent. Hij duidt er veeleer op dat registratie in om het even welke EER-staat het criterium zou moeten zijn (24).

24

De IJslandse autoriteiten hebben betoogd dat zij geen „vlagbinding”, zoals zij het noemen, eisen, aangezien het elk schip dat in het IIS is ingeschreven vrij staat om onder een andere vlag te varen. Zoals hierboven uiteengezet in punt 2.3.2., bepaalt artikel 6 van Wet nr. 38/2007 betreffende het IIS dat een koopvaardijschip dat in het IIS is ingeschreven, wordt beschouwd als een IJslands schip, ongeacht of het de IJslandse vlag voert.

De Autoriteit is van oordeel dat het argument betreffende het vrijwillige gebruik van de IJslandse vlag niet relevant is aangezien de voormelde beperking van de vrijheid van vestiging voortvloeit uit de inschrijvingsvereisten. Zelfs indien het de reder is toegestaan onder een andere vlag dan de IJslandse te varen, is hij derhalve nog altijd verplicht zijn schip in te schrijven in het IIS om van de voordeliger tonnagebelasting te kunnen profiteren. Ondanks het verzoek van de Autoriteit hebben de IJslandse autoriteiten geen enkel argument voorgelegd waaruit blijkt waarom deze dubbele inschrijvingsvereiste noodzakelijk en evenredig is om de doelstellingen van de tonnagebelastingregeling te verwezenlijken.

Daarom concludeert de Autoriteit dat de inschrijvingsvereiste niet verenigbaar is met de werking van de EER-Overeenkomst en met name met het vestigingsrecht van artikel 31 EER, en daarom overeenkomstig de EER-staatssteunregels niet kan worden toegestaan.

In het licht van het voorafgaande acht de Autoriteit het niet noodzakelijk de twijfels die zij in Besluit nr. 721/07/COL had geuit met betrekking tot de vereiste van volledige belastingplichtigheid om in aanmerking te komen voor de tonnagebelastingregeling en de terugbetalingsregeling voor zeelieden, uitvoerig te analyseren. De dubbele-belastingverdragen tussen EER-staten zullen er, zoals hierboven vermeld in voetnoot 18, in elk geval ertoe leiden dat de activiteiten van scheepvaartmaatschappijen worden belast in de staat waar het daadwerkelijke bestuur van de maatschappij is gevestigd. In de EER gevestigde scheepvaartmaatschappijen met een beperkte belastingplichtigheid in IJsland zullen dan ook normaalgesproken enkel belastingplichtig zijn in de EER-staat van vestiging.

3.2.   BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE TONNAGEBELASTINGREGELING

3.2.1.   
  Bepaling van de belastinggrondslag

Bepaling van de belastinggrondslag

Deel 3.1, punt 18, van de richtsnoeren zeevervoer bepaalt dat de Commissie enkel regelingen zal goedkeuren die leiden tot een belastingdruk voor dezelfde tonnage „die in redelijke mate overeenkomt met de reeds goedgekeurde regelingen. Op basis van haar ervaring doet de Autoriteit opmerken dat - in plaats van het berekenen van een virtuele winst waarop het normale tarief van de vennootschapsbelasting wordt toegepast - bepaalde staten kunnen besluiten om rechtstreeks bijzondere tonnagebelastingtarieven vast te stellen. De Autoriteit zal eveneens een billijk evenwicht proberen te bewaren, in de lijn van reeds goedgekeurde systemen”.

De Autoriteit vergeleek de door de IJslandse autoriteiten aangemelde tarieven met tarieven die van toepassing zijn in het kader van regelingen die in andere EER-staten zijn goedgekeurd:

| IJsland | Denemarken | Litouwen | Italië | Noorwegen (25) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Elk bedrag tot 25 000 NT | Tot 1 000 NT | Tot 1 000 NT | Tot 1 000 NT | Geen belasting voor de eerste 1 000 NT |
| ISK 30 (EUR 0,17) per 100 NT | EUR 0,90 per 100 NT | EUR 0,93 per 100 NT | EUR 0,90 per 100 NT | |
| | Van 1 001 NT tot 10 000 NT | Van 1 001 NT tot 10 000 NT | Van 1 001 NT tot 10 000 NT | Van 1 001 NT tot 10 000 NT |
| | EUR 0,70 per 100 NT | EUR 0,67 per 100 NT | EUR 0,70 per 100 NT | EUR 0,22 per 100 NT |
| | Van 10 001 tot 25 000 NT | Van 10 001 tot 25 000 NT | Van 10 001 tot 25 000 NT | Van 10 001 tot 25 000 NT |
| | EUR 0,40 per 100 NT | EUR 0,43 per 100 NT | EUR 0,40 per 100 NT | EUR 0,15 per 100 NT |
| Meer dan 25 000 NT | Meer dan 25 000 NT | Meer dan 25 000 NT | Meer dan 25 000 NT | Meer dan 25 000 NT |
| 10 ISK (EUR 0,06) per 100 NT | EUR 0,30 per 100 NT | EUR 0,27 per 100 NT | EUR 0,20 per 100 NT | EUR 0,07 per 100 NT |
| Alle waarden hebben betrekking op een dag. |

IJsland

Denemarken

Litouwen

Italië

Noorwegen (25)

25

Elk bedrag tot 25 000 NT

Elk bedrag tot 25 000 NT

Tot 1 000 NT

Tot 1 000 NT

Tot 1 000 NT

Tot 1 000 NT

Tot 1 000 NT

Tot 1 000 NT

Geen belasting voor de eerste 1 000 NT

Geen belasting voor de eerste 1 000 NT

ISK 30 (EUR 0,17) per 100 NT

EUR 0,90 per 100 NT

EUR 0,93 per 100 NT

EUR 0,90 per 100 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

Van 1 001 NT tot 10 000 NT

EUR 0,70 per 100 NT

EUR 0,67 per 100 NT

EUR 0,70 per 100 NT

EUR 0,22 per 100 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

Van 10 001 tot 25 000 NT

EUR 0,40 per 100 NT

EUR 0,43 per 100 NT

EUR 0,40 per 100 NT

EUR 0,15 per 100 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

Meer dan 25 000 NT

10 ISK (EUR 0,06) per 100 NT

EUR 0,30 per 100 NT

EUR 0,27 per 100 NT

EUR 0,20 per 100 NT

EUR 0,07 per 100 NT

Alle waarden hebben betrekking op een dag.

Zoals blijkt uit de bovenstaande tabel gebruikt de IJslandse regeling een belastinggrondslag die aanzienlijk lager is dan in de vier andere EER-staten (27).

27

De Commissie heeft in het verleden slechts in heel specifieke omstandigheden lagere belastingtarieven geaccepteerd (28). De IJslandse autoriteiten verstrekten de Autoriteit geen enkele informatie over eventuele uitzonderlijke omstandigheden die de toepassing van lagere tarieven zouden rechtvaardigen.

28

De Autoriteit is van oordeel dat het niveau van de IJslandse belastinggrondslag niet in overeenstemming is met de tarieven die in de andere EER-staten worden toegepast, aangezien het beduidend lager is en derhalve niet in overeenstemming is met deel 3.1, punt 18, van de richtsnoeren zeevervoer.

3.2.2.   
  Periode gedurende welke de reder bij de tonnagebelastingregeling aangesloten moet blijven

Periode gedurende welke de reder bij de tonnagebelastingregeling aangesloten moet blijven

De periode gedurende welke de reder bij de IJslandse tonnagebelastingregeling aangesloten moet blijven is drie jaar.

De Autoriteit is van oordeel dat binnen de EER-staten een periode van tien jaar zou moeten worden toegepast. (29)

29

De benadering van de Autoriteit is in overeenstemming met die van de Commissie. De minimumduur van de betrokken periode in andere goedgekeurde EU-tonnagebelastingregelingen is tien jaar. De Commissie benadrukt dat door verschillende criteria toe te staan voor verschillende tonnagebelastingregelingen de kans bestaat dat oneerlijke voordelen worden gecreëerd en dat er tussen de lidstaten concurrentie zou kunnen ontstaan op het vlak van de tonnagebelastingregelingen. Daarom had de Commissie twijfels over een Poolse belastingregeling, die voorzag in een minimumduur van vijf jaar, waarbij zij aangaf dat dit zou kunnen leiden tot een schadelijk verschil tussen tonnagebelastingstelsels aangezien het Poolse belastingstelsel daardoor aantrekkelijker zou worden en zou leiden tot een omvlagging binnen de Gemeenschap (30).

30

De Autoriteit is van oordeel dat dit aspect van de aangemelde regeling niet verenigbaar is met artikel 61, EER.

3.2.3.   
  Behandeling van scheepsmanagementbedrijven

Behandeling van scheepsmanagementbedrijven

In haar Besluit nr. 755/08/COL heeft de Autoriteit te kennen gegeven dat zij twijfels had over de verenigbaarheid van de aangemelde regeling met de EER-Overeenkomst betreffende de behandeling van scheepsmanagementbedrijven.

De IJslandse autoriteiten hebben de Autoriteit geen enkele inlichting verstrekt waardoor deze twijfels werden weggenomen.

In het licht van de bovenstaande aspecten betreffende de onverenigbaarheid van de aangemelde regeling met de EER-Overeenkomst acht de Autoriteit het niet nodig nader in te gaan op de twijfels die zij in Besluit nr. 721/07/COL had geuit over scheepsmanagementbedrijven.

3.3.   BIJZONDERE VOORWAARDEN VOOR DE TERUGBETALINGSREGELING VOOR ZEELIEDEN

3.3.1.   
  Geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER: er mag uitsluitend steun worden verleend voor het in dienst hebben van zeelieden uit de EER

Geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER: er mag uitsluitend steun worden verleend voor het in dienst hebben van zeelieden uit de EER

Overeenkomstig deel 3.2, punt 2, van de richtsnoeren zeevervoer kan steun worden verleend in de vorm van verlaagde socialezekerheidstarieven voor zeelieden uit de EER die aan boord van in een EER-staat geregistreerde schepen werken, alsook van verlaagde inkomstenbelastingtarieven voor zeelieden uit de EER aan boord van in een EER-staat geregistreerde schepen. De IJslandse autoriteiten hebben steun aangemeld voor de bijdragen voor zeelieden, waarvan 90 % aan de reder kan worden terugbetaald.

Overeenkomstig deel 3.2, lid 2, van de richtsnoeren zeevervoer worden zeelieden uit de EER gedefinieerd als:

| — | EER-burgers wanneer het zeelieden betreft die werken aan boord van schepen (met inbegrip van ro-ro-veerboten) die geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER verzorgen; |
| --- | --- |

—

EER-burgers wanneer het zeelieden betreft die werken aan boord van schepen (met inbegrip van ro-ro-veerboten) die geregelde passagiersdiensten tussen havens van de EER verzorgen;

| — | in alle andere gevallen alle zeelieden die in een EER-staat belastingplichtig zijn. |
| --- | --- |

—

in alle andere gevallen alle zeelieden die in een EER-staat belastingplichtig zijn.

De IJslandse autoriteiten hebben geen schriftelijke definitie van het begrip „zeelieden” in een wetgevend of administratief besluit meegedeeld. Wel bevestigen zij dat nationaliteit geen vereiste is, evenmin als de verblijfplaats van de zeelieden. Onderdanen van derde landen zouden eveneens onder de regeling kunnen vallen. In Besluit nr. 721/07/COL heeft de Autoriteit aangegeven dat volgens deel 3.2, punt 2, van de richtsnoeren zeevervoer voor passagiersdiensten tussen havens van de EER enkel steun mag worden verleend voor het in dienst hebben van zeelieden uit de EER.

De IJslandse autoriteiten hebben de Autoriteit geen enkele informatie verstrekt die haar beoordeling weerlegt.

Op grond van de informatie die haar werd verstrekt, is de Autoriteit bijgevolg van oordeel dat dit aspect van de regeling niet strookt met de EER-Overeenkomst.

4.   CONCLUSIE

CONCLUSIE

Op grond van de voorafgaande beoordeling acht de Autoriteit de regeling betreffende het zeevervoer in de vorm van een tonnagebelastingregeling en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden onverenigbaar met de staatssteunregels van de EER-Overeenkomst.

De Autoriteit heeft begrepen dat, ondanks het feit dat met het aannemen van de wetgeving automatisch de bovenbedoelde aanmeldingsverplichting van toepassing was, geen betalingen werden verricht uit hoofde van de maatregelen waarnaar een formeel onderzoek is ingesteld, en dat er derhalve geen terugvorderingsbepalingen noodzakelijk zijn,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De regeling betreffende het zeevervoer in de vorm van een tonnagebelastingregeling en een terugbetalingsregeling voor het in dienst hebben van zeelieden is onverenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.

Artikel 2

De IJslandse autoriteiten stellen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA binnen twee maanden na de bekendmaking van dit besluit in kennis van de maatregelen die zij hebben genomen om hieraan te voldoen.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot de Republiek IJsland.

Artikel 4

Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek.

Gedaan te Brussel, 8 juli 2009.

Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

Per SANDERUD

Voorzitter

Kristján A. STEFÁNSSON

Lid van het College

---

(1)  Hierna „de Autoriteit” genoemd.

1

(2)  Hierna „de EER-Overeenkomst” genoemd.

2

(3)  Hierna „de Toezichtovereenkomst” genoemd.

3

(4)  Hierna „Protocol 3” genoemd.

4

(5)  Richtsnoeren betreffende de toepassing en uitlegging van artikel 61 en artikel 62 van de EER-Overeenkomst en artikel 1 van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst, aangenomen en uitgevaardigd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 januari 1994, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (hierna „PB” genoemd), L 231 van 3.9.1994, blz. 1, en EER-supplement nr. 32 van 3.9.1994, hierna „de richtsnoeren staatssteun” genoemd. De bijgewerkte versie van de richtsnoeren staatssteun is bekendgemaakt op de website van de Autoriteit: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

5

Publicatieblad van de Europese Unie

(6)  Hierna „de richtsnoeren zeevervoer” genoemd.

6

(7)  Besluit nr. 195/04/COL van 14 juli 2004, bekendgemaakt in PBL 139 van 25.5.2006, blz. 37 en EER-supplement nr. 26 van 25.5.2006, blz. 1, als gewijzigd bij Besluit nr. 319/05/COL van 14 december 2005, bekendgemaakt in PB C 286 van 23.11.2006, blz. 9, en EER-supplement nr. 57 van 23.11.2006, blz. 31.

7

(8)  Bekendgemaakt in PB C 96 van 17.4.2008, blz. 37 en EER-supplement nr. 20 van 17.4.2008, blz. 17.

8

(9)  Voor meer gedetailleerde informatie over de briefwisseling tussen de Autoriteit en de IJslandse autoriteiten wordt verwezen naar het besluit van de autoriteit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure, Besluit nr. 721/07/COL, bekendgemaakt in PB C 93 van 17.4.2008 blz. 37, en EER-supplement nr. 20 van 17.4.2008, blz. 17.

9

(10)  Zie voetnoot 8 voor de PB-referentie.

10

(11)  Er bestaat al een IJslands scheepsregister voor vissersschepen, zeilschepen, veerboten enz. dat niet zal worden vervangen door het recentelijk ingevoerde IIS. De twee registers blijven naast elkaar bestaan.

11

(12)  De IJslandse autoriteiten hebben aangegeven dat de IJslandse regering aan het parlement een wetsontwerp heeft voorgelegd om de inwerkingtreding van Wet nr. 38/2007 te verdagen tot 1 januari 2009. Het wetsontwerp werd aan het parlement voorgelegd op 28 november 2007 en besproken op 4 december 2007. Over het ontwerp werd echter geen overeenstemming bereikt en werd bijgevolg nooit naar het parlement gezonden voor een tweede lezing. Beide wetten, nr. 86/2007 en nr. 38/2007, traden dan ook op 1 januari 2008 in werking.

12

(13)  Ten tijde van de aanmelding van de regeling bedroeg het tarief van de vennootschapsbelasting 18 %. Dit tarief werd gewijzigd naar 15 % bij wet van 7 juni 2007 („Lög um breyting á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt, með síðari breytingum, og lögum nr. 86/2007, um skattlagningu kaupskipaútgerðar”).

13

Lög um breyting á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt, með síðari breytingum, og lögum nr. 86/2007, um skattlagningu kaupskipaútgerðar

(14)  Voor een gedetailleerde analyse van de door de Autoriteit genoemde probleempunten, zie Besluit nr. 721/07/COL, deel 3.

14

(15)  Zaak C-156/98 Duitsland t. Commissie, Jurispr. 2000, blz. I-6857, punt 26.

15

Duitsland t. Commissie

(16)  Zie onder andere deel 3, punt 3, van de richtsnoeren betreffende de toepassing van de staatssteunregels op maatregelen op het gebied van de directe belastingen op ondernemingen.

16

(17)  Zaak C-75/97, België t. Commissie, Jurispr. 1999, blz. I-3671, punt 33.

17

België t. Commissie,

(18)  Wanneer verdragen inzake dubbele belasting van toepassing zijn, zal het recht om te belasten gewoonlijk worden toegekend aan de staat waar het daadwerkelijke bestuur van de vennootschap is gevestigd, ook voor activiteiten die in andere EER-staten worden uitgeoefend via een filiaal enz. In het bovenstaande voorbeeld zou de belasting op een onderneming die permanent in IJsland is gevestigd derhalve in IJsland worden geheven, ook voor inkomsten die worden gegenereerd buiten het IJslandse grondgebied. Echter, enkel de winst behaald met het schip dat is ingeschreven in het IJslandse Internationale Scheepsregister zou onderworpen zijn aan de tonnagebelastingregeling. De winst die uit de exploitatie van het andere schip voortvloeit zou overeenkomstig de normale vennootschapsbelastingregeling worden belast.

18

(19)  Zaak E-6/98, De regering van Noorwegen t. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Jurispr. EVA-Hof 1999, blz. 74, punt 34; Zaak E-1/04, Fokus Bank, Jurispr. EVA-Hof 2004, blz. 11, punt 20.

19

De regering van Noorwegen t. de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

Fokus Bank

(20)  Zie bijvoorbeeld zaak C-270/83, Commissie t. Frankrijk. Jurispr. 1986, blz. 273, punt 13, en zaak C-311/97, Royal Bank of Scotland, Jurispr. 1999, blz. -2651, punt 22.

20

Commissie t. Frankrijk.

Royal Bank of Scotland,

(21)  Zaak C-471/04, Keller Holding, Jurispr. 2006, blz. I-2017, punt 49.

21

Keller Holding,

(22)  Zaak 270/83 Commissie t. Frankrijk, Jurispr. 1986, blz. 273, punt 13; zaak C-311/97, Royal Bank of Scotland voornoemd, punt 23-31; en zaak C-253/03, CLT-UFA SA, Jurispr. 2006, blz. I-1831, punt 14-17.

22

Commissie t. Frankrijk

Royal Bank of Scotland

CLT-UFA SA,

(23)  Zaak C-221/89, Factortame Ltd. e.a., Jurispr. 1991, blz. I-3905, punt 22-23.

23

Factortame Ltd. e.a.,

(24)  Zoals in Besluit nr. 755/08/COL van 3 december 2008 waar de regeling bepaalde dat een binding met de vlag van een van de EER-staten noodzakelijk was.

24

(25)  In Noorwegen wordt geen fictieve winst berekend. De tonnagebelasting wordt rechtstreeks berekend door de belastingtarieven te vermenigvuldigen met de reële tonnage. De tarieven voor IJsland, Denemarken, Litouwen en Italië zijn fictieve winsttarieven, waarop vervolgens de binnenlandse normale vennootschapsbelasting wordt toegepast. Ondanks het feit dat de tarieven in Noorwegen en in IJsland vrij dicht bij elkaar lijken te liggen, leveren zij derhalve een heel verschillend belastingbedrag op dat daadwerkelijk door de reder wordt betaald. Bij wijze van voorbeeld, een reder met een tonnage van 30 000 NT zou in Noorwegen een tonnagebelasting betalen van ongeveer 46 EUR en in IJsland van ongeveer 7 EUR ().

25

(26)  Zie voorts het Besluit van de Autoriteit betreffende de Noorse tonnagebelastingregeling, Besluit nr. 55/08/COL van 3 december 2008.

(27)  De vermelde tarieven zijn die welke op de datum van goedkeuring van het besluit van toepassing waren; zij geven de huidige wisselkoersen weer. De Autoriteit is echter van oordeel dat ook voordat de financiële crisis gevolgen had voor de IJslandse kroon, het niveau van de IJslandse belastinggrondslag niet in overeenstemming was met de tarieven die in de andere EER-staten van toepassing zijn, zie Besluit nr. 21/07/COL.

27

(28)  Zie Beschikking van de Commissie 2005/417/ EG van 30 juni 2004 betreffende een reeks door België voorgenomen fiscale maatregelen ten behoeve van het zeevervoer, PB L 150, 10.6.2005, blz. 1. De Belgische autoriteiten wilden lagere belastingtarieven aanbieden voor grotere schepen die zouden worden omvlagd. In het Belgische geval was er was een verlaagd tarief voor de schijf boven 40 000 ton, dat werd aanvaard op voorwaarde dat het schip nieuw was of dat het gedurende de vijf jaar voorafgaand aan de toetreding ervan tot het Belgische systeem, was ingeschreven onder de vlag van een derde land. Het bezwaar van de Commissie tegen deze verschillende belastinggrondslag was dat een lage belastinggrondslag zou kunnen leiden tot een concurrentievervalsing indien het niet-Belgische reders ertoe zou aanzetten hun schepen van een communautair register over te hevelen naar het Belgische register.

28

(29)  Zie Besluit nr. 755/08/COL van 3 december 2008 betreffende de aanmelding van wijzigingen aan het Noorse bijzonder belastingstelsel voor de scheepvaart.

29

(30)  Beschikking nr. 93/2006 – Polen.

30

---

Rectificaties

| 18.11.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 301/20 |
| --- | --- | --- | --- |

18.11.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 301/20

---

Rectificatie van Verordening (EU) nr. 380/2010 van 30 april 2010 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 112 van 5 mei 2010
  )

Bladzijde 5, tabel in de bijlage, derde kolom, eerste alinea:

in plaats van:

„De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aantekening 1 op hoofdstuk 28, aanvullende aantekening 1 op hoofdstuk 30 en de tekst van de GN-codes 2106, 2106 90 en 2106 90 92.”,

te lezen:

„De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aantekening 1 op hoofdstuk 28, aanvullende aantekening 1 (GN) op hoofdstuk 30 en de tekst van de GN-codes 2106, 2106 90 en 2106 90 92.”.

Bladzijde 5, tabel in de bijlage, derde kolom, derde alinea, tweede zin:

in plaats van:

„Het product voldoet dan ook niet aan het vereiste van aanvullende aantekening 1 op hoofdstuk 30, laatste alinea, en kan dus niet worden ingedeeld onder post 3004 (zie ook de toelichting bij hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur, aanvullende aantekening 1, punt 3).”,

te lezen:

„Het product voldoet dan ook niet aan het vereiste van aanvullende aantekening 1 (GN) op hoofdstuk 30, laatste alinea, en kan dus niet worden ingedeeld onder post 3004 (zie ook de toelichting bij hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur, aanvullende aantekening 1 (GN), punt 3).”.

---