# Dziennik Urzędowy L 269/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.269.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 269 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5313 października 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.269.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 269

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5313 października 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | | 2010/614/UE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Ministrów AKP-UE odnośnie do środków przejściowych obowiązujących od dnia podpisania do dnia wejścia w życie Umowy zmieniającej po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. | 1 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 914/2010 z dnia 12 października 2010 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji salicylan sodu, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (
  1
  ) | 5 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 915/2010 z dnia 12 października 2010 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2011, 2012 i 2013, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (
  1
  ) | 8 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 916/2010 z dnia 12 października 2010 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Fourme d’Ambert/fourme de Montbrison (ChNP)] | 19 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 917/2010 z dnia 12 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Fourme de Montbrison (ChNP)] | 21 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 918/2010 z dnia 12 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Kiełbasa lisiecka (ChOG)) | 23 |
| | | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 919/2010 z dnia 12 października 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 25 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

2010/614/UE

*

Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Ministrów AKP-UE odnośnie do środków przejściowych obowiązujących od dnia podpisania do dnia wejścia w życie Umowy zmieniającej po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.

1

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 914/2010 z dnia 12 października 2010 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji salicylan sodu, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (
  1
  )

1

5

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 915/2010 z dnia 12 października 2010 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2011, 2012 i 2013, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (
  1
  )

1

8

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 916/2010 z dnia 12 października 2010 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Fourme d’Ambert/fourme de Montbrison (ChNP)]

19

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 917/2010 z dnia 12 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Fourme de Montbrison (ChNP)]

21

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 918/2010 z dnia 12 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Kiełbasa lisiecka (ChOG))

23

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 919/2010 z dnia 12 października 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

25

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/1

---

DECYZJA RADY

z dnia 14 czerwca 2010 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Ministrów AKP-UE odnośnie do środków przejściowych obowiązujących od dnia podpisania do dnia wejścia w życie Umowy zmieniającej po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.

(2010/614/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (2) (zwaną dalej „Umową z Kotonu”), w szczególności jej art. 95 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Umowa z Kotonu została zawarta na okres 20 lat, począwszy od dnia 1 marca 2000 r. Zamieszczono w niej jednak przepis umożliwiający wprowadzenie do niej zmian w ramach procesu przeglądu przeprowadzanego co pięć lat. |
| --- | --- |

(1)

Umowa z Kotonu została zawarta na okres 20 lat, począwszy od dnia 1 marca 2000 r. Zamieszczono w niej jednak przepis umożliwiający wprowadzenie do niej zmian w ramach procesu przeglądu przeprowadzanego co pięć lat.

| (2) | Dnia 23 lutego 2005 r. w Brukseli zakończono negocjacje w sprawie pierwszej zmiany Umowy z Kotonu. Umowa zmieniająca została podpisana w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 2008 r. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 23 lutego 2005 r. w Brukseli zakończono negocjacje w sprawie pierwszej zmiany Umowy z Kotonu. Umowa zmieniająca została podpisana w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 2008 r.

| (3) | Dnia 23 lutego 2009 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku zmierzających do drugiej zmiany Umowy z Kotonu. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 23 lutego 2009 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku zmierzających do drugiej zmiany Umowy z Kotonu.

| (4) | Negocjacje zostały zakończone dnia 19 marca 2010 r. poprzez parafowanie na nadzwyczajnym wspólnym posiedzeniu Rady Ministrów AKP-WE tekstów stanowiących podstawę umowy zmieniającej po raz drugi Umowę z Kotonu (zwanej dalej „Umową”). |
| --- | --- |

(4)

Negocjacje zostały zakończone dnia 19 marca 2010 r. poprzez parafowanie na nadzwyczajnym wspólnym posiedzeniu Rady Ministrów AKP-WE tekstów stanowiących podstawę umowy zmieniającej po raz drugi Umowę z Kotonu (zwanej dalej „Umową”).

| (5) | Umowa, która ma zostać podpisana w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r., wejdzie w życie po zakończeniu procesu ratyfikacji, o którym mowa w art. 93 Umowy z Kotonu. |
| --- | --- |

(5)

Umowa, która ma zostać podpisana w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r., wejdzie w życie po zakończeniu procesu ratyfikacji, o którym mowa w art. 93 Umowy z Kotonu.

| (6) | Zgodnie z art. 95 ust. 3 Umowy z Kotonu Rada Ministrów AKP-UE przyjmuje wszelkie środki przejściowe, które mogą być niezbędne w okresie od dnia podpisania Umowy do dnia jej wejścia w życie. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 95 ust. 3 Umowy z Kotonu Rada Ministrów AKP-UE przyjmuje wszelkie środki przejściowe, które mogą być niezbędne w okresie od dnia podpisania Umowy do dnia jej wejścia w życie.

| (7) | Tymczasowe stosowanie Umowy powinno stanowić środek przejściowy zarówno konieczny, jak i wystarczający, |
| --- | --- |

(7)

Tymczasowe stosowanie Umowy powinno stanowić środek przejściowy zarówno konieczny, jak i wystarczający,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

W odniesieniu do środków przejściowych obowiązujących od dnia podpisania Umowy zmieniającej po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (zwana dalej „Umową”), do dnia jej wejścia w życie Unia Europejska zajmuje w ramach Rady Ministrów AKP-UE stanowisko, że należy zatwierdzić tymczasowe stosowanie Umowy zgodnie z postanowieniami załączonego projektu decyzji Rady Ministrów AKP-UE.

Nieznaczące zmiany do projektu mogą zostać uzgodnione bez konieczności zmiany niniejszej decyzji.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

D. LÓPEZ GARRIDO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

1

(2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27.

2

---

ZAŁĄCZNIK

PROJEKT DECYZJA NR .../2010 RADY MINISTRÓW AKP-WE

z dnia 22 czerwca 2010 r.

w sprawie środków przejściowych obowiązujących od dnia podpisania do dnia wejścia w życie Umowy zmieniającej po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r.

RADA MINISTRÓW AKP-UE,

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. (2) (zwaną dalej „Umową z Kotonu”), w szczególności jej art. 95 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Umowa z Kotonu została zawarta na okres 20 lat, począwszy od dnia 1 marca 2000 r. Zamieszczono w niej jednak przepis umożliwiający wprowadzenie zmian do Umowy z Kotonu w ramach procesu przeglądu przeprowadzanego co pięć lat. |
| --- | --- |

(1)

Umowa z Kotonu została zawarta na okres 20 lat, począwszy od dnia 1 marca 2000 r. Zamieszczono w niej jednak przepis umożliwiający wprowadzenie zmian do Umowy z Kotonu w ramach procesu przeglądu przeprowadzanego co pięć lat.

| (2) | Dnia 23 lutego 2005 r. w Brukseli zakończono negocjacje w sprawie pierwszej zmiany Umowy z Kotonu. Umowa zmieniająca została podpisana w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 2008 r. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 23 lutego 2005 r. w Brukseli zakończono negocjacje w sprawie pierwszej zmiany Umowy z Kotonu. Umowa zmieniająca została podpisana w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. i weszła w życie z dniem 1 lipca 2008 r.

| (3) | Negocjacje dotyczące drugiej zmiany Umowy z Kotonu zostały oficjalnie rozpoczęte na posiedzeniu Rady Ministrów AKP-UE w dniu 29 maja 2009 r. i zakończyły się w Brukseli dnia 19 marca 2010 r. Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę z Kotonu (zwana dalej „Umową”), podpisana w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r., wejdzie w życie po zakończeniu procesu ratyfikacji, o którym mowa w art. 93 Umowy z Kotonu. |
| --- | --- |

(3)

Negocjacje dotyczące drugiej zmiany Umowy z Kotonu zostały oficjalnie rozpoczęte na posiedzeniu Rady Ministrów AKP-UE w dniu 29 maja 2009 r. i zakończyły się w Brukseli dnia 19 marca 2010 r. Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę z Kotonu (zwana dalej „Umową”), podpisana w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r., wejdzie w życie po zakończeniu procesu ratyfikacji, o którym mowa w art. 93 Umowy z Kotonu.

| (4) | Zgodnie z art. 95 ust. 3 Umowy z Kotonu Rada Ministrów AKP-UE przyjmuje wszelkie środki przejściowe, które mogą być niezbędne w okresie od dnia podpisania Umowy do dnia jej wejścia w życie. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 95 ust. 3 Umowy z Kotonu Rada Ministrów AKP-UE przyjmuje wszelkie środki przejściowe, które mogą być niezbędne w okresie od dnia podpisania Umowy do dnia jej wejścia w życie.

| (5) | Unia Europejska, jej państwa członkowskie i członkowie grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (zwane dalej „Stronami”) uznają za właściwe, aby zapewnić tymczasowe stosowanie Umowy, począwszy od dnia jej podpisania. |
| --- | --- |

(5)

Unia Europejska, jej państwa członkowskie i członkowie grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (zwane dalej „Stronami”) uznają za właściwe, aby zapewnić tymczasowe stosowanie Umowy, począwszy od dnia jej podpisania.

| (6) | Strony będą dążyć do zakończenia procesu ratyfikacji w dwa lata od daty podpisania Umowy, |
| --- | --- |

(6)

Strony będą dążyć do zakończenia procesu ratyfikacji w dwa lata od daty podpisania Umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Tymczasowe stosowanie Umowy

Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (zwana dalej „Umową”), jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania.

Artykuł 2

Wykonanie niniejszej decyzji i wejście w życie Umowy

Unia podejmuje wszystkie konieczne działania dla zagwarantowania pełnego wdrożenia niniejszej decyzji. Państwa członkowskie Unii oraz członkowie grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku podejmują środki, które uznają za właściwe w celu wdrożenia niniejszej decyzji.

Strony dążą do zakończenia wszystkich procedur koniecznych do pełnego wejścia w życie Umowy w dwa lata od daty jej podpisania.

Artykuł 3

Wejście w życie i okres obowiązywania niniejszej decyzji

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem podpisania Umowy.

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia wejścia w życie zmienionej Umowy.

Sporządzono w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady Ministrów AKP-UE

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

1

(2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27.

2

---

ROZPORZĄDZENIA

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 914/2010

z dnia 12 października 2010 r.

zmieniające, w odniesieniu do substancji salicylan sodu, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z jego art. 17,

uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Maksymalne limity pozostałości substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii Europejskiej w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009. |
| --- | --- |

(1)

Maksymalne limity pozostałości substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii Europejskiej w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej należy określać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009.

| (2) | Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2). |
| --- | --- |

(2)

Substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego określono w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2).

| (3) | Obecnie salicylan sodu jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u bydła i świń, wyłącznie do stosowania doustnego, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz do stosowania u wszystkich gatunków, od których lub z których pozyskuje się żywność, z wyjątkiem ryb, wyłącznie do stosowania miejscowego. |
| --- | --- |

(3)

Obecnie salicylan sodu jest wymieniony w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 jako substancja dopuszczona do stosowania u bydła i świń, wyłącznie do stosowania doustnego, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz do stosowania u wszystkich gatunków, od których lub z których pozyskuje się żywność, z wyjątkiem ryb, wyłącznie do stosowania miejscowego.

| (4) | Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia istniejącego wpisu dotyczącego salicylanu sodu, którego stosowanie ograniczone jest wyłącznie do stosowania doustnego, tak aby obejmował on stosowanie u indyków. |
| --- | --- |

(4)

Do Europejskiej Agencji Leków złożono wniosek w sprawie rozszerzenia istniejącego wpisu dotyczącego salicylanu sodu, którego stosowanie ograniczone jest wyłącznie do stosowania doustnego, tak aby obejmował on stosowanie u indyków.

| (5) | Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych ustanowił dopuszczalne dzienne pobranie kwasu salicylowego, pozostałości znacznikowej salicylanu sodu, na wysokości 0,38 mg/osobę lub 0,0063 mg/kg masy ciała, używając i dostosowując dostępne dane dla powiązanej substancji kwas acetylosalicylowy. |
| --- | --- |

(5)

Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych ustanowił dopuszczalne dzienne pobranie kwasu salicylowego, pozostałości znacznikowej salicylanu sodu, na wysokości 0,38 mg/osobę lub 0,0063 mg/kg masy ciała, używając i dostosowując dostępne dane dla powiązanej substancji kwas acetylosalicylowy.

| (6) | Na podstawie zaniku pozostałości salicylanu sodu w ciągu 24 godzin u indyków, którym podano tę substancję, Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych w swojej opinii z dnia 13 stycznia 2010 r. zaleca określenie tymczasowych maksymalnych limitów pozostałości (MLP) w odniesieniu do indyków w zastosowaniu do mięśni, skóry, tłuszczu, wątroby i nerek. Tymczasowe MLP stanowią 96 % maksymalnego dziennego pobrania pozostałości zawartych w żywności otrzymanej z indyka. |
| --- | --- |

(6)

Na podstawie zaniku pozostałości salicylanu sodu w ciągu 24 godzin u indyków, którym podano tę substancję, Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych w swojej opinii z dnia 13 stycznia 2010 r. zaleca określenie tymczasowych maksymalnych limitów pozostałości (MLP) w odniesieniu do indyków w zastosowaniu do mięśni, skóry, tłuszczu, wątroby i nerek. Tymczasowe MLP stanowią 96 % maksymalnego dziennego pobrania pozostałości zawartych w żywności otrzymanej z indyka.

| (7) | Z powodu braku odpowiednich danych o zaniku salicylanu sodu w jajach Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych nie mógł ocenić bezpieczeństwa tej substancji w jajach. W związku z tym salicylan sodu nie powinien być stosowany u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(7)

Z powodu braku odpowiednich danych o zaniku salicylanu sodu w jajach Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych nie mógł ocenić bezpieczeństwa tej substancji w jajach. W związku z tym salicylan sodu nie powinien być stosowany u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi.

| (8) | Wpis dotyczący salicylanu sodu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 powinien w związku z tym zostać zmieniony w celu dodania zalecanych tymczasowych MLP dotyczących salicylanu sodu w odniesieniu do indyków oraz wyłączenia stosowania tej substancji u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi. Tymczasowy MLP określony w tej tabeli w odniesieniu do salicylanu sodu powinien obowiązywać do dnia 1 stycznia 2015 r. |
| --- | --- |

(8)

Wpis dotyczący salicylanu sodu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 powinien w związku z tym zostać zmieniony w celu dodania zalecanych tymczasowych MLP dotyczących salicylanu sodu w odniesieniu do indyków oraz wyłączenia stosowania tej substancji u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi. Tymczasowy MLP określony w tej tabeli w odniesieniu do salicylanu sodu powinien obowiązywać do dnia 1 stycznia 2015 r.

| (9) | Należy zapewnić podmiotom, których to dotyczy, odpowiednią ilość czasu na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP. |
| --- | --- |

(9)

Należy zapewnić podmiotom, których to dotyczy, odpowiednią ilość czasu na wprowadzenie środków niezbędnych do spełnienia nowych wymogów w zakresie MLP.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 12 grudnia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

1

(2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Wpis dotyczący salicylanu sodu w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 otrzymuje brzmienie:

| Substancja farmakologicznie czynna | Pozostałość znacznikowa | Gatunki zwierząt | MLP | Tkanki docelowe | Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009) | Klasyfikacja terapeutyczna |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „Salicylan sodu | NIE DOTYCZY | Bydło, świnie | MLP nie jest wymagany | NIE DOTYCZY | Do stosowania doustnego.
  Nie stosować u zwierząt, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi. | BRAK |
| Wszystkie gatunki, od których lub z których pozyskuje się żywność, z wyjątkiem ryb | MLP nie jest wymagany | NIE DOTYCZY | Wyłącznie do stosowania miejscowego. |
| Kwas salicylowy | Indyki | 400 μg/kg | Mięśnie | Nie stosować u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi.
  Tymczasowy MLP traci ważność z dniem 1 stycznia 2015 r. | Środki przeciwzapalne/niesteroidowe środki przeciwzapalne” |
| 2 500 μg/kg | Skóra i tłuszcz |
| 200 μg/kg | Wątroba |
| 150 μg/kg | Nerki |

Substancja farmakologicznie czynna

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

MLP

Tkanki docelowe

Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

Klasyfikacja terapeutyczna

„Salicylan sodu

NIE DOTYCZY

Bydło, świnie

MLP nie jest wymagany

NIE DOTYCZY

Do stosowania doustnego.

Nie stosować u zwierząt, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi.

BRAK

Wszystkie gatunki, od których lub z których pozyskuje się żywność, z wyjątkiem ryb

MLP nie jest wymagany

NIE DOTYCZY

Wyłącznie do stosowania miejscowego.

Kwas salicylowy

Indyki

400 μg/kg

Mięśnie

Nie stosować u zwierząt, których jaja przeznaczone są do spożycia przez ludzi.

Tymczasowy MLP traci ważność z dniem 1 stycznia 2015 r.

Środki przeciwzapalne/niesteroidowe środki przeciwzapalne”

2 500 μg/kg

Skóra i tłuszcz

200 μg/kg

Wątroba

150 μg/kg

Nerki

---

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/8

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 915/2010

z dnia 12 października 2010 r.

dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2011, 2012 i 2013, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, oraz ocenę narażenia na nie konsumenta

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1213/2008 (2) ustanowiono pierwszy wieloletni skoordynowany wspólnotowy program obejmujący lata 2009, 2010 i 2011. Program ten kontynuowano zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 901/2009 z dnia 28 września 2009 r. dotyczącym wieloletniego skoordynowanego wspólnotowego programu kontroli na lata 2010, 2011 i 2012, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (3). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1213/2008 (2) ustanowiono pierwszy wieloletni skoordynowany wspólnotowy program obejmujący lata 2009, 2010 i 2011. Program ten kontynuowano zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 901/2009 z dnia 28 września 2009 r. dotyczącym wieloletniego skoordynowanego wspólnotowego programu kontroli na lata 2010, 2011 i 2012, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (3).

| (2) | Do głównych składników pokarmu w Unii zalicza się od trzydziestu do czterdziestu środków spożywczych. Ponieważ poważne zmiany w stosowaniu pestycydów zachodzą w cyklu trzyletnim, należy monitorować pestycydy w tych środkach spożywczych w serii cyklów trzyletnich w celu umożliwienia przeprowadzania oceny narażenia konsumenta i stosowania prawodawstwa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(2)

Do głównych składników pokarmu w Unii zalicza się od trzydziestu do czterdziestu środków spożywczych. Ponieważ poważne zmiany w stosowaniu pestycydów zachodzą w cyklu trzyletnim, należy monitorować pestycydy w tych środkach spożywczych w serii cyklów trzyletnich w celu umożliwienia przeprowadzania oceny narażenia konsumenta i stosowania prawodawstwa Unii Europejskiej.

| (3) | W oparciu o dwumianowy rozkład prawdopodobieństwa można szacować, że przebadanie 642 próbek pozwala na wykrycie jednej próbki zawierającej pozostałości pestycydów powyżej granicy oznaczalności (LOD) z pewnością większą niż 99 %, pod warunkiem że nie mniej niż 1 % tych produktów zawiera pozostałości powyżej tej granicy. Pobór tych próbek należy rozdzielić między państwa członkowskie w stosunku do liczby ludności, w liczbie co najmniej 12 próbek dla danego produktu na rok. |
| --- | --- |

(3)

W oparciu o dwumianowy rozkład prawdopodobieństwa można szacować, że przebadanie 642 próbek pozwala na wykrycie jednej próbki zawierającej pozostałości pestycydów powyżej granicy oznaczalności (LOD) z pewnością większą niż 99 %, pod warunkiem że nie mniej niż 1 % tych produktów zawiera pozostałości powyżej tej granicy. Pobór tych próbek należy rozdzielić między państwa członkowskie w stosunku do liczby ludności, w liczbie co najmniej 12 próbek dla danego produktu na rok.

| (4) | Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje inne substancje czynne, metabolity lub produkty rozpadu, w stosownych przypadkach informacje dotyczące tych metabolitów powinny zostać dostarczone oddzielnie. |
| --- | --- |

(4)

Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje inne substancje czynne, metabolity lub produkty rozpadu, w stosownych przypadkach informacje dotyczące tych metabolitów powinny zostać dostarczone oddzielnie.

| (5) | Wytyczne w sprawie „Procedur walidacji metod i kontroli jakości dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy” („Method Validation and Quality Control Procedures for Pesticide Residue Analysis in food and feed”) zostały opublikowane na stronie internetowej Komisji (4). Pod pewnymi warunkami państwa członkowskie powinny być uprawnione do stosowania jakościowych metod przesiewowych. |
| --- | --- |

(5)

Wytyczne w sprawie „Procedur walidacji metod i kontroli jakości dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy” („Method Validation and Quality Control Procedures for Pesticide Residue Analysis in food and feed”) zostały opublikowane na stronie internetowej Komisji (4). Pod pewnymi warunkami państwa członkowskie powinny być uprawnione do stosowania jakościowych metod przesiewowych.

| (6) | Do procedur pobierania próbek należy stosować dyrektywę Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiającą wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylającą dyrektywę 79/700/EWG (5), która zawiera metody i procedury zalecane przez Komisję Codex Alimentarius. |
| --- | --- |

(6)

Do procedur pobierania próbek należy stosować dyrektywę Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiającą wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylającą dyrektywę 79/700/EWG (5), która zawiera metody i procedury zalecane przez Komisję Codex Alimentarius.

| (7) | Uwzględniając tylko definicje pozostałości sformułowane w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, należy ocenić, czy przestrzegane są najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla dzieci, ustalone w art. 10 dyrektywy Komisji 2006/141/EWG z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt (6) oraz w art. 7 dyrektywy Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (7). |
| --- | --- |

(7)

Uwzględniając tylko definicje pozostałości sformułowane w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, należy ocenić, czy przestrzegane są najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości w żywności dla dzieci, ustalone w art. 10 dyrektywy Komisji 2006/141/EWG z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt (6) oraz w art. 7 dyrektywy Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (7).

| (8) | Konieczne jest także przeprowadzenie oceny możliwych skutków zbiorczych, kumulacyjnych i synergicznych pestycydów. Ocena ta obejmie w pierwszym rzędzie związki fosforoorganiczne, karbaminiany, triazole i pyretroidy, jak określono w załączniku I. |
| --- | --- |

(8)

Konieczne jest także przeprowadzenie oceny możliwych skutków zbiorczych, kumulacyjnych i synergicznych pestycydów. Ocena ta obejmie w pierwszym rzędzie związki fosforoorganiczne, karbaminiany, triazole i pyretroidy, jak określono w załączniku I.

| (9) | Państwa członkowskie powinny przekazać do dnia 31 sierpnia każdego roku informacje dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego. |
| --- | --- |

(9)

Państwa członkowskie powinny przekazać do dnia 31 sierpnia każdego roku informacje dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego.

| (10) | W celu uniknięcia niejasności spowodowanych pokrywaniem się następujących po sobie wieloletnich programów, a także ze względu na pewność prawa, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 901/2009. Należy je jednak nadal stosować w odniesieniu do próbek testowanych w 2010 r. |
| --- | --- |

(10)

W celu uniknięcia niejasności spowodowanych pokrywaniem się następujących po sobie wieloletnich programów, a także ze względu na pewność prawa, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 901/2009. Należy je jednak nadal stosować w odniesieniu do próbek testowanych w 2010 r.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W latach 2011, 2012 i 2013 państwa członkowskie pobierają i analizują próbki kombinacji produktów i pozostałości pestycydów, jak określono w załączniku I.

Liczbę próbek dla każdego produktu określono w załączniku II.

Artykuł 2

1.   Partia, z której należy pobrać próbki, zostaje wybrana losowo.

Procedura pobierania próbek, w tym liczba jednostek, jest zgodna z dyrektywą 2002/63/WE.

2.   Próbki pobierane są zgodnie z definicjami pozostałości zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005.

Artykuł 3

1.   Państwa członkowskie przekazują wyniki analiz próbek badanych w 2011 r., 2012 r. i 2013 r. odpowiednio do dnia 31 sierpnia 2012 r., 2013 r. i 2014 r.

Oprócz tych wyników państwa członkowskie przekazują następujące informacje:

| a) | zastosowane metody analityczne i uzyskane poziomy sprawozdawczości, zgodnie z wytycznymi w sprawie Procedur walidacji metod i kontroli jakości dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy; w przypadku stosowania jakościowych badań przesiewowych, wyniki niższe od poziomu raportowania badania należy oznaczyć jako „nie stwierdzono”; |
| --- | --- |

a)

zastosowane metody analityczne i uzyskane poziomy sprawozdawczości, zgodnie z wytycznymi w sprawie Procedur walidacji metod i kontroli jakości dotyczących analizy pozostałości pestycydów w żywności i paszy; w przypadku stosowania jakościowych badań przesiewowych, wyniki niższe od poziomu raportowania badania należy oznaczyć jako „nie stwierdzono”;

| b) | granicę oznaczalności stosowaną w krajowych programach kontroli oraz w programach kontroli Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

b)

granicę oznaczalności stosowaną w krajowych programach kontroli oraz w programach kontroli Unii Europejskiej;

| c) | w przypadkach dozwolonych na podstawie prawodawstwa krajowego szczegółowe informacje dotyczące zastosowanych środków wykonawczych; |
| --- | --- |

c)

w przypadkach dozwolonych na podstawie prawodawstwa krajowego szczegółowe informacje dotyczące zastosowanych środków wykonawczych;

| d) | w przypadku przekroczenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) wykaz możliwych powodów przekroczenia NDP, łącznie z odpowiednimi uwagami dotyczącymi wariantów zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

d)

w przypadku przekroczenia najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) wykaz możliwych powodów przekroczenia NDP, łącznie z odpowiednimi uwagami dotyczącymi wariantów zarządzania ryzykiem.

2.   Jeżeli definicja pozostałości pestycydów obejmuje substancje czynne, metabolity lub produkty rozkładu lub reakcji, państwa członkowskie przekazują sprawozdania z wyników analizy zgodnie z przewidzianą prawem definicją pozostałości. W stosownych przypadkach wyniki dotyczące każdego głównego izomeru lub metabolitu, określone w definicji pozostałości, są przekazywane oddzielnie.

Artykuł 4

Rozporządzenie (WE) nr 901/2009 traci moc.

Jest ono jednak nadal stosowane w odniesieniu do próbek badanych w 2010 r.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 9.

2

(3)  Dz.U. L 256 z 29.9.2009, s. 14.

3

(4)  Dokument SANCO/10684/2009, który wszedł w życie w dniu 1.1.2010 r., http://ec.europa.eu/food/plant/protection/resources/qualcontrol_en.pdf

4

(5)  Dz.U. L 187 z 16.7.2002, s. 30.

5

(6)  Dz.U. L 401 z 30.12.2006, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 339 z 6.12.2006, s. 16.

7

---

ZAŁĄCZNIK I

Kombinacje pestycydów i produktów, które mają być objęte monitorowaniem

| | 2011 | 2012 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2,4-D (suma 2,4-D i jego estrów wyrażona jako 2,4-D) (9) | (1) | (2) | (3) |
| 4,4'-metoksychlor | (6) | (4) | (5) |
| Abamektyna (suma awermektyny B1a, awermektyny B1b i izomeru delta-8,9 awermektyny B1a) | (1) | (2), (4) | (3) |
| Acefat | (1) | (2) | (3) |
| Acetamipryd | (1) | (2) | (3) |
| Akrynatryna | (1) | (2) | (3) |
| Aldikarb (suma aldikarbu, jego sulfotlenku i sulfonu wyrażona jako aldikarb) | (1) | (2) | (3) |
| Amitraz (amitraz, w tym metabolity zawierające 2,4-dimetyloanilinę, wyrażone jako amitraz) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Amitrol (9) | (1) | (2) | (3) |
| Azynofos etylowy (9) | (6) | (4) | (5) |
| Azynofos metylowy | (1) | (2) | (3) |
| Azoksystrobina | (1) | (2) | (3) |
| Benfurakarb | (1) | (2) | (3) |
| Bifentryna | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Bitertanol | (1) | (2) | (3) |
| Boskalid | (1) | (2) | (3) |
| Jon bromkowy (9) (zob. uwaga poniżej) | (1) | (2) | (3) |
| Bromopropylat | (1) | (2) | (3) |
| Bromukonazol (suma diastereoizomerów) | (1) | (2) | (3) |
| Bupirymat | (1) | (2) | (3) |
| Buprofezyna | (1) | (2) | (3) |
| Kaptan | (1) | (2) | (3) |
| Karbaryl | (1) | (2) | (3) |
| Karbendazym (suma benomylu i karbendazymu wyrażona jako karbendazym) | (1) | (2) | (3) |
| Karbofuran (suma karbofuranu i 3-hydroksykarbofuranu wyrażona jako karbofuran) | (1) | (2) | (3) |
| Karbosulfan | (1) | (2) | (3) |
| Chlordan (suma izomerów cis- i trans- oraz oksychlordanu wyrażona jako chlordan) | (6) | (4) | (5) |
| Chlorfenapyr | (1) | (2) | (3) |
| Chlorfenwinfos | (1) | (2) | (3) |
| Chlormekwat (7) | (1) | (2) | (3) |
| Chlorobenzylat (9) | (6) | (4) | (5) |
| Chlorotalonil | (1) | (2) | (3) |
| Chloroprofam (chloroprofam i 3-chloroanilina wyrażone jako chloro profam (zob. uwaga poniżej)) | (1) | (2) | (3) |
| Chloropiryfos | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Chloropiryfos metylowy | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Klofentezyna (suma wszystkich związków zawierających cząsteczkę 2-chlorobenzoilu wyrażona jako klofentezyna) (definicją pozostałości jest wyłącznie związek macierzysty dla wszystkich produktów z wyjątkiem zbóż) | (1) | (2) | (3) |
| Chlotianidyna | (1) | (2) | (3) |
| Cyflutryna (cyflutryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów)) | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Cypermetryna (cypermetryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów)) | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Cyprokonazol | (1) | (2) | (3) |
| Cyprodynil | (1) | (2) | (3) |
| DDT (suma p,p′-DDT, o,p′-DDT, p-p′-DDE i p,p′-DDD (TDE) wyrażona jako DDT) | (6) | (4) | (5) |
| Deltametryna (cis-deltametryna) | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Diazynon | (1), (6) | (2) | (3), (5) |
| Dichlofluanid | (1) | (2) | (3) |
| Dichlorfos | (1) | (2) | (3) |
| Dichloran | (1) | (2) | (3) |
| Dikofol (suma izomerów p, p′ i o,p′) | (1) | (2) | (3) |
| Dikrotofos | fasola | (2) | (3) |
| Dieldryna (aldryna i dieldryna łącznie wyrażone jako dieldryna) | (6) | (4) | (5) |
| Difenokonazol | (1) | (2) | (3) |
| Dimetoat (suma dimetoatu i ometoatu wyrażona jako dimetoat) | (1) | (2) | (3) |
| Dimetoat | (1) | (2) | (3) |
| Ometoat | (1) | (2) | (3) |
| Dimetomorf | (1) | (2) | (3) |
| Dinokap (suma izomerów dinokapu wraz z odpowiadającymi im fenolami wyrażona jako dinokap) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Difenyloamina | (1) | (2) | (3) |
| Endosulfan (suma izomerów alfa- i beta- oraz siarczanu endosulfanu wyrażona jako endosulfan) | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Endryna | (6) | (4) | (5) |
| EPN | (1) | (2) | (3) |
| Epoksykonazol | (1) | (2) | (3) |
| Etefon (9) | (1) | (2) | (3) |
| Etion | (1) | (2) | (3) |
| Etofenproks (F) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Etoprofos (9) | (1) | (2) | (3) |
| Fenamifos (suma fenamifosu oraz jego sulfotlenku i sulfonu wyrażona jako fenamifos) | (1) | (2) | (3) |
| Fenarymol | (1) | (2) | (3) |
| Fenazachina | (1) | (2) | (3) |
| Tlenek fenbutacyny (F) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Fenbukonazol | (1) | (2) | (3) |
| Fenheksamid | (1) | (2) | (3) |
| Fenitrotion | (1) | (2) | (3) |
| Fenoksykarb | (1) | (2) | (3) |
| Fenpropatryna | (1) | (2) | (3) |
| Fenpropimorf | (1) | (2) | (3) |
| Fention (suma fentionu i jego analogu tlenowego, ich sulfotlenków i sulfonu wyrażona jako fention) | (1), (6) | (4) | (3), (5) |
| Fenwalerat/esfenwalerat (suma) (suma izomerów RS/SR i RR/SS) | (1), (6) | (4) | (3), (5) |
| Fipronil (suma fipronilu i metabolitu sulfonu (MB46136) wyrażona jako fipronil) | (1) | (2) | (3) |
| Fluazyfop (Fluazyfop (fluazyfop-P-butylowy (kwas fluazyfopowy (wolny i sprzężony))) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Fludioksonil | (1) | (2) | (3) |
| Flufenoksuron | (1) | (2) | (3) |
| Fluchinkonazol | (1) | (2) | (3) |
| Flusilazol | (1) | (2) | (3) |
| Flutriafol | (1) | (2) | (3) |
| Folpet | (1) | (2) | (3) |
| Formetanat (suma formetanatu i jego soli wyrażona jako chlorowodorek formetanatu) | (1) | (2) | (3) |
| Fostiazat | (1) | (2) | (3) |
| Glifosat (8) | (1) | (2) | (3) |
| Haloksyfop, w tym haloksyfop-R (ester metylowy haloksyfopu-R, haloksyfop-R i koniugaty haloksyfopu-R wyrażone jako haloksyfop-R) (F) (R) (9) | (1) | (2) | (3) |
| HCB | (6) | (4) | (5) |
| Heptachlor (suma heptachloru i epoksydu heptachloru, wyrażona jako heptachlor) | (6) | (4) | (5) |
| Heksachlorocykloheksan (HCH), izomer alfa | (6) | (4) | (5) |
| Heksachlorocykloheksan (HCH), izomer beta | (6) | (4) | (5) |
| Heksachlorocykloheksan (HCH), (izomer gamma) (lindan) | (6) | (4) | (5) |
| Heksakonazol | (1) | (2) | (3) |
| Heksytiazoks | (1) | (2) | (3) |
| Imazalil | (1) | (2) | (3) |
| Imidachlopryd | (1) | (2) | (3) |
| Indoksakarb (indoksakarb jako suma izomerów S i R) | (1) | (2) | (3) |
| Iprodion | (1) | (2) | (3) |
| Iprowalikarb | (1) | (2) | (3) |
| Krezoksym metylowy | (1) | (2) | (3) |
| Lambda-cyhalotryna (lambda-cyhalotryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów)) | (1) | (2) | (3) |
| Linuron | (1) | (2) | (3) |
| Lufenuron | (1) | (2) | (3) |
| Malation (suma malationu i malaoksonu wyrażona jako malation) | (1) | (2) | (3) |
| Grupa manebu (suma wyrażona jako CS2: maneb, mankozeb, metiram, propineb, tiuram, ziram) | (1) | (2) | (3) |
| Mepanipyrim i jego metabolit (2-anilino-4-(2-hydroksypropyl)-6-metylopyrimidyna wyrażone jako mepanipyrim) | (1) | (2) | (3) |
| Mepikwat (7) | (1) | (2) | (3) |
| Metalaksyl (metalaksyl, w tym inne mieszaniny izomerów składowych włącznie z metalaksylem-M (suma izomerów)) | (1) | (2) | (3) |
| Metkonazol | (1) | (2) | (3) |
| Metamidofos | (1) | (2) | (3) |
| Metydation | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Metiokarb (suma metiokarbu, sulfotlenku metiokarbu i sulfonu metiokarbu wyrażona jako metiokarb) | (1) | (2) | (3) |
| Metomyl (suma metomylu i tiodikarbu wyrażona jako metomyl) | (1) | (2) | (3) |
| Metoksyfenozyd | (1) | (2) | (3) |
| Monokrotofos | (1) | (2) | (3) |
| Myklobutanil | (1) | (2) | (3) |
| Nitempyram (9) | fasola | (2) | (3) |
| Oksadiksyl | (1) | (2) | (3) |
| Oksamyl | (1) | (2) | (3) |
| Oksydemeton metylowy (suma oksydemetonu metylowego i S-metylosulfonu demetonu wyrażona jako oksydemeton metylowy) | (1) | (2) | (3) |
| Paklobutrazol | (1) | (2) | (3) |
| Paration | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Paration metylowy (suma parationu metylowego i paraoksonu metylowego wyrażona jako paration metylowy) | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Pencykuron | (1) | (2) | (3) |
| Penkonazol | (1) | (2) | (3) |
| Pendimetalina | (1) | (2) | (3) |
| Permetryna (suma permetryny cis- i trans-) | (6) | (4) | (5) |
| Fentoat | (1) | (2) | (3) |
| Fosalon | (1) | (2) | (3) |
| Fosmet (fosmet i fosmet oksonowy wyrażone jako fosmet) | (1) | (2) | (3) |
| Foksym | (1) | (2) | (3) |
| Pyraklostrobina (F) | (1) | (2) | (3) |
| Pirymikarb (suma pirymikarbu i demetylopirymikarbu wyrażona jako pirymikarb) | (1) | (2) | (3) |
| Pirymifos metylowy | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Prochloraz (suma prochlorazu i jego metabolitów zawierających cząsteczkę 2,4,6 trichlorofenolową wyrażona jako prochloraz) (10) | (1) | (2) | (3) |
| Procymidon | (1) | (2) | (3) |
| Profenofos | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Propamokarb (suma propamokarbu i jego soli wyrażona jako propamokarb) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Propargit | (1) | (2) | (3) |
| Propikonazol | (1) | (2) | (3) |
| Propyzamid | (1) | (2) | (3) |
| Protiokonazol (protiokonazol-destio) (9) | (1) | (2) | (3) |
| Pyrazofos | (6) | (4) | (5) |
| Piretryny | (1) | (2) | (3) |
| Pirydaben | (1) | (2) | (3) |
| Pirymetanil | (1) | (2) | (3) |
| Piryproksyfen | (1) | (2) | (3) |
| Chinoksyfen | (1) | (2) | (3) |
| Kwintocen (suma kwintocenu i pentachloroaniliny wyrażona jako kwintocen) | (6) | (5) | (5) |
| Resmetryna (suma izomerów) (9) | (6) | (4) | (5) |
| Spinosad (suma spinosynu A i spinosynu D wyrażona jako spinosad) | (1) | (2) | (3) |
| Spiroksamina | (1) | (2) | (3) |
| Tau-fluwalinat | (1) | (2) | (3) |
| Tebukonazol | (1) | (2) | (3) |
| Tebufenozyd | (1) | (2) | (3) |
| Tebufenpyrad | (1) | (2) | (3) |
| Teknazen | (6) | (4) | (5) |
| Teflubenzuron | (1) | (2) | (3) |
| Teflutryna | (1) | (2) | (3) |
| Tetrakonazol | (1) | (2) | (3) |
| Tetradifon | (1) | (2) | (3) |
| Tiabendazol | (1) | (2) | (3) |
| Tiametoksam (suma tiametoksamu i klotianidyny wyrażona jako tiametoksam) | (1) | (2) | (3) |
| Tiaklopryd | (1) | (2) | (3) |
| Tiodikarb | (1) | (2) | (3) |
| Tiofanat metylowy | (1) | (2) | (3) |
| Tolklofos metylowy | (1) | (2) | (3) |
| Tolilfluanid (suma tolilfluanidu i dimetylaminosulfotoluidydu wyrażona jako tolilfluanid) | (1) | (2) | (3) |
| Triadimefon i triadimenol (suma triadimefonu i triadimenolu) | (1) | (2) | (3) |
| Triadimenol | (1) | (2) | (3) |
| Triadimefon | (1) | (2) | (3) |
| Kwas 1,2,4-triazolo-1-yl-octowy (9) z wyjątkiem upraw wieloletnich | (1) | (2) | (3) |
| Kwas α-hydroksy-1H-1,2,4-triazolo-1-propionowy (9) z wyjątkiem upraw wieloletnich | (1) | (2) | (3) |
| 3-(1H-1,2,4-triazolo-1-yl)-alanina (9) | (1) | (2) | (3) |
| Triazofos | (1), (6) | (2), (4) | (3), (5) |
| Trichlorfon | (1) | (2) | (3) |
| Trifloksystrobina | (1) | (2) | (3) |
| Triflumuron (F) | (1) | (2) | (3) |
| Trifluralina | (1) | (2) | (3) |
| Tritikonazol | (1) | (2) | (3) |
| Winklozolina (suma winklozoliny i wszystkich metabolitów zawierających grupę 3,5-dichloroaniliny wyrażona jako winklozolina) (10) | (1) | (2) | (3) |
| Zoksamid | (1) | (2) | (3) |

2011

2012

2013

2,4-D (suma 2,4-D i jego estrów wyrażona jako 2,4-D) (9)

(1)

(2)

(3)

4,4'-metoksychlor

(6)

(4)

(5)

Abamektyna (suma awermektyny B1a, awermektyny B1b i izomeru delta-8,9 awermektyny B1a)

(1)

(2), (4)

(3)

Acefat

(1)

(2)

(3)

Acetamipryd

(1)

(2)

(3)

Akrynatryna

(1)

(2)

(3)

Aldikarb (suma aldikarbu, jego sulfotlenku i sulfonu wyrażona jako aldikarb)

(1)

(2)

(3)

Amitraz (amitraz, w tym metabolity zawierające 2,4-dimetyloanilinę, wyrażone jako amitraz) (9)

(1)

(2)

(3)

Amitrol (9)

(1)

(2)

(3)

Azynofos etylowy (9)

(6)

(4)

(5)

Azynofos metylowy

(1)

(2)

(3)

Azoksystrobina

(1)

(2)

(3)

Benfurakarb

(1)

(2)

(3)

Bifentryna

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Bitertanol

(1)

(2)

(3)

Boskalid

(1)

(2)

(3)

Jon bromkowy (9) (zob. uwaga poniżej)

(1)

(2)

(3)

Bromopropylat

(1)

(2)

(3)

Bromukonazol (suma diastereoizomerów)

(1)

(2)

(3)

Bupirymat

(1)

(2)

(3)

Buprofezyna

(1)

(2)

(3)

Kaptan

(1)

(2)

(3)

Karbaryl

(1)

(2)

(3)

Karbendazym (suma benomylu i karbendazymu wyrażona jako karbendazym)

(1)

(2)

(3)

Karbofuran (suma karbofuranu i 3-hydroksykarbofuranu wyrażona jako karbofuran)

(1)

(2)

(3)

Karbosulfan

(1)

(2)

(3)

Chlordan (suma izomerów cis- i trans- oraz oksychlordanu wyrażona jako chlordan)

(6)

(4)

(5)

Chlorfenapyr

(1)

(2)

(3)

Chlorfenwinfos

(1)

(2)

(3)

Chlormekwat (7)

(1)

(2)

(3)

Chlorobenzylat (9)

(6)

(4)

(5)

Chlorotalonil

(1)

(2)

(3)

Chloroprofam (chloroprofam i 3-chloroanilina wyrażone jako chloro profam (zob. uwaga poniżej))

(1)

(2)

(3)

Chloropiryfos

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Chloropiryfos metylowy

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Klofentezyna (suma wszystkich związków zawierających cząsteczkę 2-chlorobenzoilu wyrażona jako klofentezyna) (definicją pozostałości jest wyłącznie związek macierzysty dla wszystkich produktów z wyjątkiem zbóż)

(1)

(2)

(3)

Chlotianidyna

(1)

(2)

(3)

Cyflutryna (cyflutryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów))

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Cypermetryna (cypermetryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów))

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Cyprokonazol

(1)

(2)

(3)

Cyprodynil

(1)

(2)

(3)

DDT (suma p,p′-DDT, o,p′-DDT, p-p′-DDE i p,p′-DDD (TDE) wyrażona jako DDT)

(6)

(4)

(5)

Deltametryna (cis-deltametryna)

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Diazynon

(1), (6)

(2)

(3), (5)

Dichlofluanid

(1)

(2)

(3)

Dichlorfos

(1)

(2)

(3)

Dichloran

(1)

(2)

(3)

Dikofol (suma izomerów p, p′ i o,p′)

(1)

(2)

(3)

Dikrotofos

fasola

(2)

(3)

Dieldryna (aldryna i dieldryna łącznie wyrażone jako dieldryna)

(6)

(4)

(5)

Difenokonazol

(1)

(2)

(3)

Dimetoat (suma dimetoatu i ometoatu wyrażona jako dimetoat)

(1)

(2)

(3)

Dimetoat

(1)

(2)

(3)

Ometoat

(1)

(2)

(3)

Dimetomorf

(1)

(2)

(3)

Dinokap (suma izomerów dinokapu wraz z odpowiadającymi im fenolami wyrażona jako dinokap) (9)

(1)

(2)

(3)

Difenyloamina

(1)

(2)

(3)

Endosulfan (suma izomerów alfa- i beta- oraz siarczanu endosulfanu wyrażona jako endosulfan)

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Endryna

(6)

(4)

(5)

EPN

(1)

(2)

(3)

Epoksykonazol

(1)

(2)

(3)

Etefon (9)

(1)

(2)

(3)

Etion

(1)

(2)

(3)

Etofenproks (F) (9)

(1)

(2)

(3)

Etoprofos (9)

(1)

(2)

(3)

Fenamifos (suma fenamifosu oraz jego sulfotlenku i sulfonu wyrażona jako fenamifos)

(1)

(2)

(3)

Fenarymol

(1)

(2)

(3)

Fenazachina

(1)

(2)

(3)

Tlenek fenbutacyny (F) (9)

(1)

(2)

(3)

Fenbukonazol

(1)

(2)

(3)

Fenheksamid

(1)

(2)

(3)

Fenitrotion

(1)

(2)

(3)

Fenoksykarb

(1)

(2)

(3)

Fenpropatryna

(1)

(2)

(3)

Fenpropimorf

(1)

(2)

(3)

Fention (suma fentionu i jego analogu tlenowego, ich sulfotlenków i sulfonu wyrażona jako fention)

(1), (6)

(4)

(3), (5)

Fenwalerat/esfenwalerat (suma) (suma izomerów RS/SR i RR/SS)

(1), (6)

(4)

(3), (5)

Fipronil (suma fipronilu i metabolitu sulfonu (MB46136) wyrażona jako fipronil)

(1)

(2)

(3)

Fluazyfop (Fluazyfop (fluazyfop-P-butylowy (kwas fluazyfopowy (wolny i sprzężony))) (9)

(1)

(2)

(3)

Fludioksonil

(1)

(2)

(3)

Flufenoksuron

(1)

(2)

(3)

Fluchinkonazol

(1)

(2)

(3)

Flusilazol

(1)

(2)

(3)

Flutriafol

(1)

(2)

(3)

Folpet

(1)

(2)

(3)

Formetanat (suma formetanatu i jego soli wyrażona jako chlorowodorek formetanatu)

(1)

(2)

(3)

Fostiazat

(1)

(2)

(3)

Glifosat (8)

(1)

(2)

(3)

Haloksyfop, w tym haloksyfop-R (ester metylowy haloksyfopu-R, haloksyfop-R i koniugaty haloksyfopu-R wyrażone jako haloksyfop-R) (F) (R) (9)

(1)

(2)

(3)

HCB

(6)

(4)

(5)

Heptachlor (suma heptachloru i epoksydu heptachloru, wyrażona jako heptachlor)

(6)

(4)

(5)

Heksachlorocykloheksan (HCH), izomer alfa

(6)

(4)

(5)

Heksachlorocykloheksan (HCH), izomer beta

(6)

(4)

(5)

Heksachlorocykloheksan (HCH), (izomer gamma) (lindan)

(6)

(4)

(5)

Heksakonazol

(1)

(2)

(3)

Heksytiazoks

(1)

(2)

(3)

Imazalil

(1)

(2)

(3)

Imidachlopryd

(1)

(2)

(3)

Indoksakarb (indoksakarb jako suma izomerów S i R)

(1)

(2)

(3)

Iprodion

(1)

(2)

(3)

Iprowalikarb

(1)

(2)

(3)

Krezoksym metylowy

(1)

(2)

(3)

Lambda-cyhalotryna (lambda-cyhalotryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów))

(1)

(2)

(3)

Linuron

(1)

(2)

(3)

Lufenuron

(1)

(2)

(3)

Malation (suma malationu i malaoksonu wyrażona jako malation)

(1)

(2)

(3)

Grupa manebu (suma wyrażona jako CS2: maneb, mankozeb, metiram, propineb, tiuram, ziram)

(1)

(2)

(3)

Mepanipyrim i jego metabolit (2-anilino-4-(2-hydroksypropyl)-6-metylopyrimidyna wyrażone jako mepanipyrim)

(1)

(2)

(3)

Mepikwat (7)

(1)

(2)

(3)

Metalaksyl (metalaksyl, w tym inne mieszaniny izomerów składowych włącznie z metalaksylem-M (suma izomerów))

(1)

(2)

(3)

Metkonazol

(1)

(2)

(3)

Metamidofos

(1)

(2)

(3)

Metydation

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Metiokarb (suma metiokarbu, sulfotlenku metiokarbu i sulfonu metiokarbu wyrażona jako metiokarb)

(1)

(2)

(3)

Metomyl (suma metomylu i tiodikarbu wyrażona jako metomyl)

(1)

(2)

(3)

Metoksyfenozyd

(1)

(2)

(3)

Monokrotofos

(1)

(2)

(3)

Myklobutanil

(1)

(2)

(3)

Nitempyram (9)

fasola

(2)

(3)

Oksadiksyl

(1)

(2)

(3)

Oksamyl

(1)

(2)

(3)

Oksydemeton metylowy (suma oksydemetonu metylowego i S-metylosulfonu demetonu wyrażona jako oksydemeton metylowy)

(1)

(2)

(3)

Paklobutrazol

(1)

(2)

(3)

Paration

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Paration metylowy (suma parationu metylowego i paraoksonu metylowego wyrażona jako paration metylowy)

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Pencykuron

(1)

(2)

(3)

Penkonazol

(1)

(2)

(3)

Pendimetalina

(1)

(2)

(3)

Permetryna (suma permetryny cis- i trans-)

(6)

(4)

(5)

Fentoat

(1)

(2)

(3)

Fosalon

(1)

(2)

(3)

Fosmet (fosmet i fosmet oksonowy wyrażone jako fosmet)

(1)

(2)

(3)

Foksym

(1)

(2)

(3)

Pyraklostrobina (F)

(1)

(2)

(3)

Pirymikarb (suma pirymikarbu i demetylopirymikarbu wyrażona jako pirymikarb)

(1)

(2)

(3)

Pirymifos metylowy

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Prochloraz (suma prochlorazu i jego metabolitów zawierających cząsteczkę 2,4,6 trichlorofenolową wyrażona jako prochloraz) (10)

(1)

(2)

(3)

Procymidon

(1)

(2)

(3)

Profenofos

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Propamokarb (suma propamokarbu i jego soli wyrażona jako propamokarb) (9)

(1)

(2)

(3)

Propargit

(1)

(2)

(3)

Propikonazol

(1)

(2)

(3)

Propyzamid

(1)

(2)

(3)

Protiokonazol (protiokonazol-destio) (9)

(1)

(2)

(3)

Pyrazofos

(6)

(4)

(5)

Piretryny

(1)

(2)

(3)

Pirydaben

(1)

(2)

(3)

Pirymetanil

(1)

(2)

(3)

Piryproksyfen

(1)

(2)

(3)

Chinoksyfen

(1)

(2)

(3)

Kwintocen (suma kwintocenu i pentachloroaniliny wyrażona jako kwintocen)

(6)

(5)

(5)

Resmetryna (suma izomerów) (9)

(6)

(4)

(5)

Spinosad (suma spinosynu A i spinosynu D wyrażona jako spinosad)

(1)

(2)

(3)

Spiroksamina

(1)

(2)

(3)

Tau-fluwalinat

(1)

(2)

(3)

Tebukonazol

(1)

(2)

(3)

Tebufenozyd

(1)

(2)

(3)

Tebufenpyrad

(1)

(2)

(3)

Teknazen

(6)

(4)

(5)

Teflubenzuron

(1)

(2)

(3)

Teflutryna

(1)

(2)

(3)

Tetrakonazol

(1)

(2)

(3)

Tetradifon

(1)

(2)

(3)

Tiabendazol

(1)

(2)

(3)

Tiametoksam (suma tiametoksamu i klotianidyny wyrażona jako tiametoksam)

(1)

(2)

(3)

Tiaklopryd

(1)

(2)

(3)

Tiodikarb

(1)

(2)

(3)

Tiofanat metylowy

(1)

(2)

(3)

Tolklofos metylowy

(1)

(2)

(3)

Tolilfluanid (suma tolilfluanidu i dimetylaminosulfotoluidydu wyrażona jako tolilfluanid)

(1)

(2)

(3)

Triadimefon i triadimenol (suma triadimefonu i triadimenolu)

(1)

(2)

(3)

Triadimenol

(1)

(2)

(3)

Triadimefon

(1)

(2)

(3)

Kwas 1,2,4-triazolo-1-yl-octowy (9) z wyjątkiem upraw wieloletnich

(1)

(2)

(3)

Kwas α-hydroksy-1H-1,2,4-triazolo-1-propionowy (9) z wyjątkiem upraw wieloletnich

(1)

(2)

(3)

3-(1H-1,2,4-triazolo-1-yl)-alanina (9)

(1)

(2)

(3)

Triazofos

(1), (6)

(2), (4)

(3), (5)

Trichlorfon

(1)

(2)

(3)

Trifloksystrobina

(1)

(2)

(3)

Triflumuron (F)

(1)

(2)

(3)

Trifluralina

(1)

(2)

(3)

Tritikonazol

(1)

(2)

(3)

Winklozolina (suma winklozoliny i wszystkich metabolitów zawierających grupę 3,5-dichloroaniliny wyrażona jako winklozolina) (10)

(1)

(2)

(3)

Zoksamid

(1)

(2)

(3)

---

(1)  Fasola w strąkach (świeża lub mrożona), marchew, ogórek, pomarańcze lub mandarynki, gruszki, ziemniaki, ryż, szpinak (świeży lub mrożony) i mąka pszenna.

(2)  Bakłażany, banany, kalafior, winogrona stołowe, sok pomarańczowy (państwa członkowskie wyszczególniają źródło (koncentraty lub świeże owoce), groch bez strąków (świeży/mrożony), papryka (słodka), pszenica i oliwa z oliwek.

(3)  Jabłka, kapusta głowiasta, por, sałata, pomidory, brzoskwinie (włącznie z nektarynami i podobnymi mieszańcami); żyto lub owies, truskawki i winogrona do produkcji wina (białe lub czerwone)

(4)  Masło, jaja kurze.

(5)  Mleko krowie, mięso ze świń.

(6)  Mięso drobiowe, wątroba (bydło i inne przeżuwacze, świnie i drób)

(7)  Chlormekwat i mepikwat są poddawane analizie w zbożach (z wyjątkiem ryżu), winogronach stołowych i w gruszkach.

(8)  Tylko zboża.

(9)  Poddawane dobrowolnej analizie w 2011 r. Decyzja o niepoddawaniu analizie musi być uzasadniona oceną stosunku ryzyka do korzyści dla danego państwa członkowskiego.

Uwaga na temat jonu bromkowego. Obowiązkowa analiza pod kątem obecności jonu bromkowego dotyczy sałaty i pomidorów w 2010 r., ryżu i szpinaku w 2011 r. oraz słodkiej papryki w 2012 r.; analiza dobrowolna dotyczy pozostałych produktów przewidzianych na każdy rok. Decyzja o niepoddawaniu analizie żadnego z przewidzianych produktów musi być uzasadniona oceną stosunku ryzyka do korzyści dla danego państwa członkowskiego.

Definicja pozostałości chloroprofamu w odniesieniu do ziemniaków (wyłącznie chloroprofam) musi zostać uwzględniona w 2011 r.

(10)  Metabolity na zasadzie dobrowolności.

---

ZAŁĄCZNIK II

Liczba próbek, o której mowa w art. 1

| (1) | Liczbę próbek do pobrania i poddania analizie przez każde państwo członkowskie wskazano w tabeli w pkt 5. |
| --- | --- |

(1)

Liczbę próbek do pobrania i poddania analizie przez każde państwo członkowskie wskazano w tabeli w pkt 5.

| (2) | Oprócz próbek wymaganych zgodnie z tabelą w pkt 5, w 2011 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek przetworzonej żywności na bazie zbóż dla dzieci.
  Oprócz próbek wymaganych zgodnie z wymienioną tabelą, w 2012 r. każde państwo członkowskie pobierze i podda analizie łącznie dziesięć próbek żywności dla niemowląt i dla małych dzieci.
  Oprócz próbek wymaganych zgodnie z wymienioną tabelą, w 2013 r. każde państwo członkowskie pobierze i podda analizie łącznie dziesięć próbek preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt. |
| --- | --- |

(2)

Oprócz próbek wymaganych zgodnie z tabelą w pkt 5, w 2011 r. każde państwo członkowskie pobiera i poddaje analizie dziesięć próbek przetworzonej żywności na bazie zbóż dla dzieci.

Oprócz próbek wymaganych zgodnie z wymienioną tabelą, w 2012 r. każde państwo członkowskie pobierze i podda analizie łącznie dziesięć próbek żywności dla niemowląt i dla małych dzieci.

Oprócz próbek wymaganych zgodnie z wymienioną tabelą, w 2013 r. każde państwo członkowskie pobierze i podda analizie łącznie dziesięć próbek preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt.

| (3) | Jedna próbka każdego produktu do pobrania i poddania analizie zgodnie z tabelą w pkt 5 pochodzić będzie, o ile to możliwe, z produktów pochodzących z uprawy ekologicznej. |
| --- | --- |

(3)

Jedna próbka każdego produktu do pobrania i poddania analizie zgodnie z tabelą w pkt 5 pochodzić będzie, o ile to możliwe, z produktów pochodzących z uprawy ekologicznej.

| (4) | Państwa członkowskie wykorzystujące metody oznaczania pozostałości wielu pestycydów mogą stosować jakościowe metody przesiewowe przy analizie nie więcej niż 15 % próbek do pobrania i poddania analizie zgodnie z tabelą w pkt 5. W przypadku gdy państwo członkowskie stosuje jakościowe metody przesiewowe, pozostałe próbki analizuje za pomocą metod oznaczania pozostałości wielu pestycydów.
  W przypadku gdy wyniki jakościowego badania przesiewowego są pozytywne, państwo członkowskie stosuje zwyczajowe metody docelowe, aby przedstawić wyniki w kategoriach ilościowych. |
| --- | --- |

(4)

Państwa członkowskie wykorzystujące metody oznaczania pozostałości wielu pestycydów mogą stosować jakościowe metody przesiewowe przy analizie nie więcej niż 15 % próbek do pobrania i poddania analizie zgodnie z tabelą w pkt 5. W przypadku gdy państwo członkowskie stosuje jakościowe metody przesiewowe, pozostałe próbki analizuje za pomocą metod oznaczania pozostałości wielu pestycydów.

W przypadku gdy wyniki jakościowego badania przesiewowego są pozytywne, państwo członkowskie stosuje zwyczajowe metody docelowe, aby przedstawić wyniki w kategoriach ilościowych.

| (5) | Liczba próbek w podziale na państwa członkowskie






  Państwo członkowskie | Próbki |
| --- | --- | --- |
| BE | 12 (1)

  15 (2) |
| BG | 12 (1)

  15 (2) |
| CZ | 12 (1)

  15 (2) |
| DK | 12 (1)

  15 (2) |
| DE | 93 |
| EE | 12 (1)

  15 (2) |
| EL | 12 (1)

  15 (2) |
| ES | 45 |
| FR | 66 |
| IE | 12 (1)

  15 (2) |
| IT | 65 |
| CY | 12 (1)

  15 (2) |
| LV | 12 (1)

  15 (2) |
| LT | 12 (1)

  15 (2) |
| LU | 12 (1)

  15 (2) |
| HU | 12 (1)

  15 (2) |
| MT | 12 (1)

  15 (2) |
| NL | 17 |
| AT | 12 (1)

  15 (2) |
| PL | 45 |
| PT | 12 (1)

  15 (2) |
| RO | 17 |
| SI | 12 (1)

  15 (2) |
| SK | 12 (1)

  15 (2) |
| FI | 12 (1)

  15 (2) |
| SE | 12 (1)

  15 (2) |
| UK | 66 |
| CAŁKOWITA MINIMALNA LICZBA PRÓBEK: 642 |

(5)

Liczba próbek w podziale na państwa członkowskie

Państwo członkowskie

Próbki

BE

12 (1)

15 (2)

BG

12 (1)

15 (2)

CZ

12 (1)

15 (2)

DK

12 (1)

15 (2)

DE

93

EE

12 (1)

15 (2)

EL

12 (1)

15 (2)

ES

45

FR

66

IE

12 (1)

15 (2)

IT

65

CY

12 (1)

15 (2)

LV

12 (1)

15 (2)

LT

12 (1)

15 (2)

LU

12 (1)

15 (2)

HU

12 (1)

15 (2)

MT

12 (1)

15 (2)

NL

17

AT

12 (1)

15 (2)

PL

45

PT

12 (1)

15 (2)

RO

17

SI

12 (1)

15 (2)

SK

12 (1)

15 (2)

FI

12 (1)

15 (2)

SE

12 (1)

15 (2)

UK

66

CAŁKOWITA MINIMALNA LICZBA PRÓBEK: 642

---

(1)  Minimalna liczba próbek dla każdej zastosowanej metody oznaczania pojedynczych pozostałości.

(2)  Minimalna liczba próbek dla każdej zastosowanej metody oznaczania pozostałości wielu pestycydów.

---

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/19

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 916/2010

z dnia 12 października 2010 r.

zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Fourme d’Ambert/fourme de Montbrison (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmian elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Fourme d’Ambert/fourme de Montbrison”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1263/96 (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmian elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Fourme d’Ambert/fourme de Montbrison”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1263/96 (3).

| (2) | Ponieważ proponowane zmiany nie są nieznaczne w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4) wniosek w sprawie zmian. Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy zatwierdzić przedmiotowe zmiany, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowane zmiany nie są nieznaczne w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4) wniosek w sprawie zmian. Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, należy zatwierdzić przedmiotowe zmiany,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się zmiany specyfikacji opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczące nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

(2)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 19.

3

(4)  Dz.U. C 27 z 3.2.2010, s. 8.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.3.   Sery

FRANCJA

Fourme d’Ambert (ChNP)

---

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/21

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 917/2010

z dnia 12 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Fourme de Montbrison (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Fourme de Montbrison” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Fourme de Montbrison” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

(2)  Dz.U. C 27 z 3.2.2010, s. 19.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.3.   Sery

FRANCJA

Fourme de Montbrison (ChNP)

---

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/23

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 918/2010

z dnia 12 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Kiełbasa lisiecka (ChOG))

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Kiełbasa lisiecka” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy oraz w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Kiełbasa lisiecka” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

(2)  Dz.U. C 28 z 4.2.2010, s. 26.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.2.   Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

POLSKA

Kiełbasa lisiecka (ChOG)

---

| 13.10.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 269/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.10.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 269/25

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 919/2010

z dnia 12 października 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 października 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2010 r.

W imieniu Komisji, z upoważnienia Przewodniczącego

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 70,2 |
| MK | 51,8 |
| TR | 78,0 |
| ZZ | 66,7 |
| 0707 00 05 | MK | 54,8 |
| TR | 132,4 |
| ZZ | 93,6 |
| 0709 90 70 | TR | 122,0 |
| ZZ | 122,0 |
| 0805 50 10 | AR | 79,1 |
| BR | 100,4 |
| CL | 84,5 |
| IL | 91,2 |
| TR | 96,7 |
| UY | 117,2 |
| ZA | 78,5 |
| ZZ | 92,5 |
| 0806 10 10 | BR | 227,7 |
| TR | 132,0 |
| ZA | 64,2 |
| ZZ | 141,3 |
| 0808 10 80 | AR | 75,7 |
| BR | 51,1 |
| CL | 149,5 |
| CN | 82,6 |
| NZ | 113,7 |
| ZA | 93,1 |
| ZZ | 94,3 |
| 0808 20 50 | CN | 96,0 |
| ZA | 77,5 |
| ZZ | 86,8 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

70,2

MK

51,8

TR

78,0

ZZ

66,7

0707 00 05

MK

54,8

TR

132,4

ZZ

93,6

0709 90 70

TR

122,0

ZZ

122,0

0805 50 10

AR

79,1

BR

100,4

CL

84,5

IL

91,2

TR

96,7

UY

117,2

ZA

78,5

ZZ

92,5

0806 10 10

BR

227,7

TR

132,0

ZA

64,2

ZZ

141,3

0808 10 80

AR

75,7

BR

51,1

CL

149,5

CN

82,6

NZ

113,7

ZA

93,1

ZZ

94,3

0808 20 50

CN

96,0

ZA

77,5

ZZ

86,8

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---