# Dziennik Urzędowy L 215/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.215.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 215 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5314 sierpnia 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.215.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 215

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5314 sierpnia 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Regulamin nr 25 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji zagłówków wbudowanych i niewbudowanych w siedzenia pojazdów | 1 |
| | * | Regulamin nr 26 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do wystających części zewnętrznych | 27 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Regulamin nr 25 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji zagłówków wbudowanych i niewbudowanych w siedzenia pojazdów

1

*

Regulamin nr 26 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do wystających części zewnętrznych

27

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 215/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 215/1

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w ostatniej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnego pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 25 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji zagłówków wbudowanych i niewbudowanych w siedzenia pojazdów

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

| | Serię poprawek 04 – data wejścia w życie: 15 stycznia 1997 r. |
| --- | --- |

Serię poprawek 04 – data wejścia w życie: 15 stycznia 1997 r.

| | Sprostowanie 2 do wersji 1 regulaminu – data wejścia w życie: 12 listopada 2008 r. |
| --- | --- |

Sprostowanie 2 do wersji 1 regulaminu – data wejścia w życie: 12 listopada 2008 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Oznaczenia |
| --- | --- |

4.

| 5. | Homologacja |
| --- | --- |

5.

| 6. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

6.

| 7. | Badania |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Modyfikacja i rozszerzenie homologacji typu zagłówka |
| --- | --- |

10.

| 11. | Instrukcje |
| --- | --- |

11.

| 12. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

12.

| 13. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

13.

| 14. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

14.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, odmowy udzielenia, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu zagłówka, bez względu na to czy zagłówek taki jest wbudowany czy niewbudowany w siedzenia pojazdu, zgodnie z regulaminem nr 25 |
| --- | --- |

Załącznik 1 –

| Załącznik 2 – | Rozmieszczenie znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 2 –

| Załącznik 3 – | Procedura określania punktu „H” i rzeczywistego kąta tułowia dla miejsc siedzących w pojazdach silnikowych |
| --- | --- |

Załącznik 3 –

| Załącznik 4 – | Określenie wysokości i szerokości zagłówków |
| --- | --- |

Załącznik 4 –

| Załącznik 5 – | Szczegółowe dane dotyczące linii wyznaczonych i pomiarów dokonanych podczas badań |
| --- | --- |

Załącznik 5 –

| Załącznik 6 – | Procedura badania na rozproszenie energii |
| --- | --- |

Załącznik 6 –

| Załącznik 7 – | Określenie wymiaru „A” dla przerw zagłówka |
| --- | --- |

Załącznik 7 –

1.   ZAKRES

| 1.1. | Niniejszy regulamin stosuje się do zagłówków zgodnych z jednym z typów zdefiniowanych w pkt 2.2 poniżej (1). |
| --- | --- |

1.1.

Niniejszy regulamin stosuje się do zagłówków zgodnych z jednym z typów zdefiniowanych w pkt 2.2 poniżej (1).

| 1.1.1. | Regulaminu nie stosuje się do zagłówków, które mogą być montowane na siedzeniach składanych lub siedzeniach skierowanych w bok lub w tył. |
| --- | --- |

1.1.1.

Regulaminu nie stosuje się do zagłówków, które mogą być montowane na siedzeniach składanych lub siedzeniach skierowanych w bok lub w tył.

| 1.1.2. | Regulamin stosuje się do samych oparć siedzeń zaprojektowanych tak, aby służyły także jako zagłówki zgodnie z definicją w pkt 2.2 poniżej. |
| --- | --- |

1.1.2.

Regulamin stosuje się do samych oparć siedzeń zaprojektowanych tak, aby służyły także jako zagłówki zgodnie z definicją w pkt 2.2 poniżej.

2.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

| 2.1. | „typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów o napędzie silnikowym, które nie różnią się pod następującymi istotnymi względami:






  2.1.1. | linie i wewnętrzne wymiary części nadwozia tworzącej kabinę pasażerską, |
| --- | --- | --- |

2.1.

„typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów o napędzie silnikowym, które nie różnią się pod następującymi istotnymi względami:

2.1.1.

linie i wewnętrzne wymiary części nadwozia tworzącej kabinę pasażerską,

| 2.1.2. | typy i wymiary siedzeń, |
| --- | --- |

2.1.2.

typy i wymiary siedzeń,

| 2.1.3. | typ i wymiary elementu chroniącego głowę oraz odpowiednich części konstrukcji pojazdu w przypadku zagłówka zamocowanego bezpośrednio do konstrukcji pojazdu; |
| --- | --- |

2.1.3.

typ i wymiary elementu chroniącego głowę oraz odpowiednich części konstrukcji pojazdu w przypadku zagłówka zamocowanego bezpośrednio do konstrukcji pojazdu;

| 2.2. | „zagłówek” oznacza urządzenie mające na celu ograniczenie przemieszczania się do tyłu głowy osoby dorosłej w pojeździe, względem jej tułowia, aby w razie wypadku ograniczyć ryzyko uszkodzeń szyjnego odcinka kręgosłupa tejże osoby;






  2.2.1. | „zintegrowany zagłówek” oznacza zagłówek, który tworzy górna część oparcia siedzenia. Definicji tej odpowiadają zagłówki zgodne z definicjami w pkt 2.2.2 i 2.2.3 poniżej, których nie można oddzielić od siedzeń lub konstrukcji pojazdu w sposób inny niż przy użyciu narzędzi lub po częściowym bądź całkowitym usunięciu elementów siedzenia; |
| --- | --- | --- |

2.2.

„zagłówek” oznacza urządzenie mające na celu ograniczenie przemieszczania się do tyłu głowy osoby dorosłej w pojeździe, względem jej tułowia, aby w razie wypadku ograniczyć ryzyko uszkodzeń szyjnego odcinka kręgosłupa tejże osoby;

2.2.1.

„zintegrowany zagłówek” oznacza zagłówek, który tworzy górna część oparcia siedzenia. Definicji tej odpowiadają zagłówki zgodne z definicjami w pkt 2.2.2 i 2.2.3 poniżej, których nie można oddzielić od siedzeń lub konstrukcji pojazdu w sposób inny niż przy użyciu narzędzi lub po częściowym bądź całkowitym usunięciu elementów siedzenia;

| 2.2.2. | „zdejmowany zagłówek” oznacza zagłówek, który stanowi element zdejmowany z siedzenia, zaprojektowany w sposób umożliwiający umieszczenie go i trwałe zamocowanie w konstrukcji oparcia siedzenia; |
| --- | --- |

2.2.2.

„zdejmowany zagłówek” oznacza zagłówek, który stanowi element zdejmowany z siedzenia, zaprojektowany w sposób umożliwiający umieszczenie go i trwałe zamocowanie w konstrukcji oparcia siedzenia;

| 2.2.3. | „oddzielny zagłówek” oznacza zagłówek, który stanowi odrębny element siedzenia, zaprojektowany w sposób umożliwiający umieszczenie go lub trwałe zamocowanie w konstrukcji oparcia siedzenia; |
| --- | --- |

2.2.3.

„oddzielny zagłówek” oznacza zagłówek, który stanowi odrębny element siedzenia, zaprojektowany w sposób umożliwiający umieszczenie go lub trwałe zamocowanie w konstrukcji oparcia siedzenia;

| 2.3. | „typ siedzenia” oznacza kategorię siedzeń nieróżniących się pod względem wymiarów, szkieletu konstrukcji lub obicia, mogących się jednak różnić pod względem wykończenia i koloru; |
| --- | --- |

2.3.

„typ siedzenia” oznacza kategorię siedzeń nieróżniących się pod względem wymiarów, szkieletu konstrukcji lub obicia, mogących się jednak różnić pod względem wykończenia i koloru;

| 2.4. | „typ zagłówka” oznacza kategorię zagłówków nieróżniących się pod względem wymiarów, szkieletu konstrukcji lub obicia, mogących się jednak różnić pod względem wykończenia, koloru i obicia; |
| --- | --- |

2.4.

„typ zagłówka” oznacza kategorię zagłówków nieróżniących się pod względem wymiarów, szkieletu konstrukcji lub obicia, mogących się jednak różnić pod względem wykończenia, koloru i obicia;

| 2.5. | „punkt odniesienia” siedzenia („punkt »H«”) (zob. załącznik 3 do niniejszego regulaminu) oznacza ślad, w pionowej płaszczyźnie wzdłużnej w stosunku do siedzenia, teoretycznej osi obrotu między nogą a tułowiem ciała ludzkiego reprezentowanego przez manekina; |
| --- | --- |

2.5.

„punkt odniesienia” siedzenia („punkt »H«”) (zob. załącznik 3 do niniejszego regulaminu) oznacza ślad, w pionowej płaszczyźnie wzdłużnej w stosunku do siedzenia, teoretycznej osi obrotu między nogą a tułowiem ciała ludzkiego reprezentowanego przez manekina;

| 2.6. | „linia odniesienia” oznacza prostą, która, przy zastosowaniu do badań manekina o masie i rozmiarach dorosłego 50-centylowego mężczyzny lub też manekina o identycznych właściwościach, przechodzi przez punkt połączenia nogi z miednicą oraz punkt połączenia szyi z klatką piersiową. W przypadku manekina przedstawionego w załączniku 3 do niniejszego regulaminu, w celu określenia punktu „H” siedzenia, linią odniesienia jest linia przedstawiona na rys. 1 w dodatku do niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

2.6.

„linia odniesienia” oznacza prostą, która, przy zastosowaniu do badań manekina o masie i rozmiarach dorosłego 50-centylowego mężczyzny lub też manekina o identycznych właściwościach, przechodzi przez punkt połączenia nogi z miednicą oraz punkt połączenia szyi z klatką piersiową. W przypadku manekina przedstawionego w załączniku 3 do niniejszego regulaminu, w celu określenia punktu „H” siedzenia, linią odniesienia jest linia przedstawiona na rys. 1 w dodatku do niniejszego załącznika;

| 2.7. | „linia głowy” oznacza prostą przechodzącą przez środek ciężkości głowy oraz punkt połączenia szyi z klatką piersiową. Jeżeli głowa znajduje się w pozycji spoczynku, linia ta stanowi przedłużenie linii odniesienia; |
| --- | --- |

2.7.

„linia głowy” oznacza prostą przechodzącą przez środek ciężkości głowy oraz punkt połączenia szyi z klatką piersiową. Jeżeli głowa znajduje się w pozycji spoczynku, linia ta stanowi przedłużenie linii odniesienia;

| 2.8. | „siedzenie składane” oznacza dodatkowe siedzenie przeznaczone do użytku co pewien czas i zazwyczaj złożone; |
| --- | --- |

2.8.

„siedzenie składane” oznacza dodatkowe siedzenie przeznaczone do użytku co pewien czas i zazwyczaj złożone;

| 2.9. | „system regulacji” oznacza urządzenie umożliwiające ustawienie siedzenia lub jego części w pozycji dostosowanej do morfologii osoby zajmującej siedzenie.
  Urządzenie to może w szczególności pozwalać na:






  2.9.1. | przesuwanie wzdłużne, |
| --- | --- | --- |

2.9.

„system regulacji” oznacza urządzenie umożliwiające ustawienie siedzenia lub jego części w pozycji dostosowanej do morfologii osoby zajmującej siedzenie.

Urządzenie to może w szczególności pozwalać na:

2.9.1.

przesuwanie wzdłużne,

| 2.9.2. | przesuwanie pionowe, |
| --- | --- |

2.9.2.

przesuwanie pionowe,

| 2.9.3. | przesuwanie kątowe; |
| --- | --- |

2.9.3.

przesuwanie kątowe;

| 2.10. | „system przesuwu” oznacza urządzenie, za pomocą którego siedzenie lub jedna z jego części może zostać przesunięta lub obrócona, bez ustalonej pozycji pośredniej, w sposób pozwalający na łatwy dostęp do przestrzeni za danym siedzeniem. |
| --- | --- |

2.10.

„system przesuwu” oznacza urządzenie, za pomocą którego siedzenie lub jedna z jego części może zostać przesunięta lub obrócona, bez ustalonej pozycji pośredniej, w sposób pozwalający na łatwy dostęp do przestrzeni za danym siedzeniem.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

| 3.1. | Wniosek o homologację składa właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego, lub jego prawnie ustanowiony przedstawiciel. |
| --- | --- |

3.1.

Wniosek o homologację składa właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego, lub jego prawnie ustanowiony przedstawiciel.

| 3.2. | Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach:






  3.2.1. | szczegółowy opis zagłówka, określający w szczególności materiał lub materiały użyte do obicia, oraz, jeśli dotyczy, położenie oraz specyfikację klamer i punktów mocowania typu lub typów siedzeń, których dotyczy wniosek o homologację; |
| --- | --- | --- |

3.2.

Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach:

3.2.1.

szczegółowy opis zagłówka, określający w szczególności materiał lub materiały użyte do obicia, oraz, jeśli dotyczy, położenie oraz specyfikację klamer i punktów mocowania typu lub typów siedzeń, których dotyczy wniosek o homologację;

| 3.2.2. | w przypadku „zdejmowanego” zagłówka (zob. definicja w pkt 2.2.2):






  3.2.2.1. | szczegółowy opis typu lub typów siedzeń, których dotyczy wniosek o homologację, |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

w przypadku „zdejmowanego” zagłówka (zob. definicja w pkt 2.2.2):

3.2.2.1.

szczegółowy opis typu lub typów siedzeń, których dotyczy wniosek o homologację,

| 3.2.2.2. | informacje określające typ lub typy pojazdów, w których montowane mają być siedzenia, o których mowa w pkt 3.2.2.1 powyżej; |
| --- | --- |

3.2.2.2.

informacje określające typ lub typy pojazdów, w których montowane mają być siedzenia, o których mowa w pkt 3.2.2.1 powyżej;

| 3.2.3. | w przypadku „oddzielnego” zagłówka (zob. definicja w pkt 2.2.3):






  3.2.3.1. | szczegółowy opis strefy konstrukcyjnej, w której zagłówek ma być zamontowany, |
| --- | --- | --- |

3.2.3.

w przypadku „oddzielnego” zagłówka (zob. definicja w pkt 2.2.3):

3.2.3.1.

szczegółowy opis strefy konstrukcyjnej, w której zagłówek ma być zamontowany,

| 3.2.3.2. | informacje określające typ pojazdu, w którym zagłówki mają być montowane, |
| --- | --- |

3.2.3.2.

informacje określające typ pojazdu, w którym zagłówki mają być montowane,

| 3.2.3.3. | wymiarowe rysunki charakterystycznych części konstrukcji i zagłówka; rysunki muszą pokazywać miejsce przeznaczone pod numer homologacji w odniesieniu do okręgu wokół znaku homologacji, |
| --- | --- |

3.2.3.3.

wymiarowe rysunki charakterystycznych części konstrukcji i zagłówka; rysunki muszą pokazywać miejsce przeznaczone pod numer homologacji w odniesieniu do okręgu wokół znaku homologacji,

| 3.2.4. | wymiarowe rysunki charakterystycznych części siedzenia i zagłówka. Rysunki muszą pokazywać miejsce przeznaczone pod numer homologacji w odniesieniu do okręgu wokół znaku homologacji. |
| --- | --- |

3.2.4.

wymiarowe rysunki charakterystycznych części siedzenia i zagłówka. Rysunki muszą pokazywać miejsce przeznaczone pod numer homologacji w odniesieniu do okręgu wokół znaku homologacji.

| 3.3. | Placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych należy przedstawić, co następuje:






  3.3.1. | jeżeli zagłówek jest typu „zintegrowanego” (zob. definicja w pkt 2.2.1), cztery kompletne siedzenia. |
| --- | --- | --- |

3.3.

Placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych należy przedstawić, co następuje:

3.3.1.

jeżeli zagłówek jest typu „zintegrowanego” (zob. definicja w pkt 2.2.1), cztery kompletne siedzenia.

| 3.3.2. | jeżeli zagłówek jest typu „zdejmowanego” (zob. definicja w pkt 2.2.2):






  3.3.2.1. | dwa siedzenia z każdego typu, do którego montowany ma być zagłówek; |
| --- | --- | --- |

3.3.2.

jeżeli zagłówek jest typu „zdejmowanego” (zob. definicja w pkt 2.2.2):

3.3.2.1.

dwa siedzenia z każdego typu, do którego montowany ma być zagłówek;

| 3.3.2.2. | 4 + 2N zagłówków, przy czym N jest liczbą typów siedzeń, do których montowany ma być zagłówek; |
| --- | --- |

3.3.2.2.

4 + 2N zagłówków, przy czym N jest liczbą typów siedzeń, do których montowany ma być zagłówek;

| 3.3.3. | jeżeli zagłówek jest typu „oddzielnego” (zob. definicja w pkt 2.2.3), trzy zagłówki i odpowiednia część konstrukcji pojazdu lub cały pojazd. |
| --- | --- |

3.3.3.

jeżeli zagłówek jest typu „oddzielnego” (zob. definicja w pkt 2.2.3), trzy zagłówki i odpowiednia część konstrukcji pojazdu lub cały pojazd.

| 3.4. | Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań homologacyjnych może zażądać:






  3.4.1. | dostarczenia jej określonych części lub określonych próbek zastosowanych materiałów; lub |
| --- | --- | --- |

3.4.

Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań homologacyjnych może zażądać:

3.4.1.

dostarczenia jej określonych części lub określonych próbek zastosowanych materiałów; lub

| 3.4.2. | przedstawienia jej pojazdów typu lub typów, o których mowa w pkt 3.2.2.2 powyżej. |
| --- | --- |

3.4.2.

przedstawienia jej pojazdów typu lub typów, o których mowa w pkt 3.2.2.2 powyżej.

4.   OZNACZENIA

| 4.1. | Urządzenia przedstawione do homologacji muszą:






  4.1.1. | być w sposób wyraźny i trwały opatrzone nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy; |
| --- | --- | --- |

4.1.

Urządzenia przedstawione do homologacji muszą:

4.1.1.

być w sposób wyraźny i trwały opatrzone nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy;

| 4.1.2. | posiadać, w miejscach pokazanych na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.3.3 lub 3.2.4 powyżej, wystarczającą ilość miejsca na znak homologacji. |
| --- | --- |

4.1.2.

posiadać, w miejscach pokazanych na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.3.3 lub 3.2.4 powyżej, wystarczającą ilość miejsca na znak homologacji.

| 4.2. | Jeżeli zagłówek jest typu „zintegrowanego” lub „zdejmowanego” (zob. definicje w pkt 2.2.1 i 2.2.2), oznaczenia, o których mowa w pkt 4.1.1 i 4.1.2 powyżej, mogą zostać odtworzone na etykietach umieszczonych w miejscu pokazanym na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.4 powyżej. |
| --- | --- |

4.2.

Jeżeli zagłówek jest typu „zintegrowanego” lub „zdejmowanego” (zob. definicje w pkt 2.2.1 i 2.2.2), oznaczenia, o których mowa w pkt 4.1.1 i 4.1.2 powyżej, mogą zostać odtworzone na etykietach umieszczonych w miejscu pokazanym na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.4 powyżej.

5.   HOMOLOGACJA

| 5.1. | Homologacji typu zagłówka udziela się, jeżeli zagłówek, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 6 i 7 poniżej. |
| --- | --- |

5.1.

Homologacji typu zagłówka udziela się, jeżeli zagłówek, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 6 i 7 poniżej.

| 5.2. | Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 03, odpowiadające serii poprawek 03, które weszły w życie dnia 20 listopada 1989 r.) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi zagłówka. |
| --- | --- |

5.2.

Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 03, odpowiadające serii poprawek 03, które weszły w życie dnia 20 listopada 1989 r.) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi zagłówka.

| 5.3. | Powiadomienie o homologacji, rozszerzeniu lub odmowie homologacji zostaje przekazane w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

5.3.

Powiadomienie o homologacji, rozszerzeniu lub odmowie homologacji zostaje przekazane w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin.

| 5.4. | Na każdym zagłówku zdefiniowanym w pkt 2.2.1, 2.2.2 i 2.2.3 homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, bez względu na to, czy zagłówek taki jest wbudowany w siedzenie czy nie, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:






  5.4.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2); |
| --- | --- | --- |

5.4.

Na każdym zagłówku zdefiniowanym w pkt 2.2.1, 2.2.2 i 2.2.3 homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, bez względu na to, czy zagłówek taki jest wbudowany w siedzenie czy nie, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

5.4.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2);

| 5.4.2. | numeru homologacji; oraz |
| --- | --- |

5.4.2.

numeru homologacji; oraz

| 5.4.3. | w przypadku zagłówka wbudowanego w oparcie siedzenia, przed numerem homologacji dodaje się numer niniejszego regulaminu, literę „R” i łącznik. |
| --- | --- |

5.4.3.

w przypadku zagłówka wbudowanego w oparcie siedzenia, przed numerem homologacji dodaje się numer niniejszego regulaminu, literę „R” i łącznik.

| 5.5. | Znak homologacji umieszcza się w miejscu, o którym mowa w pkt 4.1.2 powyżej. |
| --- | --- |

5.5.

Znak homologacji umieszcza się w miejscu, o którym mowa w pkt 4.1.2 powyżej.

| 5.6. | Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny. |
| --- | --- |

5.6.

Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

| 5.7. | Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.7.

Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

6.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 6.1. | Obecność zagłówków w pojeździe nie może stanowić dodatkowego źródła zagrożenia dla osób znajdujących się w pojeździe. W szczególności w żadnej pozycji użytkowej zagłówek nie może posiadać szorstkich powierzchni ani ostrych krawędzi mogących zwiększyć ryzyko powstania lub zakres obrażeń ciała u osób znajdujących się w pojeździe. Części zagłówka znajdujące się w zdefiniowanej poniżej strefie uderzenia muszą rozpraszać energię w sposób określony w załączniku 6 do niniejszego regulaminu.






  6.1.1. | Granice strefy uderzenia wyznaczają po bokach dwie pionowe płaszczyzny wzdłużne przebiegające, w odległości 70 mm każda, po obu stronach płaszczyzny symetrii danego siedzenia. |
| --- | --- | --- |

6.1.

Obecność zagłówków w pojeździe nie może stanowić dodatkowego źródła zagrożenia dla osób znajdujących się w pojeździe. W szczególności w żadnej pozycji użytkowej zagłówek nie może posiadać szorstkich powierzchni ani ostrych krawędzi mogących zwiększyć ryzyko powstania lub zakres obrażeń ciała u osób znajdujących się w pojeździe. Części zagłówka znajdujące się w zdefiniowanej poniżej strefie uderzenia muszą rozpraszać energię w sposób określony w załączniku 6 do niniejszego regulaminu.

6.1.1.

Granice strefy uderzenia wyznaczają po bokach dwie pionowe płaszczyzny wzdłużne przebiegające, w odległości 70 mm każda, po obu stronach płaszczyzny symetrii danego siedzenia.

| 6.1.2. | Wysokość strefy uderzenia jest ograniczona do części zagłówka umieszczonej powyżej płaszczyzny prostopadłej do linii odniesienia „R” i odległej od punktu „H” o 635 mm. |
| --- | --- |

6.1.2.

Wysokość strefy uderzenia jest ograniczona do części zagłówka umieszczonej powyżej płaszczyzny prostopadłej do linii odniesienia „R” i odległej od punktu „H” o 635 mm.

| 6.1.3. | W drodze odstępstwa od powyższych postanowień, wymogów dotyczących pochłaniania energii nie stosuje się do tylnych powierzchni zagłówków siedzeń, za którymi nie znajdują się inne siedzenia. |
| --- | --- |

6.1.3.

W drodze odstępstwa od powyższych postanowień, wymogów dotyczących pochłaniania energii nie stosuje się do tylnych powierzchni zagłówków siedzeń, za którymi nie znajdują się inne siedzenia.

| 6.2. | Części powierzchni przedniej i tylnej zagłówka, z wyłączeniem części tylnej zagłówka przeznaczonej do instalacji w siedzeniach, za którymi nie znajdują się inne siedzenia, usytuowane poza określonymi powyżej pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi muszą być wyściełane tak, by uniemożliwić stykanie się głowy z częściami składowymi konstrukcji, których promień zakrzywienia, w miejscach niestykających się z kulą o średnicy 165 mm, musi wynosić nie mniej niż 5 mm.
  Ewentualnie części te mogą zostać uznane za zadowalające, jeżeli przejdą z wynikiem pozytywnym badanie pochłaniania energii opisane w załączniku 6 do niniejszego regulaminu. Jeżeli wspomniane części zagłówka i ich wsporniki pokryte są materiałem o twardości mniejszej niż 50 w skali Shore’a A, wymogi niniejszego punktu, z wyjątkiem wymogów dotyczących pochłaniania energii zgodnie z definicją w załączniku 6 do niniejszego regulaminu, stosuje się tylko do części sztywnych. |
| --- | --- |

6.2.

Części powierzchni przedniej i tylnej zagłówka, z wyłączeniem części tylnej zagłówka przeznaczonej do instalacji w siedzeniach, za którymi nie znajdują się inne siedzenia, usytuowane poza określonymi powyżej pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi muszą być wyściełane tak, by uniemożliwić stykanie się głowy z częściami składowymi konstrukcji, których promień zakrzywienia, w miejscach niestykających się z kulą o średnicy 165 mm, musi wynosić nie mniej niż 5 mm.

Ewentualnie części te mogą zostać uznane za zadowalające, jeżeli przejdą z wynikiem pozytywnym badanie pochłaniania energii opisane w załączniku 6 do niniejszego regulaminu. Jeżeli wspomniane części zagłówka i ich wsporniki pokryte są materiałem o twardości mniejszej niż 50 w skali Shore’a A, wymogi niniejszego punktu, z wyjątkiem wymogów dotyczących pochłaniania energii zgodnie z definicją w załączniku 6 do niniejszego regulaminu, stosuje się tylko do części sztywnych.

| 6.3. | Zagłówek musi zostać zamocowany na siedzeniu lub, w zależności od przypadku, do konstrukcji pojazdu w taki sposób, by pod naciskiem wywieranym przez głowę w czasie badania żadna ze sztywnych i niebezpiecznych części konstrukcji nie wystawała poza obicia zagłówka, mocowania lub oparcia. |
| --- | --- |

6.3.

Zagłówek musi zostać zamocowany na siedzeniu lub, w zależności od przypadku, do konstrukcji pojazdu w taki sposób, by pod naciskiem wywieranym przez głowę w czasie badania żadna ze sztywnych i niebezpiecznych części konstrukcji nie wystawała poza obicia zagłówka, mocowania lub oparcia.

| 6.4. | Wysokość zagłówka, mierzona zgodnie z wymogami pkt 7.2 poniżej, musi być zgodna z następującymi wymogami:






  6.4.1. | Wysokość zagłówka musi być mierzona zgodnie z opisem w pkt 7.2 poniżej. |
| --- | --- | --- |

6.4.

Wysokość zagłówka, mierzona zgodnie z wymogami pkt 7.2 poniżej, musi być zgodna z następującymi wymogami:

6.4.1.

Wysokość zagłówka musi być mierzona zgodnie z opisem w pkt 7.2 poniżej.

| 6.4.2. | W przypadku zagłówków o nieregulowanej wysokości, wysokość musi być nie mniejsza niż 800 mm dla siedzeń przednich i 750 mm dla pozostałych siedzeń. |
| --- | --- |

6.4.2.

W przypadku zagłówków o nieregulowanej wysokości, wysokość musi być nie mniejsza niż 800 mm dla siedzeń przednich i 750 mm dla pozostałych siedzeń.

| 6.4.3. | W przypadku zagłówków o regulowanej wysokości:






  6.4.3.1. | wysokość musi wynosić nie mniej niż 800 mm dla siedzeń przednich i 750 mm dla pozostałych siedzeń; wartość tę otrzymuje się pomiędzy najwyższą a najniższą pozycją, do której możliwa jest regulacja; |
| --- | --- | --- |

6.4.3.

W przypadku zagłówków o regulowanej wysokości:

6.4.3.1.

wysokość musi wynosić nie mniej niż 800 mm dla siedzeń przednich i 750 mm dla pozostałych siedzeń; wartość tę otrzymuje się pomiędzy najwyższą a najniższą pozycją, do której możliwa jest regulacja;

| 6.4.3.2. | nie może być „pozycji użytkowej” skutkującej wysokością mniejszą niż 750 mm; |
| --- | --- |

6.4.3.2.

nie może być „pozycji użytkowej” skutkującej wysokością mniejszą niż 750 mm;

| 6.4.3.3. | w przypadku siedzeń innych niż siedzenia przednie zagłówki mogą być przesuwane do pozycji skutkującej wysokością mniejszą niż 750 mm, z zastrzeżeniem, że osoba znajdująca się w pojeździe może z łatwością stwierdzić, że zagłówek nie jest przeznaczony do użytkowania w tej pozycji; |
| --- | --- |

6.4.3.3.

w przypadku siedzeń innych niż siedzenia przednie zagłówki mogą być przesuwane do pozycji skutkującej wysokością mniejszą niż 750 mm, z zastrzeżeniem, że osoba znajdująca się w pojeździe może z łatwością stwierdzić, że zagłówek nie jest przeznaczony do użytkowania w tej pozycji;

| 6.4.3.4. | w przypadku siedzeń przednich, zagłówki mogą być automatycznie przesuwane, kiedy siedzenie nie jest zajęte, do pozycji skutkującej wysokością mniejszą niż 750 mm, z zastrzeżeniem że powracają one automatycznie do poprzedniej pozycji, kiedy siedzenie jest zajęte. |
| --- | --- |

6.4.3.4.

w przypadku siedzeń przednich, zagłówki mogą być automatycznie przesuwane, kiedy siedzenie nie jest zajęte, do pozycji skutkującej wysokością mniejszą niż 750 mm, z zastrzeżeniem że powracają one automatycznie do poprzedniej pozycji, kiedy siedzenie jest zajęte.

| 6.4.4. | Wymiary, o których mowa w pkt 6.4.2 i 6.4.3.1 powyżej, mogą być mniejsze niż 800 mm w przypadku siedzeń przednich i 750 mm w przypadku pozostałych siedzeń, w celu pozostawienia odpowiedniego odstępu między zagłówkiem a wewnętrzną powierzchnią dachu, oknami lub jakąkolwiek częścią konstrukcji pojazdu; odstęp ten nie może jednak przekraczać 25 mm. W przypadku siedzeń wyposażonych w systemy przesuwania lub regulacji, powyższe stosuje się do wszystkich pozycji siedzeń. Ponadto w drodze odstępstwa od pkt 6.4.3.2 powyżej, nie może być żadnej „pozycji użytkowej” skutkującej wysokością mniejszą niż 700 mm. |
| --- | --- |

6.4.4.

Wymiary, o których mowa w pkt 6.4.2 i 6.4.3.1 powyżej, mogą być mniejsze niż 800 mm w przypadku siedzeń przednich i 750 mm w przypadku pozostałych siedzeń, w celu pozostawienia odpowiedniego odstępu między zagłówkiem a wewnętrzną powierzchnią dachu, oknami lub jakąkolwiek częścią konstrukcji pojazdu; odstęp ten nie może jednak przekraczać 25 mm. W przypadku siedzeń wyposażonych w systemy przesuwania lub regulacji, powyższe stosuje się do wszystkich pozycji siedzeń. Ponadto w drodze odstępstwa od pkt 6.4.3.2 powyżej, nie może być żadnej „pozycji użytkowej” skutkującej wysokością mniejszą niż 700 mm.

| 6.4.5. | W drodze odstępstwa od wymogów dotyczących wysokości, o których mowa w pkt 6.4.2 i 6.4.3.1 powyżej, wysokość żadnego zagłówka przeznaczonego do umieszczenia na środkowym tylnym siedzeniu lub miejscu siedzącym nie może być mniejsza niż 700 mm. |
| --- | --- |

6.4.5.

W drodze odstępstwa od wymogów dotyczących wysokości, o których mowa w pkt 6.4.2 i 6.4.3.1 powyżej, wysokość żadnego zagłówka przeznaczonego do umieszczenia na środkowym tylnym siedzeniu lub miejscu siedzącym nie może być mniejsza niż 700 mm.

| 6.5. | W przypadku zagłówka o regulowanej wysokości mierzona w sposób określony w pkt 7.2 wysokość części, na której spoczywa głowa, musi wynosić nie mniej niż 100 mm. |
| --- | --- |

6.5.

W przypadku zagłówka o regulowanej wysokości mierzona w sposób określony w pkt 7.2 wysokość części, na której spoczywa głowa, musi wynosić nie mniej niż 100 mm.

| 6.6. | W przypadku zagłówka bez regulacji wysokości, przerwa między oparciem siedzenia a zagłówkiem nie może być większa niż 60 mm.






  6.6.1. | Jeżeli zagłówek ma regulowaną wysokość, to w najniższej pozycji musi znajdować się nie dalej niż 25 mm od szczytu oparcia. |
| --- | --- | --- |

6.6.

W przypadku zagłówka bez regulacji wysokości, przerwa między oparciem siedzenia a zagłówkiem nie może być większa niż 60 mm.

6.6.1.

Jeżeli zagłówek ma regulowaną wysokość, to w najniższej pozycji musi znajdować się nie dalej niż 25 mm od szczytu oparcia.

| 6.6.2. | W przypadku zagłówka bez regulacji wysokości należy wziąć pod uwagę obszar:






  6.6.2.1. | powyżej płaszczyzny prostopadłej do linii odniesienia w odległości 540 mm od punktu „R”; oraz |
| --- | --- | --- |

6.6.2.

W przypadku zagłówka bez regulacji wysokości należy wziąć pod uwagę obszar:

6.6.2.1.

powyżej płaszczyzny prostopadłej do linii odniesienia w odległości 540 mm od punktu „R”; oraz

| 6.6.2.2. | między dwiema pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi, przebiegającymi 85 mm po obu stronach linii odniesienia.
  W obszarze tym dopuszcza się obecność jednej lub większej liczby przerw, które, mierzone zgodnie z opisem w pkt 7.5, odpowiadają, bez względu na kształt, odległości „a”, wynoszącej więcej niż 60 mm, z zastrzeżeniem, że po przeprowadzeniu dodatkowych badań zgodnie z pkt 7.4.3.4 nadal spełnione pozostają wymogi pkt 7.4.3.6. |
| --- | --- |

6.6.2.2.

między dwiema pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi, przebiegającymi 85 mm po obu stronach linii odniesienia.

W obszarze tym dopuszcza się obecność jednej lub większej liczby przerw, które, mierzone zgodnie z opisem w pkt 7.5, odpowiadają, bez względu na kształt, odległości „a”, wynoszącej więcej niż 60 mm, z zastrzeżeniem, że po przeprowadzeniu dodatkowych badań zgodnie z pkt 7.4.3.4 nadal spełnione pozostają wymogi pkt 7.4.3.6.

| 6.6.3. | W przypadku zagłówka o regulowanej wysokości w części, na której spoczywa głowa, dopuszcza się obecność jednej lub większej liczby przerw, które, mierzone zgodnie z opisem w pkt 7.5, odpowiadają, bez względu na kształt, odległości „a” wynoszącej więcej niż 60 mm, z zastrzeżeniem, że po przeprowadzeniu dodatkowych badań zgodnie z pkt 7.4.3.4 nadal spełnione pozostają wymogi pkt 7.4.3.6. |
| --- | --- |

6.6.3.

W przypadku zagłówka o regulowanej wysokości w części, na której spoczywa głowa, dopuszcza się obecność jednej lub większej liczby przerw, które, mierzone zgodnie z opisem w pkt 7.5, odpowiadają, bez względu na kształt, odległości „a” wynoszącej więcej niż 60 mm, z zastrzeżeniem, że po przeprowadzeniu dodatkowych badań zgodnie z pkt 7.4.3.4 nadal spełnione pozostają wymogi pkt 7.4.3.6.

| 6.7. | Szerokość zagłówka zapewnia odpowiednie oparcie głowy osobie zajmującej normalną pozycję siedzącą. W płaszczyźnie pomiaru szerokości, zdefiniowanej w pkt 7.3 poniżej, zagłówek zajmuje obszar 85 mm po każdej stronie pionowej płaszczyzny symetrii siedzenia, dla którego jest przeznaczony, przy czym odległość ta jest mierzona w sposób określony w pkt 7.3. |
| --- | --- |

6.7.

Szerokość zagłówka zapewnia odpowiednie oparcie głowy osobie zajmującej normalną pozycję siedzącą. W płaszczyźnie pomiaru szerokości, zdefiniowanej w pkt 7.3 poniżej, zagłówek zajmuje obszar 85 mm po każdej stronie pionowej płaszczyzny symetrii siedzenia, dla którego jest przeznaczony, przy czym odległość ta jest mierzona w sposób określony w pkt 7.3.

| 6.8. | Zagłówek oraz jego mocowanie muszą umożliwiać maksymalne przesunięcie głowy w tył, na które pozwala zagłówek, mierzone zgodnie z procedurą statyczną określoną w pkt 7.4 poniżej, wynoszące mniej niż 102 mm. |
| --- | --- |

6.8.

Zagłówek oraz jego mocowanie muszą umożliwiać maksymalne przesunięcie głowy w tył, na które pozwala zagłówek, mierzone zgodnie z procedurą statyczną określoną w pkt 7.4 poniżej, wynoszące mniej niż 102 mm.

| 6.9. | Zagłówek oraz jego mocowanie muszą być wystarczająco wytrzymałe, aby utrzymać bez ich uszkodzenia ciężar określony w pkt 7.4.3.7 poniżej. |
| --- | --- |

6.9.

Zagłówek oraz jego mocowanie muszą być wystarczająco wytrzymałe, aby utrzymać bez ich uszkodzenia ciężar określony w pkt 7.4.3.7 poniżej.

| 6.10. | W przypadku zagłówka o regulowanej wysokości nie można podnieść go ponad maksymalną określoną wysokość, wyjąwszy celowe działanie użytkownika inne niż mające na celu jego regulację. |
| --- | --- |

6.10.

W przypadku zagłówka o regulowanej wysokości nie można podnieść go ponad maksymalną określoną wysokość, wyjąwszy celowe działanie użytkownika inne niż mające na celu jego regulację.

7.   BADANIA

7.1.   Określenie punktu odniesienia (punktu „H”) siedzenia z wbudowanym zagłówkiem

Punkt ten określa się zgodnie z wymogami załącznika 3 do niniejszego regulaminu.

7.2.   Określenie wysokości zagłówka

7.2.1.   Wszystkie linie należy narysować w płaszczyźnie symetrii danego siedzenia, której przecięcie z siedzeniem określa kontur zagłówka i oparcia siedzenia (zob. załącznik 4, rys. 1, do niniejszego regulaminu).

7.2.2.   Manekina odpowiadającego 50-centylowemu dorosłemu mężczyźnie lub manekina przedstawionego w załączniku 3 do niniejszego regulaminu umieszcza się w normalnej pozycji na siedzeniu. Oparcie siedzenia z regulowanym nachyleniem należy zablokować w położeniu odpowiadającym kątowi odchylenia linii odniesienia tułowia manekina zbliżonemu w miarę możliwości do kąta 25o od pionu.

7.2.3.   Rzut linii odniesienia manekina przedstawionego w załączniku 3 wyznacza się w przypadku danego siedzenia w płaszczyźnie określonej w pkt 7.2.1. Styczną „S” do szczytu zagłówka wyznacza się prostopadle do linii odniesienia.

7.2.4.   Odległość „h” od punktu „H” do stycznej „S” to wysokość, którą należy uwzględnić w celu spełnienia wymogu określonego w pkt 6.4.

7.3.   Określenie szerokości zagłówka (zob. załącznik 4, rys. 2, do niniejszego regulaminu).

7.3.1.   Płaszczyzna „S1”, prostopadła do linii odniesienia i znajdująca się 65 mm poniżej stycznej „S” zdefiniowanej w pkt 7.2.3, określa przekrój zagłówka ograniczony obrysem „C”. Na płaszczyznę „S1” nanosi się proste styczne do „C” stanowiące przecięcie płaszczyzn pionowych („P” i „P’”), równoległych do płaszczyzny symetrii danego miejsca siedzącego, z płaszczyzną „S1”.

7.3.2.   Szerokość zagłówka brana pod uwagę w związku z realizacją wymogu określonego w pkt 6.7 jest równa odległości „L” między liniami płaszczyzn „P” i „P’” na płaszczyźnie „S1”.

7.3.3.   W razie potrzeby szerokość zagłówka należy również określić 635 mm powyżej punktu odniesienia siedzenia, przy czym odległość tę mierzy się wzdłuż linii odniesienia.

7.4.   Ocena skuteczności urządzenia

7.4.1.   Skuteczność zagłówka sprawdza się za pomocą badania statycznego opisanego poniżej.

7.4.2.   Przygotowanie do badania

| 7.4.2.1. | Zagłówek o regulowanej wysokości ustawia się w najwyższej pozycji. |
| --- | --- |

7.4.2.1.

Zagłówek o regulowanej wysokości ustawia się w najwyższej pozycji.

| 7.4.2.2. | W przypadku kanapy, gdy część lub cała rama nośna (wraz z ramą zagłówka) jest wspólna dla więcej niż jednego miejsca siedzącego, badania przeprowadza się jednocześnie dla wszystkich tych siedzeń. |
| --- | --- |

7.4.2.2.

W przypadku kanapy, gdy część lub cała rama nośna (wraz z ramą zagłówka) jest wspólna dla więcej niż jednego miejsca siedzącego, badania przeprowadza się jednocześnie dla wszystkich tych siedzeń.

| 7.4.2.3. | Siedzenie lub oparcie siedzenia regulowane w stosunku do zagłówka zamocowanego do konstrukcji pojazdu, należy ustawić w pozycji najbardziej niekorzystnej zdaniem placówki technicznej. |
| --- | --- |

7.4.2.3.

Siedzenie lub oparcie siedzenia regulowane w stosunku do zagłówka zamocowanego do konstrukcji pojazdu, należy ustawić w pozycji najbardziej niekorzystnej zdaniem placówki technicznej.

7.4.3.   Badanie

| 7.4.3.1. | Wszystkie linie należy wyznaczyć w płaszczyźnie symetrii danego siedzenia (zob. załącznik 5 do niniejszego regulaminu). |
| --- | --- |

7.4.3.1.

Wszystkie linie należy wyznaczyć w płaszczyźnie symetrii danego siedzenia (zob. załącznik 5 do niniejszego regulaminu).

| 7.4.3.2. | Na płaszczyznę, o której mowa w pkt 7.4.3.1, nanosi się rzut linii odniesienia „R”. |
| --- | --- |

7.4.3.2.

Na płaszczyznę, o której mowa w pkt 7.4.3.1, nanosi się rzut linii odniesienia „R”.

| 7.4.3.3. | Przesuniętą linię odniesienia „R1” wytycza się oddziałując na część symulującą plecy manekina, o którym mowa w załączniku 3 do niniejszego regulaminu, siłą początkową wytwarzającą wynoszący 37,3 daNm moment ku tyłowi wokół punktu „H”. |
| --- | --- |

7.4.3.3.

Przesuniętą linię odniesienia „R1” wytycza się oddziałując na część symulującą plecy manekina, o którym mowa w załączniku 3 do niniejszego regulaminu, siłą początkową wytwarzającą wynoszący 37,3 daNm moment ku tyłowi wokół punktu „H”.

| 7.4.3.4. | Pod kątem prostym do przesuniętej linii odniesienia „R1” i 65 mm poniżej szczytu zagłówka, oddziałuje się za pomocą kulistego modelu głowy o średnicy 165 mm siłą początkową wytwarzającą moment 37,3 daNm wokół punktu „H”, przy czym linia odniesienia pozostaje w przesuniętej pozycji „R1”, określonej zgodnie z wymogami pkt 7.4.3.3 powyżej. |
| --- | --- |

7.4.3.4.

Pod kątem prostym do przesuniętej linii odniesienia „R1” i 65 mm poniżej szczytu zagłówka, oddziałuje się za pomocą kulistego modelu głowy o średnicy 165 mm siłą początkową wytwarzającą moment 37,3 daNm wokół punktu „H”, przy czym linia odniesienia pozostaje w przesuniętej pozycji „R1”, określonej zgodnie z wymogami pkt 7.4.3.3 powyżej.

| 7.4.3.4.1. | Jeżeli obecność przerw uniemożliwia oddziaływanie siłą określoną powyżej w odległości 65 mm od szczytu zagłówka, odległość może być ograniczona tak, aby oś siły przechodziła przez linię środkową składnika ramy znajdującego się najbliżej przerwy. |
| --- | --- |

7.4.3.4.1.

Jeżeli obecność przerw uniemożliwia oddziaływanie siłą określoną powyżej w odległości 65 mm od szczytu zagłówka, odległość może być ograniczona tak, aby oś siły przechodziła przez linię środkową składnika ramy znajdującego się najbliżej przerwy.

| 7.4.3.4.2. | W przypadku opisanym w pkt 6.6.2 i 6.6.3 powyżej, badanie należy powtórzyć oddziałując na każdą przerwę, za pomocą kuli o średnicy 165 mm, siłą:
  przechodzącą przez środek ciężkości najmniejszej części przerwy, wzdłuż płaszczyzny poprzecznej równoległej do linii odniesienia oraz wytwarzającą moment 37,3 Nm wokół punktu „R”. |
| --- | --- |

7.4.3.4.2.

W przypadku opisanym w pkt 6.6.2 i 6.6.3 powyżej, badanie należy powtórzyć oddziałując na każdą przerwę, za pomocą kuli o średnicy 165 mm, siłą:

przechodzącą przez środek ciężkości najmniejszej części przerwy, wzdłuż płaszczyzny poprzecznej równoległej do linii odniesienia oraz wytwarzającą moment 37,3 Nm wokół punktu „R”.

| 7.4.3.5. | Należy określić styczną „Y” do kulistego modelu głowy, równoległą do przesuniętej linii odniesienia „R1”. |
| --- | --- |

7.4.3.5.

Należy określić styczną „Y” do kulistego modelu głowy, równoległą do przesuniętej linii odniesienia „R1”.

| 7.4.3.6. | Należy dokonać pomiaru odległości „X” między styczną „Y” oraz przesuniętą linią odniesienia. Wymóg pkt 6.8 uważa się za spełniony, jeżeli odległość „X” jest mniejsza niż 102 mm. |
| --- | --- |

7.4.3.6.

Należy dokonać pomiaru odległości „X” między styczną „Y” oraz przesuniętą linią odniesienia. Wymóg pkt 6.8 uważa się za spełniony, jeżeli odległość „X” jest mniejsza niż 102 mm.

| 7.4.3.7. | W przypadkach, kiedy siła określona w pkt 7.4.3.4 przykładana jest w odległości 65 mm lub mniejszej poniżej szczytu zagłówka, i tylko w takich przypadkach, zwiększa się ją do 89 daN, jeśli wcześniej nie nastąpi złamanie siedzenia lub oparcia. |
| --- | --- |

7.4.3.7.

W przypadkach, kiedy siła określona w pkt 7.4.3.4 przykładana jest w odległości 65 mm lub mniejszej poniżej szczytu zagłówka, i tylko w takich przypadkach, zwiększa się ją do 89 daN, jeśli wcześniej nie nastąpi złamanie siedzenia lub oparcia.

7.5.   Określenie odległości „a” dla przerw zagłówka (zob. załącznik 7 do niniejszego regulaminu)

7.5.1.   Odległość „a” określa się dla każdej przerwy w odniesieniu do przedniej powierzchni zagłówka za pomocą kuli o średnicy 165 mm.

7.5.2.   Kula styka się z przerwą w punkcie obszaru przerwy pozwalającym na maksymalne wciśnięcie kuli, bez uwzględniania zastosowanego obciążenia.

7.5.3.   Odległość między dwoma punktami styczności kuli z przerwą stanowi odległość „a” uwzględnianą przy ocenie przepisów zgodnie z pkt 6.6.2 i 6.6.3.

8.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

| 8.1. | Każdy zagłówek lub siedzenie noszące znak homologacji zgodny z załącznikiem 2 muszą być zgodne z homologowanym typem zagłówka i spełniać warunki określone w pkt 6 i 7 powyżej. |
| --- | --- |

8.1.

Każdy zagłówek lub siedzenie noszące znak homologacji zgodny z załącznikiem 2 muszą być zgodne z homologowanym typem zagłówka i spełniać warunki określone w pkt 6 i 7 powyżej.

| 8.2. | W celu weryfikacji wspomnianej zgodności przeprowadza się wystarczającą liczbę wyrywkowych kontroli seryjnie produkowanych zagłówków. |
| --- | --- |

8.2.

W celu weryfikacji wspomnianej zgodności przeprowadza się wystarczającą liczbę wyrywkowych kontroli seryjnie produkowanych zagłówków.

| 8.3. | Badaniom należy poddać zagłówki, które są lub mają być oferowane do sprzedaży. |
| --- | --- |

8.3.

Badaniom należy poddać zagłówki, które są lub mają być oferowane do sprzedaży.

| 8.4. | Zagłówki wybrane dla celów weryfikacji zgodności z homologowanym typem poddawane są badaniu zgodnie z pkt 7 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

8.4.

Zagłówki wybrane dla celów weryfikacji zgodności z homologowanym typem poddawane są badaniu zgodnie z pkt 7 niniejszego regulaminu.

9.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

9.1.   Homologowane zagłówki

Homologacja udzielona typowi zagłówka zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta, jeżeli zagłówki oznaczone w sposób, o którym mowa w pkt 5.4 powyżej, nie przejdą z wynikiem pozytywnym wyrywkowych kontroli lub nie są zgodne z homologowanym typem.

9.2.   Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

10.   MODYFIKACJA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU ZAGŁÓWKA

| 10.1. | Jakakolwiek zmiana typu zagłówka wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu zagłówka. Organ taki może wówczas:






  10.1.1. | uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i zagłówek nadal spełnia wszelkie wymogi; lub |
| --- | --- | --- |

10.1.

Jakakolwiek zmiana typu zagłówka wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu zagłówka. Organ taki może wówczas:

10.1.1.

uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i zagłówek nadal spełnia wszelkie wymogi; lub

| 10.1.2. | zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań. |
| --- | --- |

10.1.2.

zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań.

| 10.2. | Potwierdzenie lub odmowa homologacji, określające zmiany, zostają przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 5.3 powyżej. |
| --- | --- |

10.2.

Potwierdzenie lub odmowa homologacji, określające zmiany, zostają przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 5.3 powyżej.

| 10.3. | Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

10.3.

Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

11.   INSTRUKCJE

Do każdego modelu zgodnego z homologowanym typem zagłówka producent dołącza informacje o typach i właściwościach siedzeń, w odniesieniu do których zagłówek został homologowany. Jeżeli zagłówek jest regulowany, instrukcja taka musi w sposób wyraźny opisywać sposoby regulacji lub zwalniania.

12.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaniecha produkcji zagłówka homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego zawiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

13.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

| 13.1. | Po oficjalnej dacie wejścia w życie serii poprawek 04, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem, zmienionym serią poprawek 04. |
| --- | --- |

13.1.

Po oficjalnej dacie wejścia w życie serii poprawek 04, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem, zmienionym serią poprawek 04.

| 13.2. | Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 04, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko typom pojazdów zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 04. |
| --- | --- |

13.2.

Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 04, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko typom pojazdów zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 04.

| 13.3. | Po upływie 48 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 04 obowiązujące homologacje zgodne z niniejszym regulaminem tracą ważność. Powyższe nie ma zastosowania do typów pojazdów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 04. |
| --- | --- |

13.3.

Po upływie 48 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 04 obowiązujące homologacje zgodne z niniejszym regulaminem tracą ważność. Powyższe nie ma zastosowania do typów pojazdów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 04.

14.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzenie badań homologacyjnych oraz organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające homologację, rozszerzenie, odmowę lub cofnięcie homologacji.

---

(1)  W przypadku zagłówków pojazdów kategorii M1 zgodnych z postanowieniami regulaminu nr 17 nie jest wymagana zgodność z postanowieniami niniejszego regulaminu.

(2)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Jugosławia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – (numer wolny), 25 – (numer wolny), 26 – Słowenia i 27 – Słowacja. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub ich przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymogów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymogów, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia o przydzielonych w ten sposób numerach.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

ROZMIESZCZENIE ZNAKÓW HOMOLOGACJI
   (1)

Znak homologacji dla zagłówka typu „zintegrowanego” lub „zdejmowanego” (zob. definicje w pkt 2.2.1 i 2.2.2 niniejszego regulaminu).

Image

Znak homologacji dla zagłówka typu „oddzielnego” (zob. definicja w pkt 2.2.3 niniejszego regulaminu).

Image

---

(1)  Numer homologacji musi znajdować się blisko okręgu, poniżej lub powyżej litery „E” lub też na prawo albo na lewo od niej.

---

ZAŁĄCZNIK 3

Procedura określania punktu „H” i rzeczywistego kąta tułowia dla miejsc siedzących w pojazdach silnikowych

1.   CEL

Procedura opisana w niniejszym załączniku stosowana jest w celu określenia położenia punktu „H” oraz rzeczywistego kąta tułowia dla jednego lub kilku miejsc siedzących w pojeździe silnikowym oraz w celu sprawdzenia stosunku zmierzonych danych do wymogów konstrukcyjnych podanych przez producenta pojazdu (1).

2.   DEFINICJE

Dla celów niniejszego załącznika:

| 2.1. | „dane odniesienia” oznaczają jedną lub kilka następujących właściwości miejsca siedzącego:






  2.1.1. | punkt „H” i punkt „R” oraz ich wzajemny stosunek; |
| --- | --- | --- |

2.1.

„dane odniesienia” oznaczają jedną lub kilka następujących właściwości miejsca siedzącego:

2.1.1.

punkt „H” i punkt „R” oraz ich wzajemny stosunek;

| 2.1.2. | rzeczywisty kąt tułowia i konstrukcyjny kąt tułowia oraz ich wzajemny stosunek; |
| --- | --- |

2.1.2.

rzeczywisty kąt tułowia i konstrukcyjny kąt tułowia oraz ich wzajemny stosunek;

| 2.2. | „maszyna trójwymiarowa punktu H” (maszyna 3 DH) oznacza urządzenie wykorzystywane w celu określania punktów „H” oraz rzeczywistych kątów tułowia. Urządzenie to opisane jest w dodatku 1 do niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

2.2.

„maszyna trójwymiarowa punktu H” (maszyna 3 DH) oznacza urządzenie wykorzystywane w celu określania punktów „H” oraz rzeczywistych kątów tułowia. Urządzenie to opisane jest w dodatku 1 do niniejszego załącznika;

| 2.3. | „punkt H” oznacza środek obrotu tułowia i uda maszyny 3 DH, która została zainstalowana na siedzeniu pojazdu zgodnie z poniższym pkt 4. Punkt „H” znajduje się w środku linii środkowej urządzenia, która leży między znacznikami punktu „H” po obu stronach maszyny 3 DH. Teoretycznie punkt „H” odpowiada punktowi „R” (tolerancje określone w poniższym pkt 3.2.2). Po określeniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 4 punkt „H” uważany jest za stały w stosunku do konstrukcji poduszki siedzenia i przesuwa się z nią, jeżeli siedzenie jest regulowane; |
| --- | --- |

2.3.

„punkt H” oznacza środek obrotu tułowia i uda maszyny 3 DH, która została zainstalowana na siedzeniu pojazdu zgodnie z poniższym pkt 4. Punkt „H” znajduje się w środku linii środkowej urządzenia, która leży między znacznikami punktu „H” po obu stronach maszyny 3 DH. Teoretycznie punkt „H” odpowiada punktowi „R” (tolerancje określone w poniższym pkt 3.2.2). Po określeniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 4 punkt „H” uważany jest za stały w stosunku do konstrukcji poduszki siedzenia i przesuwa się z nią, jeżeli siedzenie jest regulowane;

| 2.4. | „punkt »R«” lub „punkt odniesienia miejsca siedzącego” oznacza punkt konstrukcyjny określony przez producenta pojazdu dla każdego miejsca siedzącego i ustalony w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia; |
| --- | --- |

2.4.

„punkt »R«” lub „punkt odniesienia miejsca siedzącego” oznacza punkt konstrukcyjny określony przez producenta pojazdu dla każdego miejsca siedzącego i ustalony w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia;

| 2.5. | „linia tułowia” oznacza środkową linię trzonu maszyny 3 DH, przy czym trzon ma całkowicie tylne położenie; |
| --- | --- |

2.5.

„linia tułowia” oznacza środkową linię trzonu maszyny 3 DH, przy czym trzon ma całkowicie tylne położenie;

| 2.6. | „rzeczywisty kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „H” i linią tułowia z wykorzystaniem przyrządu do pomiaru kąta pleców na maszynie 3 DH. Teoretycznie rzeczywisty kąt tułowia odpowiada konstrukcyjnemu kątowi tułowia (tolerancje określono w poniższym pkt 3.2.2); |
| --- | --- |

2.6.

„rzeczywisty kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „H” i linią tułowia z wykorzystaniem przyrządu do pomiaru kąta pleców na maszynie 3 DH. Teoretycznie rzeczywisty kąt tułowia odpowiada konstrukcyjnemu kątowi tułowia (tolerancje określono w poniższym pkt 3.2.2);

| 2.7. | „konstrukcyjny kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „R” i linią tułowia w położeniu, które odpowiada konstrukcyjnej pozycji oparcia siedzenia określonej przez producenta pojazdu; |
| --- | --- |

2.7.

„konstrukcyjny kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „R” i linią tułowia w położeniu, które odpowiada konstrukcyjnej pozycji oparcia siedzenia określonej przez producenta pojazdu;

| 2.8. | „środkowa płaszczyzna osoby zajmującej siedzenie” (C/LO) oznacza środkową płaszczyznę maszyny 3 DH umieszczonej na każdym konstrukcyjnym miejscu siedzącym; przedstawia ją współrzędna punktu „H” na osi „Y”. Dla oddzielnych siedzeń płaszczyzna środkowa siedzenia zbiega się z płaszczyzną środkową osoby zajmującej siedzenie. Dla pozostałych siedzeń płaszczyzna środkowa osoby zajmującej siedzenie określona jest przez producenta; |
| --- | --- |

2.8.

„środkowa płaszczyzna osoby zajmującej siedzenie” (C/LO) oznacza środkową płaszczyznę maszyny 3 DH umieszczonej na każdym konstrukcyjnym miejscu siedzącym; przedstawia ją współrzędna punktu „H” na osi „Y”. Dla oddzielnych siedzeń płaszczyzna środkowa siedzenia zbiega się z płaszczyzną środkową osoby zajmującej siedzenie. Dla pozostałych siedzeń płaszczyzna środkowa osoby zajmującej siedzenie określona jest przez producenta;

| 2.9. | „trójwymiarowy układ odniesienia” oznacza układ opisany w dodatku 2 do niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

2.9.

„trójwymiarowy układ odniesienia” oznacza układ opisany w dodatku 2 do niniejszego załącznika;

| 2.10. | „znaki odniesienia” są fizycznymi punktami (otworami, powierzchniami, znakami lub wcięciami) na nadwoziu pojazdu zdefiniowanymi przez producenta; |
| --- | --- |

2.10.

„znaki odniesienia” są fizycznymi punktami (otworami, powierzchniami, znakami lub wcięciami) na nadwoziu pojazdu zdefiniowanymi przez producenta;

| 2.11. | „położenie pomiarowe pojazdu” oznacza pozycję pojazdu zgodnie ze współrzędnymi znaków odniesienia w trójwymiarowym układzie odniesienia. |
| --- | --- |

2.11.

„położenie pomiarowe pojazdu” oznacza pozycję pojazdu zgodnie ze współrzędnymi znaków odniesienia w trójwymiarowym układzie odniesienia.

3.   WYMOGI

3.1.   Przedstawienie danych

Dla każdego miejsca siedzącego, gdzie są wymagane dane odniesienia w celu wykazania zgodności z postanowieniami niniejszego regulaminu, wszystkie lub odpowiednio wybrane poniższe dane przedstawia się w formie zgodnej z dodatkiem 3 do niniejszego załącznika:

| 3.1.1. | współrzędne punktu „R” na trójwymiarowym układzie odniesienia; |
| --- | --- |

3.1.1.

współrzędne punktu „R” na trójwymiarowym układzie odniesienia;

| 3.1.2. | konstrukcyjny kąt tułowia; |
| --- | --- |

3.1.2.

konstrukcyjny kąt tułowia;

| 3.1.3. | wszystkie wskazówki konieczne do wyregulowania siedzenia (jeżeli jest regulowane) do pozycji pomiarowej określonej w poniższym pkt 4.3; |
| --- | --- |

3.1.3.

wszystkie wskazówki konieczne do wyregulowania siedzenia (jeżeli jest regulowane) do pozycji pomiarowej określonej w poniższym pkt 4.3;

3.2.   Zależność między zmierzonymi danymi i specyfikacjami konstrukcyjnymi

| 3.2.1. | Współrzędne punktu „H” i wartość rzeczywistego kąta tułowia otrzymane w wyniku zastosowania procedury opisanej w pkt 4 należy porównać odpowiednio ze współrzędnymi punktu „R” oraz wartością konstrukcyjnego kąta tułowia, wskazanymi przez producenta pojazdu. |
| --- | --- |

3.2.1.

Współrzędne punktu „H” i wartość rzeczywistego kąta tułowia otrzymane w wyniku zastosowania procedury opisanej w pkt 4 należy porównać odpowiednio ze współrzędnymi punktu „R” oraz wartością konstrukcyjnego kąta tułowia, wskazanymi przez producenta pojazdu.

| 3.2.2. | Względne pozycje punktu „R” i punktu „H” oraz wzajemny stosunek między konstrukcyjnym kątem tułowia i rzeczywistym kątem tułowia uważa się za zadowalające dla badanego miejsca siedzącego, jeżeli punkt „H”, określony przez swoje współrzędne, leży w obrębie kwadratu o długości boku 50 mm, a przekątne poziomych i pionowych boków kwadratu przecinają się w punkcie „R” oraz jeżeli rzeczywisty kąt tułowia nie odbiega o więcej niż 5° od konstrukcyjnego kąta tułowia. |
| --- | --- |

3.2.2.

Względne pozycje punktu „R” i punktu „H” oraz wzajemny stosunek między konstrukcyjnym kątem tułowia i rzeczywistym kątem tułowia uważa się za zadowalające dla badanego miejsca siedzącego, jeżeli punkt „H”, określony przez swoje współrzędne, leży w obrębie kwadratu o długości boku 50 mm, a przekątne poziomych i pionowych boków kwadratu przecinają się w punkcie „R” oraz jeżeli rzeczywisty kąt tułowia nie odbiega o więcej niż 5° od konstrukcyjnego kąta tułowia.

| 3.2.3. | Jeżeli te warunki są spełnione, punkt „R” i konstrukcyjny kąt tułowia wykorzystuje się w celu wykazania zgodności z przepisami niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

3.2.3.

Jeżeli te warunki są spełnione, punkt „R” i konstrukcyjny kąt tułowia wykorzystuje się w celu wykazania zgodności z przepisami niniejszego regulaminu.

| 3.2.4. | Jeżeli punkt „H” lub rzeczywisty kąt tułowia nie spełniają wymogów powyższych pkt 3.2.2, punkt „H” i rzeczywisty kąt tułowia należy określić jeszcze dwukrotnie (w sumie trzy razy). Jeżeli wyniki dwóch spośród tych trzech badań spełniają te wymogi, stosuje się warunki powyższych pkt 3.2.3. |
| --- | --- |

3.2.4.

Jeżeli punkt „H” lub rzeczywisty kąt tułowia nie spełniają wymogów powyższych pkt 3.2.2, punkt „H” i rzeczywisty kąt tułowia należy określić jeszcze dwukrotnie (w sumie trzy razy). Jeżeli wyniki dwóch spośród tych trzech badań spełniają te wymogi, stosuje się warunki powyższych pkt 3.2.3.

| 3.2.5. | Jeżeli co najmniej dwa spośród trzech wyników badań opisanych w powyższych pkt 3.2.4 nie spełniają wymogów powyższych pkt 3.2.2 lub jeżeli sprawdzenie nie jest możliwe, ponieważ producent pojazdu nie przedstawił informacji dotyczącej położenia punktu „R” lub dotyczącej konstrukcyjnego kąta tułowia, wykorzystuje się średnią wartość z trzech zmierzonych punktów lub średnią wartość z trzech zmierzonych kątów, i jest ona uważana za mającą zastosowanie we wszystkich przypadkach, gdzie w niniejszym regulaminie mowa jest o punkcie „R” lub konstrukcyjnym kącie tułowia. |
| --- | --- |

3.2.5.

Jeżeli co najmniej dwa spośród trzech wyników badań opisanych w powyższych pkt 3.2.4 nie spełniają wymogów powyższych pkt 3.2.2 lub jeżeli sprawdzenie nie jest możliwe, ponieważ producent pojazdu nie przedstawił informacji dotyczącej położenia punktu „R” lub dotyczącej konstrukcyjnego kąta tułowia, wykorzystuje się średnią wartość z trzech zmierzonych punktów lub średnią wartość z trzech zmierzonych kątów, i jest ona uważana za mającą zastosowanie we wszystkich przypadkach, gdzie w niniejszym regulaminie mowa jest o punkcie „R” lub konstrukcyjnym kącie tułowia.

4.   PROCEDURA OKREŚLANIA PUNKTU „H” ORAZ RZECZYWISTEGO KĄTA TUŁOWIA

4.1.   Pojazd należy wstępnie przygotować według uznania producenta, w temperaturze 20 ± 10 °C, w celu zapewnienia, że materiał siedzeń osiągnął temperaturę pokojową. Jeżeli siedzenie, które ma zostać zbadane, nie było jeszcze użytkowane, należy na nim dwukrotnie posadzić na jedną minutę osobę lub manekina o masie 70–80 kg, tak aby nagiąć poduszkę i oparcie. Na życzenie producenta wszystkie zespoły siedzenia pozostaną nieobciążone przez minimalny czas 30 minut poprzedzający zamontowanie maszyny 3 DH.

4.2.   Pojazd musi znajdować się w położeniu pomiarowym określonym w powyższym pkt 2.11.

4.3.   Siedzenie, jeżeli jest regulowane, ustawia się najpierw w najbardziej cofniętej normalnej pozycji kierowania lub jazdy zgodnie ze wskazaniem producenta pojazdu, z uwzględnieniem jedynie wzdłużnej regulacji siedzenia, wyłączając przesuw siedzenia wykorzystywany do celów innych niż normalna pozycja kierowania lub jazdy. Jeżeli istnieją inne sposoby regulacji siedzenia (pionowe, kątowe, oparcia itd.), siedzenie musi być ustawione w pozycji określonej przez producenta pojazdu. Dla siedzeń podwieszanych pionowa pozycja jest sztywno zablokowana, odpowiednio do normalnej pozycji kierowania, według wskazania producenta.

4.4.   Powierzchnia miejsca siedzącego, z którym ma styczność maszyna 3 DH, musi być pokryta muślinem bawełnianym o wystarczających rozmiarach i właściwej teksturze, opisanym jako gładka tkanina bawełniana o 18,9 nitkach na 1 cm2 i o gramaturze 0,228 kg/m2 lub jako dzianina albo włóknina o podobnych właściwościach.

Jeżeli badanie przeprowadzane jest na siedzeniu na zewnątrz pojazdu, podłoga, na której znajduje się siedzenie, ma takie same zasadnicze parametry (2) jak podłoga pojazdu, w którym siedzenie ma być zamontowane.

4.5.   Umieścić siedzenie i zespół pleców maszyny 3 DH na siedzeniu tak, aby środkowa płaszczyzna osoby zajmującej siedzenie (C/LO) stykała się z płaszczyzną środkową maszyny 3 DH. Na wniosek producenta, maszyna 3 DH może być przesunięta ku środkowi w odniesieniu do C/LO, jeżeli maszyna 3 DH znajduje się tak daleko na zewnątrz, że krawędź siedzenia nie pozwoli na wypoziomowanie maszyny 3 DH.

4.6.   Zamocować stopy i dolne segmenty nóg do płyty podstawy maszyny, albo oddzielnie albo z wykorzystaniem zespołu drążka w kształcie litery T i dolnego segmentu nogi. Linia przechodząca przez znaczniki punktu „H” jest równoległa do podłoża oraz prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny środkowej siedzenia.

4.7.   Wyregulować w następujący sposób położenie stóp i nóg maszyny 3 DH:

4.7.1.   Określona pozycja miejsca siedzącego: kierowcy oraz skrajne pasażera z przodu

| 4.7.1.1. | Stopy i nogi przesuwa się do przodu w taki sposób, aby stopy przybrały naturalną pozycję na podłodze, w razie konieczności między pedałami. Lewą stopę należy umieścić, jeśli to możliwe, w przybliżeniu w takiej samej odległości na lewo od płaszczyzny środkowej maszyny 3 DH, co prawą stopę na prawo. Poziomnicę sprawdzającą poprzeczne położenie maszyny 3 DH ustawia się poziomo, w razie konieczności regulując płytę podstawy lub przesuwając nogi i stopy do tyłu. Linię przechodzącą przez znaczniki punktu „H” należy utrzymywać prostopadle w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny środkowej siedzenia. |
| --- | --- |

4.7.1.1.

Stopy i nogi przesuwa się do przodu w taki sposób, aby stopy przybrały naturalną pozycję na podłodze, w razie konieczności między pedałami. Lewą stopę należy umieścić, jeśli to możliwe, w przybliżeniu w takiej samej odległości na lewo od płaszczyzny środkowej maszyny 3 DH, co prawą stopę na prawo. Poziomnicę sprawdzającą poprzeczne położenie maszyny 3 DH ustawia się poziomo, w razie konieczności regulując płytę podstawy lub przesuwając nogi i stopy do tyłu. Linię przechodzącą przez znaczniki punktu „H” należy utrzymywać prostopadle w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny środkowej siedzenia.

| 4.7.1.2. | Jeżeli lewej nogi nie można utrzymać równolegle do prawej oraz lewa stopa nie może być podparta konstrukcją, należy przesunąć lewą stopę, aż do uzyskania podparcia. Położenie znaczników musi zostać utrzymane. |
| --- | --- |

4.7.1.2.

Jeżeli lewej nogi nie można utrzymać równolegle do prawej oraz lewa stopa nie może być podparta konstrukcją, należy przesunąć lewą stopę, aż do uzyskania podparcia. Położenie znaczników musi zostać utrzymane.

4.7.2.   Określona pozycja miejsca siedzącego: skrajne z tyłu

W przypadku tylnych siedzeń lub siedzeń dodatkowych nogi są usytuowane zgodnie z opisem producenta. Jeżeli stopy spoczywają na częściach podłogi, które znajdują się na różnych poziomach, stopa, która pierwsza styka się z przednim siedzeniem, służy za punkt odniesienia, a druga stopa musi być tak ustawiona, aby poziomnica, za pomocą której sprawdza się poprzeczne ustawienie siedzenia urządzenia, wskazywała położenie poziome.

4.7.3.   Pozostałe wyznaczone miejsca siedzące:

Stosuje się ogólną procedurę opisaną w pkt 4.7.1 powyżej, z tym wyjątkiem, że stopy umieszcza się zgodnie z opisem producenta pojazdu.

4.8.   Nałożyć obciążniki dolnych segmentów nóg i ud oraz wypoziomować maszynę 3 DH.

4.9.   Pochylić do przodu płytę pleców aż do oporu i odciągnąć maszynę 3 DH od oparcia siedzenia przy wykorzystaniu drążka w kształcie litery T. Usytuować maszynę 3 DH na siedzeniu za pomocą jednej z następujących metod:

| 4.9.1. | Jeżeli maszyna 3 DH ma tendencje do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Pozwala się, aby maszyna 3 DH przesunęła się do tyłu, aż do momentu, gdy nie będzie już potrzebne poziome obciążenie przytrzymujące skierowane do przodu na drążku w kształcie litery T, tj. do chwili styku płyty podstawy z oparciem siedzenia. W razie konieczności należy ponownie ustawić dolną nogę. |
| --- | --- |

4.9.1.

Jeżeli maszyna 3 DH ma tendencje do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Pozwala się, aby maszyna 3 DH przesunęła się do tyłu, aż do momentu, gdy nie będzie już potrzebne poziome obciążenie przytrzymujące skierowane do przodu na drążku w kształcie litery T, tj. do chwili styku płyty podstawy z oparciem siedzenia. W razie konieczności należy ponownie ustawić dolną nogę.

| 4.9.2. | Jeżeli maszyna 3 DH nie ma tendencji do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Należy przesunąć maszynę 3 DH do tyłu przykładając z przodu do drążka w kształcie litery T poziome obciążenie skierowane do tyłu tak długo, aż płyta podstawy zetknie się z oparciem siedzenia (zob. rysunek 2 w dodatku 1 do niniejszego załącznika). |
| --- | --- |

4.9.2.

Jeżeli maszyna 3 DH nie ma tendencji do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Należy przesunąć maszynę 3 DH do tyłu przykładając z przodu do drążka w kształcie litery T poziome obciążenie skierowane do tyłu tak długo, aż płyta podstawy zetknie się z oparciem siedzenia (zob. rysunek 2 w dodatku 1 do niniejszego załącznika).

4.10.   Obciążyć płytę pleców i płytę podstawy maszyny 3 DH siłą równą 100 ± 10 N na przecięciu się przyrządu do pomiaru kąta biodra i obudowy drążka w kształcie litery T. Kierunek przyłożenia obciążenia należy utrzymywać wzdłuż linii przechodzącej przez wspomniane przecięcie do punktu znajdującego się bezpośrednio nad obsadą pręta uda (zob. rysunek 2 w dodatku 1 do niniejszego załącznika). Następnie ostrożnie umieścić z powrotem płytę pleców na oparciu siedzenia. Pozostałą część procedury należy przeprowadzić z zachowaniem ostrożności, tak aby zapobiec zsunięciu się maszyny 3 DH do przodu.

4.11.   Zamocować prawe i lewe obciążniki pośladków oraz, naprzemiennie, osiem obciążników tułowia. Należy utrzymać maszynę 3 DH w poziomie.

4.12.   Nachylić płytę pleców do przodu, aby zwolnić nacisk na oparcie siedzenia. Kołysać maszynę 3 DH z boku na bok w obrębie 10° kątowych (5° na każdy bok pionowej płaszczyzny środkowej) przez 3 pełne cykle, aby zlikwidować wszelkie tarcie między maszyną 3 DH a siedzeniem.

Podczas kołysania drążek w kształcie litery T maszyny 3 DH może mieć tendencje do odchylania się od określonego poziomego i pionowego ustawienia. Z tego względu drążek w kształcie litery T należy wówczas przytrzymać przykładając odpowiednie poprzeczne obciążenie. W celu wyeliminowania przypadkowych sił zewnętrznych, działających w kierunku pionowym i wzdłużnym, należy przytrzymać drążek w kształcie litery T i kołysać maszyną 3 DH z zachowaniem ostrożności.

Stopy maszyny 3 DH nie mogą być przytwierdzone lub przytrzymywane podczas tej czynności. Jeżeli stopy zmienią położenie, należy pozwolić im pozostać przez chwilę w tej pozycji.

Ostrożnie przyciągnąć płytę pleców do oparcia siedzenia i sprawdzić wypoziomowanie maszyny 3 DH na obu poziomnicach. Jeżeli nastąpiło przesunięcie stóp podczas kołysania maszyny 3 DH, należy je ustawić na nowo w następujący sposób:

| | Naprzemiennie podnosić obie stopy z podłogi o niezbędną minimalną wysokość tak długo, aż stopa nie będzie się już ruszała. Podczas tego podnoszenia stopy muszą swobodnie się obracać i nie należy również stosować żadnych obciążeń poprzecznych lub skierowanych do przodu. Po umieszczeniu obu stóp z powrotem w pozycji dolnej pięta musi być w styczności z konstrukcją do tego celu zaprojektowaną. |
| --- | --- |

Naprzemiennie podnosić obie stopy z podłogi o niezbędną minimalną wysokość tak długo, aż stopa nie będzie się już ruszała. Podczas tego podnoszenia stopy muszą swobodnie się obracać i nie należy również stosować żadnych obciążeń poprzecznych lub skierowanych do przodu. Po umieszczeniu obu stóp z powrotem w pozycji dolnej pięta musi być w styczności z konstrukcją do tego celu zaprojektowaną.

| | Sprawdzić, czy poprzeczna poziomnica znajduje się w pozycji zerowej. W razie konieczności należy zastosować poprzeczne obciążenie do wierzchołka płyty pleców, wystarczające do wypoziomowania płyty podstawy maszyny 3 DH na siedzeniu. |
| --- | --- |

Sprawdzić, czy poprzeczna poziomnica znajduje się w pozycji zerowej. W razie konieczności należy zastosować poprzeczne obciążenie do wierzchołka płyty pleców, wystarczające do wypoziomowania płyty podstawy maszyny 3 DH na siedzeniu.

4.13.   Utrzymując drążek w kształcie litery T, aby zapobiec przesuwaniu się do przodu maszyny 3 DH na poduszce siedzenia, postępować w następujący sposób:

| a) | ponownie oprzeć płytę pleców na oparciu siedzenia; |
| --- | --- |

a)

ponownie oprzeć płytę pleców na oparciu siedzenia;

| b) | naprzemiennie przykładać i zwalniać poziome wsteczne obciążenie, nie przekraczając 25 N, w stosunku do drążka kąta pleców na wysokości zbliżonej do środka obciążników tułowia, aż do chwili wskazania przez przyrząd pomiarowy kąta biodra, że po zdjęciu obciążenia pozycja jest ustalona. Należy upewnić się, że na maszynę 3 DH nie działają do dołu lub poprzecznie żadne obciążenia zewnętrzne. Jeżeli są niezbędne inne regulacje wypoziomowania maszyny 3 DH, należy obrócić płytę pleców do przodu, wypoziomować i powtórzyć procedurę opisaną w pkt 4.12. |
| --- | --- |

b)

naprzemiennie przykładać i zwalniać poziome wsteczne obciążenie, nie przekraczając 25 N, w stosunku do drążka kąta pleców na wysokości zbliżonej do środka obciążników tułowia, aż do chwili wskazania przez przyrząd pomiarowy kąta biodra, że po zdjęciu obciążenia pozycja jest ustalona. Należy upewnić się, że na maszynę 3 DH nie działają do dołu lub poprzecznie żadne obciążenia zewnętrzne. Jeżeli są niezbędne inne regulacje wypoziomowania maszyny 3 DH, należy obrócić płytę pleców do przodu, wypoziomować i powtórzyć procedurę opisaną w pkt 4.12.

4.14.   Dokonać wszystkich pomiarów:

| 4.14.1. | Współrzędne punktu „H” mierzone są w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia. |
| --- | --- |

4.14.1.

Współrzędne punktu „H” mierzone są w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia.

| 4.14.2. | Rzeczywisty kąt tułowia odczytywany jest na przyrządzie pomiarowym kąta pleców maszyny 3 DH przy trzonie znajdującym się w skrajnym tylnym położeniu. |
| --- | --- |

4.14.2.

Rzeczywisty kąt tułowia odczytywany jest na przyrządzie pomiarowym kąta pleców maszyny 3 DH przy trzonie znajdującym się w skrajnym tylnym położeniu.

4.15.   Jeżeli konieczne jest ponowne ustawienie maszyny 3 DH, zespół siedzenia powinien pozostać nieobciążony przez co najmniej 30 minut przed ponownym zainstalowaniem. Maszyna 3 DH nie powinna pozostawać pod obciążeniem na zespole siedzenia dłużej niż jest to wymagane do przeprowadzenia badania.

4.16.   Jeżeli siedzenia w tym samym rzędzie można uznać za podobne (kanapa, siedzenia jednakowe itp.), tylko jeden punkt „H” oraz jeden „rzeczywisty kąt tułowia” określane są dla każdego rzędu siedzeń w chwili, gdy opisana w dodatku 1 do niniejszego załącznika maszyna 3 DH jest sadowiona na miejscu uważanym za reprezentatywne dla rzędu. Tym miejscem jest:

| 4.16.1. | miejsce kierowcy w przypadku rzędu przedniego; |
| --- | --- |

4.16.1.

miejsce kierowcy w przypadku rzędu przedniego;

| 4.16.2. | siedzenie skrajne w przypadku tylnego rzędu lub rzędów. |
| --- | --- |

4.16.2.

siedzenie skrajne w przypadku tylnego rzędu lub rzędów.

---

(1)  Dla każdego miejsca siedzącego, poza przednimi siedzeniami, dla którego nie można określić punktu „H” przy wykorzystaniu „trójwymiarowej maszyny punktu »H«” lub procedur, wskazany przez producenta punkt „R” może posłużyć jako odniesienie według uznania właściwego organu.

(2)  Kąt nachylenia, różnica wysokości z mocowaniem siedzenia, faktura powierzchni itp.

Dodatek 1

Opis trójwymiarowej maszyny punktu „H”
   (1)

(Maszyna 3 DH)

1.   Płyty oparcia i podstawy

Płyty oparcia i siedzenia zbudowane są ze wzmocnionego tworzywa sztucznego i metalu; naśladują one tułów i uda człowieka i są mechanicznie umocowane zawiasowo w punkcie „H”. Przyrząd do pomiaru rzeczywistego kąta tułowia zamocowany jest do trzonu zawiasowo w punkcie „H”. Regulowany drążek udowy, połączony z płytą siedzenia, wyznacza linię środkową uda i służy jako linia bazowa do pomiaru kąta biodra.

2.   Elementy tułowia i nóg

Dolne segmenty nóg połączone są z płytą podstawy za pomocą drążka w kształcie litery T łączącego kolana, który stanowi poprzeczne przedłużenie regulowanego drążka udowego. W dolne segmenty nóg wbudowane są przyrządy do pomiaru kątów kolan. Zespoły buta i stopy są wyposażone w kątomierz do pomiaru kąta stopy. Dwie poziomnice ustalają położenie urządzenia w przestrzeni. Obciążniki elementów tułowia są umieszczane w odpowiednich środkach ciężkości, aby zagwarantować nacisk na siedzenie równoważny naciskowi wywieranemu przez osobę płci męskiej o masie 76 kg. Należy sprawdzić, czy wszystkie połączenia maszyny 3 DH poruszają się swobodnie bez zauważalnego tarcia.

Maszyna odpowiada urządzeniu opisanemu w normie ISO 6549-1980.

Rysunek 1

Części składowe maszyny 3 DH

Image

Rysunek 2

Wymiary maszyny 3 DH i rozkład obciążenia

Image

---

(1)  W sprawie szczegółów dotyczących budowy maszyny 3 DH należy się zwrócić do Society of Automotive Engineers (SAE), Warrendale, Commonwealth Drive 400, Pennsylvania 15096, Stany Zjednoczone Ameryki.

Dodatek 2

TRÓJWYMIAROWY UKŁAD ODNIESIENIA

| 1. | Trójwymiarowy układ odniesienia określają trzy prostopadłe płaszczyzny ustalone przez producenta pojazdu (zob. rysunek) (1). |
| --- | --- |

1.

Trójwymiarowy układ odniesienia określają trzy prostopadłe płaszczyzny ustalone przez producenta pojazdu (zob. rysunek) (1).

| 2. | Położenie pomiarowe pojazdu ustala się poprzez usytuowanie pojazdu na powierzchni nośnej tak, aby współrzędne znaków odniesienia odpowiadały wartościom wskazanym przez producenta. |
| --- | --- |

2.

Położenie pomiarowe pojazdu ustala się poprzez usytuowanie pojazdu na powierzchni nośnej tak, aby współrzędne znaków odniesienia odpowiadały wartościom wskazanym przez producenta.

| 3. | Współrzędne punktu „R” i punktu „H” ustala się w stosunku do znaków odniesienia określonych przez producenta pojazdu. |
| --- | --- |

3.

Współrzędne punktu „R” i punktu „H” ustala się w stosunku do znaków odniesienia określonych przez producenta pojazdu.

Rysunek

Trójwymiarowy układ odniesienia

Image

---

(1)  Układ odniesienia odpowiada normie ISO 4130-1978.

Dodatek 3

DANE ODNIESIENIA DOTYCZĄCE MIEJSC SIEDZĄCYCH

1.   Kodowanie danych odniesienia

Dane odniesienia wymienione są kolejno dla każdego miejsca siedzącego. Miejsca siedzące określane są kodem dwucyfrowym. Pierwsza wartość jest cyfrą arabską i określa rząd siedzeń, licząc od początku do końca pojazdu. Druga wartość jest dużą literą, która określa położenie miejsca siedzącego w rzędzie, patrząc w kierunku jazdy pojazdu; wykorzystuje się następujące litery:

| L | = | lewe |
| --- | --- | --- |
| C | = | środkowe |
| R | = | prawe |

L

=

lewe

C

=

środkowe

R

=

prawe

2.   Opis położenia pomiarowego pojazdu

2.1.   Współrzędne znaków odniesienia

| | X ... |
| --- | --- |

X ...

| | Y ... |
| --- | --- |

Y ...

| | Z ... |
| --- | --- |

Z ...

3.   Wykaz danych odniesienia

3.1.   Miejsce siedzące: ...

3.1.1.   Współrzędne punktu „R”

| | X ... |
| --- | --- |

X ...

| | Y ... |
| --- | --- |

Y ...

| | Z ... |
| --- | --- |

Z ...

3.1.2.   Konstrukcyjny kąt tułowia ...

3.1.3.   Wymogi dotyczące regulacji siedzenia (1)

| | poziomej: ... |
| --- | --- |

poziomej: ...

| | pionowej: ... |
| --- | --- |

pionowej: ...

| | kątowej: ... |
| --- | --- |

kątowej: ...

| | kąta tułowia: ... |
| --- | --- |

kąta tułowia: ...

Uwaga: Podać dane odniesienia dla dalszych miejsc siedzących w pkt 3.2, 3.3 itd.

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

---

ZAŁĄCZNIK 4

Określenie wysokości i szerokości zagłówka

Rysunek 1

Wysokość

Image

Rysunek 2

Image

---

ZAŁĄCZNIK 5

Szczegółowe dane dotyczące linii wyznaczonych i pomiarów dokonanych podczas badania

Image

---

ZAŁĄCZNIK 6

PROCEDURA BADANIA ROZPRASZANIA ENERGII

1.   Instalacja, aparatura badawcza, instrumenty pomiarowe i procedura

1.1.   Instalacja

Zagłówek pokryty rozpraszającym energię materiałem instaluje się i poddaje badaniu na siedzeniu lub części konstrukcji pojazdu, na której jest montowany. Element konstrukcji musi być stabilnie zamocowany do stanowiska badawczego, tak aby nie przemieszczał się pod wpływem uderzenia, a podstawa, na której spoczywa, w razie braku szczegółowych, uzasadnionych specyfikacji, musi być w przybliżeniu pozioma. Oparcie siedzenia, jeżeli jest regulowane, należy zablokować w pozycji opisanej w pkt 7.2.2 niniejszego regulaminu.

Zagłówek montuje się na oparciu siedzenia, tak jak w pojeździe. W przypadku oddzielnego zagłówka należy go zamocować do części konstrukcji pojazdu, do której zwykle jest mocowany.

Jeżeli zagłówek jest regulowany, należy ustawić go w najbardziej niekorzystnej pozycji, na jaką pozwala urządzenie regulacyjne.

1.2.   Aparatura badawcza

| 1.2.1. | Aparaturę stanowi wahadło, którego oś przegubu wspierają łożyska kulkowe i którego masa zredukowana (1) w środku uderzenia wynosi 6,8 kg. Dolną część wahadła stanowi sztywny model głowy o średnicy 165 mm, którego środek jest identyczny ze środkiem uderzenia wahadła. |
| --- | --- |

1.2.1.

Aparaturę stanowi wahadło, którego oś przegubu wspierają łożyska kulkowe i którego masa zredukowana (1) w środku uderzenia wynosi 6,8 kg. Dolną część wahadła stanowi sztywny model głowy o średnicy 165 mm, którego środek jest identyczny ze środkiem uderzenia wahadła.

| 1.2.2. | Model głowy musi być wyposażony w dwa przyspieszeniomierze i urządzenie do pomiaru prędkości, wszystkie będące w stanie dokonywać pomiaru wartości w kierunku uderzenia. |
| --- | --- |

1.2.2.

Model głowy musi być wyposażony w dwa przyspieszeniomierze i urządzenie do pomiaru prędkości, wszystkie będące w stanie dokonywać pomiaru wartości w kierunku uderzenia.

1.3.   Instrumenty pomiarowe

Należy użyć instrumentów pomiarowych umożliwiających dokonywanie pomiarów o następujących stopniach dokładności:

| 1.3.1. | Przyspieszenie: | dokładność = ± 5 % rzeczywistej wartości; |
| --- | --- | --- |

1.3.1.

Przyspieszenie:

dokładność = ± 5 % rzeczywistej wartości;

| | klasa częstotliwości łańcucha pomiarowego: CFC 600 odpowiadająca wymogom normy ISO 6487 (1987) |
| --- | --- |

klasa częstotliwości łańcucha pomiarowego: CFC 600 odpowiadająca wymogom normy ISO 6487 (1987)

Czułość poprzeczna ≤ 5 % najniższego punktu skali.

| 1.3.2. | Prędkość: | dokładność = ± 2,5 % rzeczywistej wartości; |
| --- | --- | --- |

1.3.2.

Prędkość:

dokładność = ± 2,5 % rzeczywistej wartości;

| | czułość = 0,5 km/h |
| --- | --- |

czułość = 0,5 km/h

| 1.3.3. | Rejestracja czasu
  Oprzyrządowanie musi umożliwiać rejestrację akcji przez cały czas jej trwania oraz dokonywanie odczytów z dokładnością do jednej tysięcznej sekundy:
  w nagraniu wykorzystanym do analizy badania musi zostać wykryty początek uderzenia w momencie pierwszego kontaktu modelu głowy z badanym przedmiotem. |
| --- | --- |

1.3.3.

Rejestracja czasu

Oprzyrządowanie musi umożliwiać rejestrację akcji przez cały czas jej trwania oraz dokonywanie odczytów z dokładnością do jednej tysięcznej sekundy:

w nagraniu wykorzystanym do analizy badania musi zostać wykryty początek uderzenia w momencie pierwszego kontaktu modelu głowy z badanym przedmiotem.

1.4.   Procedura badania

| 1.4.1. | Po zainstalowaniu i wyregulowaniu zagłówka zgodnie z pkt 1.1 niniejszego załącznika uderzenie ma miejsce w punktach wybranych przez laboratorium w strefie zdefiniowanej w pkt 6.1 niniejszego regulaminu oraz, w miarę możliwości, poza strefą uderzenia zdefiniowaną w pkt 6.2 niniejszego regulaminu, na powierzchniach o promieniu krzywizny mniejszym niż 5 mm. |
| --- | --- |

1.4.1.

Po zainstalowaniu i wyregulowaniu zagłówka zgodnie z pkt 1.1 niniejszego załącznika uderzenie ma miejsce w punktach wybranych przez laboratorium w strefie zdefiniowanej w pkt 6.1 niniejszego regulaminu oraz, w miarę możliwości, poza strefą uderzenia zdefiniowaną w pkt 6.2 niniejszego regulaminu, na powierzchniach o promieniu krzywizny mniejszym niż 5 mm.

| 1.4.1.1. | Na powierzchni tylnej kierunek uderzenia z przodu do tyłu w płaszczyźnie wzdłużnej jest pod kątem 45° od pionu. |
| --- | --- |

1.4.1.1.

Na powierzchni tylnej kierunek uderzenia z przodu do tyłu w płaszczyźnie wzdłużnej jest pod kątem 45° od pionu.

| 1.4.1.2. | Na powierzchni przedniej kierunek uderzenia z przodu do tyłu, w płaszczyźnie wzdłużnej, jest poziomy. |
| --- | --- |

1.4.1.2.

Na powierzchni przedniej kierunek uderzenia z przodu do tyłu, w płaszczyźnie wzdłużnej, jest poziomy.

| 1.4.1.3. | Strefy przednią i tylną ogranicza płaszczyzna pozioma styczna do szczytu zagłówka określonego w pkt 7.2 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.4.1.3.

Strefy przednią i tylną ogranicza płaszczyzna pozioma styczna do szczytu zagłówka określonego w pkt 7.2 niniejszego regulaminu.

| 1.4.2. | Model głowy uderza badany obiekt z prędkością 24,1 km/godz.; prędkość tę uzyskuje się za pomocą energii napędu lub przy użyciu dodatkowego urządzenia napędowego. |
| --- | --- |

1.4.2.

Model głowy uderza badany obiekt z prędkością 24,1 km/godz.; prędkość tę uzyskuje się za pomocą energii napędu lub przy użyciu dodatkowego urządzenia napędowego.

2.   Wyniki

W badaniach przeprowadzonych zgodnie z powyższą procedurą przyspieszenie ujemne modelu głowy nie może przekraczać 80 g w sposób ciągły przez więcej niż 3 milisekundy. Za wartość przyspieszenia ujemnego przyjmuje się średnią odczytów z obu opóźnieniomierzy.

3.   Procedury równoważne

| 3.1. | Dopuszczalne są procedury równoważne pod warunkiem że umożliwiają one uzyskanie wyników wymaganych w pkt 2 powyżej, w szczególności elementy aparatury badawczej mogą być zorientowane inaczej, jeżeli zachowane zostaną względne kąty między zagłówkiem i kierunkiem uderzenia. |
| --- | --- |

3.1.

Dopuszczalne są procedury równoważne pod warunkiem że umożliwiają one uzyskanie wyników wymaganych w pkt 2 powyżej, w szczególności elementy aparatury badawczej mogą być zorientowane inaczej, jeżeli zachowane zostaną względne kąty między zagłówkiem i kierunkiem uderzenia.

| 3.2. | Osoba stosująca metodę inną niż metoda opisana w pkt 1 jest odpowiedzialna za wykazanie równoważności takiej metody. |
| --- | --- |

3.2.

Osoba stosująca metodę inną niż metoda opisana w pkt 1 jest odpowiedzialna za wykazanie równoważności takiej metody.

---

(1)  Stosunek masy zredukowanej „mr” wahadła do całkowitej masy „m” wahadła w odległości „a” między środkiem uderzenia i osią obrotu oraz w odległości l między środkiem ciężkości i osią obrotu wyraża wzór: mr = m (l/a)

---

ZAŁĄCZNIK 7

Określenie wymiaru „A” dla przerw zagłówka

(zob. pkt 6.6.2 i 6.6.3 niniejszego regulaminu)

Rysunek 1

Przykłady przerw poziomych

Image

Rysunek 2

Przykłady przerw pionowych

Image

---

| 14.8.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 215/27 |
| --- | --- | --- | --- |

14.8.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 215/27

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w ostatniej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnego pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 26 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do wystających części zewnętrznych

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement 1 do serii poprawek 03 – data wejścia w życie: 11 czerwca 2007 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres i cel |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

5.

| 6. | Specyfikacje szczegółowe |
| --- | --- |

6.

| 7. | Modyfikacja typu pojazdu oraz rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

12.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, odmowy udzielenia, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu w zakresie wystających części zewnętrznych |
| --- | --- |

Załącznik 1 –

| Załącznik 2 – | Rozmieszczenie znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 2 –

| Załącznik 3 – | Metody określania wymiarów części wystających oraz odstępów |
| --- | --- |

Załącznik 3 –

| Załącznik 4 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, odmowy udzielenia, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu oddzielnego zespołu technicznego, tj. bagażnika dachowego, bagażnika na narty oraz anteny radiowej odbiorczej lub nadawczej |
| --- | --- |

Załącznik 4 –

1.   ZAKRES I CEL

| 1.1. | Niniejszy regulamin stosuje się do zewnętrznych elementów wystających pojazdów kategorii M1 (1). Regulaminu nie stosuje się do zewnętrznych lusterek wstecznych ani do zaczepów do holowania. |
| --- | --- |

1.1.

Niniejszy regulamin stosuje się do zewnętrznych elementów wystających pojazdów kategorii M1 (1). Regulaminu nie stosuje się do zewnętrznych lusterek wstecznych ani do zaczepów do holowania.

| 1.2. | Celem niniejszego regulaminu jest ograniczenie ryzyka wystąpienia lub złagodzenie obrażeń ciała u osoby w wyniku uderzenia lub otarcia się o nadwozie w przypadku kolizji. Obowiązuje zarówno w przypadku unieruchomionego pojazdu jak również pojazdu w ruchu. |
| --- | --- |

1.2.

Celem niniejszego regulaminu jest ograniczenie ryzyka wystąpienia lub złagodzenie obrażeń ciała u osoby w wyniku uderzenia lub otarcia się o nadwozie w przypadku kolizji. Obowiązuje zarówno w przypadku unieruchomionego pojazdu jak również pojazdu w ruchu.

2.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

| 2.1. | „homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do zewnętrznych elementów wystających; |
| --- | --- |

2.1.

„homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do zewnętrznych elementów wystających;

| 2.2. | „typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów silnikowych, nieróżniących się od siebie pod istotnymi względami takimi jak kształt czy materiały, z jakich wykonana jest ich powierzchnia zewnętrzna; |
| --- | --- |

2.2.

„typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów silnikowych, nieróżniących się od siebie pod istotnymi względami takimi jak kształt czy materiały, z jakich wykonana jest ich powierzchnia zewnętrzna;

| 2.3. | „powierzchnia zewnętrzna” oznacza zewnętrzną stronę pojazdu włączając w to maskę silnika, pokrywę bagażnika, drzwi, błotniki, dach, światła i sygnalizację świetlną oraz widoczne elementy wzmacniające; |
| --- | --- |

2.3.

„powierzchnia zewnętrzna” oznacza zewnętrzną stronę pojazdu włączając w to maskę silnika, pokrywę bagażnika, drzwi, błotniki, dach, światła i sygnalizację świetlną oraz widoczne elementy wzmacniające;

| 2.4. | „linia podłogi” oznacza linię wyznaczoną w następujący sposób:
  wokół obciążonego pojazdu stopniowo wyznacza się stożek o pionowej osi, której wysokość nie jest określona, i o kącie połówkowym 30°, w taki sposób, aby przystawał stale i możliwie jak najniżej do zewnętrznej powierzchni pojazdu. Linia podłogi jest geometrycznym śladem takich punktów styczności. Przy wyznaczaniu linii podłogi nie bierze się pod uwagę miejsc przyłożenia podnośnika, rur wydechowych i kół. Przyjmuje się, że wnęki na koła są wypełnione przez wyimaginowaną powierzchnię, która stanowi płynne przedłużenie otaczającej ją powierzchni zewnętrznej. Przy określaniu linii podłogi bierze się pod uwagę zderzaki umieszczone z przodu oraz z tyłu pojazdu. W zależności od rodzaju pojazdu linia wyznaczająca podłogę może przebiegać po obwodzie odcinka zderzaka lub wzdłuż płatu poszycia nadwozia poniżej zderzaka. W przypadku występowania jednocześnie dwóch lub większej liczby punktów styczności, przy wyznaczaniu linii podłogi bierze się pod uwagę punkt położony niżej, |
| --- | --- |

2.4.

„linia podłogi” oznacza linię wyznaczoną w następujący sposób:

wokół obciążonego pojazdu stopniowo wyznacza się stożek o pionowej osi, której wysokość nie jest określona, i o kącie połówkowym 30°, w taki sposób, aby przystawał stale i możliwie jak najniżej do zewnętrznej powierzchni pojazdu. Linia podłogi jest geometrycznym śladem takich punktów styczności. Przy wyznaczaniu linii podłogi nie bierze się pod uwagę miejsc przyłożenia podnośnika, rur wydechowych i kół. Przyjmuje się, że wnęki na koła są wypełnione przez wyimaginowaną powierzchnię, która stanowi płynne przedłużenie otaczającej ją powierzchni zewnętrznej. Przy określaniu linii podłogi bierze się pod uwagę zderzaki umieszczone z przodu oraz z tyłu pojazdu. W zależności od rodzaju pojazdu linia wyznaczająca podłogę może przebiegać po obwodzie odcinka zderzaka lub wzdłuż płatu poszycia nadwozia poniżej zderzaka. W przypadku występowania jednocześnie dwóch lub większej liczby punktów styczności, przy wyznaczaniu linii podłogi bierze się pod uwagę punkt położony niżej,

| 2.5. | „promień krzywizny” oznacza promień łuku koła, który jest najbliższy zaokrąglonemu kształtowi danej części składowej; |
| --- | --- |

2.5.

„promień krzywizny” oznacza promień łuku koła, który jest najbliższy zaokrąglonemu kształtowi danej części składowej;

| 2.6. | „pojazd obciążony” oznacza pojazd obciążony do maksymalnej, dopuszczalnej ze względów technicznych masy. Pojazdy wyposażone w zawieszenie hydropneumatyczne, hydrauliczne lub pneumatyczne, lub też w urządzenie służące do automatycznego wyrównywania zgodnie z poziomem obciążenia poddawane są badaniom w najbardziej niekorzystnych normalnych warunkach pracy, określonych przez producenta; |
| --- | --- |

2.6.

„pojazd obciążony” oznacza pojazd obciążony do maksymalnej, dopuszczalnej ze względów technicznych masy. Pojazdy wyposażone w zawieszenie hydropneumatyczne, hydrauliczne lub pneumatyczne, lub też w urządzenie służące do automatycznego wyrównywania zgodnie z poziomem obciążenia poddawane są badaniom w najbardziej niekorzystnych normalnych warunkach pracy, określonych przez producenta;

| 2.7. | „skrajna krawędź zewnętrzna” pojazdu oznacza, w odniesieniu do ścian bocznych pojazdu, płaszczyznę równoległą do środkowej płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i zbiegającą się ze swoją boczną krawędzią zewnętrzną oraz, w odniesieniu do przodu i tyłu pojazdu, poprzeczną prostopadłą płaszczyznę pojazdu zbiegającą się swoimi przednimi i tylnymi krawędziami zewnętrznymi, bez uwzględnienia wystających elementów zewnętrznych:






  2.7.1. | opon położonych blisko punktu styczności z podłożem i złącz do pomiaru ciśnienia w oponie, |
| --- | --- | --- |

2.7.

„skrajna krawędź zewnętrzna” pojazdu oznacza, w odniesieniu do ścian bocznych pojazdu, płaszczyznę równoległą do środkowej płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i zbiegającą się ze swoją boczną krawędzią zewnętrzną oraz, w odniesieniu do przodu i tyłu pojazdu, poprzeczną prostopadłą płaszczyznę pojazdu zbiegającą się swoimi przednimi i tylnymi krawędziami zewnętrznymi, bez uwzględnienia wystających elementów zewnętrznych:

2.7.1.

opon położonych blisko punktu styczności z podłożem i złącz do pomiaru ciśnienia w oponie,

| 2.7.2. | urządzeń przeciwpoślizgowych, które mogą być zamontowane na kołach, |
| --- | --- |

2.7.2.

urządzeń przeciwpoślizgowych, które mogą być zamontowane na kołach,

| 2.7.3. | lusterek wstecznych, |
| --- | --- |

2.7.3.

lusterek wstecznych,

| 2.7.4. | kierunkowskazów, świateł obrysowych, przednich i tylnych świateł pozycyjnych (bocznych) oraz świateł postojowych, |
| --- | --- |

2.7.4.

kierunkowskazów, świateł obrysowych, przednich i tylnych świateł pozycyjnych (bocznych) oraz świateł postojowych,

| 2.7.5. | w odniesieniu do przodu i tyłu pojazdu: elementów zamontowanych na zderzakach, zaczepów do holowania oraz rur wydechowych; |
| --- | --- |

2.7.5.

w odniesieniu do przodu i tyłu pojazdu: elementów zamontowanych na zderzakach, zaczepów do holowania oraz rur wydechowych;

| 2.8. | „wymiar wystającego elementu” części składowej zamontowanej na płacie poszycia oznacza wymiar ustalony przy użyciu metody określonej w pkt 2. załącznika 3 do niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

2.8.

„wymiar wystającego elementu” części składowej zamontowanej na płacie poszycia oznacza wymiar ustalony przy użyciu metody określonej w pkt 2. załącznika 3 do niniejszego regulaminu;

| 2.9. | „nominalna linia płatu poszycia” oznacza linię przechodzącą przez dwa punkty wyznaczone przez pozycję środka kuli, gdy styka się ona po raz pierwszy i po raz ostatni z częścią składową, w trakcie wykonywania czynności pomiarowych określonych w pkt 2.2. załącznika 3 do niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

2.9.

„nominalna linia płatu poszycia” oznacza linię przechodzącą przez dwa punkty wyznaczone przez pozycję środka kuli, gdy styka się ona po raz pierwszy i po raz ostatni z częścią składową, w trakcie wykonywania czynności pomiarowych określonych w pkt 2.2. załącznika 3 do niniejszego regulaminu;

| 2.10. | „antena” oznacza dowolne urządzenie służące do wysyłania lub odbioru sygnałów elektromagnetycznych. |
| --- | --- |

2.10.

„antena” oznacza dowolne urządzenie służące do wysyłania lub odbioru sygnałów elektromagnetycznych.

3.   WNIOSEK O HOMOLOGACJĘ

| 3.1. | Wniosek o homologację typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych. |
| --- | --- |

3.1.

Wniosek o homologację typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych.

| 3.1.1. | Wniosek o homologację typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych składa producent pojazdu lub jego prawnie ustanowiony przedstawiciel. |
| --- | --- |

3.1.1.

Wniosek o homologację typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych składa producent pojazdu lub jego prawnie ustanowiony przedstawiciel.

| 3.1.2. | Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach:






  3.1.2.1. | fotografie przednich, tylnych oraz bocznych części pojazdu wykonane pod kątem 30°–45° w stosunku do pionowej wzdłużnej płaszczyzny środkowej pojazdu; |
| --- | --- | --- |

3.1.2.

Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach:

3.1.2.1.

fotografie przednich, tylnych oraz bocznych części pojazdu wykonane pod kątem 30°–45° w stosunku do pionowej wzdłużnej płaszczyzny środkowej pojazdu;

| 3.1.2.2. | rysunki zderzaków z wymiarami oraz, w stosownych przypadkach: |
| --- | --- |

3.1.2.2.

rysunki zderzaków z wymiarami oraz, w stosownych przypadkach:

| 3.1.2.3. | rysunki niektórych wystających elementów zewnętrznych a także, jeżeli dotyczy, niektórych odcinków powierzchni zewnętrznej, o której mowa w pkt 6.9.1. |
| --- | --- |

3.1.2.3.

rysunki niektórych wystających elementów zewnętrznych a także, jeżeli dotyczy, niektórych odcinków powierzchni zewnętrznej, o której mowa w pkt 6.9.1.

| 3.1.3. | Pojazd reprezentujący typ pojazdu będący przedmiotem homologacji należy przekazać placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych. Na żądanie wspomnianej placówki technicznej należy również przekazać określone części składowe i próbki wykorzystanego materiału. |
| --- | --- |

3.1.3.

Pojazd reprezentujący typ pojazdu będący przedmiotem homologacji należy przekazać placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych. Na żądanie wspomnianej placówki technicznej należy również przekazać określone części składowe i próbki wykorzystanego materiału.

| 3.2. | Wniosek o homologację typu w odniesieniu do bagażników dachowych, bagażników na narty oraz anten radiowych odbiorczych lub nadawczych, uznawanych za oddzielny zespół techniczny. |
| --- | --- |

3.2.

Wniosek o homologację typu w odniesieniu do bagażników dachowych, bagażników na narty oraz anten radiowych odbiorczych lub nadawczych, uznawanych za oddzielny zespół techniczny.

| 3.2.1. | Wniosek o homologację typu w odniesieniu do bagażników dachowych, bagażników na narty oraz anten radiowych odbiorczych lub nadawczych uznawanych za oddzielne zespoły techniczne składa producent pojazdu lub też producent wyżej wspomnianych oddzielnych zespołów technicznych, lub ich prawnie ustanowiony przedstawiciel. |
| --- | --- |

3.2.1.

Wniosek o homologację typu w odniesieniu do bagażników dachowych, bagażników na narty oraz anten radiowych odbiorczych lub nadawczych uznawanych za oddzielne zespoły techniczne składa producent pojazdu lub też producent wyżej wspomnianych oddzielnych zespołów technicznych, lub ich prawnie ustanowiony przedstawiciel.

| 3.2.2. | W odniesieniu do każdego z zespołów, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej, do wniosku należy dołączyć:






  3.2.2.1. | dokumenty, w trzech egzemplarzach, określające właściwości techniczne oddzielnego urządzenia technicznego oraz instrukcje montażu dołączone do każdego sprzedawanego oddzielnego zespołu technicznego; |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

W odniesieniu do każdego z zespołów, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej, do wniosku należy dołączyć:

3.2.2.1.

dokumenty, w trzech egzemplarzach, określające właściwości techniczne oddzielnego urządzenia technicznego oraz instrukcje montażu dołączone do każdego sprzedawanego oddzielnego zespołu technicznego;

| 3.2.2.2. | egzemplarz typu oddzielnego zespołu technicznego. Właściwy organ może zażądać przekazania kolejnego egzemplarza, jeżeli uzna to za stosowne. |
| --- | --- |

3.2.2.2.

egzemplarz typu oddzielnego zespołu technicznego. Właściwy organ może zażądać przekazania kolejnego egzemplarza, jeżeli uzna to za stosowne.

4.   HOMOLOGACJA

| 4.1. | Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych. |
| --- | --- |

4.1.

Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych.

| 4.1.1. | Homologacji typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 5 i 6 poniżej. |
| --- | --- |

4.1.1.

Homologacji typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 5 i 6 poniżej.

| 4.1.2. | Każdy typ pojazdu, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 03, odpowiadające serii poprawek 03) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu. |
| --- | --- |

4.1.2.

Każdy typ pojazdu, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 03, odpowiadające serii poprawek 03) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu.

| 4.1.3. | Powiadomienie o homologacji lub rozszerzeniu, lub odmowie, lub cofnięciu homologacji, lub ostatecznym zaprzestaniu produkcji zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane w postaci formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

4.1.3.

Powiadomienie o homologacji lub rozszerzeniu, lub odmowie, lub cofnięciu homologacji, lub ostatecznym zaprzestaniu produkcji zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane w postaci formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin.

| 4.1.4. | Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:






  4.1.4.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji; |
| --- | --- | --- |

4.1.4.

Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.1.4.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji;

| 4.1.4.2. | numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, następnie łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu określonego w pkt 4.1.4.1. |
| --- | --- |

4.1.4.2.

numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, następnie łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu określonego w pkt 4.1.4.1.

| 4.1.5. | Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanego zgodnie z jednym lub kilkoma regulaminami załączonymi do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu podanego w pkt 4.1.4.1; w takim wypadku dodatkowe numery i symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, który wydał homologację na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu podanego w pkt 4.1.4.1. |
| --- | --- |

4.1.5.

Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanego zgodnie z jednym lub kilkoma regulaminami załączonymi do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu podanego w pkt 4.1.4.1; w takim wypadku dodatkowe numery i symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, który wydał homologację na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu podanego w pkt 4.1.4.1.

| 4.1.6. | Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny. |
| --- | --- |

4.1.6.

Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

| 4.1.7. | Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu umieszczonej przez producenta lub w pobliżu tabliczki znamionowej. |
| --- | --- |

4.1.7.

Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu umieszczonej przez producenta lub w pobliżu tabliczki znamionowej.

| 4.1.8. | Przykłady znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.8.

Przykłady znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

| 4.1.9. | Właściwy organ weryfikuje istnienie zadowalających środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu. |
| --- | --- |

4.1.9.

Właściwy organ weryfikuje istnienie zadowalających środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu.

| 4.2. | Homologacja w odniesieniu do bagażników dachowych, bagażników na narty oraz anten radiowych odbiorczych lub nadawczych, uznawanych za oddzielne zespoły techniczne. |
| --- | --- |

4.2.

Homologacja w odniesieniu do bagażników dachowych, bagażników na narty oraz anten radiowych odbiorczych lub nadawczych, uznawanych za oddzielne zespoły techniczne.

| 4.2.1. | Homologacji danego typu oddzielnego zespołu technicznego udziela się, jeżeli typ oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 6.16, 6.17 i 6.18 poniżej. |
| --- | --- |

4.2.1.

Homologacji danego typu oddzielnego zespołu technicznego udziela się, jeżeli typ oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 6.16, 6.17 i 6.18 poniżej.

| 4.2.2. | Każdy typ oddzielnego zespołu technicznego, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 02, odpowiadające serii poprawek 02, która weszła w życie dnia 13 grudnia 1996 r.) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi oddzielnego zespołu technicznego. |
| --- | --- |

4.2.2.

Każdy typ oddzielnego zespołu technicznego, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 02, odpowiadające serii poprawek 02, która weszła w życie dnia 13 grudnia 1996 r.) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi oddzielnego zespołu technicznego.

| 4.2.3. | Powiadomienie o homologacji lub rozszerzeniu, lub odmowie, lub cofnięciu homologacji, lub ostatecznym zaprzestaniu produkcji typu oddzielnego zespołu technicznego zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane w postaci formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

4.2.3.

Powiadomienie o homologacji lub rozszerzeniu, lub odmowie, lub cofnięciu homologacji, lub ostatecznym zaprzestaniu produkcji typu oddzielnego zespołu technicznego zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane w postaci formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin.

| 4.2.4. | Na każdym oddzielnym zespole technicznym zgodnym z typem homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:






  4.2.4.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2); |
| --- | --- | --- |

4.2.4.

Na każdym oddzielnym zespole technicznym zgodnym z typem homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.2.4.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2);

| 4.2.4.2. | numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, następnie łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu określonego w pkt 4.2.4.1. |
| --- | --- |

4.2.4.2.

numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, następnie łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu określonego w pkt 4.2.4.1.

| 4.2.5. | Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny. |
| --- | --- |

4.2.5.

Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

| 4.2.6. | Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej oddzielnego zespołu technicznego umieszczonej przez producenta lub w pobliżu tabliczki znamionowej. |
| --- | --- |

4.2.6.

Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej oddzielnego zespołu technicznego umieszczonej przez producenta lub w pobliżu tabliczki znamionowej.

| 4.2.7. | Przykłady znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.2.7.

Przykłady znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

| 4.2.8. | Właściwy organ weryfikuje istnienie zadowalających środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu. |
| --- | --- |

4.2.8.

Właściwy organ weryfikuje istnienie zadowalających środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu.

5.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 5.1. | Przepisy niniejszego regulaminu nie mają zastosowania do tych części powierzchni zewnętrznej, które przy obciążeniu pojazdu ładunkiem i przy zamkniętych drzwiach, oknach, pokrywach itd. znajdują się:






  5.1.1. | na wysokości ponad 2 m; lub |
| --- | --- | --- |

5.1.

Przepisy niniejszego regulaminu nie mają zastosowania do tych części powierzchni zewnętrznej, które przy obciążeniu pojazdu ładunkiem i przy zamkniętych drzwiach, oknach, pokrywach itd. znajdują się:

5.1.1.

na wysokości ponad 2 m; lub

| 5.1.2. | poniżej linii podłogi; lub |
| --- | --- |

5.1.2.

poniżej linii podłogi; lub

| 5.1.3. | są umieszczone w taki sposób, że w warunkach statycznych, a także w trakcie użytkowania, nie mogą zetknąć się z kulą o średnicy 100 mm. |
| --- | --- |

5.1.3.

są umieszczone w taki sposób, że w warunkach statycznych, a także w trakcie użytkowania, nie mogą zetknąć się z kulą o średnicy 100 mm.

| 5.2. | Zewnętrzna powierzchnia pojazdów nie może zawierać skierowanych na zewnątrz spiczastych lub ostrych części, ani elementów wystających, które z uwagi na swój kształt, rozmiary, ustawienie lub twardość mogłyby zwiększyć ryzyko powstania lub zakres obrażeń u osoby w wyniku uderzenia lub otarcia się o nadwozie w przypadku kolizji. |
| --- | --- |

5.2.

Zewnętrzna powierzchnia pojazdów nie może zawierać skierowanych na zewnątrz spiczastych lub ostrych części, ani elementów wystających, które z uwagi na swój kształt, rozmiary, ustawienie lub twardość mogłyby zwiększyć ryzyko powstania lub zakres obrażeń u osoby w wyniku uderzenia lub otarcia się o nadwozie w przypadku kolizji.

| 5.3. | Zewnętrzna powierzchnia pojazdów nie może zawierać elementów skierowanych na zewnątrz, mogących zaczepiać się o pieszych, rowerzystów lub motocyklistów. |
| --- | --- |

5.3.

Zewnętrzna powierzchnia pojazdów nie może zawierać elementów skierowanych na zewnątrz, mogących zaczepiać się o pieszych, rowerzystów lub motocyklistów.

| 5.4. | Promień krzywizny wystającej części powierzchni zewnętrznej nie może być mniejszy niż 2,5 mm. Wymóg ten nie ma zastosowania do części powierzchni zewnętrznej wystających mniej niż 5 mm, przy czym skierowane na zewnątrz kąty takich części muszą być zaokrąglone, jeżeli części takie wystają więcej niż 1,5 mm. |
| --- | --- |

5.4.

Promień krzywizny wystającej części powierzchni zewnętrznej nie może być mniejszy niż 2,5 mm. Wymóg ten nie ma zastosowania do części powierzchni zewnętrznej wystających mniej niż 5 mm, przy czym skierowane na zewnątrz kąty takich części muszą być zaokrąglone, jeżeli części takie wystają więcej niż 1,5 mm.

| 5.5. | W przypadku wystających części powierzchni zewnętrznej wykonanych z materiału, którego twardość nie przekracza 60 w skali Shore’a A, promień krzywizny może być mniejszy niż 2,5 mm.
  Pomiaru twardości dokonuje się na części składowej zainstalowanej w pojeździe. Jeżeli niemożliwe jest dokonanie pomiaru twardości z zastosowaniem procedury Shore’a A, do celów oceny należy wykorzystać porównywalne pomiary. |
| --- | --- |

5.5.

W przypadku wystających części powierzchni zewnętrznej wykonanych z materiału, którego twardość nie przekracza 60 w skali Shore’a A, promień krzywizny może być mniejszy niż 2,5 mm.

Pomiaru twardości dokonuje się na części składowej zainstalowanej w pojeździe. Jeżeli niemożliwe jest dokonanie pomiaru twardości z zastosowaniem procedury Shore’a A, do celów oceny należy wykorzystać porównywalne pomiary.

| 5.6. | Postanowienia powyższych pkt 5.1–5.5 stosują się wraz ze szczegółową specyfikacją podaną w poniższym pkt 6, z wyjątkiem przypadków, w których szczegółowa specyfikacja w sposób wyraźny stanowi inaczej. |
| --- | --- |

5.6.

Postanowienia powyższych pkt 5.1–5.5 stosują się wraz ze szczegółową specyfikacją podaną w poniższym pkt 6, z wyjątkiem przypadków, w których szczegółowa specyfikacja w sposób wyraźny stanowi inaczej.

6.   SPECYFIKACJE SZCZEGÓŁOWE

6.1.   Elementy ozdobne.

| 6.1.1. | Dodatkowe elementy ozdobne, wystające ponad 10 mm w stosunku do swojego umocowania, muszą się składać, zdejmować lub odchylać pod wpływem siły 10 daN, oddziałującej w dowolnym kierunku na ich najbardziej wystający punkt, w płaszczyźnie w przybliżeniu równoległej do powierzchni, na której zostały zamontowane. Niniejsze postanowienia nie mają zastosowania w odniesieniu do elementów ozdobnych umieszczonych na osłonie chłodnicy, w odniesieniu do których stosuje się wymogi ogólne określone w pkt 5. W celu przyłożenia siły o wartości 10 daN używany jest płasko zakończony bijak o średnicy nieprzekraczającej 50 mm. Jeżeli nie jest to możliwe stosuje się metodę równoważną. Po złożeniu, zdjęciu lub też odchyleniu elementów ozdobnych, pozostałe elementy wystające nie mogą wystawać więcej niż 10 mm. Takie elementy wystające w każdym razie odpowiadają postanowieniom pkt 5.2. Jeżeli element dekoracyjny jest umieszczony na podstawie, to podstawa ta traktowana jest jako przynależna do elementu dekoracyjnego, a nie do powierzchni podparcia. |
| --- | --- |

6.1.1.

Dodatkowe elementy ozdobne, wystające ponad 10 mm w stosunku do swojego umocowania, muszą się składać, zdejmować lub odchylać pod wpływem siły 10 daN, oddziałującej w dowolnym kierunku na ich najbardziej wystający punkt, w płaszczyźnie w przybliżeniu równoległej do powierzchni, na której zostały zamontowane. Niniejsze postanowienia nie mają zastosowania w odniesieniu do elementów ozdobnych umieszczonych na osłonie chłodnicy, w odniesieniu do których stosuje się wymogi ogólne określone w pkt 5. W celu przyłożenia siły o wartości 10 daN używany jest płasko zakończony bijak o średnicy nieprzekraczającej 50 mm. Jeżeli nie jest to możliwe stosuje się metodę równoważną. Po złożeniu, zdjęciu lub też odchyleniu elementów ozdobnych, pozostałe elementy wystające nie mogą wystawać więcej niż 10 mm. Takie elementy wystające w każdym razie odpowiadają postanowieniom pkt 5.2. Jeżeli element dekoracyjny jest umieszczony na podstawie, to podstawa ta traktowana jest jako przynależna do elementu dekoracyjnego, a nie do powierzchni podparcia.

| 6.1.2. | Wymogi powyższego pkt 6.1.1 nie obejmują listew lub osłon zabezpieczających, umieszczonych na zewnętrznej powierzchni; muszą być one jednak mocno przytwierdzone do pojazdu. |
| --- | --- |

6.1.2.

Wymogi powyższego pkt 6.1.1 nie obejmują listew lub osłon zabezpieczających, umieszczonych na zewnętrznej powierzchni; muszą być one jednak mocno przytwierdzone do pojazdu.

6.2.   Światła główne.

| 6.2.1. | Dopuszcza się wystające osłony lub obramowania świateł głównych, pod warunkiem że nie wystają więcej niż 30 mm w stosunku do zewnętrznej powierzchni przezroczystej światła, a ich promień krzywizny we wszystkich punktach wynosi co najmniej 2,5 mm. Jeśli światło główne jest umieszczone za dodatkową powierzchnią przezroczystą, element wystający mierzony jest od najdalej wysuniętego na zewnętrz punktu powierzchni przezroczystej. Występ określa się zgodnie z metodą opisaną w pkt 3 załącznika 3 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.2.1.

Dopuszcza się wystające osłony lub obramowania świateł głównych, pod warunkiem że nie wystają więcej niż 30 mm w stosunku do zewnętrznej powierzchni przezroczystej światła, a ich promień krzywizny we wszystkich punktach wynosi co najmniej 2,5 mm. Jeśli światło główne jest umieszczone za dodatkową powierzchnią przezroczystą, element wystający mierzony jest od najdalej wysuniętego na zewnętrz punktu powierzchni przezroczystej. Występ określa się zgodnie z metodą opisaną w pkt 3 załącznika 3 do niniejszego regulaminu.

| 6.2.2. | Światła główne wysuwane, zarówno w pozycji wysuniętej jak i wsuniętej, muszą spełniać wymogi określone w pkt 6.2.1. |
| --- | --- |

6.2.2.

Światła główne wysuwane, zarówno w pozycji wysuniętej jak i wsuniętej, muszą spełniać wymogi określone w pkt 6.2.1.

| 6.2.3. | Postanowienia pkt 6.2.1 nie mają zastosowania do świateł wpuszczonych w nadwozie lub też ‘zawieszonych’ poza nadwoziem, jeżeli to ostatnie spełnia wymogi pkt 6.9.1. |
| --- | --- |

6.2.3.

Postanowienia pkt 6.2.1 nie mają zastosowania do świateł wpuszczonych w nadwozie lub też ‘zawieszonych’ poza nadwoziem, jeżeli to ostatnie spełnia wymogi pkt 6.9.1.

6.3.   Okratowania i odstępy.

| 6.3.1. | Wymogi określone w pkt 5.4 nie mają zastosowania do odstępów między elementami stałymi lub ruchomymi, łącznie z elementami okratowań wlotu i wylotu powietrza oraz okratowań wlotu chłodnicy, pod warunkiem że odstęp między dwoma sąsiadującymi elementami nie przekracza 40 mm oraz że okratowania i odstępy są funkcjonalnie uzasadnione. Jeżeli odstęp zawiera się między 40 i 25 mm, promienie krzywizny muszą być równe lub większe niż 1 mm. Niemniej jednak, jeżeli odstęp między dwoma następującymi po sobie elementami jest równy lub mniejszy niż 25 mm, promienie krzywizny zewnętrznych powierzchni tych elementów muszą wynosić co najmniej 0,5 mm. Odległość między dwoma następującymi po sobie elementami okratowań oraz odstępów określa się zgodnie z metodą opisaną w pkt 4 załącznika 3 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.3.1.

Wymogi określone w pkt 5.4 nie mają zastosowania do odstępów między elementami stałymi lub ruchomymi, łącznie z elementami okratowań wlotu i wylotu powietrza oraz okratowań wlotu chłodnicy, pod warunkiem że odstęp między dwoma sąsiadującymi elementami nie przekracza 40 mm oraz że okratowania i odstępy są funkcjonalnie uzasadnione. Jeżeli odstęp zawiera się między 40 i 25 mm, promienie krzywizny muszą być równe lub większe niż 1 mm. Niemniej jednak, jeżeli odstęp między dwoma następującymi po sobie elementami jest równy lub mniejszy niż 25 mm, promienie krzywizny zewnętrznych powierzchni tych elementów muszą wynosić co najmniej 0,5 mm. Odległość między dwoma następującymi po sobie elementami okratowań oraz odstępów określa się zgodnie z metodą opisaną w pkt 4 załącznika 3 do niniejszego regulaminu.

| 6.3.2. | Połączenia przodu z bokami każdego elementu tworzącego okratowanie lub odstęp muszą być zaokrąglone. |
| --- | --- |

6.3.2.

Połączenia przodu z bokami każdego elementu tworzącego okratowanie lub odstęp muszą być zaokrąglone.

6.4.   Wycieraczki szyby przedniej.

| 6.4.1. | Mocowanie wycieraczki szyby przedniej musi umożliwiać wyposażenie ośki ramienia wycieraczki w osłonę ochronną o promieniu krzywizny odpowiadającym wymogom pkt 5.4 powyżej oraz o końcówce z powierzchnią nie mniejszą niż 150 mm2. Wystająca powierzchnia zaokrąglonych osłon, mierzona w odległości nie większej niż 6,5 mm od najdalej wystającego punktu, wynosi nie mniej niż 150 mm2. Wymogi te stosuje się również do wycieraczek tylnych szyb oraz wycieraczek świateł głównych. |
| --- | --- |

6.4.1.

Mocowanie wycieraczki szyby przedniej musi umożliwiać wyposażenie ośki ramienia wycieraczki w osłonę ochronną o promieniu krzywizny odpowiadającym wymogom pkt 5.4 powyżej oraz o końcówce z powierzchnią nie mniejszą niż 150 mm2. Wystająca powierzchnia zaokrąglonych osłon, mierzona w odległości nie większej niż 6,5 mm od najdalej wystającego punktu, wynosi nie mniej niż 150 mm2. Wymogi te stosuje się również do wycieraczek tylnych szyb oraz wycieraczek świateł głównych.

| 6.4.2. | Punkt 5.4 nie ma zastosowania do piór wycieraczek ani do żadnego elementu podtrzymującego. Jednakże części te nie mogą mieć ostrych kątów ani ostrych lub spiczastych elementów. |
| --- | --- |

6.4.2.

Punkt 5.4 nie ma zastosowania do piór wycieraczek ani do żadnego elementu podtrzymującego. Jednakże części te nie mogą mieć ostrych kątów ani ostrych lub spiczastych elementów.

6.5.   Zderzaki.

| 6.5.1. | Zakończenia zderzaków muszą być zakrzywione do wewnątrz, w stronę powierzchni zewnętrznej, w celu zmniejszenia ryzyka wyrządzenia szkody. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeśli zderzak jest wbudowany lub scalony z nadwoziem, lub jeżeli jest zakrzywiony do wewnątrz tak, że nie styka się z kulą o średnicy 100 mm oraz odstęp między zakończeniem zderzaka i nadwoziem nie przekracza 20 mm. |
| --- | --- |

6.5.1.

Zakończenia zderzaków muszą być zakrzywione do wewnątrz, w stronę powierzchni zewnętrznej, w celu zmniejszenia ryzyka wyrządzenia szkody. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeśli zderzak jest wbudowany lub scalony z nadwoziem, lub jeżeli jest zakrzywiony do wewnątrz tak, że nie styka się z kulą o średnicy 100 mm oraz odstęp między zakończeniem zderzaka i nadwoziem nie przekracza 20 mm.

| 6.5.2. | Jeżeli linia zderzaka odpowiadająca obrysowi rzutu pionowego pojazdu znajduje się na sztywnej powierzchni, powierzchnia ta musi mieć promień krzywizny wynoszący co najmniej 5 mm we wszystkich punktach leżących do 20 mm do wewnątrz od linii obrysu oraz promień krzywizny wynoszący co najmniej 2,5 mm we wszystkich pozostałych przypadkach. Przepis ten stosuje się do części obszaru znajdującej się 20 mm do wewnątrz od linii obrysu, umiejscowionej pomiędzy punktami stycznymi dwóch płaszczyzn pionowych, z których każda tworzy ze wzdłużną płaszczyzną symetrii pojazdu kąt 15°, z linią obrysu, oraz przed takimi punktami (lub za nimi w przypadku zderzaka tylnego) (zob. rys. 1). |
| --- | --- |

6.5.2.

Jeżeli linia zderzaka odpowiadająca obrysowi rzutu pionowego pojazdu znajduje się na sztywnej powierzchni, powierzchnia ta musi mieć promień krzywizny wynoszący co najmniej 5 mm we wszystkich punktach leżących do 20 mm do wewnątrz od linii obrysu oraz promień krzywizny wynoszący co najmniej 2,5 mm we wszystkich pozostałych przypadkach. Przepis ten stosuje się do części obszaru znajdującej się 20 mm do wewnątrz od linii obrysu, umiejscowionej pomiędzy punktami stycznymi dwóch płaszczyzn pionowych, z których każda tworzy ze wzdłużną płaszczyzną symetrii pojazdu kąt 15°, z linią obrysu, oraz przed takimi punktami (lub za nimi w przypadku zderzaka tylnego) (zob. rys. 1).

| 6.5.3. | Wymogi pkt 6.5.2 nie mają zastosowania do elementów znajdujących się na zderzaku lub wchodzących w jego skład, ani do jego wkładek wystających mniej niż 5 mm, ze szczególnym uwzględnieniem pokryw miejsc połączenia i spryskiwaczy urządzeń do oczyszczania świateł głównych; niemniej jednak skierowane na zewnętrz kąty takich części muszą być zaokrąglone, z wyjątkiem części wystających mniej niż 1,5 mm. |
| --- | --- |

6.5.3.

Wymogi pkt 6.5.2 nie mają zastosowania do elementów znajdujących się na zderzaku lub wchodzących w jego skład, ani do jego wkładek wystających mniej niż 5 mm, ze szczególnym uwzględnieniem pokryw miejsc połączenia i spryskiwaczy urządzeń do oczyszczania świateł głównych; niemniej jednak skierowane na zewnętrz kąty takich części muszą być zaokrąglone, z wyjątkiem części wystających mniej niż 1,5 mm.

6.6.   Klamki, zawiasy oraz przyciski w drzwiach, pokrywie bagażnika i masce silnika; zamknięcia wlewu paliwa oraz osłony

| 6.6.1. | Klamki drzwi lub bagażnika nie mogą wystawać więcej niż 40 mm, pozostałe części nie mogą wystawać więcej niż 30 mm.

  Rysunek 1 |
| --- | --- |

6.6.1.

Klamki drzwi lub bagażnika nie mogą wystawać więcej niż 40 mm, pozostałe części nie mogą wystawać więcej niż 30 mm.

Rysunek 1

Image

| 6.6.2. | Jeżeli klamki drzwi bocznych obracają się, muszą one spełniać jeden z następujących wymogów:






  6.6.2.1. | W przypadku gdy klamki drzwi obracają się równolegle do płaszczyzny drzwi, otwarte końce klamek muszą być skierowane do tyłu. Końce takich klamek muszą być zagięte do tyłu w kierunku płaszczyzny drzwi i umieszczone w ochronnej osłonie lub też wpuszczone do środka. |
| --- | --- | --- |

6.6.2.

Jeżeli klamki drzwi bocznych obracają się, muszą one spełniać jeden z następujących wymogów:

6.6.2.1.

W przypadku gdy klamki drzwi obracają się równolegle do płaszczyzny drzwi, otwarte końce klamek muszą być skierowane do tyłu. Końce takich klamek muszą być zagięte do tyłu w kierunku płaszczyzny drzwi i umieszczone w ochronnej osłonie lub też wpuszczone do środka.

| 6.6.2.2. | Klamki, które obracają się na zewnątrz w dowolnym kierunku, który nie jest równoległy do płaszczyzny drzwi, muszą w pozycji zamkniętej być zabezpieczone ochronną osłoną lub wpuszczone do środka. Otwarty koniec powinien być skierowany do tyłu lub opadać ku dołowi.
  Jednakże klamki niespełniające ostatniego warunku mogą zostać zatwierdzone, jeżeli:






  a) | posiadają niezależny mechanizm powrotny; |
| --- | --- | --- |

6.6.2.2.

Klamki, które obracają się na zewnątrz w dowolnym kierunku, który nie jest równoległy do płaszczyzny drzwi, muszą w pozycji zamkniętej być zabezpieczone ochronną osłoną lub wpuszczone do środka. Otwarty koniec powinien być skierowany do tyłu lub opadać ku dołowi.

Jednakże klamki niespełniające ostatniego warunku mogą zostać zatwierdzone, jeżeli:

a)

posiadają niezależny mechanizm powrotny;

| b) | w przypadku awarii mechanizmu powrotnego klamka nie wystaje więcej niż 15 mm; |
| --- | --- |

b)

w przypadku awarii mechanizmu powrotnego klamka nie wystaje więcej niż 15 mm;

| c) | w pozycji otwartej spełniają wymogi pkt 5.4;
  oraz |
| --- | --- |

c)

w pozycji otwartej spełniają wymogi pkt 5.4;

oraz

| d) | powierzchnia czołowa uchwytu, mierzona nie więcej niż 6,5 mm od najdalej wystającego punktu, wynosi nie mniej niż 150 mm2. |
| --- | --- |

d)

powierzchnia czołowa uchwytu, mierzona nie więcej niż 6,5 mm od najdalej wystającego punktu, wynosi nie mniej niż 150 mm2.

6.7.   Koła, nakrętki kół, kołpaki i tarcze kół.

| 6.7.1. | Wymogi pkt 5.4 nie mają zastosowania. |
| --- | --- |

6.7.1.

Wymogi pkt 5.4 nie mają zastosowania.

| 6.7.2. | Koła, nakrętki kół, kołpaki i tarcze kół nie mogą posiadać żadnych spiczastych lub ostrych części wystających poza zewnętrzną płaszczyznę obręczy koła. Nie dopuszcza się nakrętek skrzydełkowych. |
| --- | --- |

6.7.2.

Koła, nakrętki kół, kołpaki i tarcze kół nie mogą posiadać żadnych spiczastych lub ostrych części wystających poza zewnętrzną płaszczyznę obręczy koła. Nie dopuszcza się nakrętek skrzydełkowych.

| 6.7.3. | W czasie jazdy po linii prostej żadna część kół, z wyjątkiem opon, umieszczona powyżej płaszczyzny poziomej przechodzącej przez ich oś obrotu, nie może wystawać poza rzut pionowy w płaszczyźnie poziomej powierzchni zewnętrznej lub konstrukcji. Jeżeli jednak uzasadniają to wymogi funkcjonalne, tarcze kół, zakrywające nakrętki koła i piasty, mogą wystawać poza rzut pionowy powierzchni zewnętrznej lub konstrukcji pod warunkiem że powierzchnia wystającej części ma promień krzywizny równy co najmniej 30 mm i że część ta w żadnym wypadku nie wystaje poza rzut pionowy powierzchni zewnętrznej lub konstrukcji więcej niż 30 mm. |
| --- | --- |

6.7.3.

W czasie jazdy po linii prostej żadna część kół, z wyjątkiem opon, umieszczona powyżej płaszczyzny poziomej przechodzącej przez ich oś obrotu, nie może wystawać poza rzut pionowy w płaszczyźnie poziomej powierzchni zewnętrznej lub konstrukcji. Jeżeli jednak uzasadniają to wymogi funkcjonalne, tarcze kół, zakrywające nakrętki koła i piasty, mogą wystawać poza rzut pionowy powierzchni zewnętrznej lub konstrukcji pod warunkiem że powierzchnia wystającej części ma promień krzywizny równy co najmniej 30 mm i że część ta w żadnym wypadku nie wystaje poza rzut pionowy powierzchni zewnętrznej lub konstrukcji więcej niż 30 mm.

6.8.   Krawędzie blaszane.

| 6.8.1. | Krawędzie blaszane, takie jak rynienki ściekowe czy prowadnice drzwi przesuwnych są niedozwolone, z wyjątkiem takich, które są zagięte do wewnątrz lub są wyposażone w element ochronny spełniający wymogi niniejszego regulaminu, mające zastosowanie do takiego elementu.
  Niezabezpieczoną krawędź uważa się za zagiętą do tyłu, jeżeli kąt zagięcia do tyłu wynosi około 180° lub jeżeli krawędź zagięta jest w kierunku nadwozia w taki sposób, że nie styka się z kulą o średnicy 100 mm.
  Wymogi pkt 5.4 nie dotyczą następujących krawędzi blaszanych: tylnej krawędzi maski oraz przedniej krawędzi klapy bagażnika. |
| --- | --- |

6.8.1.

Krawędzie blaszane, takie jak rynienki ściekowe czy prowadnice drzwi przesuwnych są niedozwolone, z wyjątkiem takich, które są zagięte do wewnątrz lub są wyposażone w element ochronny spełniający wymogi niniejszego regulaminu, mające zastosowanie do takiego elementu.

Niezabezpieczoną krawędź uważa się za zagiętą do tyłu, jeżeli kąt zagięcia do tyłu wynosi około 180° lub jeżeli krawędź zagięta jest w kierunku nadwozia w taki sposób, że nie styka się z kulą o średnicy 100 mm.

Wymogi pkt 5.4 nie dotyczą następujących krawędzi blaszanych: tylnej krawędzi maski oraz przedniej krawędzi klapy bagażnika.

6.9.   Płaty poszycia nadwozia.

| 6.9.1. | Promień krzywizny zagięć płatów poszycia nadwozia może być mniejszy niż 2,5 mm pod warunkiem że nie jest mniejszy niż jedna dziesiąta wysokości ‘H’ wystającego elementu, mierzonej zgodnie z metodą opisaną w pkt 1 załącznika 3. |
| --- | --- |

6.9.1.

Promień krzywizny zagięć płatów poszycia nadwozia może być mniejszy niż 2,5 mm pod warunkiem że nie jest mniejszy niż jedna dziesiąta wysokości ‘H’ wystającego elementu, mierzonej zgodnie z metodą opisaną w pkt 1 załącznika 3.

6.10.   Owiewki boczne lub odrzutniki deszczu.

| 6.10.1. | Promień krzywizny krawędzi owiewek bocznych powinien wynosić co najmniej 1 mm na krawędziach odchylanych na zewnątrz. |
| --- | --- |

6.10.1.

Promień krzywizny krawędzi owiewek bocznych powinien wynosić co najmniej 1 mm na krawędziach odchylanych na zewnątrz.

6.11.   Zaczepy podnośnika oraz rury wydechowe.

| 6.11.1. | Zaczepy podnośnika oraz rura wydechowa/rury wydechowe nie mogą wystawać więcej niż 10 mm poza pionowy rzut linii podłogi znajdującej się pionowo nad nimi. Wyjątkowo rura wydechowa może wystawać więcej niż 10 mm poza rzut pionowy linii podłogi pod warunkiem że zakończona jest zaokrąglonymi krawędziami, przy minimalnym kącie krzywizny wynoszącym 2,5 mm. |
| --- | --- |

6.11.1.

Zaczepy podnośnika oraz rura wydechowa/rury wydechowe nie mogą wystawać więcej niż 10 mm poza pionowy rzut linii podłogi znajdującej się pionowo nad nimi. Wyjątkowo rura wydechowa może wystawać więcej niż 10 mm poza rzut pionowy linii podłogi pod warunkiem że zakończona jest zaokrąglonymi krawędziami, przy minimalnym kącie krzywizny wynoszącym 2,5 mm.

6.12.   Zawory klapowe wlotu i wylotu powietrza.

| 6.12.1. | Zawory klapowe wlotu i wylotu powietrza muszą spełniać wymogi pkt 5.2, 5.3 oraz 5.4 we wszystkich pozycjach użytkowych. |
| --- | --- |

6.12.1.

Zawory klapowe wlotu i wylotu powietrza muszą spełniać wymogi pkt 5.2, 5.3 oraz 5.4 we wszystkich pozycjach użytkowych.

6.13.   Dach.

| 6.13.1. | Dachy otwierane ocenia się tylko w pozycji zamkniętej. |
| --- | --- |

6.13.1.

Dachy otwierane ocenia się tylko w pozycji zamkniętej.

| 6.13.2. | Kabriolety poddaje się badaniom z dachem zarówno w pozycji podniesionej, jak i opuszczonej. |
| --- | --- |

6.13.2.

Kabriolety poddaje się badaniom z dachem zarówno w pozycji podniesionej, jak i opuszczonej.

| 6.13.2.1. | Kiedy dach znajduje się w pozycji opuszczonej nie przeprowadza się badań pojazdu w odniesieniu do wnętrza wyimaginowanej powierzchni tworzonej przez dach w pozycji podniesionej. |
| --- | --- |

6.13.2.1.

Kiedy dach znajduje się w pozycji opuszczonej nie przeprowadza się badań pojazdu w odniesieniu do wnętrza wyimaginowanej powierzchni tworzonej przez dach w pozycji podniesionej.

| 6.13.2.2. | Jeśli osłona układu przenoszącego dla dachu opuszczanego w pozycji złożonej stanowi część standardowego wyposażenia, badania przeprowadza się z osłoną znajdującą się w tej pozycji. |
| --- | --- |

6.13.2.2.

Jeśli osłona układu przenoszącego dla dachu opuszczanego w pozycji złożonej stanowi część standardowego wyposażenia, badania przeprowadza się z osłoną znajdującą się w tej pozycji.

6.14.   Okna.

| 6.14.1. | Okna otwierane na zewnątrz w stosunku do zewnętrznej powierzchni pojazdu muszą we wszystkich pozycjach użytkowych odpowiadać następującym wymogom:






  6.14.1.1. | żadna odkryta krawędź nie może być zwrócona ku przodowi; |
| --- | --- | --- |

6.14.1.

Okna otwierane na zewnątrz w stosunku do zewnętrznej powierzchni pojazdu muszą we wszystkich pozycjach użytkowych odpowiadać następującym wymogom:

6.14.1.1.

żadna odkryta krawędź nie może być zwrócona ku przodowi;

| 6.14.1.2. | żadna część okna nie może wystawać poza skrajną krawędź zewnętrzną pojazdu. |
| --- | --- |

6.14.1.2.

żadna część okna nie może wystawać poza skrajną krawędź zewnętrzną pojazdu.

6.15.   Ramki do mocowania tablic rejestracyjnych.

| 6.15.1. | Ramki, w które producent wyposażył pojazd w celu zamocowania tablic rejestracyjnych, muszą spełniać wymogi pkt 5.4 niniejszego regulaminu, jeżeli stykają się z kulą o średnicy 100 mm, kiedy tablica rejestracyjna zainstalowana jest zgodnie z zaleceniem producenta. |
| --- | --- |

6.15.1.

Ramki, w które producent wyposażył pojazd w celu zamocowania tablic rejestracyjnych, muszą spełniać wymogi pkt 5.4 niniejszego regulaminu, jeżeli stykają się z kulą o średnicy 100 mm, kiedy tablica rejestracyjna zainstalowana jest zgodnie z zaleceniem producenta.

6.16.   Bagażniki dachowe oraz bagażniki na narty.

| 6.16.1. | Bagażniki dachowe oraz bagażniki na narty muszą być zamontowane na pojeździe w taki sposób, aby możliwe było ich zablokowanie w co najmniej jednym kierunku, a także, aby poziome, wzdłużne oraz poprzeczne siły, które mogą być przekazane, były co najmniej równe pionowej nośności bagażnika, zgodnie ze wskazaniami producenta. W celu przeprowadzenia badań bagażnik dachowy lub bagażnik na narty należy przymocować do pojazdu zgodnie z instrukcją producenta; w czasie badań nie należy przykładać obciążenia tylko do jednego punktu. |
| --- | --- |

6.16.1.

Bagażniki dachowe oraz bagażniki na narty muszą być zamontowane na pojeździe w taki sposób, aby możliwe było ich zablokowanie w co najmniej jednym kierunku, a także, aby poziome, wzdłużne oraz poprzeczne siły, które mogą być przekazane, były co najmniej równe pionowej nośności bagażnika, zgodnie ze wskazaniami producenta. W celu przeprowadzenia badań bagażnik dachowy lub bagażnik na narty należy przymocować do pojazdu zgodnie z instrukcją producenta; w czasie badań nie należy przykładać obciążenia tylko do jednego punktu.

| 6.16.2. | Powierzchnie, które po zamontowaniu bagażnika stykają się z kulą o średnicy 165 mm nie mogą mieć elementów o promieniu krzywizny mniejszym niż 2,5 mm, o ile nie mają zastosowania postanowienia pkt 6.3. |
| --- | --- |

6.16.2.

Powierzchnie, które po zamontowaniu bagażnika stykają się z kulą o średnicy 165 mm nie mogą mieć elementów o promieniu krzywizny mniejszym niż 2,5 mm, o ile nie mają zastosowania postanowienia pkt 6.3.

| 6.16.3. | Elementy służące do mocowania, takie jak śruby zakręcane lub zwalniane bez użycia narzędzi, nie mogą wystawać więcej niż 40 mm poza powierzchnie, o których mowa w pkt 6.16.2, przy czym odległość, na jaką wystają, określona jest zgodnie z metodą podaną w pkt 2 załącznika 3, jednak przy użyciu kuli o średnicy 165 mm w przypadku zastosowania metody opisanej w pkt 2.2 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

6.16.3.

Elementy służące do mocowania, takie jak śruby zakręcane lub zwalniane bez użycia narzędzi, nie mogą wystawać więcej niż 40 mm poza powierzchnie, o których mowa w pkt 6.16.2, przy czym odległość, na jaką wystają, określona jest zgodnie z metodą podaną w pkt 2 załącznika 3, jednak przy użyciu kuli o średnicy 165 mm w przypadku zastosowania metody opisanej w pkt 2.2 niniejszego załącznika.

6.17.   Anteny

| 6.17.1. | Anteny radiowe odbiorcze i nadawcze muszą być przymocowane do pojazdu w taki sposób, aby niezamocowany koniec anteny, w każdej pozycji użytkowej określonej przez producenta anteny, będąc na wysokości mniejszej niż 2 metry od powierzchni jezdni, znajdował się w strefie ograniczonej pionowymi płaszczyznami znajdującymi się w odległości 10 mm do wewnątrz w stosunku do skrajnej krawędzi zewnętrznej pojazdu, zdefiniowanej w pkt 2.7. |
| --- | --- |

6.17.1.

Anteny radiowe odbiorcze i nadawcze muszą być przymocowane do pojazdu w taki sposób, aby niezamocowany koniec anteny, w każdej pozycji użytkowej określonej przez producenta anteny, będąc na wysokości mniejszej niż 2 metry od powierzchni jezdni, znajdował się w strefie ograniczonej pionowymi płaszczyznami znajdującymi się w odległości 10 mm do wewnątrz w stosunku do skrajnej krawędzi zewnętrznej pojazdu, zdefiniowanej w pkt 2.7.

| 6.17.2. | Ponadto anteny muszą być przymocowane do pojazdu w taki sposób oraz, w razie potrzeby, ich niezamocowane końce ograniczone w taki sposób, aby żadna część anteny nie wystawała poza skrajną krawędź zewnętrzną pojazdu, zdefiniowaną w pkt 2.7. |
| --- | --- |

6.17.2.

Ponadto anteny muszą być przymocowane do pojazdu w taki sposób oraz, w razie potrzeby, ich niezamocowane końce ograniczone w taki sposób, aby żadna część anteny nie wystawała poza skrajną krawędź zewnętrzną pojazdu, zdefiniowaną w pkt 2.7.

| 6.17.3. | Pręty anten mogą mieć promień krzywizny mniejszy niż 2,5 mm. Jednakże ich niezamocowane zakończenia muszą być wyposażone na stałe w nasadki o promieniu krzywizny nie mniejszym niż 2,5 mm. |
| --- | --- |

6.17.3.

Pręty anten mogą mieć promień krzywizny mniejszy niż 2,5 mm. Jednakże ich niezamocowane zakończenia muszą być wyposażone na stałe w nasadki o promieniu krzywizny nie mniejszym niż 2,5 mm.

| 6.17.4. | Podstawy anten nie muszą wystawać więcej niż 40 mm, co ustala się zgodnie z procedurą określoną w pkt 2 załącznika 3. |
| --- | --- |

6.17.4.

Podstawy anten nie muszą wystawać więcej niż 40 mm, co ustala się zgodnie z procedurą określoną w pkt 2 załącznika 3.

| 6.17.4.1. | W przypadku gdy z braku elastycznego prętu lub elastycznej części nie jest możliwe określenie elementu stanowiącego podstawę anteny, niniejszy wymóg uważa się za spełniony, jeśli po przyłożeniu płasko zakończonym bijakiem o średnicy nie większej niż 50 mm poziomej siły o wartości nie większej niż 50 daN w kierunku do przodu i do tyłu w najbardziej wystającym punkcie anteny:






  a) | antena wygina się w kierunku podstawy i nie wystaje więcej niż 40 mm; lub |
| --- | --- | --- |

6.17.4.1.

W przypadku gdy z braku elastycznego prętu lub elastycznej części nie jest możliwe określenie elementu stanowiącego podstawę anteny, niniejszy wymóg uważa się za spełniony, jeśli po przyłożeniu płasko zakończonym bijakiem o średnicy nie większej niż 50 mm poziomej siły o wartości nie większej niż 50 daN w kierunku do przodu i do tyłu w najbardziej wystającym punkcie anteny:

a)

antena wygina się w kierunku podstawy i nie wystaje więcej niż 40 mm; lub

| b) | antena wyłamuje się, a jej pozostała część nie zawiera żadnych ostrych lub niebezpiecznych części, które mogą być styczne do powierzchni kuli o średnicy 100 mm i nie wystaje więcej niż 40 mm. |
| --- | --- |

b)

antena wyłamuje się, a jej pozostała część nie zawiera żadnych ostrych lub niebezpiecznych części, które mogą być styczne do powierzchni kuli o średnicy 100 mm i nie wystaje więcej niż 40 mm.

| 6.17.4.2. | Punkty 6.17.4 i 6.17.4.1 nie mają zastosowania do anten umieszczonych za pionową płaszczyzną poprzeczną przechodzącą przez punkt ‘R’ kierowcy, pod warunkiem że elementy anteny, w tym jej obudowa, nie wystają więcej niż 70 mm, co ustala się zgodnie z procedurą określoną w pkt 2 załącznika 3.
  Jeśli antena jest umieszczona za tą płaszczyzną pionową, ale wystaje więcej niż 70 mm, zastosowanie znajduje pkt 6.17.4.1, przy czym wartość graniczna wynosi w tym przypadku 70 mm zamiast 40 mm. |
| --- | --- |

6.17.4.2.

Punkty 6.17.4 i 6.17.4.1 nie mają zastosowania do anten umieszczonych za pionową płaszczyzną poprzeczną przechodzącą przez punkt ‘R’ kierowcy, pod warunkiem że elementy anteny, w tym jej obudowa, nie wystają więcej niż 70 mm, co ustala się zgodnie z procedurą określoną w pkt 2 załącznika 3.

Jeśli antena jest umieszczona za tą płaszczyzną pionową, ale wystaje więcej niż 70 mm, zastosowanie znajduje pkt 6.17.4.1, przy czym wartość graniczna wynosi w tym przypadku 70 mm zamiast 40 mm.

6.18.   Instrukcje montażu.

| 6.18.1. | Bagażniki dachowe, bagażniki na narty oraz anteny radiowe odbiorcze lub nadawcze, które uzyskały homologację jako oddzielne zespoły techniczne, nie mogą być oferowane do sprzedaży, sprzedawane ani kupowane, jeżeli nie są zaopatrzone w instrukcje montażu. Instrukcje montażu muszą zawierać wystarczające informacje, umożliwiające montaż homologowanych części składowych w pojeździe w sposób zgodny z właściwymi postanowieniami pkt 5 i 6. W szczególności, w przypadku anten teleskopowych muszą zostać wskazane pozycje użytkowe. |
| --- | --- |

6.18.1.

Bagażniki dachowe, bagażniki na narty oraz anteny radiowe odbiorcze lub nadawcze, które uzyskały homologację jako oddzielne zespoły techniczne, nie mogą być oferowane do sprzedaży, sprzedawane ani kupowane, jeżeli nie są zaopatrzone w instrukcje montażu. Instrukcje montażu muszą zawierać wystarczające informacje, umożliwiające montaż homologowanych części składowych w pojeździe w sposób zgodny z właściwymi postanowieniami pkt 5 i 6. W szczególności, w przypadku anten teleskopowych muszą zostać wskazane pozycje użytkowe.

7.   MODYFIKACJA TYPU POJAZDU I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

| 7.1. | Jakakolwiek zmiana typu pojazdu wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu pojazdu. Organ taki może wówczas: |
| --- | --- |

7.1.

Jakakolwiek zmiana typu pojazdu wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu pojazdu. Organ taki może wówczas:

| 7.1.1. | uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku; |
| --- | --- |

7.1.1.

uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku;

| 7.1.2. | lub zażądać kolejnego sprawozdania od placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań. |
| --- | --- |

7.1.2.

lub zażądać kolejnego sprawozdania od placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań.

| 7.2. | Potwierdzenie homologacji z opisem wprowadzonych zmian lub odmowa homologacji zostają przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 powyżej. |
| --- | --- |

7.2.

Potwierdzenie homologacji z opisem wprowadzonych zmian lub odmowa homologacji zostają przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 powyżej.

| 7.3. | Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

7.3.

Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

8.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

| 8.1. | Pojazd (oddzielny zespół techniczny) homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem produkowany jest w sposób zapewniający jego zgodność z typem homologowanym i spełnia wymogi określone w pkt 5 i 6 powyżej. |
| --- | --- |

8.1.

Pojazd (oddzielny zespół techniczny) homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem produkowany jest w sposób zapewniający jego zgodność z typem homologowanym i spełnia wymogi określone w pkt 5 i 6 powyżej.

| 8.2. | W celu sprawdzenia, czy spełnione zostały wymogi pkt 8.1, prowadzone są odpowiednie kontrole produkcji. |
| --- | --- |

8.2.

W celu sprawdzenia, czy spełnione zostały wymogi pkt 8.1, prowadzone są odpowiednie kontrole produkcji.

| 8.3. | Posiadacz homologacji w szczególności:






  8.3.1. | zapewnia istnienie procedur efektywnej kontroli jakości produktów, |
| --- | --- | --- |

8.3.

Posiadacz homologacji w szczególności:

8.3.1.

zapewnia istnienie procedur efektywnej kontroli jakości produktów,

| 8.3.2. | ma dostęp do wyposażenia kontrolnego niezbędnego do weryfikacji zgodności z każdym homologowanym typem; |
| --- | --- |

8.3.2.

ma dostęp do wyposażenia kontrolnego niezbędnego do weryfikacji zgodności z każdym homologowanym typem;

| 8.3.3. | zapewnia, aby wyniki badań zostały zarejestrowane, a załączone dokumenty pozostały dostępne przez okres ustalony w porozumieniu z organem administracji; |
| --- | --- |

8.3.3.

zapewnia, aby wyniki badań zostały zarejestrowane, a załączone dokumenty pozostały dostępne przez okres ustalony w porozumieniu z organem administracji;

| 8.3.4. | analizuje wyniki każdego typu badania w celu weryfikacji i zapewnienia stabilności właściwości produktu, z uwzględnieniem zmienności produkcji przemysłowej; |
| --- | --- |

8.3.4.

analizuje wyniki każdego typu badania w celu weryfikacji i zapewnienia stabilności właściwości produktu, z uwzględnieniem zmienności produkcji przemysłowej;

| 8.3.5. | zapewnia przeprowadzenie, w przypadku każdego typu produktu, co najmniej badań określonych w załączniku 3 do niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

8.3.5.

zapewnia przeprowadzenie, w przypadku każdego typu produktu, co najmniej badań określonych w załączniku 3 do niniejszego regulaminu;

| 8.3.6. | zapewnia, aby każdy zbiór badanych egzemplarzy lub części wykazujących brak zgodności podczas danego typu badania, stanowił podstawę do wybrania kolejnych egzemplarzy i kolejnego badania. Należy podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu przywrócenia zgodności odnośnej produkcji. |
| --- | --- |

8.3.6.

zapewnia, aby każdy zbiór badanych egzemplarzy lub części wykazujących brak zgodności podczas danego typu badania, stanowił podstawę do wybrania kolejnych egzemplarzy i kolejnego badania. Należy podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu przywrócenia zgodności odnośnej produkcji.

| 8.4. | Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych. |
| --- | --- |

8.4.

Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych.

| 8.4.1. | Podczas każdej kontroli inspektorowi udostępnia się ewidencję badawczą i ewidencję nadzoru produkcji. |
| --- | --- |

8.4.1.

Podczas każdej kontroli inspektorowi udostępnia się ewidencję badawczą i ewidencję nadzoru produkcji.

| 8.4.2. | Inspektor może wyrywkowo wybierać egzemplarze, które następnie zostają poddane badaniu w laboratorium producenta. Minimalną liczbę egzemplarzy można określić na podstawie wyników weryfikacji własnej producenta. |
| --- | --- |

8.4.2.

Inspektor może wyrywkowo wybierać egzemplarze, które następnie zostają poddane badaniu w laboratorium producenta. Minimalną liczbę egzemplarzy można określić na podstawie wyników weryfikacji własnej producenta.

| 8.4.3. | Jeśli poziom jakości wydaje się niewystarczający lub gdy niezbędne wydaje się zweryfikowanie ważności badań przeprowadzanych zgodnie z pkt 8.4.2, inspektor wybiera egzemplarze do wysłania placówce technicznej, która przeprowadziła badania homologacji typu. |
| --- | --- |

8.4.3.

Jeśli poziom jakości wydaje się niewystarczający lub gdy niezbędne wydaje się zweryfikowanie ważności badań przeprowadzanych zgodnie z pkt 8.4.2, inspektor wybiera egzemplarze do wysłania placówce technicznej, która przeprowadziła badania homologacji typu.

| 8.4.4. | Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania określone w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

8.4.4.

Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania określone w niniejszym regulaminie.

| 8.4.5. | Kontrole z upoważnienia właściwego organu przeprowadza się zazwyczaj raz na dwa lata. W razie odnotowania negatywnych wyników podczas jednej z takich kontroli, właściwy organ zapewnia podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu przywrócenia zgodności produkcji w najkrótszym możliwym terminie. |
| --- | --- |

8.4.5.

Kontrole z upoważnienia właściwego organu przeprowadza się zazwyczaj raz na dwa lata. W razie odnotowania negatywnych wyników podczas jednej z takich kontroli, właściwy organ zapewnia podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu przywrócenia zgodności produkcji w najkrótszym możliwym terminie.

9.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 9.1. | Homologacja udzielona typowi pojazdu zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów pkt 8.1 powyżej. |
| --- | --- |

9.1.

Homologacja udzielona typowi pojazdu zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów pkt 8.1 powyżej.

| 9.2. | Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

9.2.

Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

10.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego zawiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

11.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych przeprowadzających badania homologacyjne oraz organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające homologację, odmowę lub cofnięcie homologacji.

12.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

| 12.1. | Od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 02 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG na podstawie niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02. |
| --- | --- |

12.1.

Od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 02 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG na podstawie niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02.

| 12.2. | Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko typom pojazdów zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02. |
| --- | --- |

12.2.

Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko typom pojazdów zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02.

| 12.3. | Po upływie 36 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 obowiązujące homologacje zgodne z niniejszym regulaminem tracą ważność. Powyższe nie ma zastosowania do typów pojazdów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02. |
| --- | --- |

12.3.

Po upływie 36 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 02 obowiązujące homologacje zgodne z niniejszym regulaminem tracą ważność. Powyższe nie ma zastosowania do typów pojazdów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 02.

| 12.4. | Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii zmian 03, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią zmian 03. |
| --- | --- |

12.4.

Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii zmian 03, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią zmian 03.

| 12.5. | Począwszy od daty upływu 24 miesięcy od daty wejścia w życie serii zmian 03, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin są zobowiązane udzielać homologacji tylko w przypadku gdy typ pojazdu występującego o homologację odpowiada wymaganiom niniejszego regulaminu zmienionego serią zmian 03. |
| --- | --- |

12.5.

Począwszy od daty upływu 24 miesięcy od daty wejścia w życie serii zmian 03, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin są zobowiązane udzielać homologacji tylko w przypadku gdy typ pojazdu występującego o homologację odpowiada wymaganiom niniejszego regulaminu zmienionego serią zmian 03.

| 12.6. | Przed upływem 48 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu żadna Umawiająca się Strona stosująca niniejszy regulamin nie może odmówić krajowej homologacji typu pojazdu homologowanego zgodnie z poprzednią serią poprawek do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

12.6.

Przed upływem 48 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu żadna Umawiająca się Strona stosująca niniejszy regulamin nie może odmówić krajowej homologacji typu pojazdu homologowanego zgodnie z poprzednią serią poprawek do niniejszego regulaminu.

| 12.7. | Po upływie 48 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić pierwszej rejestracji krajowej (pierwszego dopuszczenia do ruchu) pojazdów niespełniających wymogów serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

12.7.

Po upływie 48 miesięcy od wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić pierwszej rejestracji krajowej (pierwszego dopuszczenia do ruchu) pojazdów niespełniających wymogów serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu.

---

(1)  Zdefiniowanej w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3) (dokument TRANS/SC1/WP29/78/Amend.3).

(2)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia i Czarnogóra, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielone przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta oraz 51 – Republika Korei. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymogów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonej na podstawie tych wymogów, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia o przydzielonych w ten sposób numerach.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

UKŁAD ZNAKÓW HOMOLOGACJI

WZÓR A

(Zob. pkt 4.1.1 i 4.2.4 niniejszego regulaminu)

Image

WZÓR B

(Zob. pkt 4.1.5 niniejszego regulaminu)

Image

---

(1)  Numer drugiego regulaminu podano jedynie jako przykład; poprawiony współczynnik pochłaniania wynosi 1,30 m-1.

---

ZAŁĄCZNIK 3

Metody określania wymiarów części wystających oraz odstępów

1.   METODY OKREŚLANIA WYSOKOŚCI WYSTAJĄCYCH ZAGIĘĆ W PŁATACH POSZYCIA NADWOZIA

| 1.1. | Wysokość H wystającego elementu określa się metodą graficzną z wykorzystaniem okręgu o średnicy 165 mm, stycznego wewnętrznie do zewnętrznego obrysu powierzchni zewnętrznej na poddawanym badaniu odcinku. |
| --- | --- |

1.1.

Wysokość H wystającego elementu określa się metodą graficzną z wykorzystaniem okręgu o średnicy 165 mm, stycznego wewnętrznie do zewnętrznego obrysu powierzchni zewnętrznej na poddawanym badaniu odcinku.

| 1.2. | H stanowi maksymalną wartość odległości, mierzonej na prostej przechodzącej przez środek okręgu o średnicy 165 mm, między obwodem tego okręgu a zewnętrznym obrysem wystającego elementu (zob. rys. 1). |
| --- | --- |

1.2.

H stanowi maksymalną wartość odległości, mierzonej na prostej przechodzącej przez środek okręgu o średnicy 165 mm, między obwodem tego okręgu a zewnętrznym obrysem wystającego elementu (zob. rys. 1).

| 1.3. | Jeżeli część zewnętrznego obrysu powierzchni zewnętrznej na badanym odcinku nie styka się od zewnątrz z okręgiem o średnicy 100 mm, uznaje się, że obrys powierzchni w tym miejscu odpowiada fragmentowi obwodu okręgu o średnicy 100 mm, zawartemu między punktami styczności z obrysem zewnętrznym (zob. rys. 2). |
| --- | --- |

1.3.

Jeżeli część zewnętrznego obrysu powierzchni zewnętrznej na badanym odcinku nie styka się od zewnątrz z okręgiem o średnicy 100 mm, uznaje się, że obrys powierzchni w tym miejscu odpowiada fragmentowi obwodu okręgu o średnicy 100 mm, zawartemu między punktami styczności z obrysem zewnętrznym (zob. rys. 2).

| 1.4. | Producent powinien dostarczyć niezbędne przekroje powierzchni zewnętrznej w celu umożliwienia dokonania pomiarów elementów wystających, o których mowa powyżej.







  Rysunek 1 | Rysunek 2 |
| --- | --- | --- |
| | |

1.4.

Producent powinien dostarczyć niezbędne przekroje powierzchni zewnętrznej w celu umożliwienia dokonania pomiarów elementów wystających, o których mowa powyżej.

Rysunek 1

Rysunek 2

Image

Image

2.   METODA OKREŚLANIA WYMIARÓW WYSTAJĄCEJ CZĘŚCI SKŁADOWEJ PRZYMOCOWANEJ DO POWIERZCHNI ZEWNĘTRZNEJ

| 2.1. | Wymiary wystającej części składowej przymocowanej na powierzchni wypukłej mogą być ustalone zarówno bezpośrednio, jak również poprzez odniesienie do rysunku odpowiedniego odcinka zamontowanej części składowej, przedstawiającego taką część po zamontowaniu. |
| --- | --- |

2.1.

Wymiary wystającej części składowej przymocowanej na powierzchni wypukłej mogą być ustalone zarówno bezpośrednio, jak również poprzez odniesienie do rysunku odpowiedniego odcinka zamontowanej części składowej, przedstawiającego taką część po zamontowaniu.

| 2.2. | Jeżeli wymiary wystającej części przymocowanej do powierzchni innej niż wypukła nie mogą zostać określone na podstawie zwykłych pomiarów, ustala się je na podstawie maksymalnej zmiany odległości między środkiem kuli o średnicy 100 mm a nominalną linią płatu poszycia nadwozia w chwili, gdy kula jest przesuwana nad daną częścią składową i pozostaje z nią w stałym kontakcie. Rysunek 3 przedstawia przykład zastosowania tej procedury. |
| --- | --- |

2.2.

Jeżeli wymiary wystającej części przymocowanej do powierzchni innej niż wypukła nie mogą zostać określone na podstawie zwykłych pomiarów, ustala się je na podstawie maksymalnej zmiany odległości między środkiem kuli o średnicy 100 mm a nominalną linią płatu poszycia nadwozia w chwili, gdy kula jest przesuwana nad daną częścią składową i pozostaje z nią w stałym kontakcie. Rysunek 3 przedstawia przykład zastosowania tej procedury.

3.   METODA OKREŚLANIA WYMIARÓW WYSTAJĄCYCH ELEMENTÓW OSŁON LAMP GŁÓWNYCH ORAZ ICH OPRAW

| 3.1. | Wymiary elementów świateł głównych wystających poza zewnętrzną powierzchnię mierzy się poziomo od punktu, w którym stykają się one z kulą o średnicy 100 mm, tak jak zostało to pokazane na rysunku 4. |
| --- | --- |

3.1.

Wymiary elementów świateł głównych wystających poza zewnętrzną powierzchnię mierzy się poziomo od punktu, w którym stykają się one z kulą o średnicy 100 mm, tak jak zostało to pokazane na rysunku 4.

4.   METODA OKREŚLANIA WYMIARÓW ODSTĘPÓW LUB PRZESTRZENI MIĘDZY ELEMENTAMI OKRATOWANIA

| 4.1. | Wymiary odstępu lub przestrzeni między elementami okratowania określa się na podstawie odległości między dwiema płaszczyznami przechodzącymi przez punkty styczności z kulą oraz prostą prostopadłą do linii łączącej te punkty styczności. Rysunki 5 i 6 przedstawiają przykłady zastosowania tej procedury.







  Rysunek 3 | Rysunek 4 |
| --- | --- | --- |
| | |
| Rysunek 5 | Rysunek 6 |
| | |
| Klucz
  Dia.= Średnica
  measured projection= mierzony występ
  visor= osłona
  Headlamp glass= szkło reflektora
  measured gap= mierzony odstęp |

4.1.

Wymiary odstępu lub przestrzeni między elementami okratowania określa się na podstawie odległości między dwiema płaszczyznami przechodzącymi przez punkty styczności z kulą oraz prostą prostopadłą do linii łączącej te punkty styczności. Rysunki 5 i 6 przedstawiają przykłady zastosowania tej procedury.

Rysunek 3

Rysunek 4

Image

Image

Rysunek 5

Rysunek 6

Image

Image

Klucz

Dia.= Średnica

measured projection= mierzony występ

visor= osłona

Headlamp glass= szkło reflektora

measured gap= mierzony odstęp

---

ZAŁĄCZNIK 4

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---