# Dziennik Urzędowy L 164/2010

| | ISSN 1725-5139
  doi:10.3000/17255139.L_2010.164.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 164 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5330 czerwca 2010 |

ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.164.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 164

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5330 czerwca 2010

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Regulamin nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów użytkowych w zakresie ich wystających elementów zewnętrznych znajdujących się przed tylną ścianą kabiny | 1 |
| | * | Regulamin nr 80 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji siedzeń dużych pojazdów pasażerskich oraz tych pojazdów w zakresie wytrzymałości siedzeń i ich mocowań | 18 |
| | * | Regulamin nr 87 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł jazdy dziennej przeznaczonych dla pojazdów o napędzie silnikowym | 46 |
| | * | Regulamin nr 91 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł obrysowych bocznych przeznaczonych do pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep | 69 |
| | * | Regulamin nr 98 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła | 92 |
| | * | Regulamin nr 99 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła używanych w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów samochodowych | 151 |
| | * | Regulamin nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy techniczne dotyczące zabezpieczenia pojazdów samochodowych przed nieuprawnionym użyciem | 181 |
| | * | Regulamin nr 122 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite wymagania techniczne dotyczące homologacji pojazdów kategorii M, N i O w odniesieniu do ich układów ogrzewania | 231 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Regulamin nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów użytkowych w zakresie ich wystających elementów zewnętrznych znajdujących się przed tylną ścianą kabiny

1

*

Regulamin nr 80 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji siedzeń dużych pojazdów pasażerskich oraz tych pojazdów w zakresie wytrzymałości siedzeń i ich mocowań

18

*

Regulamin nr 87 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł jazdy dziennej przeznaczonych dla pojazdów o napędzie silnikowym

46

*

Regulamin nr 91 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł obrysowych bocznych przeznaczonych do pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep

69

*

Regulamin nr 98 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła

92

*

Regulamin nr 99 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła używanych w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów samochodowych

151

*

Regulamin nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy techniczne dotyczące zabezpieczenia pojazdów samochodowych przed nieuprawnionym użyciem

181

*

Regulamin nr 122 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite wymagania techniczne dotyczące homologacji pojazdów kategorii M, N i O w odniesieniu do ich układów ogrzewania

231

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/1

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 61 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów użytkowych w zakresie ich wystających elementów zewnętrznych znajdujących się przed tylną ścianą kabiny

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

suplement nr 1 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 10 października 2006 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Dziedzina i zakres stosowania |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

5.

| 6. | Wymagania szczegółowe |
| --- | --- |

6.

| 7. | Modyfikacja typu pojazdu |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji. |
| --- | --- |

11.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, odmowy udzielenia, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu w zakresie jego wystających elementów zewnętrznych zgodnie z regulaminem nr 61 |
| --- | --- |

Załącznik 1 –

| Załącznik 2 – | Rozmieszczenie znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 2 –

| Załącznik 3 – | Procedura obowiązująca przy wyznaczaniu punktu „H” i rzeczywistego kąta pochylenia oparcia oraz przy sprawdzaniu ich stosunku do punktu „R” i do konstrukcyjnego kąta pochylenia oparcia |
| --- | --- |

Załącznik 3 –

| Załącznik 4 – | Pomiary wystających elementów zewnętrznych i odstępów |
| --- | --- |

Załącznik 4 –

1.   DZIEDZINA I ZAKRES STOSOWANIA

1.1.   Niniejszy regulamin stosuje się do wystających elementów zewnętrznych pojazdów ciężarowych kategorii N1, N2 i N3
   (1), ograniczonych do „powierzchni zewnętrznej” zgodnie z podaną poniżej definicją.

Nie ma on zastosowania do wstecznych lusterek zewnętrznych, włącznie z ich trzonkami, ani do elementów wyposażenia, takich jak anteny czy bagażniki zewnętrzne.

1.2.   Celem niniejszego regulaminu jest zmniejszenie ryzyka zranienia albo zmniejszenia rozmiaru uszkodzeń ciała osób, które zetkną się z zewnętrzną powierzchnią pojazdu w przypadku zderzenia.

2.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

| 2.1. | „powierzchnia zewnętrzna” oznacza część pojazdu znajdującą się przed tylną ścianą kabiny pojazdu, zdefiniowaną w pkt 2.5, z wyjątkiem samej tylnej ściany, i obejmuje takie części, jak błotniki przednie, zderzaki przednie i przednie koła; |
| --- | --- |

2.1.

„powierzchnia zewnętrzna” oznacza część pojazdu znajdującą się przed tylną ścianą kabiny pojazdu, zdefiniowaną w pkt 2.5, z wyjątkiem samej tylnej ściany, i obejmuje takie części, jak błotniki przednie, zderzaki przednie i przednie koła;

| 2.2. | „homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do jego wystających elementów zewnętrznych; |
| --- | --- |

2.2.

„homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do jego wystających elementów zewnętrznych;

| 2.3. | „typ pojazdu” oznacza pojazdy silnikowe, które nie różnią się w istotnym stopniu w elemencie, jakim jest „powierzchnia zewnętrzna”; |
| --- | --- |

2.3.

„typ pojazdu” oznacza pojazdy silnikowe, które nie różnią się w istotnym stopniu w elemencie, jakim jest „powierzchnia zewnętrzna”;

| 2.4. | „kabina” oznacza tę część karoserii, która stanowi pomieszczenie dla kierowcy i pasażera, łącznie z drzwiami; |
| --- | --- |

2.4.

„kabina” oznacza tę część karoserii, która stanowi pomieszczenie dla kierowcy i pasażera, łącznie z drzwiami;

| 2.5. | „tylna ściana kabiny” oznacza tylną część zewnętrznej powierzchni pomieszczenia kierowcy i pasażera. Jeśli nie jest możliwe określenie miejsca „tylnej ściany kabiny”, to do celów niniejszego regulaminu określono ją jako pionową płaszczyznę poprzeczną umieszczoną 50 cm za punktem R siedzenia kierowcy, przy czym jeżeli pozycja siedzenia może być regulowana, to siedzenie ustawione jest w jego najbardziej odsuniętej do tyłu pozycji umożliwiającej kierowanie pojazdem (zob. załącznik 3). Jednakże producent może, za zgodą placówki technicznej, wystąpić o określenie innej odległości, jeśli jest w stanie wykazać, że odległość 50 cm jest niewłaściwa dla danego pojazdu (2); |
| --- | --- |

2.5.

„tylna ściana kabiny” oznacza tylną część zewnętrznej powierzchni pomieszczenia kierowcy i pasażera. Jeśli nie jest możliwe określenie miejsca „tylnej ściany kabiny”, to do celów niniejszego regulaminu określono ją jako pionową płaszczyznę poprzeczną umieszczoną 50 cm za punktem R siedzenia kierowcy, przy czym jeżeli pozycja siedzenia może być regulowana, to siedzenie ustawione jest w jego najbardziej odsuniętej do tyłu pozycji umożliwiającej kierowanie pojazdem (zob. załącznik 3). Jednakże producent może, za zgodą placówki technicznej, wystąpić o określenie innej odległości, jeśli jest w stanie wykazać, że odległość 50 cm jest niewłaściwa dla danego pojazdu (2);

| 2.6. | „płaszczyzna odniesienia” oznacza płaszczyznę poziomą przechodzącą przez środek przednich kół lub płaszczyznę poziomą umiejscowioną na wysokości 50 cm ponad podłożem, w zależności od tego, która z nich znajduje się niżej; |
| --- | --- |

2.6.

„płaszczyzna odniesienia” oznacza płaszczyznę poziomą przechodzącą przez środek przednich kół lub płaszczyznę poziomą umiejscowioną na wysokości 50 cm ponad podłożem, w zależności od tego, która z nich znajduje się niżej;

| 2.7. | „linia podłogi” oznacza linię wyznaczoną w następujący sposób: | Wokół zewnętrznej powierzchni obciążonego pojazdu obraca się stożek o osi pionowej i nieokreślonej wysokości, którego kąt nachylenia pobocznicy wynosi 15 °, w taki sposób, aby utrzymać styczność z zewnętrzną powierzchnią nadwozia w jego najniższym punkcie. Linię podłogi stanowi geometryczny ślad punktów styczności. |
| --- | --- | --- |

2.7.

„linia podłogi” oznacza linię wyznaczoną w następujący sposób:

Wokół zewnętrznej powierzchni obciążonego pojazdu obraca się stożek o osi pionowej i nieokreślonej wysokości, którego kąt nachylenia pobocznicy wynosi 15 °, w taki sposób, aby utrzymać styczność z zewnętrzną powierzchnią nadwozia w jego najniższym punkcie. Linię podłogi stanowi geometryczny ślad punktów styczności.

| | Przy określaniu linii podłogi nie bierze się pod uwagę rur wydechowych lub kół, ani też funkcjonalnych elementów mechanicznych przymocowanych do podwozia, takich jak miejsce na podnośnik, elementy mocowania zawieszenia lub zaczepy służące do holowania przez dany pojazd lub jego holowania w przypadku awarii. Należy przyjąć, że wnęki kół są zakryte wyimaginowaną powierzchnią przyległą do zewnętrznych powierzchni. Zderzaki przednie bierze się pod uwagę przy określaniu linii podłogi. W zależności od typu pojazdu ślad linii podłogi może znajdować się przy krawędzi zewnętrznej profilu zderzaka lub przy płycie nadwozia poniżej zderzaka. Tam gdzie istnieją jednocześnie co najmniej dwa punkty styczności, przy określaniu linii podłogi przyjmuje się najniższy punkt styczności; |
| --- | --- |

Przy określaniu linii podłogi nie bierze się pod uwagę rur wydechowych lub kół, ani też funkcjonalnych elementów mechanicznych przymocowanych do podwozia, takich jak miejsce na podnośnik, elementy mocowania zawieszenia lub zaczepy służące do holowania przez dany pojazd lub jego holowania w przypadku awarii. Należy przyjąć, że wnęki kół są zakryte wyimaginowaną powierzchnią przyległą do zewnętrznych powierzchni. Zderzaki przednie bierze się pod uwagę przy określaniu linii podłogi. W zależności od typu pojazdu ślad linii podłogi może znajdować się przy krawędzi zewnętrznej profilu zderzaka lub przy płycie nadwozia poniżej zderzaka. Tam gdzie istnieją jednocześnie co najmniej dwa punkty styczności, przy określaniu linii podłogi przyjmuje się najniższy punkt styczności;

| 2.8. | „promień krzywizny” oznacza promień łuku okręgu najbardziej zbliżonego do zaokrąglenia badanego elementu. |
| --- | --- |

2.8.

„promień krzywizny” oznacza promień łuku okręgu najbardziej zbliżonego do zaokrąglenia badanego elementu.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

3.1.   Wystąpienia o homologację typu pojazdu w odniesieniu do wystających elementów zewnętrznych dokonuje producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

3.2.   Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty w trzech egzemplarzach:

| 3.2.1. | fotografie pojazdu z przodu i z boków; |
| --- | --- |

3.2.1.

fotografie pojazdu z przodu i z boków;

| 3.2.2. | rysunki „powierzchni zewnętrznej”, które w opinii placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych są wymagane do wykazania zgodności z przepisami pkt 5 i 6 poniżej. |
| --- | --- |

3.2.2.

rysunki „powierzchni zewnętrznej”, które w opinii placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych są wymagane do wykazania zgodności z przepisami pkt 5 i 6 poniżej.

3.3.   Składający wniosek przedstawia placówkom technicznym upoważnionym do przeprowadzania badania homologacyjnego:

| 3.3.1. | pojazd reprezentujący typ pojazdu, któremu ma zostać udzielona homologacja lub części pojazdu uznane za istotne dla przeprowadzenia kontroli oraz badań wymaganych zgodnie z niniejszym regulaminem; |
| --- | --- |

3.3.1.

pojazd reprezentujący typ pojazdu, któremu ma zostać udzielona homologacja lub części pojazdu uznane za istotne dla przeprowadzenia kontroli oraz badań wymaganych zgodnie z niniejszym regulaminem;

| 3.3.2. | niektóre części i próbki użytych materiałów, jeśli są wymagane przez placówkę techniczną. |
| --- | --- |

3.3.2.

niektóre części i próbki użytych materiałów, jeśli są wymagane przez placówkę techniczną.

4.   HOMOLOGACJA

4.1.   Homologacji danego typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd zgłoszony do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w pkt 5 i 6 poniżej.

4.2.   Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry numeru (obecnie są to cyfry 00 według pierwotnej wersji regulaminu) oznaczają serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne główne zmiany techniczne w regulaminie w czasie przyznawania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru do tego samego typu pojazdu o innej konstrukcji zewnętrznej lub do innego typu pojazdu.

4.3.   Zawiadomienie o udzieleniu lub odmowie udzielenia homologacji typu pojazdu zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu oraz rysunków i fotografii wymienionych w pkt 3.2.1 i 3.2.2 dostarczonych przez wnioskodawcę, w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) lub złożonych do tego formatu, w odpowiedniej skali.

4.4.   Na każdym pojeździe, zgodnym z typem pojazdu homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

| 4.4.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj udzielający homologacji (3); |
| --- | --- |

4.4.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj udzielający homologacji (3);

| 4.4.2. | numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik oraz numer homologacji, po prawej stronie okręgu opisanego w pkt 4.4.1. |
| --- | --- |

4.4.2.

numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik oraz numer homologacji, po prawej stronie okręgu opisanego w pkt 4.4.1.

4.5.   Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym na mocy innego lub kilku innych regulaminów będących załącznikami do porozumienia, w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, to znak określony w pkt 4.4.1 nie musi się powtarzać. W takim przypadku numery regulaminów i homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich innych regulaminów, na podstawie których udzielono homologacji na mocy niniejszego regulaminu w danym kraju, umieszcza się w pionowych kolumnach na prawo od znaku określonego w pkt 4.4.1.

4.6.   Znak homologacji oraz dodatkowy symbol muszą być czytelne i nieusuwalne.

4.7.   Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu.

4.8.   Przykłady rozmieszczenia znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

5.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

5.1.   Przepisy niniejszego regulaminu nie są stosowane do tych części „powierzchni zewnętrznej” pojazdu, które w pojeździe nieobciążonym wraz z drzwiami, oknami, wlotami itd. w pozycji zamkniętej są umieszczone:

| 5.1.1. | na zewnątrz strefy, która z góry ograniczona jest poziomą płaszczyzną znajdującą się 2,00 m nad podłożem, a z dołu płaszczyzną odniesienia określoną w pkt 2.6 lub linią podłogi określoną w pkt 2.7, według wyboru producenta; lub |
| --- | --- |

5.1.1.

na zewnątrz strefy, która z góry ograniczona jest poziomą płaszczyzną znajdującą się 2,00 m nad podłożem, a z dołu płaszczyzną odniesienia określoną w pkt 2.6 lub linią podłogi określoną w pkt 2.7, według wyboru producenta; lub

| 5.1.2. | w taki sposób, że w warunkach statycznych nie mogą zetknąć się z kulą o średnicy 100 mm. |
| --- | --- |

5.1.2.

w taki sposób, że w warunkach statycznych nie mogą zetknąć się z kulą o średnicy 100 mm.

| 5.1.3. | W przypadku gdy płaszczyzna odniesienia stanowi dolną granicę strefy, pod uwagę bierze się tylko elementy pojazdu znajdujące się między dwiema pionowymi płaszczyznami, z których jedna styka się z zewnętrzną powierzchnią pojazdu, a druga, równoległa do niej, umieszczona jest w odległości 80 mm w kierunku wnętrza pojazdu. |
| --- | --- |

5.1.3.

W przypadku gdy płaszczyzna odniesienia stanowi dolną granicę strefy, pod uwagę bierze się tylko elementy pojazdu znajdujące się między dwiema pionowymi płaszczyznami, z których jedna styka się z zewnętrzną powierzchnią pojazdu, a druga, równoległa do niej, umieszczona jest w odległości 80 mm w kierunku wnętrza pojazdu.

5.2.   „Powierzchnia zewnętrzna” pojazdu nie może zawierać elementów skierowanych na zewnątrz, mogących zaczepić się o pieszych, rowerzystów lub motocyklistów.

5.3.   Elementy określone w pkt 6 nie mogą zawierać skierowanych na zewnątrz spiczastych lub ostrych części ani elementów, które z uwagi na swój kształt, rozmiary, ustawienie lub twardość mogłyby zwiększyć ryzyko powstania lub zakres obrażeń u osoby, która uderzyłaby się lub otarła o powierzchnię zewnętrzną w przypadku kolizji.

5.4.   Elementy wystające z powierzchni zewnętrznej, których twardość wynosi nie więcej niż 60 stopni w skali Shore’a, mogą mieć promień krzywizny mniejszy od wartości zalecanych w pkt 6 poniżej.

6.   WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

6.1.   Elementy ozdobne, symbole handlowe, litery i numery oznaczeń handlowych

| 6.1.1. | Elementy ozdobne, symbole handlowe, litery i numery oznaczeń handlowych nie mogą mieć promienia krzywizny mniejszego niż 2,5 mm. Wymóg ten nie jest stosowany w stosunku do tych elementów, które nie wystają więcej niż 5 mm ponad otaczającą powierzchnię. Jednakże w tym przypadku ich krawędzie skierowane na zewnątrz muszą być stępione. |
| --- | --- |

6.1.1.

Elementy ozdobne, symbole handlowe, litery i numery oznaczeń handlowych nie mogą mieć promienia krzywizny mniejszego niż 2,5 mm. Wymóg ten nie jest stosowany w stosunku do tych elementów, które nie wystają więcej niż 5 mm ponad otaczającą powierzchnię. Jednakże w tym przypadku ich krawędzie skierowane na zewnątrz muszą być stępione.

| 6.1.2. | Elementy ozdobne, symbole handlowe, litery i numery oznaczeń handlowych, które wystają o więcej niż 10 mm ponad otaczającą je powierzchnię, muszą cofać się, odłączać lub zginać pod działaniem siły 10 daN wywieranej na ich najbardziej wystający punkt, w dowolnym kierunku, w płaszczyźnie w przybliżeniu równoległej do powierzchni, na której są zamontowane.
  Do przyłożenia siły o wartości 10 daN używa się płasko zakończonego stempla o średnicy nieprzekraczającej 50 mm. Jeśli jest to niemożliwe, należy zastosować równoważną metodę. Gdy elementy ozdobne cofną się, odłączą lub zagną, pozostała ich część nie może wystawać więcej niż 10 mm oraz nie może mieć żadnych spiczastych, ostrych lub tnących krawędzi. |
| --- | --- |

6.1.2.

Elementy ozdobne, symbole handlowe, litery i numery oznaczeń handlowych, które wystają o więcej niż 10 mm ponad otaczającą je powierzchnię, muszą cofać się, odłączać lub zginać pod działaniem siły 10 daN wywieranej na ich najbardziej wystający punkt, w dowolnym kierunku, w płaszczyźnie w przybliżeniu równoległej do powierzchni, na której są zamontowane.

Do przyłożenia siły o wartości 10 daN używa się płasko zakończonego stempla o średnicy nieprzekraczającej 50 mm. Jeśli jest to niemożliwe, należy zastosować równoważną metodę. Gdy elementy ozdobne cofną się, odłączą lub zagną, pozostała ich część nie może wystawać więcej niż 10 mm oraz nie może mieć żadnych spiczastych, ostrych lub tnących krawędzi.

6.2.   Osłony reflektorów i ich oprawy

| 6.2.1. | Dopuszcza się wystające osłony lub oprawy reflektorów, pod warunkiem że nie wystają na odległość ponad 30 mm w stosunku do przezroczystej powierzchni zewnętrznej reflektora, a ich promień krzywizny we wszystkich punktach wynosi co najmniej 2,5 mm. |
| --- | --- |

6.2.1.

Dopuszcza się wystające osłony lub oprawy reflektorów, pod warunkiem że nie wystają na odległość ponad 30 mm w stosunku do przezroczystej powierzchni zewnętrznej reflektora, a ich promień krzywizny we wszystkich punktach wynosi co najmniej 2,5 mm.

| 6.2.2. | Reflektory wysuwane muszą spełniać wymagania określone w pkt 6.2.1, zarówno w pozycji wysuniętej, jak i wsuniętej. |
| --- | --- |

6.2.2.

Reflektory wysuwane muszą spełniać wymagania określone w pkt 6.2.1, zarówno w pozycji wysuniętej, jak i wsuniętej.

| 6.2.3. | Przepisy pkt 6.2.1 nie są stosowane w przypadku reflektorów wsuniętych w nadwozie lub przez nie osłoniętych, pod warunkiem że karoseria spełnia wymagania określone w pkt 5.2 powyżej. |
| --- | --- |

6.2.3.

Przepisy pkt 6.2.1 nie są stosowane w przypadku reflektorów wsuniętych w nadwozie lub przez nie osłoniętych, pod warunkiem że karoseria spełnia wymagania określone w pkt 5.2 powyżej.

6.3.   Osłony wlotu powietrza

Promień krzywizny elementów osłony wlotu powietrza musi być:

| — | nie mniejszy niż 2,5 mm, jeśli odległość między przylegającymi elementami jest większa niż 40 mm, |
| --- | --- |

—

nie mniejszy niż 2,5 mm, jeśli odległość między przylegającymi elementami jest większa niż 40 mm,

| — | nie mniejszy niż 1 mm, jeśli odległość wynosi pomiędzy 25 a 40 mm, |
| --- | --- |

—

nie mniejszy niż 1 mm, jeśli odległość wynosi pomiędzy 25 a 40 mm,

| — | nie mniejszy niż 0,5 mm, jeśli odległość jest mniejsza niż 25 mm. |
| --- | --- |

—

nie mniejszy niż 0,5 mm, jeśli odległość jest mniejsza niż 25 mm.

6.4.   Urządzenia czyszczące szyby i reflektory

| 6.4.1. | Wymienione wyżej urządzenia muszą być wykonane w taki sposób, aby ramię wycieraczki posiadało osłonę o promieniu krzywizny nie mniejszym niż 2,5 mm i powierzchnię co najmniej 150 mm2, mierzoną w miejscu przekroju, nie dalej niż 6,5 mm od najbardziej wysuniętego punktu. |
| --- | --- |

6.4.1.

Wymienione wyżej urządzenia muszą być wykonane w taki sposób, aby ramię wycieraczki posiadało osłonę o promieniu krzywizny nie mniejszym niż 2,5 mm i powierzchnię co najmniej 150 mm2, mierzoną w miejscu przekroju, nie dalej niż 6,5 mm od najbardziej wysuniętego punktu.

| 6.4.2. | Końcówki wylotowe spryskiwacza szyby oraz urządzenia czyszczące reflektory muszą mieć promień krzywizny nie mniejszy niż 2,5 mm. Elementy wystające mniej niż 5 mm muszą mieć stępione krawędzie skierowane na zewnątrz. |
| --- | --- |

6.4.2.

Końcówki wylotowe spryskiwacza szyby oraz urządzenia czyszczące reflektory muszą mieć promień krzywizny nie mniejszy niż 2,5 mm. Elementy wystające mniej niż 5 mm muszą mieć stępione krawędzie skierowane na zewnątrz.

6.5.   Elementy ochronne (zderzaki)

| 6.5.1. | Końce przednich elementów ochronnych muszą być odwrócone w stronę zewnętrznej powierzchni nadwozia. |
| --- | --- |

6.5.1.

Końce przednich elementów ochronnych muszą być odwrócone w stronę zewnętrznej powierzchni nadwozia.

| 6.5.2. | Części przednich elementów ochronnych muszą być zaprojektowane tak, aby wszystkie twarde powierzchnie wystające posiadały promień krzywizny nie mniejszy niż 5 mm. |
| --- | --- |

6.5.2.

Części przednich elementów ochronnych muszą być zaprojektowane tak, aby wszystkie twarde powierzchnie wystające posiadały promień krzywizny nie mniejszy niż 5 mm.

| 6.5.3. | Wyposażenie, takie jak zaczepy holownicze i wciągarki, nie może wystawać poza najbardziej wysuniętą powierzchnię zderzaka. Wciągarki mogą wystawać poza najbardziej wysuniętą powierzchnię zderzaka, pod warunkiem że w momencie, gdy nie są używane, pozostają osłonięte odpowiednią pokrywą ochronną, której promień krzywizny wynosi co najmniej 2,5 mm. |
| --- | --- |

6.5.3.

Wyposażenie, takie jak zaczepy holownicze i wciągarki, nie może wystawać poza najbardziej wysuniętą powierzchnię zderzaka. Wciągarki mogą wystawać poza najbardziej wysuniętą powierzchnię zderzaka, pod warunkiem że w momencie, gdy nie są używane, pozostają osłonięte odpowiednią pokrywą ochronną, której promień krzywizny wynosi co najmniej 2,5 mm.

| 6.5.4. | Wymogów pkt 6.5.2 nie stosuje się do elementów zderzaka lub elementów montowanych na zderzaku lub wbudowanych w zderzak, które wystają mniej niż 5 mm. Krawędzie elementów wystających mniej niż 5 mm muszą być stępione. W odniesieniu do elementów montowanych na zderzakach i wymienionych w innych punktach niniejszego regulaminu stosowane są wymagania szczegółowe zawarte w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

6.5.4.

Wymogów pkt 6.5.2 nie stosuje się do elementów zderzaka lub elementów montowanych na zderzaku lub wbudowanych w zderzak, które wystają mniej niż 5 mm. Krawędzie elementów wystających mniej niż 5 mm muszą być stępione. W odniesieniu do elementów montowanych na zderzakach i wymienionych w innych punktach niniejszego regulaminu stosowane są wymagania szczegółowe zawarte w niniejszym regulaminie.

6.6.   Klamki, zawiasy, przyciski w drzwiach, pokrywy bagażnika i komory silnika, otwory wentylacyjne, klapy i uchwyty

| 6.6.1. | Powyższe elementy nie mogą wystawać bardziej niż: 30 mm w przypadku przycisków, 70 mm w przypadku uchwytów i zatrzasków pokrywy komory silnika oraz 50 mm we wszystkich pozostałych przypadkach. Ich promień krzywizny nie może być mniejszy niż 2,5 mm. |
| --- | --- |

6.6.1.

Powyższe elementy nie mogą wystawać bardziej niż: 30 mm w przypadku przycisków, 70 mm w przypadku uchwytów i zatrzasków pokrywy komory silnika oraz 50 mm we wszystkich pozostałych przypadkach. Ich promień krzywizny nie może być mniejszy niż 2,5 mm.

| 6.6.2. | W przypadku kiedy boczne klamki drzwi wymagają obracania, muszą spełniać jeden z poniższych wymogów:






  6.6.2.1. | w przypadku klamek obracających się równolegle do płaszczyzny drzwi otwarty koniec rączki musi być skierowany do tyłu. Zakończenie takiej klamki musi być odwrócone do płaszczyzny drzwi i umieszczone w otaczającej je osłonie lub znajdować się w zagłębieniu; |
| --- | --- | --- |

6.6.2.

W przypadku kiedy boczne klamki drzwi wymagają obracania, muszą spełniać jeden z poniższych wymogów:

6.6.2.1.

w przypadku klamek obracających się równolegle do płaszczyzny drzwi otwarty koniec rączki musi być skierowany do tyłu. Zakończenie takiej klamki musi być odwrócone do płaszczyzny drzwi i umieszczone w otaczającej je osłonie lub znajdować się w zagłębieniu;

| 6.6.2.2. | klamki, których trzon skierowany jest w dowolnym kierunku na zewnątrz, a kierunek ten nie jest równoległy do płaszczyzny drzwi, muszą w pozycji zamknięcia być umieszczone w otaczającej je osłonie lub znajdować się w zagłębieniu. Koniec otwarty musi być skierowany do tyłu lub do dołu.
  Niemniej jednak klamki niespełniające tego ostatniego warunku mogą być dopuszczone, jeśli:






  — | mają niezależny mechanizm zwrotny, |
| --- | --- | --- |

6.6.2.2.

klamki, których trzon skierowany jest w dowolnym kierunku na zewnątrz, a kierunek ten nie jest równoległy do płaszczyzny drzwi, muszą w pozycji zamknięcia być umieszczone w otaczającej je osłonie lub znajdować się w zagłębieniu. Koniec otwarty musi być skierowany do tyłu lub do dołu.

Niemniej jednak klamki niespełniające tego ostatniego warunku mogą być dopuszczone, jeśli:

—

mają niezależny mechanizm zwrotny,

| — | w przypadku uszkodzenia mechanizmu zwrotnego nie mogą wystawać więcej niż 15 mm, |
| --- | --- |

—

w przypadku uszkodzenia mechanizmu zwrotnego nie mogą wystawać więcej niż 15 mm,

| — | w pozycji otwartej ich promień krzywizny jest nie mniejszy niż 2,5 mm (wymóg ten nie jest stosowany, jeśli w pozycji maksymalnego otwarcia klamka wystaje mniej niż 5 mm, w którym to przypadku krawędzie elementów skierowanych na zewnątrz muszą być stępione), |
| --- | --- |

—

w pozycji otwartej ich promień krzywizny jest nie mniejszy niż 2,5 mm (wymóg ten nie jest stosowany, jeśli w pozycji maksymalnego otwarcia klamka wystaje mniej niż 5 mm, w którym to przypadku krawędzie elementów skierowanych na zewnątrz muszą być stępione),

| — | powierzchnia ich końca mierzona nie dalej niż 6,5 mm od najbardziej wystającego punktu wynosi co najmniej 150 mm2. |
| --- | --- |

—

powierzchnia ich końca mierzona nie dalej niż 6,5 mm od najbardziej wystającego punktu wynosi co najmniej 150 mm2.

6.7.   Stopnie i schody

Krawędzie stopni i schodów muszą być zaokrąglone.

6.8.   Boczne deflektory powietrza i deszczu oraz deflektory powietrza zapobiegające powstawaniu smug na szybach

Promień krzywizny krawędzi, które mogą być skierowane na zewnątrz, musi być nie mniejszy niż 1 mm.

6.9.   Krawędzie blach

Krawędzie blach są dozwolone, pod warunkiem że są zagięte w kierunku nadwozia w taki sposób, że nie mogą stykać się z kulą o średnicy 100 mm lub są zaopatrzone w osłony o promieniu krzywizny nie mniejszym niż 2,5 mm.

6.10.   Nakrętki do kół, kołpaki i elementy ochronne

| 6.10.1. | Nakrętki kół, kołpaki i elementy ochronne nie mogą mieć wystających fragmentów w kształcie żeber. |
| --- | --- |

6.10.1.

Nakrętki kół, kołpaki i elementy ochronne nie mogą mieć wystających fragmentów w kształcie żeber.

| 6.10.2. | W przypadku gdy pojazd porusza się po linii prostej, żadna część kół, poza oponą, umieszczona powyżej płaszczyzny poziomej, przechodzącej przez oś obrotu, nie może wystawać poza rzut pionowy na płaszczyznę poziomą krawędzi ściany nadwozia znajdującej się nad kołem. Jednakże jeśli wymogi funkcjonalne to uzasadniają, elementy ochronne, które osłaniają nakrętki kół oraz piasty, mogą wystawać poza rzut pionowy krawędzi ściany nadwozia znajdującej się ponad kołem, pod warunkiem że promień krzywizny powierzchni wystającego elementu wynosi co najmniej 5 mm i występ poza pionowy rzut krawędzi ściany nadwozia znajdującej się ponad kołem w żadnym przypadku nie przekracza 30 mm. |
| --- | --- |

6.10.2.

W przypadku gdy pojazd porusza się po linii prostej, żadna część kół, poza oponą, umieszczona powyżej płaszczyzny poziomej, przechodzącej przez oś obrotu, nie może wystawać poza rzut pionowy na płaszczyznę poziomą krawędzi ściany nadwozia znajdującej się nad kołem. Jednakże jeśli wymogi funkcjonalne to uzasadniają, elementy ochronne, które osłaniają nakrętki kół oraz piasty, mogą wystawać poza rzut pionowy krawędzi ściany nadwozia znajdującej się ponad kołem, pod warunkiem że promień krzywizny powierzchni wystającego elementu wynosi co najmniej 5 mm i występ poza pionowy rzut krawędzi ściany nadwozia znajdującej się ponad kołem w żadnym przypadku nie przekracza 30 mm.

| 6.10.3. | Elementy ochronne spełniające wymogi pkt 6.10.2 muszą być zainstalowane, jeśli śruby lub nakrętki wystają poza rzut zewnętrznej powierzchni opony (część opony umieszczona ponad płaszczyzną poziomą przechodzącą przez oś obrotu koła). |
| --- | --- |

6.10.3.

Elementy ochronne spełniające wymogi pkt 6.10.2 muszą być zainstalowane, jeśli śruby lub nakrętki wystają poza rzut zewnętrznej powierzchni opony (część opony umieszczona ponad płaszczyzną poziomą przechodzącą przez oś obrotu koła).

6.11.   Miejsca przeznaczone do przystawiania podnośników oraz rury wydechowe

| 6.11.1. | Miejsca przeznaczone do przystawiania podnośników (o ile istnieją) oraz rury wydechowe nie mogą wystawać więcej niż 10 mm poza rzut pionowy linii podłogi lub rzut pionowy przecięcia płaszczyzny odniesienia z zewnętrzną płaszczyzną koła. |
| --- | --- |

6.11.1.

Miejsca przeznaczone do przystawiania podnośników (o ile istnieją) oraz rury wydechowe nie mogą wystawać więcej niż 10 mm poza rzut pionowy linii podłogi lub rzut pionowy przecięcia płaszczyzny odniesienia z zewnętrzną płaszczyzną koła.

| 6.11.2. | Bez względu na powyższe wymogi, rura wydechowa może wystawać więcej niż 10 mm, pod warunkiem że krawędzie są zaokrąglone na końcach, a promień krzywizny jest nie mniejszy niż 2,5 mm. |
| --- | --- |

6.11.2.

Bez względu na powyższe wymogi, rura wydechowa może wystawać więcej niż 10 mm, pod warunkiem że krawędzie są zaokrąglone na końcach, a promień krzywizny jest nie mniejszy niż 2,5 mm.

7.   MODYFIKACJA TYPU POJAZDU

7.1.   O każdej modyfikacji typu pojazdu należy powiadomić organ administracyjny, który udzielił homologacji danego typu pojazdu. Organ taki może wówczas:

| 7.1.1. | uznać, że wprowadzone modyfikacje prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i że w każdym przypadku pojazd nadal spełnia wymogi; lub |
| --- | --- |

7.1.1.

uznać, że wprowadzone modyfikacje prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i że w każdym przypadku pojazd nadal spełnia wymogi; lub

| 7.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badania od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzenia badań. |
| --- | --- |

7.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badania od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzenia badań.

7.2.   O potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z podaniem zmian, informowane są zgodnie z procedurą określoną powyżej w pkt 4.3 Strony Porozumienia, które stosują niniejszy regulamin.

8.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

8.1.   Każdy pojazd opatrzony znakiem homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem musi być zgodny z homologowanym typem pojazdu pod względem wystających elementów zewnętrznych.

8.2.   W celu sprawdzenia zgodności z wymaganiami określonymi w pkt 8.1 przeprowadza się wystarczającą liczbę kontroli wyrywkowych na pojazdach produkowanych seryjnie, posiadających znak homologacji wymagany zgodnie z niniejszym regulaminem.

9.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

9.1.   Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów pkt 6 powyżej lub gdy pojazd nie przeszedł z wynikiem pozytywnym badań określonych w załączniku 3.

9.2.   Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, musi o tym bezzwłocznie powiadomić pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą kopii formularza homologacji, na którego końcu umieszczona jest podpisana i opatrzona datą adnotacja pisana wielkimi literami: „COFNIĘTO HOMOLOGACJĘ”.

10.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestaje wytwarzać typ pojazdu homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego zawiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Strony porozumienia stosujące niniejszy regulamin za pomocą kopii formularza homologacji, na którego końcu umieszczona jest podpisana i opatrzona datą adnotacja pisana wielkimi literami: „ZANIECHANO PRODUKCJI”.

11.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do prowadzenia badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3) (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką 4).

(2)  Wykorzystanie tej możliwości nie ma wpływu na zakres niniejszego regulaminu.

(3)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia i Czarnogóra, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja i 53 – Tajlandia. Kolejne numery są przyznawane innym krajom w kolejności chronologicznej, zgodnie z datą ratyfikacji lub przystąpienia do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych warunków homologacji oraz wzajemnego uznawania homologacji wyposażenia i części pojazdów samochodowych, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia o przydzielonych w ten sposób numerach.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

ROZMIESZCZENIE ZNAKÓW HOMOLOGACJI

WZÓR A

(zob. pkt 4.4 niniejszego regulaminu)

Image

WZÓR B

(zob. pkt 4.5 niniejszego regulaminu)

Image

---

(1)  Drugi numer podano jedynie jako przykład.

---

ZAŁĄCZNIK 3

Procedura obowiązująca przy wyznaczaniu punktu „H” i rzeczywistego kąta pochylenia oparcia oraz przy sprawdzaniu ich stosunku do punktu „R” i do konstrukcyjnego kąta pochylenia oparcia

1.   DEFINICJE

| 1.1. | Punkt „H”, który wskazuje położenie osoby siedzącej w kabinie pasażera, jest śladem, na wzdłużnej pionowej płaszczyźnie, teoretycznej osi obrotu między nogami i tułowiem człowieka, zastąpionego przez manekina opisanego w pkt 3. |
| --- | --- |

1.1.

Punkt „H”, który wskazuje położenie osoby siedzącej w kabinie pasażera, jest śladem, na wzdłużnej pionowej płaszczyźnie, teoretycznej osi obrotu między nogami i tułowiem człowieka, zastąpionego przez manekina opisanego w pkt 3.

| 1.2. | Punkt „R” lub „punkt odniesienia siedzenia” to punkt odniesienia określony przez producenta pojazdu, który:






  1.2.1. | posiada współrzędne określone w stosunku do konstrukcji pojazdu; |
| --- | --- | --- |

1.2.

Punkt „R” lub „punkt odniesienia siedzenia” to punkt odniesienia określony przez producenta pojazdu, który:

1.2.1.

posiada współrzędne określone w stosunku do konstrukcji pojazdu;

| 1.2.2. | odpowiada teoretycznemu położeniu punktu obrotu korpusu/nóg (punkt „H”) dla najniższej i najbardziej do tyłu odsuniętej normalnej pozycji w czasie jazdy lub pozycji użytkowania podanej przez producenta pojazdu dla każdego siedzenia. |
| --- | --- |

1.2.2.

odpowiada teoretycznemu położeniu punktu obrotu korpusu/nóg (punkt „H”) dla najniższej i najbardziej do tyłu odsuniętej normalnej pozycji w czasie jazdy lub pozycji użytkowania podanej przez producenta pojazdu dla każdego siedzenia.

| 1.3. | „Kąt pochylenia oparcia” oznacza pochylenie oparcia względem pionu. |
| --- | --- |

1.3.

„Kąt pochylenia oparcia” oznacza pochylenie oparcia względem pionu.

| 1.4. | „Rzeczywisty kąt oparcia siedzenia” oznacza kąt utworzony przez linię pionową przechodzącą przez punkt „H” z linią odniesienia tułowia człowieka zastąpionego przez manekin opisany w pkt 3. |
| --- | --- |

1.4.

„Rzeczywisty kąt oparcia siedzenia” oznacza kąt utworzony przez linię pionową przechodzącą przez punkt „H” z linią odniesienia tułowia człowieka zastąpionego przez manekin opisany w pkt 3.

| 1.5. | „Konstrukcyjny kąt pochylenia oparcia” oznacza kąt podany przez producenta, który:






  1.5.1. | określa kąt oparcia siedzenia dla najniższej i najbardziej wysuniętej do tyłu pozycji za kierownicą lub pozycji użytkowania określonej przez producenta pojazdu dla każdego siedzenia; |
| --- | --- | --- |

1.5.

„Konstrukcyjny kąt pochylenia oparcia” oznacza kąt podany przez producenta, który:

1.5.1.

określa kąt oparcia siedzenia dla najniższej i najbardziej wysuniętej do tyłu pozycji za kierownicą lub pozycji użytkowania określonej przez producenta pojazdu dla każdego siedzenia;

| 1.5.2. | jest utworzony w punkcie „R” przez linię pionu i linię odniesienia torsu; |
| --- | --- |

1.5.2.

jest utworzony w punkcie „R” przez linię pionu i linię odniesienia torsu;

| 1.5.3. | odnosi się teoretycznie do rzeczywistego kąta oparcia siedzenia. |
| --- | --- |

1.5.3.

odnosi się teoretycznie do rzeczywistego kąta oparcia siedzenia.

2.   OKREŚLENIE PUNKTÓW „H” I RZECZYWISTYCH KĄTÓW OPARCIA SIEDZENIA

| 2.1. | Punkt „H” oraz rzeczywisty kąt oparcia siedzenia są ustalane dla każdego siedzenia wyszczególnionego przez producenta pojazdu. Jeżeli miejsca siedzące w tym samym rzędzie mogą być uznane za podobne (kanapa, jednakowe siedzenia itd.), tylko jeden punkt „H” i jeden rzeczywisty kąt oparcia siedzenia jest określony dla każdego rzędu siedzeń, a manekin opisany w pkt 3 znajduje się w pozycji siedzącej w miejscu uznawanym za reprezentatywne dla rzędu. Tym miejscem jest:






  2.1.1. | miejsce kierowcy w przypadku przedniego rzędu; |
| --- | --- | --- |

2.1.

Punkt „H” oraz rzeczywisty kąt oparcia siedzenia są ustalane dla każdego siedzenia wyszczególnionego przez producenta pojazdu. Jeżeli miejsca siedzące w tym samym rzędzie mogą być uznane za podobne (kanapa, jednakowe siedzenia itd.), tylko jeden punkt „H” i jeden rzeczywisty kąt oparcia siedzenia jest określony dla każdego rzędu siedzeń, a manekin opisany w pkt 3 znajduje się w pozycji siedzącej w miejscu uznawanym za reprezentatywne dla rzędu. Tym miejscem jest:

2.1.1.

miejsce kierowcy w przypadku przedniego rzędu;

| 2.1.2. | siedzenie zewnętrzne w przypadku tylnego rzędu lub rzędów. |
| --- | --- |

2.1.2.

siedzenie zewnętrzne w przypadku tylnego rzędu lub rzędów.

| 2.2. | Podczas określania punktu „H” oraz rzeczywistego kąta oparcia siedzenia dane siedzenie jest ustawione w najniższym i najbardziej odchylonym do tyłu normalnym położeniu kierowcy lub położeniu roboczym, które zostało określone przez producenta. Oparcie siedzenia, jeżeli jego nachylenie jest regulowane, zablokowane jest zgodnie z opisem producenta lub, w przypadku braku takiego opisu, przy rzeczywistym kącie oparcia siedzenia możliwie bliskim 25° odchylenia od pozycji pionowej. |
| --- | --- |

2.2.

Podczas określania punktu „H” oraz rzeczywistego kąta oparcia siedzenia dane siedzenie jest ustawione w najniższym i najbardziej odchylonym do tyłu normalnym położeniu kierowcy lub położeniu roboczym, które zostało określone przez producenta. Oparcie siedzenia, jeżeli jego nachylenie jest regulowane, zablokowane jest zgodnie z opisem producenta lub, w przypadku braku takiego opisu, przy rzeczywistym kącie oparcia siedzenia możliwie bliskim 25° odchylenia od pozycji pionowej.

3.   OPIS MANEKINA

| 3.1. | Używa się trójwymiarowego manekina o masie i obrysie odpowiadającym dorosłej osobie płci męskiej średniego wzrostu. Manekin ten jest przedstawiony na rysunkach 1 i 2. |
| --- | --- |

3.1.

Używa się trójwymiarowego manekina o masie i obrysie odpowiadającym dorosłej osobie płci męskiej średniego wzrostu. Manekin ten jest przedstawiony na rysunkach 1 i 2.

| 3.2. | Manekin składa się z:






  3.2.1. | dwóch części, jednej imitującej plecy i drugiej – podstawę tułowia, obracających się na osi przedstawiającej oś obrotu między tułowiem i udami. Śladem tej osi na boku manekina jest punkt „H” manekina; |
| --- | --- | --- |

3.2.

Manekin składa się z:

3.2.1.

dwóch części, jednej imitującej plecy i drugiej – podstawę tułowia, obracających się na osi przedstawiającej oś obrotu między tułowiem i udami. Śladem tej osi na boku manekina jest punkt „H” manekina;

| 3.2.2. | dwóch części imitujących nogi, połączonych przegubowo z częścią imitującą podstawę tułowia; oraz |
| --- | --- |

3.2.2.

dwóch części imitujących nogi, połączonych przegubowo z częścią imitującą podstawę tułowia; oraz

| 3.2.3. | dwóch części odpowiadających hipotetycznym stopom i połączonych z nogami za pomocą obrotowych połączeń odpowiadających hipotetycznym kostkom. |
| --- | --- |

3.2.3.

dwóch części odpowiadających hipotetycznym stopom i połączonych z nogami za pomocą obrotowych połączeń odpowiadających hipotetycznym kostkom.

| 3.2.4. | Ponadto część odpowiadająca hipotetycznemu siedzeniu wyposażona jest w poziomnicę ułatwiającą sprawdzanie jego ustawienia poprzecznego. |
| --- | --- |

3.2.4.

Ponadto część odpowiadająca hipotetycznemu siedzeniu wyposażona jest w poziomnicę ułatwiającą sprawdzanie jego ustawienia poprzecznego.

| 3.3. | Obciążniki ciała są przytwierdzone w odpowiednich punktach odpowiadających danym środkom ciężkości, tak aby całkowita masa manekina wynosiła do 75,6 kg. Szczegóły dotyczące ciężaru różnych obciążników są podane w tabeli na rysunku 2 w dodatku do niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.3.

Obciążniki ciała są przytwierdzone w odpowiednich punktach odpowiadających danym środkom ciężkości, tak aby całkowita masa manekina wynosiła do 75,6 kg. Szczegóły dotyczące ciężaru różnych obciążników są podane w tabeli na rysunku 2 w dodatku do niniejszego załącznika.

| 3.4. | Linia odniesienia tułowia manekina jest odwzorowana przez linię prostą przechodzącą przez połączenie między nogą a miednicą oraz teoretycznym połączeniem między karkiem a klatką piersiową (zob. rysunek 1 w dodatku do niniejszego załącznika). |
| --- | --- |

3.4.

Linia odniesienia tułowia manekina jest odwzorowana przez linię prostą przechodzącą przez połączenie między nogą a miednicą oraz teoretycznym połączeniem między karkiem a klatką piersiową (zob. rysunek 1 w dodatku do niniejszego załącznika).

4.   USTAWIENIE MANEKINA

Trójwymiarowego manekina ustawia się w następujący sposób:

| 4.1. | pojazd umieszcza się na płaszczyźnie poziomej, a siedzenia ustawia zgodnie z opisem w pkt 2.2; |
| --- | --- |

4.1.

pojazd umieszcza się na płaszczyźnie poziomej, a siedzenia ustawia zgodnie z opisem w pkt 2.2;

| 4.2. | badane siedzenie przykrywa się kawałkiem tkaniny ułatwiającym właściwe ustawienie manekina; |
| --- | --- |

4.2.

badane siedzenie przykrywa się kawałkiem tkaniny ułatwiającym właściwe ustawienie manekina;

| 4.3. | manekina sadza się na badanym siedzeniu, przy czym oś obrotowa jest prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu; |
| --- | --- |

4.3.

manekina sadza się na badanym siedzeniu, przy czym oś obrotowa jest prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu;

| 4.4. | stopy manekina ustawia się w następujący sposób:






  4.4.1. | na siedzeniach przednich w taki sposób, aby poziomnica sprawdzająca poprzeczne położenie siedzenia manekina wskazywała położenie poziome; |
| --- | --- | --- |

4.4.

stopy manekina ustawia się w następujący sposób:

4.4.1.

na siedzeniach przednich w taki sposób, aby poziomnica sprawdzająca poprzeczne położenie siedzenia manekina wskazywała położenie poziome;

| 4.4.2. | na siedzeniach tylnych, możliwie daleko, tak aby stykały się z siedzeniami przednimi. Jeżeli stopy spoczywają na częściach podłogi, które są na różnych poziomach, stopa, która pierwsza wchodzi w kontakt z przednim siedzeniem, służy jako punkt odniesienia, druga stopa musi być natomiast ustawiona w taki sposób, aby poziomnica sprawdzająca poprzeczne położenie siedzenia manekina wskazywała położenie poziome; |
| --- | --- |

4.4.2.

na siedzeniach tylnych, możliwie daleko, tak aby stykały się z siedzeniami przednimi. Jeżeli stopy spoczywają na częściach podłogi, które są na różnych poziomach, stopa, która pierwsza wchodzi w kontakt z przednim siedzeniem, służy jako punkt odniesienia, druga stopa musi być natomiast ustawiona w taki sposób, aby poziomnica sprawdzająca poprzeczne położenie siedzenia manekina wskazywała położenie poziome;

| 4.4.3. | jeżeli punkt H określany jest na siedzeniu środkowym, stopy ułożone są po obu stronach tunelu; |
| --- | --- |

4.4.3.

jeżeli punkt H określany jest na siedzeniu środkowym, stopy ułożone są po obu stronach tunelu;

| 4.5. | obciążniki należy umieścić na udach, poziomnicę sprawdzającą poprzeczne położenie siedzenia manekina musi wskazywać położenie poziome; następnie obciążniki należy umieścić na elemencie reprezentującym podstawę tułowia manekina; |
| --- | --- |

4.5.

obciążniki należy umieścić na udach, poziomnicę sprawdzającą poprzeczne położenie siedzenia manekina musi wskazywać położenie poziome; następnie obciążniki należy umieścić na elemencie reprezentującym podstawę tułowia manekina;

| 4.6. | manekina odchyla się od oparcia siedzenia za pomocą drążka obrotu kolan, a plecy manekina obraca się do przodu. Następnie manekina umieszcza się z powrotem na siedzeniu pojazdu przesuwając go do tyłu na jego podstawie tułowia, aż do stwierdzenia oporu, a następnie plecy manekina opiera się o oparcie siedzenia; |
| --- | --- |

4.6.

manekina odchyla się od oparcia siedzenia za pomocą drążka obrotu kolan, a plecy manekina obraca się do przodu. Następnie manekina umieszcza się z powrotem na siedzeniu pojazdu przesuwając go do tyłu na jego podstawie tułowia, aż do stwierdzenia oporu, a następnie plecy manekina opiera się o oparcie siedzenia;

| 4.7. | do manekina dwukrotnie przykłada się poziome obciążenie o sile około 10 daN ± 1 daN. Kierunek i punkt przyłożenia obciążenia wskazuje czarna strzałka na rysunku 2; |
| --- | --- |

4.7.

do manekina dwukrotnie przykłada się poziome obciążenie o sile około 10 daN ± 1 daN. Kierunek i punkt przyłożenia obciążenia wskazuje czarna strzałka na rysunku 2;

| 4.8. | obciążniki należy zamocować po prawej i lewej stronie, a następnie we właściwej pozycji umieszcza się obciążniki tułowia. Poziomnica sprawdzająca poprzeczne położenie manekina musi wskazywać położenie poziome; |
| --- | --- |

4.8.

obciążniki należy zamocować po prawej i lewej stronie, a następnie we właściwej pozycji umieszcza się obciążniki tułowia. Poziomnica sprawdzająca poprzeczne położenie manekina musi wskazywać położenie poziome;

| 4.9. | po wypoziomowaniu manekina plecy manekina należy obracać do przodu, aż obciążniki torsu znajdą się powyżej punktu „H”, tak aby wyeliminować tarcie z oparciem siedzenia; |
| --- | --- |

4.9.

po wypoziomowaniu manekina plecy manekina należy obracać do przodu, aż obciążniki torsu znajdą się powyżej punktu „H”, tak aby wyeliminować tarcie z oparciem siedzenia;

| 4.10. | plecy należy pochylić delikatnie do tyłu, umieszczając manekina w ostatecznym położeniu. Poziomnica poprzeczna manekina musi wskazywać położenie poziome. Jeżeli tak nie jest, procedurę opisaną powyżej należy powtórzyć. |
| --- | --- |

4.10.

plecy należy pochylić delikatnie do tyłu, umieszczając manekina w ostatecznym położeniu. Poziomnica poprzeczna manekina musi wskazywać położenie poziome. Jeżeli tak nie jest, procedurę opisaną powyżej należy powtórzyć.

5.   WYNIKI

| 5.1. | Jeżeli manekin został ustawiony według opisu znajdującego się w pkt 4 powyżej, punkt „H” oraz rzeczywisty kąt oparcia siedzenia pojazdu utworzone są przez punkt „H” i kąt nachylenia linii odniesienia tułowia manekina. |
| --- | --- |

5.1.

Jeżeli manekin został ustawiony według opisu znajdującego się w pkt 4 powyżej, punkt „H” oraz rzeczywisty kąt oparcia siedzenia pojazdu utworzone są przez punkt „H” i kąt nachylenia linii odniesienia tułowia manekina.

| 5.2. | Współrzędne punktu „H” w stosunku do trzech wzajemnie prostopadłych płaszczyzn oraz rzeczywisty kąt oparcia siedzenia mierzy się dla porównania z danymi przedstawionymi przez producenta pojazdu. |
| --- | --- |

5.2.

Współrzędne punktu „H” w stosunku do trzech wzajemnie prostopadłych płaszczyzn oraz rzeczywisty kąt oparcia siedzenia mierzy się dla porównania z danymi przedstawionymi przez producenta pojazdu.

6.   SPRAWDZANIE WZAJEMNEGO POŁOŻENIA PUNKTÓW „R” I „H” ORAZ STOSUNKU MIĘDZY KONSTRUKCYJNYM KĄTEM OPARCIA SIEDZENIA I RZECZYWISTYM KĄTEM OPARCIA SIEDZENIA

| 6.1. | Wyniki pomiarów przeprowadzonych zgodnie z pkt 5.2 dla punktu „H” i rzeczywistego kąta oparcia siedzenia należy porównać z podanymi przez producenta pojazdu współrzędnymi punktu „R” i konstrukcyjnym kątem oparcia siedzenia. |
| --- | --- |

6.1.

Wyniki pomiarów przeprowadzonych zgodnie z pkt 5.2 dla punktu „H” i rzeczywistego kąta oparcia siedzenia należy porównać z podanymi przez producenta pojazdu współrzędnymi punktu „R” i konstrukcyjnym kątem oparcia siedzenia.

| 6.2. | Względne pozycje punktu „R” i punktu „H” oraz wzajemny stosunek między konstrukcyjnym kątem oparcia siedzenia i rzeczywistym kątem oparcia siedzenia uważa się za zadowalające dla odnośnego siedzenia, jeżeli punkt „H”, określony przez swoje współrzędne, leży w obrębie kwadratu o długości boku 50 mm, którego przekątne przecinają się w punkcie „R”, oraz jeżeli rzeczywisty kąt oparcia siedzenia nie odbiega o więcej niż 5° od konstrukcyjnego kąta oparcia siedzenia. |
| --- | --- |

6.2.

Względne pozycje punktu „R” i punktu „H” oraz wzajemny stosunek między konstrukcyjnym kątem oparcia siedzenia i rzeczywistym kątem oparcia siedzenia uważa się za zadowalające dla odnośnego siedzenia, jeżeli punkt „H”, określony przez swoje współrzędne, leży w obrębie kwadratu o długości boku 50 mm, którego przekątne przecinają się w punkcie „R”, oraz jeżeli rzeczywisty kąt oparcia siedzenia nie odbiega o więcej niż 5° od konstrukcyjnego kąta oparcia siedzenia.

| 6.2.1. | Jeżeli te wymogi są spełnione, punkt „R” i konstrukcyjny kąt oparcia siedzenia stosowane są do celów badania oraz, w razie potrzeby, manekin jest tak ustawiony, aby punkt „H” zbiegał się z punktem „R”, a rzeczywisty kąt oparcia siedzenia zbiegał się z konstrukcyjnym kątem oparcia siedzenia. |
| --- | --- |

6.2.1.

Jeżeli te wymogi są spełnione, punkt „R” i konstrukcyjny kąt oparcia siedzenia stosowane są do celów badania oraz, w razie potrzeby, manekin jest tak ustawiony, aby punkt „H” zbiegał się z punktem „R”, a rzeczywisty kąt oparcia siedzenia zbiegał się z konstrukcyjnym kątem oparcia siedzenia.

| 6.3. | Jeżeli punkt „H” lub rzeczywisty kąt oparcia siedzenia nie spełniają wymogów pkt 6.2 powyżej, punkt „H” lub rzeczywisty kąt oparcia siedzenia ustalane są jeszcze dwukrotnie (ogółem trzykrotnie). Jeżeli rezultaty dwóch z trzech wspomnianych operacji spełniają wymogi, rezultaty badań uznaje się za zadowalające. |
| --- | --- |

6.3.

Jeżeli punkt „H” lub rzeczywisty kąt oparcia siedzenia nie spełniają wymogów pkt 6.2 powyżej, punkt „H” lub rzeczywisty kąt oparcia siedzenia ustalane są jeszcze dwukrotnie (ogółem trzykrotnie). Jeżeli rezultaty dwóch z trzech wspomnianych operacji spełniają wymogi, rezultaty badań uznaje się za zadowalające.

| 6.4. | Jeżeli co najmniej dwa spośród trzech wyników badania nie spełniają wymogów pkt 6.2, wynik badania uważa się za niezadowalający. |
| --- | --- |

6.4.

Jeżeli co najmniej dwa spośród trzech wyników badania nie spełniają wymogów pkt 6.2, wynik badania uważa się za niezadowalający.

| 6.5. | W przypadku zaistnienia sytuacji opisanej w pkt 6.4 powyżej lub jeżeli nie jest możliwe sprawdzenie, ponieważ producent nie przedstawił informacji dotyczącej położenia punktu „R” lub dotyczącej konstrukcyjnego kąta oparcia siedzenia, może zostać wykorzystana średnia z wyników trzech badań. Średnia ta może być uznana za mającą zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których punkt „R” lub konstrukcyjny kąt oparcia siedzenia są powoływane w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

6.5.

W przypadku zaistnienia sytuacji opisanej w pkt 6.4 powyżej lub jeżeli nie jest możliwe sprawdzenie, ponieważ producent nie przedstawił informacji dotyczącej położenia punktu „R” lub dotyczącej konstrukcyjnego kąta oparcia siedzenia, może zostać wykorzystana średnia z wyników trzech badań. Średnia ta może być uznana za mającą zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których punkt „R” lub konstrukcyjny kąt oparcia siedzenia są powoływane w niniejszym regulaminie.

Dodatek

ELEMENTY TRÓJWYMIAROWEGO MANEKINA

Image

WYMIARY I MASA MANEKINA

Masa manekina

| kg |
| --- |
| Elementy symulujące plecy i podstawę tułowia | 16,6 |
| Masa tułowia | 31,2 |
| Masa siedzenia | 7,8 |
| Masa ud | 6,8 |
| Masa nóg | 13,2 |
| Razem | 75,6 |

kg

Elementy symulujące plecy i podstawę tułowia

16,6

Masa tułowia

31,2

Masa siedzenia

7,8

Masa ud

6,8

Masa nóg

13,2

Razem

75,6

Rysunek 2

Image

---

ZAŁĄCZNIK 4

POMIARY WYSTAJĄCYCH ELEMENTÓW I ODLEGŁOŚCI

1.   METODA OKREŚLANIA WYMIARÓW WYSTAJĄCEGO ELEMENTU MOCOWANEGO DO POWIERZCHNI ZEWNĘTRZNEJ

| 1.1. | Wymiary wystającego elementu zamocowanego na płycie wypukłej można określić zarówno bezpośrednio, jak i przez odwołanie się do rysunku odpowiedniego fragmentu tego elementu w pozycji zamontowanej. |
| --- | --- |

1.1.

Wymiary wystającego elementu zamocowanego na płycie wypukłej można określić zarówno bezpośrednio, jak i przez odwołanie się do rysunku odpowiedniego fragmentu tego elementu w pozycji zamontowanej.

| 1.2. | W przypadku gdy wymiaru elementu zamontowanego na płycie innej niż wypukłej nie można określić przez prosty pomiar, określany jest on przez maksymalną zmianę odległości między linią odniesienia płyty a środkiem kuli o średnicy 100 mm, gdy kula jest przesuwana i stale styczna z tym elementem. Przykład zastosowania tej metody podano na rysunku 1. |
| --- | --- |

1.2.

W przypadku gdy wymiaru elementu zamontowanego na płycie innej niż wypukłej nie można określić przez prosty pomiar, określany jest on przez maksymalną zmianę odległości między linią odniesienia płyty a środkiem kuli o średnicy 100 mm, gdy kula jest przesuwana i stale styczna z tym elementem. Przykład zastosowania tej metody podano na rysunku 1.

| 1.3. | W przypadku wystających klamek wymiar takiego elementu mierzy się w stosunku do płaszczyzny przechodzącej przez punkty mocowania. Przykład podano na rysunku 2. |
| --- | --- |

1.3.

W przypadku wystających klamek wymiar takiego elementu mierzy się w stosunku do płaszczyzny przechodzącej przez punkty mocowania. Przykład podano na rysunku 2.

2.   METODY OKREŚLANIA WYMIARÓW WYSTAJĄCYCH ELEMENTÓW OSŁON REFLEKTORÓW ORAZ ICH OPRAW

| 2.1. | Wysokość, na jaką reflektor wystaje ponad powierzchnię zewnętrzną, jest mierzona poziomo, od punktu styczności kuli o średnicy 100 mm, jak pokazano na rysunku 3. |
| --- | --- |

2.1.

Wysokość, na jaką reflektor wystaje ponad powierzchnię zewnętrzną, jest mierzona poziomo, od punktu styczności kuli o średnicy 100 mm, jak pokazano na rysunku 3.

3.   METODA OKREŚLANIA ODLEGŁOŚCI POMIĘDZY ELEMENTAMI OSŁONY WLOTU POWIETRZA

| 3.1. | Odległość pomiędzy elementami osłony wlotu powietrza jest odległością między dwiema płaszczyznami przechodzącymi przez punkty styczności kuli i prostopadłymi do linii łączącej punkty styczności. Przykłady zastosowania tej metody są pokazane na rysunkach 4 i 5. |
| --- | --- |

3.1.

Odległość pomiędzy elementami osłony wlotu powietrza jest odległością między dwiema płaszczyznami przechodzącymi przez punkty styczności kuli i prostopadłymi do linii łączącej punkty styczności. Przykłady zastosowania tej metody są pokazane na rysunkach 4 i 5.

Rysunek 1

Image

Rysunek 2

Image

Rysunek 3

Image

Rysunki 4 i 5

Image

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/18

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 80 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji siedzeń dużych pojazdów pasażerskich oraz tych pojazdów w zakresie wytrzymałości siedzeń i ich mocowań

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

suplement nr 3 do serii poprawek 01 – data wejścia w życie: 18 czerwca 2007 r.

sprostowanie 1 do serii 01 poprawek – data wejścia w życie: 12 listopada 2008 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Wymogi dotyczące siedzeń |
| --- | --- |

5.

| 6. | Wymogi dotyczące mocowań siedzeń w typie pojazdu |
| --- | --- |

6.

| 7. | Wymogi dotyczące montażu siedzeń w typie pojazdu |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Zmiana i rozszerzenie homologacji typu siedzenia lub typu pojazdu |
| --- | --- |

10.

| 11. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

12.

| 13. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

13.

| Dodatek 1 – | Metody badań siedzeń zgodnie z pkt 5 lub mocowań zgodnie z pkt 6.1.2 |
| --- | --- |

Dodatek 1 –

| Dodatek 2 – | Metody badań mocowań w pojeździe na zgodność z pkt 6.1.1 |
| --- | --- |

Dodatek 2 –

| Dodatek 3 – | Pomiary, które należy wykonać |
| --- | --- |

Dodatek 3 –

| Dodatek 4 – | Określanie kryteriów urazów |
| --- | --- |

Dodatek 4 –

| Dodatek 5 – | Procedury badań statycznych i wymogi dotyczące tych badań |
| --- | --- |

Dodatek 5 –

| Dodatek 6 – | Charakterystyka pochłaniania energii przez tylną część oparć siedzeń |
| --- | --- |

Dodatek 6 –

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, odmowy, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu lub typów siedzeń w zakresie jego (ich) wytrzymałości na podstawie regulaminu nr 80 |
| --- | --- |

Załącznik 1 –

| Załącznik 2 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, odmowy, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu w zakresie wytrzymałości mocowań siedzeń na podstawie regulaminu nr 80 |
| --- | --- |

Załącznik 2 –

| Załącznik 3 – | Wzory znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 3 –

| Załącznik 4 – | Procedura określania punktu „H” i rzeczywistego kąta tułowia dla miejsc siedzących w pojazdach silnikowych |
| --- | --- |

Załącznik 4 –

1.   ZAKRES

| 1.1. | Niniejszy regulamin dotyczy:






  a) | siedzeń pasażerów umieszczonych przodem do kierunku jazdy w pojazdach kategorii M2 i M3, klasy II, III oraz B (1); |
| --- | --- | --- |

1.1.

Niniejszy regulamin dotyczy:

a)

siedzeń pasażerów umieszczonych przodem do kierunku jazdy w pojazdach kategorii M2 i M3, klasy II, III oraz B (1);

| b) | pojazdów kategorii M2 i M3, klasy II, III oraz B (1) w odniesieniu do mocowań ich siedzeń dla pasażerów i montażu siedzeń. |
| --- | --- |

b)

pojazdów kategorii M2 i M3, klasy II, III oraz B (1) w odniesieniu do mocowań ich siedzeń dla pasażerów i montażu siedzeń.

| 1.2. | Na wniosek producenta pojazdy kategorii M2
   (1) homologowane zgodnie z regulaminem nr 17 uznaje się za spełniające wymogi niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.2.

Na wniosek producenta pojazdy kategorii M2
   (1) homologowane zgodnie z regulaminem nr 17 uznaje się za spełniające wymogi niniejszego regulaminu.

| 1.3. | Pojazdy, których niektóre siedzenia objęte są odstępstwem przewidzianym w pkt 7.4 regulaminu nr 14, są homologowane na podstawie niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.3.

Pojazdy, których niektóre siedzenia objęte są odstępstwem przewidzianym w pkt 7.4 regulaminu nr 14, są homologowane na podstawie niniejszego regulaminu.

2.   DEFINICJE

| 2.1. | „Homologacja siedzenia” oznacza homologację typu siedzenia jako elementu służącego zabezpieczeniu pasażerów siedzeń skierowanych w kierunku jazdy w zakresie ich wytrzymałości oraz konstrukcji ich oparć. |
| --- | --- |

2.1.

„Homologacja siedzenia” oznacza homologację typu siedzenia jako elementu służącego zabezpieczeniu pasażerów siedzeń skierowanych w kierunku jazdy w zakresie ich wytrzymałości oraz konstrukcji ich oparć.

| 2.2. | „Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w zakresie wytrzymałości części konstrukcji pojazdu, do których mocuje się siedzenia, oraz w zakresie montażu siedzeń. |
| --- | --- |

2.2.

„Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w zakresie wytrzymałości części konstrukcji pojazdu, do których mocuje się siedzenia, oraz w zakresie montażu siedzeń.

| 2.3. | „Typ siedzenia” oznacza siedzenia, które nie różnią się zasadniczo pod względem następujących cech, które mogą wpłynąć na ich wytrzymałość oraz ryzyko, jakie stanowią dla pasażerów:






  2.3.1. | Struktura, kształt, wymiary oraz materiały części przenoszących obciążenie; |
| --- | --- | --- |

2.3.

„Typ siedzenia” oznacza siedzenia, które nie różnią się zasadniczo pod względem następujących cech, które mogą wpłynąć na ich wytrzymałość oraz ryzyko, jakie stanowią dla pasażerów:

2.3.1.

Struktura, kształt, wymiary oraz materiały części przenoszących obciążenie;

| 2.3.2. | Rodzaje oraz wymiary układów regulacji oraz blokowania oparcia; |
| --- | --- |

2.3.2.

Rodzaje oraz wymiary układów regulacji oraz blokowania oparcia;

| 2.3.3. | Wymiary, struktura oraz materiały, z których wykonane są zamocowania oraz podparcia (np. podstawa). |
| --- | --- |

2.3.3.

Wymiary, struktura oraz materiały, z których wykonane są zamocowania oraz podparcia (np. podstawa).

| 2.4. | „Typ pojazdu” oznacza pojazdy, które nie różnią się zasadniczo pod względem takich cech, jak:






  2.4.1. | cechy konstrukcyjne istotne do celów niniejszej regulaminu; oraz |
| --- | --- | --- |

2.4.

„Typ pojazdu” oznacza pojazdy, które nie różnią się zasadniczo pod względem takich cech, jak:

2.4.1.

cechy konstrukcyjne istotne do celów niniejszej regulaminu; oraz

| 2.4.2. | typ lub typy homologowanego(-ych) siedzenia(-eń) mocowanego(-ych) w pojeździe, jeśli takie istnieją. |
| --- | --- |

2.4.2.

typ lub typy homologowanego(-ych) siedzenia(-eń) mocowanego(-ych) w pojeździe, jeśli takie istnieją.

| 2.5 | „Siedzenie” oznacza strukturę, która może być przymocowana do konstrukcji pojazdu, wraz z jej wyposażeniem oraz elementami mocującymi, przeznaczoną do używania w pojeździe i do siedzenia na niej jednej osoby lub większej liczby osób dorosłych. |
| --- | --- |

2.5

„Siedzenie” oznacza strukturę, która może być przymocowana do konstrukcji pojazdu, wraz z jej wyposażeniem oraz elementami mocującymi, przeznaczoną do używania w pojeździe i do siedzenia na niej jednej osoby lub większej liczby osób dorosłych.

| 2.6. | „Siedzenie pojedyncze” oznacza siedzenie zaprojektowane oraz skonstruowane w celu pomieszczenia jednego pasażera siedzącego. |
| --- | --- |

2.6.

„Siedzenie pojedyncze” oznacza siedzenie zaprojektowane oraz skonstruowane w celu pomieszczenia jednego pasażera siedzącego.

| 2.7. | „Siedzenie podwójne” oznacza siedzenie zaprojektowane oraz skonstruowane w celu pomieszczenia dwóch pasażerów siedzących obok siebie; dwa siedzenia znajdujące się obok siebie i niepołączone wzajemnie uznaje się za siedzenia pojedyncze. |
| --- | --- |

2.7.

„Siedzenie podwójne” oznacza siedzenie zaprojektowane oraz skonstruowane w celu pomieszczenia dwóch pasażerów siedzących obok siebie; dwa siedzenia znajdujące się obok siebie i niepołączone wzajemnie uznaje się za siedzenia pojedyncze.

| 2.8. | „Rząd siedzeń” oznacza siedzenie zaprojektowane oraz skonstruowane w celu pomieszczenia co najmniej trojga pasażerów siedzących obok siebie; kilku siedzeń pojedynczych lub podwójnych znajdujących się obok siebie nie uznaje się za rząd siedzeń. |
| --- | --- |

2.8.

„Rząd siedzeń” oznacza siedzenie zaprojektowane oraz skonstruowane w celu pomieszczenia co najmniej trojga pasażerów siedzących obok siebie; kilku siedzeń pojedynczych lub podwójnych znajdujących się obok siebie nie uznaje się za rząd siedzeń.

| 2.9. | „Poduszka siedzenia” oznacza część siedzenia ułożoną prawie poziomo i przeznaczoną do utrzymywania siedzącego pasażera. |
| --- | --- |

2.9.

„Poduszka siedzenia” oznacza część siedzenia ułożoną prawie poziomo i przeznaczoną do utrzymywania siedzącego pasażera.

| 2.10. | „Oparcie siedzenia” oznacza część siedzenia ustawioną prawie pionowo, przeznaczoną do podpierania pleców, ramion oraz, ewentualnie, głowy pasażera. |
| --- | --- |

2.10.

„Oparcie siedzenia” oznacza część siedzenia ustawioną prawie pionowo, przeznaczoną do podpierania pleców, ramion oraz, ewentualnie, głowy pasażera.

| 2.11. | „Układ regulacji” oznacza urządzenie, za pomocą którego można regulować siedzenie lub jego części do położenia odpowiadającego siedzącemu pasażerowi. |
| --- | --- |

2.11.

„Układ regulacji” oznacza urządzenie, za pomocą którego można regulować siedzenie lub jego części do położenia odpowiadającego siedzącemu pasażerowi.

| 2.12. | „Układ przemieszczania” oznacza urządzenie umożliwiające boczne lub wzdłużne przemieszczenie siedzenia lub jednej z jego części w celu ułatwienia dostępu pasażerom bez konieczności ustawiania siedzenia lub jednej z jego części w nieruchomym położeniu pośrednim. |
| --- | --- |

2.12.

„Układ przemieszczania” oznacza urządzenie umożliwiające boczne lub wzdłużne przemieszczenie siedzenia lub jednej z jego części w celu ułatwienia dostępu pasażerom bez konieczności ustawiania siedzenia lub jednej z jego części w nieruchomym położeniu pośrednim.

| 2.13. | „Układ blokowania” oznacza urządzenie zapewniające utrzymanie siedzenia lub jego części w jednym położeniu użytkowym. |
| --- | --- |

2.13.

„Układ blokowania” oznacza urządzenie zapewniające utrzymanie siedzenia lub jego części w jednym położeniu użytkowym.

| 2.14. | „Mocowanie” oznacza część podłogi lub nadwozia pojazdu, do której może być zamocowane siedzenie. |
| --- | --- |

2.14.

„Mocowanie” oznacza część podłogi lub nadwozia pojazdu, do której może być zamocowane siedzenie.

| 2.15. | „Elementy mocowania” oznacza śruby lub inne elementy służące do mocowania siedzenia w pojeździe. |
| --- | --- |

2.15.

„Elementy mocowania” oznacza śruby lub inne elementy służące do mocowania siedzenia w pojeździe.

| 2.16. | „Wózek” oznacza sprzęt badawczy wykonany oraz wykorzystywany w celu dynamicznego odtwarzania wypadków drogowych, w których wystąpiło zderzenie czołowe. |
| --- | --- |

2.16.

„Wózek” oznacza sprzęt badawczy wykonany oraz wykorzystywany w celu dynamicznego odtwarzania wypadków drogowych, w których wystąpiło zderzenie czołowe.

| 2.17. | „Siedzenie pomocnicze” oznacza siedzenie dla manekina, zamocowane na wózku z tyłu badanego siedzenia. Siedzenie to jest reprezentatywne dla siedzenia wykorzystywanego w pojeździe za badanym siedzeniem. |
| --- | --- |

2.17.

„Siedzenie pomocnicze” oznacza siedzenie dla manekina, zamocowane na wózku z tyłu badanego siedzenia. Siedzenie to jest reprezentatywne dla siedzenia wykorzystywanego w pojeździe za badanym siedzeniem.

| 2.18. | „Płaszczyzna odniesienia” oznacza płaszczyznę przechodzącą przez punkty styku pięt manekina, przyjętą do określania pkt H oraz rzeczywistego kąta tułowia w pozycji siedzącej w pojazdach silnikowych zgodnie z przepisami załącznika 4. |
| --- | --- |

2.18.

„Płaszczyzna odniesienia” oznacza płaszczyznę przechodzącą przez punkty styku pięt manekina, przyjętą do określania pkt H oraz rzeczywistego kąta tułowia w pozycji siedzącej w pojazdach silnikowych zgodnie z przepisami załącznika 4.

| 2.19. | „Wysokość odniesienia” oznacza wysokość od płaszczyzny odniesienia do wierzchołka siedzenia. |
| --- | --- |

2.19.

„Wysokość odniesienia” oznacza wysokość od płaszczyzny odniesienia do wierzchołka siedzenia.

| 2.20. | „Manekin” oznacza manekina odpowiadającego specyfikacjom modelu HYBRID II lub III (2). |
| --- | --- |

2.20.

„Manekin” oznacza manekina odpowiadającego specyfikacjom modelu HYBRID II lub III (2).

| 2.21. | „Strefa odniesienia” oznacza przestrzeń między dwoma pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi, oddalonymi o 400 mm i symetrycznymi w odniesieniu do punktu H, wyznaczonymi obrotem z pozycji pionowej do poziomej urządzenia pomiarowego w kształcie głowy opisanego w załączniku 1 do regulaminu nr 21. Urządzenie to należy umieścić w sposób opisany w tym załączniku do regulaminu nr 21 i ustawić na jego maksymalną długość wynoszącą 840 mm oraz minimalną długość wynoszącą 736 mm, w celu dalszego ograniczenia powyższej przestrzeni. |
| --- | --- |

2.21.

„Strefa odniesienia” oznacza przestrzeń między dwoma pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi, oddalonymi o 400 mm i symetrycznymi w odniesieniu do punktu H, wyznaczonymi obrotem z pozycji pionowej do poziomej urządzenia pomiarowego w kształcie głowy opisanego w załączniku 1 do regulaminu nr 21. Urządzenie to należy umieścić w sposób opisany w tym załączniku do regulaminu nr 21 i ustawić na jego maksymalną długość wynoszącą 840 mm oraz minimalną długość wynoszącą 736 mm, w celu dalszego ograniczenia powyższej przestrzeni.

| 2.22. | „Pas trzypunktowy” dla celów niniejszego regulaminu oznacza również pasy z więcej niż trzema punktami kotwiczenia. |
| --- | --- |

2.22.

„Pas trzypunktowy” dla celów niniejszego regulaminu oznacza również pasy z więcej niż trzema punktami kotwiczenia.

| 2.23. | „Odstęp między siedzeniami” oznacza, w przypadku siedzeń ustawionych w tym samym kierunku, odległość pomiędzy przodem poduszki siedzenia i tyłem poduszki siedzenia znajdującego się przed nimi, mierzoną w płaszczyźnie poziomej na wysokości 620 mm ponad podłogą. |
| --- | --- |

2.23.

„Odstęp między siedzeniami” oznacza, w przypadku siedzeń ustawionych w tym samym kierunku, odległość pomiędzy przodem poduszki siedzenia i tyłem poduszki siedzenia znajdującego się przed nimi, mierzoną w płaszczyźnie poziomej na wysokości 620 mm ponad podłogą.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

| 3.1. | Wystąpienie o homologację siedzenia musi być złożone przez producenta siedzenia lub przez jego należycie upoważnionego przedstawiciela. |
| --- | --- |

3.1.

Wystąpienie o homologację siedzenia musi być złożone przez producenta siedzenia lub przez jego należycie upoważnionego przedstawiciela.

| 3.2. | Wystąpienie o homologację pojazdu musi być złożone przez producenta pojazdu lub przez jego należycie upoważnionego przedstawiciela. |
| --- | --- |

3.2.

Wystąpienie o homologację pojazdu musi być złożone przez producenta pojazdu lub przez jego należycie upoważnionego przedstawiciela.

| 3.3. | Do wystąpienia o homologację siedzenia lub pojazdu załącza się w trzech egzemplarzach wymienione poniżej dokumenty oraz następujące dane szczegółowe:






  3.3.1. | W odniesieniu do homologacji siedzenia:






  3.3.1.1. | Szczegółowy opis siedzenia, jego elementów mocujących oraz jego systemów regulacji, przemieszczania i blokowania; |
| --- | --- | --- | --- |

3.3.

Do wystąpienia o homologację siedzenia lub pojazdu załącza się w trzech egzemplarzach wymienione poniżej dokumenty oraz następujące dane szczegółowe:

3.3.1.

W odniesieniu do homologacji siedzenia:

3.3.1.1.

Szczegółowy opis siedzenia, jego elementów mocujących oraz jego systemów regulacji, przemieszczania i blokowania;

| 3.3.1.2. | Rysunki, we właściwej skali i wystarczająco szczegółowe, siedzenia, jego elementów mocujących oraz jego systemów regulacji, przemieszczania i blokowania. |
| --- | --- |

3.3.1.2.

Rysunki, we właściwej skali i wystarczająco szczegółowe, siedzenia, jego elementów mocujących oraz jego systemów regulacji, przemieszczania i blokowania.

| 3.3.2. | W odniesieniu do homologacji pojazdu:






  3.3.2.1. | Szczegółowy opis części konstrukcji pojazdu wykorzystywanych jako punkty mocowania; |
| --- | --- | --- |

3.3.2.

W odniesieniu do homologacji pojazdu:

3.3.2.1.

Szczegółowy opis części konstrukcji pojazdu wykorzystywanych jako punkty mocowania;

| 3.3.2.2. | Rysunki, we właściwej skali i wystarczająco szczegółowe, części pojazdu wykorzystywanych jako punkty mocowania. |
| --- | --- |

3.3.2.2.

Rysunki, we właściwej skali i wystarczająco szczegółowe, części pojazdu wykorzystywanych jako punkty mocowania.

| 3.4. | Placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych należy dostarczyć:






  3.4.1. | Dwa siedzenia reprezentatywne dla homologowanego typu siedzenia, w przypadku homologacji siedzenia; |
| --- | --- | --- |

3.4.

Placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych należy dostarczyć:

3.4.1.

Dwa siedzenia reprezentatywne dla homologowanego typu siedzenia, w przypadku homologacji siedzenia;

| 3.4.2 | Część konstrukcji pojazdu, w przypadku homologacji pojazdu. |
| --- | --- |

3.4.2

Część konstrukcji pojazdu, w przypadku homologacji pojazdu.

4.   HOMOLOGACJA

| 4.1. | Jeżeli siedzenie przedstawione do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w poniższym pkt 5, należy udzielić homologacji danemu typowi siedzenia. |
| --- | --- |

4.1.

Jeżeli siedzenie przedstawione do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w poniższym pkt 5, należy udzielić homologacji danemu typowi siedzenia.

| 4.2. | Jeżeli pojazd przedstawiony do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w poniższych pkt 6 i 7, należy udzielić homologacji danemu typowi pojazdu. |
| --- | --- |

4.2.

Jeżeli pojazd przedstawiony do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w poniższych pkt 6 i 7, należy udzielić homologacji danemu typowi pojazdu.

| 4.3. | Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru (obecnie 01, co odpowiada serii poprawek 01) oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego, obowiązujące w terminie udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi siedzenia lub innemu typowi pojazdu. |
| --- | --- |

4.3.

Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru (obecnie 01, co odpowiada serii poprawek 01) oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego, obowiązujące w terminie udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi siedzenia lub innemu typowi pojazdu.

| 4.4. | Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie udzielenia homologacji danego typu siedzenia lub typu pojazdu na mocy niniejszego regulaminu zostaje przekazane Stronom Porozumienia z 1958 r., stosującym niniejszy regulamin, w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.4.

Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie udzielenia homologacji danego typu siedzenia lub typu pojazdu na mocy niniejszego regulaminu zostaje przekazane Stronom Porozumienia z 1958 r., stosującym niniejszy regulamin, w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

| 4.5. | Na każdym siedzeniu odpowiadającym typowi siedzenia homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem i na każdym pojeździe odpowiadającym typowi pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:






  4.5.1. | okręgu, wewnątrz którego znajduje się litera „E” oraz numer identyfikacji kraju, który udzielił homologacji (3); |
| --- | --- | --- |

4.5.

Na każdym siedzeniu odpowiadającym typowi siedzenia homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem i na każdym pojeździe odpowiadającym typowi pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.5.1.

okręgu, wewnątrz którego znajduje się litera „E” oraz numer identyfikacji kraju, który udzielił homologacji (3);

| 4.5.2. | numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik i numer homologacji, na prawo od okręgu opisanego w pkt 4.5.1. |
| --- | --- |

4.5.2.

numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik i numer homologacji, na prawo od okręgu opisanego w pkt 4.5.1.

| 4.6. | Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny. |
| --- | --- |

4.6.

Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

| 4.7. | Znak homologacji umieszcza się odpowiednio na siedzeniu lub siedzeniach bądź też na tabliczce znamionowej pojazdu umieszczonej przez producenta lub blisko niej. |
| --- | --- |

4.7.

Znak homologacji umieszcza się odpowiednio na siedzeniu lub siedzeniach bądź też na tabliczce znamionowej pojazdu umieszczonej przez producenta lub blisko niej.

| 4.8. | Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 3. |
| --- | --- |

4.8.

Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 3.

5.   WYMOGI DOTYCZĄCE SIEDZEŃ

| 5.1. | Każdy typ siedzenia podlega, na prośbę producenta, wymogom dotyczącym badań określonym w dodatku 1 (badanie dynamiczne) lub dodatkach 5 i 6 (badanie statyczne). |
| --- | --- |

5.1.

Każdy typ siedzenia podlega, na prośbę producenta, wymogom dotyczącym badań określonym w dodatku 1 (badanie dynamiczne) lub dodatkach 5 i 6 (badanie statyczne).

| 5.2. | Badania, które typ siedzenia przeszedł pozytywnie, należy odnotować na formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia, zgodnym ze wzorem w załączniku 1. |
| --- | --- |

5.2.

Badania, które typ siedzenia przeszedł pozytywnie, należy odnotować na formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia, zgodnym ze wzorem w załączniku 1.

| 5.3. | Każdy istniejący układ regulacji oraz przemieszczania musi zawierać działający automatycznie układ blokowania. |
| --- | --- |

5.3.

Każdy istniejący układ regulacji oraz przemieszczania musi zawierać działający automatycznie układ blokowania.

| 5.4. | Układy regulacji oraz przemieszczania nie muszą być w pełni sprawne po przeprowadzeniu badań. |
| --- | --- |

5.4.

Układy regulacji oraz przemieszczania nie muszą być w pełni sprawne po przeprowadzeniu badań.

6.   WYMOGI DOTYCZĄCE PUNKTÓW MOCOWANIA SIEDZENIA TYPU POJAZDU

| 6.1. | Mocowania siedzeń w pojeździe muszą być w stanie wytrzymać:






  6.1.1. | badanie opisane w dodatku 2; |
| --- | --- | --- |

6.1.

Mocowania siedzeń w pojeździe muszą być w stanie wytrzymać:

6.1.1.

badanie opisane w dodatku 2;

| 6.1.2. | lub, jeśli siedzenie zamocowane jest na badanej części konstrukcji pojazdu, badania przewidziane w dodatku 1. Siedzenie nie musi być siedzeniem homologowanym, pod warunkiem, że spełnia wymogi pkt 3.2.1 wyżej wymienionego dodatku. |
| --- | --- |

6.1.2.

lub, jeśli siedzenie zamocowane jest na badanej części konstrukcji pojazdu, badania przewidziane w dodatku 1. Siedzenie nie musi być siedzeniem homologowanym, pod warunkiem, że spełnia wymogi pkt 3.2.1 wyżej wymienionego dodatku.

| 6.2. | Dopuszcza się trwałe odkształcenie mocowania lub jego otoczenia, w tym złamanie, pod warunkiem że przewidziana siła była wywierana przez wymagany przedział czasu. |
| --- | --- |

6.2.

Dopuszcza się trwałe odkształcenie mocowania lub jego otoczenia, w tym złamanie, pod warunkiem że przewidziana siła była wywierana przez wymagany przedział czasu.

| 6.3. | Jeśli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden typ mocowań, w celu uzyskania homologacji pojazdu należy zbadać każdy wariant. |
| --- | --- |

6.3.

Jeśli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden typ mocowań, w celu uzyskania homologacji pojazdu należy zbadać każdy wariant.

| 6.4. | Siedzenie i pojazd mogą zostać homologowane w czasie tego samego badania. |
| --- | --- |

6.4.

Siedzenie i pojazd mogą zostać homologowane w czasie tego samego badania.

| 6.5. | W przypadku pojazdów kategorii M3 mocowania siedzeń uznaje się za spełniające wymogi pkt 6.1 oraz 6.2, jeśli kotwiczenia pasów bezpieczeństwa odpowiadających im miejsc siedzących przymocowane są bezpośrednio do siedzeń, które mają zostać zamontowane, i spełniają wymogi regulaminu nr 14, z odstępstwem, jeśli jest to konieczne, przewidzianym w pkt 7.4. |
| --- | --- |

6.5.

W przypadku pojazdów kategorii M3 mocowania siedzeń uznaje się za spełniające wymogi pkt 6.1 oraz 6.2, jeśli kotwiczenia pasów bezpieczeństwa odpowiadających im miejsc siedzących przymocowane są bezpośrednio do siedzeń, które mają zostać zamontowane, i spełniają wymogi regulaminu nr 14, z odstępstwem, jeśli jest to konieczne, przewidzianym w pkt 7.4.

7.   WYMOGI DOTYCZĄCE MONTAŻU SIEDZEŃ W TYPIE POJAZDU

| 7.1. | Wszystkie zamontowane siedzenia skierowane ku przodowi homologuje się na podstawie wymogów określonych w pkt 5 niniejszego regulaminu oraz na następujących warunkach:






  7.1.1. | wysokość odniesienia siedzenia wynosi co najmniej 1 m; oraz |
| --- | --- | --- |

7.1.

Wszystkie zamontowane siedzenia skierowane ku przodowi homologuje się na podstawie wymogów określonych w pkt 5 niniejszego regulaminu oraz na następujących warunkach:

7.1.1.

wysokość odniesienia siedzenia wynosi co najmniej 1 m; oraz

| 7.1.2. | pkt H siedzenia umieszczonego bezpośrednio za badanym siedzeniem musi znajdować się mniej niż 72 mm ponad pkt H przedmiotowego siedzenia lub, jeśli siedzenie umieszczone z tyłu posiada punkt H położony wyżej niż 72 mm ponad punktem H przedmiotowego siedzenia, siedzenie to bada się i homologuje do zamontowania w takim położeniu. |
| --- | --- |

7.1.2.

pkt H siedzenia umieszczonego bezpośrednio za badanym siedzeniem musi znajdować się mniej niż 72 mm ponad pkt H przedmiotowego siedzenia lub, jeśli siedzenie umieszczone z tyłu posiada punkt H położony wyżej niż 72 mm ponad punktem H przedmiotowego siedzenia, siedzenie to bada się i homologuje do zamontowania w takim położeniu.

| 7.2. | Jeśli siedzenie homologowane jest na podstawie dodatku 1, przeprowadza się badanie 1 oraz 2, z następującymi wyjątkami:






  7.2.1. | Badania 1 nie przeprowadza się, jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez niezabezpieczonego pasażera w tył siedzenia (tj. nie ma żadnego siedzenia skierowanego do przodu bezpośrednio za siedzeniem, które ma być poddane badaniom). |
| --- | --- | --- |

7.2.

Jeśli siedzenie homologowane jest na podstawie dodatku 1, przeprowadza się badanie 1 oraz 2, z następującymi wyjątkami:

7.2.1.

Badania 1 nie przeprowadza się, jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez niezabezpieczonego pasażera w tył siedzenia (tj. nie ma żadnego siedzenia skierowanego do przodu bezpośrednio za siedzeniem, które ma być poddane badaniom).

| 7.2.2. | Badania 2 nie przeprowadza się:






  7.2.2.1. | jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez niezabezpieczonego pasażera w tył siedzenia; lub |
| --- | --- | --- |

7.2.2.

Badania 2 nie przeprowadza się:

7.2.2.1.

jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez niezabezpieczonego pasażera w tył siedzenia; lub

| 7.2.2.2. | jeśli siedzenie z tyłu wyposażone jest w trzypunktowy pas bezpieczeństwa z punktami kotwiczenia w pełni spełniającymi przepisy regulaminu nr 14 (bez odstępstw); lub |
| --- | --- |

7.2.2.2.

jeśli siedzenie z tyłu wyposażone jest w trzypunktowy pas bezpieczeństwa z punktami kotwiczenia w pełni spełniającymi przepisy regulaminu nr 14 (bez odstępstw); lub

| 7.2.2.3. | jeśli siedzenie spełnia wymogi dodatku 6 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

7.2.2.3.

jeśli siedzenie spełnia wymogi dodatku 6 do niniejszego regulaminu.

| 7.3. | Jeśli siedzenie homologowane jest na podstawie dodatków 5 i 6, przeprowadza się wszystkie badania, z następującymi wyjątkami:






  7.3.1. | Badania opisanego w dodatku 5 nie przeprowadza się, jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez niezabezpieczonego pasażera w tył siedzenia (tj. bezpośrednio za siedzeniem, które ma być poddane badaniu, nie znajduje się żadne siedzenie skierowane do przodu). |
| --- | --- | --- |

7.3.

Jeśli siedzenie homologowane jest na podstawie dodatków 5 i 6, przeprowadza się wszystkie badania, z następującymi wyjątkami:

7.3.1.

Badania opisanego w dodatku 5 nie przeprowadza się, jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez niezabezpieczonego pasażera w tył siedzenia (tj. bezpośrednio za siedzeniem, które ma być poddane badaniu, nie znajduje się żadne siedzenie skierowane do przodu).

| 7.3.2. | Badania opisanego w dodatku 6 nie przeprowadza się:






  7.3.2.1. | jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez zabezpieczonego pasażera w tył siedzenia; lub |
| --- | --- | --- |

7.3.2.

Badania opisanego w dodatku 6 nie przeprowadza się:

7.3.2.1.

jeśli nie istnieje możliwość uderzenia przez zabezpieczonego pasażera w tył siedzenia; lub

| 7.3.2.2. | jeśli siedzenie z tyłu wyposażone jest w trzypunktowy pas bezpieczeństwa z punktami kotwiczenia w pełni spełniającymi przepisy regulaminu nr 14 (bez odstępstw). |
| --- | --- |

7.3.2.2.

jeśli siedzenie z tyłu wyposażone jest w trzypunktowy pas bezpieczeństwa z punktami kotwiczenia w pełni spełniającymi przepisy regulaminu nr 14 (bez odstępstw).

8.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury kontroli zgodności produkcji muszą odpowiadać procedurom zawartym w Porozumieniu, dodatek 2 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), łącznie z następującymi wymogami:

| 8.1. | Siedzenia lub pojazdy homologowane na podstawie niniejszego regulaminu muszą być wykonane tak, by były zgodne z homologowanym typem i spełniały wymogi określone w pkt 5, 6 i 7 powyżej. |
| --- | --- |

8.1.

Siedzenia lub pojazdy homologowane na podstawie niniejszego regulaminu muszą być wykonane tak, by były zgodne z homologowanym typem i spełniały wymogi określone w pkt 5, 6 i 7 powyżej.

| 8.2. | W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 8.1, należy przeprowadzać odpowiednie kontrole produkcji. W takim przypadku odpowiednie kontrole oznaczają sprawdzanie wymiarów wyrobu, a także istnienie procedur skutecznej kontroli jakości wyrobów. |
| --- | --- |

8.2.

W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 8.1, należy przeprowadzać odpowiednie kontrole produkcji. W takim przypadku odpowiednie kontrole oznaczają sprawdzanie wymiarów wyrobu, a także istnienie procedur skutecznej kontroli jakości wyrobów.

| 8.3. | Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane wobec każdego produkowanego wyrobu i przeprowadzić na próbkach dowolne badanie uznane za niezbędne, wybrane spośród badań przeprowadzonych w celu homologacji. Weryfikacji takich należy dokonywać raz na rok. |
| --- | --- |

8.3.

Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane wobec każdego produkowanego wyrobu i przeprowadzić na próbkach dowolne badanie uznane za niezbędne, wybrane spośród badań przeprowadzonych w celu homologacji. Weryfikacji takich należy dokonywać raz na rok.

9.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 9.1. | Homologacja udzielona w odniesieniu do typu siedzenia lub typu pojazdu na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta w przypadku niespełnienia wymienionych powyżej wymogów. |
| --- | --- |

9.1.

Homologacja udzielona w odniesieniu do typu siedzenia lub typu pojazdu na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta w przypadku niespełnienia wymienionych powyżej wymogów.

| 9.2. | Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony, stosujące niniejszy regulamin, w drodze zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

9.2.

Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony, stosujące niniejszy regulamin, w drodze zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

10.   ZMIANA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU SIEDZENIA LUB TYPU POJAZDU

| 10.1. | Jakakolwiek modyfikacja typu siedzenia lub typu pojazdu wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu siedzenia lub typu pojazdu. Organ taki może wówczas:






  10.1.1. | uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie mają zauważalnego negatywnego wpływu i w każdym wypadku siedzenie lub pojazd nadal spełniają wymogi; lub |
| --- | --- | --- |

10.1.

Jakakolwiek modyfikacja typu siedzenia lub typu pojazdu wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu siedzenia lub typu pojazdu. Organ taki może wówczas:

10.1.1.

uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie mają zauważalnego negatywnego wpływu i w każdym wypadku siedzenie lub pojazd nadal spełniają wymogi; lub

| 10.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badań przeprowadzonych przez placówkę techniczną odpowiedzialną za takie badania. |
| --- | --- |

10.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badań przeprowadzonych przez placówkę techniczną odpowiedzialną za takie badania.

| 10.2. | O potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z podaniem zmian, należy informować zgodnie z procedurą określoną w pkt. 4.4 powyżej Strony Porozumienia, które stosują niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

10.2.

O potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z podaniem zmian, należy informować zgodnie z procedurą określoną w pkt. 4.4 powyżej Strony Porozumienia, które stosują niniejszy regulamin.

| 10.3. | Właściwy organ wydający rozszerzenie homologacji przyznaje numer seryjny rozszerzeniu i informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r., stosujące niniejszy regulamin, w drodze zawiadomienia zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

10.3.

Właściwy organ wydający rozszerzenie homologacji przyznaje numer seryjny rozszerzeniu i informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r., stosujące niniejszy regulamin, w drodze zawiadomienia zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

11.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, powiadamia o tym fakcie organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia organ ten za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w załączniku 1 lub w załączniku 2 do niniejszego regulaminu informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin.

12.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

| 12.1. | Od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 01 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG na podstawie niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 01. |
| --- | --- |

12.1.

Od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 01 żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG na podstawie niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 01.

| 12.2. | Od dnia 1 października 1999 r., w odniesieniu do pojazdów kategorii M2 o maksymalnej masie nieprzekraczającej 3 500 kg, i po 60 dniach od wejścia w życie serii 01 poprawek do niniejszego regulaminu w odniesieniu do pojazdów kategorii M3, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą udzielać homologacji EKG tylko wtedy, gdy spełnione są wymogi niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 01. |
| --- | --- |

12.2.

Od dnia 1 października 1999 r., w odniesieniu do pojazdów kategorii M2 o maksymalnej masie nieprzekraczającej 3 500 kg, i po 60 dniach od wejścia w życie serii 01 poprawek do niniejszego regulaminu w odniesieniu do pojazdów kategorii M3, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą udzielać homologacji EKG tylko wtedy, gdy spełnione są wymogi niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 01.

| 12.3. | Od dnia 1 października 2001 r., w odniesieniu do pojazdów kategorii M2 o maksymalnej masie nieprzekraczającej 3 500 kg, i od dnia 1 października 1999 r., w odniesieniu do pojazdów kategorii M3, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić uznania homologacji, które nie zostały udzielone zgodnie z serią 01 poprawek do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

12.3.

Od dnia 1 października 2001 r., w odniesieniu do pojazdów kategorii M2 o maksymalnej masie nieprzekraczającej 3 500 kg, i od dnia 1 października 1999 r., w odniesieniu do pojazdów kategorii M3, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić uznania homologacji, które nie zostały udzielone zgodnie z serią 01 poprawek do niniejszego regulaminu.

13.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych, a także nazwy i adresy organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesyłać wydane w innych krajach formularze zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument TRANS/WP.29/78/wersja 1/poprawka 2, ostatnio zmieniony poprawką 4.

(2)  Specyfikacje techniczne i szczegółowe rysunki HYBRID II lub III odpowiadające podstawowym wymiarom 50-centylowego mężczyzny w Stanach Zjednoczonych i specyfikacje dotyczące przystosowania tego urządzenia do niniejszego badania są złożone u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych i dostępne na żądanie w sekretariacie Europejskiej Komisji Gospodarczej w Pałacu Narodów w Genewie w Szwajcarii.

(3)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielone przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Południowa Afryka, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja, 53 – Tajlandia 54 i 55 (numer wolny) i 56 - Czarnogóra. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

---

Dodatek 1

Metody badań siedzeń zgodnie z pkt 5 lub mocowań zgodnie z pkt 6.1.2

1.   Wymogi

1.1.   Badanie przeprowadza się, by ustalić:

| 1.1.1. | Czy osoba(-y) zajmująca siedzenie(-a) jest odpowiednio zatrzymywana przez siedzenie znajdujące się przed nią (nimi) lub za pomocą pasa bezpieczeństwa.






  1.1.1.1. | Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli ruch do przodu którejkolwiek części tułowia oraz głowy manekina nie odbywa się ponad pionową płaszczyzną poprzeczną znajdującą się na wysokości 1,6 m od punktu R siedzenia pomocniczego. |
| --- | --- | --- |

1.1.1.

Czy osoba(-y) zajmująca siedzenie(-a) jest odpowiednio zatrzymywana przez siedzenie znajdujące się przed nią (nimi) lub za pomocą pasa bezpieczeństwa.

1.1.1.1.

Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli ruch do przodu którejkolwiek części tułowia oraz głowy manekina nie odbywa się ponad pionową płaszczyzną poprzeczną znajdującą się na wysokości 1,6 m od punktu R siedzenia pomocniczego.

| 1.1.2. | Czy osoba lub osoby siedzące nie doznały poważnych obrażeń.






  1.1.2.1. | Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli spełnione są kryteria urazów biomechanicznych oprzyrządowanego manekina, określone zgodnie z dodatkiem 4, tj.:






  1.1.2.1.1. | kryterium urazu głowy HAC wynosi mniej niż 500; |
| --- | --- | --- | --- |

1.1.2.

Czy osoba lub osoby siedzące nie doznały poważnych obrażeń.

1.1.2.1.

Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli spełnione są kryteria urazów biomechanicznych oprzyrządowanego manekina, określone zgodnie z dodatkiem 4, tj.:

1.1.2.1.1.

kryterium urazu głowy HAC wynosi mniej niż 500;

| 1.1.2.1.2. | kryterium urazu klatki piersiowej (ThAC) wynosi mniej niż 30 g z wyjątkiem okresów trwających krócej niż 3 ms (g = 9,81 m/s2); |
| --- | --- |

1.1.2.1.2.

kryterium urazu klatki piersiowej (ThAC) wynosi mniej niż 30 g z wyjątkiem okresów trwających krócej niż 3 ms (g = 9,81 m/s2);

| 1.1.2.1.3. | kryterium urazu kości udowej (FAC) wynosi mniej niż 10 kN, a wartość 8 kN nie jest przekroczona w okresach dłuższych niż 20 ms. |
| --- | --- |

1.1.2.1.3.

kryterium urazu kości udowej (FAC) wynosi mniej niż 10 kN, a wartość 8 kN nie jest przekroczona w okresach dłuższych niż 20 ms.

| 1.1.3. | Czy siedzenie oraz zamocowania siedzenia są wystarczająco wytrzymałe.






  1.1.3.1. | Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeżeli:






  1.1.3.1.1. | żadna część siedzenia, zamocowania ani wyposażenie dodatkowe siedzenia nie odłącza się całkowicie podczas badania; |
| --- | --- | --- | --- |

1.1.3.

Czy siedzenie oraz zamocowania siedzenia są wystarczająco wytrzymałe.

1.1.3.1.

Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeżeli:

1.1.3.1.1.

żadna część siedzenia, zamocowania ani wyposażenie dodatkowe siedzenia nie odłącza się całkowicie podczas badania;

| 1.1.3.1.2. | siedzenie pozostaje sztywno zamocowane, nawet jeśli jedno lub większa liczba mocowań odłącza się, oraz wszystkie układy blokowania pozostają zablokowane przez cały okres badania; |
| --- | --- |

1.1.3.1.2.

siedzenie pozostaje sztywno zamocowane, nawet jeśli jedno lub większa liczba mocowań odłącza się, oraz wszystkie układy blokowania pozostają zablokowane przez cały okres badania;

| 1.1.3.1.3. | po badaniu na żadnej części konstrukcyjnej siedzenia lub jego wyposażeniu dodatkowym nie wystąpiły pęknięcia bądź ostre lub wystające krawędzie lub narożniki mogące spowodować obrażenia ciała. |
| --- | --- |

1.1.3.1.3.

po badaniu na żadnej części konstrukcyjnej siedzenia lub jego wyposażeniu dodatkowym nie wystąpiły pęknięcia bądź ostre lub wystające krawędzie lub narożniki mogące spowodować obrażenia ciała.

1.2.   Żadne elementy stanowiące część oparcia siedzenia lub jego wyposażenie nie mogą stwarzać możliwości uszkodzenia ciała pasażera w czasie badań. Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli każda część, z którą może się zetknąć kula o średnicy 165 mm, ma promień krzywizny o długości co najmniej 5 mm.

| 1.2.1. | Jeśli jakakolwiek część elementów lub wyposażenia dodatkowego wymienionych powyżej wykonana jest z materiału o stopniu twardości mniejszej niż 50 stopni w skali Shore’a na twardym podłożu, wymogi określone w pkt. 1.2 powyżej dotyczą tylko twardego podłoża. |
| --- | --- |

1.2.1.

Jeśli jakakolwiek część elementów lub wyposażenia dodatkowego wymienionych powyżej wykonana jest z materiału o stopniu twardości mniejszej niż 50 stopni w skali Shore’a na twardym podłożu, wymogi określone w pkt. 1.2 powyżej dotyczą tylko twardego podłoża.

| 1.2.2. | Części oparcia siedzenia, takich jak urządzenia do regulacji siedzenia i wyposażenie dodatkowe, nie dotyczą wymogi określone w pkt 1.2, jeśli w stanie spoczynku znajdują się one poniżej płaszczyzny poziomej przechodzącej 400 mm powyżej płaszczyzny odniesienia, nawet jeśli pasażer może się z nimi zetknąć. |
| --- | --- |

1.2.2.

Części oparcia siedzenia, takich jak urządzenia do regulacji siedzenia i wyposażenie dodatkowe, nie dotyczą wymogi określone w pkt 1.2, jeśli w stanie spoczynku znajdują się one poniżej płaszczyzny poziomej przechodzącej 400 mm powyżej płaszczyzny odniesienia, nawet jeśli pasażer może się z nimi zetknąć.

2.   Przygotowanie siedzenia do badań

2.1.   Siedzenie, które ma zostać poddane badaniu, należy zamocować na:

| 2.1.1. | platformie badawczej przedstawiającej nadwozie pojazdu |
| --- | --- |

2.1.1.

platformie badawczej przedstawiającej nadwozie pojazdu

| 2.1.2. | albo na sztywnej platformie badawczej. |
| --- | --- |

2.1.2.

albo na sztywnej platformie badawczej.

2.2.   Zamocowanie znajdujące się na platformie badawczej przewidziane dla badanego(-ych) siedzenia(-eń) musi być takie samo, jak zamocowanie używane w pojeździe (pojazdach), w którym(-ch) siedzenia mają być używane, lub mieć te same właściwości.

2.3.   Siedzenie, które ma zostać zbadane, stanowi całość wraz z całą tapicerką oraz wyposażeniem dodatkowym. Jeśli siedzenie wyposażone jest w stolik, musi być on złożony.

2.4.   Jeśli siedzenie może być przesuwane bocznie, musi znajdować się w pozycji maksymalnie wysuniętej.

2.5.   Jeśli oparcie siedzenia posiada regulację pochylenia, musi być ustawione tak, aby powstałe pochylenie tułowia manekina używane do określenia pkt H oraz rzeczywisty kąt nachylenia w przypadku pozycji siedzącej w pojazdach silnikowych były możliwie zbliżone do pochylenia zalecanego przez producenta dla normalnego użycia lub, w przypadku braku szczególnych zaleceń producenta, możliwie zbliżone do kąta pochylenia do tyłu o 25° w stosunku do pionu.

2.6   Jeśli oparcie siedzenia wyposażone jest w zagłówek z regulacją wysokości, musi się on znajdować w najniższym położeniu.

2.7.   Pasy bezpieczeństwa homologowanego typu, zgodne z regulaminem nr 16 i zamontowane na kotwiczeniach zainstalowanych zgodnie z regulaminem nr 14 (z odstępstwem, jeśli jest to konieczne, przewidzianym w pkt 7.4) muszą być zamontowane zarówno na siedzeniu pomocniczym, jak i na badanym siedzeniu.

3.   Badania dynamiczne

3.1.   Badanie 1

Platformę badawczą należy zamontować na wózku.

3.2.   Siedzenie pomocnicze

Siedzenie pomocnicze może być tego samego typu, co siedzenie badane i musi być umieszczone równolegle do badanego siedzenia, bezpośrednio za nim. Dwa siedzenia muszą być tej samej wysokości, ustawione dokładnie w ten sam sposób i w odległości 750 mm od siebie.

| 3.2.1. | Jeśli używane jest siedzenie pomocnicze innego typu, należy odnotować to w formularzu zawiadomienia dotyczącego homologacji typu siedzenia, zgodnego ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

3.2.1.

Jeśli używane jest siedzenie pomocnicze innego typu, należy odnotować to w formularzu zawiadomienia dotyczącego homologacji typu siedzenia, zgodnego ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

3.3.   Manekin

| 3.3.1. | Manekina należy umieścić bez zabezpieczeń na siedzeniu pomocniczym tak, aby jego płaszczyzna symetrii odpowiadała płaszczyźnie symetrii miejsca siedzącego, o którym mowa. |
| --- | --- |

3.3.1.

Manekina należy umieścić bez zabezpieczeń na siedzeniu pomocniczym tak, aby jego płaszczyzna symetrii odpowiadała płaszczyźnie symetrii miejsca siedzącego, o którym mowa.

| 3.3.2. | Ręce manekina spoczywają na udach, a łokcie dotykają oparcia siedzenia; nogi są maksymalnie rozstawione oraz, jeśli to możliwe, ustawione równolegle; pięty muszą dotykać podłogi. |
| --- | --- |

3.3.2.

Ręce manekina spoczywają na udach, a łokcie dotykają oparcia siedzenia; nogi są maksymalnie rozstawione oraz, jeśli to możliwe, ustawione równolegle; pięty muszą dotykać podłogi.

| 3.3.3. | Każdego manekina instaluje się na siedzeniu zgodnie z następującą procedurą:






  3.3.3.1. | manekina umieszcza się na siedzeniu w pozycji możliwie jak najbardziej zbliżonej do wymaganej; |
| --- | --- | --- |

3.3.3.

Każdego manekina instaluje się na siedzeniu zgodnie z następującą procedurą:

3.3.3.1.

manekina umieszcza się na siedzeniu w pozycji możliwie jak najbardziej zbliżonej do wymaganej;

| 3.3.3.2. | z przodu tułowia manekina należy jak najniżej umieścić płaską sztywną powierzchnię o wymiarach 76 × 76 mm; |
| --- | --- |

3.3.3.2.

z przodu tułowia manekina należy jak najniżej umieścić płaską sztywną powierzchnię o wymiarach 76 × 76 mm;

| 3.3.3.3. | płaską powierzchnię należy przycisnąć do tułowia manekina siłą o wartości między 25 a 35 daN;






  3.3.3.3.1. | tułów należy odciągnąć do przodu ramionami do pozycji pionowej, a następnie oprzeć o oparcie siedzenia. Działanie to należy powtórzyć dwukrotnie; |
| --- | --- | --- |

3.3.3.3.

płaską powierzchnię należy przycisnąć do tułowia manekina siłą o wartości między 25 a 35 daN;

3.3.3.3.1.

tułów należy odciągnąć do przodu ramionami do pozycji pionowej, a następnie oprzeć o oparcie siedzenia. Działanie to należy powtórzyć dwukrotnie;

| 3.3.3.3.2. | bez poruszania tułowia należy umieścić głowę w takiej pozycji, aby platforma podpierająca przyrządy pomiarowe znajdujące się wewnątrz głowy była ustawiona pionowo, a środkowa strzałkowa płaszczyzna głowy była równoległa do płaszczyzny pojazdu; |
| --- | --- |

3.3.3.3.2.

bez poruszania tułowia należy umieścić głowę w takiej pozycji, aby platforma podpierająca przyrządy pomiarowe znajdujące się wewnątrz głowy była ustawiona pionowo, a środkowa strzałkowa płaszczyzna głowy była równoległa do płaszczyzny pojazdu;

| 3.3.3.4. | płaską powierzchnię należy ostrożnie usunąć; |
| --- | --- |

3.3.3.4.

płaską powierzchnię należy ostrożnie usunąć;

| 3.3.3.5. | manekina należy przesunąć do przodu na siedzeniu oraz powtórzyć powyższą procedurę montażu; |
| --- | --- |

3.3.3.5.

manekina należy przesunąć do przodu na siedzeniu oraz powtórzyć powyższą procedurę montażu;

| 3.3.3.6. | jeśli zajdzie taka potrzeba, należy skorygować położenie dolnych kończyn; |
| --- | --- |

3.3.3.6.

jeśli zajdzie taka potrzeba, należy skorygować położenie dolnych kończyn;

| 3.3.3.7. | zainstalowane przyrządy pomiarowe nie mogą w żaden sposób wpływać na ruch manekina podczas zderzenia; |
| --- | --- |

3.3.3.7.

zainstalowane przyrządy pomiarowe nie mogą w żaden sposób wpływać na ruch manekina podczas zderzenia;

| 3.3.3.8. | temperatura układu przyrządów pomiarowych musi zostać ustabilizowana przed badaniem oraz utrzymywana na tyle, na ile jest to możliwe, w granicach od 19 do 26 °C. |
| --- | --- |

3.3.3.8.

temperatura układu przyrządów pomiarowych musi zostać ustabilizowana przed badaniem oraz utrzymywana na tyle, na ile jest to możliwe, w granicach od 19 do 26 °C.

3.4.   Symulacja uderzenia

| 3.4.1. | Całkowita zmiana prędkości wózka symulującego uderzenie musi wynosić od 30 do 32 km/h. |
| --- | --- |

3.4.1.

Całkowita zmiana prędkości wózka symulującego uderzenie musi wynosić od 30 do 32 km/h.

| 3.4.2. | Opóźnienie wózka lub, wedle uznania wnioskującego, jego przyspieszenie podczas symulacji uderzenia musi odpowiadać ustaleniom przedstawionym na poniższym rysunku 1. Z wyjątkiem przedziałów trwających krócej niż 3 ms, krzywa opóźnienia lub przyśpieszenia wózka w funkcji czasu musi pozostać pomiędzy krzywymi granicznymi przedstawionymi na rysunku 1. |
| --- | --- |

3.4.2.

Opóźnienie wózka lub, wedle uznania wnioskującego, jego przyspieszenie podczas symulacji uderzenia musi odpowiadać ustaleniom przedstawionym na poniższym rysunku 1. Z wyjątkiem przedziałów trwających krócej niż 3 ms, krzywa opóźnienia lub przyśpieszenia wózka w funkcji czasu musi pozostać pomiędzy krzywymi granicznymi przedstawionymi na rysunku 1.

| 3.4.3. | Ponadto średnie opóźnienie lub przyśpieszenie musi zawierać się między 6,5 a 8,5 g. |
| --- | --- |

3.4.3.

Ponadto średnie opóźnienie lub przyśpieszenie musi zawierać się między 6,5 a 8,5 g.

3.5.   Badanie 2

| 3.5.1. | Badanie 1 należy powtórzyć z manekinem umieszczonym na siedzeniu pomocniczym: manekin musi być przytrzymywany pasem bezpieczeństwa zamocowanym oraz ustawionym zgodnie z instrukcjami producenta. Liczbę punktów kotwiczenia pasów bezpieczeństwa dla celów badania 2 należy podać w formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia zgodnym ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

3.5.1.

Badanie 1 należy powtórzyć z manekinem umieszczonym na siedzeniu pomocniczym: manekin musi być przytrzymywany pasem bezpieczeństwa zamocowanym oraz ustawionym zgodnie z instrukcjami producenta. Liczbę punktów kotwiczenia pasów bezpieczeństwa dla celów badania 2 należy podać w formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia zgodnym ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

| 3.5.2. | Typ siedzenia pomocniczego jest taki sam, jak typ badanego siedzenia, lub inny, przy czym jego szczegółowy opis należy zamieścić w formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia zgodnym ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

3.5.2.

Typ siedzenia pomocniczego jest taki sam, jak typ badanego siedzenia, lub inny, przy czym jego szczegółowy opis należy zamieścić w formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia zgodnym ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

| 3.5.3. | W przypadku gdy badanie 2 przeprowadzane jest z manekinem zabezpieczonym pasem trzypunktowym i nieprzekroczone są kryteria obrażeń, uznaje się, że siedzenie pomocnicze spełnia wymogi dotyczące obciążeń w badaniach statycznych oraz przemieszczania górnych punktów mocowania podczas badania określonego w regulaminie 14 w odniesieniu do tego sposobu zamontowania. |
| --- | --- |

3.5.3.

W przypadku gdy badanie 2 przeprowadzane jest z manekinem zabezpieczonym pasem trzypunktowym i nieprzekroczone są kryteria obrażeń, uznaje się, że siedzenie pomocnicze spełnia wymogi dotyczące obciążeń w badaniach statycznych oraz przemieszczania górnych punktów mocowania podczas badania określonego w regulaminie 14 w odniesieniu do tego sposobu zamontowania.

Rysunek 1

Image

---

Dodatek 2

Metody badań mocowań w pojeździe zgodnie z pkt 6.1.1

1.   Aparatura do badań

| 1.1. | Sztywną konstrukcję odpowiednio reprezentatywną dla siedzenia, które ma zostać użyte w pojeździe, należy przymocować do części konstrukcji dostarczonej do badań za pomocą elementów mocujących (śrub, wkrętów itp.) dostarczonych przez producenta. |
| --- | --- |

1.1.

Sztywną konstrukcję odpowiednio reprezentatywną dla siedzenia, które ma zostać użyte w pojeździe, należy przymocować do części konstrukcji dostarczonej do badań za pomocą elementów mocujących (śrub, wkrętów itp.) dostarczonych przez producenta.

| 1.2. | Jeśli kilka typów siedzeń różniących się od siebie pod względem odległości między przednimi a tylnymi krańcami ich podstawy można zamontować na tym samym mocowaniu, badanie należy przeprowadzić na siedzeniu o najkrótszej podstawie. Ustawienie podstawy należy opisać w świadectwie homologacji. |
| --- | --- |

1.2.

Jeśli kilka typów siedzeń różniących się od siebie pod względem odległości między przednimi a tylnymi krańcami ich podstawy można zamontować na tym samym mocowaniu, badanie należy przeprowadzić na siedzeniu o najkrótszej podstawie. Ustawienie podstawy należy opisać w świadectwie homologacji.

2.   Procedura badania

| 2.1. | Siłę „F” należy przyłożyć: |
| --- | --- |

2.1.

Siłę „F” należy przyłożyć:

| 2.1.1. | na wysokości 750 mm nad płaszczyzną odniesienia oraz na linii pionowej przebiegającej przez środek geometryczny powierzchni ograniczonej wielokątem, którego wierzchołkami są różne punkty mocowania oraz, w stosownych przypadkach, krańcowe mocowania siedzenia za pomocą sztywnej konstrukcji określonej w pkt 1.1 powyżej, |
| --- | --- |

2.1.1.

na wysokości 750 mm nad płaszczyzną odniesienia oraz na linii pionowej przebiegającej przez środek geometryczny powierzchni ograniczonej wielokątem, którego wierzchołkami są różne punkty mocowania oraz, w stosownych przypadkach, krańcowe mocowania siedzenia za pomocą sztywnej konstrukcji określonej w pkt 1.1 powyżej,

| 2.1.2. | w kierunku poziomym, w stronę przodu pojazdu; |
| --- | --- |

2.1.2.

w kierunku poziomym, w stronę przodu pojazdu;

| 2.1.3. | z możliwie krótkim opóźnieniem i przez co najmniej 0,2 s. |
| --- | --- |

2.1.3.

z możliwie krótkim opóźnieniem i przez co najmniej 0,2 s.

| 2.2. | Siłę „F” określa się albo |
| --- | --- |

2.2.

Siłę „F” określa się albo

| 2.2.1. | za pomocą następującego wzoru: F = (5 000 ± 50) × i
  gdzie:
  „F” podane jest w „N”, a „i” określa liczbę miejsc siedzących siedzenia, dla którego homologowane mają być badane mocowania; albo, na życzenie producenta, |
| --- | --- |

2.2.1.

za pomocą następującego wzoru: F = (5 000 ± 50) × i

gdzie:

„F” podane jest w „N”, a „i” określa liczbę miejsc siedzących siedzenia, dla którego homologowane mają być badane mocowania; albo, na życzenie producenta,

| 2.2.2. | zgodnie z reprezentatywnymi obciążeniami mierzonymi podczas badań dynamicznych, jak określono w dodatku 1 do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2.2.2.

zgodnie z reprezentatywnymi obciążeniami mierzonymi podczas badań dynamicznych, jak określono w dodatku 1 do niniejszego rozporządzenia.

---

Dodatek 3

POMIARY, KTÓRYCH NALEŻY WYKONAĆ

1.   Wszystkie konieczne pomiary wykonuje się przy użyciu systemu pomiarowego odpowiadającego wymaganiom technicznym Międzynarodowej Normy ISO 6487:1987 zatytułowanej Measurement techniques in impact tests: Instrumentation (Technika pomiarowa stosowana w badaniach zderzeniowych: przyrządy pomiarowe).

2.   Badanie dynamiczne

2.1.   Pomiary dokonywane na wózku

Należy zmierzyć właściwości opóźnienia lub przyśpieszenia wózka na podstawie opóźnień lub przyspieszeń mierzonych na sztywnej ramie wózka za pomocą systemu pomiarowego o klasie CFC 60.

2.2.   Pomiary dokonywane na manekinach

Odczyty przyrządów pomiarowych należy rejestrować poprzez niezależne kanały danych o następującej klasie CFC:

| 2.2.1. | Pomiary dokonywane w głowie manekina
  Wynikowe przyspieszenie trójosiowe odnoszące się do środka ciężkości (γr) (1) należy mierzyć w klasie CFC 600. |
| --- | --- |

2.2.1.

Pomiary dokonywane w głowie manekina

Wynikowe przyspieszenie trójosiowe odnoszące się do środka ciężkości (γr) (1) należy mierzyć w klasie CFC 600.

| 2.2.2. | Pomiary dokonywane w klatce piersiowej manekina
  Wynikowe przyspieszenie w środku ciężkości należy mierzyć w klasie CFC 180. |
| --- | --- |

2.2.2.

Pomiary dokonywane w klatce piersiowej manekina

Wynikowe przyspieszenie w środku ciężkości należy mierzyć w klasie CFC 180.

| 2.2.3. | Pomiary dokonywane na kości udowej manekina
  Osiową siłę naciskającą należy mierzyć w klasie CFC 600. |
| --- | --- |

2.2.3.

Pomiary dokonywane na kości udowej manekina

Osiową siłę naciskającą należy mierzyć w klasie CFC 600.

---

(1)  Wyrażona w g (= 9,81 m/s2) wartość skalarna obliczona według następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| γl | = | wartość chwilowego przyśpieszenia wzdłużnego; |
| --- | --- | --- |
| γv | = | wartość chwilowego przyśpieszenia pionowego; |
| γt | = | wartość chwilowego przyśpieszenia poprzecznego. |

γl

=

wartość chwilowego przyśpieszenia wzdłużnego;

γv

=

wartość chwilowego przyśpieszenia pionowego;

γt

=

wartość chwilowego przyśpieszenia poprzecznego.

---

Dodatek 4

OKREŚLANIE KRYTERIÓW URAZÓW

1.   Kryterium urazu głowy (HAC)

| 1.1. | To kryterium urazu (HAC) oblicza się na podstawie powstałego przyspieszenia trójosiowego mierzonego zgodnie z dodatkiem 3 pkt 2.2.1 za pomocą następującego wzoru:



  w którym t1 oraz t2 oznaczają wartości czasu podczas badania, a HAC stanowi wartość maksymalną dla przedziału od t1 do t2. Wartości t1 i t2 wyrażone są w sekundach. |
| --- | --- |

1.1.

To kryterium urazu (HAC) oblicza się na podstawie powstałego przyspieszenia trójosiowego mierzonego zgodnie z dodatkiem 3 pkt 2.2.1 za pomocą następującego wzoru:

Formula

w którym t1 oraz t2 oznaczają wartości czasu podczas badania, a HAC stanowi wartość maksymalną dla przedziału od t1 do t2. Wartości t1 i t2 wyrażone są w sekundach.

2.   Kryterium urazu klatki piersiowej (ThAC)

| 2.1. | Kryterium to określa się na podstawie wartości absolutnej przyspieszenia wynikowego, wyrażonej w g i mierzonej zgodnie z dodatkiem 3 ust. 2.2.2, oraz na podstawie okresu przyspieszenia, wyrażonego w ms. |
| --- | --- |

2.1.

Kryterium to określa się na podstawie wartości absolutnej przyspieszenia wynikowego, wyrażonej w g i mierzonej zgodnie z dodatkiem 3 ust. 2.2.2, oraz na podstawie okresu przyspieszenia, wyrażonego w ms.

3.   Kryterium urazu kości udowej (FAC)

Kryterium to określa się na podstawie obciążenia naciskowego wyrażonego w kN, wywieranego osiowo na każdą kość udową manekina oraz mierzonego zgodnie z dodatkiem 3 ust. 2.2.3 oraz na podstawie czasu trwania obciążenia naciskowego, wyrażonego w ms.

---

Dodatek 5

PROCEDURY BADAŃ STATYCZNYCH I WYMOGI DOTYCZĄCE TYCH BADAŃ

1.   Wymogi

1.1.   Wymogi dotyczące siedzeń badanych na podstawie niniejszego dodatku wykazują:

| 1.1.1. | Czy osoba siedząca jest odpowiednio zatrzymywana przez siedzenie znajdujące się przed nią; |
| --- | --- |

1.1.1.

Czy osoba siedząca jest odpowiednio zatrzymywana przez siedzenie znajdujące się przed nią;

| 1.1.2. | Czy osoba siedząca nie doznała poważnych obrażeń; oraz |
| --- | --- |

1.1.2.

Czy osoba siedząca nie doznała poważnych obrażeń; oraz

| 1.1.3. | Czy siedzenie oraz zamocowania siedzenia są wystarczająco wytrzymałe. |
| --- | --- |

1.1.3.

Czy siedzenie oraz zamocowania siedzenia są wystarczająco wytrzymałe.

1.2.   Wymogi powyższego pkt 1.1.1 uznaje się za spełnione, jeśli maksymalne przemieszczenie środkowego punktu przyłożenia każdej z sił opisanych w pkt 2.2.1 mierzone w płaszczyźnie poziomej oraz we wzdłużnej środkowej płaszczyźnie odpowiedniego miejsca siedzącego nie przekracza 400 mm.

1.3.   Wymogi powyższego pkt 1.1.2 uznaje się za spełnione, jeśli spełnione są następujące warunki:

| 1.3.1. | Maksymalne przesunięcie środkowego punktu przyłożenia każdej z sił opisanych w pkt 2.2.1, mierzone zgodnie z pkt 1.2, wynosi co najmniej 100 mm; |
| --- | --- |

1.3.1.

Maksymalne przesunięcie środkowego punktu przyłożenia każdej z sił opisanych w pkt 2.2.1, mierzone zgodnie z pkt 1.2, wynosi co najmniej 100 mm;

| 1.3.2. | Maksymalne przesunięcie środkowego punktu przyłożenia każdej z sił opisanych w pkt 2.2.1, mierzone zgodnie z pkt 1.2, wynosi co najmniej 50 mm. |
| --- | --- |

1.3.2.

Maksymalne przesunięcie środkowego punktu przyłożenia każdej z sił opisanych w pkt 2.2.1, mierzone zgodnie z pkt 1.2, wynosi co najmniej 50 mm.

| 1.3.3. | Żadne elementy stanowiące część oparcia siedzenia lub jego wyposażenie nie mogą stwarzać możliwości uszkodzenia ciała pasażera w czasie badań. Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli każda część, z którą może się zetknąć kula o średnicy 165 mm, ma promień krzywizny o długości co najmniej 5 mm. |
| --- | --- |

1.3.3.

Żadne elementy stanowiące część oparcia siedzenia lub jego wyposażenie nie mogą stwarzać możliwości uszkodzenia ciała pasażera w czasie badań. Powyższy wymóg uznaje się za spełniony, jeśli każda część, z którą może się zetknąć kula o średnicy 165 mm, ma promień krzywizny o długości co najmniej 5 mm.

| 1.3.4. | Jeśli jakakolwiek część wymienionych powyżej elementów lub wyposażenia dodatkowego wykonana jest z materiału o twardości mniejszej niż 50 stopni w skali Shore’a na twardym podłożu, wymogi określone w pkt. 1.3.3 powyżej dotyczą tylko twardego podłoża. |
| --- | --- |

1.3.4.

Jeśli jakakolwiek część wymienionych powyżej elementów lub wyposażenia dodatkowego wykonana jest z materiału o twardości mniejszej niż 50 stopni w skali Shore’a na twardym podłożu, wymogi określone w pkt. 1.3.3 powyżej dotyczą tylko twardego podłoża.

| 1.3.5. | Wymogi określone w ust. 1.3.3 nie dotyczą części oparcia siedzenia, takich jak urządzenia do regulacji siedzenia i wyposażenia dodatkowego, jeśli w stanie spoczynku znajdują się one poniżej płaszczyzny poziomej w odległości 400 mm od płaszczyzny odniesienia, nawet jeśli pasażer może się z nimi zetknąć. |
| --- | --- |

1.3.5.

Wymogi określone w ust. 1.3.3 nie dotyczą części oparcia siedzenia, takich jak urządzenia do regulacji siedzenia i wyposażenia dodatkowego, jeśli w stanie spoczynku znajdują się one poniżej płaszczyzny poziomej w odległości 400 mm od płaszczyzny odniesienia, nawet jeśli pasażer może się z nimi zetknąć.

1.4.   Wymogi pkt 1.1.3 uznaje się za spełnione, jeśli:

| 1.4.1. | Żadna z części siedzenia, zamocowania lub wyposażenia dodatkowego nie odłącza się całkowicie podczas badania; |
| --- | --- |

1.4.1.

Żadna z części siedzenia, zamocowania lub wyposażenia dodatkowego nie odłącza się całkowicie podczas badania;

| 1.4.2. | Siedzenie pozostaje sztywno zamocowane, nawet jeśli jedno mocowanie lub większa ich liczba odłącza się, oraz wszystkie układy blokowania pozostają zablokowane przez cały okres badania; |
| --- | --- |

1.4.2.

Siedzenie pozostaje sztywno zamocowane, nawet jeśli jedno mocowanie lub większa ich liczba odłącza się, oraz wszystkie układy blokowania pozostają zablokowane przez cały okres badania;

| 1.4.3. | Po badaniu na żadnej części konstrukcyjnej siedzenia lub jego wyposażeniu dodatkowym nie wystąpiły pęknięcia bądź ostre lub wystające krawędzie lub narożniki mogące spowodować obrażenia ciała. |
| --- | --- |

1.4.3.

Po badaniu na żadnej części konstrukcyjnej siedzenia lub jego wyposażeniu dodatkowym nie wystąpiły pęknięcia bądź ostre lub wystające krawędzie lub narożniki mogące spowodować obrażenia ciała.

2.   Badania statyczne

2.1.   Aparatura do badań

| 2.1.1. | Aparatura do badań składa się z elementu o powierzchniach cylindrycznych o promieniu krzywizny równym 82 ± 3 mm i szerokości:






  2.1.1.1. | równej co najmniej szerokości oparcia siedzenia każdego miejsca siedzącego badanego siedzenia w przypadku formy górnej; |
| --- | --- | --- |

2.1.1.

Aparatura do badań składa się z elementu o powierzchniach cylindrycznych o promieniu krzywizny równym 82 ± 3 mm i szerokości:

2.1.1.1.

równej co najmniej szerokości oparcia siedzenia każdego miejsca siedzącego badanego siedzenia w przypadku formy górnej;

| 2.1.1.2. | równej 320 – 0/+ 10 mm w przypadku formy dolnej, jak pokazano na rysunku 1 w niniejszym dodatku. |
| --- | --- |

2.1.1.2.

równej 320 – 0/+ 10 mm w przypadku formy dolnej, jak pokazano na rysunku 1 w niniejszym dodatku.

| 2.1.2. | Powierzchnia opierająca się o części siedzenia musi być wykonana z materiału o twardości nie mniejszej niż 80 stopni w skali Shore’a. |
| --- | --- |

2.1.2.

Powierzchnia opierająca się o części siedzenia musi być wykonana z materiału o twardości nie mniejszej niż 80 stopni w skali Shore’a.

| 2.1.3. | Każda powierzchnia cylindryczna musi być zaopatrzona w przynajmniej jeden przetwornik siły zdolny do pomiaru sił przyłożonych w kierunku określonym w pkt 2.2.1.1. |
| --- | --- |

2.1.3.

Każda powierzchnia cylindryczna musi być zaopatrzona w przynajmniej jeden przetwornik siły zdolny do pomiaru sił przyłożonych w kierunku określonym w pkt 2.2.1.1.

2.2.   Procedura badania

| 2.2.1. | Do tylnej części siedzenia odpowiadającej każdemu miejscu siedzącemu siedzenia należy przyłożyć, za pomocą urządzenia zgodnego z opisem w pkt 2.1, siłę badawczą równą

  N.





  2.2.1.1. | Kierunek przyłożenia siły musi znajdować się na pionowej płaszczyźnie środkowej danego miejsca siedzącego; siła musi być skierowana poziomo oraz przyłożona od tyłu siedzenia ku przodowi. |
| --- | --- | --- |

2.2.1.

Formula

2.2.1.1.

Kierunek przyłożenia siły musi znajdować się na pionowej płaszczyźnie środkowej danego miejsca siedzącego; siła musi być skierowana poziomo oraz przyłożona od tyłu siedzenia ku przodowi.

| 2.2.1.2. | Siłę należy przyłożyć na wysokości H1 zawierającej się między 0,70 m a 0,80 m oraz powyżej płaszczyzny odniesienia. Dokładana wysokość zostanie określona przez producenta. |
| --- | --- |

2.2.1.2.

Siłę należy przyłożyć na wysokości H1 zawierającej się między 0,70 m a 0,80 m oraz powyżej płaszczyzny odniesienia. Dokładana wysokość zostanie określona przez producenta.

| 2.2.2. | Równocześnie siłę badawczą równą

  N należy przyłożyć do tylnej części siedzenia odpowiednio do każdego miejsca siedzącego siedzenia w tej samej płaszczyźnie pionowej, w tym samym kierunku i na wysokości H2 równej od 0,45 m do 0,55 m powyżej płaszczyzny odniesienia za pomocą urządzenia zgodnego z opisem w pkt 2.1 powyżej. Dokładana wysokość zostanie określona przez producenta. |
| --- | --- |

2.2.2.

Formula

| 2.2.3. | Formy wykorzystane do badania, w zakresie, w jakim to możliwe, muszą pozostawać w kontakcie z siedzeniem w czasie przykładania sił określonych w powyższych pkt 2.2.1 i 2.2.2. Muszą one mieć możliwość obracania się w płaszczyźnie poziomej. |
| --- | --- |

2.2.3.

Formy wykorzystane do badania, w zakresie, w jakim to możliwe, muszą pozostawać w kontakcie z siedzeniem w czasie przykładania sił określonych w powyższych pkt 2.2.1 i 2.2.2. Muszą one mieć możliwość obracania się w płaszczyźnie poziomej.

| 2.2.4. | Jeśli siedzenie składa się z większej liczby miejsc siedzących, siły odpowiadające każdemu miejscu siedzącemu należy zastosować jednocześnie. Należy użyć liczby form górnych i dolnych odpowiadających liczbie miejsc siedzących. |
| --- | --- |

2.2.4.

Jeśli siedzenie składa się z większej liczby miejsc siedzących, siły odpowiadające każdemu miejscu siedzącemu należy zastosować jednocześnie. Należy użyć liczby form górnych i dolnych odpowiadających liczbie miejsc siedzących.

| 2.2.5. | Ustawienie wyjściowe każdego miejsca siedzącego każdej z form określa się poprzez spowodowanie zetknięcia się urządzeń badawczych z siedzeniem z siłą równą przynajmniej 20 N. |
| --- | --- |

2.2.5.

Ustawienie wyjściowe każdego miejsca siedzącego każdej z form określa się poprzez spowodowanie zetknięcia się urządzeń badawczych z siedzeniem z siłą równą przynajmniej 20 N.

| 2.2.6. | Siły określone w pkt 2.2.1 i 2.2.2 należy przyłożyć możliwie szybko i utrzymywać razem na określonej wartości, bez względu na odkształcenie, przez co najmniej 0,2 sekundy. |
| --- | --- |

2.2.6.

Siły określone w pkt 2.2.1 i 2.2.2 należy przyłożyć możliwie szybko i utrzymywać razem na określonej wartości, bez względu na odkształcenie, przez co najmniej 0,2 sekundy.

| 2.2.7. | Jeśli badanie przeprowadzono z użyciem jednej siły lub większej ich liczby, lecz nie używając sił większych niż te określone w pkt 2.2.1 i 2.2.2, oraz jeśli siedzenie spełnia wymogi, badanie uznaje się za zadowalające. |
| --- | --- |

2.2.7.

Jeśli badanie przeprowadzono z użyciem jednej siły lub większej ich liczby, lecz nie używając sił większych niż te określone w pkt 2.2.1 i 2.2.2, oraz jeśli siedzenie spełnia wymogi, badanie uznaje się za zadowalające.

Rysunek 1

Przyrząd do badań statycznych

Image

---

Dodatek 6

Charakterystyka pochłaniania energii przez tylną część oparć siedzeń

| 1. | Elementy tylnych części oparć siedzeń znajdujące się w strefie odniesienia określonej w pkt 2.21 niniejszego regulaminu należy skontrolować na życzenie producenta zgodnie z wymogami w zakresie pochłaniania energii wymienionymi w załączniku 4 do regulaminu nr 21. W tym celu całe zamontowane wyposażenie dodatkowe należy badać we wszystkich położeniach użytkowych, z wyjątkiem stolików, które muszą być złożone. |
| --- | --- |

1.

Elementy tylnych części oparć siedzeń znajdujące się w strefie odniesienia określonej w pkt 2.21 niniejszego regulaminu należy skontrolować na życzenie producenta zgodnie z wymogami w zakresie pochłaniania energii wymienionymi w załączniku 4 do regulaminu nr 21. W tym celu całe zamontowane wyposażenie dodatkowe należy badać we wszystkich położeniach użytkowych, z wyjątkiem stolików, które muszą być złożone.

| 2. | Badanie to musi być podane w formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia, zgodnym ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. Załączyć należy rysunek przedstawiający obszar tylnej części oparcia siedzenia skontrolowany w trakcie badania rozpraszania energii. |
| --- | --- |

2.

Badanie to musi być podane w formularzu zawiadomienia dotyczącym homologacji typu siedzenia, zgodnym ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu. Załączyć należy rysunek przedstawiający obszar tylnej części oparcia siedzenia skontrolowany w trakcie badania rozpraszania energii.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

ZAŁĄCZNIK 3

WZORY ZNAKÓW HOMOLOGACJI

1.   Układ znaku homologacji siedzenia

Image

2.   Układ znaku homologacji typu pojazdu

Image

---

ZAŁĄCZNIK 4

Procedura określania punktu „H” i rzeczywistego kąta tułowia dla miejsc siedzących w pojazdach silnikowych

1.   CEL

Procedura opisana w niniejszym załączniku stosowana jest w celu określenia położenia punktu „H” oraz rzeczywistego kąta tułowia dla jednego lub kilku miejsc siedzących w pojeździe silnikowym oraz w celu sprawdzenia stosunku zmierzonych danych do specyfikacji konstrukcyjnych podanych przez producenta pojazdu (1).

2.   DEFINICJE

Dla celów niniejszego załącznika:

| 2.1. | „dane odniesienia” oznaczają jedną lub kilka następujących właściwości miejsca siedzącego:






  2.1.1. | punkt „H” i punkt „R” oraz ich wzajemny stosunek; |
| --- | --- | --- |

2.1.

„dane odniesienia” oznaczają jedną lub kilka następujących właściwości miejsca siedzącego:

2.1.1.

punkt „H” i punkt „R” oraz ich wzajemny stosunek;

| 2.1.2. | rzeczywisty kąt tułowia i konstrukcyjny kąt tułowia oraz ich wzajemny stosunek; |
| --- | --- |

2.1.2.

rzeczywisty kąt tułowia i konstrukcyjny kąt tułowia oraz ich wzajemny stosunek;

| 2.2. | „maszyna trójwymiarowa punktu »H«” (maszyna 3 DH) oznacza urządzenie wykorzystywane w celu określania punktów „H” oraz rzeczywistych kątów tułowia. Urządzenie to opisane jest w dodatku 1 do niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

2.2.

„maszyna trójwymiarowa punktu »H«” (maszyna 3 DH) oznacza urządzenie wykorzystywane w celu określania punktów „H” oraz rzeczywistych kątów tułowia. Urządzenie to opisane jest w dodatku 1 do niniejszego załącznika;

| 2.3. | „punkt H” oznacza środek obrotu tułowia i uda maszyny 3 DH, która została zainstalowana na siedzeniu pojazdu zgodnie z poniższym pkt 4. Punkt „H” znajduje się w środku linii środkowej urządzenia, która leży między znacznikami punktu „H” po obu stronach maszyny 3 DH. Teoretycznie punkt „H” odpowiada punktowi „R” (tolerancje określone w poniższym pkt 3.2.2). Po określeniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 4, punkt „H” uważany jest za stały w stosunku do konstrukcji poduszki siedzenia i przesuwa się z nią, jeżeli siedzenie jest regulowane; |
| --- | --- |

2.3.

„punkt H” oznacza środek obrotu tułowia i uda maszyny 3 DH, która została zainstalowana na siedzeniu pojazdu zgodnie z poniższym pkt 4. Punkt „H” znajduje się w środku linii środkowej urządzenia, która leży między znacznikami punktu „H” po obu stronach maszyny 3 DH. Teoretycznie punkt „H” odpowiada punktowi „R” (tolerancje określone w poniższym pkt 3.2.2). Po określeniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 4, punkt „H” uważany jest za stały w stosunku do konstrukcji poduszki siedzenia i przesuwa się z nią, jeżeli siedzenie jest regulowane;

| 2.4. | „punkt »R«” lub „punkt odniesienia miejsca siedzącego” oznacza punkt konstrukcyjny określony przez producenta pojazdu dla każdego miejsca siedzącego i ustalony w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia; |
| --- | --- |

2.4.

„punkt »R«” lub „punkt odniesienia miejsca siedzącego” oznacza punkt konstrukcyjny określony przez producenta pojazdu dla każdego miejsca siedzącego i ustalony w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia;

| 2.5. | „linia tułowia” oznacza środkową linię trzonu maszyny 3 DH, przy czym trzon ma całkowicie tylne położenie; |
| --- | --- |

2.5.

„linia tułowia” oznacza środkową linię trzonu maszyny 3 DH, przy czym trzon ma całkowicie tylne położenie;

| 2.6. | „rzeczywisty kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „H” i linią tułowia z wykorzystaniem przyrządu do pomiaru kąta pleców na maszynie 3 DH. Teoretycznie, rzeczywisty kąt tułowia odpowiada konstrukcyjnemu kątowi tułowia (tolerancje określono w poniższym pkt 3.2.2); |
| --- | --- |

2.6.

„rzeczywisty kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „H” i linią tułowia z wykorzystaniem przyrządu do pomiaru kąta pleców na maszynie 3 DH. Teoretycznie, rzeczywisty kąt tułowia odpowiada konstrukcyjnemu kątowi tułowia (tolerancje określono w poniższym pkt 3.2.2);

| 2.7. | „konstrukcyjny kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „R” i linią tułowia w położeniu, które odpowiada konstrukcyjnej pozycji oparcia siedzenia określonej przez producenta pojazdu; |
| --- | --- |

2.7.

„konstrukcyjny kąt tułowia” oznacza kąt zmierzony między pionową linią przechodzącą przez punkt „R” i linią tułowia w położeniu, które odpowiada konstrukcyjnej pozycji oparcia siedzenia określonej przez producenta pojazdu;

| 2.8. | „środkowa płaszczyzna osoby zajmującej siedzenie” (C/LO) oznacza środkową płaszczyznę maszyny 3 DH umieszczonej na każdym konstrukcyjnym miejscu siedzącym; przedstawia ją współrzędna punktu „H” na osi „Y”. Dla oddzielnych siedzeń płaszczyzna środkowa siedzenia zbiega się z płaszczyzną środkową osoby zajmującej siedzenie. Dla pozostałych siedzeń płaszczyzna środkowa osoby zajmującej siedzenie określona jest przez producenta; |
| --- | --- |

2.8.

„środkowa płaszczyzna osoby zajmującej siedzenie” (C/LO) oznacza środkową płaszczyznę maszyny 3 DH umieszczonej na każdym konstrukcyjnym miejscu siedzącym; przedstawia ją współrzędna punktu „H” na osi „Y”. Dla oddzielnych siedzeń płaszczyzna środkowa siedzenia zbiega się z płaszczyzną środkową osoby zajmującej siedzenie. Dla pozostałych siedzeń płaszczyzna środkowa osoby zajmującej siedzenie określona jest przez producenta;

| 2.9. | „trójwymiarowy układ odniesienia” oznacza układ opisany w dodatku 2 do niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

2.9.

„trójwymiarowy układ odniesienia” oznacza układ opisany w dodatku 2 do niniejszego załącznika;

| 2.10. | „znaki odniesienia” są fizycznymi punktami (otworami, powierzchniami, znakami lub wcięciami) na nadwoziu pojazdu zdefiniowanymi przez producenta; |
| --- | --- |

2.10.

„znaki odniesienia” są fizycznymi punktami (otworami, powierzchniami, znakami lub wcięciami) na nadwoziu pojazdu zdefiniowanymi przez producenta;

| 2.11. | „położenie pomiarowe pojazdu” oznacza pozycję pojazdu zgodnie ze współrzędnymi znaków odniesienia w trójwymiarowym układzie odniesienia. |
| --- | --- |

2.11.

„położenie pomiarowe pojazdu” oznacza pozycję pojazdu zgodnie ze współrzędnymi znaków odniesienia w trójwymiarowym układzie odniesienia.

3.   WYMOGI

3.1.   Przedstawienie danych

Dla każdego miejsca siedzącego, gdzie są wymagane dane odniesienia w celu wykazania zgodności z postanowieniami niniejszego regulaminu, wszystkie lub odpowiednio wybrane poniższe dane przedstawia się w formie zgodnej z dodatkiem 3 do niniejszego załącznika:

| 3.1.1. | współrzędne punktu „R” na trójwymiarowym układzie odniesienia; |
| --- | --- |

3.1.1.

współrzędne punktu „R” na trójwymiarowym układzie odniesienia;

| 3.1.2. | konstrukcyjny kąt tułowia; |
| --- | --- |

3.1.2.

konstrukcyjny kąt tułowia;

| 3.1.3. | wszystkie wskazówki konieczne do wyregulowania siedzenia (jeżeli jest regulowane) do pozycji pomiarowej określonej w poniższym pkt. 4.3; |
| --- | --- |

3.1.3.

wszystkie wskazówki konieczne do wyregulowania siedzenia (jeżeli jest regulowane) do pozycji pomiarowej określonej w poniższym pkt. 4.3;

3.2.   Zależność między zmierzonymi danymi i specyfikacjami konstrukcyjnymi

3.2.1.   Współrzędne punktu „H” i wartość rzeczywistego kąta tułowia otrzymane w wyniku zastosowania procedury opisanej w pkt 4 należy porównać odpowiednio ze współrzędnymi punktu „R” oraz wartością konstrukcyjnego kąta tułowia, wskazanymi przez producenta pojazdu.

3.2.2.   Względne pozycje punktu „R” i punktu „H” oraz wzajemny stosunek między konstrukcyjnym kątem tułowia i rzeczywistym kątem tułowia uważa się za zadowalające dla badanego miejsca siedzącego, jeżeli punkt „H”, określony przez swoje współrzędne, leży w obrębie kwadratu o długości boku 50 mm, a przekątne poziomych i pionowych boków kwadratu przecinają się w punkcie „R” oraz jeżeli rzeczywisty kąt tułowia nie odbiega o więcej niż 5 ° od konstrukcyjnego kąta tułowia.

3.2.3.   Jeżeli te warunki są spełnione, punkt „R” i konstrukcyjny kąt tułowia wykorzystuje się w celu wykazania zgodności z przepisami niniejszego regulaminu.

3.2.4.   Jeżeli punkt „H” lub rzeczywisty kąt tułowia nie spełniają wymogów powyższych pkt 3.2.2, punkt „H” i rzeczywisty kąt tułowia należy określić jeszcze dwukrotnie (w sumie trzy razy). Jeżeli wyniki dwóch spośród tych trzech badań spełniają te wymogi, stosuje się warunki powyższych pkt 3.2.3.

3.2.5.   Jeżeli co najmniej dwa spośród trzech wyników badań opisanych w powyższych pkt 3.2.4 nie spełniają wymogów powyższych pkt 3.2.2 lub jeżeli sprawdzenie nie jest możliwe, ponieważ producent pojazdu nie przedstawił informacji dotyczącej położenia punktu „R” lub dotyczącej konstrukcyjnego kąta tułowia, wykorzystuje się średnią wartość z trzech zmierzonych punktów lub średnią wartość z trzech zmierzonych kątów, i jest ona uważana za mającą zastosowanie we wszystkich przypadkach, gdzie w niniejszym regulaminie mowa jest o punkcie „R” lub konstrukcyjnym kącie tułowia.

4.   PROCEDURA OKREŚLANIA PUNKTU „H” ORAZ RZECZYWISTEGO KĄTA TUŁOWIA

4.1.   Pojazd należy wstępnie przygotować według uznania producenta, w temperaturze 20 ± 10 °C, w celu zapewnienia, że materiał siedzeń osiągnął temperaturę pokojową. Jeżeli siedzenie, które ma zostać zbadane, nie było jeszcze użytkowane, należy na nim dwukrotnie posadzić na jedną minutę osobę lub manekina o masie 70–80 kg tak, aby nagiąć poduszkę i oparcie. Na życzenie producenta wszystkie zespoły siedzenia pozostaną nieobciążone przez minimalny czas 30 minut poprzedzający zamontowanie maszyny 3 DH.

4.2.   Pojazd musi znajdować się w położeniu pomiarowym określonym w powyższym pkt 2.11.

4.3.   Siedzenie, jeżeli jest regulowane, ustawia się najpierw w najbardziej cofniętej normalnej pozycji kierowania lub jazdy zgodnie ze wskazaniem producenta pojazdu, z uwzględnieniem jedynie wzdłużnej regulacji siedzenia, wyłączając przesuw siedzenia wykorzystywany do celów innych niż normalna pozycja kierowania lub jazdy. Jeżeli istnieją inne sposoby regulacji siedzenia (pionowe, kątowe, oparcia itd.), siedzenie musi być ustawione w pozycji określonej przez producenta pojazdu. Dla siedzeń podwieszanych pionowa pozycja jest sztywno zablokowana, odpowiednio do normalnej pozycji kierowania, według wskazania producenta.

4.4.   Powierzchnia miejsca siedzącego, z którym ma styczność maszyna 3 DH, musi być pokryta muślinem bawełnianym o wystarczających rozmiarach i właściwej teksturze, opisanym jako gładka tkanina bawełniana o 18,9 nitkach na 1 cm2 i o gramaturze 0,228 kg/m2 lub jako dzianina albo włóknina o podobnych właściwościach.

Jeżeli badanie przeprowadzane jest na siedzeniu na zewnątrz pojazdu, podłoga, na której znajduje się siedzenie, musi mieć takie same zasadnicze parametry (2) jak podłoga pojazdu, w którym siedzenie ma być zamontowane.

4.5.   Umieścić siedzenie i zespół plecowy maszyny 3 DH na siedzeniu tak, aby środkowa płaszczyzna osoby zajmującej siedzenie (C/LO) stykała się z płaszczyzną środkową maszyny 3 DH. Na wniosek producenta, maszyna 3 DH może być przesunięta ku środkowi w odniesieniu do C/LO, jeżeli maszyna 3 DH znajduje się tak daleko na zewnątrz, że krawędź siedzenia nie pozwoli na wypoziomowanie maszyny 3 DH.

4.6.   Zamocować stopy i dolne segmenty nóg do płyty podstawy maszyny, albo oddzielnie albo z wykorzystaniem zespołu drążka w kształcie litery T i dolnego segmentu nogi. Linia przechodząca przez znaczniki punktu „H” jest równoległa do podłoża oraz prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny środkowej siedzenia.

4.7.   Wyregulować w następujący sposób położenie stóp i nóg maszyny 3 DH:

4.7.1.   Określona pozycja miejsca siedzącego: kierowcy oraz skrajne pasażera z przodu

| 4.7.1.1. | Stopy i nogi przesuwa się do przodu w taki sposób, aby stopy przybrały naturalną pozycję na podłodze, w razie konieczności między pedałami. Lewą stopę należy umieścić, jeśli to możliwe, w przybliżeniu w takiej samej odległości na lewo od płaszczyzny środkowej maszyny 3 DH, co prawą stopę na prawo. Poziomnicę sprawdzającą poprzeczne położenie maszyny 3 DH ustawia się poziomo, w razie konieczności regulując płytę podstawy lub przesuwając nogi i stopy do tyłu. Linię przechodzącą przez znaczniki punktu „H” należy utrzymywać prostopadle w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny środkowej siedzenia. |
| --- | --- |

4.7.1.1.

Stopy i nogi przesuwa się do przodu w taki sposób, aby stopy przybrały naturalną pozycję na podłodze, w razie konieczności między pedałami. Lewą stopę należy umieścić, jeśli to możliwe, w przybliżeniu w takiej samej odległości na lewo od płaszczyzny środkowej maszyny 3 DH, co prawą stopę na prawo. Poziomnicę sprawdzającą poprzeczne położenie maszyny 3 DH ustawia się poziomo, w razie konieczności regulując płytę podstawy lub przesuwając nogi i stopy do tyłu. Linię przechodzącą przez znaczniki punktu „H” należy utrzymywać prostopadle w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny środkowej siedzenia.

| 4.7.1.2. | Jeżeli lewej nogi nie można utrzymać równolegle do prawej oraz lewa stopa nie może być podparta konstrukcją, należy przesunąć lewą stopę, aż do uzyskania podparcia. Położenie znaczników musi zostać utrzymane. |
| --- | --- |

4.7.1.2.

Jeżeli lewej nogi nie można utrzymać równolegle do prawej oraz lewa stopa nie może być podparta konstrukcją, należy przesunąć lewą stopę, aż do uzyskania podparcia. Położenie znaczników musi zostać utrzymane.

4.7.2.   Określona pozycja miejsca siedzącego: skrajne z tyłu

W przypadku tylnych siedzeń lub siedzeń dodatkowych nogi są usytuowane zgodnie z opisem producenta. Jeżeli stopy spoczywają na częściach podłogi, które znajdują się na różnych poziomach, stopa która pierwsza styka się z przednim siedzeniem służy za punkt odniesienia, a druga stopa musi być tak ustawiona, aby poziomnica, za pomocą której sprawdza się poprzeczne ustawienie siedzenia urządzenia, wskazywała położenie poziome.

4.7.3.   Pozostałe wyznaczone miejsca siedzące:

Stosuje się ogólną procedurę opisaną w pkt 4.7.1 powyżej, z tym wyjątkiem, że stopy umieszcza się zgodnie z opisem producenta pojazdu.

4.8.   Nałożyć obciążniki dolnych segmentów nóg i ud oraz wypoziomować maszynę 3 DH.

4.9.   Pochylić do przodu płytę pleców aż do oporu i odciągnąć maszynę 3 DH od oparcia siedzenia przy wykorzystaniu drążka w kształcie litery T. Usytuować maszynę 3 DH na siedzeniu za pomocą jednej z następujących metod:

| 4.9.1. | Jeżeli maszyna 3 DH ma tendencje do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Pozwala się, aby maszyna 3 DH przesunęła się do tyłu, aż do momentu, gdy nie będzie już potrzebne poziome obciążenie przytrzymujące skierowane do przodu na drążku w kształcie litery T, tj. do chwili styku płyty podstawy z oparciem siedzenia. W razie konieczności należy ponownie ustawić dolną nogę. |
| --- | --- |

4.9.1.

Jeżeli maszyna 3 DH ma tendencje do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Pozwala się, aby maszyna 3 DH przesunęła się do tyłu, aż do momentu, gdy nie będzie już potrzebne poziome obciążenie przytrzymujące skierowane do przodu na drążku w kształcie litery T, tj. do chwili styku płyty podstawy z oparciem siedzenia. W razie konieczności należy ponownie ustawić dolną nogę.

| 4.9.2. | Jeżeli maszyna 3 DH nie ma tendencji do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Należy przesunąć maszynę 3 DH do tyłu przykładając z przodu do drążka w kształcie litery T poziome obciążenie skierowane do tyłu tak długo, aż płyta podstawy zetknie się z oparciem siedzenia (zob. rysunek 2 w dodatku 1 do niniejszego załącznika). |
| --- | --- |

4.9.2.

Jeżeli maszyna 3 DH nie ma tendencji do przesuwania się do tyłu, stosuje się następującą procedurę. Należy przesunąć maszynę 3 DH do tyłu przykładając z przodu do drążka w kształcie litery T poziome obciążenie skierowane do tyłu tak długo, aż płyta podstawy zetknie się z oparciem siedzenia (zob. rysunek 2 w dodatku 1 do niniejszego załącznika).

4.10.   Obciążyć płytę pleców i płytę podstawy maszyny 3 DH siłą równą 100 ± 10 N na przecięciu się przyrządu do pomiaru kąta biodra i obudowy drążka w kształcie litery T. Kierunek przyłożenia obciążenia należy utrzymywać wzdłuż linii przechodzącej przez wspomniane przecięcie do punktu znajdującego się bezpośrednio nad obsadą pręta uda (zob. rysunek 2 w dodatku 1 do niniejszego załącznika). Następnie ostrożnie umieścić z powrotem płytę pleców na oparciu siedzenia. Pozostałą część procedury należy przeprowadzić z zachowaniem ostrożności, tak aby zapobiec zsunięciu się maszyny 3 DH do przodu.

4.11.   Zamocować prawe i lewe obciążniki pośladków oraz, naprzemiennie, osiem obciążników tułowia. Należy utrzymać maszynę 3 DH w poziomie.

4.12.   Nachylić płytę pleców do przodu, aby zwolnić nacisk na oparcie siedzenia. Kołysać maszynę 3 DH z boku na bok w obrębie 10° kątowych (5° na każdy bok pionowej płaszczyzny środkowej) przez 3 pełne cykle, aby zlikwidować wszelkie tarcie między maszyną 3 DH a siedzeniem.

Podczas kołysania drążek w kształcie litery T maszyny 3 DH może mieć tendencje do odchylania się od określonego poziomego i pionowego ustawienia. Z tego względu drążek w kształcie litery T należy wówczas przytrzymać przykładając odpowiednie poprzeczne obciążenie. W celu wyeliminowania przypadkowych sił zewnętrznych działających w kierunku pionowym i wzdłużnym należy przytrzymać drążek w kształcie litery T i kołysać maszyną 3 DH z zachowaniem ostrożności.

Stopy maszyny 3 DH nie mogą być przytwierdzone lub przytrzymywane podczas tej czynności. Jeżeli stopy zmienią położenie, należy pozwolić im pozostać przez chwilę w tej pozycji.

Ostrożnie przyciągnąć płytę pleców do oparcia siedzenia i sprawdzić wypoziomowanie maszyny 3 DH na obu poziomnicach. Jeżeli nastąpiło przesunięcie stóp podczas kołysania maszyny 3 DH, należy je ustawić na nowo w następujący sposób:

Naprzemiennie podnosić obie stopy z podłogi o niezbędną minimalną wysokość tak długo, aż stopa nie będzie się już ruszała. Podczas tego podnoszenia stopy muszą swobodnie się obracać i nie należy również stosować żadnych obciążeń poprzecznych lub skierowanych do przodu. Po umieszczeniu obu stóp z powrotem w pozycji dolnej pięta musi być w styczności z konstrukcją do tego celu zaprojektowaną.

Sprawdzić czy poprzeczna poziomnica znajduje się w pozycji zerowej. W razie konieczności należy zastosować poprzeczne obciążenie do wierzchołka płyty pleców, wystarczające do wypoziomowania płyty podstawy maszyny 3 DH na siedzeniu.

4.13.   Utrzymując drążek w kształcie litery T, aby zapobiec przesuwaniu się do przodu maszyny 3 DH na poduszce siedzenia, postępować w następujący sposób:

| a) | ponownie oprzeć płytę pleców na oparciu siedzenia; |
| --- | --- |

a)

ponownie oprzeć płytę pleców na oparciu siedzenia;

| b) | naprzemiennie przykładać i zwalniać poziome wsteczne obciążenie, nie przekraczając 25 N, w stosunku do drążka kąta pleców na wysokości zbliżonej do środka obciążników tułowia, aż do chwili wskazania przez przyrząd pomiarowy kąta biodra, że po zdjęciu obciążenia pozycja jest ustalona. Należy upewnić się, że na maszynę 3 DH nie działają do dołu lub poprzecznie żadne obciążenia zewnętrzne. Jeżeli są niezbędne inne regulacje wypoziomowania maszyny 3 DH, należy obrócić płytę pleców do przodu, wypoziomować i powtórzyć procedurę opisaną w pkt 4.12. |
| --- | --- |

b)

naprzemiennie przykładać i zwalniać poziome wsteczne obciążenie, nie przekraczając 25 N, w stosunku do drążka kąta pleców na wysokości zbliżonej do środka obciążników tułowia, aż do chwili wskazania przez przyrząd pomiarowy kąta biodra, że po zdjęciu obciążenia pozycja jest ustalona. Należy upewnić się, że na maszynę 3 DH nie działają do dołu lub poprzecznie żadne obciążenia zewnętrzne. Jeżeli są niezbędne inne regulacje wypoziomowania maszyny 3 DH, należy obrócić płytę pleców do przodu, wypoziomować i powtórzyć procedurę opisaną w pkt 4.12.

4.14.   Dokonać wszystkich pomiarów:

| 4.14.1. | Współrzędne punktu „H” mierzone są w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia. |
| --- | --- |

4.14.1.

Współrzędne punktu „H” mierzone są w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia.

| 4.14.2. | Rzeczywisty kąt tułowia odczytywany jest na przyrządzie pomiarowym kąta pleców maszyny 3 DH przy trzonie znajdującym się w skrajnym tylnym położeniu. |
| --- | --- |

4.14.2.

Rzeczywisty kąt tułowia odczytywany jest na przyrządzie pomiarowym kąta pleców maszyny 3 DH przy trzonie znajdującym się w skrajnym tylnym położeniu.

4.15.   Jeżeli konieczne jest ponowne ustawienie maszyny 3 DH, zespół siedzenia powinien pozostać nieobciążony przez co najmniej 30 minut przed ponownym zainstalowaniem. Maszyna 3 DH nie powinna pozostawać pod obciążeniem na zespole siedzenia dłużej niż jest to wymagane do przeprowadzenia badania.

4.16.   Jeżeli siedzenia w tym samym rzędzie można uznać za podobne (kanapa, siedzenia jednakowe itp.), tylko jeden punkt „H” oraz jeden „rzeczywisty kąt tułowia” określane są dla każdego rzędu siedzeń w chwili, gdy opisana w dodatku 1 do niniejszego załącznika maszyna 3 DH jest sadowiona na miejscu uważanym za reprezentatywne dla rzędu. Tym miejscem jest:

| 4.16.1. | miejsce kierowcy, w przypadku rzędu przedniego; |
| --- | --- |

4.16.1.

miejsce kierowcy, w przypadku rzędu przedniego;

| 4.16.2. | siedzenie skrajne, w przypadku tylnego rzędu lub rzędów. |
| --- | --- |

4.16.2.

siedzenie skrajne, w przypadku tylnego rzędu lub rzędów.

---

(1)  Dla każdego miejsca siedzącego poza przednimi siedzeniami, dla którego nie można określić punktu „H” przy wykorzystaniu „trójwymiarowej maszyny punktu »H«” lub procedur, wskazany przez producenta punkt „R” może posłużyć jako odniesienie według uznania właściwego organu.

(2)  Kąt nachylenia, różnica wysokości z mocowaniem siedzenia, tekstura powierzchni itp.

Dodatek 1

Opis trójwymiarowej maszyny punktu „H”
   (1)

(Maszyna 3 DH)

1.   Płyty oparcia i podstawy

Płyty oparcia i siedzenia zbudowane są ze wzmocnionego tworzywa sztucznego i metalu; naśladują one tułów i uda człowieka i są mechanicznie umocowane zawiasowo w punkcie „H”. Przyrząd do pomiaru rzeczywistego kąta tułowia zamocowany jest do trzonu zawiasowo w punkcie „H”. Regulowany drążek udowy, połączony z płytą siedzenia, wyznacza linię środkową uda i służy jako linia bazowa do pomiaru kąta biodra.

2.   Elementy tułowia i nóg

Dolne segmenty nóg połączone są z płytą podstawy za pomocą drążka w kształcie litery T łączącego kolana, który stanowi poprzeczne przedłużenie regulowanego drążka udowego. W dolne segmenty nóg wbudowane są przyrządy do pomiaru kątów kolan. Zespoły buta i stopy są wyposażone w kątomierz do pomiaru kąta stopy. Dwie poziomnice ustalają położenie urządzenia w przestrzeni. Obciążniki elementów tułowia są umieszczane w odpowiednich środkach ciężkości, aby zagwarantować nacisk na siedzenie równoważny naciskowi wywieranemu przez osobę płci męskiej o masie 76 kg. Należy sprawdzić, czy wszystkie połączenia maszyny 3 DH poruszają się swobodnie bez zauważalnego tarcia.

Rysunek 1

Części składowe maszyny 3 DH

Image

Rysunek 2

Wymiary maszyny 3 DH i rozkład obciążenia

Image

---

(1)  W sprawie szczegółów dotyczących budowy maszyny 3 DH należy się zwrócić do Society of Automotive Engineers (SAE), 400 Commonwealth Drive, Warrendale, Pennsylvania 15096, USA.

Maszyna odpowiada urządzeniu opisanemu w normie ISO 6549-1980.

Dodatek 2

TRÓJWYMIAROWY UKŁAD ODNIESIENIA

| 1. | Trójwymiarowy układ odniesienia określają trzy prostopadłe płaszczyzny ustalone przez producenta pojazdu (zob. rysunek) (1). |
| --- | --- |

1.

Trójwymiarowy układ odniesienia określają trzy prostopadłe płaszczyzny ustalone przez producenta pojazdu (zob. rysunek) (1).

| 2. | Położenie pomiarowe pojazdu ustala się poprzez usytuowanie pojazdu na powierzchni nośnej tak, aby współrzędne znaków odniesienia odpowiadały wartościom wskazanym przez producenta. |
| --- | --- |

2.

Położenie pomiarowe pojazdu ustala się poprzez usytuowanie pojazdu na powierzchni nośnej tak, aby współrzędne znaków odniesienia odpowiadały wartościom wskazanym przez producenta.

| 3. | Współrzędne punktu „R” i punktu „H” ustala się w stosunku do znaków odniesienia określonych przez producenta pojazdu. |
| --- | --- |

3.

Współrzędne punktu „R” i punktu „H” ustala się w stosunku do znaków odniesienia określonych przez producenta pojazdu.

Rysunek

Trójwymiarowy układ odniesienia

Image

---

(1)  Układ odniesienia odpowiada normie ISO 4130-1978.

Dodatek 3

DANE ODNIESIENIA DOTYCZĄCE MIEJSC SIEDZĄCYCH

1.   Kodowanie danych odniesienia

Dane odniesienia wymienione są kolejno dla każdego miejsca siedzącego. Miejsca siedzące identyfikowane są kodem dwucyfrowym. Pierwsza wartość jest cyfrą arabską i określa rząd siedzeń, licząc od początku do końca pojazdu. Druga wartość jest dużą literą, która określa położenie miejsca siedzącego w rzędzie, patrząc w kierunku ruchu pojazdu; wykorzystuje się następujące litery:

| L | = | lewe |
| --- | --- | --- |
| C | = | środkowe |
| R | = | prawe |

L

=

lewe

C

=

środkowe

R

=

prawe

2.   Opis położenia pomiarowego pojazdu

2.1.   Współrzędne znaków odniesienia

| | X ... |
| --- | --- |

X ...

| | Y ... |
| --- | --- |

Y ...

| | Z ... |
| --- | --- |

Z ...

3.   Wykaz danych odniesienia

3.1.   Miejsce siedzące: ...

3.1.1.   Współrzędne punktu „R”

| | X ... |
| --- | --- |

X ...

| | Y ... |
| --- | --- |

Y ...

| | Z ... |
| --- | --- |

Z ...

3.1.2.   Konstrukcyjny kąt tułowia: ...

3.1.3.   Wymogi dotyczące regulacji siedzenia (1)

| | poziomej: ... |
| --- | --- |

poziomej: ...

| | pionowej: ... |
| --- | --- |

pionowej: ...

| | kątowej: ... |
| --- | --- |

kątowej: ...

| | kąta tułowia: ... |
| --- | --- |

kąta tułowia: ...

Uwaga: Podać dane odniesienia dla dalszych miejsc siedzących w pkt. 3.2, 3.3 itd.

---

(1)  Niepotrzebne skreślić.

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/46 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/46

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w międzynarodowym prawie publicznym. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 87 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł jazdy dziennej przeznaczonych dla pojazdów o napędzie silnikowym

Obejmujące wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement nr 14 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 24 października 2009 r.

Korekta 1 do wersji 2 – Data wejścia w życie: 11 listopada 2009 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wniosek o udzielenie homologacji |
| --- | --- |

3.

| 4. | Oznakowania |
| --- | --- |

4.

| 5. | Homologacja |
| --- | --- |

5.

| 6. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

6.

| 7. | Światłość |
| --- | --- |

7.

| 8. | Powierzchnia widoczna |
| --- | --- |

8.

| 9. | Barwa światła |
| --- | --- |

9.

| 10. | Procedura badania |
| --- | --- |

10.

| 11. | Badanie odporności termicznej |
| --- | --- |

11.

| 12. | Zmiana typu światła jazdy dziennej i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

12.

| 13. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

13.

| 15. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

15.

| 14. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

14.

| 16. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

16.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu światła jazdy dziennej na podstawie regulaminu nr 87 |
| --- | --- |

Załącznik 1

| Załącznik 2 | Przykładowy wzór znaku homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 2

| Załącznik 3 | Pomiary fotometryczne |
| --- | --- |

Załącznik 3

| Załącznik 4 | Minimalne wymagania dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji |
| --- | --- |

Załącznik 4

| Załącznik 5 | Minimalne wymagania dotyczące pobierania próbek przez inspektora |
| --- | --- |

Załącznik 5

| Załącznik 6 | Wymagane minimalne kąty rozsyłu światła w przestrzeni |
| --- | --- |

Załącznik 6

1.   ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do świateł jazdy dziennej przeznaczonych dla pojazdów należących do kategorii L, M, N oraz T (1).

2.   DEFINICJE

Dla celów niniejszego regulaminu:

| 2.1. | „Światła jazdy dziennej” oznaczają oświetlenie skierowane do przodu, stosowane w celu poprawy widoczności pojazdu w czasie jazdy w dzień. |
| --- | --- |

2.1.

„Światła jazdy dziennej” oznaczają oświetlenie skierowane do przodu, stosowane w celu poprawy widoczności pojazdu w czasie jazdy w dzień.

| 2.2. | Do niniejszego regulaminu stosuje się definicje zawarte w regulaminie nr 48 oraz w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

2.2.

Do niniejszego regulaminu stosuje się definicje zawarte w regulaminie nr 48 oraz w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

| 2.3. | „Światła jazdy dziennej różnego typu” oznaczają światła, które różnią się między sobą pod takimi zasadniczymi względami, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy; |
| --- | --- | --- |

2.3.

„Światła jazdy dziennej różnego typu” oznaczają światła, które różnią się między sobą pod takimi zasadniczymi względami, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy;

| b) | właściwości układu optycznego (światłość, kąt rozsyłu światła, kategoria żarówki, moduł źródła światła itp.). |
| --- | --- |

b)

właściwości układu optycznego (światłość, kąt rozsyłu światła, kategoria żarówki, moduł źródła światła itp.).

Zmiana barwy żarówki lub barwy filtra nie stanowi zmiany typu.

| 2.4. | Zawarte w niniejszym regulaminie odniesienia do żarówek wzorcowych oraz do regulaminu nr 37 dotyczą regulaminu nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

2.4.

Zawarte w niniejszym regulaminie odniesienia do żarówek wzorcowych oraz do regulaminu nr 37 dotyczą regulaminu nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

3.   WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI

3.1.   Wniosek o udzielenie homologacji składa posiadacz nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

Wnioskodawca określa w nim, wedle własnego uznania, że urządzenie można montować w pojeździe przy różnych wartościach nachylenia osi odniesienia względem płaszczyzn odniesienia pojazdu oraz podłoża, bądź że może ono obracać się wokół swojej osi odniesienia; takie różne warunki montażu określa się w formularzu zawiadomienia.

3.2.   Do wniosku dotyczącego każdego typu świateł jazdy dziennej należy dołączyć:

| 3.2.1. | rysunki (w trzech egzemplarzach) o stopniu szczegółowości umożliwiającym identyfikację typu światła jazdy dziennej, zawierające geometryczne przedstawienie położenia (położeń), w jakim(-ich) światło jazdy dziennej można montować w pojeździe, osi obserwacji przyjętej za oś odniesienia w badaniach (kąt poziomy H = 0°, kąt pionowy V = 0°) oraz punktu stanowiącego w badaniach środek odniesienia; a także powierzchni świetlnej; |
| --- | --- |

3.2.1.

rysunki (w trzech egzemplarzach) o stopniu szczegółowości umożliwiającym identyfikację typu światła jazdy dziennej, zawierające geometryczne przedstawienie położenia (położeń), w jakim(-ich) światło jazdy dziennej można montować w pojeździe, osi obserwacji przyjętej za oś odniesienia w badaniach (kąt poziomy H = 0°, kąt pionowy V = 0°) oraz punktu stanowiącego w badaniach środek odniesienia; a także powierzchni świetlnej;

| 3.2.2. | krótki opis techniczny określający w szczególności (z wyjątkiem niewymiennych źródeł światła):






  a) | kategorię lub kategorie zalecanych żarówek; muszą one należeć do jednej z kategorii wymienionych w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili złożenia wniosku o udzielenie homologacji typu; lub |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

krótki opis techniczny określający w szczególności (z wyjątkiem niewymiennych źródeł światła):

a)

kategorię lub kategorie zalecanych żarówek; muszą one należeć do jednej z kategorii wymienionych w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili złożenia wniosku o udzielenie homologacji typu; lub

| b) | kod identyfikacyjny modułu źródła światła; |
| --- | --- |

b)

kod identyfikacyjny modułu źródła światła;

| 3.2.3. | dwa światła. |
| --- | --- |

3.2.3.

dwa światła.

4.   OZNAKOWANIA

Przedstawione do homologacji światła jazdy dziennej:

4.1.   posiadają na szybie nazwę handlową lub znak towarowy wnioskodawcy; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

4.2.   posiadają czytelne i nieusuwalne oznakowanie określające (nie dotyczy niewymiennych źródeł światła):

| a) | kategorię lub kategorie zalecanych żarówek; lub |
| --- | --- |

a)

kategorię lub kategorie zalecanych żarówek; lub

| b) | kod identyfikacyjny modułu źródła światła; |
| --- | --- |

b)

kod identyfikacyjny modułu źródła światła;

4.3.   posiadają, w przypadku świateł wyposażonych w elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła lub w niewymienne źródła światła lub moduł(-y) źródła światła, oznakowanie określające napięcie znamionowe lub zakres napięć znamionowych oraz maksymalną moc znamionową;

4.4.   przewidziano na nich miejsce o powierzchni wystarczającej do zamieszczenia znaku homologacji oraz dodatkowych symboli, o których mowa w pkt 5.2 poniżej; miejsce to uwzględnia się na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej.

4.5.   W przypadku świateł wyposażonych w jeden lub więcej modułów źródła światła na modułach takich muszą być umieszczone:

| 4.5.1. | nazwa handlowa lub znak towarowy wnioskodawcy; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne; |
| --- | --- |

4.5.1.

nazwa handlowa lub znak towarowy wnioskodawcy; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

| 4.5.2. | kod identyfikacyjny modułu; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne. Kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje znak homologacyjny bez okręgu zgodnie z pkt 5.2.1.1 poniżej, oraz, w przypadku stosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki; kod ten musi być ukazany na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej.
  Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, natomiast w obydwu przypadkach jest to oznakowanie tego samego wnioskodawcy; |
| --- | --- |

4.5.2.

kod identyfikacyjny modułu; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne. Kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje znak homologacyjny bez okręgu zgodnie z pkt 5.2.1.1 poniżej, oraz, w przypadku stosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki; kod ten musi być ukazany na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej.

Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, natomiast w obydwu przypadkach jest to oznakowanie tego samego wnioskodawcy;

| 4.5.3. | oznakowanie napięcia znamionowego i mocy znamionowej. |
| --- | --- |

4.5.3.

oznakowanie napięcia znamionowego i mocy znamionowej.

4.6.   Światła zasilane prądem o napięciu różnym od napięcia znamionowego wynoszącego 6 V, 12 V lub 24 V, za pomocą elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła niebędącego elementem danego światła, muszą ponadto posiadać oznakowanie określające znamionowe napięcie wtórne.

4.7.   Elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, które stanowi element światła, ale nie jest umieszczone w jego obudowie, musi być oznakowane nazwą producenta oraz jego numerem identyfikacyjnym.

5.   HOMOLOGACJA

5.1.   Przepisy ogólne

5.1.1.   Homologacji udziela się, jeżeli obydwa światła przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 3.2.3 powyżej spełniają wymagania niniejszego regulaminu.

5.1.2.   W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów stanowiących załączniki do Porozumienia z 1958 r., można zastosować jeden międzynarodowy znak homologacji, jednakże pod warunkiem, że takie światła nie są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone ze światłem lub światłami niespełniającymi przepisów któregokolwiek z tych regulaminów.

5.1.3.   Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry numeru (obecnie 00 dla regulaminu w jego pierwotnej wersji) oznaczają serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie w czasie udzielania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego numeru innemu typowi światła objętego niniejszym regulaminem.

5.1.4.   Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji lub o ostatecznym zaniechaniu produkcji danego typu światła zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się stosującym niniejszy regulamin Stronom Porozumienia za pomocą formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

5.1.5.   Na każdym świetle zgodnym z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu umieszcza się na powierzchni określonej w pkt 4.4 powyżej znak homologacji, o którym mowa w pkt 5.2 i 5.3 poniżej.

5.1.6.   Znak i symbole wymienione w pkt 5.2 muszą być nieusuwalne i czytelne, także wówczas, gdy światło jest zamontowane w pojeździe.

5.2.   Elementy znaku homologacji

Znak homologacji składa się z:

| 5.2.1. | międzynarodowego oznakowania homologacyjnego złożonego z:






  5.2.1.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2); |
| --- | --- | --- |

5.2.1.

międzynarodowego oznakowania homologacyjnego złożonego z:

5.2.1.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2);

| 5.2.1.2. | numeru homologacji; |
| --- | --- |

5.2.1.2.

numeru homologacji;

| 5.2.2. | dodatkowego symbolu „RL”. |
| --- | --- |

5.2.2.

dodatkowego symbolu „RL”.

| 5.2.3. | W pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych mogą być umieszczone dwie cyfry numeru homologacji oznaczające serię poprawek obowiązujących w czasie udzielania homologacji. |
| --- | --- |

5.2.3.

W pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych mogą być umieszczone dwie cyfry numeru homologacji oznaczające serię poprawek obowiązujących w czasie udzielania homologacji.

5.3.   Wzór znaku homologacji

5.3.1.   Światła niezależne

W załączniku 2 (rysunek 1) do niniejszego regulaminu podano przykładowy wzór znaku homologacji z uwzględnieniem symboli dodatkowych, o których mowa powyżej.

5.3.2.   Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone

5.3.2.1.   W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów wystarczy umieścić jeden międzynarodowy znak homologacji składający się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji, oraz numeru homologacji. Taki znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, pod warunkiem że:

| 5.3.2.1.1. | jest widoczny po ich zamontowaniu; |
| --- | --- |

5.3.2.1.1.

jest widoczny po ich zamontowaniu;

| 5.3.2.1.2. | żaden element świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, który przepuszcza światło, nie może zostać usunięty bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji. |
| --- | --- |

5.3.2.1.2.

żaden element świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, który przepuszcza światło, nie może zostać usunięty bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji.

5.3.2.2.   Symbol identyfikacyjny każdego światła, zgodny z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z odpowiednią serią poprawek uwzględniających najbardziej aktualne w czasie udzielania homologacji ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie oraz, w koniecznych przypadkach, wymaganą strzałką, umieszcza się:

| 5.3.2.2.1. | na odpowiedniej powierzchni świetlnej; |
| --- | --- |

5.3.2.2.1.

na odpowiedniej powierzchni świetlnej;

| 5.3.2.2.2. | lub w grupie, w taki sposób, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych mogło zostać jednoznacznie zidentyfikowane. |
| --- | --- |

5.3.2.2.2.

lub w grupie, w taki sposób, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych mogło zostać jednoznacznie zidentyfikowane.

5.3.2.3.   Wymiary elementów takiego wspólnego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego ze znaków indywidualnych wymagane zgodnie z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji.

5.3.2.4.   Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, których dotyczy niniejszy regulamin.

5.3.2.5.   Na rysunku 2 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowe wzory znaków homologacji dla świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych wraz ze wszystkimi wyżej wymienionymi symbolami dodatkowymi.

5.3.3.   Światła wzajemnie sprzężone z innymi światłami, których szyba może być wykorzystywana przez światła innych typów.

Zastosowanie mają przepisy określone w pkt 5.3.2 powyżej.

5.3.3.1.   Ponadto, w przypadku wykorzystywania tej samej szyby, mogą być na niej umieszczone różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub świateł, pod warunkiem że obudowa światła, nawet jeśli jest nierozdzielna z szybą, również posiada miejsce opisane w pkt 4.4 powyżej i posiada znaki homologacji właściwe dla realizowanych funkcji.

Jeżeli różne typy świateł mają tę samą obudowę, to mogą na niej być umieszczone różne znaki homologacji.

5.3.3.2.   Na rysunku 3 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowe wzory znaków homologacji dotyczących powyższego przypadku.

6.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

6.1.   Każde światło musi spełniać wymagania, które przedstawiono poniżej w kolejnych punktach.

6.2.   Światła jazdy dziennej muszą być skonstruowane i wykonane w taki sposób, aby w trakcie normalnego użytkowania, pomimo drgań, którym mogą być poddawane, działały nieprzerwanie w zadowalający sposób i zachowywały właściwości wymagane na podstawie niniejszego regulaminu.

6.3.   W przypadku modułów źródła światła należy sprawdzić, czy:

| 6.3.1. | konstrukcja modułu(-ów) źródła światła jest taka, że:






  a) | żadnego modułu źródła światła nie można zamontować w położeniu innym niż przewidziane dla niego położenie prawidłowe, a wymontowanie go możliwe jest wyłącznie za pomocą narzędzia (narzędzi); |
| --- | --- | --- |

6.3.1.

konstrukcja modułu(-ów) źródła światła jest taka, że:

a)

żadnego modułu źródła światła nie można zamontować w położeniu innym niż przewidziane dla niego położenie prawidłowe, a wymontowanie go możliwe jest wyłącznie za pomocą narzędzia (narzędzi);

| b) | w przypadku gdy obudowa urządzenia mieści więcej niż jeden moduł źródła światła, modułów źródła światła o różnych właściwościach nie można stosować wymiennie w obrębie tej samej obudowy światła. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy obudowa urządzenia mieści więcej niż jeden moduł źródła światła, modułów źródła światła o różnych właściwościach nie można stosować wymiennie w obrębie tej samej obudowy światła.

| 6.3.2. | Moduł(-y) źródła światła musi (muszą) być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją. |
| --- | --- |

6.3.2.

Moduł(-y) źródła światła musi (muszą) być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.

6.4.   Moduł źródła światła

6.4.1.   Moduł(-y) źródła światła musi (muszą) być skonstruowany(-e) w taki sposób, by nawet w ciemności modułu(-ów) takiego(-ich) nie dało się zamontować w położeniu innym niż prawidłowe.

6.4.2.   Moduł(-y) źródła światła musi (muszą) być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.

6.5.   W przypadku żarówek wymiennych:

| 6.5.1. | Dopuszcza się stosowanie wszystkich kategorii żarówek homologowanych na podstawie regulaminu nr 37, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 ani w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji nie wprowadzono żadnych ograniczeń w zakresie ich stosowania. |
| --- | --- |

6.5.1.

Dopuszcza się stosowanie wszystkich kategorii żarówek homologowanych na podstawie regulaminu nr 37, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 ani w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji nie wprowadzono żadnych ograniczeń w zakresie ich stosowania.

| 6.5.2. | Urządzenie musi posiadać taką konstrukcję, by żarówki nie można było zamontować w położeniu innym niż prawidłowe. |
| --- | --- |

6.5.2.

Urządzenie musi posiadać taką konstrukcję, by żarówki nie można było zamontować w położeniu innym niż prawidłowe.

| 6.5.3. | Oprawka żarówki musi odpowiadać charakterystyce podanej w publikacji IEC 60061. Stosuje się arkusz danych technicznych oprawki właściwy dla kategorii użytej żarówki. |
| --- | --- |

6.5.3.

Oprawka żarówki musi odpowiadać charakterystyce podanej w publikacji IEC 60061. Stosuje się arkusz danych technicznych oprawki właściwy dla kategorii użytej żarówki.

7.   ŚWIATŁOŚĆ

7.1.   Światłość dla każdego ze świateł nie może wynosić mniej niż 400 cd w osi odniesienia.

7.2.   Poza osią odniesienia, wewnątrz pola o kącie określonym na schemacie w załączniku 6 do niniejszego regulaminu, dla każdego ze świateł światłość:

| 7.2.1. | w każdym kierunku odpowiadającym punktom wzorcowego rozkładu światłości zamieszczonego w załączniku 3 do niniejszego regulaminu jest równa co najmniej iloczynowi minimalnej światłości podanej w pkt 7.1 powyżej i wielkości procentowej określonej w wyżej wymienionym rozkładzie dla danego kierunku; oraz |
| --- | --- |

7.2.1.

w każdym kierunku odpowiadającym punktom wzorcowego rozkładu światłości zamieszczonego w załączniku 3 do niniejszego regulaminu jest równa co najmniej iloczynowi minimalnej światłości podanej w pkt 7.1 powyżej i wielkości procentowej określonej w wyżej wymienionym rozkładzie dla danego kierunku; oraz

| 7.2.2. | wynosi najwyżej 1 200 cd w dowolnym kierunku, z którego światło jest widoczne. |
| --- | --- |

7.2.2.

wynosi najwyżej 1 200 cd w dowolnym kierunku, z którego światło jest widoczne.

7.3.   Ponadto w żadnym punkcie pól określonych w załączniku 6 światłość nie może być mniejsza niż 1 cd.

7.4.   Światło posiadające więcej niż jedno źródło światła musi spełniać wymóg minimalnej światłości w przypadku awarii jednego ze źródeł światła, a w przypadku gdy światło wysyłane jest ze wszystkich źródeł, nie może być przekroczona światłość maksymalna.

Zespół źródeł światła, połączonych w taki obwód, że awaria jednego źródła powoduje przerwanie świecenia pozostałych, uważa się za jedno źródło światła.

8.   POWIERZCHNIA WIDOCZNA

Pole powierzchni widocznej w kierunku osi odniesienia światła musi wynosić co najmniej 25 cm2 i nie więcej niż 200 cm2.

9.   BARWA ŚWIATŁA

Wysyłane światło musi mieć barwę białą. Jej pomiaru dokonuje się zgodnie z warunkami określonymi w pkt 10 poniżej.

10.   PROCEDURA BADANIA

10.1.   Wszelkich pomiarów, foto- i kolorymetrycznych, dokonuje się za pomocą bezbarwnej żarówki wzorcowej należącej do kategorii wymaganej dla danego urządzenia, a w przypadku gdy nie jest ona zasilana z elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła, napięcie zasilania regulowane jest w taki sposób, by uzyskać wzorcowy strumień świetlny wymagany dla danej kategorii żarówki.

10.2.   W przypadku systemu z elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła stanowiącym element światła (3) wszelkie pomiary, foto- i kolorymetryczne, wykonuje się, podając na wejściu obwodu światła napięcie 6,75 V, 13,5 V lub 28 V.

10.3.   W przypadku systemu z elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła niestanowiącym elementu światła na wejściu obwodu światła podaje się napięcie określone przez producenta. Laboratorium wykonujące badania homologacyjne wymaga od producenta, by dostarczył urządzenie sterownicze źródła światła służące do zasilania źródła światła oraz stosownych funkcji. Napięcie doprowadzane do światła zapisuje się w formularzu zawiadomienia stanowiącym załącznik 1 do niniejszego regulaminu.

10.4.   W przypadku każdego światła, z wyjątkiem świateł wyposażonych w żarówki, światłości zmierzone po upływie jednej minuty oraz 30 minut świecenia muszą spełniać wymagania dotyczące światłości minimalnej i maksymalnej. Rozkład światłości po upływie jednej minuty świecenia można obliczyć z rozkładu światłości po upływie 30 minut świecenia, określając dla każdego badanego punktu stosunek światłości zmierzonych w punkcie HV po jednej minucie i po 30 minutach świecenia.

10.5.   Należy wyznaczyć granice powierzchni widocznej w kierunku osi odniesienia urządzenia sygnalizacji świetlnej.

11.   BADANIE ODPORNOŚCI TERMICZNEJ

11.1.   Światło poddaje się jednogodzinnej próbie pracy ciągłej, którą poprzedza dwudziestominutowe nagrzewanie. Temperatura otoczenia powinna wynosić 23 °C ± 5°. W świetle należy zastosować żarówkę kategorii określonej dla badanego światła, o takim napięciu zasilania, by przy określonej wartości napięcia próbnego uzyskać określoną moc średnią. Natomiast w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki i inne) badanie przeprowadza się, stosując źródło posiadane przez takie światło zgodnie z pkt 10.2 niniejszego regulaminu.

11.2.   W przypadku gdy określono jedynie moc maksymalną, próbę wykonuje się, regulując napięcie tak, by uzyskać moc równą 90 % mocy określonej. Określona moc średnia lub maksymalna, o której mowa powyżej, to moc uzyskana przy napięciu 6 V, 12 V lub 24 V, wybranym każdorazowo w zależności od tego, przy którym wartość mocy jest najwyższa. W przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki i inne) obowiązują warunki badania określone w pkt 10.2 niniejszego regulaminu.

11.3.   Po ustabilizowaniu światła w temperaturze otoczenia nie mogą występować dające się zauważyć zniekształcenia, odkształcenia, pęknięcia lub zmiany barwy. W razie wątpliwości dokonuje się pomiaru światłości zgodnie z pkt 7 powyżej. Zmierzone w ten sposób wartości muszą stanowić co najmniej 90 % wartości zmierzonych przed badaniem odporności termicznej przeprowadzonym na tym samym urządzeniu.

12.   ZMIANA TYPU ŚWIATŁA JAZDY DZIENNEJ I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

12.1.   O każdej zmianie typu światła powiadamia się organ administracyjny, który udzielił homologacji typu światła. Organ taki może wówczas:

| 12.1.1. | uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie wywierają istotnego negatywnego skutku i że w każdym razie światło nadal spełnia stosowne wymogi; lub |
| --- | --- |

12.1.1.

uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie wywierają istotnego negatywnego skutku i że w każdym razie światło nadal spełnia stosowne wymogi; lub

| 12.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badań od upoważnionej placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań. |
| --- | --- |

12.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badań od upoważnionej placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań.

12.2.   Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostaną powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z podaniem zmian, w trybie określonym w pkt 5.1.4 powyżej.

12.3.   Właściwy organ wydający rozszerzenie homologacji przydziela takiemu rozszerzeniu odpowiedni numer seryjny i powiadamia o nim pozostałe stosujące niniejszy regulamin Strony Porozumienia za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem stanowiącym załącznik 1 do niniejszego regulaminu.

13.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji są zgodne z procedurami określonymi w aneksie 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) oraz następującymi wymaganiami:

| 13.1. | Światła homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w taki sposób, aby spełniając wymagania określone w pkt 6, 7, 8 i 9 powyżej, odpowiadały homologowanemu typowi. |
| --- | --- |

13.1.

Światła homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w taki sposób, aby spełniając wymagania określone w pkt 6, 7, 8 i 9 powyżej, odpowiadały homologowanemu typowi.

| 13.2. | Wymaga się spełnienia minimalnych wymagań dotyczących procedur kontroli zgodności produkcji, określonych w załączniku 4 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

13.2.

Wymaga się spełnienia minimalnych wymagań dotyczących procedur kontroli zgodności produkcji, określonych w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

| 13.3. | Wymaga się spełnienia minimalnych wymagań w zakresie pobierania próbek przez inspektora, określonych w załączniku 5 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

13.3.

Wymaga się spełnienia minimalnych wymagań w zakresie pobierania próbek przez inspektora, określonych w załączniku 5 do niniejszego regulaminu.

| 13.4. | Organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie produkcyjnym. Weryfikacji takich dokonuje się zazwyczaj co dwa lata. |
| --- | --- |

13.4.

Organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie produkcyjnym. Weryfikacji takich dokonuje się zazwyczaj co dwa lata.

14.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

14.1.   Homologacja typu światła jazdy dziennej udzielona na mocy niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli nie są spełnione stosowne wymagania lub jeżeli opatrzone znakiem homologacji światło jazdy dziennej jest niezgodne z homologowanym typem.

14.2.   Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie pozostałe stosujące niniejszy regulamin Umawiające się Strony za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

15.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

W przypadku całkowitego zaniechania produkcji typu światła jazdy dziennej homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem posiadacz homologacji jest zobowiązany poinformować o tym fakcie organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia wyżej wymieniony organ powiadamia o tym pozostałe stosujące niniejszy regulamin Strony Porozumienia za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

16.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz organów administracyjnych udzielających homologacji, do których należy przesyłać wydane w innych krajach poświadczenia udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji bądź ostatecznego zaniechania produkcji.

---

(1)  Zgodnie z definicją w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie konstrukcji pojazdów (R.E.3), (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką 4).

(2)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45– Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja, 53 – Tajlandia, 54 i 55 (numery wolne), 56 – Czarnogóra, 57 (numer wolny) oraz 58 – Tunezja. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(3)  Do celów niniejszego regulaminu określenie „stanowiący element światła” oznacza element fizycznie wbudowany w obudowę światła lub element zewnętrzny, oddzielny od obudowy światła lub nie, który producent światła dostarcza wraz ze światłem jako część składową systemu światła.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(Największy format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

PRZYKŁADOWY WZÓR ZNAKU HOMOLOGACJI

Rysunek 1

Image

Przykładowe oznakowania świateł zespolonych z przodu pojazdu

Rysunek 2

Linie pionowe oraz poziome określają schematyczny kształt światła oświetleniowego. Nie wchodzą one w skład znaku homologacji.

Image

Światło wzajemnie sprzężone z reflektorem

Rysunek 3

Image

Na obudowie reflektora może być umieszczony wyłącznie ważny numer homologacji, na przykład:

Image

---

ZAŁĄCZNIK 3

POMIARY FOTOMETRYCZNE

1.   Podczas pomiarów fotometrycznych należy stosować maskę eliminującą odbicia światła.

2.   Na wypadek ewentualnego zakwestionowania wyników pomiary wykonuje się zgodnie z poniższymi wymaganiami:

| 2.1. | odległość pomiaru musi być dobrana tak, by można zastosować prawo odwrotności kwadratu odległości: |
| --- | --- |

2.1.

odległość pomiaru musi być dobrana tak, by można zastosować prawo odwrotności kwadratu odległości:

| 2.2. | stosuje się taką aparaturę pomiarową, by apertura kątowa odbiornika naprzeciw środka odniesienia światła wynosiła między 10′ a 1°; |
| --- | --- |

2.2.

stosuje się taką aparaturę pomiarową, by apertura kątowa odbiornika naprzeciw środka odniesienia światła wynosiła między 10′ a 1°;

| 2.3. | wymóg światłości dla określonego kierunku obserwacji jest spełniony, jeżeli wymagana światłość jest uzyskana w kierunku o odchyleniu w stosunku do kierunku obserwacji wynoszącym nie więcej niż 15′. |
| --- | --- |

2.3.

wymóg światłości dla określonego kierunku obserwacji jest spełniony, jeżeli wymagana światłość jest uzyskana w kierunku o odchyleniu w stosunku do kierunku obserwacji wynoszącym nie więcej niż 15′.

3.   Jeżeli światło jazdy dziennej może być zamontowane w pojeździe w kilku różnych położeniach lub w obrębie zakresu różnych położeń, to pomiary fotometryczne powtarza się dla każdego położenia lub dla położeń skrajnych w obrębie zakresu o osi odniesienia określonej przez producenta.

4.   Pomiary fotometryczne świateł

Parametry fotometryczne sprawdza się:

| 4.1. | w przypadku niewymiennych źródeł światła (żarówek i innych):
  z zastosowaniem źródeł umieszczonych w świetle, zgodnie z pkt 10 niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

4.1.

w przypadku niewymiennych źródeł światła (żarówek i innych):

z zastosowaniem źródeł umieszczonych w świetle, zgodnie z pkt 10 niniejszego regulaminu;

| 4.2. | w przypadku żarówek wymiennych:
  w przypadku świateł wyposażonych w żarówki zasilane napięciem 6,75 V, 13,5 V lub 28 V należy skorygować wartość uzyskanej światłości. Wartość współczynnika korekty jest równa stosunkowi wzorcowego strumienia świetlnego do średniej wartości strumienia świetlnego przy danym napięciu (6,75 V, 13,5 V lub 28 V). Odchylenie rzeczywistej wartości strumienia świetlnego od wartości średniej dla każdej stosowanej żarówki nie może być większe niż ± 5 %. Zamiennie można zastosować po kolei w każdym położeniu żarówkę wzorcową, przy właściwym dla niej wzorcowym strumieniu świetlnym, a następnie zsumować pomiary uzyskane w każdym położeniu. |
| --- | --- |

4.2.

w przypadku żarówek wymiennych:

w przypadku świateł wyposażonych w żarówki zasilane napięciem 6,75 V, 13,5 V lub 28 V należy skorygować wartość uzyskanej światłości. Wartość współczynnika korekty jest równa stosunkowi wzorcowego strumienia świetlnego do średniej wartości strumienia świetlnego przy danym napięciu (6,75 V, 13,5 V lub 28 V). Odchylenie rzeczywistej wartości strumienia świetlnego od wartości średniej dla każdej stosowanej żarówki nie może być większe niż ± 5 %. Zamiennie można zastosować po kolei w każdym położeniu żarówkę wzorcową, przy właściwym dla niej wzorcowym strumieniu świetlnym, a następnie zsumować pomiary uzyskane w każdym położeniu.

| 4.3. | W przypadku każdego światła jazdy dziennej, z wyjątkiem świateł wyposażonych w żarówki, światłości zmierzone po upływie jednej minuty i po upływie 30 minut świecenia muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi. Rozkład światłości po upływie jednej minuty świecenia można wyliczyć z rozkładu światłości po upływie 30 minut świecenia, określając dla każdego badanego punktu stosunek światłości zmierzonych w punkcie HV po jednej minucie i po 30 minutach świecenia. |
| --- | --- |

4.3.

W przypadku każdego światła jazdy dziennej, z wyjątkiem świateł wyposażonych w żarówki, światłości zmierzone po upływie jednej minuty i po upływie 30 minut świecenia muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi. Rozkład światłości po upływie jednej minuty świecenia można wyliczyć z rozkładu światłości po upływie 30 minut świecenia, określając dla każdego badanego punktu stosunek światłości zmierzonych w punkcie HV po jednej minucie i po 30 minutach świecenia.

5.   Wzorcowy rozkład światłości

Image

| 5.1. | Kierunek H = 0° i V = 0° odpowiada osi odniesienia (jest to oś pozioma przebiegająca równolegle do środkowej wzdłużnej płaszczyzny pojazdu w wymaganym kierunku widoczności). Przechodzi ona przez środek odniesienia. Liczby podane na powyższym schemacie określają, dla różnych kierunków pomiaru, minimalne światłości wyrażone jako procent wartości minimalnej wymaganej dla każdego światła w osi (w kierunku H = 0° i V = 0°). |
| --- | --- |

5.1.

Kierunek H = 0° i V = 0° odpowiada osi odniesienia (jest to oś pozioma przebiegająca równolegle do środkowej wzdłużnej płaszczyzny pojazdu w wymaganym kierunku widoczności). Przechodzi ona przez środek odniesienia. Liczby podane na powyższym schemacie określają, dla różnych kierunków pomiaru, minimalne światłości wyrażone jako procent wartości minimalnej wymaganej dla każdego światła w osi (w kierunku H = 0° i V = 0°).

| 5.2. | W obrębie rozkładu światłości, o którym mowa w pkt 3 powyżej, przedstawionym schematycznie w formie siatki, rozkład światłości powinien być zasadniczo równomierny, tj. w takim zakresie, by światłość w każdym kierunku części rozkładu wyznaczonej przez linie siatki osiągała co najmniej najniższą minimalną wartość procentową przedstawioną na liniach siatki wokół danego kierunku. |
| --- | --- |

5.2.

W obrębie rozkładu światłości, o którym mowa w pkt 3 powyżej, przedstawionym schematycznie w formie siatki, rozkład światłości powinien być zasadniczo równomierny, tj. w takim zakresie, by światłość w każdym kierunku części rozkładu wyznaczonej przez linie siatki osiągała co najmniej najniższą minimalną wartość procentową przedstawioną na liniach siatki wokół danego kierunku.

Rysunek 4

Moduły źródła światła

MD E3 17325

Moduł źródła światła oznaczony powyższym kodem identyfikacyjnym uzyskał homologację wraz ze światłem homologowanym we Włoszech (E3) pod numerem homologacji 17325.

---

ZAŁĄCZNIK 4

Minimalne wymagania dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji

1.   PRZEPISY OGÓLNE

1.1.   Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, jeżeli różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyłek produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu.

1.2.   Zgodność masowo produkowanych świateł nie może być kwestionowana pod względem charakterystyki fotometrycznej, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego światła wybranego losowo i wyposażonego w żarówkę wzorcową lub w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki lub inne), oraz dla wszystkich pomiarów dokonywanych odpowiednio przy napięciu 6,75 V, 13,5 V lub 28 V:

| 1.2.1. | żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie; |
| --- | --- |

1.2.1.

żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie;

| 1.2.2. | jeżeli, w przypadku światła wyposażonego w źródło wymienne, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania świateł należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej. |
| --- | --- |

1.2.2.

jeżeli, w przypadku światła wyposażonego w źródło wymienne, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania świateł należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej.

1.3.   Należy zachować zgodność ze współrzędnymi trójchromatycznymi w przypadku świateł wyposażonych w żarówki wzorcowe lub w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki lub inne), dla których charakterystykę kolorymetryczną sprawdza się przy źródle światła umieszczonym w obudowie światła.

2.   MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE SPRAWDZANIA ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA

Dla każdego typu światła posiadacz znaku homologacji przeprowadza w odpowiednich odstępach czasu co najmniej badania wymienione poniżej. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.

Jeżeli w odniesieniu do danego rodzaju badania kontrola wyrywkowa wykaże niezgodność, to pobiera się i bada kolejne próbki. Producent podejmuje stosowne kroki w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.

2.1.   Charakter badań

W zakres badań zgodności określonych w niniejszym regulaminie wchodzą właściwości foto- i kolorymetryczne.

2.2.   Metody stosowane w badaniach

| 2.2.1. | Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.1.

Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.

| 2.2.2. | Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne w dowolnym badaniu zgodności przeprowadzanym przez producenta można zastosować metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.2.

Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne w dowolnym badaniu zgodności przeprowadzanym przez producenta można zastosować metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie.

| 2.2.3. | W celu zastosowania przepisów pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymagane jest regularne wzorcowanie aparatury badawczej i jej korelacja z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. |
| --- | --- |

2.2.3.

W celu zastosowania przepisów pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymagane jest regularne wzorcowanie aparatury badawczej i jej korelacja z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ.

| 2.2.4. | We wszystkich przypadkach metodę odniesienia stanowią metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek. |
| --- | --- |

2.2.4.

We wszystkich przypadkach metodę odniesienia stanowią metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek.

2.3.   Sposób pobierania próbek

Próbki świateł wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw świateł tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.

Ocena obejmuje zasadniczo produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zebrać dane dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, z zastrzeżeniem, że zakłady te działają według tego samego systemu jakości i zarządzania jakością.

2.4.   Zmierzone i zarejestrowane właściwości fotometryczne

Próbki świateł poddaje się pomiarom fotometrycznym sprawdzającym spełnienie wartości minimalnych w punktach określonych w załączniku 3 oraz wymaganych współrzędnych trójchromatycznych.

2.5.   Kryteria akceptowalności

Producent jest odpowiedzialny za prowadzenie statystycznej analizy wyników badań i za określenie, w porozumieniu z właściwym organem, kryteriów dopuszczalności wytwarzanych przez niego produktów w celu spełnienia wymagań w zakresie sprawdzania zgodności produkcji określonych w pkt 13.1 niniejszego regulaminu.

Stosuje się takie kryteria akceptowalności, by przy poziomie ufności 95 % minimalne prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z załącznikiem 5 (pierwsze pobranie próbek) wynosiło 0,95.

---

ZAŁĄCZNIK 5

MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK PRZEZ INSPEKTORA

1.   PRZEPISY OGÓLNE

1.1.   Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym zgodnie z wymogami niniejszego regulaminu, jeżeli ewentualne różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyłek produkcyjnych.

1.2.   Zgodność masowo produkowanych świateł nie może być kwestionowana pod względem charakterystyki fotometrycznej, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego światła wybranego losowo i wyposażonego w żarówkę wzorcową lub w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki lub inne), oraz dla wszystkich pomiarów wykonywanych przy napięciu 6,75 V, 13,5 V lub 28 V, odpowiednio:

| 1.2.1. | żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie; |
| --- | --- |

1.2.1.

żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie;

| 1.2.2. | jeżeli, w przypadku światła wyposażonego w wymienne źródło światła, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania świateł należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej. |
| --- | --- |

1.2.2.

jeżeli, w przypadku światła wyposażonego w wymienne źródło światła, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania świateł należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej.

| 1.2.3. | Świateł z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę. |
| --- | --- |

1.2.3.

Świateł z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę.

1.3.   Należy zachować zgodność ze współrzędnymi trójchromatycznymi w przypadku świateł wyposażonych w żarówki wzorcowe lub w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki lub inne), dla których charakterystykę kolorymetryczną sprawdza się przy źródle światła umieszczonym w obudowie światła.

2.   PIERWSZE POBRANIE PRÓBEK

W pierwszym pobraniu próbek wybiera się losowo cztery światła. Pierwszą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą B.

2.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 2.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności świateł produkowanych masowo, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł w niekorzystnym kierunku wynoszą:






  2.1.1.1. | próbka A







  A1: | jedno światło | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: nie więcej niż | 20 % |
| A2: | oba światła – więcej niż: | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejdź do próbki B | |

2.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności świateł produkowanych masowo, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł w niekorzystnym kierunku wynoszą:

2.1.1.1.

próbka A

A1:

jedno światło

0 %

jedno światło: nie więcej niż

20 %

A2:

oba światła – więcej niż:

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejdź do próbki B

| 2.1.1.2. | próbka B







  B1: | oba światła | 0 % |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.1.2.

próbka B

B1:

oba światła

0 %

| 2.1.2. | lub jeżeli dla próbki A spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.1.2.

lub jeżeli dla próbki A spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2.

2.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 2.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność świateł produkowanych masowo i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów świateł wynoszą:






  2.2.1.1. | próbka A







  A3: | jedno światło: nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność świateł produkowanych masowo i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów świateł wynoszą:

2.2.1.1.

próbka A

A3:

jedno światło: nie więcej niż

20 %

jedno światło: więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.1.2. | próbka B







  B2: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jedno światło: nie więcej niż | 20 % |
| B3: | w przypadku A2 | |
| jedno światło | 0 % |
| jedno światło: więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.2.

próbka B

B2:

w przypadku A2

jedno światło: więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jedno światło: nie więcej niż

20 %

B3:

w przypadku A2

jedno światło

0 %

jedno światło: więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.2. | lub, jeżeli dla próbki A nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.2.2.

lub, jeżeli dla próbki A nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

2.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje pkt 14, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

| 2.3.1. | próbka A







  A4: | jedno światło: nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: więcej niż | 30 % |
| A5: | oba światła: więcej niż: | 20 % |

2.3.1.

próbka A

A4:

jedno światło: nie więcej niż

20 %

jedno światło: więcej niż

30 %

A5:

oba światła: więcej niż:

20 %

| 2.3.2. | próbka B







  B4: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jedno światło: więcej niż | 20 % |
| B5: | w przypadku A2 | |
| oba światła: więcej niż: | 20 % |
| B6: | w przypadku A2 | |
| jedno światło | 0 % |
| jedno światło: więcej niż | 30 % |

2.3.2.

próbka B

B4:

w przypadku A2

jedno światło: więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jedno światło: więcej niż

20 %

B5:

w przypadku A2

oba światła: więcej niż:

20 %

B6:

w przypadku A2

jedno światło

0 %

jedno światło: więcej niż

30 %

| 2.3.3. | lub jeżeli dla próbek A i B nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.3.3.

lub jeżeli dla próbek A i B nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

3.   POWTÓRNE POBRANIE PRÓBEK

W przypadkach A3, B2 i B3 w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia wymagane jest powtórne pobranie próbek, w ramach którego spośród egzemplarzy wyprodukowanych po dostosowaniu wybiera się trzecią próbkę C złożoną z dwóch świateł oraz czwartą próbkę D złożoną z dwóch świateł.

3.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 3.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności świateł produkowanych masowo, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:






  3.1.1.1. | próbka C







  C1: | jedno światło | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: nie więcej niż | 20 % |
| C2: | oba światła: więcej niż: | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejdź do próbki D | |

3.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności świateł produkowanych masowo, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

3.1.1.1.

próbka C

C1:

jedno światło

0 %

jedno światło: nie więcej niż

20 %

C2:

oba światła: więcej niż:

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejdź do próbki D

| 3.1.1.2. | próbka D







  D1: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| oba światła | 0 % |

3.1.1.2.

próbka D

D1:

w przypadku C2

oba światła

0 %

| 3.1.2. | lub jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2. dla próbki C są spełnione. |
| --- | --- |

3.1.2.

lub jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2. dla próbki C są spełnione.

3.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 3.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność świateł produkowanych masowo i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów świateł wynoszą:






  3.2.1.1. | próbka D







  D2: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jedno światło: nie więcej niż | 20 % |

3.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność świateł produkowanych masowo i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów świateł wynoszą:

3.2.1.1.

próbka D

D2:

w przypadku C2

jedno światło: więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jedno światło: nie więcej niż

20 %

| 3.2.1.2. | lub jeżeli dla próbki C nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

3.2.1.2.

lub jeżeli dla próbki C nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

3.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje pkt 14, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

| 3.3.1. | próbka C







  C3: | jedno światło: nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: więcej niż | 20 % |
| C4: | oba światła: więcej niż | 20 % |

3.3.1.

próbka C

C3:

jedno światło: nie więcej niż

20 %

jedno światło: więcej niż

20 %

C4:

oba światła: więcej niż

20 %

| 3.3.2. | próbka D







  D3: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło: 0 lub więcej niż | 0 % |
| jedno światło: więcej niż | 20 % |

3.3.2.

próbka D

D3:

w przypadku C2

jedno światło: 0 lub więcej niż

0 %

jedno światło: więcej niż

20 %

| 3.3.3. | lub jeżeli dla próbek C i D nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

3.3.3.

lub jeżeli dla próbek C i D nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

Rysunek 1

Image

---

ZAŁĄCZNIK 6

WYMAGANE MINIMALNE KĄTY ROZSYŁU ŚWIATŁA W PRZESTRZENI

We wszystkich przypadkach wymagane minimalne pionowe kąty rozsyłu światła w przestrzeni wynoszą 10° ponad i 5° poniżej płaszczyzny poziomej świateł jazdy dziennej podlegających niniejszemu regulaminowi.

Minimalne poziome kąty rozsyłu światła w przestrzeni:

Image

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/69 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/69

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny na mocy międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 91 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł obrysowych bocznych przeznaczonych do pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep

Obejmujący całość obowiązującego tekstu, w tym:

suplement 11 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 15 października 2008 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Oznakowanie |
| --- | --- |

4.

| 5. | Homologacja |
| --- | --- |

5.

| 6. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

6.

| 7. | Natężenie wysyłanego światła |
| --- | --- |

7.

| 8. | Barwa wysyłanego światła |
| --- | --- |

8.

| 9. | Procedura badania |
| --- | --- |

9.

| 10. | Zmiana typu światła obrysowego bocznego i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

12.

| 13. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

13.

| 14. | Nazwy i adresy upoważnionych placówek technicznych odpowiedzialnych za wykonanie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

14.

| 15. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

15.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 | Minimalne kąty rozsyłu światła w przestrzeni |
| --- | --- |

Załącznik 1

| Załącznik 2 | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji, lub ostatecznego zaniechania produkcji typu światła obrysowego bocznego oznaczonego symbolem SM1/SM2 |
| --- | --- |

Załącznik 2

| Załącznik 3 | Przykładowe układy znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 3

| Załącznik 4 | Pomiary fotometryczne |
| --- | --- |

Załącznik 4

| Załącznik 5 | Barwa wysyłanego światła: światło do współrzędnych trójchromatycznych |
| --- | --- |

Załącznik 5

| Załącznik 6 | Minimalne wymagania dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji |
| --- | --- |

Załącznik 6

| Załącznik 7 | Minimalne wymagania dotyczące przeprowadzania kontroli wyrywkowej przez inspektora |
| --- | --- |

Załącznik 7

1.   ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do świateł obrysowych bocznych pojazdów należących do kategorii M, N, O i T (1).

2.   DEFINICJE

| 2.1. | Do niniejszego regulaminu stosuje się definicje określone w regulaminie nr 48 oraz w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

2.1.

Do niniejszego regulaminu stosuje się definicje określone w regulaminie nr 48 oraz w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji typu.

| 2.2. | „Światło obrysowe boczne” oznacza światło używane do zaznaczenia obecności pojazdu widzianego z boku; |
| --- | --- |

2.2.

„Światło obrysowe boczne” oznacza światło używane do zaznaczenia obecności pojazdu widzianego z boku;

| 2.3. | „Światła obrysowe boczne różnego typu” oznaczają światła, które różnią się między sobą pod względem następujących podstawowych cech:






  a) | nazwy handlowej lub znaku towarowego; |
| --- | --- | --- |

2.3.

„Światła obrysowe boczne różnego typu” oznaczają światła, które różnią się między sobą pod względem następujących podstawowych cech:

a)

nazwy handlowej lub znaku towarowego;

| b) | właściwości układu optycznego (poziomów natężenia, kątów rozsyłu światła, kategorii żarówki, modułu źródła światła itp.). |
| --- | --- |

b)

właściwości układu optycznego (poziomów natężenia, kątów rozsyłu światła, kategorii żarówki, modułu źródła światła itp.).

Zmiana barwy żarówki lub barwy filtra nie stanowi zmiany typu.

| 2.4. | Zawarte w niniejszym regulaminie odniesienia do żarówek wzorcowych oraz do regulaminu nr 37 dotyczą regulaminu nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji typu. |
| --- | --- |

2.4.

Zawarte w niniejszym regulaminie odniesienia do żarówek wzorcowych oraz do regulaminu nr 37 dotyczą regulaminu nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji typu.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

| 3.1. | O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego, lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.
  Występujący może umieścić w wystąpieniu informację o różnych możliwościach montażu urządzenia na pojeździe pod względem nachylenia osi odniesienia urządzenia do płaszczyzn odniesienia pojazdu i do podłoża lub obrotu urządzenia wokół jego osi odniesienia; takie różne możliwości montażu zostaną uwzględnione w formularzu zawiadomienia. W wystąpieniu należy określić:






  3.1.1. | czy światło obrysowe boczne wysyła światło barwy pomarańczowej czy czerwonej. |
| --- | --- | --- |

3.1.

O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego, lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

Występujący może umieścić w wystąpieniu informację o różnych możliwościach montażu urządzenia na pojeździe pod względem nachylenia osi odniesienia urządzenia do płaszczyzn odniesienia pojazdu i do podłoża lub obrotu urządzenia wokół jego osi odniesienia; takie różne możliwości montażu zostaną uwzględnione w formularzu zawiadomienia. W wystąpieniu należy określić:

3.1.1.

czy światło obrysowe boczne wysyła światło barwy pomarańczowej czy czerwonej.

| 3.2. | Dla każdego typu światła obrysowego bocznego do wystąpienia o homologacje należy dołączyć następujące materiały:






  3.2.1. | rysunki (w trzech egzemplarzach) o wystarczającej szczegółowości, aby umożliwić identyfikację typu światła, przedstawiające następujące cechy: możliwe położenia geometryczne, w jakich urządzenie może być zamontowane na pojeździe; oś obserwacji, jaką należy przyjąć za oś odniesienia w badaniach (kąt poziomy H = 0°; kąt pionowy V = 0°); punkt, jaki należy przyjąć za środek odniesienia w ww. badaniach; oraz pionową i poziomą styczną do powierzchni świetlnej oraz odległość tych stycznych od środka odniesienia światła. Na rysunkach należy zaznaczyć miejsce na numer homologacji oraz symbole dodatkowe w stosunku do okręgu wchodzącego w skład znaku homologacji; |
| --- | --- | --- |

3.2.

Dla każdego typu światła obrysowego bocznego do wystąpienia o homologacje należy dołączyć następujące materiały:

3.2.1.

rysunki (w trzech egzemplarzach) o wystarczającej szczegółowości, aby umożliwić identyfikację typu światła, przedstawiające następujące cechy: możliwe położenia geometryczne, w jakich urządzenie może być zamontowane na pojeździe; oś obserwacji, jaką należy przyjąć za oś odniesienia w badaniach (kąt poziomy H = 0°; kąt pionowy V = 0°); punkt, jaki należy przyjąć za środek odniesienia w ww. badaniach; oraz pionową i poziomą styczną do powierzchni świetlnej oraz odległość tych stycznych od środka odniesienia światła. Na rysunkach należy zaznaczyć miejsce na numer homologacji oraz symbole dodatkowe w stosunku do okręgu wchodzącego w skład znaku homologacji;

| 3.2.2. | krótki opis techniczny, określający w szczególności następujące cechy (z wyłączeniem świateł o niewymiennych źródłach światła):






  a) | kategorię lub kategorie zalecanej żarówki (lub żarówek) zgodnie z kategoryzacją żarówek określoną w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji typu lub |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

krótki opis techniczny, określający w szczególności następujące cechy (z wyłączeniem świateł o niewymiennych źródłach światła):

a)

kategorię lub kategorie zalecanej żarówki (lub żarówek) zgodnie z kategoryzacją żarówek określoną w regulaminie nr 37 i serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji typu lub

| b) | właściwy kod identyfikacyjny modułu źródła światła. |
| --- | --- |

b)

właściwy kod identyfikacyjny modułu źródła światła.

| 3.2.3. | dwie próbki; jeżeli wystąpienie dotyczy świateł obrysowych górnych, które nie są identyczne, ale są symetryczne i przystosowane do montażu odpowiednio tylko po lewej albo tylko po prawej stronie pojazdu lub też tylko w przedniej albo tylko w tylnej części pojazdu, to obie próbki mogą być takie same, czyli przystosowane do montażu tylko po prawej bądź tylko po lewej stronie pojazdu lub tylko w przedniej bądź tylko w tylnej części pojazdu. |
| --- | --- |

3.2.3.

dwie próbki; jeżeli wystąpienie dotyczy świateł obrysowych górnych, które nie są identyczne, ale są symetryczne i przystosowane do montażu odpowiednio tylko po lewej albo tylko po prawej stronie pojazdu lub też tylko w przedniej albo tylko w tylnej części pojazdu, to obie próbki mogą być takie same, czyli przystosowane do montażu tylko po prawej bądź tylko po lewej stronie pojazdu lub tylko w przedniej bądź tylko w tylnej części pojazdu.

4.   OZNAKOWANIE

| 4.1. | Światła obrysowe boczne zgłoszone do homologacji powinny: |
| --- | --- |

4.1.

Światła obrysowe boczne zgłoszone do homologacji powinny:

| 4.2. | być opatrzone nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne; |
| --- | --- |

4.2.

być opatrzone nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

| 4.3. | z wyłączeniem świateł z niewymiennymi źródłami światła, być opatrzone czytelnym i nieusuwalnym oznakowaniem zawierającym następujące dane:






  a) | kategorię lub kategorie zalecanych żarówek; lub |
| --- | --- | --- |

4.3.

z wyłączeniem świateł z niewymiennymi źródłami światła, być opatrzone czytelnym i nieusuwalnym oznakowaniem zawierającym następujące dane:

a)

kategorię lub kategorie zalecanych żarówek; lub

| b) | właściwy kod identyfikacyjny modułu źródła światła. |
| --- | --- |

b)

właściwy kod identyfikacyjny modułu źródła światła.

| 4.4. | zapewniać wystarczająco dużo miejsca na znak homologacji i dodatkowe symbole określone w pkt 5.4 poniżej; miejsce to należy zaznaczyć na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej; |
| --- | --- |

4.4.

zapewniać wystarczająco dużo miejsca na znak homologacji i dodatkowe symbole określone w pkt 5.4 poniżej; miejsce to należy zaznaczyć na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej;

| 4.5. | w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła lub moduły źródła światła – zawierać oznaczenia napięcia znamionowego lub zakresu napięcia znamionowego oraz mocy znamionowej. |
| --- | --- |

4.5.

w przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła lub moduły źródła światła – zawierać oznaczenia napięcia znamionowego lub zakresu napięcia znamionowego oraz mocy znamionowej.

| 4.6. | jeżeli światła są wyposażone w moduły źródła światła. moduły takie muszą być oznaczone:






  4.6.1. | nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne; |
| --- | --- | --- |

4.6.

jeżeli światła są wyposażone w moduły źródła światła. moduły takie muszą być oznaczone:

4.6.1.

nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

| 4.6.2. | właściwym kodem identyfikacyjnym modułu; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne. Taki kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych MD oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 5.4.1.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różnych modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki; taki kod identyfikacyjny należy uwzględnić na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej.
  Oznakowanie homologacyjne nie musi być identyczne jak oznakowanie światła, w którym zastosowany jest dany moduł, ale oznakowanie zarówno światła, jak i modułu musi dotyczyć tego samego występującego. |
| --- | --- |

4.6.2.

właściwym kodem identyfikacyjnym modułu; oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne. Taki kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych MD oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 5.4.1.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różnych modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki; taki kod identyfikacyjny należy uwzględnić na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.1 powyżej.

Oznakowanie homologacyjne nie musi być identyczne jak oznakowanie światła, w którym zastosowany jest dany moduł, ale oznakowanie zarówno światła, jak i modułu musi dotyczyć tego samego występującego.

| 4.6.3. | oznaczeniem napięcia znamionowego i mocy znamionowej. |
| --- | --- |

4.6.3.

oznaczeniem napięcia znamionowego i mocy znamionowej.

5.   HOMOLOGACJA

| 5.1. | Homologacji udziela się, jeżeli obie próbki światła obrysowego bocznego przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 3.2.3 powyżej spełniają wymogi niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.1.

Homologacji udziela się, jeżeli obie próbki światła obrysowego bocznego przedstawione do homologacji zgodnie z pkt 3.2.3 powyżej spełniają wymogi niniejszego regulaminu.

| 5.2. | Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie ważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu do chwili udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi światła obrysowego bocznego objętemu niniejszym regulaminem, za wyjątkiem rozszerzenia homologacji na światło obrysowe boczne różniące się od światła homologowanego wyłącznie barwą wysyłanego światła. |
| --- | --- |

5.2.

Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie ważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu do chwili udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi światła obrysowego bocznego objętemu niniejszym regulaminem, za wyjątkiem rozszerzenia homologacji na światło obrysowe boczne różniące się od światła homologowanego wyłącznie barwą wysyłanego światła.

| 5.3. | Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie udzielenia homologacji danego typu światła obrysowego bocznego przekazuje się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.3.

Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie udzielenia homologacji danego typu światła obrysowego bocznego przekazuje się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

| 5.4. | Na każdym świetle obrysowym bocznym zgodnym z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu, oprócz oznaczeń wymaganych na mocy odpowiednio pkt 4.2 i 4.3 lub 4.4, umieszcza się w miejscu określonym w pkt 4.4 powyżej dodatkowo:






  5.4.1. | międzynarodowy znak homologacji składający się z:






  5.4.1.1. | okręgu zawierającego literę „E” i numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2), oraz |
| --- | --- | --- | --- |

5.4.

Na każdym świetle obrysowym bocznym zgodnym z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu, oprócz oznaczeń wymaganych na mocy odpowiednio pkt 4.2 i 4.3 lub 4.4, umieszcza się w miejscu określonym w pkt 4.4 powyżej dodatkowo:

5.4.1.

międzynarodowy znak homologacji składający się z:

5.4.1.1.

okręgu zawierającego literę „E” i numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2), oraz

| 5.4.1.2. | numeru homologacji określonego w pkt 5.2 powyżej; |
| --- | --- |

5.4.1.2.

numeru homologacji określonego w pkt 5.2 powyżej;

| 5.4.2. | symbol dodatkowy „SM1” lub „SM2”. |
| --- | --- |

5.4.2.

symbol dodatkowy „SM1” lub „SM2”.

| 5.4.3. | Dwie pierwsze cyfry numeru homologacji, oznaczające serię poprawek obowiązującą w chwili udzielenia homologacji, mogą być umieszczone w pobliżu ww. symbolu dodatkowego. |
| --- | --- |

5.4.3.

Dwie pierwsze cyfry numeru homologacji, oznaczające serię poprawek obowiązującą w chwili udzielenia homologacji, mogą być umieszczone w pobliżu ww. symbolu dodatkowego.

| 5.4.4. | Na urządzeniach o zmniejszonym rozsyle światła zgodnie z pkt 2.5 załącznika 4 do niniejszego regulaminu umieszcza się dodatkowo pionową strzałkę wychodzącą z poziomego odcinka i skierowaną w dół. |
| --- | --- |

5.4.4.

Na urządzeniach o zmniejszonym rozsyle światła zgodnie z pkt 2.5 załącznika 4 do niniejszego regulaminu umieszcza się dodatkowo pionową strzałkę wychodzącą z poziomego odcinka i skierowaną w dół.

| 5.5. | Znaki i symbole, o których mowa w pkt 5.4.1–5.4.3 powyżej, powinny być nieusuwalne i łatwe do odczytania nawet po zamontowaniu urządzenia w pojeździe. |
| --- | --- |

5.5.

Znaki i symbole, o których mowa w pkt 5.4.1–5.4.3 powyżej, powinny być nieusuwalne i łatwe do odczytania nawet po zamontowaniu urządzenia w pojeździe.

| 5.6. | W przypadku świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, które spełniają wymogi kilku różnych regulaminów, można zastosować pojedynczy międzynarodowy znak homologacji, pod warunkiem że światła te nie są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone ze światłami niespełniającymi wymogów któregokolwiek z tych regulaminów. |
| --- | --- |

5.6.

W przypadku świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, które spełniają wymogi kilku różnych regulaminów, można zastosować pojedynczy międzynarodowy znak homologacji, pod warunkiem że światła te nie są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone ze światłami niespełniającymi wymogów któregokolwiek z tych regulaminów.

| 5.6.1. | W takim przypadku znak homologacji składa się z okręgu zawierającego literę „E” i numer kraju, który udzielił homologacji; znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, o ile spełnione są następujące warunki:






  5.6.1.1. | znak homologacji pozostaje widoczny po zamontowaniu świateł; |
| --- | --- | --- |

5.6.1.

W takim przypadku znak homologacji składa się z okręgu zawierającego literę „E” i numer kraju, który udzielił homologacji; znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, o ile spełnione są następujące warunki:

5.6.1.1.

znak homologacji pozostaje widoczny po zamontowaniu świateł;

| 5.6.1.2. | usunięcie dowolnej części świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, która przepuszcza światło, powoduje jednoczesne usunięcie znaku homologacji. |
| --- | --- |

5.6.1.2.

usunięcie dowolnej części świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, która przepuszcza światło, powoduje jednoczesne usunięcie znaku homologacji.

| 5.7. | Symbole identyfikacyjne poszczególnych świateł, dotyczące wszystkich regulaminów, na podstawie których udzielono homologacji, wraz z odpowiednimi seriami poprawek uwzględniających najnowsze ważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminów w chwili udzielenia homologacji umieszcza się w sposób następujący:






  5.7.1. | albo na odpowiedniej powierzchni emitującej światło, |
| --- | --- | --- |

5.7.

Symbole identyfikacyjne poszczególnych świateł, dotyczące wszystkich regulaminów, na podstawie których udzielono homologacji, wraz z odpowiednimi seriami poprawek uwzględniających najnowsze ważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminów w chwili udzielenia homologacji umieszcza się w sposób następujący:

5.7.1.

albo na odpowiedniej powierzchni emitującej światło,

| 5.7.2. | albo w grupie, w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację każdego światła (zob. trzy warianty oznakowania podane w przykładzie 2 w załączniku 3). |
| --- | --- |

5.7.2.

albo w grupie, w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację każdego światła (zob. trzy warianty oznakowania podane w przykładzie 2 w załączniku 3).

| 5.8. | Wymiary elementów pojedynczego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego z indywidualnych znaków wymagane w regulaminie, na podstawie którego udzielono homologacji. |
| --- | --- |

5.8.

Wymiary elementów pojedynczego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego z indywidualnych znaków wymagane w regulaminie, na podstawie którego udzielono homologacji.

| 5.9. | Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi zespołu świateł objętemu niniejszym regulaminem. |
| --- | --- |

5.9.

Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi zespołu świateł objętemu niniejszym regulaminem.

| 5.10. | W załączniku 3 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaków homologacji dla światła pojedynczego (przykład 1) i dla zespołu świateł (przykład 2). |
| --- | --- |

5.10.

W załączniku 3 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaków homologacji dla światła pojedynczego (przykład 1) i dla zespołu świateł (przykład 2).

| 5.11. | Światła zespolone z typem reflektora, którego szyba jest również stosowana w innych typach reflektorów. Stosuje się przepisy określone w pkt 5.6–5.9 powyżej. |
| --- | --- |

5.11.

Światła zespolone z typem reflektora, którego szyba jest również stosowana w innych typach reflektorów. Stosuje się przepisy określone w pkt 5.6–5.9 powyżej.

| 5.11.1. | Jeżeli jednak w różnych typach reflektorów lub zawierających je zestawach świateł stosowana jest ta sama szyba, to można na niej umieścić różne znaki homologacji odpowiadające takim typom reflektora lub zespołom świateł, o ile na głównej obudowie reflektora, nawet na stałe połączonej z szybą, znajdują się znaki homologacji odpowiadające rzeczywistym funkcjom urządzenia. Jeżeli w różnych typach reflektorów stosowana jest ta sama obudowa, to można na niej umieścić różne właściwe znaki homologacji. |
| --- | --- |

5.11.1.

Jeżeli jednak w różnych typach reflektorów lub zawierających je zestawach świateł stosowana jest ta sama szyba, to można na niej umieścić różne znaki homologacji odpowiadające takim typom reflektora lub zespołom świateł, o ile na głównej obudowie reflektora, nawet na stałe połączonej z szybą, znajdują się znaki homologacji odpowiadające rzeczywistym funkcjom urządzenia. Jeżeli w różnych typach reflektorów stosowana jest ta sama obudowa, to można na niej umieścić różne właściwe znaki homologacji.

| 5.11.2. | W załączniku 3 do niniejszego regulaminu podano przykładowe znaki homologacji dla świateł zespolonych z reflektorem (przykład 3). |
| --- | --- |

5.11.2.

W załączniku 3 do niniejszego regulaminu podano przykładowe znaki homologacji dla świateł zespolonych z reflektorem (przykład 3).

| 5.12. | Oznakowanie homologacyjne musi być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części urządzenia (przezroczystej lub nie), pod warunkiem że części tej nie można oddzielić od przezroczystej części urządzenia emitującej światło. Oznakowanie musi być zawsze widoczne po zamontowaniu urządzenia na pojeździe, nawet po otwarciu dowolnej ruchomej części pojazdu, takiej jak pokrywa silnika, pokrywa bagażnika lub drzwi. |
| --- | --- |

5.12.

Oznakowanie homologacyjne musi być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części urządzenia (przezroczystej lub nie), pod warunkiem że części tej nie można oddzielić od przezroczystej części urządzenia emitującej światło. Oznakowanie musi być zawsze widoczne po zamontowaniu urządzenia na pojeździe, nawet po otwarciu dowolnej ruchomej części pojazdu, takiej jak pokrywa silnika, pokrywa bagażnika lub drzwi.

6.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 6.1. | Każde przedstawione do homologacji światło obrysowe boczne musi odpowiadać specyfikacjom określonym w pkt 7 i 8 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.1.

Każde przedstawione do homologacji światło obrysowe boczne musi odpowiadać specyfikacjom określonym w pkt 7 i 8 niniejszego regulaminu.

| 6.2. | Światła obrysowe boczne muszą być skonstruowane i wykonane w taki sposób, aby w trakcie normalnego użytkowania, pomimo możliwości narażenia na drgania, działały stale w zadowalający sposób i zachowywały właściwości wymagane na podstawie niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.2.

Światła obrysowe boczne muszą być skonstruowane i wykonane w taki sposób, aby w trakcie normalnego użytkowania, pomimo możliwości narażenia na drgania, działały stale w zadowalający sposób i zachowywały właściwości wymagane na podstawie niniejszego regulaminu.

| 6.3. | W przypadku modułów źródła światła należy sprawdzić zgodność z następującymi specyfikacjami:






  6.3.1. | Moduły źródła światła muszą być skonstruowane w taki sposób, aby:






  a) | uniemożliwić montaż modułu w położeniu innym niż określone położenie właściwe oraz uniemożliwić usunięcie modułu bez użycia narzędzi; |
| --- | --- | --- | --- |

6.3.

W przypadku modułów źródła światła należy sprawdzić zgodność z następującymi specyfikacjami:

6.3.1.

Moduły źródła światła muszą być skonstruowane w taki sposób, aby:

a)

uniemożliwić montaż modułu w położeniu innym niż określone położenie właściwe oraz uniemożliwić usunięcie modułu bez użycia narzędzi;

| b) | uniemożliwić wymienne stosowanie modułów źródła światła o różnych właściwościach w obrębie tej samej obudowy światła, jeżeli w obudowie urządzenia zastosowano więcej niż jeden moduł źródła światła. |
| --- | --- |

b)

uniemożliwić wymienne stosowanie modułów źródła światła o różnych właściwościach w obrębie tej samej obudowy światła, jeżeli w obudowie urządzenia zastosowano więcej niż jeden moduł źródła światła.

| 6.3.2. | Moduły źródła światła muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją. |
| --- | --- |

6.3.2.

Moduły źródła światła muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.

| 6.4. | W przypadku świateł z wymiennymi żarówkami:






  6.4.1. | Dopuszcza się stosowanie wszystkich kategorii żarówek homologowanych na podstawie regulaminu nr 37, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 ani w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji nie wprowadzono ograniczeń dotyczących danego zastosowania. |
| --- | --- | --- |

6.4.

W przypadku świateł z wymiennymi żarówkami:

6.4.1.

Dopuszcza się stosowanie wszystkich kategorii żarówek homologowanych na podstawie regulaminu nr 37, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 ani w serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w czasie wystąpienia o udzielenie homologacji nie wprowadzono ograniczeń dotyczących danego zastosowania.

| 6.4.2. | Urządzenie powinno posiadać konstrukcję uniemożliwiającą montaż żarówki w położeniu innym niż właściwe. |
| --- | --- |

6.4.2.

Urządzenie powinno posiadać konstrukcję uniemożliwiającą montaż żarówki w położeniu innym niż właściwe.

| 6.4.3. | Oprawka żarówki powinna odpowiadać charakterystyce podanej w publikacji IEC 60061. Obowiązuje karta danych oprawki właściwa dla kategorii zastosowanej żarówki. |
| --- | --- |

6.4.3.

Oprawka żarówki powinna odpowiadać charakterystyce podanej w publikacji IEC 60061. Obowiązuje karta danych oprawki właściwa dla kategorii zastosowanej żarówki.

7.   NATĘŻENIE WYSYŁANEGO ŚWIATŁA

| 7.1. | Natężenie światła wysyłanego przez każde z dwóch przedłożonych urządzeń powinno być następujące:








  Kategoria światła obrysowego bocznego | SM1 | SM2 |
| --- | --- | --- | --- |
| 7.1.1. | Natężenie minimalne |

7.1.

Natężenie światła wysyłanego przez każde z dwóch przedłożonych urządzeń powinno być następujące:

Kategoria światła obrysowego bocznego

SM1

SM2

7.1.1.

Natężenie minimalne

W osi odniesienia

4,0 cd

0,6 cd

W granicach określonego pola kątowego, poza osią odniesienia

0,6 cd

0,6 cd

| 7.1.2. | Natężenie maksymalne |
| --- | --- |

7.1.2.

Natężenie maksymalne

W granicach określonego pola kątowego (3)

25,0 cd

25,0 cd

| 7.1.3. | Pole kątowe |
| --- | --- |

7.1.3.

Pole kątowe

W poziomie

± 45°

± 30°

W pionie

± 10°

± 10°

| 7.1.4. | W przypadku światła zawierającego więcej niż jedno źródło światła: | światło powinno spełniać wymogi dotyczące natężenia minimalnego w przypadku awarii dowolnego ze źródeł światła; |
| --- | --- | --- |

7.1.4.

W przypadku światła zawierającego więcej niż jedno źródło światła:

światło powinno spełniać wymogi dotyczące natężenia minimalnego w przypadku awarii dowolnego ze źródeł światła;

| | natężenie światła przy łącznym zaświeceniu wszystkich źródeł światła nie może przekraczać przepisanego natężenia maksymalnego. |
| --- | --- |

natężenie światła przy łącznym zaświeceniu wszystkich źródeł światła nie może przekraczać przepisanego natężenia maksymalnego.

Wszystkie źródła światła połączone szeregowo uznaje się za jedno źródło światła.

| 7.2. | Na zewnątrz osi odniesienia i w granicach pól kątowych określonych na rysunkach w załączniku 1 do niniejszego regulaminu natężenie światła wysyłanego przez każde z dwóch przedłożonych świateł obrysowych bocznych musi spełniać następujące warunki:






  7.2.1. | w każdym kierunku odpowiadającym punktom w tabeli rozsyłu światła przedstawionej w załączniku 4 do niniejszego regulaminu natężenie światła nie może być mniejsze niż iloczyn wartości minimalnej określonej w pkt 7.1 powyżej i wartości procentowej podanej dla danego kierunku w tabeli rozsyłu; |
| --- | --- | --- |

7.2.

Na zewnątrz osi odniesienia i w granicach pól kątowych określonych na rysunkach w załączniku 1 do niniejszego regulaminu natężenie światła wysyłanego przez każde z dwóch przedłożonych świateł obrysowych bocznych musi spełniać następujące warunki:

7.2.1.

w każdym kierunku odpowiadającym punktom w tabeli rozsyłu światła przedstawionej w załączniku 4 do niniejszego regulaminu natężenie światła nie może być mniejsze niż iloczyn wartości minimalnej określonej w pkt 7.1 powyżej i wartości procentowej podanej dla danego kierunku w tabeli rozsyłu;

| 7.2.2. | w dowolnym kierunku w przestrzeni, z którego widoczne jest dane światło obrysowe boczne, natężenie światła nie może przekraczać wartości maksymalnej określonej w pkt 7.1 powyżej; |
| --- | --- |

7.2.2.

w dowolnym kierunku w przestrzeni, z którego widoczne jest dane światło obrysowe boczne, natężenie światła nie może przekraczać wartości maksymalnej określonej w pkt 7.1 powyżej;

| 7.2.3. | Wymagana jest zgodność z przepisami pkt 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu w zakresie miejscowej zmienności natężenia światła. |
| --- | --- |

7.2.3.

Wymagana jest zgodność z przepisami pkt 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu w zakresie miejscowej zmienności natężenia światła.

| 7.3. | W załączniku 4, o którym mowa w pkt 7.2.1 powyżej, podano szczegółowy opis przepisanych metod pomiarowych. |
| --- | --- |

7.3.

W załączniku 4, o którym mowa w pkt 7.2.1 powyżej, podano szczegółowy opis przepisanych metod pomiarowych.

8.   BARWA WYSYŁANEGO ŚWIATŁA

| 8.1. | Światło obrysowe boczne powinno wysyłać światło barwy pomarańczowej; może jednak wysyłać światło barwy czerwonej, jeżeli jest to światło obrysowe boczne wysunięte najbardziej do tyłu pojazdu i zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z tylnym światłem pozycyjnym, tylnym światłem obrysowym górnym, tylnym światłem przeciwmgłowym lub światłem stopu, lub też zespolone lub mające częściowo wspólną powierzchnię emitującą światło ze światłem odblaskowym tylnym. |
| --- | --- |

8.1.

Światło obrysowe boczne powinno wysyłać światło barwy pomarańczowej; może jednak wysyłać światło barwy czerwonej, jeżeli jest to światło obrysowe boczne wysunięte najbardziej do tyłu pojazdu i zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z tylnym światłem pozycyjnym, tylnym światłem obrysowym górnym, tylnym światłem przeciwmgłowym lub światłem stopu, lub też zespolone lub mające częściowo wspólną powierzchnię emitującą światło ze światłem odblaskowym tylnym.

| 8.2. | Barwa światła wysyłanego wewnątrz pola siatki rozsyłu światła określonej w pkt 2 załącznika 4 powinna mieścić się w granicach współrzędnych trójchromatycznych określonych dla danej barwy przy pomiarze wykonanym zgodnie z załącznikiem 5 do niniejszego regulaminu. Na zewnątrz ww. pola nie mogą występować zauważalne ostre zmiany barwy. |
| --- | --- |

8.2.

Barwa światła wysyłanego wewnątrz pola siatki rozsyłu światła określonej w pkt 2 załącznika 4 powinna mieścić się w granicach współrzędnych trójchromatycznych określonych dla danej barwy przy pomiarze wykonanym zgodnie z załącznikiem 5 do niniejszego regulaminu. Na zewnątrz ww. pola nie mogą występować zauważalne ostre zmiany barwy.

9.   PROCEDURA BADANIA

| 9.1. | Pomiary wykonuje się przy użyciu białej żarówki wzorcowej należącej do typu zalecanego dla danego światła obrysowego bocznego, wyregulowanej w taki sposób, aby wytwarzać wzorcowy strumień świetlny przewidziany dla danego typu światła, z zastrzeżeniem przepisów pkt 9.2 poniżej. |
| --- | --- |

9.1.

Pomiary wykonuje się przy użyciu białej żarówki wzorcowej należącej do typu zalecanego dla danego światła obrysowego bocznego, wyregulowanej w taki sposób, aby wytwarzać wzorcowy strumień świetlny przewidziany dla danego typu światła, z zastrzeżeniem przepisów pkt 9.2 poniżej.

| 9.2. | Wszystkie pomiary dotyczące świateł z niewymiennymi źródłami światła (żarówki i inne) wykonuje się pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,5 V lub 28,0 V.
  W przypadku źródeł światła zasilanych ze specjalnego układu zasilania napięcie probiercze o wartościach określonych powyżej przykłada się do zacisków wejściowych takiego układu zasilania. Na życzenie laboratorium badawczego producent dostarczy taki specjalny układ zasilania wymagany do zasilania źródeł światła. |
| --- | --- |

9.2.

Wszystkie pomiary dotyczące świateł z niewymiennymi źródłami światła (żarówki i inne) wykonuje się pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,5 V lub 28,0 V.

W przypadku źródeł światła zasilanych ze specjalnego układu zasilania napięcie probiercze o wartościach określonych powyżej przykłada się do zacisków wejściowych takiego układu zasilania. Na życzenie laboratorium badawczego producent dostarczy taki specjalny układ zasilania wymagany do zasilania źródeł światła.

| 9.3. | Należy wyznaczyć granice powierzchni widocznej w kierunku osi odniesienia urządzenia sygnalizacji świetlnej. |
| --- | --- |

9.3.

Należy wyznaczyć granice powierzchni widocznej w kierunku osi odniesienia urządzenia sygnalizacji świetlnej.

10.   ZMIANA TYPU ŚWIATŁA OBRYSOWEGO BOCZNEGO I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

| 10.1. | Każda zmiana typu światła obrysowego bocznego wymaga powiadomienia organów administracji, które udzieliły homologacji światła. W takim przypadku, organ administracji może:






  10.1.1. | uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że dane światło obrysowe boczne nadal spełnia odpowiednie wymogi; lub |
| --- | --- | --- |

10.1.

Każda zmiana typu światła obrysowego bocznego wymaga powiadomienia organów administracji, które udzieliły homologacji światła. W takim przypadku, organ administracji może:

10.1.1.

uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że dane światło obrysowe boczne nadal spełnia odpowiednie wymogi; lub

| 10.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badań przeprowadzonych przez placówkę techniczną odpowiedzialną za takie badania. |
| --- | --- |

10.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badań przeprowadzonych przez placówkę techniczną odpowiedzialną za takie badania.

| 10.2. | Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin powiadamia się o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z określeniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 5.3 powyżej. |
| --- | --- |

10.2.

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin powiadamia się o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z określeniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 5.3 powyżej.

| 10.3. | Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji, przydziela numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu dla takiego rozszerzenia i powiadamia o nim pozostałe Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

10.3.

Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji, przydziela numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu dla takiego rozszerzenia i powiadamia o nim pozostałe Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

11.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) i następującymi wymogami:

| 11.1. | Światła obrysowe boczne homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w sposób zapewniający ich zgodność z homologowanym typem poprzez spełnienie wymogów określonych w pkt 7 i 8 powyżej. |
| --- | --- |

11.1.

Światła obrysowe boczne homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w sposób zapewniający ich zgodność z homologowanym typem poprzez spełnienie wymogów określonych w pkt 7 i 8 powyżej.

| 11.2. | Wymagana jest zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi procedur kontroli zgodności produkcji określonymi w załączniku 6 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

11.2.

Wymagana jest zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi procedur kontroli zgodności produkcji określonymi w załączniku 6 do niniejszego regulaminu.

| 11.3. | Wymagana jest zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi kontroli wyrywkowej przez inspektora, określonymi w załączniku 7 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

11.3.

Wymagana jest zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi kontroli wyrywkowej przez inspektora, określonymi w załączniku 7 do niniejszego regulaminu.

| 11.4. | Organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie dokonać weryfikacji metod kontroli zgodności produkcji stosowanych w każdym zakładzie produkcyjnym. Normalna częstotliwość takich weryfikacji wynosi raz na dwa lata. |
| --- | --- |

11.4.

Organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie dokonać weryfikacji metod kontroli zgodności produkcji stosowanych w każdym zakładzie produkcyjnym. Normalna częstotliwość takich weryfikacji wynosi raz na dwa lata.

12.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 12.1. | Homologacja światła obrysowego bocznego może zostać cofnięta, jeżeli nie są spełnione wyżej określone wymogi. |
| --- | --- |

12.1.

Homologacja światła obrysowego bocznego może zostać cofnięta, jeżeli nie są spełnione wyżej określone wymogi.

| 12.2. | Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadomi o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując do tego celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

12.2.

Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadomi o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując do tego celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

13.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji światła obrysowego bocznego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, zobowiązany jest poinformować o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego powiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując do tego celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

14.   NAZWY I ADRESY UPOWAŻNIONYCH PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA WYKONANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zobowiązane są do przekazania Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazw i adresów upoważnionych placówek technicznych przeprowadzających badania homologacyjne oraz nazw i adresów organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające udzielenie homologacji, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

15.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

| 15.1. | Począwszy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia homologacji EKG na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3. |
| --- | --- |

15.1.

Począwszy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia homologacji EKG na podstawie niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3.

| 15.2. | Po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko w przypadku, gdy typ światła obrysowego bocznego zgłoszony do homologacji odpowiada wymaganiom niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3. |
| --- | --- |

15.2.

Po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji EKG tylko w przypadku, gdy typ światła obrysowego bocznego zgłoszony do homologacji odpowiada wymaganiom niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3.

| 15.3. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić rozszerzenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej oraz późniejszych suplementów do regulaminu. |
| --- | --- |

15.3.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić rozszerzenia homologacji na podstawie niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej oraz późniejszych suplementów do regulaminu.

| 15.4. | W ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają w dalszym ciągu homologacji typom świateł obrysowych bocznych, które spełniają wymogi niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej oraz wymogi późniejszych suplementów do regulaminu. |
| --- | --- |

15.4.

W ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają w dalszym ciągu homologacji typom świateł obrysowych bocznych, które spełniają wymogi niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej oraz wymogi późniejszych suplementów do regulaminu.

| 15.5. | Homologacje EKG udzielone na podstawie niniejszego regulaminu w terminie do 12 miesięcy od daty wejścia w życie oraz wszystkie rozszerzenia homologacji, w tym udzielone zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej lub zgodnie z późniejszymi suplementami, pozostają ważne na czas nieokreślony. Jeżeli typ światła obrysowego bocznego homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej lubi kolejnymi suplementami spełnia wymogi niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3, to Umawiająca się Strona, która udzieliła homologacji, jest zobowiązana powiadomić o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

15.5.

Homologacje EKG udzielone na podstawie niniejszego regulaminu w terminie do 12 miesięcy od daty wejścia w życie oraz wszystkie rozszerzenia homologacji, w tym udzielone zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej lub zgodnie z późniejszymi suplementami, pozostają ważne na czas nieokreślony. Jeżeli typ światła obrysowego bocznego homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej lubi kolejnymi suplementami spełnia wymogi niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3, to Umawiająca się Strona, która udzieliła homologacji, jest zobowiązana powiadomić o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin.

| 15.6. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić uznania typu światła obrysowego bocznego homologowanego zgodnie z suplementem 3 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

15.6.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić uznania typu światła obrysowego bocznego homologowanego zgodnie z suplementem 3 do niniejszego regulaminu.

| 15.7. | W ciągu 36 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić uznania typu światła obrysowego bocznego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej lub zgodnie z późniejszymi suplementami. |
| --- | --- |

15.7.

W ciągu 36 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić uznania typu światła obrysowego bocznego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej lub zgodnie z późniejszymi suplementami.

| 15.8. | Po upływie 36 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić sprzedaży typu światła obrysowego bocznego, który nie spełnia wymogów suplementu 3 do niniejszego regulaminu, chyba że dane światło obrysowe boczne ma być stosowane jako część zamienna do montażu w pojazdach będących w użytkowaniu. |
| --- | --- |

15.8.

Po upływie 36 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić sprzedaży typu światła obrysowego bocznego, który nie spełnia wymogów suplementu 3 do niniejszego regulaminu, chyba że dane światło obrysowe boczne ma być stosowane jako część zamienna do montażu w pojazdach będących w użytkowaniu.

| 15.9. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu udzielają homologacji światłom obrysowym bocznym na podstawie wcześniejszych suplementów do regulaminu, pod warunkiem że takie światła obrysowe boczne są przeznaczone do stosowania jako części zamienne do montowania w pojazdach będących w użytkowaniu. |
| --- | --- |

15.9.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu udzielają homologacji światłom obrysowym bocznym na podstawie wcześniejszych suplementów do regulaminu, pod warunkiem że takie światła obrysowe boczne są przeznaczone do stosowania jako części zamienne do montowania w pojazdach będących w użytkowaniu.

| 15.10. | Począwszy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą zabronić montażu w pojazdach świateł obrysowych bocznych homologowanych zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym suplementem 3. |
| --- | --- |

15.10.

Począwszy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą zabronić montażu w pojazdach świateł obrysowych bocznych homologowanych zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym suplementem 3.

| 15.11. | W ciągu 48 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do serii poprawek 00 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu zezwalają na montaż w pojazdach świateł obrysowych bocznych, które otrzymały homologację na podstawie niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej lub późniejszych suplementów. |
| --- | --- |

15.11.

W ciągu 48 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do serii poprawek 00 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu zezwalają na montaż w pojazdach świateł obrysowych bocznych, które otrzymały homologację na podstawie niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej lub późniejszych suplementów.

| 15.12. | Po upływie 48 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić montowania świateł obrysowych bocznych niespełniających wymogów niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3 w nowych pojazdach, które otrzymały krajową homologację typu lub homologację indywidualną po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3. |
| --- | --- |

15.12.

Po upływie 48 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić montowania świateł obrysowych bocznych niespełniających wymogów niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3 w nowych pojazdach, które otrzymały krajową homologację typu lub homologację indywidualną po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3.

| 15.13. | Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić montowania świateł obrysowych bocznych niespełniających wymogów niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3 w nowych pojazdach zarejestrowanych po raz pierwszy po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

15.13.

Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić montowania świateł obrysowych bocznych niespełniających wymogów niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 3 w nowych pojazdach zarejestrowanych po raz pierwszy po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie suplementu 3 do niniejszego regulaminu.

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2 ostatnio zmieniony poprawką 4).

(2)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja, 53 – Tajlandia, 54 i 55 (numery wolne), 56 – Czarnogóra, 57 (numer wolny) oraz 58 – Tunezja. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją przez nie lub ich przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(3)  Ponadto w przypadku czerwonych świateł obrysowych bocznych, w granicach pola kątowego od 60° do 90° w poziomie i ± 20° w pionie w kierunku do przodu pojazdu, natężenie maksymalne nie może przekraczać 0,25 cd.

---

ZAŁĄCZNIK 1

MINIMALNE KĄTY ROZSYŁU ŚWIATŁA W PRZESTRZENI

Minimalne kąty pionowe, SM1 i SM2:

Image

W przypadku świateł o wysokości montażu nie większej niż 750 mm od podłoża kąt poniżej płaszczyzny poziomej może być zmniejszony z 10 ° do 5 °.

Minimalne kąty poziome, SM1:

Image

Minimalne kąty poziome, SM2:

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

ZAŁĄCZNIK 3

PRZYKŁADOWE UKŁADY ZNAKU HOMOLOGACJI

Przykład 1 (a)

Image

Przykład 1 (b)

Image

Przykład 2

Uproszczone oznakowanie zespołu kilku świateł wchodzących w skład jednego zestawu świateł

WZÓR A

Image

WZÓR B

Image

WZÓR C

Image

Uwaga: Powyższe trzy przykłady znaku homologacji (wzory A, B i C) przedstawiają trzy możliwe warianty oznakowania urządzenia sygnalizacji świetlnej w przypadku co najmniej dwóch świateł wchodzących w skład tego samego zespołu świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych.

Powyższy znak homologacji oznacza, że urządzenie otrzymało homologację w Niderlandach (E 4) pod numerem homologacji 3333 i zawiera następujące elementy:

| | Tylne i boczne światło odblaskowe klasy IA homologowane zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 3; |
| --- | --- |

Tylne i boczne światło odblaskowe klasy IA homologowane zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 3;

| | Tylne światło kierunkowskazu kategorii 2a homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6; |
| --- | --- |

Tylne światło kierunkowskazu kategorii 2a homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6;

| | Tylne światło pozycyjne (R) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 7; |
| --- | --- |

Tylne światło pozycyjne (R) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 7;

| | Tylne światło przeciwmgłowe (F) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 38; |
| --- | --- |

Tylne światło przeciwmgłowe (F) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 38;

| | Światło cofania (AR) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 23; |
| --- | --- |

Światło cofania (AR) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 23;

| | Światło stopu (S1) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 7; |
| --- | --- |

Światło stopu (S1) homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 7;

| | Światło obrysowe boczne (SM1) homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej. |
| --- | --- |

Światło obrysowe boczne (SM1) homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem w wersji pierwotnej.

Światło wzajemnie sprzężone jako światło zespolone z reflektorem

Przykład 3

Image

Na obudowie reflektora należy umieścić tylko jeden ważny numer homologacji, na przykład:

Image

Przykład 4

Moduły źródła światła

MD E3 17325

Moduł źródła światła opatrzony powyższym kodem identyfikacyjnym otrzymał homologację razem ze światłem homologowanym we Włoszech (E3) pod numerem homologacji 17325.

---

ZAŁĄCZNIK 4

POMIARY FOTOMETRYCZNE

1.   Metody pomiarowe

1.1.   Podczas wykonywania pomiarów fotometrycznych należy zastosować odpowiednie maskowanie, aby wyeliminować odbicia światła.

1.2.   Aby zapewnić niepodważalność wyników, pomiary należy wykonywać zgodnie z poniższymi wymogami:

| 1.2.1. | odległość pomiarowa powinna być dobrana tak, aby miało zastosowanie prawo odwrotności kwadratu odległości; |
| --- | --- |

1.2.1.

odległość pomiarowa powinna być dobrana tak, aby miało zastosowanie prawo odwrotności kwadratu odległości;

| 1.2.2. | aparatura pomiarowa powinna być taka, aby apertura kątowa odbiornika naprzeciw środka odniesienia światła wynosiła od 10’ do 1°; |
| --- | --- |

1.2.2.

aparatura pomiarowa powinna być taka, aby apertura kątowa odbiornika naprzeciw środka odniesienia światła wynosiła od 10’ do 1°;

| 1.2.3. | wymóg określonej wartości natężenia w danym kierunku obserwacji uważa się za spełniony, jeżeli wymaganą wartość natężenia uzyskuje się w kierunku odchylonym od kierunku obserwacji o nie więcej niż jedną czwartą stopnia. |
| --- | --- |

1.2.3.

wymóg określonej wartości natężenia w danym kierunku obserwacji uważa się za spełniony, jeżeli wymaganą wartość natężenia uzyskuje się w kierunku odchylonym od kierunku obserwacji o nie więcej niż jedną czwartą stopnia.

1.3.   Jeżeli urządzenie może być zamontowane w pojeździe w kilku różnych położeniach lub w obrębie pola różnych położeń, to pomiary fotometryczne powtarza się dla każdego położenia lub dla określonych przez producenta położeń skrajnych w obrębie pola osi odniesienia.

1.4.   Kierunek H = 0° i V = 0° odpowiada osi odniesienia (w pojazdach oś ta jest pozioma, prostopadła do środkowej wzdłużnej płaszczyzny pojazdu i skierowana w wymaganym kierunku widoczności). Oś odniesienia przechodzi przez środek odniesienia.

2.   Tabele rozsyłu światła

2.1.   Światła obrysowe boczne kategorii SM1

Image

| 2.1.1. | Wartości minimalne:
  0,6 cd w każdym punkcie leżącym poza osią odniesienia, dla której wartość minimalna wynosi 4,0 cd. |
| --- | --- |

2.1.1.

Wartości minimalne:

0,6 cd w każdym punkcie leżącym poza osią odniesienia, dla której wartość minimalna wynosi 4,0 cd.

| 2.1.2. | Wartości maksymalne:
  25,0 cd w każdym punkcie |
| --- | --- |

2.1.2.

Wartości maksymalne:

25,0 cd w każdym punkcie

2.2.   Światła obrysowe boczne kategorii SM2

Image

| 2.2.1. | Wartości minimalne:
  0,6 cd w każdym punkcie |
| --- | --- |

2.2.1.

Wartości minimalne:

0,6 cd w każdym punkcie

| 2.2.2. | Wartości maksymalne:
  25,0 cd w każdym punkcie |
| --- | --- |

2.2.2.

Wartości maksymalne:

25,0 cd w każdym punkcie

2.3.   W przypadku świateł obrysowych bocznych kategorii SM1 i SM2 sprawdzenie pięciu punktów wybranych przez właściwy organ odpowiedzialny za wykonanie badań może być wystarczające.

2.4.   W polu rozsyłu światła, przedstawionym powyżej jako siatka, rozkład natężenia światła powinien być zasadniczo jednorodny, to jest natężenie światła w każdym kierunku w stosunku do danej części pola utworzonej przez linie siatki powinno być równe co najmniej najniższej wartości minimalnej określonej dla danej linii siatki.

2.5.   W przypadku urządzenia przeznaczonego do montażu na wysokości nie większej niż 750 mm od podłoża natężenie światła mierzy się tylko do kąta 5° w dół.

3.   Pomiary fotometryczne świateł

Należy sprawdzić właściwości fotometryczne:

3.1.   W przypadku niewymiennych źródeł światła (żarówek i innych):

pomiar wykonuje się przy źródłach światła umieszczonych w obudowie światła, zgodnie z pkt 9.2 niniejszego regulaminu.

3.2.   W przypadku wymiennych żarówek:

dla świateł wyposażonych w żarówki pod napięciem 6,75 V, 13,5 V lub 28,0 V wymagana jest korekta wartości wytwarzanego natężenia światła. Mnożnikiem poprawkowym jest stosunek wzorcowego strumienia świetlnego (wartość odniesienia) do średniej wartości strumienia świetlnego obliczonego dla danego przyłożonego napięcia (6,75 V, 13,5 V lub 28,0 V). Rzeczywiste wartości strumienia świetlnego dla każdej użytej żarówki nie mogą się różnić o więcej niż ± 5 % od wartości średniej. Inną dopuszczalną metodą jest zastosowanie żarówki wzorcowej po kolei w każdym poszczególnym położeniu, pracującej przy właściwej dla niej wartości odniesienia strumienia świetlnego, a następnie zsumowanie poszczególnych pomiarów w każdym położeniu.

3.3.   Dla każdego światła sygnalizacyjnego, za wyjątkiem świateł wyposażonych w żarówki, wartości natężenia światła zmierzone po upływie jednej minuty i 30 minut pracy muszą być zgodne z wymaganymi wartościami minimalnymi i maksymalnymi. Rozkład natężenia światła po upływie jednej minuty pracy można obliczyć z rozkładu natężenia światła po upływie 30 minut pracy poprzez zastosowanie dla każdego punktu badawczego stosunku natężeń światła zmierzonych w punkcie HV po jednej minucie do natężenia światła po 30 minutach pracy.

---

ZAŁĄCZNIK 5

Barwa wysyłanego światła: światło do współrzędnych trójchromatycznych

Do sprawdzania charakterystyki kolorymetrycznej wykorzystuje się źródło światła o temperaturze barwowej 2 856 K, odpowiadające iluminantowi A wg Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej (CIE). W przypadku świateł wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki i inne) zaleca się jednak pomiar właściwości kolorymetrycznych przy źródłach światła umieszczonych w obudowie światła, zgodnie z pkt 9.2 niniejszego regulaminu.

---

ZAŁĄCZNIK 6

MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE PROCEDUR KONTROLI ZGODNOŚCI PRODUKCJI

1.   PRZEPISY OGÓLNE

1.1.   Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, jeżeli różnice w wartościach nie przekraczają nieuniknionych odchyłek produkcyjnych i mieszczą się w granicach wymagań niniejszego regulaminu.

1.2.   W odniesieniu do charakterystyki fotometrycznej zgodności seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych nie podważa się, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego losowo wybranego światła obrysowego bocznego wyposażonego w żarówkę wzorcową lub w przypadku światła obrysowego bocznego z niewymiennym źródłem światła (np. żarówką), przy wszystkich pomiarach wykonywanych pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,5 V lub 28,0 V:

| 1.2.1. | zmierzone wartości nie różnią się na niekorzyść o więcej niż 20 % w stosunku do wartości określonych w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

1.2.1.

zmierzone wartości nie różnią się na niekorzyść o więcej niż 20 % w stosunku do wartości określonych w niniejszym regulaminie.

| 1.2.2. | Jeżeli, w przypadku światła obrysowego bocznego wyposażonego w wymienne źródło światła, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania świateł obrysowych bocznych należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej. |
| --- | --- |

1.2.2.

Jeżeli, w przypadku światła obrysowego bocznego wyposażonego w wymienne źródło światła, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania świateł obrysowych bocznych należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej.

1.3.   Wymagana jest zgodność ze współrzędnymi trójchromatycznymi dla świateł obrysowych bocznych wyposażonych w żarówki wzorcowe oraz dla świateł obrysowych bocznych wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki i inne) przy badaniu właściwości kolorymetrycznych ze źródłem światła umieszczonym w obudowie światła obrysowego bocznego.

2.   MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE SPRAWDZANIA ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA

Dla każdego typu światła obrysowego bocznego posiadacz znaku homologacji przeprowadza badania co najmniej w zakresie określonym poniżej, w odpowiednich odstępach czasu. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.

Jeżeli kontrola wyrywkowa wykaże niezgodność w odniesieniu do rodzaju danego badania, to pobiera się i bada kolejne próbki. Producent powinien podjąć kroki w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.

2.1.   Charakter badań

Badania zgodności określone w niniejszym regulaminie obejmują charakterystykę fotometryczną i kolorymetryczną.

2.2.   Metody stosowane w badaniach

| 2.2.1. | Zasadniczo badania wykonuje się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.1.

Zasadniczo badania wykonuje się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.

| 2.2.2. | Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne producent może zastosować do badań zgodności metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne w stosunku do metod określonych w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.2.

Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne producent może zastosować do badań zgodności metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne w stosunku do metod określonych w niniejszym regulaminie.

| 2.2.3. | Zastosowanie punktów 2.2.1 i 2.2.2 wymaga regularnego wzorcowania aparatury badawczej i jej korelacji z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. |
| --- | --- |

2.2.3.

Zastosowanie punktów 2.2.1 i 2.2.2 wymaga regularnego wzorcowania aparatury badawczej i jej korelacji z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ.

| 2.2.4. | We wszystkich przypadkach metodami odniesienia są metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i kontroli wyrywkowej. |
| --- | --- |

2.2.4.

We wszystkich przypadkach metodami odniesienia są metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i kontroli wyrywkowej.

2.3.   Charakter kontroli wyrywkowej

Próbki świateł obrysowych bocznych wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw świateł obrysowych bocznych tego samego typu określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.

Ocena obejmuje zasadniczo produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zgrupować zapisy dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, pod warunkiem że zakłady te działają według tego samego systemu jakości i zarządzania jakością.

2.4.   Zmierzone i zarejestrowane charakterystyki fotometryczne

Pobrane próbki świateł poddaje się pomiarom fotometrycznym pod kątem wartości minimalnych w punktach wymienionych w załączniku 4 oraz wymaganych współrzędnych trójchromatycznych.

2.5.   Kryteria dopuszczalności

Producent jest odpowiedzialny za statystyczne opracowanie wyników badań i za określenie, w porozumieniu z właściwym organem, kryteriów dopuszczalności swoich produktów, aby spełnić wymogi dotyczące sprawdzania zgodności produktów określone w pkt 11.1 niniejszego regulaminu.

Kryteria dopuszczalności powinny być takie, aby przy poziomie ufności 95 % minimalne prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z załącznikiem 7 (pierwsza kontrola wyrywkowa) wynosiło 0,95.

---

ZAŁĄCZNIK 7

MINIMALNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE PRZEPROWADZANIA KONTROLI WYRYWKOWEJ PRZEZ INSPEKTORA

1.   PRZEPISY OGÓLNE

1.1.   Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, zgodnie z odpowiednimi wymogami niniejszego regulaminu, jeżeli różnice w wartościach nie przekraczają nieuniknionych odchyłek produkcyjnych.

1.2.   W odniesieniu do charakterystyki fotometrycznej zgodności seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych nie podważa się, jeżeli w badaniu charakterystyki fotometrycznej dowolnego losowo wybranego światła obrysowego bocznego wyposażonego w żarówkę wzorcową lub w przypadku światła obrysowego bocznego z niewymiennym źródłem światła (np. żarówką), przy wszystkich pomiarach wykonywanych pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,5 V lub 28,0 V:

| 1.2.1. | zmierzone wartości nie różnią się na niekorzyść o więcej niż 20 % w stosunku do wartości określonych w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

1.2.1.

zmierzone wartości nie różnią się na niekorzyść o więcej niż 20 % w stosunku do wartości określonych w niniejszym regulaminie.

| 1.2.2. | Jeżeli, w przypadku światła obrysowego bocznego wyposażonego w wymienne źródło światła, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania na światłach obrysowych bocznych należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej. |
| --- | --- |

1.2.2.

Jeżeli, w przypadku światła obrysowego bocznego wyposażonego w wymienne źródło światła, wyniki opisanego powyżej badania nie spełniają wymagań, to badania na światłach obrysowych bocznych należy powtórzyć z użyciem innej żarówki wzorcowej.

| 1.2.3. | Świateł obrysowych bocznych z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę. |
| --- | --- |

1.2.3.

Świateł obrysowych bocznych z widocznymi wadami nie bierze się pod uwagę.

1.3.   Wymagana jest zgodność ze współrzędnymi trójchromatycznymi dla świateł obrysowych bocznych wyposażonych w żarówki wzorcowe oraz dla świateł obrysowych bocznych wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki i inne) przy badaniu właściwości kolorymetrycznych ze źródłem światła umieszczonym w obudowie światła obrysowego bocznego.

2.   PIERWSZA KONTROLA WYRYWKOWA

Przy pierwszej kontroli wyrywkowej wybiera się losowo cztery światła obrysowe boczne. Pierwszą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą B.

2.1.   Brak podważenia zgodności

| 2.1.1. | Zgodności seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych nie podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku, jeżeli niekorzystne odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:






  2.1.1.1. | próbka A







  A1: | jedno światło obrysowe boczne | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |
| A2: | obydwa światła obrysowe boczne więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejść do próbki B | |

2.1.1.

Zgodności seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych nie podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku, jeżeli niekorzystne odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

2.1.1.1.

próbka A

A1:

jedno światło obrysowe boczne

0 %

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

A2:

obydwa światła obrysowe boczne więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejść do próbki B

| 2.1.1.2. | próbka B







  B1: | obydwa światła obrysowe boczne | 0 % |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.1.2.

próbka B

B1:

obydwa światła obrysowe boczne

0 %

| 2.1.2. | lub gdy spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki A. |
| --- | --- |

2.1.2.

lub gdy spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki A.

2.2.   Podważenie zgodności

| 2.2.1. | Zgodność seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku i wymaga od producenta dostosowania produkcji do wymagań, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:






  2.2.1.1. | próbka A







  A3: | jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.

Zgodność seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku i wymaga od producenta dostosowania produkcji do wymagań, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

2.2.1.1.

próbka A

A3:

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.1.2. | próbka B







  B2: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |
| B3: | w przypadku A2 | |
| jedno światło obrysowe boczne | 0 % |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.2.

próbka B

B2:

w przypadku A2

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

B3:

w przypadku A2

jedno światło obrysowe boczne

0 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.2. | lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki A. |
| --- | --- |

2.2.2.

lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki A.

2.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność podważa się i stosuje się przepisy pkt 12, jeżeli w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł obrysowych bocznych wynoszą:

| 2.3.1. | próbka A







  A4: | jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 30 % |
| A5: | obydwa światła obrysowe boczne więcej niż | 20 % |

2.3.1.

próbka A

A4:

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

30 %

A5:

obydwa światła obrysowe boczne więcej niż

20 %

| 2.3.2. | próbka B







  B4: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 20 % |
| B5: | w przypadku A2 | |
| obydwa światła obrysowe boczne więcej niż | 20 % |
| B6: | w przypadku A2 | |
| jedno światło obrysowe boczne | 0 % |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 30 % |

2.3.2.

próbka B

B4:

w przypadku A2

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

20 %

B5:

w przypadku A2

obydwa światła obrysowe boczne więcej niż

20 %

B6:

w przypadku A2

jedno światło obrysowe boczne

0 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

30 %

| 2.3.3. | lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbek A i B. |
| --- | --- |

2.3.3.

lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbek A i B.

3.   POWTÓRNA KONTROLA WYRYWKOWA

W przypadkach A3, B2 i B3 w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia wymagana jest powtórna kontrola wyrywkowa, w której spośród egzemplarzy wyprodukowanych po dostosowaniu pobiera się trzecią próbkę C złożoną z dwóch świateł obrysowych bocznych oraz czwartą próbkę D złożoną również z dwóch świateł obrysowych bocznych.

3.1.   Brak podważenia zgodności

| 3.1.1. | Zgodności seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych nie podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:






  3.1.1.1. | próbka C







  C1: | jedno światło obrysowe boczne | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |
| C2: | obydwa światła obrysowe boczne więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejść do próbki D | |

3.1.1.

Zgodności seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych nie podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

3.1.1.1.

próbka C

C1:

jedno światło obrysowe boczne

0 %

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

C2:

obydwa światła obrysowe boczne więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejść do próbki D

| 3.1.1.2. | próbka D







  D1: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| obydwa światła obrysowe boczne | 0 % |

3.1.1.2.

próbka D

D1:

w przypadku C2

obydwa światła obrysowe boczne

0 %

| 3.1.2. | lub gdy spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C. |
| --- | --- |

3.1.2.

lub gdy spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C.

3.2.   Podważenie zgodności

| 3.2.1. | Zgodność seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku i wymaga od producenta dostosowania produkcji do wymagań, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:






  3.2.1.1. | próbka D







  D2: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |

3.2.1.

Zgodność seryjnie produkowanych świateł obrysowych bocznych podważa się w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku i wymaga od producenta dostosowania produkcji do wymagań, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:

3.2.1.1.

próbka D

D2:

w przypadku C2

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

| 3.2.1.2. | lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C. |
| --- | --- |

3.2.1.2.

lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C.

3.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność podważa się i stosuje się przepisy pkt 12, jeżeli w wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z rys. 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł obrysowych bocznych wynoszą:

| 3.3.1. | próbka C







  C3: | jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 20 % |
| C4: | obydwa światła obrysowe boczne więcej niż | 20 % |

3.3.1.

próbka C

C3:

jedno światło obrysowe boczne nie więcej niż

20 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

20 %

C4:

obydwa światła obrysowe boczne więcej niż

20 %

| 3.3.2. | próbka D







  D3: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno światło obrysowe boczne 0 lub więcej niż | 0 % |
| jedno światło obrysowe boczne więcej niż | 20 % |

3.3.2.

próbka D

D3:

w przypadku C2

jedno światło obrysowe boczne 0 lub więcej niż

0 %

jedno światło obrysowe boczne więcej niż

20 %

| 3.3.3. | lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbek C i D. |
| --- | --- |

3.3.3.

lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbek C i D.

Rysunek 1

Image

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/92 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/92

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w międzynarodowym prawie publicznym. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 98 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

suplement nr 13 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 19 sierpnia 2010 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

A.   PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

| 0. | Zakres |
| --- | --- |

0.

| 1. | Definicje |
| --- | --- |

1.

| 2. | Wystąpienie o homologację reflektora |
| --- | --- |

2.

| 3. | Oznakowanie |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

B.   WYMAGANIA TECHNICZNE DLA REFLEKTORÓW

| 5. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

5.

| 6. | Oświetlenie |
| --- | --- |

6.

| 7. | Ocena uciążliwości lub olśnienia |
| --- | --- |

7.

C.   POZOSTAŁE PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

| 8. | Zmiana typu reflektora i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

12.

| 13. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

13.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 – | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu reflektora lub układu oświetlenia rozdzielonego na podstawie regulaminu nr 98 |
| --- | --- |

Załącznik 1 –

| Załącznik 2 – | Przykłady rozmieszczenia znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 2 –

| Załącznik 3 – | Ekrany pomiarowe |
| --- | --- |

Załącznik 3 –

| Załącznik 4 – | Badania stabilności parametrów fotometrycznych reflektorów podczas pracy







  Dodatek | – | Przegląd okresów roboczych dotyczących badania stabilności parametrów fotometrycznych |
| --- | --- | --- | --- |

Załącznik 4 –

Badania stabilności parametrów fotometrycznych reflektorów podczas pracy

Dodatek

–

Przegląd okresów roboczych dotyczących badania stabilności parametrów fotometrycznych

| Załącznik 5 – | Wymagania dla świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego – badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł
  Dodatek 1– Kolejność badań homologacyjnych
  Dodatek 2– Metoda pomiaru rozproszenia i przepuszczania światła
  Dodatek 3– Metoda badania przez natryskiwanie
  Dodatek 4– Badanie przyczepności taśmy samoprzylepnej |
| --- | --- |

Załącznik 5 –

Wymagania dla świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego – badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł

Dodatek 1– Kolejność badań homologacyjnych

Dodatek 2– Metoda pomiaru rozproszenia i przepuszczania światła

Dodatek 3– Metoda badania przez natryskiwanie

Dodatek 4– Badanie przyczepności taśmy samoprzylepnej

| Załącznik 6 – | Środek odniesienia |
| --- | --- |

Załącznik 6 –

| Załącznik 7 – | Oznakowanie napięcia |
| --- | --- |

Załącznik 7 –

| Załącznik 8 – | Minimalne wymogi dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji |
| --- | --- |

Załącznik 8 –

| Załącznik 9 – | Minimalne wymogi dotyczące pobierania próbek przez kontrolera |
| --- | --- |

Załącznik 9 –

| Załącznik 10 – | Kontrola granicy światła i cienia dla świateł mijania za pomocą przyrządów |
| --- | --- |

Załącznik 10 –

| Załącznik 11 – | Wymagania dotyczące modułów LED i reflektorów zawierających moduły LED |
| --- | --- |

Załącznik 11 –

A.   PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

0.   ZAKRES (1)

Niniejszy regulamin stosuje się do:

| a) | reflektorów; oraz |
| --- | --- |

a)

reflektorów; oraz

| b) | układów oświetlenia rozdzielonego, |
| --- | --- |

b)

układów oświetlenia rozdzielonego,

wyposażonych w gazowo-wyładowcze źródła światła, przeznaczonych dla pojazdów kategorii M, N i L3.

1.   DEFINICJE

Dla celów niniejszego regulaminu,

1.1.   do niniejszego regulaminu mają zastosowanie definicje podane w regulaminie nr 48 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu;

1.2.   „szyba” oznacza zewnętrzną część reflektora, która przepuszcza światło poprzez powierzchnię świetlną;

1.3.   „powłoka” oznacza dowolny produkt lub produkty nałożone w jednej lub wielu warstwach na zewnętrzną powierzchnię szyby;

1.4.   „statecznik” oznacza elektryczne urządzenie zasilające gazowo-wyładowcze źródło światła. Statecznik ten może znajdować się częściowo lub całkowicie wewnątrz lub na zewnątrz reflektora;

1.5.   „dopasowana para” oznacza zespół świateł pełniących tę samą funkcję, znajdujących się po lewej i prawej stronie pojazdu;

1.6.   reflektory różnych „typów” to reflektory, które różnią się między sobą takimi istotnymi cechami jak:

| 1.6.1. | nazwa handlowa lub znak towarowy; |
| --- | --- |

1.6.1.

nazwa handlowa lub znak towarowy;

| 1.6.2. | charakterystyka układu optycznego; |
| --- | --- |

1.6.2.

charakterystyka układu optycznego;

| 1.6.3. | dodanie lub usunięcie części, które mogą zmienić właściwości optyczne poprzez odbicie, załamanie, pochłanianie lub odkształcenie podczas działania; |
| --- | --- |

1.6.3.

dodanie lub usunięcie części, które mogą zmienić właściwości optyczne poprzez odbicie, załamanie, pochłanianie lub odkształcenie podczas działania;

| 1.6.4. | nadawanie się do ruchu prawostronnego lub lewostronnego bądź do obydwóch systemów ruchu; |
| --- | --- |

1.6.4.

nadawanie się do ruchu prawostronnego lub lewostronnego bądź do obydwóch systemów ruchu;

| 1.6.5. | rodzaj wysyłanego światła (światło mijania, światło drogowe lub obydwa); |
| --- | --- |

1.6.5.

rodzaj wysyłanego światła (światło mijania, światło drogowe lub obydwa);

| 1.6.6. | materiały, z których wykonane są szyby i powłoki, o ile występują; |
| --- | --- |

1.6.6.

materiały, z których wykonane są szyby i powłoki, o ile występują;

| 1.6.7. | urządzenie przeznaczone do montażu z lewej strony pojazdu i odpowiadające mu urządzenie przeznaczone do montażu z prawej strony pojazdu należy jednak uznać za urządzenia tego samego typu. |
| --- | --- |

1.6.7.

urządzenie przeznaczone do montażu z lewej strony pojazdu i odpowiadające mu urządzenie przeznaczone do montażu z prawej strony pojazdu należy jednak uznać za urządzenia tego samego typu.

1.7.   Odniesienia w niniejszym regulaminie do jednej lub kilku żarówek wzorcowych oraz gazowo-wyładowczych źródeł światła oznaczają odniesienia odpowiednio do regulaminów nr 37 i 99 oraz serii poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

2.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ REFLEKTORA (2)

2.1.   O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. We wniosku określa się:

| 2.1.1. | czy reflektor ma pełnić funkcję światła mijania, światła drogowego, czy obu tych świateł; |
| --- | --- |

2.1.1.

czy reflektor ma pełnić funkcję światła mijania, światła drogowego, czy obu tych świateł;

| 2.1.2. | czy, jeżeli reflektor ma pełnić funkcję światła mijania, jest on przystosowany zarówno do ruchu lewostronnego, jak i prawostronnego, czy tylko do ruchu lewostronnego lub prawostronnego; |
| --- | --- |

2.1.2.

czy, jeżeli reflektor ma pełnić funkcję światła mijania, jest on przystosowany zarówno do ruchu lewostronnego, jak i prawostronnego, czy tylko do ruchu lewostronnego lub prawostronnego;

| 2.1.3. | jeżeli reflektor jest wyposażony w nastawny odbłyśnik – położenia zamocowania reflektora w odniesieniu do podłoża i wzdłużnej środkowej płaszczyzny pojazdu; |
| --- | --- |

2.1.3.

jeżeli reflektor jest wyposażony w nastawny odbłyśnik – położenia zamocowania reflektora w odniesieniu do podłoża i wzdłużnej środkowej płaszczyzny pojazdu;

| 2.1.4. | maksymalne kąty pionowe powyżej i poniżej położenia znamionowego lub położeń znamionowych, które może osiągnąć urządzenie regulacyjne; |
| --- | --- |

2.1.4.

maksymalne kąty pionowe powyżej i poniżej położenia znamionowego lub położeń znamionowych, które może osiągnąć urządzenie regulacyjne;

| 2.1.5. | które źródła światła są zasilane, kiedy stosowane są różne kombinacje wiązki; |
| --- | --- |

2.1.5.

które źródła światła są zasilane, kiedy stosowane są różne kombinacje wiązki;

| 2.1.6. | czy stosowany jest układ oświetlenia rozdzielonego i funkcję jakiego światła lub jakich świateł ma pełnić ten układ; |
| --- | --- |

2.1.6.

czy stosowany jest układ oświetlenia rozdzielonego i funkcję jakiego światła lub jakich świateł ma pełnić ten układ;

| 2.1.7. | kategorię źródła światła podaną w regulaminach nr 37 lub nr 99 oraz w seriach poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.
  Dla układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, numer części przydzielony generatorowi światła przez producenta generatorów światła. |
| --- | --- |

2.1.7.

kategorię źródła światła podaną w regulaminach nr 37 lub nr 99 oraz w seriach poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu.

Dla układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, numer części przydzielony generatorowi światła przez producenta generatorów światła.

2.2.   Do każdego wniosku o homologację dołącza się:

| 2.2.1. | rysunki w trzech egzemplarzach o stopniu szczegółowości umożliwiającym identyfikację typu (zob. pkt 3.2 i 4.2 poniżej). Rysunki muszą pokazywać przewidywane położenie numeru homologacji i symboli dodatkowych w odniesieniu do okręgu znaku homologacji, w przypadku modułów LED muszą również wskazywać miejsce przeznaczone na kody identyfikacyjne modułów, oraz przekrój pionowy (osiowy) reflektora i jego widok przedni, z głównymi szczegółami układu optycznego łącznie z rowkowaniem, jeżeli zostało zastosowane; |
| --- | --- |

2.2.1.

rysunki w trzech egzemplarzach o stopniu szczegółowości umożliwiającym identyfikację typu (zob. pkt 3.2 i 4.2 poniżej). Rysunki muszą pokazywać przewidywane położenie numeru homologacji i symboli dodatkowych w odniesieniu do okręgu znaku homologacji, w przypadku modułów LED muszą również wskazywać miejsce przeznaczone na kody identyfikacyjne modułów, oraz przekrój pionowy (osiowy) reflektora i jego widok przedni, z głównymi szczegółami układu optycznego łącznie z rowkowaniem, jeżeli zostało zastosowane;

| 2.2.2. | krótki opis techniczny łącznie z marką i typem stateczników, jeżeli zostały one zastosowane, oraz, w przypadku gdy reflektor jest stosowany do doświetlania zakrętów, skrajne położenia zgodnie z pkt 6.2.7 poniżej. W przypadku modułów LED obejmuje to:






  a) | krótką specyfikację techniczną modułów LED; |
| --- | --- | --- |

2.2.2.

krótki opis techniczny łącznie z marką i typem stateczników, jeżeli zostały one zastosowane, oraz, w przypadku gdy reflektor jest stosowany do doświetlania zakrętów, skrajne położenia zgodnie z pkt 6.2.7 poniżej. W przypadku modułów LED obejmuje to:

a)

krótką specyfikację techniczną modułów LED;

| b) | rysunek z wymiarami i podstawowymi wielkościami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz obiektywny strumień świetlny. |
| --- | --- |

b)

rysunek z wymiarami i podstawowymi wielkościami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz obiektywny strumień świetlny.

Ponadto, dla układu oświetlenia rozdzielonego, krótką specyfikację techniczną zawierającą wykaz światłowodów i powiązanych elementów optycznych oraz informacje opisujące generatory światła, umożliwiające ich identyfikację. Informacje te muszą zawierać numer części przydzielony przez producenta generatora światła, rysunek z wymiarami oraz podstawowymi wartościami elektrycznymi i fotometrycznymi, a także urzędowe sprawozdanie z badań dotyczące pkt 5.8 niniejszego regulaminu;

| 2.2.3. | następujące próbki:






  2.2.3.1. | do homologacji reflektora – dwie próbki każdego typu reflektora, jedna próbka przeznaczona do montażu z lewej strony pojazdu i jedna próbka przeznaczona do montażu z prawej strony pojazdu, ze wzorcowym gazowo-wyładowczym źródłem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu, jeżeli został zastosowany.
  Do homologacji układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, w stosownych przypadkach dwie próbki układu łącznie z generatorem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu; |
| --- | --- | --- |

2.2.3.

następujące próbki:

2.2.3.1.

do homologacji reflektora – dwie próbki każdego typu reflektora, jedna próbka przeznaczona do montażu z lewej strony pojazdu i jedna próbka przeznaczona do montażu z prawej strony pojazdu, ze wzorcowym gazowo-wyładowczym źródłem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu, jeżeli został zastosowany.

Do homologacji układu oświetlenia rozdzielonego, w którym wykorzystywane jest niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, w stosownych przypadkach dwie próbki układu łącznie z generatorem światła i jednym statecznikiem każdego używanego typu;

| 2.2.4. | do badań tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:






  2.2.4.1. | czternaście szyb;






  2.2.4.1.1. | dziesięć z tych szyb można zastąpić dziesięcioma próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm) o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm; |
| --- | --- | --- | --- |

2.2.4.

do badań tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:

2.2.4.1.

czternaście szyb;

2.2.4.1.1.

dziesięć z tych szyb można zastąpić dziesięcioma próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm) o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm;

| 2.2.4.1.2. | każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej; |
| --- | --- |

2.2.4.1.2.

każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej;

| 2.2.4.2. | odbłyśnik, do którego szyby mogą być przymocowane zgodnie z instrukcjami producenta; |
| --- | --- |

2.2.4.2.

odbłyśnik, do którego szyby mogą być przymocowane zgodnie z instrukcjami producenta;

| 2.2.5. | Do badania odporności części przepuszczających światło wykonanych z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe gazowo-wyładowczych źródeł światła, wewnątrz reflektora:






  2.2.5.1. | jedną próbkę każdego z odpowiednich materiałów stosowanych w reflektorze lub jeden zawierający je reflektor. Każda z próbek materiału musi mieć ten sam wygląd i podlegać tej samej obróbce powierzchni, jeżeli ją zastosowano, jak materiał przeznaczony do stosowania w reflektorze, który ma być homologowany; |
| --- | --- | --- |

2.2.5.

Do badania odporności części przepuszczających światło wykonanych z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe gazowo-wyładowczych źródeł światła, wewnątrz reflektora:

2.2.5.1.

jedną próbkę każdego z odpowiednich materiałów stosowanych w reflektorze lub jeden zawierający je reflektor. Każda z próbek materiału musi mieć ten sam wygląd i podlegać tej samej obróbce powierzchni, jeżeli ją zastosowano, jak materiał przeznaczony do stosowania w reflektorze, który ma być homologowany;

| 2.2.5.2. | nie jest konieczne badanie odporności materiałów wewnętrznych na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła:






  2.2.5.2.1. | jeżeli stosuje się gazowo-wyładowcze źródła światła o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w regulaminie nr 99; lub |
| --- | --- | --- |

2.2.5.2.

nie jest konieczne badanie odporności materiałów wewnętrznych na promieniowanie ultrafioletowe źródła światła:

2.2.5.2.1.

jeżeli stosuje się gazowo-wyładowcze źródła światła o niskim poziomie promieniowania ultrafioletowego określone w regulaminie nr 99; lub

| 2.2.5.2.2. | jeśli przedsięwzięto środki w celu zabezpieczenia odpowiednich elementów reflektora przed promieniowaniem ultrafioletowym, np. stosując filtry szklane. |
| --- | --- |

2.2.5.2.2.

jeśli przedsięwzięto środki w celu zabezpieczenia odpowiednich elementów reflektora przed promieniowaniem ultrafioletowym, np. stosując filtry szklane.

2.3.   Dla układu oświetlenia rozdzielonego 10 próbek materiałów i odpowiednich powłok ochronnych/osłon, jeżeli są one stosowane, z których wykonany jest światłowód i inne części optyczne układu.

2.4.   Materiałom, z których wykonano szyby i, w przypadku układu oświetlenia rozdzielonego, materiałom, z których wykonano części optyczne układu i odpowiednie powłoki/osłony, jeżeli są one stosowane, towarzyszy sprawozdanie z badań właściwości tych materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane.

3.   OZNAKOWANIE

3.1.   Reflektory lub układy oświetlenia rozdzielonego przedstawione do homologacji oznakowane są w sposób czytelny i nieusuwalny nazwą handlową lub marką wnioskodawcy.

3.2.   Na szybie i na głównym korpusie (3) muszą znajdować się wystarczająco duże powierzchnie dla znaku homologacji i dodatkowych symboli, o których mowa w pkt 4; powierzchnie te są wskazane na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej.

3.3.   Reflektory skonstruowane ze spełnieniem wymogów zarówno ruchu prawostronnego, jak i lewostronnego, posiadają oznakowania wskazujące dwa ustawienia zespołu optycznego w pojeździe lub gazowo-wyładowczego źródła światła na odbłyśniku; oznakowania te składają się z liter „R/D” określających położenie dla ruchu prawostronnego oraz liter „L/G” określających położenie dla ruchu lewostronnego.

3.4.   Wszystkie światła mogą mieć oznaczony na swojej powierzchni wysyłającej światło środek odniesienia, jak przedstawiono w załączniku 6.

3.5.   W przypadku generatora światła układu oświetlenia rozdzielonego wykorzystującego niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, generator światła opatrzony jest nazwą handlową lub znakiem towarowym swojego producenta oraz numerem części o którym mowa w pkt 2.2.2 powyżej.

3.6.   W przypadku świateł wyposażonych w moduły LED światła posiadają oznakowanie określające napięcie i moc znamionową oraz kod identyfikacyjny modułu źródła światła.

3.7.   Moduły LED przedłożone wraz z wnioskiem o udzielenie homologacji światła:

| 3.7.1. | opatrzone są nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne; |
| --- | --- |

3.7.1.

opatrzone są nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;

| 3.7.2. | opatrzone są kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.
  Kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Kod ten musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, natomiast w obydwu przypadkach jest to oznakowanie tego samego wnioskodawcy. |
| --- | --- |

3.7.2.

opatrzone są kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.

Kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz, w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Kod ten musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, natomiast w obydwu przypadkach jest to oznakowanie tego samego wnioskodawcy.

3.8.   Jeżeli w modułach LED zastosowano elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, które nie jest częścią modułu, musi mieć ono naniesione oznaczenie swojego kodu identyfikacyjnego, znamionowego napięcia wejściowego oraz mocy znamionowej w watach.

4.   HOMOLOGACJA

4.1.   Część ogólna

4.1.1.   Homologacji udziela się, jeżeli wszystkie próbki typu reflektora przedstawione zgodnie z pkt 2 powyżej spełniają przepisy niniejszego regulaminu.

4.1.2.   Reflektory zgodne z niniejszym regulaminem mogą być zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z dowolnymi innymi funkcjami oświetlenia lub sygnalizacji świetlnej pod warunkiem, że ich poszczególne funkcje oświetleniowe nie będą osłabione.

4.1.3.   Jeśli światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania więcej niż jednego regulaminu, wystarczy zamieszczenie pojedynczego międzynarodowego znaku homologacji, pod warunkiem, że każde z zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł spełnia przepisy, które się do niego stosują.

4.1.4.   Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Jego pierwsze dwie cyfry (obecnie 00) oznaczają serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne w niniejszym regulaminie w czasie udzielania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi reflektora objętego niniejszym regulaminem. Dopasowaną parę uważa się jednak za jeden typ.

4.1.5.   Zawiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu homologacji lub o ostatecznym zaniechaniu produkcji danego typu reflektora zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się stosującym niniejszy regulamin Stronom Porozumienia z 1958 r. za pomocą formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

4.1.6.   Oprócz znaku określonego w pkt 3.1, znak homologacji opisany w pkt 4.2 i 4.3 poniżej należy umieścić w miejscach, o których mowa w pkt 3.2 powyżej, na każdym reflektorze odpowiadającym typowi homologowanemu na podstawie niniejszego regulaminu.

4.2.   Elementy znaku homologacji

Znak homologacji składa się z:

| 4.2.1. | międzynarodowego oznakowania homologacyjnego złożonego z:






  4.2.1.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (4); |
| --- | --- | --- |

4.2.1.

międzynarodowego oznakowania homologacyjnego złożonego z:

4.2.1.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (4);

| 4.2.1.2. | numeru homologacji określonego w pkt 4.1.4 powyżej; |
| --- | --- |

4.2.1.2.

numeru homologacji określonego w pkt 4.1.4 powyżej;

| 4.2.2. | następującego dodatkowego symbolu lub symboli:






  4.2.2.1. | na reflektorach spełniających wyłącznie wymagania ruchu lewostronnego - poziomej strzałki skierowanej w prawo względem obserwatora patrzącego na reflektor z przodu, tj. w kierunku strony drogi, po której odbywa się ruch; |
| --- | --- | --- |

4.2.2.

następującego dodatkowego symbolu lub symboli:

4.2.2.1.

na reflektorach spełniających wyłącznie wymagania ruchu lewostronnego - poziomej strzałki skierowanej w prawo względem obserwatora patrzącego na reflektor z przodu, tj. w kierunku strony drogi, po której odbywa się ruch;

| 4.2.2.2. | na reflektorach skonstruowanych w sposób odpowiadający wymaganiom obydwóch systemów ruchu poprzez odpowiednie ustawienie układu optycznego lub źródła światła - poziomej strzałki posiadającej groty skierowane odpowiednio w prawo i w lewo; |
| --- | --- |

4.2.2.2.

na reflektorach skonstruowanych w sposób odpowiadający wymaganiom obydwóch systemów ruchu poprzez odpowiednie ustawienie układu optycznego lub źródła światła - poziomej strzałki posiadającej groty skierowane odpowiednio w prawo i w lewo;

| 4.2.2.3. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła mijania - liter „DC”; |
| --- | --- |

4.2.2.3.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła mijania - liter „DC”;

| 4.2.2.4. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła drogowego - liter „DR”; |
| --- | --- |

4.2.2.4.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła drogowego - liter „DR”;

| 4.2.2.5. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu zarówno w odniesieniu do światła mijania jak i drogowego - liter „DCR”; |
| --- | --- |

4.2.2.5.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu zarówno w odniesieniu do światła mijania jak i drogowego - liter „DCR”;

| 4.2.2.6. | na reflektorach zawierających szyby z tworzywa sztucznego - litery „PL” umieszczone w pobliżu symboli opisanych w pkt 4.2.2.3 do 4.2.2.5 powyżej; |
| --- | --- |

4.2.2.6.

na reflektorach zawierających szyby z tworzywa sztucznego - litery „PL” umieszczone w pobliżu symboli opisanych w pkt 4.2.2.3 do 4.2.2.5 powyżej;

| 4.2.2.7. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła drogowego – oznaczenia maksymalnego natężenia światła wyrażonego jako wartość odniesienia określona w pkt 6.3.2.2 poniżej, umieszczonego w pobliżu okręgu otaczającego literę „E”;
  W przypadku reflektorów wzajemnie sprzężonych, oznaczenie maksymalnego całkowitego natężenia światła świateł drogowych określa się jak wyżej. |
| --- | --- |

4.2.2.7.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu tylko w odniesieniu do światła drogowego – oznaczenia maksymalnego natężenia światła wyrażonego jako wartość odniesienia określona w pkt 6.3.2.2 poniżej, umieszczonego w pobliżu okręgu otaczającego literę „E”;

W przypadku reflektorów wzajemnie sprzężonych, oznaczenie maksymalnego całkowitego natężenia światła świateł drogowych określa się jak wyżej.

| 4.2.2.8. | na układach oświetlenia rozdzielonego litery „DLS” zastępują literę „D” wymaganą w pkt 4.2.2.3, 4.2.2.4 i 4.2.2.5 przy zastosowaniu tych samych kryteriów; |
| --- | --- |

4.2.2.8.

na układach oświetlenia rozdzielonego litery „DLS” zastępują literę „D” wymaganą w pkt 4.2.2.3, 4.2.2.4 i 4.2.2.5 przy zastosowaniu tych samych kryteriów;

| 4.2.3. | W każdym przypadku odpowiedni tryb stosowany w trakcie procedury badania zgodnie z pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne napięcie lub napięcia zgodne z pkt 1.1.1.2 załącznika 4 należy podać na świadectwach homologacji oraz na formularzach zawiadomienia przekazywanych krajom-Umawiającym się Stronom Porozumienia, stosującym niniejszy regulamin.
  W odpowiednich przypadkach urządzenie znakuje się następująco:






  4.2.3.1. | na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu, które są skonstruowane w taki sposób, że światło mijania nie zapala się jednocześnie z jakimkolwiek innym światłem, z którym mogłoby ono być wzajemnie sprzężone: W znaku homologacji za symbolem światła mijania należy umieścić ukośnik (/); |
| --- | --- | --- |

4.2.3.

W każdym przypadku odpowiedni tryb stosowany w trakcie procedury badania zgodnie z pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne napięcie lub napięcia zgodne z pkt 1.1.1.2 załącznika 4 należy podać na świadectwach homologacji oraz na formularzach zawiadomienia przekazywanych krajom-Umawiającym się Stronom Porozumienia, stosującym niniejszy regulamin.

W odpowiednich przypadkach urządzenie znakuje się następująco:

4.2.3.1.

na reflektorach spełniających wymagania niniejszego regulaminu, które są skonstruowane w taki sposób, że światło mijania nie zapala się jednocześnie z jakimkolwiek innym światłem, z którym mogłoby ono być wzajemnie sprzężone: W znaku homologacji za symbolem światła mijania należy umieścić ukośnik (/);

| 4.2.3.2. | wymóg określony w pkt 4.2.3.1 powyżej nie ma zastosowania do reflektorów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, które są skonstruowane w taki sposób, że światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła; |
| --- | --- |

4.2.3.2.

wymóg określony w pkt 4.2.3.1 powyżej nie ma zastosowania do reflektorów spełniających wymogi niniejszego regulaminu, które są skonstruowane w taki sposób, że światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła;

| 4.2.4. | w pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych można umieścić dwie cyfry numeru homologacji (obecnie 00) oznaczające serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie w czasie udzielania homologacji oraz, jeśli to konieczne, wymaganą strzałkę; |
| --- | --- |

4.2.4.

w pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych można umieścić dwie cyfry numeru homologacji (obecnie 00) oznaczające serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie w czasie udzielania homologacji oraz, jeśli to konieczne, wymaganą strzałkę;

| 4.2.5. | znaki i symbole podane w pkt 4.2.1–4.2.3 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części (przezroczystej lub nieprzezroczystej) reflektora, której nie można oddzielić od przezroczystej części reflektora emitującej światło. W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego z zewnętrzną szybą wbudowaną w światłowodzie, warunek ten uznaje się za spełniony, jeśli oznakowanie homologacyjne jest umieszczone co najmniej na generatorze światła i na światłowodzie lub na jego osłonie. W każdym przypadku oznakowanie musi być widoczne, gdy reflektor lub układ jest zamontowany w pojeździe lub gdy otwarta jest ruchoma część, taka jak pokrywa silnika; |
| --- | --- |

4.2.5.

znaki i symbole podane w pkt 4.2.1–4.2.3 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Można je umieścić na wewnętrznej lub zewnętrznej części (przezroczystej lub nieprzezroczystej) reflektora, której nie można oddzielić od przezroczystej części reflektora emitującej światło. W przypadku układu oświetlenia rozdzielonego z zewnętrzną szybą wbudowaną w światłowodzie, warunek ten uznaje się za spełniony, jeśli oznakowanie homologacyjne jest umieszczone co najmniej na generatorze światła i na światłowodzie lub na jego osłonie. W każdym przypadku oznakowanie musi być widoczne, gdy reflektor lub układ jest zamontowany w pojeździe lub gdy otwarta jest ruchoma część, taka jak pokrywa silnika;

4.3.   Układ znaku homologacji

4.3.1.   Światła niezależne

Przykładowe układy znaku homologacji i wspomnianych dodatkowych symboli przedstawiają rysunki 1–9 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

4.3.2.   Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone

| 4.3.2.1. | W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów, wystarczy umieścić jeden międzynarodowy znak homologacji składający się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji, oraz numer homologacji. Taki znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, pod warunkiem że:






  4.3.2.1.1. | będzie odpowiednio widoczny, zgodnie z pkt 4.2.5; |
| --- | --- | --- |

4.3.2.1.

W przypadku stwierdzenia, że światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone spełniają wymagania kilku regulaminów, wystarczy umieścić jeden międzynarodowy znak homologacji składający się z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji, oraz numer homologacji. Taki znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, pod warunkiem że:

4.3.2.1.1.

będzie odpowiednio widoczny, zgodnie z pkt 4.2.5;

| 4.3.2.1.2. | żaden element świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, który przepuszcza światło, nie może zostać usunięty bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji. |
| --- | --- |

4.3.2.1.2.

żaden element świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, który przepuszcza światło, nie może zostać usunięty bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji.

| 4.3.2.2. | Symbol identyfikacyjny każdego światła, zgodny z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z odpowiednią serią poprawek uwzględniających najbardziej aktualne w czasie udzielania homologacji ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie oraz, w koniecznych przypadkach, wymaganą strzałkę, umieszcza się:






  4.3.2.2.1. | na odpowiedniej powierzchni emitującej światło; |
| --- | --- | --- |

4.3.2.2.

Symbol identyfikacyjny każdego światła, zgodny z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z odpowiednią serią poprawek uwzględniających najbardziej aktualne w czasie udzielania homologacji ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie oraz, w koniecznych przypadkach, wymaganą strzałkę, umieszcza się:

4.3.2.2.1.

na odpowiedniej powierzchni emitującej światło;

| 4.3.2.2.2. | lub w grupie, w taki sposób, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych mogło zostać jednoznacznie zidentyfikowane (zob. przykłady czterech możliwości zamieszczone w załączniku 2, rysunek 10). |
| --- | --- |

4.3.2.2.2.

lub w grupie, w taki sposób, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych mogło zostać jednoznacznie zidentyfikowane (zob. przykłady czterech możliwości zamieszczone w załączniku 2, rysunek 10).

| 4.3.2.3. | Wymiary elementów takiego wspólnego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego ze znaków indywidualnych wymagane zgodnie z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji. |
| --- | --- |

4.3.2.3.

Wymiary elementów takiego wspólnego znaku homologacji nie mogą być mniejsze niż minimalne wymiary najmniejszego ze znaków indywidualnych wymagane zgodnie z regulaminem, na podstawie którego udzielono homologacji.

| 4.3.2.4. | Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, których dotyczy niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

4.3.2.4.

Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, których dotyczy niniejszy regulamin.

| 4.3.2.5. | Na rysunku 10 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaków homologacji dla świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych wraz ze wszystkimi wyżej wymienionymi symbolami dodatkowymi. |
| --- | --- |

4.3.2.5.

Na rysunku 10 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaków homologacji dla świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych wraz ze wszystkimi wyżej wymienionymi symbolami dodatkowymi.

4.3.3.   Światła, których szyba może być wykorzystywana przez światła innych typów i które mogą być wzajemnie sprzężone lub zespolone z innymi światłami.

Zastosowanie mają przepisy określone w pkt 4.3.2 powyżej.

| 4.3.3.1. | Ponadto, w przypadku wykorzystywania tej samej szyby, mogą być na niej umieszczone różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub świateł, pod warunkiem, że główny korpus lub układ oświetlenia rozdzielonego reflektora, nawet jeśli są nierozdzielne z szybą, również posiada powierzchnię opisaną w pkt 3.2 powyżej i umieszczono na niej znak homologacji właściwy dla realizowanych funkcji. |
| --- | --- |

4.3.3.1.

Ponadto, w przypadku wykorzystywania tej samej szyby, mogą być na niej umieszczone różne znaki homologacji odnoszące się do różnych typów reflektorów lub świateł, pod warunkiem, że główny korpus lub układ oświetlenia rozdzielonego reflektora, nawet jeśli są nierozdzielne z szybą, również posiada powierzchnię opisaną w pkt 3.2 powyżej i umieszczono na niej znak homologacji właściwy dla realizowanych funkcji.

| 4.3.3.2. | Na rysunku 11 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaków homologacji dotyczących powyższego przypadku. |
| --- | --- |

4.3.3.2.

Na rysunku 11 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaków homologacji dotyczących powyższego przypadku.

4.3.4.   Układy oświetlenia rozdzielonego

W przypadku układów oświetlenia rozdzielonego należy spełnić wymogi określone w pkt 4.3.1–4.3.3.2 w połączeniu z wymogami pkt 3.4.

B.   WYMAGANIA TECHNICZNE DLA REFLEKTORÓW (5)

5.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

5.1.   Każda próbka musi odpowiadać specyfikacjom określonym w pkt 6–8 poniżej.

5.2.   Reflektory muszą być wykonane w taki sposób, aby w normalnych warunkach użytkowania, pomimo drgań, którym mogą podlegać, zachowywały wymagane właściwości fotometryczne i działały w zadowalający sposób.

5.2.1.   Reflektory muszą być wyposażone w urządzenie umożliwiające ich regulację w pojeździe, tak aby spełniały odnoszące się do nich przepisy. Takie urządzenie nie musi być montowane w zespołach, w których nie można rozdzielić odbłyśnika i szyby rozpraszającej, pod warunkiem że stosowanie takich zespołów jest ograniczone do pojazdów, w których ustawienie reflektorów może być regulowane za pomocą innych sposobów.

Gdy reflektor głównego światła mijania i reflektor światła drogowego, z których każdy jest wyposażony we własne źródło lub źródła światła, są połączone w jedną całość, to urządzenie regulacyjne winno umożliwiać odpowiednią regulację każdego układu optycznego z osobna. Ten sam przepis ma zastosowanie do reflektorów z przednim światłem przeciwmgłowym i światłem drogowym oraz do reflektorów z głównym światłem mijania i przednim światłem przeciwmgłowym, oraz do reflektorów obejmujących te trzy światła.

5.2.2.   Przepisów tych nie stosuje się jednak do reflektorów z niepodzielnymi odbłyśnikami. Dla tego typu reflektorów obowiązują wymogi pkt 6.3 niniejszego regulaminu.

5.3.   Reflektory zaprojektowane w sposób spełniający wymagania zarówno ruchu prawostronnego jak i lewostronnego, mogą być przystosowane do ruchu po określonej stronie drogi przez odpowiednie początkowe ustawienie w chwili montażu w pojeździe lub przez ustawienie wybrane przez użytkownika. Takie początkowe lub wybrane ustawienie może polegać, na przykład, na ustawieniu układu optycznego w pojeździe pod określonym kątem lub ustawieniu źródeł światła pod określonym kątem w stosunku do układu optycznego. We wszystkich przypadkach możliwe są tylko dwa wyraźnie odróżniające się ustawienia, jedno dla ruchu prawostronnego i jedno dla ruchu lewostronnego, a konstrukcja uniemożliwia niezamierzone przestawienie z jednej pozycji do drugiej lub ustawienie w położeniu pośrednim. W przypadku gdy przewidziano dwa różne ustawiania dla źródła światła, elementy składowe mocujące źródło światła do odbłyśnika muszą być tak zaprojektowane i wykonane, aby w każdym ze swoich dwóch ustawień źródło światła było utrzymywane w położeniu z dokładnością wymaganą dla reflektorów zaprojektowanych do ruchu tylko po jednej stronie drogi. Zgodność z wymogami niniejszego punktu sprawdza się przez oględziny oraz, w miarę potrzeb, w drodze próbnego mocowania.

5.4.   Konfiguracja oświetlenia dla różnych warunków ruchu drogowego

5.4.1.   W przypadku reflektorów skonstruowanych w taki sposób, aby spełniać wymagania ruchu tylko po jednej stronie drogi (prawej lub lewej) podejmuje się odpowiednie środki, aby zapobiec dyskomfortowi użytkowników drogi w kraju, gdzie ruch odbywa się po stronie drogi przeciwnej do strony ruchu w kraju, dla którego reflektor został zaprojektowany (6). Środki takie mogą obejmować:

| a) | zasłonięcie części szyby zewnętrznej reflektora; |
| --- | --- |

a)

zasłonięcie części szyby zewnętrznej reflektora;

| b) | skierowanie światła w dół. Zezwala się na ruch w poziomie; |
| --- | --- |

b)

skierowanie światła w dół. Zezwala się na ruch w poziomie;

| c) | dowolny inny sposób usunięcia lub ograniczenia asymetrycznej części wiązki światła. |
| --- | --- |

c)

dowolny inny sposób usunięcia lub ograniczenia asymetrycznej części wiązki światła.

5.4.2.   Po zastosowaniu tych środków muszą być spełnione następujące wymogi dotyczące natężenia oświetlenia bez modyfikacji regulacji w stosunku do początkowego kierunku ruchu

| 5.4.2.1. | Światło mijania przeznaczone dla ruchu prawostronnego i dostosowane do ruchu lewostronnego:






  w 0,86D-1,72L | co najmniej 5 lx |
| --- | --- | --- |
| w 0,57U-3,43R | nie więcej niż 1,4 lx |

5.4.2.1.

Światło mijania przeznaczone dla ruchu prawostronnego i dostosowane do ruchu lewostronnego:

w 0,86D-1,72L

co najmniej 5 lx

w 0,57U-3,43R

nie więcej niż 1,4 lx

| 5.4.2.2. | Światło mijania przeznaczone dla ruchu lewostronnego i dostosowane do ruchu prawostronnego:






  w 0,86D-1,72R | co najmniej 5 lx |
| --- | --- | --- |
| w 0,57U-3,43L | nie więcej niż 1,4 lx |

5.4.2.2.

Światło mijania przeznaczone dla ruchu lewostronnego i dostosowane do ruchu prawostronnego:

w 0,86D-1,72R

co najmniej 5 lx

w 0,57U-3,43L

nie więcej niż 1,4 lx

5.5.   W reflektorach tak zaprojektowanych, aby zapewniały naprzemiennie światło drogowe i światło mijania albo światła mijania i/lub światło drogowe przeznaczone do doświetlania zakrętów, wszelkie mechaniczne, elektromechaniczne lub inne urządzenie wbudowane w reflektor dla tych celów (7) musi być tak zbudowane, aby:

| 5.5.1. | urządzenie było w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy podczas normalnego użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może:






  a) | zażądać od wnioskodawcy dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia badań; |
| --- | --- | --- |

5.5.1.

urządzenie było w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy podczas normalnego użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może:

a)

zażądać od wnioskodawcy dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia badań;

| b) | zrezygnować z przeprowadzenia badań, jeżeli przedstawionemu przez producenta reflektorowi towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną upoważnioną do przeprowadzania badań homologacyjnych reflektorów takiej samej konstrukcji (zespołu) potwierdzające zgodność z tym wymogiem; |
| --- | --- |

b)

zrezygnować z przeprowadzenia badań, jeżeli przedstawionemu przez producenta reflektorowi towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną upoważnioną do przeprowadzania badań homologacyjnych reflektorów takiej samej konstrukcji (zespołu) potwierdzające zgodność z tym wymogiem;

| 5.5.2. | w przypadku awarii natężenie oświetlenia powyżej linii H-H nie przekraczało wartości dla światła mijania zgodnie z pkt 6.2.6; ponadto w reflektorach pełniących funkcję światła mijania lub drogowego przeznaczonych do doświetlania zakrętów, minimalne natężenie oświetlenia w punkcie pomiarowym 25 V (linia VV, D 75 cm) musi wynosić przynajmniej 5 lx;
  Przeprowadzając badanie w celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych odnosi się do instrukcji dostarczonych przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

5.5.2.

w przypadku awarii natężenie oświetlenia powyżej linii H-H nie przekraczało wartości dla światła mijania zgodnie z pkt 6.2.6; ponadto w reflektorach pełniących funkcję światła mijania lub drogowego przeznaczonych do doświetlania zakrętów, minimalne natężenie oświetlenia w punkcie pomiarowym 25 V (linia VV, D 75 cm) musi wynosić przynajmniej 5 lx;

Przeprowadzając badanie w celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych odnosi się do instrukcji dostarczonych przez wnioskodawcę.

| 5.5.3. | zarówno główne światło mijania jak i drogowe mogło być zawsze uzyskiwane bez możliwości zatrzymania się mechanizmu pomiędzy dwoma położeniami; |
| --- | --- |

5.5.3.

zarówno główne światło mijania jak i drogowe mogło być zawsze uzyskiwane bez możliwości zatrzymania się mechanizmu pomiędzy dwoma położeniami;

| 5.5.4. | użytkownik nie mógł przy użyciu zwykłych narzędzi zmienić kształtu lub położenia części ruchomych. |
| --- | --- |

5.5.4.

użytkownik nie mógł przy użyciu zwykłych narzędzi zmienić kształtu lub położenia części ruchomych.

5.6.   Należy przeprowadzić badania uzupełniające zgodnie z wymogami załącznika 4, aby wykluczyć występowanie nadmiernych zmian parametrów fotometrycznych podczas eksploatacji.

5.7.   Części przepuszczające światło wykonane z tworzywa sztucznego bada się zgodnie z wymogami załącznika 5.

5.8.   Wymienialność źródeł światła

5.8.1.   gazowo-wyładowcze źródła światła stosowane w gazowo-wyładowczych reflektorach lub układach oświetlenia rozdzielonego muszą być wymienne i homologowane zgodnie z regulaminem nr 99 oraz serią poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu. Gazowo-wyładowcze źródła światła nie homologowane zgodnie z regulaminem nr 99 mogą być stosowane tylko w przypadku, gdy są one niewymienną częścią generatora światła. W przypadku układów oświetlenia rozdzielonego generator światła może być jednak wymieniany bez użycia specjalistycznych narzędzi również w przypadku, gdy zastosowane w nim źródło światła nie jest homologowane.

5.8.2.   W przypadku gdy w gazowo-wyładowczym reflektorze stosuje się jedno lub kilka (dodatkowych) żarowych źródeł światła, muszą być one homologowane zgodnie z regulaminem nr 37 oraz serią poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu, pod warunkiem że w regulaminie nr 37 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji nie wprowadzono żadnych ograniczeń dotyczących ich użycia.

5.8.3.   Urządzenie musi być zaprojektowane w taki sposób, aby żarówki, jeśli są stosowane, można było zamontować tylko w jednym, właściwym położeniu.

5.8.4.   W przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła i w przypadku dodatkowych żarowych źródeł światła oprawka światła musi odpowiadać charakterystyce wymiarowej podanej w arkuszu danych technicznych zawartym w publikacji IEC nr 60061, właściwej dla kategorii zastosowanych źródeł światła. Źródła światła muszą swobodnie mieścić się w reflektorze.

5.9.   Niewymienne gazowo-wyładowcze źródła światła niehomologowane na podstawie regulaminu nr 99, stosowane w układach oświetlenia rozdzielonego, muszą ponadto spełniać następujące wymogi (odpowiadające wymogom określonym w regulaminie nr 99 dla homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła):

| 5.9.1. | zapłon, stabilizacja i ponowny zapłon w stanie ciepłym określone w pkt 3.6 regulaminu nr 99; |
| --- | --- |

5.9.1.

zapłon, stabilizacja i ponowny zapłon w stanie ciepłym określone w pkt 3.6 regulaminu nr 99;

| 5.9.2. | barwa określona w pkt 3.9 regulaminu nr 99. Barwa musi być biała; |
| --- | --- |

5.9.2.

barwa określona w pkt 3.9 regulaminu nr 99. Barwa musi być biała;

| 5.9.3. | promieniowanie ultrafioletowe określone w pkt 3.10 regulaminu nr 99, jeżeli zaznaczono to we wniosku o udzielenie homologacji (pkt 2.2.2 powyżej). |
| --- | --- |

5.9.3.

promieniowanie ultrafioletowe określone w pkt 3.10 regulaminu nr 99, jeżeli zaznaczono to we wniosku o udzielenie homologacji (pkt 2.2.2 powyżej).

5.10.   Reflektor i układ statecznika nie mogą generować promieniowania ani zakłóceń linii zasilania powodujących wadliwe funkcjonowanie innych układów elektrycznych/elektronicznych pojazdu (8).

5.11.   Jeżeli jest to niezbędne dla przebiegu badań, to ośrodek badawczy może zażądać od producenta dodatkowych próbek badawczych, stanowisk badawczych (uchwytów) lub specjalnych źródeł zasilania.

5.12.   Przebieg badań musi być zgodny z wymaganiami montażowymi producenta.

5.13.   Reflektor (jeżeli jest wyposażony w moduły LED) oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 11 do niniejszego regulaminu. Należy zbadać zgodność z wymogami.

6.   OŚWIETLENIE

6.1.   Przepisy ogólne

6.1.1.   Reflektory lub układy oświetlenia rozdzielonego muszą być tak wykonane, aby z odpowiednim gazowo-wyładowczym źródłem światła zapewniały wystarczające niepowodujące olśnienia oświetlenie przy włączonym świetle mijania oraz dobre oświetlenie przy włączonym świetle drogowym.

6.1.2.   Natężenie oświetlenia uzyskiwane z reflektora określane jest na płaskim pionowym ekranie ustawionym w odległości 25 m przed reflektorem prostopadle do jego osi, jak przedstawiono w załączniku 3 do niniejszego regulaminu; ekran musi być dostatecznie szeroki, aby umożliwić zbadanie oraz regulację granicy światła i cienia światła mijania co najmniej w zakresie 5° z każdej strony linii V-V

6.1.3.   Reflektor lub układy oświetlenia rozdzielonego należy uznać za odpowiednie, jeśli wymogi fotometryczne są spełnione dla jednego źródła światła, które zgodnie z pkt 4 załącznika 4 do regulaminu nr 99 poddano sezonowaniu przez co najmniej 15 cykli.

Gazowo-wyładowcze źródło światła homologowane zgodnie z regulaminem nr 99, musi być wzorcowym źródłem światła, a jego strumień świetlny może różnić się od obiektywnego strumienia świetlnego określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować.

Korekty tej nie stosuje się do układów oświetlenia rozdzielonego, w których wykorzystuje się niewymienne gazowo-wyładowcze źródło światła, lub reflektorów ze statecznikami całkowicie lub częściowo zintegrowanymi.

Jeżeli gazowo-wyładowcze źródło światła nie jest homologowane zgodnie z regulaminem nr 99, to musi być ono niewymiennym źródłem światła pochodzącym z produkcji seryjnej.

6.1.4.   Wymiary określające położenie łuku wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła podano w odpowiednim arkuszu danych technicznych regulaminu nr 99.

6.1.5.   Zgodność z wymaganiami fotometrycznymi musi być sprawdzona zgodnie z pkt 6.2.6 lub 6.3 niniejszego regulaminu. Odnosi się to również do obszaru granicy światła i cienia pomiędzy 3°R i 3°L (metoda pomiaru dla barwy granicy światła i cienia jest w trakcie opracowania).

6.1.6.   Barwa światła emitowanego przez reflektory, w których wykorzystuje się gazowo-wyładowcze źródła światła, musi być biała.

6.1.7.   Po czterech sekundach od zapłonu reflektora, który nie świecił od co najmniej 30 minut:

| 6.1.7.1. | należy osiągnąć przynajmniej 60 lx w punkcie HV dla reflektora pełniącego tylko funkcję światła drogowego; |
| --- | --- |

6.1.7.1.

należy osiągnąć przynajmniej 60 lx w punkcie HV dla reflektora pełniącego tylko funkcję światła drogowego;

| 6.1.7.2. | należy osiągnąć przynajmniej 10 lx w punkcie 50V dla reflektorów pełniących tylko funkcję światła mijania lub funkcje światła drogowego i mijania, opisanych w pkt 5.4 niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

6.1.7.2.

należy osiągnąć przynajmniej 10 lx w punkcie 50V dla reflektorów pełniących tylko funkcję światła mijania lub funkcje światła drogowego i mijania, opisanych w pkt 5.4 niniejszego regulaminu;

| 6.1.7.3. | w każdym z tych przypadków urządzenie zasilające musi być wystarczające do zapewnienia wymaganego wzrostu impulsu wysokoprądowego. |
| --- | --- |

6.1.7.3.

w każdym z tych przypadków urządzenie zasilające musi być wystarczające do zapewnienia wymaganego wzrostu impulsu wysokoprądowego.

6.2.   Przepisy dotyczące świateł mijania

6.2.1.   Rozkład natężenia światła mijania musi obejmować granicę światła i cienia (zob. rysunek 1 poniżej), która umożliwia prawidłowe ustawienie reflektora do celów pomiarów fotometrycznych i regulacji w pojeździe.

Granica światła i cienia zawiera:

| a) | dla świateł przeznaczonych do ruchu prawostronnego:






  (i) | prostą „część poziomą” z lewej strony; |
| --- | --- | --- |

a)

dla świateł przeznaczonych do ruchu prawostronnego:

(i)

prostą „część poziomą” z lewej strony;

| (ii) | część wznoszącą się „załamanie - wzniesienie” z prawej strony; |
| --- | --- |

(ii)

część wznoszącą się „załamanie - wzniesienie” z prawej strony;

| b) | dla świateł przeznaczonych do ruchu lewostronnego:






  (i) | prostą „część poziomą” z prawej strony; |
| --- | --- | --- |

b)

dla świateł przeznaczonych do ruchu lewostronnego:

(i)

prostą „część poziomą” z prawej strony;

| (ii) | część wznoszącą się „załamanie - wzniesienie” z lewej strony. |
| --- | --- |

(ii)

część wznoszącą się „załamanie - wzniesienie” z lewej strony.

W każdym przypadku część „załamanie - wzniesienie” musi być ostra.

6.2.2.   Reflektor ustawia się wzrokowo wykorzystując granicę światła i cienia (zob. rysunek 1 poniżej) w następujący sposób:

| 6.2.2.1. | regulacja pionowa: poziomą część granicy światła i cienia przesuwa się w górę z pozycji poniżej linii B i ustawia się w jej normalnej pozycji, jeden procent (25 cm) poniżej linii H-H;

  Rysunek 1 |
| --- | --- |

6.2.2.1.

regulacja pionowa: poziomą część granicy światła i cienia przesuwa się w górę z pozycji poniżej linii B i ustawia się w jej normalnej pozycji, jeden procent (25 cm) poniżej linii H-H;

Rysunek 1

Image

| 6.2.2.2. | regulacja pozioma: część „załamanie - wzniesienie” przesuwa się:






  a) | dla ruchu prawostronnego ze strony prawej na lewą, a następnie ustawia się poziomo tak, aby: |
| --- | --- | --- |

6.2.2.2.

regulacja pozioma: część „załamanie - wzniesienie” przesuwa się:

a)

dla ruchu prawostronnego ze strony prawej na lewą, a następnie ustawia się poziomo tak, aby:

| b) | ponad linią 0,2° D jej „wzniesienie” nie wykraczało poza linię A z lewej strony; oraz |
| --- | --- |

b)

ponad linią 0,2° D jej „wzniesienie” nie wykraczało poza linię A z lewej strony; oraz

| c) | jej „wzniesienie” przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz |
| --- | --- |

c)

jej „wzniesienie” przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz

| d) | załamanie granicy światła i cienia powinno zasadniczo pokrywać się z linią V-V. |
| --- | --- |

d)

załamanie granicy światła i cienia powinno zasadniczo pokrywać się z linią V-V.

albo

dla ruchu prawostronnego ze strony lewej na prawą, a następnie ustawia się poziomo tak, aby:

| a) | ponad linią 0,2° D jej „wzniesienie” nie wykraczało poza linię A z prawej strony; oraz |
| --- | --- |

a)

ponad linią 0,2° D jej „wzniesienie” nie wykraczało poza linię A z prawej strony; oraz

| b) | jej „wzniesienie” przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz |
| --- | --- |

b)

jej „wzniesienie” przecinało linię A na linii 0,2° D lub poniżej; oraz

| c) | załamanie granicy światła i cienia powinno zasadniczo pokrywać się z linią V-V; |
| --- | --- |

c)

załamanie granicy światła i cienia powinno zasadniczo pokrywać się z linią V-V;

| 6.2.2.3. | jeżeli tak ustawiony reflektor nie spełnia wymogów określonych w pkt 6.2.5, 6.2.6 i 6.3, jego ustawienie można zmienić, pod warunkiem że oś wiązki światła nie zostanie przesunięta:
  Poziomo od linii A o więcej niż:






  a) | 0,5° w lewo lub 0,75° w prawo, dla ruchu prawostronnego; lub |
| --- | --- | --- |

6.2.2.3.

jeżeli tak ustawiony reflektor nie spełnia wymogów określonych w pkt 6.2.5, 6.2.6 i 6.3, jego ustawienie można zmienić, pod warunkiem że oś wiązki światła nie zostanie przesunięta:

Poziomo od linii A o więcej niż:

a)

0,5° w lewo lub 0,75° w prawo, dla ruchu prawostronnego; lub

| b) | 0,5° w prawo lub 0,75° w lewo, dla ruchu lewostronnego; oraz |
| --- | --- |

b)

0,5° w prawo lub 0,75° w lewo, dla ruchu lewostronnego; oraz

vertically not more than 0,25° up or down from line B.

| 6.2.2.4. | jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 powyżej, należy zastosować metodę z użyciem przyrządów opisaną w załączniku 10 pkt 2 i 3, aby zbadać zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi granicy światła i cienia oraz przeprowadzić regulację poziomą i pionową światła. |
| --- | --- |

6.2.2.4.

jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 powyżej, należy zastosować metodę z użyciem przyrządów opisaną w załączniku 10 pkt 2 i 3, aby zbadać zgodność z minimalnymi wymogami dotyczącymi granicy światła i cienia oraz przeprowadzić regulację poziomą i pionową światła.

6.2.3.   Tak ustawiony reflektor musi tylko spełniać wymagania zawarte w pkt 6.2.4 i 6.2.5 poniżej, jeżeli wnioskuje się o homologację jedynie dla światła mijania; jeżeli reflektor jest przeznaczony zarówno dla światła mijania jak i światła drogowego, musi spełniać wymagania zawarte w pkt 6.2.4–6.2.6. Wartości określone w pkt 6.2.5 dla segmentu II nie mają to zastosowania do ekranu 2 w załączniku 3.

6.2.4.   Dla każdego światła mijania dozwolone jest tylko jedno gazowo-wyładowcze źródło światła. Dopuszczalne są najwyżej dwa dodatkowe źródła światła:

| 6.2.4.1. | wewnątrz światła mijania można zastosować jedno dodatkowe źródło światła zgodnie z regulaminem nr 37 lub jeden lub więcej dodatkowych modułów LED, aby poprawić doświetlenie zakrętu; |
| --- | --- |

6.2.4.1.

wewnątrz światła mijania można zastosować jedno dodatkowe źródło światła zgodnie z regulaminem nr 37 lub jeden lub więcej dodatkowych modułów LED, aby poprawić doświetlenie zakrętu;

| 6.2.4.2. | wewnątrz światła mijania można zastosować jedno dodatkowe źródło światła zgodnie z regulaminem nr 37 lub jeden lub więcej dodatkowych modułów LED w celu generowania promieniowania podczerwonego. Są one włączane tylko przy jednoczesnym załączeniu gazowo-wyładowczego źródła światła. W przypadku awarii gazowo-wyładowczego źródła światła dodatkowe źródło światła lub moduły LED są samoczynnie wyłączane.
  Napięcie podczas badania dla pomiarów z dodatkowym źródłem światła lub modułami LED musi być takie samo, jak w pkt 6.2.4.4. |
| --- | --- |

6.2.4.2.

wewnątrz światła mijania można zastosować jedno dodatkowe źródło światła zgodnie z regulaminem nr 37 lub jeden lub więcej dodatkowych modułów LED w celu generowania promieniowania podczerwonego. Są one włączane tylko przy jednoczesnym załączeniu gazowo-wyładowczego źródła światła. W przypadku awarii gazowo-wyładowczego źródła światła dodatkowe źródło światła lub moduły LED są samoczynnie wyłączane.

Napięcie podczas badania dla pomiarów z dodatkowym źródłem światła lub modułami LED musi być takie samo, jak w pkt 6.2.4.4.

| 6.2.4.3. | w przypadku awarii dodatkowego źródła światła lub modułów LED reflektor musi nadal spełniać wymogi dotyczące światła mijania; |
| --- | --- |

6.2.4.3.

w przypadku awarii dodatkowego źródła światła lub modułów LED reflektor musi nadal spełniać wymogi dotyczące światła mijania;

| 6.2.4.4. | napięcie przyłożone do końcówek statecznika lub stateczników wynosi: | 13,5 V ± 0,1 | dla układów 12 V |
| --- | --- | --- | --- |
| lub: | określono inaczej | (zob. załącznik 7) |

6.2.4.4.

napięcie przyłożone do końcówek statecznika lub stateczników wynosi:

13,5 V ± 0,1

dla układów 12 V

lub:

określono inaczej

(zob. załącznik 7)

6.2.5.   Po ponad 10 minutach od zapłonu, natężenie oświetlenia uzyskane na ekranie 1 lub 2 (lub zwierciadlanym odbiciu względem osi VV dla ruchu lewostronnego) musi spełniać następujące wymogi:

Uwaga: W tabeli:

| | Litera L oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na lewo od linii VV. |
| --- | --- |

Litera L oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na lewo od linii VV.

| | Litera R oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na prawo od linii VV. |
| --- | --- |

Litera R oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się na prawo od linii VV.

| | Litera U oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się powyżej linii HH. |
| --- | --- |

Litera U oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się powyżej linii HH.

| | Litera D oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się poniżej linii HH. |
| --- | --- |

Litera D oznacza, że punkt lub odcinek znajduje się poniżej linii HH.

| Punkty lub odcinki | Określenie | Natężenie oświetlenia
  (lx) | Odległości
  w poziomie | Odległości
  w pionie |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | Na linii H/H2 i powyżej, lub
  Na linii H/H3/H4 i powyżej | 1 maks | | |
| 1 | HV | 1 maks | 0 | 0 |
| 2 | B 50 L | 0,5 maks | L 150 | U 25 |
| 3 | 75 R | 20 min | R 50 | D 25 |
| 4 | 50 L | 20 maks | L 150 | D 37,5 |
| 5 | 25 L1 | 30 maks | L 150 | D 75 |
| 6 | 50 V | 12 min | 0 | D 37,5 |
| 7 | 50 R | 20 min | R 75 | D 37,5 |
| 8 | 25 L2 | 4 min | L 396 | D 75 |
| 9 | 25 R1 | 4 min | R 396 | D 75 |
| 10 | 25 L3 | 2 min | L 670 | D 75 |
| 11 | 25 R2 | 2 min | R 670 | D 75 |
| 12 | 15 L | 1 min | L 910 | D 125 |
| 13 | 15 R | 1 min | R 910 | D 125 |
| 14 | | (9) | L 350 | U 175 |
| 15 | | (9) | 0 | U 175 |
| 16 | | (9) | R 350 | U 175 |
| 17 | | (9) | L 175 | U 87,5 |
| 18 | | (9) | 0 | U 87,5 |
| 19 | | (9) | R 175 | U 87,5 |
| 20 | | 0,1 min | L 350 | 0 |
| 21 | | 0,2 min | L 175 | 0 |
| A do B | Odcinek I | 6 min | L 225 do R 225 | D 37,5 |
| C do D | Odcinek II | 6 maks | R 140 do R 396 | U 45 |
| E do F | Odcinek III i poniżej | 20 maks | L 417 do R 375 | D 187,5 |
| | E maks R | 70 maks | Na prawo od linii VV | Powyżej D 75 |
| | E maks L | 50 maks | Na lewo od linii VV | |

Punkty lub odcinki

Określenie

Natężenie oświetlenia

(lx)

Odległości

w poziomie

Odległości

w pionie

Na linii H/H2 i powyżej, lub

Na linii H/H3/H4 i powyżej

1 maks

1

HV

1 maks

0

0

2

B 50 L

0,5 maks

L 150

U 25

3

75 R

20 min

R 50

D 25

4

50 L

20 maks

L 150

D 37,5

5

25 L1

30 maks

L 150

D 75

6

50 V

12 min

0

D 37,5

7

50 R

20 min

R 75

D 37,5

8

25 L2

4 min

L 396

D 75

9

25 R1

4 min

R 396

D 75

10

25 L3

2 min

L 670

D 75

11

25 R2

2 min

R 670

D 75

12

15 L

1 min

L 910

D 125

13

15 R

1 min

R 910

D 125

14

(9)

L 350

U 175

15

(9)

0

U 175

16

(9)

R 350

U 175

17

(9)

L 175

U 87,5

18

(9)

0

U 87,5

19

(9)

R 175

U 87,5

20

0,1 min

L 350

0

21

0,2 min

L 175

0

A do B

Odcinek I

6 min

L 225 do R 225

D 37,5

C do D

Odcinek II

6 maks

R 140 do R 396

U 45

E do F

Odcinek III i poniżej

20 maks

L 417 do R 375

D 187,5

E maks R

70 maks

Na prawo od linii VV

Powyżej D 75

E maks L

50 maks

Na lewo od linii VV

6.2.6.   Wymogi określone w pkt 6.2.5 powyżej mają również zastosowanie do reflektorów przeznaczonych do doświetlania zakrętów lub zawierających dodatkowe źródło światła albo moduły LED, o których mowa w pkt 6.2.4.2. W przypadku reflektora przeznaczonego do doświetlania zakrętów, jego ustawienie można zmienić, pod warunkiem że oś wiązki światła nie zostanie przesunięta w pionie o więcej niż 0,2o.

| 6.2.6.1. | Jeżeli doświetlenie zakrętu uzyskuje się poprzez:






  6.2.6.1.1. | obrót światła mijania lub poziome przemieszczenie załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się po ponownym ustawieniu poziomym całego reflektora, np. za pomocą goniometru; |
| --- | --- | --- |

6.2.6.1.

Jeżeli doświetlenie zakrętu uzyskuje się poprzez:

6.2.6.1.1.

obrót światła mijania lub poziome przemieszczenie załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się po ponownym ustawieniu poziomym całego reflektora, np. za pomocą goniometru;

| 6.2.6.1.2. | przemieszczenie jednego lub wielu elementów optycznych reflektora bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się, gdy elementy te znajdują się w swoich skrajnych położeniach roboczych; |
| --- | --- |

6.2.6.1.2.

przemieszczenie jednego lub wielu elementów optycznych reflektora bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się, gdy elementy te znajdują się w swoich skrajnych położeniach roboczych;

| 6.2.6.1.3. | zastosowanie dodatkowego źródła światła albo jednego lub więcej modułów LED bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się z włączonym dodatkowym źródłem światła lub modułami LED. |
| --- | --- |

6.2.6.1.3.

zastosowanie dodatkowego źródła światła albo jednego lub więcej modułów LED bez poziomego przemieszczania załamania granicy światła i cienia, to pomiary przeprowadza się z włączonym dodatkowym źródłem światła lub modułami LED.

6.3.   Przepisy dotyczące świateł drogowych

6.3.1.   W przypadku reflektora pełniącego funkcję światła drogowego i światła mijania, pomiary natężenia oświetlenia ekranu światłem drogowym wykonuje się przy takim samym ustawieniu reflektora jak dla pomiarów zgodnie z pkt 6.2.5 powyżej; w przypadku reflektora pełniącego funkcję tylko światła drogowego, musi być on tak ustawiony, aby środek obszaru maksymalnego natężenia oświetlenia znajdował się w punkcie przecięcia linii H-H i V-V; taki reflektor powinien spełniać tylko wymogi określone w pkt 6.3. Napięcie stosowane w badaniu jest takie samo, jak w pkt 6.2.4.4.

6.3.2.   W świetle drogowym można stosować różne źródła światła; źródła te są wymienione w regulaminie nr 37 (w tym przypadku żarówki funkcjonują przy swoim referencyjnym strumieniu świetlnym) lub w regulaminie nr 99.

Możliwe jest również wykorzystywanie części wiązki światła wytworzonej przez jedno z tych źródeł światła wyłącznie do wysyłania krótkich sygnałów świetlnych (ang. flash to pass) zgodnie z danymi podanymi przez wnioskodawcę. Przedstawia się to na odpowiednim rysunku i zamieszcza się uwagę w formularzu zawiadomienia.

6.3.3.   Natężenie oświetlenia ekranu światłem drogowym musi spełniać następujące wymogi:

| 6.3.3.1. | Punkt (HV) przecięcia się linii HH i VV musi znajdować się wewnątrz obszaru ograniczonego izoluksą 80 % maksymalnego natężenia oświetlenia. To maksymalne natężenie oświetlenia, oznaczane poniżej jako Emaks, wynosi od 70 do 345 lx. |
| --- | --- |

6.3.3.1.

Punkt (HV) przecięcia się linii HH i VV musi znajdować się wewnątrz obszaru ograniczonego izoluksą 80 % maksymalnego natężenia oświetlenia. To maksymalne natężenie oświetlenia, oznaczane poniżej jako Emaks, wynosi od 70 do 345 lx.

| 6.3.3.2. | Wartość odniesienia, o której mowa w pkt 4.2.2.7 powyżej, oblicza się za pomocą następującego wzoru:
  Wartość odniesienia = 0,146 Emaks

  Wartość tę zaokrągla się do wartości: 17,5 - 20 - 25 - 27,5 - 30 - 37,5 - 40. |
| --- | --- |

6.3.3.2.

Wartość odniesienia, o której mowa w pkt 4.2.2.7 powyżej, oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Wartość odniesienia = 0,146 Emaks

Wartość tę zaokrągla się do wartości: 17,5 - 20 - 25 - 27,5 - 30 - 37,5 - 40.

| 6.3.3.3. | Od punktu HV poziomo w prawo i lewo natężenie oświetlenia nie może być mniejsze niż 40 lx do odległości 1,125 m i nie może być mniejsze niż 10 lx do odległości 2,25 m. |
| --- | --- |

6.3.3.3.

Od punktu HV poziomo w prawo i lewo natężenie oświetlenia nie może być mniejsze niż 40 lx do odległości 1,125 m i nie może być mniejsze niż 10 lx do odległości 2,25 m.

6.4.   Pomiar wartości natężenia oświetlenia ekranu, o którym mowa w pkt 6.2.5–6.3.2.3 powyżej, wykonywany jest przy użyciu fotometru o powierzchni czynnej wpisanej w kwadrat o boku 65 mm.

6.5.   Przepisy dotyczące ruchomych odbłyśników

6.5.1.   Reflektor, ze światłem zamontowanym zgodnie ze wszystkimi położeniami opisanymi w pkt 2.1.4, musi spełniać wymogi fotometryczne określone w pkt 6.2 lub 6.3 lub obu tych punktów.

6.5.2.   Dodatkowe badania przeprowadza się po odchyleniu odbłyśnika pionowo do góry o kąt podany w pkt 2.1.4 lub o kąt 2o, w zależności od tego, który kąt jest mniejszy, przy użyciu urządzeń regulacyjnych reflektora. Po ponownym skierowaniu reflektora w dół (za pomocą goniometru) wymogi fotometryczne muszą być spełnione w następujących punktach:

Główne światło mijania: HV i 75 R (lub odpowiednio 75 L)

Światło drogowe: E maks, HV w procentach Emaks

Jeżeli urządzenia regulacyjne nie umożliwiają płynnego nastawienia, wybiera się położenie najbliższe 2o.

6.5.3.   Odbłyśnik przywraca się do normalnego położenia kątowego określonego w pkt 6.2.2, a goniometr ustawia z powrotem w położeniu wyjściowym. Odbłyśnik odchyla się pionowo do dołu o kąt podany w pkt 2.1.4, lub o 2o, w zależności od tego, który kąt jest mniejszy, za pomocą urządzenia regulacyjnego reflektora. Po ponownym skierowaniu reflektora do góry (np. za pomocą goniometru) sprawdza się punkty pomiarowe, jak podano w pkt 6.5.2.

7.   OCENA UCIĄŻLIWOŚCI LUB OLŚNIENIA

Ocenia się uciążliwość lub olśnienie powodowane przez światło mijania reflektora (10).

C.   POZOSTAŁE PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

8.   ZMIANA TYPU REFLEKTORA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

8.1.   O każdej zmianie typu reflektora, w tym statecznika, powiadamia się organ administracji, który udzielił homologacji typu. Organ taki może wówczas:

| 8.1.1. | uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku, i że w każdym razie reflektor nadal spełnia wymogi; lub |
| --- | --- |

8.1.1.

uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku, i że w każdym razie reflektor nadal spełnia wymogi; lub

| 8.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badań od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań. |
| --- | --- |

8.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badań od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań.

8.2.   O potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z wyszczególnieniem zmian, powiadamia się Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.1.5.

8.3.   Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla każdego formularza zawiadomienia dotyczącego takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

9.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

9.1.   Reflektory homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wytwarzane w taki sposób, aby, spełniając wymagania określone w pkt 6, odpowiadały homologowanemu typowi.

9.2.   W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 9.1, należy przeprowadzić odpowiednie inspekcje produkcji.

9.3.   Posiadacz homologacji jest zobowiązany w szczególności:

| 9.3.1. | zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości produktów: |
| --- | --- |

9.3.1.

zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości produktów:

| 9.3.2. | mieć dostęp do sprzętu kontrolnego potrzebnego do sprawdzania zgodności każdego homologowanego typu; |
| --- | --- |

9.3.2.

mieć dostęp do sprzętu kontrolnego potrzebnego do sprawdzania zgodności każdego homologowanego typu;

| 9.3.3. | zapewnić zapisywanie danych z wyników badań oraz dostępność powiązanych dokumentów przez okres ustalony w porozumieniu z organem administracji; |
| --- | --- |

9.3.3.

zapewnić zapisywanie danych z wyników badań oraz dostępność powiązanych dokumentów przez okres ustalony w porozumieniu z organem administracji;

| 9.3.4. | prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności właściwości produktu, uwzględniając przy tym dopuszczalne wahania występujące w produkcji przemysłowej; |
| --- | --- |

9.3.4.

prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności właściwości produktu, uwzględniając przy tym dopuszczalne wahania występujące w produkcji przemysłowej;

| 9.3.5. | zapewnić przeprowadzenie w odniesieniu do każdego typu produktu co najmniej badań określonych w załączniku 8 do niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

9.3.5.

zapewnić przeprowadzenie w odniesieniu do każdego typu produktu co najmniej badań określonych w załączniku 8 do niniejszego regulaminu;

| 9.3.6. | sprawić, by każde pobranie próbek świadczących o niezgodności z typem poddanym temu badaniu stanowiło podstawę do pobrania innej próbki oraz przeprowadzenia innego badania. Podejmuje się wszelkie niezbędne kroki w celu ponownego doprowadzenia do zgodności odpowiedniej produkcji. |
| --- | --- |

9.3.6.

sprawić, by każde pobranie próbek świadczących o niezgodności z typem poddanym temu badaniu stanowiło podstawę do pobrania innej próbki oraz przeprowadzenia innego badania. Podejmuje się wszelkie niezbędne kroki w celu ponownego doprowadzenia do zgodności odpowiedniej produkcji.

9.4.   Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w każdej chwili zweryfikować metodę kontroli zgodności stosowaną do każdej jednostki produkcyjnej.

9.4.1.   Osoba przeprowadzająca kontrolę otrzymuje do wglądu podczas każdej kontroli rejestry badań oraz rejestry przeglądów produkcji.

9.4.2.   Kontroler może pobrać losowe próbki do przebadania w laboratorium producenta. Minimalna liczba próbek może zostać ustalona w świetle wyników kontroli przeprowadzanych przez samego producenta.

9.4.3.   Gdy poziom jakości okazuje się być niesatysfakcjonujący lub wydaje się, że konieczne jest sprawdzenie ważności badań przeprowadzonych zgodnie z pkt 9.4.2 powyżej, kontroler musi wybrać próbki, które zostaną przesłane upoważnionej placówce technicznej, która przeprowadziła badania homologacji typu, stosując kryteria załącznika 9.

9.4.4.   Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Badania te prowadzi się na losowo wybranych próbkach, bez powodowania utrudnień w realizacji zamówień producentów i zgodnie z kryteriami załącznika 9.

9.4.5.   Właściwy organ musi dążyć do prowadzenia kontroli z częstotliwością raz na dwa lata. Jednakże kwestię tę pozostawia się do uznania właściwego organu zgodnie z jego wiedzą w zakresie organizacji skutecznej kontroli zgodności produkcji. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników właściwy organ jest zobowiązany zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji.

9.5.   Nie bierze się pod uwagę reflektorów z widocznymi wadami.

9.6.   Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia.

9.7.   Nie bierze się pod uwagę punktów pomiarowych 14–21 z pkt 6.2.6 niniejszego regulaminu.

10.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

10.1.   Homologacja typu reflektora udzielona na mocy niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli nie są spełnione stosowne wymagania lub jeżeli opatrzony znakiem homologacji reflektor jest niezgodny z homologowanym typem.

10.2.   Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest ona bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

11.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

W przypadku całkowitego zaniechania produkcji typu reflektora homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem posiadacz homologacji jest zobowiązany poinformować o tym fakcie organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia wyżej wymieniony organ powiadamia o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

12.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesyłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji albo ostateczne zaniechanie produkcji.

13.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

13.1.   Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie suplementu 9, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, zmienionym suplementem 9 do jego pierwotnej wersji.

13.2.   Po upływie 24 miesięcy od wejścia w życie suplementu 9 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko reflektorom zgodnym z wymogami niniejszego regulaminu, zmienionego suplementem 9 do jego pierwotnej wersji.

13.3.   Homologacje udzielone zgodnie z wcześniejszymi suplementami do niniejszego regulaminu pozostają ważne.

13.4.   Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nadal będą udzielać homologacji w oparciu o poprzednie suplementy do niniejszego regulaminu, pod warunkiem że reflektory są częściami zamiennymi przeznaczonymi do montowania w użytkowanych już pojazdach.

13.5.   Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji na podstawie poprzednich suplementów do niniejszego regulaminu.

---

(1)  Przepisy niniejszego regulaminu nie stanowią dla Umawiającej się Strony Porozumienia stosującej niniejszy regulamin przeszkody dla zakazania połączenia reflektora, homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu jako „PL” (o szybie z tworzywa sztucznego), z mechanicznym urządzeniem do czyszczenia reflektora (tj. z wycieraczkami) w rejestrowanych przez nią pojazdach.

(2)  W przypadku gazowo-wyładowczych źródeł światła zob. regulamin nr 99.

(3)  Jeżeli szyby nie da się odłączyć od głównego korpusu reflektora, to wystarcza jedno oznakowanie zgodnie z pkt 4.2.5.

(4)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia i Czarnogóra, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta i 51 – Republika Korei. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(5)  Wymagania techniczne dla gazowo-wyładowczych źródeł światła: zob. regulamin nr 99.

(6)  Instrukcje dotyczące montażu świateł, w których zastosowano takie rozwiązanie zawarto w regulaminie nr 48.

(7)  Przepisów tych nie stosuje się do wyłącznika.

(8)  Zgodność z wymogami w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej jest odpowiednia dla typu pojazdu.

(9)  Wartości natężenia oświetlenia w punktach 14–19 muszą być takie, aby:

| | 14 + 15 + 16 + 0,3 lx, oraz |
| --- | --- |

14 + 15 + 16 + 0,3 lx, oraz

| | 17 + 18 + 19 + 0,6 lx. |
| --- | --- |

17 + 18 + 19 + 0,6 lx.

(10)  Wymagania te będą przedmiotem zaleceń dla organów administracyjnych.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK 2

PRZYKŁADY ROZMIESZCZENIA ZNAKÓW HOMOLOGACJI

Rysunek 1

Image

| Rysunek 2 | Rysunek 3a |
| --- | --- |
| |
| Reflektor, na którym umieszczono powyższe oznakowanie homologacyjne, spełnia wymagania niniejszego regulaminu zarówno w odniesieniu do światła mijania, jak i światła drogowego i jest przeznaczony: |
| Tylko do ruchu lewostronnego | Do obu systemów ruchu, przez odpowiednią regulację elementu optycznego lub źródła światła w pojeździe |

Rysunek 2

Rysunek 3a

Image

Reflektor, na którym umieszczono powyższe oznakowanie homologacyjne, spełnia wymagania niniejszego regulaminu zarówno w odniesieniu do światła mijania, jak i światła drogowego i jest przeznaczony:

Tylko do ruchu lewostronnego

Do obu systemów ruchu, przez odpowiednią regulację elementu optycznego lub źródła światła w pojeździe

Rysunek 3b

Image

| Rysunek 4 | Rysunek 5 |
| --- | --- |
| |
| Reflektor, na którym umieszczono powyższe oznakowanie homologacyjne, spełnia wymagania niniejszego regulaminu w jego pierwotnej wersji tylko w odniesieniu do światła mijania z gazowo-wyładowczym źródłem światła, ma szybę z tworzywa syntetycznego i jest przeznaczony: |
| Do obu systemów ruchu | Tylko do ruchu prawostronnego |

Rysunek 4

Rysunek 5

Image

Reflektor, na którym umieszczono powyższe oznakowanie homologacyjne, spełnia wymagania niniejszego regulaminu w jego pierwotnej wersji tylko w odniesieniu do światła mijania z gazowo-wyładowczym źródłem światła, ma szybę z tworzywa syntetycznego i jest przeznaczony:

Do obu systemów ruchu

Tylko do ruchu prawostronnego

Rysunek 6

Image

| Rysunek 7a | Rysunek 7b |
| --- | --- |
| |
| Reflektor, na którym umieszczono powyższe oznakowanie homologacyjne, spełnia wymagania niniejszego regulaminu: |
| Tylko w odniesieniu do światła mijania z gazowo-wyładowczym źródłem światła i jest przeznaczony tylko do ruchu lewostronnego. | Dla takiego samego układu, jak na rysunku 6, ale przednie światło przeciwmgłowe nie może być zapalane równocześnie ze światłem drogowym. |

Rysunek 7a

Rysunek 7b

Image

Reflektor, na którym umieszczono powyższe oznakowanie homologacyjne, spełnia wymagania niniejszego regulaminu:

Tylko w odniesieniu do światła mijania z gazowo-wyładowczym źródłem światła i jest przeznaczony tylko do ruchu lewostronnego.

Dla takiego samego układu, jak na rysunku 6, ale przednie światło przeciwmgłowe nie może być zapalane równocześnie ze światłem drogowym.

| Rysunek 8 | Rysunek 9 |
| --- | --- |
| |
| Identyfikacja reflektora światła mijania spełniającego wymagania niniejszego regulaminu i wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego, |
| zespolonego, połączonego lub wzajemnie sprzężonego z halogenowym światłem drogowym zgodnym z regulaminem nr 8. | przeznaczonego do obu systemów ruchu. |
| Światło mijania nie zapala się jednocześnie z halogenowym światłem drogowym. Światło mijania jest przeznaczone wyłącznie do ruchu prawostronnego. | Światło mijania nie zapala się jednocześnie z innym światłem, z którym jest wzajemnie sprzężone. |

Rysunek 8

Rysunek 9

Image

Identyfikacja reflektora światła mijania spełniającego wymagania niniejszego regulaminu i wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego,

zespolonego, połączonego lub wzajemnie sprzężonego z halogenowym światłem drogowym zgodnym z regulaminem nr 8.

przeznaczonego do obu systemów ruchu.

Światło mijania nie zapala się jednocześnie z halogenowym światłem drogowym. Światło mijania jest przeznaczone wyłącznie do ruchu prawostronnego.

Światło mijania nie zapala się jednocześnie z innym światłem, z którym jest wzajemnie sprzężone.

Rysunek 10

Image

Rysunek 11

Przykłady możliwego uproszczonego oznakowania dla świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych zamontowanych z przodu pojazdu

(Linie pionowe i poziome oznaczają schematycznie kształt i ogólny układ urządzenia sygnalizacji świetlnej. Nie stanowią one części znaku homologacji.)

WZÓR A

Image

WZÓR B

Image

WZÓR C

Image

WZÓR D

Image

UWAGA:

Cztery przykłady przedstawione powyżej odpowiadają urządzeniu oświetlającemu noszącemu znak homologacji obejmujący:

| | Przednie światło pozycyjne homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 7; do instalacji po lewej stronie; |
| --- | --- |

Przednie światło pozycyjne homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 7; do instalacji po lewej stronie;

| | Reflektor z gazowo-wyładowczym światłem mijania przeznaczonym do ruchu prawostronnego i lewostronnego oraz gazowo-wyładowczym światłem drogowym, o maksymalnym natężeniu światła pomiędzy 86 250 a 101 250 kandeli (wskazane liczbą 30), homologowany zgodnie niniejszym regulaminem w jego wersji pierwotnej i wyposażony w szybę z tworzywa sztucznego; |
| --- | --- |

Reflektor z gazowo-wyładowczym światłem mijania przeznaczonym do ruchu prawostronnego i lewostronnego oraz gazowo-wyładowczym światłem drogowym, o maksymalnym natężeniu światła pomiędzy 86 250 a 101 250 kandeli (wskazane liczbą 30), homologowany zgodnie niniejszym regulaminem w jego wersji pierwotnej i wyposażony w szybę z tworzywa sztucznego;

| | Przednie światło przeciwmgłowe homologowane zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 19 i posiadające szybę z tworzywa sztucznego; |
| --- | --- |

Przednie światło przeciwmgłowe homologowane zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 19 i posiadające szybę z tworzywa sztucznego;

| | Przednie światło kierunkowskazu kategorii 1a homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6. |
| --- | --- |

Przednie światło kierunkowskazu kategorii 1a homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6.

Rysunek 12

Światło wzajemnie sprzężone lub zespolone z reflektorem

Przykład 1

Image

Na obudowie reflektora może być umieszczony wyłącznie ważny numer homologacji, na przykład:

| | | albo | |
| --- | --- | --- | --- |
| albo | | albo | |

Image

albo

Image

albo

Image

albo

Image

Przykład 2

Image

Rysunek 13

Moduły LED

Image

---

ZAŁĄCZNIK 3

Rysunek A

Ekran pomiarowy 1

| * | Nie zachowano skali. |
| --- | --- |

*

Nie zachowano skali.

Światło mijania

Image

Rysunek B

Ekran pomiarowy 2

| * | Nie zachowano skali. |
| --- | --- |

*

Nie zachowano skali.

Światło mijania

Image

Rysunek C

Punkty pomiarowe wartości natężenia oświetlenia

Image

---

ZAŁĄCZNIK 4

Badania stabilności parametrów fotometrycznych reflektorów podczas pracy

BADANIE KOMPLETNYCH REFLEKTORÓW

Po zmierzeniu wartości fotometrycznych zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu, w punkcie Emaks dla światła drogowego i w punktach HV, 50 R i B 50 L dla światła mijania (lub HV, 50 L, B 50 R dla reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego), próbkę kompletnego reflektora należy zbadać pod względem stabilności parametrów fotometrycznych podczas pracy. „Kompletny reflektor” oznacza całe światło łącznie ze statecznikiem lub statecznikami i okalającymi go częściami karoserii oraz światłami, które mogą mieć wpływ na rozpraszanie energii cieplnej.

Badania przeprowadza się:

| a) | w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C, przy czym badana próbka jest zamontowana na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe; |
| --- | --- |

a)

w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C, przy czym badana próbka jest zamontowana na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe;

| b) | w przypadku wymiennych źródeł światła: używając żarowych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej jedną godzinę, lub gazowo-wyładowczych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin, a następnie schłodzone do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez wnioskodawcę. |
| --- | --- |

b)

w przypadku wymiennych źródeł światła: używając żarowych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej jedną godzinę, lub gazowo-wyładowczych źródeł światła pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin, lub modułów LED pochodzących z produkcji seryjnej, które były poddawane sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin, a następnie schłodzone do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez wnioskodawcę.

Urządzenia pomiarowe są analogiczne do używanych podczas badań homologacyjnych reflektora.

Badana próbka musi pracować bez demontowania jej lub zmiany jej położenia względem przyrządu mocującego. Należy stosować źródło światła określonej kategorii dla danego reflektora.

1.   BADANIE STABILNOŚCI PARAMETRÓW FOTOMETRYCZNYCH

Badania przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C, przy czym kompletny reflektor jest zamontowany na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe.

1.1.   Reflektor czysty

Reflektor włącza się na 12 godzin pracy, jak opisano w pkt 1.1.1, i sprawdza się, jak opisano w pkt 1.1.2.

1.1.1.   Przebieg badania

Reflektor włącza się na określony czas w następujący sposób:

| a) | w przypadku gdy ma zostać homologowana tylko jedna funkcja oświetlenia (światło drogowe albo światło mijania), odpowiednie źródło światła zapala się na określony czas (1); |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy ma zostać homologowana tylko jedna funkcja oświetlenia (światło drogowe albo światło mijania), odpowiednie źródło światła zapala się na określony czas (1);

| b) | W przypadku światła mijania wzajemnie sprzężonego ze światłem drogowym, lub przedniego światła przeciwmgłowego wzajemnie sprzężonego z reflektorem światła drogowego:
  jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być używany tylko z włączonym jednym źródłem światła (2), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (1) kolejno każdą z określonych funkcji na połowę czasu określonego w pkt 1.1,
  We wszystkich pozostałych przypadkach (1)
   (2) reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu: | 15 minut z włączonym światłem mijania, |
| --- | --- | --- |

b)

W przypadku światła mijania wzajemnie sprzężonego ze światłem drogowym, lub przedniego światła przeciwmgłowego wzajemnie sprzężonego z reflektorem światła drogowego:

jeżeli wnioskodawca oświadcza, że reflektor ma być używany tylko z włączonym jednym źródłem światła (2), to badanie przeprowadza się zgodnie z tym warunkiem, włączając (1) kolejno każdą z określonych funkcji na połowę czasu określonego w pkt 1.1,

We wszystkich pozostałych przypadkach (1)
   (2) reflektor poddaje się następującemu cyklowi, aż do osiągnięcia określonego czasu:

15 minut z włączonym światłem mijania,

| | 5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami. |
| --- | --- |

5 minut z włączonymi wszystkimi funkcjami.

W przypadku gdy światło mijania i światło drogowe mają to samo gazowo-wyładowcze źródło światła, cykl trwa:

| | 15 minut z włączonym światłem mijania, |
| --- | --- |

15 minut z włączonym światłem mijania,

| | 5 minut z włączonymi wszystkimi źródłami światła drogowego; |
| --- | --- |

5 minut z włączonymi wszystkimi źródłami światła drogowego;

| c) | W przypadku zgrupowanych funkcji oświetlenia, wszystkie funkcje muszą być włączone jednocześnie w czasie podanym dla poszczególnych funkcji oświetlenia, a) biorąc również pod uwagę zastosowanie funkcji oświetlenia wzajemnie sprzężonych b) zgodnie z zaleceniami producenta; |
| --- | --- |

c)

W przypadku zgrupowanych funkcji oświetlenia, wszystkie funkcje muszą być włączone jednocześnie w czasie podanym dla poszczególnych funkcji oświetlenia, a) biorąc również pod uwagę zastosowanie funkcji oświetlenia wzajemnie sprzężonych b) zgodnie z zaleceniami producenta;

| d) | W przypadku światła mijania przeznaczonego do doświetlania zakrętów za pomocą dodatkowego źródła światła, źródło to musi być włączane na 1 minutę i wyłączane na 9 minut tylko podczas działania światła mijania (zob. dodatek 1); |
| --- | --- |

d)

W przypadku światła mijania przeznaczonego do doświetlania zakrętów za pomocą dodatkowego źródła światła, źródło to musi być włączane na 1 minutę i wyłączane na 9 minut tylko podczas działania światła mijania (zob. dodatek 1);

| e) | W przypadku gdy w świetle drogowym stosuje się wiele źródeł światła zgodnie z pkt 6.3.2, a wnioskodawca oświadcza, że część wiązki światła drogowego (jedno z tych dodatkowych źródeł światła) ma być używana wyłącznie do wysyłania krótkich sygnałów świetlnych (flash to pass) to badanie należy przeprowadzić nie włączając tej części wiązki światła drogowego; |
| --- | --- |

e)

W przypadku gdy w świetle drogowym stosuje się wiele źródeł światła zgodnie z pkt 6.3.2, a wnioskodawca oświadcza, że część wiązki światła drogowego (jedno z tych dodatkowych źródeł światła) ma być używana wyłącznie do wysyłania krótkich sygnałów świetlnych (flash to pass) to badanie należy przeprowadzić nie włączając tej części wiązki światła drogowego;

1.1.1.2.   Napięcie podczas badania

Napięcie należy przyłożyć do zacisków wejściowych badanej próbki w następujący sposób:

| a) | w przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu:
  Badanie przeprowadza się stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że wnioskodawca stwierdzi, że badana próbka może być eksploatowana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła; |
| --- | --- |

a)

w przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu:

Badanie przeprowadza się stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że wnioskodawca stwierdzi, że badana próbka może być eksploatowana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła;

| b) | w przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: Napięcie elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła podczas badania wynosi 13, ± 0,1 V dla pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało określone inaczej we wniosku o homologację; |
| --- | --- |

b)

w przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: Napięcie elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła podczas badania wynosi 13, ± 0,1 V dla pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało określone inaczej we wniosku o homologację;

| c) | w przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: Wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne źródła światła) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V lub pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez wnioskodawcę; |
| --- | --- |

c)

w przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: Wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne źródła światła) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V lub pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez wnioskodawcę;

| d) | w przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, podczas badania na zaciskach wejściowych badanego urządzenia należy stosować wymienione wyżej napięcia. Wykonujące badanie laboratorium może poprosić producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego zasilania elektrycznego niezbędnego do zasilania źródła lub źródeł światła; |
| --- | --- |

d)

w przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, podczas badania na zaciskach wejściowych badanego urządzenia należy stosować wymienione wyżej napięcia. Wykonujące badanie laboratorium może poprosić producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego zasilania elektrycznego niezbędnego do zasilania źródła lub źródeł światła;

| e) | w przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła należy przeprowadzać w sposób określony przez wnioskodawcę; |
| --- | --- |

e)

w przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,75 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła należy przeprowadzać w sposób określony przez wnioskodawcę;

| f) | jeżeli światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z badaną próbką i zasilane są prądem o napięciu różnym od napięcia znamionowego wynoszącego odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie prądu należy dostosować do wartości określonej przez producenta dla osiągnięcia prawidłowej charakterystyki fotometrycznej danego światła. |
| --- | --- |

f)

jeżeli światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z badaną próbką i zasilane są prądem o napięciu różnym od napięcia znamionowego wynoszącego odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie prądu należy dostosować do wartości określonej przez producenta dla osiągnięcia prawidłowej charakterystyki fotometrycznej danego światła.

1.1.2.   Wyniki badania

1.1.2.1.   Kontrola wzrokowa:

Po zrównaniu temperatury reflektora z temperaturą otoczenia, szybę reflektora oraz szybę zewnętrzną, jeśli występuje, należy wytrzeć czystą i wilgotną ściereczką bawełnianą. Należy poddać go następnie kontroli wzrokowej, która nie może wykazać zniekształcenia, deformacji, pęknięcia ani przebarwienia szyby reflektora ani szyby zewnętrznej, o ile występuje.

1.1.2.2.   Badanie fotometryczne:

Aby spełnić wymogi niniejszego regulaminu, parametry fotometryczne są kontrolowane w następujących punktach:

| | Światło mijania: | 50 R - B 50 L - HV dla reflektorów przeznaczonych do ruchu prawostronnego |
| --- | --- | --- |

Światło mijania:

50 R - B 50 L - HV dla reflektorów przeznaczonych do ruchu prawostronnego

| | 50 L - B 50 R - HV dla reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego |
| --- | --- |

50 L - B 50 R - HV dla reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego

| | Światło drogowe: Punkt Emaks. |
| --- | --- |

Światło drogowe: Punkt Emaks.

Biorąc pod uwagę ewentualną deformację podstawy reflektora pod wpływem ciepła, konieczna może okazać się ponowna regulacja ustawienia (zmiana położenia granicy światła i cienia opisana jest w pkt 2 niniejszego załącznika).

Dopuszczalne jest odchylenie wielkości 10 % między właściwościami fotometrycznymi a wartościami mierzonymi przed przeprowadzeniem badania, z uwzględnieniem tolerancji związanej z procedurą pomiaru fotometrycznego.

1.2.   Reflektor zabrudzony

Po przeprowadzeniu badania, zgodnie z pkt 1.1 powyżej, reflektor pozostaje włączony przez jedną godzinę, zgodnie z pkt 1.1.1, po jego uprzednim przygotowaniu, w sposób określony w pkt 1.2.1 i sprawdzeniu w sposób określony w pkt 1.1.2.

1.2.1.   Przygotowanie reflektora

1.2.1.1.   Mieszanina stosowana w badaniu

| 1.2.1.1.1. | Dla reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła: | mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z: | 9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0-100 μm, |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.1.1.1.

Dla reflektora z szybą zewnętrzną ze szkła:

mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:

9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0-100 μm,

| | 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0-100 μm |
| --- | --- |

1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0-100 μm

| | 0,2 części wagowych NaCMC (3), oraz |
| --- | --- |

0,2 części wagowych NaCMC (3), oraz

| | wystarczającej ilości wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m. |
| --- | --- |

wystarczającej ilości wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m.

| | Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
| --- | --- |

Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.

| 1.2.1.1.2. | Dla reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego: | mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z: | 9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0–100 μm, |
| --- | --- | --- | --- |

1.2.1.1.2.

Dla reflektora z szybą zewnętrzną z tworzywa sztucznego:

mieszanina wody i czynnika zanieczyszczającego nakładana na reflektor składa się z:

9 części wagowych piasku kwarcowego o wielkości ziaren 0–100 μm,

| | 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm, |
| --- | --- |

1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm,

| | 0,2 części wagowych NaCMC (3), |
| --- | --- |

0,2 części wagowych NaCMC (3),

| | 13 części wagowych wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m, oraz |
| --- | --- |

13 części wagowych wody destylowanej o przewodności właściwej ≤ 1 mS/m, oraz

| | 2 ± 1 części wagowej środka powierzchniowo czynnego (4). |
| --- | --- |

2 ± 1 części wagowej środka powierzchniowo czynnego (4).

| | Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni. |
| --- | --- |

Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.

1.2.1.2.   Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu na reflektor:

Mieszaninę stosowaną w badaniu należy równomiernie nanieść na całą powierzchnię emitującą światło reflektora i pozostawić do wyschnięcia. Czynność tę należy powtarzać, aż do momentu, gdy wartość natężenia oświetlenia spadnie o 15–20 % w stosunku do wartości mierzonych dla każdego z poniższych punktów, w warunkach opisanych w niniejszym załączniku:

| | Punkt Emaks dla światła mijania/światła drogowego oraz tylko dla światła drogowego, |
| --- | --- |

Punkt Emaks dla światła mijania/światła drogowego oraz tylko dla światła drogowego,

| | 50 R i 50 V (5) tylko dla światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego |
| --- | --- |

50 R i 50 V (5) tylko dla światła mijania przeznaczonego do ruchu prawostronnego

| | 50 L i 50 V (5) tylko dla światła mijania przeznaczonego do ruchu lewostronnego. |
| --- | --- |

50 L i 50 V (5) tylko dla światła mijania przeznaczonego do ruchu lewostronnego.

2.   BADANIE ZMIANY POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA POD WPŁYWEM CIEPŁA

Badanie to polega na zweryfikowaniu, czy przesunięcie pionowe granicy światła i cienia pod wpływem ciepła w przypadku światła mijania podczas eksploatacji nie przekracza określonej wartości.

Testowany zgodnie z pkt 1 reflektor poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.1, bez jego wymontowywania lub ponownej regulacji w danej pozycji.

Jeżeli reflektor ma regulowany odbłyśnik, do badania tego wybiera się tylko położenie najbliższe średniemu pionowemu położeniu kątowemu.

2.1.   Badanie reflektorów światła mijania

Badanie przeprowadza się w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C.

Używając źródła światła pochodzącego z produkcji seryjnej, które było poddawane sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin, włącza się funkcję światła mijania reflektora bez demontowania go lub zmiany jego położenia względem przyrządu mocującego. (Do celów niniejszego badania napięcie ustawia się w sposób określony w pkt 1.1.1.2). Położenie poziomej części linii granicy światła i cienia (między VV i linią pionową przechodzącą przez punkt B 50 L dla ruchu prawostronnego lub B 50 R dla ruchu lewostronnego) musi być sprawdzone odpowiednio 3 minuty (r3) i 60 minut (r60) po włączeniu.

Pomiar zmian położenia granicy światła i cienia, opisany powyżej, przeprowadza się przy zastosowaniu dowolnej metody o zadawalającej dokładności i dającej powtarzalne wyniki.

2.2.   Wyniki badania

2.2.1.   Wynik w miliradianach (mrad) uważa się za zadowalający dla światła mijania, jeżeli wartość bezwzględna Formula odczytana na tym reflektorze nie jest wyższa niż 1,0 mrad (Δr1 ≤ 1,0 mrad).

2.2.2.   Jeżeli jednak wartość ta jest wyższa niż 1,0 mrad, ale nie przekracza 1,5 mrad (1,0 mrad < Δr1 ≤ 1,5 mrad), testowany jest drugi reflektor, zgodnie z pkt 2.1, po trzykrotnym poddaniu go opisanemu poniżej cyklowi, w celu ustabilizowania pozycji części mechanicznych reflektora na podstawie symulującej właściwy montaż w pojeździe:

| | światło mijania włączone przez jedną godzinę (napięcie należy ustawić zgodnie z pkt 1.1.1.2); |
| --- | --- |

światło mijania włączone przez jedną godzinę (napięcie należy ustawić zgodnie z pkt 1.1.1.2);

| | Światło wyłączone przez jedną godzinę. |
| --- | --- |

Światło wyłączone przez jedną godzinę.

Typ reflektora uznaje się za akceptowalny, jeśli średnia wartość wartości bezwzględnych, ΔrI zmierzonej na pierwszej próbce i ΔrII zmierzonej na drugiej próbce, nie przekracza 1,0 mrad.

Formula

---

(1)  Gdy badany reflektor jest zespolony lub wzajemnie sprzężony ze światłami sygnalizacyjnymi, to muszą one być włączone przez czas trwania badania, z wyjątkiem świateł jazdy dziennej. W przypadku światła kierunkowskazu, musi ono być włączone, w trybie migania, z mniej więcej równymi czasami włączenia i wyłączenia.

(2)  Gdy równocześnie zostaną włączone dwa źródła światła lub ich większa liczba podczas używania migotania światła głównego, nie jest to uważane za normalne jednoczesne używanie źródeł światła.

(3)  NaCMC jest solą sodową karboksymetylocelulozy nazywaną potocznie „CMC”. NaCMC użyta w mieszaninie zanieczyszczenia musi mieć stopień podstawienia (DS) wynoszący 0,6-0,7 i lepkość 200-300 cP dla 2-procentowego roztworu w 20 °C.

(4)  Tolerancja ilości wynika z konieczności uzyskania zabrudzenia, które można równomiernie rozprowadzić na całej soczewce z tworzywa sztucznego.

(5)  50 V znajduje się 375 mm poniżej HV na linii pionowej VV na ekranie w odległości 25 m.

Dodatek

Przegląd okresów roboczych

Image

---

ZAŁĄCZNIK 5

Wymagania dla świateł posiadających szyby z tworzywa sztucznego – badanie szyb lub próbek materiału oraz kompletnych świateł

1.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

1.1.   Próbki dostarczone zgodnie z pkt 2.2.5 i 2.3 niniejszego regulaminu muszą spełniać wymagania wskazane w pkt 2.1 do 2.5 poniżej.

1.2.   Dwie próbki kompletnych świateł/systemów, dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu, zawierające szyby z tworzywa sztucznego, muszą spełniać wymagania określone poniżej odnośnie do tworzywa, z którego wykonano szyby.

1.3.   Próbki szyb z tworzywa sztucznego lub próbki materiału, łącznie (w stosownych przypadkach) z odbłyśnikiem, do którego mają być zamontowane, poddaje się badaniom homologacyjnym w kolejności chronologicznej podanej w tabeli A przedstawionej w dodatku 1 do niniejszego załącznika.

1.4.   Jednakże jeżeli producent świateł może udowodnić, że produkt przeszedł już badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej lub równoważne badania zgodnie z innym regulaminem, to badania te nie muszą być powtarzane. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1.

1.5.   Jeżeli reflektory zaprojektowano wyłącznie dla ruchu prawostronnego, lub wyłącznie dla ruchu lewostronnego, badania wymienione w niniejszym załączniku mogą zostać przeprowadzone na tylko jednej próbce, zgodnie z decyzją wnioskodawcy.

2.   BADANIA

2.1.   Odporność na zmiany temperatury

2.1.1.   Badania

Trzy nowe próbki (szyby) są poddawane pięciu cyklom zmiany temperatury i wilgotności (RH = wilgotność względna), w następującej kolejności:

| | 3 godziny w 40 ± 2 °C i 85–95 % HR; |
| --- | --- |

3 godziny w 40 ± 2 °C i 85–95 % HR;

| | 1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR; |
| --- | --- |

1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR;

| | 15 godziny w – 30 ± 2 °C; |
| --- | --- |

15 godziny w – 30 ± 2 °C;

| | 1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR; |
| --- | --- |

1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR;

| | 3 godziny w 80 ± 2 °C; |
| --- | --- |

3 godziny w 80 ± 2 °C;

| | 1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR; |
| --- | --- |

1 godzina w 23 ± 5 °C i 60–75 % HR;

Przed przeprowadzeniem badania próbki są kondycjonowane przez co najmniej 4 godziny w temperaturze 23 ± 5 °C i wilgotności 60–75 % HR.

Uwaga: Okresy 1-godzinne w temperaturze 23 ± 5 °C zawierają okresy przejścia między temperaturami, niezbędne dla uniknięcia efektu szoku termicznego.

2.1.2.   Pomiary fotometryczne

2.1.2.1.   Metoda

Próbki są poddawane pomiarom fotometrycznym przed i po badaniu.

Pomiary fotometryczne są przeprowadzane za pomocą światła wzorcowego w następujących punktach:

| | B 50 L i 50 R dla wiązki światła mijania reflektora światła mijania lub reflektora światła mijania/drogowego (B 50 R i 50 L w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego); |
| --- | --- |

B 50 L i 50 R dla wiązki światła mijania reflektora światła mijania lub reflektora światła mijania/drogowego (B 50 R i 50 L w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego);

| | Emaks dla światła drogowego reflektora światła drogowego lub reflektora światła mijania/drogowego. |
| --- | --- |

Emaks dla światła drogowego reflektora światła drogowego lub reflektora światła mijania/drogowego.

2.1.2.2.   Wyniki

Odchylenia między wartościami fotometrycznymi mierzonymi przed i po badaniu każdej z próbek nie mogą być większe niż 10 %, z uwzględnieniem odchyleń związanych z procedurą pomiaru fotometrycznego.

2.2.   Odporność na czynniki atmosferyczne i chemiczne

2.2.1.   Odporność na czynniki atmosferyczne

Trzy nowe próbki (szyby lub próbki materiału) wystawia się na działanie promieniowania źródła mającego rozkład widmowy energii podobny do rozkładu widmowego energii ciała czarnego w temperaturze od 5 500 K do 6 000 K. Pomiędzy źródłem a próbkami umieszcza się odpowiednie filtry w celu ograniczenia w miarę możliwości promieniowania o długościach fali mniejszych od 295 nm i większych od 2 500 nm. Natężenie napromieniowania próbek musi wynosić 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 przez taki okres, by otrzymana przez nie energia świetlna była równa 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Temperatura komory mierzona na czarnej płycie umieszczonej na poziomie próbek musi wynosić 50 ± 5 °C. W celu zapewnienia regularnej ekspozycji, próbki muszą obracać się wokół źródła promieniowania z prędkością 1–5 obrotów na minutę.

Próbki natryskuje się wodą destylowaną o przewodności właściwej mniejszej od 1 mS/m w temperaturze 23 ± 5 °C według następującego cyklu:

| natryskiwanie | : | 5 minut; |
| --- | --- | --- |
| suszenie | : | 25 minut. |

natryskiwanie

:

5 minut;

suszenie

:

25 minut.

2.2.2.   Odporność na działanie czynników chemicznych

Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.2.1 powyżej i po dokonaniu pomiaru opisanego w pkt 2.2.3.1 poniżej, zewnętrzna strona tych trzech próbek zostaje poddana czynnościom opisanym w pkt 2.2.2.2 z użyciem mieszaniny określonej w pkt 2.2.2.1 poniżej.

2.2.2.1.   Mieszanina stosowana w badaniu

Mieszanina stosowana w badaniu składa się z 61,5 % n-heptanu, 12,5 % toluenu, 7,5 % czterochlorku etylu, 12,5 % trójchloroetylenu i 6 % ksylenu (procent objętościowy).

2.2.2.2.   Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu

Namoczyć kawałek tkaniny bawełnianej (zgodnie z ISO 105) aż do nasycenia mieszaniną określoną w pkt 2.2.2.1 powyżej i w ciągu 10 sekund nałożyć go na 10 minut na zewnętrzną stronę próbki pod naciskiem 50 N/cm2 odpowiadającym sile 100 N przyłożonej na powierzchnię badaną o wymiarach 14 × 14 mm.

W trakcie tych 10 minut ściereczkę ponownie nasącza się mieszaniną, aby skład nakładanej mieszaniny pozostawał przez cały czas identyczny z zalecanym.

W trakcie powyższej czynności, dopuszcza się kompensowanie nacisku wywieranego na próbkę, w celu uniknięcia pęknięć.

2.2.2.3.   Czyszczenie

Na koniec nakładania mieszaniny stosowanej w badaniu próbki suszy się na otwartym powietrzu, a następnie przepłukuje się roztworem opisanym w pkt 2.3 (Odporność na detergenty) w temperaturze 23 ± 5 °C.

Następnie próbki dokładnie spłukuje się wodą destylowaną, zawierającą nie więcej niż 0,2 % zanieczyszczeń w temperaturze 23 ± 5 °C, po czym wyciera się miękką szmatką.

2.2.3.   Wyniki

2.2.3.1.   Po zbadaniu odporności na czynniki atmosferyczne, zewnętrzna strona próbek nie może wykazywać żadnych pęknięć, zarysowań, części odłamanych i zniekształceń, a średnia wartość zmiany stopnia transmisji światła

Δt = (T2 – T3)/T2, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekroczyć 0,020

(Δtm ≤ 0,020).

2.2.3.2.   Po przeprowadzeniu badania odporności na czynniki chemiczne, próbki nie mogą wykazywać śladów przebarwienia chemicznego, które może powodować zmianę rozpraszania strumienia świetlnego, którego średnia wartość zmiany

Δd = (T5 – T4)/T2, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekroczyć 0,020

(Δdm ≤ 0,020).

2.2.4.   Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła

Należy przeprowadzić następujące badanie:

| | Płaskie próbki każdego przepuszczającego światło elementu reflektora, wykonanego z tworzywa sztucznego, są poddawane działaniu światła pochodzącego z gazowo-wyładowczego źródła światła. Parametry, takie jak kąty i odległości między tymi próbkami, muszą być identyczne jak w reflektorze. Próbki te muszą mieć identyczną barwę i obróbkę powierzchni, jeżeli takową zastosowano, jak części reflektora. |
| --- | --- |

Płaskie próbki każdego przepuszczającego światło elementu reflektora, wykonanego z tworzywa sztucznego, są poddawane działaniu światła pochodzącego z gazowo-wyładowczego źródła światła. Parametry, takie jak kąty i odległości między tymi próbkami, muszą być identyczne jak w reflektorze. Próbki te muszą mieć identyczną barwę i obróbkę powierzchni, jeżeli takową zastosowano, jak części reflektora.

| | Po 1 500 godzinach nieprzerwanego poddawania działaniu światła, właściwości kolorymetryczne przepuszczanego światła muszą zostać osiągnięte przy użyciu nowego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, zarysowań, odprysków ani zniekształceń. |
| --- | --- |

Po 1 500 godzinach nieprzerwanego poddawania działaniu światła, właściwości kolorymetryczne przepuszczanego światła muszą zostać osiągnięte przy użyciu nowego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, zarysowań, odprysków ani zniekształceń.

2.3.   Odporność na detergenty i węglowodory

2.3.1.   Odporność na detergenty

Zewnętrzną stronę trzech próbek (szyb lub próbek materiału) podgrzewa się do 50 ± 5 °C, a następnie zanurza się na pięć minut w mieszaninie utrzymywanej w temperaturze 23 ± 5 °C i złożonej z 99 części wody destylowanej zawierającej nie więcej niż 0,02 % zanieczyszczeń oraz jednej części sulfonianu alkiloarylowego.

Po przeprowadzeniu badania próbki są suszone w temperaturze 50 ± 5 °C. Powierzchnię próbek należy wyczyścić przy pomocy wilgotnej szmatki.

2.3.2.   Odporność na węglowodory

Zewnętrzną stronę tych trzech próbek następnie lekko pociera się przez 1 minutę przy pomocy ściereczki bawełnianej, nasączonej mieszaniną składającą się z 70 % n-heptanu i 30 % toluenu (procenty objętościowe), a następnie osusza na wolnym powietrzu.

2.3.3.   Wyniki

Po pomyślnym przeprowadzeniu powyższych dwóch badań, średnia wartość zmian przepuszczalności światła

Δt = (T2 – T3)/T2, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekroczyć 0,010

(Δtm ≤ 0,010).

2.4.   Odporność na niszczenie mechaniczne

2.4.1.   Metoda niszczenia mechanicznego

Zewnętrzną stronę trzech nowych próbek (szyb) należy poddać jednakowemu badaniu uszkodzeń mechanicznych przy użyciu metody opisanej w dodatku 3 do niniejszego załącznika.

2.4.2.   Wyniki

Po przeprowadzeniu tego badania, zmiany:

| przepuszczalności | : | Δt = (T2 – T3)/T2 |
| --- | --- | --- |
| i rozpraszania | : | Δd = (T5 – T4)/T2 |

przepuszczalności

:

Δt = (T2 – T3)/T2

i rozpraszania

:

Δd = (T5 – T4)/T2

mierzy się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 w miejscu określonym w pkt 2.2.4 powyżej. Średnia wartość z trzech próbek winna być taka, aby:

| | Δtm ≤ 0,100; |
| --- | --- |

Δtm ≤ 0,100;

| | Δdm ≤ 0,050. |
| --- | --- |

Δdm ≤ 0,050.

2.5.   Badanie przyczepności powłok, jeśli występują

2.5.1.   Przygotowanie próbki

Na powłoce szyby na powierzchni 20 mm × 20 mm za pomocą żyletki lub igły nacina się siatkę złożoną z kwadratów o boku około 2 mm × 2 mm. Nacisk wywierany na żyletkę lub igłę musi być wystarczający do przecięcia co najmniej powłoki.

2.5.2.   Opis badania

Należy użyć taśmy samoprzylepnej o przyczepności 2 N/(cm szerokości) ± 20 % mierzonej w znormalizowanych warunkach opisanych w dodatku 4 do niniejszego załącznika. Taśmę tę, o minimalnej szerokości 25 mm, należy dociskać do powierzchni przygotowanej zgodnie z zaleceniami w pkt 2.5.1 przez co najmniej 5 minut.

Obciążyć następnie koniec taśmy, aż do zrównoważenia siły przyczepności do powierzchni, na którą działa siła prostopadła do tej powierzchni. W tym momencie taśmę odrywa się ze stałą prędkością 1,5 m/s ± 0,2 m/s.

2.5.3.   Wyniki

Powierzchnia, na której nacięto siatkę, nie może zostać znacznie zniekształcona. Zniekształcenia miejsc przecięcia siatki lub krawędzi nacięć są dopuszczalne, pod warunkiem, że powierzchnia objęta zniekształceniem nie będzie większa niż 15 % powierzchni siatki.

2.6.   Badania kompletnego reflektora wyposażonego w szybę z tworzywa sztucznego

2.6.1.   Odporność na niszczenie mechaniczne powierzchni szyby

2.6.1.1.   Badania

Szybę próbki świateł nr 1 należy poddać badaniu opisanemu w pkt 2.4.1 powyżej.

2.6.1.2.   Wyniki

Po zakończeniu badania wyniki pomiarów fotometrycznych reflektora, przeprowadzonych zgodnie z niniejszym regulaminem, nie mogą przekroczyć o więcej niż 30 % maksymalnych wartości określonych dla punktów B 50 L i HV, i nie mogą być niższe o więcej niż 10 % od minimalnych wartości określonych dla punktu 75 R (w przypadku reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego bierze się pod uwagę punkty B 50 R, HV i 75 L).

2.6.2.   Badanie przyczepności powłok, jeśli występują

Szybę próbki świateł nr 2 poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.5 powyżej.

Dodatek 1

KOLEJNOŚĆ BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH

A.   Badania tworzywa sztucznego (szyby lub próbki materiału dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu)

| Próbki
  Badania | Szyby lub próbki materiału | Szyby |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 1.1. | Ograniczone badania fotometryczne (pkt 2.1.2) |

Próbki

Badania

Szyby lub próbki materiału

Szyby

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

1.1.

Ograniczone badania fotometryczne (pkt 2.1.2)

x

x

x

| 1.1.1. | Zmiana temperatury (pkt 2.1.1) |
| --- | --- |

1.1.1.

Zmiana temperatury (pkt 2.1.1)

x

x

x

| 1.2. | Ograniczone badania fotometryczne (pkt 2.1.2) |
| --- | --- |

1.2.

Ograniczone badania fotometryczne (pkt 2.1.2)

x

x

x

| 1.2.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.2.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

x

x

x

x

x

x

| 1.2.2. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.2.2.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

x

x

x

| 1.3. | Czynniki atmosferyczne (pkt 2.2.1) |
| --- | --- |

1.3.

Czynniki atmosferyczne (pkt 2.2.1)

x

x

x

| 1.3.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.3.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.4. | Czynniki chemiczne (pkt 2.2.2) |
| --- | --- |

1.4.

Czynniki chemiczne (pkt 2.2.2)

x

x

x

| 1.4.1. | Pomiary rozproszenia |
| --- | --- |

1.4.1.

Pomiary rozproszenia

x

x

x

| 1.5. | Detergenty (pkt 2.3.1) |
| --- | --- |

1.5.

Detergenty (pkt 2.3.1)

x

x

x

| 1.6. | Węglowodory (pkt 2.3.2) |
| --- | --- |

1.6.

Węglowodory (pkt 2.3.2)

x

x

x

| 1.6.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.6.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.7. | Niszczenie (pkt 2.4.1) |
| --- | --- |

1.7.

Niszczenie (pkt 2.4.1)

x

x

x

| 1.7.1. | Pomiar przepuszczalności |
| --- | --- |

1.7.1.

Pomiar przepuszczalności

x

x

x

| 1.7.2. | Pomiar rozproszenia |
| --- | --- |

1.7.2.

Pomiar rozproszenia

x

x

x

| 1.8. | Przyczepność (pkt 2.5) |
| --- | --- |

1.8.

Przyczepność (pkt 2.5)

x

| 1.9. | Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła (pkt 2.2.4) |
| --- | --- |

1.9.

Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła (pkt 2.2.4)

x

B.   Badania kompletnych reflektorów (dostarczonych zgodnie z pkt 2.3.2 niniejszego regulaminu)

| Badania | Kompletny reflektor |
| --- | --- |
| Nr próbki |
| 1 | 2 |
| 2.1. | Niszczenie (pkt 2.6.1.1.1) |

Badania

Kompletny reflektor

Nr próbki

1

2

2.1.

Niszczenie (pkt 2.6.1.1.1)

x

| 2.2. | Fotometria (pkt 2.6.1.2) |
| --- | --- |

2.2.

Fotometria (pkt 2.6.1.2)

x

| 2.3. | Przyczepność (pkt 2.6.2) |
| --- | --- |

2.3.

Przyczepność (pkt 2.6.2)

x

Dodatek 2

Metoda pomiaru rozproszenia i przepuszczania światła

1.   URZĄDZENIA (zob. rysunek)

Promień światła kolimatora K o dywergencji połowicznej β/2 = 17,4 × 10–4 rd jest ograniczony przysłoną DT z otworem 6 mm, naprzeciwko której umieszczone jest stanowisko z próbką.

Achromatyczna soczewka skupiająca L2, która jest skorygowana pod względem aberracji sferycznych, łączy przysłonę DT z odbiornikiem R. Średnica soczewki L2 musi być taka, by nie przysłaniała światła rozproszonego przez próbkę w stożku o połowie kąta wierzchołkowego β/2 = 14°.

Pierścieniowa przysłona DD o kątach α/2 = 1° i αmaks/2 = 12° jest umieszczona w płaszczyźnie ogniskowej obrazu soczewki L2.

Środkowa, nieprzezroczysta część przysłony jest konieczna dla wyeliminowania światła odbieranego bezpośrednio ze źródła światła. Należy umożliwić zdejmowanie środkowej części przesłony promienia światła w sposób pozwalający na jej ponowne umieszczenie dokładnie w jej pierwotnym miejscu.

Odcinek L2 DT oraz długość ogniskowej F2
   (1) soczewki L2 muszą być wybrane w taki sposób, aby obraz DT w całości pokrywał odbiornik R.

Gdy początkowy padający strumień jest odniesiony do 1 000 jednostek, to bezwzględna dokładność każdego odczytu musi być większa niż 1 jednostka.

2.   POMIARY

Należy dokonać następujących odczytów:

| Odczyt | Z próbką | Ze środkowączęścią DD | Przedstawiana wielkość |
| --- | --- | --- | --- |
| T1 | nie | nie | Padający strumień w początkowym odczycie |
| T2 | tak
  (przed badaniem) | nie | Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24° |
| T3 | tak
  (po badaniu) | nie | Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24° |
| T4 | tak
  (przed badaniem) | tak | Strumień rozproszony przez nowy materiał |
| T5 | tak
  (po badaniu) | tak | Strumień rozproszony przez badany materiał |

Odczyt

Z próbką

Ze środkowączęścią DD

Przedstawiana wielkość

T1

nie

nie

Padający strumień w początkowym odczycie

T2

tak

(przed badaniem)

nie

Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24°

T3

tak

(po badaniu)

nie

Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24°

T4

tak

(przed badaniem)

tak

Strumień rozproszony przez nowy materiał

T5

tak

(po badaniu)

tak

Strumień rozproszony przez badany materiał

Rysunek 1

Układ optyczny do pomiaru zmian rozpraszania i przepuszczalności

Image

---

(1)  Zaleca się użycie dla L2 ogniskowej około 80 mm.

Dodatek 3

METODA BADANIA PRZEZ NATRYSKIWANIE

1.   Urządzenia badawcze

1.1.   Pistolet natryskowy

Zastosowany pistolet natryskowy musi być wyposażony w dyszę o średnicy 1,3 mm pozwalającą na przepływ cieczy z prędkością 0,24 ± 0,02 l/minutę przy ciśnieniu roboczym wynoszącym 6,0 barów - 0, + 0,5 bara.

W tych warunkach należy uzyskać strumień o średnicy 170 mm ± 50 mm skierowany na powierzchnię narażoną na niszczenie znajdującą się w odległości 380 mm ± 10 mm od dyszy.

1.2.   Mieszanina stosowana w badaniu

Mieszanina stosowana w badaniu składa się z:

piasku kwarcowego o stopniu twardości 7 w skali twardości Mohsa, o wielkości ziaren od 0 do 0,2 mm i niemal normalnym ich rozkładzie, przy czynniku kątowym wynoszącym od 1,8 do 2;

wody o twardości nie wyższej niż 205 g/m3, w proporcji 25 g piasku na 1 litr wody.

2.   Badanie

Zewnętrzną powierzchnię soczewek światła należy poddać raz lub wielokrotnie działaniu strumienia piasku wytworzonego w sposób opisany powyżej. Strumień natryskuje się niemal prostopadle do badanej powierzchni.

Uszkodzenie jest kontrolowane przy pomocy jednej lub kilku próbek szklanych umieszczonych jako materiał referencyjny obok badanych soczewek. Natryskiwanie mieszaniną jest kontynuowane do momentu osiągnięcia zmiany rozproszenia światła na próbce lub próbkach, mierzonego zgodnie z metodą opisaną w dodatku 2, o wartości:

Formula

W celu sprawdzenia jednorodności uszkodzenia na całości badanej powierzchni można użyć kilku próbek referencyjnych.

Dodatek 4

BADANIE PRZYCZEPNOŚCI TAŚMY SAMOPRZYLEPNEJ

1.   CEL

Niniejsza metoda pozwala określić, w normalnych warunkach, liniową siłę przyczepności taśmy przylepnej do płytki szklanej.

2.   ZASADA

Pomiar siły potrzebnej do odklejenia taśmy klejącej z płytki szklanej pod kątem 90°.

3.   OKREŚLONE WARUNKI ATMOSFERYCZNE

Temperatura otoczenia musi wynosić 23 ± 5 °C, a wilgotność względna (RH) 65 ± 15 %.

4.   ODCINKI PRZEZNACZONE DO BADANIA

Przed przeprowadzeniem badania, poddać badaną taśmę przez 24 godziny zalecanym warunkom otoczenia (zob. punkt 3 powyżej).

Dla każdej rolki należy przeprowadzić badania na 5 próbkach długości 400 mm. Próbki należy pobrać z rolek po zdjęciu trzech pierwszych obwodów rolek.

5.   PROCEDURA

Badanie przeprowadza się w warunkach otoczenia określonych w punkt 3.

Pobrać pięć odcinków, rozwijając taśmę promieniowo z prędkością około 300 mm/s, a następnie w ciągu 15 sekund nałożyć je w następujący sposób:

nanieść stopniowo taśmę na płytkę szklaną, pocierając ją lekko wzdłużnie palcem, tak by nie powstały pęcherzyki powietrza między taśmą a płytką szklaną, nie wywierając jednak nadmiernego nacisku,

Pozostawić całość przez 10 minut w zalecanych warunkach otoczenia.

Odkleić od płytki około 25 mm badanego odcinka w płaszczyźnie prostopadłej do osi odcinka.

Unieruchomić płytkę i odwinąć wolny koniec taśmy pod kątem 90°. Wywierana siła musi być prostopadła do linii oddzielenia płytka/taśma oraz prostopadła do płytki.

Pociągnąć w celu odklejenia taśmy, z prędkością 300 mm/s ± 30 mm/s i zapisać wartość siły, której należało użyć.

6.   WYNIKI

Należy uszeregować pięć uzyskanych wartości, a wartość średnią przyjąć jako wynik pomiaru. Wartość tę należy wyrazić w niutonach na centymetr szerokości taśmy.

---

ZAŁĄCZNIK 6

ŚRODEK ODNIESIENIA

Średnica = a

Image

---

ZAŁĄCZNIK 7

OZNAKOWANIE NAPIĘCIA

Image

| Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego tylko gazowo-wyładowcze źródła światła i statecznik oraz na każdej zewnętrznej części statecznika.
  Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej | | Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego co najmniej jedno gazowo-wyładowcze źródło światła i statecznik.
  Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej
  Żarówki ani moduły LED znajdujące się w reflektorze nie są przeznaczone do instalacji 24-woltowej. |
| --- | --- | --- |

Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego tylko gazowo-wyładowcze źródła światła i statecznik oraz na każdej zewnętrznej części statecznika.

Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej

Oznakowanie takie musi znajdować się na głównym korpusie każdego reflektora zawierającego co najmniej jedno gazowo-wyładowcze źródło światła i statecznik.

Stateczniki są przeznaczone do instalacji ** woltowej

Żarówki ani moduły LED znajdujące się w reflektorze nie są przeznaczone do instalacji 24-woltowej.

---

ZAŁĄCZNIK 8

Minimalne wymogi dotyczące procedur kontroli zgodności produkcji

1.   PRZEPISY OGÓLNE

1.1.   Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym, jeżeli różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyłek produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu.

1.2.   Zgodność seryjnie produkowanych reflektorów nie może być kwestionowana pod względem parametrów fotometrycznych, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego reflektora wybranego losowo i badanego przy napięciu 13,5 V ± 0,1 V lub określonym inaczej oraz:

| | wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować, |
| --- | --- |

wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować,

| | albo
  wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku; |
| --- | --- |

albo

wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku;

| 1.2.1. | żadna z wartości natężenia oświetlenia, zmierzonych i skorygowanych zgodnie z pkt 1.2 powyżej, nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie. Dla wartości B 50 L (lub R) oraz na linii H/H2 (lub H/H3/H4) i powyżej, maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:







  B 50 L (lub R) (1) | : | 0,20 lx co odpowiada 20 %
  0,30 lx co odpowiada 30 % |
| --- | --- | --- | --- |
| Na linii H/H2 (lub na linii H/H3/H4) i powyżej | : | 0,30 lx co odpowiada 20 %
  0,45 lx co odpowiada 30 %; |

1.2.1.

żadna z wartości natężenia oświetlenia, zmierzonych i skorygowanych zgodnie z pkt 1.2 powyżej, nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie. Dla wartości B 50 L (lub R) oraz na linii H/H2 (lub H/H3/H4) i powyżej, maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:

B 50 L (lub R) (1)

:

0,20 lx co odpowiada 20 %

0,30 lx co odpowiada 30 %

Na linii H/H2 (lub na linii H/H3/H4) i powyżej

:

0,30 lx co odpowiada 20 %

0,45 lx co odpowiada 30 %;

| 1.2.2. | lub jeżeli






  1.2.2.1. | w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w pkt HV (z tolerancją + 0,2 lx) i przynajmniej w jednym punkcie każdej ograniczonej powierzchni na ekranie pomiarowym (w odległości 25 m), ograniczonej okręgiem o średnicy 15 cm wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją + 0,1 lx), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I; |
| --- | --- | --- |

1.2.2.

lub jeżeli

1.2.2.1.

w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w pkt HV (z tolerancją + 0,2 lx) i przynajmniej w jednym punkcie każdej ograniczonej powierzchni na ekranie pomiarowym (w odległości 25 m), ograniczonej okręgiem o średnicy 15 cm wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją + 0,1 lx), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I;

| 1.2.2.2. | i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, z punktem HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Emaks, stwierdzono odchylenie + 20 % dla wartości maksymalnych oraz - 20 % dla wartości minimalnych dla wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

1.2.2.2.

i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, z punktem HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Emaks, stwierdzono odchylenie + 20 % dla wartości maksymalnych oraz - 20 % dla wartości minimalnych dla wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu;

| 1.2.3. | jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem, że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół; |
| --- | --- |

1.2.3.

jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem, że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół;

| 1.2.4. | jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej. |
| --- | --- |

1.2.4.

jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej.

1.3.   W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę:

| | Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- |

Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Δr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Δr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad.

1.4.   Współrzędne chromatyczności muszą być zachowane.

1.5.   Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 niniejszego regulaminu, jedną próbkę bada się zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2 i 3 załącznika 10.

2.   MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE WERYFIKACJI ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA

Dla każdego typu reflektora posiadacz znaku homologacji przeprowadza w odpowiednich odstępach czasu co najmniej badania wymienione poniżej. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.

Jeżeli w odniesieniu do danego rodzaju badania kontrola wyrywkowa wykaże niezgodność, to pobiera się i bada kolejne próbki. Producent podejmuje stosowne kroki w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.

2.1.   Charakter badań

Badania zgodności, o których mowa w niniejszym regulaminie, dotyczą właściwości fotometrycznych i weryfikacji zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia pod wpływem ciepła.

2.2.   Metody stosowane w badaniach

| 2.2.1. | Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.1.

Zasadniczo badania przeprowadza się zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.

| 2.2.2. | Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne w dowolnym badaniu zgodności przeprowadzanym przez producenta można zastosować metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.2.

Za zgodą właściwego organu odpowiedzialnego za badania homologacyjne w dowolnym badaniu zgodności przeprowadzanym przez producenta można zastosować metody równoważne. Obowiązkiem producenta jest wykazanie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie.

| 2.2.3. | W celu zastosowania przepisów pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymagane jest regularne wzorcowanie aparatury badawczej i jej korelacja z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. |
| --- | --- |

2.2.3.

W celu zastosowania przepisów pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymagane jest regularne wzorcowanie aparatury badawczej i jej korelacja z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ.

| 2.2.4. | We wszystkich przypadkach metodę odniesienia stanowią metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek. |
| --- | --- |

2.2.4.

We wszystkich przypadkach metodę odniesienia stanowią metody określone w niniejszym regulaminie, w szczególności do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek.

2.3.   Sposób pobierania próbek

Próbki reflektorów wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw reflektorów tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.

Ocena obejmuje zasadniczo produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zebrać dane dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, z zastrzeżeniem, że zakłady te działają według tego samego systemu jakości i zarządzania jakością.

2.4.   Zmierzone i zarejestrowane właściwości fotometryczne

Pobrane próbki reflektorów poddaje się pomiarom fotometrycznym w punktach przewidzianych w regulaminie, przy czym odczyt jest ograniczony do punktów Emaks, HV (2), HL, HR (3) w przypadku światła drogowego, oraz punktów B 50 L (lub R) (4), HV, 50 V, 75 R (lub L) i 25 L2 (lub R2) w przypadku światła mijania (zob. rysunek w załączniku 3).

2.5.   Kryteria akceptowalności

Producent jest odpowiedzialny za prowadzenie statystycznej analizy wyników badań i za określenie, w porozumieniu z właściwym organem, kryteriów zatwierdzania wytwarzanych przez niego produktów w celu spełnienia wymagań w zakresie sprawdzania zgodności produkcji określonych w pkt 9.1 niniejszego regulaminu.

Stosuje się takie kryteria akceptowalności, by przy poziomie ufności 95 % minimalne prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku kontroli wyrywkowej zgodnie z załącznikiem 9 (pierwsze pobranie próbek) wynosiło 0,95.

---

(1)  Litery w nawiasie odnoszą się do reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego.

(2)  W przypadku gdy światło drogowe i światło mijania są wzajemnie sprzężone, punkt pomiarowy HV jest identyczny dla obydwu świateł.

(3)  HL i HR: punkty na linii „hh” położone 1,125 m odpowiednio na lewo i na prawo od punktu HV.

(4)  Porównaj: przypis 1.

---

ZAŁĄCZNIK 9

MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK PRZEZ KONTROLERA

1.   PRZEPISY OGÓLNE

1.1.   Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem mechanicznym i geometrycznym zgodnie z wymogami niniejszego regulaminu, jeżeli ewentualne różnice nie przekraczają nieuniknionych odchyłek produkcyjnych.

1.2.   Zgodność seryjnie produkowanych reflektorów nie może być kwestionowana pod względem parametrów fotometrycznych, jeżeli w badaniu parametrów fotometrycznych dowolnego reflektora wybranego losowo i badanego przy napięciu 13,5 V ± 0,1 V lub określonym inaczej oraz:

| | albo
  wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować, |
| --- | --- |

albo

wyposażonego w wymienne wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła zgodnie z pkt 6.1.3. Strumień świetlny tego gazowo-wyładowczego źródła światła może różnić się od referencyjnego strumienia odniesienia określonego w regulaminie nr 99. W takim przypadku wartości natężenia oświetlenia należy odpowiednio skorygować,

| | albo
  wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku. |
| --- | --- |

albo

wyposażonego w seryjnie produkowane gazowo wyładowcze źródło światła i seryjny statecznik. Strumień świetlny takiego źródła światła może się różnić od nominalnego strumienia świetlnego z powodu tolerancji źródła światła i statecznika określonych w regulaminie nr 99; w związku z tym zmierzone wartości natężenia oświetlenia można skorygować o 20 % w korzystnym kierunku.

| 1.2.1. | żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie;
  W strefie olśnienia maksymalne odchylenie może wynosić odpowiednio:







  B 50 L (lub R) (1) | : | 0,20 lx co odpowiada 20 %
  0,30 lx co odpowiada 30 % |
| --- | --- | --- | --- |
| Na linii H/H2 (lub na linii H/H3/H4) i powyżej | : | 0,30 lx co odpowiada 20 %
  0,45 lx co odpowiada 30 % |

1.2.1.

żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega niekorzystnie o więcej niż 20 % od wartości określonych w niniejszym regulaminie;

W strefie olśnienia maksymalne odchylenie może wynosić odpowiednio:

B 50 L (lub R) (1)

:

0,20 lx co odpowiada 20 %

0,30 lx co odpowiada 30 %

Na linii H/H2 (lub na linii H/H3/H4) i powyżej

:

0,30 lx co odpowiada 20 %

0,45 lx co odpowiada 30 %

| 1.2.2. | lub jeżeli






  1.2.2.1. | w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w pkt HV (z tolerancją + 0,2 lx) i przynajmniej w jednym punkcie każdej ograniczonej powierzchni na ekranie pomiarowym (w odległości 25 m), ograniczonej okręgiem o średnicy 15 cm wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją + 0,1 lx), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I; |
| --- | --- | --- |

1.2.2.

lub jeżeli

1.2.2.1.

w odniesieniu do świateł mijania, wartości określone w niniejszym regulaminie są spełnione w pkt HV (z tolerancją + 0,2 lx) i przynajmniej w jednym punkcie każdej ograniczonej powierzchni na ekranie pomiarowym (w odległości 25 m), ograniczonej okręgiem o średnicy 15 cm wokół punktów B 50 L (lub R) (1) (z tolerancją + 0,1 lx), 75 R (lub L), 50 V, 25 Rl, 25 L2 oraz w segmencie I;

| 1.2.2.2. | i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, z punktem HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Emaks, stwierdzono odchylenie + 20 % dla wartości maksymalnych oraz – 20 % dla wartości minimalnych jest dopuszczalne dla wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu. Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia. |
| --- | --- |

1.2.2.2.

i jeżeli, w odniesieniu do świateł drogowych, z punktem HV położonym wewnątrz izoluksy 0,75 Emaks, stwierdzono odchylenie + 20 % dla wartości maksymalnych oraz – 20 % dla wartości minimalnych jest dopuszczalne dla wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiarowych określonych w pkt 6.3 niniejszego regulaminu. Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia.

| 1.2.3. | Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem, że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół. |
| --- | --- |

1.2.3.

Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie reflektora, pod warunkiem, że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu bocznemu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół.

| 1.2.4. | Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej. |
| --- | --- |

1.2.4.

Jeżeli wyniki opisanych powyżej badań nie spełniają wymogów, to badania reflektora powtarza się, używając innego wzorcowego gazowo-wyładowczego źródła światła lub gazowo-wyładowczego źródła światła i statecznika zgodnie z pkt 1.2 powyżej.

1.3.   W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę:

| | Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- |

Jedną z próbek reflektorów należy poddać badaniu zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4 po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Dr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor uznaje się za akceptowalny, jeśli wartość Dr (określona w pkt 2.1 i 2.2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu) nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wartość ta jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badany jest drugi reflektor, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad.

1.4.   Współrzędne chromatyczności muszą być zachowane.

1.5.   Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 6.2.2.3 niniejszego regulaminu, jedną próbkę bada się zgodnie z procedurą opisaną w pkt 2 i 3 załącznika 10.

2.   PIERWSZE POBRANIE PRÓBEK

W pierwszym pobraniu próbek wybiera się losowo cztery reflektory. Pierwszą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugą próbkę złożoną z dwóch sztuk oznacza się literą B.

2.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 2.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów w niekorzystnym kierunku wynoszą:






  2.1.1.1. | próbka A







  A1: | jeden reflektor | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| A2: | oba reflektory więcej niż: | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejdź do próbki B | |

2.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości ich parametrów w niekorzystnym kierunku wynoszą:

2.1.1.1.

próbka A

A1:

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

A2:

oba reflektory więcej niż:

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejdź do próbki B

| 2.1.1.2. | próbka B







  B1: | oba reflektory: | 0 % |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.1.2.

próbka B

B1:

oba reflektory:

0 %

| 2.1.2. | lub jeżeli dla próbki A spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.1.2.

lub jeżeli dla próbki A spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2.

2.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 2.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:






  2.2.1.1. | próbka A







  A3: | jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:

2.2.1.1.

próbka A

A3:

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.1.2. | próbka B







  B2: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| B3: | w przypadku A2 | |
| jeden reflektor | 0 % |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| ale nie więcej niż | 30 % |

2.2.1.2.

próbka B

B2:

w przypadku A2

jeden reflektor więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

B3:

w przypadku A2

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

ale nie więcej niż

30 %

| 2.2.2. | lub, jeżeli dla próbki A nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.2.2.

lub, jeżeli dla próbki A nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

2.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje pkt 10, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:

| 2.3.1. | próbka A







  A4: | jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 30 % |
| A5: | oba reflektory więcej niż: | 20 % |

2.3.1.

próbka A

A4:

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

30 %

A5:

oba reflektory więcej niż:

20 %

| 2.3.2. | próbka B







  B4: | w przypadku A2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| B5: | w przypadku A2 | |
| oba reflektory więcej niż: | 20 % |
| B6: | w przypadku A2 | |
| jeden reflektor | 0 % |
| jeden reflektor więcej niż | 30 % |

2.3.2.

próbka B

B4:

w przypadku A2

jeden reflektor więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

B5:

w przypadku A2

oba reflektory więcej niż:

20 %

B6:

w przypadku A2

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor więcej niż

30 %

| 2.3.3. | lub jeżeli dla próbek A i B nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

2.3.3.

lub jeżeli dla próbek A i B nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

3.   POWTÓRNE POBRANIE PRÓBEK

W przypadkach określonych w A3, B2 i B3 w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia wymagane jest powtórne pobranie próbek, w ramach którego spośród egzemplarzy wyprodukowanych po dostosowaniu wybiera się trzecią próbkę C złożoną z dwóch reflektorów oraz czwartą próbkę D złożoną z dwóch reflektorów.

3.1.   Zgodność nie jest kwestionowana

| 3.1.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:






  3.1.1.1. | próbka C







  C1: | jeden reflektor | 0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| C2: | oba reflektory więcej niż: | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| przejdź do próbki D | |

3.1.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku nie kwestionuje się zgodności reflektorów produkowanych seryjnie, jeżeli odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:

3.1.1.1.

próbka C

C1:

jeden reflektor

0 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

C2:

oba reflektory więcej niż:

0 %

ale nie więcej niż

20 %

przejdź do próbki D

| 3.1.1.2. | próbka D







  D1: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| oba reflektory: | 0 % |

3.1.1.2.

próbka D

D1:

w przypadku C2

oba reflektory:

0 %

| 3.1.2. | lub, jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C są spełnione. |
| --- | --- |

3.1.2.

lub, jeżeli warunki określone w pkt 1.2.2 dla próbki C są spełnione.

3.2.   Zgodność jest kwestionowana

| 3.2.1. | Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:






  3.2.1.1. | próbka D







  D2: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 0 % |
| ale nie więcej niż | 20 % |
| jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |

3.2.1.

Po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku kwestionuje się zgodność reflektorów produkowanych seryjnie i żąda od producenta dostosowania produkcji w taki sposób, by spełniała wymagania, jeżeli odchylenia wartości zmierzonych parametrów reflektorów wynoszą:

3.2.1.1.

próbka D

D2:

w przypadku C2

jeden reflektor więcej niż

0 %

ale nie więcej niż

20 %

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

| 3.2.1.2. | lub jeżeli dla próbki C nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2: |
| --- | --- |

3.2.1.2.

lub jeżeli dla próbki C nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2:

3.3.   Cofnięcie homologacji

Zgodność kwestionuje się i stosuje pkt 11, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rysunku 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów reflektorów wynoszą:

| 3.3.1. | próbka C







  C3: | jeden reflektor nie więcej niż | 20 % |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |
| C:4 | oba reflektory więcej niż: | 20 % |

3.3.1.

próbka C

C3:

jeden reflektor nie więcej niż

20 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

C:4

oba reflektory więcej niż:

20 %

| 3.3.2. | próbka D







  D3: | w przypadku C2 | |
| --- | --- | --- | --- |
| jeden reflektor 0 lub więcej niż: | 0 % |
| jeden reflektor więcej niż | 20 % |

3.3.2.

próbka D

D3:

w przypadku C2

jeden reflektor 0 lub więcej niż:

0 %

jeden reflektor więcej niż

20 %

| 3.3.3. | lub jeżeli dla próbek C i D nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2. |
| --- | --- |

3.3.3.

lub jeżeli dla próbek C i D nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.

4.   ZMIANA POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

W odniesieniu do weryfikacji zmian pionowego położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła stosuje się następującą procedurę:

| | Po pobraniu próbki, zgodnie z rysunkiem 1 poniżej, jeden z reflektorów próbki A zostaje poddany badaniom zgodnie z procedurą, określoną w pkt 2.1 załącznika 4, po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4. |
| --- | --- |

Po pobraniu próbki, zgodnie z rysunkiem 1 poniżej, jeden z reflektorów próbki A zostaje poddany badaniom zgodnie z procedurą, określoną w pkt 2.1 załącznika 4, po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.

| | Reflektor należy uznać za akceptowalny, jeśli Dr nie przekracza 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Reflektor należy uznać za akceptowalny, jeśli Dr nie przekracza 1,5 mrad.

| | Jeżeli wartość ta jest wyższa od 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badaniu zostaje poddany drugi reflektor próbki A. Średnia odnotowanych wartości bezwzględnych dla obydwu próbek nie może być wyższa niż 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jeżeli wartość ta jest wyższa od 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badaniu zostaje poddany drugi reflektor próbki A. Średnia odnotowanych wartości bezwzględnych dla obydwu próbek nie może być wyższa niż 1,5 mrad.

| | Jednakże, jeżeli powyższa wartość 1,5 mrad nie zostaje zachowana dla próbki A, obydwa reflektory próbki B są poddane tej samej procedurze, a wartość Δr dla każdego z nich nie może być wyższa niż 1,5 mrad. |
| --- | --- |

Jednakże, jeżeli powyższa wartość 1,5 mrad nie zostaje zachowana dla próbki A, obydwa reflektory próbki B są poddane tej samej procedurze, a wartość Δr dla każdego z nich nie może być wyższa niż 1,5 mrad.

Rysunek 1

Image

---

(1)  Litery w nawiasie odnoszą się do reflektorów przeznaczonych do ruchu lewostronnego.

---

ZAŁĄCZNIK 10

Kontrola granicy światła i cienia dla świateł mijania za pomocą przyrządów

1.   PRZEPISY OGÓLNE

W przypadku gdy zastosowanie ma pkt 6.2.2.4 niniejszego regulaminu, jakość granicy światła i cienia bada się zgodnie z wymogami określonymi w pkt 2 poniżej, a pionową i poziomą regulację wiązki przeprowadza się za pomocą przyrządów zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3 poniżej.

Przed dokonaniem pomiaru jakości granicy światła i cienia i procedury regulacji za pomocą przyrządów, wymagane jest wstępne ustawienie zgodnie z pkt 6.2.2.1 i 6.2.2.2 niniejszego regulaminu.

2.   POMIAR JAKOŚCI GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA

W celu określenia ostrości minimalnej pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych wynoszących 0,05°z odległości pomiarowej wynoszącej:

| a) | 10 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm; lub |
| --- | --- |

a)

10 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm; lub

| b) | 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm. |
| --- | --- |

b)

25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.

Odległość, z której dokonano pomiaru w czasie badania, należy odnotować w pkt 9 formularza zawiadomienia (zob. załącznik 1 do niniejszego regulaminu).

W celu określenia ostrości maksymalnej, pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych wynoszących 0,05° wyłącznie z odległości pomiarowej wynoszącej 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.

Jakość granicy światła i cienia należy uznać za akceptowalną, jeśli wymogi pkt 2.1 do 2.3 poniżej są zgodne z co najmniej jednym zestawem pomiarów.

2.1.   Widoczna musi być tylko jedna granica światła i cienia (1).

2.2.   Ostrość granicy światła i cienia:

Czynnik ostrości G określa się skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w odległości 2,5° od linii V-V, gdzie:

G = (log Eβ - log E(β + 0,1°)) gdzie β = pozycja pionowa w stopniach.

Wartość G nie może być mniejsza niż 0,13 (ostrość minimalna) i większa niż 0,40 (ostrość maksymalna).

2.3.   Liniowość

Część pozioma granicy światła i cienia, która służy do regulacji pionowej, musi przebiegać poziomo w odległości od 1,5° do 3,5° od linii V-V (zob. rysunek 1 poniżej).

| a) | Punkty przegięcia granicy światła i cienia na liniach pionowych w pozycjach 1,5°, 2,5° i 3,5° określa się wzorem:
  (d2 (log E) / dβ2 = 0). |
| --- | --- |

a)

Punkty przegięcia granicy światła i cienia na liniach pionowych w pozycjach 1,5°, 2,5° i 3,5° określa się wzorem:

(d2 (log E) / dβ2 = 0).

| b) | Maksymalna odległość w pionie między ustalonymi punktami przegięcia nie może przekraczać 0,2°. |
| --- | --- |

b)

Maksymalna odległość w pionie między ustalonymi punktami przegięcia nie może przekraczać 0,2°.

3.   REGULACJA PIONOWA I POZIOMA

Jeśli granica światła i cienia jest zgodna z wymogami dotyczącymi jakości zawartymi w pkt 2 niniejszego załącznika, pionową regulację wiązki można przeprowadzić za pomocą przyrządów.

Rysunek 1

Pomiar jakości granicy światła i cienia

Image

3.1.   Regulacja pionowa

Przesuwając się w górę z pozycji poniżej linii B (zob. rysunek 2 poniżej) skanuje się w pionie poziomą część granicy światła i cienia w odległości 2,5° od V-V. Punkt przegięcia (gdzie d2 (log E) / dv2 = 0) określa się na linii B znajdującej się jeden procent poniżej linii H-H.

3.2.   Regulacja pozioma

Wnioskodawca określa, którą z następujących metod regulacji poziomej zastosował:

| a) | metoda „linii 0,2 D” (zob. rysunek 2 poniżej).
  Po regulacji pionowej światła skanuje się od 5° na lewo do 5° na prawo pojedynczą poziomą linię znajdującą się w odległości 0,2° D. Maksymalna wartość „G” określona wzorem G = (log Eβ – log E(β + 0,1°)) gdzie β oznacza położenie poziome w stopniach, nie może być mniejsza niż 0,08.
  Punkt przegięcia określony na linii 0,2 D musi się znaleźć na linii A.

  Rysunek 2


  Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej |
| --- | --- |

a)

metoda „linii 0,2 D” (zob. rysunek 2 poniżej).

Po regulacji pionowej światła skanuje się od 5° na lewo do 5° na prawo pojedynczą poziomą linię znajdującą się w odległości 0,2° D. Maksymalna wartość „G” określona wzorem G = (log Eβ – log E(β + 0,1°)) gdzie β oznacza położenie poziome w stopniach, nie może być mniejsza niż 0,08.

Punkt przegięcia określony na linii 0,2 D musi się znaleźć na linii A.

Rysunek 2

Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej

Image

| b) | metoda „3 linii” (zob. rysunek 3 poniżej).
  Po regulacji pionowej światła skanuje się trzy linie pionowe od 2° D do 2° U w pozycjach 1°R, 2°R i 3°R. Odpowiednie maksymalne wartości „G” określone wzorem:
  G = (log Eβ – log E(β + 0,1°))
  gdzie β jest pozycją pionową w stopniach, nie mogą być mniejsze niż 0,08. Określone na trzech liniach punkty przegięcia wykorzystuje się do wytyczenia linii prostej. Punkt przecięcia tej linii oraz linii B wytyczonej przy przeprowadzaniu regulacji pionowej powinien się znaleźć na linii V.

  Rysunek 3


  Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania trzech linii |
| --- | --- |

b)

metoda „3 linii” (zob. rysunek 3 poniżej).

Po regulacji pionowej światła skanuje się trzy linie pionowe od 2° D do 2° U w pozycjach 1°R, 2°R i 3°R. Odpowiednie maksymalne wartości „G” określone wzorem:

G = (log Eβ – log E(β + 0,1°))

gdzie β jest pozycją pionową w stopniach, nie mogą być mniejsze niż 0,08. Określone na trzech liniach punkty przegięcia wykorzystuje się do wytyczenia linii prostej. Punkt przecięcia tej linii oraz linii B wytyczonej przy przeprowadzaniu regulacji pionowej powinien się znaleźć na linii V.

Rysunek 3

Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania trzech linii

Image

---

(1)  Niniejszy punkt należy zmienić, kiedy dostępna będzie obiektywna metoda badań.

---

ZAŁĄCZNIK 11

WYmagania dotyczące modułów LED i reflektorów zawierających moduły LED

1.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

1.1.   Każda dostarczona próbka modułu LED musi odpowiadać właściwym specyfikacjom niniejszego regulaminu, jeśli jest badana z elektronicznymi urządzeniami sterowniczymi źródła światła, o ile takie występują.

1.2.   Moduły LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą one posiadać żadnej wady konstrukcyjnej ani produkcyjnej.

1.3.   Moduły LED muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.

1.4.   Konstrukcja wymiennych modułów LED musi być taka, by:

| 1.4.1. | Po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez wnioskodawcę i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła były spełnione wymogi fotometryczne w odniesieniu do reflektora. |
| --- | --- |

1.4.1.

Po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez wnioskodawcę i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła były spełnione wymogi fotometryczne w odniesieniu do reflektora.

| 1.4.2. | Moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła. |
| --- | --- |

1.4.2.

Moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła.

1.5.   Elektroniczne urządzenia sterownicze źródła światła mogą być częścią modułów LED.

2.   PRODUKCJA

2.1.   Diody LED w module LED muszą być wyposażone w odpowiednie elementy mocujące.

2.2.   Elementy mocujące muszą być wytrzymałe i ściśle przymocowane do diod (LED) i modułu LED.

3.   WARUNKI BADANIA

3.1.   Stosowanie

3.1.1.   Wszystkie próbki należy zbadać w sposób określony w pkt 4 poniżej;

3.1.2.   Źródłem światła w module LED muszą być diody elektroluminescencyjne (LED) zgodnie z definicją w pkt 2.7.1 regulaminu nr 48, szczególnie w odniesieniu do elementu emitującego promieniowanie widzialne. Nie zezwala się na stosowanie innych typów źródeł światła.

3.2.   Warunki pracy

3.2.1.   Warunki pracy modułu LED

Wszystkie próbki należy badać w warunkach określonych w pkt 6.2.4.4 niniejszego regulaminu. Jeśli w niniejszym załączniku nie podano inaczej, moduły LED należy badać wewnątrz reflektora dostarczonego przez producenta.

3.2.2.   Temperatura otoczenia

Do celów pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych, reflektor musi pracować w suchej i nieruchomej atmosferze w temperaturze otoczenia 23 °C ± 5 °C.

3.3.   Sezonowanie

Na żądanie wnioskodawcy moduł LED należy uruchomić na 15 godzin, a następnie schłodzić do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie.

4.   SZCZEGÓLNE WYMOGI I BADANIA

4.1.   Promieniowanie UV

Promieniowanie UV modułu LED musi być takie, by:

Formula

gdzie:

| | S(l)(jednostka: 1) oznacza spektralną funkcję korygującą; |
| --- | --- |

S(l)(jednostka: 1) oznacza spektralną funkcję korygującą;

| | km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania.. |
| --- | --- |

km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania..

(Definicje pozostałych symboli znajdują się w pkt 4.1.1 załącznika 9 do regulaminu nr 112).

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra. Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli UV.

| l | S(l) |
| --- | --- |
| 250 | 0,430 |
| 255 | 0,520 |
| 260 | 0,650 |
| 265 | 0,810 |
| 270 | 1,000 |
| 275 | 0,960 |
| 280 | 0,880 |
| 285 | 0,770 |
| 290 | 0,640 |
| 295 | 0,540 |
| 300 | 0,300 |
| 305 | 0,060 |
| 310 | 0,015 |
| 315 | 0,003 |
| 320 | 0,001 |
| 325 | 0,00050 |
| 330 | 0,00041 |
| 335 | 0,00034 |
| 340 | 0,00028 |
| 345 | 0,00024 |
| 350 | 0,00020 |
| | |
| 355 | 0,00016 |
| 360 | 0,00013 |
| 365 | 0,00011 |
| 370 | 0,00009 |
| 375 | 0,000077 |
| 380 | 0,000064 |
| 385 | 0,000530 |
| 390 | 0,000044 |
| 395 | 0,000036 |
| 400 | 0,000030 |
| | |

l

S(l)

250

0,430

255

0,520

260

0,650

265

0,810

270

1,000

275

0,960

280

0,880

285

0,770

290

0,640

295

0,540

300

0,300

305

0,060

310

0,015

315

0,003

320

0,001

325

0,00050

330

0,00041

335

0,00034

340

0,00028

345

0,00024

350

0,00020

355

0,00016

360

0,00013

365

0,00011

370

0,00009

375

0,000077

380

0,000064

385

0,000530

390

0,000044

395

0,000036

400

0,000030

Tabela UV Wartości zgodnie z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”. Wybrane długości fal (w nanometrach) są reprezentatywne; inne wartości powinny być interpolowane.

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/151 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/151

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 99 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła używanych w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów samochodowych

Obejmujące wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement nr 5 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 19 sierpnia 2010 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Przepisy administracyjne |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wymagania techniczne |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

4.

| 5. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

5.

| 6. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

6.

| 7. | Nazwy i adresy upoważnionych placówek technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy służb administracyjnych |
| --- | --- |

7.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 | Arkusze dotyczące gazowo-wyładowczych źródeł światła |
| --- | --- |

Załącznik 1

| Załącznik 2 | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu gazowo-wyładowczego źródła światła na mocy regulaminu nr 99 |
| --- | --- |

Załącznik 2

| Załącznik 3 | Przykładowy znak homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 3

| Załącznik 4 | Metoda pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych |
| --- | --- |

Załącznik 4

| Załącznik 5 | Układ optyczny do pomiaru położenia i kształtu łuku oraz położenia elektrod |
| --- | --- |

Załącznik 5

| Załącznik 6 | Minimalne wymogi dotyczące procedur kontroli jakości stosowane przez producenta |
| --- | --- |

Załącznik 6

| Załącznik 7 | Pobieranie próbek i poziomy zgodności z wymaganiami do celów dokumentacji badań producenta |
| --- | --- |

Załącznik 7

| Załącznik 8 | Minimalne wymogi dotyczące pobierania próbek przez kontrolera |
| --- | --- |

Załącznik 8

1.   ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do gazowo-wyładowczych źródeł światła przedstawionych w załączniku 1 i przeznaczonych do stosowania w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów samochodowych.

2.   PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

2.1.   Definicje

2.1.1.   Termin „kategoria” stosowany jest w niniejszym regulaminie do różnych podstawowych konstrukcji znormalizowanych gazowo-wyładowczych źródeł światła. Każda kategoria ma specjalne oznaczenie, na przykład „D2S”.

2.1.2.   W obrębie tej samej kategorii do różnych „typów” (1) należą te gazowo-wyładowcze źródła światła, które różnią się tak istotnymi cechami, jak:

| 2.1.2.1. | nazwa handlowa lub znak towarowy, tzn.:






  a) | gazowo-wyładowcze źródła światła opatrzone tą samą nazwą handlową lub znakiem towarowym, lecz wytwarzane przez różnych producentów, uważa się za gazowo-wyładowcze źródła światła różnych typów; |
| --- | --- | --- |

2.1.2.1.

nazwa handlowa lub znak towarowy, tzn.:

a)

gazowo-wyładowcze źródła światła opatrzone tą samą nazwą handlową lub znakiem towarowym, lecz wytwarzane przez różnych producentów, uważa się za gazowo-wyładowcze źródła światła różnych typów;

| b) | gazowo-wyładowcze źródła światła wyprodukowane przez tego samego producenta, różniące się jedynie nazwą handlową lub znakiem towarowym, można uważać za należące do tego samego typu; |
| --- | --- |

b)

gazowo-wyładowcze źródła światła wyprodukowane przez tego samego producenta, różniące się jedynie nazwą handlową lub znakiem towarowym, można uważać za należące do tego samego typu;

| 2.1.2.2. | konstrukcja bańki lub trzonka gwintowanego, o ile różnice te wpływają na parametry optyczne. |
| --- | --- |

2.1.2.2.

konstrukcja bańki lub trzonka gwintowanego, o ile różnice te wpływają na parametry optyczne.

2.2.   Wystąpienie o homologację

2.2.1.   O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

2.2.2.   Do każdego wystąpienia o homologację należy dołączyć (zob. także pkt 2.4.2):

| 2.2.2.1. | rysunki w trzech egzemplarzach o dostatecznej szczegółowości, umożliwiające identyfikację typu; |
| --- | --- |

2.2.2.1.

rysunki w trzech egzemplarzach o dostatecznej szczegółowości, umożliwiające identyfikację typu;

| 2.2.2.2. | opis techniczny zawierający identyfikację statecznika; |
| --- | --- |

2.2.2.2.

opis techniczny zawierający identyfikację statecznika;

| 2.2.2.3. | trzy próbki dla każdej barwy, której dotyczy wniosek; |
| --- | --- |

2.2.2.3.

trzy próbki dla każdej barwy, której dotyczy wniosek;

| 2.2.2.4. | jedną próbkę statecznika. |
| --- | --- |

2.2.2.4.

jedną próbkę statecznika.

2.2.3.   W przypadku typu gazowo-wyładowczego źródła światła różniącego się tylko nazwą handlową lub znakiem towarowym od typu, który był już homologowany, wystarczy przedstawić:

| 2.2.3.1. | oświadczenie producenta, że przedkładany typ jest identyczny (z wyjątkiem nazwy handlowej lub znaku towarowego) i że jest wytwarzany przez tego samego producenta co już homologowany typ, który można zidentyfikować za pomocą przydzielonego kodu homologacji; |
| --- | --- |

2.2.3.1.

oświadczenie producenta, że przedkładany typ jest identyczny (z wyjątkiem nazwy handlowej lub znaku towarowego) i że jest wytwarzany przez tego samego producenta co już homologowany typ, który można zidentyfikować za pomocą przydzielonego kodu homologacji;

| 2.2.3.2. | dwie próbki noszące nową nazwę handlową lub znak towarowy. |
| --- | --- |

2.2.3.2.

dwie próbki noszące nową nazwę handlową lub znak towarowy.

2.2.4.   Właściwy organ weryfikuje istnienie odpowiednich środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu.

2.3.   Oznakowanie

2.3.1.   Gazowo-wyładowcze źródła światła przedkładane do homologacji muszą nosić, na trzonku lub bańce, następujące oznakowanie:

| 2.3.1.1. | nazwę handlową lub znak towarowy wnioskodawcy; |
| --- | --- |

2.3.1.1.

nazwę handlową lub znak towarowy wnioskodawcy;

| 2.3.1.2. | międzynarodowe oznaczenie odpowiedniej kategorii; |
| --- | --- |

2.3.1.2.

międzynarodowe oznaczenie odpowiedniej kategorii;

| 2.3.1.3. | moc znamionową; nie trzeba jej wskazywać osobno, jeżeli jest częścią międzynarodowego oznaczenia odpowiedniej kategorii; |
| --- | --- |

2.3.1.3.

moc znamionową; nie trzeba jej wskazywać osobno, jeżeli jest częścią międzynarodowego oznaczenia odpowiedniej kategorii;

| 2.3.1.4. | odpowiednich rozmiarów miejsce na umieszczenie znaku homologacji. |
| --- | --- |

2.3.1.4.

odpowiednich rozmiarów miejsce na umieszczenie znaku homologacji.

2.3.2.   Miejsce, o którym mowa w pkt 2.3.1.4, zaznacza się na rysunkach przedstawianych razem z wnioskiem o homologację.

2.3.3.   Napisy inne niż wskazane w pkt 2.3.1 i 2.4.4 mogą być umieszczane na trzonku.

2.3.4.   Statecznik wykorzystywany przy homologacji typu źródła światła jest odpowiednio oznaczony identyfikacją typu i znaku towarowego oraz znamionowym napięciem i mocą, wskazanymi w odpowiednim arkuszu danych dotyczących lampy.

2.4.   Homologacja

2.4.1.   Homologację przyznaje się, jeżeli wszystkie próbki typu gazowo-wyładowczego źródła światła przedłożone zgodnie z powyższymi pkt 2.2.2.3 lub 2.2.3.2 spełniają wymagania niniejszego regulaminu w wyniku badania ze statecznikiem zgodnie z pkt 2.2.2.4.

2.4.2.   Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje kod homologacji. Pierwsza cyfra takiego kodu oznacza serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji.

Po znaku tym następuje kod identyfikacyjny złożony z nie więcej niż dwóch znaków. Należy używać wyłącznie cyfr arabskich i wielkich liter wymienionych w przypisie (2).

Ta sama Umawiająca się Strona nie może przyznać tego samego kodu innemu typowi gazowo-wyładowczego źródła światła. Jeżeli wnioskodawca sobie tego zażyczy, ten sam kod homologacji może zostać przypisany do gazowo-wyładowczych źródeł światła emitujących zarówno światło białe, jak i selektywnie żółte (zob. pkt 2.1.2).

2.4.3.   Komunikat o przyznaniu lub przedłużeniu, odmowie bądź cofnięciu homologacji albo o ostatecznym zaniechaniu produkcji typu gazowo-wyładowczego źródła światła na mocy niniejszego regulaminu przedstawia się Stronom porozumienia stosującym niniejszy regulamin za pomocą formularza zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu, dołączając rysunek w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) i w skali co najmniej 2:1, dostarczony przez wnioskodawcę.

2.4.4.   Na każdym ze źródeł światła zgodnym z typem, który homologowano na podstawie niniejszego regulaminu, oprócz oznakowań wymaganych w pkt 2.3.1, nanosi się – w miejscu, o którym mowa w pkt 2.3.1.4 – znak homologacji międzynarodowej złożony z:

| 2.4.4.1. | ściętego okręgu otaczającego literę „E” z następującym po niej charakterystycznym numerem kraju, który przyznał homologację (3); |
| --- | --- |

2.4.4.1.

ściętego okręgu otaczającego literę „E” z następującym po niej charakterystycznym numerem kraju, który przyznał homologację (3);

| 2.4.4.2. | kodu homologacji, umieszczonego blisko wspomnianego ściętego okręgu. |
| --- | --- |

2.4.4.2.

kodu homologacji, umieszczonego blisko wspomnianego ściętego okręgu.

2.4.5.   Jeżeli wnioskodawca otrzymał ten sam kod homologacji dla kilku nazw handlowych lub znaków towarowych, wówczas do spełnienia wymagań pkt 2.3.1.1 wystarczy umieszczenie jednej/jednego z nich.

2.4.6.   Oznaczenia i napisy wymienione w pkt 2.3.1 oraz 2.4.3 muszą być wyraźnie czytelne i nieusuwalne.

2.4.7.   Przykładowy znak homologacji podano w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.

3.   WYMAGANIA TECHNICZNE

3.1.   Definicje

3.1.1.   „Gazowo-wyładowcze źródło światła”: źródło światła, w którym światło wytwarzane jest przez stabilny łuk elektryczny.

3.1.2.   „Statecznik”: specyficzny układ zasilania dla gazowo-wyładowczego źródła światła.

3.1.3.   „Napięcie znamionowe”: napięcie wejściowe oznakowane na stateczniku.

3.1.4.   „Moc znamionowa”: moc oznaczona na gazowo-wyładowczym źródle światła i stateczniku.

3.1.5.   „Napięcie podczas badania”: napięcie na zaciskach wejściowych statecznika, które jest właściwe dla gazowo-wyładowczego źródła światła i przy którym należy badać jego właściwości elektryczne i fotometryczne.

3.1.6.   „Wartość obiektywna”: wartość konstrukcyjna właściwości elektrycznej lub fotometrycznej. Należy ją osiągnąć, w ramach określonej tolerancji, gdy gazowo-wyładowcze źródło światła jest zasilane przez statecznik pracujący przy napięciu stosowanym w badaniu.

3.1.7.   „Wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła”: specjalne gazowo-wyładowcze źródło światła stosowane w badaniu reflektorów, o ograniczonych wymiarach i właściwościach elektrycznych i fotometrycznych, określonych w odpowiednim arkuszu danych.

3.1.8.   „Oś odniesienia”: oś określona w odniesieniu do trzonka, w odniesieniu do której sprawdzane są pewne wymiary gazowo-wyładowczego źródła światła.

3.1.9.   „Płaszczyzna odniesienia”: płaszczyzna określona w odniesieniu do trzonka, w stosunku do której sprawdzane są pewne wymiary gazowo-wyładowczego źródła światła.

3.2.   Specyfikacje ogólne

3.2.1.   Każda przedłożona próbka musi odpowiadać odnośnym specyfikacjom zawartym w niniejszym regulaminie w przypadku badania ze statecznikiem wymienionym w pkt 2.2.2.4.

3.2.2.   Gazowo-wyładowcze źródła światła powinny być skonstruowane tak, aby w warunkach normalnej eksploatacji miały i zachowywały pełną zdolność do pracy. Ponadto nie powinny wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych.

3.3.   Produkcja

3.3.1.   Bańka gazowo-wyładowczego źródła światła nie może mieć żadnych rys lub skaz, które zmniejszałyby jego wydajność i parametry optyczne.

3.3.2.   W przypadku bańki barwionej (zewnętrznie) po 15 godzinach pracy ze statecznikiem przy napięciu stosowanym w badaniu powierzchnię bańki należy delikatnie przetrzeć bawełnianą tkaniną nasączoną mieszaniną złożoną w 70 % objętości z n-heptanu i w 30 % objętości z toluenu. Po około 5 minutach powierzchnia jest poddawana oględzinom. Nie powinna ona wykazywać żadnych widocznych zmian.

3.3.3.   Gazowo-wyładowcze źródła światła powinny być zaopatrzone w znormalizowane trzonki wyszczególnione w poszczególnych arkuszach danych w załączniku 1 i zgodne z arkuszami danych dla trzonków zamieszczonych w publikacji IEC nr 60061, wydanie trzecie.

3.3.4.   Trzonek powinien być wytrzymały i mocno przymocowany do bańki.

3.3.5.   W celu upewnienia się, że gazowo-wyładowcze źródła światła spełniają wymagania pkt 3.3.3 i 3.3.4, przeprowadza się oględziny, dokonuje kontroli wymiarów oraz – w sytuacjach, gdy jest to niezbędne – próbnego zamocowania.

3.4.   Badania

3.4.1.   Gazowo-wyładowcze źródła światła należy sezonować w sposób podany w załączniku 4.

3.4.2.   Wszystkie próbki należy badać ze statecznikiem wymienionym w pkt 2.2.2.4.

3.4.3.   Pomiarów elektrycznych dokonuje się za pomocą przyrządów klasy co najmniej 0,2. (0,2 % dokładności pełnego zakresu)

3.5.   Położenie i wymiary elektrod, łuku i pasków

3.5.1.   Położenie geometryczne elektrod powinno odpowiadać położeniu określonemu w odpowiednim arkuszu danych. Przykład metody pomiaru położenia łuku i elektrod podano w załączniku 5. Dopuszcza się również stosowanie innych metod.

| 3.5.1.1. | Pomiaru położenia i wymiarów elektrod źródła światła należy dokonać przed okresem sezonowania, dla nieświecącego gazowo-wyładowczego źródła światła, z zastosowaniem metod optycznych umożliwiających pomiar przez szklaną bańkę. |
| --- | --- |

3.5.1.1.

Pomiaru położenia i wymiarów elektrod źródła światła należy dokonać przed okresem sezonowania, dla nieświecącego gazowo-wyładowczego źródła światła, z zastosowaniem metod optycznych umożliwiających pomiar przez szklaną bańkę.

3.5.2.   Kształt i przemieszczenie łuku powinny spełniać wymagania podane w odpowiednim arkuszu danych.

| 3.5.2.1. | Pomiar należy wykonać po sezonowaniu ze źródłem światła zasilanym przez statecznik przy napięciu stosowanym w badaniu. |
| --- | --- |

3.5.2.1.

Pomiar należy wykonać po sezonowaniu ze źródłem światła zasilanym przez statecznik przy napięciu stosowanym w badaniu.

3.5.3.   Położenie, rozmiary i przepuszczalność pasków powinny spełniać wymagania podane w odpowiednim arkuszu danych.

| 3.5.3.1. | Pomiar należy wykonać po sezonowaniu ze źródłem światła zasilanym przez statecznik przy napięciu stosowanym w badaniu. |
| --- | --- |

3.5.3.1.

Pomiar należy wykonać po sezonowaniu ze źródłem światła zasilanym przez statecznik przy napięciu stosowanym w badaniu.

3.6.   Charakterystyki zapłonu, rozruchu i ponownego zapłonu w stanie ciepłym

3.6.1.   Zapłon

Przy badaniu zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 gazowo-wyładowcze źródło światła należy zapalić bezpośrednio i pozostawić w tym stanie.

3.6.2.   Rozruch

Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 gazowo-wyładowcze źródło światła powinno emitować co najmniej:

| | po 1 sekundzie: 25 % obiektywnego strumienia świetlnego, |
| --- | --- |

po 1 sekundzie: 25 % obiektywnego strumienia świetlnego,

| | po 4 sekundach: 80 % obiektywnego strumienia świetlnego. |
| --- | --- |

po 4 sekundach: 80 % obiektywnego strumienia świetlnego.

Wartość obiektywnego strumienia świetlnego podano we właściwym arkuszu danych.

3.6.3.   Ponowny zapłon w stanie ciepłym

Przy badaniu zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 gazowo-wyładowcze źródło światła powinno zapalać się ponownie bezpośrednio po wyłączeniu w czasie określonym w arkuszu danych. Po jednej sekundzie źródło światła musi emitować co najmniej 80 % obiektywnego strumienia świetlnego.

3.7.   Właściwości elektryczne

Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 wartość napięcia i mocy źródła światła powinna mieścić się w granicach podanych we właściwym arkuszu danych.

3.8.   Strumień świetlny

Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 wartość strumienia światła powinna mieścić się w granicach podanych we właściwym arkuszu danych. W przypadku gdy dla tego samego typu przewidziano barwę białą i żółtą, wartość obiektywną stosuje się do źródeł światła emitujących światło białe, podczas gdy strumień świetlny źródła światła emitującego światło żółte powinien wynosić co najmniej 68 % tej wartości.

3.9.   Barwa

3.9.1.   Barwa emitowanego światła musi być biała albo selektywnie żółta. Ponadto właściwości kolorymetryczne, wyrażone przez współrzędne chromatyczności CIE, powinny mieścić się w granicach określonych we właściwym arkuszu danych.

3.9.2.   Definicje barwy emitowanego światła podane w regulaminie nr 48 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie składania wniosków o udzielenie homologacji typu mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego regulaminu.

3.9.3.   Pomiaru barwy dokonuje się zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 pkt 10.

3.9.4.   Minimalna zawartość czerwieni w gazowo-wyładowczym źródle światła powinna być taka, aby

Formula

gdzie

| Ee (λ) | [W/nm] | oznacza rozkład widmowy strumienia promieniowania; |
| --- | --- | --- |
| V (λ) | [1] | oznacza wydajność świetlną widmową; |
| λ | [nm] | oznacza długość fali. |

Ee (λ)

[W/nm]

oznacza rozkład widmowy strumienia promieniowania;

V (λ)

[1]

oznacza wydajność świetlną widmową;

λ

[nm]

oznacza długość fali.

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra.

3.10.   Promieniowanie UV

Promieniowanie UV gazowo-wyładowczego źródła światła musi być takie, by:

Formula

gdzie

| V (λ) | [1] | oznacza względny rozkład widmowy promieniowania; |
| --- | --- | --- |
| km = 683 | [lm/W] | oznacza fotometryczny równoważnik promieniowania; |
| (Definicje pozostałych symboli zawarto w powyższym pkt 3.9.4). |

V (λ)

[1]

oznacza względny rozkład widmowy promieniowania;

km = 683

[lm/W]

oznacza fotometryczny równoważnik promieniowania;

(Definicje pozostałych symboli zawarto w powyższym pkt 3.9.4).

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra.

Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli.

| λ | S(λ) |
| --- | --- |
| 250 | 0,430 |
| 255 | 0,520 |
| 260 | 0,650 |
| 265 | 0,810 |
| 270 | 1,000 |
| 275 | 0,960 |
| 280 | 0,880 |
| 285 | 0,770 |
| 290 | 0,640 |
| 295 | 0,540 |
| 300 | 0,300 |
| 305 | 0,060 |
| 310 | 0,015 |
| 315 | 0,003 |
| 320 | 0,001 |
| 325 | 0,00050 |
| 330 | 0,00041 |
| 335 | 0,00034 |
| 340 | 0,00028 |
| 345 | 0,00024 |
| 350 | 0,00020 |
| | |
| 355 | 0,00016 |
| 360 | 0,00013 |
| 365 | 0,00011 |
| 370 | 0,000090 |
| 375 | 0,000077 |
| 380 | 0,000064 |
| 385 | 0,000053 |
| 390 | 0,000044 |
| 395 | 0,000036 |
| 400 | 0,000030 |
| | |

λ

S(λ)

250

0,430

255

0,520

260

0,650

265

0,810

270

1,000

275

0,960

280

0,880

285

0,770

290

0,640

295

0,540

300

0,300

305

0,060

310

0,015

315

0,003

320

0,001

325

0,00050

330

0,00041

335

0,00034

340

0,00028

345

0,00024

350

0,00020

355

0,00016

360

0,00013

365

0,00011

370

0,000090

375

0,000077

380

0,000064

385

0,000053

390

0,000044

395

0,000036

400

0,000030

Wybrane długości fal są reprezentatywne; inne wartości powinny być interpolowane.

Wartości zgodne z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”.

3.11.   Wzorcowe gazowo-wyładowcze źródła światła

Wzorcowe gazowo-wyładowcze źródła światła powinny być spełniać wymagania stosowane w homologacji źródeł światła oraz wymagania szczególne określone we właściwym arkuszu danych. W przypadku typu emitującego światło białe i światło selektywnie żółte wzorcowe źródło światła powinno emitować światło białe.

4.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

4.1.   Gazowo-wyładowcze źródła światła homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wyprodukowane w taki sposób, aby były zgodne z homologowanym typem, poprzez spełnienie wymagań dotyczących oznakowania oraz wymagań technicznych zawartych w powyższym pkt 3 i w załącznikach 1 i 3 do niniejszego regulaminu.

4.2.   W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymagania pkt 4.1, należy przeprowadzać odpowiednie kontrole produkcji.

4.3.   Posiadacz homologacji jest zobowiązany w szczególności:

| 4.3.1. | zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości wyrobów; |
| --- | --- |

4.3.1.

zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości wyrobów;

| 4.3.2. | posiadać dostęp do aparatury kontrolnej niezbędnej do sprawdzania zgodności każdego homologowanego typu; |
| --- | --- |

4.3.2.

posiadać dostęp do aparatury kontrolnej niezbędnej do sprawdzania zgodności każdego homologowanego typu;

| 4.3.3. | zapewnić rejestrację wyników badań i dostępność załączonych dokumentów przez czas określony w porozumieniu z organem administracji; |
| --- | --- |

4.3.3.

zapewnić rejestrację wyników badań i dostępność załączonych dokumentów przez czas określony w porozumieniu z organem administracji;

| 4.3.4. | prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań, stosując kryteria podane w załączniku 7, w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności charakterystyk wyrobów, określając przy tym margines na zmiany procesu produkcyjnego; |
| --- | --- |

4.3.4.

prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań, stosując kryteria podane w załączniku 7, w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności charakterystyk wyrobów, określając przy tym margines na zmiany procesu produkcyjnego;

| 4.3.5. | zapewnić przeprowadzanie dla każdego typu gazowo-wyładowczego źródła światła przynajmniej tych badań, których przeprowadzanie nakazano w załączniku 6 do niniejszego regulaminu; |
| --- | --- |

4.3.5.

zapewnić przeprowadzanie dla każdego typu gazowo-wyładowczego źródła światła przynajmniej tych badań, których przeprowadzanie nakazano w załączniku 6 do niniejszego regulaminu;

| 4.3.6. | dopilnować, aby każdy zestaw próbek będący dowodem niezgodności w świetle danego typu badania powodował pobranie następnej próbki i ponowne przeprowadzenie badania. Należy podejmować wszelkie niezbędne kroki w celu przywrócenia zgodności przedmiotowej produkcji. |
| --- | --- |

4.3.6.

dopilnować, aby każdy zestaw próbek będący dowodem niezgodności w świetle danego typu badania powodował pobranie następnej próbki i ponowne przeprowadzenie badania. Należy podejmować wszelkie niezbędne kroki w celu przywrócenia zgodności przedmiotowej produkcji.

4.4.   Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnej chwili sprawdzić metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie wytwórczym.

4.4.1.   Podczas każdej kontroli wyniki badań oraz zapis z oceny produkcji należy udostępnić osobie przeprowadzającej kontrolę.

4.4.2.   Kontroler może pobrać wyrywkowo próbki, które zostaną zbadane w laboratorium producenta. Minimalna liczba próbek może być określana według wyników kontroli prowadzonej samodzielnie przez producenta.

4.4.3.   Jeżeli poziom jakości wydaje się niezadowalający lub jeżeli wydaje się konieczna weryfikacja ważności badań przeprowadzonych zgodnie z powyższym pkt 4.4.2, kontroler jest zobowiązany wybrać próbki i przesłać je do placówki technicznej, która przeprowadziła badania homologacyjne typu.

4.4.4.   Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Badania te należy przeprowadzić na wybranych losowo próbkach, nie powodując przy tym zakłóceń realizacji zobowiązań wytwórcy oraz zgodnie z kryteriami załącznika 8.

4.4.5.   Właściwy organ powinien dążyć do prowadzenia kontroli z częstotliwością raz na dwa lata. Kwestię tę pozostawia się jednak do uznania właściwego organu zgodnie z jego wiedzą w zakresie organizacji skutecznej kontroli zgodności produkcji. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników właściwy organ zobowiązany jest zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji.

5.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

5.1.   Homologacja udzielona dla gazowo-wyładowczego źródła światła zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia określonych wymagań zgodności produkcji.

5.2.   Jeżeli Umawiająca się Strona porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym inne Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

6.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu gazowo-wyładowczego źródła światła homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego komunikatu organ ten informuje o tym pozostałe Strony porozumienia stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

7.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ SŁUŻB ADMINISTRACYJNYCH

Strony porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz służb administracyjnych udzielających homologacji, do których należy przesyłać wydane w innych krajach poświadczenia udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji bądź ostatecznego zaniechania produkcji.

---

(1)  Bańka selektywnie żółta lub dodatkowa selektywnie żółta bańka zewnętrzna, zastosowana wyłącznie w celu zmiany barwy, a nie zmiany jakiejkolwiek innej właściwości gazowo-wyładowczego źródła światła emitującego światło białe, nie stanowi podstawy do zmiany typu gazowo-wyładowczego źródła światła.

(2)  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

A B C D E F G H J K L M N P R S T U V W X Y Z

(3)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45– Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja, 53 – Tajlandia, 54 i 55 (numery wolne), 56 – Czarnogóra, 57 (numer wolny) oraz 58 – Tunezja. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

---

ZAŁĄCZNIK 1

ARKUSZE DOTYCZĄCE GAZOWO-WYŁADOWCZYCH ŹRÓDEŁ ŚWIATŁA

Wykaz kategorii gazowo-wyładowczych źródeł światła oraz odpowiadające im numery arkuszy

| Kategoria źródła światła | Numer arkusza |
| --- | --- |
| D1R | DxR/1 do 7 |
| D1S | DxS/1 do 6 |
| D2R | DxR/1 do 7 |
| D2S | DxS/1 do 6 |
| D3R | DxR/1 do 7 |
| D3S | DxS/1 do 6 |
| D4R | DxR/1 do 7 |
| D4S | DxS/1 do 6 |

Kategoria źródła światła

Numer arkusza

D1R

DxR/1 do 7

D1S

DxS/1 do 6

D2R

DxR/1 do 7

D2S

DxS/1 do 6

D3R

DxR/1 do 7

D3S

DxS/1 do 6

D4R

DxR/1 do 7

D4S

DxS/1 do 6

Wykaz arkuszy dotyczących gazowo-wyładowczych źródeł światła oraz ich kolejność w niniejszym załączniku

| Numer arkusza |
| --- |
| DxR/1 do 7 |
| DxS/1 do 6 |

Numer arkusza

DxR/1 do 7

DxS/1 do 6

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/1

Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów (w mm) gazowo-wyładowczego źródła światła.

Rysunek 1

Kategoria D1R – Typ z przewodami – Trzonek PK32d-3

Image

Rysunek 2

Kategoria D2R – Typ ze złączką- Trzonek PK32d-3

Image

| (1) | Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. |
| --- | --- |

(1)

Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka.

| (2) | Zob. arkusz DxR/3. |
| --- | --- |

(2)

Zob. arkusz DxR/3.

| (3) | Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia mimośród zewnętrznej powierzchni bańki powinien być mniejszy niż ± 0,5 mm w kierunku B i mniejszy niż + 1 mm /– 0,5 mm w kierunku A. |
| --- | --- |

(3)

Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia mimośród zewnętrznej powierzchni bańki powinien być mniejszy niż ± 0,5 mm w kierunku B i mniejszy niż + 1 mm /– 0,5 mm w kierunku A.

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/2

Rysunki te służą jedynie przedstawieniu (w mm) głównych wymiarów gazowo-wyładowczego źródła światła.

Rysunek 3

Kategoria D3R – Typ z zapłonnikiem- Trzonek PK32d-6

Image

Rysunek 4

Kategoria D4R – Typ ze złączką- Trzonek PK32d-6

Image

| (1) | Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. |
| --- | --- |

(1)

Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka.

| (2) | Zob. arkusz DxR/3. |
| --- | --- |

(2)

Zob. arkusz DxR/3.

| (3) | Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia mimośród zewnętrznej powierzchni bańki powinien być mniejszy niż ± 0,5 mm w kierunku B i mniejszy niż + 1 mm /– 0,5 mm w kierunku A. |
| --- | --- |

(3)

Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia mimośród zewnętrznej powierzchni bańki powinien być mniejszy niż ± 0,5 mm w kierunku B i mniejszy niż + 1 mm /– 0,5 mm w kierunku A.

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/3

Rysunek 5

Definicja osi odniesienia
   (1)

Trzonek powinien być naciskany w pokazanych kierunkach.

Image

Rysunek 6

Maksymalny obrys lampy
   (2)

Image

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/4

| Rozmiary | Konstrukcyjne źródła światła | Wzorcowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| Położenie elektrod | Arkusz DxR/5 |
| Położenie i kształt łuku | Arkusz DxR/6 |
| Położenie czarnych pasków | Arkusz DxR/7 |
| α1 (3) | 45° ± 5° |
| α2 (4) | 45° min. |
| D1R: Trzonek PK32d-3
  D2R: Trzonek P32d-3
  D3R: Trzonek PK32d-6
  D4R: Trzonek P32d-6 | zgodny z publikacją IEC 60061 (arkusz 7004-111-3) |
| WŁAŚCIWOŚĆI ELEKTRYCZNE I FOTOMETRYCZNE |
| | D1R/D2R | D3R/D4R | D1R/D2R | D3R/D4R |
| Znamionowe napięcie statecznika | V | 12 (4) | 12 |
| Moc znamionowa | W | 35 | 35 |
| Napięcie podczas badania | V | 13,5 | 13,5 |
| Napięcie lampy | Obiektywne | V | 85 | 42 | 85 | 42 |
| Tolerancja | ± 17 | ± 9 | ± 8 | ± 4 |
| Moc lampy | Obiektywna | W | 35 | 35 |
| Tolerancja | ± 3 | ± 0,5 |
| Strumień świetlny | Obiektywny | Lm | 2 800 | 2 800 |
| Tolerancja | ± 450 | ± 150 |
| Współrzędne chromatyczności w przypadku światła białego | Obiektywne | | x = 0,375 | y = 0,375 |
| Tolerancja (5) | Zakresy | x = 0,345 | y = 0,150 + 0,640 x |
| x = 0,405 | y = 0,050 + 0,750 x |
| Punkty przecięcia | x = 0,345 | y = 0,371 |
| x = 0,405 | y = 0,409 |
| x = 0,405 | y = 0,354 |
| x = 0,345 | y = 0,309 |
| Czas wyłączenia przed ponownym zapłonem w stanie ciepłym | s | 10 | 10 |

Rozmiary

Konstrukcyjne źródła światła

Wzorcowe źródła światła

Położenie elektrod

Arkusz DxR/5

Położenie i kształt łuku

Arkusz DxR/6

Położenie czarnych pasków

Arkusz DxR/7

α1 (3)

45° ± 5°

α2 (4)

45° min.

D1R: Trzonek PK32d-3

D2R: Trzonek P32d-3

D3R: Trzonek PK32d-6

D4R: Trzonek P32d-6

zgodny z publikacją IEC 60061 (arkusz 7004-111-3)

WŁAŚCIWOŚĆI ELEKTRYCZNE I FOTOMETRYCZNE

D1R/D2R

D3R/D4R

D1R/D2R

D3R/D4R

Znamionowe napięcie statecznika

V

12 (4)

12

Moc znamionowa

W

35

35

Napięcie podczas badania

V

13,5

13,5

Napięcie lampy

Obiektywne

V

85

42

85

42

Tolerancja

± 17

± 9

± 8

± 4

Moc lampy

Obiektywna

W

35

35

Tolerancja

± 3

± 0,5

Strumień świetlny

Obiektywny

Lm

2 800

2 800

Tolerancja

± 450

± 150

Współrzędne chromatyczności w przypadku światła białego

Obiektywne

x = 0,375

y = 0,375

Tolerancja (5)

Zakresy

x = 0,345

y = 0,150 + 0,640 x

x = 0,405

y = 0,050 + 0,750 x

Punkty przecięcia

x = 0,345

y = 0,371

x = 0,405

y = 0,409

x = 0,405

y = 0,354

x = 0,345

y = 0,309

Czas wyłączenia przed ponownym zapłonem w stanie ciepłym

s

10

10

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/5

Położenie elektrod

Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie elektrod względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe.

Image

Kierunek pomiaru: widok źródła światła z boku i z góry

| Wymiary (w milimetrach) | Produkcyjne źródła światła | Wzorcowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| a1 | d + 0,5 | d + 0,2 |
| a2 | d + 0,7 | d + 0,35 |
| b1 | 0,4 | 0,15 |
| b2 | 0,8 | 0,3 |
| c | 4,2 | 4,2 |
| d = średnica elektrody
  d < 0,3 dla D1R i D2R
  d < 0,4 dla D3R i D4R |

Wymiary (w milimetrach)

Produkcyjne źródła światła

Wzorcowe źródła światła

a1

d + 0,5

d + 0,2

a2

d + 0,7

d + 0,35

b1

0,4

0,15

b2

0,8

0,3

c

4,2

4,2

d = średnica elektrody

d < 0,3 dla D1R i D2R

d < 0,4 dla D3R i D4R

Wierzchołek elektrody znajdujący się najbliżej płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a1 i b1. Wierzchołek elektrody znajdujący się najdalej od płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a2 i b2.

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/6

Położenie i kształt łuku

Badanie to ma celu określenie kształtu i ostrości łuku oraz jego położenia względem osi i płaszczyzny odniesienia poprzez pomiar jego wygięcia i rozproszenia w środkowym przekroju D oraz pomiar intensywności światła rozproszonego w strefie A i przy liniach B i C.

Image

Przy pomiarze względnego rozkładu luminancji w środkowym przekroju D, jak pokazano na powyższym rysunku, maksymalna wartość Lmax powinna znajdować się w odległości r od osi odniesienia. Odcinek łączący punkty wyznaczające 20 % Lmax ma długość s.

| (Wymiary w mm) | Produkcyjne źródła światła | Wzorcowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| D1R/D2R | D3R/D4R |
| r | 0,50 ± 0,25 | 0,50 ± 0,25 | 0,50 ± 0,20 |
| s | 1,10 ± 0,25 | 1,10 + 0,25/– 0,40 | 1,10 ± 0,25 |

(Wymiary w mm)

Produkcyjne źródła światła

Wzorcowe źródła światła

D1R/D2R

D3R/D4R

r

0,50 ± 0,25

0,50 ± 0,25

0,50 ± 0,20

s

1,10 ± 0,25

1,10 + 0,25/– 0,40

1,10 ± 0,25

Image

Przy pomiarze luminancji z kierunku pomiaru B, jak określono w arkuszu DxR/7, w układzie przedstawionym w załączniku 5, jednak z okrągłym polem o średnicy 0,2M mm, względna luminancja wyrażona jako wartość procentowa Lmax (w przekroju D) powinna wynosić:

| Strefa A | ≤ 4,5 % | Linia B | ≤ 15 % | Linia C | ≤ 5,0 % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

Strefa A

≤ 4,5 %

Linia B

≤ 15 %

Linia C

≤ 5,0 %

Obszar strefy A określony jest przez czarną powłokę, zewnętrzną powierzchnię banki oraz płaszczyznę znajdującą się 24,5 mm od płaszczyzny odniesienia.

Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/7

Położenie czarnych pasków

Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie czarnych pasków względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe.

Image

Przy pomiarze rozmieszczenia luminancji łuku, jak określono w arkuszu DxR/6, po skierowaniu źródła światła w taki sposób, że czarny pasek pokrywa łuk, luminancja powinna wynosić ≤ 0,5 % Lmax.

Na obszarze określonym przez α1 i α3 czarną powłokę można zastąpić innym środkiem uniemożliwiającym przepuszczanie światła przez ten obszar.

| Rozmiary | Produkcyjne źródła światła | Standardowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| α1 | 45° ± 5° |
| α3 | 70° min. |
| α4 | 65° min. |
| β1/24, β1/30, β2/24, β2/30 | 25° ± 5° |
| f1/24, f2/24 (6) | 0,15 ± 0,25 | 0,15 ± 0,20 |
| f1/30 | f1/24 mv ± 0,15 (7) | f1/24 mv ± 0,1 |
| f2/30 | f2/24 mv ± 0,15 (7) | f2/24 mv ± 0,1 |
| f1/24 mv – f2/24 mv | ± 0,3 maks. | ± 0,2 maks. |
| d | 9 ± 1 |

Rozmiary

Produkcyjne źródła światła

Standardowe źródła światła

α1

45° ± 5°

α3

70° min.

α4

65° min.

β1/24, β1/30, β2/24, β2/30

25° ± 5°

f1/24, f2/24 (6)

0,15 ± 0,25

0,15 ± 0,20

f1/30

f1/24 mv ± 0,15 (7)

f1/24 mv ± 0,1

f2/30

f2/24 mv ± 0,15 (7)

f2/24 mv ± 0,1

f1/24 mv – f2/24 mv

± 0,3 maks.

± 0,2 maks.

d

9 ± 1

Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/1

Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów (w mm) gazowo-wyładowczego źródła światła.

Rysunek 1

Kategoria D1S – Typ z przewodami – Trzonek PK32d-2

Image

Rysunek 2

Kategoria D2S – Typ ze złączką – Trzonek PK32d-2

Image

| (1) | Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. |
| --- | --- |

(1)

Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka.

| (2) | Zob. arkusz DxR/3. |
| --- | --- |

(2)

Zob. arkusz DxR/3.

| (3) | Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia i w stosunku do środkowego punktu wnętrza bańki mimośród zewnętrznej bańki powinien wynosić maksymalnie 1 mm. |
| --- | --- |

(3)

Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia i w stosunku do środkowego punktu wnętrza bańki mimośród zewnętrznej bańki powinien wynosić maksymalnie 1 mm.

Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/2

Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów gazowo-wyładowczego źródła światła.

Rysunek 3

Kategoria D3S – Typ z zapłonnikiem – Trzonek PK32d-5

Image

Rysunek 4

Kategoria D2R – Typ ze złączką – Trzonek PK32d-5

Image

| (1) | Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. |
| --- | --- |

(1)

Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka.

| (2) | Zob. arkusz DxR/3. |
| --- | --- |

(2)

Zob. arkusz DxR/3.

| (3) | Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia i w stosunku do środkowego punktu wnętrza bańki mimośród zewnętrznej bańki powinien wynosić maksymalnie 1 mm. |
| --- | --- |

(3)

Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia i w stosunku do środkowego punktu wnętrza bańki mimośród zewnętrznej bańki powinien wynosić maksymalnie 1 mm.

Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/3

Rysunek 5

Definicja osi odniesienia
   (8)

Trzonek musi być naciskany w pokazanych kierunkach.

Image

Rysunek 6

Maksymalny obrys lampy
   (9)

Image

Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/4

| Rozmiary | Produkcyjne źródła światła | Wzorcowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| Położenie elektrod | Arkusz DxS/5 |
| Położenie i kształt łuku | Arkusz DxS/6 |
| α1, α2 (10) | 55° min. | 55° min. |
| D1S: Trzonek PK32d-2
  D2S: Trzonek P32d-2
  D3S: Trzonek PK32d-5
  D4S: Trzonek P32d-5 | zgodny z publikacją IEC 60061 (arkusz 7004-111-3) |
| PARAMETRY ELEKTRYCZNE I FOTOMETRYCZNE |
| | D1S/D2S | D3S/D4S | D1S/D2S | D3S/D4S |
| Znamionowe napięcie statecznika | V | 12 (11) | 12 |
| Moc znamionowa | W | 35 | 35 |
| Napięcie podczas badania | V | 13,5 | 13,5 |
| Napięcie lampy | Obiektywne | V | 85 | 42 | 85 | 42 |
| Tolerancja | ± 17 | ± 9 | ± 8 | ± 4 |
| Moc lampy | Obiektywna | W | 35 | 35 |
| Tolerancja | ± 3 | ± 0,5 |
| Strumień świetlny | Obiektywny | lm | 3 200 | 3 200 |
| Tolerancja | ± 450 | ± 150 |
| Współrzędne chromatyczności w przypadku światła białego | Obiektywne | | x = 0,375 | y = 0,375 |
| Tolerancja (12) | Zakresy | x = 0,345 | y = 0,150 + 0,640 x |
| x = 0,405 | y = 0,050 + 0,750 x |
| Punkty przecięcia | x = 0,345 | y = 0,371 |
| x = 0,405 | y = 0,409 |
| x = 0,405 | y = 0,354 |
| x = 0,345 | y = 0,309 |
| Czas wyłączenia przed ponownym zapłonem w stanie ciepłym | s | 10 | 10 |

Rozmiary

Produkcyjne źródła światła

Wzorcowe źródła światła

Położenie elektrod

Arkusz DxS/5

Położenie i kształt łuku

Arkusz DxS/6

α1, α2 (10)

55° min.

55° min.

D1S: Trzonek PK32d-2

D2S: Trzonek P32d-2

D3S: Trzonek PK32d-5

D4S: Trzonek P32d-5

zgodny z publikacją IEC 60061 (arkusz 7004-111-3)

PARAMETRY ELEKTRYCZNE I FOTOMETRYCZNE

D1S/D2S

D3S/D4S

D1S/D2S

D3S/D4S

Znamionowe napięcie statecznika

V

12 (11)

12

Moc znamionowa

W

35

35

Napięcie podczas badania

V

13,5

13,5

Napięcie lampy

Obiektywne

V

85

42

85

42

Tolerancja

± 17

± 9

± 8

± 4

Moc lampy

Obiektywna

W

35

35

Tolerancja

± 3

± 0,5

Strumień świetlny

Obiektywny

lm

3 200

3 200

Tolerancja

± 450

± 150

Współrzędne chromatyczności w przypadku światła białego

Obiektywne

x = 0,375

y = 0,375

Tolerancja (12)

Zakresy

x = 0,345

y = 0,150 + 0,640 x

x = 0,405

y = 0,050 + 0,750 x

Punkty przecięcia

x = 0,345

y = 0,371

x = 0,405

y = 0,409

x = 0,405

y = 0,354

x = 0,345

y = 0,309

Czas wyłączenia przed ponownym zapłonem w stanie ciepłym

s

10

10

Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/5

Położenie elektrod

Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie elektrod względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe.

Image

Kierunek pomiaru: widok źródła światła z boku i z góry

| Wymiary (w milimetrach) | Produkcyjne źródła światła | Wzorcowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| a1 | d + 0,2 | d + 0,1 |
| a2 | d + 0,5 | d + 0,25 |
| b1 | 0,3 | 0,15 |
| b2 | 0,6 | 0,3 |
| c | 4,2 | 4,2 |
| d = średnica elektrody
  d < 0,3 dla D1S i D2S
  d < 0,4 dla D3S i D4S |

Wymiary (w milimetrach)

Produkcyjne źródła światła

Wzorcowe źródła światła

a1

d + 0,2

d + 0,1

a2

d + 0,5

d + 0,25

b1

0,3

0,15

b2

0,6

0,3

c

4,2

4,2

d = średnica elektrody

d < 0,3 dla D1S i D2S

d < 0,4 dla D3S i D4S

Wierzchołek elektrody znajdujący się najbliżej płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a1 i b1. Wierzchołek elektrody znajdujący się najdalej od płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a2 i b2.

Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/6

Położenie i kształt łuku

Badanie to ma na celu określenie kształtu łuku i jego położenia względem osi odniesienia i płaszczyzny poprzez pomiar jego wygięcia i rozproszenia w środkowym przekroju w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia.

Kształt łuku podano jedynie w celach poglądowych.

Kierunek pomiaru: widok źródła światła z boku

Image

Przy pomiarze względnego rozkładu luminancji w środkowym przekroju, jak wskazano na powyższym rysunku, maksymalna wartość Lmax powinna znajdować się w odległości r od osi odniesienia. Odcinek łączący punkty wyznaczające 20 % maksymalnej wartości ma długość s.

| (Wymiary w mm) | Produkcyjne źródła światła | Wzorcowe źródła światła |
| --- | --- | --- |
| r | 0,50 ± 0,40 | 0,50 ± 0,20 |
| s | 1,10 ± 0,40 | 1,10 ± 0,25 |

(Wymiary w mm)

Produkcyjne źródła światła

Wzorcowe źródła światła

r

0,50 ± 0,40

0,50 ± 0,20

s

1,10 ± 0,40

1,10 ± 0,25

Image

---

(1)  Oś odniesienia jest prostopadła do płaszczyzny odniesienia i przechodzi przez punkt przecięcia obu równoległych pokazanych na rysunku 5.

(2)  Szklana bańka i elementy podstawy nie powinny wykraczać poza obrys pokazany na rysunku 6. Obrys ten jest koncentryczny z osią odniesienia.

(3)  Część bańki mieszcząca się w obrębie kątów ± 1i ± 2 powinna być elementem emitującym światło. Jej kształt powinien być możliwie najbardziej jednorodny i powinna ona być pozbawiona odkształceń optycznych. Wymóg ten stosuje się do całego obwodu bańki w obrębie kątów γ1 i γ2 z wyjątkiem czarnych pasków.

(4)  Stosowane wartości napięcia stateczników mogą różnić się od 12 V.

(5)  Zob. załącznik 4.

(6)  „f1/..” oznacza wymiar fl mierzony w takiej odległości w mm od płaszczyzny odniesienia, jak liczba stojąca po ukośniku.

(7)  „../24 mv” oznacza wartość zmierzoną w odległości 24 mm od płaszczyzny odniesienia.

(8)  Oś odniesienia jest prostopadła do płaszczyzny odniesienia i przechodzi przez punkt przecięcia obu równoległych pokazanych na rysunku 5.

(9)  Szklana bańka i elementy podstawy nie powinny wykraczać poza obrys pokazany na rysunku 6. Obrys ten jest koncentryczny z osią odniesienia.

(10)  Część bańki mieszcząca się w kątach ± 1 i ± 2 powinna być elementem emitującym światło. Jej kształt powinien być możliwie najbardziej jednorodny i powinna ona być pozbawiona odkształceń optycznych. Wymaganie to stosuje się do całego obwodu bańki w obrębie kątów ± 1 i ± 2.

(11)  Stosowane wartości napięcia stateczników mogą różnić się od 12 V.

(12)  Zob. załącznik 4.

---

ZAŁĄCZNIK 2

ZAWIADOMIENIE

(maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

---

ZAŁĄCZNIK 3

PRZYKŁADOWY ZNAK HOMOLOGACJI

(zob. pkt 2.4.3)

Image

---

ZAŁĄCZNIK 4

METODA POMIARU WŁAŚCIWOŚCI ELEKTRYCZNYCH I FOTOMETRYCZNYCH

1.   Część ogólna

W trakcie badania zapłonu, rozruchu i ponownego zapłonu w stanie ciepłym oraz przy pomiarach właściwości elektrycznych i fotometrycznych gazowo-wyładowcze źródło światła powinno pracować w otwartej przestrzeni, w temperaturze otoczenia 25 ° ± 5 °C.

2.   Statecznik

Wszystkie badania i pomiary należy przeprowadzić przy użyciu statecznika zgodnie z pkt 2.2.2.4 niniejszego regulaminu. Zasilanie używane w badaniach zapłonu i rozruchu musi być wystarczające do zapewnienia szybkiego wzrostu impulsu wysokoprądowego.

3.   Położenie, w którym urządzenia funkcjonują

Położenie, w którym urządzenia funkcjonują, powinno być poziome z tolerancją ± 10 °, z przewodami zasilającymi skierowanymi do dołu. Położenia podczas sezonowania i badania muszą być identyczne. Jeśli lampa przez pomyłkę będzie pracować w niewłaściwym kierunku, należy ją poddać ponownie sezonowaniu przed rozpoczęciem pomiarów. Podczas sezonowania i dokonywania pomiarów wewnątrz walca o średnicy 32 mm i długości 60 mm, współosiowego z osią odniesienia i symetrycznego względem łuku, nie powinny znajdować się żadne przewodzące prąd urządzenia elektryczne. Należy ponadto unikać magnetycznych pól rozproszenia.

4.   Sezonowanie

Wszystkie badania należy przeprowadzać przy użyciu źródeł światła, które były sezonowane przez co najmniej 15 cykli według następującego cyklu przełączania: 45 minut włączone, 15 sekund wyłączone, 5 minut włączone, 10 minut wyłączone.

5.   Napięcie zasilania

Wszystkie badania przeprowadza się przy takim napięciu stosowanym w badaniu, jakie podano w odnośnym arkuszu danych.

6.   Badanie uruchamiania

Badanie uruchamiania stosuje się wobec źródeł światła, które nie zostały poddane sezonowaniu i nie były używane przez okres co najmniej 24 godzin przed badaniem.

7.   Badanie rozruchu

Badanie rozruchu stosuje się wobec źródeł światła, które nie były używane przez okres co najmniej jednej godziny przed badaniem.

8.   Badanie ponownego zapłonu w stanie ciepłym

Źródło światła należy uruchomić i pozostawić, by pracowało ze statecznikiem pod napięciem stosowanym w badaniu przez okres 15 minut. Następnie należy odłączyć napięcie zasilania statecznika na czas określony we właściwym arkuszu danych i ponownie je włączyć.

9.   Badanie elektryczne i fotometryczne

Przed dokonaniem pomiaru źródło światła należy ustabilizować na okres 15 minut.

10.   Barwa

Pomiaru barwy źródła światła należy dokonać w kuli całkującej przy użyciu systemu pomiarowego pokazującego współrzędne chromatyczności CIE światła odbieranego z dokładnością ± 0,002. Poniższy rysunek pokazuje obszar tolerancji dla barwy białej i obszar ograniczonej tolerancji dla gazowo-wyładowczych źródeł światła D1R, D1S, D2R, D2S, D3R, D3S, D4R i D4S.

Image

---

ZAŁĄCZNIK 5

Układ optyczny do określania położenia i kształtu łuku oraz położenia elektrod (1)

Położenie gazowo-wyładowczego źródła światła powinno być następujące:

| | na rysunku 1 lub rysunku 2 w arkuszu DxR/1 lub DxS/1; |
| --- | --- |

na rysunku 1 lub rysunku 2 w arkuszu DxR/1 lub DxS/1;

| | na rysunku 3 lub rysunku 4 w arkuszu DxR/2 lub DxS/2. |
| --- | --- |

na rysunku 3 lub rysunku 4 w arkuszu DxR/2 lub DxS/2.

Image

Układ optyczny powinien rzutować na ekran obraz A′ łuku A z zalecanym powiększeniem M = s′/s = 20. Układ optyczny powinien być aplanatyczny i achromatyczny. Przysłona d powinna powodować rzut łuku z niemal równoległych kierunków obserwacji w odległości ogniskowej f układu optycznego. Aby uzyskać kąt połówkowy rozproszenia nie większy niż μ = 0,5°, średnica przysłony ogniskowej w stosunku do odległości ogniskowej układu optycznego nie powinna przekraczać d = 2f tan(μ). Czynna średnica układu optycznego nie powinna przekraczać:

D = (1 + 1/M)d + c + (b1 + b2)/2 (c, b1 i b2 podane są odpowiednio w arkuszu DxS/5 lub DxR/5).

Za pomocą skali na ekranie należy określić położenie elektrod. Kalibracja zestawu może być wykonana za pomocą oddzielnego rzutnika z wiązką równoległą w połączeniu ze sprawdzianem, którego cień jest rzutowany na ekran. Sprawdzian powinien pokazać oś odniesienia i płaszczyznę równoległą do płaszczyzny odniesienia i w odległości „e” mm (e = 27,1 dla D1R, D1S, D2R, D2S, D3R, D3S, D4R oraz D4S).

W płaszczyźnie ekranu należy zamontować odbiornik ruchomo w pionie na linii odpowiadającej płaszczyźnie oddalonej o „e” od płaszczyzny odniesienia gazowo-wyładowczego źródła światła.

Odbiornik powinien mieć względną wrażliwość spektralną ludzkiego oka. Rozmiary odbiornika nie powinny przekraczać 0,2 M mm w poziomie i 0,025 M mm w pionie (M – powiększenie). Zakres mierzonych przemieszczeń powinien umożliwić pomiar ugięcia łuku r i rozproszenia łuku s.

---

(1)  Jest to przykład jednej z metod pomiarowych. W badaniu tym można zastosować każdą metodę o równoważnej dokładności pomiaru.

---

ZAŁĄCZNIK 6

Minimalne warunki dla procedur kontroli jakości stosowanych przez producenta

1.   WYMAGANIA OGÓLNE

Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem fotometrycznym (w tym pod względem promieniowania ultrafioletowego), geometrycznym, wizualnym i elektrycznym, jeżeli odstępstwa dla gazowo-wyładowczych źródeł światła z normalnej produkcji nie są większe niż te określone w odpowiednich arkuszach danych zawartych w załączniku 1 oraz w odpowiednich arkuszach danych dla trzonków.

2.   MINIMALNE WYMOGI DLA SPRAWDZANIA ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA

Dla każdego typu gazowo-wyładowczego źródła światła producent albo posiadacz znaku homologacji powinien w odpowiednich odstępach czasu przeprowadzać badania zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.

2.1.   Charakter badań

Badania zgodności ze specyfikacjami muszą obejmować właściwości fotometryczne, geometryczne i optyczne.

2.2.   Metody stosowane w badaniach

| 2.2.1. | Badania należy w zasadzie przeprowadzać zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

2.2.1.

Badania należy w zasadzie przeprowadzać zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.

| 2.2.2. | Stosowanie pkt 2.2.1 wymaga regularnej kalibracji aparatury do badań oraz korelowania jej z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. |
| --- | --- |

2.2.2.

Stosowanie pkt 2.2.1 wymaga regularnej kalibracji aparatury do badań oraz korelowania jej z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ.

2.3.   Charakter pobierania próbek

Próbki gazowo-wyładowczych źródeł światła wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw gazowo-wyładowczych źródeł światła tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji.

2.4.   Skontrolowane i zarejestrowane właściwości

Gazowo-wyładowcze źródła światła należy kontrolować, a wyniki badań zapisywać według grup właściwości zgodnie z wykazem w załączniku 7, tabela 1.

2.5.   Kryteria uznawania

Producent lub posiadacz homologacji jest zobowiązany do przeprowadzenia analizy statystycznej wyników badań w celu spełnienia wymogów przepisów ustanowionych do celów weryfikacji zgodności produkcji w pkt 4.1 niniejszego regulaminu.

Zgodność jest zapewniona, jeżeli nie przekroczono poziomu dopuszczalnej niezgodności na grupę właściwości podanego w tabeli 1 załącznika 7. Oznacza to, że liczba gazowo-wyładowczych źródeł światła niespełniających wymagań dla dowolnej grupy właściwości dowolnego typu gazowo-wyładowczego źródła światła nie przekracza dopuszczalnych wartości granicznych zawartych w odnośnych tabelach 2, 3 lub 4 załącznika 7.

Uwaga: Każdy z wymogów dotyczących gazowo-wyładowczego źródła światła należy uznawać za jedną z właściwości.

---

ZAŁĄCZNIK 7

Pobieranie próbek i poziomy zgodności z wymaganiami do celów protokołowania badań producenta

Tabela 1

właściwości

| Grupa właściwości | Grupowanie (1) protokołów z badań typów gazowo-wyładowczych źródeł światła | Najmniejsza próbka 12-miesięczna na grupę (1) | Dopuszczalny poziom niezgodności na każdą grupę właściwości (%) |
| --- | --- | --- | --- |
| Oznakowanie, czytelność i trwałość | Wszystkie typy o tych samych wymiarach zewnętrznych | 315 | 1 |
| Jakość bańki | Wszystkie typy z jednakowymi bańkami | 315 | 1 |
| Zewnętrzne wymiary (bez trzonka) | Wszystkie typy tej samej kategorii | 315 | 1 |
| Położenie i wymiary łuku i pasków | Wszystkie typy tej samej kategorii | 200 | 6,5 |
| Zapłon, rozruch i ponowny zapłon w stanie ciepłym | Wszystkie typy tej samej kategorii | 200 | 1 |
| Napięcie i moc lampy | Wszystkie typy tej samej kategorii | 200 | 1 |
| Strumień świetlny, barwa i promieniowanie
  ultrafioletowe | Wszystkie typy tej samej kategorii | 200 | 1 |

Grupa właściwości

Grupowanie (1) protokołów z badań typów gazowo-wyładowczych źródeł światła

Najmniejsza próbka 12-miesięczna na grupę (1)

Dopuszczalny poziom niezgodności na każdą grupę właściwości (%)

Oznakowanie, czytelność i trwałość

Wszystkie typy o tych samych wymiarach zewnętrznych

315

1

Jakość bańki

Wszystkie typy z jednakowymi bańkami

315

1

Zewnętrzne wymiary (bez trzonka)

Wszystkie typy tej samej kategorii

315

1

Położenie i wymiary łuku i pasków

Wszystkie typy tej samej kategorii

200

6,5

Zapłon, rozruch i ponowny zapłon w stanie ciepłym

Wszystkie typy tej samej kategorii

200

1

Napięcie i moc lampy

Wszystkie typy tej samej kategorii

200

1

Strumień świetlny, barwa i promieniowanie

ultrafioletowe

Wszystkie typy tej samej kategorii

200

1

W tabeli 2 przedstawiono dopuszczalne wartości graniczne jako maksymalną liczbę stwierdzonych niezgodności odpowiadającą różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości. Te wartości graniczne oparto na dopuszczalnym poziomie niezgodności 1 %, przy założeniu prawdopodobieństwa dopuszczenia równego co najmniej 0,95.

Tabela 2

| Liczba wyników badań każdej właściwości | Dopuszczalne wartości graniczne |
| --- | --- |
| –200 | 5 |
| 201–260 | 6 |
| 261–315 | 7 |
| 316–370 | 8 |
| 371–435 | 9 |
| 436–500 | 10 |
| 501–570 | 11 |
| 571–645 | 12 |
| 646–720 | 13 |
| 721–800 | 14 |
| 801–860 | 15 |
| 861–920 | 16 |
| 921–990 | 17 |
| 991–1 060 | 18 |
| 1 061–1 125 | 19 |
| 1 126–1 190 | 20 |
| 1 191–1 249 | 21 |

Liczba wyników badań każdej właściwości

Dopuszczalne wartości graniczne

–200

5

201–260

6

261–315

7

316–370

8

371–435

9

436–500

10

501–570

11

571–645

12

646–720

13

721–800

14

801–860

15

861–920

16

921–990

17

991–1 060

18

1 061–1 125

19

1 126–1 190

20

1 191–1 249

21

W tabeli 3 przedstawiono dopuszczalne wartości graniczne jako maksymalną liczbę stwierdzonych niezgodności odpowiadającą różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości. Te wartości graniczne oparto na dopuszczalnym poziomie niezgodności 6,5 %, przy założeniu prawdopodobieństwa dopuszczenia równego co najmniej 0,95.

Tabela 3

| Liczba lamp w protokołach | Wartość graniczna |
| --- | --- |
| –200 | 21 |
| 201–213 | 22 |
| 214–227 | 23 |
| 228–240 | 24 |
| 241–254 | 25 |
| 255–268 | 26 |
| 269–281 | 27 |
| 282–295 | 28 |
| 296–308 | 29 |
| 309–322 | 30 |
| 323–336 | 31 |
| 337–349 | 32 |
| 350–363 | 33 |
| 364–376 | 34 |
| 377–390 | 35 |
| 391–404 | 36 |
| 405–417 | 37 |
| 418–431 | 38 |
| 432–444 | 39 |
| 445–458 | 40 |
| 459–472 | 41 |
| 473–485 | 42 |
| 486–499 | 43 |
| 500–512 | 44 |
| 513–526 | 45 |
| 527–540 | 46 |
| 541–553 | 47 |
| 554–567 | 48 |
| 568–580 | 49 |
| 581–594 | 50 |
| 595–608 | 51 |
| 609–621 | 52 |
| 622–635 | 53 |
| 636–648 | 54 |
| 649–662 | 55 |
| 663–676 | 56 |
| 677–689 | 57 |
| 690–703 | 58 |
| 704–716 | 59 |
| 717–730 | 60 |
| 731–744 | 61 |
| 745–757 | 62 |
| 758–771 | 63 |
| 772–784 | 64 |
| 785–798 | 65 |
| 799–812 | 66 |
| 813–825 | 67 |
| 826–839 | 68 |
| 840–852 | 69 |
| 853–866 | 70 |
| 867–880 | 71 |
| 881–893 | 72 |
| 894–907 | 73 |
| 908–920 | 74 |
| 921–934 | 75 |
| 935–948 | 76 |
| 949–961 | 77 |
| 962–975 | 78 |
| 976–988 | 79 |
| 989–1 002 | 80 |
| 1 003–1 016 | 81 |
| 1 017–1 029 | 82 |
| 1 030–1 043 | 83 |
| 1 044–1 056 | 84 |
| 1 057–1 070 | 85 |
| 1 071–1 084 | 86 |
| 1 085–1 097 | 87 |
| 1 098–1 111 | 88 |
| 1 112–1 124 | 89 |
| 1 125–1 138 | 90 |
| 1 139–1 152 | 91 |
| 1 153–1 165 | 92 |
| 1 166–1 179 | 93 |
| 1 180–1 192 | 94 |
| 1 193–1 206 | 95 |
| 1 207–1 220 | 96 |
| 1 221–1 233 | 97 |
| 1 234–1 249 | 98 |

Liczba lamp w protokołach

Wartość graniczna

–200

21

201–213

22

214–227

23

228–240

24

241–254

25

255–268

26

269–281

27

282–295

28

296–308

29

309–322

30

323–336

31

337–349

32

350–363

33

364–376

34

377–390

35

391–404

36

405–417

37

418–431

38

432–444

39

445–458

40

459–472

41

473–485

42

486–499

43

500–512

44

513–526

45

527–540

46

541–553

47

554–567

48

568–580

49

581–594

50

595–608

51

609–621

52

622–635

53

636–648

54

649–662

55

663–676

56

677–689

57

690–703

58

704–716

59

717–730

60

731–744

61

745–757

62

758–771

63

772–784

64

785–798

65

799–812

66

813–825

67

826–839

68

840–852

69

853–866

70

867–880

71

881–893

72

894–907

73

908–920

74

921–934

75

935–948

76

949–961

77

962–975

78

976–988

79

989–1 002

80

1 003–1 016

81

1 017–1 029

82

1 030–1 043

83

1 044–1 056

84

1 057–1 070

85

1 071–1 084

86

1 085–1 097

87

1 098–1 111

88

1 112–1 124

89

1 125–1 138

90

1 139–1 152

91

1 153–1 165

92

1 166–1 179

93

1 180–1 192

94

1 193–1 206

95

1 207–1 220

96

1 221–1 233

97

1 234–1 249

98

W tabeli 4 przedstawiono dopuszczalne wartości graniczne jako procent wyników odpowiadający różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości, przy założeniu prawdopodobieństwa dopuszczenia równego co najmniej 0,95.

Tabela 4

| Liczba wyników badań każdej właściwości | Wartość graniczna jako procent wyników z protokołów.
  Dopuszczalny poziom niezgodności 1 % | Wartość graniczna jako procent wyników z protokołów.
  Dopuszczalny poziom niezgodności 6,5 % |
| --- | --- | --- |
| 1 250 | 1,68 | 7,91 |
| 2 000 | 1,52 | 7,61 |
| 4 000 | 1,37 | 7,29 |
| 6 000 | 1,30 | 7,15 |
| 8 000 | 1,26 | 7,06 |
| 10 000 | 1,23 | 7,00 |
| 20 000 | 1,16 | 6,85 |
| 40 000 | 1,12 | 6,75 |
| 80 000 | 1,09 | 6,68 |
| 100 000 | 1,08 | 6,65 |
| 1 000 000 | 1,02 | 6,55 |

Liczba wyników badań każdej właściwości

Wartość graniczna jako procent wyników z protokołów.

Dopuszczalny poziom niezgodności 1 %

Wartość graniczna jako procent wyników z protokołów.

Dopuszczalny poziom niezgodności 6,5 %

1 250

1,68

7,91

2 000

1,52

7,61

4 000

1,37

7,29

6 000

1,30

7,15

8 000

1,26

7,06

10 000

1,23

7,00

20 000

1,16

6,85

40 000

1,12

6,75

80 000

1,09

6,68

100 000

1,08

6,65

1 000 000

1,02

6,55

---

(1)  Zasadniczo ocena musi obejmować osobno gazowo-wyładowcze źródła światła produkowane seryjnie w poszczególnych fabrykach. Producent może grupować protokoły z kilku fabryk dotyczące tego samego typu pod warunkiem, że obowiązuje w nich ten sam program zapewnienia jakości i takie samo zarządzanie jakością.

---

ZAŁĄCZNIK 8

MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK PRZEZ KONTROLERA

| 1. | Uznaje się, że wymagania dotyczące zgodności są spełnione z punktu widzenia fotometrycznego, geometrycznego, wizualnego i elektrycznego, jeżeli odstępstwa dla gazowo-wyładowczych źródeł światła z normalnej produkcji nie są większe niż określone w odpowiednich arkuszach danych zawartych w załączniku 1 oraz w odpowiednich arkuszach danych dla trzonków. |
| --- | --- |

1.

Uznaje się, że wymagania dotyczące zgodności są spełnione z punktu widzenia fotometrycznego, geometrycznego, wizualnego i elektrycznego, jeżeli odstępstwa dla gazowo-wyładowczych źródeł światła z normalnej produkcji nie są większe niż określone w odpowiednich arkuszach danych zawartych w załączniku 1 oraz w odpowiednich arkuszach danych dla trzonków.

| 2. | Zgodność gazowo-wyładowczych źródeł światła produkowanych na wielką skalę nie jest kwestionowana, jeśli wyniki są zgodne z załącznikiem 5 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

2.

Zgodność gazowo-wyładowczych źródeł światła produkowanych na wielką skalę nie jest kwestionowana, jeśli wyniki są zgodne z załącznikiem 5 do niniejszego regulaminu.

| 3. | Jeżeli wyniki nie są zgodne z wymaganiami pkt 5 niniejszego załącznika, zgodność zostaje zakwestionowana, a od producenta żąda się doprowadzenia produkcji do zgodności z wymaganiami. |
| --- | --- |

3.

Jeżeli wyniki nie są zgodne z wymaganiami pkt 5 niniejszego załącznika, zgodność zostaje zakwestionowana, a od producenta żąda się doprowadzenia produkcji do zgodności z wymaganiami.

| 4. | Jeżeli dojdzie do zastosowania pkt 3 niniejszego załącznika, w ciągu dwóch miesięcy należy pobrać próbkę liczącą 250 gazowo-wyładowczych źródeł światła wybranych wyrywkowo z najnowszej partii produkcji. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli dojdzie do zastosowania pkt 3 niniejszego załącznika, w ciągu dwóch miesięcy należy pobrać próbkę liczącą 250 gazowo-wyładowczych źródeł światła wybranych wyrywkowo z najnowszej partii produkcji.

| 5. | O zatwierdzeniu lub niezatwierdzeniu zgodności decyduje się zgodnie z wartościami w tabeli 1. Gazowo-wyładowcze źródła światła przyjmuje się lub odrzuca według każdej grupy właściwości, zgodnie z wartościami w tabeli 1 (1).

  Tabela 1










  Próba | 1 % (2) | 6,5 % (2) |
| --- | --- | --- | --- |
| Przyjęcie | Odrzucenie | Przyjęcie | Odrzucenie |
| Liczność pierwszej próbki: 125 | 2 | 5 | 11 | 16 |
| Jeżeli liczba sztuk niezgodnych wynosi więcej niż 2 (11), a mniej niż 5 (16), należy pobrać drugą próbkę liczącą 125 sztuk i dokonać oceny 250 sztuk. | 6 | 7 | 26 | 27 |

5.

O zatwierdzeniu lub niezatwierdzeniu zgodności decyduje się zgodnie z wartościami w tabeli 1. Gazowo-wyładowcze źródła światła przyjmuje się lub odrzuca według każdej grupy właściwości, zgodnie z wartościami w tabeli 1 (1).

Tabela 1

Próba

1 % (2)

6,5 % (2)

Przyjęcie

Odrzucenie

Przyjęcie

Odrzucenie

Liczność pierwszej próbki: 125

2

5

11

16

Jeżeli liczba sztuk niezgodnych wynosi więcej niż 2 (11), a mniej niż 5 (16), należy pobrać drugą próbkę liczącą 125 sztuk i dokonać oceny 250 sztuk.

6

7

26

27

---

(1)  Proponowany schemat został opracowany do stosowania przy ocenie zgodności gazowo-wyładowczych źródeł światła z dopuszczalnym poziomem niezgodności wynoszącym odpowiednio 1 % i 6,5 % i jest oparty na planie podwójnego pobierania próbek do celów kontroli normalnej, wg publikacji IEC nr 60410 „Sampling Plans and Procedures for Inspection by Attributes”.

(2)  Gazowo-wyładowcze źródła światła należy kontrolować, a wyniki badań zapisywać według grup właściwości zgodnie z wykazem w tabeli 1 załącznika 7.

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/181 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/181

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy techniczne dotyczące zabezpieczenia pojazdów samochodowych przed nieuprawnionym użyciem

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

suplement nr 2 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 15 października 2008 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje: Ogólne |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | CZĘŚĆ I: HOMOLOGACJA POJAZDÓW KATEGORII M1 I N1 W ODNIESIENIU DO URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH PRZED NIEUPRAWNIONYM UŻYCIEM |
| --- | --- |

5.

| 5.1. | Definicje |
| --- | --- |

5.1.

| 5.2. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

5.2.

| 5.3. | Specyfikacje szczegółowe |
| --- | --- |

5.3.

| 5.4. | Elektromechaniczne i elektroniczne urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem |
| --- | --- |

5.4.

| 6. | CZĘŚĆ II: HOMOLOGACJA SYSTEMÓW ALARMOWYCH POJAZDU |
| --- | --- |

6.

| 6.1. | Definicje |
| --- | --- |

6.1.

| 6.2. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

6.2.

| 6.3. | Specyfikacje szczegółowe |
| --- | --- |

6.3.

| 6.4. | Parametry eksploatacyjne i warunki badań |
| --- | --- |

6.4.

| 6.5. | Instrukcje |
| --- | --- |

6.5.

| 7. | CZĘŚĆ III: HOMOLOGACJA POJAZDU W ODNIESIENIU DO JEGO SYSTEMU ALARMOWEGO |
| --- | --- |

7.

| 7.1. | Definicje |
| --- | --- |

7.1.

| 7.2. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

7.2.

| 7.3. | Specyfikacje szczegółowe |
| --- | --- |

7.3.

| 7.4. | Warunki badania |
| --- | --- |

7.4.

| 7.5. | Instrukcje |
| --- | --- |

7.5.

| 8. | CZĘŚĆ IV: HOMOLOGACJA IMMOBILIZERÓW I HOMOLOGACJA POJAZDU W ODNIESIENIU DO IMMOBILIZERA |
| --- | --- |

8.

| 8.1. | Definicje |
| --- | --- |

8.1.

| 8.2. | Specyfikacje ogólne |
| --- | --- |

8.2.

| 8.3. | Specyfikacje szczegółowe |
| --- | --- |

8.3.

| 8.4. | Parametry eksploatacyjne i warunki badań |
| --- | --- |

8.4.

| 8.5. | Instrukcje |
| --- | --- |

8.5.

| 9. | Zmiana typu i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Procedury zgodności produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

12.

| 13. | Przepisy przejściowe |
| --- | --- |

13.

| 14. | Nazwy i adresy upoważnionych placówek technicznych wykonujących badania homologacyjne oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

14.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 | Dokument informacyjny |
| --- | --- |

Załącznik 1

| Część 1: | zgodnie z pkt odpowiednio 5, 7 i 8 regulaminu nr 116 w zakresie homologacji EKG typu systemu dla typu pojazdu w odniesieniu do urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem |
| --- | --- |

Część 1:

| Część 2: | zgodnie z pkt 6 regulaminu nr 116 w zakresie homologacji EKG typu części w odniesieniu do systemu alarmowego |
| --- | --- |

Część 2:

| Część 3: | zgodnie z pkt 8 regulaminu nr 116 w zakresie homologacji EKG typu części w odniesieniu do systemu immobilizera |
| --- | --- |

Część 3:

| Załącznik 2 | Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy, cofnięcia homologacji, ostatecznego zaniechania produkcji: |
| --- | --- |

Załącznik 2

| Część 1: | typu pojazdu w odniesieniu do jego urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem, zgodnie z regulaminem nr 116, |
| --- | --- |

Część 1:

| Część 2: | typu części jako systemu alarmowego na podstawie regulaminu nr 116 |
| --- | --- |

Część 2:

| Część 3: | typu części jako immobilizera na podstawie regulaminu nr 116 |
| --- | --- |

Część 3:

| Załącznik 3 | Przykłady znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 3

| Załącznik 4 | Część 1 | : | Procedura badania wytrzymałości na zużycie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem oddziałujących na układ kierowniczy |
| --- | --- | --- | --- |
| Część 2 | : | Procedura badania urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem oddziałujących na układ kierowniczy z wykorzystaniem urządzenia z ograniczaniem momentu obrotowego |

Załącznik 4

Część 1

:

Procedura badania wytrzymałości na zużycie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem oddziałujących na układ kierowniczy

Część 2

:

Procedura badania urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem oddziałujących na układ kierowniczy z wykorzystaniem urządzenia z ograniczaniem momentu obrotowego

| Załącznik 5 | (Zastrzeżony) |
| --- | --- |

Załącznik 5

| Załącznik 6 | Wzór świadectwa zgodności |
| --- | --- |

Załącznik 6

| Załącznik 7 | Wzór świadectwa montażu |
| --- | --- |

Załącznik 7

| Załącznik 8 | Próba systemów ochrony przedziału pasażerskiego |
| --- | --- |

Załącznik 8

| Załącznik 9 | Kompatybilność elektromagnetyczna |
| --- | --- |

Załącznik 9

| Załącznik 10 | Wymagania dotyczące mechanicznych wyłączników kluczowych |
| --- | --- |

Załącznik 10

1.   ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do:

| 1.1. | CZĘŚĆ I Homologacja pojazdów kategorii M1 i N1 (1) w odniesieniu do urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem. |
| --- | --- |

1.1.

CZĘŚĆ I Homologacja pojazdów kategorii M1 i N1 (1) w odniesieniu do urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem.

| 1.2. | CZĘŚĆ II Homologacja systemów alarmowych pojazdu przeznaczonych do trwałego zainstalowania w pojazdach kategorii M1 i N1 o maksymalnej masie nie większej niż 2 tony (1). |
| --- | --- |

1.2.

CZĘŚĆ II Homologacja systemów alarmowych pojazdu przeznaczonych do trwałego zainstalowania w pojazdach kategorii M1 i N1 o maksymalnej masie nie większej niż 2 tony (1).

| 1.3. | CZĘŚĆ III Homologacja pojazdów kategorii M1 i N1 o maksymalnej masie nie większej niż 2 tony w odniesieniu do ich systemów alarmowych (2). |
| --- | --- |

1.3.

CZĘŚĆ III Homologacja pojazdów kategorii M1 i N1 o maksymalnej masie nie większej niż 2 tony w odniesieniu do ich systemów alarmowych (2).

| 1.4. | CZĘŚĆ IV Homologacja immobilizerów oraz pojazdów kategorii M1 i N1 o maksymalnej masie nie większej niż 2 tony w odniesieniu do immobilizerów (1)
   (2). |
| --- | --- |

1.4.

CZĘŚĆ IV Homologacja immobilizerów oraz pojazdów kategorii M1 i N1 o maksymalnej masie nie większej niż 2 tony w odniesieniu do immobilizerów (1)
   (2).

| 1.5. | Montaż urządzeń określonych w części I w pojazdach innych kategorii jest opcjonalny, przy czym wymaga się, by każde takie zamontowane urządzenie spełniało wszystkie odpowiednie wymagania niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.5.

Montaż urządzeń określonych w części I w pojazdach innych kategorii jest opcjonalny, przy czym wymaga się, by każde takie zamontowane urządzenie spełniało wszystkie odpowiednie wymagania niniejszego regulaminu.

| 1.6. | Montaż urządzeń określonych w częściach III i IV w pojazdach innych kategorii lub w pojazdach kategorii N1 o maksymalnej masie przekraczającej 2 tony jest opcjonalny, przy czym wymaga się, by każde takie zamontowane urządzenie spełniało wszystkie odpowiednie wymagania niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.6.

Montaż urządzeń określonych w częściach III i IV w pojazdach innych kategorii lub w pojazdach kategorii N1 o maksymalnej masie przekraczającej 2 tony jest opcjonalny, przy czym wymaga się, by każde takie zamontowane urządzenie spełniało wszystkie odpowiednie wymagania niniejszego regulaminu.

| 1.7. | Na wniosek producenta Umawiające się Strony mogą udzielić homologacji zgodnie z częściami I–IV pojazdom innych kategorii i urządzeniom przeznaczonym do montażu w takich pojazdach. |
| --- | --- |

1.7.

Na wniosek producenta Umawiające się Strony mogą udzielić homologacji zgodnie z częściami I–IV pojazdom innych kategorii i urządzeniom przeznaczonym do montażu w takich pojazdach.

| 1.8. | W okresie obowiązywania niniejszego regulaminu Umawiające się Strony deklarują, które części regulaminu zamierzają uczynić obowiązkowymi na swoim terytorium dla wszystkich kategorii pojazdów (3). |
| --- | --- |

1.8.

W okresie obowiązywania niniejszego regulaminu Umawiające się Strony deklarują, które części regulaminu zamierzają uczynić obowiązkowymi na swoim terytorium dla wszystkich kategorii pojazdów (3).

2.   DEFINICJE: WYMAGANIA OGÓLNE

| 2.1. | „Producent” oznacza osobę lub podmiot odpowiedzialny wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest wymagany bezpośredni udział takiej osoby lub podmiotu we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, instalacji, części lub oddzielnego zespołu technicznego podlegających homologacji. |
| --- | --- |

2.1.

„Producent” oznacza osobę lub podmiot odpowiedzialny wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest wymagany bezpośredni udział takiej osoby lub podmiotu we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, instalacji, części lub oddzielnego zespołu technicznego podlegających homologacji.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

| 3.1. | O homologację typu pojazdu lub części w zakresie niniejszego regulaminu występuje producent. |
| --- | --- |

3.1.

O homologację typu pojazdu lub części w zakresie niniejszego regulaminu występuje producent.

| 3.2. | Do takiego wystąpienia należy dołączyć dokument informacyjny zgodny ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1, odpowiednio w części 1, 2 lub 3. |
| --- | --- |

3.2.

Do takiego wystąpienia należy dołączyć dokument informacyjny zgodny ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1, odpowiednio w części 1, 2 lub 3.

| 3.3. | Upoważnionej placówce technicznej wykonującej badania homologacyjne dostarcza się pojazdy/części reprezentatywne dla homologowanego typu. |
| --- | --- |

3.3.

Upoważnionej placówce technicznej wykonującej badania homologacyjne dostarcza się pojazdy/części reprezentatywne dla homologowanego typu.

4.   HOMOLOGACJA

| 4.1. | Jeżeli typ przedstawiony do homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem spełnia wymagania odpowiednich części niniejszego regulaminu, to udziela się homologacji typu. |
| --- | --- |

4.1.

Jeżeli typ przedstawiony do homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem spełnia wymagania odpowiednich części niniejszego regulaminu, to udziela się homologacji typu.

| 4.2. | Każdemu homologowanemu typowi przydziela się numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry tego numeru (obecnie 00 dla regulaminu w jego pierwotnej wersji) oznaczają serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie w czasie udzielania homologacji Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu lub części zgodnie z definicjami niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.2.

Każdemu homologowanemu typowi przydziela się numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry tego numeru (obecnie 00 dla regulaminu w jego pierwotnej wersji) oznaczają serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne w regulaminie w czasie udzielania homologacji Ta sama Umawiająca się Strona nie może nadać tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu lub części zgodnie z definicjami niniejszego regulaminu.

| 4.3. | Zawiadomienie o udzieleniu lub rozszerzeniu homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem zamieszczonym odpowiednio w części 1, 2 lub 3 załącznika 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.3.

Zawiadomienie o udzieleniu lub rozszerzeniu homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem zamieszczonym odpowiednio w części 1, 2 lub 3 załącznika 2 do niniejszego regulaminu.

| 4.4. | Na każdym pojeździe lub części zgodnej z typem homologowanym na podstawie niniejszego regulaminu umieszcza się, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, międzynarodowy znak homologacji, składający się z:






  4.4.1. | okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj, który udzielił homologacji (4), oraz |
| --- | --- | --- |

4.4.

Na każdym pojeździe lub części zgodnej z typem homologowanym na podstawie niniejszego regulaminu umieszcza się, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, międzynarodowy znak homologacji, składający się z:

4.4.1.

okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraj, który udzielił homologacji (4), oraz

| 4.4.2. | numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik oraz numer homologacji, po prawej stronie okręgu określonego w pkt 4.4.1, oraz |
| --- | --- |

4.4.2.

numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik oraz numer homologacji, po prawej stronie okręgu określonego w pkt 4.4.1, oraz

| 4.4.3. | symbolu dodatkowego:






  4.4.3.1. | „A” w przypadku systemu alarmowego (część II); |
| --- | --- | --- |

4.4.3.

symbolu dodatkowego:

4.4.3.1.

„A” w przypadku systemu alarmowego (część II);

| 4.4.3.2. | „I” w przypadku immobilizera (część IV); |
| --- | --- |

4.4.3.2.

„I” w przypadku immobilizera (część IV);

| 4.4.3.3. | „AI” w przypadku kombinacji systemu alarmowego i immobilizera; |
| --- | --- |

4.4.3.3.

„AI” w przypadku kombinacji systemu alarmowego i immobilizera;

| 4.4.3.4. | „L” w przypadku pojazdu homologowanego w odniesieniu do urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I); |
| --- | --- |

4.4.3.4.

„L” w przypadku pojazdu homologowanego w odniesieniu do urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I);

| 4.4.3.5. | „LA” w przypadku pojazdu homologowanego w zakresie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I) w kombinacji z systemem alarmowym; |
| --- | --- |

4.4.3.5.

„LA” w przypadku pojazdu homologowanego w zakresie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I) w kombinacji z systemem alarmowym;

| 4.4.3.6. | „LI” w przypadku pojazdu homologowanego w zakresie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I) w kombinacji z immobilizerem; |
| --- | --- |

4.4.3.6.

„LI” w przypadku pojazdu homologowanego w zakresie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I) w kombinacji z immobilizerem;

| 4.4.3.7. | „LAI” w przypadku pojazdu homologowanego w zakresie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I) w kombinacji z systemem alarmowym i immobilizerem. |
| --- | --- |

4.4.3.7.

„LAI” w przypadku pojazdu homologowanego w zakresie urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem (część I) w kombinacji z systemem alarmowym i immobilizerem.

| 4.5. | Jeżeli typ jest zgodny z typem homologowanym na podstawie jednego lub kilku innych regulaminów załączonych do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 4.4.1; w takim przypadku numer regulaminu, na podstawie którego udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w pionowych kolumnach na prawo od symbolu opisanego w pkt 4.4.1. |
| --- | --- |

4.5.

Jeżeli typ jest zgodny z typem homologowanym na podstawie jednego lub kilku innych regulaminów załączonych do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 4.4.1; w takim przypadku numer regulaminu, na podstawie którego udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w pionowych kolumnach na prawo od symbolu opisanego w pkt 4.4.1.

| 4.6. | Znak homologacji musi być czytelny i trwały. |
| --- | --- |

4.6.

Znak homologacji musi być czytelny i trwały.

| 4.7. | W przypadku pojazdu znak homologacji umieszcza się na tabliczce identyfikacyjnej producenta lub w jej pobliżu. |
| --- | --- |

4.7.

W przypadku pojazdu znak homologacji umieszcza się na tabliczce identyfikacyjnej producenta lub w jej pobliżu.

| 4.8. | W przypadku części homologowanej oddzielnie jako system alarmowy lub immobilizer lub obydwa razem, znak homologacji umieszcza producent na zasadniczych elementach urządzenia. |
| --- | --- |

4.8.

W przypadku części homologowanej oddzielnie jako system alarmowy lub immobilizer lub obydwa razem, znak homologacji umieszcza producent na zasadniczych elementach urządzenia.

| 4.9. | Przykładowe wzory znaków homologacji przedstawiono w załączniku 3 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.9.

Przykładowe wzory znaków homologacji przedstawiono w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.

| 4.10. | Zamiast znaku homologacji opisanego w pkt 4.4 powyżej dla każdego systemu alarmowego pojazdu i immobilizera oferowanego do sprzedaży można wydać świadectwo zgodności.
  Jeżeli producent systemu alarmowego pojazdu lub immobilizera dostarczy producentowi pojazdu homologowany, nieoznakowany system alarmowy pojazdu lub immobilizer do zamontowania przez producenta jako oryginalne wyposażenie modelu pojazdu lub serii modeli pojazdów, to producent systemu alarmowego pojazdu lub immobilizera zobowiązany jest dostarczyć producentowi pojazdu liczbę kopii świadectwa zgodności wystarczającą, by producent mógł uzyskać homologację pojazdu odpowiednio zgodnie z częścią II, III lub IV niniejszego regulaminu.
  Jeżeli system alarmowy pojazdu lub immobilizer składa się z oddzielnych części, to jego główne części muszą posiadać znak odniesienia, a w świadectwie zgodności zamieszczany jest wykaz takich znaków odniesienia.
  Wzór świadectwa zgodności zamieszczono w załączniku 6 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.10.

Zamiast znaku homologacji opisanego w pkt 4.4 powyżej dla każdego systemu alarmowego pojazdu i immobilizera oferowanego do sprzedaży można wydać świadectwo zgodności.

Jeżeli producent systemu alarmowego pojazdu lub immobilizera dostarczy producentowi pojazdu homologowany, nieoznakowany system alarmowy pojazdu lub immobilizer do zamontowania przez producenta jako oryginalne wyposażenie modelu pojazdu lub serii modeli pojazdów, to producent systemu alarmowego pojazdu lub immobilizera zobowiązany jest dostarczyć producentowi pojazdu liczbę kopii świadectwa zgodności wystarczającą, by producent mógł uzyskać homologację pojazdu odpowiednio zgodnie z częścią II, III lub IV niniejszego regulaminu.

Jeżeli system alarmowy pojazdu lub immobilizer składa się z oddzielnych części, to jego główne części muszą posiadać znak odniesienia, a w świadectwie zgodności zamieszczany jest wykaz takich znaków odniesienia.

Wzór świadectwa zgodności zamieszczono w załączniku 6 do niniejszego regulaminu.

5.   CZĘŚĆ I: HOMOLOGACJA POJAZDÓW KATEGORII M1 I N1 W ODNIESIENIU DO URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH PRZED NIEUPRAWNIONYM UŻYCIEM

5.1.   DEFINICJE

Dla celów części I niniejszego regulaminu:

| 5.1.1. | „Typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów samochodowych, które nie różnią się pod względem następujących istotnych cech:






  5.1.1.1. | oznaczenie typu przez producenta; |
| --- | --- | --- |

5.1.1.

„Typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów samochodowych, które nie różnią się pod względem następujących istotnych cech:

5.1.1.1.

oznaczenie typu przez producenta;

| 5.1.1.2. | umiejscowienie i konstrukcja jednej lub kilku części pojazdu, na które oddziałuje urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem; |
| --- | --- |

5.1.1.2.

umiejscowienie i konstrukcja jednej lub kilku części pojazdu, na które oddziałuje urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem;

| 5.1.1.3. | typ urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem. |
| --- | --- |

5.1.1.3.

typ urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem.

| 5.1.2. | „Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem” oznacza układ mający uniemożliwić nieuprawnione uruchomienie, w normalny sposób, silnika lub innego głównego źródła napędu pojazdu w połączeniu z co najmniej jednym układem, który:






  a) | blokuje układ kierowniczy; lub |
| --- | --- | --- |

5.1.2.

„Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem” oznacza układ mający uniemożliwić nieuprawnione uruchomienie, w normalny sposób, silnika lub innego głównego źródła napędu pojazdu w połączeniu z co najmniej jednym układem, który:

a)

blokuje układ kierowniczy; lub

| b) | blokuje układ przeniesienia napędu; lub |
| --- | --- |

b)

blokuje układ przeniesienia napędu; lub

| c) | blokuje mechanizm zmiany biegów; lub |
| --- | --- |

c)

blokuje mechanizm zmiany biegów; lub

| d) | blokuje hamulce. |
| --- | --- |

d)

blokuje hamulce.

W przypadku układu blokującego hamulce wyłączenie urządzenia nie może powodować samoczynnego zwolnienia hamulców wbrew woli kierowcy.

| 5.1.3. | „Układ kierowniczy” oznacza koło kierownicy, kolumnę kierownicy wraz z jej osłoną, wał kierownicy, przekładnię kierowniczą i wszelkie inne części, które bezpośrednio wpływają na skuteczność urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem. |
| --- | --- |

5.1.3.

„Układ kierowniczy” oznacza koło kierownicy, kolumnę kierownicy wraz z jej osłoną, wał kierownicy, przekładnię kierowniczą i wszelkie inne części, które bezpośrednio wpływają na skuteczność urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem.

| 5.1.4. | „Kombinacja” oznacza jeden ze specjalnie opracowanych i skonstruowanych wariantów układu blokady, który po prawidłowym uruchomieniu umożliwia działanie układu blokady; |
| --- | --- |

5.1.4.

„Kombinacja” oznacza jeden ze specjalnie opracowanych i skonstruowanych wariantów układu blokady, który po prawidłowym uruchomieniu umożliwia działanie układu blokady;

| 5.1.5. | „Klucz” oznacza dowolne urządzenie skonstruowane i wykonane w celu obsługi układu blokady, które ma taką konstrukcję i wykonanie, że można go obsługiwać wyłącznie za pomocą takiego urządzenia. |
| --- | --- |

5.1.5.

„Klucz” oznacza dowolne urządzenie skonstruowane i wykonane w celu obsługi układu blokady, które ma taką konstrukcję i wykonanie, że można go obsługiwać wyłącznie za pomocą takiego urządzenia.

| 5.1.6. | „Kod zmienny” oznacza kod elektroniczny złożony z pewnej liczby elementów, których kombinacja zmienia się losowo po każdym uruchomieniu urządzenia nadawczego. |
| --- | --- |

5.1.6.

„Kod zmienny” oznacza kod elektroniczny złożony z pewnej liczby elementów, których kombinacja zmienia się losowo po każdym uruchomieniu urządzenia nadawczego.

5.2.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 5.2.1. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi być skonstruowane w taki sposób, by bez uprzedniego wyłączenia tego urządzenia nie było możliwe:






  5.2.1.1. | uruchomienie silnika normalnym urządzeniem rozruchowym, |
| --- | --- | --- |

5.2.1.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi być skonstruowane w taki sposób, by bez uprzedniego wyłączenia tego urządzenia nie było możliwe:

5.2.1.1.

uruchomienie silnika normalnym urządzeniem rozruchowym,

| 5.2.1.2. | kierowanie pojazdem, prowadzenie lub przemieszczanie go do przodu za pomocą napędu własnego pojazdu. |
| --- | --- |

5.2.1.2.

kierowanie pojazdem, prowadzenie lub przemieszczanie go do przodu za pomocą napędu własnego pojazdu.

| 5.2.1.3. | Spełnienie wymagań pkt 5.2.1 może nastąpić jednocześnie z działaniami określonymi w pkt 5.2.1.1 i 5.2.1.2 lub przed nimi. |
| --- | --- |

5.2.1.3.

Spełnienie wymagań pkt 5.2.1 może nastąpić jednocześnie z działaniami określonymi w pkt 5.2.1.1 i 5.2.1.2 lub przed nimi.

| 5.2.2. | Wymagania określone w pkt 5.2.1 spełnia się poprzez użycie pojedynczego klucza. |
| --- | --- |

5.2.2.

Wymagania określone w pkt 5.2.1 spełnia się poprzez użycie pojedynczego klucza.

| 5.2.3. | Wymaga się, z zastrzeżeniem pkt 5.3.1.5, by układ obsługiwany za pomocą klucza umieszczonego w zamku uniemożliwiał wyjęcie klucza przed zadziałaniem lub uzbrojeniem urządzenia, o którym mowa w pkt 5.2.1. |
| --- | --- |

5.2.3.

Wymaga się, z zastrzeżeniem pkt 5.3.1.5, by układ obsługiwany za pomocą klucza umieszczonego w zamku uniemożliwiał wyjęcie klucza przed zadziałaniem lub uzbrojeniem urządzenia, o którym mowa w pkt 5.2.1.

| 5.2.4. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem, o którym mowa w pkt 5.2.1, oraz części pojazdu, na które oddziałuje, muszą być skonstruowane tak, aby nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi otworzyć, uniemożliwić ich działania lub ich zniszczyć, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów. |
| --- | --- |

5.2.4.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem, o którym mowa w pkt 5.2.1, oraz części pojazdu, na które oddziałuje, muszą być skonstruowane tak, aby nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi otworzyć, uniemożliwić ich działania lub ich zniszczyć, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów.

| 5.2.5. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem montuje się w pojeździe jako element oryginalnego wyposażenia (tj. wyposażenia montowanego przez producenta pojazdu przed jego pierwszą sprzedażą detaliczną). Wymaga się zamontowania go w taki sposób, by nawet po zdjęciu obudowy jego demontaż w stanie zablokowanym był możliwy tylko przy użyciu specjalistycznych narzędzi. Jeżeli działanie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem może zostać uniemożliwione poprzez wykręcenie śrub, to te śruby, które dają się wykręcić, muszą być osłonięte częściami zablokowanego urządzenia zabezpieczającego. |
| --- | --- |

5.2.5.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem montuje się w pojeździe jako element oryginalnego wyposażenia (tj. wyposażenia montowanego przez producenta pojazdu przed jego pierwszą sprzedażą detaliczną). Wymaga się zamontowania go w taki sposób, by nawet po zdjęciu obudowy jego demontaż w stanie zablokowanym był możliwy tylko przy użyciu specjalistycznych narzędzi. Jeżeli działanie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem może zostać uniemożliwione poprzez wykręcenie śrub, to te śruby, które dają się wykręcić, muszą być osłonięte częściami zablokowanego urządzenia zabezpieczającego.

| 5.2.6. | Liczba kombinacji wzoru klucza obsługującego mechaniczne układy blokady musi wynosić co najmniej 1 000 lub, jeżeli jest ona mniejsza niż 1 000, musi być równa łącznej liczbie produkowanych w ciągu roku pojazdów. Wymaga się, by w przypadku pojazdów jednego typu częstotliwość występowania każdej kombinacji wynosiła w przybliżeniu jeden na tysiąc. |
| --- | --- |

5.2.6.

Liczba kombinacji wzoru klucza obsługującego mechaniczne układy blokady musi wynosić co najmniej 1 000 lub, jeżeli jest ona mniejsza niż 1 000, musi być równa łącznej liczbie produkowanych w ciągu roku pojazdów. Wymaga się, by w przypadku pojazdów jednego typu częstotliwość występowania każdej kombinacji wynosiła w przybliżeniu jeden na tysiąc.

| 5.2.7. | Elektryczne/elektroniczne układy blokady, np. pilot zdalnego sterowania, muszą mieć co najmniej 50 000 kombinacji i obejmować kod zmienny, lub ich minimalny czas skanowania musi wynosić co najmniej dziesięć dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji. |
| --- | --- |

5.2.7.

Elektryczne/elektroniczne układy blokady, np. pilot zdalnego sterowania, muszą mieć co najmniej 50 000 kombinacji i obejmować kod zmienny, lub ich minimalny czas skanowania musi wynosić co najmniej dziesięć dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji.

| 5.2.8. | Charakterystyka urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem musi spełniać wymagania określone w pkt 5.2.6 lub 5.2.7. |
| --- | --- |

5.2.8.

Charakterystyka urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem musi spełniać wymagania określone w pkt 5.2.6 lub 5.2.7.

| 5.2.9. | Kod klucza i zamka nie może być widoczny. |
| --- | --- |

5.2.9.

Kod klucza i zamka nie może być widoczny.

| 5.2.10. | Zamek musi być skonstruowany, wykonany i zamontowany w taki sposób, by obrót wkładki bębenkowej w położeniu zablokowanym przy momencie poniżej 2,45 Nm był możliwy jedynie przy pomocy pasującego klucza, a ponadto:






  5.2.10.1. | w przypadku bębenków z bolcami nie więcej niż dwa identyczne bolce działające w tym samym kierunku mogą być umieszczone obok siebie; w zamku nie może być więcej niż 60 % identycznych bolców; |
| --- | --- | --- |

5.2.10.

Zamek musi być skonstruowany, wykonany i zamontowany w taki sposób, by obrót wkładki bębenkowej w położeniu zablokowanym przy momencie poniżej 2,45 Nm był możliwy jedynie przy pomocy pasującego klucza, a ponadto:

5.2.10.1.

w przypadku bębenków z bolcami nie więcej niż dwa identyczne bolce działające w tym samym kierunku mogą być umieszczone obok siebie; w zamku nie może być więcej niż 60 % identycznych bolców;

| 5.2.10.2. | w przypadku bębenków z dyskami, nie więcej niż dwa identyczne dyski działające w tym samym kierunku mogą być umieszczone obok siebie; w zamku nie może być więcej niż 50 % identycznych dysków. |
| --- | --- |

5.2.10.2.

w przypadku bębenków z dyskami, nie więcej niż dwa identyczne dyski działające w tym samym kierunku mogą być umieszczone obok siebie; w zamku nie może być więcej niż 50 % identycznych dysków.

| 5.2.11. | Stosuje się takie urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem, by ryzyko przypadkowej awarii ich działania przy uruchomionym silniku było wykluczone; dotyczy to w szczególności blokady mogącej zagrozić bezpieczeństwu.






  5.2.11.1. | Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem nie mogą dać się uruchomić bez uprzedniego ustawienia urządzeń sterujących pracą silnika w położenie wyłączenia, a następnie wykonania czynności, która nie stanowi nieprzerwanej kontynuacji procedury zatrzymywania silnika, lub bez uprzedniego ustawienia urządzeń sterujących pracą silnika w położenie wyłączenia w przypadku gdy pojazd jest nieruchomy i uruchomiony jest hamulec postojowy lub prędkość, z jaką porusza się pojazd, nie przekracza 4 km/h. |
| --- | --- | --- |

5.2.11.

Stosuje się takie urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem, by ryzyko przypadkowej awarii ich działania przy uruchomionym silniku było wykluczone; dotyczy to w szczególności blokady mogącej zagrozić bezpieczeństwu.

5.2.11.1.

Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem nie mogą dać się uruchomić bez uprzedniego ustawienia urządzeń sterujących pracą silnika w położenie wyłączenia, a następnie wykonania czynności, która nie stanowi nieprzerwanej kontynuacji procedury zatrzymywania silnika, lub bez uprzedniego ustawienia urządzeń sterujących pracą silnika w położenie wyłączenia w przypadku gdy pojazd jest nieruchomy i uruchomiony jest hamulec postojowy lub prędkość, z jaką porusza się pojazd, nie przekracza 4 km/h.

| 5.2.11.2. | W przypadku urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem, jeżeli uruchomienie urządzenia następuje w wyniku wyjęcia klucza, do uruchomienia urządzenia konieczne musi być uprzednie przesunięcie o co najmniej 2 mm, bądź też musi posiadać zabezpieczenie przed przypadkowym całkowitym lub częściowym wyjęciem klucza. |
| --- | --- |

5.2.11.2.

W przypadku urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem, jeżeli uruchomienie urządzenia następuje w wyniku wyjęcia klucza, do uruchomienia urządzenia konieczne musi być uprzednie przesunięcie o co najmniej 2 mm, bądź też musi posiadać zabezpieczenie przed przypadkowym całkowitym lub częściowym wyjęciem klucza.

| 5.2.11.3. | Punkty 5.2.10, 5.2.10.1 lub 5.2.10.2 oraz 5.2.11.2 stosuje się wyłącznie do urządzeń obsługiwanych z użyciem kluczy mechanicznych. |
| --- | --- |

5.2.11.3.

Punkty 5.2.10, 5.2.10.1 lub 5.2.10.2 oraz 5.2.11.2 stosuje się wyłącznie do urządzeń obsługiwanych z użyciem kluczy mechanicznych.

| 5.2.12. | Elektryczne wspomaganie może być stosowane jedynie do uruchamiania funkcji blokowania lub odblokowywania urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem. Urządzenie utrzymywane jest w położeniu roboczym przy pomocy dowolnych stosownych środków, które nie wymagają zasilania. |
| --- | --- |

5.2.12.

Elektryczne wspomaganie może być stosowane jedynie do uruchamiania funkcji blokowania lub odblokowywania urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem. Urządzenie utrzymywane jest w położeniu roboczym przy pomocy dowolnych stosownych środków, które nie wymagają zasilania.

| 5.2.13. | Napęd pojazdu nie może dać się załączyć w normalny sposób, dopóki urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem nie zostanie wyłączone. |
| --- | --- |

5.2.13.

Napęd pojazdu nie może dać się załączyć w normalny sposób, dopóki urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem nie zostanie wyłączone.

| 5.2.14. | Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem poprzez uniemożliwienie zwolnienia hamulców pojazdu dopuszcza się wyłącznie w przypadku, gdy elementy robocze hamulców są zablokowane przy pomocy urządzenia całkowicie mechanicznego. W takim przypadku nie ma zastosowania pkt 5.2.13. |
| --- | --- |

5.2.14.

Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem poprzez uniemożliwienie zwolnienia hamulców pojazdu dopuszcza się wyłącznie w przypadku, gdy elementy robocze hamulców są zablokowane przy pomocy urządzenia całkowicie mechanicznego. W takim przypadku nie ma zastosowania pkt 5.2.13.

| 5.2.15. | Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem posiada funkcję ostrzegania kierowcy, to włącza się ona w momencie otwarcia drzwi od strony kierowcy, chyba że urządzenie zostało włączone, a klucz – wyjęty. |
| --- | --- |

5.2.15.

Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem posiada funkcję ostrzegania kierowcy, to włącza się ona w momencie otwarcia drzwi od strony kierowcy, chyba że urządzenie zostało włączone, a klucz – wyjęty.

5.3.   SPECYFIKACJE SZCZEGÓŁOWE

Oprócz specyfikacji ogólnych przedstawionych w pkt 5.2, urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi spełniać warunki szczegółowe, które określono poniżej.

5.3.1.   Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem działające na układ kierowniczy

| 5.3.1.1. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem działające na układ kierowniczy blokuje działanie układu kierowniczego. Silnik nie może dać się uruchomić, dopóki nie zostanie przywrócone normalne działanie układu kierowniczego. |
| --- | --- |

5.3.1.1.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem działające na układ kierowniczy blokuje działanie układu kierowniczego. Silnik nie może dać się uruchomić, dopóki nie zostanie przywrócone normalne działanie układu kierowniczego.

| 5.3.1.2. | Wymaga się, by po uzbrojeniu urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem nie było możliwe zakłócenie jego funkcjonowania. |
| --- | --- |

5.3.1.2.

Wymaga się, by po uzbrojeniu urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem nie było możliwe zakłócenie jego funkcjonowania.

| 5.3.1.3. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi nadal spełniać wymagania określone w pkt 5.2.11, 5.3.1.1, 5.3.1.2 i 5.3.1.4 po przejściu 2 500 cykli blokowania w każdym kierunku w ramach badania zużycia określonego w części 1 załącznika 4 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.3.1.3.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi nadal spełniać wymagania określone w pkt 5.2.11, 5.3.1.1, 5.3.1.2 i 5.3.1.4 po przejściu 2 500 cykli blokowania w każdym kierunku w ramach badania zużycia określonego w części 1 załącznika 4 do niniejszego regulaminu.

| 5.3.1.4. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem po uruchomieniu musi spełniać jedno z następujących kryteriów:






  5.3.1.4.1. | Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi być w stanie wytrzymać, bez uszkodzenia układu kierowniczego, które mogłoby zagrozić bezpieczeństwu, przyłożenie do osi wału kierownicy w obydwu kierunkach w warunkach statycznych momentu obrotowego wynoszącego 300 Nm. |
| --- | --- | --- |

5.3.1.4.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem po uruchomieniu musi spełniać jedno z następujących kryteriów:

5.3.1.4.1.

Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem musi być w stanie wytrzymać, bez uszkodzenia układu kierowniczego, które mogłoby zagrozić bezpieczeństwu, przyłożenie do osi wału kierownicy w obydwu kierunkach w warunkach statycznych momentu obrotowego wynoszącego 300 Nm.

| 5.3.1.4.2. | Musi ono posiadać mechanizm ustępujący lub ześlizgujący, dzięki któremu system wytrzyma przykładany w sposób ciągły lub przerywany moment obrotowy o wartości co najmniej 100 Nm. Układ blokady musi wytrzymać przyłożenie takiego momentu po badaniu określonym w części 2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.3.1.4.2.

Musi ono posiadać mechanizm ustępujący lub ześlizgujący, dzięki któremu system wytrzyma przykładany w sposób ciągły lub przerywany moment obrotowy o wartości co najmniej 100 Nm. Układ blokady musi wytrzymać przyłożenie takiego momentu po badaniu określonym w części 2 załącznika 4 do niniejszego regulaminu.

| 5.3.1.4.3. | Urządzenie to musi posiadać mechanizm umożliwiający swobodny obrót koła kierownicy na zablokowanym wałku kierownicy. Mechanizm blokujący musi być wystarczająco wytrzymały, aby wytrzymać przyłożenie momentu obrotowego 200 Nm do osi wałka kierownicy w obydwu kierunkach w warunkach statycznych. |
| --- | --- |

5.3.1.4.3.

Urządzenie to musi posiadać mechanizm umożliwiający swobodny obrót koła kierownicy na zablokowanym wałku kierownicy. Mechanizm blokujący musi być wystarczająco wytrzymały, aby wytrzymać przyłożenie momentu obrotowego 200 Nm do osi wałka kierownicy w obydwu kierunkach w warunkach statycznych.

| 5.3.1.5. | Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem umożliwia wyjęcie klucza w położeniu innym niż położenie, w którym układ kierowniczy jest zablokowany, konstrukcja urządzenia musi uniemożliwiać przypadkowe wykonanie manewru niezbędnego do ustawienia w takim położeniu i wyjęcia klucza. |
| --- | --- |

5.3.1.5.

Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem umożliwia wyjęcie klucza w położeniu innym niż położenie, w którym układ kierowniczy jest zablokowany, konstrukcja urządzenia musi uniemożliwiać przypadkowe wykonanie manewru niezbędnego do ustawienia w takim położeniu i wyjęcia klucza.

| 5.3.1.6. | W przypadku awarii którejś z części, powodującej, że wymagania dotyczące momentu obrotowego, określone w pkt 5.3.1.4.1, 5.3.1.4.2 i 5.3.1.4.3, nie mogą zostać spełnione, ale układ kierowniczy pozostaje zablokowany, system spełnia wymagania. |
| --- | --- |

5.3.1.6.

W przypadku awarii którejś z części, powodującej, że wymagania dotyczące momentu obrotowego, określone w pkt 5.3.1.4.1, 5.3.1.4.2 i 5.3.1.4.3, nie mogą zostać spełnione, ale układ kierowniczy pozostaje zablokowany, system spełnia wymagania.

5.3.2.   Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na układ przeniesienia napędu lub hamulce

| 5.3.2.1. | Wymaga się, by urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na układ przeniesienia napędu uniemożliwiało obracanie się kół pędnych pojazdu. |
| --- | --- |

5.3.2.1.

Wymaga się, by urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na układ przeniesienia napędu uniemożliwiało obracanie się kół pędnych pojazdu.

| 5.3.2.2. | Wymaga się, by urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na hamulce powodowało hamowanie przynajmniej jednego koła po obu stronach na przynajmniej jednej osi. |
| --- | --- |

5.3.2.2.

Wymaga się, by urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na hamulce powodowało hamowanie przynajmniej jednego koła po obu stronach na przynajmniej jednej osi.

| 5.3.2.3. | Wymaga się, by po uzbrojeniu urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem nie było możliwe zakłócenie jego funkcjonowania. |
| --- | --- |

5.3.2.3.

Wymaga się, by po uzbrojeniu urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem nie było możliwe zakłócenie jego funkcjonowania.

| 5.3.2.4. | Należy wykluczyć ryzyko przypadkowego zablokowania układu przeniesienia napędu lub hamulców w przypadku, gdy w zamku urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem znajduje się klucz, nawet jeżeli urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika już działa lub zostało uzbrojone. Przepisu tego nie stosuje się w przypadku, gdy wymagania określone w pkt 5.3.2 niniejszego regulaminu są spełnione przy pomocy urządzeń o innym dodatkowym przeznaczeniu, a zgodnie z wyżej wymienionymi warunkami zamek jest niezbędny dla realizacji takiej dodatkowej funkcji (np. elektryczny hamulec postojowy). |
| --- | --- |

5.3.2.4.

Należy wykluczyć ryzyko przypadkowego zablokowania układu przeniesienia napędu lub hamulców w przypadku, gdy w zamku urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem znajduje się klucz, nawet jeżeli urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika już działa lub zostało uzbrojone. Przepisu tego nie stosuje się w przypadku, gdy wymagania określone w pkt 5.3.2 niniejszego regulaminu są spełnione przy pomocy urządzeń o innym dodatkowym przeznaczeniu, a zgodnie z wyżej wymienionymi warunkami zamek jest niezbędny dla realizacji takiej dodatkowej funkcji (np. elektryczny hamulec postojowy).

| 5.3.2.5. | Konstrukcja i wykonanie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem musi gwarantować pełną skuteczność działania nawet pomimo pewnego stopnia zużycia po 2 500 cyklach blokowania w każdym kierunku. W przypadku urządzenia zabezpieczającego oddziałującego na hamulce wymóg dotyczy wszystkich podzespołów mechanicznych i elektrycznych urządzenia. |
| --- | --- |

5.3.2.5.

Konstrukcja i wykonanie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem musi gwarantować pełną skuteczność działania nawet pomimo pewnego stopnia zużycia po 2 500 cyklach blokowania w każdym kierunku. W przypadku urządzenia zabezpieczającego oddziałującego na hamulce wymóg dotyczy wszystkich podzespołów mechanicznych i elektrycznych urządzenia.

| 5.3.2.6. | Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem umożliwia wyjęcie klucza w położeniu innym niż położenie, w którym układ przeniesienia napędu lub hamulce są zablokowane, konstrukcja urządzenia musi uniemożliwiać przypadkowe wykonanie manewru niezbędnego do ustawienia w takim położeniu i wyjęcia klucza. |
| --- | --- |

5.3.2.6.

Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem umożliwia wyjęcie klucza w położeniu innym niż położenie, w którym układ przeniesienia napędu lub hamulce są zablokowane, konstrukcja urządzenia musi uniemożliwiać przypadkowe wykonanie manewru niezbędnego do ustawienia w takim położeniu i wyjęcia klucza.

| 5.3.2.7. | Urządzenie zabezpieczające układ przeniesienia napędu musi być w stanie wytrzymać, bez uszkodzenia, które mogłoby zagrozić bezpieczeństwu, przyłożenie w obydwu kierunkach i w warunkach statycznych momentu obrotowego o 50 % większego niż maksymalny moment obrotowy, który normalnie dopuszczalny jest dla układu przeniesienia napędu. Przy określaniu wartości takiego próbnego momentu obrotowego nie należy brać pod uwagę maksymalnego momentu obrotowego silnika, lecz maksymalny moment obrotowy, jaki może być przenoszony przez sprzęgło lub przekładnię automatyczną. |
| --- | --- |

5.3.2.7.

Urządzenie zabezpieczające układ przeniesienia napędu musi być w stanie wytrzymać, bez uszkodzenia, które mogłoby zagrozić bezpieczeństwu, przyłożenie w obydwu kierunkach i w warunkach statycznych momentu obrotowego o 50 % większego niż maksymalny moment obrotowy, który normalnie dopuszczalny jest dla układu przeniesienia napędu. Przy określaniu wartości takiego próbnego momentu obrotowego nie należy brać pod uwagę maksymalnego momentu obrotowego silnika, lecz maksymalny moment obrotowy, jaki może być przenoszony przez sprzęgło lub przekładnię automatyczną.

| 5.3.2.8. | W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w urządzenie zabezpieczające oddziałujące na hamulce, urządzenie takie musi być w stanie utrzymać załadowany pojazd w bezruchu na spadku lub wzniesieniu o nachyleniu 20 %. |
| --- | --- |

5.3.2.8.

W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w urządzenie zabezpieczające oddziałujące na hamulce, urządzenie takie musi być w stanie utrzymać załadowany pojazd w bezruchu na spadku lub wzniesieniu o nachyleniu 20 %.

| 5.3.2.9. | W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w urządzenie zabezpieczające oddziałujące na hamulce, wymagania określone w niniejszym regulaminie nie mogą być interpretowane jako odejście od wymagań regulaminu nr 13 lub 13-H, nawet w przypadku uszkodzenia. |
| --- | --- |

5.3.2.9.

W przypadku gdy pojazd wyposażony jest w urządzenie zabezpieczające oddziałujące na hamulce, wymagania określone w niniejszym regulaminie nie mogą być interpretowane jako odejście od wymagań regulaminu nr 13 lub 13-H, nawet w przypadku uszkodzenia.

5.3.3.   Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na mechanizm zmiany biegów

| 5.3.3.1. | Wymaga się, by urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na mechanizm zmiany biegów uniemożliwiało zmianę biegów. |
| --- | --- |

5.3.3.1.

Wymaga się, by urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem oddziałujące na mechanizm zmiany biegów uniemożliwiało zmianę biegów.

| 5.3.3.2. | W przypadku ręcznej skrzyni biegów zablokowanie dźwigni zmiany biegów musi być możliwe wyłącznie w pozycji biegu wstecznego; dodatkowo dopuszcza się blokowanie w pozycji biegu jałowego. |
| --- | --- |

5.3.3.2.

W przypadku ręcznej skrzyni biegów zablokowanie dźwigni zmiany biegów musi być możliwe wyłącznie w pozycji biegu wstecznego; dodatkowo dopuszcza się blokowanie w pozycji biegu jałowego.

| 5.3.3.3. | W przypadku automatycznej skrzyni biegów z pozycją „parking” zablokowanie mechanizmu musi być możliwe wyłącznie w pozycji „parking”; dodatkowo dopuszcza się blokowanie w pozycji biegu jałowego lub wstecznego. |
| --- | --- |

5.3.3.3.

W przypadku automatycznej skrzyni biegów z pozycją „parking” zablokowanie mechanizmu musi być możliwe wyłącznie w pozycji „parking”; dodatkowo dopuszcza się blokowanie w pozycji biegu jałowego lub wstecznego.

| 5.3.3.4. | W przypadku automatycznej skrzyni biegów bez pozycji „parking” zablokowanie mechanizmu musi być możliwe wyłącznie w następujących pozycjach: biegu jałowego lub wstecznego. |
| --- | --- |

5.3.3.4.

W przypadku automatycznej skrzyni biegów bez pozycji „parking” zablokowanie mechanizmu musi być możliwe wyłącznie w następujących pozycjach: biegu jałowego lub wstecznego.

| 5.3.3.5. | Konstrukcja i wykonanie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem musi gwarantować pełną skuteczność działania nawet pomimo pewnego stopnia zużycia po 2 500 cyklach blokowania w każdym kierunku. |
| --- | --- |

5.3.3.5.

Konstrukcja i wykonanie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem musi gwarantować pełną skuteczność działania nawet pomimo pewnego stopnia zużycia po 2 500 cyklach blokowania w każdym kierunku.

5.4.   ELEKTROMECHANICZNE I ELEKTRONICZNE URZĄDZENIA ZABEZPIECZAJĄCE PRZED NIEUPRAWNIONYM UŻYCIEM

Zamontowane w pojeździe elektromechaniczne i elektroniczne urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem muszą spełniać wymagania określone powyżej w pkt 5.2 i 5.3 oraz poniżej w pkt 8.4, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

Jeżeli konstrukcja technologiczna urządzenia wyklucza możliwość zastosowania pkt 5, 6 i 8.4, należy upewnić się, że podjęto odpowiednie środki w celu zachowania bezpieczeństwa pojazdu. Procesy działania takich urządzeń muszą obejmować środki bezpieczeństwa eliminujące ryzyko blokady lub przypadkowej usterki w działaniu, mogących zagrażać bezpieczeństwu pojazdu.

6.   CZĘŚĆ II: HOMOLOGACJA SYSTEMÓW ALARMOWYCH POJAZDU

6.1.   DEFINICJE

Do celów części II niniejszego regulaminu:

| 6.1.2. | „System alarmowy pojazdu” oznacza układ przeznaczony do montażu w typach pojazdów, którego zadaniem jest sygnalizacja wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim; systemy takie mogą być wyposażone w dodatkowe zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem pojazdu. |
| --- | --- |

6.1.2.

„System alarmowy pojazdu” oznacza układ przeznaczony do montażu w typach pojazdów, którego zadaniem jest sygnalizacja wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim; systemy takie mogą być wyposażone w dodatkowe zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem pojazdu.

| 6.1.3. | „Czujnik” oznacza urządzenie służące do wykrywania zmian, które mogą być spowodowanie wtargnięciem do pojazdu lub nieuprawnioną manipulacją przy nim. |
| --- | --- |

6.1.3.

„Czujnik” oznacza urządzenie służące do wykrywania zmian, które mogą być spowodowanie wtargnięciem do pojazdu lub nieuprawnioną manipulacją przy nim.

| 6.1.4. | „Urządzenie ostrzegawcze” oznacza urządzenie sygnalizujące wtargnięcie do pojazdu lub nieuprawnioną manipulację przy nim. |
| --- | --- |

6.1.4.

„Urządzenie ostrzegawcze” oznacza urządzenie sygnalizujące wtargnięcie do pojazdu lub nieuprawnioną manipulację przy nim.

| 6.1.5. | „Układ sterujący” oznacza wyposażenie niezbędne do uzbrojenia, wyłączenia i sprawdzenia systemu alarmowego pojazdu oraz transmisji sygnału alarmowego do urządzeń ostrzegawczych. |
| --- | --- |

6.1.5.

„Układ sterujący” oznacza wyposażenie niezbędne do uzbrojenia, wyłączenia i sprawdzenia systemu alarmowego pojazdu oraz transmisji sygnału alarmowego do urządzeń ostrzegawczych.

| 6.1.6. | „Uzbrojony” oznacza stan systemu alarmowego pojazdu, w którym możliwa jest transmisja sygnału alarmowego do urządzeń ostrzegawczych. |
| --- | --- |

6.1.6.

„Uzbrojony” oznacza stan systemu alarmowego pojazdu, w którym możliwa jest transmisja sygnału alarmowego do urządzeń ostrzegawczych.

| 6.1.7. | „Wyłączony” oznacza stan systemu alarmowego pojazdu, w którym transmisja sygnału alarmowego do urządzeń ostrzegawczych nie jest możliwa. |
| --- | --- |

6.1.7.

„Wyłączony” oznacza stan systemu alarmowego pojazdu, w którym transmisja sygnału alarmowego do urządzeń ostrzegawczych nie jest możliwa.

| 6.1.8. | „Klucz” oznacza dowolne urządzenie skonstruowane i wykonane w celu obsługi układu blokady, które ma taką konstrukcję i wykonanie, że można go obsługiwać wyłącznie za pomocą takiego urządzenia. |
| --- | --- |

6.1.8.

„Klucz” oznacza dowolne urządzenie skonstruowane i wykonane w celu obsługi układu blokady, które ma taką konstrukcję i wykonanie, że można go obsługiwać wyłącznie za pomocą takiego urządzenia.

| 6.1.9. | „Typ systemu alarmowego pojazdu” oznacza systemy, które nie różnią się znacznie pod względem tak istotnych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; |
| --- | --- | --- |

6.1.9.

„Typ systemu alarmowego pojazdu” oznacza systemy, które nie różnią się znacznie pod względem tak istotnych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta;

| b) | rodzaj czujnika; |
| --- | --- |

b)

rodzaj czujnika;

| c) | rodzaj urządzenia ostrzegawczego; |
| --- | --- |

c)

rodzaj urządzenia ostrzegawczego;

| d) | rodzaj układu sterującego. |
| --- | --- |

d)

rodzaj układu sterującego.

| 6.1.10. | „Homologacja systemu alarmowego pojazdu” oznacza homologację typu systemu alarmowego pojazdu w odniesieniu do wymagań określonych w pkt 6.2, 6.3 i 6.4 poniżej. |
| --- | --- |

6.1.10.

„Homologacja systemu alarmowego pojazdu” oznacza homologację typu systemu alarmowego pojazdu w odniesieniu do wymagań określonych w pkt 6.2, 6.3 i 6.4 poniżej.

| 6.1.11. | „Immobilizer” oznacza urządzenie, którego zadaniem jest uniemożliwienie odjechania pojazdem napędzanym własnym silnikiem. |
| --- | --- |

6.1.11.

„Immobilizer” oznacza urządzenie, którego zadaniem jest uniemożliwienie odjechania pojazdem napędzanym własnym silnikiem.

| 6.1.12. | „Alarm odstraszający” oznacza urządzenie umożliwiające użytkownikowi alarmu zamontowanego w pojeździe wezwanie pomocy w nagłej potrzebie. |
| --- | --- |

6.1.12.

„Alarm odstraszający” oznacza urządzenie umożliwiające użytkownikowi alarmu zamontowanego w pojeździe wezwanie pomocy w nagłej potrzebie.

6.2.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 6.2.1. | W przypadku wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim system alarmowy pojazdu wysyła sygnał ostrzegawczy. Sygnał ostrzegawczy jest sygnałem dźwiękowym; dodatkowo może on obejmować optyczne urządzenia ostrzegawcze, być alarmem radiowym lub stanowić dowolną kombinację powyższych. |
| --- | --- |

6.2.1.

W przypadku wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim system alarmowy pojazdu wysyła sygnał ostrzegawczy. Sygnał ostrzegawczy jest sygnałem dźwiękowym; dodatkowo może on obejmować optyczne urządzenia ostrzegawcze, być alarmem radiowym lub stanowić dowolną kombinację powyższych.

| 6.2.2. | System alarmowy pojazdu musi być skonstruowany, wykonany i zamontowany w taki sposób, aby pojazd wyposażony w taki system w dalszym ciągu spełniał odpowiednie wymagania techniczne, szczególnie w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej (EMC). |
| --- | --- |

6.2.2.

System alarmowy pojazdu musi być skonstruowany, wykonany i zamontowany w taki sposób, aby pojazd wyposażony w taki system w dalszym ciągu spełniał odpowiednie wymagania techniczne, szczególnie w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej (EMC).

| 6.2.3. | Jeżeli system alarmowy pojazdu posiada funkcję transmisji radiowej, np. do uzbrajania lub wyłączania alarmu lub transmisji alarmu, to musi on spełniać wymagania odpowiednich norm ETSI (5), np. EN 300220-1 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-2 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-3 V1.1.1. (2000-09) i EN 301489-3 V1.2.1. (2000-08) (łącznie z wymaganiami zalecanymi). Częstotliwość i maksymalna moc promieniowana nadajników radiowych stosowanych do uzbrajania i wyłączania systemu alarmowego musi być zgodna z zaleceniem 70-03 (17 luty 2000 r.) CEPT/ERC (6) odnośnie do urządzeń krótkiego zasięgu (7). |
| --- | --- |

6.2.3.

Jeżeli system alarmowy pojazdu posiada funkcję transmisji radiowej, np. do uzbrajania lub wyłączania alarmu lub transmisji alarmu, to musi on spełniać wymagania odpowiednich norm ETSI (5), np. EN 300220-1 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-2 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-3 V1.1.1. (2000-09) i EN 301489-3 V1.2.1. (2000-08) (łącznie z wymaganiami zalecanymi). Częstotliwość i maksymalna moc promieniowana nadajników radiowych stosowanych do uzbrajania i wyłączania systemu alarmowego musi być zgodna z zaleceniem 70-03 (17 luty 2000 r.) CEPT/ERC (6) odnośnie do urządzeń krótkiego zasięgu (7).

| 6.2.4. | Montaż systemu alarmowego pojazdu nie może wpływać na działanie pojazdu (w stanie wyłączonym alarmu) ani na bezpieczeństwo jego eksploatacji. |
| --- | --- |

6.2.4.

Montaż systemu alarmowego pojazdu nie może wpływać na działanie pojazdu (w stanie wyłączonym alarmu) ani na bezpieczeństwo jego eksploatacji.

| 6.2.5. | Należy wykluczyć możliwość przypadkowego uruchomienia systemu alarmowego pojazdu i jego części, zwłaszcza podczas pracy silnika. |
| --- | --- |

6.2.5.

Należy wykluczyć możliwość przypadkowego uruchomienia systemu alarmowego pojazdu i jego części, zwłaszcza podczas pracy silnika.

| 6.2.6. | Awaria systemu alarmowego pojazdu lub awaria jego zasilania elektrycznego nie mogą wywierać wpływu na bezpieczeństwo eksploatacji pojazdu. |
| --- | --- |

6.2.6.

Awaria systemu alarmowego pojazdu lub awaria jego zasilania elektrycznego nie mogą wywierać wpływu na bezpieczeństwo eksploatacji pojazdu.

| 6.2.7. | System alarmowy pojazdu, jego części oraz części, które kontrolują, muszą być skonstruowane, wykonane i zamontowane tak, aby nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi otworzyć, zniszczyć lub uniemożliwić ich działanie, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów. |
| --- | --- |

6.2.7.

System alarmowy pojazdu, jego części oraz części, które kontrolują, muszą być skonstruowane, wykonane i zamontowane tak, aby nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi otworzyć, zniszczyć lub uniemożliwić ich działanie, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów.

| 6.2.8. | Metody uzbrajania i wyłączania systemu alarmowego pojazdu muszą być zaprojektowane tak, by nie naruszały wymagań części I powyżej. Dopuszcza się połączenie elektryczne z częściami opisanymi w części I niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.2.8.

Metody uzbrajania i wyłączania systemu alarmowego pojazdu muszą być zaprojektowane tak, by nie naruszały wymagań części I powyżej. Dopuszcza się połączenie elektryczne z częściami opisanymi w części I niniejszego regulaminu.

| 6.2.9. | System musi być zaprojektowany tak, aby zwarcie w którymkolwiek obwodzie sygnału ostrzegawczego nie zakłócało żadnej funkcji systemu alarmowego, innej niż obwodu, w którym nastąpiło zwarcie. |
| --- | --- |

6.2.9.

System musi być zaprojektowany tak, aby zwarcie w którymkolwiek obwodzie sygnału ostrzegawczego nie zakłócało żadnej funkcji systemu alarmowego, innej niż obwodu, w którym nastąpiło zwarcie.

| 6.2.10. | W skład systemu alarmowego pojazdu może wchodzić immobilizer, który musi spełniać wymagania części IV niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.2.10.

W skład systemu alarmowego pojazdu może wchodzić immobilizer, który musi spełniać wymagania części IV niniejszego regulaminu.

6.3.   SPECYFIKACJE SZCZEGÓŁOWE

6.3.1.   Zakres zabezpieczenia

6.3.1.1.   Wymagania szczegółowe

System alarmowy pojazdu musi co najmniej wykrywać i sygnalizować otwarcie dowolnych drzwi pojazdu, maski silnika i bagażnika. Uszkodzenie lub wyłączenie źródeł światła, np. oświetlenia przedziału pasażerskiego, nie może wpływać na funkcję kontroli.

Dodatkowe skuteczne czujniki przeznaczone do informacji/wskazywania, np.:

| (i) | wtargnięcia do pojazdu, np. kontroli przedziału pasażerskiego, kontroli szyb okien, stłuczenia oszklonych powierzchni; lub |
| --- | --- |

(i)

wtargnięcia do pojazdu, np. kontroli przedziału pasażerskiego, kontroli szyb okien, stłuczenia oszklonych powierzchni; lub

| (ii) | próby kradzieży pojazdu, np. czujnik pochylenia; |
| --- | --- |

(ii)

próby kradzieży pojazdu, np. czujnik pochylenia;

są dozwolone pod warunkiem zabezpieczenia przed niepotrzebnym uruchomieniem alarmu (= fałszywy alarm, zob. pkt 6.3.1.2 poniżej).

Jeżeli takie dodatkowe czujniki generują sygnał alarmowy, nawet w wyniku wtargnięcia (np. poprzez stłuczenie oszklonej powierzchni) lub pod wpływem czynników zewnętrznych (np. wiatru), to sygnał alarmowy, wyzwolony przez jeden z wyżej wymienionych czujników, uruchamiany jest nie więcej niż 10 razy w ciągu jednego okresu stanu czuwania systemu alarmowego pojazdu.

W takim przypadku okres czuwania może być ograniczony tylko przez uprawnione wyłączenie systemu w wyniku działania użytkownika pojazdu.

Niektóre rodzaje dodatkowych czujników, np. kontroli przedziału pasażerskiego (ultradźwiękowy, podczerwieni) lub czujnik pochylenia itp. mogą być celowo odłączane. W takim przypadku konieczne jest wykonanie każdorazowo przed uzbrojeniem systemu alarmowego pojazdu odrębnego, zamierzonego działania. Należy wykluczyć możliwość wyłączenia czujników w czasie, kiedy system alarmowy jest uzbrojony.

6.3.1.2.   Zabezpieczenie przed fałszywym alarmem

| 6.3.1.2.1. | Poprzez zastosowanie odpowiednich środków, takich jak:






  (i) | konstrukcję mechaniczną i schemat obwodu elektrycznego odpowiednie do warunków właściwych dla pojazdów silnikowych; |
| --- | --- | --- |

6.3.1.2.1.

Poprzez zastosowanie odpowiednich środków, takich jak:

(i)

konstrukcję mechaniczną i schemat obwodu elektrycznego odpowiednie do warunków właściwych dla pojazdów silnikowych;

| (ii) | dobór i stosowanie zasad działania i sterowania systemu alarmowego i jego części; |
| --- | --- |

(ii)

dobór i stosowanie zasad działania i sterowania systemu alarmowego i jego części;

należy dopilnować, by system alarmowy pojazdu, zarówno uzbrojony jak i wyłączony, nie wyzwalał sygnału alarmowego bez potrzeby, w przypadku:

| a) | uderzenia w pojazd: badanie opisane w pkt 6.4.2.13; |
| --- | --- |

a)

uderzenia w pojazd: badanie opisane w pkt 6.4.2.13;

| b) | kompatybilności elektromagnetycznej: badania opisane w pkt 6.4.2.12; |
| --- | --- |

b)

kompatybilności elektromagnetycznej: badania opisane w pkt 6.4.2.12;

| c) | obniżenia się napięcia akumulatora w wyniku ciągłego rozładowania: badanie opisane w pkt 6.4.2.14; |
| --- | --- |

c)

obniżenia się napięcia akumulatora w wyniku ciągłego rozładowania: badanie opisane w pkt 6.4.2.14;

| d) | fałszywego alarmu wywołanego przez kontrolę przedziału pasażerskiego: badanie opisane w pkt 6.4.2.15. |
| --- | --- |

d)

fałszywego alarmu wywołanego przez kontrolę przedziału pasażerskiego: badanie opisane w pkt 6.4.2.15.

| 6.3.1.2.2. | Jeżeli występujący o homologację może wykazać, np. przedstawiając dane techniczne, że zabezpieczenie przed fałszywym alarmem jest w wystarczającym stopniu zapewnione, to placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może odstąpić od wymogu przeprowadzenia niektórych z wyżej wymienionych badań. |
| --- | --- |

6.3.1.2.2.

Jeżeli występujący o homologację może wykazać, np. przedstawiając dane techniczne, że zabezpieczenie przed fałszywym alarmem jest w wystarczającym stopniu zapewnione, to placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może odstąpić od wymogu przeprowadzenia niektórych z wyżej wymienionych badań.

6.3.2.   Alarm dźwiękowy

6.3.2.1.   Ogólne

Sygnał ostrzegawczy musi być dobrze słyszalny i rozpoznawalny oraz musi różnić się w sposób znaczący od innych sygnałów dźwiękowych używanych w ruchu drogowym.

Oprócz montowanych jako element oryginalnego wyposażenia dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych może być zamontowane oddzielne dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze w części pojazdu kontrolowanej przez system alarmowy pojazdu, takiej, by urządzenie to zabezpieczone było przed łatwym i szybkim dostępem osób niepowołanych.

W przypadku zastosowania oddzielnego dźwiękowego urządzenia ostrzegawczego, zgodnie z pkt 6.3.2.3.1 poniżej, system alarmowy pojazdu może dodatkowo uruchamiać montowane jako element oryginalnego wyposażenia dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze, z zastrzeżeniem że jakakolwiek nieuprawniona manipulacja przy standardowym dźwiękowym urządzeniu ostrzegawczym (zazwyczaj łatwiej dostępnym) nie może mieć wpływu na działanie dodatkowego dźwiękowego urządzenia ostrzegawczego.

6.3.2.2.   Czas trwania sygnału dźwiękowego

| Minimum | : | 25 s |
| --- | --- | --- |
| Maksimum | : | 30 s |

Minimum

:

25 s

Maksimum

:

30 s

Sygnał dźwiękowy może zabrzmieć ponownie dopiero przy kolejnej nieuprawnionej manipulacji przy pojeździe tj. po upływie wyżej wymienionego odcinka czasu (ograniczenia: zob. pkt 6.3.1.1 i 6.3.1.2 powyżej).

Wyłączenie systemu alarmowego powoduje natychmiastowe przerwanie sygnału alarmowego.

6.3.2.3.   Wymagania dotyczące sygnału dźwiękowego

| 6.3.2.3.1. | Urządzenie sygnalizacyjne wytwarzające dźwięk o stałym tonie (stałe widmo częstotliwości), np. klaksony: dane akustyczne itd., zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I.
  Przerywany sygnał alarmowy (włączony/wyłączony):
  Częstotliwość wyzwalania ... (2 ± 1) Hz
  Czas trwania = czas ciszy ± 10 % |
| --- | --- |

6.3.2.3.1.

Urządzenie sygnalizacyjne wytwarzające dźwięk o stałym tonie (stałe widmo częstotliwości), np. klaksony: dane akustyczne itd., zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I.

Przerywany sygnał alarmowy (włączony/wyłączony):

Częstotliwość wyzwalania ... (2 ± 1) Hz

Czas trwania = czas ciszy ± 10 %

| 6.3.2.3.2. | Urządzenia sygnalizacji dźwiękowej z modulacją częstotliwości: dane akustyczne itd. zgodne z regulaminem EKG nr 28, część I, ale przy jednakowym przemiataniu podstawowego zakresu częstotliwości w wyżej wspomnianym przedziale (od 1 800 do 3 550 Hz) w obydwu kierunkach.
  Częstotliwość przemiatania ... (2 ± 1) Hz |
| --- | --- |

6.3.2.3.2.

Urządzenia sygnalizacji dźwiękowej z modulacją częstotliwości: dane akustyczne itd. zgodne z regulaminem EKG nr 28, część I, ale przy jednakowym przemiataniu podstawowego zakresu częstotliwości w wyżej wspomnianym przedziale (od 1 800 do 3 550 Hz) w obydwu kierunkach.

Częstotliwość przemiatania ... (2 ± 1) Hz

| 6.3.2.3.3. | Poziom dźwięku
  Źródłem dźwięku jest:






  (i) | dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze homologowane zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I; |
| --- | --- | --- |

6.3.2.3.3.

Poziom dźwięku

Źródłem dźwięku jest:

(i)

dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze homologowane zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I;

| (ii) | lub urządzenie spełniające wymogi regulaminu EKG nr 28, część I, pkt 6.1. i 6.2. |
| --- | --- |

(ii)

lub urządzenie spełniające wymogi regulaminu EKG nr 28, część I, pkt 6.1. i 6.2.

W przypadku gdy źródłem dźwięku jest urządzenie inne niż montowane jako element oryginalnego wyposażenia dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze, minimalny poziom dźwięku, mierzony zgodnie z warunkami określonymi w regulaminie EKG nr 28, część I, może zostać obniżony do 100 dB(A).

6.3.3.   Alarm optyczny – jeżeli zamontowany

6.3.3.1.   Ogólne

W przypadku wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim, urządzenie uruchamia sygnał optyczny, określony w pkt 6.3.3.2 i 6.3.3.3 poniżej.

6.3.3.2.   Czas trwania sygnału optycznego

Po uruchomieniu alarmu czas trwania sygnału optycznego wynosi od 25 sekund do 5 minut. Wyłączenie systemu alarmowego powoduje natychmiastowe przerwanie sygnału.

6.3.3.3.   Typ sygnału optycznego

Błyskanie wszystkich kierunkowskazów lub oświetlenia przedziału pasażerskiego pojazdu oraz wszystkich świateł będących w tym samym obwodzie elektrycznym.

Częstotliwość wyzwalania ... (2 ± 1) Hz

W odniesieniu do sygnału dźwiękowego dozwolone są także sygnały asynchroniczne.

Czas trwania = czas ciszy ± 10 %

6.3.4.   Alarm radiowy (pager) – jeżeli zamontowany

System alarmowy pojazdu może zawierać urządzenie wytwarzające sygnał alarmowy transmitowany drogą radiową.

6.3.5.   Blokada uzbrajania systemu alarmowego

| 6.3.5.1. | System alarmowy nie może dać się uzbroić, w sposób zamierzony lub przypadkowo, w czasie gdy silnik jest uruchomiony. |
| --- | --- |

6.3.5.1.

System alarmowy nie może dać się uzbroić, w sposób zamierzony lub przypadkowo, w czasie gdy silnik jest uruchomiony.

6.3.6.   Uzbrajanie i wyłączanie systemu alarmowego pojazdu

6.3.6.1.   Uzbrajanie

Dopuszcza się wszelkie metody uzbrajania systemu alarmowego pojazdu, pod warunkiem że nie powodują one przypadkowo fałszywych alarmów.

6.3.6.2.   Wyłączanie

Wyłączenie systemu alarmowego pojazdu następuje poprzez użycie jednego z wymienionych poniżej urządzeń lub ich kombinacji. Dopuszcza się użycie innych urządzeń o równoważnym działaniu.

| 6.3.6.2.1. | Klucz mechaniczny (spełniający wymagania załącznika 10 do niniejszego regulaminu), który może być sprzężony z systemem centralnego blokowania drzwi pojazdu o co najmniej 1 000 kombinacji, obsługiwanym z zewnątrz. |
| --- | --- |

6.3.6.2.1.

Klucz mechaniczny (spełniający wymagania załącznika 10 do niniejszego regulaminu), który może być sprzężony z systemem centralnego blokowania drzwi pojazdu o co najmniej 1 000 kombinacji, obsługiwanym z zewnątrz.

| 6.3.6.2.2. | Urządzenie elektryczne/elektroniczne, np. pilot zdalnego sterowania, o co najmniej 50 000 kombinacji, posiadające kod zmienny lub o minimalnym czasie skanowania 10 dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji. |
| --- | --- |

6.3.6.2.2.

Urządzenie elektryczne/elektroniczne, np. pilot zdalnego sterowania, o co najmniej 50 000 kombinacji, posiadające kod zmienny lub o minimalnym czasie skanowania 10 dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji.

| 6.3.6.2.3. | Klucz mechaniczny lub urządzenie elektryczne/elektroniczne wewnątrz chronionego przedziału pasażerskiego, z opóźnieniem czasowym wyjścia/wejścia. |
| --- | --- |

6.3.6.2.3.

Klucz mechaniczny lub urządzenie elektryczne/elektroniczne wewnątrz chronionego przedziału pasażerskiego, z opóźnieniem czasowym wyjścia/wejścia.

6.3.7.   Opóźnienie wyjścia

Jeżeli urządzenie uzbrajające system alarmowy pojazdu jest zamontowane w obszarze chronionym, musi ono posiadać opóźnienie wyjścia. Należy zapewnić możliwość ustawienia czasu opóźnienia wyjścia przy opuszczaniu pojazdu pomiędzy 15 sekund a 45 sekund od momentu zadziałania wyłącznika. Czas opóźnienia może być regulowany stosownie do potrzeb indywidualnego użytkownika.

6.3.8.   Opóźnienie wejścia

Jeżeli urządzenie wyłączające system alarmowy pojazdu jest zamontowane w obszarze chronionym, powinno być możliwe opóźnienie o minimum 5 sekund i maksimum 15 sekund przed wyzwoleniem sygnału dźwiękowego i optycznego. Czas opóźnienia może być regulowany stosownie do potrzeb indywidualnego użytkownika.

6.3.9.   Wskaźnik stanu

| 6.3.9.1. | Na potrzeby informowania o stanie systemu alarmowego pojazdu (uzbrojony/wyłączony, zmiana ze stanu uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie) dopuszcza się wskaźniki optyczne wewnątrz i na zewnątrz przedziału. Światłość sygnałów optycznych umieszczonych na zewnątrz przedziału pasażerskiego nie może przekraczać 0,5 cd. |
| --- | --- |

6.3.9.1.

Na potrzeby informowania o stanie systemu alarmowego pojazdu (uzbrojony/wyłączony, zmiana ze stanu uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie) dopuszcza się wskaźniki optyczne wewnątrz i na zewnątrz przedziału. Światłość sygnałów optycznych umieszczonych na zewnątrz przedziału pasażerskiego nie może przekraczać 0,5 cd.

| 6.3.9.2. | Jeżeli dostępna jest sygnalizacja krótkotrwałych procesów „dynamicznych”, takich jak zmiana ze stanu „uzbrojony” na „wyłączony” i odwrotnie, to musi to być sygnalizacja optyczna, zgodnie z pkt 6.3.9.1. Funkcja sygnalizacji optycznej może być także realizowana przez działające jednocześnie światła kierunkowskazów i opcjonalnie oświetlenie przedziału pasażerskiego, pod warunkiem, że czas sygnalizacji optycznej przy pomocy kierunkowskazów nie przekracza 3 sekund. |
| --- | --- |

6.3.9.2.

Jeżeli dostępna jest sygnalizacja krótkotrwałych procesów „dynamicznych”, takich jak zmiana ze stanu „uzbrojony” na „wyłączony” i odwrotnie, to musi to być sygnalizacja optyczna, zgodnie z pkt 6.3.9.1. Funkcja sygnalizacji optycznej może być także realizowana przez działające jednocześnie światła kierunkowskazów i opcjonalnie oświetlenie przedziału pasażerskiego, pod warunkiem, że czas sygnalizacji optycznej przy pomocy kierunkowskazów nie przekracza 3 sekund.

6.3.10.   Zasilanie

Źródłem zasilania systemu alarmowego pojazdu może być akumulator pojazdu lub inny akumulator. Można korzystać z dodatkowego akumulatora lub ogniwa jednorazowego, jeżeli występują w wyposażeniu. Takie akumulatory lub ogniwa jednorazowe nie mogą pod żadnym pozorem zasilać innych elementów instalacji elektrycznej pojazdu.

6.3.11.   Wymagania dotyczące funkcji fakultatywnych

6.3.11.1.   Samokontrola, samoczynne wykrywanie uszkodzeń

Dzięki funkcji samokontroli (kontroli poprawności) przy uzbrajaniu systemu alarmowego pojazdu mogą zostać wykryte i zasygnalizowane stany nieprawidłowe, np. otwarte drzwi.

6.3.11.2.   Alarm odstraszający

Dopuszcza się stosowanie optycznego lub dźwiękowego, lub radiowego alarmu niezależnego od stanu (uzbrojony/wyłączony) lub funkcji systemu alarmowego pojazdu. Alarm taki jest uruchamiany z wnętrza pojazdu i nie wpływa na stan (uzbrojony/wyłączony) systemu alarmowego pojazdu. Ponadto użytkownik pojazdu musi mieć możliwość wyłączenia alarmu odstraszającego. Czas trwania alarmu dźwiękowego po uruchomieniu nie może być ograniczony. Alarm odstraszający nie może blokować uruchomienia silnika ani przerywać jego pracy.

6.4.   PARAMETRY EKSPLOATACYJNE I WARUNKI BADANIA (8)

6.4.1.   Parametry eksploatacyjne

Wszystkie części systemu alarmowego pojazdu muszą działać bez zakłóceń w następujących warunkach.

6.4.1.1.   Warunki klimatyczne

Wyróżnia się dwie klasy temperatury otoczenia:

| a) | – 40 °C to + 125 °C dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim lub bagażowym; |
| --- | --- |

a)

– 40 °C to + 125 °C dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim lub bagażowym;

| b) | – 40 °C do + 125 °C dla części przeznaczonych do montażu w przedziale silnikowym, o ile nie postanowiono inaczej. |
| --- | --- |

b)

– 40 °C do + 125 °C dla części przeznaczonych do montażu w przedziale silnikowym, o ile nie postanowiono inaczej.

6.4.1.2.   Stopień ochrony instalacji

Należy zapewnić następujące stopnie ochrony zgodnie z publikacją Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej IEC 529-1989:

| (i) | IP 40 dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim; |
| --- | --- |

(i)

IP 40 dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim;

| (ii) | IP 42 dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim samochodów o nadwoziu typu otwartego oraz ze składanym albo rozsuwanym dachem, jeżeli miejsce montażu wymaga wyższego stopnia ochrony niż IP 40; |
| --- | --- |

(ii)

IP 42 dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim samochodów o nadwoziu typu otwartego oraz ze składanym albo rozsuwanym dachem, jeżeli miejsce montażu wymaga wyższego stopnia ochrony niż IP 40;

| (iii) | IP 54 dla wszystkich innych części. |
| --- | --- |

(iii)

IP 54 dla wszystkich innych części.

Producent systemu alarmowego pojazdu może określić w instrukcji instalacji wymagania dotyczące umieszczenia jakiejkolwiek części instalacji ze względu na kurz, wodę i temperaturę.

6.4.1.3.   Odporność na wpływy atmosferyczne

Siedem dni zgodnie z IEC 68-2-30-1980.

6.4.1.4.   Warunki elektryczne

Napięcie znamionowe zasilania: 12 V

Roboczy zakres napięcia zasilania: 9 V–15 V w zakresie temperatur zgodnym z pkt 6.4.1.1.

Dopuszczalny czas podwyższonego napięcia przy 23 °C:

U = 18 V, maksymalnie 1 godzina

U = 24 V, maksymalnie 1 minuta.

6.4.2.   Warunki badania

6.4.2.1.   Próby eksploatacyjne

| 6.4.2.1.1. | Należy sprawdzić, czy system alarmowy pojazdu spełnia następujące wymagania: | Czas trwania alarmu zgodnie z pkt 6.3.2.2. i 6.3.3.2; |
| --- | --- | --- |

6.4.2.1.1.

Należy sprawdzić, czy system alarmowy pojazdu spełnia następujące wymagania:

Czas trwania alarmu zgodnie z pkt 6.3.2.2. i 6.3.3.2;

| | Częstotliwość i współczynnik wypełnienia zgodnie z pkt 6.3.3.3. i 6.3.2.3.1 lub odpowiednio 6.3.2.3.2; |
| --- | --- |

Częstotliwość i współczynnik wypełnienia zgodnie z pkt 6.3.3.3. i 6.3.2.3.1 lub odpowiednio 6.3.2.3.2;

| | Liczba cykli alarmu, zgodnie z pkt 6.3.1.1, jeżeli dotyczy; |
| --- | --- |

Liczba cykli alarmu, zgodnie z pkt 6.3.1.1, jeżeli dotyczy;

| | Kontrola blokady uzbrojenia systemu alarmowego zgodnie z pkt 6.3.5. |
| --- | --- |

Kontrola blokady uzbrojenia systemu alarmowego zgodnie z pkt 6.3.5.

| 6.4.2.1.2. | Normalne warunki badania
  Napięcie U = (12 ± 0,2) V
  Temperatura ... T = (23 ± 5) °C |
| --- | --- |

6.4.2.1.2.

Normalne warunki badania

Napięcie U = (12 ± 0,2) V

Temperatura ... T = (23 ± 5) °C

6.4.2.2.   Odporność na zmiany temperatury i napięcia

Zgodność z wymaganiami określonymi w pkt 6.4.2.1.1 należy sprawdzić także w następujących warunkach:

| 6.4.2.2.1. | Temperatura próby ... T (– 40 ± 2) °C
  Napięcie próby ... U = (9 ± 0,2) V
  Czas przetrzymywania ... 4 godziny |
| --- | --- |

6.4.2.2.1.

Temperatura próby ... T (– 40 ± 2) °C

Napięcie próby ... U = (9 ± 0,2) V

Czas przetrzymywania ... 4 godziny

| 6.4.2.2.2. | Dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim lub bagażowym: | Temperatura próby ... T = (+ 85 ± 2) °C |
| --- | --- | --- |

6.4.2.2.2.

Dla części przeznaczonych do montażu w przedziale pasażerskim lub bagażowym:

Temperatura próby ... T = (+ 85 ± 2) °C

| | Napięcie próby ... U = (15 ± 0,2) V |
| --- | --- |

Napięcie próby ... U = (15 ± 0,2) V

| | Czas przetrzymywania ... 4 godziny |
| --- | --- |

Czas przetrzymywania ... 4 godziny

| 6.4.2.2.3. | Dla części przeznaczonych do montażu w przedziale silnikowym, o ile nie postanowiono inaczej: | Temperatura próby ... T = (+ 125 ± 2) °C |
| --- | --- | --- |

6.4.2.2.3.

Dla części przeznaczonych do montażu w przedziale silnikowym, o ile nie postanowiono inaczej:

Temperatura próby ... T = (+ 125 ± 2) °C

| | Napięcie próby ... U = (15 ± 0,2) V |
| --- | --- |

Napięcie próby ... U = (15 ± 0,2) V

| | Czas przetrzymywania ... 4 godziny |
| --- | --- |

Czas przetrzymywania ... 4 godziny

| 6.4.2.2.4. | System alarmowy pojazdu, zarówno w stanie uzbrojonym, jak i wyłączonym, poddaje się działaniu podwyższonego napięcia równego (18 ± 0,2) V w ciągu 1 godziny. |
| --- | --- |

6.4.2.2.4.

System alarmowy pojazdu, zarówno w stanie uzbrojonym, jak i wyłączonym, poddaje się działaniu podwyższonego napięcia równego (18 ± 0,2) V w ciągu 1 godziny.

| 6.4.2.2.5. | System alarmowy pojazdu, zarówno w stanie uzbrojonym, jak i wyłączonym, poddaje się działaniu podwyższonego napięcia równego (24 ± 0,2) V w ciągu 1 minuty. |
| --- | --- |

6.4.2.2.5.

System alarmowy pojazdu, zarówno w stanie uzbrojonym, jak i wyłączonym, poddaje się działaniu podwyższonego napięcia równego (24 ± 0,2) V w ciągu 1 minuty.

6.4.2.3.   Bezpieczeństwo eksploatacji po próbie pyłoszczelności i wodoszczelności

Po przeprowadzeniu prób pyłoszczelności i wodoszczelności według IEC 529-1989, pod kątem spełnienia stopni ochrony określonych w pkt 6.4.1.2, należy powtórzyć próby eksploatacyjne zgodnie z pkt 6.4.2.1.

6.4.2.4.   Bezpieczeństwo eksploatacji po próbie kondensacji wilgoci

Po próbie odporności na działanie wilgoci zgodnie z IEC 68-2-30 (1980) należy powtórzyć próby eksploatacyjne zgodnie z pkt 6.4.2.1.

6.4.2.5.   Próba zabezpieczenia przed odwrotną polaryzacją

System alarmowy pojazdu i części tego systemu nie mogą ulec uszkodzeniu przy odwróceniu polaryzacji aż do 13 V w ciągu 2 minut. Po tym badaniu i ewentualnej wymianie bezpieczników należy powtórzyć próby eksploatacyjne zgodnie z pkt 6.4.2.1.

6.4.2.6.   Próba zabezpieczenia przed zwarciami

Wszystkie połączenia elektryczne systemu alarmowego pojazdu muszą być odporne na zwarcia do masy aż do napięcia 13 V lub zabezpieczone bezpiecznikami topikowymi. Po tym badaniu i ewentualnej wymianie bezpieczników należy powtórzyć próby eksploatacyjne zgodnie z pkt 6.4.2.1.

6.4.2.7.   Pobór energii w stanie uzbrojonym

Pobór energii w stanie uzbrojonym w warunkach określonych w pkt 6.4.2.1.2 nie może przekraczać średnio 20 mA dla całego systemu alarmowego wraz ze wskaźnikiem stanu.

6.4.2.8.   Bezpieczeństwo eksploatacji po próbie odporności na działanie drgań

| 6.4.2.8.1. | Na potrzeby tej próby rozróżnia się dwa typy części:







  Typ 1 | : | części normalnie montowane w pojeździe, |
| --- | --- | --- | --- |
| Typ 2 | : | części przeznaczone do dołączenia do silnika. |

6.4.2.8.1.

Na potrzeby tej próby rozróżnia się dwa typy części:

Typ 1

:

części normalnie montowane w pojeździe,

Typ 2

:

części przeznaczone do dołączenia do silnika.

| 6.4.2.8.2. | Części/system alarmowy pojazdu poddaje się działaniu drgań sinusoidalnych o następujących charakterystykach:






  6.4.2.8.2.1. | Dla typu 1
  Częstotliwość zmienia się od 10 Hz do 500 Hz przy maksymalnej amplitudzie ± 5 mm i maksymalnym przyspieszeniu 3 g (0 - wartość szczytowa). |
| --- | --- | --- |

6.4.2.8.2.

Części/system alarmowy pojazdu poddaje się działaniu drgań sinusoidalnych o następujących charakterystykach:

6.4.2.8.2.1.

Dla typu 1

Częstotliwość zmienia się od 10 Hz do 500 Hz przy maksymalnej amplitudzie ± 5 mm i maksymalnym przyspieszeniu 3 g (0 - wartość szczytowa).

| 6.4.2.8.2.2. | Dla typu 2
  Częstotliwość zmienia się od 20 Hz do 300 Hz przy maksymalnej amplitudzie ± 2 mm i maksymalnym przyspieszeniu 15 g (0 - wartość szczytowa). |
| --- | --- |

6.4.2.8.2.2.

Dla typu 2

Częstotliwość zmienia się od 20 Hz do 300 Hz przy maksymalnej amplitudzie ± 2 mm i maksymalnym przyspieszeniu 15 g (0 - wartość szczytowa).

| 6.4.2.8.2.3. | Dla typu 1 i 2
  Zmiana częstotliwości – 1 oktawa/min
  Ilość cykli – 10, próbę przeprowadza się wzdłuż każdej z trzech osi.
  Drgania muszą mieć stałą maksymalną amplitudę dla małych częstotliwości i stałe maksymalne przyspieszenie dla dużych częstotliwości. |
| --- | --- |

6.4.2.8.2.3.

Dla typu 1 i 2

Zmiana częstotliwości – 1 oktawa/min

Ilość cykli – 10, próbę przeprowadza się wzdłuż każdej z trzech osi.

Drgania muszą mieć stałą maksymalną amplitudę dla małych częstotliwości i stałe maksymalne przyspieszenie dla dużych częstotliwości.

| 6.4.2.8.3. | W czasie próby system alarmowy pojazdu musi być podłączony do instalacji elektrycznej, a przewód elektryczny – przymocowany od odległości 200 mm. |
| --- | --- |

6.4.2.8.3.

W czasie próby system alarmowy pojazdu musi być podłączony do instalacji elektrycznej, a przewód elektryczny – przymocowany od odległości 200 mm.

| 6.4.2.8.4. | Po zakończeniu próby należy powtórzyć próby eksploatacyjne zgodnie z pkt 6.4.2.1. |
| --- | --- |

6.4.2.8.4.

Po zakończeniu próby należy powtórzyć próby eksploatacyjne zgodnie z pkt 6.4.2.1.

6.4.2.9.   Próba trwałości

W warunkach określonych w pkt 6.4.2.1.2 należy przeprowadzić włączanie 300 kompletnych cykli alarmu (dźwiękowych lub optycznych) z przerwą 5 min dla urządzenia dźwiękowego.

6.4.2.10.   Próba wyłącznika kluczowego zewnętrznego (znajdującego się na zewnątrz pojazdu)

Następujące próby wykonuje się wyłącznie w przypadku, gdy nie jest stosowana wkładka bębenkowa zamka drzwi stanowiącego oryginalne wyposażenie.

| 6.4.2.10.1. | Wyłącznik kluczowy musi mieć taką konstrukcję i wykonanie, by zachował pełną sprawność po 2 500 cykli uzbrajania/wyłączania w każdym kierunku, a następnie po próbie odporności na korozję – minimum 96 godzin działania mgły solnej zgodnie z IEC 68-2-11-1981. |
| --- | --- |

6.4.2.10.1.

Wyłącznik kluczowy musi mieć taką konstrukcję i wykonanie, by zachował pełną sprawność po 2 500 cykli uzbrajania/wyłączania w każdym kierunku, a następnie po próbie odporności na korozję – minimum 96 godzin działania mgły solnej zgodnie z IEC 68-2-11-1981.

6.4.2.11.   Próba systemów ochrony przedziału pasażerskiego

Alarm musi zostać uruchomiony po wsunięciu pionowej płyty o wymiarach 0,2 × 0,15 m na odległość 0,3 m (mierzone od środka pionowej płyty) przez otwarte okno przednich drzwi do przedziału pasażerskiego, w kierunku do przodu i równolegle do płaszczyzny drogi z szybkością 0,4 m/s i pod kątem 45° do wzdłużnej płaszczyzny środkowej pojazdu (zob. rysunki w załączniku 8 do niniejszego regulaminu).

6.4.2.12.   Kompatybilność elektromagnetyczna

System alarmowy pojazdu poddaje się badaniom opisanym w załączniku 9.

6.4.2.13.   Zabezpieczenie przed fałszywym alarmem w przypadku uderzenia w pojazd

Należy sprawdzić, czy uderzenie o energii do 4,5 J zaokrągloną powierzchnią półkuli o średnicy 165 mm i twardości 70 ± 10 w skali Shore A w dowolny punkt nadwozia lub szyb nie powoduje fałszywych alarmów.

6.4.2.14.   Zabezpieczenie przed fałszywym alarmem w przypadku zmniejszenia napięcia

Należy sprawdzić, czy powolne zmniejszanie napięcia głównego akumulatora poprzez ciągłe rozładowywanie w tempie 0,5 V na godzinę do poziomu 3 V nie powoduje fałszywych alarmów.

Warunki badania: zob. pkt 6.4.2.1.2 powyżej.

6.4.2.15.   Próba zabezpieczenia przed fałszywym alarmem spowodowanym przez czujnik ochrony przedziału pasażerskiego

Systemy przeznaczone do ochrony przedziału pasażerskiego zgodnie z pkt 6.3.1.1 powyżej bada się razem z pojazdem w normalnych warunkach (pkt 6.4.2.1.2).

System, zamontowany zgodnie z instrukcjami producenta, nie może zostać uruchomiony w wyniku poddania go pięć razy próbie opisanej w pkt 6.4.2.13 powyżej w odstępach czasu 0,5 s.

Dotknięcie pojazdu lub ruch osób wokół pojazdu (przy zamkniętych oknach) nie może powodować fałszywego alarmu.

6.5.   INSTRUKCJE

Do każdego systemu alarmowego pojazdu należy dołączyć:

| 6.5.1. | Instrukcje montażu:






  6.5.1.1. | Wykaz pojazdów i modeli pojazdów, dla których urządzenie jest przeznaczone. Wykaz taki może mieć charakter szczegółowy lub ogólny, np.: „wszystkie samochody z silnikami benzynowymi z instalacją 12 V z minusem na masie”. |
| --- | --- | --- |

6.5.1.

Instrukcje montażu:

6.5.1.1.

Wykaz pojazdów i modeli pojazdów, dla których urządzenie jest przeznaczone. Wykaz taki może mieć charakter szczegółowy lub ogólny, np.: „wszystkie samochody z silnikami benzynowymi z instalacją 12 V z minusem na masie”.

| 6.5.1.2. | Metoda montażu ilustrowana fotografiami lub bardzo czytelnymi rysunkami. |
| --- | --- |

6.5.1.2.

Metoda montażu ilustrowana fotografiami lub bardzo czytelnymi rysunkami.

| 6.5.1.3. | W przypadku systemu alarmowego pojazdu z immobilizerem – dodatkowe instrukcje w zakresie zgodności z wymaganiami określonymi w części IV niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.5.1.3.

W przypadku systemu alarmowego pojazdu z immobilizerem – dodatkowe instrukcje w zakresie zgodności z wymaganiami określonymi w części IV niniejszego regulaminu.

| 6.5.2. | Niewypełnione świadectwo montażu, którego wzór zamieszczono w załączniku 7. |
| --- | --- |

6.5.2.

Niewypełnione świadectwo montażu, którego wzór zamieszczono w załączniku 7.

| 6.5.3. | Ogólne informacje dla nabywcy systemu alarmowego pojazdu, zwracające jego uwagę na następujące punkty: | montaż systemu alarmowego pojazdu musi być przeprowadzony zgodnie z instrukcjami producenta; |
| --- | --- | --- |

6.5.3.

Ogólne informacje dla nabywcy systemu alarmowego pojazdu, zwracające jego uwagę na następujące punkty:

montaż systemu alarmowego pojazdu musi być przeprowadzony zgodnie z instrukcjami producenta;

| | zalecany jest wybór dobrego instalatora (wskazówki dotyczące właściwych instalatorów można uzyskać od producenta systemu alarmowego pojazdu); |
| --- | --- |

zalecany jest wybór dobrego instalatora (wskazówki dotyczące właściwych instalatorów można uzyskać od producenta systemu alarmowego pojazdu);

| | świadectwo montażu dostarczone wraz z systemem alarmowym pojazdu powinno zostać wypełnione przez instalatora. |
| --- | --- |

świadectwo montażu dostarczone wraz z systemem alarmowym pojazdu powinno zostać wypełnione przez instalatora.

| 6.5.4. | Instrukcja użytkowania |
| --- | --- |

6.5.4.

Instrukcja użytkowania

| 6.5.5. | Instrukcja obsługi technicznej |
| --- | --- |

6.5.5.

Instrukcja obsługi technicznej

| 6.5.6. | Ogólne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie wynikającym z wprowadzania zmian lub uzupełnień do systemu; dokonanie takich zmian lub uzupełnień powinno skutkować automatycznym unieważnieniem świadectwa montażu opisanego w pkt 6.5.2. |
| --- | --- |

6.5.6.

Ogólne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie wynikającym z wprowadzania zmian lub uzupełnień do systemu; dokonanie takich zmian lub uzupełnień powinno skutkować automatycznym unieważnieniem świadectwa montażu opisanego w pkt 6.5.2.

| 6.5.7. | Wskazanie umiejscowienia międzynarodowego znaku homologacyjnego, o którym mowa w pkt 4.4 niniejszego regulaminu lub międzynarodowego świadectwa zgodności, o którym mowa w pkt 4.10 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.5.7.

Wskazanie umiejscowienia międzynarodowego znaku homologacyjnego, o którym mowa w pkt 4.4 niniejszego regulaminu lub międzynarodowego świadectwa zgodności, o którym mowa w pkt 4.10 niniejszego regulaminu.

7.   CZĘŚĆ III: HOMOLOGACJA POJAZDU W ODNIESIENIU DO JEGO SYSTEMU ALARMOWEGO

Jeżeli w pojeździe przedstawionym do homologacji zgodnie z częścią IV niniejszego regulaminu zastosowany jest system alarmowy pojazdu homologowany zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu, to wówczas nie powtarza się badań wymaganych dla systemu alarmowego pojazdu w celu uzyskania homologacji zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu.

7.1.   DEFINICJE

Do celów części III niniejszego regulaminu:

| 7.1.1. | „System alarmowy” oznacza zespół części zainstalowany jako oryginalne wyposażenie typu pojazdu, którego zadaniem jest sygnalizacja wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim; systemy takie mogą być wyposażone w dodatkowe zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem pojazdu. |
| --- | --- |

7.1.1.

„System alarmowy” oznacza zespół części zainstalowany jako oryginalne wyposażenie typu pojazdu, którego zadaniem jest sygnalizacja wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim; systemy takie mogą być wyposażone w dodatkowe zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem pojazdu.

| 7.1.2. | „Typ pojazdu w odniesieniu do systemu alarmowego” oznacza pojazdy, które nie różnią się pod względem tak istotnych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta, |
| --- | --- | --- |

7.1.2.

„Typ pojazdu w odniesieniu do systemu alarmowego” oznacza pojazdy, które nie różnią się pod względem tak istotnych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta,

| b) | właściwości pojazdu, które mają istotny wpływ na działanie systemu alarmowego, |
| --- | --- |

b)

właściwości pojazdu, które mają istotny wpływ na działanie systemu alarmowego,

| c) | typ i konstrukcja systemu alarmowego lub systemu alarmowego pojazdu. |
| --- | --- |

c)

typ i konstrukcja systemu alarmowego lub systemu alarmowego pojazdu.

| 7.1.3. | „Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do wymagań przedstawionych w pkt 7.2, 7.3 i 7.4 poniżej. |
| --- | --- |

7.1.3.

„Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do wymagań przedstawionych w pkt 7.2, 7.3 i 7.4 poniżej.

| 7.1.4. | Inne definicje stosowane w części III są zawarte w pkt 6.1 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

7.1.4.

Inne definicje stosowane w części III są zawarte w pkt 6.1 niniejszego regulaminu.

7.2.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 7.2.1. | Systemy alarmowe muszą mieć taką konstrukcję i wykonanie, by w przypadku wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim wytwarzały sygnał ostrzegawczy; mogą obejmować immobilizer.
  Sygnał ostrzegawczy to sygnał dźwiękowy, który dodatkowo może obejmować optyczne urządzenia ostrzegawcze, być alarmem radiowym lub stanowić dowolną kombinację powyższych |
| --- | --- |

7.2.1.

Systemy alarmowe muszą mieć taką konstrukcję i wykonanie, by w przypadku wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim wytwarzały sygnał ostrzegawczy; mogą obejmować immobilizer.

Sygnał ostrzegawczy to sygnał dźwiękowy, który dodatkowo może obejmować optyczne urządzenia ostrzegawcze, być alarmem radiowym lub stanowić dowolną kombinację powyższych

| 7.2.2. | Pojazdy wyposażone w takie systemy alarmowe muszą spełniać odpowiednie wymagania techniczne, szczególnie w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej (EMC). |
| --- | --- |

7.2.2.

Pojazdy wyposażone w takie systemy alarmowe muszą spełniać odpowiednie wymagania techniczne, szczególnie w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej (EMC).

| 7.2.3. | Jeżeli system alarmowy posiada funkcję transmisji radiowej, np. do uzbrajania lub wyłączania alarmu lub transmisji alarmu, to musi on spełniać wymagania odpowiednich norm ETSI (zob. przypis 5 dotyczący pkt 6.2.3), np. EN 300220-1 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-2 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-3 V1.1.1. (2000-09) i EN 301489-3 V1.2.1. (2000-08) (włącznie z wymaganiami zalecanymi). Częstotliwość i maksymalna moc promieniowana nadajników radiowych stosowanych do uzbrajania i wyłączania systemu alarmowego musi być zgodna z CEPT/ERC (zob. przypis 6 dotyczący pkt 6.2.3), Zaleceniem 70-03 (17 luty 2000 r.) odnośnie do urządzeń krótkiego zasięgu (zob. przypis 7 dotyczący pkt 6.2.3). |
| --- | --- |

7.2.3.

Jeżeli system alarmowy posiada funkcję transmisji radiowej, np. do uzbrajania lub wyłączania alarmu lub transmisji alarmu, to musi on spełniać wymagania odpowiednich norm ETSI (zob. przypis 5 dotyczący pkt 6.2.3), np. EN 300220-1 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-2 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-3 V1.1.1. (2000-09) i EN 301489-3 V1.2.1. (2000-08) (włącznie z wymaganiami zalecanymi). Częstotliwość i maksymalna moc promieniowana nadajników radiowych stosowanych do uzbrajania i wyłączania systemu alarmowego musi być zgodna z CEPT/ERC (zob. przypis 6 dotyczący pkt 6.2.3), Zaleceniem 70-03 (17 luty 2000 r.) odnośnie do urządzeń krótkiego zasięgu (zob. przypis 7 dotyczący pkt 6.2.3).

| 7.2.4. | Należy wykluczyć możliwość przypadkowego uruchomienia systemu alarmowego i jego części, zwłaszcza podczas pracy silnika. |
| --- | --- |

7.2.4.

Należy wykluczyć możliwość przypadkowego uruchomienia systemu alarmowego i jego części, zwłaszcza podczas pracy silnika.

| 7.2.5. | Awaria systemu alarmowego lub awaria jego zasilania elektrycznego nie mogą wywierać wpływu na bezpieczeństwo eksploatacji pojazdu. |
| --- | --- |

7.2.5.

Awaria systemu alarmowego lub awaria jego zasilania elektrycznego nie mogą wywierać wpływu na bezpieczeństwo eksploatacji pojazdu.

| 7.2.6. | System alarmowy, jego części oraz części, które kontrolują, muszą być zamontowane tak, aby nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi otworzyć, zniszczyć lub uniemożliwić ich działanie, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów. |
| --- | --- |

7.2.6.

System alarmowy, jego części oraz części, które kontrolują, muszą być zamontowane tak, aby nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi otworzyć, zniszczyć lub uniemożliwić ich działanie, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów.

| 7.2.7. | System musi być zaprojektowany tak, aby zwarcie w którymkolwiek obwodzie sygnału ostrzegawczego nie zakłócało żadnej funkcji systemu alarmowego, innej niż obwodu, w którym nastąpiło zwarcie. |
| --- | --- |

7.2.7.

System musi być zaprojektowany tak, aby zwarcie w którymkolwiek obwodzie sygnału ostrzegawczego nie zakłócało żadnej funkcji systemu alarmowego, innej niż obwodu, w którym nastąpiło zwarcie.

7.3.   SPECYFIKACJE SZCZEGÓŁOWE

7.3.1.   Zakres zabezpieczenia

7.3.1.1.   Wymagania szczegółowe

System alarmowy musi co najmniej wykrywać i sygnalizować otwarcie dowolnych drzwi pojazdu, maski silnika i bagażnika. Uszkodzenie lub wyłączenie źródeł światła, np. oświetlenia przedziału pasażerskiego, nie może wpływać na funkcję kontroli.

Montaż dodatkowych skutecznych czujników przeznaczonych do informacji/wskazywania, np.:

| (i) | wtargnięcia do pojazdu, np. kontroli przedziału pasażerskiego, kontroli szyb okien, stłuczenia oszklonych powierzchni; lub |
| --- | --- |

(i)

wtargnięcia do pojazdu, np. kontroli przedziału pasażerskiego, kontroli szyb okien, stłuczenia oszklonych powierzchni; lub

| (ii) | próby kradzieży pojazdu, np. czujnik pochylenia; |
| --- | --- |

(ii)

próby kradzieży pojazdu, np. czujnik pochylenia;

jest dozwolony pod warunkiem zabezpieczenia przed niepotrzebnym uruchomieniem alarmu (= fałszywy alarm, zob. pkt 7.3.1.2 poniżej).

Jeżeli takie dodatkowe czujniki generują sygnał alarmowy, nawet w wyniku wtargnięcia (ip.. poprzez stłuczenie oszklonej powierzchni) lub pod wpływem czynników zewnętrznych (np. wiatru), to sygnał alarmowy, wyzwolony przez jeden z wyżej wymienionych czujników, uruchamiany jest nie więcej niż 10 razy w ciągu jednego okresu stanu czuwania systemu alarmowego.

W takim przypadku okres czuwania może być ograniczony tylko przez uprawnione wyłączenie systemu w wyniku działania użytkownika pojazdu.

Niektóre rodzaje dodatkowych czujników, np. kontroli przedziału pasażerskiego (ultradźwiękowy, podczerwieni) lub czujnik pochylenitp.tp. mogą być celowo odłączane. W takim przypadku konieczne jest wykonanie każdorazowo przed uzbrojeniem systemu alarmowego odrębnego, zamierzonego działania. Należy wykluczyć możliwość wyłączenia czujników w czasie, kiedy system alarmowy jest uzbrojony.

7.3.1.2.   Zabezpieczenie przed fałszywym alarmem

| 7.3.1.2.1. | Należy dopilnować, by system alarmowy, zarówno uzbrojony jak i wyłączony, nie wyzwalał sygnału alarmowego bez potrzeby, w przypadku:






  a) | uderzenia w pojazd: badanie opisane w pkt 6.4.2.13; |
| --- | --- | --- |

7.3.1.2.1.

Należy dopilnować, by system alarmowy, zarówno uzbrojony jak i wyłączony, nie wyzwalał sygnału alarmowego bez potrzeby, w przypadku:

a)

uderzenia w pojazd: badanie opisane w pkt 6.4.2.13;

| b) | kompatybilności elektromagnetycznej: badania opisane w pkt 6.4.2.12; |
| --- | --- |

b)

kompatybilności elektromagnetycznej: badania opisane w pkt 6.4.2.12;

| c) | obniżenia się napięcia akumulatora w wyniku ciągłego rozładowania: badanie opisane w pkt 6.4.2.14; |
| --- | --- |

c)

obniżenia się napięcia akumulatora w wyniku ciągłego rozładowania: badanie opisane w pkt 6.4.2.14;

| d) | fałszywego alarmu wywołanego przez kontrolę przedziału pasażerskiego: badanie opisane w pkt 6.4.2.15. |
| --- | --- |

d)

fałszywego alarmu wywołanego przez kontrolę przedziału pasażerskiego: badanie opisane w pkt 6.4.2.15.

| 7.3.1.2.2. | Jeżeli występujący o homologację może wykazać, np. przedstawiając dane techniczne, że zabezpieczenie przed fałszywym alarmem jest w wystarczającym stopniu zapewnione, to placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może odstąpić od wymogu przeprowadzenia niektórych z wyżej wymienionych badań. |
| --- | --- |

7.3.1.2.2.

Jeżeli występujący o homologację może wykazać, np. przedstawiając dane techniczne, że zabezpieczenie przed fałszywym alarmem jest w wystarczającym stopniu zapewnione, to placówka techniczna upoważniona do przeprowadzania badań homologacyjnych może odstąpić od wymogu przeprowadzenia niektórych z wyżej wymienionych badań.

7.3.2.   Alarm dźwiękowy

7.3.2.1.   Ogólne

Sygnał ostrzegawczy musi być dobrze słyszalny i rozpoznawalny oraz musi różnić się w sposób znaczący od innych sygnałów dźwiękowych używanych w ruchu drogowym.

Oprócz montowanych jako element oryginalnego wyposażenia dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych może być zamontowane oddzielne dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze w części pojazdu kontrolowanej przez system alarmowy, takiej, by urządzenie to zabezpieczone było przed łatwym i szybkim dostępem osób niepowołanych.

W przypadku zastosowania oddzielnego dźwiękowego urządzenia ostrzegawczego, zgodnie z pkt 7.3.2.2 poniżej, system alarmowy może dodatkowo uruchamiać montowane jako element oryginalnego wyposażenia dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze, z zastrzeżeniem że jakakolwiek nieuprawniona manipulacja przy standardowym dźwiękowym urządzeniu ostrzegawczym (zazwyczaj łatwiej dostępnym) nie może mieć wpływu na działanie dodatkowego dźwiękowego urządzenia ostrzegawczego.

7.3.2.2.   Czas trwania sygnału dźwiękowego

| Minimum | : | 25 s |
| --- | --- | --- |
| Maksimum | : | 30 s |

Minimum

:

25 s

Maksimum

:

30 s

Sygnał dźwiękowy może zabrzmieć ponownie dopiero przy kolejnej nieuprawnionej manipulacji przy pojeździe tj. po upływie wyżej wymienionego odcinka czasu (ograniczenia: zob. pkt 7.3.1.1 i 7.3.1.2 powyżej).

Wyłączenie systemu alarmowego musi natychmiast przerwać sygnał alarmowy.

7.3.2.3.   Wymagania dotyczące sygnału dźwiękowego

| 7.3.2.3.1. | Urządzenie sygnalizacyjne wytwarzające dźwięk o stałym tonie (stałe widmo częstotliwości), np. klaksony: dane akustyczne itd., zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I.
  Przerywany sygnał alarmowy (włączony/wyłączony):
  Częstotliwość wyzwalania ... (2 ± 1) Hz
  Czas trwania = czas ciszy ± 10 % |
| --- | --- |

7.3.2.3.1.

Urządzenie sygnalizacyjne wytwarzające dźwięk o stałym tonie (stałe widmo częstotliwości), np. klaksony: dane akustyczne itd., zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I.

Przerywany sygnał alarmowy (włączony/wyłączony):

Częstotliwość wyzwalania ... (2 ± 1) Hz

Czas trwania = czas ciszy ± 10 %

| 7.3.2.3.2. | Urządzenia sygnalizacji dźwiękowej z modulacją częstotliwości: dane akustyczne itd. zgodne z regulaminem EKG nr 28, część I, ale przy jednakowym przemiataniu podstawowego zakresu częstotliwości w wyżej wspomnianym przedziale (od 1 800 do 3 550 Hz) w obydwu kierunkach.
  Częstotliwość przemiatania ... (2 ± 1) Hz |
| --- | --- |

7.3.2.3.2.

Urządzenia sygnalizacji dźwiękowej z modulacją częstotliwości: dane akustyczne itd. zgodne z regulaminem EKG nr 28, część I, ale przy jednakowym przemiataniu podstawowego zakresu częstotliwości w wyżej wspomnianym przedziale (od 1 800 do 3 550 Hz) w obydwu kierunkach.

Częstotliwość przemiatania ... (2 ± 1) Hz

| 7.3.2.3.3. | Poziom dźwięku
  Źródłem dźwięku jest:






  (i) | dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze homologowane zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I; |
| --- | --- | --- |

7.3.2.3.3.

Poziom dźwięku

Źródłem dźwięku jest:

(i)

dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze homologowane zgodnie z regulaminem EKG nr 28, część I;

| (ii) | lub urządzenie spełniające wymogi regulaminu EKG nr 28, część I, pkt 6.1 i 6.2. |
| --- | --- |

(ii)

lub urządzenie spełniające wymogi regulaminu EKG nr 28, część I, pkt 6.1 i 6.2.

W przypadku gdy źródłem dźwięku jest urządzenie inne niż montowane jako element oryginalnego wyposażenia dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze, minimalny poziom dźwięku, mierzony zgodnie z warunkami określonymi w regulaminie EKG nr 28, część I, może zostać obniżony do 100 dB(A).

7.3.3.   Alarm optyczny – jeżeli zamontowany

7.3.3.1.   Ogólne

W przypadku wtargnięcia do pojazdu lub nieuprawnionej manipulacji przy nim, urządzenie uruchamia sygnał optyczny, określony w pkt 7.3.3.2 i 7.3.3.3 poniżej.

7.3.3.2.   Czas trwania sygnału optycznego

Po uruchomieniu alarmu czas trwania sygnału optycznego wynosi od 25 sekund do 5 minut. Wyłączenie systemu alarmowego powoduje natychmiastowe przerwanie sygnału.

7.3.3.3.   Typ sygnału optycznego

Błyskanie wszystkich kierunkowskazów lub oświetlenia przedziału pasażerskiego pojazdu oraz wszystkich świateł będących w tym samym obwodzie elektrycznym.

Częstotliwość wyzwalania ... (2 ± 1) Hz

W odniesieniu do sygnału dźwiękowego dozwolone są także sygnały asynchroniczne.

Czas trwania = czas ciszy ± 10 %

7.3.4.   Alarm radiowy (pager) – jeżeli zamontowany

System alarmowy może zawierać urządzenie wytwarzające sygnał alarmowy transmitowany drogą radiową.

7.3.5.   Blokada uzbrajania systemu alarmowego

| 7.3.5.1. | System alarmowy nie może dać się uzbroić, w sposób zamierzony lub przypadkowo, w czasie gdy silnik jest uruchomiony. |
| --- | --- |

7.3.5.1.

System alarmowy nie może dać się uzbroić, w sposób zamierzony lub przypadkowo, w czasie gdy silnik jest uruchomiony.

7.3.6.   Uzbrajanie i wyłączanie systemu alarmowego

7.3.6.1.   Uzbrajanie

Dopuszcza się wszelkie metody uzbrajania systemu alarmowego, pod warunkiem że nie powodują one przypadkowo fałszywych alarmów.

7.3.6.2.   Wyłączanie

Wyłączenie systemu alarmowego następuje poprzez użycie jednego z wymienionych poniżej urządzeń lub ich kombinacji. Dopuszcza się użycie innych urządzeń o równoważnym działaniu.

| 7.3.6.2.1. | Klucz mechaniczny (spełniający wymagania załącznika 10 do niniejszego regulaminu), który może być połączony z systemem centralnego blokowania drzwi pojazdu, o co najmniej 1 000 kombinacji, obsługiwanym z zewnątrz. |
| --- | --- |

7.3.6.2.1.

Klucz mechaniczny (spełniający wymagania załącznika 10 do niniejszego regulaminu), który może być połączony z systemem centralnego blokowania drzwi pojazdu, o co najmniej 1 000 kombinacji, obsługiwanym z zewnątrz.

| 7.3.6.2.2. | Urządzenie elektryczne/elektroniczne, np. pilot zdalnego sterowania, o co najmniej 50 000 kombinacji, posiadające kod zmienny lub o minimalnym czasie skanowania 10 dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji. |
| --- | --- |

7.3.6.2.2.

Urządzenie elektryczne/elektroniczne, np. pilot zdalnego sterowania, o co najmniej 50 000 kombinacji, posiadające kod zmienny lub o minimalnym czasie skanowania 10 dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji.

| 7.3.6.2.3. | Klucz mechaniczny lub urządzenie elektryczne/elektroniczne wewnątrz chronionego przedziału pasażerskiego, z opóźnieniem czasowym wyjścia/wejścia. |
| --- | --- |

7.3.6.2.3.

Klucz mechaniczny lub urządzenie elektryczne/elektroniczne wewnątrz chronionego przedziału pasażerskiego, z opóźnieniem czasowym wyjścia/wejścia.

7.3.7.   Opóźnienie wyjścia

Jeżeli urządzenie uzbrajające system alarmowy jest zamontowane w obszarze chronionym, musi ono posiadać opóźnienie wyjścia. Należy zapewnić możliwość ustawienia czasu opóźnienia wyjścia przy opuszczaniu pojazdu pomiędzy 15 sekund a 45 sekund od momentu zadziałania wyłącznika. Czas opóźnienia może być regulowany stosownie do potrzeb indywidualnego użytkownika.

7.3.8.   Opóźnienie wejścia

Jeżeli urządzenie wyłączające system alarmowy jest zamontowane w obszarze chronionym, powinno być możliwe opóźnienie o minimum 5 sekund i maksimum 15 sekund przed wyzwoleniem sygnału dźwiękowego i optycznego. Czas opóźnienia może być regulowany stosownie do potrzeb indywidualnego użytkownika.

7.3.9.   Wskaźnik stanu

| 7.3.9.1. | Na potrzeby informowania o stanie systemu alarmowego (uzbrojony/wyłączony, zmiana ze stanu uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie) dopuszcza się wskaźniki optyczne wewnątrz i na zewnątrz przedziału. Światłość sygnałów optycznych umieszczonych na zewnątrz przedziału pasażerskiego nie może przekraczać 0,5 cd. |
| --- | --- |

7.3.9.1.

Na potrzeby informowania o stanie systemu alarmowego (uzbrojony/wyłączony, zmiana ze stanu uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie) dopuszcza się wskaźniki optyczne wewnątrz i na zewnątrz przedziału. Światłość sygnałów optycznych umieszczonych na zewnątrz przedziału pasażerskiego nie może przekraczać 0,5 cd.

| 7.3.9.2. | Jeżeli dostępna jest sygnalizacja krótkotrwałych procesów „dynamicznych”, takich jak zmiana ze stanu „uzbrojony” na „wyłączony” i odwrotnie, to musi to być sygnalizacja optyczna, zgodnie z pkt 7.3.10.1. Funkcja sygnalizacji optycznej może być także realizowana przez działające jednocześnie światła kierunkowskazów i opcjonalnie oświetlenie przedziału pasażerskiego, pod warunkiem, że czas sygnalizacji optycznej przy pomocy kierunkowskazów nie przekracza 3 sekund. |
| --- | --- |

7.3.9.2.

Jeżeli dostępna jest sygnalizacja krótkotrwałych procesów „dynamicznych”, takich jak zmiana ze stanu „uzbrojony” na „wyłączony” i odwrotnie, to musi to być sygnalizacja optyczna, zgodnie z pkt 7.3.10.1. Funkcja sygnalizacji optycznej może być także realizowana przez działające jednocześnie światła kierunkowskazów i opcjonalnie oświetlenie przedziału pasażerskiego, pod warunkiem, że czas sygnalizacji optycznej przy pomocy kierunkowskazów nie przekracza 3 sekund.

7.3.10.   Zasilanie

Źródłem zasilania systemu alarmowego może być akumulator pojazdu lub inny akumulator. Można korzystać z dodatkowego akumulatora lub ogniwa jednorazowego, jeżeli występują w wyposażeniu. Takie akumulatory lub ogniwa jednorazowe nie mogą pod żadnym pozorem zasilać innych elementów instalacji elektrycznej pojazdu.

7.3.11.   Wymagania dotyczące funkcji fakultatywnych

7.3.11.1.   Samokontrola, samoczynne wykrywanie uszkodzeń

Dzięki funkcji samokontroli (kontroli poprawności) przy uzbrajaniu systemu alarmowego mogą zostać wykryte i zasygnalizowane stany nieprawidłowe, np. otwarte drzwi.

7.3.11.2.   Alarm odstraszający

Dopuszcza się stosowanie optycznego lub dźwiękowego, lub radiowego alarmu niezależnego od stanu (uzbrojony/wyłączony) lub funkcji systemu alarmowego. Alarm taki jest uruchamiany z wnętrza pojazdu i nie wpływa na stan (uzbrojony/wyłączony) systemu alarmowego. Ponadto użytkownik pojazdu musi mieć możliwość wyłączenia alarmu odstraszającego. Czas trwania alarmu dźwiękowego po uruchomieniu nie może być ograniczony. Alarm odstraszający nie może blokować uruchomienia silnika ani przerywać jego pracy.

7.4.   WARUNKI BADANIA

Wszystkie części systemu alarmowego pojazdu lub systemu alarmowego bada się zgodnie z procedurami opisanymi w pkt 6.4.

Wymaganie to nie dotyczy:

| 7.4.1. | części, które są montowane i badane jako części pojazdu, niezależnie od tego, czy system alarmowy pojazdu/system alarmowy jest instalowany (np. światła); lub |
| --- | --- |

7.4.1.

części, które są montowane i badane jako części pojazdu, niezależnie od tego, czy system alarmowy pojazdu/system alarmowy jest instalowany (np. światła); lub

| 7.4.2. | części, które były uprzednio badane jako części pojazdu i dostarczono odpowiednią dokumentację. |
| --- | --- |

7.4.2.

części, które były uprzednio badane jako części pojazdu i dostarczono odpowiednią dokumentację.

7.5.   INSTRUKCJE

Do każdego pojazdu dołączone są:

| 7.5.1. | instrukcja użytkowania; |
| --- | --- |

7.5.1.

instrukcja użytkowania;

| 7.5.2. | instrukcja obsługi technicznej; |
| --- | --- |

7.5.2.

instrukcja obsługi technicznej;

| 7.5.3. | Ogólne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie wynikającym z wprowadzania zmian lub uzupełnień do systemu. |
| --- | --- |

7.5.3.

Ogólne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie wynikającym z wprowadzania zmian lub uzupełnień do systemu.

8.   CZĘŚĆ IV: HOMOLOGACJA IMMOBILIZERÓW I HOMOLOGACJA POJAZDU W ODNIESIENIU DO IMMOBILIZERA

8.1.   DEFINICJE

Do celów części IV niniejszego regulaminu:

| 8.1.1. | „Immobilizer” oznacza urządzenie, którego przeznaczeniem jest uniemożliwienie odjechania pojazdem napędzanym jego własnym silnikiem (zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem). |
| --- | --- |

8.1.1.

„Immobilizer” oznacza urządzenie, którego przeznaczeniem jest uniemożliwienie odjechania pojazdem napędzanym jego własnym silnikiem (zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem).

| 8.1.2. | „Układ sterujący” oznacza wyposażenie niezbędne do uzbrajania lub wyłączania immobilizera. |
| --- | --- |

8.1.2.

„Układ sterujący” oznacza wyposażenie niezbędne do uzbrajania lub wyłączania immobilizera.

| 8.1.3. | „Wskaźnik stanu” oznacza dowolne urządzenie, którego przeznaczeniem jest wskazywanie stanu immobilizera (uzbrojony/wyłączony, zmiana stanu z uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie). |
| --- | --- |

8.1.3.

„Wskaźnik stanu” oznacza dowolne urządzenie, którego przeznaczeniem jest wskazywanie stanu immobilizera (uzbrojony/wyłączony, zmiana stanu z uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie).

| 8.1.4. | „Uzbrojony” oznacza stan, w którym pojazd nie może być przemieszczany za pomocą napędu własnego pojazdu. |
| --- | --- |

8.1.4.

„Uzbrojony” oznacza stan, w którym pojazd nie może być przemieszczany za pomocą napędu własnego pojazdu.

| 8.1.5. | „Wyłączony” oznacza stan, w którym pojazd może być przemieszczany normalnie. |
| --- | --- |

8.1.5.

„Wyłączony” oznacza stan, w którym pojazd może być przemieszczany normalnie.

| 8.1.6. | „Klucz” oznacza dowolne urządzenie skonstruowane i wykonane w celu obsługi układu blokady, które ma taką konstrukcję i wykonanie, że można go obsługiwać wyłącznie za pomocą takiego urządzenia. |
| --- | --- |

8.1.6.

„Klucz” oznacza dowolne urządzenie skonstruowane i wykonane w celu obsługi układu blokady, które ma taką konstrukcję i wykonanie, że można go obsługiwać wyłącznie za pomocą takiego urządzenia.

| 8.1.7. | „Kasowanie nastawienia” oznacza własność konstrukcyjną, która blokuje immobilizer w stanie wyłączonym. |
| --- | --- |

8.1.7.

„Kasowanie nastawienia” oznacza własność konstrukcyjną, która blokuje immobilizer w stanie wyłączonym.

| 8.1.8. | „Kod zmienny” oznacza kod elektroniczny złożony z pewnej liczby elementów, których kombinacja zmienia się losowo po każdym uruchomieniu urządzenia nadawczego. |
| --- | --- |

8.1.8.

„Kod zmienny” oznacza kod elektroniczny złożony z pewnej liczby elementów, których kombinacja zmienia się losowo po każdym uruchomieniu urządzenia nadawczego.

| 8.1.9. | „Typ immobilizera” oznacza systemy, które nie różnią się zasadniczo pod względem tak istotnych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; |
| --- | --- | --- |

8.1.9.

„Typ immobilizera” oznacza systemy, które nie różnią się zasadniczo pod względem tak istotnych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta;

| b) | rodzaj układu sterującego; |
| --- | --- |

b)

rodzaj układu sterującego;

| c) | sposób ich działania w omawianych systemach pojazdu (zgodnie z pkt 8.3.1 poniżej). |
| --- | --- |

c)

sposób ich działania w omawianych systemach pojazdu (zgodnie z pkt 8.3.1 poniżej).

| 8.1.10. | „Typ pojazdu w odniesieniu do immobilizera” oznacza pojazdy, które nie różnią się pod względem tak istotnych cech, jak:






  a) | nazwa handlowa lub znak towarowy producenta; |
| --- | --- | --- |

8.1.10.

„Typ pojazdu w odniesieniu do immobilizera” oznacza pojazdy, które nie różnią się pod względem tak istotnych cech, jak:

a)

nazwa handlowa lub znak towarowy producenta;

| b) | własności pojazdu, które mają istotny wpływ na działanie immobilizera; |
| --- | --- |

b)

własności pojazdu, które mają istotny wpływ na działanie immobilizera;

| c) | typ i konstrukcja immobilizera. |
| --- | --- |

c)

typ i konstrukcja immobilizera.

8.2.   SPECYFIKACJE OGÓLNE

| 8.2.1. | Immobilizer musi dać się uzbroić i wyłączyć zgodnie z poniższymi wymaganiami. |
| --- | --- |

8.2.1.

Immobilizer musi dać się uzbroić i wyłączyć zgodnie z poniższymi wymaganiami.

| 8.2.2. | Jeżeli immobilizer posiada funkcję transmisji radiowej, np. do uzbrajania lub wyłączania, to musi on spełniać wymagania odpowiednich norm ETSI (zob. przypis 5 dotyczący pkt 6.2.3), np. EN 300220-1 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-2 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-3 V1.1.1. (2000-09) i EN 301489-3 V1.2.1. (2000-08) (włącznie z wymaganiami zalecanymi). Częstotliwość i maksymalna moc promieniowana nadajników radiowych stosowanych do uzbrajania i wyłączania immobilizera musi być zgodna z CEPT/ERC (zob. przypis 6 dotyczący pkt 6.2.3), Zaleceniem 70-03 (17 luty 2000 r.) odnośnie do urządzeń krótkiego zasięgu (zob. przypis 7 dotyczący pkt 6.2.3). |
| --- | --- |

8.2.2.

Jeżeli immobilizer posiada funkcję transmisji radiowej, np. do uzbrajania lub wyłączania, to musi on spełniać wymagania odpowiednich norm ETSI (zob. przypis 5 dotyczący pkt 6.2.3), np. EN 300220-1 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-2 V1.3.1. (2000-09), EN 300220-3 V1.1.1. (2000-09) i EN 301489-3 V1.2.1. (2000-08) (włącznie z wymaganiami zalecanymi). Częstotliwość i maksymalna moc promieniowana nadajników radiowych stosowanych do uzbrajania i wyłączania immobilizera musi być zgodna z CEPT/ERC (zob. przypis 6 dotyczący pkt 6.2.3), Zaleceniem 70-03 (17 luty 2000 r.) odnośnie do urządzeń krótkiego zasięgu (zob. przypis 7 dotyczący pkt 6.2.3).

| 8.2.3. | Immobilizer i jego instalacja muszą posiadać taką konstrukcję, by wyposażony w nie pojazd w dalszym ciągu spełniał wymagania techniczne. |
| --- | --- |

8.2.3.

Immobilizer i jego instalacja muszą posiadać taką konstrukcję, by wyposażony w nie pojazd w dalszym ciągu spełniał wymagania techniczne.

| 8.2.4. | Nie dopuszcza się możliwości uzbrojenia immobilizera, jeżeli wyłącznik zapłonu jest w położeniu uruchomionego silnika z wyjątkiem sytuacji, gdy:






  a) | pojazd jest wyposażony lub ma być wyposażony jako ambulans, samochód pożarniczy lub policyjny; lub |
| --- | --- | --- |

8.2.4.

Nie dopuszcza się możliwości uzbrojenia immobilizera, jeżeli wyłącznik zapłonu jest w położeniu uruchomionego silnika z wyjątkiem sytuacji, gdy:

a)

pojazd jest wyposażony lub ma być wyposażony jako ambulans, samochód pożarniczy lub policyjny; lub

| b) | silnik stosowany jest do:






  (i) | napędzania mechanizmów stanowiących część pojazdu lub w nim zamontowanych do celów innych niż kierowanie pojazdem; lub |
| --- | --- | --- |

b)

silnik stosowany jest do:

(i)

napędzania mechanizmów stanowiących część pojazdu lub w nim zamontowanych do celów innych niż kierowanie pojazdem; lub

| (ii) | podtrzymywania zasilania elektrycznego akumulatorów pojazdu na poziomie wymaganym do napędzania takich mechanizmów lub aparatury; |
| --- | --- |

(ii)

podtrzymywania zasilania elektrycznego akumulatorów pojazdu na poziomie wymaganym do napędzania takich mechanizmów lub aparatury;

a pojazd jest nieruchomy z uruchomionym hamulcem postojowym. W przypadku zastosowania tego wyjątku należy to zaznaczyć w pkt 2 dodatku do formularza zawiadomienia (załącznik 2 do niniejszego regulaminu).

| 8.2.5. | Należy wykluczyć możliwość stałego skasowania uzbrojenia immobilizera. |
| --- | --- |

8.2.5.

Należy wykluczyć możliwość stałego skasowania uzbrojenia immobilizera.

| 8.2.6. | Konstrukcja i wykonanie immobilizera muszą być takie, aby po zainstalowaniu nie wywierał on negatywnego wpływu na konstrukcyjnie przewidziane funkcje i bezpieczeństwo eksploatacji pojazdu, nawet w przypadku uszkodzenia. |
| --- | --- |

8.2.6.

Konstrukcja i wykonanie immobilizera muszą być takie, aby po zainstalowaniu nie wywierał on negatywnego wpływu na konstrukcyjnie przewidziane funkcje i bezpieczeństwo eksploatacji pojazdu, nawet w przypadku uszkodzenia.

| 8.2.7. | Konstrukcja i wykonanie immobilizera muszą być takie, aby po zainstalowaniu w pojeździe zgodnie z instrukcjami producenta nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi uniemożliwić ich działanie lub zniszczyć, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów. Wymiana istotnych części lub podzespołów w celu ominięcia immobilizera musi być trudna i czasochłonna. |
| --- | --- |

8.2.7.

Konstrukcja i wykonanie immobilizera muszą być takie, aby po zainstalowaniu w pojeździe zgodnie z instrukcjami producenta nie dało się ich szybko i bez zwrócenia uwagi uniemożliwić ich działanie lub zniszczyć, na przykład przy pomocy niekosztownych, łatwych do ukrycia i powszechnie dostępnych narzędzi, urządzeń i wyrobów. Wymiana istotnych części lub podzespołów w celu ominięcia immobilizera musi być trudna i czasochłonna.

| 8.2.8. | Konstrukcja i wykonanie immobilizera muszą być takie, aby po zainstalowaniu w pojeździe zgodnie z wymaganiami producenta był w stanie wytrzymać przez dostatecznie długi okres eksploatacji warunki środowiskowe panujące wewnątrz pojazdu (badania – zob. pkt 8.4). Zainstalowanie immobilizera nie może w szczególności powodować zakłóceń w instalacji elektrycznej pojazdu (przekroje przewodów przyłączeniowych, bezpieczeństwo styków itp.). |
| --- | --- |

8.2.8.

Konstrukcja i wykonanie immobilizera muszą być takie, aby po zainstalowaniu w pojeździe zgodnie z wymaganiami producenta był w stanie wytrzymać przez dostatecznie długi okres eksploatacji warunki środowiskowe panujące wewnątrz pojazdu (badania – zob. pkt 8.4). Zainstalowanie immobilizera nie może w szczególności powodować zakłóceń w instalacji elektrycznej pojazdu (przekroje przewodów przyłączeniowych, bezpieczeństwo styków itp.).

| 8.2.9. | Immobilizer może być połączony z innymi układami pojazdu lub w nie wbudowany (np. układy sterowania silnikiem, systemy alarmowe). |
| --- | --- |

8.2.9.

Immobilizer może być połączony z innymi układami pojazdu lub w nie wbudowany (np. układy sterowania silnikiem, systemy alarmowe).

| 8.2.10. | Immobilizer nie może uniemożliwiać zwolnienia hamulców pojazdu, przy czym wymóg ten nie dotyczy immobilizera, który uniemożliwia zwolnienie pneumatycznie sterowanych hamulców sprężynowych (9) / i funkcjonuje w taki sposób, że podczas normalnej eksploatacji lub w sytuacji awaryjnej, spełnione są wymagania techniczne regulaminu nr 13 obowiązujące w czasie wystąpienia o homologację typu na mocy niniejszego regulaminu.
  Spełnienie przepisu zawartego w niniejszym punkcie nie oznacza, że immobilizer uniemożliwiający zwolnienie hamulców sprężynowych zwalnianych pneumatycznie jest wyłączony z zakresu wymagań technicznych określonych w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

8.2.10.

Immobilizer nie może uniemożliwiać zwolnienia hamulców pojazdu, przy czym wymóg ten nie dotyczy immobilizera, który uniemożliwia zwolnienie pneumatycznie sterowanych hamulców sprężynowych (9) / i funkcjonuje w taki sposób, że podczas normalnej eksploatacji lub w sytuacji awaryjnej, spełnione są wymagania techniczne regulaminu nr 13 obowiązujące w czasie wystąpienia o homologację typu na mocy niniejszego regulaminu.

Spełnienie przepisu zawartego w niniejszym punkcie nie oznacza, że immobilizer uniemożliwiający zwolnienie hamulców sprężynowych zwalnianych pneumatycznie jest wyłączony z zakresu wymagań technicznych określonych w niniejszym regulaminie.

| 8.2.11. | Działanie immobilizera nie może powodować uruchomienia hamulców pojazdu. |
| --- | --- |

8.2.11.

Działanie immobilizera nie może powodować uruchomienia hamulców pojazdu.

8.3.   SPECYFIKACJE SZCZEGÓŁOWE

8.3.1.   Zakres blokady

| 8.3.1.1. | Konstrukcja immobilizera musi być taka, by uniemożliwić działanie pojazdu w wyniku działania jego napędu własnego, poprzez co najmniej jeden z poniższych sposobów:






  8.3.1.1.1. | zablokowanie, w przypadku urządzenia montowanego po sprzedaży pojazdu lub w przypadku pojazdu z silnikiem wysokoprężnym, co najmniej dwóch niezależnych obwodów pojazdu niezbędnych do działania pojazdu w wyniku działania jego napędu własnego (np. rozrusznik, zapłon, zasilanie paliwem, hamulce sprężynowe o zwalnianiu pneumatycznym itp.); |
| --- | --- | --- |

8.3.1.1.

Konstrukcja immobilizera musi być taka, by uniemożliwić działanie pojazdu w wyniku działania jego napędu własnego, poprzez co najmniej jeden z poniższych sposobów:

8.3.1.1.1.

zablokowanie, w przypadku urządzenia montowanego po sprzedaży pojazdu lub w przypadku pojazdu z silnikiem wysokoprężnym, co najmniej dwóch niezależnych obwodów pojazdu niezbędnych do działania pojazdu w wyniku działania jego napędu własnego (np. rozrusznik, zapłon, zasilanie paliwem, hamulce sprężynowe o zwalnianiu pneumatycznym itp.);

| 8.3.1.1.2. | zakłócenie kodowe funkcji co najmniej jednego bloku sterującego wymaganego do działania pojazdu. |
| --- | --- |

8.3.1.1.2.

zakłócenie kodowe funkcji co najmniej jednego bloku sterującego wymaganego do działania pojazdu.

| 8.3.1.2. | Immobilizer przeznaczony do zainstalowania w pojeździe wyposażonym w reaktor katalityczny nie może powodować przedostawania się niespalonego paliwa do układu wydechowego. |
| --- | --- |

8.3.1.2.

Immobilizer przeznaczony do zainstalowania w pojeździe wyposażonym w reaktor katalityczny nie może powodować przedostawania się niespalonego paliwa do układu wydechowego.

8.3.2.   Niezawodność działania

Niezawodność działania jest osiągana dzięki odpowiedniej konstrukcji immobilizera przy uwzględnieniu specyficznych warunków środowiskowych panujących w pojeździe (zob. pkt 8.2.8. i 8.4.).

8.3.3.   Bezpieczeństwo eksploatacji

Należy zadbać o to, by immobilizer nie zmieniał stanu (uzbrojony/wyłączony) w następstwie przeprowadzenia któregokolwiek z badań opisanych w pkt 8.4.

8.3.4.   Uzbrojenie immobilizera

| 8.3.4.1. | Uzbrojenie immobilizera musi następować bez dodatkowego działania ze strony kierowcy, przy pomocy co najmniej jednego z następujących sposobów:






  a) | przy obrocie wyłącznika zapłonu do położenia „0” stacyjki i przy otwarciu drzwi; dodatkowo dopuszcza się uzbrojenie immobilizera przy wyłączeniu zapłonu – w przypadku immobilizerów, których wyłączenie następuje bezpośrednio przed lub w trakcie normalnej procedury uruchamiania pojazdu; |
| --- | --- | --- |

8.3.4.1.

Uzbrojenie immobilizera musi następować bez dodatkowego działania ze strony kierowcy, przy pomocy co najmniej jednego z następujących sposobów:

a)

przy obrocie wyłącznika zapłonu do położenia „0” stacyjki i przy otwarciu drzwi; dodatkowo dopuszcza się uzbrojenie immobilizera przy wyłączeniu zapłonu – w przypadku immobilizerów, których wyłączenie następuje bezpośrednio przed lub w trakcie normalnej procedury uruchamiania pojazdu;

| b) | maksymalnie 1 minutę po wyjęciu kluczyka ze stacyjki. |
| --- | --- |

b)

maksymalnie 1 minutę po wyjęciu kluczyka ze stacyjki.

| 8.3.4.2. | Jeżeli immobilizer może przejść w stan uzbrojony przy wyłączniku zapłonu w położeniu uruchomionego silnika, zgodnie z pkt 8.2.4, to immobilizer może także zostać uzbrojony poprzez otwarcie drzwi od strony kierowcy lub w wyniku zamierzonego działania osoby upoważnionej. |
| --- | --- |

8.3.4.2.

Jeżeli immobilizer może przejść w stan uzbrojony przy wyłączniku zapłonu w położeniu uruchomionego silnika, zgodnie z pkt 8.2.4, to immobilizer może także zostać uzbrojony poprzez otwarcie drzwi od strony kierowcy lub w wyniku zamierzonego działania osoby upoważnionej.

8.3.5.   Wyłączanie

| 8.3.5.1. | Wyłączenie następuje w wyniku użycia jednego z urządzeń wymienionych poniżej lub ich kombinacji. Dopuszcza się inne urządzenia o równoważnym poziomie zabezpieczenia zapewniające równoważne działanie. |
| --- | --- |

8.3.5.1.

Wyłączenie następuje w wyniku użycia jednego z urządzeń wymienionych poniżej lub ich kombinacji. Dopuszcza się inne urządzenia o równoważnym poziomie zabezpieczenia zapewniające równoważne działanie.

| 8.3.5.1.1. | Klawiatura do wprowadzenia indywidualnie wybieranego kodu mająca co najmniej 10 000 kombinacji. |
| --- | --- |

8.3.5.1.1.

Klawiatura do wprowadzenia indywidualnie wybieranego kodu mająca co najmniej 10 000 kombinacji.

| 8.3.5.1.2. | Urządzenie elektryczne/elektroniczne, np. pilot zdalnego sterowania, o co najmniej 50 000 kombinacji, posiadające kod zmienny lub o minimalnym czasie skanowania 10 dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji. |
| --- | --- |

8.3.5.1.2.

Urządzenie elektryczne/elektroniczne, np. pilot zdalnego sterowania, o co najmniej 50 000 kombinacji, posiadające kod zmienny lub o minimalnym czasie skanowania 10 dni, np. maksimum 5 000 kombinacji na 24 godziny dla minimum 50 000 kombinacji.

| 8.3.5.1.3. | Jeżeli wyłączenia można dokonać przy użyciu pilota zdalnego sterowania, to immobilizer musi powrócić do stanu uzbrojonego w ciągu 5 minut po wyłączeniu, jeżeli nie wykonano dodatkowej czynności oddziałującej na obwód rozrusznika. |
| --- | --- |

8.3.5.1.3.

Jeżeli wyłączenia można dokonać przy użyciu pilota zdalnego sterowania, to immobilizer musi powrócić do stanu uzbrojonego w ciągu 5 minut po wyłączeniu, jeżeli nie wykonano dodatkowej czynności oddziałującej na obwód rozrusznika.

8.3.6.   Wskaźnik stanu

| 8.3.6.1. | Na potrzeby informowania o stanie immobilizera (uzbrojony/wyłączony, zmiana ze stanu uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie) dopuszcza się wskaźniki optyczne wewnątrz i na zewnątrz przedziału pasażerskiego. Światłość sygnałów optycznych umieszczonych na zewnątrz przedziału pasażerskiego nie może przekraczać 0,5 cd. |
| --- | --- |

8.3.6.1.

Na potrzeby informowania o stanie immobilizera (uzbrojony/wyłączony, zmiana ze stanu uzbrojonego na wyłączony i odwrotnie) dopuszcza się wskaźniki optyczne wewnątrz i na zewnątrz przedziału pasażerskiego. Światłość sygnałów optycznych umieszczonych na zewnątrz przedziału pasażerskiego nie może przekraczać 0,5 cd.

| 8.3.6.2. | Jeżeli dostępna jest sygnalizacja krótkotrwałych procesów „dynamicznych”, takich jak zmiana ze stanu „uzbrojony” na „wyłączony” i odwrotnie, to musi to być sygnalizacja optyczna, zgodnie z pkt 8.3.6.1. Funkcja sygnalizacji optycznej może być także realizowana przez działające jednocześnie światła kierunkowskazów i opcjonalnie oświetlenie przedziału pasażerskiego, pod warunkiem, że czas sygnalizacji optycznej przy pomocy kierunkowskazów nie przekracza 3 sekund. |
| --- | --- |

8.3.6.2.

Jeżeli dostępna jest sygnalizacja krótkotrwałych procesów „dynamicznych”, takich jak zmiana ze stanu „uzbrojony” na „wyłączony” i odwrotnie, to musi to być sygnalizacja optyczna, zgodnie z pkt 8.3.6.1. Funkcja sygnalizacji optycznej może być także realizowana przez działające jednocześnie światła kierunkowskazów i opcjonalnie oświetlenie przedziału pasażerskiego, pod warunkiem, że czas sygnalizacji optycznej przy pomocy kierunkowskazów nie przekracza 3 sekund.

8.4.   PARAMETRY EKSPLOATACYJNE I WARUNKI BADAŃ

8.4.1.   Parametry eksploatacyjne

Wszystkie części immobilizera muszą spełniać wymagania przedstawione w pkt 6.4 niniejszego regulaminu.

Wymaganie to nie dotyczy:

| (i) | części, które są montowane i badane jako część pojazdu, niezależnie od tego, czy immobilizer jest montowany, czy nie (np. światła); lub |
| --- | --- |

(i)

części, które są montowane i badane jako część pojazdu, niezależnie od tego, czy immobilizer jest montowany, czy nie (np. światła); lub

| (ii) | części, które były wcześniej badane jako części pojazdu, na poparcie czego dostarczono stosowną dokumentację. |
| --- | --- |

(ii)

części, które były wcześniej badane jako części pojazdu, na poparcie czego dostarczono stosowną dokumentację.

8.4.2.   Warunki badania

Wszystkie badania wykonuje się kolejno na jednym immobilizerze. Stosownie do decyzji organu wykonującego badania mogą jednak zostać wykorzystane inne próbki, w przypadku uznania, że nie będzie to mieć wpływu na wyniki pozostałych prób.

8.4.3.   Próba eksploatacyjna

Po zakończeniu wszystkich wyszczególnionych poniżej prób immobilizer należy poddać badaniom w warunkach normalnych, określonych w pkt 6.4.2.1.2 niniejszego regulaminu, w celu sprawdzenia nieprzerwanego prawidłowego funkcjonowania. W razie potrzeby przed rozpoczęciem próby można wymienić bezpieczniki.

Wszystkie części immobilizera muszą spełniać wymagania określone w pkt 6.4.2.2–6.4.2.8 oraz 6.4.2.12 niniejszego regulaminu.

8.5.   INSTRUKCJE

(Punkty 8.5.1–8.5.3 dotyczą wyłącznie montażu po sprzedaży pojazdu).

Do każdego immobilizera dołączone są:

| 8.5.1. | Instrukcja montażu.






  8.5.1.1. | Wykaz pojazdów i modeli pojazdów, dla których urządzenie jest przeznaczone. Wykaz taki może mieć charakter szczegółowy lub ogólny, np.: „wszystkie samochody z silnikami benzynowymi z instalacją 12 V z minusem na masie”. |
| --- | --- | --- |

8.5.1.

Instrukcja montażu.

8.5.1.1.

Wykaz pojazdów i modeli pojazdów, dla których urządzenie jest przeznaczone. Wykaz taki może mieć charakter szczegółowy lub ogólny, np.: „wszystkie samochody z silnikami benzynowymi z instalacją 12 V z minusem na masie”.

| 8.5.1.2. | Metoda montażu ilustrowana fotografiami lub bardzo czytelnymi rysunkami. |
| --- | --- |

8.5.1.2.

Metoda montażu ilustrowana fotografiami lub bardzo czytelnymi rysunkami.

| 8.5.1.3. | Dostawca załącza szczegółowe instrukcje montażu, które w przypadku należytego zastosowania przez kompetentnego instalatora gwarantują, że montaż pozostaje bez wpływu na bezpieczeństwo i niezawodność pojazdu. |
| --- | --- |

8.5.1.3.

Dostawca załącza szczegółowe instrukcje montażu, które w przypadku należytego zastosowania przez kompetentnego instalatora gwarantują, że montaż pozostaje bez wpływu na bezpieczeństwo i niezawodność pojazdu.

| 8.5.1.4. | Załączone instrukcje montażu muszą określać wymagania w zakresie zasilania elektrycznego immobilizera oraz, w stosownych przypadkach, zalecać zwiększenie rozmiaru akumulatora. |
| --- | --- |

8.5.1.4.

Załączone instrukcje montażu muszą określać wymagania w zakresie zasilania elektrycznego immobilizera oraz, w stosownych przypadkach, zalecać zwiększenie rozmiaru akumulatora.

| 8.5.1.5. | Dostawca zapewnia procedury kontroli pojazdu po montażu immobilizera. Szczególną uwagę należy zwrócić na parametry związane z bezpieczeństwem. |
| --- | --- |

8.5.1.5.

Dostawca zapewnia procedury kontroli pojazdu po montażu immobilizera. Szczególną uwagę należy zwrócić na parametry związane z bezpieczeństwem.

| 8.5.2. | Niewypełnione świadectwo montażu, którego wzór zamieszczono w załączniku 7. |
| --- | --- |

8.5.2.

Niewypełnione świadectwo montażu, którego wzór zamieszczono w załączniku 7.

| 8.5.3. | Ogólne informacje dla nabywcy immobilizera, zwracające jego uwagę na następujące punkty:






  8.5.3.1. | montaż immobilizera musi być przeprowadzony zgodnie z instrukcjami producenta; |
| --- | --- | --- |

8.5.3.

Ogólne informacje dla nabywcy immobilizera, zwracające jego uwagę na następujące punkty:

8.5.3.1.

montaż immobilizera musi być przeprowadzony zgodnie z instrukcjami producenta;

| 8.5.3.2. | zalecany jest wybór dobrego instalatora (wskazówki dotyczące właściwych instalatorów można uzyskać od producenta immobilizera); |
| --- | --- |

8.5.3.2.

zalecany jest wybór dobrego instalatora (wskazówki dotyczące właściwych instalatorów można uzyskać od producenta immobilizera);

| 8.5.3.3. | świadectwo montażu dostarczone wraz z immobilizerem powinno zostać wypełnione przez instalatora. |
| --- | --- |

8.5.3.3.

świadectwo montażu dostarczone wraz z immobilizerem powinno zostać wypełnione przez instalatora.

| 8.5.4. | Instrukcja użytkowania. |
| --- | --- |

8.5.4.

Instrukcja użytkowania.

| 8.5.5. | Instrukcja obsługi technicznej. |
| --- | --- |

8.5.5.

Instrukcja obsługi technicznej.

| 8.5.6. | Ogólne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie wynikającym z wprowadzania zmian lub uzupełnień do immobilizera; dokonanie takich zmian lub uzupełnień powinno skutkować automatycznym unieważnieniem świadectwa montażu opisanego w pkt 8.5.2 powyżej. |
| --- | --- |

8.5.6.

Ogólne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie wynikającym z wprowadzania zmian lub uzupełnień do immobilizera; dokonanie takich zmian lub uzupełnień powinno skutkować automatycznym unieważnieniem świadectwa montażu opisanego w pkt 8.5.2 powyżej.

9.   ZMIANA TYPU I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

| 9.1. | Każda zmiana typu pojazdu lub typu części w odniesieniu do niniejszego regulaminu podlega zgłoszeniu do organu administracji, który udzielił homologacji typu pojazdu lub typu części. Organ taki może wówczas:






  9.1.1. | uznać, że dokonana zmiana nie może mieć istotnego niekorzystnego wpływu i że w każdym przypadku część lub pojazd nadal spełnia wymagania; albo |
| --- | --- | --- |

9.1.

Każda zmiana typu pojazdu lub typu części w odniesieniu do niniejszego regulaminu podlega zgłoszeniu do organu administracji, który udzielił homologacji typu pojazdu lub typu części. Organ taki może wówczas:

9.1.1.

uznać, że dokonana zmiana nie może mieć istotnego niekorzystnego wpływu i że w każdym przypadku część lub pojazd nadal spełnia wymagania; albo

| 9.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań. |
| --- | --- |

9.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań.

| 9.2. | Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostaną powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z podaniem zmiany, w trybie określonym w pkt 4.3 powyżej. |
| --- | --- |

9.2.

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostaną powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z podaniem zmiany, w trybie określonym w pkt 4.3 powyżej.

| 9.3. | Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji nadaje każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu w związku z takim rozszerzeniem numer seryjny. |
| --- | --- |

9.3.

Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji nadaje każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu w związku z takim rozszerzeniem numer seryjny.

10.   PROCEDURY ZGODNOŚCI PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w aneksie 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) oraz następującymi wymaganiami:

| 10.1. | Pojazdy/części homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być produkowane w taki sposób, aby odpowiadały homologowanemu typowi, spełniając wymagania przedstawione w odpowiednich częściach niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

10.1.

Pojazdy/części homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być produkowane w taki sposób, aby odpowiadały homologowanemu typowi, spełniając wymagania przedstawione w odpowiednich częściach niniejszego regulaminu.

| 10.2. | W przypadku każdego typu pojazdu lub części badania opisane w odpowiednich częściach niniejszego regulaminu przeprowadza się zgodnie z zasadami kontroli statystycznej i wyboru losowego oraz zgodnie z jedną ze standardowych procedur zapewnienia jakości. |
| --- | --- |

10.2.

W przypadku każdego typu pojazdu lub części badania opisane w odpowiednich częściach niniejszego regulaminu przeprowadza się zgodnie z zasadami kontroli statystycznej i wyboru losowego oraz zgodnie z jedną ze standardowych procedur zapewnienia jakości.

| 10.3. | Organ, który udzielił homologacji może w dowolnej chwili sprawdzić zgodność metod kontroli stosowanych w każdej jednostce produkcyjnej. Sprawdzenia takiego dokonuje się zwykle jeden raz na dwa lata. |
| --- | --- |

10.3.

Organ, który udzielił homologacji może w dowolnej chwili sprawdzić zgodność metod kontroli stosowanych w każdej jednostce produkcyjnej. Sprawdzenia takiego dokonuje się zwykle jeden raz na dwa lata.

11.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 11.1. | Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu lub części na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli wymagania przedstawione w pkt 10 nie są spełnione. |
| --- | --- |

11.1.

Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu lub części na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta, jeżeli wymagania przedstawione w pkt 10 nie są spełnione.

| 11.2. | Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofa uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym odpowiednio w części 1, 2 lub 3 załącznika 2, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

11.2.

Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofa uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym odpowiednio w części 1, 2 lub 3 załącznika 2, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin.

12.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji ostatecznie zaprzestaje produkcji typu pojazdu/części homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, powiadamia o tym fakcie organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia organ ten powiadamia następnie pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem zamieszczonym odpowiednio w części 1, 2 lub 3 załącznika 2.

13.   PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić udzielenia lub rozszerzenia homologacji udzielonych zgodnie z regulaminami nr 18 i nr 97 wyłącznie zgodnie z przepisami przejściowymi określonymi w tych regulaminach.

13.1.   Homologacja typu immobilizera

| 13.1.1. | Po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie suplementu 1 do pierwotnej wersji regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji wyłącznie w przypadku, gdy typ części lub oddzielnego zespołu technicznego przedstawionego do homologacji spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 1 do pierwotnej wersji regulaminu. |
| --- | --- |

13.1.1.

Po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie suplementu 1 do pierwotnej wersji regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji wyłącznie w przypadku, gdy typ części lub oddzielnego zespołu technicznego przedstawionego do homologacji spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 1 do pierwotnej wersji regulaminu.

| 13.1.2. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu udzielają homologacji na te typy części lub oddzielnych zespołów technicznych, które spełniają wymogi pierwotnej wersji regulaminu, z zastrzeżeniem, że dana część lub oddzielny zespół techniczny ma zostać zamontowany zamiennie w pojazdach będących w eksploatacji, oraz że montaż części lub oddzielnego zespołu technicznego, który spełnia wymogi zawarte w niniejszym regulaminie, zmienionym suplementem 1 do regulaminu w wersji pierwotnej, byłoby niewykonalne z technicznego punktu widzenia. |
| --- | --- |

13.1.2.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin w dalszym ciągu udzielają homologacji na te typy części lub oddzielnych zespołów technicznych, które spełniają wymogi pierwotnej wersji regulaminu, z zastrzeżeniem, że dana część lub oddzielny zespół techniczny ma zostać zamontowany zamiennie w pojazdach będących w eksploatacji, oraz że montaż części lub oddzielnego zespołu technicznego, który spełnia wymogi zawarte w niniejszym regulaminie, zmienionym suplementem 1 do regulaminu w wersji pierwotnej, byłoby niewykonalne z technicznego punktu widzenia.

13.2.   Homologacja typu pojazdu

Po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie suplementu 1 do pierwotnej wersji regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji wyłącznie w przypadku, gdy homologowany typ pojazdu spełnia wymagania niniejszego regulaminu zmienionego suplementem 1 do pierwotnej wersji regulaminu.

14.   NAZWY I ADRESY UPOWAŻNIONYCH PLACÓWEK TECHNICZNYCH WYKONUJĄCYCH BADANIA HOMOLOGACYJNE ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy upoważnionych placówek technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych oraz organów administracyjnych udzielających homologacji, do których należy przesyłać wydane w innych krajach poświadczenia udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji.

---

(1)  Zgodnie z definicją podaną w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (TRANS/WP.29/78/Rev.l, z późniejszymi zmianami).

(2)  Dotyczy wyłącznie pojazdów z instalacją elektryczną 12 V.

(3)  Zaleca się, by Umawiające się Strony stosowały część I i IV do homologacji pojazdów kategorii M1 oraz część I wyłącznie do homologacji pojazdów kategorii N1; pozostałe wymagania stosuje się opcjonalnie. Części II, III i IV powinny mieć zastosowanie w przypadku, gdy urządzenia takie montuje się w pojazdach kategorii określonych w pkt 1.3–1.5.

(4)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia i Czarnogóra, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub ich przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(5)  ETSI: European Telecommunications Standards Institute. Jeżeli wymienione normy nie są dostępne w momencie wejścia w życie niniejszego regulaminu stosuje się odpowiednie normy krajowe.

(6)  CEPT: Conference of European Posts and Telecommunications

ERC: European Radiocommunications Committee.

(7)  Umawiające się Strony mogą zakazać stosowania określonych częstotliwości lub mocy i mogą zezwolić na stosowanie innych częstotliwości lub mocy.

(8)  Lamps which are used as part of the optical warning devices and which are included in the standard car lighting system need not comply with the operation parameters in paragraph 6.4.1 and shall not be submitted to tests listed under paragraph 6.4.2.

(9)  Zgodnie z definicją w załączniku nr 8 do regulaminu EKG nr 13, z późniejszymi zmianami.

---

ZAŁĄCZNIK 1

Część 1

(Maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm))

DOKUMENT INFORMACYJNY

zgodnie z pkt odpowiednio 5, 7 i 8 regulaminu nr 116 w zakresie homologacji EKG typu systemu dla typu pojazdu w odniesieniu do urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem

bez/łącznie z systemem alarmowym (1),

bez/łącznie z immobilizerem (1),

1.   WYMAGANIA OGÓLNE

1.1.   Marka (nazwa handlowa producenta):

1.2.   Typ:

1.3.   Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono go na urządzeniu (2):

1.3.1.   Miejsce umieszczenia tego oznaczenia:

1.4.   Kategoria pojazdu (3):

1.5.   Nazwa i adres producenta:

1.6.   Miejsce umieszczenia znaku homologacji EKG:

1.7.   Adresy zakładów montażowych:

2.   OGÓLNE CECHY KONSTRUKCYJNE POJAZDU

2.1.   Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu:

2.2.   Strona umieszczenia kierownicy: lewa/prawa (1)

3.   POZOSTAŁE URZĄDZENIA

3.1.   Urządzenia zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem pojazdu

3.1.1.   Urządzenie zabezpieczające:

3.1.1.1.   Szczegółowy opis typu pojazdu w odniesieniu do umieszczenia i konstrukcji układu sterującego lub zespołu, na który działa urządzenie zabezpieczające:

3.1.1.2.   Rysunki urządzenia zabezpieczającego i jego montowania w pojeździe:

3.1.1.3.   Opis techniczny urządzenia:

3.1.1.4.   Szczegółowe informacje na temat stosowanych kombinacji blokady:

3.1.2.   Immobilizer pojazdu:

3.1.2.1.   Numer homologacji typu, o ile dostępny:

3.1.2.2.   W przypadku immobilizerów, których jeszcze nie homologowano

| 3.1.2.2.1. | Szczegółowy opis techniczny immobilizera pojazdu oraz środków, jakie zastosowano w celu wykluczenia przypadkowego włączenia: |
| --- | --- |

3.1.2.2.1.

Szczegółowy opis techniczny immobilizera pojazdu oraz środków, jakie zastosowano w celu wykluczenia przypadkowego włączenia:

| 3.1.2.2.2. | Układy, na które oddziałuje immobilizer: |
| --- | --- |

3.1.2.2.2.

Układy, na które oddziałuje immobilizer:

| 3.1.2.2.3. | Liczba stosowanych zamiennych kodów (jeżeli dotyczy): |
| --- | --- |

3.1.2.2.3.

Liczba stosowanych zamiennych kodów (jeżeli dotyczy):

3.1.3.   System alarmowy (jeżeli występuje):

3.1.3.1.   Numer homologacji typu, o ile dostępny:

3.1.3.2.   W przypadku systemów alarmowych, których jeszcze nie homologowano

| 3.1.3.2.1. | Szczegółowy opis systemu alarmowego oraz części pojazdu związanych z zamontowanym systemem alarmowym: |
| --- | --- |

3.1.3.2.1.

Szczegółowy opis systemu alarmowego oraz części pojazdu związanych z zamontowanym systemem alarmowym:

| 3.1.3.2.2. | Wykaz głównych części systemu alarmowego: |
| --- | --- |

3.1.3.2.2.

Wykaz głównych części systemu alarmowego:

Część 2

(Maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm))

DOKUMENT INFORMACYJNY

zgodnie z pkt 6 regulaminu nr 116 w zakresie homologacji EKG typu części w odniesieniu do systemu alarmowego

1.   WYMAGANIA OGÓLNE

1.1.   Marka (nazwa handlowa producenta):

1.2.   Typ:

1.3.   Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono go na urządzeniu (4):

1.3.1.   Miejsce umieszczenia tego oznaczenia:

1.4.   Nazwa i adres producenta:

1.5.   Miejsce umieszczenia znaku homologacji EKG:

1.6.   Adresy zakładów montażowych:

2.   OPIS URZĄDZENIA

2.1.   Szczegółowy opis systemu alarmowego oraz części pojazdu związanych z zamontowanym systemem alarmowym:

2.1.1.   Wykaz głównych części systemu alarmowego:

2.1.2.   Środki przedsięwzięte w celu wykluczenia fałszywych alarmów:

2.2.   Zakres zabezpieczenia przez urządzenie:

2.3.   Metoda uzbrajania/wyłączania urządzenia:

2.4.   Liczba stosowanych zamiennych kodów (jeżeli dotyczy):

2.5.   Wykaz głównych części urządzenia oraz ich znaków odniesienia (jeżeli dotyczy):

3.   RYSUNKI

3.1.   Rysunki głównych części urządzenia (rysunki muszą ukazywać miejsce przewidziane na umieszczenie odpowiednio znaku homologacji typu EKG lub znaku odniesienia):

4.   INSTRUKCJE

4.1.   Wykaz pojazdów, w których urządzenie ma być montowane:

4.2.   Opis metody montażu wraz z ilustracjami (fotografiami lub rysunkami):

4.3.   Instrukcja użytkowania:

4.4.   Instrukcja obsługi technicznej (o ile występuje):

Część 3

(Maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm))

DOKUMENT INFORMACYJNY

zgodnie z pkt 8 regulaminu nr 116 w zakresie homologacji EKG typu części w odniesieniu do systemu immobilizera

1.   WYMAGANIA OGÓLNE

1.1.   Marka (nazwa handlowa producenta):

1.2.   Typ:

1.3.   Sposób identyfikacji typu, jeżeli oznaczono go na urządzeniu (5):

1.3.1.   Miejsce umieszczenia tego oznaczenia:

1.4.   Nazwa i adres producenta:

1.5.   Miejsce umieszczenia znaku homologacji EKG:

1.6.   Adresy zakładów montażowych:

2.   OPIS URZĄDZENIA

2.1.   Szczegółowy opis techniczny immobilizera pojazdu oraz środków, jakie zastosowano w celu wykluczenia przypadkowego włączenia:

2.2.   Układy pojazdu, na które oddziałuje immobilizer:

2.3.   Metoda uzbrajania/wyłączania urządzenia:

2.4.   Liczba stosowanych zamiennych kodów (jeżeli dotyczy):

2.5.   Wykaz głównych części urządzenia oraz ich znaków odniesienia (jeżeli dotyczy):

3.   RYSUNKI

3.1.   Rysunki głównych części urządzenia (rysunki muszą ukazywać miejsce przewidziane na umieszczenie odpowiednio znaku homologacji typu EKG):

4.   INSTRUKCJE

4.1.   Wykaz pojazdów, w których urządzenie ma być montowane:

4.2.   Opis metody montażu wraz z ilustracjami (fotografiami lub rysunkami):

4.3.   Instrukcja użytkowania

4.4.   Instrukcja obsługi technicznej (o ile występuje):

---

(1)  Niepotrzebne skreślić (jeżeli zastosowanie ma więcej niż jedna pozycja, nie ma potrzeby skreślać).

(2)  Jeżeli oznaczenia identyfikujące typ zawierają znaki niezwiązane z opisem typu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, których dotyczy niniejszy dokument informacyjny, znaki te przedstawia się w dokumentacji symbolem „?” (np. ABC??123??).

(3)  Zgodnie z definicją w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3) (TRANS/WP.29/78/Rev.1, z późniejszymi zmianami).

(4)  Jeżeli oznaczenia identyfikujące typ zawierają znaki niezwiązane z opisem typu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, których dotyczy niniejszy dokument informacyjny, znaki te przedstawia się w dokumentacji symbolem „?” (np. ABC??123??).

(5)  Jeżeli oznaczenia identyfikujące typ zawierają znaki niezwiązane z opisem typu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, których dotyczy niniejszy dokument informacyjny, znaki te przedstawia się w dokumentacji symbolem „?” (np. ABC??123??).

---

ZAŁĄCZNIK 2

Część 1

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Dodatek

do świadectwa homologacji typu EKG nr ...

w odniesieniu do homologacji typu pojazdu w zakresie regulaminu nr 116

| 1. | Informacje dodatkowe:






  1.1. | Krótki opis urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem oraz części pojazdu, na które urządzenia te oddziałują: |
| --- | --- | --- |

1.

Informacje dodatkowe:

1.1.

Krótki opis urządzeń zabezpieczających przed nieuprawnionym użyciem oraz części pojazdu, na które urządzenia te oddziałują:

| 1.2. | Krótki opis immobilizera: |
| --- | --- |

1.2.

Krótki opis immobilizera:

| 1.3. | Krótki opis systemu alarmowego (jeżeli dotyczy), z podaniem napięcia znamionowego zasilania (1): |
| --- | --- |

1.3.

Krótki opis systemu alarmowego (jeżeli dotyczy), z podaniem napięcia znamionowego zasilania (1):

| 2. | Uwagi: |
| --- | --- |

2.

Uwagi:

Część 2

Część 2

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Dodatek

do świadectwa homologacji typu EKG nr ...

w odniesieniu do homologacji typu systemu alarmowego pojazdu w zakresie regulaminu nr 116

| 1. | Informacje dodatkowe:






  1.1. | Krótki opis systemu alarmowego (jeżeli dotyczy), z podaniem napięcia znamionowego zasilania (2): |
| --- | --- | --- |

1.

Informacje dodatkowe:

1.1.

Krótki opis systemu alarmowego (jeżeli dotyczy), z podaniem napięcia znamionowego zasilania (2):

| 1.2. | Wykaz pojazdów, w których system alarmowy ma być montowany: |
| --- | --- |

1.2.

Wykaz pojazdów, w których system alarmowy ma być montowany:

| 1.3. | Typy pojazdów, z którymi badano system alarmowy: |
| --- | --- |

1.3.

Typy pojazdów, z którymi badano system alarmowy:

| 1.4. | Wykaz odpowiednio oznaczonych głównych części systemu alarmowego: |
| --- | --- |

1.4.

Wykaz odpowiednio oznaczonych głównych części systemu alarmowego:

| 2. | Uwagi: |
| --- | --- |

2.

Uwagi:

Część 3

Część 3

ZAWIADOMIENIE

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

Image

Dodatek

do świadectwa homologacji typu EKG nr ...

w odniesieniu do homologacji typu immobilizera w zakresie regulaminu nr 116

| 1. | Informacje dodatkowe:






  1.1. | Krótki opis immobilizera: |
| --- | --- | --- |

1.

Informacje dodatkowe:

1.1.

Krótki opis immobilizera:

| 1.2. | Wykaz pojazdów, w których immobilizer ma być montowany: |
| --- | --- |

1.2.

Wykaz pojazdów, w których immobilizer ma być montowany:

| 1.3. | Typy pojazdów, z którymi badano immobilizer: |
| --- | --- |

1.3.

Typy pojazdów, z którymi badano immobilizer:

| 1.4. | Wykaz odpowiednio oznaczonych głównych części immobilizera: |
| --- | --- |

1.4.

Wykaz odpowiednio oznaczonych głównych części immobilizera:

| 2. | Uwagi: |
| --- | --- |

2.

Uwagi:

---

(1)  Podaje się wyłącznie dla systemów alarmowych pojazdu przeznaczonych dla pojazdów z instalacją elektryczną o napięciu znamionowym innym niż 12 V.

1

(2)  Podaje się wyłącznie dla systemów alarmowych pojazdu przeznaczonych dla pojazdów z instalacją elektryczną o napięciu znamionowym innym niż 12 V.

2

---

ZAŁĄCZNIK 3

PRZYKŁADY ZNAKÓW HOMOLOGACJI

WZÓR A

(zob. pkt 4.4 niniejszego regulaminu)

Rysunek 1

(zob. pkt 4.4.3.4 niniejszego regulaminu)

Image

Rysunek 2

(zob. pkt 4.4.3.1 niniejszego regulaminu)

Image

Rysunek 3

(zob. pkt 4.4.3.2 niniejszego regulaminu)

Image

Rysunek 4

(zob. pkt 4.4.3.5 niniejszego regulaminu)

Image

Rysunek 5

(zob. pkt 4.4.3.6 niniejszego regulaminu)

Image

Rysunek 6

(zob. pkt 4.4.3.7 niniejszego regulaminu)

Image

WZÓR B

(zob. pkt 4.5 niniejszego regulaminu)

Rysunek 7

(przykład)

Image

---

ZAŁĄCZNIK 4

Część I

PROCEDURA BADANIA WYTRZYMAŁOŚCI NA ZUŻYCIE URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH PRZED NIEUPRAWNIONYM UŻYCIEM ODDZIAŁUJĄCYCH NA UKŁAD KIEROWNICZY

1.   Aparatura badawcza

W skład aparatury badawczej wchodzi:

| 1.1. | Stanowisko odpowiednie do zamocowania próbki kompletnego układu kierowniczego wraz z dołączonym urządzeniem zabezpieczającym przed nieuprawnionym użyciem, zgodnie z definicją w pkt 5.1.2 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

1.1.

Stanowisko odpowiednie do zamocowania próbki kompletnego układu kierowniczego wraz z dołączonym urządzeniem zabezpieczającym przed nieuprawnionym użyciem, zgodnie z definicją w pkt 5.1.2 niniejszego regulaminu.

| 1.2. | Urządzenia służące do włączania i wyłączania urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem, wymagające użycia klucza. |
| --- | --- |

1.2.

Urządzenia służące do włączania i wyłączania urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem, wymagające użycia klucza.

| 1.3. | Urządzenia do obrotu wału kierownicy względem urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem. |
| --- | --- |

1.3.

Urządzenia do obrotu wału kierownicy względem urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem.

2.   Metoda badania

| 2.1. | Próbkę kompletnego układu kierowniczego wraz z urządzeniem zabezpieczającym przed nieuprawnionym użyciem mocuje się na stanowisku opisanym w pkt 1.1 powyżej. |
| --- | --- |

2.1.

Próbkę kompletnego układu kierowniczego wraz z urządzeniem zabezpieczającym przed nieuprawnionym użyciem mocuje się na stanowisku opisanym w pkt 1.1 powyżej.

| 2.2. | Jeden cykl procedury badania obejmuje następujące czynności:






  2.2.1. | Położenie początkowe. Należy wyłączyć urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem i obracać wał kierownicy aż do osiągnięcia położenia, które uniemożliwia załączenie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem, chyba że jest to urządzenie typu, który umożliwia zablokowanie w dowolnym położeniu wału kierownicy. |
| --- | --- | --- |

2.2.

Jeden cykl procedury badania obejmuje następujące czynności:

2.2.1.

Położenie początkowe. Należy wyłączyć urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem i obracać wał kierownicy aż do osiągnięcia położenia, które uniemożliwia załączenie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem, chyba że jest to urządzenie typu, który umożliwia zablokowanie w dowolnym położeniu wału kierownicy.

| 2.2.2. | Uzbrojenie. Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem należy przestawić przy użyciu klucza z położenia wyłączenia do położenia włączenia. |
| --- | --- |

2.2.2.

Uzbrojenie. Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem należy przestawić przy użyciu klucza z położenia wyłączenia do położenia włączenia.

| 2.2.3. (1) | Włączone. Wał kierownicy obraca się tak, aby moment obrotowy działający na niego w chwili załączenia urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem wynosił 40 Nm ± 2 Nm. |
| --- | --- |

2.2.3. (1)

Włączone. Wał kierownicy obraca się tak, aby moment obrotowy działający na niego w chwili załączenia urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem wynosił 40 Nm ± 2 Nm.

| 2.2.4. | Wyłączone. Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem należy wyłączyć w zwyczajny sposób, przy czym dla ułatwienia wyłączenia moment obrotowy należy zredukować do zera. |
| --- | --- |

2.2.4.

Wyłączone. Urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem należy wyłączyć w zwyczajny sposób, przy czym dla ułatwienia wyłączenia moment obrotowy należy zredukować do zera.

| 2.2.5. (1) | Powrót. Wał kierownicy należy obrócić do położenia, które uniemożliwia załączenie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem. |
| --- | --- |

2.2.5. (1)

Powrót. Wał kierownicy należy obrócić do położenia, które uniemożliwia załączenie urządzenia zabezpieczającego przed nieuprawnionym użyciem.

| 2.2.6. | Obrót w przeciwnym kierunku. Należy powtórzyć procedury opisane w pkt 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4 i 2.2.5, lecz w przeciwnym kierunku obrotu wału kierownicy. |
| --- | --- |

2.2.6.

Obrót w przeciwnym kierunku. Należy powtórzyć procedury opisane w pkt 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4 i 2.2.5, lecz w przeciwnym kierunku obrotu wału kierownicy.

| 2.2.7. | Odstęp czasowy między dwoma kolejnymi załączeniami urządzenia musi wynosić co najmniej 10 sekund. |
| --- | --- |

2.2.7.

Odstęp czasowy między dwoma kolejnymi załączeniami urządzenia musi wynosić co najmniej 10 sekund.

| 2.3. | Cykl badania wytrzymałości na zużycie powtarza się ilość razy określoną w pkt 5.3.1.3. niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

2.3.

Cykl badania wytrzymałości na zużycie powtarza się ilość razy określoną w pkt 5.3.1.3. niniejszego regulaminu.

Część 2

PROCEDURA BADANIA URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH PRZED NIEUPRAWNIONYM UŻYCIEM ODDZIAŁUJĄCYCH NA UKŁAD KIEROWNICZY Z WYKORZYSTANIEM URZĄDZENIA Z OGRANICZANIEM MOMENTU OBROTOWEGO

1.   Aparatura badawcza

W skład aparatury badawczej wchodzi:

| 1.1. | Stanowisko nadające się do zamocowania odpowiednich części układu kierowniczego lub, jeżeli badanie przeprowadzane jest na kompletnym pojeździe, układ podnośnikowy zdolny unieść wszystkie koła kierowane tak, by nie dotykały powierzchni podłoża, oraz |
| --- | --- |

1.1.

Stanowisko nadające się do zamocowania odpowiednich części układu kierowniczego lub, jeżeli badanie przeprowadzane jest na kompletnym pojeździe, układ podnośnikowy zdolny unieść wszystkie koła kierowane tak, by nie dotykały powierzchni podłoża, oraz

| 1.2. | urządzenie lub urządzenia zdolne do wytwarzania i pomiaru momentu obrotowego przykładanego do koła kierownicy zgodnie z pkt 2.3. Dokładność pomiaru musi być mniejsza lub równa 2 %. |
| --- | --- |

1.2.

urządzenie lub urządzenia zdolne do wytwarzania i pomiaru momentu obrotowego przykładanego do koła kierownicy zgodnie z pkt 2.3. Dokładność pomiaru musi być mniejsza lub równa 2 %.

2.   Opis procedury badania

| 2.1. | Jeżeli badanie przeprowadzane jest na kompletnym pojeździe, to wykonuje się je przy wszystkich kołach kierowanych pojazdu uniesionych ponad powierzchnie podłoża. |
| --- | --- |

2.1.

Jeżeli badanie przeprowadzane jest na kompletnym pojeździe, to wykonuje się je przy wszystkich kołach kierowanych pojazdu uniesionych ponad powierzchnie podłoża.

| 2.2. | Włącza się blokadę układu kierowniczego, tak by układ ten został zablokowany. |
| --- | --- |

2.2.

Włącza się blokadę układu kierowniczego, tak by układ ten został zablokowany.

| 2.3. | Do koła kierownicy przykłada się moment powodujący jego obrót. |
| --- | --- |

2.3.

Do koła kierownicy przykłada się moment powodujący jego obrót.

| 2.4. | Na cykl badania składa się obrót koła kierownicy o 90° z następującym po nim obrotem w przeciwnym kierunku o 180° i nowym obrotem o 90° w kierunku początkowym (zob. rysunek);
  1 cykl = + 90° / – 180° / + 90° z tolerancją ± 10 %. |
| --- | --- |

2.4.

Na cykl badania składa się obrót koła kierownicy o 90° z następującym po nim obrotem w przeciwnym kierunku o 180° i nowym obrotem o 90° w kierunku początkowym (zob. rysunek);

1 cykl = + 90° / – 180° / + 90° z tolerancją ± 10 %.

Image

| 2.5. | Czas cyklu wynosi 20 s ± 2 s. |
| --- | --- |

2.5.

Czas cyklu wynosi 20 s ± 2 s.

| 2.6. | Należy wykonać pięć cykli badania. |
| --- | --- |

2.6.

Należy wykonać pięć cykli badania.

| 2.7. | W ciągu każdego cyklu badania minimalna zarejestrowana wartość momentu obrotowego musi być większa niż podana w pkt 5.3.1.4.2 niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

2.7.

W ciągu każdego cyklu badania minimalna zarejestrowana wartość momentu obrotowego musi być większa niż podana w pkt 5.3.1.4.2 niniejszego regulaminu.

---

(1)  Jeżeli urządzenie zabezpieczające przed nieuprawnionym użyciem umożliwia zablokowanie układu kierowniczego w dowolnym położeniu, pomija się procedury opisane w pkt 2.2.3 i 2.2.5.

---

ZAŁĄCZNIK 5

(Zastrzeżony)

---

ZAŁĄCZNIK 6

WZÓR ŚWIADECTWA ZGODNOŚCI

Image

---

ZAŁĄCZNIK 7

WZÓR ŚWIADECTWA MONTAŻU

Image

---

ZAŁĄCZNIK 8

Punkty 6.4.2.11 i 7.4

BADANIE SYSTEMÓW OCHRONY PRZEDZIAŁU PASAŻERSKIEGO

Image

---

ZAŁĄCZNIK 9

KOMPATYBILNOŚĆ ELEKTROMAGNETYCZNA

Uwaga: Badanie kompatybilności elektromagnetycznej można przeprowadzić zgodnie z wymaganiami pkt 1 lub 2, zależnie od stanowiska pomiarowego.

1.   Metoda ISO

Odporność na zaburzenia przewodzone rozchodzące się po przewodach zasilania

Należy podawać impulsy probiercze 1, 2, 3a, 3b, 4 i 5 zgodne z normą międzynarodową ISO 7637-1:1990 do przewodów zasilania, jak również do innych połączeń systemu alarmowego pojazdu/systemu alarmowego, które mogą być roboczo łączone z przewodami zasilania.

Wyłączony system alarmowy pojazdu/system alarmowy

Podaje się impulsy probiercze od 1 do 5 przy stopniu ostrości III. Wymagany jest stan funkcjonalny A dla wszystkich podawanych impulsów probierczych.

Uzbrojony system alarmowy pojazdu/system alarmowy

Podaje się impulsy probiercze od 1 do 5. Wymagany stan funkcjonalny dla wszystkich podawanych impulsów probierczych przedstawiono w tablicy 1.

Tabela 1

Ostrość badań/stan funkcjonalny (dla przewodów zasilania)

| Numer impulsu probierczego | Poziom badania | Stan funkcjonalny |
| --- | --- | --- |
| 1 | III | C |
| 2 | III | A |
| 3a | III | C |
| 3b | III | A |
| 4 | III | B |
| 4 | I | A |
| 5 | III | A |

Numer impulsu probierczego

Poziom badania

Stan funkcjonalny

1

III

C

2

III

A

3a

III

C

3b

III

A

4

III

B

4

I

A

5

III

A

Odporność na zaburzenia indukowane w przewodach sygnałowych

Przewody, które nie są połączone z przewodami zasilania (np. specjalne przewody sygnałowe), bada się zgodnie z normą międzynarodową ISO 7637-3:1995 (z Corr.l). Wymagany stan funkcjonalny dla wszystkich podawanych impulsów probierczych przedstawiono w tablicy 2.

Tabela 2

Poziom badań/stan funkcjonalny (dla przewodów sygnałowych)

| Numer impulsu probierczego | Poziom badania | Stan funkcjonalny |
| --- | --- | --- |
| 3a | III | C |
| 3b | III | A |

Numer impulsu probierczego

Poziom badania

Stan funkcjonalny

3a

III

C

3b

III

A

Odporność na zaburzenia promieniowane wysokich częstotliwości

Badanie odporności systemu alarmowego pojazdu/systemu alarmowego w pojeździe można wykonywać zgodnie z wymaganiami regulaminu nr 10, seria poprawek 02, metodami opisanymi w załączniku 6 – w przypadku pojazdów oraz w załączniku 9 – w przypadku oddzielnych zespołów technicznych.

Zaburzenia elektryczne pochodzące od wyładowań elektrostatycznych

Odporność na zaburzenia elektryczne bada się zgodnie z Raportem Technicznym ISO/TR 10605-1993.

Emisje promieniowane

Badania wykonuje się zgodnie z wymaganiami regulaminu nr 10 zmienionego serią poprawek 02 metodami opisanymi w załącznikach 4 i 5 – w przypadku pojazdów oraz w załącznikach 7 i 8 – w przypadku oddzielnych zespołów technicznych.

2.   Metoda IEC

Pole elektromagnetyczne

System alarmowy pojazdu/system alarmowy poddaje się badaniu podstawowemu. Poddaje się go działaniu pola elektromagnetycznego probierczego opisanego w Publikacji IEC 839-1-3-1998 próba A-13 w zakresie częstotliwości od 20 do 1 000 MHz i o natężeniu 30 V/m.

Dodatkowo system alarmowy pojazdu/system alarmowy poddaje się działaniu elektrycznych zaburzeń przejściowych przenoszonych przez przewodzenie i przez sprzężenia opisanych w normie międzynarodowej ISO 7637, odpowiednio część 1:1990, 2:1990 i 3:1995.

Zaburzenia elektryczne pochodzące od wyładowań elektrostatycznych

System alarmowy pojazdu/system alarmowy poddaje się badaniu podstawowemu. Poddaje się go badaniu odporności na wyładowania elektrostatyczne – albo badaniu opisanemu w EN 61000-4-2, albo opisanemu w ISO/TR 10605-1993, stosownie do wyboru producenta.

Emisje promieniowane

System alarmowy pojazdu/system alarmowy poddaje się próbie tłumienia zakłóceń radioelektrycznych zgodnie z metodą opisaną w regulaminie nr 10, zmienionym serią poprawek 02, metodami opisanymi w załącznikach 4 i 5 – w przypadku pojazdów oraz w załącznikach 7 i 8 – w przypadku oddzielnych zespołów technicznych.

---

ZAŁĄCZNIK 10

WYMAGANIA DOTYCZĄCE MECHANICZNYCH WYŁĄCZNIKÓW KLUCZOWYCH

| 1. | Bębenek wyłącznika kluczowego nie może wystawać z osłony więcej niż 1 mm, a wystająca część ma kształt stożka. |
| --- | --- |

1.

Bębenek wyłącznika kluczowego nie może wystawać z osłony więcej niż 1 mm, a wystająca część ma kształt stożka.

| 2. | Połączenie między rdzeniem bębenka a obudową bębenka powinno wytrzymywać działanie siły rozciągającej 600 N i momentu obrotowego 25 Nm. |
| --- | --- |

2.

Połączenie między rdzeniem bębenka a obudową bębenka powinno wytrzymywać działanie siły rozciągającej 600 N i momentu obrotowego 25 Nm.

| 3. | Wyłącznik kluczowy powinien być zabezpieczony przed przewierceniem bębenka. |
| --- | --- |

3.

Wyłącznik kluczowy powinien być zabezpieczony przed przewierceniem bębenka.

| 4. | Profil klucza powinien posiadać co najmniej 1 000 skutecznych kombinacji. |
| --- | --- |

4.

Profil klucza powinien posiadać co najmniej 1 000 skutecznych kombinacji.

| 5. | Wyłącznik kluczowy nie może dać się uruchomić kluczem różniącym się tylko o jedną kombinację od klucza pasującego do wyłącznika kluczowego. |
| --- | --- |

5.

Wyłącznik kluczowy nie może dać się uruchomić kluczem różniącym się tylko o jedną kombinację od klucza pasującego do wyłącznika kluczowego.

| 6. | Otwór klucza zewnętrznego wyłącznika kluczowego musi być zasłonięty lub zabezpieczony w inny sposób przed przedostaniem się kurzu lub wody. |
| --- | --- |

6.

Otwór klucza zewnętrznego wyłącznika kluczowego musi być zasłonięty lub zabezpieczony w inny sposób przed przedostaniem się kurzu lub wody.

---

| 30.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 164/231 |
| --- | --- | --- | --- |

30.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 164/231

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 122 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite wymagania techniczne dotyczące homologacji pojazdów kategorii M, N i O w odniesieniu do ich układów ogrzewania

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

| | sprostowanie 2 do pierwotnej wersji regulaminu, będące przedmiotem powiadomienia depozytariusza C.N.1156.2006.TREATIES-2 z dnia 13 grudnia 2006 r., |
| --- | --- |

sprostowanie 2 do pierwotnej wersji regulaminu, będące przedmiotem powiadomienia depozytariusza C.N.1156.2006.TREATIES-2 z dnia 13 grudnia 2006 r.,

| | suplement 1 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 22 lipca 2009 r. |
| --- | --- |

suplement 1 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 22 lipca 2009 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje ogólne |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację |
| --- | --- |

3.

| 4. | Homologacja |
| --- | --- |

4.

| 5. | Część I – Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do jego układu ogrzewania |
| --- | --- |

5.

| 6. | Część II – Homologacja typu układu ogrzewania w odniesieniu do bezpieczeństwa jego eksploatacji |
| --- | --- |

6.

| 7. | Zmiana i rozszerzenie homologacji typu pojazdu lub części |
| --- | --- |

7.

| 8. | Zgodność produkcji |
| --- | --- |

8.

| 9. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji |
| --- | --- |

11.

ZAŁĄCZNIKI

| Załącznik 1 — | Dokumenty informacyjne i formularze zawiadomień |
| --- | --- |

Załącznik 1 —

| Załącznik 2 — | Wzory znaków homologacji |
| --- | --- |

Załącznik 2 —

| Załącznik 3 — | Wymogi dotyczące układów ogrzewania wykorzystujących ciepło odzyskane, czynnik pośredniczący – powietrze |
| --- | --- |

Załącznik 3 —

| Załącznik 4 — | Procedura badania jakości powietrza |
| --- | --- |

Załącznik 4 —

| Załącznik 5 — | Procedura badania temperatury |
| --- | --- |

Załącznik 5 —

| Załącznik 6 — | Procedura badania emisji spalin z grzejników spalinowych |
| --- | --- |

Załącznik 6 —

| Załącznik 7 — | Dodatkowe wymogi dotyczące grzejników spalinowych |
| --- | --- |

Załącznik 7 —

| Załącznik 8 — | Wymogi bezpieczeństwa dotyczące grzejników spalinowych zasilanych LPG oraz układów ogrzewania zasilanych LPG |
| --- | --- |

Załącznik 8 —

| Załącznik 9 — | Przepisy dodatkowe obowiązujące w odniesieniu do określonych pojazdów ujętych w Umowie ADR |
| --- | --- |

Załącznik 9 —

1.   ZAKRES

| 1.1. | Niniejszy regulamin stosuje się do wszelkich pojazdów kategorii M, N oraz O (1) wyposażonych w układ ogrzewania.
  Homologacje typu udzielane są zgodnie z:






  1.2. | Częścią I – Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do jego układu ogrzewania. |
| --- | --- | --- |

1.1.

Niniejszy regulamin stosuje się do wszelkich pojazdów kategorii M, N oraz O (1) wyposażonych w układ ogrzewania.

Homologacje typu udzielane są zgodnie z:

1.2.

Częścią I – Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do jego układu ogrzewania.

| 1.3. | Częścią II – Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do bezpieczeństwa jego eksploatacji. |
| --- | --- |

1.3.

Częścią II – Homologacja typu pojazdu w odniesieniu do bezpieczeństwa jego eksploatacji.

2.   DEFINICJE OGÓLNE

Dla celów niniejszego regulaminu:

| 2.1. | „Pojazd” oznacza pojazd kategorii M, N oraz O (1) wyposażony w układ ogrzewania. |
| --- | --- |

2.1.

„Pojazd” oznacza pojazd kategorii M, N oraz O (1) wyposażony w układ ogrzewania.

| 2.2. | „Producent” oznacza osobę lub jednostkę, która jest odpowiedzialna wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest istotne, czy osoba lub jednostka bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu lub części podlegających procesowi homologacji. |
| --- | --- |

2.2.

„Producent” oznacza osobę lub jednostkę, która jest odpowiedzialna wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest istotne, czy osoba lub jednostka bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu lub części podlegających procesowi homologacji.

| 2.3. | „Wnętrze” oznacza zamknięte części pojazdu przeznaczone dla użytkowników pojazdu lub do umieszczania w nim ładunku. |
| --- | --- |

2.3.

„Wnętrze” oznacza zamknięte części pojazdu przeznaczone dla użytkowników pojazdu lub do umieszczania w nim ładunku.

| 2.4. | „Układ ogrzewania przedziału pasażerskiego” oznacza wszelkie urządzenia zaprojektowane do podwyższania temperatury w przedziale pasażerskim. |
| --- | --- |

2.4.

„Układ ogrzewania przedziału pasażerskiego” oznacza wszelkie urządzenia zaprojektowane do podwyższania temperatury w przedziale pasażerskim.

| 2.5. | „Układ ogrzewania przestrzeni ładunkowej” oznacza wszelkie urządzenia zaprojektowane do podwyższania temperatury w przestrzeni ładunkowej. |
| --- | --- |

2.5.

„Układ ogrzewania przestrzeni ładunkowej” oznacza wszelkie urządzenia zaprojektowane do podwyższania temperatury w przestrzeni ładunkowej.

| 2.6. | „Przestrzeń ładunkowa” oznacza wewnętrzną część pojazdu wykorzystywaną do umieszczania wszelkiego ładunku oprócz pasażerów. |
| --- | --- |

2.6.

„Przestrzeń ładunkowa” oznacza wewnętrzną część pojazdu wykorzystywaną do umieszczania wszelkiego ładunku oprócz pasażerów.

| 2.7. | „Przedział pasażerski” oznacza wewnętrzną część pojazdu wykorzystywaną do pomieszczenia kierowcy oraz wszelkich pasażerów. |
| --- | --- |

2.7.

„Przedział pasażerski” oznacza wewnętrzną część pojazdu wykorzystywaną do pomieszczenia kierowcy oraz wszelkich pasażerów.

| 2.8. | „Paliwo gazowe” obejmuje paliwa, które są w stanie gazowym w temperaturze normalnej i przy ciśnieniu normalnym (288,2 K oraz 101,33 kPa), takie jak skroplony gaz ropopochodny (LPG) oraz sprężony gaz ziemny (CNG). |
| --- | --- |

2.8.

„Paliwo gazowe” obejmuje paliwa, które są w stanie gazowym w temperaturze normalnej i przy ciśnieniu normalnym (288,2 K oraz 101,33 kPa), takie jak skroplony gaz ropopochodny (LPG) oraz sprężony gaz ziemny (CNG).

| 2.9. | „Przegrzanie” oznacza warunki, które występują, gdy zablokowany zostaje całkowicie wlot powietrza grzewczego do grzejnika spalinowego. |
| --- | --- |

2.9.

„Przegrzanie” oznacza warunki, które występują, gdy zablokowany zostaje całkowicie wlot powietrza grzewczego do grzejnika spalinowego.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

3.1.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ TYPU POJAZDU W ODNIESIENIU DO JEGO UKŁADU OGRZEWANIA

| 3.1.1. | Wystąpienia o homologację typu pojazdu w odniesieniu do jego układu ogrzewania dokonuje producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. |
| --- | --- |

3.1.1.

Wystąpienia o homologację typu pojazdu w odniesieniu do jego układu ogrzewania dokonuje producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

| 3.1.2. | Do wniosku należy dołączyć dokumenty wymienione poniżej, w trzech egzemplarzach, oraz następujące dane szczegółowe:






  3.1.2.1. | szczegółowy opis typu pojazdu pod względem jego konstrukcji, wymiarów, konfiguracji i materiałów składowych; |
| --- | --- | --- |

3.1.2.

Do wniosku należy dołączyć dokumenty wymienione poniżej, w trzech egzemplarzach, oraz następujące dane szczegółowe:

3.1.2.1.

szczegółowy opis typu pojazdu pod względem jego konstrukcji, wymiarów, konfiguracji i materiałów składowych;

| 3.1.2.2. | rysunki układu ogrzewania i jego ogólnego rozplanowania. |
| --- | --- |

3.1.2.2.

rysunki układu ogrzewania i jego ogólnego rozplanowania.

| 3.1.3. | Wzór dokumentu informacyjnego podany jest w załączniku 1, część 1, dodatek 1. |
| --- | --- |

3.1.3.

Wzór dokumentu informacyjnego podany jest w załączniku 1, część 1, dodatek 1.

| 3.1.4. | Pojazd reprezentatywny dla typu zgłoszonego do homologacji należy przedstawić placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych. |
| --- | --- |

3.1.4.

Pojazd reprezentatywny dla typu zgłoszonego do homologacji należy przedstawić placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych.

| 3.1.5. | Jeśli pojazd zgłoszony do homologacji jest wyposażony w grzejnik posiadający homologację typu EKG ONZ, numer homologacji typu oraz stosowane przez wytwórcę oznaczenia typu odnoszące się do tego typu grzejnika dołącza się do wniosku o homologację typu pojazdu. |
| --- | --- |

3.1.5.

Jeśli pojazd zgłoszony do homologacji jest wyposażony w grzejnik posiadający homologację typu EKG ONZ, numer homologacji typu oraz stosowane przez wytwórcę oznaczenia typu odnoszące się do tego typu grzejnika dołącza się do wniosku o homologację typu pojazdu.

| 3.1.6. | Jeśli pojazd zgłoszony do homologacji jest wyposażony w grzejnik nieposiadający homologacji typu EKG ONZ, upoważnionej placówce technicznej przedstawia się jeden wzorzec pojazdu reprezentatywnego dla typu zgłoszonego do homologacji. |
| --- | --- |

3.1.6.

Jeśli pojazd zgłoszony do homologacji jest wyposażony w grzejnik nieposiadający homologacji typu EKG ONZ, upoważnionej placówce technicznej przedstawia się jeden wzorzec pojazdu reprezentatywnego dla typu zgłoszonego do homologacji.

3.2.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ TYPU GRZEJNIKA

| 3.2.1. | Wystąpienia o homologację typu grzejnika jako części dokonuje producent układu ogrzewania. |
| --- | --- |

3.2.1.

Wystąpienia o homologację typu grzejnika jako części dokonuje producent układu ogrzewania.

| 3.2.2. | Do wniosku należy dołączyć dokumenty wymienione poniżej, w trzech egzemplarzach, oraz następujące dane szczegółowe:






  3.2.2.1. | szczegółowy opis typu układu ogrzewania pod względem jego konstrukcji, wymiarów, konfiguracji i materiałów składowych; |
| --- | --- | --- |

3.2.2.

Do wniosku należy dołączyć dokumenty wymienione poniżej, w trzech egzemplarzach, oraz następujące dane szczegółowe:

3.2.2.1.

szczegółowy opis typu układu ogrzewania pod względem jego konstrukcji, wymiarów, konfiguracji i materiałów składowych;

| 3.2.2.2. | rysunki układu ogrzewania i jego ogólnego rozplanowania. |
| --- | --- |

3.2.2.2.

rysunki układu ogrzewania i jego ogólnego rozplanowania.

| 3.2.3. | Wzór dokumentu informacyjnego podany jest w załączniku 1, część 1, dodatek 2. |
| --- | --- |

3.2.3.

Wzór dokumentu informacyjnego podany jest w załączniku 1, część 1, dodatek 2.

| 3.2.4. | Upoważnionej placówce technicznej przedstawia się jedną próbkę grzejnika reprezentatywnego dla typu zgłoszonego do homologacji. |
| --- | --- |

3.2.4.

Upoważnionej placówce technicznej przedstawia się jedną próbkę grzejnika reprezentatywnego dla typu zgłoszonego do homologacji.

| 3.2.5. | Próbka musi być wyraźnie i w sposób trwały opatrzona nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy oraz oznaczeniem typu. |
| --- | --- |

3.2.5.

Próbka musi być wyraźnie i w sposób trwały opatrzona nazwą handlową lub znakiem towarowym wnioskodawcy oraz oznaczeniem typu.

4.   HOMOLOGACJA

| 4.1. | Homologacji typu udziela się, jeżeli typ przedstawiony do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w odpowiedniej części (odpowiednich częściach) niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.1.

Homologacji typu udziela się, jeżeli typ przedstawiony do homologacji na podstawie niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w odpowiedniej części (odpowiednich częściach) niniejszego regulaminu.

| 4.2. | Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry numeru (obecnie 00, odpowiadające regulaminowi w jego pierwotnej wersji) oznaczają serię poprawek uwzględniających ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego w chwili wydania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi pojazdu lub układu ogrzewania, zdefiniowanemu zgodnie z niniejszym regulaminem. |
| --- | --- |

4.2.

Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry numeru (obecnie 00, odpowiadające regulaminowi w jego pierwotnej wersji) oznaczają serię poprawek uwzględniających ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego w chwili wydania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi pojazdu lub układu ogrzewania, zdefiniowanemu zgodnie z niniejszym regulaminem.

| 4.3. | Zawiadomienie o udzieleniu lub rozszerzeniu homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci jednego z formularzy zgodnych, w stosownych przypadkach, ze wzorami przedstawionymi w załączniku 1, część 2, do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.3.

Zawiadomienie o udzieleniu lub rozszerzeniu homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci jednego z formularzy zgodnych, w stosownych przypadkach, ze wzorami przedstawionymi w załączniku 1, część 2, do niniejszego regulaminu.

| 4.4. | Na każdym pojeździe zgodnym z typem homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem oraz na każdej dostarczanej osobno części zgodnej z typem homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraju, który udzielił homologacji typu (2). |
| --- | --- |

4.4.

Na każdym pojeździe zgodnym z typem homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem oraz na każdej dostarczanej osobno części zgodnej z typem homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający kraju, który udzielił homologacji typu (2).

| 4.5. | W przypadku homologacji typu części podaje się numer niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik i numer homologacji zgodnie z pkt 4.2. |
| --- | --- |

4.5.

W przypadku homologacji typu części podaje się numer niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik i numer homologacji zgodnie z pkt 4.2.

| 4.6. | Jeżeli typ jest zgodny z typem homologowanym zgodnie z jednym lub kilkoma innymi regulaminami załączonymi do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 4.2; w takim przypadku numery regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, umieszcza się w pionowych kolumnach na prawo od symbolu opisanego w pkt 4.2. |
| --- | --- |

4.6.

Jeżeli typ jest zgodny z typem homologowanym zgodnie z jednym lub kilkoma innymi regulaminami załączonymi do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 4.2; w takim przypadku numery regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, umieszcza się w pionowych kolumnach na prawo od symbolu opisanego w pkt 4.2.

| 4.7. | Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny. |
| --- | --- |

4.7.

Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

| 4.8. | W przypadku pojazdu znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu. |
| --- | --- |

4.8.

W przypadku pojazdu znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu.

| 4.9. | Przykładowe wzory znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

4.9.

Przykładowe wzory znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

5.   CZĘŚĆ I – HOMOLOGACJA TYPU POJAZDU W ODNIESIENIU DO JEGO UKŁADU OGRZEWANIA

5.1.   Definicja

Dla celów części I niniejszego regulaminu:

| 5.1.1. | „Typ pojazdu ze względu na układ ogrzewania” oznacza pojazdy, które nie różnią się pod takimi zasadniczymi względami jak zasada(-y) funkcjonowania układu ogrzewania. |
| --- | --- |

5.1.1.

„Typ pojazdu ze względu na układ ogrzewania” oznacza pojazdy, które nie różnią się pod takimi zasadniczymi względami jak zasada(-y) funkcjonowania układu ogrzewania.

5.2.   Specyfikacje

| 5.2.1. | Przedział pasażerski każdego pojazdu wyposażony jest w układ ogrzewania. Jeśli pojazd posiada układ ogrzewania przestrzeni ładunkowej, układ ten odpowiada wymogom niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.2.1.

Przedział pasażerski każdego pojazdu wyposażony jest w układ ogrzewania. Jeśli pojazd posiada układ ogrzewania przestrzeni ładunkowej, układ ten odpowiada wymogom niniejszego regulaminu.

| 5.2.2. | Układ ogrzewania pojazdu zgłoszonego do homologacji typu spełnia wymogi techniczne części II niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.2.2.

Układ ogrzewania pojazdu zgłoszonego do homologacji typu spełnia wymogi techniczne części II niniejszego regulaminu.

5.3.   Wymogi dotyczące instalacji grzejników spalinowych w pojazdach

5.3.1.   Zakres

| 5.3.1.1. | Z zastrzeżeniem pkt 5.3.1.2, grzejniki spalinowe instaluje się zgodnie z wymogami określonymi w pkt 5.3. |
| --- | --- |

5.3.1.1.

Z zastrzeżeniem pkt 5.3.1.2, grzejniki spalinowe instaluje się zgodnie z wymogami określonymi w pkt 5.3.

| 5.3.1.2. | Uznaje się, że pojazdy kategorii O wyposażone w grzejniki na paliwo płynne spełniają wymogi określone w pkt 5.3. |
| --- | --- |

5.3.1.2.

Uznaje się, że pojazdy kategorii O wyposażone w grzejniki na paliwo płynne spełniają wymogi określone w pkt 5.3.

5.3.2.   Umiejscowienie grzejnika spalinowego

| 5.3.2.1. | Części karoserii oraz wszelkie inne części w sąsiedztwie grzejnika muszą być chronione przed nadmiernym ogrzewaniem oraz możliwym zanieczyszczeniem paliwem lub olejem. |
| --- | --- |

5.3.2.1.

Części karoserii oraz wszelkie inne części w sąsiedztwie grzejnika muszą być chronione przed nadmiernym ogrzewaniem oraz możliwym zanieczyszczeniem paliwem lub olejem.

| 5.3.2.2. | Grzejnik spalinowy nie może stanowić zagrożenia pożarowego nawet w przypadkach przegrzania. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeżeli instalacja zapewnia wystarczającą odległość wszystkich części i odpowiednią wentylację, dzięki wykorzystaniu materiałów ognioodpornych lub osłon termicznych. |
| --- | --- |

5.3.2.2.

Grzejnik spalinowy nie może stanowić zagrożenia pożarowego nawet w przypadkach przegrzania. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeżeli instalacja zapewnia wystarczającą odległość wszystkich części i odpowiednią wentylację, dzięki wykorzystaniu materiałów ognioodpornych lub osłon termicznych.

| 5.3.2.3. | W przypadku pojazdów kategorii M2 i M3 grzejnik spalinowy nie może być umiejscowiony w przedziale pasażerskim. Dopuszcza się jednak montaż w skutecznie uszczelnionej obudowie, która również spełnia wymogi określone w pkt 5.3.2.2. |
| --- | --- |

5.3.2.3.

W przypadku pojazdów kategorii M2 i M3 grzejnik spalinowy nie może być umiejscowiony w przedziale pasażerskim. Dopuszcza się jednak montaż w skutecznie uszczelnionej obudowie, która również spełnia wymogi określone w pkt 5.3.2.2.

| 5.3.2.4. | Etykieta, o której mowa w załączniku 7 pkt 4, lub jej duplikat, musi być tak umieszczona, by można ją było łatwo odczytać po zainstalowaniu grzejnika w pojeździe. |
| --- | --- |

5.3.2.4.

Etykieta, o której mowa w załączniku 7 pkt 4, lub jej duplikat, musi być tak umieszczona, by można ją było łatwo odczytać po zainstalowaniu grzejnika w pojeździe.

| 5.3.2.5. | Ustalając miejsca montażu grzejnika, należy podjąć wszelkie odpowiednie środki ostrożności w celu zmniejszenia ryzyka obrażeń oraz zniszczenia własności prywatnej. |
| --- | --- |

5.3.2.5.

Ustalając miejsca montażu grzejnika, należy podjąć wszelkie odpowiednie środki ostrożności w celu zmniejszenia ryzyka obrażeń oraz zniszczenia własności prywatnej.

5.3.3.   Dopływ paliwa

| 5.3.3.1. | Wlew paliwa nie może być umieszczony w przedziale pasażerskim i musi być zaopatrzony w skuteczne zamknięcie zapobiegające wyciekowi paliwa. |
| --- | --- |

5.3.3.1.

Wlew paliwa nie może być umieszczony w przedziale pasażerskim i musi być zaopatrzony w skuteczne zamknięcie zapobiegające wyciekowi paliwa.

| 5.3.3.2. | W przypadku grzejników na paliwo płynne posiadających oddzielne w stosunku do zasilania pojazdu zasilanie paliwem, rodzaj paliwa i umiejscowienie jego wlewu muszą być wyraźnie oznaczone. |
| --- | --- |

5.3.3.2.

W przypadku grzejników na paliwo płynne posiadających oddzielne w stosunku do zasilania pojazdu zasilanie paliwem, rodzaj paliwa i umiejscowienie jego wlewu muszą być wyraźnie oznaczone.

| 5.3.3.3. | Ostrzeżenie informujące, że grzejnik musi być wyłączony przed uzupełnieniem paliwa, musi być przymocowane w miejscu, w którym usytuowany jest wlew paliwa. Stosowna instrukcja postępowania musi być dodatkowo umieszczona w fabrycznej instrukcji obsługi. |
| --- | --- |

5.3.3.3.

Ostrzeżenie informujące, że grzejnik musi być wyłączony przed uzupełnieniem paliwa, musi być przymocowane w miejscu, w którym usytuowany jest wlew paliwa. Stosowna instrukcja postępowania musi być dodatkowo umieszczona w fabrycznej instrukcji obsługi.

5.3.4.   Układ wydechowy

| 5.3.4.1. | Wylot przewodu wydechowego musi być tak umiejscowiony, by zapobiec wwiewaniu spalin do pojazdu przez wentylatory, wloty powietrza ogrzanego lub otwarte okna. |
| --- | --- |

5.3.4.1.

Wylot przewodu wydechowego musi być tak umiejscowiony, by zapobiec wwiewaniu spalin do pojazdu przez wentylatory, wloty powietrza ogrzanego lub otwarte okna.

5.3.5.   Wlot powietrza do spalania

| 5.3.5.1. | Powietrze do komory spalania grzejnika nie może pochodzić z przedziału pasażerskiego pojazdu. |
| --- | --- |

5.3.5.1.

Powietrze do komory spalania grzejnika nie może pochodzić z przedziału pasażerskiego pojazdu.

| 5.3.5.2. | Wlot powietrza musi być tak umiejscowiony lub zabezpieczony, by niemożliwe było zablokowanie go przez śmieci lub bagaże. |
| --- | --- |

5.3.5.2.

Wlot powietrza musi być tak umiejscowiony lub zabezpieczony, by niemożliwe było zablokowanie go przez śmieci lub bagaże.

5.3.6.   Wlot powietrza grzewczego

| 5.3.6.1. | Powietrze grzewcze, którym może być powietrze świeże lub obiegowe, musi być pobierane z czystej przestrzeni, która nie jest skażona gazami wydechowymi pochodzącymi z silnika napędowego, grzejnika spalinowego lub innego źródła w pojeździe. |
| --- | --- |

5.3.6.1.

Powietrze grzewcze, którym może być powietrze świeże lub obiegowe, musi być pobierane z czystej przestrzeni, która nie jest skażona gazami wydechowymi pochodzącymi z silnika napędowego, grzejnika spalinowego lub innego źródła w pojeździe.

| 5.3.6.2. | Przewody wlotowe muszą być zabezpieczone za pomocą siatki lub innych odpowiednich środków. |
| --- | --- |

5.3.6.2.

Przewody wlotowe muszą być zabezpieczone za pomocą siatki lub innych odpowiednich środków.

5.3.7.   Wylot powietrza grzewczego

| 5.3.7.1. | Wszelkie przewody wykorzystywane do rozprowadzania ciepłego powietrza wewnątrz pojazdu muszą być tak umieszczone lub zabezpieczone, by nie mogły spowodować obrażeń lub uszkodzeń w przypadku ich dotknięcia. |
| --- | --- |

5.3.7.1.

Wszelkie przewody wykorzystywane do rozprowadzania ciepłego powietrza wewnątrz pojazdu muszą być tak umieszczone lub zabezpieczone, by nie mogły spowodować obrażeń lub uszkodzeń w przypadku ich dotknięcia.

| 5.3.7.2. | Wylot powietrza musi być tak umiejscowiony lub zabezpieczony, by niemożliwe było zablokowanie go przez śmieci lub bagaże. |
| --- | --- |

5.3.7.2.

Wylot powietrza musi być tak umiejscowiony lub zabezpieczony, by niemożliwe było zablokowanie go przez śmieci lub bagaże.

5.3.8.   Automatyczna kontrola układu ogrzewania

| 5.3.8.1. | Układ ogrzewania musi wyłączać się automatycznie, a dopływ paliwa musi się zatrzymywać w ciągu pięciu sekund od wyłączenia silnika pojazdu. Jeżeli urządzenie ręczne zostało już włączone, układ ogrzewania może nadal działać. |
| --- | --- |

5.3.8.1.

Układ ogrzewania musi wyłączać się automatycznie, a dopływ paliwa musi się zatrzymywać w ciągu pięciu sekund od wyłączenia silnika pojazdu. Jeżeli urządzenie ręczne zostało już włączone, układ ogrzewania może nadal działać.

6.   CZĘŚĆ II – HOMOLOGACJA UKŁADU OGRZEWANIA W ODNIESIENIU DO BEZPIECZEŃSTWA JEGO EKSPLOATACJI

6.1.   Definicje

Dla celów części II niniejszego regulaminu:

| 6.1.1. | „Układ ogrzewania” oznacza urządzenia wszelkiego typu, które zostały zaprojektowane do podwyższania temperatury wnętrza pojazdu, łącznie z przestrzenią ładunkową. |
| --- | --- |

6.1.1.

„Układ ogrzewania” oznacza urządzenia wszelkiego typu, które zostały zaprojektowane do podwyższania temperatury wnętrza pojazdu, łącznie z przestrzenią ładunkową.

| 6.1.2. | „Grzejnik spalinowy” oznacza urządzenie bezpośrednio wykorzystujące płynne lub gazowe paliwo oraz niewykorzystujące ciepła odzyskanego z silnika stosowanego do napędzania pojazdu. |
| --- | --- |

6.1.2.

„Grzejnik spalinowy” oznacza urządzenie bezpośrednio wykorzystujące płynne lub gazowe paliwo oraz niewykorzystujące ciepła odzyskanego z silnika stosowanego do napędzania pojazdu.

| 6.1.3. | „Typ grzejnika spalinowego” oznacza urządzenia, które nie różnią się pod takimi zasadniczymi względami jak:






  — | rodzaj paliwa (np. płynne lub gazowe), |
| --- | --- | --- |

6.1.3.

„Typ grzejnika spalinowego” oznacza urządzenia, które nie różnią się pod takimi zasadniczymi względami jak:

—

rodzaj paliwa (np. płynne lub gazowe),

| — | czynnik pośredniczący (np. powietrze lub woda), |
| --- | --- |

—

czynnik pośredniczący (np. powietrze lub woda),

| — | umiejscowienie w pojeździe (np. w przedziale pasażerskim lub przestrzeni ładunkowej). |
| --- | --- |

—

umiejscowienie w pojeździe (np. w przedziale pasażerskim lub przestrzeni ładunkowej).

| 6.1.4. | „Układ ogrzewania wykorzystujący ciepło odzyskane” oznacza urządzenia wszelkiego typu wykorzystujące do podwyższenia temperatury wnętrza pojazdu ciepło odzyskane z silnika stosowanego do napędzania pojazdu, z możliwością zastosowania wody, oleju lub powietrza jako czynnika pośredniczącego. |
| --- | --- |

6.1.4.

„Układ ogrzewania wykorzystujący ciepło odzyskane” oznacza urządzenia wszelkiego typu wykorzystujące do podwyższenia temperatury wnętrza pojazdu ciepło odzyskane z silnika stosowanego do napędzania pojazdu, z możliwością zastosowania wody, oleju lub powietrza jako czynnika pośredniczącego.

6.2.   Specyfikacje ogólne

Wymogi dotyczące układów ogrzewania są następujące:

| — | ogrzane powietrze dostające się do przedziału pasażerskiego nie może być bardziej zanieczyszczone niż powietrze w miejscu wlotu do pojazdu, |
| --- | --- |

—

ogrzane powietrze dostające się do przedziału pasażerskiego nie może być bardziej zanieczyszczone niż powietrze w miejscu wlotu do pojazdu,

| — | kierowca i pasażerowie podczas poruszania się pojazdu po drogach nie mogą mieć możliwości wejścia w kontakt z częściami pojazdu lub powietrzem ogrzanym, mogącymi spowodować oparzenia, |
| --- | --- |

—

kierowca i pasażerowie podczas poruszania się pojazdu po drogach nie mogą mieć możliwości wejścia w kontakt z częściami pojazdu lub powietrzem ogrzanym, mogącymi spowodować oparzenia,

| — | emisja spalin z grzejników spalinowych mieści się w akceptowalnych granicach. |
| --- | --- |

—

emisja spalin z grzejników spalinowych mieści się w akceptowalnych granicach.

Procedury badania dla weryfikacji każdego z tych wymogów określono w załącznikach 4, 5 i 6.

| 6.2.1. | W poniższej tabeli wskazano, które załączniki stosuje się dla każdego z typów układów ogrzewania w obrębie każdej kategorii pojazdu:










  Układ ogrzewania | Kategoria pojazdu | Załącznik 4
  Jakość powietrza | Załącznik 5
  Temperatura | Załącznik 6
  Wydech | Załącznik 8
  Bezpieczeństwo LPG |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ciepło odzyskane z silnika – woda | M | | | | |
| N | | | | |
| O | | | | |
| Ciepło odzyskane z silnika – powietrze
  Zob. uwaga 1 | M | tak | tak | | |
| N | tak | tak | | |
| O | | | | |
| Ciepło odzyskane z silnika – olej | M | tak | tak | | |
| N | tak | tak | | |
| O | | | | |
| Grzejnik na paliwo gazowe –
  zob. uwaga 2 | M | tak | tak | tak | tak |
| N | tak | tak | tak | tak |
| O | tak | tak | tak | tak |
| Grzejnik na paliwo płynne
  Zob. uwaga 2 | M | tak | tak | tak | |
| N | tak | tak | tak | |
| O | tak | tak | tak | |
| Uwaga 1: | Układy ogrzewania, które spełniają wymogi załącznika 3, są wyłączone z tych wymogów dotyczących badań. |

6.2.1.

W poniższej tabeli wskazano, które załączniki stosuje się dla każdego z typów układów ogrzewania w obrębie każdej kategorii pojazdu:

Układ ogrzewania

Kategoria pojazdu

Załącznik 4

Jakość powietrza

Załącznik 5

Temperatura

Załącznik 6

Wydech

Załącznik 8

Bezpieczeństwo LPG

Ciepło odzyskane z silnika – woda

M

N

O

Ciepło odzyskane z silnika – powietrze

Zob. uwaga 1

M

tak

tak

N

tak

tak

O

Ciepło odzyskane z silnika – olej

M

tak

tak

N

tak

tak

O

Grzejnik na paliwo gazowe –

zob. uwaga 2

M

tak

tak

tak

tak

N

tak

tak

tak

tak

O

tak

tak

tak

tak

Grzejnik na paliwo płynne

Zob. uwaga 2

M

tak

tak

tak

N

tak

tak

tak

O

tak

tak

tak

Uwaga 1:

Układy ogrzewania, które spełniają wymogi załącznika 3, są wyłączone z tych wymogów dotyczących badań.

| Uwaga 2: | Uznaje się, że grzejniki spalinowe umieszczone na zewnątrz przedziału pasażerskiego, wykorzystujące wodę jako czynnik pośredniczący, spełniają wymogi załącznika 4 i 5. |
| --- | --- |

Uwaga 2:

Uznaje się, że grzejniki spalinowe umieszczone na zewnątrz przedziału pasażerskiego, wykorzystujące wodę jako czynnik pośredniczący, spełniają wymogi załącznika 4 i 5.

6.3.   Specyfikacje dotyczące grzejników spalinowych

Dodatkowe wymogi dotyczące grzejników spalinowych określono w załączniku 7.

7.   ZMIANA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU LUB CZĘŚCI

| 7.1. | Każda zmiana typu wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu. Organ taki może wówczas:






  7.1.1. | uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że w każdym wypadku dany pojazd lub część nadal spełnia odpowiednie wymogi; lub |
| --- | --- | --- |

7.1.

Każda zmiana typu wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu. Organ taki może wówczas:

7.1.1.

uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że w każdym wypadku dany pojazd lub część nadal spełnia odpowiednie wymogi; lub

| 7.1.2. | zażądać dodatkowego sprawozdania z badania od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzenia badań. |
| --- | --- |

7.1.2.

zażądać dodatkowego sprawozdania z badania od placówki technicznej upoważnionej do przeprowadzenia badań.

| 7.2. | O potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z podaniem zmian, informowane są zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 Umawiające się Strony Porozumienia, które stosują niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

7.2.

O potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z podaniem zmian, informowane są zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 Umawiające się Strony Porozumienia, które stosują niniejszy regulamin.

| 7.3. | Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, w części 2, w dodatku odpowiednio 1 lub 2, pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

7.3.

Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, w części 2, w dodatku odpowiednio 1 lub 2, pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin.

8.   ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury kontroli zgodności produkcji muszą odpowiadać procedurom określonym w Porozumieniu w aneksie 2 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), włącznie z następującymi wymogami:

| 8.1. | pojazdy i części homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być tak wytwarzane, aby spełniając wymogi określone w pkt 5 i 6 powyżej, odpowiadały homologowanemu typowi; |
| --- | --- |

8.1.

pojazdy i części homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być tak wytwarzane, aby spełniając wymogi określone w pkt 5 i 6 powyżej, odpowiadały homologowanemu typowi;

| 8.2. | właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych. Weryfikacje takie dokonywane są zazwyczaj raz na dwa lata. |
| --- | --- |

8.2.

właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych. Weryfikacje takie dokonywane są zazwyczaj raz na dwa lata.

9.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 9.1. | Homologacja udzielona, zgodnie z niniejszym regulaminem, w odniesieniu do typu pojazdu może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów określonych w pkt 5 i 6 powyżej. |
| --- | --- |

9.1.

Homologacja udzielona, zgodnie z niniejszym regulaminem, w odniesieniu do typu pojazdu może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów określonych w pkt 5 i 6 powyżej.

| 9.2. | Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, w części 2 w dodatku 1 lub 2, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

9.2.

Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio przez siebie udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, w części 2 w dodatku 1 lub 2, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin.

10.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestaje wytwarzać typ pojazdu lub części homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu odpowiedniego zawiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zawiadomienia zgodny z wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, w części 2 w dodatku 1 lub 2.

11.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych, a także nazwy i adresy organów administracji udzielających homologacji, którym należy przesyłać wydane w innych krajach zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką 4).

(2)  1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia i Czarnogóra, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub ich przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia o przydzielonych w ten sposób numerach.

---

ZAŁĄCZNIK 1

CZĘŚĆ 1

Dodatek 1

WZÓR DOKUMENTU INFORMACYJNEGO

(dla typu pojazdu zgodnie z pkt 4.3 regulaminu dotyczącego homologacji typu EKG ONZ układu ogrzewania oraz pojazdu w odniesieniu do jego układu ogrzewania)

Jeśli układ ogrzewania lub jego części składowe są sterowane elektroniczne, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania.

0.   DANE OGÓLNE

| 0.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): ... |
| --- | --- |

0.1.

Marka (nazwa handlowa producenta): ...

| 0.2. | Typ i ogólny(-e) opis(-y) handlowy(-e): ... |
| --- | --- |

0.2.

Typ i ogólny(-e) opis(-y) handlowy(-e): ...

| 0.3. | Oznaczenia identyfikujące typ, jeżeli występują na pojeździe: ... |
| --- | --- |

0.3.

Oznaczenia identyfikujące typ, jeżeli występują na pojeździe: ...

| 0.4. | Umiejscowienie tego oznaczenia: ... |
| --- | --- |

0.4.

Umiejscowienie tego oznaczenia: ...

| 0.5. | Kategoria pojazdu (1): ... |
| --- | --- |

0.5.

Kategoria pojazdu (1): ...

| 0.6. | Nazwa i adres producenta: ... |
| --- | --- |

0.6.

Nazwa i adres producenta: ...

| 0.7. | Adres(-y) zakładu(-ów) montażowego(-ych): ... |
| --- | --- |

0.7.

Adres(-y) zakładu(-ów) montażowego(-ych): ...

1.   OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA BUDOWY POJAZDU

| 1.1. | Zdjęcia lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: |
| --- | --- |

1.1.

Zdjęcia lub rysunki reprezentatywnego pojazdu:

2.   SILNIK

| 2.1. | Kod silnika nadany przez producenta: ... (oznaczony na silniku, lub inne środki identyfikacji) |
| --- | --- |

2.1.

Kod silnika nadany przez producenta: ... (oznaczony na silniku, lub inne środki identyfikacji)

| 2.2. | Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (2) |
| --- | --- |

2.2.

Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (2)

| 2.3. | Liczba i układ cylindrów: ... |
| --- | --- |

2.3.

Liczba i układ cylindrów: ...

| 2.4. | Maksymalna moc netto: ... kW przy ... min-1 (wartość deklarowana przez producenta) |
| --- | --- |

2.4.

Maksymalna moc netto: ... kW przy ... min-1 (wartość deklarowana przez producenta)

| 2.5. | Układ chłodzenia (cieczą/powietrzem) (2) |
| --- | --- |

2.5.

Układ chłodzenia (cieczą/powietrzem) (2)

| 2.6. | Znamionowe ustawienie mechanizmu kontroli temperatury silnika: ... |
| --- | --- |

2.6.

Znamionowe ustawienie mechanizmu kontroli temperatury silnika: ...

| 2.7. | Sprężarka doładowująca: tak/nie (2) |
| --- | --- |

2.7.

Sprężarka doładowująca: tak/nie (2)

| 2.7.1. | Typ(-y) ... |
| --- | --- |

2.7.1.

Typ(-y) ...

| 2.7.2. | Opis układu (np. maksymalne ciśnienie doładowania: ... kPa, zawór upustowy, jeśli ma zastosowanie) |
| --- | --- |

2.7.2.

Opis układu (np. maksymalne ciśnienie doładowania: ... kPa, zawór upustowy, jeśli ma zastosowanie)

3.   NADWOZIE

| 3.1. | Krótki opis pojazdu w odniesieniu do układu ogrzewania, jeżeli układ ogrzewania wykorzystuje ciepło cieczy chłodzącej silnik: ... |
| --- | --- |

3.1.

Krótki opis pojazdu w odniesieniu do układu ogrzewania, jeżeli układ ogrzewania wykorzystuje ciepło cieczy chłodzącej silnik: ...

| 3.2. | Krótki opis typu pojazdu w odniesieniu do układu ogrzewania, jeżeli jako źródło ciepła wykorzystywane jest powietrze chłodzące lub gazy spalinowe silnika, w tym: ... |
| --- | --- |

3.2.

Krótki opis typu pojazdu w odniesieniu do układu ogrzewania, jeżeli jako źródło ciepła wykorzystywane jest powietrze chłodzące lub gazy spalinowe silnika, w tym: ...

| 3.2.1. | schemat układu ogrzewania przedstawiający jego umiejscowienie w pojeździe: ... |
| --- | --- |

3.2.1.

schemat układu ogrzewania przedstawiający jego umiejscowienie w pojeździe: ...

| 3.2.2. | schemat wymiennika ciepła dla układów ogrzewania wykorzystujących do ogrzewania gazy spalinowe lub schemat części, w których zachodzi wymiana ciepła (dla układów ogrzewania wykorzystujących do ogrzewania powietrze chłodzące silnik): ... |
| --- | --- |

3.2.2.

schemat wymiennika ciepła dla układów ogrzewania wykorzystujących do ogrzewania gazy spalinowe lub schemat części, w których zachodzi wymiana ciepła (dla układów ogrzewania wykorzystujących do ogrzewania powietrze chłodzące silnik): ...

| 3.2.3. | widok w przekroju odpowiednio wymiennika ciepła lub części, w których zachodzi wymiana ciepła, wskazujący grubość ścianki, zastosowane materiały i właściwości powierzchni: ... |
| --- | --- |

3.2.3.

widok w przekroju odpowiednio wymiennika ciepła lub części, w których zachodzi wymiana ciepła, wskazujący grubość ścianki, zastosowane materiały i właściwości powierzchni: ...

| 3.2.4. | Należy podać informacje dotyczące pozostałych ważnych części układu ogrzewania, takich jak np. dmuchawa, w zakresie sposobu ich wykonania oraz danych technicznych: ... |
| --- | --- |

3.2.4.

Należy podać informacje dotyczące pozostałych ważnych części układu ogrzewania, takich jak np. dmuchawa, w zakresie sposobu ich wykonania oraz danych technicznych: ...

| 3.3. | Krótki opis typu pojazdu w odniesieniu do spalinowego układu ogrzewania oraz kontroli automatycznej: ... |
| --- | --- |

3.3.

Krótki opis typu pojazdu w odniesieniu do spalinowego układu ogrzewania oraz kontroli automatycznej: ...

| 3.3.1. | schemat grzejnika spalinowego, układ wlotu powietrza, układ wydechowy, zbiornik paliwa, układ zasilania paliwem (w tym zawory) oraz połączenia elektryczne ze wskazaniem ich umiejscowienia w pojeździe. |
| --- | --- |

3.3.1.

schemat grzejnika spalinowego, układ wlotu powietrza, układ wydechowy, zbiornik paliwa, układ zasilania paliwem (w tym zawory) oraz połączenia elektryczne ze wskazaniem ich umiejscowienia w pojeździe.

| 3.4. | Maksymalny pobór mocy prądu elektrycznego: ...kW |
| --- | --- |

3.4.

Maksymalny pobór mocy prądu elektrycznego: ...kW

Dodatek 2

WZÓR DOKUMENTU INFORMACYJNEGO

(dla typu układu ogrzewania zgodnie z pkt 4.3 regulaminu dotyczącego homologacji typu EKG ONZ układu ogrzewania w odniesieniu do bezpieczeństwa jego eksploatacji)

Jeśli układ ogrzewania lub jego części składowe są sterowane elektroniczne, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania.

1.   DANE OGÓLNE

| 1.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): ... |
| --- | --- |

1.1.

Marka (nazwa handlowa producenta): ...

| 1.2. | Typ i ogólny(-e) opis(-y) handlowy(-e): ... |
| --- | --- |

1.2.

Typ i ogólny(-e) opis(-y) handlowy(-e): ...

| 1.3. | Nazwa i adres producenta: ... |
| --- | --- |

1.3.

Nazwa i adres producenta: ...

| 1.4. | W przypadku części, umiejscowienie oraz sposób przymocowania znaku homologacji EKG: ... |
| --- | --- |

1.4.

W przypadku części, umiejscowienie oraz sposób przymocowania znaku homologacji EKG: ...

| 1.5. | Adres(-y) zakładu(-ów) montażowego(-ych): ... |
| --- | --- |

1.5.

Adres(-y) zakładu(-ów) montażowego(-ych): ...

2.   GRZEJNIK SPALINOWY (JEŚLI WYSTĘPUJE)

| 2.1. | Marka (nazwa handlowa producenta): ... |
| --- | --- |

2.1.

Marka (nazwa handlowa producenta): ...

| 2.2. | Typ i ogólny(-e) opis(-y) handlowy(-e): ... |
| --- | --- |

2.2.

Typ i ogólny(-e) opis(-y) handlowy(-e): ...

| 2.3. | Oznaczenia identyfikujące typ, jeżeli występują na układzie ogrzewania: ... |
| --- | --- |

2.3.

Oznaczenia identyfikujące typ, jeżeli występują na układzie ogrzewania: ...

| 2.4. | Umiejscowienie tego oznaczenia: ... |
| --- | --- |

2.4.

Umiejscowienie tego oznaczenia: ...

| 2.5. | Nazwa i adres producenta: ... |
| --- | --- |

2.5.

Nazwa i adres producenta: ...

| 2.6. | Adres(-y) zakładu(-ów) montażowego(-ych): ... |
| --- | --- |

2.6.

Adres(-y) zakładu(-ów) montażowego(-ych): ...

| 2.7. | Ciśnienie próbne (w przypadku grzejnika spalinowego zasilanego skroplonym gazem ropopochodnym lub podobnym paliwem, ciśnienie stosowane w złączu doprowadzającym gaz do grzejnika): ... |
| --- | --- |

2.7.

Ciśnienie próbne (w przypadku grzejnika spalinowego zasilanego skroplonym gazem ropopochodnym lub podobnym paliwem, ciśnienie stosowane w złączu doprowadzającym gaz do grzejnika): ...

| 2.8. | Szczegółowy opis, schematy i opis montażu grzejnika spalinowego i wszystkich jego części: ... |
| --- | --- |

2.8.

Szczegółowy opis, schematy i opis montażu grzejnika spalinowego i wszystkich jego części: ...

CZĘŚĆ 2

CZĘŚĆ 2

Dodatek 1

(Maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm))

ZAWIADOMIENIE

Image

Dodatek 2

(Maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm))

ZAWIADOMIENIE

Image

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), załącznik 7 (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką 4).

1

(2)  Niepotrzebne skreślić.

2

---

ZAŁĄCZNIK 2

WZORY ZNAKÓW HOMOLOGACJI

WZÓR A

(zob. pkt 4.5 niniejszego regulaminu)

Image

WZÓR B

(zob. pkt 4.4 niniejszego regulaminu)

Image

WZÓR C

(zob. pkt 4.6 niniejszego regulaminu)

Image

---

(1)  Ten numer podano jedynie jako przykład.

---

ZAŁĄCZNIK 3

WYMOGI DOTYCZĄCE UKŁADÓW OGRZEWANIA WYKORZYSTUJĄCYCH CIEPŁO ODZYSKANE, CZYNNIK POŚREDNICZĄCY – POWIETRZE

| 1. | Wymogi określone w pkt 6.2 niniejszego regulaminu uważa się za spełnione w odniesieniu do układów ogrzewania zawierających wymiennik ciepła, przez którego obieg podstawowy przechodzą gazy spalinowe lub zanieczyszczone powietrze, jeżeli spełnione są następujące warunki: |
| --- | --- |

1.

Wymogi określone w pkt 6.2 niniejszego regulaminu uważa się za spełnione w odniesieniu do układów ogrzewania zawierających wymiennik ciepła, przez którego obieg podstawowy przechodzą gazy spalinowe lub zanieczyszczone powietrze, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| 2. | ścianki obiegu podstawowego wymiennika ciepła muszą być szczelne pod ciśnieniem do 2 barów włącznie; |
| --- | --- |

2.

ścianki obiegu podstawowego wymiennika ciepła muszą być szczelne pod ciśnieniem do 2 barów włącznie;

| 3. | ścianki obiegu podstawowego wymiennika ciepła nie mogą zawierać odłączanych części; |
| --- | --- |

3.

ścianki obiegu podstawowego wymiennika ciepła nie mogą zawierać odłączanych części;

| 4. | ścianka wymiennika ciepła, gdzie następuje wymiana ciepła, musi mieć grubość co najmniej 2 mm, jeśli jest wykonana ze stali niestopowej;






  4.1. | w przypadkach gdy wykorzystywane są inne materiały (włączając materiały kompozytowe i powlekane), grubość ścianki musi być taka, by zapewniała taki sam okres eksploatacji wymiennika ciepła jak w przypadku, o którym mowa w pkt 4; |
| --- | --- | --- |

4.

ścianka wymiennika ciepła, gdzie następuje wymiana ciepła, musi mieć grubość co najmniej 2 mm, jeśli jest wykonana ze stali niestopowej;

4.1.

w przypadkach gdy wykorzystywane są inne materiały (włączając materiały kompozytowe i powlekane), grubość ścianki musi być taka, by zapewniała taki sam okres eksploatacji wymiennika ciepła jak w przypadku, o którym mowa w pkt 4;

| 4.2. | jeżeli ścianka wymiennika ciepła, gdzie następuje wymiana ciepła, jest emaliowana, ścianka, na której zastosowano taką powłokę, musi mieć grubość co najmniej 1 mm, a emalia musi być trwała, szczelna i nieporowata; |
| --- | --- |

4.2.

jeżeli ścianka wymiennika ciepła, gdzie następuje wymiana ciepła, jest emaliowana, ścianka, na której zastosowano taką powłokę, musi mieć grubość co najmniej 1 mm, a emalia musi być trwała, szczelna i nieporowata;

| 5. | rury odprowadzające gazy spalinowe muszą mieć strefę badania korozji o długości co najmniej 30 mm, która powinna być umieszczona bezpośrednio za wylotem wymiennika ciepła, nieosłonięta i łatwo dostępna;






  5.1. | ścianka strefy badania korozji nie może być grubsza niż ścianki rur odprowadzających gazy spalinowe, umieszczonych wewnątrz wymiennika ciepła, a materiały oraz właściwości powierzchni tej strefy muszą być porównywalne z materiałami i właściwościami powierzchni w tych rurach; |
| --- | --- | --- |

5.

rury odprowadzające gazy spalinowe muszą mieć strefę badania korozji o długości co najmniej 30 mm, która powinna być umieszczona bezpośrednio za wylotem wymiennika ciepła, nieosłonięta i łatwo dostępna;

5.1.

ścianka strefy badania korozji nie może być grubsza niż ścianki rur odprowadzających gazy spalinowe, umieszczonych wewnątrz wymiennika ciepła, a materiały oraz właściwości powierzchni tej strefy muszą być porównywalne z materiałami i właściwościami powierzchni w tych rurach;

| 5.2. | jeżeli wymiennik ciepła stanowi jeden zespół z tłumikiem pojazdu, to zewnętrzna ścianka tłumika musi być traktowana jako strefa narażona na korozję i powinna spełniać wymogi określone w pkt 5.1. |
| --- | --- |

5.2.

jeżeli wymiennik ciepła stanowi jeden zespół z tłumikiem pojazdu, to zewnętrzna ścianka tłumika musi być traktowana jako strefa narażona na korozję i powinna spełniać wymogi określone w pkt 5.1.

| 6. | W przypadku układów ogrzewania wykorzystujących ciepło odzyskane, w których powietrze chłodzące silnik używane jest do celów ogrzewania, warunki określone w pkt 6.2 niniejszego regulaminu uważa się za spełnione bez stosowania wymiennika ciepła, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  6.1. | powietrze chłodzące, które jest wykorzystywane do celów ogrzewania, wchodzi w kontakt wyłącznie z powierzchnią silnika, która nie zawiera żadnych odłączanych elementów; oraz |
| --- | --- | --- |

6.

W przypadku układów ogrzewania wykorzystujących ciepło odzyskane, w których powietrze chłodzące silnik używane jest do celów ogrzewania, warunki określone w pkt 6.2 niniejszego regulaminu uważa się za spełnione bez stosowania wymiennika ciepła, jeżeli spełnione są następujące warunki:

6.1.

powietrze chłodzące, które jest wykorzystywane do celów ogrzewania, wchodzi w kontakt wyłącznie z powierzchnią silnika, która nie zawiera żadnych odłączanych elementów; oraz

| 6.2. | połączenia między ściankami obwodu powietrza chłodzącego oraz powierzchniami wykorzystywanymi do wymiany ciepła są gazoszczelne i olejoodporne.
  Uważa się, że warunki te są spełnione, gdy na przykład:






  — | osłona wokół każdej świecy zapłonowej odprowadza wszelkie ulatniające się gazy na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego; |
| --- | --- | --- |

6.2.

połączenia między ściankami obwodu powietrza chłodzącego oraz powierzchniami wykorzystywanymi do wymiany ciepła są gazoszczelne i olejoodporne.

Uważa się, że warunki te są spełnione, gdy na przykład:

—

osłona wokół każdej świecy zapłonowej odprowadza wszelkie ulatniające się gazy na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego;

| — | łącznik między głowicą cylindra i kolektorem spalin jest umiejscowiony na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego; |
| --- | --- |

—

łącznik między głowicą cylindra i kolektorem spalin jest umiejscowiony na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego;

| — | stosowana jest podwójna ochrona dla zapobieżenia nieszczelnościom między głowicą cylindra a cylindrem, a wszelkie wycieki z pierwszego łącznika są odprowadzane na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego, lub ochrona przeciwko nieszczelnościom między głowicą cylindra a cylindrem jest nadal zachowana, gdy śruby na głowicy cylindra są dokręcone na zimno przy użyciu jednej trzeciej znamionowego momentu obrotowego ustalonego przez producenta, lub |
| --- | --- |

—

stosowana jest podwójna ochrona dla zapobieżenia nieszczelnościom między głowicą cylindra a cylindrem, a wszelkie wycieki z pierwszego łącznika są odprowadzane na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego, lub ochrona przeciwko nieszczelnościom między głowicą cylindra a cylindrem jest nadal zachowana, gdy śruby na głowicy cylindra są dokręcone na zimno przy użyciu jednej trzeciej znamionowego momentu obrotowego ustalonego przez producenta, lub

| — | obszar, gdzie głowica cylindra łączy się z cylindrem, jest umiejscowiony na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego. |
| --- | --- |

—

obszar, gdzie głowica cylindra łączy się z cylindrem, jest umiejscowiony na zewnątrz obwodu powietrza grzewczego.

---

ZAŁĄCZNIK 4

PROCEDURA BADANIA JAKOŚCI POWIETRZA

| 1. | W przypadku homologacji typu pojazdu należy przeprowadzić następujące badanie:






  1.1. | Uruchomić grzejnik na jedną godzinę na pełną moc w warunkach nieruchomego powietrza (prędkość wiatru ≤ 2 m/s) przy zamkniętych wszystkich oknach oraz w przypadku grzejników spalinowych przy wyłączonym silniku napędowym. Jednakże w przypadku gdy po ustawieniu na pełną moc grzejnik wyłącza się automatycznie przed upływem godziny, pomiary mogą być przeprowadzone przed wyłączeniem. |
| --- | --- | --- |

1.

W przypadku homologacji typu pojazdu należy przeprowadzić następujące badanie:

1.1.

Uruchomić grzejnik na jedną godzinę na pełną moc w warunkach nieruchomego powietrza (prędkość wiatru ≤ 2 m/s) przy zamkniętych wszystkich oknach oraz w przypadku grzejników spalinowych przy wyłączonym silniku napędowym. Jednakże w przypadku gdy po ustawieniu na pełną moc grzejnik wyłącza się automatycznie przed upływem godziny, pomiary mogą być przeprowadzone przed wyłączeniem.

| 1.2. | Zawartość CO w otaczającym powietrzu należy mierzyć na podstawie próbek pobranych z:






  1.2.1. | punktu na zewnątrz pojazdu, możliwie jak najbliżej wlotu powietrza grzewczego; oraz z |
| --- | --- | --- |

1.2.

Zawartość CO w otaczającym powietrzu należy mierzyć na podstawie próbek pobranych z:

1.2.1.

punktu na zewnątrz pojazdu, możliwie jak najbliżej wlotu powietrza grzewczego; oraz z

| 1.2.2. | punktu wewnątrz pojazdu położonego w odległości mniejszej niż 1 m od wylotu powietrza ogrzewanego. |
| --- | --- |

1.2.2.

punktu wewnątrz pojazdu położonego w odległości mniejszej niż 1 m od wylotu powietrza ogrzewanego.

| 1.3. | Odczytów należy dokonać dla reprezentatywnego okresu 10 minut. |
| --- | --- |

1.3.

Odczytów należy dokonać dla reprezentatywnego okresu 10 minut.

| 1.4. | Wartość odczytana z miejsca opisanego w pkt 1.2.2 może być wyższa jedynie o mniej niż 20 ppm CO niż wartość odczytana z miejsca opisanego w pkt 1.2.1. |
| --- | --- |

1.4.

Wartość odczytana z miejsca opisanego w pkt 1.2.2 może być wyższa jedynie o mniej niż 20 ppm CO niż wartość odczytana z miejsca opisanego w pkt 1.2.1.

| 2. | W przypadku homologacji typu grzejników spalinowych jako części, po przeprowadzeniu badań opisanych w załącznikach 5, 6 oraz w pkt 1.3 załącznika 7 należy przeprowadzić następujące badanie:






  2.1. | Obieg podstawowy wymiennika ciepła należy poddać badaniu na szczelność w celu upewnienia się, że zanieczyszczone powietrze nie może zmieszać się z powietrzem ogrzanym przeznaczonym dla przedziału pasażerskiego. |
| --- | --- | --- |

2.

W przypadku homologacji typu grzejników spalinowych jako części, po przeprowadzeniu badań opisanych w załącznikach 5, 6 oraz w pkt 1.3 załącznika 7 należy przeprowadzić następujące badanie:

2.1.

Obieg podstawowy wymiennika ciepła należy poddać badaniu na szczelność w celu upewnienia się, że zanieczyszczone powietrze nie może zmieszać się z powietrzem ogrzanym przeznaczonym dla przedziału pasażerskiego.

| 2.2. | Wymóg ten uważa się za spełniony, jeżeli przy ciśnieniu pomiarowym wynoszącym 0,5 hPa współczynnik szczelności wymiennika ciepła jest mniejszy lub równy 30 dm3/h. |
| --- | --- |

2.2.

Wymóg ten uważa się za spełniony, jeżeli przy ciśnieniu pomiarowym wynoszącym 0,5 hPa współczynnik szczelności wymiennika ciepła jest mniejszy lub równy 30 dm3/h.

---

ZAŁĄCZNIK 5

PROCEDURA BADANIA TEMPERATURY

| 1. | Uruchomić grzejnik na jedną godzinę na pełną moc w warunkach nieruchomego powietrza (prędkość wiatru ≤ 2 m/s) przy zamkniętych wszystkich oknach. Jednakże w przypadku gdy po ustawieniu na pełną moc grzejnik wyłącza się automatycznie przed upływem godziny, pomiary mogą być przeprowadzone przed wyłączeniem. Jeżeli ogrzewane powietrze jest pobierane z zewnątrz pojazdu, badanie należy przeprowadzić przy temperaturze otoczenia nie niższej niż 15 °C. |
| --- | --- |

1.

Uruchomić grzejnik na jedną godzinę na pełną moc w warunkach nieruchomego powietrza (prędkość wiatru ≤ 2 m/s) przy zamkniętych wszystkich oknach. Jednakże w przypadku gdy po ustawieniu na pełną moc grzejnik wyłącza się automatycznie przed upływem godziny, pomiary mogą być przeprowadzone przed wyłączeniem. Jeżeli ogrzewane powietrze jest pobierane z zewnątrz pojazdu, badanie należy przeprowadzić przy temperaturze otoczenia nie niższej niż 15 °C.

| 2. | Temperaturę powierzchni wszelkich części układu ogrzewania, które mogą mieć styczność z jakąkolwiek osobą kierującą pojazdem w normalnych warunkach drogowych, należy mierzyć za pomocą termometru stykowego. Temperatura żadnej z takich części nie może przekraczać wartości 70 °C dla nieosłoniętego metalu lub 80 °C dla innych materiałów. |
| --- | --- |

2.

Temperaturę powierzchni wszelkich części układu ogrzewania, które mogą mieć styczność z jakąkolwiek osobą kierującą pojazdem w normalnych warunkach drogowych, należy mierzyć za pomocą termometru stykowego. Temperatura żadnej z takich części nie może przekraczać wartości 70 °C dla nieosłoniętego metalu lub 80 °C dla innych materiałów.

| 2.1. | W przypadku części układu ogrzewania umiejscowionych za siedzeniem kierowcy oraz w przypadku przegrzania temperatura nie może przekraczać 110 °C. |
| --- | --- |

2.1.

W przypadku części układu ogrzewania umiejscowionych za siedzeniem kierowcy oraz w przypadku przegrzania temperatura nie może przekraczać 110 °C.

| 2.2. | W przypadku pojazdów kategorii M1 i N żadna z części układu, która może wejść w kontakt z siedzącymi pasażerami w trakcie normalnego użytku drogowego, z wyjątkiem wylotowej kratki wentylacyjnej, nie może mieć temperatury wyższej niż 110 °C. |
| --- | --- |

2.2.

W przypadku pojazdów kategorii M1 i N żadna z części układu, która może wejść w kontakt z siedzącymi pasażerami w trakcie normalnego użytku drogowego, z wyjątkiem wylotowej kratki wentylacyjnej, nie może mieć temperatury wyższej niż 110 °C.

| 2.3. | W przypadku pojazdów kategorii M2 i M3 żadna z części układu, która może wejść w kontakt z siedzącymi pasażerami w trakcie normalnego użytku drogowego nie może mieć temperatury wyższej niż 70 °C dla nieosłoniętego metalu lub 80 °C dla innych materiałów. |
| --- | --- |

2.3.

W przypadku pojazdów kategorii M2 i M3 żadna z części układu, która może wejść w kontakt z siedzącymi pasażerami w trakcie normalnego użytku drogowego nie może mieć temperatury wyższej niż 70 °C dla nieosłoniętego metalu lub 80 °C dla innych materiałów.

| 3. | W przypadku odkrytych części układu ogrzewania umiejscowionych poza przedziałem pasażerskim oraz w przypadku przegrzania temperatura nie może przekraczać 110 °C.
  Temperatura ogrzewanego powietrza przedostającego się do przedziału pasażerskiego mierzona w centralnym punkcie wylotu nie może przekraczać 150 °C. |
| --- | --- |

3.

W przypadku odkrytych części układu ogrzewania umiejscowionych poza przedziałem pasażerskim oraz w przypadku przegrzania temperatura nie może przekraczać 110 °C.

Temperatura ogrzewanego powietrza przedostającego się do przedziału pasażerskiego mierzona w centralnym punkcie wylotu nie może przekraczać 150 °C.

---

ZAŁĄCZNIK 6

PROCEDURA BADANIA EMISJI SPALIN Z GRZEJNIKÓW SPALINOWYCH

| 1. | Uruchomić grzejnik na jedną godzinę na pełną moc w warunkach nieruchomego powietrza (prędkość wiatru ≤ 2 m/s) i przy średniej temperaturze otoczenia 20 ± 10 °C. Jednakże w przypadku gdy po ustawieniu pełnej mocy grzejnik wyłącza się automatycznie przed upływem godziny, pomiary mogą być przeprowadzone przed wyłączeniem. |
| --- | --- |

1.

Uruchomić grzejnik na jedną godzinę na pełną moc w warunkach nieruchomego powietrza (prędkość wiatru ≤ 2 m/s) i przy średniej temperaturze otoczenia 20 ± 10 °C. Jednakże w przypadku gdy po ustawieniu pełnej mocy grzejnik wyłącza się automatycznie przed upływem godziny, pomiary mogą być przeprowadzone przed wyłączeniem.

| 2. | Emisja spalin, w postaci suchej i nierozrzedzonej, mierzona za pomocą odpowiedniego narzędzia pomiarowego, nie może przekraczać wartości podanych w poniższej tabeli:







  Parametr | Grzejniki na paliwa gazowe | Grzejniki na paliwa płynne |
| --- | --- | --- | --- |
| CO | 0,1 % objętości | 0,1 % objętości |
| NOx | 200 ppm | 200 ppm |
| HC | 100 ppm | 100 ppm |
| Jednostka odniesienia „Bacharach” (1) | 1 | 4 |

2.

Emisja spalin, w postaci suchej i nierozrzedzonej, mierzona za pomocą odpowiedniego narzędzia pomiarowego, nie może przekraczać wartości podanych w poniższej tabeli:

Parametr

Grzejniki na paliwa gazowe

Grzejniki na paliwa płynne

CO

0,1 % objętości

0,1 % objętości

NOx

200 ppm

200 ppm

HC

100 ppm

100 ppm

Jednostka odniesienia „Bacharach” (1)

1

4

| 3. | Badanie należy powtórzyć w warunkach odpowiadających prędkości pojazdu wynoszącej 100 km/h (lub maksymalnej prędkości konstrukcyjnej pojazdu, jeśli jego prędkość maksymalna wynosi mniej niż 100 km/h). W tych warunkach wartość emisji CO nie może przekroczyć 0,2 % objętości. Jeżeli badanie przeprowadzono dla grzejnika jako części, nie trzeba go powtarzać dla typu pojazdu, w którym grzejnik jest zainstalowany. |
| --- | --- |

3.

Badanie należy powtórzyć w warunkach odpowiadających prędkości pojazdu wynoszącej 100 km/h (lub maksymalnej prędkości konstrukcyjnej pojazdu, jeśli jego prędkość maksymalna wynosi mniej niż 100 km/h). W tych warunkach wartość emisji CO nie może przekroczyć 0,2 % objętości. Jeżeli badanie przeprowadzono dla grzejnika jako części, nie trzeba go powtarzać dla typu pojazdu, w którym grzejnik jest zainstalowany.

---

(1)  Wykorzystuje się jednostkę odniesienia „Bacharach” ASTM D 2156.

---

ZAŁĄCZNIK 7

DODATKOWE WYMOGI DOTYCZĄCE GRZEJNIKÓW SPALINOWYCH

| 1. | Z każdym grzejnikiem należy dostarczyć instrukcję użytkownika oraz instrukcję konserwacji, a w przypadku grzejników przeznaczonych na rynek części zamiennych należy również dostarczyć instrukcję montażu. |
| --- | --- |

1.

Z każdym grzejnikiem należy dostarczyć instrukcję użytkownika oraz instrukcję konserwacji, a w przypadku grzejników przeznaczonych na rynek części zamiennych należy również dostarczyć instrukcję montażu.

| 2. | Należy zainstalować wyposażenie zabezpieczające (jako część grzejnika spalinowego lub jako część pojazdu) w celu kontrolowania działania każdego grzejnika spalinowego w sytuacjach awaryjnych. Musi być ono tak skonstruowane, by w przypadku niezapalenia się płomienia przy rozruchu lub w razie jego zgaśnięcia w trakcie działania czas zapłonu i włączenia dopływu paliwa nie przekraczał czterech minut w przypadku grzejników na paliwo płynne lub też, w przypadku grzejników na paliwo gazowe, jednej minuty, jeżeli urządzenie kontrolujące płomień jest termoelektryczne, lub 10 sekund w przypadku urządzeń automatycznych. |
| --- | --- |

2.

Należy zainstalować wyposażenie zabezpieczające (jako część grzejnika spalinowego lub jako część pojazdu) w celu kontrolowania działania każdego grzejnika spalinowego w sytuacjach awaryjnych. Musi być ono tak skonstruowane, by w przypadku niezapalenia się płomienia przy rozruchu lub w razie jego zgaśnięcia w trakcie działania czas zapłonu i włączenia dopływu paliwa nie przekraczał czterech minut w przypadku grzejników na paliwo płynne lub też, w przypadku grzejników na paliwo gazowe, jednej minuty, jeżeli urządzenie kontrolujące płomień jest termoelektryczne, lub 10 sekund w przypadku urządzeń automatycznych.

| 3. | Komora spalania oraz wymiennik ciepła grzejników wykorzystujących wodę jako czynnik przewodzący muszą być w stanie wytrzymać ciśnienie dwukrotnie przekraczające normalne ciśnienie eksploatacyjne lub ciśnienie 2 barów (na manometrze), w zależności od tego, która wartość jest większa. Ciśnienie próbne należy odnotować w dokumencie informacyjnym. |
| --- | --- |

3.

Komora spalania oraz wymiennik ciepła grzejników wykorzystujących wodę jako czynnik przewodzący muszą być w stanie wytrzymać ciśnienie dwukrotnie przekraczające normalne ciśnienie eksploatacyjne lub ciśnienie 2 barów (na manometrze), w zależności od tego, która wartość jest większa. Ciśnienie próbne należy odnotować w dokumencie informacyjnym.

| 4. | Grzejnik musi posiadać etykietę producenta zawierającą nazwę producenta, numer oraz typ modelu wraz z mocą znamionową w kilowatach. Musi być również podany rodzaj paliwa oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, napięcie eksploatacyjne oraz ciśnienie gazu. |
| --- | --- |

4.

Grzejnik musi posiadać etykietę producenta zawierającą nazwę producenta, numer oraz typ modelu wraz z mocą znamionową w kilowatach. Musi być również podany rodzaj paliwa oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, napięcie eksploatacyjne oraz ciśnienie gazu.

| 5. | Opóźnione wyłączanie spalinowych dmuchaw powietrznych






  5.1. | W przypadku wyposażenia pojazdu w spalinowe dmuchawy powietrzne, ich opóźnione wyłączanie musi być zapewnione nawet w przypadku przegrzania oraz w przypadku przerwy w dopływie paliwa. |
| --- | --- | --- |

5.

Opóźnione wyłączanie spalinowych dmuchaw powietrznych

5.1.

W przypadku wyposażenia pojazdu w spalinowe dmuchawy powietrzne, ich opóźnione wyłączanie musi być zapewnione nawet w przypadku przegrzania oraz w przypadku przerwy w dopływie paliwa.

| 5.2. | Można stosować inne środki mające na celu zapobieżenie zniszczeniu spowodowanemu przez deflagrację oraz korozję wydechu, jeżeli producent dostarczy dowody równorzędnych wyników ich działania, które to dowody organ udzielający homologacji uzna za zadowalające. |
| --- | --- |

5.2.

Można stosować inne środki mające na celu zapobieżenie zniszczeniu spowodowanemu przez deflagrację oraz korozję wydechu, jeżeli producent dostarczy dowody równorzędnych wyników ich działania, które to dowody organ udzielający homologacji uzna za zadowalające.

| 6. | Wymogi dotyczące zasilania elektrycznego






  6.1. | Wszystkie wymogi techniczne związane z napięciem elektrycznym muszą być przestrzegane z zachowaniem zakresu napięcia nieprzekraczającego wartości znamionowej o więcej niż ± 16 %. Jednakże gdy w wyposażeniu znajduje się zabezpieczenie przeciwko zbyt małemu lub zbyt wysokiemu napięciu, wymogi muszą być spełnione przy wartości znamionowej napięcia oraz w bezpośrednim sąsiedztwie punktów wyłączenia. |
| --- | --- | --- |

6.

Wymogi dotyczące zasilania elektrycznego

6.1.

Wszystkie wymogi techniczne związane z napięciem elektrycznym muszą być przestrzegane z zachowaniem zakresu napięcia nieprzekraczającego wartości znamionowej o więcej niż ± 16 %. Jednakże gdy w wyposażeniu znajduje się zabezpieczenie przeciwko zbyt małemu lub zbyt wysokiemu napięciu, wymogi muszą być spełnione przy wartości znamionowej napięcia oraz w bezpośrednim sąsiedztwie punktów wyłączenia.

| 7. | Światło ostrzegawcze






  7.1. | Wyraźnie widoczne urządzenie ostrzegawcze w polu widzenia użytkownika musi informować, że grzejnik spalinowy jest włączony lub wyłączony. |
| --- | --- | --- |

7.

Światło ostrzegawcze

7.1.

Wyraźnie widoczne urządzenie ostrzegawcze w polu widzenia użytkownika musi informować, że grzejnik spalinowy jest włączony lub wyłączony.

---

ZAŁĄCZNIK 8

Wymogi bezpieczeństwa dotyczące grzejników spalinowych zasilanych lpg oraz układów ogrzewania zasilanych LPG

1.   UKŁADY OGRZEWANIA ZASILANE LPG DO UŻYTKU DROGOWEGO W POJAZDACH SILNIKOWYCH

| 1.1. | Jeśli zasilany LPG układ ogrzewania w pojeździe silnikowym może być wykorzystywany również gdy pojazd jest w ruchu, grzejnik spalinowy zasilany LPG i jego układ zasilania muszą spełniać następujące wymogi:






  1.1.1. | Grzejnik spalinowy zasilany LPG musi spełniać wymogi normy zharmonizowanej EN 624:2000 (Wymagania dotyczące specjalizowanych urządzeń zasilanych skroplonymi gazami węglowodorowymi C3-C4 – Ogrzewacze pomieszczeń z zamkniętym spalaniem przeznaczone do pojazdów i łodzi). |
| --- | --- | --- |

1.1.

Jeśli zasilany LPG układ ogrzewania w pojeździe silnikowym może być wykorzystywany również gdy pojazd jest w ruchu, grzejnik spalinowy zasilany LPG i jego układ zasilania muszą spełniać następujące wymogi:

1.1.1.

Grzejnik spalinowy zasilany LPG musi spełniać wymogi normy zharmonizowanej EN 624:2000 (Wymagania dotyczące specjalizowanych urządzeń zasilanych skroplonymi gazami węglowodorowymi C3-C4 – Ogrzewacze pomieszczeń z zamkniętym spalaniem przeznaczone do pojazdów i łodzi).

| 1.1.2. | W przypadku zamontowanego na stałe zbiornika LPG wszystkie części układu, które stykają się z LPG w fazie ciekłej (tj. wszystkie części od układu napełniania do parownika/regulatora ciśnienia) oraz sprzężona instalacja fazy ciekłej muszą spełniać wymogi techniczne określone w regulaminie nr 67 w części I i II oraz w załącznikach 3–10, 13 i 15–17. |
| --- | --- |

1.1.2.

W przypadku zamontowanego na stałe zbiornika LPG wszystkie części układu, które stykają się z LPG w fazie ciekłej (tj. wszystkie części od układu napełniania do parownika/regulatora ciśnienia) oraz sprzężona instalacja fazy ciekłej muszą spełniać wymogi techniczne określone w regulaminie nr 67 w części I i II oraz w załącznikach 3–10, 13 i 15–17.

| 1.1.3. | Instalacja fazy gazowej zasilanego LPG układu ogrzewania w pojeździe musi spełniać wymogi normy zharmonizowanej EN 1949:2002 (1) (Wymagania dotyczące instalacji układów zasilanych LPG dla celów mieszkalnych w pojazdach kempingowych oraz w innych pojazdach drogowych). |
| --- | --- |

1.1.3.

Instalacja fazy gazowej zasilanego LPG układu ogrzewania w pojeździe musi spełniać wymogi normy zharmonizowanej EN 1949:2002 (1) (Wymagania dotyczące instalacji układów zasilanych LPG dla celów mieszkalnych w pojazdach kempingowych oraz w innych pojazdach drogowych).

| 1.1.4. | Układ zasilania LPG musi być tak skonstruowany, by LPG był dostarczany do zamontowanego grzejnika spalinowego zasilanego LPG pod wymaganym ciśnieniem i we właściwej fazie. Zezwala się na pobieranie LPG zarówno w fazie gazowej, jak i ciekłej z zamontowanego na stałe zbiornika LPG. |
| --- | --- |

1.1.4.

Układ zasilania LPG musi być tak skonstruowany, by LPG był dostarczany do zamontowanego grzejnika spalinowego zasilanego LPG pod wymaganym ciśnieniem i we właściwej fazie. Zezwala się na pobieranie LPG zarówno w fazie gazowej, jak i ciekłej z zamontowanego na stałe zbiornika LPG.

| 1.1.5. | Otwór wylotowy z zamontowanego na stałe zbiornika LPG służący do zasilania grzejnika płynnym LPG musi być zaopatrzony w zdalnie sterowany zawór roboczy z zaworem ograniczającym przepływ, zgodnie z wymogami określonymi w pkt 17.6.1.1 regulaminu nr 67. Zdalnie sterowany zawór roboczy z zaworem ograniczającym przepływ musi być sterowany w taki sposób, że w ciągu pięciu sekund od zatrzymania silnika pojazdu następuje jego automatyczne zamknięcie, niezależnie od pozycji wyłącznika zapłonu. Jeśli w ciągu tych pięciu sekund zostanie uruchomiony włącznik grzejnika lub układ zasilania LPG, układ ogrzewania może nadal działać. Ogrzewanie można zawsze ponownie włączyć. |
| --- | --- |

1.1.5.

Otwór wylotowy z zamontowanego na stałe zbiornika LPG służący do zasilania grzejnika płynnym LPG musi być zaopatrzony w zdalnie sterowany zawór roboczy z zaworem ograniczającym przepływ, zgodnie z wymogami określonymi w pkt 17.6.1.1 regulaminu nr 67. Zdalnie sterowany zawór roboczy z zaworem ograniczającym przepływ musi być sterowany w taki sposób, że w ciągu pięciu sekund od zatrzymania silnika pojazdu następuje jego automatyczne zamknięcie, niezależnie od pozycji wyłącznika zapłonu. Jeśli w ciągu tych pięciu sekund zostanie uruchomiony włącznik grzejnika lub układ zasilania LPG, układ ogrzewania może nadal działać. Ogrzewanie można zawsze ponownie włączyć.

| 1.1.6. | Jeśli LPG jest dostarczany w fazie gazowej z zamontowanego na stałe zbiornika LPG lub z oddzielnej(-ych) przenośnej(-ych) butli LPG, należy podjąć odpowiednie środki, by zagwarantować, że:






  1.1.6.1. | płynny LPG nie dostanie się do regulatora ciśnienia ani do grzejnika spalinowego zasilanego LPG (można stosować separator); oraz że |
| --- | --- | --- |

1.1.6.

Jeśli LPG jest dostarczany w fazie gazowej z zamontowanego na stałe zbiornika LPG lub z oddzielnej(-ych) przenośnej(-ych) butli LPG, należy podjąć odpowiednie środki, by zagwarantować, że:

1.1.6.1.

płynny LPG nie dostanie się do regulatora ciśnienia ani do grzejnika spalinowego zasilanego LPG (można stosować separator); oraz że

| 1.1.6.2. | nie dojdzie do niekontrolowanego wycieku wywołanego przypadkowym rozłączeniem instalacji. Należy uniemożliwić wypływ LPG, montując urządzenie bezpośrednio za regulatorem lub w regulatorze umocowanym na butli lub zbiorniku, albo też, w przypadku gdy regulator jest zamocowany w oddaleniu od butli lub zbiornika, urządzenie należy zamontować bezpośrednio przed wężem lub rurką wychodzącą z butli lub zbiornika, a dodatkowe urządzenie należy zamontować w regulatorze lub za nim. |
| --- | --- |

1.1.6.2.

nie dojdzie do niekontrolowanego wycieku wywołanego przypadkowym rozłączeniem instalacji. Należy uniemożliwić wypływ LPG, montując urządzenie bezpośrednio za regulatorem lub w regulatorze umocowanym na butli lub zbiorniku, albo też, w przypadku gdy regulator jest zamocowany w oddaleniu od butli lub zbiornika, urządzenie należy zamontować bezpośrednio przed wężem lub rurką wychodzącą z butli lub zbiornika, a dodatkowe urządzenie należy zamontować w regulatorze lub za nim.

| 1.1.7. | Jeśli LPG jest dostarczany w fazie ciekłej, zespół parownika i regulatora ciśnienia musi być odpowiednio ogrzewany przez odpowiednie źródło ciepła. |
| --- | --- |

1.1.7.

Jeśli LPG jest dostarczany w fazie ciekłej, zespół parownika i regulatora ciśnienia musi być odpowiednio ogrzewany przez odpowiednie źródło ciepła.

| 1.1.8. | W pojazdach silnikowych, w których układzie napędowym wykorzystywany jest LPG, grzejnik spalinowy zasilany LPG może być podłączony do tego samego zainstalowanego na stałe zbiornika LPG, z którego zasilany jest silnik, pod warunkiem że spełnione są wymogi bezpieczeństwa dotyczące układu napędowego. Jeśli do ogrzewania wykorzystywany jest odrębny zbiornik LPG, musi on posiadać własny układ napełniania. |
| --- | --- |

1.1.8.

W pojazdach silnikowych, w których układzie napędowym wykorzystywany jest LPG, grzejnik spalinowy zasilany LPG może być podłączony do tego samego zainstalowanego na stałe zbiornika LPG, z którego zasilany jest silnik, pod warunkiem że spełnione są wymogi bezpieczeństwa dotyczące układu napędowego. Jeśli do ogrzewania wykorzystywany jest odrębny zbiornik LPG, musi on posiadać własny układ napełniania.

2.   UKŁADY OGRZEWANIA ZASILANE LPG DO UŻYTKU WYŁĄCZNIE PODCZAS POSTOJU W POJAZDACH SILNIKOWYCH I ICH PRZYCZEPACH

| 2.1. | Grzejnik spalinowy zasilany LPG i jego układ zasilania, należące do układu ogrzewania zasilanego LPG, który jest przeznaczony do użytku wyłącznie podczas postoju pojazdu, muszą spełniać następujące wymogi:






  2.1.1. | Na przedziale, w którym przechowywane są przenośne butle LPG, oraz w bezpośrednim sąsiedztwie urządzenia sterującego układem ogrzewania należy umieścić trwałe etykiety zawierające instrukcje, zgodnie z którymi grzejnik zasilany LPG nie może działać, a zawór przenośnej butli LPG musi być zamknięty, gdy pojazd jest w ruchu. |
| --- | --- | --- |

2.1.

Grzejnik spalinowy zasilany LPG i jego układ zasilania, należące do układu ogrzewania zasilanego LPG, który jest przeznaczony do użytku wyłącznie podczas postoju pojazdu, muszą spełniać następujące wymogi:

2.1.1.

Na przedziale, w którym przechowywane są przenośne butle LPG, oraz w bezpośrednim sąsiedztwie urządzenia sterującego układem ogrzewania należy umieścić trwałe etykiety zawierające instrukcje, zgodnie z którymi grzejnik zasilany LPG nie może działać, a zawór przenośnej butli LPG musi być zamknięty, gdy pojazd jest w ruchu.

| 2.1.2. | Grzejnik spalinowy zasilany LPG musi spełniać wymogi określone powyżej w pkt 1.1.1. |
| --- | --- |

2.1.2.

Grzejnik spalinowy zasilany LPG musi spełniać wymogi określone powyżej w pkt 1.1.1.

| 2.1.3. | Instalacja fazy gazowej układu ogrzewania zasilanego LPG musi spełniać wymogi określone powyżej w pkt 1.1.3. |
| --- | --- |

2.1.3.

Instalacja fazy gazowej układu ogrzewania zasilanego LPG musi spełniać wymogi określone powyżej w pkt 1.1.3.

---

(1)  Norma opracowana przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN). (http://www.cenorm.be/CENORM/index.htm).

---

ZAŁĄCZNIK 9

Przepisy dodatkowe obowiązujące w odniesieniu do określonych pojazdów ujętych w umowie ADR

1.   Zakres

Niniejszy załącznik stosuje się do określonych pojazdów, w odniesieniu do których Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) zawiera szczegółowe wymogi w zakresie grzejników spalinowych oraz ich montażu.

2.   Definicje

Dla celów niniejszego załącznika oznaczenia pojazdów EX/II, EX/III, AT, FL, OX i MEMU są zgodne z definicjami w rozdziale 9.1 umowy ADR.

Pojazdy homologowane jako zgodne z wymogami obowiązującymi w odniesieniu do pojazdów EX/III zgodnie z niniejszym załącznikiem uznaje się za spełniające wymogi obowiązujące w odniesieniu do pojazdów MEMU.

3.   Przepisy techniczne

3.1.   Ogólne (pojazdy EX/II, EX/III, AT, FL, OX i MEMU)

| 3.1.1. (1) | Grzejniki spalinowe oraz ich przewody odprowadzające gazy spalinowe powinny być skonstruowane, usytuowane i zabezpieczone lub przykryte w sposób zapobiegający wszelkiemu niedopuszczalnemu zagrożeniu przegrzaniem lub zapaleniem się ładunku. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeśli zbiornik paliwa i układ wydechowy urządzenia odpowiadają następującym wymaganiom:






  — | wszelkie zbiorniki paliwa zasilające urządzenie muszą spełniać następujące wymogi:






  a) | w przypadku jakiegokolwiek wycieku, paliwo musi spływać na podłoże bez styczności z rozgrzanymi częściami pojazdu lub ładunku; |
| --- | --- | --- | --- |

3.1.1. (1)

Grzejniki spalinowe oraz ich przewody odprowadzające gazy spalinowe powinny być skonstruowane, usytuowane i zabezpieczone lub przykryte w sposób zapobiegający wszelkiemu niedopuszczalnemu zagrożeniu przegrzaniem lub zapaleniem się ładunku. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeśli zbiornik paliwa i układ wydechowy urządzenia odpowiadają następującym wymaganiom:

—

wszelkie zbiorniki paliwa zasilające urządzenie muszą spełniać następujące wymogi:

a)

w przypadku jakiegokolwiek wycieku, paliwo musi spływać na podłoże bez styczności z rozgrzanymi częściami pojazdu lub ładunku;

| b) | zbiorniki zawierające benzynę muszą być wyposażone w skuteczny przerywacz płomienia przy otworze wlewowym lub w urządzenie pozwalające na hermetyczne zamknięcie tego otworu, |
| --- | --- |

b)

zbiorniki zawierające benzynę muszą być wyposażone w skuteczny przerywacz płomienia przy otworze wlewowym lub w urządzenie pozwalające na hermetyczne zamknięcie tego otworu,

| — | układ wydechowy łącznie z rurami wydechowymi musi być tak skierowany lub zabezpieczony, by uniknąć wszelkiego niebezpieczeństwa związanego z nagrzaniem lub zapaleniem ładunku. Części układu wydechowego znajdujące się bezpośrednio pod zbiornikiem paliwa (olej napędowy) muszą być umieszczone w odległości nie mniejszej niż 100 mm od niego lub zabezpieczone osłoną termiczną. |
| --- | --- |

—

układ wydechowy łącznie z rurami wydechowymi musi być tak skierowany lub zabezpieczony, by uniknąć wszelkiego niebezpieczeństwa związanego z nagrzaniem lub zapaleniem ładunku. Części układu wydechowego znajdujące się bezpośrednio pod zbiornikiem paliwa (olej napędowy) muszą być umieszczone w odległości nie mniejszej niż 100 mm od niego lub zabezpieczone osłoną termiczną.

| 3.1.2. | Grzejnik spalinowy musi być uruchamiany ręcznie. Zakazane jest stosowanie urządzeń programujących. |
| --- | --- |

3.1.2.

Grzejnik spalinowy musi być uruchamiany ręcznie. Zakazane jest stosowanie urządzeń programujących.

3.2.   Pojazdy EX/II, EX/III i MEMU

Niedozwolone jest stosowanie grzejników spalinowych, w których wykorzystywane są paliwa gazowe.

3.3.   Pojazdy FL

| 3.3.1. | Grzejniki spalinowe można zgasić co najmniej przy użyciu następujących sposobów:






  a) | celowego ręcznego wyłączenia z kabiny kierowcy; |
| --- | --- | --- |

3.3.1.

Grzejniki spalinowe można zgasić co najmniej przy użyciu następujących sposobów:

a)

celowego ręcznego wyłączenia z kabiny kierowcy;

| b) | zatrzymania silnika pojazdu; w tym przypadku kierowca może ponownie ręcznie uruchomić urządzenie grzewcze; |
| --- | --- |

b)

zatrzymania silnika pojazdu; w tym przypadku kierowca może ponownie ręcznie uruchomić urządzenie grzewcze;

| c) | wskutek uruchomienia pompy zasilającej pojazdu silnikowego przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych. |
| --- | --- |

c)

wskutek uruchomienia pompy zasilającej pojazdu silnikowego przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych.

| 3.3.2. | Dopuszcza się występowanie wybiegu po zgaszeniu grzejników spalinowych. W przypadku sposobów określonych w pkt 3.3.1 lit. b) i c) dopływ powietrza do spalania musi zostać przerwany odpowiednimi środkami po cyklu wybiegu nie dłuższym niż 40 sekund. Można używać wyłącznie takich grzejników spalinowych, w odniesieniu do których wykazano, że ich wymiennik ciepła, w normalnym okresie użytkowania, jest odporny na ograniczenie cyklu wybiegu do 40 sekund. |
| --- | --- |

3.3.2.

Dopuszcza się występowanie wybiegu po zgaszeniu grzejników spalinowych. W przypadku sposobów określonych w pkt 3.3.1 lit. b) i c) dopływ powietrza do spalania musi zostać przerwany odpowiednimi środkami po cyklu wybiegu nie dłuższym niż 40 sekund. Można używać wyłącznie takich grzejników spalinowych, w odniesieniu do których wykazano, że ich wymiennik ciepła, w normalnym okresie użytkowania, jest odporny na ograniczenie cyklu wybiegu do 40 sekund.

---

(1)  Zgodność z wymogami określonymi w niniejszym punkcie weryfikuje się na pojeździe skompletowanym.

---