# Dziennik Urzędowy C 353/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.353.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 353 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5517 listopada 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.353.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 353

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5517 listopada 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 353/01 | Kursy walutowe euro | 1 |
| 2012/C 353/02 | Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ustanawiająca Grupę Koordynacyjną ds. Energii Elektrycznej | 2 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2012/C 353/01

Kursy walutowe euro

1

2012/C 353/02

Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. ustanawiająca Grupę Koordynacyjną ds. Energii Elektrycznej

2

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 353/03 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6697 – O.W. Bunker/Bergen Bunkers) (
  1
  ) | 5 |
| 2012/C 353/04 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6770 – American Securities/Metaldyne) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 6 |
| 2012/C 353/05 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6779 – Barclays/Goldman Sachs/TPG/Gardman) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 7 |
| 2012/C 353/06 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6715 – CNOOC/Nexen) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 8 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 353/07 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 9 |
| 2012/C 353/08 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 14 |
| 2012/C 353/09 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 18 |
| 2012/C 353/10 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 23 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2012/C 353/03

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6697 – O.W. Bunker/Bergen Bunkers) (
  1
  )

1

5

2012/C 353/04

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6770 – American Securities/Metaldyne) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

6

2012/C 353/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6779 – Barclays/Goldman Sachs/TPG/Gardman) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

7

2012/C 353/06

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6715 – CNOOC/Nexen) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

8

INNE AKTY

Komisja Europejska

2012/C 353/07

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

9

2012/C 353/08

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

14

2012/C 353/09

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

18

2012/C 353/10

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

23

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/1

---

Kursy walutowe euro (1)

16 listopada 2012 r.

2012/C 353/01

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2745 |
| JPY | Jen | 103,44 |
| DKK | Korona duńska | 7,4585 |
| GBP | Funt szterling | 0,80245 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,6493 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2042 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,3695 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,534 |
| HUF | Forint węgierski | 284,18 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,6963 |
| PLN | Złoty polski | 4,1615 |
| RON | Lej rumuński | 4,5333 |
| TRY | Lir turecki | 2,2944 |
| AUD | Dolar australijski | 1,2337 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,2753 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,8803 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,5739 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5638 |
| KRW | Won | 1 390,81 |
| ZAR | Rand | 11,2927 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,9471 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5375 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 272,52 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 3,9127 |
| PHP | Peso filipińskie | 52,728 |
| RUB | Rubel rosyjski | 40,4368 |
| THB | Bat tajlandzki | 39,191 |
| BRL | Real | 2,6391 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,8339 |
| INR | Rupia indyjska | 70,3210 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2745

JPY

Jen

103,44

DKK

Korona duńska

7,4585

GBP

Funt szterling

0,80245

SEK

Korona szwedzka

8,6493

CHF

Frank szwajcarski

1,2042

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,3695

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,534

HUF

Forint węgierski

284,18

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,6963

PLN

Złoty polski

4,1615

RON

Lej rumuński

4,5333

TRY

Lir turecki

2,2944

AUD

Dolar australijski

1,2337

CAD

Dolar kanadyjski

1,2753

HKD

Dolar Hongkongu

9,8803

NZD

Dolar nowozelandzki

1,5739

SGD

Dolar singapurski

1,5638

KRW

Won

1 390,81

ZAR

Rand

11,2927

CNY

Yuan renminbi

7,9471

HRK

Kuna chorwacka

7,5375

IDR

Rupia indonezyjska

12 272,52

MYR

Ringgit malezyjski

3,9127

PHP

Peso filipińskie

52,728

RUB

Rubel rosyjski

40,4368

THB

Bat tajlandzki

39,191

BRL

Real

2,6391

MXN

Peso meksykańskie

16,8339

INR

Rupia indyjska

70,3210

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/2 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/2

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 listopada 2012 r.

ustanawiająca Grupę Koordynacyjną ds. Energii Elektrycznej

2012/C 353/02

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 194 ust. 1 Traktatu ustanowiono cele polegające na zapewnieniu funkcjonowania rynku energii i bezpieczeństwa dostaw energii w Unii, wspieraniu efektywności energetycznej, oszczędności energii oraz rozwoju nowych i odnawialnych form energii oraz wspieraniu wzajemnych połączeń między sieciami energii w duchu solidarności. |
| --- | --- |

(1)

W art. 194 ust. 1 Traktatu ustanowiono cele polegające na zapewnieniu funkcjonowania rynku energii i bezpieczeństwa dostaw energii w Unii, wspieraniu efektywności energetycznej, oszczędności energii oraz rozwoju nowych i odnawialnych form energii oraz wspieraniu wzajemnych połączeń między sieciami energii w duchu solidarności.

| (2) | Dyrektywa 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. dotycząca działań na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej i inwestycji infrastrukturalnych (1) zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej oraz wzięcia pod uwagę w tym celu możliwości współpracy transgranicznej. Zadaniem Komisji jest natomiast monitorowanie i przegląd jej stosowania. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa 2005/89/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. dotycząca działań na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej i inwestycji infrastrukturalnych (1) zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej oraz wzięcia pod uwagę w tym celu możliwości współpracy transgranicznej. Zadaniem Komisji jest natomiast monitorowanie i przegląd jej stosowania.

| (3) | Dyrektywa 2009/72/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (2) ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące rynku wewnętrznego energii elektrycznej. Przepisy te mają na celu między innymi dalszy rozwój wzajemnych połączeń transgranicznych oraz zagwarantowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa 2009/72/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (2) ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące rynku wewnętrznego energii elektrycznej. Przepisy te mają na celu między innymi dalszy rozwój wzajemnych połączeń transgranicznych oraz zagwarantowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

| (4) | W dyrektywie 2009/72/WE powierzono organom regulacyjnym zadanie monitorowania zgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa i niezawodności sieci oraz inwestycji w zdolności wytwórcze w zakresie bezpieczeństwa dostaw. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 713/2009 (3), Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki wspiera organy regulacyjne, w miarę potrzeby koordynując ich działania i monitorując realizację zadań Europejskiej Sieci Operatorów Systemów Przesyłowych Energii Elektrycznej („ENTSO-E”). |
| --- | --- |

(4)

W dyrektywie 2009/72/WE powierzono organom regulacyjnym zadanie monitorowania zgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa i niezawodności sieci oraz inwestycji w zdolności wytwórcze w zakresie bezpieczeństwa dostaw. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 713/2009 (3), Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki wspiera organy regulacyjne, w miarę potrzeby koordynując ich działania i monitorując realizację zadań Europejskiej Sieci Operatorów Systemów Przesyłowych Energii Elektrycznej („ENTSO-E”).

| (5) | Dyrektywa 2009/72/WE stanowi też, że operator systemu przesyłowego jest odpowiedzialny za zapewnienie bezpiecznego, niezawodnego i wydajnego systemu przesyłowego energii elektrycznej, zaś rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 (4) powierza się ENTSO-E zadanie przyjęcia narzędzi mających na celu zapewnienie koordynacji eksploatacji sieci w warunkach normalnych i w sytuacjach nadzwyczajnych, a także regularne opracowywanie europejskiej prognozy wystarczalności mocy wytwórczych. |
| --- | --- |

(5)

Dyrektywa 2009/72/WE stanowi też, że operator systemu przesyłowego jest odpowiedzialny za zapewnienie bezpiecznego, niezawodnego i wydajnego systemu przesyłowego energii elektrycznej, zaś rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 (4) powierza się ENTSO-E zadanie przyjęcia narzędzi mających na celu zapewnienie koordynacji eksploatacji sieci w warunkach normalnych i w sytuacjach nadzwyczajnych, a także regularne opracowywanie europejskiej prognozy wystarczalności mocy wytwórczych.

| (6) | Na mocy dyrektywy 2009/72/WE państwa członkowskie, jak również organy regulacyjne, mają obowiązek współpracować ze sobą oraz z Komisją w celu integracji ich rynków krajowych, co stanowi pierwszy krok w kierunku stworzenia w pełni zliberalizowanego rynku wewnętrznego. Komisja monitoruje wykonanie przepisów dyrektywy 2009/72/WE (5). |
| --- | --- |

(6)

Na mocy dyrektywy 2009/72/WE państwa członkowskie, jak również organy regulacyjne, mają obowiązek współpracować ze sobą oraz z Komisją w celu integracji ich rynków krajowych, co stanowi pierwszy krok w kierunku stworzenia w pełni zliberalizowanego rynku wewnętrznego. Komisja monitoruje wykonanie przepisów dyrektywy 2009/72/WE (5).

| (7) | Zwiększenie produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii prowadzi do nowych wyzwań dla rynku wewnętrznego energii elektrycznej, zwłaszcza w odniesieniu do stabilności sieci i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. Większa koordynacja środków polityki związanych z wewnętrznym rynkiem energii elektrycznej pomiędzy państwami członkowskimi, innymi zainteresowanymi stronami oraz Komisją ma zasadnicze znaczenie dla powodzenia integracji europejskich rynków energii elektrycznej i utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. |
| --- | --- |

(7)

Zwiększenie produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii prowadzi do nowych wyzwań dla rynku wewnętrznego energii elektrycznej, zwłaszcza w odniesieniu do stabilności sieci i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. Większa koordynacja środków polityki związanych z wewnętrznym rynkiem energii elektrycznej pomiędzy państwami członkowskimi, innymi zainteresowanymi stronami oraz Komisją ma zasadnicze znaczenie dla powodzenia integracji europejskich rynków energii elektrycznej i utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

| (8) | Komisja zainicjowała zatem kilka spotkań z udziałem wysokiego szczebla przedstawicieli właściwych organów państw członkowskich, krajowych organów regulacji energetyki, ENTSO-E oraz Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki („Agencja”) w celu wymiany poglądów i uwzględniania ich w swoim podejściu strategicznym do kwestii bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, w tym stabilności sieci i wystarczalności mocy wytwórczych. Te pierwsze działania oraz pomysł utworzenia Grupy Koordynacyjnej ds. Energii Elektrycznej zostały omówione na nieformalnym posiedzeniu Rady ds. Energii we Wrocławiu we wrześniu 2011 r. oraz na posiedzeniach Rady ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii w listopadzie 2011 r. i w lutym 2012 r. |
| --- | --- |

(8)

Komisja zainicjowała zatem kilka spotkań z udziałem wysokiego szczebla przedstawicieli właściwych organów państw członkowskich, krajowych organów regulacji energetyki, ENTSO-E oraz Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki („Agencja”) w celu wymiany poglądów i uwzględniania ich w swoim podejściu strategicznym do kwestii bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, w tym stabilności sieci i wystarczalności mocy wytwórczych. Te pierwsze działania oraz pomysł utworzenia Grupy Koordynacyjnej ds. Energii Elektrycznej zostały omówione na nieformalnym posiedzeniu Rady ds. Energii we Wrocławiu we wrześniu 2011 r. oraz na posiedzeniach Rady ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii w listopadzie 2011 r. i w lutym 2012 r.

| (9) | Te spotkania przedstawicieli wysokiego szczebla okazały się bardzo przydatne dla Komisji i wszystkich zaangażowanych stron. Dostarczyły one cennych spostrzeżeń na temat rynku wewnętrznego energii elektrycznej i kwestii bezpieczeństwa dostaw oraz umożliwiły omówienie różnych ewentualnych rozwiązań istniejących problemów. W ich trakcie podkreślano w szczególności konieczność sprostania nowym wyzwaniom dotyczącym zintegrowanych rynków energii elektrycznej na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

(9)

Te spotkania przedstawicieli wysokiego szczebla okazały się bardzo przydatne dla Komisji i wszystkich zaangażowanych stron. Dostarczyły one cennych spostrzeżeń na temat rynku wewnętrznego energii elektrycznej i kwestii bezpieczeństwa dostaw oraz umożliwiły omówienie różnych ewentualnych rozwiązań istniejących problemów. W ich trakcie podkreślano w szczególności konieczność sprostania nowym wyzwaniom dotyczącym zintegrowanych rynków energii elektrycznej na poziomie europejskim.

| (10) | Należy zatem sformalizować przedmiotową grupę ekspertów w dziedzinie energii elektrycznej oraz określić jej zadania i strukturę. |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem sformalizować przedmiotową grupę ekspertów w dziedzinie energii elektrycznej oraz określić jej zadania i strukturę.

| (11) | Grupa powinna pomagać w umacnianiu i intensyfikacji współpracy i koordynacji działań między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie transgranicznego handlu energią elektryczną i bezpieczeństwa dostaw, w tym wystarczalności mocy wytwórczych i stabilności sieci, a także w przygotowywaniu potencjalnych nowych inicjatyw politycznych oraz w reagowaniu na możliwe kryzysy w dostawach. |
| --- | --- |

(11)

Grupa powinna pomagać w umacnianiu i intensyfikacji współpracy i koordynacji działań między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie transgranicznego handlu energią elektryczną i bezpieczeństwa dostaw, w tym wystarczalności mocy wytwórczych i stabilności sieci, a także w przygotowywaniu potencjalnych nowych inicjatyw politycznych oraz w reagowaniu na możliwe kryzysy w dostawach.

| (12) | Grupa Koordynacyjna ds. Energii Elektrycznej powinna zapewnić Komisji i swoim członkom niezbędną wiedzę specjalistyczną na potrzeby polityki w zakresie inicjatyw mających na celu chronienie i wzmacnianie integracji rynku oraz bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej. |
| --- | --- |

(12)

Grupa Koordynacyjna ds. Energii Elektrycznej powinna zapewnić Komisji i swoim członkom niezbędną wiedzę specjalistyczną na potrzeby polityki w zakresie inicjatyw mających na celu chronienie i wzmacnianie integracji rynku oraz bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej.

| (13) | W skład grupy powinny wchodzić właściwe organy państw członkowskich (ministerstwa właściwe w sprawach energii elektrycznej oraz krajowe organy regulacyjne), ENTSO-E oraz Agencja. Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy. |
| --- | --- |

(13)

W skład grupy powinny wchodzić właściwe organy państw członkowskich (ministerstwa właściwe w sprawach energii elektrycznej oraz krajowe organy regulacyjne), ENTSO-E oraz Agencja. Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

| (14) | Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6), |
| --- | --- |

(14)

Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Ustanowienie Grupy Koordynacyjnej ds. Energii Elektrycznej

Niniejszym powołuje się Grupę Koordynacyjną ds. Energii Elektrycznej, zwaną dalej „Grupą”.

Artykuł 2

Zadania Grupy

1.   Grupa ma za zadanie:

| a) | służyć jako platforma do wymiany informacji oraz koordynacji środków polityki w dziedzinie energii elektrycznej, które mają wymiar transgraniczny, oraz do wymiany doświadczeń, najlepszych praktyk i wiedzy specjalistycznej, a także aby wspierać Komisję przy opracowywaniu jej inicjatyw politycznych; |
| --- | --- |

a)

służyć jako platforma do wymiany informacji oraz koordynacji środków polityki w dziedzinie energii elektrycznej, które mają wymiar transgraniczny, oraz do wymiany doświadczeń, najlepszych praktyk i wiedzy specjalistycznej, a także aby wspierać Komisję przy opracowywaniu jej inicjatyw politycznych;

| b) | ułatwiać wymianę informacji i współpracę w zakresie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, w tym wystarczalności mocy wytwórczych i stabilności sieci transgranicznych. |
| --- | --- |

b)

ułatwiać wymianę informacji i współpracę w zakresie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej, w tym wystarczalności mocy wytwórczych i stabilności sieci transgranicznych.

2.   Grupa ma w szczególności:

| a) | wymieniać informacje na temat decyzji w sprawie wytwarzania i przesyłu energii oraz ich potencjalnych konsekwencji dla handlu transgranicznego i stabilności sieci transgranicznych; |
| --- | --- |

a)

wymieniać informacje na temat decyzji w sprawie wytwarzania i przesyłu energii oraz ich potencjalnych konsekwencji dla handlu transgranicznego i stabilności sieci transgranicznych;

| b) | omawiać poszczególne kwestie budzące obawy co do stabilności sieci lub wystarczalności mocy wytwórczych w celu opracowania skoordynowanych rozwiązań zgodnych z zasadami rynku wewnętrznego energii; |
| --- | --- |

b)

omawiać poszczególne kwestie budzące obawy co do stabilności sieci lub wystarczalności mocy wytwórczych w celu opracowania skoordynowanych rozwiązań zgodnych z zasadami rynku wewnętrznego energii;

| c) | dokonywać przeglądu regularnych prognoz wystarczalności przygotowanych przez ENTSO-E, w szczególności w przypadku gdy sprawozdania te wskazują na potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa dostaw; |
| --- | --- |

c)

dokonywać przeglądu regularnych prognoz wystarczalności przygotowanych przez ENTSO-E, w szczególności w przypadku gdy sprawozdania te wskazują na potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa dostaw;

| d) | wspierać wymianę informacji na temat stanów nadzwyczajnych, zapobieganie im i skoordynowane działania w przypadku ich wystąpienia w obrębie Unii oraz z państwami trzecimi. |
| --- | --- |

d)

wspierać wymianę informacji na temat stanów nadzwyczajnych, zapobieganie im i skoordynowane działania w przypadku ich wystąpienia w obrębie Unii oraz z państwami trzecimi.

Artykuł 3

Konsultacje

Komisja może konsultować się z Grupą w każdej kwestii związanej z energią elektryczną, w szczególności z bezpieczeństwem dostaw energii elektrycznej.

Artykuł 4

Skład Grupy

1.   W skład Grupy wchodzą następujący członkowie:

| a) | organy państw członkowskich, w szczególności ministerstwa właściwe w sprawach energii; |
| --- | --- |

a)

organy państw członkowskich, w szczególności ministerstwa właściwe w sprawach energii;

| b) | krajowe organy regulacyjne ds. energetyki; |
| --- | --- |

b)

krajowe organy regulacyjne ds. energetyki;

| c) | Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki („Agencja”) ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 713/2009 (7); |
| --- | --- |

c)

Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki („Agencja”) ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 713/2009 (7);

| d) | Europejska Sieć Operatorów Systemów Przesyłowych Energii Elektrycznej („ENTSO energii elektrycznej”) ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 (8). |
| --- | --- |

d)

Europejska Sieć Operatorów Systemów Przesyłowych Energii Elektrycznej („ENTSO energii elektrycznej”) ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 714/2009 (8).

2.   Każdy z członków wyznacza nie więcej niż dwóch stałych przedstawicieli i dwóch zastępców do udziału w pracach Grupy. Jednym ze stałych przedstawicieli państwa członkowskiego jest dyrektor departamentu administracji rządowej odpowiedzialnego za kwestie energetyki. Jednym ze stałych przedstawicieli krajowych organów regulacyjnych jest jego dyrektor generalny lub prezes. Jednym ze stałych przedstawicieli wyznaczonych przez Agencję jest jej dyrektor. Jednym ze stałych przedstawicieli wyznaczonych przez ENTSO energii elektrycznej jest jej sekretarz generalny. Warunki powoływania zastępców są takie same jak w przypadku członków; zastępcy automatycznie przejmują obowiązki członków nieobecnych bądź niedysponowanych.

3.   W okresie stanu nadzwyczajnego na poziomie Unii, państwa członkowskiego lub regionu, bądź w przypadku innych sytuacji wyjątkowych, członkowie Grupy mogą zwrócić się do Komisji o wyznaczenie więcej niż dwóch przedstawicieli do udziału w pracach Grupy.

4.   Nazwy członków Grupy oraz imiona i nazwiska ich stałych przedstawicieli i ich zastępców są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów („rejestr”) (9).

5.   Każdy członek Grupy Koordynacyjnej ds. Energii Elektrycznej dokonuje rejestracji przez Internet („strona internetowa CIRCABC (10)”) oraz dopilnowuje, aby jego status członkostwa był aktualny.

6.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 5

Tryb pracy

1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji („przewodniczący”).

2.   Przewodniczący zwołuje regularnie posiedzenia Grupy i dzieli się z Grupą informacjami otrzymanymi od jej członków, zachowując przy tym poufność szczególnie chronionych informacji handlowych.

3.   W porozumieniu ze służbami Komisji Grupa może ustanawiać podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez Grupę. Tego rodzaju podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.

4.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić ekspertów spoza Grupy posiadających szczególną wiedzę na temat zagadnienia znajdującego się w porządku obrad, takich jak przedstawiciele organizacji producentów lub konsumentów bądź państw trzecich, do udziału w pracach grupy lub podgrupy na zasadzie ad hoc. Ponadto przedstawiciel Komisji może nadawać status obserwatora osobom fizycznym i organizacjom, zdefiniowanym w zasadzie 8 pkt 3 zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów, oraz krajom kandydującym.

5.   Członkowie grup eksperckich i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przepisom Komisji dotyczącym bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonym w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (11). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.

6.   Posiedzenia Grupy i jej podgrup odbywają się zasadniczo w pomieszczeniach Komisji. Komisja zapewnia Grupie usługi sekretariatu. Do udziału w posiedzeniach Grupy i jej podgrup mogą być zapraszane inne służby Komisji oraz Europejska Służba Działań Zewnętrznych, jeżeli omawiane sprawy bezpośrednio ich dotyczą.

7.   Nie naruszając przepisów ust. 6 niniejszego artykułu, Komisja udostępnia członkom Grupy wszystkie istotne dokumenty robocze za pośrednictwem specjalnej przestrzeni współpracy z partnerami Unii Europejskiej (tj. strony internetowej CIRCA). Ponadto Komisja publikuje wszelkie istotne dokumenty, umieszczając je w rejestrze lub zapewniając dostęp do nich poprzez link w rejestrze do odpowiedniej strony internetowej. Należy przewidzieć wyjątki od zasady systematycznego publikowania, w przypadku gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego, jak określono w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

Artykuł 6

Koszty posiedzeń

1.   Osoby uczestniczące w pracach Grupy i jej podgrup nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.

2.   Koszty podróży poniesione przez jednego przedstawiciela każdego państwa członkowskiego i krajowego organu regulacyjnego są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.

3.   Zwrot kosztów odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2012 r.

W imieniu Komisji

Günther OETTINGER

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 33 z 4.2.2006, s. 22.

1

(2)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55.

2

(3)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 15.

4

(5)  Zob. w szczególności w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa dostaw art. 47 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2009/72/WE (monitorowanie). Komisja musi również ocenić kwestie bezpieczeństwa dostaw w kontekście decyzji w sprawie certyfikacji (zob. art. 11 ust. 7 dyrektywy 2009/72/WE) i zachęca się ją do przedkładania zaleceń dotyczących negocjowania stosownych umów z krajami trzecimi obejmujących kwestie bezpieczeństwa dostaw (zob. motyw 25 dyrektywy 2009/72/WE).

5

(6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

6

(7)  Porównaj: przypis 3.

7

(8)  Porównaj: przypis 4.

8

(9)  Członkowie, którzy nie życzą sobie, aby ujawniono ich nazwisko, mogą złożyć wniosek o wyłączenie ich z powyższej zasady. Wniosek o nieujawnianie nazwiska członka grupy ekspertów uznaje się za uzasadniony w przypadku, gdy opublikowanie nazwiska mogłoby zagrozić jego bezpieczeństwu lub nietykalności osobistej, bądź stanowić nieuzasadnione naruszenie prywatności.

9

(10)  CIRCABC oznacza Centrum Zasobów Komunikacyjno-Informacyjnych dla Administracji, Przedsiębiorstw i Obywateli (ang. Communication & Information Resource Centre for Administrations, Businesses and Citizens).

10

Communication & Information Resource Centre for Administrations, Businesses and Citizens

(11)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

11

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/5 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/5

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6697 – O.W. Bunker/Bergen Bunkers)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 353/03

| 1. | W dniu 8 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo O.W. Bunker & Trading A/S („O.W. Bunker”, Dania), kontrolowane przez Altor Fund II („Altor”, Jersey), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Bergen Bunkers AS („Bergen Bunkers”, Norwegia), w drodze zakupu udziałów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 8 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo O.W. Bunker & Trading A/S („O.W. Bunker”, Dania), kontrolowane przez Altor Fund II („Altor”, Jersey), przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Bergen Bunkers AS („Bergen Bunkers”, Norwegia), w drodze zakupu udziałów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Altor: fundusz private equity, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Altor: fundusz private equity,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa O.W. Bunker: handel paliwami okrętowymi (bunkrowymi) i smarami oraz ich dostawa, świadczenie usług logistycznych, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa O.W. Bunker: handel paliwami okrętowymi (bunkrowymi) i smarami oraz ich dostawa, świadczenie usług logistycznych,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Bergen Bunkers: pośrednictwo i handel paliwem okrętowym i smarami. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Bergen Bunkers: pośrednictwo i handel paliwem okrętowym i smarami.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6697 – O.W. Bunker/Bergen Bunkers, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6697 – O.W. Bunker/Bergen Bunkers, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/6

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6770 – American Securities/Metaldyne)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 353/04

| 1. | W dniu 9 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której fundusz zarządzany przez American Securities LLC („American Securities”, Stany Zjednoczone) przejmuje pośrednio, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad Metaldyne Group („Metaldyne”, Stany Zjednoczone) w drodze połączenia przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

1.

W dniu 9 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której fundusz zarządzany przez American Securities LLC („American Securities”, Stany Zjednoczone) przejmuje pośrednio, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad Metaldyne Group („Metaldyne”, Stany Zjednoczone) w drodze połączenia przedsiębiorstw.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa American Securities: prywatne przedsiębiorstwo inwestycyjne, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa American Securities: prywatne przedsiębiorstwo inwestycyjne,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Metaldyne: wytwarzanie i sprzedaż metalowych części do dostawczych pojazdów silnikowych producentom oryginalnego wyposażenia oraz poddostawcom pierwszej grupy. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Metaldyne: wytwarzanie i sprzedaż metalowych części do dostawczych pojazdów silnikowych producentom oryginalnego wyposażenia oraz poddostawcom pierwszej grupy.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6770 – American Securities/Metaldyne, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6770 – American Securities/Metaldyne, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/7 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/7

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6779 – Barclays/Goldman Sachs/TPG/Gardman)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 353/05

| 1. | W dniu 9 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa Barclays Bank PLC („Barclays”, Zjednoczone Królestwo), Goldman Sachs Group („Goldman Sachs”, Stany Zjednoczone) oraz TPG Lundy Co L.P. („TPG Lundy”, Zjednoczone Królestwo) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Gardman Holding Limited („Gardman”, Zjednoczone Królestwo). |
| --- | --- |

1.

W dniu 9 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa Barclays Bank PLC („Barclays”, Zjednoczone Królestwo), Goldman Sachs Group („Goldman Sachs”, Stany Zjednoczone) oraz TPG Lundy Co L.P. („TPG Lundy”, Zjednoczone Królestwo) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem Gardman Holding Limited („Gardman”, Zjednoczone Królestwo).

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Barclays: świadczenie usług finansowych takich jak bankowość indywidualna, karty kredytowe, korporacyjna bankowość inwestycyjna oraz usługi w zakresie zarządzania majątkiem i inwestycjami, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Barclays: świadczenie usług finansowych takich jak bankowość indywidualna, karty kredytowe, korporacyjna bankowość inwestycyjna oraz usługi w zakresie zarządzania majątkiem i inwestycjami,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Goldman Sachs: firma świadcząca usługi finansowe takie jak międzynarodowa bankowość inwestycyjna, papiery wartościowe i zarządzanie inwestycjami, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Goldman Sachs: firma świadcząca usługi finansowe takie jak międzynarodowa bankowość inwestycyjna, papiery wartościowe i zarządzanie inwestycjami,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa TPG: zarządzanie funduszami, które inwestują w różnorodne przedsiębiorstwa poprzez przejęcia i restrukturyzacje, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa TPG: zarządzanie funduszami, które inwestują w różnorodne przedsiębiorstwa poprzez przejęcia i restrukturyzacje,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Gardman: sprzedaż hurtowa i dystrybucja produktów ogrodniczych oraz karmy i akcesoriów dla dzikich ptaków oraz pewnych produktów dla zwierząt domowych. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Gardman: sprzedaż hurtowa i dystrybucja produktów ogrodniczych oraz karmy i akcesoriów dla dzikich ptaków oraz pewnych produktów dla zwierząt domowych.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6779 – Barclays/Goldman Sachs/TPG/Gardman, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6779 – Barclays/Goldman Sachs/TPG/Gardman, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/8 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/8

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.6715 – CNOOC/Nexen)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 353/06

| 1. | W dniu 12 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo CNOOC Limited („CNOOC”, Chiny), spółka należąca w całości do państwa chińskiego, przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw wyłączną kontrolę nad Nexen Inc. („Nexen”, Kanada), w drodze zakupu akcji. |
| --- | --- |

1.

W dniu 12 listopada 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo CNOOC Limited („CNOOC”, Chiny), spółka należąca w całości do państwa chińskiego, przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw wyłączną kontrolę nad Nexen Inc. („Nexen”, Kanada), w drodze zakupu akcji.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa CNOOC: poszukiwanie, przetwarzanie, produkcja i sprzedaż ropy naftowej i gazu ziemnego, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa CNOOC: poszukiwanie, przetwarzanie, produkcja i sprzedaż ropy naftowej i gazu ziemnego,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Nexen: poszukiwanie, przetwarzanie, produkcja i sprzedaż ropy naftowej i gazu ziemnego. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Nexen: poszukiwanie, przetwarzanie, produkcja i sprzedaż ropy naftowej i gazu ziemnego.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6715 – CNOOC/Nexen, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6715 – CNOOC/Nexen, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/9 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/9

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 353/07

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„FENLAND CELERY”

NR WE: UK-PGI-0005-0887-22.08.2011

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Fenland Celery”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Zjednoczone Królestwo

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Nazwą „Fenland Celery” (Apium graveolens) określa się seler naciowy sadzony, uprawiany i zbierany tradycyjnymi metodami na głębokich glebach torfowych typu Adventurers 1 i 2 w określonych częściach hrabstw Cambridgeshire, Suffolk i Norfolk.

Dzięki metodzie uprawy „Fenland Celery” oraz użytym odmianom uzyskuje się produkt o następujących szczególnych cechach:

| | wygląd: „Fenland Celery” ma szeroką bulwę o średnicy 8–12 cm oraz rozszerzone łodygi (szypułki). Jest dosyć szeroki i ma wyraźnie zaznaczony korzeń. „Fenland Celery” osiąga długość od 60 cm do 80 cm od bulwy do końca liści. Bulwa ma kolor kremowy lub żółtozielony. Najjaśniejszy kolor ma zawsze podstawa łodygi, jej górna część jest jasnozielona i stopniowo przechodzi w zielone liście. „Fenland Celery” jest masywny, bulwiasty, z wyraźnie zaznaczonymi żyłkami; |
| --- | --- |

wygląd: „Fenland Celery” ma szeroką bulwę o średnicy 8–12 cm oraz rozszerzone łodygi (szypułki). Jest dosyć szeroki i ma wyraźnie zaznaczony korzeń. „Fenland Celery” osiąga długość od 60 cm do 80 cm od bulwy do końca liści. Bulwa ma kolor kremowy lub żółtozielony. Najjaśniejszy kolor ma zawsze podstawa łodygi, jej górna część jest jasnozielona i stopniowo przechodzi w zielone liście. „Fenland Celery” jest masywny, bulwiasty, z wyraźnie zaznaczonymi żyłkami;

| | konsystencja: w porównaniu z nowoczesnymi odmianami selera naciowego „Fenland Celery” jest bardziej łamliwy, a jednocześnie jest bardziej delikatny, kruchy i chrupki; |
| --- | --- |

konsystencja: w porównaniu z nowoczesnymi odmianami selera naciowego „Fenland Celery” jest bardziej łamliwy, a jednocześnie jest bardziej delikatny, kruchy i chrupki;

| | smak: „Fenland Celery” wyróżnia głęboka równowaga smaku słodkiego, słonego i gorzkiego. Ma on jednocześnie charakterystyczny, świeży i delikatny orzechowy posmak, subtelny aromat sosnowy i łagodną nutę anyżu. |
| --- | --- |

smak: „Fenland Celery” wyróżnia głęboka równowaga smaku słodkiego, słonego i gorzkiego. Ma on jednocześnie charakterystyczny, świeży i delikatny orzechowy posmak, subtelny aromat sosnowy i łagodną nutę anyżu.

„Fenland Celery” sadzi się w czerwcu bądź lipcu i zbiera się między wrześniem i grudniem.

Do produkcji „Fenland Celery” używa się wyłącznie następujących odmian:

| | Hopkins Fenlander; |
| --- | --- |

Hopkins Fenlander;

| | New Dwarf White; |
| --- | --- |

New Dwarf White;

| | Ely White. |
| --- | --- |

Ely White.

Wykorzystuje się tylko te odmiany ze względu na ich dobrą wydajność, smak, odporność na choroby i zdolność dostosowania do typu gleby.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

| — | Przygotowanie materiału siewnego i siew:
  W okresie od kwietnia do maja kupowane są nasiona odmian „Fenland Celery” i dostarczane do zatwierdzonego hodowcy roślin w celu wykiełkowania. Hodowca wysiewa nasiona do bloków torfu umieszczonych w pokoju hodowlanym, w którym pozostają przez siedem dni w temperaturze 18 °C. Następnie bloki te przenoszone są do głównej szklarni, w której pozostają przez około trzy tygodnie aż do momentu, gdy młode sadzonki (o wysokości ok. 4 cali) są gotowe do sadzenia. Sadzonki przewozi się na pole o glebie typu Adventurers 1 i 2 i w ciągu 24 godzin przesadza się je do ziemi, do głębokiej gleby torfowej typu Adventurers 1 i 2. Przesadzanie młodych roślin odbywa się w okresie od czerwca do lipca, co pozwala na rozłożenie zbiorów w czasie i zmniejsza ryzyko nieudanych zbiorów. |
| --- | --- |

—

Przygotowanie materiału siewnego i siew:

W okresie od kwietnia do maja kupowane są nasiona odmian „Fenland Celery” i dostarczane do zatwierdzonego hodowcy roślin w celu wykiełkowania. Hodowca wysiewa nasiona do bloków torfu umieszczonych w pokoju hodowlanym, w którym pozostają przez siedem dni w temperaturze 18 °C. Następnie bloki te przenoszone są do głównej szklarni, w której pozostają przez około trzy tygodnie aż do momentu, gdy młode sadzonki (o wysokości ok. 4 cali) są gotowe do sadzenia. Sadzonki przewozi się na pole o glebie typu Adventurers 1 i 2 i w ciągu 24 godzin przesadza się je do ziemi, do głębokiej gleby torfowej typu Adventurers 1 i 2. Przesadzanie młodych roślin odbywa się w okresie od czerwca do lipca, co pozwala na rozłożenie zbiorów w czasie i zmniejsza ryzyko nieudanych zbiorów.

| — | Zbiory:
  Zbiory „Fenland Celery” odbywają się w okresie od września do grudnia. Jest to złożona operacja: najpierw wzrusza się grudy ziemi przy użyciu specjalnego traktora szerokorzędowego i mechanizmu spulchniającego. Można te czynności wykonać także ręcznie przy pomocy łopaty. Selery zbiera się ręcznie przy użyciu noża. Korzenie można odciąć całkowicie lub pozostawić ich niewielką część – uzyskujemy wówczas seler naciowy „Pencil-pointed” („ołówkowy”). |
| --- | --- |

—

Zbiory:

Zbiory „Fenland Celery” odbywają się w okresie od września do grudnia. Jest to złożona operacja: najpierw wzrusza się grudy ziemi przy użyciu specjalnego traktora szerokorzędowego i mechanizmu spulchniającego. Można te czynności wykonać także ręcznie przy pomocy łopaty. Selery zbiera się ręcznie przy użyciu noża. Korzenie można odciąć całkowicie lub pozostawić ich niewielką część – uzyskujemy wówczas seler naciowy „Pencil-pointed” („ołówkowy”).

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

„Fenland Celery” musi być uprawiany na glebie typu Adventurers 1 i 2, zgodnie z definicją w Soil Survey of England and Wales („Przegląd gleb Anglii i Walii”). Ten typ gleb spotykany jest w następujących parafiach hrabstw Cambridgeshire, Suffolk i Norfolk:

Cambridgeshire: Littleport, Ely St Mary and Trinity, Ely Trinity (Detached), Thetford, Stretham, Willingham, Haddenham, Sutton, Colne, Coveney, Chatteris, Welches Dam, Manea, Wimblington, March, Thorney, Wisbech St Mary, Waterbeach, Horningsea, Bottisham, Swaffham Bulbeck, Swaffham Prior, Wicken, Burwell, Soham, Fordham, Isleham, Chippenham, Snailwell, Ramsey;

Norfolk: Leziate, East Winch, Bawsey, Middleton, Wimbotsham, Crimplesham, West Dereham, Wereham, Wretton, Stoke Ferry, Northwold, Ryston, Downham Market, Denver, Fordham, Nordelph, Welney, Feltwell, Hockwold-cum-Wilton, Redmere, Wormegay, East Winch, Leziate, Roydon;

Suffolk: Lakenheath, Mildenhall, Barton Mills, Worlington, Freckenham.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Takie cechy i jakość obszaru geograficznego, jak gleba torfowa i klimat, umożliwiają produkcję szczególnego rodzaju selera. Konsystencja gleby umożliwia kopanie rowów, dzięki czemu uzyskujemy specyficzny seler naciowy o białym kolorze, chrupkiej konsystencji i wyraźnym, świeżym i delikatnym posmaku orzechowym.

Dzięki połączeniu warunków glebowych, zastosowaniu określonych odmian i metod produkcji używanych tylko w Fenlands, kraina ta zdobyła reputację producenta najwyższej jakości i najsmaczniejszego selera naciowego.

Fenlands to naturalnie bagienny region we wschodniej Anglii, którego większość aż do XVI w. pozostawała pod wodą. Osuszanie terenu rozpoczęło się w latach 30. XVII w. W tym okresie w Cambridgeshire Fens zbudowano dwa kanały w celu połączenia rzeki Great Ouse z morzem w King’s Lynn – the Old Bedford River i the New Bedford River. Po osuszeniu terenu zmniejszał się obszar torfowisk i obniżał poziom pól, aż do momentu ponownego zalania tego obszaru wodą pod koniec XVII w.

Po kilku próbach osuszania ostatecznie powiodło się ono w latach 20. XIX w. po wprowadzeniu silników parowych na węgiel. Region Fenlands został osuszony przy pomocy 286 małych pomp elektrycznych, 3 800 mil cieków wodnych, 60 mil umocnień brzegów morskich i 96 mil wałów nadrzecznych. W rezultacie większość obszaru Fenlands położona jest nie więcej niż 10 m ponad poziomem morza. Wiele części regionu znajduje się poniżej średniego poziomu morza.

Dzięki systemowi odwadniania Fenland, region sąsiadujący z Lincolnshire, Norfolk, Cambridgeshire i Suffolk, stał się jednym z głównych regionów uprawy zbóż i warzyw w Wielkiej Brytanii. Zalety środowiska i cechy geograficzne tego obszaru, zarówno w przeszłości, jak i obecnie, doprowadziły do powstania idealnych warunków glebowych (głębokie gleby torfowe typu Adventurers 1 i 2) i klimatycznych dla uprawy „Fenland Celery”.

Region Fenland ma niższą średnią opadów niż inne główne obszary gruntów ornych w Zjednoczonym Królestwie (365 mm w ubiegłym roku wg Weather Commerce Ltd). Niskie opady są ważnym czynnikiem w uprawie „Fenland Celery”, gdyż nadmiar opadów hamowałby wzrost roślin, uszkadzając rowy w ziemi, oraz sprzyjałby chorobom.

Typ gleb Adventurers 1 i 2, charakterystyczny dla tego regionu geograficznego, sprzyja uprawie selera naciowego z dwóch powodów: po pierwsze, ze względu na swoją naturalną żyzność, zapewnia roślinom wiele z potrzebnych jej składników odżywczych. Po drugie, dzięki konsystencji tej gleby można formować z niej kopce wokół roślin, chroniąc je przed słońcem, co z kolei umożliwia utrzymanie białego koloru skórki selera. Chroni to rośliny również przed mrozem pod koniec roku, dzięki czemu rolnicy mogą wydłużyć brytyjski sezon i sprzedawać selery po wyższej cenie na lokalnych rynkach.

Tradycyjna metoda produkcji tego warzywa wiąże się nie tylko z intensywnym wykorzystaniem gruntów, lecz wymaga także większego nakładu pracy. Techniki uprawy przekazywane są z pokolenia na pokolenie wśród rolników w Fenland od ponad 50 lat i wymagają pewnych umiejętności. Rolnicy muszą zapewnić roślinom odpowiednią ochronę przed mrozem w taki sposób, żeby nie przygnieść roślin ani nie stworzyć im zbyt ciepłych warunków wzrostu, co spowodowałoby choroby i gnicie.

Przeciętna liczba roślin w uprawie „Fenland Celery” jest o 50 % niższa w porównaniu z konwencjonalną uprawą selera naciowego (w nowoczesnym rolnictwie na hektarze upraw znajduje się 50 tys. roślin, a na hektarze upraw „Fenland Celery” – 25 tys. roślin). Niższa intensywność upraw wynika z konieczności sadzenia roślin w szerokich rzędach.

5.2.   Specyfika produktu:

Metoda sadzenia „Fenland Celery” narzuca sadzenie roślin w szerokich rzędach oddzielonych głębokimi rowami. Szerokie rzędy mają zasadnicze znaczenie dla ogólnej jakości produktu końcowego ze względu na konieczność usypywania ziemi w kopce wokół roślin, co pozwala zachować biały kolor selera. Metoda ta jest obowiązkowym elementem produkcji „Fenland Celery”. Gdyby nie została zastosowana, produkt nie mógłby zostać sklasyfikowany jako „Fenland Celery”.

Do produkcji „Fenland Celery” używa się wyłącznie następujących odmian:

| | Hopkins Fenlander; |
| --- | --- |

Hopkins Fenlander;

| | New Dwarf White; |
| --- | --- |

New Dwarf White;

| | Ely White. |
| --- | --- |

Ely White.

Wykorzystuje się tylko te odmiany ze względu na ich dobrą wydajność, smak, odporność na choroby i zdolność dostosowania do typu gleby.

Seler naciowy „Fenland Celery” osiąga mniejsze rozmiary niż selery produkowane metodą konwencjonalną, z uwagi na metodę produkcji i używane odmiany. Tradycyjna metoda produkcji, a także stosowanie odmian nasion „Fenland Celery” i czarne torfowe typy gleb Adventurers 1 i 2 to czynniki, które odpowiadają za główne cechy charakterystyczne „Fenland Celery” – jego orzechowy, słodki i anyżkowy smak oraz jasnozielony i biały kolor.

„Fenland Celery” cechuje szersza bulwa i bardziej rozszerzone łodygi (lub szypułki). Bulwa ma średnicę od 8 cm do 12 cm, jest szersza i często mniej jednolita niż u innych odmian. „Fenland Celery” ma często wyraźniej zaznaczony korzeń za sprawą technik uprawy i zbioru. Powszechnie wiadomo również, że seler ten rośnie wolniej niż inne odmiany ze względu na porę roku i stosowaną technikę produkcji. Ten wolny przyrost przyczynia się do jego wyraźnego orzechowego i gorzko/słodkiego posmaku, czyni też jego konsystencję bardziej delikatną, kruchą i chrupką.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Rolnicy w tym regionie zawsze sadzili „Fenland Celery” w lipcu, a zbiory trwały od września do grudnia. Usypywanie ziemi w kopce wokół roślin chroni seler przed zimowymi mrozami, a także umożliwia producentom wydłużenie sezonu i osiągnięcie lepszej ceny.

Odmiany „Fenland Celery” wybiera się ze względu na ich wydajność, smak, odporność na choroby i zdolności dostosowawcze. Najczęściej uprawianymi odmianami są obecnie Hopkins Fenlander i New Dwarf White. Obie odmiany wyhodowano w Fens i były tam najczęściej wybieranymi odmianami w ciągu ostatnich 50 lat.

„Fenland Celery” jest uprawiany na głębokich glebach torfowych typu Adventurers 1 i 2 w regionie Fenland. Gleba ta jest z natury bardzo żyzna, pochodzi bowiem z nierozłożonej martwej roślinności, która rosła na mokradłach i torfowiskach. Nazwa tej gleby pochodzi od siedemnastowiecznych pionierów osuszania terenu, którzy pod wodzą hrabiego Bedford (Earl of Bedford) rozpoczęli osuszanie Fenlands. Nazwa ta nawiązuje w szczególności do „Gentleman Adventurers”, którzy sfinansowali budowę instalacji odwadniających, za co w zamian otrzymali duże działki osuszonego terenu.

Ten typ gleby jest naturalnie płaski, co wynika po części z właściwości głębokiego torfu, ale także ze sposobu osuszenia terenu. Dzięki poziomowi wody utrzymywanemu przez kanały i rowy odwadniające seler naciowy otrzymuje optymalną ilość wody.

Głęboka czarna gleba torfowa Adventurers 1 i 2 jest naturalnie żyzna i zawiera składniki odżywcze potrzebne do udanej uprawy selera naciowego wysokiej jakości, zarówno w warunkach uprawy nowoczesnej, jak i tradycyjnej, w ramach której produkuje się „Fenland Celery”. Dzięki czarnemu torfowi seler naciowy korzysta też z dodatkowego ciepła. Według opracowania „Principles of Horticulture” („Zasady ogrodnictwa”) autorstwa C. R. Adams, M. P. Elary i K. M. Bamford gleba ta nagrzewa się szybciej niż inne rodzaje gleb, gdyż dzięki swojemu kolorowi i konsystencji taka gleba łatwiej pochłania i utrzymuje energię słoneczną. Metoda produkcji jest doskonale dostosowana do tego rodzaju gleby, gdyż gleba ta zapewnia niezbędne składniki odżywcze, jak też właściwą konsystencję umożliwiającą usypywanie ziemi w kopce. Znany jest również fakt, że „Fenland Celery” rośnie wolniej niż inne odmiany ze względu na porę roku i stosowaną technikę produkcji, jednak czarna gleba torfowa „przyspiesza” ten proces. Sadzenie tego selera na glebie innego typu jeszcze bardziej spowolniłoby wzrost tej rośliny.

Jest to największy i najbardziej wydajny obszar rolniczy o takich glebach w Wielkiej Brytanii. Unikalne właściwości gleby oraz chłodny, suchy klimat Fenlands tworzą idealne warunki do sadzenia, uprawy i zbioru selera naciowego od lipca do grudnia.

Tradycyjna metoda uprawy selera naciowego jest pracochłonną techniką przekazywaną z pokolenia na pokolenie wśród rolników w Fenland od ponad 50 lat, którą rozwinięto i udoskonalono, by uzyskać wysokiej jakości produkt. Dzięki temu region ten jest utożsamiany z wysokiej jakości selerem naciowym.

Krytycy gastronomiczni w następujący sposób opisywali niepowtarzalny charakter „Fenland Celery”: „Na naszych półkach pojawiają się warzywa pędzone, takie jak tradycyjny seler naciowy z Fenland, uprawiany na ziemiach Cambridgeshire. Pędzony rabarbar z Yorkshire, który, ściśle rzecz biorąc, uznaje się za warzywo, jest świetnym dodatkiem do grillowanej świeżej makreli i czerwonego chilli.”, Rose Prince, New English Cook, luty 2009.

„Seler naciowy to równie angielska specjalność, co ser Stilton. Początkowo starsze odmiany tzw. »brudnego« selera naciowego z płaskiego obszaru Fenlands we wschodniej Anglii, uprawianego na czarnych glebach, miały krótki sezon – od października do stycznia. Ten, komu udało się zdobyć taki seler, musi poświęcić sporo czasu na jego oczyszczenie, jednak smak tego warzywa jest wyjątkowy, szczególnie po lekkim mrozie – wtedy seler jest najsłodszy.”, Delia Smith, Delia Online.

„Rzadko mamy ochotę na coś zimnego, wilgotnego i brudnego, jednak gdy późną jesienią na półkach sklepowych pojawia się pokryty ziemią seler naciowy z Fenlands, to prawdziwa gratka!”, Sally Bendall, Season Magazine, listopad 2008.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://archive.defra.gov.uk/foodfarm/food/industry/regional/foodname/products/documents/fenlandcelery-pgi-110711.pdf

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/14 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/14

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 353/08

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„TRAVIA DA BEIRA BAIXA”

NR WE: PT-PDO-0005-0848-10.01.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa:

„Travia da Beira Baixa”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Portugalia

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.4. | Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty mleczne) |
| --- | --- |

Klasa 1.4.

Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty mleczne)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

„Travia da Beira Baixa” to produkt otrzymywany w drodze wytrącania lub koagulacji, w cieple, albumin mleka i laktoglobuliny zawartych w serwatce uzyskanej z wytwarzania „Queijos da Beira Baixa” (sery Beira Baixa) (ChNP „Queijo de Castelo Branco”, ChNP „Queijo Amarelo da Beira Baixa”, ChNP „Queijo Picante da Beira Baixa”). Chodzi o produkt świeży, który nie został poddany procesowi fermentacji, o miękkiej, mniej lub bardziej gęstej konsystencji uzyskanej dzięki dodaniu niewielkiej ilości serwatki „rescaldão”.

a)   Właściwości chemiczne

Jest to produkt o niejednorodnym składzie, ponieważ wytwarza się go na bazie mleka dwóch gatunków przeżuwaczy, owiec i kóz, oraz różnych rodzajów sera otrzymanego w wyniku zastosowania różnych procesów produkcji. Tytułem przykładu podaje się następujący skład:

| | Wilgotność: 70–80 % |
| --- | --- |

Wilgotność: 70–80 %

| | Całkowita zawartość tłuszczu: – 5–9 g/100 g produktu |
| --- | --- |

Całkowita zawartość tłuszczu: – 5–9 g/100 g produktu

| | Całkowita zawartość białka: – 4–7 g/100g produktu |
| --- | --- |

Całkowita zawartość białka: – 4–7 g/100g produktu

| | Popiół: – 0,6–1,4 g/100g produktu |
| --- | --- |

Popiół: – 0,6–1,4 g/100g produktu

b)   Właściwości fizyczne

Kształt: „Travia da Beira Baixa” nie ma konkretnego kształtu. Ze względu na dość gęstą konsystencję przybiera formę naczynia, w którym jest umieszczany.

Struktura: produkt ma wygląd masy serowej o miękkiej konsystencji, słabo związanej, granulkowatej, o białym kolorze.

Smak i aromat: produkt ma mleczno-słodki smak i przyjemny bukiet; łatwo rozpływa się w ustach.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Do produkcji „Travia da Beira Baixa” wykorzystuje się serwatkę uzyskaną w trakcie wytwarzania serów Beira Baixa, wodę pitną i surowe mleko owcze lub kozie.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

Zatwierdzonym systemem produkcji jest system ekstensywny tradycyjnego typu. Podstawą żywienia zwierząt są zatem pasze naturalne lub wzbogacane odmianami pastewnymi dostosowanymi do warunków glebowo-klimatycznych panujących w regionie, uzupełniane sianem lub słomą w okresach mniejszej obfitości.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

„Travia da Beira Baixa” to produkt dodatkowy, uzyskany w trakcie wytwarzania „Queijos da Beira Baixa DOP”. Pod względem mikrobiologicznym surowiec niezwykle łatwo się psuje i jest bardzo delikatny, dlatego ser należy koniecznie wytwarzać, a następnie pakować, bezzwłocznie po jego uzyskaniu. Oznacza to, że cały proces wytwarzania „Travia da Beira Baixa”, w tym jego pakowania, odbywa się w tych samych pomieszczeniach, w których produkuje się „Queijos da Beira Baixa DOP”, a zatem na tym samym obszarze geograficznym. Tylko takie warunki pozwalają powstrzymać obniżenie jakości i autentyczności, godzące w interesy producentów i konsumentów, które jest nieuniknione w przypadku kolejnych czynności lub czynności rozłożonych w czasie.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Chociaż ser jest produkowany w wysokich temperaturach, wysoka zawartość białka, laktozy i wody w „Travia da Beira Baixa” sprzyjają rozwojowi mikroorganizmów podczas czynności wykonywanych po produkcji. Tego rodzaju ilościowe i jakościowe zmiany mikroflory przekładają się na pogorszenie właściwości fizyko-chemicznych, które w znacznym stopniu decydują o aprobacie konsumentów końcowych.

Z tego względu materiały używane do pakowania „Travia da Beira Baixa” lub mające kontakt z tym produktem muszą być obojętne i neutralne. Dopuszcza się pakowanie próżniowe lub w innej postaci, o ile wykaże się, że pakowanie takie jest w stanie zagwarantować warunki konserwacji produktu niezbędne do zachowania jego ogólnej jakości.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Zgodnie z wszystkimi wymogami prawnymi i specjalnym logo produktu,

Image

w zależności od formy wprowadzania do obrotu, na etykiecie „Travia da Beira Baixa” muszą znajdować się następujące elementy:

| — | nazwa lub firma i adres producenta, |
| --- | --- |

—

nazwa lub firma i adres producenta,

| — | znak jakości zdrowotnej producenta, |
| --- | --- |

—

znak jakości zdrowotnej producenta,

| — | znak certyfikacji, |
| --- | --- |

—

znak certyfikacji,

| — | logo Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

logo Unii Europejskiej.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar geograficzny produkcji surowców, przetwarzania i pakowania, który pokrywa się z obszarem geograficznym produkcji „Qeijos da Beira Baixa”, obejmuje gminy („concelhos”) Belmonte, Castelo Branco, Fundão, Idanha-a-Nova, Mação, Oleiros, Penamacor, Proença-a-Nova, Sertã, Vila de Rei, Vila Velha de Ródão i miejscowości („freguesias”) Aldeia de São Francisco, Aldeia do Souto, Barco, Boidobra, Casegas, Conceição, Covilhã, Dominguiso, Ferro, Orjais, Ourondo, Peraboa, Peso, Santa Maria, São Jorge da Beira, São Martinho, São Pedro, Sobral de São Miguel, Teixoso, Tortosendo, Vale Formoso i Vales do Rio w gminie Covilhã.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Charakterystyczne dla regionu ekstensywne, tradycyjne systemy produkcji są ściśle powiązane z klimatem i dominującą glebą, mając na uwadze, że te ostatnie w znacznym stopniu warunkują rozwój gatunków roślin pastewnych. Klimat w regionie charakteryzuje się wysokimi średnimi temperaturami rocznymi, długim, ciepłym i suchym latem, łagodną zimą z dość niskimi średnimi opadami całkowitymi i białym szronem. Dominuje suchość, która jest mniejsza w miarę przemieszczania się z południa na północ lub ze wschodu na zachód.

Naturalne pastwiska powstałe na piaszczystych glebach tworzą rośliny trawiaste charakteryzujące się większym wzrostem i lepszą podatnością na rozkrzewianie (Agrostis, Poa itp.) i roczne rośliny strączkowe o większej wartości pastewnej (Ornitopus, T. Cherleri, T. Arvense itp.). Pastwiska powstałe na glebach niezbyt zwięzłych o pochodzeniu granitowym, na których występują roczne rośliny trawiaste o niewielkim wzroście (Vulpia, Periballia) i niektóre rośliny strączkowe o ograniczonych wartościach odżywczych (Trifolium angustifolium i T. Stellatum), to pastwiska o niskiej jakości i małej produktywności. Na glebach o pochodzeniu łupkowym, jeżeli weźmiemy pod uwagę tylko pastwiska na glebach o dobrej zdolności do zatrzymywania wody, znajdują się pastwiska o akceptowalnej jakości, na których dominują roczne rośliny trawiaste, najczęściej rajgras (Lolium spp.). Rośliny strączkowe posiadają zazwyczaj dobre właściwości pastewne (Trifolium spp. i Ornithopus).

5.2.   Specyfika produktu:

Specyfika produktu i jego właściwości wynikają z pochodzenia surowców i metod wytwarzania. „Travia da Beira Baixa” jest wytwarzany z serwatki uzyskanej w trakcie wytwarzania „Queijos da Beira Baixa”. Serwatkę odsącza się w celu usunięcia produktu ubocznego ze skrzepu („repiso”) i dodaje się wodę, jeżeli przeprowadza się solenie mleka. Następnie serwatkę podgrzewa się do temperatury 80–90 °C i wolno, nieprzerwanie miesza aż do rozpoczęcia procesu koagulacji, który można rozpoznać po płatkach, które, ze względu na ich niewielką gęstość, pojawiają się na powierzchni. Do momentu poprzedzającego punkt wrzenia, tj. przez okres od 15 do 30 minut, zmniejsza się temperaturę i przerywa mieszanie. Aby uzyskać większą wydajność i bardziej zwartą masę serową, zazwyczaj dodaje się niewielką ilość mleka owczego lub koziego tuż przed doprowadzeniem produktu do wrzenia. Następnie za pomocą łyżki durszlakowej wyjmuje się masę serową z pojemnika, w którym odbywa się koagulacja i umieszcza się ją w pojemnikach z niewielką ilością serwatki („rescaldão”), a następnie miesza, co zapewnia serowi jego dość gęstą konsystencję.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Mleko owcze i kozie przeznaczone do produkcji serów „Queijos da Beira Baixa” zapewniających surowiec używany do wytwarzania „Travia da Beira Baixa” musi pochodzić wyłącznie z gospodarstw rolnych położonych na obszarze geograficznym produkcji. System produkcji obowiązkowo musi być ekstensywny. Za taki uznaje się tradycyjny system produkcji w niewielkich stadach. Znaczną część dnia zwierzęta spędzają na pastwisku i wieczorem wracają do obory, gdzie są dojone i gdzie spędzają noc, w każdym razie w czasie zimy.

Podstawą ich żywienia są zatem rośliny pastewne naturalne lub wzbogacone gatunkami pastewnymi dostosowanymi do warunków glebowo-klimatycznych panujących w regionie. Uprawa roślin pastewnych do produkcji siana i do karmienia stad zawsze była praktykowana w całym regionie. Mleko wytwarzane przez owce i kozy, które są wypasane w regionie, ma zatem szczególne właściwości, które, w połączeniu z technikami wytwarzania i pakowania oraz wiedzą na ten temat, pozwalają uzyskać produkty zróżnicowane i uznawane przez konsumentów, którzy nazywają je nazwą regionu pochodzenia.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.gpp.pt/valor/ce_travia_bb.pdf

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/18 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/18

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 353/09

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„CARNE DE BRAVO DO RIBATEJO”

NR WE: PT-PDO-0005-0789-08.10.2009

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa:

„Carne de Bravo do Ribatejo”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Portugalia

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.1. | Mięso świeże (i podroby) |
| --- | --- |

Klasa 1.1.

Mięso świeże (i podroby)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Mięso otrzymane z rozbioru tusz bydła rasy „Brava de Lide”. Może występować w postaci chłodzonych półtusz i ćwierćtusz (przednich i tylnych) lub części „Carne de Bravo do Ribatejo” pakowanych próżniowo w specjalne torby lub z zastosowaniem innych odpowiednich materiałów, chłodzonych lub mrożonych metodą szybkiego mrożenia, która nie powoduje uszkodzeń tkanki mięśniowej. Tym samym produkt zachowuje swoje właściwości, kruchość i jakość odżywczą.

Zarejestrowana nazwa „Carne de Bravo do Ribatejo” może widnieć na etykiecie, zarówno w nazwie, pod jaką produkt jest sprzedawany, jak i w wykazie składników żywności, ponieważ produkt stanowi 95–100 % całkowitej masy produktu końcowego (zgodnie z dyrektywą 2000/13/WE w sprawie etykietowania).

Niezależnie od etykietowania, podczas transportu lub w momencie wprowadzania do obrotu tusze, ćwierćtusze, części, kawałki części i porcje posiadają świadectwo pochodzenia wydane przez jednostkę certyfikującą. Świadectwo zawiera adnotacje potwierdzające zgodność produktu ze wszystkimi specjalnymi wymogami ujętymi w specyfikacji.

Wiek zwierząt w momencie uboju i masa tusz:

| | Wiek w momencie uboju | Masa tusz |
| --- | --- | --- |
| „Carne de Novilha Brava de Lide” | Od 18 do 30 miesięcy | Od 100 kg do 200 kg |
| „Carne de Novilho Bravo de Lide” | Od 18 do 30 miesięcy | Od 150 kg do 250 kg |
| „Carne de Vaca Brava de Lide” | Od 31 do 60 miesięcy | Od 100 kg do 250 kg |
| „Carne de Toiro Bravo de Lide” | Od 31 do 60 miesięcy | Poniżej 200 kg |

Wiek w momencie uboju

Masa tusz

„Carne de Novilha Brava de Lide”

Od 18 do 30 miesięcy

Od 100 kg do 200 kg

„Carne de Novilho Bravo de Lide”

Od 18 do 30 miesięcy

Od 150 kg do 250 kg

„Carne de Vaca Brava de Lide”

Od 31 do 60 miesięcy

Od 100 kg do 250 kg

„Carne de Toiro Bravo de Lide”

Od 31 do 60 miesięcy

Poniżej 200 kg

Klasyfikację tuszy przeprowadza się zgodnie z normami SEUROP, na podstawie parametrów pokroju i zawartości tłuszczu. Klasyfikacja przedstawia się następująco:

| | „Carne de Novilha Brava de Lide”: tusze samic poddanych ubojowi między 18 a 30 miesiącem życia, o masie od 100 kg do 200 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R, O i P w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali. |
| --- | --- |

„Carne de Novilha Brava de Lide”: tusze samic poddanych ubojowi między 18 a 30 miesiącem życia, o masie od 100 kg do 200 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R, O i P w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali.

| | „Carne de Novilho Bravo de Lide”: tusze samców poddanych ubojowi między 18 a 30 miesiącem życia, o masie od 150 kg do 250 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R i O w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali. |
| --- | --- |

„Carne de Novilho Bravo de Lide”: tusze samców poddanych ubojowi między 18 a 30 miesiącem życia, o masie od 150 kg do 250 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R i O w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali.

| | „Carne de Vaca Brava de Lide”: tusze samic poddanych ubojowi między 31 a 60 miesiącem życia, o masie od 100 kg do 250 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R, O i P w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali. |
| --- | --- |

„Carne de Vaca Brava de Lide”: tusze samic poddanych ubojowi między 31 a 60 miesiącem życia, o masie od 100 kg do 250 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R, O i P w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali.

| | „Carne de Toiro Bravo de Lide”: tusze samców poddanych ubojowi między 31 a 60 miesiącem życia, o masie co najmniej 200 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R i O w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali. |
| --- | --- |

„Carne de Toiro Bravo de Lide”: tusze samców poddanych ubojowi między 31 a 60 miesiącem życia, o masie co najmniej 200 kg. Dopuszcza się pokrój E, U, R i O w skali klasyfikacji SEUROP i klasy otłuszczenia tusz 2, 3 i 4 w tej samej skali.

Należy podkreślić, że właściwości rasy „Brava de Lide” i stosowana metoda wypędu, jeżeli chodzi o płeć, a także wiek i masę w momencie uboju, uzasadniają dopuszczenie tusz kategorii P według klasyfikacji SEUROP, lecz wyłącznie w odniesieniu do kategorii „Novilha” i „Vaca” (w tej kwestii zob. uzasadnienie w pkt 5.3 niniejszego dokumentu).

Właściwości tłuszczu: zbity, o stałej konsystencji, o zróżnicowanym zabarwieniu, od koloru białego do żółtego, błyszczący, o gładkiej strukturze, soczysty, aromatyczny, o przyjemnym smaku, gładki, o wysokiej jakości. Tłuszcz wewnątrzmięśniowy, stanowiący szczególną cechę tych tusz, posiada ogólny aspekt określany mianem marmurkowatości (bardzo cienkie włókna występujące w tkance mięśniowej), który nadaje mięsu soczystość, jędrność i smak.

Właściwości organoleptyczne: mięso o równomiernej miękkości charakteryzuje się zbitą konsystencją, posiada cienką warstwę tłuszczu między mięśniami, jest bardzo soczyste i kruche.

Wyróżnia się niezwykłymi właściwościami organoleptycznymi, które zostały opisane poniżej:

| | Barwa: czereśniowa, ciemna i błyszcząca |
| --- | --- |

Barwa: czereśniowa, ciemna i błyszcząca

| | pH: poniżej 6 |
| --- | --- |

pH: poniżej 6

| | Struktura: struktura mięsa łączy miękkość, zwartość, soczystość i kruchość |
| --- | --- |

Struktura: struktura mięsa łączy miękkość, zwartość, soczystość i kruchość

| | Smak i aromat: bardzo przyjemny, intensywny, charakteryzujący się wyrazistym i intensywnym posmakiem typowym dla wołowiny |
| --- | --- |

Smak i aromat: bardzo przyjemny, intensywny, charakteryzujący się wyrazistym i intensywnym posmakiem typowym dla wołowiny

| | Minimalny czas dojrzewania mięsa w instalacji chłodniczej przed rozbiorem: dojrzewanie w temperaturze wewnętrznej wynoszącej maksymalnie 7 °C przez co najmniej 12 godzin; do czasu wysyłki tusza jest przechowywana w warunkach względnej wilgotności od 85 % do 90 % |
| --- | --- |

Minimalny czas dojrzewania mięsa w instalacji chłodniczej przed rozbiorem: dojrzewanie w temperaturze wewnętrznej wynoszącej maksymalnie 7 °C przez co najmniej 12 godzin; do czasu wysyłki tusza jest przechowywana w warunkach względnej wilgotności od 85 % do 90 %

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

W żywieniu wykorzystuje się zasoby paszowe, trawę i słomę, a także tradycyjne odpady (plewy i plewki zbóż zmieszane z niewielką ilością ziaren), zawsze pochodzące z przedmiotowego obszaru geograficznego. Zimą i latem, jeżeli pastwiska są zbyt ubogie, aby zaspokoić potrzeby zwierząt, stosuje się pasze konserwowane (siano lub kiszonka) uzyskane na przedmiotowym obszarze geograficznym. Można również stosować suplementy żywnościowe (pasze treściwe uzyskane z naturalnego materiału siewnego i prezentowane w formie pelletu lub granulatu), specjalnie skomponowane i pochodzące lub niepochodzące z regionu. Suplementy żywnościowe stanowią dodatek wielkości jednego do dwóch kilogramów do dziennej dawki żywności bydła i nigdy nie przekraczają 2 % całkowitej żywej wagi zwierzęcia.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Narodziny, hodowla i ubój:

Ze względu na swoje cechy fizyczne i zachowanie zwierzęta rasy „Brava de Lide” są postrzegane jako z natury spokojne i łagodne w swoim naturalnym otoczeniu.

Zwierzęta rasy „Brava de Lide” należy przewozić w warunkach zgodnych z obowiązującymi przepisami w dziedzinie transportu i uboju zwierząt.

Zwierzęta tej rasy są poddawane ubojowi obowiązkowo w dniu przyjazdu do ubojni bez względu na to, jaki to dzień roku.

Uboju dokonuje się wyłącznie w ubojniach zatwierdzonych przez Unię Europejską położonych na określonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Rozbiór, krojenie, przygotowywanie i pakowanie:

Ze względu na czynniki etologiczne właściwe dla tych zwierząt i szkodliwy wpływ stresu na jakość tusz, należy posiadać specjalistyczną wiedzę, aby przed rozbiorem, krojeniem, przygotowaniem i porcjowaniem sprawdzić, czy tusze odpowiadają mającym zastosowanie wymogom.

Aby uniknąć ryzyka skażenia mikrobiologicznego, części otrzymane z rozbioru, porcjowania lub przygotowania są bezzwłocznie pakowane.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Niezależnie od postaci handlowej na etykiecie, oprócz wszystkich pozostałych adnotacji wymaganych prawem, powinny znajdować się zazwyczaj następujące elementy:

| | określenie „Carne de Bravo do Ribatejo — Denominação de Origem Protegida” (wraz z logo europejskim); |
| --- | --- |

określenie „Carne de Bravo do Ribatejo — Denominação de Origem Protegida” (wraz z logo europejskim);

| | logo (zaprezentowane poniżej) „Carne de Bravo do Ribatejo”: |
| --- | --- |

logo (zaprezentowane poniżej) „Carne de Bravo do Ribatejo”:

Image

| | określenie producenta lub grupy producentów wprowadzających produkt do obrotu; |
| --- | --- |

określenie producenta lub grupy producentów wprowadzających produkt do obrotu;

| | znak certyfikacji lub zgodności. |
| --- | --- |

znak certyfikacji lub zgodności.

Nazwa „Carne de Bravo do Ribatejo — DOP”, pod którą produkt jest sprzedawany, nie może zawierać żadnego innego określenia ani żadnej innej adnotacji (marki dystrybutorów lub inne).

Nazwy lub spółki, a także adresu producenta lub grupy wprowadzającej produkt do obrotu w żadnym razie nie można zastępować nazwą innego podmiotu, nawet jeżeli ponosi od odpowiedzialność za produkt lub dokonuje jego sprzedaży.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Wszystkie gminy w okręgach Beja, Évora, Portalegre, Santarém; gminy Alcácer do Sal, Alcochete, Grândola, de Montijo, Palmela, Santiago do Cacém i Sines w okręgu Setúbal; gminy Alenquer, Arruda dos Vinhos, Azambuja i Vila Franca de Xira w okręgu Lizbona; gmina Idanha-a-Nova w okręgu Castelo Branco oraz miejscowość Arazede podlegająca gminie Montemor-o-Velho, w okręgu Coimbra.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Hodowla bydła rasy „Brava de Lide” jest związana z obszarem geograficznym i funkcją zwierząt w pracach rolniczych gospodarstw leżących na określonym obszarze geograficznym. Występuje ścisła zależność między produkcją bydła tej rasy a środowiskiem naturalnym, które tworzą dębiny („montados”) dębów ostrolistnych, dębów korkowych i dębów prawdziwych, naturalne pastwiska i strefy spontanicznej wegetacji suchorośli współistniejące z koloniami tych drzew typowych dla przedmiotowego obszaru geograficznego. Ponadto rodzaj zalesienia terenów i zadrzewienie mają ogromne znaczenie dla produkcji zwierząt tej rasy ze względu na fakt, że izolują je od człowieka i „cywilizacji”, oferując im odpowiednią ochronę w razie niekorzystnych warunków pogodowych. Są to zatem charakterystyczne czynniki produkcji typowe dla tego regionu i niezbędne do hodowli tej rasy.

Na obszarze geograficznym w znacznej mierze dominują dębiny („montados”) dębów ostrolistnych, dębów korkowych i dębów prawdziwych, naturalne pastwiska i strefy spontanicznej wegetacji o cechach właściwych dla suchorośli współistniejące z koloniami tych drzew. Spontaniczna pokrywa roślinna zawiera na przykład żarnowca, czystka, wrzos i oset, które są niezwykle ważnymi składnikami diety pokarmowej zwierząt, zwłaszcza w porze zimowej określanej powszechnie jako „invernadouoro” (sen zimowy). Region posiada charakterystyczny ekosystem (wysokie roczne amplitudy termiczne między ciepłym i suchym latem a bardzo zimną zimą). Co do wypędu zwierząt rasy „Brava de Lide”, wymaga on specyficznej wiedzy praktycznej i jest przeprowadzany obowiązkowo konno ze względu na siłę i nerwowość bydła. Innym charakterystycznym elementem jest przepęd okresowy między gospodarstwami zajmującymi się intensywną hodowlą (położonymi na określonym obszarze geograficznym), który umożliwia znalezienie najlepszych pastwisk i sprzyja dobrostanowi zwierząt.

W każdym gospodarstwie hodowla bydła rasy „Brava de Lide” jest nadzorowana w sposób indywidualny, zgodnie z wymogami systemu kontroli produkcji, które zostały wymienione poniżej:

| 1) | posiadanie księgi hodowlanej rasy „Brava de Lide Português”; |
| --- | --- |

1)

posiadanie księgi hodowlanej rasy „Brava de Lide Português”;

| 2) | hodowla bydła w czystej linii; |
| --- | --- |

2)

hodowla bydła w czystej linii;

| 3) | wypęd zwierząt rasy „Brava de Lide” w strukturach idealnie odizolowanych (dzięki przegrodom fizycznym) od terenów przeznaczonych na hodowlę pozostałych zwierząt tego gatunku hodowanych w gospodarstwie; |
| --- | --- |

3)

wypęd zwierząt rasy „Brava de Lide” w strukturach idealnie odizolowanych (dzięki przegrodom fizycznym) od terenów przeznaczonych na hodowlę pozostałych zwierząt tego gatunku hodowanych w gospodarstwie;

| 4) | indywidualna identyfikacja zwierząt, ich poprzedniego pokolenia i następnego pokolenia, a także ich cech morfologicznych i funkcjonalnych, zgodnie z przepisami rozporządzenia regulującego księgę hodowlaną rasy „Brava de Lide”; |
| --- | --- |

4)

indywidualna identyfikacja zwierząt, ich poprzedniego pokolenia i następnego pokolenia, a także ich cech morfologicznych i funkcjonalnych, zgodnie z przepisami rozporządzenia regulującego księgę hodowlaną rasy „Brava de Lide”;

| 5) | stosowanie niepowtarzalnego systemu produkcji, który jest używany wyłącznie do hodowli tej rasy; |
| --- | --- |

5)

stosowanie niepowtarzalnego systemu produkcji, który jest używany wyłącznie do hodowli tej rasy;

| 6) | stosowanie systemu kontroli wdrożonego przez samych producentów, który pozwala zapewnić pełną identyfikowalność, od każdego zwierzęcia do każdej części lub każdego opakowania produktów przetworzonych, w ramach systemu identyfikowalności wstępującej i zstępującej, który funkcjonuje jednocześnie od momentu produkcji do momentu wprowadzenia do obrotu i od produktu końcowego do gospodarstwa rolnego. |
| --- | --- |

6)

stosowanie systemu kontroli wdrożonego przez samych producentów, który pozwala zapewnić pełną identyfikowalność, od każdego zwierzęcia do każdej części lub każdego opakowania produktów przetworzonych, w ramach systemu identyfikowalności wstępującej i zstępującej, który funkcjonuje jednocześnie od momentu produkcji do momentu wprowadzenia do obrotu i od produktu końcowego do gospodarstwa rolnego.

5.2.   Specyfika produktu:

„Carne de Bravo do Ribatejo” posiada charakterystyczny ciemno czereśniowy połyskujący kolor; jest miękkie, zwarte i soczyste, charakteryzuje się godną uwagi kruchością. Posiada wyraźny i trwały smak, ma cienką warstwę tłuszczu między mięśniami, a także charakterystyczną marmurkowatość, która przyczynia się do jego soczystości, smaku i kruchości.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Właściwości „Carne de Bravo do Ribatejo” wynikają przede wszystkim z: a) warunków edafoklimatycznych regionu, w którym zwierzęta się urodziły; b) cech morfologicznych i funkcjonalnych właściwych dla rasy; c) metody wypędu zwierząt, której niektóre cechy charakterystyczne opisano poniżej.

| — | Bydło hodowlane rasy „Brava de Lide”, obecnie dobrze znane, choć dawnej nazywane „Ribatejana” ze względu na położenie obszaru jego występowania, pochodzi od dzikiego bydła, które – jak się wydaje – zawsze występowało w dolinach rzek Tag i Sado i na otaczających je ziemiach. |
| --- | --- |

—

Bydło hodowlane rasy „Brava de Lide”, obecnie dobrze znane, choć dawnej nazywane „Ribatejana” ze względu na położenie obszaru jego występowania, pochodzi od dzikiego bydła, które – jak się wydaje – zawsze występowało w dolinach rzek Tag i Sado i na otaczających je ziemiach.

| — | Rasa „Brava de Lide” jest rodzimą rasą bydła, a obszar jej występowania wyznaczają mokradła rzek Tag i Mondego. |
| --- | --- |

—

Rasa „Brava de Lide” jest rodzimą rasą bydła, a obszar jej występowania wyznaczają mokradła rzek Tag i Mondego.

| — | Hodowla bydła rasy „Brava de Lide” sięga 1840 r., kiedy powstała pierwsza, najstarsza w Portugalii, hodowla dzikiego bydła złożona ze stada krów portugalskich zakupionego przez markiza Vagos i reproduktorów tego samego pochodzenia (Assunção, 1988). |
| --- | --- |

—

Hodowla bydła rasy „Brava de Lide” sięga 1840 r., kiedy powstała pierwsza, najstarsza w Portugalii, hodowla dzikiego bydła złożona ze stada krów portugalskich zakupionego przez markiza Vagos i reproduktorów tego samego pochodzenia (Assunção, 1988).

| — | Okresowo zwierzęta pokonują odległości kilku kilometrów między działkami rolnymi w poszukiwaniu żywności. W ramach operacji przemieszczania zwierząt i zmiany pastwiska wypęd stad przeprowadza się konno, wykorzystując w tym celu „cabrestos” (łagodne bydło łatwe do prowadzenia). |
| --- | --- |

—

Okresowo zwierzęta pokonują odległości kilku kilometrów między działkami rolnymi w poszukiwaniu żywności. W ramach operacji przemieszczania zwierząt i zmiany pastwiska wypęd stad przeprowadza się konno, wykorzystując w tym celu „cabrestos” (łagodne bydło łatwe do prowadzenia).

| — | Tradycyjnie zwierzęta spędzają zimę w gospodarstwach w Alentejo, a wiosną przemieszczają się w kierunku Ribatejo, na pola Golegã. |
| --- | --- |

—

Tradycyjnie zwierzęta spędzają zimę w gospodarstwach w Alentejo, a wiosną przemieszczają się w kierunku Ribatejo, na pola Golegã.

| — | Hodowla dzikiego bydła w regionach Ribatejo, Alentejo i niektórych częściach Beiry zawsze wiązała się z koniecznością wykorzystywania zwierząt do pracy ze względu na dużą zdolność do prac rolnych wynikającą z ich cech fizycznych i etologicznych. Zwierzęta tej rasy są szlachetne, a ich ruchy płynne, energiczne i precyzyjne. |
| --- | --- |

—

Hodowla dzikiego bydła w regionach Ribatejo, Alentejo i niektórych częściach Beiry zawsze wiązała się z koniecznością wykorzystywania zwierząt do pracy ze względu na dużą zdolność do prac rolnych wynikającą z ich cech fizycznych i etologicznych. Zwierzęta tej rasy są szlachetne, a ich ruchy płynne, energiczne i precyzyjne.

| — | To proste i nadzwyczaj wiejskie bydło, o niepowtarzalnych cechach, było niezbędne, aby móc zmierzyć się z trudnymi warunkami rolniczymi w regionach Alentejo i Ribatejo. |
| --- | --- |

—

To proste i nadzwyczaj wiejskie bydło, o niepowtarzalnych cechach, było niezbędne, aby móc zmierzyć się z trudnymi warunkami rolniczymi w regionach Alentejo i Ribatejo.

| — | Przed etapem „amansia” (udomowienie) i po nim zwierzęta, odporne na niekorzystne warunki pogodowe, żyły nieustannie w systemie „manadio” (w stadzie). |
| --- | --- |

—

Przed etapem „amansia” (udomowienie) i po nim zwierzęta, odporne na niekorzystne warunki pogodowe, żyły nieustannie w systemie „manadio” (w stadzie).

| — | Zwierzęta tej rasy są spokojne i łagodne. Dlatego poidła i koryta ustawia się zazwyczaj w pewnej odległości od siebie, aby zmusić zwierzęta do gimnastyki funkcjonalnej, która jest bardzo ważna dla ich kondycji fizycznej i cielesnej, a zatem ma decydujący wpływ na właściwości mięsa. Ponadto w gospodarstwach bydłu narzuca się zazwyczaj godzinę marszu dziennie. |
| --- | --- |

—

Zwierzęta tej rasy są spokojne i łagodne. Dlatego poidła i koryta ustawia się zazwyczaj w pewnej odległości od siebie, aby zmusić zwierzęta do gimnastyki funkcjonalnej, która jest bardzo ważna dla ich kondycji fizycznej i cielesnej, a zatem ma decydujący wpływ na właściwości mięsa. Ponadto w gospodarstwach bydłu narzuca się zazwyczaj godzinę marszu dziennie.

Powierzchnia gospodarstw rolnych jest decydującym czynnikiem systemu produkcji. Z tego względu wielkość gospodarstwa ma duże znaczenie w systemie produkcji bydła tej rasy, ponieważ tylko dostatecznie rozległe gospodarstwa zapewniają zwierzętom charakterystyczne ćwiczenie mięśni, które jest doskonałe dla równie atletycznej rasy.

Występuje ścisła zależność między systemem produkcji bydła rasy „Brava de Lide” a środowiskiem naturalnym, które tworzą dębiny („montados”) dębów ostrolistnych, dębów korkowych i dębów prawdziwych, naturalne pastwiska i strefy spontanicznej wegetacji suchorośli współistniejące z tymi koloniami drzew. W spontanicznej pokrywie roślinnej występują na przykład rośliny znane powszechnie pod nazwą żarnowiec, czystek, wrzos czy oset, które są niezwykle ważnymi składnikami diety zwierząt, zwłaszcza w porze zimowej określanej powszechnie jako „invernadouoro” (sen zimowy).

Hodowla zwierząt rasy „Brava de Lide” odbywa się zatem systematycznie w systemie ekstensywnym (w polu), na ziemiach, na których gęstość obsady na sztukę bydła jest mniejsza niż 1,4 DJP/ha. Taka metoda hodowli jest naturalnie powiązana z wyznaczonym obszarem produkcji, na którym gospodarstwa rolne tradycyjnie mają dużą powierzchnię, a specjalne cechy edafoklimatyczne zapewniają zwierzętom dietę dostosowaną typowo do ich rasy i łączącą żywność pochodzenia naturalnego z praktyką okresowego przepędu między regionami Ribatejo i Alentejo.

Jednym z podstawowych czynników pozwalających wyprodukować mięso o tak szczególnych właściwościach jest bez wątpienia charakter żywienia zwierząt, począwszy od mleka matki, a kończąc na naturalnych pastwiskach, w tym, co istotne, na pastwiskach leśnych w dębinach dębowych, dębinach dębów ostrolistnych i dębów korkowych, które porastają cały wyznaczony obszar geograficzny produkcji, nawet jeżeli gęstość i jakość są tam zmienne.

Hodowla bydła rasy „Brava de Lide” jest ściśle związana z tym regionem, o czym świadczą jednocześnie tysiącletnia historia prowadzenia tej działalności według tradycyjnych i wciąż stosowanych metod oraz fakt, że „Carne de Bravo do Ribatejo” stanowi jedno z tradycyjnych dań regionalnych.

„Carne de Bravo do Ribatejo” jest integralną częścią szlaków gastronomicznych Ribatejo. Wśród specjalności cieszących się największym uznaniem znajdziemy „cozido de carnes bravas”, „rabinhos de toiro bravo” i „espetadinhas de carnes bravas”.

„Carne de Bravo do Ribatejo” jest używane do przygotowywania najrozmaitszych tradycyjnych dań regionalnych; to ceniona i bardzo wyszukana przystawka, co czyni dziś z „Carne de Bravo do Ribatejo” produkt bardzo poszukiwany przez licznych konsumentów regionalnych i spoza regionu ze względu na jego reputację.

Istnieje towarzystwo gastronomiczne „Toiro Bravo”, którego misją jest propagowanie tysiącletniej tradycji kulinarnej odziedziczonej po Grekach i Rzymianach oraz wyrosłej z innych starożytnych podań, które przetrwały w regionie Ribatejo, a także utrwalanie wiedzy przodków, która przetrwała do naszych czasów i stanowi integralną część dziedzictwa kulturowego regionów.

Połączenie wszystkich tych czynników nadaje mięsu szczególną jakość, na którą składają się barwa mięsa i typowa „marmurkowatość” tkanki mięśniowej wynikająca z warstwy tłuszczu między mięśniami, którą można od razu dostrzec, oglądając części tusz bydła rasy „Brava de Lide”, a także zbita konsystencja, dobra soczystość i piękna struktura.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

((Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.gpp.pt/Valor/doc/CE_Carne_Bravo_Ribatejo.pdf

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 17.11.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 353/23 |
| --- | --- | --- | --- |

17.11.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 353/23

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 353/10

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„DÜSSELDORFER SENF”

NR WE: DE-PGI-0005-0916-04.01.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Düsseldorfer Senf”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Niemcy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 2.6. | Pasta musztardowa |
| --- | --- |

Klasa 2.6.

Pasta musztardowa

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

„Düsseldorfer Senf” jest gotową spożycia pastą stosowaną do przyprawiania potraw. Ma konsystencję lekką i kremową i bladożółty kolor. Szczególną cechą „Düsseldorfer Senf” jest jej bardzo pikantny smak, którego nie da się nie zauważyć. Musztarda „Düsseldorfer Senf” zawiera wyłącznie naturalne składniki. Do produktu nie dodaje się żadnych konserwantów, sztucznych środków aromatyzujących ani przypraw.

Musztardę „Düsseldorfer Mostert” należy spożyć w terminie dziesięciu miesięcy od dnia produkcji, po tym terminie wyrób traci swoje organoleptyczne cechy charakterystyczne.

Wyrób gotowy posiada następujące właściwości fizykochemiczne:

| — | sucha masa: co najmniej 22 %, |
| --- | --- |

—

sucha masa: co najmniej 22 %,

| — | zawartość tłuszczu w musztardzie: co najmniej 8 %, |
| --- | --- |

—

zawartość tłuszczu w musztardzie: co najmniej 8 %,

| — | wartość pH: < 4,3 |
| --- | --- |

—

wartość pH: < 4,3

| — | zawartość soli w produkcie końcowym < 6 % masy. |
| --- | --- |

—

zawartość soli w produkcie końcowym < 6 % masy.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Do produkcji musztardy „Düsseldorfer Senf” stosuje się następujące surowce: ziarna gorczycy sarepskiej, ocet spirytusowy niefiltrowany, wodę z Düsseldorfu szczególnie bogatą w wapień i w minerały, a także sól.

Aby zachować świeżość i wysoką jakość musztardy „Düsseldorfer Senf” oraz zapewnić jej regionalny charakter, a tym samy nadać wyrobowi szczególne organoleptyczne cechy charakterystyczne oraz zagwarantować jego wysoką renomę, do produkcji używa się wyłącznie wody z Düsseldorfu z wyznaczonego obszaru geograficznego.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Wszystkie etapy produkcji „Düsseldorfer Senf”, tj. czyszczenie, przesiewanie i naturalne suszenie ziaren musztardy, moczenie w mieszaninie składników, mielenie, usuwanie łusek, odpowietrzanie oraz dojrzewanie, odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym. W ten sposób zapewnia się szczególny intensywnie pikantny smak, a tym samym organoleptyczne cechy charakterystyczne i jakość produktu, pochodzenie regionalne, identyfikowalność oraz możliwość kontroli produktu podczas całego procesu produkcji.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Etapy pakowania, tj. wypełnianie, pakowanie i etykietowanie tub, odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym. Jest to konieczne, gdyż musztarda jest produktem, który łatwo się psuje i stosunkowo łatwo go uszkodzić podczas tego procesu, ponieważ w trakcie dojrzewania temperatura jest bardzo ściśle monitorowana. Kontrola temperatury i okresu przechowywania mają decydujący wpływ na walory sensoryczne wyrobu gotowego. Wyłącznie pracownicy wyspecjalizowani w produkcji musztardy (lokalni mistrzowie produkcji musztardy) posiadają wiedzę specjalistyczną umożliwiającą określenie odpowiedniego momentu, w którym produkt należy umieścić w pojemniku, co stanowi gwarancję niezmiennej jakości wyrobu. W związku z tym ten podstawowy etap produkcji, od którego zależy jakość produktu, musi odbywać się pod kontrolą producenta, na wyznaczonym obszarze geograficznym.

W ten sposób zapewnia się szczególny intensywnie pikantny smak, a tym samym organoleptyczne cechy charakterystyczne i jakość produktu, pochodzenie regionalne, identyfikowalność oraz możliwość kontroli produktu podczas całego procesu produkcji.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

Konsumenci, podobnie jak inspektorzy odpowiedzialni za wykrywanie nadużyć oraz za prowadzenie kontroli produkcji, uzyskują pewność co do pochodzenia i autentyczności musztardy „Düsseldorfer Senf” dzięki szeregowi przedstawionych poniżej kryteriów, które stanowią gwarancję spełnienia wymogów specyfikacji „Düsseldorfer Senf”. Kryteria te umożliwiają jednolite etykietowanie, a tym samym stanowią gwarancję pochodzenia produktu i zapewniają jego identyfikowalność.

Niezależnie od etapu łańcucha sprzedaży na etykiecie lub oznakowaniu musztardy „Düsseldorfer Senf” musi znajdować się jeden z następujących napisów:

| — | „Düsseldorfer Senf”, |
| --- | --- |

—

„Düsseldorfer Senf”,

| — | „Düsseldorfer Senf Schaff”, |
| --- | --- |

—

„Düsseldorfer Senf Schaff”,

| — | „Düsseldorfer Senf Extra Scharf”, |
| --- | --- |

—

„Düsseldorfer Senf Extra Scharf”,

| — | „Düsseldorfer Senf Stark” lub |
| --- | --- |

—

„Düsseldorfer Senf Stark” lub

| — | „Düsseldorfer Senf Extra Stark” |
| --- | --- |

—

„Düsseldorfer Senf Extra Stark”

we wszystkich punktach sprzedaży.

Członkowie Schutzgemeinschaft Düsseldorfer Senf (stowarzyszenia ochrony produktu „Düsseldorfer Senf”) mogą posługiwać się następującym słowem/logo stowarzyszenia ochrony produktu „Düsseldorfer Senf” w jednym z poniższych wariantów, któremu towarzyszy napis „Senfspezialität aus Düsseldorf” (specjalność regionalna – musztarda z Düsseldorfu) wykonany czcionką typu Arial/Regular:

| — | logo kolorowym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK w kolorze złotym 12C 27M 56Y 0K, przy czym kotwica, kontur sylwetki lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze dodatkowym (złotym) lub wykonane techniką złocenia na gorąco, i/lub |
| --- | --- |

—

logo kolorowym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK w kolorze złotym 12C 27M 56Y 0K, przy czym kotwica, kontur sylwetki lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze dodatkowym (złotym) lub wykonane techniką złocenia na gorąco, i/lub

| — | logo kolorowym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK w kolorze złotym 12C 27M 56Y 0K, przy czym kotwica, sylwetka lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze dodatkowym (złotym) lub wykonane techniką złocenia na gorąco, i/lub |
| --- | --- |

—

logo kolorowym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK w kolorze złotym 12C 27M 56Y 0K, przy czym kotwica, sylwetka lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze dodatkowym (złotym) lub wykonane techniką złocenia na gorąco, i/lub

| — | logo czarno-białym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK, przy czym kotwica, kontur sylwetki lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze 0C 0M 0Y 100K (czarnym), i/lub |
| --- | --- |

—

logo czarno-białym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK, przy czym kotwica, kontur sylwetki lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze 0C 0M 0Y 100K (czarnym), i/lub

| — | logo czarno-białym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK, przy czym kotwica, sylwetka lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze 0C 0M 0Y 100K (czarnym). |
| --- | --- |

—

logo czarno-białym otrzymanym poprzez zastosowanie druku czterobarwnego CMYK, przy czym kotwica, sylwetka lwa i oprawa logo są wydrukowane tuszem w kolorze 0C 0M 0Y 100K (czarnym).

Wybór koloru tła logo pozostawia się producentowi. Rozmiar logo może być różny, w zależności od przeznaczenia. Zasady dotyczące etykietowania mają również zastosowanie do produktów – środków spożywczych lub innych – w przypadku których musztarda „Düsseldorfer Senf” jest jedynym składnikiem należącym do tej kategorii produktów.

| | |
| --- | --- |
| | |

Image

Image

Image

Image

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar geograficzny obejmuje stolicę kraju związkowego, Düsseldorf; przypisuje mu się nazwę „Düsseldorf”.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Na tym obszarze geograficznym powstała receptura musztardy „Düsseldorfer Senf”. Obszar ten wyróżnia się długą tradycją produkcji musztardy, która to produkcja zyskała status przemysłu. Proces produkcji od dawna stosowany na tym obszarze geograficznym różni się od tradycyjnych metod produkcji w innych częściach Niemiec tym, że usuwane są łuski ziaren gorczycy.

Specjalny proces pobierania wody praktykowany w Dusseldorfie, mieście położonym nad brzegiem Renu różni się od procesu, który musi być stosowany dalej od dużej rzeki. Usytuowane wzdłuż brzegów Renu studnie dostarczają do wodociągów wodę będącą w znacznej części przefiltrowaną wodą z rzeki oraz zawierającą również wodę gruntową. Woda przesącza się przez warstwy gruntu w środku koryta rzeki. Płynie powoli przez warstwy piasku i żwiru, które w niektórych miejscach mają 30 m grubości, w kierunku studni ulokowanych w pobliżu brzegu rzeki. Droga ta zabiera jej wiele tygodni, w trakcie których woda jest wielokrotnie naturalnie oczyszczana: żwir i piasek działają jak filtr mechaniczny zatrzymując osad i zanieczyszczenia. Mikroorganizmy znajdujące się w ziemi również oczyszczają wodę. Woda na tym obszarze geograficznym ma również inny smak niż na obszarach z nim sąsiadujących, przede wszystkim dzięki zawartości minerałów i dużej zawartości wapnia w wodzie z Dusseldorfu.

5.2.   Specyfika produktu:

W odróżnieniu od innych musztard tradycyjnie produkowanych w Niemczech, „Düsseldorfer Senf” zazwyczaj nie zawiera żadnych fragmentów łusek, jedynie ziarna są przetwarzane. Ze względu na swój proces produkcji „Düsseldorfer Senf” ma bardzo pikantny smak, czego nie da się nie zauważyć.

Powyższe cechy organoleptyczne wpłynęły na światową renomę produktu „Düsseldorfer Senf” jako specjalności regionalnej. Wspomnianą renomę, którą produkt zyskał dzięki swojemu smakowi i niepowtarzalnemu charakterowi oraz swojej jakości, zalicza się z kolei do charakterystycznych cech musztardy „Düsseldorfer Senf”.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Związek historyczny/historia produktu

„Düsseldorfer Senf” jest produktem spożywczym o specyficznym charakterze produkowanym w Dusseldorfie, o bardzo długiej tradycji zakorzenionej w historii obszaru. Świadczy o tym historia przemysłu musztardowego w Düsseldorfie. W 1726 r. założono w Düsseldorfie pierwszą niemiecką fabrykę musztardy. W 1896 r. w Düsseldorfie było 8 fabryk musztardy. O lokalnym przemyśle musztardowym wspomina się w almanachach dotyczących handlu, literaturze podróżniczej i opisach miasta od 1826 r. Przełomowy dla miasta okazuje się rok 1920, wyznaczający początek nowej ery w produkcji musztardy. Pod koniec tego właśnie roku swoją fabrykę musztardy zakłada w mieście lotaryński przedsiębiorca Otto Frenzel. Prowadzi w niej produkcję dotąd nieznanej jasnej ostrej musztardy, której nadaje nazwę „Löwensenf” (lwia musztarda) i której opakowania opatruje stemplem przedstawiającym głowę lwa, inspirowanym herbem miasta. Wówczas po raz pierwszy w Niemczech wprowadzono do obrotu musztardę o tak jasnym kolorze. Dzięki swemu rozpoznawalnemu intensywnie pikantnemu i korzennemu smakowi produkt „Düsseldorfer Senf” szybko zyskuje popularność. Tajemnica sukcesu tkwi przede wszystkim w rygorystycznym podejściu Frenzla do jakości produktu, dotyczącym: wykorzystywania wyłącznie najszlachetniejszych produktów, skrupulatnego przestrzegania etapów produkcji określonych przez mistrzów produkcji musztardy oraz niestosowania żadnych składników pochodzących z innego obszaru geograficznego.

Od 1930 r. producenci musztardy w Düsseldorfie wyrabiają „Düsseldorfer Tafelsenf”, delikatną musztardę o średnio ostrym smaku. Ta specjalność lokalnego przemysłu musztardowego o mniej pikantnym i średnio korzennym smaku, zielonożółtym kolorze i delikatnej, lśniącej konsystencji, szybko zyskuje popularność wśród konsumentów w Niemczech i za granicą.

W 1938 r. przemysł musztardowy w Dusseldorfie zaczyna eksportować „Düsseldorfer Senf” do innych europejskich krajów, USA, Kanady, Ameryki Południowej, Afryki, Japonii i Australii.

Środowisko naturalne/warunki środowiskowe

„Düsseldorfer Senf” wykazuje naturalny związek organoleptycznych cech produktu z jego geograficznym obszarem produkcji. Główny składnik „Düsseldorfer Senf” – wykorzystywana do produkcji woda z Düsseldorfu – pochodzi z Renu. Dzięki temu, że przepływa ona na poziomie brzegów rzeki przez warstwy piasku i żwiru, których grubość może osiągać nawet 30 metrów, charakteryzuje się ona szczególnie wysoką zawartością wapnia, w wyniku czego jest wysoko zmineralizowana. Wysoka zawartość wapnia i wynikająca z tego wysoka zawartość minerałów w wodzie z Düsseldorfu nadają z kolei charakterystyczny smak musztardzie „Düsseldorfer Senf”. Wpływa na niego również obecność octu spirytusowego niefiltrowanego wyprodukowanego na miejscu.

Obecna sytuacja/renoma produktu

Renoma musztardy „Düsseldorfer Senf” pozostaje niepodważalna: jest to specjalność regionalna dobrze znana na obszarze produkcji i poza nim. Potwierdzają to wypowiedzi konsumentów ankietowanych w tej sprawie. Dla konsumentów „Düsseldorfer Senf” ma obecnie silną pozycję na rynku.

Renoma ta wiąże się w szczególności z długą historią prowadzonej w Düsseldorfie produkcji musztardy oraz z jej organoleptycznymi cechami charakterystycznymi. Tej wieloletniej tradycji przemysłu musztardowego, cieszącego się dużą renomą, Düsseldorf zawdzięcza przydomek „miasta musztardy”.

Specjały produkowane przez przemysł musztardowy są tak słynne, że poświęcono im osobne muzeum. Liczne fotografie musztardy produkowanej w tym mieście oraz różne książki i publikacje wskazują na renomę, którą od dawna cieszy się ten produkt.

„Düsseldorfer Senf” jest częścią historii i tradycyjnej kuchni Düsseldorfu. W kartach dań piwiarni na starym mieście w Dusseldorfie można na przykład znaleźć klasyczne „Düsseldorfer Senfrostbraten”: entrecôte posmarowany musztardą i pieczony na grillu. Nie można również nie wspomnieć o kanapce reńskiej, rogalu z plastrem sera posmarowanego musztardą düsseldorfską, który jest kolejnym sztandarowym daniem lokalnej kuchni.

Kontekst gospodarczy/znaczenie produktu

„Düsseldorfer Senf” jest wciąż bardzo ważny dla gospodarki Düsseldorfu. Znakomite wyniki sprzedaży detalicznej oraz sprzedaży wędliniarniom i restauracjom prowadzącym działalność na wyznaczonym obszarze geograficznym, na terytorium Niemiec oraz na całym świecie, stanowią odzwierciedlenie powodzenia musztardy „Düsseldorfer Senf” wśród konsumentów. Według szacunków, na wyznaczonym obszarze geograficznym co roku produkuje się około 3 760 ton musztardy „Düsseldorfer Senf”.

Środowisko produkcji/organoleptyczne cechy charakterystyczne

Od prawie 90 lat regionalni producenci w Düsseldorfie produkują musztardę „Düsseldorfer Senf” przy zastosowaniu procesów produkcyjnych wynalezionych w tym mieście. Ich wiedza specjalistyczna, umiejętności w tej dziedzinie oraz doświadczenie, przekazywane z pokolenia na pokolenie, umożliwiają nadanie musztardzie „Düsseldorfer Senf'” organoleptycznych cech charakterystycznych, które mają ścisły związek z obszarem geograficznym.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

Markenblatt, tom 27 z dnia 8 lipca 2011 r., część 7c, s. 13525

http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/28500

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---